Αποκαλυψις Ιωαννου-.Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΕΝ αρχη εποιησεν ο Θεος τον ουρανον και την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| η δε γη ην αορατος και ακατασκευαστος, και σκοτος επανω της αβυσσου, και πνευμα Θεου επεφερετο επανω του υδατος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ειπεν ο Θεος· γενηθητω φως· και εγενετο φως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και ειδεν ο Θεος το φως, οτι καλον· και διεχωρισεν ο Θεος το φως, οτι καλον· και διεχωρισεν ο Θεος ανα μεσον του φωτος και ανα μεσον του σκοτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και εκαλεσεν ο Θεος το φως ημεραν και το σκοτος εκαλεσε νυκτα. και εγενετο εσπερα και εγενετο πρωΐ, ημερα μια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| Και ειπεν ο Θεος· γενηθητω στερεωμα εν μεσω του υδατος και εστω διαχωριζον ανα μεσον υδατος και υδατος. και εγενετο ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εποιησεν ο Θεος το στερεωμα, και διεχωρισεν ο Θεος ανα μεσον του υδατος, ὃ ην υποκατω του στερεωματος, και αναμεσον του υδατος του επανω του στερεωματος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εκαλεσεν ο Θεος το στερεωμα ουρανον. και ειδεν ο Θεος, οτι καλον, και εγενετο εσπερα και εγενετο πρωΐ, ημερα δευτερα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| Και ειπεν ο Θεος· συναχθητω το υδωρ το υποκατω του ουρανου εις συναγωγην μιαν, και οφθητω η ξηρα. και εγενετο ουτως. και συνηχθη το υδωρ το υποκατω του ουρανου εις τας συναγωγας αυτων, και ωφθη η ξηρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και εκαλεσεν ο Θεος την ξηραν γην και τα συστηματα των υδατων εκαλεσε θαλασσας. και ειδεν ο Θεος, οτι καλον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και ειπεν ο Θεος· βλαστησατω η γη βοτανην χορτου σπειρον σπερμα κατα γενος και καθ᾿ ομοιοτητα, και ξυλον καρπιμον ποιουν καρπον, ου το σπερμα αυτου εν αυτω κατα γενος επι της γης. και εγενετο ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εξηνεγκεν η γη βοτανην χορτου σπειρον σπερμα κατα γενος και καθ᾿ ομοιοτητα, και ξυλον καρπιμον ποιουν καρπον, ου το σπερμα αυτου εν αυτω κατα γενος επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και ειδεν ο Θεος, οτι καλον. και εγενετο εσπερα και εγενετο πρωΐ, ημερα τριτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| Και ειπεν ο Θεος· γενηθητωσαν φωστηρες εν τω στερεωματι του ουρανου εις φαυσιν επι της γης, του διαχωριζειν ανα μεσον της ημερας και ανα μεσον της νυκτος· και εστωσαν εις σημεια και εις καιρους και εις ημερας και εις ενιαυτους·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και εστωσαν εις φαυσιν εν τω στερεωματι του ουρανου, ωστε φαινειν επι της γης. και εγενετο ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και εποιησεν ο Θεος τους δυο φωστηρας τους μεγαλους, τον φωστηρα τον μεγαν εις αρχας της ημερας και τον φωστηρα τον ελασσω εις αρχας της νυκτος, και τους αστερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και εθετο αυτους ο Θεος εν τω στερεωματι του ουρανου, ωστε φαινειν επι της γης 18 και αρχειν της ημερας και της νυκτος και διαχωριζειν ανα μεσον του φωτος και ανα μεσον του σκοτους. και ειδεν ο Θεος, οτι καλον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και εγενετο εσπερα και εγενετο πρωΐ, ημερα τεταρτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| Και ειπεν ο Θεος· εξαγαγετω τα υδατα ερπετα ψυχων ζωσων και πετεινα πετομενα επι της γης κατα το στερεωμα του ουρανου. και εγενετο ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και εποιησεν ο Θεος τα κητη τα μεγαλα και πασαν ψυχην ζῴων ερπετων, α εξηγαγε τα υδατα κατα γενη αυτων, και παν πετεινον πτερωτον κατα γενος. και ειδεν ο Θεος, οτι καλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ευλογησεν αυτα ο Θεος, λεγων· αυξανεσθε και πληθυνεσθε και πληρωσατε τα υδατα εν ταις θαλασσαις, και τα πετεινα πληθυνεσθωσαν επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και εγενετο εσπερα και εγενετο πρωΐ, ημερα πεμπτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| Και ειπεν ο Θεος· εξαγαγετω η γη ψυχην ζωσαν κατα γενος, τετραποδα και ερπετα και θηρια της γης κατα γενος. και εγενετο ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και εποιησεν ο Θεος τα θηρια της γης κατα γενος, και τα κτηνη κατα γενος αυτων και παντα τα ερπετα της γης κατα γενος αυτων. και ειδεν ο Θεος, οτι καλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και ειπεν ο Θεος· ποιησωμεν ανθρωπον κατ᾿ εικονα ημετεραν και καθ᾿ ομοιωσιν, και αρχετωσαν των ιχθυων της θαλασσης και των πετεινων του ουρανου και των κτηνων και πασης της γης και παντων των ερπετων των ερποντων επι γης γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| και εποιησεν ο Θεος τον ανθρωπον, κατ᾿ εικονα Θεου εποιησεν αυτον, αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| και ευλογησεν αυτους ο Θεος, λεγων· αυξανεσθε και πληθυνεσθε και πληρωσατε την γην και κατακυριευσατε αυτης και αρχετε των ιχθυων της θαλασσης και των πετεινων του ουρανου και παντων των κτηνων και πασης της γης και παντων των ερπετων των ερποντων επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| και ειπεν ο Θεος· ιδου δεδωκα υμιν παντα χορτον σποριμον σπειρον σπερμα, ο εστιν επανω πασης της γης, και παν ξυλον, ὃ εχει εν εαυτω καρπον σπερματος σποριμου, υμιν εσται εις βρωσιν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| και πασι τοις θηριοις της γης και πασι τοις πετεινοις του ουρανου και παντι ερπετω ερποντι επι της γης, ὃ εχει εν εαυτω ψυχην ζωης, και παντα χορτον χλωρον εις βρωσιν. και εγενετο ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| και ειδεν ο Θεος τα παντα, οσα εποιησε, και ιδου καλα λιαν. και εγενετο εσπερα και εγενετο πρωΐ, ημερα εκτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ συνετελεσθησαν ο ουρανος και η γη και πας ο κοσμος αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και συνετελεσεν ο Θεος εν τη ημερᾳ τη εκτῃ τα εργα αυτου, α εποιησε, και κατεπαυσε τη ημερᾳ τη εβδομῃ απο παντων των εργων αυτου, ων εποιησε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ευλογησεν ο Θεος την ημεραν την εβδομην και ηγιασεν αυτην· οτι εν αυτη κατεπαυσεν απο παντων των εργων αυτου, ων ηρξατο ο Θεος ποιησαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| Αυτη η βιβλος γενεσεως ουρανου και γης, οτε εγενετο· ᾗ ημερᾳ εποιησε Κυριος ο Θεος τον ουρανον και την γην 5 και παν χλωρον αγρου προ του γενεσθαι επι της γης και παντα χορτον αγρου προ του ανατειλαι· ου γαρ εβρεξεν ο Θεος επι την γην, και ανθρωπος ουκ ην εργαζεσθαι αυτην·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| πηγη δε ανεβαινεν εκ της γης και εποτιζε παν το προσωπον της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και επλασεν ο Θεος τον ανθρωπον, χουν απο της γης, και ενεφυσησεν εις το προσωπον αυτου πνοην ζωης, και εγενετο ο ανθρωπος εις ψυχην ζωσαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| Και εφυτευσεν ο Θεος παραδεισον εν ᾿Εδεμ κατα ανατολας και εθετο εκει τον ανθρωπον, ὃν επλασε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εξανετειλεν ο Θεος ετι εκ της γης παν ξυλον ωραιον εις ορασιν και καλον εις βρωσιν και το ξυλον της ζωης εν μεσω του παραδεισου και το ξυλον του ειδεναι γνωστον καλου και πονηρου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ποταμος δε εκπορευεται εξ ᾿Εδεμ ποτιζειν τον παραδεισον· εκειθεν αφοριζεται εις τεσσαρας αρχας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| ονομα τω ενι Φισων· ουτος ο κυκλων πασαν την γην Ευιλατ, εκει ου εστι το χρυσιον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| το δε χρυσιον της γης εκεινης καλον· και εκει εστιν ο ανθραξ και ο λιθος ο πρασινος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και ονομα τω ποταμω τω δευτερω Γεων· ουτος ο κυκλων πασαν την γην Αιθιοπιας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και ο ποταμος ο τριτος Τιγρις· ουτος ο προπορευομενος κατεναντι ᾿Ασσυριων. ο δε ποταμος ο τεταρτος Ευφρατης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| Και ελαβε Κυριος ο Θεος τον ανθρωπον, ὃν επλασε, και εθετο αυτον εν τω παραδεισω της τρυφης, εργαζεσθαι αυτον και φυλασσειν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και ενετειλατο Κυριος ο Θεος τω ᾿Αδαμ λεγων· απο παντος ξυλου του εν τω παραδεισω βρωσει φαγη,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| απο δε του ξυλου του γινωσκειν καλον και πονηρον, ου φαγεσθε απ᾿ αυτου· ᾗ δ᾿ ἂν ημερᾳ φαγητε απ᾿ αυτου, θανατω αποθανεισθε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| Και ειπε Κυριος ο Θεος· ου καλον ειναι τον ανθρωπον μονον· ποιησωμεν αυτω βοηθον κατ᾿ αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και επλασεν ο Θεος ετι εκ της γης παντα τα θηρια του αγρου και παντα τα πετεινα του ουρανου και ηγαγεν αυτα προς τον ᾿Αδαμ, ιδειν τι καλεσει αυτα. και παν ὃ εαν εκαλεσεν αυτο ᾿Αδαμ ψυχην ζωσαν, τουτο ονομα αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και εκαλεσεν ᾿Αδαμ ονοματα πασι τοις κτηνεσι και πασι τοις πετεινοις του ουρανου και πασι τοις θηριοις του αγρου· τω δε ᾿Αδαμ ουχ ευρεθη βοηθος ομοιος αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και επεβαλεν ο Θεος εκστασιν επι τον ᾿Αδαμ, και υπνωσε· και ελαβε μιαν των πλευρων αυτου και ανεπληρωσε σαρκα αντ᾿ αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και ᾠκοδομησεν ο Θεος την πλευραν, ἣν ελαβεν απο του ᾿Αδαμ, εις γυναικα και ηγαγεν αυτην προς τον ᾿Αδαμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και ειπεν ᾿Αδαμ· τουτο νυν οστουν εκ των οστεων μου και σαρξ εκ της σαρκος μου· αυτη κληθησεται γυνη, οτι εκ του ανδρος αυτης εληφθη αυτη·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| ενεκεν τουτου καταλειψει ανθρωπος τον πατερα αυτου και την μητερα και προσκολληθησεται προς την γυναικα αυτου, και εσονται οι δυο εις σαρκα μιαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και ησαν οι δυο γυμνοι, ο τε ᾿Αδαμ και η γυνη αυτου, και ουκ ᾐσχυνοντο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Οδε οφις ην φρονιμωτατος παντων των θηριων των επι της γης, ων εποιησε Κυριος ο Θεος. και ειπεν ο οφις τη γυναικι· τι οτι ειπεν ο Θεος, ου μη φαγητε απο παντος ξυλου του παραδεισου; 2 και ειπεν η γυνη τω οφει· απο καρπου του ξυλου του παραδεισου φαγουμεθα,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| απο δε του καρπου του ξυλου, ο εστιν εν μεσω του παραδεισου, ειπεν ο Θεος, ου φαγεσθε απ᾿ αυτου, ου δε μη αψησθε αυτου, ινα μη αποθανητε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ειπεν ο οφις τη γυναικι· ου θανατω αποθανεισθε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ᾔδει γαρ ο Θεος, οτι ᾗ ἂν ημερᾳ φαγητε απ᾿ αυτου, διανοιχθησονται υμων οι οφθαλμοι και εσεσθε ως θεοι, γινωσκοντες καλον και πονηρον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ειδεν η γυνη, οτι καλον το ξυλον εις βρωσιν και οτι αρεστον τοις οφθαλμοις ιδειν και ωραιον εστι του κατανοησαι, και λαβουσα απο του καρπου αυτου εφαγε· και εδωκε και τω ανδρι αυτης μετ᾿ αυτης, και εφαγον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και διηνοιχθησαν οι οφθαλμοι των δυο, και εγνωσαν οτι γυμνοι ησαν, και ερραψαν φυλλα συκης και εποιησαν εαυτοις περιζωματα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| Και ηκουσαν της φωνης Κυριου του Θεου περιπατουντος εν τω παραδεισω το δειλινον, και εκρυβησαν ο τε ᾿Αδαμ και η γυνη αυτου απο προσωπου Κυριου του Θεου εν μεσω του ξυλου του παραδεισου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και εκαλεσε Κυριος ο Θεος τον ᾿Αδαμ και ειπεν αυτω· ᾿Αδαμ, που ει; 10 και ειπεν αυτω· της φωνης σου ηκουσα περιπατουντος εν τω παραδεισω και εφοβηθην, οτι γυμνος ειμι, και εκρυβην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ειπεν αυτω ο Θεος· τις ανηγγειλε σοι οτι γυμνος ει, ει μη απο του ξυλου, ου ενετειλαμην σοι τουτου μονου μη φαγειν, απ᾿ αυτου εφαγες; 12 και ειπεν ο ᾿Αδαμ· η γυνη, ἣν εδωκας μετ᾿ εμου, αυτη μοι εδωκεν απο του ξυλου, και εφαγον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ειπε Κυριος ο Θεος τη γυναικι· τι τουτο εποιησας; και ειπεν η γυνη· ο οφις ηπατησε με, και εφαγον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ειπε Κυριος ο Θεος τω οφει· οτι εποιησας τουτο, επικαταρατος συ απο παντων των κτηνων και απο παντων των θηριων των επι της γης· επι τω στηθει σου και τη κοιλιᾳ πορευσῃ και γην φαγη πασας τας ημερας της ζωης σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και εχθραν θησω ανα μεσον σου και ανα μεσον της γυναικος και ανα μεσον του σπερματος σου και ανα μεσον του σπερματος αυτης· αυτος σου τηρησει κεφαλην, και συ τηρησεις αυτου πτερναν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και τη γυναικι ειπε· πληθυνων πληθυνω τας λυπας σου και τον στεναγμον σου· εν λυπαις τεξῃ τεκνα, και προς τον ανδρα σου η αποστροφη σου, και αυτος σου κυριευσει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| τω δε ᾿Αδαμ ειπεν· οτι ηκουσας της φωνης της γυναικος σου και εφαγες απο του ξυλου, ου ενετειλαμην σοι τουτου μονου μη φαγειν, απ᾿ αυτου εφαγες, επικαταρατος η γη εν τοις εργοις σου· εν λυπαις φαγη αυτην πασας τας ημερας της ζωης σου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| ακανθας και τριβολους ανατελει σοι, και φαγη τον χορτον του αγρου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| εν ιδρωτι του προσωπου σου φαγη τον αρτον σου, εως του αποστρεψαι σε εις γην γην, εξ ἧς εληφθης, οτι γη ει και εις γην απελευσῃ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και εκαλεσεν ᾿Αδαμ το ονομα της γυναικος αυτου Ζωη, οτι αυτη μητηρ παντων των ζωντων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| Και εποιησε Κυριος ο Θεος τω ᾿Αδαμ και τη γυναικι αυτου χιτωνας δερματινους και ενεδυσεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και ειπεν ο Θεος· ιδου ᾿Αδαμ γεγονεν ως εις εξ ημων, του γινωσκειν καλον και πονηρον· και νυν μη ποτε εκτεινῃ την χειρα αυτου και λαβῃ απο του ξυλου της ζωης και φαγῃ και ζησεται εις τον αιωνα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και εξαπεστειλεν αυτον Κυριος ο Θεος εκ του παραδεισου της τρυφης εργαζεσθαι την γην, εξ ἧς εληφθη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και εξεβαλε τον ᾿Αδαμ και κατῴκισεν αυτον απεναντι του παραδεισου της τρυφης και εταξε τα Χερουβιμ και την φλογινην ρομφαιαν την στρεφομενην φυλασσειν την οδον του ξυλου της ζωης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΑΔΑΜ δε εγνω Ευαν την γυναικα αυτου, και συλλαβουσα ετεκε τον Καιν και ειπεν· εκτησαμην ανθρωπον δια του Θεου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και προσεθηκε τεκειν το αδελφον αυτου, τον ῎Αβελ. και εγενετο ῎Αβελ ποιμην προβατων, Καιν δε ην εργαζομενος την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και εγενετο μεθ᾿ ημερας ηνεγκε Καιν απο των καρπων της γης θυσιαν τω Κυριω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ῎Αβελ ηνεγκε και αυτος απο των πρωτοτοκων των προβατων αυτου και απο των στεατων αυτων. και επειδεν ο Θεος επι ῎Αβελ και επι τοις δωροις αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| επι δε Καιν και επι ταις θυσιαις αυτου ου προσεσχε. και ελυπηθη Καιν λιαν, και συνεπεσε τω προσωπω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και ειπε Κυριος ο Θεος τω Καιν· ινα τι περιλυπος εγενου, και ινα τι συνεπεσε το προσωπον σου; 7 ουκ εαν ορθως προσενεγκῃς, ορθως δε μη διελῃς, ημαρτες; ησυχασον· προς σε η αποστροφη αυτου, και συ αρξεις αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ειπε Καιν προς ῎Αβελ τον αδελφον αυτου· διελθωμεν εις το πεδιον. και εγενετο εν τω ειναι αυτους εν τω πεδιω, ανεστη Καιν επι ῎Αβελ τον αδελφον αυτου και απεκτεινεν αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ειπε Κυριος ο Θεος προς Καιν· που εστιν ῎Αβελ ο αδελφος σου; και ειπεν· ου γινωσκω· μη φυλαξ του αδελφου μου ειμι εγω; 10 και ειπε Κυριος· τι πεποιηκας; φωνη αιματος του αδελφου σου βοα προς με εκ της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και νυν επικαταρατος συ απο της γης, ἣ εχανε το στομα αυτης δεξασθαι το αιμα του αδελφου σου εκ της χειρος σου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| οτε εργα την γην, και ου προσθησει την ισχυν αυτης δουναι σοι· στενων και τρεμων εσῃ επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ειπε Καιν προς Κυριον τον Θεον· μειζων η αιτια μου του αφεθηναι με·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ει εκβαλλεις με σημερον απο προσωπου της γης και απο του προσωπου σου κρυβησομαι, και εσομαι στενων και τρεμων επι της γης, και εσται πας ο ευρισκων με, αποκτενει με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ειπεν αυτω Κυριος ο Θεος· ουχ ουτως, πας ο αποκτεινας Καιν επτα εκδικουμενα παραλυσει. και εθετο Κυριος ο Θεος σημειον τω Καιν του μη ανελειν αυτον παντα τον ευρισκοντα αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| εξηλθε δε Καιν απο προσωπου του Θεου και ωκησεν εν γη Ναιδ κατεναντι ᾿Εδεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| Και εγνω Καιν την γυναικα αυτου, και συλλαβουσα ετεκε τον ᾿Ενωχ. και ην οικοδομων πολιν και επωνομασε την πολιν επι τω ονοματι του υιου αυτου, ᾿Ενωχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| εγεννηθη δε τω ᾿Ενωχ Γαιδαδ, και Γαιδαδ εγεννησε τον Μαλελεηλ, και Μαλελεηλ εγεννησε τον Μαθουσαλα, και Μαθουσαλα εγεννησε τον Λαμεχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και ελαβεν εαυτω Λαμεχ δυο γυναικας, ονομα τη μια ᾿Αδα, και ονομα τη δευτερᾳ Σελλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ετεκεν ᾿Αδα τον ᾿Ιωβηλ· ουτος ην πατηρ οικουντων εν σκηναις κτηνοτρο‘φων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και ονομα τω αδελφω αυτου ᾿Ιουβαλ· ουτος ην ο καταδειξας ψαλτηριον και κιθαραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| Σελλα δε και αυτη ετεκε τον Θοβελ, και ην σφυροκοπος χαλκευς χαλκου και σιδηρου· αδελφη δε Θοβελ Νοεμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| ειπε δε Λαμεχ ταις εαυτου γυναιξιν· ᾿Αδα και Σελλα, ακουσατε μου της φωνης, γυναικες Λαμεχ, ενωτισασθε μου τους λογους, οτι ανδρα απεκτεινα εις τραυμα εμοι και νεανισκον εις μωλωπα εμοι·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| οτι επτακις εκδεδικηται εκ Καιν, εκ δε Λαμεχ εβδομηκοντακις επτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| ῎Εγνω δε ᾿Αδαμ Ευαν την γυναικα αυτου, και συλλαβουσα ετεκεν υιον, και επωνομασε το ονομα αυτου Σηθ, λεγουσα· εξανεστησε γαρ μοι ο Θεος σπερμα ετερον αντι ῎Αβελ, ὃν απεκτεινε Καιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| και τω Σηθ εγενετο υιος, επωνομασε δε το ονομα αυτου ᾿Ενως· ουτος ηλπισεν επικαλεισθα το ονομα Κυριου του Θεου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΑΥΤΗ η βιβλος γενεσεως ανθρωπων· ᾗ ημερᾳ εποιησεν ο Θεος τον ᾿Αδαμ, κατ᾿ εικονα Θεου εποιησεν αυτον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| αρσεν και θηλυ εποιησεν αυτους και ευλογησεν αυτους· και επωνομασε το ονομα αυτου ᾿Αδαμ, ᾗ ημερᾳ εποιησεν αυτους·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| εζησε δε ᾿Αδαμ τριακοντα και διακοσια ετη, και εγεννησε κατα την ιδεαν αυτου και κατα την εικονα αυτου και επωνομασε το ονομα αυτου Σηθ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| εγενοντο δε αι ημεραι του ᾿Αδαμ, ας εζησε μετα το γεννησαι αυτον τον Σηθ, ετη επτακοσια, και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και εγενοντο πασαι αι ημεραι ᾿Αδαμ, ας εζησε, τριακοντα και εννακοσια ετη, και απεθανεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| ῎Εζησε δε Σηθ πεντε και διακοσια ετη και εγεννησε τον ᾿Ενως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και εζησε Σηθ μετα το γεννησαι αυτον τον ᾿Ενως επτα ετη και επτακοσια και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και εγενοντο πασαι αι ημεραι Σηθ δωδεκα και εννακοσια ετη, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| Και εζησεν ᾿Ενως ετη εκατον ενενηκοντα και εγεννησε τον Καιναν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και εζησεν ᾿Ενως μετα το γεννησαι αυτον τον Καιναν πεντεκαιδεκα ετη και επτακοσια και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και εγενοντο πασαι αι ημεραι ᾿Ενως πεντε ετη και εννακοσια, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| Και εζησε Καιναν εβδομηκοντα και εκατον ετη, και εγεννησε τον Μαλελεηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και εζησε Καιναν μετα το γεννησαι αυτον τον Μαλελεηλ τεσσαρακοντα και επτακοσια ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και εγενοντο πασαι αι ημερα Καιναν δεκα ετη και εννακοσια, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| Και εζησε Μαλελεηλ πεντε και εξηκοντα και εκατον ετη και εγεννησε τον ᾿Ιαρεδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και εζησε Μαλελεηλ μετα το γεννησαι αυτον τον ᾿Ιαρεδ ετη τριακοντα και επτακοσια και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και εγενοντο πασαι αι ημεραι Μαλελεηλ, ετη πεντε και ενενηκοντα και οκτακοσια, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| Και εζησεν ᾿Ιαρεδ δυο και εξηκοντα ετη και εκατον και εγεννησε τον ᾿Ενωχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και εζησεν ᾿Ιαρεδ μετα το γεννησαι αυτον τον ᾿Ενωχ οκτακοσια ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και εγενοντο πασαι αι ημεραι ᾿Ιαρεδ δυο και εξηκοντα και εννακοσια ετη, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| Και εζησεν ᾿Ενωχ πεντε και εξηκοντα και εκατον ετη και εγεννησε τον Μαθουσαλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| ευηρεστησε δε ᾿Ενωχ τω Θεω μετα το γεννησαι αυτον τον Μαθουσαλα διακοσια ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και εγενοντο πασαι αι ημεραι ᾿Ενωχ πεντε και εξηκοντα και τριακοσια ετη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ευηρεστησεν ᾿Ενωχ τω Θεω και ουχ ευρισκετο, οτι μετεθηκεν αυτον ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| Και εζησε Μαθουσαλα επτα ετη και εξηκοντα και εκατον και εγεννησε τον Λαμεχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και εζησε Μαθουσαλα μετα το γεννησαι αυτον τον Λαμεχ δυο και οκτακοσια ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| και εγενοντο πασαι αι ημεραι Μαθουσαλα, ας εζησεν, εννεα και εξηκοντα και εννακοσια ετη, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| Και εζησε Λαμεχ οκτω και ογδοηκοντα και εκατον ετη και εγεννησεν υιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| και επωνομασε το ονομα αυτου Νωε λεγων· ουτος διαναπαυσει ημας απο των εργων ημων και απο των λυπων των χειρων ημων και απο της γης, ἧς κατηρασατο Κυριος ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| και εζησε Λαμεχ μετα το γεννησαι αυτον τον Νωε πεντακοσια και εξηκοντα και πεντε ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| και εγενοντο πασαι αι ημεραι Λαμεχ επτακοσια και πεντηκοντα τρια ετη, και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| Και ην Νωε ετων πεντακοσιων και εγεννησε τρεις υιους, τον Σημ, τον Χαμ, και τον ᾿Ιαφεθ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ εγενετο ηνικα ηρξαντο οι ανθρωποι πολλοι γινεσθαι επι της γης, και θυγατερες εγεννηθησαν αυτοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ιδοντες δε οι υιοι του Θεου τας θυγατερας των ανθρωπων οτι καλαι εισιν, ελαβον εαυτοις γυναικας απο πασων, ων εξελεξαντο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ειπε Κυριος ο Θεος· ου μη καταμεινῃ το πνευμα μου εν τοις ανθρωποις τουτοις εις τον αιωνα δια το ειναι αυτους σαρκας, εσονται δε αι ημεραι αυτων εκατον εικοσιν ετη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| οι δε γιγαντες ησαν επι της γης εν ταις ημεραις εκειναις· και μετ᾿ εκεινο, ως ἂν εισεπορευοντο οι υιοι του Θεου προς τας θυγατερας των ανθρωπων, και εγεννωσαν εαυτοις· εκεινοι ησαν οι γιγαντες οι απ᾿ αιωνος, οι ανθρωποι οι ονομαστοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| ᾿Ιδων δε Κυριος ο Θεος, οτι επληθυνθησαν αι κακιαι των ανθρωπων επι της γης και πας τις διανοειται εν τη καρδιᾳ αυτου επιμελως επι τα πονηρα πασας τας ημερας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και ενεθυμηθη ο Θεος οτι εποιησε τον ανθρωπον επι της γης, και διενοηθη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και ειπεν ο Θεος· απαλειψω τον ανθρωπον, ὃν εποιησα απο προσωπου της γης, απο ανθρωπου εως κτηνους και απο ερπετων εως πετεινων του ουρανου, οτι μετεμεληθην οτι εποιησα αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| Νωε δε ευρε χαριν εναντιον Κυριου του Θεου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| Αυται δε αι γενεσεις Νωε· Νωε ανθρωπος δικαιος, τελειος ων εν τη γενεα αυτου· τω Θεω ευηρεστησε Νωε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| εγεννησε δε Νωε τρεις υιους, τον Σημ, τον Χαμ, τον ᾿Ιαφεθ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| εφθαρη δε η γη εναντιον του Θεου, και επλησθη η γη αδικιας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και ειδε Κυριος ο Θεος την γην, και ην κατεφθαρμενη, οτι κατεφθειρε πασα σαρξ την οδον αυτου επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και ειπε Κυριος ο Θεος τω Νωε· καιρος παντος ανθρωπου ηκει εναντιον μου, οτι επλησθη η γη αδικιας απ᾿ αυτων, και ιδου εγω καταφθειρω αυτους και την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ποιησον ουν σεαυτω κιβωτον εκ ξυλων τετραγωνων· νοσσιας ποιησεις την κιβωτον και ασφαλτωσεις αυτην εσωθεν και εξωθεν τη ασφαλτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και ουτω ποιησεις την κιβωτον· τριακοσιων πηχεων το μηκος της κιβωτου και πεντηκοντα πηχεων το πλατος και τριακοντα πηχεων το υψος αυτης·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| επισυναγων ποιησεις την κιβωτον και εις πηχυν συντελεσεις αυτην ανωθεν· την δε θυραν της κιβωτου ποιησεις εκ πλαγιων· καταγαια διωροφα και τριωροφα ποιησεις αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| εγω δε ιδου επαγω τον κατακλυσμον, υδωρ επι την γην καταφθειραι πασαν σαρκα, εν ᾗ εστι πνευμα ζωης, υποκατω του ουρανου· και οσα εαν η επι της γης, τελευτησει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και στησω την διαθηκην μου μετα σου· εισελευσῃ δε εις την κιβωτον συ και οι υιοι σου και η γυνη σου και αι γυναικες των υιων σου μετα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και απο παντων των κτηνων και απο παντων των ερπετων και απο παντων των θηριων και απο πασης σαρκος, δυο δυο απο παντων εισαξεις εις την κιβωτον, ινα τρεφῃς μετα σεαυτου· αρσεν και θηλυ εσονται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| απο παντων των ορνεων των πετεινων κατα γενος, και απο παντων των κτηνων κατα γενος και απο παντων των ερπετων των ερποντων επι της γης κατα γενος αυτων, δυο δυο απο παντων εισελευσονται προς σε τρεφεσθαι μετα σου, αρσεν και θηλυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| συ δε ληψῃ σεαυτω απο παντων των βρωματων, α εδεσθε, και συναξεις προς σεαυτον, και εσται σοι και εκεινοις φαγειν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και εποιησε Νωε παντα, οσα ενετειλατο αυτω Κυριος ο Θεος, ουτως εποιησε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ειπε Κυριος ο Θεος προς Νωε· εισελθε συ και πας ο οικος σου εις την κιβωτον, οτι σε ειδον δικαιον εναντιον μου εν τη γενεα ταυτῃ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| απο δε των κτηνων των καθαρων εισαγαγε προς σε επτα επτα, αρσεν και θηλυ, απο δε των κτηνων των μη καθαρων δυο δυο, αρσεν και θηλυ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και απο των πετεινων του ουρανου των καθαρων επτα επτα, αρσεν και θηλυ, και απο παντων των πετεινων των μη καθαρων δυο δυο, αρσεν και θηλυ, διαθρεψαι σπερμα επι πασαν την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ετι γαρ ημερων επτα εγω επαγω υετον επι την γην τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας και εξαλειψω παν το αναστημα, ὃ εποιησα, απο προσωπου πασης της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και εποιησε Νωε παντα, οσα ενετειλατο αυτω Κυριος ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| Νωε δε ην ετων εξακοσιων, και ο κατακλυσμος του υδατος εγενετο επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εισηλθε δε Νωε και οι υιοι αυτου και η γυνη αυτου και αι γυναικες των υιων αυτου μετ᾿ αυτου εις την κιβωτον δια το υδωρ του κατατακλυσμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και απο των πετεινων των καθαρων και απο των πετεινων των μη καθαρων και απο των κτηνων των καθαρων και απο των κτηνων των μη καθαρων και απο παντων των ερποντων επι της γης 9 δυο δυο εισηλθον προς Νωε εις την κιβωτον, αρσεν και θηλυ, καθα ενετειλατο ο Θεος τω Νωε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εγενετο μετα τας επτα ημερας και το υδωρ του κατακλυσμου εγενετο επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εν τω εξακοσιοστω ετει εν τη ζωη του Νωε, του δευτερου μηνος, εβδομῃ και εικαδι του μηνος, τη ημερᾳ ταυτῃ ερραγησαν πασαι αι πηγαι της αβυσσου, και οι καταρρακται του ουρανου ηνεῴχθησαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εγενετο υετος επι της γης τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εν τη ημερᾳ ταυτῃ εισηλθε Νωε, Σημ, Χαμ, ᾿Ιαφεθ, οι υιοι Νωε, και η γυνη Νωε και αι τρεις γυναικες των υιων αυτου μετ᾿ αυτου εις την κιβωτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και παντα τα θηρια κατα γενος και παντα τα κτηνη κατα γενος και παν ερπετον κινουμενον επι της γης κατα γενος και παν ορνεον πετεινον κατα γενος αυτου 15 εισηλθον προς Νωε εις την κιβωτον, δυο δυο αρσεν και θηλυ απο πασης σαρκος, εν ω εστι πνευμα ζωης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και τα εισπορευομενα αρσεν και θηλυ απο πασης σαρκος εισηλθε, καθα ενετειλατο ο Θεος τω Νωε. και εκλεισε Κυριος ο Θεος την κιβωτον εξωθεν αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| Και εγενετο ο κατακλυσμος τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας επι της γης, και επεπληθυνθη το υδωρ και επηρε την κιβωτον, και υψωθη απο της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και επεκρατει το υδωρ και επληθυνετο σφοδρα επι της γης, και επεφερετο η κιβωτος επανω του υδατος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| το δε υδωρ επεκρατει σφοδρα σφοδρα επι της γης και εκαλυψε παντα τα ορη τα υψηλα, α ην υποκατω του ουρανου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| πεντεκαιδεκα πηχεις υπερανω υψωθη το υδωρ και επεκαλυψε παντα τα ορη τα υψηλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και απεθανε πασα σαρξ κινουμενη επι της γης των πετεινων και των κτηνων και απο θηριων και παν ερπετον κινουμενον επι της γης και πας ανθρωπος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και παντα, οσα εχει πνοην ζωης, και παν, ὃ ην επι της ξηρας, απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εξηλειψε παν το αναστημα, ὃ ην επι προσωπου της γης, απο ανθρωπου εως κτηνους και ερπετων και των πετεινων του ουρανου, και εξηλειφθησαν απο της γης· και κατελειφθη μονος Νωε και οι μετ᾿ αυτου εν τη κιβωτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και υψωθη το υδωρ επι της γης ημερας εκατον πεντηκοντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ανεμνησθη ο Θεος του Νωε και παντων των θηριων και παντων των κτηνων και παντων των πετεινων και παντων των ερπετων των ερποντων, οσα ην μετ᾿ αυτου εν τη κιβωτω, και επηγαγεν ο Θεος πνευμα επι την γην, και εκοπασε το υδωρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και επεκαλυφθησαν αι πηγαι της αβυσσου και οι καταρρακται του ουρανου, και συνεσχεθη ο υετος απο του ουρανου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ενεδιδου το υδωρ πορευομενον απο της γης, και ηλαττονουτο το υδωρ μετα πεντηκοντα και εκατον ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και εκαθισεν η κιβωτος εν μηνι τω εβδομω, εβδομῃ και εικαδι του μηνος, επι τα ορη τα ᾿Αραρατ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| το δε υδωρ ηλαττονουτο εως του δεκατου μηνος· και εν τω δεκατω μηνι, τη πρωτῃ του μηνος, ωφθησαν αι κεφαλαι των ορεων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και εγενετο μετα τεσσαρακοντα ημερας ηνεωξε Νωε την θυριδα της κιβωτου, ἣν εποιησε, και απεστειλε τον κορακα του ιδειν, ει κεκοπακε το υδωρ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και εξελθων, ουκ ανεστρεψεν εως του ξηρανθηναι το υδωρ απο της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και απεστειλε την περιστεραν οπισω αυτου ιδειν, ει κεκοπακε το υδωρ απο της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και ουχ ευρουσαι η περιστερα αναπαυσιν τοις ποσιν αυτης, ανεστρεψε προς αυτον εις την κιβωτον, οτι υδωρ ην επι παν το προσωπον της γης, και εκτεινας την χειρα ελαβεν αυτην, και εισηγαγεν αυτην προς εαυτον εις την κιβωτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και επισχων ετι ημερας επτα ετερας, παλιν εξαπεστειλε την περιστεραν εκ της κιβωτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και ανεστρεψε προς αυτον η περιστερα το προς εσπεραν, και ειχε φυλλον ελαιας καρφος εν τω στοματι αυτης, και εγνω Νωε οτι κεκοπακε το υδωρ απο της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και επισχων ετι ημερας επτα ετερας, παλιν εξαπεστειλε την περιστεραν, και ου προσεθετο του επιστρεψαι προς αυτον ετι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και εγενετο εν τω ενι και εξακοσιοστω ετει εν τη ζωη του Νωε, του πρωτου μηνος, μια του μηνος, εξελιπε το υδωρ απο της γης· και απεκαλυψε Νωε την στεγην της κιβωτου, ἣν εποιησε, και ειδεν οτι εξελιπε το υδωρ απο προσωπου της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| εν δε τω δευτερω μηνι εξηρανθη η γη, εβδομῃ και εικαδι του μηνος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| Και ειπε Κυριος ο Θεος προς Νωε λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| εξελθε εκ της κιβωτου, συ και η γυνη σου και οι υιοι σου και αι γυναικες των υιων σου μετα σου 17 και παντα τα θηρια, οσα εστι μετα σου, και πασα σαρξ απο πετεινων εως κτηνων, και παν ερπετον κινουμενον επι της γης εξαγαγε μετα σεαυτου· και αυξανεσθε και πληθυνεσθε επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και εξηλθε Νωε και η γυνη αυτου και οι υιοι αυτου και αι γυναικες των υιων αυτου μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και παντα τα θηρια, και παντα τα κτηνη, και παν πετεινον, και παν ερπετον κινουμενον επι της γης κατα γενος αυτων, εξηλθοσαν εκ της κιβωτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και ᾠκοδομησε Νωε θυσιαστηριον τω Κυριω, και ελαβεν απο παντων των κτηνων των καθαρων και απο παντων των πετεινων των καθαρων και ανηνεγκεν εις ολοκαρπωσιν επι το θυσιαστηριον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ωσφρανθη Κυριος ο Θεος οσμην ευωδιας, και ειπε Κυριος ο Θεος διανοηθεις· ου προσθητω ετι καταρασασθαι την γην δια τα εργα των ανθρωπων, οτι εγκειται η διανοια του ανθρωπου επιμελως επι τα πονηρα εκ νεοτητος αυτου· ου προσθησω ουν ετι παταξαι πασαν σαρκα ζωσαν, καθως εποιησα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| πασας τας ημερας της γης, σπερμα και θερισμος, ψυχος και καυμα, θερος και εαρ, ημεραν και νυκτα ου καταπαυσουσι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ευλογησεν ο Θεος τον Νωε και τους υιους αυτου και ειπεν αυτοις· αυξανεσθε και πληθυνεσθε και πληρωσατε την γην και κατακυριευσατε αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και ο τρομος και ο φοβος υμων εσται επι πασι τοις θηριοις της γης, επι παντα τα πετεινα του ουρανου και επι παντα τα κινουμενα επι της γης και επι παντας τους ιχθυας της θαλασσης· υπο χειρας υμιν δεδωκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και παν ερπετον, ο εστι ζων, υμιν εσται εις βρωσιν· ως λαχανα χορτου δεδωκα υμιν τα παντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| πλην κρεας εν αιματι ψυχης ου φαγεσθε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και γαρ το υμετερον αιμα των ψυχων υμων εκ χειρος παντων των θηριων εκζητησω αυτο και εκ χειρος ανθρωπου αδελφου εκζητησω την ψυχην του ανθρωπου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| ο εκχεων αιμα ανθρωπου, αντι του αιματος αυτου εκχυθησεται, οτι εν εικονι Θεου εποιησα τον ανθρωπον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| υμεις δε αυξανεσθε και πληθυνεσθε και πληρωσατε την γην, και κατακυριευσατε αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| Και ειπεν ο Θεος τω Νωε και τοις υιοις αυτου μετ᾿ αυτου λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και ιδου εγω ανιστημι την διαθηκην μου υμιν και τω σπερματι υμων μεθ᾿ υμας 10 και πασῃ ψυχη ζωσῃ μεθ᾿ υμων, απο ορνεων και απο κτηνων, και πασι τοις θηριοις της γης, οσα εστι μεθ᾿ υμων απο παντων των εξελθοντων εκ της κιβωτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και στησω την διαθηκην μου προς υμας, και ουκ αποθανειται πασα σαρξ ετι απο του υδατος του κατακλυσμου, και ουκ ετι εσται κατακλυσμος υδατος του καταφθειραι πασαν την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και ειπε Κυριος ο Θεος προς Νωε· τουτο το σημειον της διαθηκης, ὃ εγω διδωμι ανα μεσον εμου και υμων και ανα μεσον πασης ψυχης ζωσης, η εστι μεθ᾿ υμων εις γενεας αιωνιους·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| το τοξον μου τιθημι εν τη νεφελῃ, και εσται εις σημειον διαθηκης ανα μεσον εμου και της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και εσται εν τω συννεφειν με νεφελας επι την γην, οφθησεται το τοξον εν τη νεφελῃ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και μνησθησομαι της διαθηκης μου, η εστιν ανα μεσον εμου και υμων, και ανα μεσον πασης ψυχης ζωσης εν πασῃ σαρκι, και ουκ εσται ετι το υδωρ εις κατακλυσμον, ωστε εξαλειψαι πασαν σαρκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και εσται το τοξον μου εν τη νεφελῃ, και οψομαι του μνησθηναι διαθηκην αιωνιον ανα μεσον εμου και της γης και ανα μεσον ψυχης ζωσης εν πασι σαρκι, η εστιν επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και ειπεν ο Θεος τω Νωε· τουτο το σημειον της διαθηκης, ἧς διεθεμην ανα μεσον εμου και ανα μεσον πασης σαρκος, η εστιν επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| ῏Ησαν δε οι υιοι Νωε, οι εξελθοντες εκ της κιβωτου, Σημ, Χαμ, ᾿Ιαφεθ· Χαμ δε ην πατηρ Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| τρεις ουτοι εισιν υιοι Νωε· απο τουτων διεσπαρησαν επι πασαν την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| Και ηρξατο Νωε ανθρωπος γεωργος γης και εφυτευσεν αμπελωνα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και επιεν εκ του οινου και εμεθυσθη και εγυμνωθη εν τω οικω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και ειδε Χαμ ο πατηρ Χανααν την γυμνωσιν του πατρος αυτου και εξελθων ανηγγειλε τοις δυσιν αδελφοις αυτου εξω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και λαβοντες Σημ και ᾿Ιαφεθ το ιματιον επεθεντο επι τα δυο νωτα αυτων και επορευθησαν οπισθοφανως και συνεκαλυψαν την γυμνωσιν του πατρος αυτων, και το προσωπον αυτων οπισθοφανως, και την γυμνωσιν του πατρος αυτων ουκ ειδον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| εξενηψε δε Νωε απο του οινου και εγνω οσα εποιησεν αυτω ο υιος αυτου ο νεωτερος,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και ειπεν· επικαταρατος Χανααν· παις οικετης εσται τοις αδελφοις αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και ειπεν· ευλογητος Κυριος ο Θεος του Σημ, και εσται Χανααν παις οικετης αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| πλατυναι ο Θεος τω ᾿Ιαφεθ, και κατοικησατω εν τοις οικοις του Σημ και γενηθητω Χανααν παις αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| ῎Εζησε δε Νωε μετα τον κατακλυσμον ετη τριακοσια πεντηκοντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και εγενοντο πασαι αι ημεραι Νωε εννακοσια πεντηκοντα ετη, και απεθανεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΑΥΤΑΙ δε αι γενεσεις των υιων Νωε, Σημ, Χαμ, ᾿Ιαφεθ, και εγεννηθησαν αυτοις υιοι μετα τον κατακλυσμον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| Υιοι ᾿Ιαφεθ· Γαμερ και Μαγωγ και Μαδοι και ᾿Ιωυαν και ᾿Ελισα και Θοβελ και Μοσοχ και Θειρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και υιοι Γαμερ· ᾿Ασχαναζ και Ριφαθ και Θοργαμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και υιοι ᾿Ιωυαν· ᾿Ελισα και Θαρσεις, Κιτιοι, Ροδιοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| εκ τουτων αφωρισθησαν νησοι των εθνων εν τη γη αυτων, εκαστος κατα γλωσσαν εν ταις φυλαις αυτων και εν τοις εθνεσιν αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| Υιοι δε Χαμ· Χους και Μερσαΐν Φουδ και Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| υιοι δε Χους· Σαβα και Ευιλα και Σαβαθα και Ρεγμα και Σαβαθακα. υιοι δε Ρεγμα· Σαβα και Δαδαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| Χους δε εγεννησε τον Νεβρωδ. ουτος ηρξατο ειναι γιγας επι της γης·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| ουτος ην γιγας κυνηγος εναντιον Κυριου του Θεου· δια τουτο ερουσιν, ως Νεβρωδ γιγας κυνηγος εναντιον Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εγενετο αρχη της βασιλειας αυτου Βαβυλων και ᾿Ορεχ και ᾿Αρχαδ και Χαλαννη εν τη γη Σενααρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| εκ της γης εκεινης εξηλθεν ᾿Ασσουρ και ᾠκοδομησε την Νινευΐ και την Ροωβωθ πολιν και την Χαλαχ 12 και την Δαση ανα μεσον Νινευΐ και ανα μεσο Χαλαχ· αυτη η πολις μεγαλη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και Μεσραΐν εγεννησε τους Λουδιειμ και τους ᾿Ενεμετιειμ και τους Λαβιειμ και τους Νεφθαλιειμ και τους Πατροσωνιειμ 14 και τους Χασλωνιειμ, οθεν εξηλθε Φυλιστιειμ, και τους Καφθοριειμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| Χανααν δε εγεννησε τον Σιδωνα πρωτοτοκον αυτου 16 και τον Χετταιον και τον ᾿Ιεβουσαιον και τον ᾿Αμορραιον και τον Γεργεσαιον και τον Ευαιον και τον ᾿Αρουκαιον 17 και τον ᾿Ασενναιον και τον ᾿Αραδιον και τον Σαμαραιον και τον ᾿Αμαθι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και μετα τουτο διεσπαρησαν αι φυλαι των Χαναναιων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και εγενετο τα οραι των Χαναναιων απο Σιδωνος εως ελθειν εις Γεραρα και Γαζαν, εως ελθειν εως Σοδομων και Γομορρας, ᾿Αδαμα και Σεβωΐμ εως Δασα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| ουτοι υιοι Χαμ, εν ταις φυλαις αυτων, κατα γλωσσας αυτων, εν ταις χωραις αυτων και εν τοις εθνεσιν αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| Και τω Σημ εγεννηθη και αυτω, πατρι παντων των υιων ῞Εβερ, αδελφω ᾿Ιαφεθ του μειζονος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| υιοι Σημ· ᾿Ελαμ και ᾿Ασσουρ και ᾿Αρφαξαδ και Λουδ και ᾿Αραμ και Καιναν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και υιοι ᾿Αραμ· Οὒζ και Οὒλ και Γατερ και Μοσοχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και ᾿Αρφαξαδ εγεννησε τον Καιναν, και Καιναν εγεννησε τον Σαλα, Σαλα δε εγεννησε τον ῞Εβερ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και τω ῞Εβερ εγεννηθησαν δυο υιοι· ονομα τω ενι Φαλεγ, οτι εν ταις ημεραις αυτου διεμερισθη η γη, και ονομα τω αδελφω αυτου ᾿Ιεκταν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| ᾿Ιεκταν δε εγεννησε τον ᾿Ελμωδαδ και Σαλεθ και τον Σαρμωθ και ᾿Ιαραχ και ῾Οδορρα και Αιβηλ και Δεκλα 27 και Ευαλ και ᾿Αβιμαελ και Σαβα 28 και Ουφειρ και Ευειλα και ᾿Ιωβαβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| παντες ουτοι υιοι ᾿Ιεκταν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| και εγενετο η κατοικησις αυτων απο Μασση εως ελθειν εις Σαφηρα, ορος ανατολων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| ουτοι υιοι Σημ, εν ταις φυλαις αυτων, κατα γλωσσας αυτων, εν ταις χωραις αυτων και εν τοις εθνεσιν αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| Αυται αι φυλαι υιων Νωε κατα γενεσεις αυτων, κατα εθνη αυτων· απο τουτων διεσπαρησαν νησοι των εθνων επι της γης μετα τον κατακλυσμον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ην πασα η γη χειλος εν, και φωνη μια πασι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και εγενετο εν τω κινησαι αυτους απο ανατολων, ευρον πεδιον εν γη Σεννααρ και κατῴκησαν εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και ειπεν ανθρωπος τω πλησιον αυτου· δευτε πλινθευσωμεν πλινθους και οπτησωμεν αυτας πυρι. και εγενετο αυτοις η πλινθος εις λιθον, και ασφαλτος ην αυτοις ο πηλος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και ειπαν· δευτε οικοδομησωμεν εαυτοις πολιν και πυργον, ου εσται η κεφαλη εως του ουρανου, και ποιησωμεν εαυτοις ονομα προ του διασπαρηναι ημας επι προσωπου πασης της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και κατεβη Κυριος ιδειν την πολιν και τον πυργον, ὃν ᾠκοδομησαν οι υιοι των ανθρωπων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και ειπε Κυριος· ιδου γενος ἓν και χειλος ἓν παντων, και τουτο ηρξαντο ποιησαι, και νυν ουκ εκλειψει απ᾿ αυτων παντα, οσα ἂν επιθωνται ποιειν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| δευτε και καταβαντες συγχεωμεν αυτων εκει την γλωσσαν, ινα μη ακουσωσιν εκαστος την φωνην του πλησιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και διεσπειρεν αυτους Κυριος εκειθεν επι προσωπον πασης της γης, και επαυσαντο οικοδομουντες την πολιν και τον πυργον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| δια τουτο εκληθη το ονομα αυτης Συγχυσις, οτι εκει συνεχεε Κυριος τα χειλη πασης της γης, και εκειθεν διεσπειρεν αυτους Κυριος επι προσωπον πασης της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| Και αυται αι γενεσεις Σημ. και ην Σημ υιος εκατον ετων, οτε εγεννησε τον ᾿Αρφαξαδ, δευτερου ετους μετα τον κατακλυσμον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και εζησε Σημ μετα το γεννησαι αυτον τον ᾿Αρφαξαδ ετη πεντακοσια και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| Και εζησεν ᾿Αρφαξαδ εκατον τριακοντα πεντε ετη και εγεννησε τον Καιναν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και εζησεν ᾿Αρφαξαδ μετα το γεννησαι αυτον τον Καιναν ετη τετρακοσια και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε. Και εζησε Καιναν εκατον και τριακοντα ετη και εγεννησε τον Σαλα. και εζησε Καιναν μετα το γεννησαι αυτον τον Σαλα ετη τριακοσια τριακοντα και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| Και εζησε Σαλα εκατον τριακοντα ετη και εγεννησε τον ῞Εβερ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και εζησε Σαλα μετα το γεννησαι αυτον τον ῞Εβερ τριακοσια τριακοντα ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| Και εζησεν ῞Εβερ εκατον τριακοντα τεσσαρα ετη και εγεννησε τον Φαλεγ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και εζησεν ῞Εβερ μετα το γεννησαι αυτον τον Φαλεγ ετη διακοσια εβδομηκοντα και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| Και εζησε Φαλεγ τριακοντα και εκατον ετη και εγεννησε τον Ραγαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και εζησε Φαλεγ μετα το γεννησαι αυτον τον Ραγαυ εννεα και διακοσια ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| Και εζησε Ραγαυ εκατον τριακοντα και δυο ετη και εγεννησε τον Σερουχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| και εζησε Ραγαυ μετα το γεννησαι αυτον τον Σερουχ διακοσια επτα ετη και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και εζησε Σερουχ εκατον τριακοντα ετη και εγεννησε τον Ναχωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| Και εζησε Σερουχ, μετα το γεννησαι αυτον τον Ναχωρ, ετη διακοσια και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| Και εζησε Ναχωρ ετη εκατον εβδομηκοντα εννεα και εγεννησε τον Θαρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και εζησε Ναχωρ, μετα το γεννησαι αυτον τον Θαρα, ετη εκατον εικοσιπεντε και εγεννησεν υιους και θυγατερας και απεθανε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| Και εζησε Θαρα εβδομηκοντα ετη και εγεννησε τον ῞Αβραμ και τον Ναχωρ και τον ᾿Αρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| Αυται αι γενεσεις Θαρα· Θαρα εγεννησε τον ῞Αβραμ και τον Ναχωρ και τον ᾿Αρραν, και ᾿Αρραν εγεννησε τον Λωτ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και απεθανεν ᾿Αρραν ενωπιον Θαρα του πατρος αυτου εν τη γη, ᾗ εγεννηθη, εν τη χωρᾳ των Χαλδαιων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| και ελαβον ῞Αβραμ και Ναχωρ εαυτοις γυναικας· ονομα τη γυναικι ῞Αβραμ Σαρα, και ονομα τη γυναικι Ναχωρ Μελχα, θυγατηρ ᾿Αρραν και πατηρ Μελχα και πατηρ ᾿Ιεσχα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| και ην Σαρα στειρα και ουκ ετεκνοποιει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| και ελαβε Θαρα τον ῞Αβραμ υιον αυτου και τον Λωτ υιον ᾿Αρραν, υιον του υιου αυτου, και την Σαραν την νυμφην αυτου, γυναικα ῞Αβραμ του υιου αυτου, και εξηγαγεν αυτους εκ της χωρας των Χαλδαιων πορευθηναι εις γην Χανααν και ηλθον εως Χαρραν και κατῴκησεν εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και εγενοντο πασαι αι ημεραι Θαρα εν γη Χαρραν διακοσια πεντε ετη, και απεθανε Θαρα εν Χαρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ειπε Κυριος τω ῞Αβραμ· εξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενειας σου και εκ του οικου του πατρος σου και δευρο εις την γην, ἣν αν σοι δειξω·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και ποιησω σε εις εθνος μεγα και ευλογησω σε και μεγαλυνω το ονομα σου, και εσῃ ευλογημενος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και ευλογησω τους ευλογουντας σε και τους καταρωμενους σε καταρασομαι· και ενευλογηθησονται εν σοι πασαι αι φυλαι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και επορευθη ῞Αβραμ, καθαπερ ελαλησεν αυτω Κυριος, και ωχετο μετ᾿ αυτου Λωτ. ῞Αβραμ δε ην ετων εβδομηκονταπεντε, οτε εξηλθε εκ Χαρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και ελαβεν ῞Αβραμ Σαραν την γυναικα αυτου και τον Λωτ υιον του αδελφου αυτου και παντα τα υπαρχοντα αυτων, οσα εκτησαντο, και πασαν ψυχην, ἣν εκτησαντο εκ Χαρραν, και εξηλθοσαν πορευθηναι εις γην Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και διωδευσεν ῞Αβραμ την γην εις το μηκος αυτης εως του τοπου Συχεμ, επι την δρυν την υψηλην· οι δε Χαναναιοι τοτε κατῴκουν την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και ωφθη Κυριος τω ῞Αβραμ και ειπεν αυτω· τω σπερματι σου δωσω την γην ταυτην. και ᾠκοδομησεν εκει ῞Αβραμ θυσιαστηριον Κυριω τω οφθεντι αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και απεστη εκειθεν εις το ορος κατα ανατολας Βαιθηλ και εστησεν εκει την σκηνην αυτου, Βαιθηλ κατα θαλασσαν και ᾿Αγγαι κατα ανατολας· και ᾠκοδομησεν εκει θυσιαστηριον τω Κυριω και επεκαλεσατο επι τω ονοματι Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και απηρεν ῞Αβραμ και πορευθεις εστρατοπεδευσεν εν τη ερημω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| Και εγενετο λιμος επι της γης, και κατεβη ῞Αβραμ εις Αιγυπτον παροικησαι εκει, οτι ενισχυσεν ο λιμος επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| εγενετο δε, ηνικα ηγγισεν ῞Αβραμ εισελθειν εις Αιγυπτον, ειπεν ῞Αβραμ Σαρᾳ τη γυναικι· γινωσκω εγω, οτι γυνη ευπροσωπος ει·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| εσται ουν, ως ἂν ιδωσι σε οι Αιγυπτιοι, ερουσιν οτι γυνη αυτου εστιν αυτη, και αποκτενουσι με, σε δε περιποιησονται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| ειπον ουν, οτι αδελφη αυτου ειμι, οπως ἂν ευ μοι γενηται δια σε, και ζησεται η ψυχη μου ενεκεν σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| εγενετο δε, ηνικα εισηλθεν ῞Αβραμ εις Αιγυπτον, ιδοντες οι Αιγυπτιοι την γυναικα αυτου, οτι καλη ην σφοδρα,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και ειδον αυτην οι αρχοντες Φαραω και επῄνεσαν αυτην προς Φαραω και εισηγαγον αυτην εις τον οικον Φαραω·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και τω ῞Αβραμ ευ εχρησαντο δι᾿ αυτην, και εγενοντο αυτω προβατα και μοσχοι και ονοι και παιδες και παιδισκαι και ημιονοι και καμηλοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και ητασεν ο Θεος τον Φαραω ετασμοις μεγαλοις και πονηροις και τον οικον αυτου περι Σαρας της γυναικος ῞Αβραμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| καλεσας δε Φαραω τον ῞Αβραμ ειπε· τι τουτο εποιησας μοι, οτι ουκ απηγγειλας μοι, οτι γυνη σου εστιν; 19 ινατι ειπας οτι αδελφη μου εστι; και ελαβον αυτην εμαυτω γυναικα, και νυν ιδου η γυνη σου εναντι σου· λαβων αποτρεχε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και ενετειλατο Φαραω ανδρασι περι ῞Αβραμ συμπροπεμψαι αυτον και την γυναικα αυτου και παντα, οσα ην αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΑΝΕΒΗ δε ῞Αβραμ εξ Αιγυπτου, αυτος και η γυνη αυτου και παντα τα αυτου και Λωτ μετ᾿ αυτου, εις την ερημον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| ῞Αβραμ δε ην πλουσιος σφοδρα κτηνεσι και αργυριω και χρυσιω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και επορευθη οθεν ηλθεν εις την ερημον εως Βαιθηλ, εως του τοπου, ου ην η σκηνη αυτου το προτερον, ανα μεσον Βαιθηλ και ανα μεσον ᾿Αγγαι,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εις τον τοπον του θυσιαστηριου, ου εποιησεν εκει την αρχην· και επεκαλεσατο εκει ῞Αβραμ το ονομα του Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και Λωτ τω συμπορευομενω μετα ῞Αβραμ ην προβατα και βοες και σκηναι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και ουκ εχωρει αυτους η γη κατοικειν αμα, οτι ην τα υπαρχοντα αυτων πολλα, και ουκ εχωρει αυτους η γη κατοικειν αμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και εγενετο μαχη ανα μεσον των ποιμενων των κτηνων του ῞Αβραμ και ανα μεσον των ποιμενων των κτηνων του Λωτ· οι δε Χαναναιοι και οι Φερεζαιοι τοτε κατῴκουν την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| ειπε δε ῞Αβραμ τω Λωτ· μη εστω μαχη ανα μεσον εμου και σου και ανα μεσον των ποιμενων μου και ανα μεσον των ποιμενων σου, οτι ανθρωποι αδελφοι εσμεν ημεις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| ουκ ιδου πασα η γη εναντιον σου εστι; διαχωρισθητι απ᾿ εμου· ει συ εις αριστερα, εγω εις δεξια· ει δε συ εις δεξια, εγω εις αριστερα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και επαρας Λωτ τους οφθαλμους αυτου, επειδε πασαν την περιχωρον του ᾿Ιορδανου, οτι πασα ην ποτιζομενη προ του καταστρεψαι τον Θεον Σοδομα και Γομορρα, ως ο παραδεισος του Θεου και ως η γη Αιγυπτου, εως ελθειν εις Ζογορα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και εξελεξατο εαυτω Λωτ πασαν την περιχωρον του ᾿Ιορδανου, και απηρε Λωτ απο ανατολων, και διεχωρισθησαν εκαστος απο του αδελφου αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| ῞Αβραμ δε κατῴκησεν εν γη Χανααν, Λωτ δε κατῴκησεν εν πολει των περιχωρων και εσκηνωσεν εν Σοδομοις·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| οι δε ανθρωποι οι εν Σοδομοις πονηροι και αμαρτωλοι εναντιον του Θεου σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| ῾Ο δε Θεος ειπε τω ῞Αβραμ μετα το διαχωρισθηναι τον Λωτ απ᾿ αυτου· αναβλεψον τοις οφθαλμοις σου και ιδε απο του τοπου, ου νυν συ ει, προς βορραν και λιβα και ανατολας και θαλασσαν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| οτι πασαν την γην, ἣν συ ορας, σοι δωσω αυτην και τω σπερματι σου εως αιωνος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και ποιησω το σπερμα σου ως την αμμον της γης· ει δυναται τις εξαριθμησαι την αμμον της γης, και το σπερμα σου εξαριθμηθησεται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| αναστας διοδευσον την γην εις τε το μηκος αυτης και εις το πλατος, οτι σοι δωσω αυτην και τω σπερματι σου εις τον αιωνα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και αποσκηνωσας ῞Αβραμ, ελθων κατῴκησε παρα την δρυν την Μαμβρη, ἣ ην εν Χεβρωμ, και ᾠκοδομησεν εκει θυσιαστηριον τω Κυριω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΕΓΕΝΕΤΟ δε εν τη βασιλειᾳ τη ᾿Αμαρφαλ βασιλεως Σεννααρ, και ᾿Αριωχ βασιλεως ᾿Ελλασαρ, Χοδολλογομορ βασιλευς ᾿Ελαμ και Θαργαλ βασιλευς εθνων 2 εποιησαν πολεμον μετα Βαλλα βασιλεως Σοδομων και μετα Βαρσα βασιλεως Γομορρας και μετα Σεννααρ βασιλεως ᾿Αδαμα και μετα Συμοβορ βασιλεως Σεβωειμ, και βασιλεως Βαλακ (αυτη εστι Σηγωρ).<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| παντες ουτοι συνεφωνησαν επι την φαραγγα την αλυκην (αυτη η θαλασσα των αλων).<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| δωδεκα ετη αυτοι εδουλευσαν τω Χοδολλογομορ, τω δε τρισκαιδεκατω ετει απεστησαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| εν δε τω τεσσαρεσκαιδεκατω ετει ηλθε Χοδολλογομορ και οι βασιλεις μετ᾿ αυτου και κατεκοψαν τους γιγαντας τους εν ᾿Ασταρωθ και Καρναΐν, και εθνη ισχυρα αμα αυτοις και τους ᾿Ομμαιους τους εν Σαυη τη πολει 6 και τους Χορραιους τους εν τοις ορεσι Σηειρ, εως της τερεβινθου της Φαραν, η εστιν εν τη ερημω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και αναστρεψαντες ηλθον επι την πηγην της κρισεως (αυτη εστι Καδης) και κατεκοψαν παντας τους αρχοντας ᾿Αμαληκ και τους ᾿Αμορραιους τους κατοικουντας εν ᾿Ασασονθαμαρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| εξηλθε δε βασιλευς Σοδομων και βασιλευς Γομορρας και βασιλευς ᾿Αδαμα και βασιλευς Σεβωειμ και βασιλευς Βαλακ (αυτη εστι Σηγωρ) και παρεταξαντο αυτοις εις πολεμον εν τη κοιλαδι τη αλυκη,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| προς Χοδολλογομορ βασιλεα ᾿Ελαμ και Θαργαλ βασιλεα εθνων και ᾿Αμαρφαλ βασιλεα Σεννααρ και ᾿Αριωχ βασιλεα ᾿Ελλασαρ, οι τεσσαρες βασιλεις προς τους πεντε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| η δε κοιλας η αλυκη, φρεατα ασφαλτου. εφυγε δε βασιλευς Σοδομων και βασιλευς Γομορρας και ενεπεσαν εκει, οι δε καταλειφθεντες εις την ορεινην εφυγον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| ελαβον δε την ιππον πασαν την Σοδομων και Γομορρας και παντα τα βρωματα αυτων και απηλθον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| ελαβον δε και τον Λωτ τον υιον του αδελφου ῞Αβραμ και την αποσκευην αυτου και απῴχοντο· ην γαρ κατοικων εν Σοδομοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| Παραγενομενος δε των ανασωθεντων τις απηγγειλεν ῞Αβραμ τω περατῃ· αυτος δε κατῴκει παρα τη δρυΐ τη Μαμβρη ᾿Αμορραιου του αδελφου ᾿Εσχωλ και του αδελφου Αυναν, οἳ ησαν συνωμοται του ῞Αβραμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| ακουσας δε ῞Αβραμ οτι ᾐχμαλωτευται Λωτ ο αδελφιδους αυτου, ηριθμησε τους ιδιους οικογενεις αυτου, τριακοσιους δεκα και οκτω, και κατεδιωξεν οπισω αυτων εως Δαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και επεπεσεν επ᾿ αυτους την νυκτα αυτος και οι παιδες αυτου, και επαταξεν αυτους και κατεδιωξεν αυτους εως Χοβα, η εστιν εν αριστερα Δαμασκου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και απεστρεψε πασαν την ιππον Σοδομων, και Λωτ τον αδελφιδουν αυτου απεστρεψε και παντα τα υπαρχοντα αυτου και τας γυναικας και τον λαον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| ᾿Εξηλθε δε βασιλευς Σοδομων εις συναντησιν αυτω, μετα το υποστρεψαι αυτον απο της κοπης του Χοδολλογομορ και των βασιλεων των μετ᾿ αυτου, εις την κοιλαδα του Σαβυ (τουτο ην το πεδιον των βασιλεων).<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και Μελχισεδεκ βασιλευς Σαλημ εξηνεγκεν αρτους και οινον· ην δε ιερευς του Θεου του υψιστου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και ευλογησε τον ῞Αβραμ και ειπεν· ευλογημενος ῞Αβραμ τω Θεω τω υψιστω, ὃς εκτισε τον ουρανον και την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και ευλογητος ο Θεος ο υψιστος, ὃς παρεδωκε τους εχθρους σου υποχειριους σοι. και εδωκεν αυτω ῞Αβραμ δεκατην απο παντων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| ειπε δε βασιλευς Σοδομων προς ῞Αβραμ· δος μοι τους ανδρας, την δε ιππον λαβε σεαυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| ειπε δε ῞Αβραμ προς τον βασιλεα Σοδομων· εκτενω την χειρα μου προς Κυριον τον Θεον τον υψιστον, ὃς εκτισε τον ουρανον και την γην,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| ει απο σπαρτιου εως σφυρωτηρος υποδηματος ληψομαι απο παντων των σων, ινα μη ειπῃς, οτι εγω επλουτισα τον ῞Αβραμ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| πλην ων εφαγον οι νεανισκοι και της μεριδος των ανδρων των συμπορευθεντων μετ᾿ εμου, ᾿Εσχωλ, Αυναν, Μαμβρη, ουτοι ληψονται μεριδα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΜΕΤΑ δε τα ρηματα ταυτα εγενηθη ρημα Κυριου προς ῞Αβραμ εν οραματι, λεγων· μη φοβου ῞Αβραμ, εγω υπερασπιζω σου· ο μισθος σου πολυς εσται σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| λεγει δε ῞Αβραμ· δεσποτα Κυριε, τι μοι δωσεις; εγω δε απολυομαι ατεκνος· ο δε υιος Μασεκ της οικογενους μου, ουτος Δαμασκος ᾿Ελιεζερ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και ειπεν ῞Αβραμ· επειδη εμοι ουκ εδωκας σπερμα, ο δε οικογενης μου κληρονομησει μοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και ευθυς φωνη Κυριου εγενετο προς αυτον λεγουσα· ου κληρονομησει σε ουτος, αλλ᾿ ὃς εξελευσεται εκ σου, ουτος κληρονομησει σε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| εξηγαγε δε αυτον εξω και ειπεν αυτω· αναβλεψον δη εις τον ουρανον και αριθμησον τους αστερας, ει δυνησῃ εξαριθμησαι αυτους. και ειπεν· ουτως εσται το σπερμα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και επιστευσεν ῞Αβραμ τω Θεω, και ελογισθη αυτω εις δικαιοσυνην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| ειπε δε προς αυτον· εγω ο Θεος ο εξαγαγων σε εκ χωρας Χαλδαιων, ωστε δουναι σοι την γην ταυτην κληρονομησαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| ειπε δε, Δεσποτα Κυριε, κατα τι γνωσομαι οτι κληρονομησω αυτην; 9 ειπε δε αυτω· λαβε μοι δαμαλιν τριετιζουσαν και αιγα τριετιζουσαν και κριον τριετιζοντα και τρυγονα και περιστεραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| ελαβε δε αυτω παντα ταυτα και διειλεν αυτα μεσα και εθηκεν αυτα αντιπροσωπα αλληλοις, τα δε ορνεα ου διειλε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| κατεβη δε ορνεα επι τα σωματα, επι τα διχοτομηματα αυτων, και συνεκαθησεν αυτοις ῞Αβραμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| περι δε ηλιου δυσμας εκστασις επεπεσε τω ῞Αβραμ, και ιδου φοβος σκοτεινος μεγας επιπιπτει αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και ερρεθη προς ῞Αβραμ· γινωσκων γνωσῃ οτι παροικον εσται το σπερμα σου εν γη ουκ ιδιᾳ, και δουλωσουσιν αυτους και κακωσουσιν αυτους και ταπεινωσουσιν αυτους τετρακοσια ετη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| το δε εθνος, ω εαν δουλευσωσι, κρινω εγω· μετα δε ταυτα εξελευσονται ωδε μετα αποσκευης πολλης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| συ δε απελευσῃ προς τους πατερας σου εν ειρηνῃ, τραφεις εν γηρᾳ καλω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| τεταρτῃ δε γενεα αποστραφησονται ωδε· ουπω γαρ αναπεπληρωνται αι αμαρτιαι των ᾿Αμορραιων εως του νυν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| επει δε ο ηλιος εγενετο προς δυσμας, φλοξ εγενετο, και ιδου κλιβανος καπνιζομενος και λαμπαδες πυρος, αἳ διηλθον ανα μεσον των διχοτομηματων τουτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| εν τη ημερᾳ εκεινῃ διεθετο Κυριος τω ῞Αβραμ διαθηκην λεγων· τω σπερματι σου δωσω την γην ταυτην, απο του ποταμου Αιγυπτου εως του ποταμου του μεγαλου, ποταμου Ευφρατου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| τους Κεναιους και τους Κενεζαιους και τους Κεδμωναιους 20 και τους Χετταιους και τους Φερεζαιους και Ραφαειν και τους ᾿Αμορραιους και τους Χαναναιους και τους Ευαιους και τους Γεργεσαιους και τους ᾿Ιεβουσαιους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΣΑΡΑ δε γυνη ῞Αβραμ ουκ ετικτεν αυτω. ην δε αυτη παιδισκη Αιγυπτια, ᾗ ονομα ῎Αγαρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| ειπε δε Σαρα προς ῞Αβραμ· ιδου συνεκλεισε με Κυριος του μη τικτειν· εισελθε ουν προς την παιδισκην μου, ινα τεκνοποιησωμαι εξ αυτης. υπηκουσε δε ῞Αβραμ της φωνης Σαρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και λαβουσα Σαρα η γυνη ῞Αβραμ ῎Αγαρ την Αιγυπτιαν την εαυτης παιδισκην, μετα δεκα ετη του οικησαι ῞Αβραμ εν γη Χανααν, εδωκεν αυτην τω ῞Αβραμ ανδρι αυτης αυτω γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και εισηλθε προς ῎Αγαρ, και συνελαβε. και ειδεν οτι εν γαστρι εχει, και ητιμασθη η κυρια εναντιον αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ειπε δε Σαρα προς ῞Αβραμ· αδικουμαι εκ σου· εγω δεδωκα την παιδισκην μου εις τον κολπον σου, ιδουσα δε οτι εν γαστρι εχει, ητιμασθην εναντιον αυτης· κριναι ο Θεος ανα μεσον εμου και σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| ειπε δε ῞Αβραμ προς Σαραν· ιδου η παιδισκη σου εν ταις χερσι σου· χρω αυτη ως αν σοι αρεστον η. και εκακωσεν αυτην Σαρα, και απεδρα απο προσωπου αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| Ευρε δε αυτην αγγελος Κυριου επι της πηγης του υδατος εν τη ερημω, επι της πηγης εν τη οδω Σουρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και ειπεν αυτη ο αγγελος Κυριου. ῎Αγαρ, παιδισκη Σαρας, ποθεν ερχῃ και που πορευῃ; και ειπεν· απο προσωπου Σαρας της κυριας μου εγω αποδιδρασκω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| ειπε δε αυτη ο αγγελος Κυριου· αποστραφηθι προς την κυριαν σου και ταπεινωθητι υπο τας χειρας αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και ειπεν αυτη ο αγγελος Κυριου· πληθυνων πληθυνω το σπερμα σου, και ουκ αριθμηθησεται υπο του πληθους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και ειπεν αυτη ο αγγελος Κυριου· ιδου, συ εν γαστρι εχεις και τεξῃ υιον και καλεσεις το ονομα αυτου ᾿Ισμαηλ, οτι επηκουσε Κυριος τη ταπεινωσει σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| ουτος εσται αγροικος ανθρωπος αι χειρες αυτου επι παντας, και αι χειρες παντων επ᾿ αυτον, και κατα προσωπον παντων των αδελφων αυτου κατοικησει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και εκαλεσεν ῎Αγαρ το ονομα Κυριου του λαλουντος προς αυτην· συ ο Θεος ο επιδων με, οτι ειπε· και γαρ ενωπιον ειδον οφθεντα μοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| ενεκεν τουτου εκαλεσε το φρεαρ Φρεαρ ου ενωπιον ειδον· ιδου ανα μεσον Καδης και ανα μεσον Βαραδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| Και ετεκεν ῎Αγαρ τω ῞Αβραμ υιον, και εκαλεσεν ῞Αβραμ το ονομα του υιου αυτου, ὃν ετεκεν αυτω ῎Αγαρ, ᾿Ισμαηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| ῞Αβραμ δε ην ετων ογδοηκονταεξ, ηνικα ετεκεν ῎Αγαρ τω ῞Αβραμ τον ᾿Ισμαηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΕΓΕΝΕΤΟ δε ῞Αβραμ ετων ενενηκονταεννεα, και ωφθη Κυριος τω ῞Αβραμ και ειπεν αυτω· εγω ειμι ο Θεος σου· ευαρεστει ενωπιον εμου και γινου αμεμπτος,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και θησομαι την διαθηκην μου ανα μεσον εμου και ανα μεσον σου και πληθυνω σε σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και επεσεν ῞Αβραμ επι προσωπον αυτου, και ελαλησεν αυτω ο Θεος λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και εγω ιδου η διαθηκη μου μετα σου, και εσῃ πατηρ πληθους εθνων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και ου κληθησεται ετι το ονομα σου ῞Αβραμ, αλλ᾿ εσται το ονομα σου ῾Αβρααμ, οτι πατερα πολλων εθνων τεθεικα σε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και αυξανω σε σφοδρα σφοδρα και θησω σε εις εθνη, και βασιλεις εκ σου εξελευσονται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και στησω την διαθηκην μου ανα μεσον σου και ανα μεσον του σπερματος σου μετα σε, εις τας γενεας αυτων, εις διαθηκην αιωνιον, ειναι σου Θεος και του σπερματος σου μετα σε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και δωσω σοι και τω σπερματι σου μετα σε την γην, ἣν παροικεις, πασαν την γην Χανααν, εις κατασχεσιν αιωνιον και εσομαι αυτοις εις Θεον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και ειπεν ο Θεος προς ῾Αβρααμ· συ δε την διαθηκην μου διατηρησεις, συ και το σπερμα σου μετα σε εις τας γενεας αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και αυτη η διαθηκη, ἣν διατηρησεις, ανα μεσον εμου και υμων και ανα μεσον του σπερματος σου μετα σε εις τας γενεας αυτων· περιτμηθησεται υμων παν αρσενικον,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και περιτμηθησεσθε την σαρκα της ακροβυστιας υμων, και εσται εις σημειον διαθηκης ανα μεσον εμου και υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και παιδιον οκτω ημερων περιτμηθησεται υμιν, παν αρσενικον εις τας γενεας υμων, ο οικογενης και ο αργυρωνητος, απο παντος υιου αλλοτριου, ὃς ουκ εστιν εκ του σπερματος σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| περιτομη περιτμηθησεται ο οικογενης της οικιας σου και ο αργυρωνητος, και εσται η διαθηκη μου επι της σαρκος υμων εις διαθηκην αιωνιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και απεριτμητος αρσην, ὃς ου περιτμηθησεται την σαρκα της ακροβυστιας αυτου τη ημερᾳ τη ογδοῃ, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ του γενους αυτης, οτι την διαθηκην μου διεσκεδασε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| Και ειπεν ο Θεος τω ῾Αβρααμ· Σαρα η γυνη σου ου κληθησεται το ονομα αυτης Σαρα, αλλα Σαρρα εσται το ονομα αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| ευλογησω δε αυτην, και δωσω σοι εξ αυτης τεκνον· και ευλογησω αυτο, και εσται εις εθνη, και βασιλεις εθνων εξ αυτου εσονται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και επεσεν ῾Αβρααμ επι προσωπον αυτου και εγελασε και ειπεν εν τη διανοιᾳ αυτου λεγων· ει τω εκατονταετει γενησεται υιος; και ει η Σαρρα ενενηκοντα ετων τεξεται; 18 ειπε δε ῾Αβρααμ προς τον Θεον· ᾿Ισμαηλ ουτος ζητω εναντιον σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| ειπε δε ο Θεος προς ῾Αβρααμ· ναι· ιδου Σαρρα η γυνη σου τεξεται σοι υιον, και καλεσεις το ονομα αυτου ᾿Ισαακ, και στησω την διαθηκην μου προς αυτον εις διαθηκην αιωνιον, ειναι αυτω Θεος και τω σπερματι αυτου μετ᾿ αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| περι δε ᾿Ισμαηλ ιδου επηκουσα σου· και ιδου ευλογηκα αυτον και αυξανω αυτον και πληθυνω αυτον σφοδρα· δωδεκα εθνη γεννησει και δωσω αυτον εις εθνος μεγα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| την δε διαθηκην μου στησω προς ᾿Ισαακ, ὃν τεξεται σοι Σαρρα εις τον καιρον τουτον, εν τω ενιαυτω τω ετερω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| συνετελεσε δε λαλων προς αυτον και ανεβη ο Θεος απο ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| Και ελαβεν ῾Αβρααμ ᾿Ισμαηλ τον υιον εαυτου και παντας τους οικογενεις αυτου και παντας τους αργυρωνητους και παν αρσεν των ανδρων των εν τω οικω ῾Αβρααμ και περιετεμε τας ακροβυστιας αυτων εν τω καιρω της ημερας εκεινης, καθα ελαλησεν αυτω ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| ῾Αβρααμ δε ενενηκονταεννεα ην ετων, ηνικα περιετεμετο την σαρκα της ακροβυστιας αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| ᾿Ισμαηλ δε ο υιος αυτου ην ετων δεκατριων, ηνικα περιετεμετο την σαρκα της ακροβυστιας αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| εν δε τω καιρω της ημερας εκεινης περιετμηθη ῾Αβρααμ και ᾿Ισμαηλ ο υιος αυτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| και παντες οι ανδρες του οικου αυτου και οι οικογενεις αυτου και οι αργυρωνητοι εξ αλλογενων εθνων, περιετεμεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΩΦΘΗ δε αυτω ο Θεος προς τη δρυΐ τη Μαμβρη, καθημενου αυτου επι της θυρας της σκηνης αυτου μεσημβριας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| αναβλεψας δε τοις οφθαλμοις αυτου ειδε, και ιδου τρεις ανδρες ειστηκεισαν επανω αυτου· και ιδων προσεδραμεν εις συναντησιν αυτοις απο της θυρας της σκηνης αυτου και προσεκυνησεν επι την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και ειπε· κυριε, ει αρα ευρον χαριν εναντιον σου, μη παρελθῃς τον παιδα σου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| ληφθητω δη υδωρ, και νιψατωσαν τους ποδας υμων, και καταψυξατε υπο το δενδρον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και ληψομαι αρτον, και φαγεσθε, και μετα τουτο παρελευσεσθε εις την οδον υμων, ου ενεκεν εξεκλινατε προς τον παιδα υμων. και ειπαν· ουτω ποιησον, καθως ειρηκας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και εσπευσεν ῾Αβρααμ επι την σκηνην προς Σαρραν και ειπεν αυτη· σπευσον και φυρασον τρια μετρα σεμιδαλεως και ποιησον εγκρυφιας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και εις τας βοας εδραμεν ῾Αβρααμ και ελαβεν απαλον μοσχαριον και καλον και εδωκε τω παιδι, και εταχυνε του ποιησαι αυτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| ελαβε δε βουτυρον, και γαλα, και το μοσχαριον ὃ εποιησε, και παρεθηκεν αυτοις, και εφαγον· αυτος δε παρειστηκει αυτοις υπο το δενδρον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| Ειπε δε προς αυτον· που Σαρρα η γυνη σου; ο δε αποκριθεις ειπεν· ιδου εν τη σκηνη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| ειπε δε· επαναστρεφων ηξω προς σε κατα τον καιρον τουτον εις ωρας, και εξει υιον Σαρρα η γυνη σου. Σαρρα δε ηκουσε προς τη θυρᾳ της σκηνης, ουσα οπισθεν αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| ῾Αβρααμ δε και Σαρρα πρεσβυτεροι προβεβηκοτες ημερων, εξελιπε δε τη Σαρρᾳ γινεσθαι τα γυναικεια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| εγελασε δε Σαρρα εν εαυτη, λεγουσα· ουπω μεν μοι γεγονεν εως του νυν, ο δε κυριος μου πρεσβυτερος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| και ειπε Κυριος προς ῾Αβρααμ· τι οτι εγελασε Σαρρα εν εαυτη, λεγουσα· ἆρα γε αληθως τεξομαι; εγω δε γεγηρακα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| μη αδυνατησει παρα τω Θεω ρημα; εις τον καιρον τουτον αναστρεψω προς σε εις ωρας· και εσται τη Σαρρᾳ υιος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| ηρνησατο δε Σαρρα λεγουσα· ουκ εγελασα· εφοβηθη γαρ. και ειπεν αυτη· ουχι, αλλα εγελασας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| ᾿Εξανασταντες δε εκειθεν οι ανδρες κατεβλεψαν επι προσωπον Σοδομων και Γομορρας. ῾Αβρααμ δε συνεπορευετο μετ᾿ αυτων συμπροπεμπων αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| ο δε Κυριος ειπεν· ου μη κρυψω εγω απο ῾Αβρααμ του παιδος μου, α εγω ποιω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| ῾Αβρααμ δε γινομενος εσται εις εθνος μεγα και πολυ, και ενευλογηθησονται εν αυτω παντα τα εθνη της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| ᾔδειν γαρ οτι συνταξει τοις υιοις αυτου και τω οικω αυτου μετ᾿ αυτον, και φυλαξουσι τας οδους Κυριου ποιειν δικαιοσυνην και κρισιν, οπως ἂν επαγαγῃ Κυριος επι ῾Αβρααμ παντα, οσα ελαλησε προς αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| ειπε δε Κυριος· κραυγη Σοδομων και Γομορρας πεπληθυνται προς με, και αι αμαρτιαι αυτων μεγαλαι σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| καταβας ουν οψομαι, ει κατα την κραυγην αυτων την ερχομενην προς με συντελουνται, ει δε μη, ινα γνω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και αποστρεψαντες εκειθεν οι ανδρες ηλθον εις Σοδομα. ῾Αβρααμ δε ετι ην εστηκως εναντιον Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και εγγισας ῾Αβρααμ ειπε· μη συναπολεσῃς δικαιον μετα ασεβους και εσται ο δικαιος ως ο ασεβης; 24 εαν ωσι πεντηκοντα δικαιοι εν τη πολει, απολεις αυτους; ουκ ανησεις παντα τον τοπον ενεκεν των πεντηκοντα δικαιων, εαν ωσιν εν αυτη; 25 μηδαμως συ ποιησεις ως το ρημα τουτο, του αποκτειναι δικαιον μετα ασεβους, και εσται ο δικαιος ως ο ασεβης. μηδαμως· ο κρινων πασαν την γην, ου ποιησεις κρισιν; 26 ειπε δε Κυριος· εαν ωσιν εν Σοδομοις πεντηκοντα δικαιοι εν τη πολει, αφησω ολην την πολιν και παντα τον τοπον δι᾿ αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και αποκριθεις ῾Αβρααμ ειπε· νυν ηρξαμην λαλησαι προς τον Κυριον μου, εγω δε ειμι γη και σποδος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| εαν δε ελαττονωθωσιν οι πεντηκοντα δικαιοι εις τεσσαρακονταπεντε, απολεις ενεκεν των πεντε πασαν την πολιν; και ειπεν· ου μη απολεσω, εαν ευρω εκει τεσσσαρακονταπεντε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| και προσεθηκεν ετι λαλησαι προς αυτον, και ειπεν· εαν δε ευρεθωσιν εκει τεσσαρακοντα; και ειπεν· ου μη απολεσω ενεκεν των τεσσαρακοντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και ειπε· μη τι κυριε, εαν λαλησω; εαν δε ευρεθωσιν εκει τριακοντα; και ειπεν· ου μη απολεσω ενεκεν των τριακοντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| και ειπεν· επειδη εχω λαλησαι προς τον κυριον· εαν δε ευρεθωσιν εκει εικοσι; και ειπεν· ου μη απολεσω, εαν ευρω εκει εικοσι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| και ειπε· μητι κυριε, εαν λαλησω ετι απαξ· εαν δε ευρεθωσιν εκει δεκα; και ειπεν· ου μη απολεσω ενεκεν των δεκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.33| απηλθε δε ο Κυριος, ως επαυσατο λαλων τω ῾Αβρααμ, και ῾Αβρααμ απεστρεψεν εις τον τοπον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΗΛΘΟΝ δε οι δυο αγγελοι εις Σοδομα εσπερας· Λωτ δε εκαθητο παρα την πυλην Σοδομων. ιδων δε Λωτ, εξανεστη εις συναντησιν αυτοις και προσεκυνησε τω προσωπω επι την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και ειπεν· ιδου κυριοι, εκκλινατε εις τον οικον του παιδος υμων και καταλυσατε και νιψασθε τους ποδας υμων, και ορθρισαντες απελευσεσθε εις την οδον υμων. και ειπαν· ουχι, αλλ᾿ εν τη πλατειᾳ καταλυσομεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και κατεβιαζετο αυτους, και εξεκλιναν προς αυτον και εισηλθον εις τον οικον αυτου. και εποιησεν αυτοις ποτον, και αζυμους επεψεν αυτοις, και εφαγον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| προ του κοιμηθηναι δε, οι ανδρες της πολεως οι Σοδομιται περικυκλωσαν την οικιαν απο νεανισκου εως πρεσβυτερου, απας ο λαος αμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και εξεκαλουντο τον Λωτ και ελεγον προς αυτον· που εισιν οι ανδρες οι εισελθοντες προς σε την νυκτα; εξαγαγε αυτους προς ημας, ινα συγγενωμεθα αυτοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| εξηλθε δε Λωτ προς αυτους προς το προθυρον, την δε θυραν προσεωξεν οπισω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| ειπε δε προς αυτους· μηδαμως αδελφοι, μη πονηρευσησθε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| εισι δε μοι δυο θυγατερες, αἳ ουκ εγνωσαν ανδρα· εξαξω αυτας προς υμας, και χρασθε αυταις, καθα ἂν αρεσκῃ υμιν· μονον εις τους ανδρας τουτους μη ποιησητε αδικον, ου εινεκεν εισηλθον υπο την σκεπην των δοκων μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| ειπαν δε αυτω· αποστα εκει. εισηλθες παροικειν· μη και κρισιν κρινειν; νυν ουν σε κακωσωμεν μαλλον η εκεινους. και παρεβιαζοντο τον ανδρα τον Λωτ σφοδρα. και ηγγισαν συντριψαι την θυραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| εκτειναντες δε οι ανδρες τας χειρας εισεσπασαντο τον Λωτ προς εαυτους εις τον οικον, και την θυραν του οικου απεκλεισαν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| τους δε ανδρας τους οντας επι της θυρας του οικου επαταξαν εν αορασιᾳ απο μικρου εως μεγαλου, και παρελυθησαν ζητουντες την θυραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| Ειπαν δε οι ανδρες η προς Λωτ· εισι σοι ωδε γαμβροι η υιοι η θυγατερες; η ειτις σοι αλλος εστιν εν τη πολει, εξαγαγε εκ του τοπου τουτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| οτι ημεις απολλυμεν τον τοπον τουτον, οτι υψωθη η κραυγη αυτων εναντι Κυριου, και απεστειλεν ημας Κυριος εκτριψαι αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| εξηλθε δε Λωτ και ελαλησε προς τους γαμβρους αυτου τους ειληφοτας τας θυγατερας αυτου και ειπεν· αναστητε και εξελθετε εκ του τοπου τουτου, οτι εκτριβει Κυριος την πολιν. εδοξε δε γελοιαζειν εναντιον των γαμβρων αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| ηνικα δε ορθρος εγινετο, εσπουδαζον οι αγγελοι τον Λωτ λεγοντες· αναστας λαβε την γυναικα σου και τας δυο θυγατερας σου, ας εχεις, και εξελθε, ινα μη και συ συναπολῃ ταις ανομιαις της πολεως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και εταραχθησαν· και εκρατησαν οι αγγελοι της χειρος αυτου και της χειρος της γυναικος αυτου και των χειρων των δυο θυγατερων αυτου, εν τω φεισασθαι Κυριον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και εγενετο, ηνικα εξηγαγον αυτους εξω και ειπαν· σῴζων σωζε την σεαυτου ψυχην· μη περιβλεψῃ εις τα οπισω, μηδε στης εν πασῃ τη περιχωρω· εις το ορος σῴζου, μηποτε συμπαραληφθης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| ειπε δε Λωτ προς αυτους· δεομαι κυριε,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| επειδη ευρεν ο παις σου ελεος εναντιον σου και εμεγαλυνας την δικαιοσυνην σου, ὃ ποιεις επ᾿ εμε του ζην την ψυχην μου, εγω δε ου δυνησομαι διασωθηναι εις το ορος, μηποτε καταλαβῃ με τα κακα και αποθανω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| ιδου η πολις αυτη εγγυς του καταφυγειν με εκει, η εστι μικρα, και εκει διασωθησομαι· ου μικρα εστι; και ζησεται η ψυχη μου ενεκεν σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και ειπεν αυτω· ιδου εθαυμασα σου το προσωπον και επι τω ρηματι τουτω του μη καταστρεψαι την πολιν, περι ἧς ελαλησας·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| σπευσον ουν του σωθηναι εκει· ου γαρ δυνησομαι ποιησαι πραγμα, εως του ελθειν σε εκει. δια τουτο εκαλεσε το ονομα της πολεως εκεινης Σηγωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| ο ηλιος εξηλθεν επι την γην, και Λωτ εισηλθεν εις Σηγωρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| και Κυριος εβρεξεν επι Σοδομα και Γομορρα θειον, και πυρ παρα Κυριου εξ ουρανου 25 και κατεστρεψε τας πολεις ταυτας και πασαν την περιχωρον και παντας τους κατοικουντας εν ταις πολεσι και τα ανατελλοντα εκ της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| και επεβλεψεν η γυνη αυτου εις τα οπισω και εγενετο στηλη αλος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| ῎Ωρθρισε δε ῾Αβρααμ τω πρωΐ εις τον τοπον, ου ειστηκει εναντιον Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| και επεβλεψεν επι προσωπον Σοδομων και Γομορρας και επι προσωπον της περιχωρου και ειδε, και ιδου ανεβαινε φλοξ εκ της γης, ωσει ατμις καμινου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| και εγενετο εν τω εκτριψαι Κυριον πασας τας πολεις της περιοικου, εμνησθη ο Θεος του ῾Αβρααμ και εξαπεστειλε τον Λωτ εκ μεσου της καταστροφης, εν τω καταστρεψαι Κυριον τας πολεις, εν αις κατῴκει εν αυταις Λωτ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.30| ᾿Ανεβη δε Λωτ εκ Σηγωρ και εκαθητο εν τω ορει αυτος και αι δυο θυγατερες αυτου μετ᾿ αυτου· εφοβηθη γαρ κατοικησαι εν Σηγωρ. και κατῴκησεν εν τω σπηλαιω, αυτος και αι δυο θυγατερες αυτου μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.31| ειπε δε η πρεσβυτερα προς την νεωτεραν· ο πατηρ ημων πρεσβυτερος, και ουδεις εστιν επι της γης, ὃς εισελευσεται προς ημας, ως καθηκει πασῃ τη γη·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.32| δευρο και ποτισωμεν τον πατερα ημων οινον και κοιμηθωμεν μετ᾿ αυτου και εξαναστησωμεν εκ του πατρος ημων σπερμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.33| εποτισαν δε τον πατερα αυτων οινον εν τη νυκτι εκεινῃ, και εισελθουσα η πρεσβυτερα εκοιμηθη μετα του πατρος αυτης εν τη νυκτι εκεινῃ, και ουκ ᾔδει εν τω κοιμηθηναι αυτον και εν τω αναστηναι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.34| εγενετο δε εν τη επαυριον και ειπεν η πρεσβυτερα προς την νεωτεραν· ιδου εκοιμηθην χθες μετα του πατρος ημων· ποτισωμεν αυτον οινον και εν τη νυκτι ταυτῃ, και εισελθουσα κοιμηθητι μετ᾿ αυτου, και εξαναστησωμεν εκ του πατρος ημων σπερμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.35| εποτισαν δε και εν τη νυκτι εκεινῃ τον πατερα αυτων οινον, και εισελθουσα η νεωτερα εκοιμηθη μετα του πατρος αυτης, και ουκ ᾔδει εν τω κοιμηθηναι αυτον και αναστηναι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.36| και συνελαβον αι δυο θυγατερες Λωτ εκ του πατρος αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.37| και ετεκεν η πρεσβυτερα υιον και εκαλεσε το ονομα αυτου Μωαβ λεγουσα· εκ του πατρος μου· ουτος πατηρ Μωαβιτων εως της σημερον ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.38| ετεκε δε και η νεωτερα υιον και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Αμμαν, λεγουσα· υιος γενους μου· ουτος πατηρ ᾿Αμμανιτων εως της σημερον ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ εκινησεν εκειθεν ῾Αβρααμ ει γην προς λιβα και ωκησεν ανα μεσον Καδης και ανα μεσον Σουρ. και παρῴκησεν εν Γεραροις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| ειπε δε ῾Αβρααμ περι Σαρρας της γυναικος αυτου, οτι αδελφη μου εστιν· εφοβηθη γαρ ειπειν οτι γυνη μου εστι, μη ποτε αποκτεινωσιν αυτον οι ανδρες της πολεως δι᾿ αυτην. απεστειλε δε ᾿Αβιμελεχ, βασιλευς Γεραρων, και ελαβε την Σαρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και εισηλθεν ο Θεος προς ᾿Αβιμελεχ εν υπνω την νυκτα και ειπεν· ιδου συ αποθνησκεις περι της γυναικος, ἧς ελαβες, αυτη δε εστι συνωκηυια ανδρι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| ᾿Αβιμελεχ δε ουχ ηψατο αυτης και ειπε· Κυριε, εθνος αγνοουν και δικαιον απολεις; 5 ουκ αυτος μοι ειπεν, αδελφη μου εστι; και αυτη μοι ειπεν, αδελφος μου εστιν; εν καθαρα καρδιᾳ και εν δικαιοσυνῃ χειρων εποιησα τουτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| λιγο ειπε δε αυτω ο Θεος καθ᾿ υπνον· καγω εγνων οτι εν καθαρα καρδιᾳ εποιησας τουτο, και εφεισαμην σου του μη αμαρτειν σε εις εμε· ενεκα τουτου ουκ αφηκα σε αψασθαι αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| νυν δε αποδος την γυναικα τω ανθρωπω, οτι προφητης εστι και προσευξεται περι σου και ζησῃ· ει δε μη αποδιδως, γνωσῃ οτι αποθανη συ και παντα τα σα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και ωρθρισεν ᾿Αβιμελεχ τω πρωΐ και εκαλεσε παντας τους παιδας αυτου και ελαλησε παντα τα ρηματα ταυτα εις τα ωτα αυτων, εφοβηθησαν δε παντες οι ανθρωποι σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και εκαλεσεν ᾿Αβιμελεχ τον ῾Αβρααμ, και ειπεν αυτω· τι τουτο εποιησας ημιν; μητι ημαρτομεν εις σε, οτι επηγαγες επ᾿ εμε και επι την βασιλειαν μου αμαρτιαν μεγαλην; εργον, ὃ ουδεις ποιησει, πεποιηκας μοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| ειπε δε ᾿Αβιμελεχ τω ῾Αβρααμ· τι ενιδων εποιησας τουτο; 11 ειπε δε ῾Αβρααμ· ειπα γαρ, αρα ουκ εστι θεοσεβεια εν τω τοπω τουτω, εμε τε αποκτενουσιν ενεκεν της γυναικος μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| και γαρ αληθως αδελφη μου εστιν εκ πατρος, αλλ᾿ ουκ εκ μητρος· εγενηθη δε μοι εις γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| εγενετο δε, ηνικα εξηγαγε με ο Θεος εκ του οικου του πατρος μου, και ειπα αυτη· ταυτην την δικαιοσυνην ποιησεις εις εμε, εις παντα τοπον ου εαν εισελθωμεν εκει, ειπον εμε, οτι αδελφος μου εστιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| ελαβε δε ᾿Αβιμελεχ χιλια διδραχμα και προβατα και μοσχους και παιδας και παιδισκας και εδωκε τω ῾Αβρααμ και απεδωκεν αυτω Σαρραν την γυναικα αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και ειπεν ᾿Αβιμελεχ τω ῾Αβρααμ· ιδου η γη μου εναντιον σου· ου εαν σοι αρεσκῃ, κατοικει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| τη δε Σαρρᾳ ειπεν· ιδου δεδωκα χιλια διδραχμα τω αδελφω σου· ταυτα εσται σοι εις την τιμη του προσωπου σου και πασαις ταις μετα σου· και παντα αληθευσον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| προσηυξατο δε ῾Αβρααμ προς τον Θεον, και ιασατο ο Θεος τον ᾿Αβιμελεχ και την γυναικα αυτου και τας παιδισκας αυτου, και ετεκον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| οτι συγκλειων συνεκλεισε Κυριος εξωθεν πασαν μητραν εν τω οικω ᾿Αβιμελεχ, ενεκεν Σαρρας της γυναικος ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ Κυριος επεσκεψατο την Σαρραν, καθα ειπε, και εποιησε Κυριος τη Σαρρᾳ καθα ελαλησε,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και συλλαβουσα ετεκε τω ῾Αβρααμ υιον εις το γηρας, εις τον καιρον, καθα ελαλησεν αυτω Κυριος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και εκαλεσεν ῾Αβρααμ το ονομα του υιου αυτου του γενομενου αυτω, ὃν ετεκεν αυτω Σαρρα, ᾿Ισαακ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| περιετεμε δε ῾Αβρααμ τον ᾿Ισαακ τη ημερᾳ τη ογδοῃ, καθα ενετειλατο αυτω ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και ῾Αβρααμ ην εκατον ετων, ηνικα εγενετο αυτω ᾿Ισαακ ο υιος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| ειπε δε Σαρρα· γελωτα μοι εποιησε Κυριος· ὃς γαρ ἂν ακουσῃ, συγχαρειται μοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και ειπε· τις αναγγελει τω ῾Αβρααμ, οτι θηλαζει παιδιον Σαρρα; οτι ετεκον υιον εν τω γηρᾳ μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| Και ηυξηθη το παιδιον και απεγαλακτισθη, και εποιησεν ῾Αβρααμ δοχην μεγαλην, ᾗ ημερᾳ απεγαλακτισθη ᾿Ισαακ ο υιος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| ιδουσα δε Σαρρα τον υιον ῎Αγαρ της Αιγυπτιας, ὃς εγενετο τω ῾Αβρααμ, παιζοντα μετα ᾿Ισαακ του υιου αυτης·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και ειπε τω ῾Αβρααμ· εκβαλε την παιδισκην ταυτην και τον υιον αυτης· ου γαρ μη κληρονομησει ο υιος της παιδισκης ταυτης μετα του υιου μου ᾿Ισαακ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| σκληρον δε εφανη το ρημα σφοδρα εναντιον ῾Αβρααμ περι του υιου αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| ειπε δε ο Θεος τω ῾Αβρααμ· μη σκληρον εστω εναντιον σου περι του παιδιου και περι της παιδισκης· παντα ἂν οσα ειπῃ σοι Σαρρα, ακουε της φωνης αυτης, οτι εν ᾿Ισαακ κληθησεται σοι σπερμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και τον υιον δε της παιδισκης ταυτης εις εθνος μεγα ποιησω αυτον, οτι σπερμα σον εστιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| ανεστη δε ῾Αβρααμ το πρωΐ και ελαβεν αρτους και ασκον υδατος και εδωκε τη ῎Αγαρ και επεθηκεν επι των ωμων αυτης το παιδιον και απεστειλεν αυτην. απελθουσα δε επλανατο κατα την ερημον, κατα το φρεαρ του ορκου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| εξελιπε δε το υδωρ εκ του ασκου, και ερριψε το παιδιον υποκατω μιας ελατης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| απελθουσα δε εκαθητο απεναντι αυτου μακροθεν ωσει τοξου βολην· ειπε γαρ, ου μη ιδω τον θανατον του παιδιου μου. και εκαθισεν απεναντι αυτου, αναβοησαν δε το παιδιον εκλαυσεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| εισηκουσε δε ο Θεος της φωνης του παιδιου εκ του τοπου, ου ην, και εκαλεσεν αγγελος Θεου την ῎Αγαρ εκ του ουρανου και ειπεν αυτη· τι εστιν ῎Αγαρ; μη φοβου· επακηκοε γαρ ο Θεος της φωνης του παιδιου εκ του τοπου, ου εστιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| αναστηθι και λαβε το παιδιον και κρατησον τη χειρι σου αυτο· εις γαρ εθνος μεγα ποιησω αυτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και ανεωξεν ο Θεος τους οφθαλμους αυτης, και ειδε φρεαρ υδατος ζωντος και επορευθη και επλησε τον ασκον υδατος και εποτισε το παιδιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| και ην ο Θεος μετα του παιδιου, και ηυξηθη. και κατῴκησεν εν τη ερημω, εγενετο δε τοξοτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και κατῴκησεν εν τη ερημω τη Φαραν, και ελαβεν αυτω η μητηρ γυναικα εκ γης Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| ᾿Εγενετο δε εν τω καιρω εκεινω και ειπεν ᾿Αβιμελεχ και ῾Οχοζαθ ο νυμφαγωγος αυτου και Φιχολ ο αρχιστρατηγος της δυναμεως αυτου προς ῾Αβρααμ λεγων· ο Θεος μετα σου εν πασιν, οις εαν ποιης·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| νυν ουν ομοσον μοι τον Θεον, μη αδικησειν με μηδε το σπερμα μου, μηδε το ονομα μου· αλλα κατα την δικαιοσυνην, ἣν εποιησα μετα σου, ποιησεις μετ᾿ εμου, και τη γη, ᾗ συ παρῴκησας εν αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και ειπεν ῾Αβρααμ· εγω ομουμαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και ηλεγξεν ῾Αβρααμ τον ᾿Αβιμελεχ περι των φρεατων του υδατος, ων αφειλοντο οι παιδες του ᾿Αβιμελεχ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| και ειπεν αυτω ᾿Αβιμελεχ· ουκ εγνων τις εποιησε σοι το ρημα τουτο, ουδε συ μοι απηγγειλας, ουδε εγω ηκουσα, αλλ᾿ η σημερον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| και ελαβεν ῾Αβρααμ προβατα και μοσχους, και εδωκε τω ᾿Αβιμελεχ, και διεθεντο αμφοτεροι διαθηκην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| και εστησεν ῾Αβρααμ επτα αμναδας προβατων μονας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.29| και ειπεν ᾿Αβιμελεχ τω ῾Αβρααμ· τι εισιν αι επτα αμναδες των προβατων τουτων, ας εστησας μονας; 30 και ειπεν ῾Αβρααμ, οτι τας επτα αμναδας ληψῃ παρ᾿ εμου, ινα ωσι μοι εις μαρτυριον, οτι εγω ωρυξα το φρεαρ τουτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.31| δια τουτο επωνομασε το ονομα του τοπου εκεινου, Φρεαρ ορκισμου, οτι εκει ωμοσαν αμφοτεροι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.32| και διεθεντο διαθηκην εν τω φρεατι του ορκισμου. ανεστη δε ᾿Αβιμελεχ και ῾Οχοζαθ ο νυμφαγωγος αυτου και Φιχολ ο αρχιστρατητος της δυναμεως αυτου, και επεστρεψαν εις την γην των Φυλιστιειμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.33| και εφυτευσεν· ῾Αβρααμ αρουραν επι τω φρεατι του ορκου και επεκαλεσατο εκει το ονομα Κυριου, Θεος αιωνιος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.34| παρῴκησε δε ῾Αβρααμ εν τη γη των Φυλιστιειμ ημερας πολλας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ εγενετο μετα τα ρηματα ταυτα ο Θεος επειρασε τον ῾Αβρααμ και ειπεν αυτω· ῾Αβρααμ, ῾Αβρααμ. ο δε ειπεν· ιδου εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και ειπε· λαβε τον υιον σου τον αγαπητον, ὃν ηγαπησας, τον ᾿Ισαακ, και πορευθητι εις την γην την υψηλην και ανενεγκον αυτον εκει εις ολοκαρπωσιν εφ᾿ ἓν των ορεων, ων αν σοι ειπω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| αναστας δε ῾Αβρααμ το πρωΐ επεσαξε την ονον αυτου· παρελαβε δε μεθ᾿ εαυτου δυο παιδας και ᾿Ισαακ τον υιον αυτου και σχισας ξυλα εις ολοκαρπωσιν, αναστας επορευθη και ηλθεν επι τον τοπον, ὃν ειπεν αυτω ο Θεος, τη ημερᾳ τη τριτῃ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| και αναβλεψας ῾Αβρααμ τοις οφθαλμοις αυτου, ειδε τον τοπον μακροθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| και ειπεν ῾Αβρααμ τοις παισιν αυτου· καθισατε αυτου μετα της ονου, εγω δε και το παιδαριον διελευσομεθα εως ωδε και προσκυνησαντες αναστρεψομεν προς υμας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| ελαβε δε ῾Αβρααμ τα ξυλα της ολοκαρπωσεως και επεθηκεν ᾿Ισαακ τω υιω αυτου· ελαβε δε μετα χειρας και το πυρ και την μαχαιραν, και επορευθησαν οι δυο αμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| ειπε δε ᾿Ισαακ προς ῾Αβρααμ τον πατερα αυτου· πατερ. ο δε ειπε· τι εστι, τεκνον; ειπε δε· ιδου το πυρ και τα ξυλα· που εστι το προβατον το εις ολοκαρπωσιν; 8 ειπε δε ῾Αβρααμ· ο Θεος οψεται εαυτω προβατον εις ολοκαρπωσιν, τεκνον. πορευθεντες δε αμφοτεροι αμα,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| ηλθον επι τον τοπον, ὃν ειπεν αυτω ο Θεος. και ᾠκοδομησεν εκει ῾Αβρααμ το θυσιαστηριον και επεθηκε τα ξυλα, και συμποδισας ᾿Ισαακ τον υιον αυτου, επεθηκεν αυτον επι το θυσιαστηριον επανω των ξυλων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| και εξετεινεν ῾Αβρααμ την χειρα αυτου λαβειν την μαχαιραν σφαξαι τον υιον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και εκαλεσεν αυτον αγγελος Κυριου εκ του ουρανου και ειπεν· ῾Αβρααμ, ῾Αβρααμ. ο δε ειπεν· ιδου εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και ειπε· μη επιβαλῃς την χειρα σου επι το παιδαριον μηδε ποιησῃς αυτω μηδεν· νυν γαρ εγνων, οτι φοβη συ τον Θεον και ουκ εφεισω του υιου σου του αγαπητου δι᾿ εμε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| και αναβλεψας ῾Αβρααμ τοις οφθαλμοις αυτου ειδε, και ιδου κριος εις κατεχομενος εν φυτω Σαβεκ των κερατων· και επορευθη ῾Αβρααμ και ελαβε τον κριον και ανηνεγκεν αυτον εις ολοκαρπωσιν αντι ᾿Ισαακ του υιου αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και εκαλεσεν ῾Αβρααμ το ονομα του τοπου εκεινου, Κυριος ειδεν, ινα ειπωσι σημερον, εν τω ορει Κυριος ωφθη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και εκαλεσεν αγγελος Κυριου τον ῾Αβρααμ δευτερον εκ του ουρανου, λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| κατ᾿ εμαυτου ωμοσα, λεγει Κυριος, ου εινεκεν εποιησας το ρημα τουτο, και ουκ εφεισω του υιου σου του αγαπητου δι᾿ εμε,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| η μην ευλογων ευλογησω σε, και πληθυνων πληθυνω το σπερμα σου, ως τους αστερας του ουρανου και ως την αμμον την παρα το χειλος της θαλασσης, και κληρονομησει το σπερμα σου τας πολεις των υπεναντιων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και ενευλογηθησονται εν τω σπερματι σου παντα τα εθνη της γης, ανθ᾿ ων υπηκουσας της εμης φωνης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| απεστραφη δε ῾Αβρααμ προς τους παιδας αυτου, και ανασταντες επορευθησαν αμα επι το φρεαρ του ορκου. και κατῴκησεν ῾Αβρααμ επι το φρεαρ του ορκου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| ᾿Εγενετο δε μετα τα ρηματα ταυτα και ανηγγελη τω ῾Αβρααμ λεγοντες· ιδου τετοκε Μελχα και αυτη υιους τω Ναχωρ τω αδελφω σου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| τον Οὒζ πρωτοτοκον και τον Βαυξ αδελφον αυτου και τον Καμουηλ πατερα Συρων 22 και τον Χαζαδ και ᾿Αζαυ και τον Φαλδες και τον ᾿Ιελδαφ και τον Βαθουηλ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| Βαθουηλ δε εγεννησε την Ρεβεκκαν. οκτω ουτοι υιοι, ους ετεκε Μελχα τω Ναχωρ τω αδελφω ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| και η παλλακη αυτου, ᾗ ονομα Ρεημα, ετεκε και αυτη τον Ταβεκ και τον Τααμ και τον Τοχος και τον Μοχα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΕΓΕΝΕΤΟ δε η ζωη Σαρρας ετη εκατον εικοσιεπτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και απεθανε Σαρρα εν πολει ᾿Αρβοκ, η εστιν εν τω κοιλωματι (αυτη εστι Χεβρων) εν τη γη Χανααν. ηλθε δε ῾Αβρααμ κοψασθαι Σαρραν και πενθησαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και ανεστη ῾Αβρααμ απο του νεκρου αυτου και ειπεν ῾Αβρααμ τοις υιοις του Χετ λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| παροικος και παρεπιδημος εγω ειμι μεθ᾿ υμων· δοτε μοι ουν κτησιν ταφου μεθ᾿ υμων, και θαψω τον νεκρον μου απ᾿ εμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| απεκριθησαν δε οι υιοι Χετ προς ῾Αβρααμ λεγοντες· μη κυριε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| ακουσον δε ημων. βασιλευς παρα Θεου συ ει εν ημιν· εν τοις εκλεκτοις μνημειοις ημων θαψον τον νεκρον σου· ουδεις γαρ ημων ου μη κωλυσει το μνημειον αυτου απο σου του θαψαι τον νεκρον σου εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| αναστας δε ῾Αβρααμ προσεκυνησε τω λαω της γης, τοις υιοις του Χετ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και ελαλησε προς αυτους ῾Αβρααμ λεγων· ει εχετε τη ψυχη υμων, ωστε θαψαι τον νεκρον μου απο προσωπου μου, ακουσατε μου και λαλησατε περι εμου ᾿Εφρων τω του Σααρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| και δοτω μοι το σπηλαιον το διπλουν, ο εστιν αυτω, το ὂν εν μερει του αγρου αυτου· αργυριου του αξιου δοτω μοι αυτο εν υμιν εις κτησιν μνημειου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| ᾿Εφρων δε εκαθητο εν μεσω των υιων Χετ· αποκριθεις δε ᾿Εφρων ο Χετταιος προς ῾Αβρααμ ειπεν, ακουοντων των υιων Χετ και των εισπορευομενων εις την πολιν παντων, λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| παρ᾿ εμοι γενου, κυριε, και ακουσον μου· τον αγρον και το σπηλαιον το εν αυτω σοι διδωμι· εναντιον παντων των πολιτων μου δεδωκα σοι· θαψον τον νεκρον σου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και προσεκυνησεν ῾Αβρααμ εναντιον του λαου της γης 13 και ειπε τω ᾿Εφρων εις τα ωτα εναντιον του λαου της γης· επειδη προς εμου ει, ακουσον μου· το αργυριον του αγρου λαβε παρ᾿ εμου, και θαψω τον νεκρον μου εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| απεκριθη δε ᾿Εφρων τω ᾿Αβρααμ λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| ουχι κυριε, ακηκοα γαρ, γη τετρακοσιων διδραχμων αργυριου, αλλα τι ἂν ειη τουτο ανα μεσον εμου και σου; συ δε τον νεκρον σου θαψον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και ηκουσεν ῾Αβρααμ του ᾿Εφρων, και αποκατεστησεν ῾Αβρααμ τω ᾿Εφρων το αργυριον, ὃ ελαλησεν εις τα ωτα των υιων Χετ, τετρακοσια διδραχμα αργυριου δοκιμου εμποροις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και εστη ο αγρος ᾿Εφρων, ὃς ην εν τω διπλω σπηλαιω, ος εστι κατα προσωπον Μαμβρη, ο αγρος και το σπηλαιον, ὃ ην εν αυτω, και παν δενδρον, ὃ ην εν τω αγρω, και παν ο εστιν εν τοις οριοις αυτου κυκλω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| τω ῾Αβρααμ, εις κτησιν εναντιον των υιων Χετ και παντων των εισπορευομενων εις την πολιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| μετα ταυτα εθαψεν ῾Αβρααμ Σαρραν την γυναικα αυτου εν τω σπηλαιω του αγρου τω διπλω, ο εστιν απεναντι Μαμβρη (αυτη εστι Χεβρων) εν τη γη Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και εκυρωθη ο αγρος και το σπηλαιον, ὃ ην εν αυτω, τω ῾Αβρααμ εις κτησιν ταφου παρα των υιων Χετ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ ῾Αβρααμ ην πρεσβυτερος προβεβηκως ημερων, και ο Κυριος ηυλογησε τον ῾Αβρααμ κατα παντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και ειπεν ῾Αβρααμ τω παιδι αυτου τω πρεσβυτερω της οικιας αυτου τω αρχοντι παντων των αυτου· θες την χειρα σου υπο τον μηρον μου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και εξορκιω σε Κυριον τον Θεον του ουρανου και τον Θεον της γης, ινα μη λαβῃς γυναικα τω υιω μου ᾿Ισαακ απο των θυγατερων των Χαναναιων, μεθ᾿ ων εγω οικω εν αυτοις,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| αλλ᾿ η εις την γην μου, ου εγεννηθην, πορευσῃ και εις την φυλην μου και ληψῃ γυναικα τω υιω μου ᾿Ισαακ εκειθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| ειπε δε προς αυτον ο παις· μη ποτε ου βουληται η γυνη πορευθηναι μετ᾿ εμου οπισω εις την γην ταυτην· αποστρεψω τον υιον σου εις την γην, οθεν εξηλθες εκειθεν; 6 ειπε δε προς αυτον ῾Αβρααμ· προσεχε σεαυτω, μη αποστρεψῃς τον υιον μου εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| Κυριος ο Θεος του ουρανου και ο Θεος της γης, ὃς ελαβε με εκ του οικου του πατρος μου και εκ της γης, ἧς εγεννηθην, ὃς ελαλησε μοι και ὃς ωμοσε μοι λεγων· σοι δωσω την γην ταυτην και τω σπερματι σου, αυτος αποστελει τον αγγελον αυτου εμπροσθεν σου. και ληψῃ γυναικα τω υιω μου εκειθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| εαν δε μη θελῃ η γυνη πορευθηναι μετα σου εις την γην ταυτην, καθαρος εσῃ απο του ορκου μου· μονον τον υιον μου μη αποστρεψῃς εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και εθηκεν ο παις την χειρα αυτου υπο τον μηρον ῾Αβρααμ του κυριου αυτου και ωμοσεν αυτω περι του ρηματος τουτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| Και ελαβεν ο παις δεκα καμηλους απο των καμηλων του κυριου αυτου και απο παντων των αγαθων του κυριου αυτου μεθ᾿ εαυτου και αναστας επορευθη εις την Μεσοποταμιαν εις την πολιν Ναχωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και εκοιμισε τας καμηλους εξω της πολεως παρα το φρεαρ του υδατος το προς οψε, ηνικα εκπορευονται αι υδρευομεναι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και ειπε· Κυριε ο Θεος του κυριου μου ῾Αβρααμ, ευοδωσον εναντιον εμου σημερον και ποιησον ελεος μετα του κυριου μου ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| ιδου εγω εστηκα επι της πηγης του υδατος, αι δε θυγατερες των οικουντων την πολιν εκπορευονται αντλησαι υδωρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και εσται η παρθενος, ᾗ ἂν εγω ειπω, επικλινον την υδριαν σου, ινα πιω, και ειπῃ μοι, πιε συ, και τας καμηλους σου ποτιω, εως ἂν παυσωνται πινουσαι, ταυτην ητοιμασας τω παιδι σου τω ᾿Ισαακ, και εν τουτω γνωσομαι οτι εποιησας ελεος μετα του κυριου μου ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και εγενετο προ του συντελεσαι αυτον λαλουντα εν τη διανοιᾳ αυτου, και ιδου Ρεβεκκα εξεπορευετο η τεχθεισα Βαθουηλ, υιω Μελχας της γυναικος Ναχωρ, αδελφου δε ῾Αβρααμ, εχουσα την υδριαν επι των ωμων αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| η δε παρθενος ην καλη τη οψει σφοδρα· παρθενος ην, ανηρ ουκ εγνω αυτην. καταβασα δε επι την πηγην επλησε την υδριαν αυτης και ανεβη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| επεδραμε δε ο παις εις συναντησιν αυτης και ειπε· ποτισον με μικρον υδωρ εκ της υδριας σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| η δε ειπε· πιε, κυριε. και εσπευσε και καθειλε την υδριαν επι τον βραχιονα αυτης και εποτισεν αυτον, εως επαυσατο πινων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και ειπε· και ταις καμηλοις σου υδρευσομαι, εως ἂν πασαι πιωσι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| και εσπευσε και εξεκενωσε την υδριαν εις το ποτιστηριον και εδραμεν επι το φρεαρ αντλησαι παλιν και υδρευσατο πασαις ταις καμηλοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| ο δε ανθρωπος κατεμανθανεν αυτην και παρεσιωπα του γνωναι, ει ευωδωκε Κυριος την οδον αυτου η ου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| εγενετο δε, ηνικα επαυσαντο πασαι αι καμηλοι πινουσαι, ελαβεν ο ανθρωπος ενωτια χρυσα ανα δραχμην ολκης και δυο ψελλια επι τας χειρας αυτης, δεκα χρυσων ολκη αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και επηρωτησεν αυτην και ειπε· θυγατηρ τινος ει; αναγγειλον μοι, ει εστι παρα τω πατρι σου τοπος ημιν του καταλυσαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| η δε ειπεν αυτω· θυγατηρ Βαθουηλ ειμι του Μελχας, ὃν ετεκε τω Ναχωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| και ειπεν αυτω· και αχυρα και χορτασματα πολλα παρ᾿ ημιν και τοπος του καταλυσαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| και ευδοκησας ο ανθρωπος προσεκυνησε τω Κυριω και ειπεν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27| ευλογητος Κυριος ο Θεος του κυριου μου ῾Αβρααμ, ὃς ουκ εγκατελιπε την δικαιοσυνην αυτου και την αληθειαν απο του κυριου μου· εμε τε ευωδωκε Κυριος εις οικον του αδελφου του κυριου μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.28| Και δραμουσα η παις ανηγγειλεν εις τον οικον της μητρος αυτης κατα τα ρηματα ταυτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.29| τη δε Ρεβεκκᾳ αδελφος ην ω ονομα Λαβαν· και εδραμε Λαβαν προς τον ανθρωπον εξω επι την πηγην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.30| και εγενετο ηνικα ειδε τα ενωτια και τα ψελλια εν ταις χερσι της αδελφης αυτου και οτε ηκουσε τα ρηματα Ρεβεκκας της αδελφης αυτου λεγουσης· ουτω λελαληκε μοι ο ανθρωπος, και ηλθε προς τον ανθρωπον εστηκοτος αυτου επι των καμηλων επι της πηγης 31 και ειπεν αυτω· δευρο εισελθε· ευλογητος Κυριου· ινατι εστηκας εξω; εγω δε ητοιμασα την οικιαν και τοπον ταις καμηλοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.32| εισηλθε δε ο ανθρωπος εις την οικιαν και απεσαξε τας καμηλους και εδωκεν αχυρα και χορτασματα ταις καμηλοις και υδωρ νιψασθαι τοις ποσιν αυτου και τοις ποσι των ανδρων των μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.33| και παρεθηκεν αυτοις αρτους φαγειν. και ειπεν· ου μη φαγω, εως του λαλησαι με τα ρηματα μου. και ειπαν· λαλησον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.34| Και ειπε· παις ῾Αβρααμ εγω ειμι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.35| Κυριος δε ηυλογησε τον κυριον μου σφοδρα, και υψωθη· και εδωκεν αυτω προβατα και μοσχους και αργυριον και χρυσιον, παιδας και παιδισκας, καμηλους και ονους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.36| και ετεκε Σαρρα η γυνη του κυριου μου υιον ενα τω κυριω μου μετα το γηρασαι αυτον, και εδωκεν αυτω οσα ην αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.37| και ωρκισε με ο κυριος μου, λεγων· ου ληψῃ γυναικα τω υιω μου απο των θυγατερων των Χαναναιων, εν οις εγω παροικω εν τη γη αυτων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.38| αλλ᾿ η εις τον οικον του πατρος μου πορευσῃ και εις την φυλην μου και ληψῃ γυναικα τω υιω μου εκειθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.39| ειπα δε τω κυριω μου· μηποτε ου πορευσεται η γυνη μετ᾿ εμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.40| και ειπε μοι· Κυριος ο Θεος, ω ευηρεστησα εναντιον αυτου, αυτος εξαποστελει τον αγγελον αυτου μετα σου και ευοδωσει την οδον σου, και ληψῃ γυναικα τω υιω μου εκ της φυλης μου και εκ του οικου του πατρος μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.41| τοτε αθωος εσῃ απο της αρας μου· ηνικα γαρ εαν ελθῃς εις την φυλην μου και μη σοι δωσι, και εσῃ αθωος απο του ορκισμου μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.42| και ελθων σημερον επι την πηγην ειπα· Κυριε ο Θεος του κυριου μου ῾Αβρααμ, ει συ ευοδοις την οδον μου, εν ᾗ νυν εγω πορευομαι εν αυτη,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.43| ιδου εγω εφεστηκα επι της πηγης του υδατος, και αι θυγατερες των ανθρωπων της πολεως εκπορευονται αντλησαι υδωρ, και εσται η παρθενος, ᾗ ἂν εγω ειπω, ποτισον με εκ της υδριας σου μικρον υδωρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.44| και ειπῃ μοι, και συ πιε και ταις καμηλοις σου υδρευσομαι, αυτη η γυνη, ἣν ητοιμασε Κυριος τω εαυτου θεραποντι ᾿Ισαακ, και εν τουτω γνωσομαι, οτι πεποιηκας ελεος τω κυριω μου ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.45| και εγενετο προ του συντελεσαι με λαλουντα εν τη διανοιᾳ μου, ευθυς Ρεβεκκα εξεπορευετο εχουσα την υδριαν επι των ωμων και κατεβη επι την πηγην και υδρευσατο. ειπα δε αυτη· ποτισον με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.46| και σπευσασα καθειλε την υδριαν επι τον βραχιονα αυτης αφ᾿ εαυτης και ειπε· πιε συ, και τας καμηλους σου ποτιω. και επιον και τας καμηλους εποτισε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.47| και ηρωτησα αυτην· και ειπα· θυγατηρ τινος ει; αναγγειλον μοι. η δε εφη· θυγατηρ Βαθουηλ ειμι του υιου Ναχωρ, ὃν ετεκεν αυτω Μελχα. και περιεθηκα αυτη τα ενωτια και τα ψελλια περι τας χειρας αυτης·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.48| και ευδοκησας προσεκυνησα τω Κυριω και ευλογησα Κυριον τον Θεον του κυριου μου ῾Αβρααμ, ὃς ευωδωσε με εν οδω αληθειας, λαβειν την θυγατερα του αδελφου του κυριου μου τω υιω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.49| ει ουν ποιειτε υμεις ελεος και δικαιοσυνην προς τον κυριον μου, απαγγειλατε μοι, ει δε μη, απαγγειλατε μοι, ινα επιστρεψω εις δεξιαν η αριστεραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.50| ᾿Αποκριθεις δε Λαβαν και Βαθουηλ ειπαν· παρα Κυριου εξηλθε το προσταγμα τουτο· ου δυνησομεθα ουν σοι αντειπειν κακον η καλον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.51| ιδου Ρεβεκκα ενωπιον σου· λαβων αποτρεχε. και εστω γυνη τω υιω του κυριου σου, καθα ελαλησε Κυριος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.52| εγενετο δε εν τω ακουσαι τον παιδα του ῾Αβρααμ των ρηματων τουτων, προσεκυνησεν επι την γην τω Κυριω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.53| και εξενεγκας ο παις σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον εδωκε τη Ρεβεκκᾳ και δωρα εδωκε τω αδελφω αυτης και τη μητρι αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.54| και εφαγον και επιον και αυτος και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου οντες, και εκοιμηθησαν. Και αναστας το πρωΐ ειπεν· εκπεμψατε με, ινα απελθω προς τον κυριον μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.55| ειπαν δε οι αδελφοι αυτης και η μητηρ· μεινατω η παρθενος μεθ᾿ ημων ημερας ωσει δεκα, και μετα ταυτα απελευσεται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.56| ο δε ειπε προς αυτους· μη κατεχετε με, και Κυριος ευωδωσε την οδον μου εν εμοι· εκπεμψατε με, ινα απελθω προς τον κυριον μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.57| οι δε ειπαν· καλεσωμεν την παιδα και ερωτησωμεν το στομα αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.58| και εκαλεσαν την Ρεβεκκαν και ειπαν αυτη· πορευσῃ μετα του ανθρωπου τουτου; η δε ειπε· πορευσομαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.59| και εξεπεμψαν Ρεβεκκαν την αδελφην αυτων και τα υπαρχοντα αυτης και τον παιδα του ῾Αβρααμ και τους μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.60| και ευλογησαν Ρεβεκκαν και ειπαν αυτη· αδελφη ημων ει· γινου εις χιλιαδας μυριαδων, και κληρονομησατω το σπερμα σου τας πολεις των υπεναντιων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.61| αναστασα δε Ρεβεκκα και αι αβραι αυτης, επεβησαν επι τας καμηλους και επορευθησαν μετα του ανθρωπου, και αναλαβων ο παις την Ρεβεκκαν απηλθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.62| ᾿Ισαακ δε διεπορευετο δια της ερημου κατα το φρεαρ της ορασεως· αυτος δε κατωκει εν τη γη τη προς λιβα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.63| και εξηλθεν ᾿Ισαακ αδολεσχησαι εις το πεδιον το προς δειλης και αναβλεψας τοις οφθαλμοις αυτου ειδε καμηλους ερχομενας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.64| και αναβλεψασα Ρεβεκκα τοις οφθαλμοις ειδε τον ᾿Ισαακ και κατεπηδησεν απο της καμηλου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.65| και ειπε τω παιδι· τις εστιν ο ανθρωπος εκεινος ο πορευομενος εν τω πεδιω εις συναντησιν ημιν; ειπε δε ο παις· ουτος εστιν ο κυριος μου. η δε λαβουσα το θεριστρον περιεβαλετο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.66| και διηγησατο ο παις τω ᾿Ισαακ παντα τα ρηματα, α εποιησεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.67| εισηλθε δε ᾿Ισαακ εις τον οικον της μητρος αυτου και ελαβε την Ρεβεκκαν, και εγενετο αυτου γυνη, και ηγαπησεν αυτην· και παρεκληθη ᾿Ισαακ περι Σαρρας της μητρος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΠΡΟΣΘΕΜΕΝΟΣ δε ῾Αβρααμ ελαβε γυναικα, ἧ ονομα Χεττουρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| ετεκε δε αυτω τον Ζομβραν και τον ᾿Ιεζαν και τον Μαδαλ και τον Μαδιαμ και τον ᾿Ιεσβωκ και τον Σωκε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| Ιεζαν δε εγεννησε και τον Θαιμαν τον Σαβα και τον Δεδαν· υιοι δε Δεδαν εγενοντο Ραγουηλ και Ναβδεηλ και ᾿Ασσουριειμ και Λατουσιειμ και Λαωμειμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| υιοι δε Μαδιαμ Γεφαρ και ᾿Αφειρ και ᾿Ενωχ και ᾿Αβειρα και ᾿Ελδαγα. παντες ουτοι ησαν υιοι Χεττουρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| ῎Εδωκε δε ῾Αβρααμ παντα τα υπαρχοντα αυτου ᾿Ισαακ τω υιω αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| και τοις υιοις των παλλακων αυτου εδωκεν ῾Αβρααμ δοματα και εξαπεστειλεν αυτους απο ᾿Ισαακ του υιου αυτου, ετι ζωντος αυτου, προς ανατολας εις γην ανατολων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| ταυτα δε τα ετη ημερων της ζωης ῾Αβρααμ οσα εζησεν, εκατον εβδομηκονταπεντε ετη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| και εκλειπων απεθανεν ῾Αβρααμ εν γηρᾳ καλω πρεσβυτης και πληρης ημερων και προσετεθη προς τον λαον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και εθαψαν αυτον ᾿Ισαακ και ᾿Ισμαηλ οι υιοι αυτου εις το σπηλαιον το διπλουν, εις τον αγρον ᾿Εφρων του Σααρ του Χετταιου, ος εστιν απεναντι Μαμβρη,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| τον αγρον και το σπηλαιον, ὃ εκτησατο ῾Αβρααμ παρα των υιων του Χετ, εκει εθαψαν ῾Αβρααμ και Σαρραν την γυναικα αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| εγενετο δε μετα το αποθανειν ῾Αβρααμ, ευλογησεν ο Θεος τον ᾿Ισαακ υιον αυτου· και κατῴκησεν ᾿Ισαακ παρα το φρεαρ της ορασεως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| Αυται δε αι γενεσεις ᾿Ισμαηλ του υιου ῾Αβρααμ, ὃν ετεκεν ῎Αγαρ η Αιγυπτια η παιδισκη Σαρρας τω ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και ταυτα τα ονοματα των υιων ᾿Ισμαηλ κατ᾿ ονοματα των γενεων αυτου· πρωτοτοκος ᾿Ισμαηλ Ναβαιωθ, και Κηδαρ και Ναβδεηλ και Μασσαμ 14 και Μασμα και Δουμα και Μασση 15 και Χοδδαν και Θαιμαν και ᾿Ιετουρ και Ναφες και Κεδμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| ουτοι εισιν οι υιοι ᾿Ισμαηλ και ταυτα τα ονοματα αυτων εν ταις σκηναις αυτων και εν ταις επαυλεσιν αυτων· δωδεκα αρχοντες κατα εθνη αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| και ταυτα τα ετη της ζωης ᾿Ισμαηλ· εκατον τριακονταεπτα ετη· και εκλειπων απεθανε και προσετεθη προς το γενος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| κατῴκησε δε απο Ευιλατ εως Σουρ, η εστι κατα προσωπον Αιγυπτου, εως ελθειν προς ᾿Ασσυριους· κατα προσωπον παντων των αδελφων αυτου κατῴκησε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| Και αυται αι γενεσεις ᾿Ισαακ του υιου ῾Αβρααμ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| ῾Αβρααμ εγεννησε τον ᾿Ισαακ. ην δε ᾿Ισαακ ετων τεσσαρακοντα, οτε ελαβε την Ρεβεκκαν θυγατερα Βαθουηλ του Συρου εκ της Μεσοποταμιας Συριας, αδελφην Λαβαν του Συρου, εαυτω εις γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| εδεετο δε ᾿Ισαακ Κυριου περι Ρεβεκκας της γυναικος αυτου, οτι στειρα ην· επηκουσε δε αυτου ο Θεος, και συνελαβεν εν γαστρι Ρεβεκκα η γυνη αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| εσκιρτων δε τα παιδια εν αυτη· ειπε δε, ει ουτω μοι μελλει γινεσθαι, ινα τι μοι τουτο; επορευθη δε πυθεσθαι παρα Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| και ειπε Κυριος αυτη· δυο εθνη εν γαστρι σου εισι, και δυο λαοι εκ της κοιλιας σου διασταλησονται· και λαος λαου υπερεξει, και ο μειζων δουλευσει τω ελασσονι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| και επληρωθησαν αι ημεραι του τεκειν αυτην, και τηδε ην διδυμα εν τη κοιλιᾳ αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| εξηλθε δε ο πρωτοτοκος πυρρακης, ολος ωσει δορα δασυς· επωνομασε δε το ονομα αυτου ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| και μετα τουτο εξηλθεν ο αδελφος αυτου, και η χειρ αυτου επειλημμενη της πτερνης ῾Ησαυ· και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ιακωβ. ᾿Ισαακ δε ην ετων εξηκοντα, οτε ετεκεν αυτους Ρεβεκκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| Ηυξηθησαν δε οι νεανισκοι, και ην ῾Ησαυ ανθρωπος ειδως κυνηγειν, αγροικος, ᾿Ιακωβ δε ανθρωπος απλαστος, οικων οικιαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| ηγαπησε δε ᾿Ισαακ τον ῾Ησαυ, οτι η θηρα αυτου βρωσις αυτω· Ρεβεκκα δε ηγαπα τον ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.29| ηψησε δε ᾿Ιακωβ εψημα· ηλθε δε ῾Ησαυ εκ του πεδιου εκλειπων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.30| και ειπεν ῾Ησαυ τω ᾿Ιακωβ· γευσον με απο του εψηματος του πυρρου τουτου, οτι εκλειπω. δια τουτο εκληθη το ονομα αυτου ᾿Εδωμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.31| ειπε δε ᾿Ιακωβ τω ῾Ησαυ· αποδου μοι σημερον τα πρωτοτοκια σου εμοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.32| και ειπεν ῾Ησαυ· ιδου εγω πορευομαι τελευταν, και ινα τι μοι ταυτα τα πρωτοτοκια; 33 και ειπεν αυτω ᾿Ιακωβ· ομοσον μοι σημερον. και ωμοσεν αυτω· απεδοτο δε ῾Ησαυ τα πρωτοτοκια τω ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.34| ᾿Ιακωβ δε εδωκε τω ῾Ησαυ αρτον και εψημα φακου, και εφαγε και επιε και αναστας ωχετο· και εφαυλισεν ῾Ησαυ τα πρωτοτοκια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΕΓΕΝΕΤΟ δε λιμος επι της γης χωρις του λιμου του προτερον, ὃς εγενετο εν τω καιρω του ῾Αβρααμ· επορευθη δε ᾿Ισαακ προς ᾿Αβιμελεχ βασιλεα Φυλιστιειμ εις Γεραρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| ωφθη δε αυτω Κυριος και ειπε· μη καταβης εις Αιγυπτον· κατοικησον δε εν τη γη, ᾗ αν σοι ειπω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| και παροικει εν τη γη ταυτῃ, και εσομαι μετα σου και ευλογησω σε· σοι γαρ και τω σπερματι σου δωσω πασαν την γην ταυτην και στησω τον ορκον μου, ὃν ωμοσα τω ῾Αβρααμ τω πατρι σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και πληθυνω το σπερμα σου ως τους αστερας του ουρανου και δωσω τω σπερματι σου πασαν την γην ταυτην, και ευλογηθησονται εν τω σπερματι σου παντα τα εθνη της γης,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| ανθ᾿ ων υπηκουσεν ῾Αβρααμ ο πατηρ σου της εμης φωνης και εφυλαξε τα προσταγματα μου και τας εντολας μου και τα δικαιωματα μου και τα νομιμα μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| κατῴκησε δε ᾿Ισαακ εν Γεραροις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| ᾿Επηρωτησαν δε οι ανδρες του τοπου περι Ρεβεκκας της γυναικος αυτου, και ειπεν· αδελφη μου εστιν· εφοβηθη γαρ ειπειν οτι γυνη μου εστι, μηποτε αποκτεινωσιν αυτον οι ανδρες του τοπου περι Ρεβεκκας, οτι ωραια τη οψει ην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| εγενετο δε πολυχρονιος εκει· και παρακυψας ᾿Αβιμελεχ ο βασιλευς Γεραρων δια της θυριδος, ειδε τον ᾿Ισαακ παιζοντα μετα Ρεβεκκας της γυναικος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| εκαλεσε δε ᾿Αβιμελεχ τον ᾿Ισαακ και ειπεν αυτω· ἆρα γε γυνη σου εστι; τι οτι ειπας, αδελφη μου εστιν; ειπε δε αυτω ᾿Ισαακ· ειπα γαρ, μηποτε αποθανω δι᾿ αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| ειπε δε αυτω ᾿Αβιμελεχ· τι τουτο εποιησας ημιν; μικρου εκοιμηθη τις εκ του γενους μου μετα της γυναικος σου, και επηγαγες ἂν εφ᾿ ημας αγνοιαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| συνεταξε δε ᾿Αβιμελεχ παντι τω λαω αυτου, λεγων· πας ο αψαμενος του ανθρωπου τουτου η της γυναικος αυτου, θανατω ενοχος εσται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| εσπειρε δε ᾿Ισαακ εν τη γη εκεινῃ και ευρεν εν τω ενιαυτω εκεινω εκατοστευουσαν κριθην· ευλογησε δε αυτον Κυριος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| και υψωθη ο ανθρωπος. και προβαινων μειζων εγινετο, εως ου μεγας εγενετο σφοδρα·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| εγενετο δε αυτω κτηνη προβατων και κτηνη βοων και γεωργια πολλα. εζηλωσαν δε αυτον οι Φυλιστιειμ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| και παντα τα φρεατα, α ωρυξαν οι παιδες του πατρος αυτου εν τω χρονω του πατρος αυτου, ενεφραξαν αυτα οι Φυλιστιειμ και επλησαν αυτα γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| ειπε δε ᾿Αβιμελεχ προς ᾿Ισαακ· απελθε αφ᾿ ημων, οτι δυνατωτερος ημων εγενου σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| και απηλθεν εκειθεν ᾿Ισαακ και κατελυσεν εν τη φαραγγι Γεραρων και κατῴκησεν εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| και παλιν ᾿Ισαακ ωρυξε τα φρεατα του υδατος, α ωρυξαν οι παιδες ῾Αβρααμ του πατρος αυτου και ενεφραξαν αυτα οι Φυλιστιειμ μετα το αποθανειν ῾Αβρααμ τον πατερα αυτου, και επωνομασεν αυτοις ονοματα κατα τα ονοματα, α ωνομασεν ο πατηρ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| και ωρυξαν οι παιδες ᾿Ισαακ εν τη φαραγγι Γεραρων και ευρον εκει φρεαρ υδατος ζωντος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| και εμαχεσαντο οι ποιμενες Γεραρων μετα των ποιμενων ᾿Ισαακ, φασκοντες αυτων ειναι το υδωρ. και εκαλεσαν το ονομα του φρεατος ᾿Αδικια· ηδικησαν γαρ αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| απαρας δε ᾿Ισαακ εκειθεν ωρυξε φρεαρ ετερον, εκρινοντο δε και περι εκεινου· και επωνομασε το ονομα αυτου ᾿Εχθρια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| απαρας δε εκειθεν ωρυξε φρεαρ ετερον, και ουκ εμαχεσαντο περι αυτου· και επωνομασε το ονομα αυτου Ευρυχωρια, λεγων· διοτι νυν επλατυνε Κυριος ημιν και ηυξησεν ημας επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| ᾿Ανεβη δε εκειθεν επι το φρεαρ του ορκου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| και ωφθη αυτω Κυριος εν τη νυκτι εκεινῃ και ειπεν· εγω ειμι ο Θεος ῾Αβρααμ του πατρος σου· μη φοβου· μετα σου γαρ ειμι και ευλογησω σε και πληθυνω το σπερμα σου δι᾿ ῾Αβρααμ τον πατερα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| και ᾠκοδομησεν εκει θυσιαστηριον και επεκαλεσατο το ονομα Κυριου και επηξεν εκει την σκηνην αυτου· ωρυξαν δε εκει οι παιδες ᾿Ισαακ φρεαρ εν τη φαραγγι Γεραρων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| και ᾿Αβιμελεχ επορευθη προς αυτον απο Γεραρων και ῾Οχοζαθ ο νυμφαγωγος αυτου και Φιχολ ο αρχιστρατηγος της δυναμεως αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| και ειπεν αυτοις ᾿Ισαακ· ινα τι ηλθετε προς με; υμεις δε εμισησατε με και εξαπεστειλατε με αφ᾿ υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| οι δε ειπαν· ιδοντες εωρακαμεν, οτι ην Κυριος μετα σου, και ειπαμεν· γενεσθω αρα ανα μεσον ημων και ανα μεσον σου, και διαθησομεθα μετα σου διαθηκην,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.29| μη ποιησαι μεθ᾿ ημων κακον, καθοτι ουκ εβδελυξαμεθα σε ημεις, και ὃν τροπον εχρησαμεθα σοι καλως και εξαπεστειλαμεν σε μετ᾿ ειρηνης· και νυν ευλογημενος συ υπο Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.30| και εποιησεν αυτοις δοχην, και εφαγον και επιον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.31| και ανασταντες το πρωΐ, ωμοσεν εκαστος τω πλησιον αυτου, και εξαπεστειλεν αυτους ᾿Ισαακ, και απῴχοντο απ᾿ αυτου μετα σωτηριας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.32| εγενετο δε εν τη ημερᾳ εκεινῃ και παραγενομενοι οι παιδες ᾿Ισαακ απηγγειλαν αυτω περι του φρεατος, ου ωρυξαν, και ειπαν· ουχ ευρομεν υδωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.33| και εκαλεσεν αυτο ῞Ορκος· δια τουτο εκαλεσεν ονομα τη πολει εκεινῃ Φρεαρ ορκου εως της σημερον ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.34| ῏Ην δε ῾Ησαυ ετων τεσσαρακοντα και ελαβε γυναικα ᾿Ιουδιθ, θυγατερα Βεωχ του Χετταιου και την Βασεμαθ, θυγατερα ῾Ελων Χετταιου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.35| και ησαν εριζουσαι τω ᾿Ισαακ και τη Ρεβεκκᾳ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΕΓΕΝΕΤΟ δε μετα το γηρασαι τον ᾿Ισαακ και ημβλυνθησαν οι οφθαλμοι αυτου του οραν, και εκαλεσεν ῾Ησαυ τον υιον αυτου τον πρεσβυτερον και ειπεν αυτω· υιε μου· και ειπεν· ιδου εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και ειπεν· ιδου γεγηρακα και ου γινωσκω την ημεραν της τελευτης μου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| νυν ουν λαβε το σκευος σου, την τε φαρετραν και το τοξον, και εξελθε εις το πεδιον και θηρευσον μοι θηραν 4 και ποιησον μοι εδεσματα, ως φιλω εγω, και ενεγκε μοι, ινα φαγω, οπως ευλογησῃ σε η ψυχη μου πριν αποθανειν με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| Ρεβεκκα δε ηκουσε λαλουντος ᾿Ισαακ προς ῾Ησαυ τον υιον αυτου. επορευθη δε ῾Ησαυ εις το πεδιον θηρευσαι θηραν τω πατρι αυτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| Ρεβεκκα δε ειπε προς ᾿Ιακωβ τον υιον αυτης, τον ελασσω· ιδε, ηκουσα του πατρος σου λαλουντος προς ῾Ησαυ τον αδελφον σου λεγοντος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| ενεγκον μοι θηραν και ποιησον μοι εδεσματα, ινα φαγων ευλογησω σε εναντιον Κυριου προ του αποθανειν με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| νυν ουν, υιε μου, ακουσον μου, καθα εγω σοι εντελλομαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| και πορευθεις εις τα προβατα λαβε μοι εκειθεν δυο εριφους απαλους και καλους, και ποιησω αυτους εδεσματα τω πατρι σου, ως φιλει,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| και εισοισεις τω πατρι σου και φαγεται, οπως ευλογησῃ σε ο πατηρ σου προ του αποθανειν αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| ειπε δε ᾿Ιακωβ προς Ρεβεκκαν την μητερα αυτου· εστιν ῾Ησαυ ο αδελφος μου ανηρ δασυς, εγω δε ανηρ λειος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| μη ποτε ψηλαφησῃ με ο πατηρ, και εσομαι εναντιον αυτου ως καταφρονων και επαξω επ᾿ εμαυτον καταραν και ουκ ευλογιαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| ειπε δε αυτω η μητηρ· επ᾿ εμε η καταρα σου, τεκνον· μονον υπακουσον μοι της φωνης και πορευθεις ενεγκε μοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| πορευθεις δε ελαβε και ηνεγκε τη μητρι, και εποιησεν η μητηρ αυτου εδεσματα, καθα εφιλει ο πατηρ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| και λαβουσα Ρεβεκκα την στολην ῾Ησαυ του υιου αυτης του πρεσβυτερου την καλην, ἣ ην παρ᾿ αυτη εν τω οικω, ενεδυσεν αυτην ᾿Ιακωβ τον υιον αυτης τον νεωτερον 16 και τα δερματα των εριφων περιεθηκεν επι τους βραχιονας αυτου και επι τα γυμνα του τραχηλου αυτου 17 και εδωκε τα εδεσματα και τους αρτους, ους εποιησεν εις τας χειρας ᾿Ιακωβ του υιου αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| και εισηνεγκε τω πατρι αυτου. ειπε δε· πατερ. ο δε ειπεν· ιδου εγω· τις ει συ τεκνον; 19 και ειπεν ᾿Ιακωβ τω πατρι· εγω ῾Ησαυ ο πρωτοτοκος σου· πεποιηκα καθα ελαλησας μοι· αναστας καθισον και φαγε απο της θηρας μου, οπως ευλογησῃ με η ψυχη σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| ειπε δε ᾿Ισαακ τω υιω αυτου· τι τουτο, ὃ ταχυ ευρες, ω τεκνον; ο δε ειπεν· ὃ παρεδωκε Κυριος ο Θεος σου εναντιον μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| ειπε δε ᾿Ισαακ τω ᾿Ιακωβ· εγγισον μοι και ψηλαφησω σε, τεκνον, ει συ ει ο υιος μου ῾Ησαυ η ου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| ηγγισε δε ᾿Ιακωβ προς ᾿Ισαακ τον πατερα αυτου, και εψηλαφησεν αυτον και ειπεν· η μεν φωνη φωνη ᾿Ιακωβ, αι δε χειρες χειρες ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| και ουκ επεγνω αυτον· ησαν γαρ αι χειρες αυτου ως αι χειρες ῾Ησαυ του αδελφου αυτου δασειαι· και ευλογησεν αυτον 24 και ειπε· συ ει ο υιος μου ῾Ησαυ; ο δε ειπεν· εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| και ειπε· προσαγαγε μοι, και φαγομαι απο της θηρας σου, τεκνον, ινα ευλογησῃ σε η ψυχη μου. και προσηνεγκεν αυτω, και εφαγε· και εισηνεγκεν αυτω οινον, και επιε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| και ειπεν αυτω ᾿Ισαακ ο πατηρ αυτου· εγγισον μοι και φιλησον με τεκνον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| και εγγισας εφιλησεν αυτον, και ωσφρανθη την οσμην των ιματιων αυτου και ευλογησεν αυτον και ειπεν· ιδου οσμη του υιου μου ως οσμη αγρου πληρους, ὃν ευλογησε Κυριος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.28| και δῴη σοι ο Θεος απο της δροσου του ουρανου και απο της πιοτητος της γης και πληθος σιτου και οινου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.29| και δουλευσατωσαν σοι εθνη, και προσκυνησατωσαν σοι αρχοντες· και γινου κυριος του αδελφου σου, και προσκυνησουσι σε οι υιοι του πατρος σου. ο καταρωμενος σε επικαταρατος, ο δε ευλογων σε ευλογημενος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.30| Και εγενετο μετα το παυσασθαι ᾿Ισαακ ευλογουντα ᾿Ιακωβ τον υιον αυτου και εγενετο, ως εξηλθεν ᾿Ιακωβ απο προσωπου ᾿Ισαακ του πατρος αυτου, και ῾Ησαυ ο αδελφος αυτου ηλθεν απο της θηρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.31| και εποιησε και αυτος εδεσματα και προσηνεγκε τω πατρι αυτου. και ειπε τω πατρι· αναστητω ο πατηρ μου και φαγετω απο της θηρας του υιου αυτου, οπως ευλογησῃ με η ψυχη σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.32| και ειπεν αυτω ᾿Ισαακ ο πατηρ αυτου· τις ει συ; ο δε ειπεν· εγω ειμι ο υιος σου ο πρωτοτοκος ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.33| εξεστη δε ᾿Ισαακ εκστασιν μεγαλην σφοδρα και ειπε· τις ουν ο θηρευσας μοι θηραν και εισενεγκας μοι; και εφαγον απο παντων προ του ελθειν σε και ευλογησα αυτον, και ευλογημενος εσται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.34| εγενετο δε, ηνικα ηκουσεν ῾Ησαυ τα ῥηματα του πατρος αυτου ᾿Ισαακ, ανεβοησε φωνην μεγαλην και πικραν σφοδρα και ειπεν· ευλογησον δη καμε, πατερ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.35| ειπε δε αυτω· ελθων ο αδελφος σου μετα δολου ελαβε την ευλογιαν σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.36| και ειπε· δικαιως εκληθη το ονομα αυτου ᾿Ιακωβ· επτερνικε γαρ με ιδου δευτερον τουτο· τα τε πρωτοτοκια μου ειληφε και νυν ελαβε την ευλογιαν μου· και ειπεν ῾Ησαυ τω πατρι αυτου· ουχ υπελιπου μοι ευλογιαν, πατερ; 37 αποκριθεις δε ᾿Ισαακ ειπε τω ῾Ησαυ· ει κυριον αυτον πεποιηκα σου και παντας τους αδελφους αυτου πεποιηκα αυτου οικετας, σιτω και οινω εστηριξα αυτον, σοι δε τι ποιησω, τεκνον; 38 ειπε δε ῾Ησαυ προς τον πατερα αυτου· μη ευλογια μια σοι εστι, πατερ; ευλογησον δη καμε, πατερ. κατανυχθεντος δε ᾿Ισαακ ανεβοησε φωνη ῾Ησαυ και εκλαυσεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.39| αποκριθεις δε ᾿Ισαακ ο πατηρ αυτου ειπεν αυτω· ιδου απο της πιοτητος της γης εσται η κατοικησις σου και απο της δροσου του ουρανου ανωθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.40| και επι τη μαχαιρᾳ σου ζησῃ και τω αδελφω σου δουλευσεις· εσται δε ηνικα εαν καθελῃς, και εκλυσῃς τον ζυγον αυτου απο του τραχηλου σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.41| Και ενεκοτει ῾Ησαυ τω ᾿Ιακωβ περι της ευλογιας ἧς ευλογησεν αυτον ο πατηρ αυτου· ειπε δε ῾Ησαυ εν τη διανοιᾳ αυτου· εγγισατωσαν αι ημεραι του πενθους του πατρος μου, ινα αποκτεινω ᾿Ιακωβ τον αδελφον μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.42| απηγγελη δε Ρεβεκκᾳ τα ρηματα ῾Ησαυ του υιου αυτης του πρεσβυτερου, και πεμψασα εκαλεσεν ᾿Ιακωβ τον υιον αυτης τον νεωτερον και ειπεν αυτω· ιδου ῾Ησαυ ο αδελφος σου απειλει σοι του αποκτειναι σε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.43| νυν ουν, τεκνον, ακουσον μου της φωνης και αναστας αποδραθι εις την Μεσοποταμιαν προς Λαβαν τον αδελφον μου εις Χαρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.44| και οικησον μετ᾿ αυτου ημερας τινας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.45| εως του αποστρεψαι τον θυμον και την οργην του αδελφου σου απο σου, και επιλαθηται α πεποιηκας αυτω. και αποστειλασα μεταπεμψομαι σε εκειθεν, μη ποτε αποτεκνωθω απο των δυο υμων εν ημερᾳ μια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.46| Ειπε δε Ρεβεκκα προς ᾿Ισαακ· προσωχθικα τη ζωη μου δια τας θυγατερας των υιων Χετ· ει ληψεται ᾿Ιακωβ γυναικα απο των θυγατερων της γης ταυτης, ινα τι μοι το ζην;<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ δε ᾿Ισαακ τον ᾿Ιακωβ ευλογησεν αυτον και ενετειλατο αυτω λεγων· ου ληψῃ γυναικα εκ των θυγατερων των Χαναναιων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| αναστας αποδραθι εις την Μεσοποταμιαν, εις τον οικον Βαθουηλ του πατρος της μητρος σου και λαβε σεαυτω εκειθεν γυναικα εκ των θυγατερων Λαβαν του αδελφου της μητρος σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| ο δε Θεος μου ευλογησαι σε και αυξησαι σε και πληθυναι σε, και εσῃ εις συναγωγας εθνων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και δῴη σοι την ευλογιαν ῾Αβρααμ του πατρος μου σοι και τω σπερματι σου μετα σε, κληρονομησαι την γην της παροικησεως σου, ἣν εδωκεν ο Θεος τω ῾Αβρααμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| και απεστειλεν ᾿Ισαακ τον ᾿Ιακωβ και επορευθη εις την Μεσσοποταμιαν προς Λαβαν τον υιον Βαθουηλ του Συρου, αδελφον Ρεβεκκας της μητρος ᾿Ιακωβ και ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| Ειδε δε ῾Ησαυ οτι ευλογησεν ᾿Ισαακ τον ᾿Ιακωβ, και απῴχετο εις την Μεσοποταμιαν Συριας λαβειν εαυτω γυναικα εκειθεν εν τω ευλογειν αυτον και ενετειλατο αυτω λεγων· ου ληψῃ γυναικα εκ των θυγατερων των Χαναναιων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| και ηκουσεν ᾿Ιακωβ του πατρος και της μητρος αυτου και επορευθη εις την Μεσοποταμιαν Συριας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| ιδων δε και ῾Ησαυ οτι πονηραι εισιν αι θυγατερες Χανααν εναντιον ᾿Ισαακ του πατρος αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| επορευθη ῾Ησαυ προς ᾿Ισμαηλ και ελαβε την Μαελεθ θυγατερα ᾿Ισμαηλ του υιου ῾Αβρααμ, αδελφην Ναβεωθ, προς ταις γυναιξιν αυτου γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| Και εξηλθεν ᾿Ιακωβ απο του φρεατος του ορκου και επορευθη εις Χαρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| και απηντησε τοπω και εκοιμηθῃ εκει· εδυ γαρ ο ηλιος· και ελαβεν απο των λιθων του τοπου, και εθηκε προς κεφαλης αυτου και εκοιμηθη εν τω τοπω εκεινω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| και ενυπνιασθη, και ιδου κλιμαξ εστηριγμενη εν τη γη, ἧς η κεφαλη αφικνειτο εις τον ουρανον, και οι αγγελοι του Θεου ανεβαινον και κατεβαινον επ᾿ αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| ο δε Κυριος επεστηρικτο επ᾿ αυτης και ειπεν· εγω ειμι ο Θεος ῾Αβρααμ του πατρος σου, και ο Θεος ᾿Ισαακ· μη φοβου· η γη, εφ᾿ ἧς συ καθευδεις επ᾿ αυτης, σοι δωσω αυτην, και τω σπερματι σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| και εσται το σπερμα σου ως η αμμος της γης και πλατυνθησεται επι θαλασσαν και επι λιβα και επι βορραν, και επ᾿ ανατολας, και ενευλογηθησονται εν σοι πασαι αι φυλαι της γης και εν τω σπερματι σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| και ιδου εγω ειμι μετα σου διαφυλασσων σε εν τη οδω πασῃ, ου ἂν πορευθης, και αποστρεψω σε εις την γην ταυτην, οτι ου μη σε εγκαταλιπω, εως του ποιησαι με παντα οσα ελαλησα σοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| και εξηγερθη ᾿Ιακωβ εκ του υπνου αυτου και ειπεν· οτι εστι Κυριος εν τω τοπω τουτω, εγω δε ουκ ᾔδειν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| και εφοβηθη και ειπεν· ως φοβερος ο τοπος ουτος· ουκ εστι τουτο αλλ᾿ η οικος Θεου, και αυτη η πυλη του ουρανου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| και ανεστη ᾿Ιακωβ το πρωΐ και ελαβε τον λιθον, ὃν υπεθηκεν εκει προς κεφαλης αυτου, και εστησεν αυτον στηλην και επεχεεν ελαιον επι το ακρον αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| και εκαλεσε το ονομα του τοπου εκεινου Οικος Θεου· και Ουλαμλουζ ην ονομα τη πολει το προτερον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| και ηυξατο ᾿Ιακωβ ευχην λεγων· εαν η Κυριος ο Θεος μετ᾿ εμου και διαφυλαξῃ με εν τη οδω ταυτῃ, ᾗ εγω πορευομαι, και δω μοι αρτον φαγειν και ιματιον περιβαλεσθαι 21 και αποστρεψῃ με μετα σωτηριας εις τον οικον του πατρος μου, και εσται Κυριος μοι εις Θεον,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| και ο λιθος ουτος, ὃν εστησα στηλην, εσται μοι οικος Θεου, και παντων, ων εαν μοι δως, δεκατην αποδεκατωσω αυτα σοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ εξαρας ᾿Ιακωβ τους ποδας επορευθη εις γην ανατολων προς Λαβαν τον υιον Βαθουηλ του Συρου, αδελφον δε Ρεβεκκας μητρος ᾿Ιακωβ και ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| και ορα και ιδου φρεαρ εν τω πεδιω, ησαν δε εκει τρια ποιμνια προβατων αναπαυομενα επ᾿ αυτου· εκ γαρ του φρεατος εκεινου εποτιζον τα ποιμνια, λιθος δε ην μεγας επι τω στοματι του φρεατος,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και συνηγοντο εκει παντα τα ποιμνια και απεκυλιον τον λιθον απο του στοματος του φρεατος και εποτιζον τα προβατα και αποκαθιστων τον λιθον επι το στομα του φρεατος εις τον τοπον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| ειπε δε αυτοις ᾿Ιακωβ· αδελφοι, ποθεν εστε υμεις; οι δε ειπαν· εκ Χαρραν εσμεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| ειπε δε αυτοις· γινωσκετε Λαβαν τον υιον Ναχωρ; οι δε ειπαν· γινωσκομεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| ειπε δε αυτοις· υγιαινει; οι δε ειπαν· υγιαινει. και ιδου Ραχηλ η θυγατηρ αυτου ηρχετο μετα των προβατων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| και ειπεν ᾿Ιακωβ· ετι εστιν ημερα πολλη, ουπω ωρα συναχθηναι τα κτηνη· ποτισαντες τα προβατα απελθοντες βοσκετε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| οι δε ειπαν· ου δυνησομεθα εως του συναχθηναι παντας τους ποιμενας, και αποκυλισουσι τον λιθον απο του στοματος του φρεατος, και ποτιουμεν τα προβατα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| ετι αυτου λαλουντος αυτοις και ιδου Ραχηλ η θυγατηρ Λαβαν ηρχετο μετα των προβατων του πατρος αυτης· αυτη γαρ εβοσκε τα προβατα του πατρος αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| εγενετο δε, ως ειδεν ᾿Ιακωβ την Ραχηλ την θυγατερα Λαβαν του αδελφου της μητρος αυτου, και τα προβατα Λαβαν του αδελφου της μητρος αυτου, και προσελθων ᾿Ιακωβ απεκυλισε τον λιθον απο του στοματος του φρεατος και εποτιζε τα προβατα Λαβαν του αδελφου της μητρος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| και εφιλησεν ᾿Ιακωβ την Ραχηλ· και βοησας τη φωνη αυτου εκλαυσε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| και απηγγειλε τη Ραχηλ, οτι αδελφος του πατρος αυτης εστι και οτι υιος Ρεβεκκας εστι, και δραμουσα απηγγειλε τω πατρι αυτης κατα τα ρηματα ταυτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| εγενετο δε, ως ηκουσε Λαβαν το ονομα ᾿Ιακωβ του υιου της αδελφης αυτου, εδραμεν εις συναντησιν αυτω και περιλαβων αυτον εφιλησε και εισηγαγεν αυτον εις τον οικον αυτου. και διηγησατο τω Λαβαν παντας τους λογους τουτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| και ειπεν αυτω Λαβαν· εκ των οστων μου και εκ της σαρκος μου ει συ. και ην μετ᾿ αυτου μηνα ημερων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| Ειπε δε Λαβαν τω ᾿Ιακωβ· οτι γαρ αδελφος μου ει, ου δουλευσεις μοι δωρεαν· απαγγειλον μοι, τις ο μισθος σου εστι; 16 τω δε Λαβαν ησαν δυο θυγατερες, ονομα τη μειζονι Λεια, και ονομα τη νεωτερᾳ Ραχηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| οι δε οφθαλμοι Λειας ασθενεις, Ραχηλ δε ην καλη τω ειδει και ωραια τη οψει σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| ηγαπησε δε ᾿Ιακωβ την Ραχηλ και ειπε· δουλευσω σοι επτα ετη περι Ραχηλ της θυγατρος σου της νεωτερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| ειπε δε αυτω Λαβαν· βελτιον δουναι με αυτην σοι, η δουναι με αυτην ανδρι ετερω· οικησον μετ᾿ εμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| και εδουλευσεν ᾿Ιακωβ περι Ραχηλ επτα ετη, και ησαν εναντιον αυτου ως ημεραι ολιγαι, παρα το αγαπαν αυτον αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| ειπε δε ᾿Ιακωβ τω Λαβαν· δος μοι την γυναικα μου, πεπληρωνται γαρ αι ημεραι, οπως εισελθω προς αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| συνηγαγε δε Λαβαν παντας τους ανδρας του τοπου και εποιησε γαμον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| και εγενετο εσπερα, και λαβων Λειαν την θυγατερα αυτου εισηγαγε προς ᾿Ιακωβ και εισηλθε προς αυτην ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| εδωκε δε Λαβαν Λειᾳ τη θυγατρι αυτου Ζελφαν την παιδισκην αυτου αυτη παιδισκην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| εγενετο δε πρωΐ, και ιδου ην Λεια. ειπε δε ᾿Ιακωβ τω Λαβαν· τι τουτο εποιησας μοι; ου περι Ραχηλ εδουλευσα παρα σοι; και ινατι παρελογισω με; 26 απεκριθη δε Λαβαν· ουκ εστιν ουτως εν τω τοπω ημων, δουναι την νεωτεραν πριν η την πρεσβυτεραν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| συντελεσον ουν τα εβδομα ταυτης, και δωσω σοι και ταυτην αντι της εργασιας, ἧς εργα παρ᾿ εμοι, ετι επτα ετη ετερα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| εποιησε δε ᾿Ιακωβ ουτως και ανεπληρωσε τα εβδομα ταυτης, και εδωκεν αυτω Λαβαν Ραχηλ την θυγατερα αυτου αυτω γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.29| εδωκε δε Λαβαν τη θυγατρι αυτου Βαλλαν την παιδισκην αυτου αυτη παιδισκην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.30| και εισηλθε προς Ραχηλ· ηγαπησε δε Ραχηλ μαλλον η Λειαν· και εδουλευσεν αυτω επτα ετη ετερα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.31| ᾿Ιδων δε Κυριος ο Θεος οτι εμισειτο Λεια, ηνοιξε την μητραν αυτης· Ραχηλ δε ην στειρα·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.32| και συνελαβε Λεια και ετεκεν υιον τω ᾿Ιακωβ· εκαλεσε δε το ονομα αυτου Ρουβην λεγουσα· διοτι ειδε μου Κυριος την ταπεινωσιν, και εδωκε μοι υιον· νυν ουν αγαπησει με ο ανηρ μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.33| και συνελαβε παλιν και ετεκεν υιον δευτερον τω ᾿Ιακωβ και ειπεν· οτι ηκουσε Κυριος οτι μισουμαι, και προσεδωκε μοι και τουτον· εκαλεσε δε το ονομα αυτου Συμεων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.34| και συνελαβεν ετι και ετεκεν υιον και ειπεν· εν τω νυν καιρω προς εμου εσται ο ανηρ μου, τετοκα γαρ αυτω τρεις υιους· δια τουτο εκαλεσε το ονομα αυτου Λευει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.35| και συλλαβουσα ετι ετεκεν υιον και ειπε· νυν ετι τουτο εξομολογησομαι τω Κυριω· δια τουτο εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ιουδαν. και εστη του τικτειν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΙΔΟΥΣΑ δε Ραχηλ οτι ου τετοκε τω ᾿Ιακωβ, και εζηλωσε Ραχηλ την αδελφην αυτης και ειπε τω ᾿Ιακωβ· δος μοι τεκνα· ει δε μη, τελευτησω εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| θυματωθεις δε ᾿Ιακωβ τη Ραχηλ ειπεν αυτη· μη αντι Θεου εγω ειμι, ὃς εστερησε σε καρπον κοιλιας; 3 ειπε δε Ραχηλ τω ᾿Ιακωβ· ιδου η παιδισκη μου Βαλλα· εισελθε προς αυτην, και τεξεται επι των γονατων μου, και τεκνοποιησομαι καγω εξ αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| και εδωκεν αυτω Βαλλαν την παιδισκην αυτης αυτω γυναικα· και εισηλθε προς αυτην ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| και συνελαβε Βαλλα η παιδισκη Ραχηλ και ετεκε τω ᾿Ιακωβ υιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| και ειπε Ραχηλ· εκρινε μοι ο Θεος και επηκουσε της φωνης μου και εδωκε μοι υιον· δια τουτο εκαλεσε το ονομα αυτου Δαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| και συνελαβεν ετι Βαλλα η παιδισκη Ραχηλ και ετεκεν υιον δευτερον τω ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και ειπε Ραχηλ· συναντελαβετο μου ο Θεος, και συνανεστραφην τη αδελφη μου και ηδυνασθην· και εκαλεσε το ονομα αυτου Νεφθαλειμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| Ειδε δε Λεια οτι εστη του τικτειν, και ελαβε Ζελφαν την παιδισκην αυτης και εδωκεν αυτην τω ᾿Ιακωβ γυναικα. και εισηλθε προς αυτην 10 και συνελαβε Ζελφα η παιδισκη Λειας και ετεκε τω ᾿Ιακωβ υιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| και ειπε Λεια. εν τυχῃ· και επωνομασε το ονομα αυτου Γαδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| και συνελαβεν ετι Ζελφα η παιδισκη Λειας και ετεκε τω ᾿Ιακωβ υιον δευτερον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| και ειπε Λεια· μακαρια εγω, οτι μακαριουσι με αι γυναικες· και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ασηρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| ᾿Επορευθη δε Ρουβην εν ημερᾳ θερισμου πυρων και ευρε μηλα μανδραγορων εν τω αγρω και ηνεγκεν αυτα προς Λειαν την μητερα αυτου· ειπε δε Ραχηλ Λειᾳ τη αδελφη αυτης· δος μοι των μανδραγορων του υιου σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| ειπε δε Λεια· ουχ ικανον σοι οτι ελαβες τον ανδρα μου; μη και τους μανδραγορας του υιου μου ληψῃ; ειπε δε Ραχηλ· ουχ ουτως· κοιμηθητω μετα σου την νυκτα ταυτην αντι των μανδραγορων του υιου σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| εισηλθε δε ᾿Ιακωβ εξ αγρου εσπερας, και εξηλθε Λεια εις συναντησιν αυτω και ειπε· προς εμε εισελευσῃ σημερον· μεμισθωμαι γαρ σε αντι των μανδραγορων του υιου μου. και εκοιμηθη μετ᾿ αυτης την νυκτα εκεινην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| και επηκουσεν ο Θεος Λειας, και συλλαβουσα ετεκε τω ᾿Ιακωβ υιον πεμπτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| και ειπε Λεια· δεδωκε μοι ο Θεος τον μισθον μου, ανθ᾿ ου εδωκα την παιδισκην μου τω ανδρι μου· και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ισσαχαρ, ο εστι μισθος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| και συνελαβεν ετι Λεια και ετεκεν υιον εκτον τω ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| και ειπε Λεια· δεδωρηται ο Θεος μοι δωρον καλον εν τω νυν καιρω· αιρετιει με ο ανηρ μου, τετοκα γαρ αυτω υιους εξ· και εκαλεσε το ονομα αυτου Ζαβουλων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| και μετα τουτο ετεκε θυγατερα και εκαλεσε το ονομα αυτης Δεινα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| ᾿Εμνησθη δε ο Θεος της Ραχηλ, και επηκουσεν αυτης ο Θεος και ανεωξεν αυτης την μητραν,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| και συλλαβουσα ετεκε τω ᾿Ιακωβ υιον. ειπε δε Ραχηλ· αφειλεν ο Θεος μου το ονειδος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ιωσηφ λεγουσα· προσθετω ο Θεος μοι υιον ετερον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| ᾿Εγενετο δε ως ετεκε Ραχηλ τον ᾿Ιωσηφ, ειπεν ᾿Ιακωβ τω Λαβαν· αποστειλον με, ινα απελθω εις τον τοπον μου και εις την γην μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| αποδος τας γυναικας μου και τα παιδια μου, περι ων δεδουλευκα σοι, ινα απελθω· συ γαρ γινωσκεις την δουλειαν, ἣν δεδουλευκα σοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.27| ειπε δε αυτω Λαβαν· ει ευρον χαριν εναντιον σου, οιωνισαμην αν· ευλογησε γαρ με ο Θεος επι τη ση εισοδω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.28| διαστειλον τον μισθον σου προς με, και δωσω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.29| ειπε δε ᾿Ιακωβ· συ γινωσκεις α δεδουλευκα σοι και οσα ην κτηνη σου μετ᾿ εμου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.30| μικρα γαρ ην οσα σοι εναντιον εμου, και ηυξηθη εις πληθος, και ευλογησε σε Κυριος ο Θεος επι τω ποδι μου. νυν ουν ποτε ποιησω καγω εμαυτω οικον; 31 και ειπεν αυτω Λαβαν· τι σοι δωσω; ειπε δε αυτω ᾿Ιακωβ· ου δωσεις μοι ουδεν· εαν ποιησῃς μοι το ρημα τουτο, παλιν ποιμανω τα προβατα σου και φυλαξω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.32| παρελθετω παντα τα προβατα σου σημερον, και διαχωρισον εκειθεν παν προβατον φαιον εν τοις αρνασι και παν διαλευκον και ραντον εν ταις αιξιν· εσται μοι μισθος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.33| και επακουσεται μοι η δικαιοσυνη μου εν τη ημερᾳ τη επαυριον, οτι εστιν ο μισθος μου ενωπιον σου· παν, ὃ εαν μη η ραντον και διαλευκον εν ταις αιξι και φαιον εν τοις αρνασι, κεκλεμμενον εσται παρ᾿ εμοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.34| ειπε δε αυτω Λαβαν· εστω κατα το ρημα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.35| και διεστειλεν εν τη ημερᾳ εκεινῃ τους τραγους τους ραντους και τους διαλευκους και πασας τας αιγας τας ραντας και τας διαλευκους και παν, ὃ ην φαιον εν τοις αρνασι, και παν ὃ ην λευκον εν αυτοις, και εδωκε δια χειρος των υιων αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.36| και απεστησεν οδον τριων ημερων ανα μεσον αυτων και ανα μεσον ᾿Ιακωβ. ᾿Ιακωβ δε εποιμανε τα προβατα Λαβαν τα υπολειφθεντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.37| ελαβε δε εαυτω ᾿Ιακωβ ραβδον στυρακινην χλωραν και καρυΐνην και πλατανου, και ελεπισεν αυτας ᾿Ιακωβ λεπισματα λευκα περισυρων το χλωρον· εφαινετο δε επι ταις ραβδοις το λευκον, ὃ ελεπισε, ποικιλον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.38| και παρεθηκε τας ραβδους, ας ελεπισεν εν τοις ληνοις των ποτιστηριων του υδατος, ινα ως ἂν ελθωσι τα προβατα πιειν ενωπιον των ραβδων, ελθοντων αυτων πιειν, εγκισσησωσι τα προβατα εις τας ραβδους·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.39| και ενεκισσων τα προβατα εις τας ραβδους και ετικτον τα προβατα διαλευκα και ποικιλα και σποδοειδη ραντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.40| τους δε αμνους διεστειλεν ᾿Ιακωβ και εστησεν εναντιον των προβατων κριον διαλευκον και παν ποικιλον εν τοις αμνοις· και διεχωρισεν εαυτω ποιμνια καθ᾿ εαυτον και ουκ εμιξεν αυτα εις τα προβατα Λαβαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.41| εγενετο δε εν τω καιρω, ω ενεκισσων τα προβατα εν γαστρι λαμβανοντα, εθηκεν ᾿Ιακωβ τας ραβδους εναντιον των προβατων εν τοις ληνοις του εγκισσησαι αυτα κατα τας ραβδους·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.42| ηνικα δ᾿ ἂν ετεκε τα προβατα, ουκ ετιθει· εγενετο δε τα μεν ασημα του Λαβαν, τα δε επισημα του ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.43| και επλουτισεν ο ανθρωπος σφοδρα σφοδρα, και εγενετο αυτω κτηνη πολλα και βοες και παιδες, και παιδισκαι και καμηλοι και ονοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΗΚΟΥΣΕ δε ᾿Ιακωβ τα ρηματα των υιων Λαβαν λεγοντων· ειληφεν ᾿Ιακωβ παντα τα του πατρος ημων και εκ των του πατρος ημων πεποιηκε πασαν την δοξαν ταυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| και ειδεν ᾿Ιακωβ το προσωπον του Λαβαν, και ιδου ουκ ην προς αυτον ωσει εχθες και τριτην ημεραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| ειπε δε Κυριος προς ᾿Ιακωβ· αποστρεφου εις την γην του πατρος σου και εις την γενεαν σου, και εσομαι μετα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| αποστειλας δε ᾿Ιακωβ εκαλεσε Λειαν και Ραχηλ εις το πεδιον, ου ην τα ποιμνια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| και ειπεν αυταις· ορω εγω το προσωπον του πατρος υμων, οτι ουκ εστι προς εμου ως εχθες και τριτην ημεραν· ο δε Θεος του πατρος μου ην μετ᾿ εμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| και αυται δε οιδατε, οτι εν πασῃ τη ισχυι μου δεδουλευκα τω πατρι υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| ο δε πατηρ υμων παρεκρουσατο με και ηλλαξε τον μισθον μου των δεκα αμνων, και ουκ εδωκεν αυτω ο Θεος κακοποιησαι με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| εαν ουτως ειπῃ, τα ποικιλα εσται σου μισθος, και τεξεται παντα τα προβατα ποικιλα· εαν δε ειπῃ, τα λευκα εσται σου μισθος, και τεξεται παντα τα προβατα λευκα·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| και αφειλετο ο Θεος παντα τα κτηνη του πατρος υμων και εδωκε μοι αυτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| και εγενετο ηνικα ενεκισσων τα προβατα εν γαστρι λαμβανοντα, και ειδον τοις οφθαλμοις μου εν τω υπνω, και ιδου οι τραγοι και οι κριοι αναβαινοντες επι τα προβατα και τας αιγας διαλευκοι και ποικιλοι και σποδοειδεις ραντοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| και ειπε μοι ο αγγελος του Θεου καθ᾿ υπνον· ᾿Ιακωβ· εγω δε ειπα· τι εστι; 12 και ειπεν· αναβλεψον τοις οφθαλμοις σου, και ιδε τους τραγους και τους κριους αναβαινοντας επι τα προβατα και τας αιγας διαλευκους και ποικιλους και σποδοειδεις ραντους· εωρακα γαρ οσα σοι Λαβαν ποιει·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| εγω ειμι ο Θεος ο οφθεις σοι εν τοπω Θεου, ου ηλειψας μοι εκει στηλην και ηυξω μοι εκει ευχην· νυν ουν αναστηθι και εξελθε εκ της γης ταυτης και απελθε εις την γην της γενεσεως σου, και εσομαι μετα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| και αποκριθεισαι Ραχηλ και Λεια ειπαν αυτω· μη εστιν ημιν ετι μερις η κληρονομια εν τω οικω του πατρος ημων; 15 ουχ ως αι αλλοτριαι λελογισμεθα αυτω; πεπρακε γαρ ημας και καταβρωσει κατεφαγε το αργυριον ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| παντα τον πλουτον και την δοξαν, ἣν αφειλετο ο Θεος του πατρος ημων, ημιν εσται και τοις τεκνοις ημων. νυν ουν οσα σοι ειρηκεν ο Θεος, ποιει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| ᾿Αναστας δε ᾿Ιακωβ ελαβε τας γυναικας αυτου και τα παιδια αυτου επι τας καμηλους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| και απηγαγε παντα τα υπαρχοντα αυτω, και πασαν την αποσκευην αυτου, ἣν περιεποιησατο εν τη Μεσοποταμιᾳ, και παντα τα αυτου απελθειν προς ᾿Ισαακ τον πατερα αυτου εις γην Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.19| Λαβαν δε ωχετο κειραι τα προβατα αυτου· εκλεψε δε Ραχηλ τα ειδωλα του πατρος αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.20| εκρυψε δε ᾿Ιακωβ Λαβαν τον Συρον του μη αναγγειλαι αυτω, οτι αποδιδρασκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| και απεδρα αυτος και τα αυτου παντα και διεβη τον ποταμον και ωρμησεν εις το ορος Γαλααδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.22| ανηγγελη δε Λαβαν τω Συρω τη ημερᾳ τη τριτῃ, οτι απεδρα ᾿Ιακωβ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.23| και παραλαβων τους αδελφους αυτου μεθ᾿ εαυτου, εδιωξεν οπισω αυτου οδον ημερων επτα και κατελαβεν αυτον εν τω ορει Γαλααδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.24| ηλθε δε ο Θεος προς Λαβαν τον Συρον καθ᾿ υπνον την νυκτα και ειπεν αυτω· φυλαξε σεαυτον, μηποτε λαλησῃς μετα ᾿Ιακωβ πονηρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.25| και κατελαβε Λαβαν τον ᾿Ιακωβ· ᾿Ιακωβ δε επηξε την σκηνην αυτου εν τω ορει· Λαβαν δε εστησε τους αδελφους αυτου εν τω ορει Γαλααδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.26| ειπε δε Λαβαν τω ᾿Ιακωβ· τι εποιησας; ινατι κρυφη απεδρας και εκλοποφορησας με και απηγαγες τας θυγατερας μου ως αιχμαλωτιδας μαχαιρᾳ; 27 και ει ανηγγειλας μοι, εξαπεστειλα αν σε μετ᾿ ευφροσυνης και μετα μουσικων και τυμπανων και κιθαρας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.28| και ουκ ηξιωθην καταφιλησαι τα παιδια μου και τας θυγατερας μου. νυν δε αφρονως επραξας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.29| και νυν ισχυει η χειρ μου κακοποιησαι σε· ο δε Θεος του πατρος σου εχθες ειπε προς με λεγων· φυλαξε σεαυτον, μη ποτε λαλησῃς μετα ᾿Ιακωβ πονηρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.30| νυν ουν πεπορευσαι· επιθυμιᾳ γαρ επεθυμησας απελθειν εις τον οικον του πατρος σου· ινατι εκλεψας τους θεους μου; 31 αποκριθεις δε ᾿Ιακωβ ειπε τω Λαβαν· οτι εφοβηθην· ειπα γαρ· μη ποτε αφελῃς τας θυγατερας σου απ᾿ εμου και παντα τα εμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.32| και ειπεν ᾿Ιακωβ· παρ᾿ ω ἂν ευρῃς τους θεους σου, ου ζησεται εναντιον των αδελφων ημων· επιγνωθι τι εστι παρ᾿ εμοι των σων και λαβε. και ουκ επεγνω παρ᾿ αυτω ουδεν. ουκ ᾔδει δε ᾿Ιακωβ, οτι Ραχηλ η γυνη αυτου εκλεψεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.33| εισελθων δε Λαβαν ηρευνησεν εις τον οικον Λειας και ουχ ευρεν· και εξηλθεν εκ του οικου Λειας και ηρευνησε τον οικον ᾿Ιακωβ και εν τω οικω των δυο παιδισκων και ουχ ευρεν. εισηλθε δε και εις τον οικον Ραχηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.34| Ραχηλ δε ελαβε τα ειδωλα και ενεβαλεν αυτα εις τα σαγματα της καμηλου και επεκαθισεν αυτοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.35| και ειπε τω πατρι αυτης· μη βαρεως φερε, κυριε· ου δυναμαι αναστηναι ενωπιον σου, οτι τα κατ᾿ εθισμον των γυναικων μοι εστιν· ηρευνησε δε Λαβαν εν ολω τω οικω και ουχ ευρε τα ειδωλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.36| ωργισθη δε ᾿Ιακωβ και εμαχεσατο τω Λαβαν· αποκριθεις δε ᾿Ιακωβ ειπε τω Λαβαν· τι το αδικημα μου και τι το αμαρτημα μου, οτι κατεδιωξας οπισω μου 37 και οτι ηρευνησας παντα τα σκευη του οικου μου; τι ευρες απο παντων των σκευων του οικου σου; θες ωδε ενωπιον των αδελφων σου και των αδελφων μου, και ελεγξατωσαν ανα μεσον των δυο ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.38| ταυτα μοι εικοσιν ετη εγω ειμι μετα σου· τα προβατα σου και αι αιγες σου ουκ ητεκνωθησαν· κριους των προβατων σου ου κατεφαγον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.39| θηριαλωτον ουκ ενηνοχα σοι, εγω απετιννυον παρ᾿ εμαυτου κλεμματα ημερας και κλεμματα νυκτος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.40| εγενομην της ημερας συγκαιομενος τω καυματι και τω παγετω της νυκτος, και αφιστατο ο υπνος μου απο των οφθαλμων μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.41| ταυτα μοι εικοσιν ετη εγω ειμι εν τη οικιιᾳ σου· εδουλευσα σοι δεκατεσσαρα ετη αντι των δυο θυγατερων σου και ἓξ ετη εν τοις προβατοις σου, και παρελογισω τον μισθον μου δεκα αμνασιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.42| ει μη ο Θεος του πατρος μου ῾Αβρααμ και ο φοβος ᾿Ισαακ ην μοι, νυν ἂν κενον με εξαπεστειλας· την ταπεινωσιν μου και τον κοπον των χειρων μου ειδεν ο Θεος και ηλεγξε σε εχθες.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.43| αποκριθεις δε Λαβαν ειπε τω ᾿Ιακωβ· αι θυγατερες θυγατερες μου, και οι υιοι υιοι μου, και τα κτηνη κτηνη μου, και παντα, οσα συ ορας, εμα εστι και των θυγατερων μου· τι ποιησω ταυταις σημερον η τοις τεκνοις αυτων, οις ετεκον; 44 νυν ουν δευρο διαθωμεθα διαθηκην εγω τε και συ, και εσται εις μαρτυριον ανα μεσον εμου και σου, ειπε δε αυτω· ιδου ουδεις μεθ᾿ ημων εστιν, ιδε, ο Θεος μαρτυς ανα μεσον εμου και σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.45| λαβων δε ᾿Ιακωβ λιθον εστησεν αυτον στηλην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.46| ειπε δε ᾿Ιακωβ τοις αδελφοις αυτου· συλλεγετε λιθους. και συνελεξαν λιθους και εποιησαν βουνον, και εφαγον εκει επι του βουνου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.47| και ειπεν αυτω Λαβαν· ο βουνος ουτος μαρτυρει ανα μεσον εμου και σου σημερον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.48| και εκαλεσεν αυτον Λαβαν Βουνος της μαρτυριας. ᾿Ιακωβ δε εκαλεσεν αυτον Βουνος μαρτυς. ειπε δε Λαβαν τω ᾿Ιακωβ· ιδου ο βουνος ουτος και η στηλη, ἣν εστησα ανα μεσον εμου και σου, μαρτυρει ο βουνος ουτος, και μαρτυρει η στηλη αυτη· δια τουτο εκληθη το ονομα αυτου, Βουνος μαρτυρει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.49| και η ῞Ορασις, ἣν ειπεν· επιδοι ο Θεος ανα μεσον εμου και σου, οτι αποστησομεθα ετερος αφ᾿ ετερου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.50| ει ταπεινωσεις τας θυγατερας μου, ει ληψῃ γυναικας προς ταις θυγατρασι μου, ορα, ουδεις μεθ᾿ ημων εστιν ορων· Θεος μαρτυς μεταξυ εμου και μεταξυ σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.51| και ειπε Λαβαν τω ᾿Ιακωβ· ιδου ο βουνος ουτος και μαρτυς η στηλη αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.52| εαν τε γαρ εγω μη διαβω προς σε μηδε συ διαβης προς με τον βουνον τουτον και την στηλην ταυτην επι κακιᾳ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.53| ο Θεος ῾Αβρααμ και ο Θεος Ναχωρ κρινει ανα μεσον ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.54| και ωμοσεν ᾿Ιακωβ κατα του φοβου του πατρος αυτου ᾿Ισαακ, και εθυσε θυσιαν εν τω ορει και εκαλεσε τους αδελφους αυτου, και εφαγον και επιον και εκοιμηθησαν εν τω ορει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.55| αναστας δε Λαβαν το πρωΐ κατεφιλησε τους υιους και τας θυγατερας αυτου και ευλογησεν αυτους, και αποστραφεις Λαβαν απηλθεν εις τον τοπον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΚΑΙ ᾿Ιακωβ απηλθεν εις την οδον εαυτου. και αναβλεψας ειδε παρεμβολην Θεου παρεμβεβληκυιαν, και συνηντησαν αυτω οι αγγελοι του Θεου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| ειπε δε ᾿Ιακωβ, ηνικα ειδεν αυτους· παρεμβολη Θεου αυτη· και εκαλεσε το ονομα του τοπου εκεινου Παρεμβολαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| ᾿Απεστειλε δε ᾿Ιακωβ αγγελους εμπροσθεν αυτου προς ῾Ησαυ τον αδελφον αυτου εις γην Σηειρ, εις χωραν ᾿Εδωμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| και ενετειλατο αυτοις λεγων· ουτως ερειτε τω κυριω μου ῾Ησαυ· ουτως λεγει ο παις σου ᾿Ιακωβ· μετα Λαβαν παρῴκησα, και εχρονισα εως του νυν,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και εγενοντο μοι βοες και ονοι και προβατα και παιδες και παιδισκαι, και απεστειλα αναγγειλαι τω κυριω μου ῾Ησαυ, ινα ευρῃ ο παις σου χαριν εναντιον σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| και ανεστρεψαν οι αγγελοι προς ᾿Ιακωβ λεγοντες· ηλθομεν προς τον αδελφον σου ῾Ησαυ, και ιδου αυτος ερχεται εις συναντησιν σοι και τετρακοσιοι ανδρες μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| εφοβηθη δε ᾿Ιακωβ σφοδρα, και ηπορειτο. και διειλε τον λαον τον μεθ᾿ εαυτου και τους βοας και τας καμηλους και τα προβατα εις δυο παρεμβολας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| και ειπεν ᾿Ιακωβ· εαν ελθῃ ῾Ησαυ εις παρεμβολην μιαν και κοψῃ αυτην, εσται η παρεμβολη η δευτερα εις το σωζεσθαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| ειπε δε ᾿Ιακωβ· ο Θεος του πατρος μου ῾Αβρααμ και ο Θεος του πατρος μου ᾿Ισαακ, Κυριε συ ο ειπων μοι, αποτρεχε εις την γην της γενεσεως σου και ευ σε ποιησω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| ικανουσθω μοι απο πασης δικαιοσυνης και απο πασης αληθειας, ἧς εποιησας τω παιδι σου· εν γαρ τη ῥαβδω μου ταυτῃ διεβην τον ᾿Ιορδανην τουτον, νυνι δε γεγονα εις δυο παρεμβολας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| εξελου με εκ χειρος του αδελφου μου, εκ χειρος ῾Ησαυ, οτι φοβουμαι εγω αυτον, μη ποτε ελθων παταξῃ με και μητερα επι τεκνοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.12| συ δε ειπας· ευ σε ποιησω και θησω το σπερμα σου ως την αμμον της θαλασσης, ἣ ουκ αριθμηθησεται απο του πληθους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| και εκοιμηθη εκει την νυκτα εκεινην. και ελαβεν ων εφερε δωρα και εξαπεστειλεν ῾Ησαυ τω αδελφω αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| αιγας διακοσιας, τραγους εικοσι, προβατα διακοσια, κριους εικοσι,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| καμηλους θηλαζουσας, και τα παιδια αυτων τριακοντα, βοας τεσσαρακοντα, ταυρους δεκα, ονους εικοσι και πωλους δεκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| και εδωκεν αυτα τοις παισιν αυτου ποιμνιον κατα μονας. ειπε δε τοις παισιν αυτου· προπορευεσθε εμπροσθεν μου, και διαστημα ποιειτε ανα μεσον ποιμνης και ποιμνης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| και ενετειλατο τω πρωτω, λεγων· εαν σοι συναντησῃ ῾Ησαυ ο αδελφος μου και ερωτα σε, λεγων· τινος ει και που πορευῃ, και τινος ταυτα τα προπορευομενα σου; 18 ερεις· του παιδος σου ᾿Ιακωβ· δωρα απεσταλκε τω κυριω μου ῾Ησαυ, και ιδου αυτος οπισω ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| και ενετειλατο τω πρωτω και τω δευτερω και τω τριτω και πασι τοις προπορευομενοις οπισω των ποιμνιων τουτων, λεγων· κατα το ρημα τουτο λαλησατε ῾Ησαυ εν τω ευρειν υμας αυτον 20 και ερειτε· ιδου ο παις σου ᾿Ιακωβ παραγινεται οπισω ημων. ειπε γαρ· εξιλασομαι το προσωπον αυτου εν τοις δωροις τοις προπορευομενοις αυτου, και μετα τουτο οψομαι το προσωπον αυτου· ισως γαρ προσδεξεται το προσωπον μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| και προεπορευετο τα δωρα κατα προσωπον αυτου, αυτος δε εκοιμηθη την νυκτα εκεινην εν τη παρεμβολη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| ᾿Αναστας δε την νυκτα εκεινην ελαβε τας δυο γυναικας και τας δυο παιδισκας και τα ενδεκα παιδια αυτου και διεβη την διαβασιν του ᾿Ιαβωκ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| και ελαβεν αυτους και διεβη τον χειμαρρουν και διεβιβασε παντα τα αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| υπελειφθη δε ᾿Ιακωβ μονος, και επαλαιεν ανθρωπος μετ᾿ αυτου εως πρωΐ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.25| ειδε δε, οτι ου δυναται προς αυτον, και ηψατο του πλατους του μηρου αυτου, και εναρκησε το πλατος του μηρου ᾿Ιακωβ εν τω παλαιειν αυτον μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.26| και ειπεν αυτω· αποστειλον με· ανεβη γαρ ο ορθρος. ο δε ειπεν· ου μη σε αποστειλω, εαν μη με ευλογησῃς.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.27| ειπε δε αυτω· τι το ονομα σου εστιν, ο δε ειπεν· ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.28| και ειπεν αυτω· ου κληθησεται ετι το ονομα σου ᾿Ιακωβ, αλλ᾿ ᾿Ισραηλ εσται το ονομα σου, οτι ενισχυσας μετα Θεου, και μετ᾿ ανθρωπων δυνατος εσῃ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.29| ηρωτησε δε ᾿Ιακωβ και ειπεν· αναγγειλον μοι το ονομα σου. και ειπεν· ινατι τουτο ερωτας συ το ονομα μου; και ευλογησεν αυτον εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.30| και εκαλεσεν ᾿Ιακωβ το ονομα του τοπου εκεινου, Ειδος Θεου· ειδον γαρ Θεον προσωπον προς προσωπον, και εσωθη μου η ψυχη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.31| ανετειλε δε αυτω ο ηλιος, ηνικα παρηλθε το ειδος του Θεου· αυτος δε επεσκαζε τω μηρω αυτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.32| ενεκεν τουτου ου μη φαγωσιν υιοι ᾿Ισραηλ το νευρον, ὃ εναρκησεν, ο εστιν επι του πλατους του μηρου, εως της ημερας ταυτης, οτι ηψατο του πλατους του μηρου ᾿Ιακωβ του νευρου, ὃ εναρκησεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΑΝΑΒΛΕΨΑΣ δε ᾿Ιακωβ τοις οφθαλμοις αυτου ειδε και ιδου ῾Ησαυ ο αδελφος αυτου ερχομενος και τετρακοσιοι ανδρες μετ᾿ αυτου. και διειλεν ᾿Ιακωβ τα παιδια επι Λειαν και επι Ραχηλ και τας δυος παιδισκας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| και εθετο τας δυο παιδισκας και τους υιους αυτων εν πρωτοις και Λειαν και τα παιδια αυτης οπισω και Ραχηλ και ᾿Ιωσηφ εσχατους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| αυτος δε προηλθεν εμπροσθεν αυτων και προσεκυνησεν επι την γην επτακις εως του εγγισαι τω αδελφω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| και προσεδραμεν ῾Ησαυ εις συναντησιν αυτω και περιλαβων αυτον προσεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και κατεφιλησεν αυτον και εκλαυσαν αμφοτεροι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| και αναβλεψας ῾Ησαυ ειδε τας γυναικας και τα παιδια και ειπε· τι ταυτα σοι εστιν; ο δε ειπε· τα παιδια, οις ηλεησεν ο Θεος τον παιδα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| και προσηγγισαν αι παιδισκαι και τα τεκνα αυτων και προσεκυνησαν,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| και προσηγγισε Λεια και τα τεκνα αυτης και προσεκυνησαν. και μετα ταυτα προσηγγισε Ραχηλ και ᾿Ιωσηφ και προσεκυνησαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| και ειπε· τι ταυτα σοι εστι, πασαι αι παρεμβολαι αυται, αις απηντηκα; ο δε ειπεν· ινα ευρῃ ο παις σου χαριν εναντιον σου, κυριε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| ειπε δε ῾Ησαυ· εστι μοι πολλα, αδελφε· εστω σοι τα σα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| ειπε δε ᾿Ιακωβ· ει ευρον χαριν εναντιον σου, δεξαι τα δωρα δια των εμων χειρων· ενεκεν τουτου ειδον το προσωπον σου, ως αν τις ιδοι προσωπον Θεου, και ευδοκησεις με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| λαβε τας ευλογιας μου, ας ηνεγκα σοι, οτι ηλεησε με ο Θεος και εστι μοι παντα. και εβιασατο αυτον και ελαβε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| και ειπεν· απαραντες πορευσωμεθα επ᾿ ευθειαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| ειπε δε αυτω· ο κυριος μου γινωσκει, οτι τα παιδια απαλωτερα και τα προβατα και αι βοες λοχευονται επ᾿ εμε· εαν ουν καταδιωξω αυτα ημεραν μιαν, αποθανουνται παντα τα κτηνη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| προελθετω ο κυριος μου εμπροσθεν του παιδος αυτου, εγω δε ενισχυσω εν τη οδω κατα σχολην της πορευσεως της εναντιον μου και κατα ποδα των παιδαριων, εως του ελθειν με προς τον κυριον μου εις Σηειρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.15| ειπε δε ῾Ησαυ· καταλειψω μετα σου απο του λαου του μετ᾿ εμου. ο δε ειπεν· ινατι τουτο; ικανον, οτι ευρον χαριν εναντιον σου, κυριε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| απεστρεψε δε ῾Ησαυ εν τη ημερᾳ εκεινῃ εις την οδον αυτου εις Σηειρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| Και ᾿Ιακωβ απαιρει εις σκηνας· και εποιησεν εαυτω εκει οικιας και τοις κτηνεσιν αυτου εποιησε σκηνας· δια τουτο εκαλεσε το ονομα του τοπου εκεινου, Σκηναι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| και ηλθεν ᾿Ιακωβ εις Σαλημ πολιν Σικιμων, η εστιν εν γη Χανααν, οτε επανηλθεν εκ της Μεσοποταμιας Συριας, και παρενεβαλε κατα προσωπον της πολεως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| και εκτησατο την μεριδα του αγρου, ου εστησεν εκει την σκηνην αυτου, παρα ᾿Εμωρ πατρος Συχεμ εκατον αμνων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| και εστησεν εκει θυσιαστηριον και επεκαλεσατο τον Θεον ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΕΞΗΛΘΕ δε Δεινα η θυγατηρ Λειας, ἣν ετεκε τω ᾿Ιακωβ, καταμαθειν τας θυγατερας των εγχωριων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| και ειδεν αυτην Συχεμ ο υιος ᾿Εμμωρ ο Ευαιος, ο αρχων της γης και λαβων αυτην, εκοιμηθη μετ᾿ αυτης και εταπεινωσεν αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| και προσεσχε τη ψυχη Δεινας της θυγατρος ᾿Ιακωβ και ηγαπησε την παρθενον και ελαλησε κατα την διανοιαν της παρθενου αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| ειπε Συχεμ προς ᾿Εμμωρ τον πατερα αυτου λεγων· λαβε μοι την παιδα ταυτην εις γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| ᾿Ιακωβ δε ηκουσεν, οτι εμιανεν ο υιος ᾿Εμμωρ Δειναν την θυγατερα αυτου· οι δε υιοι αυτου ησαν μετα των κτηνων αυτου εν τω πεδιω. παρεσιωπησε δε ᾿Ιακωβ εως του ελθειν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| εξηλθε δε ᾿Εμμωρ ο πατηρ Συχεμ προς ᾿Ιακωβ λαλησαι αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| οι δε υιοι ᾿Ιακωβ ηλθον εκ του πεδιου· ως δε ηκουσαν, κατενυγησαν οι ανδρες, και λυπηρον ην αυτοις σφοδρα, οτι ασχημον εποιησεν εν ᾿Ισραηλ κοιμηθεις μετα της θυγατρος ᾿Ιακωβ, και ουχ ουτως εσται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| και ελαλησεν ᾿Εμμωρ αυτοις λεγων· Συχεμ ο υιος μου προειλετο τη ψυχη την θυγατερα υμων· δοτε ουν αυτην αυτω γυναικα 9 και επιγαμβρευσασθε ημιν· τας θυγατερας υμων δοτε ημιν και τας θυγατερας ημων λαβετε τοις υιοις υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| και εν ημιν κατοικειτε, και η γη ιδου πλατεια εναντιον υμων· κατοικειτε και εμπορευεσθε επ᾿ αυτης και εγκτασθε εν αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| ειπε δε Συχεμ προς τον πατερα αυτης και προς τους αδελφους αυτης· ευροιμι χαριν εναντιον υμων, και ὃ εαν ειπητε, δωσομεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| πληθυνατε την φερνην σφοδρα, και δωσω καθοτι ἂν ειπητε μοι, και δωσατε μοι την παιδα ταυτην εις γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| απεκριθησαν δε οι υιοι ᾿Ιακωβ τω Συχεμ και ᾿Εμμωρ τω πατρι αυτου μετα δολου και ελαλησαν αυτοις, οτι εμιαναν Δεινα την αδελφην αυτων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| και ειπαν αυτοις Συμεων και Λευι οι αδελφοι Δεινας· ου δυνησομεθα ποιησαι το ρημα τουτο, δουναι την αδελφην ημων ανθρωπω, ὃς εχει ακροβυστιαν· εστι γαρ ονειδος ημιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| μονον εν τουτω ομοιωθησομεθα υμιν κα’Ι κατοικησομεν εν υμιν, εαν γενησθε ως ημεις και υμεις εν τω περιτμηθηναι υμων παν αρσενικον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| και δωσομεν τας θυγατερας ημων υμιν και απο των θυγατερων υμων ληψομεθα ημιν γυναικας και οικησομεν παρ᾿ υμιν και εσομεθα ως γενος εν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| εαν δε μη εισακουσητε ημων του περιτεμεσθαι, λαβοντες την θυγατερα ημων απελευσομεθα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| και ηρεσαν οι λογοι εναντιον ᾿Εμμωρ και εναντιον Συχεμ του υιου ᾿Εμμωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| και ουκ εχρονισεν ο νεανισκος του ποιησαι το ρημα τουτο· ενεκειτο γαρ τη θυγατρι ᾿Ιακωβ· αυτος δε ην ενδοξοτατος παντων των εν τω οικω του πατρος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| ηλθε δε ᾿Εμμωρ και Συχεμ ο υιος αυτου προς την πυλην της πολεως αυτων και ελαλησαν προς τους ανδρας της πολεως αυτων λεγοντες·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| οι ανθρωποι ουτοι ειρηνικοι εισι, μεθ᾿ ημων οικειτωσαν επι της γης και εμπορευεσθωσαν αυτην, η δε γη ιδου πλατεια εναντιον αυτων. τας θυγατερας αυτων ληψομεθα ημιν γυναικας και τας θυγατερας ημων δωσομεν αυτοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| εν τουτω μονον ομοιωθησονται ημιν οι ανθρωποι του κατοικειν μεθ᾿ ημων, ωστε ειναι λαον ενα, εν τω περιτεμεσθαι ημων παν αρσενικον, καθα και αυτοι περιτετμηνται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| και τα κτηνη αυτων και τα τετραποδα και τα υπαρχοντα αυτων ουχ ημων εσται· μονον εν τουτω ομοιωθωμεν αυτοις, και οικησουσι μεθ᾿ ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.24| και εισηκουσαν ᾿Εμμωρ και Συχεμ του υιου αυτου παντες οι εμπορευομενοι την πυλην της πολεως αυτων και περιετεμοντο την σαρκα της ακροβυστιας αυτων πας αρσην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.25| εγενετο δε εν τη ημερᾳ τη τριτῃ, οτε ησαν εν τω πονω, ελαβον οι δυο υιοι ᾿Ιακωβ Συμεων και Λευι αδελφοι Δεινας εκαστος την μαχαιραν αυτου και εισηλθον εις την πολιν ασφαλως και απεκτειναν παν αρσενικον·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.26| τον τε ᾿Εμμωρ και Συχεμ τον υιον αυτου απεκτειναν εν στοματι μαχαιρας. και ελαβον την Δειναν εκ του οικου του Συχεμ και εξηλθον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.27| οι δε υιοι ᾿Ιακωβ εισηλθον επι τους τραυματιας και διηρπασαν την πολιν, εν ᾗ εμιαναν Δειναν την αδελφην αυτων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.28| και τα προβατα αυτων και τους βοας αυτων και τους ονους αυτων, οσα τε ην εν τη πολει και οσα ην εν τω πεδιω, ελαβον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.29| και παντα τα σωματα αυτων και πασαν την αποσκευην αυτων και τας γυναικας αυτων ᾐχμαλωτευσαν, και διηρπασαν οσα τε ην εν τη πολει και οσα ην εν ταις οικιαις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.30| ειπε δε ᾿Ιακωβ προς Συμεων και Λευι· μισητον με πεποιηκατε, ωστε πονηρον με ειναι πασι τοις κατοικουσι την γην, εν τε τοις Χαναναιοις και εν τοις Φερεζαιοις· εγω δε ολιγοστος ειμι εν αριθμω, και συναχθεντες επ᾿ εμε συγκοψουσι με, και εκτριβησομαι εγω και ο οικος μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.31| οι δε ειπαν· αλλ᾿ ωσει πορνῃ χρησονται τη αδελφη ημων;<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΕΙΠΕ δε ο Θεος προς ᾿Ιακωβ· αναστας αναβηθι εις τον τοπον Βαιθηλ και οικει εκει και ποιησον εκει θυσιαστηριον τω Θεω τω οφθεντι σοι εν τω αποδιδρασκειν σε απο προσωπου ῾Ησαυ του αδελφου σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| ειπε δε ᾿Ιακωβ τω οικω αυτου και πασι τοις μετ᾿ αυτου· αρατε τους θεους τους αλλοτριους τους μεθ᾿ υμων εκ μεσου υμων και καθαρισθητε και αλλαξατε τας στολας υμων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| και ανασταντες αναβωμεν εις Βαιθηλ και ποιησωμεν εκει θυσιαστηριον τω Θεω τω επακουσαντι μου εν ημερᾳ θλιψεως, ὃς ην μετ᾿ εμου και διεσωσε με εν τη οδω, ᾗ επορευθην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| και εδωκαν τω ᾿Ιακωβ τους θεους τους αλλοτριους, οἳ ησαν εν ταις χερσιν αυτων, και τα ενωτια τα εν τοις ωσιν αυτων, και κατεκρυψεν αυτα ᾿Ιακωβ υπο την τερεβινθον την εν Σικιμοις και απωλεσαν αυτα εως της σημερον ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| και εξηρεν ᾿Ισραηλ εκ Σικιμων, και εγενετο φοβος Θεου επι τας πολεις τας κυκλω αυτων, και ου κατεδιωξαν οπισω των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| ηλθε δε ᾿Ιακωβ εις Λουζα, η εστιν εν γη Χανααν, η εστι Βαιθηλ, αυτος και πας ο λαος, ὃς ην μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| και ᾠκοδομησεν εκει θυσιαστηριον και εκαλεσε το ονομα του τοπου Βαιθηλ. εκει γαρ εφανη αυτω ο Θεος εν τω αποδιδρασκειν αυτον απο προσωπου ῾Ησαυ του αδελφου αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| απεθανε δε Δεβωρα η τροφος Ρεβεκκας και εταφη κατωτερον Βαιθηλ υπο την βαλανον, και εκαλεσεν ᾿Ιακωβ το ονομα αυτης Βαλανος πενθους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| ῎Ωφθη δε ο Θεος τω ᾿Ιακωβ ετι εν Λουζα, οτε παρεγενετο εκ Μεσοποταμιας της Συριας, και ευλογησεν αυτον ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| και ειπεν αυτω ο Θεος· το ονομα σου ου κληθησεται ετι ᾿Ιακωβ, αλλ᾿ ᾿Ισραηλ εσται το ονομα σου. και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.11| ειπε δε αυτω ο Θεος· εγω ο Θεος σου· αυξανου και πληθυνου· εθνη και συναγωγαι εθνων εσονται εκ σου, και βασιλεις εκ της οσφυος σου εξελευσονται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.12| και την γην, ἣν εδωκα ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ, σοι δεδωκα αυτην· σοι εσται, και τω σπερματι σου μετα σε δωσω την γην ταυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| ανεβη δε ο Θεος απ᾿ αυτου εκ του τοπου, ου ελαλησε μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.14| και εστησεν ᾿Ιακωβ στηλην εν τω τοπω, ω ελαλησε μετ᾿ αυτου ο Θεος, στηλην λιθινην, και εσπεισεν επ᾿ αυτην σπονδην και επεχεεν επ᾿ αυτην ελαιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| και εκαλεσεν ᾿Ιακωβ το ονομα του τοπου, εν ω ελαλησε μετ᾿ αυτου εκει ο Θεος, Βαιθηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.16| ᾿Απαρας δε ᾿Ιακωβ εκ Βαιθηλ, επηξε την σκηνην αυτου επεκεινα του πυργου Γαδερ. εγενετο δε ηνικα ηγγισεν εις Χαβραθα του ελθειν εις την ᾿Εφραθα, ετεκε Ραχηλ και εδυστοκησεν εν τω τοκετω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.17| εγενετο δε εν τω σκληρως αυτην τικτειν, ειπεν αυτη η μαια· θαρσει, και γαρ ουτος σοι εστιν υιος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.18| εγενετο δε εν τω αφιεναι αυτην την ψυχην, απεθνησκε γαρ, εκαλεσε το ονομα αυτου Υιος οδυνης μου· ο δε πατηρ εκαλεσε το ονομα αυτου Βενιαμιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19| απεθανε δε Ραχηλ και εταφη εν τη οδω του ιπποδρομου ᾿Εφραθα (αυτη εστι Βηθλεεμ).<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.20| και εστησεν ᾿Ιακωβ στηλην επι του μνημειου αυτης· αυτη εστιν η στηλη επι του μνημειου Ραχηλ εως της ημερας ταυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.21| εγενετο δε ηνικα κατῴκησεν ᾿Ισραηλ εν τη γη εκεινῃ, επορευθη Ρουβην και εκοιμηθη μετα Βαλλας της παλλακης του πατρος αυτου ᾿Ιακωβ· και ηκουσεν ᾿Ισραηλ, και πονηρον εφανη εναντιον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.22| ῏Ησαν δε οι υιοι ᾿Ιακωβ δωδεκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.23| υιοι Λειας· πρωτοτοκος ᾿Ιακωβ Ρουβην, Συμεων, Λευι, ᾿Ιουδας, ᾿Ισσαχαρ, Ζαβουλων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.24| υιοι δε Ραχηλ· ᾿Ιωσηφ και Βενιαμιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.25| υιοι δε Βαλλας παιδισκης Ραχηλ· Δαν και Νεφθαλειμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.26| υιοι δε Ζελφας παιδισκης Λειας· Γαδ και ᾿Ασηρ. ουτοι υιοι ᾿Ιακωβ, οἳ εγενοντο αυτω εν Μεσοποταμιᾳ της Συριας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.27| ῏Ηλθε δε ᾿Ιακωβ προς ᾿Ισαακ τον πατερα αυτου εις Μαμβρη, εις πολιν του πεδιου (αυτη εστι Χεβρων) εν γη Χανααν, ου παρῴκησεν ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.28| εγενοντο δε αι ημεραι ᾿Ισαακ, ας εζησεν, ετη εκατον ογδοηκοντα,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.29| και εκλειπων ᾿Ισαακ απεθανε και προσετεθη προς το γενος αυτου πρεσβυτερος και πληρης ημερων, και εθαψαν αυτον ῾Ησαυ και ᾿Ιακωβ οι υιοι αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΑΥΤΑΙ δε αι γενεσεις ῾Ησαυ (αυτος εστιν ᾿Εδωμ)·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| ῾Ησαυ δε ελαβε τας γυναικας εαυτω απο των θυγατερων των Χαναναιων, την ᾿Αδα θυγατερα Αιλωμ του Χετταιου και του ᾿Ολιβεμα θυγατερα ᾿Ανα του υιου Σεβεγων του Ευαιου 3 και την Βασεμαθ θυγατερα ᾿Ισμαηλ αδελφην Ναβεωθ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| ετεκε δε αυτω ᾿Αδα τον ῾Ελιφας, και Βασεμαθ ετεκε τον Ραγουηλ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| και ᾿Ολιβεμα ετεκε τον ᾿Ιεους και τον ᾿Ιεγλομ και τον Κορε· ουτοι υιοι ῾Ησαυ, οἳ εγενοντο αυτω εν γη Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.6| ελαβε δε ῾Ησαυ τας γυναικας αυτου και τους υιους αυτου και τας θυγατερας αυτου και παντα τα σωματα του οικου αυτου και παντα τα υπαρχοντα αυτου και παντα τα κτηνη και παντα οσα εκτησατο και παντα οσα περιεποιησατο εν γη Χανααν, και επορευθη ῾Ησαυ εκ της γης Χανααν απο προσωπου ᾿Ιακωβ του αδελφου αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| ην γαρ αυτων τα υπαρχοντα πολλα του οικειν αμα, και ουκ ηδυνατο η γη της παροικησεως αυτων φερειν αυτους απο του πληθους των υπαρχοντων αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| κατῴκησε δε ῾Ησαυ εν τω ορει Σηειρ (῾Ησαυ αυτος εστιν ᾿Εδωμ).<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| Αυται δε αι γενεσεις ῾Ησαυ πατρος ᾿Εδωμ εν τω ορει Σηειρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| και ταυτα τα ονοματα των υιων ῾Ησαυ· ῾Ελιφας υιος ᾿Αδας γυναικος ῾Ησαυ και Ραγουηλ υιος Βασεμαθ γυναικος ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| εγενοντο δε ῾Ελιφας υιοι· Θαιμαν, ῾Ωμαρ, Σωφαρ, Γοθωμ και Κενεζ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| Θαμνα δε ην παλλακη ῾Ελιφας του υιου ῾Ησαυ και ετεκε τω ῾Ελιφας τον ᾿Αμαληκ· ουτοι υιοι ᾿Αδας γυναικος ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| ουτοι δε υιοι Ραγουηλ· Ναχοθ, Ζαρε, Σομε, και Μοζε· ουτοι ησαν υιοι Βασεμαθ γυναικος ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| ουτοι δε υιοι ᾿Ολιβεμας θυγατρος ᾿Ανα του υιου Σεβεγων, γυναικος ῾Ησαυ· ετεκε δε τω ῾Ησαυ τον ᾿Ιεους και τον ᾿Ιεγλομ και τον Κορε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| ουτοι ηγεμονες υιοι ῾Ησαυ· υιοι ῾Ελιφας πρωτοτοκου ῾Ησαυ· ηγεμων Θαιμαν, ηγεμων ῾Ωμαρ, ηγεμων Σωφαρ, ηγεμων Κενεζ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| ηγεμων Κορε, ηγεμων Γοθωμ, ηγεμων ᾿Αμαληκ· ουτοι ηγεμονες ῾Ελιφας εν γη ᾿Ιδουμαιᾳ· ουτοι υιοι ᾿Αδας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| και ουτοι υιοι Ραγουηλ υιου ῾Ησαυ· ηγεμων Ναχωθ, ηγεμων Ζαρε, ηγεμων Σομε, ηγεμων Μοζε· ουτοι ηγεμονες Ραγουηλ εν γη ᾿Εδωμ· ουτοι υιοι Βασεμαθ γυναικος ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| ουτοι δε υιοι ᾿Ολιβεμας γυναικος ῾Ησαυ· ηγεμων ᾿Ιεουλ, ηγεμων ᾿Ιεγλομ, ηγεμων Κορε· ουτοι ηγεμονες ᾿Ολιβεμας θυγατρος ᾿Ανα γυναικος ῾Ησαυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.19| ουτοι υιοι ῾Ησαυ, και ουτοι ηγεμονες αυτων. ουτοι εισιν υιοι ᾿Εδωμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.20| Ουτοι δε υιοι Σηειρ του Χορραιου του κατοικουντος την γην· Λωτα, Σωβαλ, Σεβεγων, ᾿Ανα 21 και Δησων και ᾿Ασαρ και Ρισων· ουτοι ηγεμονες του Χορραιου του υιου Σηειρ εν τη γη ᾿Εδωμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| εγενοντο δε υιοι Λωταν· Χορρι και Αιμαν· αδελφη δε Λωταν Θαμνα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.23| ουτοι δε υιοι Σωβαλ· Γωλαμ και Μαναχαθ και Γαιβηλ και Σωφαρ και ῾Ωμαρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.24| και ουτοι υιοι Σεβεγων· ᾿Αιε και ᾿Ανα· ουτος εστιν ᾿Ανα, ὃς ευρε τον ᾿Ιαμειν εν τη ερημω, οτε ενεμε τα υποζυγια Σεβεγων του πατρος αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.25| ουτοι δε υιοι ᾿Ανα· Δησων και ᾿Ολιβεμα θυγατηρ ᾿Ανα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.26| ουτοι δε υιοι Δησων· ᾿Αμαδα και ᾿Ασβαν και ᾿Ιθραν και Χαρραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.27| ουτοι δε υιοι ᾿Ασαρ· Βαλααμ και Ζουκαμ και ᾿Ιουκαμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.28| ουτοι δε υιοι Ρισων· ῟Ως και ᾿Αραν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.29| ουτοι δε ηγεμονες Χορρι· ηγεμων Λωταν, ηγεμων Σωβαλ, ηγεμων Σεβεγων, ηγεμων ᾿Ανα,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.30| ηγεμων Δησων, ηγεμων ᾿Ασαρ, ηγεμων Ρισων. ουτοι ηγεμονες Χορρι εν ταις ηγεμονιαις αυτων εν γη ᾿Εδωμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.31| Και ουτοι οι βασιλεις οι βασιλευσαντες εν ᾿Εδωμ προ του βασιλευσαι βασιλεα εν ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.32| και εβασιλευσεν εν ᾿Εδωμ Βαλακ υιος Βεωρ, και ονομα τη πολει αυτου Δενναβα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.33| απεθανε δε Βαλακ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Ιωβαβ υιος Ζαρα εκ Βοσορρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.34| απεθανε δε ᾿Ιωβαβ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Ασωμ εκ της γης Θαιμανων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.35| απεθανε δε ᾿Ασωμ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Αδαδ υιος Βαραδ ο εκκοψας Μαδιαμ εν τω πεδιω Μωαβ, και ονομα τη πολει αυτου Γετθαιμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.36| απεθανε δε ᾿Αδαδ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου Σαμαδα εκ Μασεκκας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.37| απεθανε δε Σαμαδα, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου Σαουλ εκ Ροωβωθ της παρα ποταμον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.38| απεθανε δε Σαουλ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου Βαλαεννων υιος ᾿Αχοβωρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.39| απεθανε δε Βαλαεννων υιος ᾿Αχοβωρ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Αραδ υιος Βαραδ, και ονομα τη πολει αυτου Φογωρ, ονομα δε τη γυναικι αυτου Μετεβεηλ, θυγατηρ Ματραΐθ, υιου Μαιζοωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.40| Ταυτα τα ονοματα των ηγεμονων ῾Ησαυ εν ταις φυλαις αυτων κατα τοπον αυτων, εν ταις χωραις αυτων και εν τοις εθνεσιν αυτων. ηγεμων Θαμνα, ηγεμων Γωλα, ηγεμων ᾿Ιεθερ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.41| ηγεμων ᾿Ολιβεμας, ηγεμων ῾Ηλας, ηγεμων Φινων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.42| ηγεμων Κενεζ, ηγεμων Θαιμαν, ηγεμων Μαζαρ,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.43| ηγεμων Μαγεδιηλ, ηγεμων Ζαφωιν. ουτοι ηγεμονες ᾿Εδωμ εν ταις κατωκοδομημεναις εν τη γη της κτησεως αυτων. ουτος ῾Ησαυ πατηρ ᾿Εδωμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.ΚΑΤῼΚΕΙ δε ᾿Ιακωβ εν τη γη, ου παρωκησεν ο πατηρ αυτου, εν γη Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| αυται δε αι γενεσεις ᾿Ιακωβ· ᾿Ιωσηφ δε δεκα και επτα ετων ην, ποιμαινων τα προβατα του πατρος αυτου μετα των αδελφων αυτου, ων νεος, μετα των υιων Βαλλας και μετα των υιων Ζελφας των γυναικων του πατρος αυτου· κατηνεγκαν δε ᾿Ιωσηφ ψογον πονηρον προς ᾿Ισραηλ τον πατερα αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.3| ᾿Ιακωβ δε ηγαπα τον ᾿Ιωσηφ παρα παντας τους υιους αυτου, οτι υιος γηρως ην αυτω· εποιησε δε αυτω χιτωνα ποικιλον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.4| ιδοντες δε οι αδελφοι αυτου, οτι αυτον ο πατηρ φιλει εκ παντων των υιων αυτου, εμισησαν αυτον και ουκ ηδυναντο λαλειν αυτω ουδεν ειρηνικον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| ᾿Ενυπνιασθεις δε ᾿Ιωσηφ ενυπνιον απηγγειλεν αυτο τοις αδελφοις αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.6| και ειπεν αυτοις· ακουσατε του ενυπνιου τουτου, ου ενυπνιασθην·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| ωμην υμας δεσμευειν δραγματα εν μεσω τω πεδιω, και ανεστη το εμον δραγμα και ωρθωθη, περιστραφεντα δε τα δραγματα υμων προσεκυνησαν το εμον δραγμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| ειπαν δε αυτω οι αδελφοι αυτου· μη βασιλευων βασιλευσεις εφ᾿ ημας η κυριευων κυριευσεις ημων; και προσεθεντο ετι μισειν αυτον ενεκεν των ενυπνιων αυτου και ενεκεν των ρηματων αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.9| ειδε δε ενυπνιον ετερον και διηγησατο αυτω τω πατρι αυτου και τοις αδελφοις αυτου, και ειπεν· ιδου ενυπνιασαμην ενυπνιον ετερον, ωσπερ ο ηλιος και η σεληνη και ενδεκα αστερες προσεκυνουν με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.10| και επετιμησεν αυτω ο πατηρ αυτου και ειπεν αυτω· τι το ενυπνιον τουτο, ὃ ενυπνιασθης; ἆρα γε ελθοντες ελευσομεθα εγω τε και η μητηρ σου και οι αδελφοι σου προσκυνησαι σοι επι την γην; 11 εζηλωσαν δε αυτον οι αδελφοι αυτου, ο δε πατηρ αυτου διετηρησε το ρημα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.12| ᾿Επορευθησαν δε οι αδελφοι αυτου βοσκειν τα προβατα του πατρος αυτων εις Συχεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.13| και ειπεν ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσηφ· ουχι οι αδελφοι σου ποιμαινουσιν εις Συχεμ; δευρο αποστειλω σε προς αυτους. ειπε δε αυτω· ιδου εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.14| ειπε δε αυτω ᾿Ισραηλ· πορευθεις ιδε, ει υγιαινουσιν οι αδελφοι σου και τα προβατα, και αναγγειλον μοι. και απεστειλεν αυτον εκ της κοιλαδος της Χεβρων, και ηλθεν εις Συχεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.15| και ευρεν αυτον ανθρωπος πλανωμενον εν τω πεδιω· ηρωτησε δε αυτον ο ανθρωπος λεγων· τι ζητεις; 16 ο δε ειπε· τους αδελφους μου ζητω· απαγγειλον μοι, που βοσκουσιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| ειπε δε αυτω ο ανθρωπος· απῄρκασιν εντευθεν, ηκουσα γαρ αυτων λεγοντων· πορευθωμεν εις Δωθαειμ. και επορευθη ᾿Ιωσηφ κατοπισθεν των αδελφων αυτου και ευρεν αυτους εν Δωθαειμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| προειδον δε αυτον μακροθεν προ του εγγισαι αυτον προς αυτους και επονηρευοντο του αποκτειναι αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.19| ειπε δε εκαστος προς τον αδελφον αυτου· ιδου ο ενυπνιαστης εκεινος ερχεται·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| νυν ουν δευτε αποκτεινωμεν αυτον και ριψωμεν αυτον εις ενα των λακκων και ερουμεν· θηριον πονηρον κατεφαγεν αυτον· και οψομεθα, τι εσται τα ενυπνια αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.21| ακουσας δε Ρουβην εξειλετο αυτον εκ των χειρων αυτων και ειπεν· ου παταξωμεν αυτον εις ψυχην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.22| ειπε δε αυτοις Ρουβην· μη εκχεητε αιμα· εμβαλλετε αυτον εις ενα των λακκων τουτων των εν τη ερημω, χειρα δε μη επενεγκητε αυτω· οπως εξεληται αυτον εκ των χειρων αυτων και αποδω αυτον τω πατρι αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.23| εγενετο δε ηνικα ηλθεν ᾿Ιωσηφ προς τους αδελφους αυτου, εξεδυσαν ᾿Ιωσηφ τον χιτωνα τον ποικιλον τον περι αυτον 24 και λαβοντες αυτον ερριψαν εις τον λακκον· ο δε λακκος κενος, υδωρ ουκ ειχεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.25| ᾿Εκαθισαν δε φαγειν αρτον και αναβλεψαντες τοις οφθαλμοις ειδον, και ιδου οδοιποροι ᾿Ισμαηλιται ηρχοντο εκ Γαλααδ, και αι καμηλοι αυτων εγεμαν θυμιαματων και ρητινης και στακτης· επορευοντο δε καταγαγειν εις Αιγυπτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.26| ειπε δε ᾿Ιουδας προς τους αδελφους αυτου· τι χρησιμον, εαν αποκτεινωμεν τον αδελφον ημων και κρυψωμεν το αιμα αυτου; 27 δευτε αποδωμεθα αυτον τοις ᾿Ισμαηλιταις τουτοις, αι δε χειρες ημων μη εστωσαν επ᾿ αυτον, οτι αδελφος ημων και σαρξ ημων εστιν. ηκουσαν δε οι αδελφοι αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.28| και παρεπορευοντο οι ανθρωποι οι Μαδιηναιοι εμποροι, και εξειλκυσαν και ανεβιβασαν τον ᾿Ιωσηφ εκ του λακκου και απεδοντο τον ᾿Ιωσηφ τοις ᾿Ισμαηλιταις εικοσι χρυσων, και κατηγαγον τον ᾿Ιωσηφ εις Αιγυπτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.29| ανεστρεψε δε Ρουβην επι τον λακκον και ουχ ορα τον ᾿Ιωσηφ εν τω λακκω. και διερρηξε τα ιματια αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.30| και επεστρεψε προς τους αδελφους αυτου. και ειπε· το παιδαριον ουκ εστιν, εγω δε που πορευομαι ετι; 31 Λαβοντες δε τον χιτωνα του ᾿Ιωσηφ εσφαξαν εριφον αιγων και εμολυναν τον χιτωνα τω αιματι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.32| και απεστειλαν τον χιτωνα τον ποικιλον και εισηνεγκαν τω πατρι αυτων. και ειπαν· τουτον ευρομεν, επιγνωθι ει χιτων του υιου σου εστιν η ου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.33| και επεγνω αυτον και ειπε· χιτων του υιου μου εστι· θηριον πονηρον κατεφαγεν αυτον, θηριον ηρπασε τον ᾿Ιωσηφ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.34| διερρηξε δε ᾿Ιακωβ τα ιματια αυτου και επεθετο σακκον επι την οσφυν αυτου και επενθει τον υιον αυτου ημερας πολλας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.35| συνηχθησαν δε παντες οι υιοι αυτου και αι θυγατερες και ηλθον παρακαλεσαι αυτον, και ουκ ηθελε παρακαλεισθαι λεγων οτι· καταβησομαι προς τον υιον μου πενθων εις ᾅδου. και εκλαυσεν αυτον ο πατηρ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.36| οι δε Μαδιηναιοι απεδοντο τον ᾿Ιωσηφ εις Αιγυπτον τω Πετεφρη τω σπαδοντι Φαραω, αρχιμαγειρω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.ΕΓΕΝΕΤΟ δε εν τω καιρω εκεινω, κατεβη ᾿Ιουδας απο των αδελφων αυτου και αφικετο εως προς ανθρωπον τινα ᾿Οδολλαμιτην, ω ονομα Ειρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| και ειδεν εκει ᾿Ιουδας θυγατερα ανθρωπου Χαναναιου, ᾗ ονομα Σαυα, και ελαβεν αυτην και εισηλθε προς αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.3| και συλλαβουσα ετεκεν υιον και εκαλεσε το ονομα αυτου ῎Ηρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.4| και συλλαβουσα ετεκεν υιον ετι και εκαλεσε το ονομα αυτου Αυναν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| και προσθεισα ετεκεν υιον και εκαλεσε το ονομα αυτου Σηλωμ. αυτη δε ην εν Χασβι, ηνικα ετεκεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.6| και ελαβεν ᾿Ιουδας γυναικα ῍Ηρ τω πρωτοτοκω αυτου, ᾗ ονομα Θαμαρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.7| εγενετο δε ῍Ηρ πρωτοτοκος ᾿Ιουδα πονηρος εναντι Κυριου, και απεκτεινεν αυτον ο Θεος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| ειπε δε ᾿Ιουδας τω Αυναν· εισελθε προς την γυναικα του αδελφου σου και επιγαμβρευσαι αυτην και αναστησον σπερμα τω αδελφω σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.9| γνους δε Αυναν οτι ουκ αυτω εσται το σπερμα, εγινετο οταν εισηρχετο προς την γυναικα του αδελφου αυτου, εξεχεεν επι την γην του μη δουναι σπερμα τω αδελφω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| πονηρον δε εφανη εναντιον του Θεου, οτι εποιησε τουτο, και εθανατωσε και τουτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.11| ειπε δε ᾿Ιουδας Θαμαρ τη νυμφῃ αυτου· καθου χηρα εν τω οικω του πατρος σου εως μεγας γενηται Σηλωμ ο υιος μου. ειπε γαρ· μη ποτε αποθανῃ και ουτος, ωσπερ και οι αδελφοι αυτου. απελθουσα δε Θαμαρ εκαθητο εν τω οικω του πατρος αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| ᾿Επληθυνθησαν δε αι ημεραι και απεθανε Σαυα η γυνη ᾿Ιουδα· και παρακληθεις ᾿Ιουδας ανεβη επι τους κειροντας τα προβατα αυτου, αυτος και Ειρας ο ποιμην αυτου ο ᾿Οδολλαμιτης εις Θαμνα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.13| και απηγγελη Θαμαρ τη νυμφῃ αυτου λεγοντες· ιδου ο πενθερος σου αναβαινει εις Θαμνα κειραι τα προβατα αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.14| και περιελομενη τα ιματια της χηρευσεως αφ᾿ εαυτης, περιεβαλετο θεριστρον και εκαλλωπισατο και εκαθισε προς ταις πυλαις Αιναν, η εστιν εν παροδω Θαμνα· ειδε γαρ οτι μεγας γεγονε Σηλωμ, αυτος δε ουκ εδωκεν αυτην αυτω γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.15| και ιδων αυτην ᾿Ιουδας εδοξεν αυτην πορνην ειναι· κατεκαλυψατο γαρ το προσωπον αυτης, και ουκ επεγνω αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.16| εξεκλινε δε προς αυτην την οδον και ειπεν αυτη· εασον με εισελθειν προς σε· ου γαρ εγνω οτι νυμφη αυτου εστιν. η δε ειπε· τι μοι δωσεις, εαν εισελθῃς προς με; 17 ο δε ειπεν· εγω σοι αποστελω εριφον αιγων εκ των προβατων μου, η δε ειπεν· εαν δως μοι αρραβωνα, εως του αποστειλαι σε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.18| ο δε ειπε· τινα τον αρραβωνα σοι δωσω; η δε ειπε· τον δακτυλιον σου και τον ορμισκον, και την ραβδον την εν τη χειρι σου. και εδωκεν αυτη και εισηλθε προς αυτην, και εν γαστρι ελαβεν εξ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.19| και αναστασα απηλθε και περιειλετο το θεριστρον αυτης αφ᾿ εαυτης και ενεδυσατο τα ιματια της χηρευσεως αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.20| απεστειλε δε ᾿Ιουδας τον εριφον εξ αιγων εν χειρι του ποιμενος αυτου του ᾿Οδολλαμιτου κομισασθαι παρα της γυναικος τον αρραβωνα, και ουχ ευρεν αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.21| επηρωτησε δε τους ανδρας τους εκ του τοπου· που εστιν η πορνη η γενομενη εν Αιναν επι της οδου; και ειπαν· ουκ ην ενταυθα πορνη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.22| και απεστραφη προς ᾿Ιουδαν και ειπεν· ουχ ευρον, και οι ανθρωποι οι εκ του τοπου λεγουσι μη ειναι ωδε πορνην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.23| ειπε δε ᾿Ιουδας· εχετω αυτα, αλλα μη ποτε καταγελασθωμεν· εγω μεν απεσταλκα τον εριφον τουτον, συ δε ουχ ευρηκας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.24| ᾿Εγενετο δε μετα τριμηνον ανηγγελη τω ᾿Ιουδᾳ λεγοντες· εκπεπορνευκε Θαμαρ η νυμφη σου και ιδου εν γαστρι εχει εκ πορνειας. ειπε δε ᾿Ιουδας· εξαγαγετε αυτην, και κατακαυθητω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.25| αυτη δε αγομενη απεστειλε προς τον πενθερον αυτης λεγουσα· εκ του ανθρωπου, ουτινος ταυτα εστιν, εγω εν γαστρι εχω. και ειπεν· επιγνωθι, τινος ο δακτυλιος και ο ορμισκος και η ραβδος αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.26| επεγνω δε ᾿Ιουδας και ειπε· δεδικαιωται Θαμαρ η εγω, ου ενεκεν ουκ εδωκα αυτην Σηλων τω υιω μου. και ου προσεθετο ετι του γνωναι αυτην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.27| ᾿Εγενετο δε ηνικα ετικτε, και τηδε ην διδυμα εν τη γαστρι αυτης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.28| εγενετο δε εν τω τικτειν αυτην, ο εις προεξηνεγκε την χειρα· λαβουσα δε η μαια εδησεν επι την χειρα αυτου κοκκινον λεγουσα· ουτος εξελευσεται προτερος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.29| ως δε επισυνηγαγε την χειρα, και ευθυς εξηλθεν ο αδελφος αυτου. η δε ειπε· τι διεκοπη δια σε φραγμος; και εκαλεσε το ονομα αυτου Φαρες.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.30| και μετα τουτο εξηλθεν ο αδελφος αυτου, εφ᾿ ω ην επι τη χειρι αυτου το κοκκινον· και εκαλεσε το ονομα αυτου Ζαρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.ΙΩΣΗΦ δε κατηχθη εις Αιγυπτον, και εκτησατο αυτον Πετεφρης ο ευνουχος Φαραω, ο αρχιμαγειρος, ανηρ Αιγυπτιος, εκ χειρων των ᾿Ισμαηλιτων, οἳ κατηγαγον αυτον εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.2| και ην Κυριος μετα ᾿Ιωσηφ, και ην ανηρ επιτυγχανων και εγενετο εν τω οικω παρα τω κυριω αυτου τω Αιγυπτιω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.3| ᾔδει δε ο κυριος αυτου, οτι ο Κυριος ην μετ᾿ αυτου και οσα εαν ποιη, Κυριος ευοδοι εν ταις χερσιν αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.4| και ευρεν ᾿Ιωσηφ χαριν εναντιον του κυριου αυτου, και ευηρεστησεν αυτω, και κατεστησεν αυτον επι του οικου αυτου και παντα, οσα ην αυτω, εδωκε δια χειρος ᾿Ιωσηφ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| εγενετο δε μετα το καταστηναι αυτον επι του οικου αυτου και επι παντα, οσα ην αυτω, και ηυλογησε Κυριος τον οικον του Αιγυπτιου δια ᾿Ιωσηφ, και εγενηθη ευλογια Κυριου εν πασι τοις υπαρχουσιν αυτω εν τω οικω και εν τω αγρω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.6| και επετρεψε παντα, οσα ην αυτω, εις χειρας ᾿Ιωσηφ και ουκ ᾔδει των καθ᾿ αυτον ουδεν πλην του αρτου, ου ησθιεν αυτος. Και ην ᾿Ιωσηφ καλος τω ειδει και ωραιος τη οψει σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.7| και εγενετο μετα τα ρηματα ταυτα και επεβαλεν η γυνη του κυριου αυτου τους οφθαλμους αυτης επι ᾿Ιωσηφ και ειπε· κοιμηθητι μετ᾿ εμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| ο δε ουκ ηθελεν, ειπε δε τη γυναικι του κυριου αυτου· ει ο κυριος μου ου γινωσκει δι᾿ εμε ουδεν εν τω οικω αυτου, και παντα, οσα εστιν αυτω, εδωκεν εις τας χειρας μου 9 και ουχ υπερεχει εν τη οικιᾳ ταυτῃ ουδεν εμου, ουδε υπεξῄρηται απ᾿ εμου ουδεν πλην σου, δια το σε γυναικα αυτου ειναι, και πως ποιησω το ρημα το πονηρον τουτο, και αμαρτησομαι εναντιον του Θεου; 10 ηνικα δε ελαλει τω ᾿Ιωσηφ ημεραν εξ ημερας, και ουχ υπηκουεν αυτη καθευδειν μετ᾿ αυτης του συγγενεσθαι αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.11| εγενετο δε τοιαυτη τις ημερα, και εισηλθεν ᾿Ιωσηφ εις την οικιαν ποιειν τα εργα αυτου, και ουδεις ην των εν τη οικιᾳ εσω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.12| και επεσπασατο αυτον των ιματιων λεγουσα· κοιμηθητι μετ᾿ εμου. και καταλιπων τα ιματια αυτου εν ταις χερσιν αυτης εφυγε και εξηλθεν εξω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.13| και εγενετο ως ειδεν, οτι καταλιπων τα ιματια αυτου εν ταις χερσιν αυτης εφυγε και εξηλθεν εξω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.14| και εκαλεσε τους οντας εν τη οικιᾳ και ειπεν αυτοις λεγουσα· ιδετε, εισηγαγεν ημιν παιδα ῾Εβραιον εμπαιζειν ημιν· εισηλθε προς με λεγων· κοιμηθητι μετ᾿ εμου, και εβοησα φωνη μεγαλῃ·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.15| εν δε τω ακουσαι αυτον οτι υψωσα την φωνην μου και εβοησα, καταλιπων τα ιματια αυτου παρ᾿ εμοι εφυγε και εξηλθεν εξω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.16| και καταλιμπανει τα ιματια παρ᾿ εαυτη, εως ηλθεν ο κυριος εις τον οικον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.17| και ελαλησεν αυτω κατα τα ρηματα ταυτα λεγουσα· εισηλθε προς με ο παις ο ῾Εβραιος, ὃν εισηγαγες προς ημας, εμπαιξαι μοι και ειπε μοι· κοιμηθησομαι μετα σου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.18| ως δε ηκουσεν οτι υψωσα την φωνην μου και εβοησα, καταλιπων τα ιματια αυτου παρ᾿ εμοι εφυγε και εξηλθεν εξω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.19| εγενετο δε, ως ηκουσεν ο κυριος αυτου τα ρηματα της γυναικος αυτου, οσα ελαλησε προς αυτον, λεγουσα· ουτως εποιησε μοι ο παις σου, και εθυμωθη οργη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.20| και λαβων ο κυριος ᾿Ιωσηφ ενεβαλεν αυτον εις το οχυρωμα, εις τον τοπον, εν ᾦ οι δεσμωται του βασιλεως κατεχονται εκει εν τω οχυρωματι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.21| Και ην Κυριος μετα ᾿Ιωσηφ και κατεχεεν αυτου ελεος και εδωκεν αυτω χαριν εναντιον του αρχιδεσμοφυλακος,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.22| και εδωκεν ο αρχιδεσμοφυλαξ το δεσμωτηριον δια χειρος ᾿Ιωσηφ και παντας τους απηγμενους, οσοι εν τω δεσμωτηριω, και παντα οσα ποιουσιν εκει, αυτος ην ποιων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.23| ουκ ην ο αρχιδεσμοφυλαξ του δεσμωτηριου γινωσκων δι᾿ αυτον ουδεν· παντα γαρ ην δια χειρος ᾿Ιωσηφ δια το τον Κυριον μετ᾿ αυτου ειναι, και οσα αυτος εποιει, ο Κυριος ευωδου εν ταις χερσιν αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.ΕΓΕΝΕΤΟ δε μετα τα ρηματα ταυτα ημαρτεν ο αρχιοινοχοος του βασιλεως Αιγυπτου και ο αρχισιτοποιος τω κυριω αυτων βασιλει Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| και ωργισθη Φαραω επι τοις δυσιν ευνουχοις αυτου, επι τω αρχιοινοχοω και επι τω αρχισιτοποιω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.3| και εθετο αυτους εν φυλακη εις το δεσμωτηριον, εις τον τοπον, ου ᾿Ιωσηφ απηκτο εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.4| και συνεστησεν ο αρχιδεσμωτης τω ᾿Ιωσηφ αυτους, και παρεστη αυτοις· ησαν δε ημερας εν τη φυλακη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.5| και ειδον αμφοτεροι ενυπνιον εν μια νυκτι· η δε ορασις του ενυπνιου του αρχιοινοχοου και αρχισιτοποιου, οἳ ησαν τω βασιλει Αιγυπτου, οι οντες εν τω δεσμωτηριω, ην αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.6| εισηλθε δε προς αυτους ᾿Ιωσηφ τω πρωΐ και ειδεν αυτους, και ησαν τεταραγμενοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.7| και ηρωτα τους ευνουχους Φαραω, οἳ ησαν μετ᾿ αυτου εν τη φυλακη παρα τω κυριω αυτου, λεγων· τι οτι τα προσωπα υμων σκυθρωπα σημερον; 8 οι δε ειπαν αυτω· ενυπνιον ειδομεν, και ο συγκρινων ουκ εστιν αυτο. ειπε δε αυτοις ᾿Ιωσηφ· ουχι δια του Θεου η διασαφησις αυτων εστι; διηγησασθε ουν μοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.9| και διηγησατο ο αρχιοινοχοος το ενυπνιον αυτου τω ᾿Ιωσηφ και ειπεν· εν τω υπνω μου ην αμπελος εναντιον μου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.10| εν δε τη αμπελω τρεις πυθμενες, και αυτη θαλλουσα ανενηνοχυια βλαστους· πεπειροι οι βοτρυες σταφυλης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.11| και το ποτηριον Φαραω εν τη χειρι μου· και ελαβον την σταφυλην και εξεθλιψα αυτην εις το ποτηριον και εδωκα το ποτηριον εις την χειρα Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| και ειπεν αυτω ᾿Ιωσηφ· τουτο η συγκρισις αυτου· οι τρεις πυθμενες τρεις ημεραι εισιν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.13| ετι τρεις ημεραι και μνησθησεται Φαραω της αρχης σου και αποκαταστησει σε επι την αρχιοινοχοΐαν σου, και δωσεις το ποτηριον Φαραω εις την χειρα αυτου κατα την αρχην σου την προτεραν, ως ησθα οινοχοων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.14| αλλα μνησθητι μου δια σεαυτου, οταν ευ γενηται σοι, και ποιησεις εν εμοι ελεος και μνησθησει περι εμου προς Φαραω και εξαξεις με εκ του οχυρωματος τουτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.15| οτι κλοπη εκλαπην εκ γης ῾Εβραιων και ωδε ουκ εποιησα ουδεν, αλλ᾿ ενεβαλον με εις τον λακκον τουτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.16| και ειδεν ο αρχισιτοποιος, οτι ορθως συνεκρινε, και ειπε τω ᾿Ιωσηφ· καγω ειδον ενυπνιον και ωμην τρια κανα χονδριτων αιρειν επι της κεφαλης μου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.17| εν δε κανω τω επανω απο παντων των γενων, ων Φαραω εσθιει εργον σιτοποιου, και τα πετεινα του ουρανου κατησθιεν αυτα απο του κανου του επανω της κεφαλης μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.18| αποκριθεις δε ᾿Ιωσηφ ειπεν αυτω· αυτη η συγκρισις αυτου· τα τρια κανα τρεις ημεραι εισιν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.19| ετι τριων ημερων και αφελει Φαραω την κεφαλην σου απο σου και κρεμασει σε επι ξυλου, και φαγεται τα ορνεα του ουρανου τας σαρκας σου απο σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.20| εγενετο δε εν τη ημερᾳ τη τριτῃ, ημερα γενεσεως ην Φαραω, και εποιει ποτον πασι τοις παισιν αυτου. και εμνησθη της αρχης του οινοχοου και της αρχης του σιτοποιου εν μεσω των παιδων αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.21| και αποκατεστησε τον αρχιοινοχοον επι την αρχην αυτου, και εδωκε το ποτηριον εις την χειρα Φαραω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.22| τον δε αρχισιτοποιον εκρεμασε, καθα συνεκρινεν αυτοις ᾿Ιωσηφ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.23| και ουκ εμνησθη ο αρχιοινοχοος του ᾿Ιωσηφ, αλλ᾿ επελαθετο αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.ΕΓΕΝΕΤΟ δε μετα δυο ετη ημερων, Φαραω ειδεν ενυπνιον· ωετο εσταναι επι του ποταμου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.2| και ιδου ωσπερ εκ του ποταμου ανεβαινον επτα βοες καλαι τω ειδει και εκλεκται ταις σαρξι και εβοσκοντο εν τω ῎Αχει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.3| αλλαι δε επτα βοες ανεβαινον μετα ταυτας εκ του ποταμου αισχραι τω ειδει και λεπται ταις σαρξι και ενεμοντο παρα τας βοας επι το χειλος του ποταμου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.4| και κατεφαγον αι επτα βοες αι αισχραι και λεπται ταις σαρξι τας επτα βοας τας καλας τω ειδει και τας εκλεκτας ταις σαρξι. ηγερθη δε Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.5| και ενυπνιασθη το δευτερον, και ιδου επτα σταχυες ανεβαινον εν τω πυθμενι ενι εκλεκτοι και καλοι·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.6| και ιδου επτα σταχυες λεπτοι και ανεμοφθοροι ανεφυοντο μετ᾿ αυτους·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.7| και κατεπιον οι επτα σταχυες οι λεπτοι και ανεμοφθοροι τους επτα σταχυας τους εκλεκτους και τους πληρεις. ηγερθη δε Φαραω, και ην ενυπνιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.8| ᾿Εγενετο δε πρωΐ και εταραχθη η ψυχη αυτου, και αποστειλας εκαλεσε παντας τους εξηγητας Αιγυπτου και παντας τους σοφους αυτης, και διηγησατο αυτοις Φαραω το ενυπνιον αυτου, και ουκ ην ο απαγγελλων αυτο τω Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.9| και ελαλησεν ο αρχιοινοχοος προς Φαραω λεγων· την αμαρτιαν μου αναμιμνησκω σημερον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.10| Φαραω ωργισθη τοις παισιν αυτου και εθετο ημας εν φυλακη εν τω οικω του αρχιμαγειρου, εμε τε και τον αρχισιτοποιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.11| και ειδομεν ενυπνιον αμφοτεροι εν νυκτι μια εγω και αυτος, εκαστος κατα το αυτου ενυπνιον ειδομεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.12| ην δε εκει μεθ᾿ ημων νεανισκος παις ῾Εβραιος του αρχιμαγειρου, και διηγησαμεθα αυτω, και συνεκρινεν ημιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.13| εγενηθη δε, καθως συνεκρινεν ημιν, ουτω και συνεβη, εμε τε αποκατασταθηναι επι την αρχην μου, εκεινον δε κρεμασθηναι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.14| ᾿Αποστειλας δε Φαραω εκαλεσε τον ᾿Ιωσηφ, και εξηγαγον αυτον απο του οχυρωματος και εξυρησαν αυτον και ηλλαξαν την στολην αυτου, και ηλθε προς Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.15| ειπε δε Φαραω προς ᾿Ιωσηφ· ενυπνιον εωρακα, και ο συγκρινων ουκ εστιν αυτο· εγω δε ακηκοα περι σου λεγοντων, ακουσαντα σε ενυπνια συγκριναι αυτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.16| αποκριθεις δε ᾿Ιωσηφ τω Φαραω ειπεν· ανευ του Θεου ουκ αποκριθησεται το σωτηριον Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.17| ελαλησε δε Φαραω τω ᾿Ιωσηφ λεγων· εν τω υπνω μου ωμην εσταναι παρα το χειλος του ποταμου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.18| και ωσπερ εκ του ποταμου ανεβαινον επτα βοες καλαι τω ειδει και εκλεκται ταις σαρξι, και ενεμοντο εν τω ῎Αχει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.19| και ιδου επτα βοες ετεραι ανεβαινον οπισω αυτων εκ του ποταμου πονηραι και αισχραι τω ειδει και λεπται ταις σαρξιν, οιας ουκ ειδον τοιαυτας εν ολῃ γη Αιγυπτου αισχροτερας·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.20| και κατεφαγον αι επτα βοες αι αισχραι και λεπται τας επτα βοας τας πρωτας τας καλας και τας εκλεκτας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.21| και εισηλθον εις τας κοιλιας αυτων και ου διαδηλοι εγενοντο, οτι εισηλθον εις τας κοιλιας αυτων, και αι οψεις αυτων αισχραι, καθα και την αρχην· εξεγερθεις δε εκοιμηθην 22 και ειδον παλιν εν τω υπνω μου, και ωσπερ επτα σταχυες ανεβαινον εν πυθμενι ενι πληρεις και καλοι·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.23| αλλοι δε επτα σταχυες λεπτοι και ανεμοφθοροι ανεφυοντο εχομενοι αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.24| και κατεπιον οι επτα σταχυες οι λεπτοι και ανεμοφθοροι τους επτα σταχυας τους καλους και τους πληρεις. ειπα ουν τοις εξηγηταις, και ουκ ην ο απαγγελλων μοι αυτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.25| Και ειπεν ᾿Ιωσηφ τω Φαραω· το ενυπνιον Φαραω εν εστιν· οσα ο Θεος ποιει, εδειξε τω Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.26| αι επτα βοες αι καλαι επτα ετη εστι, και οι επτα σταχυες οι καλοι επτα ετη εστι· το ενυπνιον Φαραω εν εστι,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.27| και αι επτα βοες αι λεπται αι αναβαινουσαι οπισω αυτων επτα ετη εστι, και οι επτα σταχυες οι λεπτοι και ανεμοφθοροι εσονται επτα ετη λιμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.28| το δε ρημα, ὃ ειρηκα Φαραω, οσα ο Θεος ποιει, εδειξε τω Φαραω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.29| ιδου επτα ετη ερχεται ευθηνια πολλη εν πασῃ γη Αιγυπτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.30| ηξει δε επτα ετη λιμου μετα ταυτα, και επιλησονται της πλησμονης της εσομενης εν ολῃ Αιγυπτω, και αναλωσει ο λιμος την γην,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.31| και ουκ επιγνωσθησεται η ευθηνια επι της γης απο του λιμου του εσομενου μετα ταυτα· ισχυρος γαρ εσται σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.32| περι δε του δευτερωσαι το ενυπνιον Φαραω δις, οτι αληθες εσται το ρημα το παρα του Θεου, και ταχυνει ο Θεος του ποιησαι αυτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.33| νυν ουν σκεψαι ανθρωπον φρονιμον και συνετον και καταστησον αυτον επι γης Αιγυπτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.34| και ποιησατω Φαραω και καταστησατω τοπαρχας επι της γης, και αποπεμπτωσατωσαν παντα τα γεννηματα της γης Αιγυπτου των επτα ετων της ευθηνιας 35 και συναγαγετωσαν παντα τα βρωματα των επτα ετων των ερχομενων των καλων τουτων, και συναχθητω ο σιτος υπο χειρα Φαραω, βρωματα εν ταις πολεσι φυλαχθητω·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.36| και εσται τα βρωματα τα πεφυλαγμενα τη γη εις τα επτα ετη του λιμου, α εσονται εν γη Αιγυπτου, και ουκ εκτριβησεται η γη εν τω λιμω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.37| ῎Ηρεσε δε το ρημα εναντιον Φαραω και εναντιον παντων των παιδων αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.38| και ειπε Φαραω πασι τοις παισιν αυτου· μη ευρησομεν ανθρωπον τοιουτον, ὃς εχει πνευμα Θεου εν αυτω; 39 ειπε δε Φαραω τω ᾿Ιωσηφ· επειδη εδειξεν ο Θεος σοι παντα ταυτα, ουκ εστιν ανθρωπος φρονιμωτερος και συνετωτερος σου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.40| συ εσῃ επι τω οικω μου, και επι τω στοματι σου υπακουσεται πας ο λαος μου· πλην τον θρονον υπερεξω σου εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.41| ειπε δε Φαραω τω ᾿Ιωσηφ· ιδου καθιστημι σε σημερον επι πασης γης Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.42| και περιελομενος Φαραω τον δακτυλιον απο της χειρος αυτου, περιεθηκεν αυτον επι την χειρα ᾿Ιωσηφ και ενεδυσεν αυτον στολην βυσσινην και περιεθηκε κλοιον χρυσουν περι τον τραχηλον αυτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.43| και ανεβιβασεν αυτον επι το αρμα το δευτερον των αυτου, και εκηρυξεν εμπροσθεν αυτου κηρυξ· και κατεστησεν αυτον εφ᾿ ολης γης Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.44| ειπε δε Φαραω τω ᾿Ιωσηφ· εγω Φαραω, ανευ σου ουκ εξαρει ουδεις την χειρα αυτου επι πασης γης Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.45| και εκαλεσε Φαραω το ονομα ᾿Ιωσηφ, Ψονθομφανηχ· και εδωκεν αυτω την ᾿Ασεννεθ θυγατερα Πετεφρη ιερεως ῾Ηλιουπολεως αυτω εις γυναικα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.46| ᾿Ιωσηφ δε ην ετων τριακοντα, οτε εστη εναντιον Φαραω βασιλεως Αιγυπτου. ᾿Εξηλθε δε ᾿Ιωσηφ απο προσωπου Φαραω, και διηλθε πασαν γην Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.47| και εποιησεν η γη εν τοις επτα ετεσι της ευθηνιας δραγματα·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.48| και συνηγαγε παντα τα βρωματα των επτα ετων, εν οις ην η ευθυνια εν τη γη Αιγυπτου, και εθηκε τα βρωματα εν ταις πολεσι, βρωματα των πεδιων της πολεως των κυκλω αυτης εθηκεν εν αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.49| και συνηγαγεν ᾿Ιωσηφ σιτον ωσει την αμμον της θαλασσης πολυν σφοδρα, εως ουκ ηδυνατο αριθμηθηναι, ου γαρ ην αριθμος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.50| Τω δε ᾿Ιωσηφ εγενοντο υιοι δυο προ του ελθειν τα επτα ετη του λιμου, ους ετεκεν αυτω ᾿Ασεννεθ η θυγατηρ Πετεφρη ιερεως ῾Ηλιουπολεως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.51| εκαλεσε δε ᾿Ιωσηφ το ονομα του πρωτοτοκου Μανασση, οτι επιλαθεσθαι με εποιησεν ο Θεος παντων των πονων μου και παντων των του πατρος μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.52| το δε ονομα του δευτερου εκαλεσεν ᾿Εφραΐμ, οτι ηυξησε με ο Θεος εν γη ταπεινωσεως μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.53| Παρηλθε δε τα επτα ετη της ευθηνιας, α εγενοντο εν τη γη Αιγυπτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.54| και ηρξατο τα επτα ετη του λιμου ερχεσθαι, καθα ειπεν ᾿Ιωσηφ. και εγενετο λιμος εν πασῃ τη γη, εν δε πασῃ τη γη Αιγυπτου ησαν αρτοι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.55| και επεινασε πασα η γη Αιγυπτου, εκραξε δε ο λαος προς Φαραω περι αρτων· ειπε δε Φαραω πασι τοις Αιγυπτιοις· πορευεσθε προς ᾿Ιωσηφ, και ὃ εαν ειπῃ υμιν, ποιησατε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.56| και ο λιμος ην επι προσωπου πασης της γης· ανεωξε δε ᾿Ιωσηφ παντας τους σιτοβολωνας και επωλει πασι τοις Αιγυπτιοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.57| και πασαι αι χωραι ηλθον εις Αιγυπτον αγοραζειν προς ᾿Ιωσηφ· επεκρατησε γαρ ο λιμος εν πασῃ τη γη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.ΙΔΩΝ δε ᾿Ιακωβ οτι εστι πρασις εν Αιγυπτω, ειπε τοις υιοις αυτου· ινατι ραθυμειτε; 2 ιδου ακηκοα οτι εστι σιτος εν Αιγυπτω· καταβητε εκει και πριασθε ημιν μικρα βρωματα, ινα ζησωμεν και μη αποθανωμεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.3| κατεβησαν δε οι αδελφοι ᾿Ιωσηφ οι δεκα πριασθαι σιτον εξ Αιγυπτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.4| τον δε Βενιαμιν τον αδελφον ᾿Ιωσηφ ουκ απεστειλε μετα των αδελφων αυτου, ειπε γαρ· μη ποτε συμβη αυτω μαλακια.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.5| ῏Ηλθον δε οι υιοι ᾿Ισραηλ αγοραζειν μετα των ερχομενων· ην γαρ ο λιμος εν γη Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.6| ᾿Ιωσηφ δε ην ο αρχων της γης, ουτος επωλει παντι τω λαω της γης· ελθοντες δε οι αδελφοι ᾿Ιωσηφ προσεκυνησαν αυτω επι προσωπον επι την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.7| ιδων δε ᾿Ιωσηφ τους αδελφους αυτου επεγνω και ηλλοτριουτο απ᾿ αυτων και ελαλησεν αυτοις σκληρα και ειπεν αυτοις· ποθεν ηκατε; οι δε ειπον· εκ γης Χανααν αγορασαι βρωματα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.8| επεγνω δε ᾿Ιωσηφ τους αδελφους αυτου, αυτοι δε ουκ επεγνωσαν αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.9| και εμνησθη ᾿Ιωσηφ των ενυπνιων αυτου, ων ειδεν αυτος, και ειπεν αυτοις· κατασκοποι εστε, κατανοησαι τα ιχνη της χωρας ηκατε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.10| οι δε ειπαν· ουχι, κυριε, οι παιδες σου ηλθομεν πριασθαι βρωματα·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.11| παντες εσμεν υιοι ενος ανθρωπου· ειρηνικοι εσμεν, ουκ εισιν οι παιδες σου κατασκοποι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.12| ειπε δε αυτοις· ουχι, αλλα τα ιχνη της γης ηλθετε ιδειν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.13| οι δε ειπαν· δωδεκα εσμεν οι παιδες σου αδελφοι εν γη Χανααν, και ιδου ο νεωτερος μετα του πατρος ημων σημερον, ο δε ετερος ουχ υπαρχει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.14| ειπε δε αυτοις ᾿Ιωσηφ· τουτο εστιν ὃ ειρηκα υμιν λεγων, οτι κατασκοποι εστε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.15| εν τουτω φανεισθε· νη την υγιειαν Φαραω, ου μη εξελθητε εντευθεν, εαν μη ο αδελφος υμων ο νεωτερος ελθῃ ωδε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.16| αποστειλατε εξ υμων ενα και λαβετε τον αδελφον υμων, υμεις δε απαχθητε εως του φανερα γενεσθαι τα ρηματα υμων, ει αληθευετε η ου· ει δε μη, νη την υγιειαν Φαραω, η μην κατασκοποι εστε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17| και εθετο αυτους εν φυλακη ημερας τρεις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.18| Ειπε δε αυτοις τη ημερᾳ τη τριτῃ· τουτο ποιησατε και ζησεσθε, τον Θεον γαρ εγω φοβουμαι·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.19| ει ειρηνικοι εστε, αδελφος υμων κατασχεθητω εις εν τη φυλακη, αυτοι δε βαδισατε και απαγαγετε τον αγορασμον της σιτοδοσιας υμων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.20| και τον αδελφον υμων τον νεωτερον αγαγετε προς με, και πιστευθησονται τα ρηματα υμων· ει δε μη, αποθανεισθε. εποιησαν δε ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.21| και ειπεν εκαστος προς τον αδελφον αυτου· ναι, εν αμαρτιαις γαρ εσμεν περι του αδελφου ημων, οτι υπερειδομεν την θλιψιν της ψυχης αυτου, οτε κατεδεετο ημων, και ουκ εισηκουσαμεν αυτου· και ενεκεν τουτου επηλθεν εφ᾿ ημας η θλιψις αυτη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.22| αποκριθεις δε Ρουβην ειπεν αυτοις· ουκ ελαλησα υμιν λεγων, μη αδικησητε το παιδαριον; και ουκ ηκουσατε μου; και ιδου το αιμα αυτου εκζητειται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.23| αυτοι δε ουκ ᾔδεισαν οτι ακουει ᾿Ιωσηφ· ο γαρ ερμηνευτης ανα μεσον αυτων ην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.24| αποστραφεις δε απ᾿ αυτων εκλαυσεν ᾿Ιωσηφ. και παλιν προσηλθε προς αυτους και ειπεν αυτοις· και ελαβε τον Συμεων απ᾿ αυτων και εδησεν αυτον εναντιον αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.25| ενετειλατο δε ᾿Ιωσηφ εμπλησαι τα αγγεια αυτων σιτου και αποδουναι το αργυριον αυτων εκαστω εις τον σακκον αυτου και δουναι αυτοις επισιτισμον εις την οδον. και εγενηθη αυτοις ουτως.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.26| και επιθεντες τον σιτον επι τους ονους αυτων απηλθον εκειθεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.27| λυσας δε εις τον μαρσιππον αυτου δουναι χορτασματα τοις ονοις αυτου, ου κατελυσαν, και ειδε τον δεσμον του αργυριου αυτου, και ην επανω του στοματος του μαρσιππου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.28| και ειπε τοις αδελφοις αυτου· επεδοθη μοι το αργυριον, και ιδου τουτο εν τω μαρσιππω μου, και εξεστη η καρδια αυτων, και εταραχθησαν προς αλληλους λεγοντες· τι τουτο εποιησεν ο Θεος ημιν; 29 ῏Ηλθον δε προς ᾿Ιακωβ τον πατερα αυτων εις γην Χανααν και απηγγειλαν αυτω παντα τα συμβαντα αυτοις, λεγοντες·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.30| λελαληκεν ο ανθρωπος ο κυριος της γης προς ημας σκληρα και εθετο ημας εν φυλακη ως κατασκοπευοντας την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.31| ειπαμεν δε αυτω· ειρηνικοι εσμεν, ουκ εσμεν κατασκοποι·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.32| δωδεκα αδελφοι εσμεν, υιοι του πατρος ημων· ο εις ουχ υπαρχει, ο δε μικρος μετα του πατρος ημων σημερον εν γη Χανααν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.33| ειπε δε ημιν ο ανθρωπος ο κυριος της γης· εν τουτω γνωσομαι οτι ειρηνικοι εστε· αδελφον ενα αφετε ωδε μετ᾿ εμου, τον δε αγορασμον της σιτοδοσιας του οικου υμων λαβοντες απελθατε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.34| και αγαγετε προς με τον αδελφον υμων τον νεωτερον, και γνωσομαι οτι ου κατασκοποι εστε, αλλ᾿ οτι ειρηνικοι εστε, και τον αδελφον υμων αποδωσω υμιν, και τη γη εμπορευσεσθε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.35| εγενετο δε εν τω κατακενουν αυτους τους σακκους αυτων, και ην εκαστου ο δεσμος του αργυριου εν τω σακκω αυτων· και ειδον τους δεσμους του αργυριου αυτων αυτοι και ο πατηρ αυτων, και εφοβηθησαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.36| ειπε δε αυτοις ᾿Ιακωβ ο πατηρ αυτων· εμε ητεκνωσατε, ᾿Ιωσηφ ουκ εστι, Συμεων ουκ εστι, και τον Βενιαμιν ληψεσθε; επ᾿ εμε εγενετο ταυτα παντα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.37| ειπε δε Ρουβην τω πατρι αυτων λεγων· τους δυο υιους μου αποκτεινον, εαν μη αγαγω αυτον προς σε· δος αυτον εις την χειρα μου, καγω αναξω αυτον προς σε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.38| ο δε ειπεν· ου καταβησεται ο υιος μου μεθ᾿ υμων, οτι ο αδελφος αυτου απεθανε και αυτος μονος καταλελειπται· και συμβησεται αυτον μαλακισθηναι εν τη οδω, ᾗ εαν πορευησθε, και καταξετε μου το γηρας μετα λυπης εις αδου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.39| ο δε λιμος ενισχυσεν επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.ΕΓΕΝΕΤΟ δε ηνικα συνετελεσαν καταφαγειν τον σιτον, ὃν ηνεγκαν εξ Αιγυπτου, και ειπεν αυτοις ο πατηρ αυτων· παλιν πορευθεντες πριασθε ημιν μικρα βρωματα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.2| ειπε δε αυτω ᾿Ιουδας λεγων· διαμαρτυριᾳ μεμαρτυρηται ημιν ο ανθρωπος ο κυριος της γης λεγων· ουκ οψεσθε το προσωπον μου, εαν μη ο αδελφος υμων ο νεωτερος μεθ᾿ υμων η·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.3| ει μεν ουν αποστελλῃς τον αδελφον ημων μεθ᾿ ημων, καταβησομεθα, και αγορασομεν σοι βρωματα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.4| ει δε μη αποστελλῃς τον αδελφον ημων μεθ᾿ ημων, ου πορευσομεθα. ο γαρ ανθρωπος ειπεν ημιν, λεγων· ουκ οψεσθε μου το προσωπον, εαν μη ο αδελφος υμων ο νεωτερος μεθ᾿ υμων η.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.5| ειπε δε ᾿Ισραηλ· τι εκακοποιησατε με, αναγγειλαντες τω ανθρωπω οτι εστιν υμιν αδελφος; 6 οι δε ειπαν· ερωτων επηρωτησεν ημας ο ανθρωπος και την γενεαν ημων λεγων· ει ετι ο πατηρ υμων ζη και ει εστιν υμιν αδελφος; και απηγγειλαμεν αυτω κατα την επερωτησιν ταυτην. μη ᾔδειμεν οτι ερει ημιν· αγαγετε τον αδελφον υμων; 7 ειπε δε ᾿Ιουδας προς ᾿Ισραηλ τον πατερα αυτου· αποστειλον το παιδαριον μετ᾿ εμου, και ανασταντες πορευσομεθα, ινα ζωμεν και μη αποθανωμεν και ημεις και συ και η αποσκευη ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.8| εγω δε εκδεχομαι αυτον, εκ χειρος μου ζητησον αυτον· εαν μη αγαγω αυτον προς σε και στησω αυτον εναντιον σου, ημαρτηκως εσομαι εις σε πασας τας ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.9| ει μη γαρ εβραδυναμεν, ηδη ἂν υπεστρεψαμεν δις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.10| ειπε δε αυτοις ᾿Ισραηλ ο πατηρ αυτων· ει ουτως εστι, τουτο ποιησατε· λαβετε απο των καρπων της γης εν τοις αγγειοις υμων και καταγαγετε τω ανθρωπω δωρα της ρητινης και του μελιτος, θυμιαμα τε και στακτην και τερεβινθον και καρυα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.11| και το αργυριον δισσον λαβετε εν ταις χερσιν υμων· και το αργυριον το αποστραφεν εν τοις μαρσιπποις υμων αποστρεψατε μεθ᾿ υμων· μη ποτε αγνοημα εστι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.12| και τον αδελφον υμων λαβετε και ανασταντες καταβητε προς τον ανθρωπον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.13| ο δε Θεος μου δῴη υμιν χαριν εναντιον του ανθρωπου, και αποστειλαι τον αδελφον υμων τον ενα και τον Βενιαμιν· εγω μεν γαρ καθαπερ ητεκνωμαι, ητεκνωμαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.14| Λαβοντες δε οι ανδρες τα δωρα ταυτα και το αργυριον διπλουν ελαβον εν ταις χερσιν αυτων και τον Βενιαμιν και ανασταντες κατεβησαν εις Αιγυπτον και εστησαν εναντιον ᾿Ιωσηφ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.15| ειδε δε ᾿Ιωσηφ αυτους και τον Βενιαμιν τον αδελφον αυτου τον ομομητριον και ειπε τω επι της οικιας αυτου· εισαγαγε τους ανθρωπους εις την οικιαν και σφαξον θυματα και ετοιμασον· μετ᾿ εμου γαρ φαγονται οι ανθρωποι αρτους την μεσημβριαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.16| εποιησε δε ο ανθρωπος, καθα ειπεν ᾿Ιωσηφ, και εισηγαγε τους ανθρωπους εις τον οικον ᾿Ιωσηφ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.17| ιδοντες δε οι ανδρες οτι εισηχθησαν εις τον οικον του ᾿Ιωσηφ, ειπαν· δια το αργυριον το αποστραφεν εν τοις μαρσιπποις ημων την αρχην ημεις εισαγομεθα του συκοφαντησαι ημας και επιθεσθαι ημιν του λαβειν ημας εις παιδας και τους ονους ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.18| προσελθοντες δε προς τον ανθρωπον τον επι του οικου του ᾿Ιωσηφ ελαλησαν αυτω εν τω πυλωνι του οικου 19 λεγοντες· δεομεθα, κυριε, κατεβημεν την αρχην πριασθαι βρωματα·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.20| εγενετο δε ηνικα ηλθομεν εις το καταλυσαι και ηνοιξαμεν τους μαρσιππους ημων, και τοδε το αργυριον εκαστου εν τω μαρσιππω αυτου· το αργυριον ημων εν σταθμω απεστρεψαμεν νυν εν ταις χερσιν ημων 21 και αργυριον ετερον ηνεγκαμεν μεθ᾿ εαυτων αγορασαι βρωματα· ουκ οιδαμεν, τις ενεβαλε το αργυριον εις τους μαρσιππους ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.22| ειπε δε αυτοις· ιλεως υμιν, μη φοβεισθε· ο Θεος υμων και ο Θεος των πατερων υμων εδωκεν υμιν θησαυρους εν τοις μαρσιπποις υμων, και το αργυριον υμων ευδοκιμουν απεχω. και εξηγαγε προς αυτους τον Συμεων 23 και ηνεγκεν υδωρ νιψαι τους ποδας αυτων και εδωκε χορτασματα τοις ονοις αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.24| ητοιμασαν δε τα δωρα εως του ελθειν τον ᾿Ιωσηφ μεσημβριας· ηκουσαν γαρ οτι εκει μελλει αρισταν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.25| Εισηλθε δε ᾿Ιωσηφ εις την οικιαν, και προσηνεγκαν αυτω τα δωρα, α ειχον εν ταις χερσιν αυτων, εις τον οικον και προσεκυνησαν αυτω επι προσωπον επι την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.26| ηρωτησε δε αυτους, πως εχετε; και ειπεν αυτοις· ει υγιαινει ο πατηρ υμων ο πρεσβυτης, ὃν ειπατε; ετι ζη; 27 οι δε ειπαν· υγιαινει ο παις σου ο πατηρ ημων, ετι ζη· και ειπεν· ευλογημενος ο ανθρωπος εκεινος τω Θεω. και κυψαντες προσεκυνησαν αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.28| αναβλεψας δε τοις οφθαλμοις αυτου ᾿Ιωσηφ ειδε Βενιαμιν τον αδελφον αυτου τον ομομητριον και ειπεν· ουτος ο αδελφος υμων ο νεωτερος, ὃν ειπατε προς με αγαγειν; και ειπεν· ο Θεος ελεησαι σε τεκνον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.29| εταραχθη δε ᾿Ιωσηφ, συνεστρεφετο γαρ τα εγκατα αυτου επι τω αδελφω αυτου, και εζητει κλαυσαι· εισελθων δε εις το ταμειον εκλαυσεν εκει.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.30| και νιψαμενος το προσωπον εξελθων ενεκρατευσατο και ειπε· παραθετε αρτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.31| και παρεθηκαν αυτω μονω και αυτοις καθ᾿ εαυτους και τοις Αιγυπτιοις τοις συνδειπνουσι μετ᾿ αυτου καθ᾿ εαυτους· ου γαρ εδυναντο οι Αιγυπτιοι συνεσθιειν μετα των ῾Εβραιων αρτους, βδελυγμα γαρ εστι τοις Αιγυπτιοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.32| εκαθισαν δε εναντιον αυτου, ο πρωτοτοκος κατα τα πρεσβεια αυτου και ο νεωτερος κατα την νεοτητα αυτου· εξισταντο δε οι ανθρωποι εκαστος προς τον αδελφον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.33| ηραν δε μεριδας παρ᾿ αυτου προς αυτους· εμεγαλυνθη δε η μερις Βενιαμιν παρα τας μεριδας παντων πενταπλασιως προς τας εκεινων, επιον δε και εμεθυσθησαν μετ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.Κ ΑΙ ενετειλατο ο ᾿Ιωσηφ τω οντι επι της οικιας αυτου λεγων· πλησατε τους μαρσιππους των ανθρωπων βρωματων, οσα εαν δυνωνται ἆραι, και εμβαλετε εκαστου το αργυριον επι του στοματος του μαρσιππου 2 και το κονδυ μου το αργυρουν εμβαλετε εις τον μαρσιππον του νεωτερου και την τιμην του σιτου αυτου. εγενηθη δε κατα το ρημα ᾿Ιωσηφ, καθως ειπε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.3| το πρωΐ διεφαυσε, και οι ανθρωποι απεσταλησαν, αυτοι και οι ονοι αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.4| εξελθοντων δε αυτων την πολιν, ουκ απεσχον μακραν, και ᾿Ιωσηφ ειπε τω επι της οικιας αυτου· αναστας επιδιωξον οπισω των ανθρωπων και καταληψῃ αυτους και ερεις αυτοις· τι οτι ανταπεδωκατε πονηρα αντι καλων; ινατι εκλεψατε μου το κονδυ το αργυρουν; 5 ου τουτο εστιν, εν ω πινει ο κυριος μου; αυτος δε οιωνισμω οιωνιζεται εν αυτω. πονηρα συντετελεκατε, α πεποιηκατε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.6| ευρων δε αυτους ειπεν αυτοις κατα τα ρηματα ταυτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.7| οι δε ειπαν αυτω· ινατι λαλει ο κυριος κατα τα ρηματα ταυτα; μη γενοιτο τοις παισι σου ποιησαι κατα το ρημα τουτο.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.8| ει το μεν αργυριον, ο ευρομεν εν τοις μαρσιπποις ημων, απεστρεψαμεν προς σε εκ γης Χανααν, πως ἂν κλεψαιμεν εκ του οικου του κυριου σου αργυριον η χρυσιον; 9 παρ᾿ ω ἂν ευρῃς το κονδυ των παιδων σου, αποθνησκετω· και ημεις δε εσομεθα παιδες τω κυριω ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.10| ο δε ειπε· και νυν ως λεγετε, ουτως εσται· παρ᾿ ω ἂν ευρεθη το κονδυ, εσται μου παις, υμεις δε εσεσθε καθαροι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.11| και εσπευσαν και καθειλαν εκαστος τον μαρσιππον αυτου επι την γην και ηνοιξαν εκαστος τον μαρσιππον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.12| ηρευνησε δε απο του πρεσβυτερου αρξαμενος, εως ηλθεν επι τον νεωτερον, και ευρε το κονδυ εν τω μαρσιππω του Βενιαμιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.13| και διερρηξαν τα ιματια αυτων και επεθηκαν εκαστος τον μαρσιππον αυτου επι τον ονον αυτου, και επεστρεψαν εις την πολιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.14| εισηλθε δε ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου προς ᾿Ιωσηφ, ετι αυτου οντος εκει, και επεσον εναντιον αυτου επι την γην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.15| ειπε δε αυτοις ᾿Ιωσηφ· τι το πραγμα τουτο εποιησατε; ουκ οιδατε οτι οιωνισμω οιωνιειται ο ανθρωπος, οιος εγω; 16 ειπε δε ᾿Ιουδας· τι αντερουμεν τω κυριω, η τι λαλησομεν, η τι δικαιωθωμεν; ο Θεος δε ευρε την αδικιαν των παιδων σου. ιδου εσμεν οικεται τω κυριω ημων, και ημεις και παρ᾿ ω ευρεθη το κονδυ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.17| ειπε δε ᾿Ιωσηφ· μη μοι γενοιτο ποιησαι το ρημα τουτο· ο ανθρωπος, παρ᾿ ω ευρεθη το κονδυ αυτος εσται μου παις. υμεις δε αναβητε μετα σωτηριας προς τον πατερα υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.18| ᾿Εγγισας δε αυτω ᾿Ιουδας ειπε· δεομαι, κυριε· λαλησατω ο παις σου ρημα εναντιον σου, και μη θυμωθης τω παιδι σου, οτι συ ει μετα Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.19| κυριε, συ ηρωτησας τους παιδας σου, λεγων· ει εχετε πατερα η αδελφον; 20 και ειπαμεν τω κυριω· εστιν ημιν πατηρ πρεσβυτερος και παιδιον γηρους νεωτερον αυτω, και ο αδελφος αυτου απεθανεν, αυτος δε μονος υπελειφθη τη μητρι αυτου, ο δε πατηρ αυτον ηγαπησεν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.21| ειπας δε τοις παισι σου· καταγαγετε αυτον προς με, και επιμελουμαι αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.22| και ειπαμεν τω κυριω· ου δυνησεται το παιδιον καταλιπειν τον πατερα αυτου· εαν δε καταλιπῃ τον πατερα, αποθανειται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.23| συ δε ειπας τοις παισι σου· εαν μη καταβη ο αδελφος υμων ο νεωτερος μεθ᾿ υμων, ου προσθησεσθε ιδειν το προσωπον μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.24| εγενετο δε ηνικα ανεβημεν προς τον παιδα σου πατερα ημων, απηγγειλαμεν αυτω τα ρηματα του κυριου ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.25| ειπε δε ο πατηρ ημων· βαδισατε παλιν και αγορασατε ημιν μικρα βρωματα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.26| ημεις δε ειπομεν· ου δυνησομεθα καταβηναι. αλλ᾿ ει μεν ο αδελφος ημων ο νεωτερος καταβαινει μεθ᾿ ημων, καταβησομεθα· ου γαρ δυνησομεθα ιδειν το προσωπον του ανθρωπου, του αδελφου ημων του νεωτερου μη οντος μεθ᾿ ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.27| ειπε δε ο παις σου, ο πατηρ ημων προς ημας· υμεις γινωσκετε οτι δυο ετεκε μοι η γυνη·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.28| και εξηλθεν ο εις απ᾿ εμου, και ειπατε οτι θηριοβρωτος γεγονε, και ουκ ειδον αυτον αχρι νυν·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.29| εαν ουν λαβητε και τουτον εκ του προσωπου μου και συμβη αυτω μαλακια εν τη οδω, και καταξετε μου το γηρας μετα λυπης εις ᾅδου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.30| νυν ουν εαν εισπορευωμαι προς τον παιδα σου, πατερα δε ημων, και το παιδιον μη η μεθ᾿ ημων, η δε ψυχη αυτου εκκρεμαται εκ της τουτου ψυχης,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.31| και εσται εν τω ιδειν αυτον μη ὂν το παιδιον μεθ᾿ ημων, τελευτησει, και καταξουσιν οι παιδες σου το γηρας του παιδος σου, πατρος δε ημων, μετα λυπης εις ᾅδου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.32| ο γαρ παις σου παρα του πατρος εκδεδεκται το παιδιον λεγων· εαν μη αγαγω αυτον προς σε και στησω αυτον ενωπιον σου, ημαρτηκως εσομαι εις τον πατερα πασας τας ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.33| νυν ουν παραμενω σοι παις αντι του παιδιου, οικετης του κυριου· το δε παιδιον αναβητω μετα των αδελφων αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.34| πως γαρ αναβησομαι προς τον πατερα, του παιδιου μη οντος μεθ᾿ ημων; ινα μη ιδω τα κακα, α ευρησει τον πατερα μου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.Κ ΑΙ ουκ ηδυνατο ᾿Ιωσηφ ανεχεσθαι παντων των παρεστηκοτων αυτω, αλλ᾿ ειπεν· εξαποστειλατε παντας απ᾿ εμου. και ου παρειστηκει ουδεις τω ᾿Ιωσηφ, ηνικα ανεγνωριζετο τοις αδελφοις αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.2| και αφηκε φωνην μετα κλαυθμου· ηκουσαν δε παντες οι Αιγυπτιοι, και ακουστον εγενετο εις τον οικον Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.3| ειπε δε ᾿Ιωσηφ προς τους αδελφους αυτου· εγω ειμι ᾿Ιωσηφ. ετι ο πατηρ μου ζη; και ουκ ηδυναντο οι αδελφοι αποκριθηναι αυτω· εταραχθησαν γαρ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.4| ειπε δε ᾿Ιωσηφ προς τους αδελφους αυτου· εγγισατε προς με, και ηγγισαν. και ειπεν· εγω ειμι ᾿Ιωσηφ ο αδελφος υμων, ὃν απεδοσθε εις Αιγυπτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.5| νυν ουν μη λυπεισθε, μηδε σκληρον υμιν φανητω, οτι απεδοσθε με ωδε· εις γαρ ζωην απεστειλε με ο Θεος εμπροσθεν υμων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.6| τουτο γαρ δευτερον ετος λιμος επι της γης, και ετι λοιπα πεντε ετη, εν οις ουκ εστιν αροτριασις ουδε αμητος·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.7| απεστειλε γαρ με ο Θεος εμπροσθεν υμων, υπολειπεσθαι υμιν καταλειμμα επι της γης και εκθρεψαι υμων καταλειψιν μεγαλην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.8| νυν ουχ υμεις με απεσταλκατε ωδε, αλλ᾿ η ο Θεος, και εποιησε με ως πατερα Φαραω και κυριον παντος του οικου αυτου και αρχοντα πασης γης Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.9| σπευσαντες ουν αναβητε προς τον πατερα μου και ειπατε αυτω· ταδε λεγει ο υιος σου ᾿Ιωσηφ· εποιησε με ο Θεος κυριον πασης γης Αιγυπτου· καταβηθι ουν προς με και μη μεινῃς·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.10| και κατοικησεις εν γη Γεσεμ ᾿Αραβιας και εσῃ εγγυς μου συ και οι υιοι σου και οι υιοι των υιων σου, τα προβατα σου και οι βοες σου και οσα σοι εστι,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.11| και εκθρεψω σε εκει· ετι γαρ πεντε ετη λιμος· ινα μη εκτριβης συ και οι υιοι σου και παντα τα υπαρχοντα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.12| ιδου οι οφθαλμοι υμων βλεπουσι και οι οφθαλμοι Βενιαμιν του αδελφου μου, οτι το στομα μου το λαλουν προς υμας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.13| απαγγειλατε ουν τω πατρι μου πασαν την δοξαν μου την εν Αιγυπτω και οσα ειδετε, και ταχυναντες καταγαγετε τον πατερα μου ωδε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.14| και επιπεσων επι τον τραχηλον Βενιαμιν του αδελφου αυτου εκλαυσεν επ᾿ αυτω, και Βενιαμιν εκλαυσεν επι τω τραχηλω αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.15| και καταφιλησας παντας τους αδελφους αυτου εκλαυσεν επ᾿ αυτοις, και μετα ταυτα ελαλησαν οι αδελφοι αυτου προς αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.16| Και διεβοηθη η φωνη εις τον οικον Φαραω λεγοντες· ηκασιν οι αδελφοι ᾿Ιωσηφ. εχαρη δε Φαραω και η θεραπεια αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.17| ειπε δε Φαραω προς ᾿Ιωσηφ· ειπον τοις αδελφοις σου, τουτο ποιησατε· γεμισατε τα φορεια υμων και απελθετε εις γην Χανααν 18 και αναλαβοντες τον πατερα υμων και τα υπαρχοντα υμων ηκετε προς με, και δωσω υμιν παντων των αγαθων Αιγυπτου, και φαγεσθε τον μυελον της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.19| συ δε εντειλαι ταυτα, λαβειν αυτοις αμαξας εκ γης Αιγυπτου τοις παιδιοις υμων και ταις γυναιξιν υμων. και αναλαβοντες τον πατερα υμων παραγινεσθε·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.20| και μη φεισησθε τοις οφθαλμοις των σκευων υμων, τα γαρ παντα αγαθα Αιγυπτου υμιν εσται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.21| εποιησαν δε ουτως οι υιοι ᾿Ισραηλ· εδωκε δε ᾿Ιωσηφ αυτοις αμαξας κατα τα ειρημενα υπο Φαραω του βασιλεως και εδωκεν αυτοις επισιτισμον εις την οδον,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.22| και πασιν εδωκε δισσας στολας, τω δε Βενιαμιν εδωκε τριακοσιους χρυσους και πεντε εξαλλασσουσας στολας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.23| και τω πατρι αυτου απεστειλε κατα τα αυτα και δεκα ονους αιροντας απο παντων των αγαθων Αιγυπτου και δεκα ημιονους αιρουσας αρτους τω πατρι αυτου εις οδον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.24| εξαπεστειλε δε τους αδελφους αυτου και επορευθησαν· και ειπεν αυτοις· μη οργιζεσθε εν τη οδω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.25| Και ανεβησαν εξ Αιγυπτου και ηλθον εις γην Χανααν προς ᾿Ιακωβ τον πατερα αυτων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.26| και ανηγγειλαν αυτω λεγοντες· οτι ο υιος σου ᾿Ιωσηφ ζη, και αυτος αρχει πασης γης Αιγυπτου. και εξεστη τη διανοιᾳ ᾿Ιακωβ· ου γαρ επιστευσεν αυτοις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.27| ελαλησαν δε αυτω παντα τα ρηθεντα υπο ᾿Ιωσηφ, οσα ειπεν αυτοις. ιδων δε τας αμαξας, ας απεστειλεν ᾿Ιωσηφ ωστε αναλαβειν αυτον, ανεζωπυρησε το πνευμα ᾿Ιακωβ του πατρος αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.28| ειπε δε ᾿Ισραηλ· μεγα μοι εστιν, ει ετι ᾿Ιωσηφ ο υιος μου ζη· πορευθεις οψομαι αυτον προ του αποθανειν με.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.ΑΠΑΡΑΣ δε ᾿Ισραηλ, αυτος και παντα τα αυτου, ηλθεν επι το φρεαρ του ορκου και εθυσε θυσιαν τω Θεω του πατρος αυτου ᾿Ισαακ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.2| ειπε δε ο Θεος τω ᾿Ισραηλ εν οραματι της νυκτος, ειπων· ᾿Ιακωβ, ᾿Ιακωβ, ο δε ειπε· τι εστιν; 3 ο δε λεγει αυτω· εγω ειμι ο Θεος των πατερων σου· μη φοβου καταβηναι εις Αιγυπτον· εις γαρ εθνος μεγα ποιησω σε εκει,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.4| και εγω καταβησομαι μετα σου εις Αιγυπτον, και εγω αναβιβασω σε εις τελος, και ᾿Ιωσηφ επιβαλει τας χειρας αυτου επι τους οφθαλμους σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.5| ανεστη δε ᾿Ιακωβ απο του φρεατος του ορκου, και ανελαβον οι υιοι ᾿Ισραηλ τον πατερα αυτων και την αποσκευην και τας γυναικας αυτων επι τας αμαξας ας απεστειλεν ᾿Ιωσηφ ἆραι αυτον,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.6| και αναλαβοντες τα υπαρχοντα αυτων και πασαν την κτησιν, ἣν εκτησαντο εν γη Χανααν, εισηλθον εις Αιγυπτον, ᾿Ιακωβ και παν το σπερμα αυτου μετ᾿ αυτου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.7| υιοι και υιοι των υιων αυτου μετ᾿ αυτου, θυγατερες και θυγατερες των θυγατερων αυτου· και παν το σπερμα αυτου ηγαγεν εις Αιγυπτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.8| Ταυτα δε τα ονοματα των υιων ᾿Ισραηλ των εισελθοντων εις Αιγυπτον αμα ᾿Ιακωβ τω πατρι αυτων. ᾿Ιακωβ και υιοι αυτου· πρωτοτοκος ᾿Ιακωβ Ρουβην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.9| υιοι δε Ρουβην· ᾿Ενωχ και Φαλλους, ᾿Ασρων και Χαρμι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.10| υιοι δε Συμεων· ᾿Ιεμουηλ και ᾿Ιαμειν και ᾿Αωδ και ᾿Ιαχειν και Σααρ και Σαουλ υιος της Χανανιτιδος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.11| υιοι δε Λευΐ· Γηρσων, Κααθ και Μεραρι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.12| υιοι δε ᾿Ιουδα· ῍Ηρ και Αυναν και Σηλωμ και Φαρες και Ζαρα· απεθανε δε ῍Ηρ και Αυναν εν γη Χανααν· εγενοντο δε υιοι Φαρες· ᾿Εσρων και ᾿Ιεμουηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.13| υιοι δε ᾿Ισσαχαρ· Θωλα και Φουα και ᾿Ιασουβ και Ζαμβραμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.14| υιοι δε Ζαβουλων· Σερεδ και ᾿Αλλων και ᾿Αχοηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.15| ουτοι υιοι Λειας, ους ετεκε τω ᾿Ιακωβ εν Μεσοποταμιᾳ της Συριας, και Δειναν την θυγατερα αυτου· πασαι αι ψυχαι, υιοι και θυγατερες, τριακοντα τρεις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.16| υιοι δε Γαδ· Σαφων και ᾿Αγγις και Σαυνις και Θασοβαν και ᾿Αηδεις και ᾿Αροηδεις και ᾿Αρεηλεις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.17| υιοι δε ᾿Ασηρ· ᾿Ιεμνα, ᾿Ιεσσουα και ᾿Ιεουλ και Βαρια και Σαρα αδελφη αυτων. υιοι δε Βαρια· Χοβορ και Μελχιιλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.18| ουτοι υιοι Ζελφας, ἣν εδωκε Λαβαν Λειᾳ τη θυγατρι αυτου, ἣ ετεκε τουτους τω ᾿Ιακωβ δεκαεξ ψυχας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.19| υιοι δε Ραχηλ γυναικος ᾿Ιακωβ· ᾿Ιωσηφ και Βενιαμιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.20| εγενοντο δε υιοι ᾿Ιωσηφ εν γη Αιγυπτου, ους ετεκεν αυτω ᾿Ασεννεθ θυγατηρ Πετεφρη ιερεως ῾Ηλιουπολεως, τον Μανασση και τον ᾿Εφραΐμ. εγενοντο δε υιοι Μανασση, ους ετεκεν αυτω η παλλακη η Συρα, τον Μαχιρ· Μαχιρ δε εγεννησε τον Γαλααδ. υιοι δε ᾿Εφραΐμ αδελφου Μανασση· Σουταλααμ και Τααμ. υιοι δε Σουταλααμ· ᾿Εδεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.21| υιοι δε Βενιαμιν· Βαλα και Χοβωρ και ᾿Ασβηλ· εγενοντο δε υιοι Βαλα· Γηρα και Νεομαν και ᾿Αγχις και Ρως και Μαμφιμ και ᾿Οφιμιν. Γηρα δε εγεννησε τον ᾿Αραδ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.22| ουτοι υιοι Ραχηλ, ους ετεκε τω ᾿Ιακωβ· πασαι αι ψυχαι δεκαοκτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.23| υιοι δε Δαν· ᾿Ασομ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.24| και υιοι Νεφθαλειμ· ᾿Ασιηλ και Γωυνι και ᾿Ισσααρ και Συλλημ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.25| ουτοι υιοι Βαλας, ἣν εδωκε Λαβαν Ραχηλ τη θυγατρι αυτου, ἣ ετεκε τουτους τω ᾿Ιακωβ· πασαι αι ψυχαι επτα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.26| πασαι δε αι ψυχαι αι εισελθουσαι μετα ᾿Ιακωβ εις Αιγυπτον, οι εξελθοντες εκ των μηρων αυτου, χωρις των γυναικων υιων ᾿Ιακωβ, πασαι ψυχαι εξηκονταεξ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.27| υιοι δε ᾿Ιωσηφ οι γενομενοι αυτω εν γη Αιγυπτω ψυχαι εννεα. πασαι ψυχαι οικου ᾿Ιακωβ αι εισελθουσαι μετα ᾿Ιακωβ εις Αιγυπτον ψυχαι εβδομηκονταπεντε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.28| Τον δε ᾿Ιουδαν απεστειλεν εμπροσθεν αυτου προς ᾿Ιωσηφ συναντησαι αυτω καθ᾿ ῾Ηρωων πολιν, εις γην Ραμεσση.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.29| ζευξας δε ᾿Ιωσηφ τα αρματα αυτου ανεβη εις συναντησιν ᾿Ισραηλ τω πατρι αυτου καθ᾿ ῾Ηρωων πολιν και οφθεις αυτω επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου και εκλαυσε κλαυθμω πιονι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.30| και ειπεν ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσηφ· αποθανουμαι απο του νυν, επει εωρακα το προσωπον σου· ετι γαρ συ ζης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.31| ειπε δε ᾿Ιωσηφ προς τους αδελφους αυτου· αναβας απαγγελω τω Φαραω και ερω αυτω· οι αδελφοι μου και ο οικος του πατρος μου, οἳ ησαν εν γη Χανααν, ηκασι προς με·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.32| οι δε ανδρες εισι ποιμενες· ανδρες γαρ κτηνοτροφοι ησαν· και τα κτηνη και τους βοας και παντα τα αυτων αγηοχασιν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.33| εαν ουν καλεσῃ υμας Φαραω και ειπῃ υμιν· τι το εργον υμων εστιν; 34 ερειτε· ανδρες κτηνοτροφοι εσμεν οι παιδες σου εκ παιδος εως του νυν, και ημεις και οι πατερες ημων, ινα κατοικησητε εν γη Γεσεμ ᾿Αραβιας· βδελυγμα γαρ εστιν Αιγυπτιοις πας ποιμην προβατων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.ΕΛΘΩΝ δε ᾿Ιωσηφ απηγγειλε τω Φαραω λεγων· ο πατηρ μου και οι αδελφοι μου και τα κτηνη και οι βοες αυτων και παντα τα αυτων ηλθον εκ γης Χανααν και ιδου εισιν εν γη Γεσεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.2| απο δε των αδελφων αυτου παρελαβε πεντε ανδρας και εστησεν αυτους εναντιον Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.3| και ειπε Φαραω τοις αδελφοις ᾿Ιωσηφ· τι το εργον υμων; οι δε ειπαν τω Φαραω· ποιμενες προβατων οι παιδες σου, και ημεις και οι πατερες ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.4| ειπαν δε τω Φαραω· παροικειν εν τη γη ηκαμεν· ου γαρ εστι νομη τοις κτηνεσι των παιδων σου, ενισχυσε γαρ ο λιμος εν γη Χανααν· νυν ουν κατοικησωμεν οι παιδες σου εν γη Γεσεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.5| ειπε δε Φαραω τω ᾿Ιωσηφ· κατοικειτωσαν εν γη Γεσεμ· ει δε επιστῃ οτι εισιν εν αυτοις ανδρες δυνατοι, καταστησον αυτους αρχοντας των εμων κτηνων. ῏Ηλθον δε εις Αιγυπτον προς ᾿Ιωσηφ ᾿Ιακωβ και οι υιοι αυτου, και ηκουσε Φαραω βασιλευς Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.6| και ειπε Φαραω προς ᾿Ιωσηφ λεγων· ο πατηρ σου και οι αδελφοι σου ηκασι προς σε· ιδου η γη Αιγυπτου εναντιον σου εστιν· εν τη βελτιστῃ γη κατοικισον τον πατερα σου και τους αδελφους σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.7| εισηγαγε δε ᾿Ιωσηφ ᾿Ιακωβ τον πατερα αυτου και εστησεν αυτον εναντιον Φαραω, και ηυλογησεν ᾿Ιακωβ τον Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.8| ειπε δε Φαραω τω ᾿Ιακωβ· ποσα ετη ημερων της ζωης σου; 9 και ειπεν ᾿Ιακωβ τω Φαραω· αι ημεραι των ετων της ζωης μου, ας παροικω, εκατον τριακοντα ετη· μικραι και πονηραι γεγονασιν αι ημεραι των ετων της ζωης μου, ουκ αφικοντο εις τας ημερας των ετων της ζωης των πατερων μου, ας ημερας παρῴκησαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.10| και ευλογησας ᾿Ιακωβ τον Φαραω εξηλθεν απ᾿ αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.11| και κατῴκισεν ᾿Ιωσηφ τον πατερα αυτου και τους αδελφους αυτου και εδωκεν αυτοις κατασχεσιν εν γη Αιγυπτω εν τη βελτιστῃ γη, εν γη Ραμεσση, καθα προσεταξε Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.12| και εσιτομετρει ᾿Ιωσηφ τω πατρι αυτου και τοις αδελφοις και παντι τω οικω του πατρος αυτου σιτον κατα σωμα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.13| Σιτος δε ουκ ην εν πασῃ τη γη· ενισχυσε γαρ ο λιμος σφοδρα. εξελιπε δε η γη Αιγυπτου και η γη Χανααν απο του λιμου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.14| συνηγαγε δε ᾿Ιωσηφ παν το αργυριον το ευρεθεν εν γη Αιγυπτου και εν γη Χανααν του σιτου, ου ηγοραζον, και εσιτομετρει αυτοις, και εισηνεγκεν ᾿Ιωσηφ παν το αργυριον εις τον οικον Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.15| και εξελιπε παν το αργυριον εκ γης Αιγυπτου και εκ γης Χανααν. ηλθον δε παντες οι Αιγυπτιοι προς ᾿Ιωσηφ, λεγοντες· δος ημιν αρτους, και ινατι αποθνησκομεν εναντιον σου; εκλελοιπε γαρ το αργυριον ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.16| ειπε δε αυτοις ᾿Ιωσηφ· φερετε τα κτηνη υμων, και δωσω υμιν αρτους αντι των κτηνων υμων, ει εκλελοιπε το αργυριον υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.17| ηγαγον δε τα κτηνη αυτων προς ᾿Ιωσηφ, και εδωκεν αυτοις ᾿Ιωσηφ αρτους αντι των ιππων και αντι των προβατων και αντι των βοων και αντι των ονων και εξεθρεψεν αυτους εν αρτοις αντι παντων των κτηνων αυτων εν τω ενιαυτω εκεινω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.18| εξηλθε δε το ετος εκεινο, και ηλθον προς αυτον εν τω ετει τω δευτερω και ειπαν αυτω· μη ποτε εκτριβωμεν απο του κυριου ημων; ει γαρ εκλελοιπε το αργυριον ημων και τα υπαρχοντα και τα κτηνη προς σε τον κυριον, και ουχ υπολελειπται ημιν εναντιον του κυριου ημων αλλ᾿ η το ιδιον σωμα και η γη ημων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.19| ινα ουν μη αποθανωμεν εναντιον σου και η γη ερημωθη, κτησαι ημας και την γην ημων αντι αρτων, και εσομεθα ημεις και η γη ημων παιδες τω Φαραω· δος σπερμα, ινα σπειρωμεν και ζωμεν και μη αποθανωμεν και η γη ουκ ερημωθησεται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.20| και εκτησατο ᾿Ιωσηφ πασαν την γην των Αιγυπτιων τω Φαραω· απεδοντο γαρ οι Αιγυπτιοι την γην αυτων τω Φαραω, επεκρατησε γαρ αυτων ο λιμος· και εγενετο η γη τω Φαραω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.21| και τον λαον κατεδουλωσατο αυτω εις παιδας απ᾿ ακρων οριων Αιγυπτου εως των ακρων,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.22| χωρις της γης των ιερεων μονον· ουκ εκτησατο ταυτην ᾿Ιωσηφ, εν δοσει γαρ εδωκε δομα τοις ιερευσι Φαραω, και ησθιον την δοσιν, ἣν εδωκεν αυτοις Φαραω· δια τουτο ουκ απεδοντο την γην αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.23| ειπε δε ᾿Ιωσηφ πασι τοις Αιγυπτιοις· ιδου κεκτημαι υμας και την γην υμων σημερον τω Φαραω· λαβετε εαυτοις σπερμα και σπειρατε την γην,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.24| και εσται τα γεννηματα αυτης και δωσετε το πεμπτον μερος τω Φαραω, τα δε τεσσαρα μερη εσται υμιν αυτοις εις σπερμα τη γη και εις βρωσιν υμιν και πασι τοις εν τοις οικοις υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.25| και ειπαν· σεσωκας ημας, ευρομεν χαριν εναντιον του κυριου ημων και εσομεθα παιδες τω Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.26| και εθετο αυτοις ᾿Ιωσηφ εις προσταγμα εως της ημερας ταυτης, επι γης Αιγυπτου τω Φαραω αποπεμπτουν, χωρις της γης των ιερεων μονον· ουκ ην τω Φαραω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.27| Κατῴκησε δε ᾿Ισραηλ εν γη Αιγυπτω επι γης Γεσεμ και εκληρονομησαν επ᾿ αυτης και ηυξηθησαν και επληθυνθησαν σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.28| επεζησε δε ᾿Ιακωβ εν γη Αιγυπτω δεκαεπτα ετη· και εγενοντο αι ημεραι ᾿Ιακωβ ενιαυτων της ζωης αυτου εκατον τεσσαρακονταεπτα ετη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.29| ηγγισαν δε αι ημεραι ᾿Ισραηλ του αποθανειν, και εκαλεσε τον υιον αυτου ᾿Ιωσηφ και ειπεν αυτω· ει ευρηκα χαριν εναντιον σου, υποθες την χειρα σου υπο τον μηρον μου και ποιησεις επ᾿ εμε ελεημοσυνην και αληθειαν του μη με θαψαι εν Αιγυπτω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.30| αλλα κοιμηθησομαι μετα των πατερων μου, και αρεις με εξ Αιγυπτου και θαψεις με εν τω ταφω αυτων. ο δε ειπεν· εγω ποιησω κατα το ρημα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.31| ειπε δε· ομοσον μοι. και ωμοσεν αυτω. και προσεκυνησεν ᾿Ισραηλ επι το ακρον της ραβδου αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.ΕΓΕΝΕΤΟ δε μετα τα ρηματα ταυτα και απηγγελη τω ᾿Ιωσηφ, οτι ο πατηρ σου ενοχλειται. και αναλαβων τους δυο υιους αυτου, τον Μανασση και τον ᾿Εφραΐμ, ηλθε προς ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.2| απηγγελη δε τω ᾿Ιακωβ λεγοντες· ιδου ο υιος σου ᾿Ιωσηφ ερχεται προς σε. και ενισχυσας ᾿Ισραηλ εκαθησεν επι την κλινην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.3| και ειπεν ᾿Ιακωβ τω ᾿Ιωσηφ· ο Θεος μου ωφθη μοι εν Λουζα εν γη Χανααν και ευλογησε με 4 και ειπε μοι· ιδου εγω αυξανω σε και πληθυνω σε και ποιησω σε εις συναγωγας εθνων και δωσω σοι την γην ταυτην και τω σπερματι σου μετα σε εις κατασχεσιν αιωνιον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.5| νυν ουν οι δυο υιοι σου οι γενομενοι σοι εν γη Αιγυπτω προ του με ελθειν προς σε εις Αιγυπτον, εμοι εισιν, ᾿Εφραΐμ και Μανασση, ως Ρουβην και Συμεων εσονται μοι·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.6| τα δε εκγονα, α εαν γεννησῃς μετα ταυτα, εσονται επι τω ονοματι των αδελφων αυτων· κληθησονται επι τοις εκεινων κληροις.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.7| εγω δε ηνικα ηρχομην εκ Μεσοποταμιας της Συριας, απεθανε Ραχηλ η μητηρ σου εν γη Χανααν, εγγιζοντος μου κατα τον ιπποδρομον Χαβραθα της γης του ελθειν ᾿Εφραθα, και κατωρυξα αυτην εν τη οδω του ιπποδρομου (αυτη εστι Βηθλεεμ).<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.8| ιδων δε ᾿Ισραηλ τους υιους ᾿Ιωσηφ ειπε· τινες σοι ουτοι; 9 ειπε δε ᾿Ιωσηφ τω πατρι αυτου· υιοι μου εισιν, ους εδωκε μοι ο Θεος ενταυθα. και ειπεν ᾿Ιακωβ· προσαγαγε μοι αυτους, ινα ευλογησω αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.10| οι οφθαλμοι δε ᾿Ισραηλ εβαρυωπησαν απο του γηρως, και ουκ ηδυνατο βλεπειν· και ηγγισεν αυτους προς αυτον, και εφιλησεν αυτους και περιελαβεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.11| και ειπεν ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσηφ· ιδου του προσωπου σου ουκ εστερηθην, και ιδου εδειξε μοι ο Θεος και το σπερμα σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.12| και εξηγαγε αυτους ᾿Ιωσηφ απο των γονατων αυτου, και προσεκυνησαν αυτω επι προσωπον επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.13| λαβων δε ᾿Ιωσηφ τους δυο υιους αυτου, τον τε ᾿Εφραΐμ εν τη δεξια, εξ αριστερων δε ᾿Ισραηλ, τον δε Μανασση εξ αριστερων, εκ δεξιων δε ᾿Ισραηλ, ηγγισεν αυτους αυτω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.14| εκτεινας δε ᾿Ισραηλ την χειρα την δεξιαν επεβαλεν επι την κεφαλην ᾿Εφραΐμ, ουτος δε ην ο νεωτερος, και την αριστεραν επι την κεφαλην Μανασση, εναλλαξ τας χειρας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.15| και ευλογησεν αυτους και ειπεν· ο Θεος, ω ευηρεστησαν οι πατερες μου ενωπιον αυτου, ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ, ο Θεος ο τρεφων με εκ νεοτητος εως της ημερας ταυτης,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.16| ο αγγελος ο ρυομενος με εκ παντων των κακων ευλογησαι τα παιδια ταυτα, και επικληθησεται εν αυτοις το ονομα μου και το ονομα των πατερων μου ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ, και πληθυνθειησαν εις πληθος πολυ επι της γης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.17| ιδων δε ᾿Ιωσηφ οτι επεβαλεν ο πατηρ αυτου την χειρα την δεξιαν αυτου επι την κεφαλην ᾿Εφραΐμ, βαρυ αυτω κατεφανη, και αντελαβετο ᾿Ιωσηφ της χειρος του πατρος αυτου αφελειν αυτην απο της κεφαλης ᾿Εφραΐμ επι την κεφαλην Μανασση.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.18| ειπε δε ᾿Ιωσηφ τω πατρι αυτου· ουχ ουτως, πατερ, ουτος γαρ ο πρωτοτοκος· επιθες την δεξιαν σου επι την κεφαλην αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.19| και ουκ ηθελησεν, αλλα ειπεν· οιδα, τεκνον, οιδα· και ουτος εσται εις λαον, και ουτος υψωθησεται· αλλα ο αδελφος αυτου ο νεωτερος μειζων αυτου εσται, και το σπερμα αυτου εσται εις πληθος εθνων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.20| και ευλογησεν αυτους εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγων· εν υμιν ευλογηθησεται ᾿Ισραηλ λεγοντες· ποιησαι σε ο Θεος ως ᾿Εφραΐμ και ως Μανασση. και εθηκε τον ᾿Εφραΐμ εμπροσθεν του Μανασση.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.21| ειπε δε ᾿Ισραηλ τω ᾿Ιωσηφ· ιδου εγω αποθνησκω, και εσται ο Θεος μεθ᾿ υμων και αποστρεψει υμας εις την γην των πατερων υμων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.22| εγω δε διδωμι σοι Σικιμα εξαιρετον υπερ τους αδελφους σου, ἣν ελαβον εκ χειρος ᾿Αμορραιων εν μαχαιρᾳ μου και τοξω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.ΕΚΑΛΕΣΕ δε ᾿Ιακωβ τους υιους αυτου και ειπεν αυτοις· συναχθητε, ινα αναγγειλω υμιν, τι απαντησει υμιν επ᾿ εσχατων των ημερων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.2| αθροισθητε και ακουσατε μου, υιοι ᾿Ιακωβ, ακουσατε ᾿Ισραηλ του πατρος υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.3| Ρουβην, πρωτοτοκος μου, συ ισχυς μου και αρχη τεκνων μου, σκληρος φερεσθαι και σκληρος αυθαδης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.4| εξυβρισας ως υδωρ, μη εκζεσῃς· ανεβης γαρ επι την κοιτην του πατρος σου· τοτε εμιανας την στρωμνην, ου ανεβης.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.5| Συμεων και Λευΐ αδελφοι· συνετελεσαν αδικιαν εξ αιρεσεως αυτων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.6| εις βουλην αυτων μη ελθοι η ψυχη μου, και επι τη συστασει αυτων μη ερεισαι τα ηπατα μου, οτι εν τω θυμω αυτων απεκτειναν ανθρωπους και εν τη επιθυμιᾳ αυτων ενευροκοπησαν ταυρον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.7| επικαταρατος ο θυμος αυτων, οτι αυθαδης, και η μηνις αυτων, οτι εσκληρυνθη· διαμεριω αυτους εν ᾿Ιακωβ και διασπερω αυτους εν ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.8| ᾿Ιουδα, σε αινεσαισαν οι αδελφοι σου· αι χειρες σου επι νωτου των εχθρων σου· προσκυνησουσι σοι οι υιοι του πατρος σου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.9| σκυμνος λεοντος ᾿Ιουδα· εκ βλαστου, υιε μου, ανεβης· αναπεσων εκοιμηθης ως λεων και ως σκυμνος· τις εγερει αυτον; 10 ουκ εκλειψει αρχων εξ ᾿Ιουδα και ηγουμενος εκ των μηρων αυτου, εως εαν ελθῃ τα αποκειμενα αυτω, και αυτος προσδοκια εθνων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.11| δεσμευων προς αμπελον τον πωλον αυτου και τη ελικι τον πωλον της ονου αυτου· πλυνει εν οινω την στολην αυτου και εν αιματι σταφυλης την περιβολην αυτου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.12| χαροποιοι οι οφθαλμοι αυτου απο οινου, και λευκοι οι οδοντες αυτου η γαλα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.13| Ζαβουλων παραλιος κατοικησει, και αυτος παρ᾿ ορμον πλοιων, και παρατενει εως Σιδωνος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.14| ᾿Ισσαχαρ το καλον επεθυμησεν αναπαυομενος ανα μεσον των κληρων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.15| και ιδων την αναπαυσιν οτι καλη, και την γην οτι πιων, υπεθηκε τον ωμον αυτου εις το πονειν και εγενηθη ανηρ γεωργος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.16| Δαν κρινει το λαον αυτου, ωσει και μια φυλη εν ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.17| και γενηθητω Δαν οφις εφ᾿ οδου, εγκαθημενος επι τριβου, δακνων πτερναν ιππου, και πεσειται ο ιππευς εις τα οπισω,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.18| την σωτηριαν περιμενων Κυριου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.19| Γαδ, πειρατηριον πειρατευσει αυτον, αυτος δε πειρατευσει αυτον κατα ποδας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.20| ᾿Ασηρ, πιων αυτου ο αρτος, και αυτος δωσει τρυφην αρχουσι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.21| Νεφθαλειμ στελεχος ανειμενον, επιδιδους εν τω γεννηματι καλλος.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.22| υιος ηυξημενος ᾿Ιωσηφ, υιος ηυξημενος μου ζηλωτος, υιος μου νεωτατος· προς με αναστρεψον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.23| εις ὃν διαβουλευομενοι ελοιδορουν, και ενειχον αυτω κυριοι τοξευματων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.24| και συνετριβη μετα κρατους τα τοξα αυτων, και εξελυθη τα νευρα βραχιονων χειρος αυτων δια χειρα δυναστου ᾿Ιακωβ, εκειθεν ο κατισχυσας ᾿Ισραηλ· παρα Θεου του πατρος σου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.25| και εβοηθησε σοι ο Θεος ο εμος και ευλογησε σε ευλογιαν ουρανου ανωθεν και ευλογιαν γης εχουσης παντα· εινεκεν ευλογιας μαστων και μητρας,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.26| ευλογιας πατρος σου και μητρος σου· υπερισχυσεν υπερ ευλογιας ορεων μονιμων και επ᾿ ευλογιαις θινων αεναων· εσονται επι κεφαλην ᾿Ιωσηφ και επι κορυφης ων ηγησατο αδελφων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.27| Βενιαμιν λυκος αρπαξ· το πρωινον εδεται ετι και εις το εσπερας διδωσι τροφην.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.28| Παντες ουτοι υιοι ᾿Ιακωβ δωδεκα, και ταυτα ελαλησεν αυτοις ο πατηρ αυτων και ευλογησεν αυτους, εκαστον κατα την ευλογιαν αυτου ευλογησεν αυτους.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.29| και ειπεν αυτοις· εγω προστιθεμαι προς τον εμον λαον· θαψατε με μετα των πατερων μου εν τω σπηλαιω, ο εστιν εν τω αγρω ᾿Εφρων του Χετταιου,<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.30| εν τω σπηλαιω τω διπλω, τω απεναντι Μαμβρη, εν γη Χανααν, ὃ εκτησατο ῾Αβρααμ το σπηλαιον παρα ᾿Εφρων του Χετταιου εν κτησει μνημειου·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.31| εκει εθαψαν ῾Αβρααμ και Σαρραν την γυναικα αυτου, εκει εθαψαν ᾿Ισαακ και Ρεβεκκαν την γυναικα αυτου, εκει εθαψα Λειαν 32 εν κτησει του αγρου και του σπηλαιου του οντος εν αυτω παρα των υιων Χετ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.33| και κατεπαυσεν ᾿Ιακωβ επιτασσων τοις υιοις αυτου και εξαρας τους ποδας αυτου επι την κλινην εξελιπε και προσετεθη προς τον λαον αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.ΚΑΙ επιπεσων ᾿Ιωσηφ επι προσωπον του πατρος αυτου, εκλαυσεν αυτον και εφιλησεν αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.2| και προσεταξεν ᾿Ιωσηφ τοις παισιν αυτου τοις ενταφιασταις ενταφιασαι τον πατερα αυτου, και ενεταφιασαν οι ενταφιασται τον ᾿Ισραηλ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.3| και επληρωσαν αυτου τεσσαρακοντα ημερας· ουτω γαρ καταριθμουνται αι ημεραι της ταφης. και επενθησεν αυτον Αιγυπτος εβδομηκοντα ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.4| ᾿Επει δε παρηλθον αι ημεραι του πενθους, ελαλησεν ᾿Ιωσηφ προς τους δυναστας Φαραω λεγων· ει ευρον χαριν εναντιον υμων λαλησατε περι εμου εις τα ωτα Φαραω λεγοντες·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.5| ο πατηρ μου ωρκισε με λεγων· εν τω μνημειω ω ωρυξα εμαυτω εν γη Χανααν, εκει με θαψεις· νυν ουν αναβας θαψω τον πατερα μου και επανελευσομαι.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.6| και ειπε Φαραω τω ᾿Ιωσηφ· αναβηθι, θαψον τον πατερα σου, καθαπερ ωρκισε σε.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.7| και ανεβη ᾿Ιωσηφ θαψαι τον πατερα αυτου, και συνανεβησαν μετ᾿ αυτου παντες οι παιδες Φαραω και οι πρεσβυτεροι του οικου αυτου και παντες οι πρεσβυτεροι της γης Αιγυπτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.8| και πασα η πανοικια ᾿Ιωσηφ και οι αδελφοι αυτου και πασα η οικια η πατρικη αυτου, και την συγγενειαν αυτου και τα προβατα και τους βοας υπελιποντο εν γη Γεσεμ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.9| και συνανεβησαν μετ᾿ αυτου και αρματα και ιππεις, και εγενετο η παρεμβολη μεγαλη σφοδρα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.10| και παρεγενοντο εις αλωνα ᾿Αταδ, ο εστι περαν του ᾿Ιορδανου, και εκοψαντο αυτον κοπετον μεγαν και ισχυρον σφοδρα· και εποιησε το πενθος τω πατρι αυτου επτα ημερας.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.11| και ειδον οι κατοικοι της γης Χανααν το πενθος επι αλωνι ᾿Αταδ και ειπαν· πενθος μεγα τουτο εστι τοις Αιγυπτιοις· δια τουτο εκαλεσε το ονομα αυτου Πενθος Αιγυπτου, ο εστι περαν του ᾿Ιορδανου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.12| και εποιησαν αυτω ουτως οι υιοι αυτου 13 και ανελαβον αυτον οι υιοι αυτου εις γην Χανααν και εθαψαν αυτον εις το σπηλαιον το διπλουν, ὃ εκτησατο ῾Αβρααμ το σπηλαιον εν κτησει μνημειου παρα ᾿Εφρων του Χετταιου, κατεναντι Μαμβρη.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.14| και υπεστρεψεν ᾿Ιωσηφ εις Αιγυπτον, αυτος και οι αδελφοι αυτου και οι συναναβαντες θαψαι τον πατερα αυτου.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.15| ᾿Ιδοντες δε οι αδελφοι ᾿Ιωσηφ οτι τεθνηκεν ο πατηρ αυτων, ειπαν· μη ποτε μνησικακησῃ ημιν ᾿Ιωσηφ και ανταποδομα ανταποδω ημιν παντα τα κακα, α ενεδειξαμεθα εις αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.16| και παραγενομενοι προς ᾿Ιωσηφ ειπαν· ο πατηρ σου ωρκισε προ του τελευτησαι αυτον λεγων·<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.17| ουτως ειπατε ᾿Ιωσηφ· αφες αυτοις την αδικιαν και την αμαρτιαν αυτων, οτι πονηρα σοι ενεδειξαντο· και νυν δεξαι την αδικιαν των θεραποντων του Θεου του πατρος σου. και εκλαυσεν ᾿Ιωσηφ λαλουντων αυτων προς αυτον.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.18| και ελθοντες προς αυτον ειπαν· οιδε ημεις σοι ικεται.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.19| και ειπεν αυτοις ᾿Ιωσηφ· μη φοβεισθε, του γαρ Θεου ειμι εγω.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.20| υμεις εβουλευσασθε κατ᾿ εμου εις πονηρα, ο δε Θεος εβουλευσατο περι εμου εις αγαθα, οπως ἂν γενηθη ως σημερον και τραφη λαος πολυς.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.21| και ειπεν αυτοις· μη φοβεισθε· εγω διαθρεψω υμας και τας οικιας υμων. και παρεκαλεσεν αυτους και ελαλησεν αυτων εις την καρδιαν.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.22| Και κατῴκησεν ᾿Ιωσηφ εν Αιγυπτω, αυτος και οι αδελφοι αυτου και πασα η πανοικια του πατρος αυτου. και εζησεν ᾿Ιωσηφ ετη εκατον δεκα.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.23| και ειδεν ᾿Ιωσηφ ᾿Εφραΐμ παιδια εως τριτης γενεας, και οι υιοι Μαχειρ του υιου Μανασση ετεχθησαν επι μηρων ᾿Ιωσηφ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.24| και ειπεν ᾿Ιωσηφ τοις αδελφοις αυτου λεγων· εγω αποθνησκω· επισκοπη δε επισκεψεται ο Θεος υμας και αναξει υμας εκ της γης ταυτης εις την γην, ἣν ωμοσεν ο Θεος τοις πατρασιν ημων, ῾Αβρααμ, ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.25| και ωρκισεν ᾿Ιωσηφ τους υιους ᾿Ισραηλ λεγων· εν τη επισκοπη, ᾗ επισκεψηται ο Θεος υμας, και συνανοισετε τα οστα μου εντευθεν μεθ᾿ υμων.<br>Γενεσις-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.26| και ετελευτησεν ᾿Ιωσηφ ετων εκατον δεκα· και εθαψαν αυτον και εθηκαν εν τη σορω εν Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΤΑΥΤΑ τα ονοματα των υιων ᾿Ισραηλ των εισπεπορευμενων εις Αιγυπτον αμα ᾿Ιακωβ τω πατρι αυτων, εκαστος πανοικι αυτων εισηλθοσαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Ρουβην, Συμεων, Λευΐ, ᾿Ιουδας,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| ᾿Ισσαχαρ, Ζαβουλων και Βενιαμιν,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| Δαν και Νεφαθλειμ, Γαδ και ᾿Ασηρ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| ᾿Ιωσηφ δε ην εν Αιγυπτω. ησαν δε πασαι ψυχαι εξ ᾿Ιακωβ πεντε και εβδομηκοντα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| ετελευτησε δε ᾿Ιωσηφ και παντες οι αδελφοι αυτου και πασα η γενεα εκεινη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| οι δε υιοι ᾿Ισραηλ ηυξηθησαν και επληθυνθησαν και χυδαιοι εγενοντο. και κατισχυον σφοδρα σφοδρα, επληθυνε δε η γη αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| ᾿Ανεστη δε βασιλευς ετερος επ᾿ Αιγυπτον, ὃς ουκ ᾔδει τον ᾿Ιωσηφ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| ειπε δε τω εθνει αυτου· ιδου το γενος των υιων ᾿Ισραηλ μεγα πληθος και ισχυει υπερ ημας·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| δευτε ουν κατασοφισωμεθα αυτους, μη ποτε πληθυνθη, και ηνικα ἂν συμβη ημιν πολεμος, προστεθησονται και ουτοι προς τους υπεναντιους και εκπολεμησαντες ημας εξελευσονται εκ της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και επεστησεν αυτοις επιστατας των εργων, ινα κακωσωσιν αυτους εν τοις εργοις· και ᾠκοδομησαν πολεις οχυρας τω Φαραω, την τε Πειθωμ και Ραμεσση και ῎Ων, η εστιν ῾Ηλιουπολις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| καθοτι δε αυτους εταπεινουν, τοσουτω πλειους εγιγνοντο, και ισχυον σφοδρα σφοδρα· και εβδελυσσοντο οι Αιγυπτιοι απο των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και κατεδυναστευον οι Αιγυπτιοι τους υιους ᾿Ισραηλ βιᾳ 14 και κατωδυνων αυτων την ζωην εν τοις εργοις τοις σκληροις, τω πηλω και τη πλινθειᾳ και πασι τοις εργοις τοις εν τοις πεδιοις, κατα παντα τα εργα, ων κατεδουλουντο αυτους μετα βιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| Και ειπεν ο βασιλευς των Αιγυπτιων ταις μαιαις των ῾Εβραιων· τη μια αυτων ονομα Σεπφωρα, και το ονομα της δευτερας Φουα,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και ειπεν· οταν μαιουσθε τας ῾Εβραιας και ωσι προς τω τικτειν, εαν μεν αρσεν η, αποκτεινατε αυτο, εαν δε θηλυ, περιποιεισθε αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| εφοβηθησαν δε αι μαιαι τον Θεον και ουκ εποιησαν καθοτι συνεταξεν αυταις ο βασιλευς Αιγυπτου, και εζωογονουν τα αρσενα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| εκαλεσε δε ο βασιλευς Αιγυπτου τας μαιας και ειπεν αυταις· τι οτι εποιησατε το πραγμα τουτο και εζωογονειτε τα αρσενα; 19 ειπαν δε αι μαιαι τω Φαραω· ουχ ως γυναικες Αιγυπτου αι ῾Εβραιαι, τικτουσι γαρ πριν η εισελθειν προς αυτας τας μαιας· και ετικτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| ευ δε εποιει ο Θεος τας μαιας, και επληθυνεν ο λαος και ισχυε σφοδρα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| επει δε εφοβουντο αι μαιαι τον Θεον, εποιησαν εαυταις οικιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| συνεταξε δε Φαραω παντι τω λαω αυτου λεγων· παν αρσεν, ὃ εαν τεχθη τοις ῾Εβραιοις, εις τον ποταμον ριψατε· και παν θηλυ, ζωογονειτε αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΗΝ δε τις εκ της φυλης Λευΐ, ὃς ελαβε των θυγατερων Λευΐ,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και εν γαστρι ελαβε και ετεκεν αρσεν· ιδοντες δε αυτο αστειον εσκεπασαν αυτο μηνας τρεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| επει δε ουκ ηδυναντο αυτο ετι κρυπτειν, ελαβεν αυτω η μητηρ αυτου θιβιν και κατεχρισεν αυτην ασφαλτοπισσῃ και ενεβαλε το παιδιον εις αυτην και εθηκεν αυτην εις το ελος παρα τον ποταμον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και κατεσκοπευεν η αδελφη αυτου μακροθεν μαθειν, τι το αποβησομενον αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| κατεβη δε η θυγατηρ Φαραω λουσασθαι επι τον ποταμον, και αι αβραι αυτης παρεπορευοντο παρα τον ποταμον. και ιδουσα την θιβιν εν τω ελει, αποστειλασα την αβραν ανειλατο αυτην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| ανοιξασα δε ορα παιδιον κλαιον εν τη θιβει, και εφεισατο αυτου η θυγατηρ Φαραω και εφη· απο των παιδιων των ῾Εβραιων τουτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και ειπεν η αδελφη αυτου τη θυγατρι Φαραω· θελεις καλεσω σοι γυναικα τροφευουσαν εκ των ῾Εβραιων και θηλασει σοι το παιδιον; 8 η δε ειπεν η θυγατηρ Φαραω· πορευου. ελθουσα δε η νεανις εκαλεσε την μητερα του παιδιου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| ειπε δε προς αυτην η θυγατηρ Φαραω· διατηρησον μοι το παιδιον τουτο και θηλασον μοι αυτο, εγω δε δωσω σοι τον μισθον. ελαβε δε η γυνη το παιδιον και εθηλαζεν αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| αδρυνθεντος δε του παιδιου, εισηγαγεν αυτο προς την θυγατερα Φαραω, και εγενηθη αυτη εις υιον· επωνομασε δε το ονομα αυτου Μωυσην λεγουσα· εκ του υδατος αυτον ανειλομην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| ᾿Εγενετο δε εν ταις ημεραις ταις πολλαις εκειναις μεγας γενομενος Μωυσης, εξηλθε προς τους αδελφους αυτου τους υιους ᾿Ισραηλ. κατανοησας δε τον πονον αυτων ορα ανθρωπον Αιγυπτιον τυπτοντα τινα ῾Εβραιον των εαυτου αδελφων των υιων ᾿Ισραηλ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| περιβλεψαμενος δε ωδε και ωδε ουχ ορα ουδενα και παταξας τον Αιγυπτιον, εκρυψεν αυτον εν τη αμμω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| εξελθων δε τη ημερᾳ τη δευτερᾳ ορα δυο ανδρας ῾Εβραιους διαπληκτιζομενους και λεγει τω αδικουντι· δια τι συ τυπτεις τον πλησιον; 14 ο δε ειπε· τις σε κατεστησεν αρχοντα και δικαστην εφ᾿ ημων; μη ανελειν με συ θελεις, ὃν τροπον ανειλες χθες τον Αιγυπτιον; εφοβηθη δε Μωυσης, και ειπεν· ει ουτως εμφανες γεγονε το ρημα τουτο; 15 ηκουσε δε Φαραω το ρημα τουτο και εζητει ανελειν Μωυσην· ανεχωρησε δε Μωυσης απο προσωπου Φαραω και ωκησεν εν γη Μαδιαμ, ελθων δε εις γην Μαδιαμ εκαθισεν επι του φρεατος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| τω δε ιερει Μαδιαμ ησαν επτα θυγατερες ποιμαινουσαι τα προβατα του πατρος αυτων ᾿Ιοθορ· παραγενομεναι δε ηντλουν εως επλησαν τας δεξαμενας ποτισαι τα προβατα του πατρος αυτων ᾿Ιοθορ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| παραγενομενοι δε οι ποιμενες εξεβαλλον αυτας· αναστας δε Μωυσης ερρυσατο αυτας και ηντλησεν αυταις και εποτισε τα προβατα αυτων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| παρεγενοντο δε προς Ραγουηλ τον πατερα αυτων. ο δε ειπεν αυταις· διατι εταχυνατε του παραγενεσθαι σημερον; 19 αι δε ειπαν· ανθρωπος Αιγυπτιος ερρυσατο ημας απο των ποιμενων και ηντλησεν ημιν και εποτισε τα προβατα ημων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ο δε ειπε ταις θυγατρασιν αυτου· και που εστι; και ινατι ουτως καταλελοιπατε τον ανθρωπον; καλεσατε ουν αυτον, οπως φαγῃ αρτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| κατωκισθη δε Μωυσης παρα τω ανθρωπω, και εξεδοτο Σεπφωραν την θυγατερα αυτου Μωυση γυναικα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| εν γαστρι δε λαβουσα η γυνη ετεκεν υιον, και επωνομασε Μωυσης το ονομα αυτου Γηρσαμ λεγων· οτι παροικος ειμι εν γη αλλοτριᾳ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| Μετα δε τας ημερας τας πολλας εκεινας ετελευτησεν ο βασιλευς Αιγυπτου. και κατεστεναξαν οι υιοι ᾿Ισραηλ απο των εργων και ανεβοησαν, και ανεβη η βοη αυτων προς τον Θεον απο των εργων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και εισηκουσεν ο Θεος τον στεναγμον αυτων, και εμνησθη ο Θεος της διαθηκης αυτου της προς ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και επειδεν ο Θεος τους υιους ᾿Ισραηλ και εγνωσθη αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ Μωυσης ην ποιμαινων τα προβατα ᾿Ιοθορ του γαμβρου αυτου του ιερεως Μαδιαμ και ηγαγε τα προβατα υπο την ερημον και ηλθεν εις το ορος Χωρηβ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ωφθη δε αυτω αγγελος Κυριου εν πυρι φλογος εκ του βατου, και ορα οτι ο βατος καιεται πυρι, ο δε βατος ου κατεκαιετο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ειπε δε Μωυσης· παρελθων οψομαι το οραμα το μεγα τουτο, οτι ου κατακαιεται ο βατος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ως δε ειδε Κυριος οτι προσαγει ιδειν, εκαλεσεν αυτον ο Κυριος εκ του βατου λεγων· Μωυση, Μωυση. ο δε ειπε· τι εστι; 5 ο δε ειπε· μη εγγισῃς ωδε. λυσαι το υποδημα εκ των ποδων σου· ο γαρ τοπος, εν ω συ εστηκας, γη αγια εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ειπεν· εγω ειμι ο Θεος του πατρος σου, Θεος ῾Αβρααμ και Θεος ᾿Ισαακ και Θεος ᾿Ιακωβ. απεστρεψε δε Μωυσης το προσωπον αυτου· ευλαβειτο γαρ κατεμβλεψαι ενωπιον του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ιδων ειδον την κακωσιν του λαου μου του εν Αιγυπτω και της κραυγης αυτων ακηκοα απο των εργοδιωκτων· οιδα γαρ την οδυνην αυτων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και κατεβην εξελεσθαι αυτους εκ χειρος των Αιγυπτιων και εξαγαγειν αυτους εκ της γης εκεινης και εισαγαγειν αυτους εις γην αγαθην και πολλην, εις γην ρεουσαν γαλα και μελι, εις τον τοπον των Χαναναιων και Χετταιων και ᾿Αμορραιων και Φερεζαιων και Γεργεσαιων και Ευαιων και ᾿Ιεβουσαιων 9 και νυν ιδου κραυγη των υιων ᾿Ισραηλ ηκει προς με, καγω εωρακα τον θλιμμον, ὃν οι Αιγυπτιοι θλιβουσιν αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και νυν δευρο αποστειλω σε προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου, και εξαξεις τον λαον μου τους υιους ᾿Ισρηλ εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ειπε Μωυσης προς τον Θεον· τις ειμι εγω, οτι πορευσομαι προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου, και οτι εξαξω τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου; 12 ειπε δε ο Θεος Μωυση λεγων· οτι εσομαι μετα σου, και τουτο σοι το σημειον, οτι εγω σε εξαποστελλω εν τω εξαγαγειν σε τον λαον μου εξ Αιγυπτου και λατρευσετε τω Θεω εν τω ορει τουτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ειπε Μωυσης προς τον Θεον· ιδου εγω εξελευσομαι προς τους υιους ᾿Ισραηλ, και ερω προς αυτους· ο Θεος των πατερων ημων απεσταλκε με προς υμας. ερωτησουσι με· τι ονομα αυτω; τι ερω προς αυτους; 14 και ειπεν ο Θεος προς Μωυσην λεγων· εγω ειμι ο ων. και ειπεν· ουτως ερεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ· ο ων απεσταλκε με προς υμας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και ειπεν ο Θεος παλιν προς Μωυσην· ουτως ερεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ· Κυριος ο Θεος των πατερων ημων, Θεος ῾Αβρααμ και Θεος ᾿Ισαακ και Θεος ᾿Ιακωβ απεσταλκε με προς υμας· τουτο μου εστιν ονομα αιωνιον και μνημοσυνον γενεων γενεαις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| ελθων ουν συναγαγε την γερουσιαν των υιων ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· Κυριος ο Θεος των πατερων ημων ωπται μοι, Θεος ᾿Αβρααμ και Θεος ᾿Ισαακ και Θεος ᾿Ιακωβ, λεγων· επισκοπη επεσκεμμαι υμας και οσα συμβεβηκεν υμιν εν Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ειπεν· αναβιβασω υμας εκ της κακωσεως των Αιγυπτιων εις την γην των Χαναναιων και Χετταιων και ᾿Αμορραιων και Φερεζαιων και Γεργεσαιων και Ευαιων και ᾿Ιεβουσαιων, εις γην ρεουσαν γαλα και μελι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και εισακουσονται σου της φωνης· και εισελευσῃ συ και η γερουσια ᾿Ισραηλ προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και ερεις προς αυτον· ο Θεος των ῾Εβραιων προσκεκληται ημας· πορευσομεθα ουν οδον τριων ημερων εις την ερημον, ινα θυσωμεν τω Θεω ημων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| εγω δε οιδα οτι ου προησεται υμας Φαραω βασιλευς Αιγυπτου πορευθηναι, εαν μη μετα χειρος κραταιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και εκτεινας την χειρα παταξω τους Αιγυπτιους εν πασι τοις θαυμασιοις μου, οις ποιησω εν αυτοις, και μετα ταυτα εξαποστελει υμας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και δωσω χαριν τω λαω τουτω εναντιον των Αιγυπτιων· οταν δε αποτρεχητε, ουκ απελευσεσθε κενοι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| αλλα αιτησει γυνη παρα γειτονος και συσκηνου αυτης σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον, και επιθησετε επι τους υιους υμων και επι τας θυγατερας υμων και σκυλευσετε τους Αιγυπτιους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΑΠΕΚΡΙΘΗ δε Μωυσης και ειπεν· εαν μη πιστευσωσι μοι, μηδε εισακουσωσι της φωνης μου, ερουσι γαρ, οτι ουκ ωπται σοι ο Θεος, τι ερω προς αυτους; 2 ειπε δε αυτω Κυριος· τι τουτο εστι το εν τη χειρι σου; ο δε ειπε· ραβδος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ειπε· ριψον αυτην επι την γην. και ερριψεν αυτην επι την γην, και εγενετο οφις· και εφυγε Μωυσης απ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· εκτεινον την χειρα και επιλαβου της κερκου· εκτεινας ουν την χειρα επελαβετο της κερκου, και εγενετο ραβδος εν τη χειρι αυτου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ινα πιστευσωσι σοι οτι ωπται σοι ο Θεος των πατερων αυτων, Θεος ῾Αβρααμ και Θεος ᾿Ισαακ και Θεος ᾿Ιακωβ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| ειπε δε αυτω Κυριος παλιν· εισενεγκον την χειρα σου εις τον κολπον σου. και εισηνεγκε την χειρα αυτου εις τον κολπον αυτου· και εξηνεγκε την χειρα αυτου εκ του κολπου αυτου, και εγενηθη η χειρ αυτου ωσει χιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και ειπε παλιν· εισενεγκον την χειρα σου εις τον κολπον σου. και εισηνεγκε την χειρα εις τον κολπον αυτου· και εξηνεγκεν αυτην εκ του κολπου αυτου, και παλιν αποκατεστη εις την χροαν της σαρκος αυτης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| εαν δε μη πιστευσωσι σοι, μηδε εισακουσωσι της φωνης του σημειου του πρωτου, πιστευσουσι σοι της φωνης του σημειου του δευτερου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και εσται εαν μη πιστευσωσι σοι τοις δυσι σημειοις τουτοις, μηδε εισακουσωσι της φωνης σου, ληψῃ απο του υδατος του ποταμου και εκχεεις επι το ξηρον, και εσται το υδωρ, ὃ εαν λαβῃς απο του ποταμου, αιμα επι του ξηρου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ειπε δε Μωυσης προς Κυριον· δεομαι, Κυριε, ουχ ικανος ειμι προ της χθες, ουδε προ της τριτης ημερας, ουδε αφ᾿ ου ηρξω λαλειν τω θεραποντι σου· ισχνοφωνος και βραδυγλωσσος εγω ειμι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· τις εδωκε στομα ανθρωπω, και τις εποιησε δυσκωφον και κωφον, βλεποντα και τυφλον; ουκ εγω ο Θεος; 12 και νυν πορευου, και εγω ανοιξω το στομα σου, και συμβιβασω σε, ὃ μελλεις λαλησαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ειπε Μωυσης· δεομαι, Κυριε, προχειρισαι δυναμενον αλλον, ὃν αποστελεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και θυμωθεις οργη Κυριος επι Μωυσην ειπεν· ουκ ιδου ᾿Ααρων ο αδελφος σου ο Λευΐτης; επισταμαι οτι λαλων λαλησει αυτος σοι· και ιδου αυτος εξελευσεται εις συναντησιν σοι και ιδων σε χαρησεται εν εαυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ερεις προς αυτον και δωσεις τα ρηματα μου εις το στομα αυτου· και εγω ανοιξω το στομα σου και το στομα αυτου και συμβιβασω υμας α ποιησετε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και αυτος σοι λαλησει προς τον λαον, και αυτος εσται σου στομα, συ δε αυτω εσῃ τα προς τον Θεον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και την ραβδον ταυτην την στραφεισαν εις οφιν ληψῃ εν τη χειρι σου, εν ᾗ ποιησεις εν αυτη τα σημεια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| ᾿Επορευθη δε Μωυσης και απεστρεψε προς ᾿Ιοθορ τον γαμβρον αυτου και λεγει· πορευσομαι και αποστρεψω προς τους αδελφους μου τους εν Αιγυπτω και οψομαι, ει ετι ζωσι. και ειπεν ᾿Ιοθορ Μωυση· βαδιζε υγιαινων. μετα δε τας ημερας τας πολλας εκεινας ετελευτησεν ο βασιλευς Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην εν Μαδιαμ· βαδιζε, απελθε εις Αιγυπτον· τεθνηκασι γαρ παντες οι ζητουντες σου την ψυχην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| αναλαβων δε Μωυσης την γυναικα και τα παιδια ανεβιβασεν αυτα επι τα υποζυγια και επεστρεψεν εις Αιγυπτον· ελαβε δε Μωυσης την ραβδον την παρα του Θεου εν τη χειρι αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· πορευομενου σου και αποστρεφοντος εις Αιγυπτον, ορα παντα τα τερατα, α δεδωκα εν ταις χερσι σου, ποιησεις αυτα εναντιον Φαραω· εγω δε σκληρυνω την καρδιαν αυτου, και ου μη εξαποστειλῃ τον λαον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| συ δε ερεις τω Φαραω· ταδε λεγει Κυριος· υιος πρωτοτοκος μου ᾿Ισραηλ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| ειπα δε σοι· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα μοι λατρευσῃ· ει μεν ουν μη βουλει εξαποστειλαι αυτους, ορα ουν, εγω αποκτενω τον υιον σου τον πρωτοτοκον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| εγενετο δε εν τη οδω εν τω καταλυματι συνηντησεν αυτω αγγελος Κυριου και εζητει αυτον αποκτειναι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| και λαβουσα Σεπφωρα ψηφον περιετεμε την ακροβυστιαν του υιου αυτης και προσεπεσε προς τους ποδας αυτου και ειπεν· εστη το αιμα της περιτομης του παιδιου μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| και απηλθεν απ᾿ αυτου, διοτι ειπεν· εστη το αιμα της περιτομης του παιδιου μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| Ειπε δε Κυριος προς ᾿Ααρων· πορευθητι εις συναντησιν Μωυση εις την ερημον· και επορευθη και συνηντησεν αυτω εν τω ορει του Θεου, και κατεφιλησαν αλληλους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| και ανηγγειλε Μωυσης τω ᾿Ααρων παντας τους λογους Κυριου, ους απεστειλε, και παντα τα σημεια, α ενετειλατο αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| επορευθη δε Μωυσης και ᾿Ααρων και συνηγαγον την γερουσιαν των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| και ελαλησεν ᾿Ααρων παντα τα ρηματα ταυτα, α ελαλησεν ο Θεος προς Μωυσην, και εποιησε τα σημεια εναντιον του λαου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| και επιστευσεν ο λαος και εχαρη, οτι επεσκεψατο ο Θεος τους υιους ᾿Ισραηλ και οτι ειδεν αυτων την θλιψιν· κυψας δε ο λαος προσεκυνησε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ μετα ταυτα εισηλθε Μωυσης και ᾿Ααρων προς Φαραω και ειπαν αυτω· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα μοι εορτασωσιν εν τη ερημω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και ειπε Φαραω· τις εστιν ου εισακουσομαι της φωνης αυτου, ωστε εξαποστειλαι τους υιους ᾿Ισραηλ; ουκ οιδα τον Κυριον και τον ᾿Ισραηλ ουκ εξαποστελλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και λεγουσιν αυτω· ο Θεος των ῾Εβραιων προσκεκληται ημας· πορευσομεθα ουν οδον τριων ημερων εις την ερημον, οπως θυσωμεν Κυριω τω Θεω ημων, μη ποτε συναντησῃ ημιν θανατος η φονος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και ειπεν αυτοις ο βασιλευς Αιγυπτου· ινατι Μωυση και ᾿Ααρων διαστρεφετε τον λαον απο των εργων; απελθατε εκαστος υμων προς τα εργα αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ειπε Φαραω· ιδου νυν πολυπληθει ο λαος· μη ουν καταπαυσωμεν αυτους απο των εργων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| συνεταξε δε Φαραω τοις εργοδιωκταις του λαου και τοις γραμματευσι λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ουκετι προστεθησεσθε διδοναι αχυρον τω λαω εις την πλινθουργιαν καθαπερ χθες και τριτην ημεραν· αλλ᾿ αυτοι πορευεσθωσαν και συναγαγετωσαν εαυτοις αχυρα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και την συνταξιν της πλινθειας, ἧς αυτοι ποιουσι, καθ᾿ εκαστην ημεραν επιβαλεις αυτοις, ουκ αφελεις ουδεν· σχολαζουσι γαρ· δια τουτο κεκραγασι λεγοντες· εγερθωμεν και θυσωμεν τω Θεω ημων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| βαρυνεσθω τα εργα των ανθρωπων τουτων, και μεριμνατωσαν ταυτα και μη μεριμνατωσαν εν λογοις κενοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| κατεσπευδεν δε αυτους οι εργοδιωκται και οι γραμματεις και ελεγον προς τον λαον λεγοντες· ταδε λεγει Φαραω· ουκετι διδωμι υμιν αχυρα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| αυτοι υμεις πορευομενοι συλλεγετε εαυτοις αχυρα, οθεν εαν ευρητε, ου γαρ αφαιρειται απο της συνταξεως υμων ουδεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και διεσπαρη ο λαος εν ολῃ γη Αιγυπτω, συναγαγειν καλαμην εις αχυρα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| οι δε εργοδιωκται κατεσπευδον αυτους λεγοντες· συντελειτε τα εργα τα καθηκοντα καθ᾿ ημεραν, καθαπερ και οτε το αχυρον εδιδοτο υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και εμαστιγωθησαν οι γραμματεις του γενους των υιων ᾿Ισραηλ, οι κατασταθεντες επ᾿ αυτους υπο των επιστατων του Φαραω, λεγοντες· διατι ου συνετελεσατε τας συνταξεις υμων της πλινθειας καθαπερ χθες και τριτην ημεραν, και το της σημερον; 15 εισελθοντες δε οι γραμματεις των υιων ᾿Ισραηλ κατεβοησαν προς Φαραω λεγοντες· ινατι συ ουτως ποιεις τοις σοις οικεταις; 16 αχυρον ου διδοται τοις οικεταις σου, και την πλινθον ημιν λεγουσι ποιειν, και ιδου οι παιδες σου μεμαστιγωνται· αδικησεις ουν τον λαον σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και ειπεν αυτοις· σχολαζετε, σχολασται εστε· δια τουτο λεγετε· πορευθωμεν, θυσωμεν τω Θεω ημων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18|νυν ουν πορευθεντες εργαζεσθε· το γαρ αχυρον ου δοθησεται υμιν, και την συνταξιν της πλινθειας αποδωσετε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| εωρων δε οι γραμματεις των υιων ᾿Ισραηλ εαυτους εν κακοις λεγοντες· ουκ απολειψετε της πλινθειας το καθηκον τη ημερᾳ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| συνηντησαν δε Μωυση και ᾿Ααρων ερχομενοις εις συναντησιν αυτοις, εκπορευομενων αυτων απο Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και ειπαν αυτοις· ιδοι ο Θεος υμας και κριναι, οτι εβδελυξατε την οσμην ημων εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου, δουναι ρομφαιαν εις τας χειρας αυτου, αποκτειναι ημας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| επεστρεψε δε Μωυσης προς Κυριον και ειπε· δεομαι, Κυριε· τι εκακωσας τον λαον τουτον; και ινατι απεσταλκας με; 23 και αφ᾿ ου πεπορευμαι προς Φαραω λαλησαι επι τω σω ονοματι, εκακωσε τον λαον τουτον, και ουκ ερρυσω τον λαον σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.Κ ΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην· ηδη οψει α ποιησω τω Φαραω· εν γαρ χειρι κραταια εξαποστελει αυτους και εν βραχιονι υψηλω εκβαλει αυτους εκ της γης αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ᾿Ελαλησε δε ο Θεος προς Μωυσην και ειπε προς αυτον· εγω Κυριος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ωφθην προς ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ, Θεος ων αυτων, και το ονομα μου Κυριος ουκ εδηλωσα αυτοις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και εστησα την διαθηκην μου προς αυτους ωστε δουναι αυτοις την γην των Χαναναιων, την γην, ἣν παρωκηκασιν, εν ᾗ και παρῴκησαν επ᾿ αυτης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και εγω εισηκουσα τον στεναγμον των υιων ᾿Ισραηλ, ὃν οι Αιγυπτιοι καταδουλουνται αυτους, και εμνησθην της διαθηκης υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| βαδιζε, ειπον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· εγω Κυριος και εξαξω υμας απο της δυναστειας των Αιγυπτιων και ρυσομαι υμας εκ της δουλειας και λυτρωσομαι υμας εν βραχιονι υψηλω και κρισει μεγαλῃ 7 και ληψομαι εμαυτω υμας λαον εμοι και εσομαι υμων Θεος, και γνωσεσθε οτι εγω Κυριος ο Θεος υμων ο εξαγαγων υμας εκ της καταδυναστειας των Αιγυπτιων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και εισαξω υμας εις την γην, εις ἣν εξετεινα την χειρα μου, δουναι αυτην τω ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ, και δωσω υμιν αυτην εν κληρω· εγω Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| ελαλησε δε Μωυσης ουτω τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ουκ εισηκουσαν Μωυση απο της ολιγοψυχιας και απο των εργων των σκληρων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| εισελθε, λαλησον Φαραω βασιλει Αιγυπτου, ινα εξαποστειλῃ τους υιους ᾿Ισραηλ εκ της γης αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ελαλησε δε Μωυσης εναντι Κυριου λεγων· ιδου οι υιοι ᾿Ισραηλ ουκ εισηκουσαν μου, και πως εισακουσεται μου Φαραω; εγω δε αλογος ειμι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων και συνεταξεν αυτοις προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου, ωστε εξαποστειλαι τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| Και ουτοι αρχηγοι οικων πατριων αυτων. υιοι Ρουβην πρωτοτοκου ᾿Ισραηλ· ᾿Ενωχ και Φαλλους, ᾿Ασρων και Χαρμει· αυτη η συγγενεια Ρουβην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και υιοι Συμεων· ᾿Ιεμουηλ και ᾿Ιαμειν και ᾿Αωδ και ᾿Ιαχειν και Σααρ και Σαουλ ο εκ της Φοινισσης· αυται αι πατριαι των υιων Συμεων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και ταυτα τα ονοματα των υιων Λευι κατα συγγενειας αυτων. Γεδσων, Κααθ και Μεραρει· και τα ετη της ζωης Λευι εκατον τριακονταεπτα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και ουτοι υιοι Γεδσων· Λοβενει και Σεμεει, οικοι πατριας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και υιοι Κααθ· ᾿Αμβραμ και ᾿Ισααρ, Χεβρων και ᾿Οζειηλ· και τα ετη της ζωης Κααθ εκατον τριακοντατρια ετη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και υιοι Μεραρει· Μοολει και ῾Ομουσει. ουτοι οι οικοι πατριων Λευι κατα συγγενειας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και ελαβεν ᾿Αμβραμ την ᾿Ιωχαβεδ θυγατερα του αδελφου του πατρος αυτου εαυτω εις γυναικα, και εγεννησεν αυτω τον τε ᾿Ααρων και τον Μωυσην και Μαριαμ την αδελφην αυτων· τα δε ετη της ζωης ᾿Αμβραμ εκατον τριακονταδυο ετη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και υιοι ᾿Ισσααρ· Κορε και Ναφεκ και Ζεχρει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και υιοι ᾿Οζειηλ· Μισαηλ και ᾿Ελισαφαν και Σεγρει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| ελαβε δε ᾿Ααρων την ᾿Ελισαβεθ θυγατερα ᾿Αμειναδαβ αδελφην Ναασσων αυτω γυναικα, και ετεκεν αυτω τον τε Ναδαβ και ᾿Αβιουδ και τον ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| υιοι δε Κορε· ᾿Ασειρ και ῾Ελκανα και ᾿Αβιασαφ· αυται αι γενεσεις Κορε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και ᾿Ελεαζαρ ο του ᾿Ααρων ελαβε των θυγατερων Φουτιηλ αυτω γυναικα, και ετεκεν αυτω τον Φινεες. αυται αι αρχαι πατριας Λευιτων κατα γενεσεις αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| ουτος ᾿Ααρων και Μωυσης, οις ειπεν αυτοις ο Θεος εξαγαγειν τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου συν δυναμει αυτων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| ουτοι εισιν οι διαλεγομενοι προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και εξηγαγον τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου· αυτος ᾿Ααρων και Μωυσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| ῟ῌ ημερᾳ ελαλησε Κυριος Μωυση εν γη Αιγυπτω,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων· εγω Κυριος· λαλησον προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου οσα εγω λεγω προς σε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και ειπε Μωυσης εναντιον Κυριου· ιδου εγω ισχνοφωνος ειμι, και πως εισακουσεται μου Φαραω;<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων· ιδου δεδωκα σε θεον Φαραω, και ᾿Ααρων ο αδελφος σου εσται σου προφητης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| συ δε λαλησεις αυτω παντα, οσα σοι εντελλομαι, ο δε ᾿Ααρων ο αδελφος σου λαλησει προς Φαραω, ωστε εξαποστειλαι τους υιους ᾿Ισραηλ εκ της γης αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εγω δε σκληρυνω την καρδιαν Φαραω και πληθυνω τα σημεια μου και τα τερατα εν γη Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ουκ εισακουσεται υμων Φαραω· και επιβαλω την χειρα μου επ᾿ Αιγυπτον και εξαξω συν δυναμει μου τον λαον μου τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου συν εκδικησει μεγαλῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και γνωσονται παντες οι Αιγυπτιοι, οτι εγω ειμι Κυριος εκτεινων την χειρα μου επ᾿ Αιγυπτον, και εξαξω τους υιους ᾿Ισραηλ εκ μεσου αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εποιησε δε Μωυσης και ᾿Ααρων καθαπερ ενετειλατο αυτοις Κυριος, ουτως εποιησαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| Μωυσης δε ην ετων ογδοηκοντα, ᾿Ααρων δε ο αδελφος αυτου ετων ογδοηκοντατριων, ηνικα ελαλησε προς Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και εαν λαλησῃ προς υμας Φαραω λεγων· δοτε ημιν σημειον η τερας, και ερεις ᾿Ααρων τω αδελφω σου· λαβε την ραβδον και ριψον επι την γην εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου, και εσται δρακων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εισηλθε δε Μωυσης και ᾿Ααρων εναντιον Φαραω και των θεραποντων αυτου και εποιησαν ουτως, καθαπερ ενετειλατο αυτοις Κυριος· και ερριψεν ᾿Ααρων την ραβδον εναντιον Φαραω, και εναντιον των θεραποντων αυτου, και εγενετο δρακων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| συνεκαλεσε δε Φαραω τους σοφιστας Αιγυπτου και τους φαρμακους, και εποιησαν και οι επαοιδοι των Αιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων ωσαυτως.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ερριψαν εκαστος την ραβδον αυτων, και εγενοντο δρακοντες· και κατεπιεν η ραβδος η ᾿Ααρων τας εκεινων ραβδους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και κατισχυσεν η καρδια Φαραω, και ουκ εισηκουσεν αυτων, καθαπερ ενετειλατο αυτοις Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· βεβαρηται η καρδια Φαραω του μη εξαποστειλαι τον λαον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| βαδισον προς Φαραω το πρωΐ· ιδου αυτος εκπορευεται επι το υδωρ, και εσῃ συναντων αυτω επι το χειλος του ποταμου και την ραβδον την στραφεισαν εις οφιν ληψῃ εν τη χειρι σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ερεις προς αυτον· Κυριος ο Θεος των ῾Εβραιων απεσταλκε με προς σε λεγων· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα μοι λατρευσῃ εν τη ερημω· και ιδου ουκ εισηκουσας εως τουτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ταδε λεγει Κυριος· εν τουτω γνωσῃ οτι εγω Κυριος· ιδου εγω τυπτω τη ραβδω τη εν χειρι μου επι το υδωρ το εν τω ποταμω, και μεταβαλει εις αιμα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και οι ιχθυες οι εν τω ποταμω τελευτησουσι, και εποζεσει ο ποταμος, και ου δυνησονται οι Αιγυπτιοι πιειν υδωρ απο του ποταμου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ειπον ᾿Ααρων τω αδελφω σου· λαβε την ραβδον σου εν τη χειρι σου και εκτεινον την χειρα σου επι τα υδατα Αιγυπτου και επι τους ποταμους αυτων και επι τας διωρυγας αυτων και επι τα ελη αυτων και επι παν συνεστηκος υδωρ αυτων, και εσται αιμα, και εγενετο αιμα εν πασῃ γη Αιγυπτου εν τε τοις ξυλοις και εν τοις λιθοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και εποιησαν ουτως Μωυσης και ᾿Ααρων, καθαπερ ενετειλατο αυτοις Κυριος· και επαρας τη ραβδω αυτου επαταξε το υδωρ το εν τω ποταμω εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου και μετεβαλε παν το υδωρ το εν τω ποταμω εις αιμα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και οι ιχθυες οι εν τω ποταμω ετελευτησαν, και επωζεσεν ο ποταμος, και ουκ ηδυναντο οι Αιγυπτιοι πιειν υδωρ εκ του ποταμου, και ην το αιμα εν πασῃ γη Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι των Αιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων· και εσκληρυνθη η καρδια Φαραω, και ουκ εισηκουσεν αυτων, καθαπερ ειπε Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| επιστραφεις δε Φαραω εισηλθεν εις τον οικον αυτου και ουκ επεστησε τον νουν αυτου ουδε επι τουτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| ωρυξαν δε παντες οι Αιγυπτιοι κυκλω του ποταμου ωστε πιειν υδωρ, και ουκ ηδυναντο πιειν υδωρ απο του ποταμου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και ανεπληρωθησαν επτα ημεραι μετα το παταξαι Κυριον τον ποταμον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· εισελθε προς Φαραω και ερεις προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα μοι λατρευσωσιν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| ει δε μη βουλει συ εξαποστειλαι, ιδου εγω τυπτω παντα τα ορια σου τοις βατραχοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και εξερευξεται ο ποταμος βατραχους, και αναβαντες εισελευσονται εις τους οικους σου και εις τα ταμιεια των κοιτωνων σου και επι των κλινων σου και επι τους οικους των θεραποντων σου και του λαου σου και εν τοις φυραμασι σου και εν τοις κλιβανοις σου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και επι σε και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου αναβησονται οι βατραχοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΕΙΠΕ δε Κυριος προς Μωυσην· ειπον ᾿Ααρων τω αδελφω σου· εκτεινον τη χειρι την ραβδον σου επι τους ποταμους και επι τας διωρυγας και επι τα ελη και αναγαγε τους βατραχους·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και εξετεινεν ᾿Ααρων την χειρα επι τα υδατα Αιγυπτου και ανηγαγε τους βατραχους· και ανεβιβασθη ο βατραχος και εκαλυψε την γην Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι των Αιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων και ανηγαγον τους βατραχους επι γην Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και εκαλεσε Φαραω Μωυσην και ᾿Ααρων και ειπεν· ευξασθε περι εμου προς Κυριον, και περιελετω τους βατραχους απ᾿ εμου και απο του εμου λαου, και εξαποστελω αυτους, και θυσωσι τω Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| ειπε δε Μωυσης προς Φαραω· ταξαι προς με ποτε ευξομαι περι σου και περι των θεραποντων σου και του λαου σου αφανισαι τους βατραχους απο σου και απο του λαου σου και εκ των οικιων υμων, πλην εν τω ποταμω υπολειφθησονται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| ο δε ειπεν· εις αυριον. ειπεν ουν· ως ειρηκας, ινα ειδης οτι ουκ εστι αλλος πλην Κυριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και περιαιρεθησονται οι βατραχοι απο σου και απο των οικιων υμων και απο των επαυλεων και απο των θεραποντων σου και απο του λαου σου, πλην εν τω ποταμω υπολειφθησονται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| εξηλθε δε Μωυσης και ᾿Ααρων απο Φαραω· και εβοησε Μωυσης προς Κυριον περι του ορισμου των βατραχων, ως εταξατο Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| εποιησε δε Κυριος καθαπερ ειπε Μωυσης και ετελευτησαν οι βατραχοι εκ των οικιων και εκ των επαυλεων και εκ των αγρων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και συνηγαγον αυτους θημωνιας θημωνιας, και ωζεσεν η γη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| ιδων δε Φαραω οτι γεγονεν αναψυξις, εβαρυνθη η καρδια αυτου, και ουκ εισηκουσεν αυτων, καθαπερ ελαλησε Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ειπον ᾿Ααρων, εκτεινον τη χειρι την ραβδον σου και παταξον το χωμα της γης, και εσονται σκνιφες εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσι και εν πασῃ γη Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| εξετεινεν ουν ᾿Ααρων τη χειρι την ραβδον και επαταξε το χωμα της γης, και εγενοντο οι σκνιφες εν τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσι, και εν παντι χωματι της γης εγενοντο οι σκνιφες.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι ταις φαρμακειαις αυτων εξαγαγειν τον σκνιφα και ουκ ηδυναντο. και εγενοντο οι σκνιφες εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| ειπαν ουν οι επαοιδοι τω Φαραω· δακτυλος Θεου εστι τουτο. και εσκληρυνθη η καρδια Φαραω, και ουκ εισηκουσεν αυτων, καθαπερ ελαλησε Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ορθρισον το πρωΐ και στηθι εναντιον Φαραω· και ιδου αυτος εξελευσεται επι το υδωρ, και ερεις προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα μοι λατρευσωσιν εν τη ερημω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| εαν δε μη βουλῃ εξαποστειλαι τον λαον μου, ιδου εγω εξαποστελλω επι σε και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου και επι τους οικους υμων κυνομυιαν, και πλησθησονται αι οικιαι των Αιγυπτιων της κυνομυιης και εις την γην, εφ᾿ ἧς εισιν επ᾿ αυτης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και παραδοξασω εν τη ημερᾳ εκεινῃ την γην Γεσεμ, εφ᾿ ἧς ο λαος μου επεστιν επ᾿ αυτης, εφ᾿ ἧς ουκ εσται εκει η κυνομυια, ινα ειδης οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος πασης της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και δωσω διαστολην ανα μεσον του εμου λαου και ανα μεσον του σου λαου· εν δε τη αυριον εσται το σημειον τουτο επι της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| εποιησε δε Κυριος ουτως, και παρεγενετο η κυνομυια πληθος εις τους οικους Φαραω και εις τους οικους των θεραποντων αυτου και εις πασαν την γην Αιγυπτου, και εξωλοθρευθη η γη απο της κυνομυιης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| εκαλεσε δε Φαραω Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων· ελθοντες θυσατε Κυριω τω Θεω υμων εν τη γη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και ειπε Μωυσης· ου δυνατον γενεσθαι ουτως· τα γαρ βδελυγματα των Αιγυπτιων θυσομεν Κυριω τω Θεω ημων· εαν γαρ θυσωμεν τα βδελυγματα των Αιγυπτιων εναντιον αυτων, λιθοβοληθησομεθα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| οδον τριων ημερων πορευσομεθα εις την ερημον και θυσομεν τω Θεω ημων, καθαπερ ειπε Κυριος ημιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και ειπε Φαραω· εγω αποστελλω υμας, και θυσατε τω Θεω υμων εν τη ερημω, αλλ᾿ ου μακραν αποτενειτε πορευθηναι· ευξασθε ουν περι εμου προς Κυριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| ειπε δε Μωυσης· ῞Οδεεγω εξελευσομαι απο σου και ευξομαι προς τον Θεον, και απελευσεται η κυνομυια και απο των θεραποντων σου και απο του λαου σου αυριον· μη προσθης ετι, Φαραω, εξαπατησαι του μη εξαποστειλαι τον λαον θυσαι Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| εξηλθε δε Μωυσης απο Φαραω και ηυξατο προς τον Θεον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| εποιησε δε Κυριος καθαπερ ειπε Μωυσης, και περιειλε την κυνομυιαν απο Φαραω και των θεραποντων αυτου και του λαου αυτου, και ου κατελειφθη ουδεμια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και εβαρυνε Φαραω την καρδιαν αυτου και επι του καιρου τουτου, και ουκ ηθελησεν εξαποστειλαι τον λαον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΕΙΠΕ δε Κυριος προς Μωυσην· εισελθε προς Φαραω και ερεις αυτω· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος των ῾Εβραιων· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα μοι λατρευσωσιν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| ει μεν ουν μη βουλει εξαποστειλαι τον λαον μου, αλλα ετι εγκρατεις αυτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| ιδου χειρ Κυριου επεσται εν τοις κτηνεσι σου τοις εν τοις πεδιοις, εν τε τοις ιπποις και εν τοις υποζυγιοις και ταις καμηλοις και βουσι και προβατοις, θανατος μεγας σφοδρα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και παραδοξασω εγω εν τω καιρω εκεινω ανα μεσον των κτηνων των Αιγυπτιων και ανα μεσον των κτηνων των υιων ᾿Ισραηλ· ου τελευτησει απο παντων των του ᾿Ισραηλ υιων ρητον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και εδωκεν ο Θεος ορον λεγων· εν τη αυριον ποιησει Κυριος το ρημα τουτο επι της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και εποιησε Κυριος το ρημα τουτο τη επαυριον, και ετελευτησε παντα τα κτηνη των Αιγυπτιων, απο δε των κτηνων των υιων ᾿Ισραηλ ουκ ετελευτησεν ουδεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ιδων δε Φαραω οτι ουκ ετελευτησεν απο παντων των κτηνων των υιων ᾿Ισραηλ ουδεν, εβαρυνθη η καρδια Φαραω, και ουκ εξαπεστειλε τον λαον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων· λαβετε υμεις πληρεις τας χειρας αιθαλης καμιναιας, και πασατω Μωυσης εις τον ουρανον εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και γενηθητω κονιορτος επι πασαν την γην Αιγυπτου, και εσται επι τους ανθρωπους και επι τα τετραποδα ελκη, φλυκτιδες αναζεουσαι, εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσι και εν πασῃ γη Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και ελαβε την αιθαλην της καμιναιας εναντιον Φαραω, και επασεν αυτην Μωυσης εις τον ουρανον, και εγενετο ελκη, φλυκτιδες αναζεουσαι, εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ουκ ηδυναντο οι φαρμακοι στηναι εναντιον Μωυση δια τα ελκη· εγενετο γαρ τα ελκη εν τοις φαρμακοις και εν πασῃ γη Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| εσκληρυνε δε Κυριος την καρδιαν Φαραω, και ουκ εισηκουσεν αυτων, καθα συνεταξε Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ορθρισον το πρωΐ και στηθι εναντιον Φαραω και ερεις προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος των ῾Εβραιων· εξαποστειλον τον λαον μου, ινα λατρευσωσι μοι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| εν τω γαρ νυν καιρω εγω εξαποστελλω παντα τα συναντηματα μου εις την καρδιαν σου και των θεραποντων σου και του λαου σου, ινα ειδης οτι ουκ εστιν ως εγω αλλος εν πασῃ τη γη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| νυν γαρ αποστειλας την χειρα παταξω σε, και τον λαον σου θανατωσω, και εκτριβησῃ απο της γης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και ενεκεν τουτου διετηρηθης, ινα ενδειξωμαι εν σοι την ισχυν μου, και οπως διαγγελη το ονομα μου εν πασῃ τη γη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| ετι ουν συ εμποιη του λαου μου του μη εξαποστειλαι αυτους; 18 ιδου εγω υω ταυτην την ωραν αυριον χαλαζαν πολλην σφοδρα, ητις τοιαυτη ου γεγονεν εν Αιγυπτω, αφ᾿ ἧς ημερας εκτισται εως της ημερας ταυτης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| νυν ουν κατασπευσον συναγαγειν τα κτηνη σου και οσα σοι εστιν εν τω πεδιω· παντες γαρ οι ανθρωποι και τα κτηνη, οσα εαν ευρεθη εν τοις πεδιοις και μη εισελθῃ εις οικιαν, πεσῃ δε επ᾿ αυτα η χαλαζα, τελευτησει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| ο φοβουμενος το ρημα Κυριου των θεραποντων Φαραω συνηγαγε τα κτηνη αυτου εις τους οικους·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| ὃς δε μη προσεσχε τη διανοιᾳ εις το ρημα Κυριου, αφηκε τα κτηνη εν τοις πεδιοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον, και εσται χαλαζα επι πασαν γην Αιγυπτου, επι τε τους ανθρωπους και τα κτηνη και επι πασαν βοτανην την επι της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| εξετεινε δε Μωυσης την χειρα εις τον ουρανον, και Κυριος εδωκε φωνας και χαλαζαν, και διετρεχε το πυρ επι της γης, και εβρεξε Κυριος χαλαζαν επι πασαν γην Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| ην δε η χαλαζα και το πυρ φλογιζον εν τη χαλαζῃ· η δε χαλαζα πολλη σφοδρα, ητις τοιαυτη ου γεγονεν εν Αιγυπτω, αφ᾿ ἧς ημερας γεγενηται επ᾿ αυτης εθνος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| επαταξε δε η χαλαζα εν πασῃ γη Αιγυπτου απο ανθρωπου εως κτηνους, και πασαν βοτανην την εν τω πεδιω επαταξεν η χαλαζα, και παντα τα ξυλα τα εν τοις πεδιοις συνετριψεν η χαλαζα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| πλην εν γη Γεσεμ, ου ησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, ουκ εγενετο η χαλαζα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| αποστειλας δε Φαραω εκαλεσε Μωυσην και ᾿Ααρων και ειπεν αυτοις· ημαρτηκα το νυν· ο Κυριος δικαιος, εγω δε και ο λαος μου ασεβεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| ευξασθε ουν περι εμου προς Κυριον, και παυσασθω του γενηθηναι φωνας Θεου και χαλαζαν και πυρ· και εξαποστελω υμας, και ουκετι προστεθησεσθε μενειν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| ειπε δε αυτω Μωυσης· ως ἂν εξελθω την πολιν, εκπετασω τας χειρας μου προς τον Κυριον, και αι φωναι παυσονται, και η χαλαζα και ο υετος ουκ εσται ετι, ινα γνως οτι του Κυριου η γη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και συ και οι θεραποντες σου, επισταμαι οτι ουδεπω πεφοβησθε τον Κυριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| το δε λινον και η κριθη επληγη· η γαρ κριθη παρεστηκυια, το δε λινον σπερματιζον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| ο δε πυρος και η ολυρα ουκ επληγησαν, οψιμα γαρ ην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| εξηλθε δε Μωυσης απο Φαραω εκτος της πολεως και εξετεινε τας χειρας προς Κυριον, και αι φωναι επαυσαντο και η χαλαζα, και ο υετος ουκ εσταξεν ετι επι την γην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| ιδων δε Φαραω οτι πεπαυται ο υετος και η χαλαζα και αι φωναι, προσεθετο του αμαρτανειν και εβαρυνεν αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και εσκληρυνθη η καρδια Φαραω, και ουκ εξαπεστειλε τους υιους ᾿Ισραηλ, καθαπερ ελαλησε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΕΙΠΕ δε Κυριος προς Μωυσην λεγων· εισελθε προς Φαραω· εγω γαρ εσκληρυνα αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου, ινα εξης επελθῃ τα σημεια ταυτα επ᾿ αυτους·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| οπως διηγησησθε εις τα ωτα των τεκνων υμων και τοις τεκνοις των τεκνων υμων, οσα εμπεπαιχα τοις Αιγυπτιοις, και τα σημεια μου, α εποιησα εν αυτοις, και γνωσεσθε οτι εγω Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| εισηλθε δε Μωυσης και ᾿Ααρων εναντιον Φαραω και ειπαν αυτω· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος των ῾Εβραιων· εως τινος ου βουλῃ εντραπηναι με; εξαποστειλον τον λαον μου, ινα λατρευσωσι μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| εαν δε μη θελῃς συ εξαποστειλαι τον λαον μου, ιδου εγω επαγω ταυτην την ωραν αυριον ακριδα πολλην επι παντα τα ορια σου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και καλυψει την οψιν της γης, και ου δυνησῃ κατιδειν την γην, και κατεδεται παν το περισσον της γης το καταλειφθεν, ὃ κατελιπεν υμιν η χαλαζα, και κατεδεται παν ξυλον το φυομενον υμιν επι της γης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και πλησθησονται σου αι οικιαι και αι οικιαι των θεραποντων σου και πασαι αι οικιαι εν πασῃ γη των Αιγυπτιων, α ουδεποτε εωρακασιν οι πατερες σου, ουδ᾿ οι προπαπποι αυτων, αφ᾿ ἧς ημερας γεγονασιν επι της γης εως της ημερας ταυτης. και εκκλινας Μωυσης εξηλθεν απο Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και λεγουσιν οι θεραποντες Φαραω προς αυτον· εως τινος εσται τουτο ημιν σκωλον; εξαποστειλον τους ανθρωπους, οπως λατρευσωσι τω Θεω αυτων· η ειδεναι βουλῃ οτι απολωλεν Αιγυπτος; 8 και απεστρεψαν τον τε Μωυσην και ᾿Ααρων προς Φαραω, και ειπεν αυτοις· πορευεσθε και λατρευσατε Κυριω τω Θεω υμων· τινες δε και τινες εισιν οι πορευομενοι; 9 και λεγει Μωυσης· συν τοις νεανισκοις και πρεσβυτεροις πορευσομεθα, συν τοις υιοις και θυγατρασι και προβατοις και βουσιν ημων· εστι γαρ εορτη Κυριου του Θεου ημων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και ειπε προς αυτους· εστω ουτω, Κυριος μεθ᾿ υμων· καθοτι αποστελλω υμας, μη και την αποσκευην υμων; ιδετε οτι πονηρια προσκειται υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| μη ουτως· πορευεσθωσαν δε οι ανδρες, και λατρευσατωσαν τω Θεω· τουτο γαρ αυτοι εκζητειτε. εξεβαλον δε αυτους απο προσωπου Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· εκτεινον την χειρα επι γην Αιγυπτου, και αναβητω ακρις επι την γην και κατεδεται πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων, ὃν υπελιπετο η χαλαζα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και επηρε Μωυσης την ραβδον εις τον ουρανον, και Κυριος επηγαγεν ανεμον νοτον επι την γην, ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα· το πρωΐ εγενηθη, και ο ανεμος ο νοτος ανελαβε την ακριδα 14 και ανηγαγεν αυτην επι πασαν την γην Αιγυπτου, και κατεπαυσεν επι παντα τα ορια Αιγυπτου πολλη σφοδρα· προτερα αυτης ου γεγονε τοιαυτη ακρις και μετα ταυτα ουκ εσται ουτως.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και εκαλυψε την οψιν της γης, και εφθαρη η γη· και κατεφαγε πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων, ὃς υπελειφθη απο της χαλαζης· ουχ υπελειφθη χλωρον ουδεν εν τοις ξυλοις και εν πασῃ βοτανῃ του πεδιου, εν πασῃ γη Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| κατεσπευδε δε Φαραω καλεσαι Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων· ημαρτηκα εναντιον Κυριου του Θεου υμων και εις υμας·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| προσδεξασθε ουν μου την αμαρτιαν ετι νυν και προσευξασθε προς Κυριον τον Θεον υμων, και περιελετω απ᾿ εμου τον θανατον τουτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| εξηλθε δε Μωυσης απο Φαραω και ηυξατο προς τον Θεον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και μετεβαλε Κυριος ανεμον απο θαλασσης σφοδρον, και ανελαβε τον ακριδα και εβαλεν αυτην εις την ερυθραν θαλασσαν, και ουχ υπελειφθη ακρις μια εν πασῃ γη Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και εσκληρυνε Κυριος την καρδιαν Φαραω. και ουκ εξαπεστειλε τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον, και γενηθητω σκοτος επι γης Αιγυπτου, ψηλαφητον σκοτος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| εξετεινε δε Μωυσης την χειρα εις τον ουρανον, και εγενετο σκοτος γνοφος, θυελλα επι πασαν γην Αιγυπτου τρεις ημερας,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και ουκ ειδεν ουδεις τον αδελφον αυτου τρεις ημερας, και ουκ εξανεστη ουδεις εκ της κοιτης αυτου τρεις ημερας· πασι δε τοις υιοις ᾿Ισραηλ φως ην εν πασιν, οις κατεγινοντο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και εκαλεσε Φαραω Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων· βαδιζετε, λατρευσατε Κυριω τω Θεω υμων, πλην των προβατων και των βοων υπολειπεσθε· και η αποσκευη υμων αποτρεχετω μεθ᾿ υμων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και ειπε Μωυσης· αλλα και συ δωσει ημιν ολοκαυτωματα και θυσιας, α ποιησομεν Κυριω τω Θεω ημων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και τα κτηνη ημων πορευσεται μεθ᾿ ημων, και ουχ υπολειψομεθα οπλην· απ᾿ αυτων γαρ ληψομεθα λατρευσαι Κυριω τω Θεω ημων, ημεις δε ουκ οιδαμεν τι λατρευσομεν Κυριω τω Θεω ημων, εως του ελθειν ημας εκει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| εσκληρυνε δε Κυριος την καρδιαν Φαραω και ουκ εβουληθη εξαποστειλαι αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| και λεγει Φαραω· απελθε απ᾿ εμου· προσεχε σεαυτω ετι προσθειναι ιδειν μου το προσωπον· ᾗ δ᾿ ἂν ημερᾳ οφθης μοι, αποθανη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| λεγει δε Μωυσης· ειρηκας· ουκ ετι οφθησομαι σοι εις προσωπον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΕΙΠΕ δε Κυριος προς Μωυσην· ετι μιαν πληγην εγω επαξω επι Φαραω και επ᾿ Αιγυπτον, και μετα ταυτα εξαποστελει υμας εντευθεν· οταν δε εξαποστελλῃ υμας, συν παντι εκβαλει υμας εκβολη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| λαλησον ουν κρυφη εις τα ωτα του λαου, και αιτησατω εκαστος παρα του πλησιον σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| Κυριος δε εδωκε την χαριν τω λαω αυτου εναντιον των Αιγυπτιων, και εχρησαν αυτοις· και ο ανθρωπος Μωυσης μεγας εγενηθη σφοδρα εναντιον των Αιγυπτιων και εναντιον Φαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| Και ειπε Μωυσης· ταδε λεγει Κυριος· περι μεσας νυκτας εγω εισπορευομαι εις μεσον Αιγυπτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και τελευτησει παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω, απο πρωτοτοκου Φαραω, ὃς καθηται επι του θρονου, και εως πρωτοτοκου της θεραπαινης της παρα τον μυλον και εως πρωτοτοκου παντος κτηνους,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και εσται κραυγη μεγαλη κατα πασαν γην Αιγυπτου, ητις τοιαυτη ου γεγονε και τοιαυτη ουκ ετι προστεθησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και εν πασι τοις υιοις ᾿Ισραηλ ου γρυξει κυων τη γλωσσῃ αυτου απο ανθρωπου εως κτηνους, οπως ειδης οσα παραδοξασει Κυριος ανα μεσον των Αιγυπτιων και του ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και καταβησονται παντες οι παιδες σου ουτοι προς με και προσκυνησουσι με λεγοντες· εξελθε συ και πας ο λαος σου, ου συ αφηγη· και μετα ταυτα εξελευσομαι. εξηλθε δε Μωυσης απο Φαραω μετα θυμου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ουκ εισακουσεται υμων Φαραω, ινα πληθυνων πληθυνω μου τα σημεια και τα τερατα εν γη Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| Μωυσης δε και ᾿Ααρων εποιησαν παντα τα σημεια και τα τερατα ταυτα εν γη Αιγυπτω εναντιον Φαραω· εσκληρυνε δε Κυριος την καρδιαν Φαραω, και ουκ εισηκουσεν εξαποστειλαι τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΕΙΠΕ δε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων εν γη Αιγυπτου λεγων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ο μην ουτος υμιν αρχη μηνων, πρωτος εστιν υμιν εν τοις μησι του ενιαυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| λαλησον προς πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ λεγων· τη δεκατῃ του μηνος τουτου λαβετωσαν εκαστος προβατον κατ᾿ οικους πατριων, εκαστος προβατον κατ᾿ οικιαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| εαν δε ολιγοστοι ωσιν εν τη οικιᾳ, ωστε μη ειναι ικανους εις προβατον, συλληψεται μεθ᾿ εαυτου τον γειτονα τον πλησιον αυτου κατα αριθμον ψυχων· εκαστος το αρκουν αυτω συναριθμησεται εις προβατον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| προβατον τελειον, αρσεν, ενιαυσιον εσται υμιν· απο των αρνων και των εριφων ληψεσθε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και εσται υμιν διατετηρημενον εως της τεσσαρεσκαιδεκατης του μηνος τουτου, και σφαξουσιν αυτο παν το πληθος συναγωγης υιων ᾿Ισραηλ προς εσπεραν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και ληψονται απο του αιματος και θησουσιν επι των δυο σταθμων και επι την φλιαν εν τοις οικοις, εν οις εαν φαγωσιν αυτα εν αυτοις,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και φαγονται τα κρεα τη νυκτι ταυτῃ· οπτα πυρι και αζυμα επι πικριδων εδονται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| ουκ εδεσθε απ᾿ αυτων ωμον ουδε ηψημενον εν υδατι, αλλ᾿ η οπτα πυρι, κεφαλην συν τοις ποσι και τοις ενδοσθιοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| ουκ απολειψετε απ᾿ αυτου εως πρωΐ και οστουν ου συντριψετε απ᾿ αυτου· τα δε καταλειπομενα απ᾿ αυτου εως πρωΐ εν πυρι κατακαυσετε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ουτω δε φαγεσθε αυτο· αι οσφυες υμων περιεζωσμεναι, και τα υποδηματα εν τοις ποσιν υμων, και αι βακτηριαι εν ταις χερσιν υμων· και εδεσθε αυτο μετα σπουδης· πασχα εστι Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και διελευσομαι εν γη Αιγυπτω εν τη νυκτι ταυτῃ και παταξω παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω απο ανθρωπου εως κτηνους και εν πασι τοις θεοις των Αιγυπτιων ποιησω την εκδικησιν· εγω Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και εσται το αιμα υμιν εν σημειω επι των οικιων, εν αις υμεις εστε εκει, και οψομαι το αιμα και σκεπασω υμας, και ουκ εσται εν υμιν πληγη του εκτριβηναι, οταν παιω εν γη Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και εσται η ημερα υμιν αυτη μνημοσυνον· και εορτασετε αυτην εορτην Κυριω εις πασας τας γενεας υμων· νομιμον αιωνιον εορτασετε αυτην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| επτα ημερας αζυμα εδεσθε, απο δε της ημερας της πρωτης αφανιειτε ζυμην εκ των οικιων υμων· πας ὃς ἂν φαγῃ ζυμην, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εξ ᾿Ισραηλ απο της ημερας της πρωτης εως της ημερας της εβδομης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και η ημερα η πρωτη κληθησεται αγια, και η ημερα η εβδομη κλητη αγια εσται υμιν· παν εργον λατρευτον ου ποιησετε εν αυταις, πλην οσα ποιηθησεται πασῃ ψυχη, τουτο μονον ποιηθησεται υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και φυλαξετε την εντολην ταυτην· εν γαρ τη ημερᾳ ταυτῃ εξαξω την δυναμιν υμων εκ γης Αιγυπτου, και ποιησετε την ημεραν ταυτην εις γενεας υμων νομιμον αιωνιον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| εναρχομενοι τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος του πρωτου αφ᾿ εσπερας εδεσθε αζυμα εως ημερας μιας και εικαδος του μηνος, εως εσπερας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| επτα ημερας ζυμη ουχ ευρεθησεται εν ταις οικιαις υμων· πας ὃς ἂν φαγῃ ζυμωτον, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ συναγωγης ᾿Ισραηλ, εν τε τοις γειωραις και αυτοχθοσι της γης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| παν ζυμωτον ουκ εδεσθε, εν παντι δε κατοικητηριω υμων εδεσθε αζυμα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| ᾿Εκαλεσε δε Μωυσης πασαν γερουσιαν υιων ᾿Ισραηλ και ειπε προς αυτους· απελθοντες λαβετε υμιν αυτοις προβατον κατα συγγενειας υμων και θυσατε το πασχα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| ληψεσθε δε δεσμην υσσωπου, και βαψαντες απο του αιματος του παρα την θυραν καθιξετε της φλιας και επ᾿ αμφοτερων των σταθμων απο του αιματος, ο εστι παρα την θυραν· υμεις δε ουκ εξελευσεσθε εκαστος την θυραν του οικου αυτου εως πρωΐ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| και παρελευσεται Κυριος παταξαι τους Αιγυπτιους και οψεται το αιμα επι της φλιας και επ᾿ αμφοτερων των σταθμων, και παρελευσεται Κυριος την θυραν και ουκ αφησει τον ολοθρευοντα εισελθειν εις τας οικιας υμων παταξαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| και φυλαξασθε το ρημα τουτο νομιμον σεαυτω, και τοις υιοις σου εως αιωνος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| εαν δε εισελθητε εις την γην, ἣν ἂν δω Κυριος υμιν, καθοτι ελαλησε, φυλαξασθε την λατρειαν ταυτην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| και εσται εαν λεγωσι προς υμας οι υιοι υμων· τις η λατρεια αυτη; 27 και ερειτε αυτοις· θυσια το πασχα τουτο Κυριω, ως εσκεπασε τους οικους των υιων ᾿Ισραηλ εν Αιγυπτω, ηνικα επαταξε τους Αιγυπτιους, τους δε οικους ημων ερρυσατο. και κυψας ο λαος προσεκυνησε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και απελθοντες εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ καθα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση και ᾿Ααρων, ουτως εποιησαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| ᾿Εγενηθη δε μεσουσης της νυκτος και Κυριος επαταξε παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω, απο πρωτοτοκου Φαραω του καθημενου επι του θρονου εως πρωτοτοκου της αιχμαλωτιδος της εν τω λακκω και εως πρωτοτοκου παντος κτηνους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και αναστας Φαραω νυκτος και οι θεραποντες αυτου και παντες οι Αιγυπτιοι και εγενηθη κραυγη μεγαλη εν πασῃ γη Αιγυπτω· ου γαρ ην οικια, εν ᾗ ουκ ην εν αυτη τεθνηκως.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| και εκαλεσε Φαραω Μωυσην και ᾿Ααρων νυκτος και ειπεν αυτοις· αναστητε και εξελθετε εκ του λαου μου και υμεις και οι υιοι ᾿Ισραηλ· βαδιζετε και λατρευσατε Κυριω τω Θεω υμων, καθα λεγετε·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| και τα προβατα και τους βοας υμων αναλαβοντες πορευεσθε, ευλογησατε δε καμε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.33| και κατεβιαζοντο οι Αιγυπτιοι τον λαον σπουδη εκβαλειν αυτους εκ της γης· ειπαν γαρ, οτι παντες ημεις αποθνησκομεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.34| ανελαβε δε ο λαος το σταις αυτων προ του ζυμωθηναι τα φυραματα αυτων ενδεδεμενα εν τοις ιματιοις αυτων επι των ωμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.35| οι δε υιοι ᾿Ισραηλ εποιησαν καθα συνεταξεν αυτοις Μωυσης, και ᾔτησαν παρα των Αιγυπτιων σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.36| και εδωκε Κυριος την χαριν τω λαω αυτου εναντιον των Αιγυπτιων, και εχρησαν αυτοις· και εσκυλευσαν τους Αιγυπτιους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.37| ᾿Απαραντες δε οι υιοι ᾿Ισραηλ εκ Ραμεσση εις Σοκχωθ εις εξακοσιας χιλιαδας πεζων, οι ανδρες, πλην της αποσκευης,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.38| και επιμικτος πολυς συνανεβη αυτοις και προβατα και βοες και κτηνη πολλα σφοδρα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.39| και επεψαν το σταις, ὃ εξηνεγκαν εξ Αιγυπτου, εγκρυφιας αζυμους· ου γαρ εζυμωθη· εξεβαλον γαρ αυτους οι Αιγυπτιοι, και ουκ ηδυνηθησαν επιμειναι ουδε επισιτισμον εποιησαν εαυτοις εις την οδον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.40| η δε κατοικησις των υιων ᾿Ισραηλ, ἣν κατῴκησαν εν γη Αιγυπτω και εν γη Χανααν, ετη τετρακοσια τριακοντα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.41| και εγενετο μετα τα τετρακοσια τριακοντα ετη, εξηλθε πασα η δυναμις Κυριου εκ γης Αιγυπτου νυκτος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.42| προφυλακη εστι τω Κυριω, ωστε εξαγαγειν αυτους εκ γης Αιγυπτου· εκεινη η νυξ αυτη προφυλακη Κυριω, ωστε πασι τοις υιοις ᾿Ισραηλ ειναι εις γενεας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.43| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων· ουτος ο νομος του πασχα· πας αλλογενης ουκ εδεται απ᾿ αυτου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.44| και παντα οικετην η αργυρωνητον περιτεμεις αυτον, και τοτε φαγεται απ᾿ αυτου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.45| παροικος η μισθωτος ουκ εδεται απ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.46| εν οικιᾳ μια βρωθησεται, και ουκ εξοισετε εκ της οικιας των κρεων εξω· και οστουν ου συντριψετε απ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.47| πασα συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ ποιησει αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.48| εαν δε τις προσελθῃ προς υμας προσηλυτος ποιησαι το πασχα Κυριω, περιτεμεις αυτου παν αρσενικον, και τοτε προσελευσεται ποιησαι αυτο και εσται ωσπερ και ο αυτοχθων της γης· πας απεριτμητος ουκ εδεται απ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.49| νομος εις εσται τω εγχωριω και τω προσελθοντι προσηλυτω εν υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.50| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ καθα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση και ᾿Ααρων προς αυτους, ουτως εποιησαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.51| και εγενετο εν τη ημερᾳ εκεινῃ, εξηγαγε Κυριος τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου συν δυναμει αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΕΙΠΕ δε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| αγιασον μοι παν πρωτοτοκον πρωτογενες διανοιγον πασαν μητραν εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ απο ανθρωπου εως κτηνους· εμοι εστιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| Ειπε δε Μωυσης προς τον λαον· μνημονευετε την ημεραν ταυτην, εν ᾗ εξηλθετε εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας· εν γαρ χειρι κραταια εξηγαγεν υμας Κυριος εντευθεν· και ου βρωθησεται ζυμη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εν γαρ τη σημερον υμεις εκπορευεσθε εν μηνι των νεων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και εσται ηνικα εαν εισαγαγῃ σε Κυριος ο Θεος σου εις την γην των Χαναναιων και Χετταιων και ᾿Αμορραιων και Ευαιων και ᾿Ιεβουσαιων και Γεργεσαιων και Φερεζαιων, ἣν ωμοσε τοις πατρασι σου δουναι σοι γην ρεουσαν γαλα και μελι, και ποιησεις την λατρειαν ταυτην εν τω μηνι τουτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| ἓξ ημερας εδεσθε αζυμα, τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ εορτη Κυριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| αζυμα εδεσθε επτα ημερας, ουκ οφθησεται σοι ζυμωτον, ουδε εσται σοι ζυμη εν πασι τοις οριοις σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και αναγγελεις τω υιω σου εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγων· δια τουτο εποιησε Κυριος ο Θεος μοι, ως εξεπορευομην εξ Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και εσται σοι σημειον επι της χειρος σου και μνημοσυνον προ οφθαλμων σου, οπως ἂν γενηται ο νομος Κυριου εν τω στοματι σου· εν γαρ χειρι κραταια εξηγαγε σε Κυριος ο Θεος εξ Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και φυλαξασθε τον νομον τουτον κατα καιρους ωρων, αφ᾿ ημερων εις ημερας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και εσται ως ἂν εισαγαγῃ σε Κυριος ο Θεος σου εις την γην των Χαναναιων, ὃν τροπον ωμοσε τοις πατρασι σου, και δωσει σοι αυτην,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και αφελεις παν διανοιγον μητραν, τα αρσενικα, τω Κυριω· παν διανοιγον μητραν εκ βουκολιων η εν τοις κτηνεσι σου, οσα εαν γενηται σοι, τα αρσενικα αγιασεις τω Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| παν διανοιγον μητραν ονου αλλαξεις προβατω· εαν δε μη αλλαξῃς, λυτρωσῃ αυτο. παν πρωτοτοκον ανθρωπου των υιων σου λυτρωσῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| εαν δε ερωτησῃ σε ο υιος σου μετα ταυτα λεγων· τι τουτο; και ερεις αυτω, οτι εν χειρι κραταια εξηγαγε Κυριος ημας εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| ηνικα δε εσκληρυνε Φαραω εξαποστειλαι ημας, απεκτεινε παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω, απο πρωτοτοκων ανθρωπων εως πρωτοτοκων κτηνων· και δια τουτο εγω θυω παν διανοιγον μητραν, τα αρσενικα, τω Κυριω, και παν πρωτοτοκον των υιων μου λυτρωσομαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και εσται εις σημειον επι της χειρος σου και ασαλευτον προ οφθαλμων σου· εν γαρ χειρι κραταια εξηγαγε σε Κυριος εξ Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| ῾Ως δε εξαπεστειλε Φαραω τον λαον, ουχ ωδηγησεν αυτους ο Θεος οδον γης Φυλιστιειμ, οτι εγγυς ην· ειπε γαρ ο Θεος· μηποτε μεταμελησῃ τω λαω ιδοντι πολεμον, και αποστρεψῃ εις Αιγυπτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και εκυκλωσεν ο Θεος τον λαον οδον την εις την ερημον, εις την ερυθραν θαλασσαν, πεμπτῃ δε γενεα ανεβησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και ελαβε Μωυσης τα οστα ᾿Ιωσηφ μεθ᾿ εαυτου· ορκω γαρ ωρκισε τους υιους ᾿Ισραηλ λεγων· επισκοπη επισκεψεται υμας Κυριος και συνανοισετε μου τα οστα εντευθεν μεθ᾿ υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| εξαραντες δε οι υιοι ᾿Ισραηλ εκ Σοκχωθ εστρατοπεδευσαν εν ᾿Οθωμ παρα την ερημον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| ο δε Θεος ηγειτο αυτων, ημερας μεν εν στυλω νεφελης, δειξαι αυτοις την οδον, την δε νυκτα εν στυλω πυρος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| ουκ εξελιπε δε ο στυλος της νεφελης ημερας και ο στυλος του πυρος νυκτος εναντιον του λαου παντος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και αποστρεψαντες στρατοπεδευσατωσαν απεναντι της επαυλεως, ανα μεσον Μαγδωλου και ανα μεσον της θαλασσης, εξεναντιας Βεελσεπφων, ενωπιον αυτων στρατοπεδευσεις επι της θαλασσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και ερει Φαραω τω λαω αυτου· οι υιοι ᾿Ισραηλ πλανωνται ουτοι εν τη γη· συγκεκλεικε γαρ αυτους η ερημος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| εγω δε σκληρυνω την καρδιαν Φαραω, και καταδιωξεται οπισω αυτων· και ενδοξασθησομαι εν Φαραω και εν πασι τη στρατια αυτου, και γνωσονται παντες οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμι Κυριος. και εποιησαν ουτως.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και ανηγγελη τω βασιλει των Αιγυπτιων οτι πεφευγεν ο λαος· και μετεστραφη η καρδια Φαραω και των θεραποντων αυτου επι τον λαον, και ειπαν· τι τουτο εποιησαμεν του εξαποστειλαι τους υιους ᾿Ισραηλ, του μη δουλευειν ημιν; 6 εζευξεν ουν Φαραω τα αρματα αυτου και παντα τον λαον αυτου συναπηγαγε μεθ᾿ εαυτου 7 και λαβων εξακοσια αρματα εκλεκτα και πασαν την ιππον των Αιγυπτιων και τριστατας επι παντων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και εσκληρυνε Κυριος την καρδιαν Φαραω βασιλεως Αιγυπτου και των θεραποντων αυτου, και κατεδιωξεν οπισω των υιων ᾿Ισραηλ· οι δε υιοι ᾿Ισραηλ εξεπορευοντο εν χειρι υψηλη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και κατεδιωξαν οι Αιγυπτιοι οπισω αυτων και ευροσαν αυτους παρεμβεβληκοτας παρα την θαλασσαν, και πασα η ιππος και τα αρματα Φαραω και οι ιππεις και η στρατια αυτου απεναντι της επαυλεως εξεναντιας Βεελσεπφων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και Φαραω προσηγε· και αναβλεψαντες οι υιοι ᾿Ισραηλ τοις οφθαλμοις ορωσι, και οι Αιγυπτιοι εστρατοπεδευσαν οπισω αυτων, και εφοβηθησαν σφοδρα· ανεβοησαν δε οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και ειπαν προς Μωυσην· παρα το μη υπαρχειν μνηματα εν γη Αιγυπτω εξηγαγες ημας θανατωσαι εν τη ερημω; τι τουτο εποιησας ημιν εξαγαγων εξ Αιγυπτου; 12 ου τουτο ην το ρημα, ὃ ελαλησαμεν προς σε εν Αιγυπτω, λεγοντες· παρες ημας, οπως δουλευσωμεν τοις Αιγυπτιοις; κρεισσον γαρ ημας δουλευειν τοις Αιγυπτιοις η αποθανειν εν τη ερημω ταυτῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| ειπε δε Μωυσης προς τον λαον· θαρσειτε, στητε και ορατε την σωτηριαν την παρα του Κυριου, ἣν ποιησει ημιν σημερον· ὃν τροπον γαρ εωρακατε τους Αιγυπτιους σημερον, ου προσθησεσθε ετι ιδειν αυτους εις τον αιωνα χρονον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| Κυριος πολεμησει περι υμων, και υμεις σιγησετε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| Ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· τι βοας προς με; λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και αναζευξατωσαν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και συ επαρον τη ραβδω σου και εκτεινον την χειρα σου επι την θαλασσαν και ρηξον αυτην, και εισελθατωσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εις μεσον της θαλασσης κατα το ξηρον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και ιδου εγω σκληρυνω την καρδιαν Φαραω και των Αιγυπτιων παντων, και εισελευσονται οπισω αυτων· και ενδοξασθησομαιεν Φαραω και εν πασῃ τη στρατια αυτου και εν τοις αρμασι και εν τοις ιπποις αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και γνωσονται παντες οι Αιγυπτιοι οτι εγω ειμι Κυριος, ενδοξαζομενου μου εν Φαραω και εν τοις αρμασι και ιπποις αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| εξηρε δε ο αγγελος του Θεου ο προπορευομενος της παρεμβολης των υιων ᾿Ισραηλ και επορευθη εκ των οπισθεν· εξηρε δε και ο στυλος της νεφελης απο προσωπου αυτων και εστη εκ των οπισω αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και εισηλθεν ανα μεσον της παρεμβολης των Αιγυπτιων και ανα μεσον της παρεμβολης ᾿Ισραηλ και εστη· και εγενετο σκοτος και γνοφος, και διηλθεν η νυξ, και ου συνεμιξαν αλληλοις ολην την νυκτα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| εξετεινε δε Μωυσης την χειρα επι την θαλασσαν, και υπηγαγε Κυριος την θαλασσαν εν ανεμω νοτω βιαιω ολην την νυκτα και εποιησε την θαλασσαν ξηραν, και εσχισθη το υδωρ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| και εισηλθον οι υιοι ᾿Ισραηλ εις μεσον της θαλασσης κατα το ξηρον, και το υδωρ αυτης τειχος εκ δεξιων και τειχος εξ ευωνυμων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και κατεδιωξαν οι Αιγυπτιοι και εισηλθον οπισω αυτων, πας ιππος Φαραω και τα αρματα και οι αναβαται, εις μεσον της θαλασσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| εγενηθη δε εν τη φυλακη τη εωθινη και επεβλεψε Κυριος επι την παρεμβολην των Αιγυπτιων εν στυλω πυρος και νεφελης και συνεταραξε την παρεμβολην των Αιγυπτιων 25 και συνεδησε τους αξονας των αρματων αυτων και ηγαγεν αυτους μετα βιας. και ειπαν οι Αιγυπτιοι· φυγωμεν απο προσωπου ᾿Ισραηλ, ο γαρ Κυριος πολεμει περι αυτων τους Αιγυπτιους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· εκτεινον την χειρα σου επι την θαλασσαν, και αποκαταστητω το υδωρ και επικαλυψατω τους Αιγυπτιους, επι τε τα αρματα και τους αναβατας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| εξετεινε δε Μωυσης την χειρα επι την θαλασσαν, και αποκατεστη το υδωρ προς ημεραν επι χωρας· οι δε Αιγυπτιοι εφυγον υπο το υδωρ, και εξετιναξε Κυριος τους Αιγυπτιους μεσον της θαλασσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| και επαναστραφεν το υδωρ εκαλυψε τα αρματα και τους αναβατας και πασαν την δυναμιν Φαραω, τους εισπορευομενους οπισω αυτων, εις την θαλασσαν, και ου κατεληφθη εξ αυτων ουδε εις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| οι δε υιοι ᾿Ισραηλ επορευθησαν δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης, το δε υδωρ αυτης τειχος εκ δεξιων, και τειχος εξ ευωνυμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| και ερρυσατο Κυριος τον ᾿Ισραηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ χειρος των Αιγυπτιων· και ειδεν ᾿Ισραηλ τους Αιγυπτιους τεθνηκοτας παρα το χειλος της θαλασσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| ειδε δε ᾿Ισραηλ την χειρα την μεγαλην, α εποιησε Κυριος τοις Αιγυπτιοις· εφοβηθη δε ο λαος τον Κυριον και επιστευσαν τω Θεω και Μωυση τω θεραποντι αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΤΟΤΕ ησε Μωυσης και οι υιοι ᾿Ισραηλ την ᾠδην ταυτην τω Θεω και ειπαν λεγοντες· ᾄσωμεν τω Κυριω, ενδοξως γαρ δεδοξασται· ιππον και αναβατην ερριψεν εις θαλασσαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| βοηθος και σκεπαστης εγενετο μοι εις σωτηριαν· ουτος μου Θεος, και δοξασω αυτον, Θεος του πατρος μου, και υψωσω αυτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| Κυριος συντριβων πολεμους, Κυριος ονομα αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| αρματα Φαραω και την δυναμιν αυτου ερριψεν εις θαλασσαν, επιλεκτους αναβατας τριστατας κατεποντισεν εν ερυθρα θαλασσῃ,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| ποντω εκαλυψεν αυτους, κατεδυσαν εις βυθον ωσει λιθος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| η δεξια σου, Κυριε, δεδοξασται εν ισχυι· η δεξια σου χειρ, Κυριε, εθραυσεν εχθρους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και τω πληθει της δοξης σου συνετριψας τους υπεναντιους· απεστειλας την οργην σου και κατεφαγεν αυτους ως καλαμην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και δια πνευματος του θυμου σου διεστη το υδωρ· επαγη ωσει τειχος τα υδατα, επαγη τα κυματα εν μεσω της θαλασσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| ειπεν ο εχθρος, διωξας καταληψομαι, μεριω σκυλα, εμπλησω ψυχην μου, ανελω τη μαχαιρᾳ μου, κυριευσει η χειρ μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| απεστειλας το πνευμα σου, εκαλυψεν αυτους θαλασσα· εδυσαν ωσει μολιβος εν υδατι σφοδρω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| τις ομοιος σοι εν θεοις, Κυριε; τις ομοιος σοι, δεδοξασμενος εν αγιοις, θαυμαστος εν δοξαις, ποιων τερατα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| εξετεινας την δεξιαν σου, κατεπιεν αυτους γη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| ωδηγησας τη δικαιοσυνῃ σου τον λαον σου τουτον, ὃν ελυτρωσω, παρεκαλεσας τη ισχυι σου εις καταλυμα αγιον σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| ηκουσαν εθνη και ωργισθησαν· ωδινες ελαβον κατοικουντας Φυλιστιειμ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| τοτε εσπευσαν ηγεμονες ᾿Εδωμ, και αρχοντες Μωαβιτων, ελαβεν αυτους τρομος, ετακησαν παντες οι κατοικουντες Χανααν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| επιπεσοι επ᾿ αυτους τρομος και φοβος, μεγεθει βραχιονος σου απολιθωθητωσαν, εως ἂν παρελθῃ ο λαος σου, Κυριε, εως ἂν παρελθῃ ο λαος σου ουτος, ὃν εκτησω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| εισαγαγων καταφυτευσον αυτους εις ορος κληρονομιας σου, εις ετοιμον κατοικητηριον σου, ὃ κατηρτισω, Κυριε, αγιασμα, Κυριε, ὃ ητοιμασαν αι χειρες σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| Κυριος βασιλευων τον αιωνα και επ᾿ αιωνα και ετι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| οτι εισηλθεν ιππος Φαραω συν αρμασι και αναβαταις εις θαλασσαν, και επηγαγεν επ᾿ αυτους Κυριος το υδωρ της θαλασσης· οι δε υιοι ᾿Ισραηλ επορευθησαν δια ξηρας εν μεσω της θαλασσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| Λαβουσα δε Μαριαμ, η προφητις, η αδελφη ᾿Ααρων, το τυμπανον εν τη χειρι αυτης, και εξηλθοσαν πασαι αι γυναικες οπισω αυτης μετα τυμπανων και χορων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| εξηρχε δε αυτων Μαριαμ λεγουσα· ᾄσωμεν τω Κυριω, ενδοξως γαρ δεδοξασται· ιππον και αναβατην ερριψεν εις θαλασσαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| ᾿Εξηρε δε Μωυσης τους υιους ᾿Ισραηλ απο θαλασσης ερυθρας και ηγαγεν αυτους εις την ερημον Σουρ· και επορευοντο τρεις ημερας εν τη ερημω και ουχ ηυρισκον υδωρ ωστε πιειν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| ηλθον δε εις Μερρα και ουκ ηδυναντο πιειν εκ Μερρας, πικρον γαρ ην· δια τουτο επωνομασε το ονομα του τοπου εκεινου Πικρια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και διεγογγυζεν ο λαος επι Μωυση λεγοντες· τι πιομεθα; 25 εβοησε δε Μωυσης προς Κυριον, και εδειξεν αυτω Κυριος ξυλον, και ενεβαλεν αυτο εις το υδωρ, και εγλυκανθη το υδωρ. εκει εθετο αυτω δικαιωματα και κρισεις και εκει αυτον επειρασε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και ειπεν· εαν ακοη ακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου και τα αρεστα εναντιον αυτου ποιησῃς και ενωτισῃ ταις εντολαις αυτου και φυλαξῃς παντα τα δικαιωματα αυτου, πασαν νοσον, ἣν επηγαγον τοις Αιγυπτιοις, ουκ επαξω επι σε· εγω γαρ ειμι Κυριος ο Θεος σου ο ιωμενος σε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| Και ηλθοσαν εις Αιλειμ, και ησαν εκει δωδεκα πηγαι υδατων και εβδομηκοντα στελεχη φοινικων· παρενεβαλον δε εκει παρα τα υδατα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΑΠῌΡΑΝ δε εξ Αιλειμ και ηλθοσαν πασα συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ εις την ερημον Σιν, ο εστιν ανα μεσον Αιλειμ και ανα μεσον Σινα. τη δε πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ τω μηνι τω δευτερω εξεληλυθοτων αυτων εκ γης Αιγυπτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| διεγογγυζε πασα συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ επι Μωυσην και ᾿Ααρων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και ειπαν προς αυτους οι υιοι ᾿Ισραηλ· οφελον απεθανομεν πληγεντες υπο Κυριου εν γη Αιγυπτω, οταν εκαθισαμεν επι των λεβητων των κρεων και ησθιομεν αρτους εις πλησμονην· οτι εξηγαγε ημας εις την ερημον ταυτην αποκτειναι πασαν την συναγωγην ταυτην εν λιμω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ιδου εγω υω υμιν αρτους εκ του ουρανου, και εξελευσεται ο λαος και συλλεξουσι το της ημερας εις ημεραν, οπως πειρασω αυτους, ει πορευσονται τω νομω μου η ου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και εσται εν τη ημερᾳ τη εκτῃ και ετοιμασουσιν ὃ ἂν εισενεγκωσι, και εσται διπλουν ὃ εαν συναγαγωσι το καθ᾿ ημεραν εις ημεραν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και ειπε Μωυσης και ᾿Ααρων προς πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ· εσπερας γνωσεσθε οτι Κυριος εξηγαγεν υμας εκ γης Αιγυπτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και πρωΐ οψεσθε την δοξαν Κυριου εν τω εισακουσαι τον γογγυσμον υμων επι τω Θεω· ημεις δε τι εσμεν οτι διαγογγυζετε καθ᾿ ημων; 8 και ειπε Μωυσης· εν τω διδοναι Κυριον υμιν εσπερας κρεα φαγειν και αρτους το πρωΐ εις πλησμονην δια το εισακουσαι Κυριον τον γογγυσμον υμων, ὃν υμεις διαγογγυζετε καθ᾿ ημων· ημεις δε τι εσμεν; ου γαρ καθ᾿ ημων εστιν ο γογγυσμος υμων· αλλ᾿ η κατα του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| ειπε δε Μωυσης προς ᾿Ααρων· ειπον πασῃ συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ· προσελθετε εναντιον του Θεου· εισακηκοε γαρ τον γογγυσμον υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| ηνικα δε ελαλει ᾿Ααρων πασῃ συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ, και επεστραφησαν εις την ερημον, και η δοξα Κυριου ωφθη εν νεφελῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| εισακηκοα τον γογγυσμον των υιων ᾿Ισραηλ· λαλησον προς αυτους λεγων· το προς εσπεραν εδεσθε κρεα και το πρωΐ πλησθησεσθε αρτων· και γνωσεσθε οτι εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| εγενετο δε εσπερα, και ανεβη ορτυγομητρα και εκαλυψε την παρεμβολην· το πρωΐ εγενετο καταπαυομενης της δροσου κυκλω της παρεμβολης 14 και ιδου επι προσωπον της ερημου λεπτον ωσει κοριον λευκον, ωσει παγος επι της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| ιδοντες δε αυτο οι υιοι ᾿Ισραηλ ειπαν ετερος τω ετερω· τι εστι τουτο; ου γαρ ᾔδεισαν, τι ην. ειπε δε Μωυσης αυτοις· ουτος ο αρτος, ὃν εδωκε Κυριος υμιν φαγειν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| τουτο το ρημα ὃ συνεταξε Κυριος· συναγαγετε απ᾿ αυτου εκαστος εις τους καθηκοντας, γομορ κατα κεφαλην κατα αριθμον ψυχων υμων, εκαστος συν τοις συσκηνιοις υμων συλλεξατε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| εποιησαν δε ουτως οι υιοι ᾿Ισραηλ και συνελεξαν ο το πολυ και ο το ελαττον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και μετρησαντες γομορ, ουκ επλεονασεν ο το πολυ, και ο το ελαττον ουκ ηλαττονησεν· εκαστος εις τους καθηκοντας παρ᾿ εαυτω συνελεξαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| ειπε δε Μωυσης προς αυτους· μηδεις καταλειπετω απ᾿ αυτου εις το πρωΐ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ουκ εισηκουσαν Μωυση, αλλα κατελιπον τινες απ᾿ αυτου εις το πρωΐ· και εξεζεσε σκωληκας και επωζεσε· και επικρανθη επ᾿ αυτοις Μωυσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και συνελεξαν αυτο πρωΐ πρωΐ, εκαστος το καθηκον αυτω· ηνικα δε διεθερμαινεν ο ηλιος, ετηκετο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| εγενετο δε τη ημερᾳ τη εκτῃ, συνελεξαν τα δεοντα διπλα, δυο γομορ τω ενι· εισηλθοσαν δε παντες οι αρχοντες της συναγωγης και ανηγγειλαν Μωυση·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| ειπε δε Μωυσης προς αυτους· ου τουτο το ρημα εστιν, ὃ ελαλησε Κυριος; σαββατα αναπαυσις αγια τω Κυριω αυριον· οσα εαν πεσσητε, πεσσετε, και οσα εαν εψητε, εψετε· και παν το πλεοναζον καταλειπετε αυτο εις αποθηκην εις το πρωΐ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| και κατελιποσαν απ᾿ αυτου εις το πρωΐ, καθως συνεταξεν αυτοις Μωυσης· και ουκ επωζεσεν, ουδε σκωληξ εγενετο εν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| ειπε δε Μωυσης· φαγετε σημερον, εστι γαρ σαββατα σημερον τω Κυριω· ουχ ευρεθησεται εν τω πεδιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| ἓξ ημερας συλλεξετε· τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ σαββατα, οτι ουκ εσται εν αυτη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| εγενετο δε εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ εξηλθοσαν τινες εκ του λαου συλλεξαι και ουχ ευρον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· εως τινος ου βουλεσθε εισακουειν τας εντολας μου και τον νομον μου; 29 ιδετε, ο γαρ Κυριος εδωκεν υμιν σαββατα την ημεραν ταυτην· δια τουτο αυτος εδωκεν υμιν τη ημερᾳ τη εκτῃ αρτους δυο ημερων· καθησεσθε εκαστος εις τους οικους υμων, μηδεις εκπορευεσθω εκ του τοπου αυτου τη ημερᾳ τη εβδομῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| και εσαββατισεν ο λαος τη ημερᾳ τη εβδομῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| και επωνομασαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το ονομα αυτου, μαν· ην δε ωσει σπερμα κοριου λευκον, το δε γευμα αυτου ως εγκρις εν μελιτι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| ειπε δε Μωυσης· τουτο το ρημα, ὃ συνεταξε Κυριος· πλησατε το γομορ του μαν εις αποθηκην εις τας γενεας υμων, ινα ιδωσι τον αρτον, ὃν εφαγετε υμεις εν τη ερημω, ως εξηγαγεν υμας Κυριος εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων· λαβε σταμνον χρυσουν ενα και εμβαλε εις αυτον πληρες το γομορ του μαν και αποθησεις αυτο εναντιον του Θεου εις διατηρησιν εις τας γενεας υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.34| ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση, και απεθηκεν ᾿Ααρων εναντιον του μαρτυριου εις διατηρησιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.35| οι δε υιοι ᾿Ισραηλ εφαγον το μαν ετη τεσσαρακοντα, εως ηλθον εις γην οικουμενην· εφαγοσαν το μαν, εως παρεγενοντο εις μερος της Φοινικης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.36| το δε γομορ το δεκατον των τριων μετρων ην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ απηρε πασα συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ εκ της ερημου Σιν κατα παρεμβολας αυτων δια ρηματος Κυριου και παρενεβαλοσαν εν Ραφιδειν· ουκ ην δε υδωρ τω λαω πιειν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και ελοιδορειτο ο λαος προς Μωυσην λεγοντες· δος ημιν υδωρ, ινα πιωμεν. και ειπεν αυτοις Μωυσης· τι λοιδορεισθε μοι, και τι πειραζετε Κυριον; 3 εδιψησε δε εκει ο λαος υδατι, και διεγογγυζεν εκει ο λαος προς Μωυσην λεγοντες· ινατι τουτο; ανεβιβασας ημας εξ Αιγυπτου αποκτειναι ημας και τα τεκνα ημων και τα κτηνη τω διψει; 4 εβοησε δε Μωυσης προς Κυριον λεγων· τι ποιησω τω λαω τουτω; ετι μικρον και καταλιθοβολησουσι με.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· προπορευου του λαου τουτου, λαβε δε σεαυτω απο των πρεσβυτερων του λαου· και την ραβδον, εν ᾗ επαταξας τον ποταμον, λαβε εν τη χειρι σου και πορευσῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| οδε εγω εστηκα εκει προ του σε επι της πετρας εν Χωρηβ· και παταξεις την πετραν, και εξελευσεται εξ αυτης υδωρ, και πιεται ο λαος. εποιησε δε Μωυσης ουτως εναντιον των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και επωνομασε το ονομα του τοπου εκεινου Πειρασμος και Λοιδορησις, δια την λοιδοριαν των υιων ᾿Ισραηλ και δια το πειραζειν Κυριον λεγοντας· ει εστι Κυριος εν ημιν η ου; 8 ῏Ηλθε δε ᾿Αμαληκ και επολεμει ᾿Ισραηλ εν Ραφιδειν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| ειπε δε Μωυσης τω ᾿Ιησου· επιλεξον σεαυτω ανδρας δυνατους και εξελθων παραταξαι τω ᾿Αμαληκ αυριον, και ιδου εγω εστηκα επι της κορυφης του βουνου, και η ραβδος του Θεου εν τη χειρι μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και εποιησεν ᾿Ιησους καθαπερ ειπεν αυτω Μωυσης, και εξελθων παρεταξατο τω ᾿Αμαληκ· και Μωυσης και ᾿Ααρων και ῍Ωρ ανεβησαν επι την κορυφην του βουνου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και εγινετο οταν επηρε Μωυσης τας χειρας, κατισχυεν ᾿Ισραηλ· οταν δε καθηκε τας χειρας, κατισχυεν ᾿Αμαληκ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| αι δε χειρες Μωυση βαρειαι· και λαβοντες λιθον υπεθηκαν υπ᾿ αυτον, και εκαθητο επ᾿ αυτου, και ᾿Ααρων και ῍Ωρ εστηριζον τας χειρας αυτου, εντευθεν εις και εντευθεν εις· και εγενοντο αι χειρες Μωυση εστηριγμεναι εως δυσμων ηλιου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και ετρεψατο ᾿Ιησους τον ᾿Αμαληκ και παντα τον λαον αυτου εν φονω μαχαιρας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· καταγραψον τουτο εις μνημοσυνονεν βιβλιω και δος εις τα ωτα ᾿Ιησου, οτι αλοιφη εξαλειψω το μνημοσυνον ᾿Αμαληκ εκ της υπο τον ουρανον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και ᾠκοδομησε Μωυσης θυσιαστηριον Κυριω και επωνομασε το ονομα αυτου Κυριος καταφυγη μου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| οτι εν χειρι κρυφαιᾳ πολεμει Κυριος επι ᾿Αμαληκ απο γενεων εις γενεας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΗΚΟΥΣΕ δε ᾿Ιοθορ ιερευς Μαδιαμ ο γαμβρος Μωυση παντα οσα εποιησε Κυριος ᾿Ισραηλ τω εαυτου λαω· εξηγαγε γαρ Κυριος τον ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| ελαβε δε ᾿Ιοθορ ο γαμβρος Μωυση Σεπφωραν την γυναικα Μωυση μετα την αφεσιν αυτης 3 και τους δυο υιους αυτης· ονομα τω ενι αυτων Γηρσαμ λεγων· παροικος ημην εν γη αλλοτριᾳ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και το ονομα του δευτερου ῾Ελιεζερ λεγων· ο γαρ Θεος του πατρος μου βοηθος μου και εξειλατο με εκ χειρος Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και εξηλθεν ᾿Ιοθορ ο γαμβρος Μωυση και οι υιοι και η γυνη προς Μωυσην εις την ερημον, ου παρενεβαλεν επ᾿ ορους του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| ανηγγελη δε Μωυση λεγοντες· ιδου ο γαμβρος σου ᾿Ιοθορ παραγινεται προς σε, και η γυνη και οι δυο υιοι σου μετ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| εξηλθε δε Μωυσης εις συναντησιν τω γαμβρω και προσεκυνησεν αυτω και εφιλησεν αυτον, και ησπασαντο αλληλους· και εισηγαγεν αυτους εις την σκηνην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και διηγησατο Μωυσης τω γαμβρω παντα, οσα εποιησε Κυριος τω Φαραω και πασι τοις Αιγυπτιοις ενεκεν του ᾿Ισραηλ, και παντα τον μοχθον τον γενομενον αυτοις εν τη οδω και οτι εξειλατο αυτους Κυριος εκ χειρος Φαραω και εκ χειρος των Αιγυπτιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| εξεστη δε ᾿Ιοθορ επι πασι τοις αγαθοις, οις εποιησεν αυτοις Κυριος, οτι εξειλατο αυτους εκ χειρος Αιγυπτιων και εκ χειρος Φαραω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και ειπεν ᾿Ιοθορ· ευλογητος Κυριος, οτι εξειλατο αυτους εκ χειρος Αιγυπτιων και εκ χειρος Φαραω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| νυν εγνων οτι μεγας Κυριος παρα παντας τους θεους, ενεκεν τουτου οτι επεθεντο αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και ελαβεν ᾿Ιοθορ ο γαμβρος Μωυση ολοκαυτωματα και θυσιας τω Θεω· παρεγενετο δε ᾿Ααρων και παντες οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ συμφαγειν αρτον μετα του γαμβρου Μωυση εναντιον του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| Και εγενετο μετα την επαυριον συνεκαθισε Μωυσης κρινειν τον λαον· παρειστηκει δε πας ο λαος Μωυση απο πρωΐθεν εως δειλης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και ιδων ᾿Ιοθορ παντα οσα ποιει τω λαω, λεγει· τι τουτο, ὃ συ ποιεις τω λαω; διατι συ καθησαι μονος, πας δε ο λαος παρεστηκε σοι απο πρωΐθεν εως δειλης; 15 και λεγει Μωυσης τω γαμβρω, οτι παραγινεται προς με ο λαος εκζητησαι κρισιν παρα του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| οταν γαρ γενηται αυτοις αντιλογια και ελθωσι προς με, διακρινω εκαστον και συμβιβαζω αυτους τα προσταγματα του Θεου και τον νομον αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| ειπε δε ο γαμβρος Μωυση προς αυτον· ουκ ορθως συ ποιεις το ρημα τουτο·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| φθορα καταφθαρησῃ ανυπομονητω και συ και πας ο λαος ουτος, ος εστι μετα σου· βαρυ σοι το ρημα τουτο, ου δυνησῃ ποιειν συ μονος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| νυν ουν ακουσον μου και συμβουλευσω σοι, και εσται ο Θεος μετα σου. γινου συ τω λαω τα προς τον Θεον και ανοισεις τους λογους αυτων προς τον Θεον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| και διαμαρτυρῃ αυτοις τα προσταγματα του Θεου και τον νομον αυτου και σημανεις αυτοις τας οδους, εν αις πορευσονται εν αυταις, και τα εργα α ποιησουσι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και συ σεαυτω σκεψαι απο παντος του λαου ανδρας δυνατους, θεοσεβεις, ανδρας δικαιους, μισουντας υπερηφανιαν, και καταστησεις επ᾿ αυτον χιλιαρχους και εκατονταρχους και πεντηκονταρχους και δεκαδαρχους,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και κρινουσι τον λαον πασαν ωραν· το δε ρημα το υπερογκον ανοισουσιν επι σε, τα δε βραχεα των κριματων κρινουσιν αυτοι και κουφιουσιν απο σου και συναντιληψονται σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| εαν το ρημα τουτο ποιησῃς, κατισχυσει σε ο Θεος, και δυνησῃ παραστηναι, και πας ο λαος ουτος εις τον εαυτου τοπον μετ᾿ ειρηνης ηξει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| ηκουσε δε Μωυσης της φωνης του γαμβρου και εποιησεν οσα ειπεν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και επελεξε Μωυσης ανδρας δυνατους απο παντος ᾿Ισραηλ και εποιησεν αυτους επ᾿ αυτων χιλιαρχους και εκατονταρχους και πεντηκονταρχους και δεκαδαρχους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και εκρινοσαν τον λαον πασαν ωραν· παν δε ρημα υπερογκον ανεφεροσαν επι Μωυσην, παν δε ρημα ελαφρον εκρινοσαν αυτοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| εξαπεστειλε δε Μωυσης τον εαυτου γαμβρον, και απηλθεν εις την γην αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΤΟΥ δε μηνος του τριτου της εξοδου των υιων ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου τη ημερᾳ ταυτῃ ηλθοσαν εις την ερημον του Σινα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και απηραν εκ Ραφιδειν και ηλθοσαν εις την ερημον του Σινα, και παρενεβαλεν εκει ᾿Ισραηλ κατεναντι του ορους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και Μωυσης ανεβη εις το ορος του Θεου· και εκαλεσεν αυτον ο Θεος εκ του ορους λεγων· ταδε ερεις τω οικω ᾿Ιακωβ και αναγγελεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| αυτοι εωρακατε οσα πεποιηκα τοις Αιγυπτιοις, και ανελαβον υμας ωσει επι πτερυγων αετων και προσηγαγομην υμας προς εμαυτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και νυν εαν ακοη ακουσητε της εμης φωνης και φυλαξητε την διαθηκην μου, εσεσθε μοι λαος περιουσιος απο παντων των εθνων· εμη γαρ εστι πασα η γη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| υμεις δε εσεσθε μοι βασιλειον ιερατευμα και εθνος αγιον. ταυτα τα ρηματα ερεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| ηλθε δε Μωυσης και εκαλεσε τους πρεσβυτερους του λαου και παρεθηκεν αυτοις παντας τους λογους τουτους, ους συνεταξεν αυτω ο Θεος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| απεκριθη δε πας ο λαος ομοθυμαδον και ειπαν· παντα, οσα ειπεν ο Θεος, ποιησομεν και ακουσομεθα. ανηνεγκε δε Μωυσης τους λογους τουτους προς τον Θεον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ιδου εγω παραγινομαι προς σε εν στυλω νεφελης, ινα ακουσῃ ο λαος λαλουντος μου προς σε και σοι πιστευσωσιν εις τον αιωνα. ανηγγειλε δε Μωυσης τα ρηματα του λαου προς Κυριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· καταβας διαμαρτυραι τω λαω και αγνισον αυτους σημερον και αυριον, και πλυνατωσαν τα ιματια·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και εστωσαν ετοιμοι εις την ημεραν την τριτην· τη γαρ ημερᾳ τη τριτῃ καταβησεται Κυριος επι το ορος το Σινα εναντιον παντος του λαου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και αφοριεις τον λαον κυκλω λεγων· προσεχετε εαυτοις του αναβηναι εις το ορος και θιγειν τι αυτου· πας ο αψαμενος του ορους θανατω τελευτησει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| ουχ αψετε αυτου χειρ· εν γαρ λιθοις λιθοβοληθησεται η βολιδι κατατοξευθησεται· εαν τε κτηνος εαν τε ανθρωπος, ου ζησεται. οταν αι φωναι και αι σαλπιγγες και η νεφελη απελθῃ απο του ορους, εκεινοι αναβησονται επι το ορος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| κατεβη δε Μωυσης εκ του ορους προς τον λαον και ηγιασεν αυτους, και επλυναν τα ιματια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και ειπε τω λαω· γινεσθε ετοιμοι τρεις ημερας, μη προσελθητε γυναικι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| εγενετο δε τη ημερᾳ τη τριτῃ γενηθεντος προς ορθρον και εγινοντο φωναι και αστραπαι και νεφελη γνοφωδης επ᾿ ορους Σινα, φωνη της σαλπιγγος ηχει μεγα· και επτοηθη πας ο λαος ο εν τη παρεμβολη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και εξηγαγε Μωυσης τον λαον εις συναντησιν του Θεου εκ της παρεμβολης, και παρεστησαν υπο το ορος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| το ορος το Σινα εκαπνιζετο ολον δια το καταβεβηκεναι επ᾿ αυτο τον Θεον εν πυρι, και ανεβαινεν ο καπνος ωσει καπνος καμινου, και εξεστη πας ο λαος σφοδρα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| εγινοντο δε αι φωναι της σαλπιγγος προβαινουσαι ισχυροτεραι σφοδρα· Μωυσης ελαλει, ο δε Θεος απεκρινατο αυτω φωνη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| κατεβη δε Κυριος επι το ορος το Σινα επι την κορυφην του ορους· και εκαλεσε Κυριος Μωυσην επι την κορυφην του ορους, και ανεβη Μωυσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και ειπεν ο Θεος προς Μωυσην λεγων· καταβας διαμαρτυραι τω λαω, μη ποτε εγγισωσι προς τον Θεον κατανοησαι και πεσωσιν εξ αυτων πληθος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και οι ιερεις οι εγγιζοντες Κυριω τω Θεω αγιασθητωσαν, μη ποτε απαλλαξῃ απ᾿ αυτων Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| και ειπε Μωυσης προς τον Θεον· ου δυνησεται ο λαος προσαναβηναι προς το ορος το Σινα· συ γαρ διαμεμαρτυρησαι ημιν λεγων· αφορισαι το ορος και αγιασαι αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| ειπε δε αυτω Κυριος· βαδιζε, καταβηθι και αναβηθι συ και ᾿Ααρων μετα σου· οι δε ιερεις και ο λαος μη βιαζεσθωσαν αναβηναι προς τον Θεον, μη ποτε απολεσῃ απ᾿ αυτων Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| κατεβη δε Μωυσης προς τον λαον και ειπεν αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος παντας τους λογους τουτους λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| εγω ειμι Κυριος ο Θεος σου, οστις εξηγαγον σε εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| ουκ εσονται σοι θεοι ετεροι πλην εμου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| ου ποιησεις σεαυτω ειδωλον, ουδε παντος ομοιωμα, οσα εν τω ουρανω ανω και οσα εν τη γη κατω και οσα εν τοις υδασιν υποκατω της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| ου προσκυνησεις αυτοις, ουδε μη λατρευσεις αυτοις· εγω γαρ ειμι Κυριος ο Θεος σου, Θεος ζηλωτης, αποδιδους αμαρτιας πατερων επι τεκνα, εως τριτης και τεταρτης γενεας τοις μισουσι με 6 και ποιων ελεος εις χιλιαδας τοις αγαπωσι με και τοις φυλασσουσι τα προσταγματα μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| ου ληψει το ονομα Κυριου του Θεου σου επι ματαιω· ου γαρ μη καθαρισῃ Κυριος ο Θεος σου τον λαμβανοντα το ονομα αυτου επι ματαιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| μνησθητι την ημερα των σαββατων αγιαζειν αυτην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| ἓξ ημερας εργα και ποιησεις παντα τα εργα σου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ σαββατα Κυριω τω Θεω σου· ου ποιησεις εν αυτη παν εργον, συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου, ο παις σου και η παιδισκη σου, οβους σου και το υποζυγιον σου και παν κτηνος σου και ο προσηλυτος ο παροικων εν σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| εν γαρ ἓξ ημεραις εποιησε Κυριος τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις και κατεπαυσε τη ημερᾳ τη εβδομῃ· δια τουτο ευλογησε Κυριος την ημεραν την εβδομην και ηγιασεν αυτην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου, ινα ευ σοι γενηται, και ινα μακροχρονιος γενῃ επι της γης της αγαθης, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| ου μοιχευσεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| ου κλεψεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| ου φονευσεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| ου ψευδομαρτυρησεις κατα του πλησιον σου μαρτυριαν ψευδη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| ουκ επιθυμησεις την γυναικα του πλησιον σου. ουκ επιθυμησεις την οικιαν του πλησιον σου ουτε τον αγρον αυτου ουτε τον παιδα αυτου ουτε την παιδισκην αυτου ουτε του βοος αυτου ουτε του υποζυγιου αυτου ουτε παντος κτηνους αυτου ουτε οσα τω πλησιον σου εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| Και πας ο λαος εωρα την φωνην και τας λαμπαδας και την φωνην της σαλπιγγος και το ορος το καπνιζον· φοβηθεντες δε πας ο λαος εστησαν μακροθεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και ειπαν προς Μωυσην· λαλησον συ ημιν, και μη λαλειτω προς ημας ο Θεος, μη αποθανωμεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| και λεγει αυτοις Μωυσης· θαρσειτε, ενεκεν γαρ του πειρασαι υμας παρεγενηθη ο Θεος προς υμας, οπως ἂν γενηται ο φοβος αυτου εν υμιν, ινα μη αμαρτανητε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| ειστηκει δε ο λαος μακροθεν, Μωυσης δε εισηλθεν εις τον γνοφον, ου ην ο Θεος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| ειπε δε Κυριος προς Μωυσην· ταδε ερεις τω οικω ᾿Ιακωβ και αναγγελεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ· υμεις εωρακατε οτι εκ του ουρανου λελαληκα προς υμας·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| ου ποιησετε υμιν αυτοις θεους αργυρους και θεους χρυσους ου ποιησετε υμιν αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| θυσιαστηριον εκ γης ποιησετε μοι και θυσετε επ᾿ αυτου τα ολοκαυτωματα υμων και τα σωτηρια υμων και τα προβατα και τους μοσχους υμων εν παντι τοπω, ου εαν επονομασω το ονομα μου εκει, και ηξω προς σε και ευλογησω σε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| εαν δε θυσιαστηριον εκ λιθων ποιης μοι, ουκ οικοδομησεις αυτους τμητους· το γαρ εγχειριδιον σου επιβεβληκας επ᾿ αυτους, και μεμιανται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| ουκ αναβησῃ εν αναβαθμισιν επι το θυσιαστηριον μου, οπως ἂν μη αποκαλυψῃς την ασχημοσυνην σου επ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ ταυτα τα δικαιωματα, α παραθησῃ ενωπιον αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| εαν κτησῃ παιδα ῾Εβραιον, ἓξ ετη δουλευσει σοι· τω δε εβδομω ετει απελευσεται ελευθερος δωρεαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| εαν αυτος μονος εισελθῃ, και μονος εξελευσεται· εαν δε γυνη συνεισελθῃ μετ᾿ αυτου, εξελευσεται και η γυνη αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και εαν δε ο κυριος δω αυτω γυναικα, και τεκῃ αυτω υιους η θυγατερας, η γυνη και τα παιδια εσται τω κυριω αυτου,αυτος δε μονος εξελευσεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| εαν δε αποκριθεις ειπῃ ο παις, ηγαπησα τον κυριον μου και την γυναικα και τα παιδια, ουκ αποτρεχω ελευθερος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| προσαξει αυτον ο κυριος αυτου προς το κριτηριον του Θεου και τοτε προσαξει αυτον επι την θυραν επι τον σταθμον, και τρυπησει ο κυριος αυτου το ους τω οπητιω, και δουλευσει αυτω εις τον αιωνα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| εαν δε τις αποδωται την εαυτου θυγατερα οικετιν, ουκ απελευσεται, ωσπερ αποτρεχουσιν αι δουλαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| εαν μη ευαρεστησῃ τω κυριω αυτης ἣν αυτω καθωμολογησατο, απολυτρωσει αυτην· εθνει δε αλλοτριω ου κυριος εστι πωλειν αυτην, οτι ηθετησεν εν αυτη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| εαν δε τω υιω καθομολογησηται αυτην, κατα το δικαιωμα των θυγατερων ποιησει αυτη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| εαν δε αλλην λαβῃ εαυτω, τα δεοντα και τον ιματισμον και την ομιλιαν αυτης ουκ αποστερησει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| εαν δε τα τρια ταυτα μη ποιησῃ αυτη, εξελευσεται δωρεαν ανευ αργυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| ᾿Εαν δε παταξῃ τις τινα, και αποθανῃ, θανατω θανατουσθω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| ο δε ουχ εκων, αλλ᾿ ο Θεος παρεδωκεν εις τας χειρας αυτου, δωσω σοι τοπον, ου φευξεται εκει ο φονευσας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| εαν δε τις επιθηται τω πλησιον αποκτειναι αυτον δολω και καταφυγῃ, απο του θυσιαστηριου μου ληψῃ αυτον θανατωσαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| ὃς τυπτει πατερα αυτου η μητερα αυτου, θανατω θανατουσθω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| ο κακολογων πατερα αυτου η μητερα αυτου τελευτησει θανατω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| ὃς εαν κλεψῃ τις τινα των υιων ᾿Ισραηλ και καταδυναστευσας αυτον αποδωται, και ευρεθη εν αυτω, θανατω τελευτατω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| εαν δε λοιδορωνται δυο ανδρες και παταξῃ τις τον πλησιον λιθω η πυγμη, και μη αποθανῃ, κατακλιθη δε επι την κοιτην,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| εαν εξαναστας ο ανθρωπος περιπατησῃ εξω επι ραβδου, αθωος εσται ο παταξας· πλην της αργιας αυτου αποτισει και τα ιατρεια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| εαν δε τις παταξῃ τον παιδα αυτου η την παιδισκην αυτου εν ραβδω και αποθανῃ υπο τας χειρας αυτου, δικῃ εκδικηθησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| εαν δε διαβιωσῃ ημεραν μιαν η δυο, ουκ εκδικηθησεται· το γαρ αργυριον αυτου εστιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| εαν δε μαχωνται δυο ανδρες και παταξωσι γυναικα εν γαστρι εχουσαν και εξελθῃ το παιδιον αυτης μη εξεικονισμενον, επιζημιον ζημιωθησεται· καθοτι ἂν επιβαλῃ ο ανηρ της γυναικος, δωσει μετα αξιωματος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| εαν δε εξεικονισμενον η, δωσει ψυχην αντι ψυχης,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| οφθαλμον αντι οφθαλμου, οδοντα αντι οδοντος, χειρα αντι χειρος, ποδα αντι ποδος,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| κατακαυμα αντι κατακαυματος, τραυμα αντι τραυματος, μωλωπα αντι μωλωπος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| εαν δε τις παταξῃ τον οφθαλμον του οικετου αυτου η τον οφθαλμον της θεραπαινης αυτου, και εκτυφλωσῃ, ελευθερους εξαποστελει αυτους αντι του οφθαλμου αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| εαν δε τον οδοντα του οικετου η τον οδοντα της θεραπαινης αυτου εκκοψῃ, ελευθερους εξαποστελει αυτους αντι του οδοντος αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| ᾿Εαν δε κερατισῃ ταυρος ανδρα η γυναικα και αποθανῃ, λιθοις λιθοβοληθησεται ο ταυρος, και ου βρωθησεται τα κρεα αυτου· ο δε κυριος του ταυρου αθωος εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.29| εαν δε ο ταυρος κερατιστης η προ της χθες και προ της τριτης, και διαμαρτυρωνται τω κυριω αυτου, και μη αφανισῃ αυτον, ανελῃ δε ανδρα η γυναικα, ο ταυρος λιθοβοληθησεται και ο κυριος αυτου προσαποθανειται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| εαν δε λυτρα επιβληθη αυτω, δωσει λυτρα της ψυχης αυτου οσα εαν επιβαλωσιν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.31| εαν δε υιον η θυγατερα κερατισῃ, κατα το δικαιωμα τουτο ποιησωσιν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.32| εαν δε παιδα κερατισῃ ο ταυρος η παιδισκην, αργυριου τριακοντα διδραχμα δωσει τω κυριω αυτων, και ο ταυρος λιθοβοληθησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.33| εαν δε τις ανοιξῃ λακκον η λατομησῃ λακκον και μη καλυψῃ αυτον, και εμπεσῃ εκει μοσχος η ονος,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.34| ο κυριος του λακκου αποτισει· αργυριον δωσει τω κυριω αυτων, το δε τετελευτηκος αυτω εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.35| εαν δε κερατισῃ τινος ταυρος τον ταυρον του πλησιον και τελευτησῃ, αποδωσονται τον ταυρον τον ζωντα και διελουνται το αργυριον αυτου, και τον ταυρον τον τεθνηκοτα διελουνται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.36| εαν δε γνωριζηται ο ταυρος οτι κερατιστης εστι προ της χθες και προ της τριτης ημερας, και διαμεμαρτυρημενοι ωσι τω κυριω αυτου, και μη αφανισῃ αυτον, αποτισει ταυρον αντι ταυρου, ο δε τετελευτηκως αυτω εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΕΑΝ δε τις κλεψῃ μοσχον η προβατον και σφαξῃ η αποδωται, πεντε μοσχους αποτισει αντι του μοσχου και τεσσαρα προβατα αντι του προβατου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| εαν δε εν τω διορυγματι ευρεθη ο κλεπτης και πληγεις αποθανῃ, ουκ εστιν αυτω φονος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| εαν δε ανατειλῃ ο ηλιος επ᾿ αυτω, ενοχος εστιν, ανταποθανειται. εαν δε μη υπαρχῃ αυτω, πραθητω αντι του κλεμματος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| εαν δε καταληφθη και ευρεθη εν τη χειρι αυτου το κλεμμα απο τε ονου εως προβατου ζωντα, διπλα αυτα αποτισει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| εαν δε καταβοσκησῃ τις αγρον η αμπελωνα και αφη το κτηνος αυτου καταβοσκησαι αγρον ετερον, αποτισει εκ του αγρου αυτου κατα το γεννημα αυτου· εαν δε παντα τον αγρον καταβοσκησῃ, τα βελτιστα του αγρου αυτου και τα βελτιστα του αμπελωνος αυτου αποτισει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| εαν δε εξελθον πυρ ευρῃ ακανθας και προσεμπρησῃ αλωνα η σταχυς η πεδιον, αποτισει ο το πυρ εκκαυσας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| εαν δε τις δω τω πλησιον αργυριον η σκευη φυλαξαι, και κλαπη εκ της οικιας του ανθρωπου, εαν ευρεθη ο κλεψας, αποτισει το διπλουν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| εαν δε μη ευρεθη ο κλεψας, προσελευσεται ο κυριος της οικιας ενωπιον του Θεου και ομειται η μην μη αυτον πεπονηρευσθαι εφ᾿ ολης της παρακαταθηκης του πλησιον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| κατα παν ρητον αδικημα, περι τε μοσχου και υποζυγιου και προβατου και ιματιου και πασης απωλειας της εγκαλουμενης, ο,τι ουν ἂν η, ενωπιον του Θεου ελευσεται η κρισις αμφοτερων, και ο αλους δια του Θεου αποτισει διπλουν τω πλησιον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| εαν δε τις δω τω πλησιον υποζυγιον η μοσχον η προβατον η παν κτηνος φυλαξαι, και συντριβη η τελευτησῃ η αιχμαλωτον γενηται, και μηδεις γνω,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| ορκος εσται του Θεου ανα μεσον αμφοτερων, η μην μη αυτον πεπονηρευσθαι καθολου της παρακαταθηκης του πλησιον· και ουτως προσδεξεται ο κυριος αυτου, και ουκ αποτισει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| εαν δε κλαπη παρ᾿ αυτου, αποτισει τω κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| εαν δε θηριαλωτον γενηται, αξει αυτον επι την θηραν και ουκ αποτισει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| εαν δε αιτησῃ τις παρα του πλησιον, και συντριβη η αποθανῃ η αιχμαλωτον γενηται, ο δε κυριος μη η μετ᾿ αυτου, αποτισει·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| εαν δε ο κυριος η μετ᾿ αυτου, ουκ αποτισει· εαν δε μισθωτος η, εσται αυτω αντι του μισθου αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| ᾿Εαν δε απατησῃ τις παρθενον αμνηστευτον και κοιμηθη μετ᾿ αυτης, φερνη φερνιει αυτην αυτω γυναικα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| εαν δε ανανευων ανανευσῃ και μη βουληται ο πατηρ αυτης δουναι αυτην αυτω γυναικα, αργυριον αποτισει τω πατρι καθ᾿ οσον εστιν η φερνη των παρθενων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| φαρμακους ου περιποιησετε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| παν κοιμωμενον μετα κτηνους, θανατω αποκτενειτε αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| ο θυσιαζων θεοις θανατω εξολοθρευθησεται, πλην Κυριω μονω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και προσηλυτον ου κακωσετε, ουδε μη θλιψητε αυτον· ητε γαρ προσηλυτοι εν γη Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| πασαν χηραν και ορφανον ου κακωσετε·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| εαν δε κακιᾳ κακωσητε αυτους, και κεκραξαντες καταβοησωσι προς με, ακοη εισακουσομαι της φωνης αυτων 24 και οργισθησομαι θυμω και αποκτενω υμας μαχαιρᾳ, και εσονται αι γυναικες υμων χηραι και τα παιδια υμων ορφανα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| εαν δε αργυριον εκδανεισῃς τω αδελφω τω πενιχρω παρα σοι, ουκ εσῃ αυτον κατεπειγων, ουκ επιθησεις αυτω τοκον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| εαν δε ενεχυρασμα ενεχυρασῃς το ιματιον του πλησιον, προ δυσμων ηλιου αποδωσεις αυτω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| εστι γαρ τουτο περιβολαιον αυτου, μονον τουτο το ιματιον ασχημοσυνης αυτου· εν τινι κοιμηθησεται; εαν ουν καταβοησῃ προς με, εισακουσομαι αυτου· ελεημων γαρ ειμι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| θεους ου κακολογησεις και αρχοντα του λαου σου ου κακως ερεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| απαρχας αλωνος και ληνου σου ου καθυστερησεις· τα πρωτοτοκα των υιων σου δωσεις εμοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| ουτω ποιησεις τον μοσχον σου και το προβατον σου και το υποζυγιον σου· επτα ημερας εσται υπο την μητερα, τη δε ογδοῃ ημερᾳ αποδωσεις μοι αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| και ανδρες αγιοι εσεσθε μοι. και κρεας θηριαλωτον ουκ εδεσθε, τω κυνι απορριψατε αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΟΥ παραδεξῃ ακοην ματαιαν. ου συγκαταθησῃ μετα του αδικου γενεσθαι μαρτυς αδικος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| ουκ εσῃ μετα πλειονων επι κακιᾳ. ου προστεθησῃ μετα πληθους εκκλιναι μετα των πλειονων, ωστε εκκλιναι κρισιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και πενητα ουκ ελεησεις εν κρισει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| εαν δε συναντησῃς τω βοΐ του εχθρου σου η τω υποζυγιω αυτου πλανωμενοις, αποστρεψας αποδωσεις αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| εαν δε ιδῃς το υποζυγιον του εχθρου σου πεπτωκος υπο τον γονον αυτου, ου παρελευσῃ αυτο, αλλα συναρεις αυτο μετ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| ου διαστρεψεις κριμα πενητος εν κρισει αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| απο παντος ρηματος αδικου αποστησῃ· αθωον και δικαιον ουκ αποκτενεις και ου δικαιωσεις τον ασεβη ενεκεν δωρων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και δωρα ου ληψῃ· τα γαρ δωρα εκτυφλοι οφθαλμους βλεποντων και λυμαινεται ρηματα δικαια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| και προσηλυτον ου θλιψετε· υμεις γαρ οιδατε την ψυχην του προσηλυτου· αυτοι γαρ προσηλυτοι ητε εν γη Αιγυπτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| ῝Εξ ετη σπερεις την γην σου και συναξεις τα γεννηματα αυτης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| τω δε εβδομω αφεσιν ποιησεις και ανησεις αυτην, και εδονται οι πτωχοι του εθνους σου, τα δε υπολειπομενα εδεται τα αγρια θηρια. ουτω ποιησεις τον αμπελωνα σου και τον ελαιωνα σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| ἓξ ημερας ποιησεις τα εργα σου, τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ αναπαυσις, ινα αναπαυσηται ο βους σου και το υποζυγιον σου, και ινα αναψυξῃ ο υιος της παιδισκης σου και ο προσηλυτος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| παντα, οσα ειρηκα προς υμας, φυλαξασθε. Και ονομα θεων ετερων ουκ αναμνησθησεσθε, ουδε μη ακουσθη εκ του στοματος υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| τρεις καιρους του ενιαυτου εορτασατε μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| την εορτην των αζυμων φυλαξασθε ποιειν· επτα ημερας εδεσθε αζυμα, καθαπερ ενετειλαμην σοι, κατα τον καιρον του μηνος των νεων· εν γαρ αυτω εξηλθες εξ Αιγυπτου, ουκ οφθησῃ ενωπιον μου κενος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και εορτην θερισμου πρωτογεννηματων ποιησεις των εργων σου, ων εαν σπειρῃς εν τω αγρω σου, και εορτην συντελειας επ᾿ εξοδου του ενιαυτου εν τη συναγωγη των εργων σου των εκ του αγρου σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| τρεις καιρους του ενιαυτου οφθησεται παν αρσενικον σου ενωπιον Κυριου του Θεου σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| οταν γαρ εκβαλω τα εθνη απο προσωπου σου και εμπλατυνω τα ορια σου, ου θυσεις επι ζυμῃ αιμα θυσιασματος μου, ου δε μη κοιμηθη στεαρ της εορτης μου εως πρωΐ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| τας απαρχας των πρωτογεννηματων της γης σου εισοισεις εις τον οικον Κυριου του Θεου σου. ουχ εψησεις αρνα εν γαλακτι μητρος αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| Και ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου, ινα φυλαξῃ σε εν τη οδω, οπως εισαγαγῃ σε εις την γην, ἣν ητοιμασα σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| προσεχε σεαυτω και εισακουε αυτου και μη απειθει αυτω· ου γαρ μη υποστειληται σε, το γαρ ονομα μου εστιν επ᾿ αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| εαν ακοη ακουσητε της εμης φωνης και ποιησῃς παντα, οσα ἂν εντειλωμαι σοι, και φυλαξητε την διαθηκην μου, εσεσθε μοι λαος περιουσιος απο παντων των εθνων· εμη γαρ εστι πασα η γη, υμεις δε εσεσθε μοι βασιλειον ιερατευμα και εθνος αγιον. ταυτα τα ρηματα ερεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ· εαν ακοη ακουσητε της φωνης μου και ποιησητε παντα οσα ἂν ειπω σοι, εχθρευσω τοις εχθροις σου και αντικεισομαι τοις αντικειμενοις σοι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| πορευσεται γαρ ο αγγελος μου ηγουμενος σου και εισαξει σε προς τον ᾿Αμορραιον και Χετταιον και Φερεζαιον και Χαναναιον και Γεργεσαιον και Ευαιον και ᾿Ιεβουσαιον, και εκτριψω αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| ου προσκυνησεις τοις θεοις αυτων, ου δε μη λατρευσῃς αυτοις· ου ποιησεις κατα τα εργα αυτων, αλλα καθαιρεσει καθελεις και συντριβων συντριψεις τας στηλας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| και λατρευσεις Κυριω τω Θεω σου, και ευλογησω τον αρτον σου και τον οινον σου και το υδωρ σου, και αποστρεψω μαλακιαν αφ᾿ υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| ουκ εσται αγονος ουδε στειρα επι της γης σου· τον αριθμον των ημερων σου αναπληρων αναπληρωσω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| και τον φοβον αποστελω ηγουμενον σου και εκστησω παντα τα εθνη, εις ους συ εισπορευῃ εις αυτους, και δωσω παντας τους υπεναντιους σου φυγαδας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| και αποστελω τας σφηκιας προτερας σου, και εκβαλεις τους ᾿Αμορραιους και τους Ευαιους και τους Χαναναιους και τους Χετταιους απο σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| ουκ εκβαλω αυτους εν ενιαυτω ενι, ινα μη γενηται η γη ερημος και πολλα γενηται επι σε τα θηρια της γης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.30| κατα μικρον εκβαλω αυτους απο σου, εως ἂν αυξηθης και κληρονομησῃς την γην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.31| και θησω τα ορια σου απο της ερυθρας θαλασσης, εως της θαλασσης της Φυλιστιειμ και απο της ερημου εως του μεγαλου ποταμου Ευφρατου· και παραδωσω εις τας χειρας υμων τους εγκαθημενους εν τη γη και εκβαλω αυτους απο σου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| ου συγκαταθησῃ αυτοις και τοις θεοις αυτων διαθηκην,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| και ουκ εγκαθησονται εν τη γη σου, ινα μη αμαρτειν σε ποιησωσι προς με· εαν γαρ δουλευσῃς τοις θεοις αυτων, ουτοι εσονται σοι προσκομμα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ Μωυση ειπεν· αναβηθι προς τον Κυριον συ και ᾿Ααρων και Ναδαβ και ᾿Αβιουδ και εβδημηκοντα των πρεσβυτερων ᾿Ισραηλ, και προσκυνησουσι μακροθεν τω Κυριω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και εγγιει Μωυσης μονος προς τον Θεον, αυτοι δε ουκ εγγιουσιν· ο δε λαος ου συναναβησεται μετ᾿ αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| εισηλθε δε Μωυσης και διηγησατο τω λαω παντα τα ρηματα του Θεου και τα δικαιωματα· απεκριθη δε πας ο λαος φωνη μια λεγοντες· παντας τους λογους, ους ελαλησε Κυριος, ποιησομεν και ακουσομεθα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| και εγραψε Μωυσης παντα τα ρηματα Κυριου. ορθρισας δε Μωυσης το πρωΐ ᾠκοδομησε θυσιαστηριον υπο το ορος και δωδεκα λιθους εις τας δωδεκα φυλας του ᾿Ισραηλ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και εξαπεστειλε τους νεανισκους των υιων ᾿Ισραηλ, και ανηνεγκαν ολοκαυτωματα και εθυσαν θυσιαν σωτηριου τω Θεω μοσχαρια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| λαβων δε Μωυσης το ημισυ του αιματος ενεχεεν εις κρατηρας, το δε ημισυ του αιματος προσεχεε προς το θυσιαστηριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και λαβων το βιβλιον της διαθηκης ανεγνω εις τα ωτα του λαου, και ειπαν· παντα οσα ελαλησε Κυριος, ποιησομεν και ακουσομεθα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| λαβων δε Μωυσης το αιμα κατεσκεδασε του λαου και ειπεν· ιδου το αιμα της διαθηκης, ἧς διεθετο Κυριος προς υμας περι παντων των λογων τουτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| Και ανεβη Μωυσης και ᾿Ααρων και Ναδαβ και ᾿Αβιουδ και εβδομηκοντα της γερουσιας ᾿Ισραηλ 10 και ειδον τον τοπον, ου ειστηκει ο Θεος του ᾿Ισραηλ· και τα υπο τους ποδας αυτου ωσει εργον πλινθου σαπφειρου και ωσπερ ειδος στερεωματος του ουρανου τη καθαριοτητι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και των επιλεκτων του ᾿Ισραηλ ου διεφωνησεν ουδε εις· και ωφθησαν εν τω τοπω του Θεου και εφαγον και επιον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· αναβηθι προς με εις το ορος και ισθι εκει· και δωσω σοι τα πυξια τα λιθινα, τον νομον και τας εντολας, ας εγραψα νομοθετησαι αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| και αναστας Μωυσης και ᾿Ιησους ο παρεστηκως αυτω ανεβησαν εις το ορος του Θεου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και τοις πρεσβυτεροις ειπαν· ησυχαζετε αυτου, εως αναστρεψωμεν προς υμας· και ιδου ᾿Ααρων και ῍Ωρ μεθ᾿ υμων· εαν τινι συμβη κρισις, προσπορευεσθωσαν αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και ανεβη Μωυσης και ᾿Ιησους εις το ορος, και εκαλυψεν η νεφελη το ορος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| και κατεβη η δοξα του Θεου επι το ορος το Σινα, και εκαλυψεν αυτο η νεφελη ἓξ ημερας· και εκαλεσε Κυριος τον Μωυσην τη ημερᾳ τη εβδομῃ εκ μεσου της νεφελης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| το δε ειδος της δοξης Κυριου ωσει πυρ φλεγον επι της κορυφης του ορους εναντιον των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και εισηλθε Μωυσης εις το μεσον της νεφελης και ανεβη εις το ορος και ην εκει εν τω ορει τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| ειπον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και λαβετε απαρχας παρα παντων, οις ἂν δοξῃ τη καρδιᾳ, και ληψεσθε τας απαρχας μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| και αυτη εστιν η απαρχη, ἣν ληψεσθε παρ᾿ αυτων· χρυσιον και αργυριον και χαλκον 4 και υακινθον και πορφυραν και κοκκινον διπλουν και βυσσον κεκλωσμενην και τριχας αιγειας 5 και δερματα κριων ηρυθροδανωμενα και δερματα υακινθινα και ξυλα ασηπτα 6 και λιθους σαρδιου και λιθους εις την γλυφην εις την επωμιδα και τον ποδηρη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και ποιησεις μοι αγιασμα, και οφθησομαι εν υμιν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| και ποιησεις μοι κατα παντα οσα σοι δεικνυω εν τω ορει, το παραδειγμα της σκηνης και το παραδειγμα παντων των σκευων αυτης· ουτω ποιησεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| Και ποιησεις κιβωτον μαρτυριου εκ ξυλων ασηπτων, δυο πηχεων και ημισους το μηκος και πηχεως και ημισους το πλατος και πηχεως και ημισους το υψος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| και καταχρυσωσεις αυτην χρυσιω καθαρω, εσωθεν και εξωθεν χρυσωσεις αυτην· και ποιησεις αυτη κυματια χρυσα στρεπτα κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και ελασεις αυτη τεσσαρας δακτυλιους χρυσους και επιθησεις επι τα τεσσαρα κλιτη, δυο δακτυλιους επι το κλιτος το ἓν και δυο δακτυλιους επι το κλιτος το δευτερον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| ποιησεις δε αναφορεις ξυλα ασηπτα και καταχρυσωσεις αυτα χρυσιω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και εισαξεις τους αναφορεις εις τους δακτυλιους τους εν τοις κλιτεσι της κιβωτου αιρειν την κιβωτον εν αυτοις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| εν τοις δακτυλιοις της κιβωτου εσονται οι αναφορεις ακινητοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| και εμβαλεις εις την κιβωτον τα μαρτυρια, α ἂν δω σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| και ποιησεις ιλαστηριον επιθεμα χρυσιου καθαρου, δυο πηχεων και ημισους το μηκος και πηχεως και ημισους το πλατος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| και ποιησεις δυο Χερουβιμ χρυσοτορευτα και επιθησεις αυτα εξ αμφοτερων των κλιτων του ιλαστηριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| ποιηθησονται Χερουβ εις εκ του κλιτους τουτου και Χερουβ εις εκ του κλιτους του δευτερου του ιλαστηριου· και ποιησεις τους δυο Χερουβιμ επι τα δυο κλιτη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| εσονται οι Χερουβιμ εκτεινοντες τας πτερυγας επανωθεν, συσκιαζοντες εν ταις πτερυξιν αυτων επι του ιλαστηριου, και τα προσωπα αυτων εις αλληλα· εις το ιλαστηριον εσονται τα προσωπα των Χερουβιμ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| και επιθησεις το ιλαστηριον επι την κιβωτον ανωθεν· και εις την κιβωτον εμβαλεις τα μαρτυρια, α ἂν δω σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| και γνωσθησομαι σοι εκειθεν και λαλησω σοι ανωθεν του ιλαστηριου ανα μεσον των δυο Χερουβιμ των οντων επι της κιβωτου του μαρτυριου και κατα παντα, οσα εαν εντειλωμαι σοι προς τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| Και ποιησεις τραπεζαν χρυσην χρυσιου καθαρου, δυο πηχεων το μηκος και πηχεως το ευρος και πηχεως και ημισους το υψος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| και ποιησεις αυτη στρεπτα κυματια χρυσα κυκλω. και ποιησεις αυτη στεφανην παλαιστου κυκλω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| και ποιησεις στρεπτον κυματιον τη στεφανῃ κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| και ποιησεις τεσσαρας δακτυλιους χρυσους και επιθησεις τους τεσσαρας δακτυλιους επι τα τεσσερα μερη των ποδων αυτης υπο την στεφανην,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| και εσονται οι δακτυλιοι εις θηκας τοις αναφορευσιν, ωστε αιρειν εν αυτοις την τραπεζαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| και ποιησεις τους αναφορεις εκ ξυλων ασηπτων και καταχρυσωσεις αυτους χρυσιω καθαρω, και αρθησεται εν αυτοις η τραπεζα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| και ποιησεις τα τρυβλια αυτης και τας θυΐσκας και τα σπονδεια και τους κιαθους, εν οις σπεισεις εν αυτοις· εκ χρυσιου καθαρου ποιησεις αυτα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.29| και επιθησεις επι την τραπεζαν αρτους ενωπιους εναντιον μου διαπαντος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.30| Και ποιησεις λυχνιαν εκ χρυσιου καθαρου, τορευτην ποιησεις την λυχνιαν· ο καυλος αυτης και οι καλαμισκοι και οι κρατηρες και οι σφαιρωτηρες και τα κρινα εξ αυτης εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.31| ἓξ δε καλαμισκοι εκπορευομενοι εκ πλαγιων, τρεις καλαμισκοι της λυχνιας εκ του κλιτους του ενος αυτης και τρεις καλαμισκοι της λυχνιας εκ του κλιτους του δευτερου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.32| και τρεις κρατηρες εκτετυπωμενοι καρυΐσκους εν τω ενι καλαμισκω, σφαιρωτηρ και κρινον· ουτω τοις ἓξ καλαμισκοις τοις εκπορευομενοις εκ της λυχνιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.33| και εν τη λυχνιᾳ τεσσαρες κρατηρες εκτετυπωμενοι καρυΐσκους· εν τω ενι καλαμισκω σφαιρωτηρες και τα κρινα αυτης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.34| ο σφαιρωτηρ υπο τους δυο καλαμισκους εξ αυτης, και σφαιρωτηρ υπο τους τεσσαρας καλαμισκους εξ αυτης· ουτω τοις ἓξ καλαμισκοις τοις εκπορευομενοις εκ της λυχνιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.35| και εν τη λυχνιᾳ τεσσαρες κρατηρες εκτετυπωμενοι καρυΐσκους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.36| οι σφαιρωτηρες και οι καλαμισκοι εξ αυτης εστωσαν· ολη τορευτη εξ ενος χρυσιου καθαρου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.37| και ποιησεις τους λυχνους αυτης επτα· και επιθησεις τους λυχνους, και φανουσιν εκ του ενος προσωπου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.38| και τον επαρυστηρα αυτης και τα υποθεματα αυτης εκ χρυσιου καθαρου ποιησεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.39| παντα τα σκευη ταυτα ταλαντον χρυσιου καθαρου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.40| ορα, ποιησεις κατα τον τυπον τον δεδειγμενον σοι εν τω ορει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΚΑΙ την σκηνην ποιησεις δεκα αυλαιας εκ βυσσου κεκλωσμενης και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου· Χερουβιμ εργασιᾳ υφαντου ποιησεις αυτας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| μηκος της αυλαιας της μιας οκτω και εικοσι πηχεων και ευρος τεσσαρων πηχεων η αυλαια η μια εσται· μετρον το αυτο εσται πασαις ταις αυλαιαις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| πεντε δε αυλαιαι εσονται εξ αλληλων εχομεναι η ετερα εκ της ετερας, και πεντε αυλαιαι εσονται συνεχομενοι ετερα τη ετερᾳ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και ποιησεις αυταις αγκυλας υακινθινας επι του χειλους της αυλαιας της μιας εκ του ενος μερους εις την συμβολην και ουτω ποιησεις επι του χειλους της αυλαιας της εξωτερας προς τη συμβολη τη δευτερᾳ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| πεντηκοντα αγκυλας ποιησεις τη αυλαιᾳ τη μια, και πεντηκοντα αγκυλας ποιησεις εκ του μερους της αυλαιας κατα την συμβολην της δευτερας, αντιπροσωποι αντιπιπτουσαι αλληλαις εις εκαστην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και ποιησεις κρικους πεντηκοντα χρυσους. και συναψεις τας αυλαιας ετεραν τη ετερᾳ τοις κρικοις. και εσται η σκηνη μια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| και ποιησεις δερρεις τριχινας σκεπην επι της σκηνης, ενδεκα δερρεις ποιησεις αυτας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| το μηκος της δερρεως της μιας, τριακοντα πηχεων, και τεσσαρων πηχεων το ευρος της δερρεως της μιας· το αυτο μετρον εσται ταις ενδεκα δερρεσι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| και συναψεις τας πεντε δερρεις επι το αυτο, και τας ἓξ δερρεις επι το αυτο. και επιδιπλωσεις την δερριν την εκτην κατα προσωπον της σκηνης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και ποιησεις αγκυλας πεντηκοντα επι του χειλους της δερρεως της μιας, της ανα μεσον κατα συμβολην. και πεντηκοντα αγκυλας ποιησεις επι του χειλους της δερρεως, της συναπτουσης της δευτερας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| και ποιησεις κρικους χαλκους πεντηκοντα. και συναψεις τους κρικους εκ των αγκυλων, και συναψεις τας δερρεις, και εσται εν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| και υποθησεις το πλεοναζον εν ταις δερρεσι της σκηνης. το ημισυ της δερρεως το υπολελειμμενον υποκαλυψεις εις το πλεοναζον των δερρεων της σκηνης. υποκαλυψεις οπισω της σκηνης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| πηχυν εκ τουτου, και πηχυν εκ τουτου, εκ του υπερεχοντος των δερρεων, εκ του μηκους των δερρεων της σκηνης, εσται συγκαλυπτον επι τα πλαγια της σκηνης ενθεν και ενθεν, ινα καλυπτῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| και ποιησεις κατακαλυμμα τη σκηνη δερματα κριων ηρυθροδανωμενα, και επικαλυμματα δερματα υακινθινα επανωθεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| και ποιησεις στυλους της σκηνης εκ ξυλων ασηπτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| δεκα πηχεων ποιησεις τον στυλον τον ενα, και πηχεως ενος και ημισους το πλατος του στυλου του ενος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| δυο αγκωνισκους τω στυλω τω ενι, αντιπιπτοντας ετερον τω ετερω. ουτω ποιησεις πασι τοις στυλοις της σκηνης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| και ποιησεις στυλους τη σκηνη, εικοσι στυλους εκ του κλιτους του προς βορραν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| και τεσσαρακοντα βασεις αργυρας ποιησεις τοις εικοσι στυλοις. δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου. και δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| και το κλιτος το δευτερον το προς νοτον, εικοσι στυλους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| και τεσσαρακοντα βασεις αυτων αργυρας. δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου, και δυο βασεις τω στυλω τω ενι εις αμφοτερα τα μερη αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| και εκ των οπισω της σκηνης κατα το μερος το προς θαλασσαν ποιησεις ἓξ στυλους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| και δυο στυλους ποιησεις επι των γωνιων της σκηνης εκ των οπισθιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| και εσται εξ ισου κατωθεν. κατα το αυτο εσονται ισοι εκ των κεφαλων εις συμβλησιν μιαν. ουτω ποιησεις αμφοτεραις ταις δυσι γωνιαις. ισαι εστωσαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| και εσονται οκτω στυλοι, και αι βασεις αυτων αργυραι δεκα εξ. δυο βασεις τω ενι στυλω εις αμφοτερα τα μερη αυτου, και δυο βασεις τω στυλω τω ενι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| και ποιησεις μοχλους εκ ξυλων ασηπτων· πεντε τω ενι στυλω εκ του ενος μερους της σκηνης,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| και πεντε μοχλους τω στυλω τω ενι κλιτει της σκηνης τω δευτερω, και πεντε μοχλους τω στυλω τω οπισθιω τω κλιτει της σκηνης τω προς θαλασσαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| και ο μοχλος ο μεσος αναμεσον των στυλων διικνεισθω απο του ενος κλιτους εις το ετερον κλιτος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.29| και τους στυλους καταχρυσωσεις χρυσιω. και τους δακτυλιους ποιησεις χρυσους, εις ους εισαξεις τους μοχλους. και καταχρυσωσεις τους μοχλους χρυσιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.30| και αναστησεις την σκηνην κατα το ειδος το δεδειγμενον σοι εν τω ορει.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.31| και ποιησεις καταπετασμα εξ υακινθου, και πορφυρας, και κοκκινου κεκλωσμενου, και βυσσου νενησμενης. εργον υφαντον ποιησεις αυτοΧερουβιμ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.32| και επιθησεις αυτο επι τεσσαρων στυλων ασηπτων κεχρυσωμενων χρυσιω. και αι κεφαλιδες αυτων χρυσαι, και αι βασεις αυτων τεσσαρες αργυραι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.33| και θησεις το καταπετασμα επι των στυλων. και εισοισεις εκει εσωτερον του καταπετασματος την κιβωτον του μαρτυριου. και διοριει το καταπετασμα υμιν ανα μεσον του αγιου και ανα μεσον του αγιου των αγιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.34| και κατακαλυψεις τω καταπετασματι την κιβωτον του μαρτυριου εν τω αγιω των αγιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.35| και θησεις την τραπεζαν εξωθεν του καταπετασματος και την λυχνιαν απεναντι της τραπεζης επι μερους της σκηνης το προς νοτον και την τραπεζαν θησεις επι μερους της σκηνης το προς βορραν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.36| και ποιησεις επισπαστρον τη θυρᾳ της σκηνης εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου κεκλωσμενης, εργον ποικιλτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.37| και ποιησεις τω καταπετασματι πεντε στυλους και χρυσωσεις αυτους χρυσιω, και αι κεφαλιδες αυτων χρυσαι, και χωνευσεις αυτοις πεντε βασεις χαλκας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ ποιησεις θυσιαστηριον εκ ξυλων ασηπτων, πεντε πηχεων το μηκος και πεντε πηχεων το ευρος, τετραγωνον εσται το θυσιαστηριον, και τριων πηχεων το υψος αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και ποιησεις τα κερατα επι των τεσσαρων γωνιων· εξ αυτου εσται τα κερατα· και καλυψεις αυτα χαλκω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| και ποιησεις στεφανην τω θυσιαστηριω και τον καλυπτηρα αυτου και τας φιαλας αυτου και τας κρεαγρας αυτου και το πυρειον αυτου· και παντα τα σκευη αυτου ποιησεις χαλκα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| και ποιησεις αυτω εσχαραν εργω δικτυωτω χαλκην· και ποιησεις τη εσχαρᾳ τεσσαρας δακτυλιους χαλκους υπο τα τεσσαρα κλιτη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| και υποθησεις αυτους υπο την εσχαραν του θυσιαστηριου κατωθεν· εσται δε η εσχαρα εως του ημισους του θυσιαστηριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| και ποιησεις τω θυσιαστηριω αναφορεις εκ ξυλων ασηπτων και περιχαλκωσεις αυτους χαλκω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| και εισαξεις τους αναφορεις εις τους δακτυλιους, και εστωσαν αναφορεις κατα πλευρα του θυσιαστηριου εν τω αιρειν αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| κοιλον σανιδωτον ποιησεις αυτο· κατα το παραδεχθεν σοι εν τω ορει, ουτω ποιησεις αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| Και ποιησεις αυλην τη σκηνη· εις το κλιτος το προς λιβα ιστια της αυλης εκ βυσσου κεκλωσμενης, μηκος εκατον πηχεων τω ενι κλιτει·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| και οι στυλοι αυτων εικοσι, και αι βασεις αυτων εικοσι χαλκαι, και οι κρικοι αυτων και αι ψαλιδες αργυραι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| ουτως τω κλιτει τω προς απηλιωτην ιστια, εκατον πηχεων μηκος· και οι στυλοι αυτων εικοσι και αι βασεις αυτων εικοσι χαλκαι, και οι κρικοι και αι ψαλιδες των στυλων, και αι βασεις αυτων περιηργυρωμεναι αργυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| το δε ευρος της αυλης το κατα θαλασσαν ιστια πεντηκοντα πηχεων· στυλοι αυτων δεκα, και βασεις αυτων δεκα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| και ευρος της αυλης της προς νοτον, ιστια πεντηκοντα πηχεων· στυλοι αυτων δεκα, και βασεις αυτων δεκα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| και πεντεκαιδεκα πηχεων το υψος των ιστιων τω κλιτει τω ενι· στυλοι αυτων τρεις, και αι βασεις αυτων τρεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| και το κλιτος το δευτερον δεκαπεντε πηχεων των ιστιων το υψος· στυλοι αυτων τρεις, και αι βασεις αυτων τρεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| και τη πυλῃ της αυλης καλυμμα, εικοσι πηχεων το υψος, εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου κεκλωσμενης τη ποικιλιᾳ του ραφιδευτου· στυλοι αυτων τεσσαρες και αι βασεις αυτων τεσσαρες.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| παντες οι στυλοι της αυλης κυκλω κατηργυρωμενοι αργυριω, και αι κεφαλιδες αυτων αργυραι, και αι βασεις αυτων χαλκαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| το δε μηκος της αυλης εκατον εφ᾿ εκατον, και ευρος πεντηκοντα επι πεντηκοντα, και υψος πεντε πηχεων, εκ βυσσου κεκλωσμενης, και αι βασεις αυτων χαλκαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| και πασα η κατασκευη και παντα τα εργαλεια και οι πασσαλοι της αυλης χαλκοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| Και συ συνταξον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και λαβετωσαν σοι ελαιον εξ ελαιων ατρυγον καθαρον κεκομμενον εις φως καυσαι, ινα καιηται λυχνος διαπαντος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| εν τη σκηνη του μαρτυριου εξωθεν του καταπετασματος του επι της διαθηκης καυσει αυτο ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου αφ᾿ εσπερας εως πρωΐ εναντιον Κυριου· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων παρα των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΚΑΙ συ προσαγαγου προς σεαυτον τον τε ᾿Ααρων τον αδελφον σου και τους υιους αυτου εκ των υιων ᾿Ισραηλ ιερατευειν μοι, ᾿Ααρων και Ναδαβ και ᾿Αβιουδ και ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ υιους ᾿Ααρων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και ποιησεις στολην αγιαν ᾿Ααρων τω αδελφω σου εις τιμην και δοξαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| και συ λαλησον πασι τοις σοφοις τη διανοιᾳ, ους ενεπλησαν πνευματος σοφιας και αισθησεως, και ποιησουσι την στολην την αγιαν ᾿Ααρων εις το αγιον, εν ᾗ ιερατευσει μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και αυται αι στολαι, ας ποιησουσι· το περιστηθιον και την επωμιδα και τον ποδηρη και χιτωνα κοσυμβωτον και κιδαριν και ζωνην· και ποιησουσι στολας αγιας ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου εις το ιερατευειν μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| και αυτοι ληψονται το χρυσιον και τον υακινθον και την πορφυραν και το κοκκινον και την βυσσον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| και ποιησουσι την επωμιδα εκ βυσσου κεκλωσμενης, εργον υφαντον ποικιλτου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| δυο επωμιδες συνεχουσαι εσονται αυτω ετερα την ετεραν, επι τοις δυσι μερεσιν εξηρτημεναι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και το υφασμα των επωμιδων, ο εστιν επ᾿ αυτω, κατα την ποιησιν εξ αυτου εσται εκ χρυσιου καθαρου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου διανενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| και ληψῃ τους δυο λιθους, λιθους σμαραγδου, και γλυψεις εν αυτοις τα ονοματα των υιων ᾿Ισραηλ,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| ἓξ ονοματα επι τον λιθον τον ενα και τα ἓξ ονοματα τα λοιπα επι τον λιθον τον δευτερον κατα τας γενεσεις αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| εργον λιθουργικης τεχνης, γλυμμα σφραγιδος, διαγλυψεις τους δυο λιθους επι τοις ονομασι των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| και θησεις τους δυο λιθους επι των ωμων της επωμιδος· λιθοι μνημοσυνου εισι τοις υιοις ᾿Ισραηλ· και αναληψεται ᾿Ααρων τα ονοματα των υιων ᾿Ισραηλ εναντι Κυριου επι των δυο ωμων αυτου, μνημοσυνον περι αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| και ποιησεις ασπιδισκας εκ χρυσιου καθαρου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| και ποιησεις δυο κροσσωτα εκ χρυσιου καθαρου, καταμεμιγμενα εν ανθεσιν, εργον πλοκης· και επιθησεις τα κροσσωτα τα πεπλεγμενα επι τας ασπιδισκας κατα τας παρωμιδας αυτων εκ των εμπροσθιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| και ποιησεις λογειον των κρισεων, εργον ποικιλτου· κατα τον ρυθμον της επωμιδος ποιησεις αυτο· εκ χρυσιου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου κεκλωσμενου και βυσσου κεκλωσμενης ποιησεις αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| τετραγωνον εσται, διπλουν, σπιθαμης το μηκος αυτου και σπιθαμης το ευρος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| και καθυφανεις εν αυτω υφασμα καταλιθον τετραστιχον. στιχος λιθων εσται, σαρδιον, τοπαζιον και σμαραγδος, ο στιχος ο εις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| και ο στιχος ο δευτερος, ανθραξ και σαπφειρος και ιασπις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| και ο στιχος ο τριτος, λιγυριον, αχατης και αμεθυστος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| και ο στιχος ο τεταρτος, χρυσολιθος και βηρυλλιον και ονυχιον· περικεκαλυμμενα χρυσιω, συνδεδεμενα εν χρυσιω, εστωσαν κατα στιχον αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| και οι λιθοι εστωσαν εκ των ονοματων των υιων ᾿Ισραηλ δεκαδυο κατα τα ονοματα αυτων· γλυφαι σφραγιδων, εκαστος κατα το ονομα, εστωσαν εις δεκαδυο φυλας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| και ποιησεις επι το λογειον κρωσσους συμπεπλεγμενους, εργον αλυσιδωτον εκ χρυσιου καθαρου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| και ληψεται ᾿Ααρων τα ονοματα των υιων ᾿Ισραηλ επι του λογειου της κρισεως επι του στηθους, εισιοντι εις το αγιον, μνημοσυνον εναντιον του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| και θησεις επι το λογειον της κρισεως τους κρωσσους· τα αλυσιδωτα επ᾿ αμφοτερων των κλιτων του λογειου επιθησεις 25 και τας δυο ασπιδισκας επιθησεις επ᾿ αμφοτερους τους ωμους της επωμιδος κατα προσωπον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| και επιθησεις επι το λογειον της κρισεως την δηλωσιν και την αληθειαν, και εσται επι του στηθους ᾿Ααρων, οταν εισπορευηται εις το αγιον εναντι Κυριου. και οισει ᾿Ααρων τας κρισεις των υιων ᾿Ισραηλ επι του στηθους εναντι Κυριου διαπαντος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| και ποιησεις υποδυτην ποδηρη ολον υακινθινον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| και εσται το περιστομιον εξ αυτου μεσον, ωαν εχον κυκλω του περιστομιου, εργον υφαντου, την συμβολην συνυφασμενην εξ αυτου, ινα μη ραγη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.29| και ποιησεις επι το λωμα του υποδυτου κατωθεν, ωσει εξανθουσης ροας ροΐσκους εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου διανενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης επι του λωματος του υποδυτου κυκλω· το αυτο ειδος ροΐσκους χρυσους και κωδωνας αναμεσον τουτων περικυκλω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.30| παρα ροΐσκον χρυσουν κωδωνα και ανθινον επι του λωματος του υποδυτου κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.31| και εσται ᾿Ααρων εν τω λειτουργειν ακουστη η φωνη αυτου, εισιοντι εις το αγιον εναντι Κυριου και εξιοντι, ινα μη αποθανῃ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.32| και ποιησεις πεταλον χρυσουν καθαρον και εκτυπωσεις εν αυτω εκτυπωμα σφραγιδος ῾Αγιασμα Κυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.33| και επιθησεις αυτο επι υακινθου κεκλωσμενης, και εσται επι της μιτρας· κατα προσωποντης μιτρας εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.34| και εσται επι του μετωπου ᾿Ααρων, και εξαρει ᾿Ααρων τα αμαρτηματα των αγιων, οσα ἂν αγιασωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ, παντος δοματος των αγιων αυτων· και εσται επι του μετωπου ᾿Ααρων διαπαντος, δεκτοναυτοις εναντι Κυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.35| και οι κοσυμβωτοι των χιτωνων εκ βυσσου· και ποιησεις κιδαριν βυσσινην και ζωνην ποιησεις, εργον ποικιλτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.36| και τοις υιοις ᾿Ααρων ποιησεις χιτωνας και ζωνας και κιδαρεις ποιησεις αυτοις εις τιμην και δοξαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.37| και ενδυσεις αυτα ᾿Ααρων τον αδελφον σου, και τους υιους αυτου μετ᾿ αυτου· και χρισεις αυτους και εμπλησεις αυτων τας χειρας και αγιασεις αυτους, ινα ιερατευωσι μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.38| και ποιησεις αυτοις περισκελη λινα καλυψαι ασχημοσυνην χρωτος αυτων· απο οσφυος εως μηρων εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.39| και εξει ᾿Ααρων αυτα και υιοι αυτου, ως ἂν εισπορευωνται εις την σκηνην του μαρτυριου η οταν προσπορευωνται λειτουργειν προς το θυσιαστηριον του αγιου, και ουκ επαξονται προς εαυτους αμαρτιαν, ινα μη αποθανωσι· νομιμον αιωνιον αυτω και τω σπερματι αυτου μετ᾿ αυτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ ταυτα εστιν, α ποιησεις αυτοις αγιασαι αυτους, ωστε ιερατευειν μοι αυτους. ληψῃ μοσχαριον εκ βοων ἓν και κριους αμωμους δυο 2 και αρτους αζυμους πεφυραμενους εν ελαιω και λαγανα αζυμα κεχρισμενα εν ελαιω· σεμιδαλιν εκ πυρων ποιησεις αυτα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και επιθησεις αυτα επι κανουν ἓν και προσοισεις αυτα επι τω κανω και το μοσχαριον και τους δυο κριους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| και ᾿Ααρων και τους υιους αυτου προσαξεις επι τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου και λουσεις αυτους εν υδατι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| και λαβων τας στολας ενδυσεις ᾿Ααρων τον αδελφον σου και τον χιτωνα τον ποδηρη και την επωμιδα και το λογειον και συναψεις αυτω το λογειον προς την επωμιδα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| και επιθησεις την μιτραν επι την κεφαλην αυτου και επιθησεις το πεταλον το ῾Αγιασμα επι τη μιτραν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| και ληψῃ του ελαιου του χρισματος και επιχεεις αυτο επι την κεφαλην αυτου και χρισεις αυτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και τους υιους αυτου προσαξεις και ενδυσεις αυτους χιτωνας 9 και ζωσεις αυτους ταις ζωναις, και περιθησεις αυτοις τας κιδαρεις, και εσται αυτοις ιερατεια μοι εις τον αιωνα. και τελειωσεις ᾿Ααρων τας χειρας αυτου και τας χειρας των υιων αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| και προσαξεις τον μοσχον επι τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και επιθησουσιν ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του μοσχου εναντι Κυριου παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| και σφαξεις τον μοσχον εναντι Κυριου παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| και ληψῃ απο του αιματος του μοσχου και θησεις επι των κερατων του θυσιαστηριου τω δακτυλω σου· το δε λοιπον παν αιμα εκχεεις παρα την βασιν του θυσιαστηριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| και ληψῃ παν το στεαρ το επι της κοιλιας και τον λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων και επιθησεις επι το θυσιαστηριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| τα δε κρεατα του μοσχου και το δερμα και την κοπρον κατακαυσεις πυρι εξω της παρεμβολης· αμαρτιας γαρ εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| και τον κριον ληψῃ τον ενα, και επιθησουσιν ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| και σφαξεις αυτον και λαβων το αιμα προσχεεις προς το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| και τον κριον διχοτομησεις κατα μελη και πλυνεις τα ενδοσθια και τους ποδας υδατι και επιθησεις επι τα διχοτομηματα συν τη κεφαλη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| και ανοισεις ολον τον κριον επι το θυσιαστηριον, ολοκαυτωμα τω Κυριω εις οσμην ευωδιας· θυσιασμα Κυριω εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| και ληψῃ τον κριον τον δευτερον, και επιθησει ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| και σφαξεις αυτον, και ληψῃ του αιματος αυτου και επιθησεις επι τον λοβον του ωτος ᾿Ααρων του δεξιου και επι το ακρον της δεξιας χειρος και επι το ακρον του ποδος του δεξιου, και επι τους λοβους των ωτων των υιων αυτου των δεξιων και επι τα ακρα των χειρων αυτων των δεξιων και επι τα ακρα των ποδων αυτων των δεξιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| και ληψῃ απο του αιματος του απο του θυσιαστηριου και απο του ελαιου της χρισεως και ρανεις επι ᾿Ααρων και επι την στολην αυτου και επι τους υιους αυτου και επι τας στολας των υιων αυτου μετ᾿ αυτου, και αγιασθησεται αυτος και η στολη αυτου και οι υιοι αυτου και αι στολαι των υιων αυτου μετ᾿ αυτου· το δε αιμα του κριου προσχεεις προς το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| και ληψῃ απο του κριου το στεαρ αυτου και το στεαρ το κατακαλυπτον την κοιλιαν και τον λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων και τον βραχιονα τον δεξιον· εστι γαρ τελειωσις αυτη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| και αρτον ενα εξ ελαιου και λαγανον ἓν απο του κανου των αζυμων των προτεθειμενων εναντι Κυριου 24 και επιθησεις τα παντα επι τας χειρας ᾿Ααρων και επι τας χειρας των υιων αυτου και αφοριεις αυτα αφορισμα εναντι Κυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| και ληψῃ αυτα εκ των χειρων αυτων και ανοισεις επι το θυσιαστηριον της ολοκαυτωσεως εις οσμην ευωδιας εναντι Κυριου· καρπωμα εστι Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| και ληψῃ το στηθυνιον απο του κριου της τελειωσεως, ο εστιν ᾿Ααρων, και αφοριεις αυτο αφορισμα εναντι Κυριου, και εσται σοι εν μεριδι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| και αγιασεις το στηθυνιον αφορισμα και τον βραχιονα του αφαιρεματος, ὃς αφωρισται και ὃς αφῄρηται απο του κριου της τελειωσεως απο του ᾿Ααρων και απο των υιων αυτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| και εσται ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου νομιμον αιωνιον παρα των υιων ᾿Ισραηλ· εστι γαρ αφαιρεμα τουτο και αφαιρεμα εσται παρα των υιων ᾿Ισραηλ απο των θυματων των σωτηριων των υιων ᾿Ισραηλ, αφαιρεμα Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.29| και η στολη του αγιου, η εστιν ᾿Ααρων, εσται τοις υιοις αυτου μετ᾿ αυτον, χρισθηναι αυτους εν αυτοις και τελειωσαι τας χειρας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.30| επτα ημερας ενδυσεται αυτα ο ιερευς ο αντ᾿ αυτου εκ των υιων αυτου, ὃς εισελευσεται εις την σκηνην του μαρτυριου λειτουργειν εν τοις αγιοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.31| και τον κριον της τελειωσεως ληψῃ και εψησεις τα κρεα εν τοπω αγιω,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.32| και εδονται ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τα κρεα του κριου και τους αρτους τους εν τω κανω παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.33| εδονται αυτα, εν οις ηγιασθησαν εν αυτοις τελειωσαι τας χειρας αυτων, αγιασαι αυτους, και αλλογενης ουκ εδεται απ᾿ αυτων· εστι γαρ αγια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.34| εαν δε καταλειφθη απο των κρεων της θυσιας της τελειωσεως και των αρτων εως πρωΐ, κατακαυσεις τα λοιπα πυρι· ου βρωθησεται, αγιασμα γαρ εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.35| και ποιησεις ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου ουτω κατα παντα, οσα ενετειλαμην σοι· επτα ημερας τελειωσεις τας χειρας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.36| και το μοσχαριον της αμαρτιας ποιησεις τη ημερᾳ του καθαρισμου και καθαριεις το θυσιαστηριον εν τω αγιαζειν σε επ᾿ αυτω και χρισεις αυτο ωστε αγιασαι αυτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.37| επτα ημερας καθαριεις το θυσιαστηριον και αγιασεις αυτο, και εσται το θυσιαστηριον αγιον του αγιου· πας ο απτομενος του θυσιαστηριου αγιασθησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.38| Και ταυτα εστιν, α ποιησεις επι του θυσιαστηριου· αμνους ενιαυσιους αμωμους δυο την ημεραν επι το θυσιαστηριον ενδελεχως, καρπωμα ενδελεχισμου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.39| τον αμνον τον ενα ποιησεις το πρωΐ και τον αμνον τον δευτερον ποιησεις το δειλινον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.40| και δεκατον σεμιδαλεως πεφυραμενης εν ελαιω κεκομμενω τω τεταρτω του εἲν και σπονδην το τεταρτον του εἲν οινου τω αμνω τω ενι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.41| και τον αμνον τον δευτερον ποιησεις το δειλινον, κατα την θυσιαν την πρωινην και κατα την σπονδην αυτου ποιησεις εις οσμην ευωδιας, καρπωμα Κυριω,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.42| θυσιαν ενδελεχισμου εις γενεας υμων, επι θυρας της σκηνης του μαρτυριου εναντι Κυριου, εν οις γνωσθησομαι σοι εκειθεν, ωστε λαλησαι σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.43| και ταξομαι εκει τοις υιοις ᾿Ισραηλ και αγιασθησομαι εν δοξῃ μου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.44| και αγιασω την σκηνην του μαρτυριου και το θυσιαστηριον και ᾿Ααρων και τους υιους αυτου αγιασω ιερατευειν μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.45| και επικληθησομαι εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ και εσομαι αυτων Θεος,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.46| και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος αυτων, ο εξαγαγων αυτους εκ γης Αιγυπτου, επικληθηναι αυτοις και ειναι αυτων Θεος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΚΑΙ ποιησεις θυσιαστηριον θυμιαματος εκ ξυλων ασηπτων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| και ποιησεις αυτο πηχεως το μηκος και πηχεως το ευρος, τετραγωνον εσται, και δυο πηχεων το υψος· εξ αυτου εσται τα κερατα αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| και καταχρυσωσεις αυτα χρυσιω καθαρω, την εσχαραν αυτου και τους τοιχους αυτου κυκλω και τα κερατα αυτου, και ποιησεις αυτω στρεπτην στεφανην χρυσην κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| και δυο δακτυλιους χρυσους καθαρους ποιησεις υπο την στρεπτην στεφανην αυτου, εις τα δυο κλιτη ποιησεις εν τοις δυσι πλευροις· και εσονται ψαλιδες ταις σκυταλαις, ωστε αιρειν αυτο εν αυταις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| και ποιησεις σκυταλας εκ ξυλων ασηπτων και καταχρυσωσεις αυτας χρυσιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| και θησεις αυτο απεναντι του καταπετασματος του οντος επι της κιβωτου των μαρτυριων, εν οις γνωσθησομαι σοι εκειθεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| και θυμιασει απ᾿ αυτου ᾿Ααρων θυμιαμα συνθετον λεπτον· το πρωΐ πρωΐ, οταν επισκευαζῃ τους λυχνους, θυμιασει επ᾿ αυτου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και οταν εξαπτῃ ᾿Ααρων τους λυχνους οψε, θυμιασει επ᾿ αυτου· θυμιαμα ενδελεχισμου δια παντος εναντι Κυριου εις γενεας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| και ουκ ανοισεις επ᾿ αυτου θυμιαμα ετερον, καρπωμα, θυσιαν· και σπονδην ου σπεισεις επ᾿ αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| και εξιλασεται επ᾿ αυτου ᾿Ααρων επι των κερατων αυτου απαξ του ενιαυτου· απο του αιματος του καθαρισμου καθαριει αυτο εις γενεας αυτων· αγιον των αγιων εστι Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| εαν λαβῃς τον συλλογισμον των υιων ᾿Ισραηλ εν τη επισκοπη αυτων, και δωσουσιν εκαστος λυτρα της ψυχης αυτου Κυριω, και ουκ εσται εν αυτοις πτωσις εν τη επισκοπη αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| και τουτο εστιν ὃ δωσουσιν οσοι ἂν παραπορευωνται την επισκεψιν· το ημισυ του διδραχμου, ο εστιν κατα το διδραχμον το αγιον· εικοσιν οβολοι το διδραχμον, το δε ημισυ του διδραχμου εισφορα Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| πας ο παραπορευομενος εις την επισκεψιν απο εικοσαετους και επανω, δωσουσι την εισφοραν Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| ο πλουτων ου προσθησει και ο πενομενος ουκ ελαττονησει απο του ημισους του διδραχμου εν τω διδοναι την εισφοραν Κυριω εξιλασασθαι περι των ψυχων υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| και ληψῃ το αργυριον της εισφορας παρα των υιων ᾿Ισραηλ και δωσεις αυτο εις το κατεργον της σκηνης του μαρτυριου, και εσται τοις υιοις ᾿Ισραηλ μνημοσυνον εναντι Κυριου εξιλασασθαι περι των ψυχων υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| ποιησον λουτηρα χαλκουν και βασιν αυτω χαλκην, ωστε νιπτεσθαι· και θησεις αυτον ανα μεσον της σκηνης του μαρτυριου και ανα μεσον του θυσιαστηριου και εκχεεις εις αυτον υδωρ,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| και νιψεται ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου εξ αυτου τας χειρας και τους ποδας υδατι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| οταν εισπορευωνται εις την σκηνην του μαρτυριου, νιψονται υδατι και ου μη αποθανωσιν· η οταν προσπορευωνται προς το θυσιαστηριον λειτουργειν κα’Ι αναφερειν τα ολοκαυτωματα Κυριω,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| νιψονται τας χειρας και τους ποδας υδατι· οταν εισπορευωνται εις την σκηνην του μαρτυριου, νιψονται υδατι, ινα μη αποθανωσι· και εσται αυτοις νομιμον αιωνιον, αυτω και ταις γενεαις αυτου μετ᾿ αυτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| και συ λαβε ηδυσματα, το ανθος σμυρνης εκλεκτης πεντακοσιους σικλους και κινναμωμου ευωδους το ημισυ τουτου διακοσιους πεντηκοντα και καλαμου ευωδους διακοσιους πεντηκοντα 24 και ιρεως πεντακοσιους σικλους του αγιου και ελαιον εξ ελαιων εἲν 25 και ποιησεις αυτο ελαιον χρισμα αγιον, μυρον μυρεψικον τεχνῃ μυρεψου· ελαιον χρισμα αγιον εσται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| και χρισεις εξ αυτου την σκηνην του μαρτυριου και την κιβωτον της σκηνης του μαρτυριου 27 και παντα τα σκευη αυτης και την λυχνιαν και παντα τα σκευη αυτης και το θυσιαστηριον του θυμιαματος 28 και το θυσιαστηριον των ολοκαυτωματων και παντα αυτου τα σκευη και την τραπεζαν και παντα τα σκευη αυτης και τον λουτηρα και την βασιν αυτου 29 και αγιασεις αυτα, και εσται αγια των αγιων· πας ο απτομενος αυτων αγιασθησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.30| και ᾿Ααρων και τους υιους αυτου χρισεις και αγιασεις αυτους ιερατευειν μοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.31| και τοις υιοις ᾿Ισραηλ λαλησεις λεγων· ελαιον αλειμμα χρισεως αγιον εσται τουτο υμιν εις τας γενεας υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.32| επι σαρκα ανθρωπου ου χρισθησεται, και κατα την συνθεσιν ταυτην ου ποιησετε υμιν εαυτοις ωσαυτως· αγιον εστι και αγιασμα εσται υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.33| ὃς ἂν ποιησῃ ωσαυτως, και ὃς ἂν δω απ᾿ αυτου αλλογενει, εξολοθρευθησεται εκ του λαου αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.34| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· λαβε σεαυτω ηδυσματα, στακτην, ονυχα, χαλβανην ηδυσμου και λιβανον διαφανη, ισον ισω εσται·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.35| και ποιησουσιν εν αυτω θυμιαμα, μυρεψικον εργον μυρεψου, μεμιγμενον, καθαρον, εργον αγιον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.36| και συγκοψεις εκ τουτων λεπτον και θησεις απεναντι των μαρτυριων εν τη σκηνη του μαρτυριου, οθεν γνωσθησομαι σοι εκειθεν· αγιον των αγιων εσται υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.37| θυμιαμα κατα την συνθεσιν ταυτην ου ποιησετε υμιν εαυτοις· αγιασμα εσται υμιν Κυριω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.38| ὃς ἂν ποιησῃ ωσαυτως ωστε οσφραινεσθαι εν αυτω, απολειται εκ του λαου αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| ιδου ανακεκλημαι εξ ονοματος τον Βεσελεηλ τον του Ουρειου τον ῎Ωρ, εκ της φυλης ᾿Ιουδα,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| και ενεπλησα αυτον πνευμα θειον σοφιας και συνεσεως και επιστημης εν παντι εργω διανοεισθαι 4 και αρχιτεκτονησαι, εργαζεσθαι το χρυσιον και το αργυριον και τον χαλκον και την υακινθον και την πορφυραν και το κοκκινον το νηστον 5 και τα λιθουργικα και εις τα εργα τα τεκτονικα των ξυλων, εργαζεσθαι κατα παντα τα εργα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| και εγω εδωκα αυτον και τον ᾿Ελιαβ τον του ᾿Αχισαμαχ εκ φυλης Δαν και παντι συνετω καρδιᾳ δεδωκα συνεσιν, και ποιησουσι παντα οσα συνεταξα σοι,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| την σκηνην του μαρτυριου και την κιβωτον της διαθηκης και το ιλαστηριον το επ᾿ αυτης και την διασκευην της σκηνης 8 και τα θυσιαστηρια και την τραπεζαν και παντα τα σκευη αυτης και την λυχνιαν την καθαραν και παντα τα σκευη αυτης 9 και τον λουτηρα και την βασιν αυτου 10 και τας στολας τας λειτουργικας ᾿Ααρων και τας στολας των υιων αυτου ιερατευειν μοι 11 και το ελαιον της χρισεως και το θυμιαμα της συνθεσεως του αγιου· κατα παντα, οσα εγω ενετειλαμην σοι, ποιησουσι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| και συ συνταξον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· ορατε, και τα σαββατα μου φυλαξεσθε· σημειον εστι παρ᾿ εμοι και εν εμοι εις τας γενεας υμων, ινα γνωτε οτι εγω Κυριος ο αγιαζων υμας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| και φυλαξεσθε τα σαββατα, οτι αγιον τουτο εστι Κυριω υμιν· ο βεβηλων αυτο θανατω θανατωθησεται· πας ὃς ποιησει εν αυτω εργον, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ μεσου του λαου αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.15| ἓξ ημερας ποιησεις εργα, τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ σαββατα, αναπαυσις αγια τω Κυριω· πας ὃς ποιησει εργον τη ημερᾳ τη εβδομῃ, θανατωθησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| και φυλαξουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ τα σαββατα ποιειν αυτα εις τας γενεας αυτων· διαθηκη αιωνιος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| εν εμοι και τοις υιοις ᾿Ισραηλ σημειον εστιν εν εμοι αιωνιον· οτι ἓξ ημεραις εποιησε Κυριος τον ουρανον και την γην και τη ημερᾳ τη εβδομῃ επαυσατο και κατεπαυσε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| Και εδωκε Μωυση, ηνικα κατεπαυσε λαλων αυτω εν τω ορει τω Σινα, τας δυο πλακας του μαρτυριου, πλακας λιθινας γεγραμμενας τω δακτυλω του Θεου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΚΑΙ ιδων ο λαος οτι κεχρονικε Μωυσης καταβηναι εκ του ορους, συνεστη ο λαος επι ᾿Ααρων και λεγουσιν αυτω· αναστηθι και ποιησον ημιν θεους, οἳ προπορευσονται ημων· ο γαρ Μωυσης ουτος ο ανθρωπος, ὃς εξηγαγεν ημας εκ γης Αιγυπτου, ουκ οιδαμεν τι γεγονεν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| και λεγει αυτοις ᾿Ααρων· περιελεσθε τα ενωτια τα χρυσα τα εκ τοις ωσι των γυναικων υμων και θυγατερων και ενεγκατε προς με.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| και περιειλαντο πας ο λαος τα ενωτια τα χρυσα τα εν τοις ωσιν αυτων και ηνεγκαν προς ᾿Ααρων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| και εδεξατο εκ των χειρων αυτων και επλασεν αυτα εν τη γραφιδι και εποιησεν αυτα μοσχον χωνευτον και ειπεν· ουτοι οι θεοι σου, ᾿Ισραηλ, οιτινες ανεβιβασαν σε εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και ιδων ᾿Ααρων ᾠκοδομησε θυσιαστηριον κατεναντι αυτου, και εκηρυξεν ᾿Ααρων λεγων· εορτην του Κυριου αυριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| και ορθρισας τη επαυριον ανεβιβασεν ολοκαυτωματα και προσηνεγκε θυσιαν σωτηριου, και εκαθισεν ο λαος φαγειν και πιειν και ανεστησαν παιζειν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων· βαδιζε το ταχος, καταβηθι εντευθεν· ηνομησε γαρ ο λαος σου, ὃν εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| παρεβησαν ταχυ εκ της οδου, ἧς ενετειλω αυτοις· εποιησαν εαυτοις μοσχον και προσκεκυνηκασιν αυτω και τεθυκασιν αυτω και ειπαν· ουτοι οι θεοι σου, ᾿Ισραηλ, οιτινες ανεβιβασαν σε εκ γης Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| και νυν εασον με και θυμωθεις οργη εις αυτους εκτριψω αυτους 10 και ποιησω σε εις εθνος μεγα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| και εδεηθη Μωυσης εναντι Κυριου του Θεου και ειπεν· ινατι, Κυριε, θυμοι οργη εις τον λαον σου, ους εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου εν ισχυι μεγαλῃ και εν τω βραχιονι σου τω υψηλω; 12 μη ποτε ειπωσιν οι Αιγυπτιοι λεγοντες· μετα πονηριας εξηγαγεν αυτους αποκτειναι εν τοις ορεσι και εξαναλωσαι αυτους απο της γης. παυσαι της οργης του θυμου σου και ιλεως γενου επι τη κακιᾳ του λαου σου,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| μνησθεις ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ των σων οικετων, οις ωμοσας κατα σεαυτου και ελαλησας προς αυτους λεγων· πολυπληθυνω το σπερμα υμων ωσει τα αστρα του ουρανου τω πληθει, και πασαν την γην ταυτην, ἣν ειπας δουναι τω σπερματι αυτων, και καθεξουσιν αυτην εις τον αιωνα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| και ιλασθη Κυριος περι της κακιας, ἧς ειπε ποιησαι τον λαον αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| Και αποστρεψας Μωυσης κατεβη απο του ορους, και αι δυο πλακες του μαρτυριου εν ταις χερσιν αυτου, πλακες λιθιναι καταγεγραμμεναι εξ αμφοτερων των μερων αυτων, ενθεν και ενθεν ησαν γεγραμμεναι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| και αι πλακες εργον Θεου ησαν, και η γραφη γραφη Θεου κεκολαμμενη εν ταις πλαξι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| και ακουσας ᾿Ιησους της φωνης του λαου κραζοντων λεγει προς Μωυσην· φωνη πολεμου εν τη παρεμβολη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| και λεγει· ουκ εστι φωνη εξαρχοντων κατ᾿ ισχυν, ουδε φωνη εξαρχοντων τροπης, αλλα φωνην εξαρχοντων οινου εγω ακουω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| και ηνικα ηγγιζε τη παρεμβολη, ορα τον μοσχον και τους χορους, και οργισθεις θυμω Μωυσης ερριψεν απο των χειρων αυτου τας δυο πλακας, και συνετριψεν αυτας υπο το ορος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| και λαβων τον μοσχον, ὃν εποιησαν, κατεκαυσεν αυτον εν πυρι και κατηλεσεν αυτον λεπτον και εσπειρεν αυτον επι το υδωρ και εποτισεν αυτο τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| και ειπε Μωυσης τω ᾿Ααρων· τι εποιησε σοι ο λαος ουτος, οτι επηγαγες επ᾿ αυτους αμαρτιαν μεγαλην; 22 και ειπεν ᾿Ααρων προς Μωυσην· μη οργιζου, κυριε· συ γαρ οιδας το ορμημα του λαου τουτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| λεγουσι γαρ μοι· ποιησον ημιν θεους, οἳ προπορευσονται ημων· ο γαρ Μωυσης ουτος ο ανθρωπος, ὃς εξηγαγεν ημας εξ Αιγυπτου, ουκ οιδαμεν τι γεγονεν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| και ειπα αυτοις· ει τινι υπαρχει χρυσια, περιελεσθε. και εδωκαν μοι· και ερριψα εις το πυρ, και εξηλθεν ο μοσχος ουτος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.25| και ιδων Μωυσης τον λαον οτι διεσκεδασται, διεσκεδασε γαρ αυτους ᾿Ααρων επιχαρμα τοις υπεναντιοις αυτων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.26| εστη δε Μωυσης επι της πυλης της παρεμβολης και ειπε· τις προς Κυριον; ιτω προς με. συνηλθον ουν προς αυτον παντες οι υιοι Λευι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.27| και λεγει αυτοις· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· θεσθε εκαστος την εαυτου ρομφαιαν επι τον μηρον και διελθατε και ανακαμψατε απο πυλης επι πυλην δια της παρεμβολης και αποκτεινατε εκαστος τον αδελφον αυτου και εκαστος τον πλησιον αυτου και εκαστος το εγγιστα αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.28| και εποιησαν οι υιοι Λευι καθα ελαλησεν αυτοις Μωυσης, και επεσαν εκ του λαου εν εκεινῃ τη ημερᾳ εις τρισχιλιους ανδρας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.29| και ειπεν αυτοις Μωυσης· επληρωσατε τας χειρας υμων σημερον Κυριω, εκαστος εν τω υιω η εν τω αδελφω αυτου, δοθηναι εφ᾿ υμας ευλογιαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.30| Και εγενετο μετα την αυριον ειπε Μωυσης προς τον λαον· υμεις ημαρτηκατε αμαρτιαν μεγαλην· και νυν αναβησομαι προς τον Θεον, ινα εξιλασωμαι περι της αμαρτιας υμων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.31| υπεστρεψε δε Μωυσης προς Κυριον και ειπε· δεομαι, Κυριε· ημαρτηκεν ο λαος ουτος αμαρτιαν μεγαλην και εποιησαν εαυτοις θεους χρυσους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.32| και νυν ει μεν αφεις αυτοις την αμαρτιαν αυτων, αφες· ει δε μη, εξαλειψον με εκ της βιβλου σου, ἧς εγραψας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.33| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ει τις ημαρτηκεν ενωπιον μου, εξαλειψω αυτους εκ της βιβλου μου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.34| νυνι δε βαδιζε, καταβηθι και οδηγησον τον λαον τουτον εις τον τοπον, ὃν ειπα σοι· ιδου ο αγγελος μου προπορευσεται προ προσωπου σου· ᾗ δ᾿ ἂν ημερᾳ επισκεπτωμαι, επαξω επ᾿ αυτους την αμαρτιαν αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.35| και επαταξε Κυριος τον λαον περι της ποιησεως του μοσχου, ου εποιησεν ᾿Ααρων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην· προπορευου, αναβηθι εντευθεν συ και ο λαος σου, ους εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου, εις την γην, ἣν ωμοσα τω ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ λεγων· τω σπερματι υμων δωσω αυτην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| και συναποστελω τον αγγελον μου προ προσωπου σου, και εκβαλει τον ᾿Αμορραιον και Χετταιον και Φερεζαιον και Γεργεσαιον και Ευαιον και ᾿Ιεβουσαιον και Χαναναιον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| και εισαξω σε εις γην ρεουσαν γαλα και μελι· ου γαρ μη συναναβω μετα σου, δια το λαον σκληροτραχηλον σε ειναι, ινα μη εξαναλωσω σε εν τη οδω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| και ακουσας ο λαος το ρημα το πονηρον τουτο, κατεπενθησεν εν πενθικοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| και ειπε Κυριος τοις υιοις ᾿Ισραηλ· υμεις λαος σκληροτραχηλος· ορατε, μη πληγην αλλην επαξω εγω εφ᾿ υμας και εξαναλωσω υμας. νυν ουν αφελεσθε τας στολας των δοξων υμων και τον κοσμον, και δειξω σοι α ποιησω σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| και περιειλαντο οι υιοι ᾿Ισραηλ τον κοσμον αυτων και την περιστολην απο του ορους του Χωρηβ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| Και λαβων Μωυσης την σκηνην αυτου επηξεν εξω της παρεμβολης, μακραν απο της παρεμβολης, και εκληθη σκηνη μαρτυριου· και εγενετο, πας ο ζητων Κυριον εξεπορευετο εις την σκηνην την εξω της παρεμβολης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| ηνικα δ᾿ ἂν εισεπορευετο Μωυσης εις την σκηνην εξω της παρεμβολης, ειστηκει πας ο λαος σκοπευοντες εκαστος παρα τας θυρας της σκηνης αυτου και κατενοουσαν απιοντος Μωυση εως του εισελθειν αυτον εις την σκηνην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| ως δ᾿ ἂν εισηλθε Μωυσης εις την σκηνην, κατεβαινεν ο στυλος της νεφελης, και ιστατο επι την θυραν της σκηνης, και ελαλει Μωυση·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| και εωρα πας ο λαος τον στυλον της νεφελης εστωτα επι της θυρας της σκηνης, και σταντες πας ο λαος προσεκυνησαν εκαστος απο της θυρας της σκηνης αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην ενωπιος ενωπιω, ως ει τις λαλησει προς τον εαυτου φιλον. και απελυετο εις την παρεμβολην, ο δε θεραπων ᾿Ιησους υιος Ναυη νεος ουκ εξεπορευετο εκ της σκηνης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| Και ειπε Μωυσης προς Κυριον· ιδου συ μοι λεγεις· αναγαγε τον λαον τουτον, συ δε ουκ εδηλωσας μοι, ὃν συναποστελεις μετ᾿ εμου· συ δε μοι ειπας· οιδα σε παρα παντας, και χαριν εχεις παρ᾿ εμοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| ει ουν ευρηκα χαριν εναντιον σου, εμφανισον μοι σεαυτον γνωστως, ινα ιδω σε, οπως ἂν ω ευρηκως χαριν εναντιον σου, και ινα γνω οτι λαος σου το εθνος το μεγα τουτο.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| και λεγει· αυτος προπορευσομαι σου και καταπαυσω σε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.15| και λεγει προς αυτον· ει μη αυτος συ συμπορευῃ, μη με αναγαγῃς εντευθεν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| και πως γνωστον εσται αληθως, οτι ευρηκα χαριν παρα σοι, εγω τε και ο λαος σου, αλλ᾿ η συμπορευομενου σου μεθ᾿ ημων; και ενδοξασθησομαι εγω τε και ο λαος σου παρα παντα τα εθνη, οσα επι της γης εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· και τουτον σοι τον λογον, ὃν ειρηκας, ποιησω· ευρηκας γαρ χαριν ενωπιον εμου, και οιδα σε παρα παντας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| και λεγει· εμφανισον μοι σεαυτον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| και ειπεν· εγω παρελευσομαι προτερος σου τη δοξῃ μου και καλεσω τω ονοματι μου, Κυριος εναντιον σου· και ελεησω ὃν ἂν ελεω, και οικτειρησω ὃν ἂν οικτειρω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| και ειπεν· ου δυνησῃ ιδειν το προσωπον μου· ου γαρ μη ιδῃ ανθρωπος το προσωπον μου και ζησεται.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| και ειπε Κυριος· ιδου τοπος παρ᾿ εμοι, στησῃ επι της πετρας·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| ηνικα δ᾿ ἂν παρελθῃ η δοξα μου, και θησω σε εις οπην της πετρας και σκεπασω τη χειρι μου επι σε, εως ἂν παρελθω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| και αφελω την χειρα, και τοτε οψει τα οπισω μου, το δε προσωπον μου ουκ οφθησεται σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην· λαξευσον σεαυτω δυο πλακας λιθινας, καθως και αι πρωται και αναβηθι προς με εις το ορος, και γραψω επι των πλακων τα ρηματα, α ην εν ταις πλαξι ταις πρωταις, αις συνετριψας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| και γινου ετοιμος εις το πρωΐ και αναβησῃ επι το ορος το Σινα και στησει μοι εκει επ᾿ ακρου του ορους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| και μηδεις αναβητω μετα σου μηδε οφθητω εν παντι τω ορει· και τα προβατα και βοες μη νεμεσθωσαν πλησιον του ορους εκεινου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| και ελαξευσε δυο πλακας λιθινας, καθαπερ και αι πρωται· και ορθρισας Μωυσης ανεβη εις το ορος το Σινα, καθοτι συνεταξεν αυτω Κυριος· και ελαβε Μωυσης τας δυο πλακας τας λιθινας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| και κατεβη Κυριος εν νεφελῃ και παρεστη αυτω εκει· και εκαλεσε τω ονοματι Κυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| και παρηλθε Κυριος προ προσωπου αυτου και εκαλεσε· Κυριος ο Θεος οικτιρμων και ελεημων, μακροθυμος και πολυελεος και αληθινος,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| και δικαιοσυνην διατηρων και ελεος εις χιλιαδας, αφαιρων ανομιας και αδικιας και αμαρτιας, και ου καθαριει τον ενοχον, επαγων ανομιας πατερων επι τεκνα και επι τεκνα τεκνων, επι τριτην και τεταρτην γενεαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| και σπευσας Μωυσης, κυψας επι την γην προσεκυνησε 9 και ειπεν· ει ευρηκα χαριν ενωπιον σου, συμπορευθητω ο Κυριος μου μεθ᾿ ημων· ο λαος γαρ σκληροτραχηλος εστι, και αφελεις συ τας αμαρτιας ημων και τας ανομιας ημων, και εσομεθα σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ιδου εγω τιθημι σοι διαθηκην· ενωπιον παντος του λαου σου ποιησω ενδοξα, α ου γεγονεν εν πασῃ τη γη και εν παντι εθνει, και οψεται πας ο λαος, εν οις ει συ, τα εργα Κυριου, οτι θαυμαστα εστιν, α εγω ποιησω σοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| προσεχε συ παντα, οσα εγω εντελλομαι σοι. ιδου εγω εκβαλλω προ προσωπου υμων τον ᾿Αμορραιον και Χαναναιον και Φερεζαιον και Χετταιον και Ευαιον και Γεργεσαιον και ᾿Ιεβουσαιον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| προσεχε σεαυτω, μη ποτε θης διαθηκην τοις εγκαθημενοις επι της γης, εις ἣν εισπορευῃ εις αυτην, μη σοι γενηται προσκομμα εν υμιν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| τους βωμους αυτων καθελειτε και τας στηλας αυτων συντριψετε και τα αλση αυτων εκκοψετε, και τα γλυπτα των θεων αυτων κατακαυσετε εν πυρι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| ου γαρ μη προσκυνησητε θεοις ετεροις· ο γαρ Κυριος ο Θεος ζηλωτον ονομα, Θεος ζηλωτης εστι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| μη ποτε θης διαθηκην τοις εγκαθημενοις επι της γης, και εκπορνευσωσιν οπισω των θεων αυτων και θυσωσι τοις θεοις αυτων, και καλεσωσι σε, και φαγῃς των αιματων αυτων,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| και λαβῃς των θυγατερων αυτων τοις υιοις σου και των θυγατερων σου δως τοις υιοις αυτων, και εκπορνευσωσιν αι θυγατερες σου οπισω των θεων αυτων, και εκπορνευσωσιν οι υιοι σου οπισω των θεων αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| και θεους χωνευτους ου ποιησεις σεαυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| και την εορτην των αζυμων φυλαξῃ· επτα ημερας φαγη αζυμα, καθαπερ εντεταλμαι σοι, εις τον καιρον εν μηνι των νεων· εν γαρ μηνι των νεων εξηλθες εξ Αιγυπτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| παν διανοιγον μητραν εμοι, τα αρσενικα, παν πρωτοτοκον μοσχου και πρωτοτοκον προβατου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| και πρωτοτοκον υποζυγιου λυτρωσῃ προβατω· εαν δε μη λυτρωσῃ αυτο, τιμην δωσεις. παν πρωτοτοκον των υιων σου λυτρωσῃ· ουκ οφθηση ενωπιον μου κενος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| ἓξ ημερας εργα, τη δε εβδομῃ καταπαυσεις· τω σπορω και τω αμητω καταπαυσις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| και εορτην εβδομαδων ποιησεις μοι, αρχην θερισμου πυρου, και εορτην συναγωγης μεσουντος του ενιαυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| τρεις καιρους του ενιαυτου οφθησεται παν αρσενικον σου ενωπιον Κυριου του Θεου ᾿Ισραηλ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.24| οταν γαρ εκβαλω τα εθνη προ προσωπου σου και πλατυνω τα ορια σου, ουκ επιθυμησει ουδεις της γης σου, ηνικα ἂν αναβαινῃς οφθηναι εναντιον Κυριου του Θεου σου τρεις καιρους του ενιαυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.25| ου σφαξεις επι ζυμῃ αιμα θυσιασματων μου, και ου κοιμηθησεται εις το πρωΐ θυματα εορτης του πασχα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.26| τα πρωτογεννηματα της γης σου θησεις εις τον οικον Κυριου του Θεου σου. ουχ εψησεις αρνα εν γαλακτι μητρος αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.27| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην· γραψον σεαυτω τα ρηματα ταυτα· επι γαρ των λογων τουτων τεθειμαι σοι διαθηκην και τω ᾿Ισραηλ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.28| και ην εκει Μωυσης εναντιον Κυριου τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας· αρτον ουκ εφαγε και υδωρ ουκ επιε· και εγραψεν επι των πλακων τα ρηματα ταυτα της διαθηκης, τους δεκα λογους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.29| ως δε κατεβαινε Μωυσης εκ του ορους, και αι δυο πλακες επι των χειρων Μωυση· καταβαινοντος δε αυτου εκ του ορους, Μωυσης ουκ ᾔδει οτι δεδοξασται η οψις του χρωματος του προσωπου αυτου εν τω λαλειν αυτον αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.30| και ειδεν ᾿Ααρων και παντες οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ τον Μωυσην και ην δεδοξασμενη η οψις του χρωματος του προσωπου αυτου, και εφοβηθησαν εγγισαι αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.31| και εκαλεσεν αυτους Μωυσης, και επεστραφησαν προς αυτον ᾿Ααρων και παντες οι αρχοντες της συναγωγης, και ελαλησεν αυτοις Μωυσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.32| και μετα ταυτα προσηλθον προς αυτον παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ, και ενετειλατο αυτοις παντα, οσα ενετειλατο Κυριος προς αυτον εν τω ορει Σινα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.33| και επειδη κατεπαυσε λαλων προς αυτους, επεθηκεν επι το προσωπον αυτου καλυμμα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.34| ηνικα δ᾿ ἂν εισεπορευετο Μωυσης εναντι Κυριου λαλειν αυτω, περιῃρειτο το καλυμμα εως του εκπορευεσθαι. και εξελθων ελαλει πασι τοις υιοις ᾿Ισραηλ οσα ενετειλατο αυτω Κυριος,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.35| και ειδον οι υιοι ᾿Ισραηλ το προσωπον Μωυσεως οτι δεδοξασται, και περιεθηκε Μωυσης καλυμμα επι το προσωπον εαυτου, εως ἂν εισελθῃ συλλαλειν αυτω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΚΑΙ συνηθροισε Μωυσης πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ και ειπεν· ουτοι οι λογοι, ους ειπε Κυριος ποιησαι αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| ἓξ ημερας ποιησεις εργα, τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ καταπαυσις, αγια σαββατα, αναπαυσις Κυριω· πας ο ποιων εργον εν αυτη τελευτατω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| ου καυσετε πυρ εν πασῃ κατοικιᾳ υμων τη ημερᾳ των σαββατων· εγω Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| Και ειπε Μωυσης προς πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ λεγων· τουτο το ρημα, ὃ συνεταξε Κυριος λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| λαβετε παρ᾿ υμων αυτων αφαιρεμα Κυριω· πας ο καταδεχομενος τη καρδιᾳ οισουσι τας απαρχας Κυριω, χρυσιον, αργυριον, χαλκον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| υακινθον, πορφυραν, κοκκινον διπλουν διανενησμενον και βυσσον κεκλωσμενην και τριχας αιγειας 7 και δερματα κριων ηρυθροδανωμενα και δερματα υακινθινα και ξυλα ασηπτα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| και λιθους σαρδιου και λιθους εις την γλυφην εις την επωμιδα και τον ποδηρη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| και πας σοφος τη καρδιᾳ εν υμιν ελθων εργαζεσθω παντα, οσα συνεταξε Κυριος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| την σκηνην και τα παραρυματα και τα κατακαλυμματα και τα διατονια και τους μοχλους και τους στυλους 11 και την κιβωτον του μαρτυριου και τους αναφορεις αυτης και το ιλαστηριον αυτης και το καταπετασμα 12 και τα ιστια της αυλης και τους στυλους αυτης 13 και τους λιθους τους της σμαραγδου 14 και το θυμιαμα και το ελαιον του χρισματος 15 και την τραπεζαν και παντα τα σκευη αυτης 16 και την λυχνιαν του φωτος και παντα τα σκευη αυτης 17 και το θυσιαστηριον και παντα τα σκευη αυτου 18 και τας στολας τας αγιας ᾿Ααρων του ιερεως και τας στολας, εν αις λειτουργησουσιν εν αυταις,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19| και τους χιτωνας τοις υιοις ᾿Ααρων της ιερατειας και το ελαιον του χρισματος και το θυμιαμα της συνθεσεως.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.20| και εξηλθε πασα συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ απο Μωυση 21 και ηνεγκαν εκαστος, ων εφερεν η καρδια αυτων, και οσοις εδοξε τη ψυχη αυτων, ηνεγκαν αφαιρεμα Κυριω εις παντα τα εργα της σκηνης του μαρτυριου και εις παντα τα κατεργα αυτης, και εις πασας τας στολας του αγιου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.22| και ηνεγκαν οι ανδρες παρα των γυναικων, πας ω εδοξε τη διανοιᾳ, ηνεγκαν σφραγιδας και ενωτια και δακτυλιους και εμπλοκια και περιδεξια, παν σκευος χρυσουν, και παντες οσοι ηνεγκαν αφαιρεματα χρυσιου Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.23| και παρ᾿ ω ευρεθη βυσσος και δερματα υακινθινα και δερματα κριων ηρυθροδανωμενα, ηνεγκαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.24| και πας ο αφαιρων αφαιρεμα, ηνεγκαν αργυριον και χαλκον, τα αφαιρεματα Κυριω, και παρ᾿ οις ευρεθη ξυλα ασηπτα εις παντα τα εργα της παρασκευης ηνεγκαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.25| και πασα γυνη σοφη τη διανοιᾳ ταις χερσι νηθειν ηνεγκαν νενησμενα, την υακινθον και την πορφυραν και το κοκκινον και την βυσσον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.26| και πασαι αι γυναικες, αις εδοξε τη διανοιᾳ αυτων εν σοφιᾳ, ενησαν τας τριχας τας αιγειας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.27| και οι αρχοντες ηνεγκαν τους λιθους της σμαραγδου και τους λιθους της πληρωσεως εις την επωμιδα και το λογειον 28 και τας συνθεσεις, και εις το ελαιον της χρισεως και την συνθεσιν του θυμιαματος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.29| και πας ανηρ και γυνη, ων εφερεν η διανοια αυτων εισελθοντας ποιειν παντα τα εργα, οσα συνεταξε Κυριος ποιησαι αυτα δια Μωυση, ηνεγκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ αφαιρεμα Κυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.30| Και ειπε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ· ιδου ανακεκληκεν ο Θεος εξ ονοματος τον Βεσελεηλ τον του Ουριου τον ῎Ωρ, εκ της φυλης ᾿Ιουδα,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.31| και ενεπλησεν αυτον πνευμα θειον σοφιας και συνεσεως και επιστημης παντων 32 αρχιτεκτονειν κατα παντα τα εργα της αρχιτεκτονιας, ποιειν το χρυσιον και το αργυριον και τον χαλκον 33 και λιθουργησαι τον λιθον και κατεργαζεσθαι τα ξυλα και ποιειν εν παντι εργω σοφιας·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.34| και προβιβασαι γε εδωκεν εν τη διανοιᾳ αυτω τε και τω ᾿Ελιαβ τω του ᾿Αχισαμαχ, εκ φυλης Δαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.35| και ενεπλησεν αυτους σοφιας, συνεσεως, διανοιας, παντα συνιεναι ποιησαι τα εργα του αγιου και τα υφαντα και ποικιλτα υφαναι τω κοκκινω και τη βυσσω, ποιειν παν εργον αρχιτεκτονιας ποικιλιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΚΑΙ εποιησε Βεσελεηλ και ᾿Ελιαβ και πας σοφος τη διανοιᾳ, ω εδοθη σοφια και επιστημη εν αυτοις συνιεναι ποιειν παντα τα εργα κατα τα αγια καθηκοντα, κατα παντα οσα συνεταξε Κυριος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| και εκαλεσε Μωυσης Βεσελεηλ και ᾿Ελιαβ και παντας τους εχοντας την σοφιαν, ω εδωκεν ο Θεος επιστημην εν τη καρδιᾳ, και παντας τους εκουσιως βουλομενους προσπορευεσθαι προς τα εργα, ωστε συντελειν αυτα,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| και ελαβον παρα Μωυση παντα τα αφαιρεματα, α ηνεγκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εις παντα τα εργα του αγιου ποιειν αυτα, και αυτοι προσεδεχοντο ετι τα προσφερομενα παρα των φεροντων το πρωΐ.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| και παρεγινοντο παντες οι σοφοι οι ποιουντες τα εργα του αγιου, εκαστος κατα το αυτου εργον, ὃ ειργαζοντο αυτοι,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| και ειπαν προς Μωυσην· οτι πληθος φερει ο λαος κατα τα εργα, οσα συνεταξε Κυριος ποιησαι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.6| και προσεταξε Μωυσης και εκηρυξεν εν τη παρεμβολη λεγων· ανηρ και γυνη μηκετι εργαζεσθωσαν εις τας απαρχας του αγιου· και εκωλυθη ο λαος ετι προσφερειν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| και τα εργα ην αυτοις ικανα εις την κατασκευην ποιησαι, και προσκατελιπον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| Και εποιησε πας σοφος εν τοις εργαζομενοις (Κεφ. ΛΘ´ 1) τας στολας των αγιων, αι εισιν ᾿Ααρων τω ιερει, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| και εποιησε την επωμιδα εκ χρυσιου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου νενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| και ετμηθη τα πεταλα του χρυσιου τριχες, ωστε συνυφαναι συν τη υακινθω και τη πορφυρᾳ και συν τω κοκκινω τω διανενησμενω και τη βυσσω τη κεκλωσμενῃ, εργον υφαντον εποιησαν αυτο·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| επωμιδας συνεχουσας εξ αμφοτερων των μερων, εργον υφαντον εις αλληλα συμπεπλεγμενον καθ᾿ εαυτο 12 εξ αυτου εποιησαν κατα την αυτου ποιησιν εκ χρυσιου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου διανενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| και εποιησαν αμφοτερους τους λιθους της σμαραγδου συμπεπορπημενους και περισεσιαλωμενους χρυσιω, γεγλυμμενους και εκκεκολαμμενους εγκολαμμα σφραγιδος εκ των ονοματων των υιων ᾿Ισραηλ·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| και επεθηκεν αυτους επι τους ωμους της επωμιδος, λιθους μνημοσυνου των υιων ᾿Ισραηλ, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| Και εποιησαν λογειον, εργον υφαντον ποικιλιᾳ κατα το εργον της επωμιδος εκ χρυσιου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου διανενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| τετραγωνον διπλουν εποιησαν το λογειον, σπιθαμης το μηκος και σπιθαμης το ευρος, διπλουν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| και συνυφανθη εν αυτω υφασμα καταλιθον τετραστιχον· στιχος λιθων, σαρδιον και τοπαζιον και σμαραγδος, ο στιχος ο εις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| και ο στιχος ο δευτερος, ανθραξ και σαπφειρος και ιασπις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.19| και ο στιχος ο τριτος λιγυριον και αχατης και αμεθυστος·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.20| και ο στιχος ο τεταρτος χρυσολιθος και βηρυλλιον και ονυχιον· περικεκυκλωμενα χρυσιω και συνδεδεμενα χρυσιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.21| και οι λιθοι ησαν εκ των ονοματων των υιων ᾿Ισραηλ δωδεκα εκ των ονοματων αυτων, εγγεγλυμμενα εις σφραγιδας, εκαστος εκ του εαυτου ονοματος, εις τας δωδεκα φυλας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| και εποιησαν επι το λογειον κρωσσους συμπεπλεγμενους, εργον εμπλοκιου εκ χρυσιου καθαρου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.23| και εποιησαν δυο ασπιδισκας χρυσας και δυο δακτυλιους χρυσους 24 και επεθηκαν τους δυο δακτυλιους τους χρυσους επ᾿ αμφοτερας τας αρχας του λογειου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.25| και επεθηκαν τα εμπλοκια εκ χρυσιου επι τους δακτυλιους επ᾿ αμφοτερων των μερων του λογειου και εις τας δυο συμβολας τα δυο εμπλοκια 26 και επεθηκαν επι τας δυο ασπιδισκας και επεθηκαν επι τους ωμους της επωμιδος εξεναντιας κατα προσωπον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.27| και εποιησαν δυο δακτυλιους χρυσους και επεθηκαν επι τα δυο πτερυγια επ᾿ ακρου του λογειου και επι το ακρον του οπισθιου της επωμιδος εσωθεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.28| και εποιησαν δυο δακτυλιους χρυσους και επεθηκαν επ᾿ αμφοτερους τους ωμους της επωμιδος κατωθεν αυτου κατα προσωπον κατα την συμβολην ανωθεν της συνυφης της επωμιδος.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.29| και συνεσφιγξε το λογειον απο των δακτυλιων των επ᾿ αυτου εις τους δακτυλιους της επωμιδος, συνεχομενους εκ της υακινθου, συμπεπλεγμενους εις το υφασμα της επωμιδος, ινα μη χαλαται το λογειον απο της επωμιδος, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.30| Και εποιησαν τον υποδυτην υπο την επωμιδα, εργον υφαντον, ολον υακινθινον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.31| το δε περιστομιον του υποδυτου εν τω μεσω διϋφασμενον συμπλεκτον, ωαν εχον κυκλω το περιστομιον αδιαλυτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.32| και εποιησαν επι του λωματος του υποδυτου κατωθεν ως εξανθουσης ροας ροΐσκους, εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου νενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης 33 και εποιησαν κωδωνας χρυσους και επεθηκαν τους κωδωνας επι το λωμα του υποδυτου κυκλω ανα μεσον των ροΐσκων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.34| κωδων χρυσους και ροΐσκος επι του λωματος του υποδυτου κυκλω εις το λειτουργειν, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.35| Και εποιησαν χιτωνας βυσσινους, εργον υφαντον, ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου 36 και τας κιδαρεις εκ βυσσου και την μιτραν εκ βυσσου και τα περισκελη εκ βυσσου κεκλωσμενης 37 και τας ζωνας αυτων εκ βυσσου και υακινθου και πορφυρας και κοκκινου νενησμενου, εργον ποικιλτου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.38| Και εποιησαν το πεταλον το χρυσουν, αφορισμα του αγιου, χρυσιου καθαρου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.39| και εγραψεν επ᾿ αυτου γραμματα εκτετυπωμενα σφραγιδος ῾Αγιασμα Κυριω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.40| και επεθηκαν επι το λωμα υακινθυνον, ωστε επικεισθαι επι την μιτραν ανωθεν, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.ΚΑΙ εποιησαν τη σκηνη δεκα αυλαιας,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| οκτω και εικοσι πηχεων μηκος της αυλαιας της μιας (το αυτο ην πασαις) και τεσσαρων πηχεων το ευρος της αυλαιας της μιας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.3| και εποιησαν το καταπετασμα εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου νενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης, εργον υφαντου Χερουβιμ,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.4| και επεθηκαν αυτο επι τεσσαρας στυλους ασηπτους κατακεχρυσωμενους εν χρυσιω και αι κεφαλιδες αυτων χρυσαι, και αι βασεις αυτων τεσσαρες αργυραι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| και εποιησαν το καταπετασμα της θυρας της σκηνης του μαρτυριου εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου νενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης, εργον υφαντου Χερουβιμ,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.6| και τους στυλους αυτου πεντε και τους κρικους· και τας κεφαλιδας αυτων και τας ψαλιδας αυτων κατεχρυσωσαν χρυσιω, και αι βασεις αυτων πεντε χαλκαι. (Κεφ. ΛΗ´ 9).<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| Και εποιησαν την αυλην· τα προς λιβα ιστια της αυλης εκ βυσσου κεκλωσμενης εκατον εφ᾿ εκατον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| και οι στυλοι αυτων εικοσι, και αι βασεις αυτων εικοσι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.9| και το κλιτος το προς βορραν εκατον εφ᾿ εκατον και το κλιτος το προς νοτον εκατον εφ᾿ εκατον, και οι στυλοι αυτων εικοσι, και αι βασεις αυτων εικοσι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.10| και το κλιτος το προς θαλασσαν αυλαιαι πεντηκοντα πηχεων, στυλοι αυτων δεκα, και αι βασεις αυτων δεκα·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.11| και το κλιτος το προς ανατολας πεντηκοντα πηχεων, ιστια 12 πεντεκαιδεκα πηχεων το κατα νωτου, και οι στυλοι αυτων τρεις, και αι βασεις αυτων τρεις,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.13| και επι του νωτου του δευτερου ενθεν και ενθεν κατα την πυλην της αυλης αυλαιαι πεντεκαιδεκα πηχεων, και οι στυλοι αυτων τρεις και αι βασεις αυτων τρεις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.14| πασαι αι αυλαιαι της σκηνης εκ βυσου κεκλωσμενης,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.15| και αι βασεις των στυλων αυτων χαλκαι, και αι αγκυλαι αυτων αργυραι, και αι κεφαλιδες αυτων περιηργυρωμεναι αργυριω, και οι στυλοι περιηργυρωμενοι αργυριω, παντες οι στυλοι της αυλης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.16| και το καταπετασμα της πυλης της αυλης εργον ποικιλτου εξ υακινθου και πορφυρας και κοκκινου νενησμενου και βυσσου κεκλωσμενης, εικοσι πηχεων το μηκος, και το υψος και το ευρος πεντε πηχεων εξισουμενον τοις ιστιοις της αυλης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| και οι στυλοι αυτων τεσσαρες, και αι βασεις αυτων τεσσαρες χαλκαι, και αι αγκυλαι αυτων αργυραι, και αι κεφαλιδες αυτων περιηργυρωμεναι αργυριω·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| και παντες οι πασσαλοι της αυλης κυκλω χαλκοι, και αυτοι περιηργυρωμενοι αργυριω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.19| Και αυτη η συνταξις της σκηνης του μαρτυριου, καθα συνεταγη Μωυση, την λειτουργιαν ειναι των Λευιτων δια ᾿Ιθαμαρ του υιου ᾿Ααρων του ιερεως.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| και Βεσελεηλ ο του Ουριου, εκ φυλης ᾿Ιουδα, εποιησε καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.21| και ᾿Ελιαβ ο του ᾿Αχισαμαχ, εκ φυλης Δαν, ὃς ηρχιτεκτονησε τα υφαντα και τα ραφιδευτα και ποικιλτικα υφαναι τω κοκκινω και τη βυσσω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.ΚΑΙ εποιησε Βεσελεηλ την κιβωτον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| και κατεχρυσωσεν αυτην χρυσιω καθαρω εσωθεν και εξωθεν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.3| και εχωνευσεν αυτη τεσσαρας δακτυλιους χρυσους, δυο επι το κλιτος το ἓν και δυο επι το κλιτος το δευτερον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.4| ευρεις τοις διωστηρσιν ωστε αιρειν αυτην εν αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| και εποιησε το ιλαστηριον επανωθεν της κιβωτου εκ χρυσιου καθαρου 6 και τους δυο Χερουβιμ χρυσους,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.7| Χερουβ ενα επι το ακρον του ιλαστηριου το ἓν και Χερουβ ενα επι το ακρον του ιλαστηριου το δευτερον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| σκιαζοντα ταις πτερυξιν αυτων επι το ιλαστηριον.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.9| Και εποιησε την τραπεζαν την προκειμενην εκ χρυσιου καθαρου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| και εχωνευσεν αυτη τεσσαρας δακτυλιους, δυο επι του κλιτους του ενος και δυο επι του κλιτους του δευτερου, ευρεις ωστε αιρειν τοις διωστηρσιν εν αυτοις.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.11| και τους διωστηρας της κιβωτου και της τραπεζης εποιησε και κατεχρυσωσεν αυτους χρυσιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| και εποιησε τα σκευη της τραπεζης, τα τε τρυβλια και τας θυΐσκας και τους κυαθους και τα σπονδεια, εν οις σπεισει εν αυτοις, χρυσα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.13| Και εποιησε την λυχνιαν, ἣ φωτιζει, χρυσην,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.14| στερεαν τον καυλον, και τους καλαμισκους εξ αμφοτερων των μερων αυτης·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.15| εκ των καλαμισκων αυτης οι βλαστοι εξεχοντες, τρεις εκ τουτου, και τρεις εκ τουτου, εξισουμενοι αλληλοις·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.16| και τα λαμπαδια αυτων, α εστιν επι των ακρων, καρυωτα εξ αυτων· και τα ενθεμια εξ αυτων, ινα ωσιν οι λυχνοι επ᾿ αυτων, και το ενθεμιον το εβδομον, το επ᾿ ακρου του λαμπαδιου, επι της κορυφης ανωθεν, στερεον ολον χρυσουν·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.17| και επτα λυχνους επ᾿ αυτης χρυσους και τας λαβιδας αυτης χρυσας και τας επαρυστριδας αυτων χρυσας. (Κεφ. ΛΣΤ´ 34-36) 18 Ουτος περιηργυρωσε τους στυλους και εχωνευσε τω στυλω δακτυλιους χρυσους και εχρυσωσε τους μοχλους χρυσιω και κατεχρυσωσε τους στυλους του καταπετασματος χρυσιω και εποιησε τας αγκυλας χρυσας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.19| ουτος εποιησε και τους κρικους της σκηνης χρυσους και τους κρικους της αυλης και κρικους εις το εκτεινειν το κατακαλυμμα ανωθεν χαλκους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.20| ουτος εχωνευσε τας κεφαλιδας τας αργυρας της σκηνης και τας κεφαλιδας τας χαλκας της θυρας της σκηνης και την πυλην της αυληςκαι αγκυλας εποιησε τοις στυλοις αργυρας επι των στυλων· ουτος περιηργυρωσεν αυτας. (Κεφ. ΛΗ´ 20) 21 ουτος εποιησε τους πασσαλους της σκηνης και τους πασσαλους της αυλης χαλκους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.22| ουτος εποιησε το θυσιαστηριον το χαλκουν εκ των πυρειων των χαλκων, α ησαν τοις ανδρασι τοις καταστασιασασι μετα της Κορε συναγωγης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.23| ουτος εποιησε παντα τα σκευη του θυσιαστηριου και το πυρειον αυτου και την βασιν και τας φιαλας και τας κρεαγρας τας χαλκας.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.24| ουτος εποιησε θυσιαστηριω παραθεμα, εργον δικτυωτον κατωθεν του πυρειου υπο αυτο εως του ημισους αυτου, και επεθηκεν αυτω τεσσαρας δακτυλιους εκ των τεσσαρων μερων του παραθεματος του θυσιαστηριου χαλκους, ευρεις τοις μοχλοις ωστε αιρεν εν αυτοις το θυσιαστηριον. (Κεφ. ΛΖ´ 29) 25 ουτος εποιησε το ελαιον της χρισεως το αγιον και την συνθεσιν του θυμιαματος, καθαρον εργον μυρεψου. (Κεφ. ΛΗ´ 8) 26 ουτος εποιησε τον λουτηρα τον χαλκουν και την βασιν αυτου χαλκην εκ των κατοπτρων των νηστευσασων, αἳ ενηστευσαν παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, εν ᾗ ημερᾳ επηξεν αυτην· (Κεφ. Μ´ 30-31) 27 και εποιησε τον λουτηρα, ινα νιπτωνται εξ αυτου Μωυσης και ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων και τους ποδας· εισπορευομενων αυτων εις την σκηνην του μαρτυριου η οταν προσπορευωνται προς το θυσιαστηριον λειτουργειν, ενιπτοντο εξ αυτου, καθαπερ συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.ΠΑΝ το χρυσιον, ὃ κατειργασθη εις τα εργα κατα πασαν την εργασιαν των αγιων, εγενετο χρυσιου του της απαρχης, εννεα και εικοσι ταλαντα και επτακοσιοι εικοσι σικλοι κατα τον σικλον τον αγιον·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.2| και αργυριου αφαιρεμα παρα των επεσκεμμενων ανδρων της συναγωγης εκατον ταλαντα και χιλιοι επτακοσιοι εβδομηκοντα πεντε σικλοι, δραχμη μια τη κεφαλη το ημισυ του σικλου, κατα τον σικλον τον αγιον,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.3| πας ο παραπορευομενος την επισκεψιν απο εικοσαετους και επανω εις τας εξηκοντα μυριαδας και τρισχιλιοι πεντακοσιοι και πεντηκοντα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.4| και εγενηθη τα εκατον ταλαντα του αργυριου εις την χωνευσιν των εκατον κεφαλιδων της σκηνης και εις τας κεφαλιδας του καταπετασματος,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| εκατον κεφαλιδες εις τα εκατον ταλαντα, ταλαντον τη κεφαλιδι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.6| και τους χιλιους επτακοσιους εβδομηκοντα πεντε σικλους εποιησεν εις τας αγκυλας τοις στυλοις, και κατεχρυσωσε τας κεφαλιδας αυτων και κατεκοσμησεν αυτους.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.7| και ο χαλκος του αφαιρεματος εβδομηκοντα ταλαντα και χιλιοι πεντακοσιοι σικλοι.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| και εποιησαν εξ αυτου τας βασεις της θυρας της σκηνης του μαρτυριου 9 και τας βασεις της αυλης κυκλω και τας βασεις της πυλης της αυλης και τους πασσαλους της σκηνης και τους πασσαλους της αυλης κυκλω 10 και το παραθεμα το χαλκουν του θυσιαστηριου και παντα τα σκευη του θυσιαστηριου και παντα τα εργαλεια της σκηνης του μαρτυριου. (Κεφ. ΛΘ´ 32) 11 και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησαν.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.12| Το δε λοιπον χρυσιον του αφαιρεματος εποιησαν σκευη εις το λειτουργειν εν αυτοις εναντι Κυριου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.13| και την καταλειφθεισαν υακινθον και πορφυραν και το κοκκινον εποιησαν στολας λειτουργικας ᾿Ααρων, ωστε λειτουργειν εν αυταις εν τω αγιω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.14| Και ηνεγκαν τας στολας προς Μωυσην και την σκηνην και τα σκευη αυτης και τας βασεις και τους μοχλους αυτης και τους στυλους 15 και την κιβωτον της διαθηκης και τους διωστηρας αυτης και το θυσιαστηριον και παντα τα σκευη αυτου 16 και το ελαιον της χρισεως και το θυμιαμα της συνθεσεως και την λυχνιαν την καθαραν 17 και τους λυχνους αυτης, λυχνους της καυσεως, και το ελαιον του φωτος 18 και την τραπεζαν της προθεσεως και παντα τα σκευη αυτης, και τους αρτους τους προκειμενους,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.19| και τας στολας του αγιου, αι εισιν ᾿Ααρων, και τας στολας των υιων αυτου εις την ιερατειαν 20 και τα ιστια της αυλης και τους στυλους και το καταπετασμα της θυρας της σκηνης και της πυλης της αυλης,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.21| και παντα τα σκευη της σκηνης και παντα τα εργαλεια αυτης, και τας διφθερας δερματα κριων ηρυθροδανωμενα και τα καλυμματα υακινθινα και των λοιπων τα επικαλυμματα και τους πασσαλους και παντα τα εργαλεια τα εις τα εργα της σκηνης του μαρτυριου·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.22| οσα συνεταξε Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ πασαν την αποσκευην.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.23| και ειδε Μωυσης παντα τα εργα, και ησαν πεποιηκοτες αυτα ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησαν αυτα· και ευλογησεν αυτους Μωυσης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| εν ημερᾳ μια του μηνος του πρωτου νουμηνιᾳ στησεις την σκηνην του μαρτυριου 3 και θησεις την κιβωτον του μαρτυριου και σκεπασεις την κιβωτον τω καταπετασματι 4 και εισοισεις την τραπεζαν και προθησεις την προθεσιν αυτης και εισοισεις την λυχνιαν και επιθησεις τους λυχνους αυτης.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.5| και θησεις το θυσιαστηριον το χρυσουν εις το θυμιαν εναντιον της κιβωτου και επιθησεις καλυμμα καταπετασματος επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου 6 και το θυσιαστηριον των καρπωματων θησεις παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου και περιθησεις την σκηνην και παντα τα αυτης αγιασεις κυκλω.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.7| και ληψῃ το ελαιον του χρισματος και χρισεις την σκηνην και παντα τα εν αυτη και αγιασεις αυτην και παντα τα σκευη αυτης και εσται αγια.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.8| και χρισεις το θυσιαστηριον των καρπωματων και παντα τα σκευη αυτου.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.9| και αγιασεις το θυσιαστηριον, και εσται το θυσιαστηριον αγιον των αγιων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.10| και προσαξεις ᾿Ααρων και τους υιους αυτου επι τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου και λουσεις αυτους υδατι 11 και ενδυσεις ᾿Ααρων τας στολας τας αγιας και χρισεις αυτον και αγιασεις αυτον, και ιερατευσει μοι·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| και τους υιους αυτου προσαξεις και ενδυσεις αυτους χιτωνας 13 και αλειψεις αυτους, ὃν τροπον ηλειψας τον πατερα αυτων, και ιερατευσουσι μοι· και εσται ωστε ειναι αυτοις χρισμα ιερατειας εις τον αιωνα, εις τας γενεας αυτων.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.14| και εποιησε Μωυσης παντα, οσα ενετειλατο αυτω Κυριος, ουτως εποιησε.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.15| Και εγενετο εν τω μηνι τω πρωτω, τω δευτερω ετει, εκπορευομενων αυτων εξ Αιγυπτου, νουμηνιᾳ εσταθη η σκηνη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.16| και εστησε Μωυσης την σκηνην, και επεθηκε τας κεφαλιδας και διενεβαλε τους μοχλους και εστησε τους στυλους 17 και εξετεινε τας αυλαιας επι την σκηνην, και επεθηκε το κατακαλυμμα της σκηνης επ᾿ αυτην ανωθεν, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.18| και λαβων τα μαρτυρια ενεβαλεν εις την κιβωτον και υπεθηκε τους διωστηρας υπο την κιβωτον 19 και εισηνεγκε την κιβωτον εις την σκηνην, και επεθηκε το κατακαλυμμα του καταπετασματος και εσκεπασε την κιβωτον του μαρτυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.20| και επεθηκε την τραπεζαν εις την σκηνην του μαρτυριου επι το κλιτος της σκηνης του μαρτυριου το προς βορραν, εξωθεν του καταπετασματος της σκηνης,<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.21| και προεθηκεν επ᾿ αυτης αρτους της προθεσεως εναντι Κυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.22| και εθηκε την λυχνιαν εις την σκηνην του μαρτυριου εις το κλιτος της σκηνης το προς νοτον 23 και επεθηκε τους λυχνους αυτης εναντι Κυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.24| και εθηκε το θυσιαστηριον το χρυσουν εν τη σκηνη του μαρτυριου απεναντι του καταπετασματος 25 και εθυμιασεν επ᾿ αυτου θυμιαμα της συνθεσεως, καθαπερ συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.26| και το θυσιαστηριον των καρπωματων εθηκε παρα τας θυρας της σκηνης 27 και εστησε την αυλην κυκλω της σκηνης και του θυσιαστηριου. και συνετελεσε Μωυσης παντα τα εργα.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.28| Και εκαλυψεν η νεφελη την σκηνην του μαρτυριου, και δοξης Κυριου επλησθη η σκηνη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.29| και ουκ ηδυνασθη Μωυσης εισελθειν εις την σκηνην του μαρτυριου, οτι επεσκιαζεν επ᾿ αυτην η νεφελη και δοξης Κυριου ενεπλησθη η σκηνη.<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.30| ηνικα δ᾿ ἂν ανεβη η νεφελη απο της σκηνης, ανεζευγνυσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ συν τη απαρτιᾳ αυτων·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.31| ει δε μη ανεβη η νεφελη, ουκ ανεζευγνυσαν εως ημερας, ἧς ανεβη η νεφελη·<br>Έξοδος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.32| νεφελη γαρ ην επι της σκηνης ημερας και πυρ ην επ᾿ αυτης νυκτος εναντιον παντος ᾿Ισραηλ, εν πασαις ταις αναζυγαις αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ανεκαλεσε Μωυσην, και ελαλησε Κυριος αυτω εκ της σκηνης του μαρτυριου λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ερεις προς αυτους· ανθρωπος εξ υμων εαν προσαγαγῃ δωρα τω Κυριω, απο των κτηνων και απο των βοων και απο των προβατων προσοισετε τα δωρα υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| εαν ολοκαυτωμα το δωρον αυτου εκ των βοων, αρσεν αμωμον προσαξει· προς την θυραν της σκηνης του μαρτυριου προσοισει αυτο δεκτον εναντιον Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και επιθησει την χειρα επι την κεφαλην του καρπωματος, δεκτον αυτω εξιλασασθαι περι αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και σφαξουσι τον μοσχον εναντι Κυριου, και προσοισουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις το αιμα, και προσχεουσι το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω το επι των θυρων της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και εκδειραντες το ολοκαυτωμα μελιουσιν αυτο κατα μελη,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και επιθησουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις πυρ επι το θυσιαστηριον και επιστοιβασουσι ξυλα επι το πυρ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και επιστοιβασουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις τα διχοτομηματα και την κεφαλην και το στεαρ επι τα ξυλα τα επι του πυρος τα οντα επι του θυσιαστηριου,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| τα δε εγκοιλια και τους ποδας πλυνουσιν υδατι, και επιθησουσιν οι ιερεις τα παντα επι το θυσιαστηριον· καρπωμα εστι, θυσια, οσμη ευωδιας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| ᾿Εαν δε απο των προβατων το δωρον αυτου τω Κυριω, απο τε των αρνων και των εριφων, εις ολοκαυτωματα, αρσεν αμωμον προσαξει αυτο και επιθησει την χειρα επι την κεφαλην αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και σφαξουσιν αυτο εκ πλαγιων του θυσιαστηριου προς βορραν εναντι Κυριου και προσχεουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις το αιμα αυτου επι το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και διελουσιν αυτο κατα μελη και την κεφαλην και το στεαρ, και επιστοιβασουσιν οι ιερεις αυτα επι τα ξυλα τα επι του πυρος τα επι του θυσιαστηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και τα εγκοιλια και τους ποδας πλυνουσιν υδατι. και προσοισει ο ιερευς τα παντα και επιθησει επι το θυσιαστηριον· καρπωμα εστι, θυσια, οσμη ευωδιας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| ᾿Εαν δε απο των πετεινων καρπωμα προσφερῃ δωρον αυτου τω Κυριω, και προσοισει απο των τρυγονων, η απο των περιστερων το δωρον αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και προσοισει αυτο ο ιερευς προς το θυσιαστηριον και αποκνισει την κεφαλην, και επιθησει ο ιερευς επι το θυσιαστηριον και στραγγιει το αιμα προς την βασιν του θυσιαστηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και αφελει τον προλοβον συν τοις πτεροις και εκβαλει αυτο παρα το θυσιαστηριον κατα ανατολας εις τον τοπον της σποδου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και εκκλασει αυτο εκ των πτερυγων και ου διελει, και επιθησει αυτο ο ιερευς επι το θυσιαστηριον, επι τα ξυλα τα επι του πυρος· καρπωμα εστι, θυσια, οσμη ευωδιας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΑΝ δε ψυχη προσφερῃ δωρον θυσιαν τω Κυριω, σεμιδαλις εσται το δωρον αυτου, και επιχεει επ᾿ αυτο ελαιον και επιθησει επ᾿ αυτο λιβανον· θυσια εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και οισει προς τους υιους ᾿Ααρων τους ιερεις, και δραξαμενος απ᾿ αυτης πληρη την δρακα απο της σεμιδαλεως συν τω ελαιω και παντα τον λιβανον αυτης, και επιθησει ο ιερευς το μνημοσυνον αυτης επι το θυσιαστηριον· θυσια, οσμη ευωδιας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και το λοιπον απο της θυσιας ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου· αγιον των αγιων απο των θυσιων Κυριου. εαν δε προσφερῃ δωρον θυσιαν πεπεμμενην εν κλιβανω, δωρον Κυριω εκ σεμιδαλεως, αρτους αζυμους πεφυραμενους εν ελαιω και λαγανα αζυμα διακεχρισμενα εν ελαιω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| εαν δε θυσια απο τηγανου το δωρον σου, σεμιδαλις πεφυραμενη εν ελαιω, αζυμα εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και διαθρυψεις αυτα κλασματα, και επιχεεις επ᾿ αυτα ελαιον. θυσια εστι Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| εαν δε θυσια απο τηγανου το δωρον σου, σεμιδαλις εν ελαιω ποιηθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και προσοισει την θυσιαν, ἣν ἂν ποιησῃ εκ τουτων τω Κυριω, και προσοισει προς τον ιερεα· και προσεγγισας προς το θυσιαστηριον 9 αφελει ο ιερευς απο της θυσιας το μνημοσυνον αυτης, και επιθησει ο ιερευς επι το θυσιαστηριον· καρπωμα, οσμη ευωδιας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| το δε καταλειφθεν απο της θυσιας, ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου· αγια των αγιων απο των καρπωματων Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| Πασαν θυσιαν, ἣν ἂν προσφερητε Κυριω, ου ποιησετε ζυμωτον· πασαν γαρ ζυμην και παν μελι ου προσοισετε απ᾿ αυτου, καρπωσαι Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| δωρον απαρχης προσοισετε αυτα Κυριω, επι δε το θυσιαστηριον ουκ αναβιβασθησεται εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και παν δωρον θυσιας υμων αλι αλισθησεται· ου διαπαυσατε αλας διαθηκης Κυριου απο θυσιασματων υμων, επι παντος δωρου υμων προσοισετε Κυριω τω Θεω υμων αλας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| εαν δε προσφερῃς θυσιαν πρωτογεννηματων τω Κυριω, νεα πεφρυγμενα χιδρα ερικτα τω Κυριω, και προσοισεις την θυσιαν των πρωτογεννηματων 15 και επιχεεις επ᾿ αυτην ελαιον και επιθησεις επ᾿ αυτην λιβανον· θυσια εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και ανοισει ο ιερευς το μνημοσυνον αυτης απο των χιδρων συν τω ελαιω και παντα τον λιβανον αυτης· καρπωμα εστι τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΕΑΝ δε θυσια σωτηριου το δωρον αυτου τω Κυριω, εαν μεν εκ των βοων αυτου προσαγαγῃ, εαν τε αρσεν, εαν τε θηλυ, αμωμον προσαξει αυτο εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και επιθησει τας χειρας επι την κεφαλην του δωρου, και σφαξει αυτο εναντιον Κυριου παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και προσχεουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις το αιμα επι το θυσιαστηριον των ολοκαυτωματων κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και προσαξουσιν απο της θυσιας του σωτηριου καρπωμα Κυριω, το στεαρ το κατακαλυπτον την κοιλιαν και παν το στεαρ το επι της κοιλιας 4 και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων, το επι των μηριων, και τον λοβον τον επι του ηπατος συν τοις νεφροις περιελει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ανοισουσιν αυτα οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις επι το θυσιαστηριον επι τα ολοκαυτωματα επι τα ξυλα τα επι του πυρος επι του θυσιαστηριου· καρπωμα, οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| ᾿Εαν δε απο των προβατων το δωρον αυτου θυσια σωτηριου τω Κυριω, αρσεν η θηλυ, αμωμον προσοισει αυτο.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| εαν αρνα προσαγαγῃ το δωρον αυτου, προσαξει αυτο εναντι Κυριου,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και επιθησει τας χειρας επι την κεφαλην του δωρου αυτου και σφαξει αυτο παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και προσχεουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και προσοισει απο της θυσιας του σωτηριου καρπωμα τω Κυριω, το στεαρ και την οσφυν αμωμον (συν ταις ψοαις περιελει αυτο) και παν το στεαρ το κατακαλυπτον την κοιλιαν, και παν το στεαρ το επι της κοιλιας 10 και αμφοτερους τους νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων, το επι των μηριων, και τον λοβον τον επι του ηπατος συν τοις νεφροις περιελων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| ανοισει ο ιερευς επι το θυσιαστηριον· οσμη ευωδιας, καρπωμα Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ᾿Εαν δε απο των αιγων το δωρον αυτου, και προσαξει εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και επιθησει τας χειρας επι την κεφαλην αυτου, και σφαξουσιν αυτο εναντι Κυριου παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και προσχεουσιν οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ανοισει απ᾿ αυτου καρπωμα Κυριω το στεαρ το κατακαλυπτον την κοιλιαν και παν το στεαρ το επι της κοιλιας 15 και αμφοτερους τους νεφρους και παν το στεαρ το επ᾿ αυτων, το επι των μηριων, και τον λοβον του ηπατος συν τοις νεφροις περιελει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και ανοισει ο ιερευς επι το θυσιαστηριον· καρπωμα, οσμη ευωδιας τω Κυριω. παν το στεαρ τω Κυριω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| νομιμον εις τον αιωνα εις τας γενεας υμων, εν πασῃ κατοικιᾳ υμων· παν στεαρ και παν αιμα ουκ εδεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| λαλησον προς τους υιους ᾿Ισραηλ, λεγων· ψυχη εαν αμαρτῃ εναντι Κυριου ακουσιως απο παντων των προσταγματων Κυριου, ων ου δει ποιειν, και ποιησει εν τι απ᾿ αυτων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| εαν μεν ο αρχιερευς ο κεχρισμενος αμαρτῃ του τον λαον αμαρτειν, και προσαξει περι της αμαρτιας αυτου, ἧς ημαρτε, μοσχον εκ βοων αμωμον τω Κυριω περι της αμαρτιας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και προσαξει τον μοσχον παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου εναντι Κυριου, και επιθησει την χειρα αυτου επι την κεφαλην του μοσχου εναντι Κυριου, και σφαξει τον μοσχον ενωπιον Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και λαβων ο ιερευς ο χριστος ο τετελειωμενος τας χειρας απο του αιματος του μοσχου και εισοισει αυτο εις την σκηνην του μαρτυριου 6 και βαψει ο ιερευς τον δακτυλον εις το αιμα, και προσρανει απο του αιματος επτακις εναντι Κυριου, κατα το καταπετασμα το αγιον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και επιθησει ο ιερευς απο του αιματος του μοσχου επι τα κερατα του θυσιαστηριου του θυμιαματος της συνθεσεως του εναντιον Κυριου, ο εστιν εν τη σκηνη του μαρτυριου· και παν το αιμα του μοσχου εκχεει παρα την βασιν του θυσιαστηριου των ολοκαυτωματων, ο εστι παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και παν το στεαρ του μοσχου του της αμαρτιας περιελει απ᾿ αυτου, το στεαρ το κατακαλυπτον τα ενδοσθια και παν το στεαρ το επι των ενδοσθιων 9 και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων, ο εστιν επι των μηριων, και τον λοβον τον επι του ηπατος συν τοις νεφροις περιελει αυτο,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ὃν τροπον αφαιρειται αυτο απο του μοσχου του της θυσιας του σωτηριου, και ανοισει ο ιερευς επι το θυσιαστηριον της καρπωσεως.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και το δερμα του μοσχου και πασαν αυτου την σαρκα συν τη κεφαλη και τοις ακρωτηριοις και τη κοιλιᾳ και τη κοπρω 12 και εξοισουσιν ολον τον μοσχον εξω της παρεμβολης εις τοπον καθαρον, ου εκχεουσι την σποδιαν, και κατακαυσουσιν αυτον επι ξυλων εν πυρι· επι της εκχυσεως της σποδιας καυθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ᾿Εαν δε πασα συναγωγη ᾿Ισραηλ αγνοησῃ ακουσιως και λαθῃ ρημα εξ οφθαλμων της συναγωγης και ποιησωσι μιαν απο πασων των εντολων Κυριου, ἣ ου ποιηθησεται, και πλημμελησωσι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και γνωσθη αυτοις η αμαρτια, ἣν ημαρτον εν αυτη, και προσαξει η συναγωγη μοσχον εκ βοων αμωμον περι της αμαρτιας, και προσαξει αυτον παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και επιθησουσιν οι πρεσβυτεροι της συναγωγης τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του μοσχου εναντι Κυριου και σφαξουσι τον μοσχον εναντι Κυριου 16 και εισοισει ο ιερευς ο χριστος απο του αιματος του μοσχου εις την σκηνην του μαρτυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και βαψει ο ιερευς τον δακτυλον απο του αιματος του μοσχου κα’Ι ρανει επτακις εναντι Κυριου, κατενωπιον του καταπετασματος του αγιου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και απο του αιματος επιθησει ο ιερευς επι τα κερατα του θυσιαστηριου των θυμιαματων της συνθεσεως, ο εστιν ενωπιον Κυριου, ο εστιν εν τη σκηνη του μαρτυριου· και το παν αιμα εκχεει προς την βασιν του θυσιαστηριου των καρπωσεων, του προς τη θυρᾳ της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και το παν στεαρ περιελει απ᾿ αυτου και ανοισει επι το θυσιαστηριον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ποιησει τον μοσχον, ὃν τροπον εποιησε τον μοσχον τον της αμαρτιας, ουτω ποιηθησεται· και εξιλασεται περι αυτων ο ιερευς, και αφεθησεται αυτοις η αμαρτια.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και εξοισουσι τον μοσχον ολον εξω της παρεμβολης και κατακαυσουσι τον μοσχον, ὃν τροπον κατεκαυσαν τον μοσχον τον προτερον. αμαρτια συναγωγης εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| εαν δε ο αρχων αμαρτῃ, και ποιησῃ μιαν απο πασων των εντολων Κυριου του Θεου αυτου, ἣ ου ποιηθησεται, ακουσιως, και αμαρτῃ και πλημμελησῃ,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| και γνωσθη αυτω η αμαρτια, ἣν ημαρτεν εν αυτη, και προσοισει το δωρον αυτου χιμαρον εξ αιγων, αρσεν αμωμον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| και επιθησει την χειρα επι την κεφαλην του χιμαρου, και σφαξουσιν αυτον εν τοπω, ου σφαζουσι τα ολοκαυτωματα ενωπιον Κυριου· αμαρτια εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| και επιθησει ο ιερευς απο του αιματος του της αμαρτιας τω δακτυλω επι τα κερατα του θυσιαστηριου των ολοκαυτωματων και το παν αιμα αυτου εκχεει παρα την βασιν του θυσιαστηριου των ολοκαυτωματων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| και το παν στεαρ αυτου ανοισει επι το θυσιαστηριον, ωσπερ το στεαρ θυσιας σωτηριου. και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς απο της αμαρτιας αυτου, και αφεθησεται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| εαν δε ψυχη μια αμαρτῃ ακουσιως εκ του λαου της γης, εν τω ποιησαι μιαν απο πασων των εντολων Κυριου, ἣ ου ποιηθησεται, και πλημμελησῃ,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| και γνωσθη αυτω η αμαρτια, ἣν ημαρτεν εν αυτη, και οισει χιμαιραν εξ αιγων, θηλειαν αμωμον οισει περι της αμαρτιας, ἧς ημαρτε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| και επιθησει την χειρα επι την κεφαλην του αμαρτηματος αυτου και σφαξουσι την χιμαιραν την της αμαρτιας εν τω τοπω, ου σφαζουσι τα ολοκαυτωματα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| και ληψεται ο ιερευς απο του αιματος αυτης τω δακτυλω, και επιθησει επι τα κερατα του θυσιαστηριου των ολοκαυτωματων· και παν το αιμα αυτης εκχεει παρα την βασιν του θυσιαστηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| και παν το στεαρ περιελει, ὃν τροπον περιαιρειται στεαρ απο θυσιας σωτηριου, και ανοισει ο ιερευς επι το θυσιαστηριον εις οσμην ευωδιας Κυριω· και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς, και αφεθησεται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| εαν δε προβατον προσενεγκῃ το δωρον αυτου περι της αμαρτιας, θηλυ αμωμον προσοισει αυτο.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| και επιθησει την χειρα επι την κεφαλην του της αμαρτιας, και σφαξουσιν αυτο εν τοπω, ου σφαζουσι τα ολοκαυτωματα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| και λαβων ο ιερευς απο του αιματος του της αμαρτιας τω δακτυλω, επιθησει επι τα κερατα του θυσιαστηριου της ολοκαρπωσεως. και παν αυτου το αιμα εκχεει παρα την βασιν του θυσιαστηριου της ολοκαυτωσεως.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| και παν αυτου το στεαρ περιελει, ὃν τροπον περιαιρειται στεαρ προβατου εκ της θυσιας του σωτηριου, και επιθησει αυτο ο ιερευς επι το θυσιαστηριον επι το ολοκαυτωμα Κυριου. και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς περι της αμαρτιας, ἧς ημαρτε, και αφεθησεται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΕΑΝ δε ψυχη αμαρτῃ, και ακουσῃ φωνην ορκισμου, και ουτος μαρτυς, η εωρακεν, η συνοιδεν, εαν μη απαγγειλῃ, ληψεται την αμαρτιαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| η ψυχη εκεινη, ητις εαν αψηται παντος πραγματος ακαθαρτου, η θνησιμαιου, η θηριαλωτου ακαθαρτου, η των θνησιμαιων βδελυγματων των ακαθαρτων, η των θνησιμαιων κτηνων των ακαθαρτων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| η αψηται απο ακαθαρσιας ανθρωπου, απο πασης ακαθαρσιας αυτου, ἧς ἂν αψαμενος μιανθη, και ελαθεν αυτον, μετα τουτο δε γνω, και πλημμελησῃ·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| η ψυχη, ἣ ἂν ομοσῃ διαστελλουσα τοις χειλεσι κακοποιησαι η καλως ποιησαι κατα παντα, οσα εαν διαστειλῃ ο ανθρωπος μεθ᾿ ορκου, και λαθῃ αυτον προ οφθαλμων, και ουτος γνω, και αμαρτῃ εν τι τουτων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και εξαγορευσει την αμαρτιαν, περι ων ημαρτηκε κατ᾿ αυτης,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και οισει περι ων επλημμελησε Κυριω, περι της αμαρτιας ἧς ημαρτε, θηλυ απο των προβατων, αμναδα η χιμαιραν εξ αιγων, περι αμαρτιας· και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς περι της αμαρτιας αυτου, ἧς ημαρτε, και αφεθησεται αυτω η αμαρτια.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ᾿Εαν δε μη ισχυῃ η χειρ αυτου το ικανον εις το προβατον, οισει περι της αμαρτιας αυτου, ἧς ημαρτε, δυο τρυγονας, η δυο νεοσσους περιστερων Κυριω, ενα περι αμαρτιας και ενα εις ολοκαυτωμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και οισει αυτα προς τον ιερεα, και προσαξει ο ιερευς το περι της αμαρτιας προτερον· και αποκνισει ο ιερευς την κεφαλην αυτου απο του σφονδυλου, και ου διελει·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ρανει απο του αιματος του περι της αμαρτιας επι τον τοιχον του θυσιαστηριου, το δε καταλοιπον του αιματος καταστραγγιει επι την βασιν του θυσιαστηριου· αμαρτια γαρ εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και το δευτερον ποιησει ολοκαρπωμα, ως καθηκει. και εξιλασεται ο ιερευς περι της αμαρτιας αυτου, ἧς ημαρτε, και αφεθησεται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| εαν δε μη ευρισκῃ η χειρ αυτου ζευγος τρυγονων, η δυο νεοσσους περιστερων, και οισει το δωρον αυτου, περι ου ημαρτε, το δεκατον του οιφι σεμιδαλεως περι αμαρτιας· ουκ επιχεει επ᾿ αυτο ελαιον, ουδε επιθησει επ᾿ αυτω λιβανον, οτι περι αμαρτιας εστι·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και οισει αυτο προς τον ιερεα. και δραξαμενος ο ιερευς απ᾿ αυτης πληρη την δρακα, το μνημοσυνον αυτης επιθησει επι το θυσιαστηριον των ολοκαυτωματων Κυριω· αμαρτια εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς περι της αμαρτιας αυτου, ἧς ημαρτεν, αφ᾿ ενος τουτων, και αφεθησεται αυτω. το δε καταλειφθεν εσται τω ιερει, ως η θυσια της σεμιδαλεως.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην, λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| ψυχη ἣ ἂν λαθῃ αυτον ληθῃ και αμαρτῃ ακουσιως απο των αγιων Κυριου, και οισει της πλημμελειας αυτου τω Κυριω κριον αμωμον εκ των προβατων, τιμης αργυριου σικλων, τω σικλω των αγιων, περι ου επλημμελησε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και ὃ ημαρτεν απο των αγιων αποτισει αυτο. και το επιπεμπτον προσθησει επ᾿ αυτο και δωσει αυτο τω ιερει· και ο ιερευς εξιλασεται περι αυτου εν τω κριω της πλημμελειας, και αφεθησεται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| Και η ψυχη ἣ ἂν αμαρτῃ και ποιησῃ μιαν απο πασων των εντολων Κυριου, ων ου δει ποιειν, και ουκ εγνω, και πλημμελησῃ και λαβῃ την αμαρτιαν,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και οισει κριον αμωμον εκ των προβατων, τιμης αργυριου εις πλημμελειαν προς τον ιερεα. και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς περι της αγνοιας αυτου, ἧς ηγνοησε, και αυτος ουκ ᾔδει, και αφεθησεται αυτω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| επλημμελησε γαρ πλημμελειᾳ εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ψυχη ἣ εαν αμαρτῃ και παριδων παριδῃ τας εντολας Κυριου και ψευσηται τα προς τον πλησιον εν παραθηκῃ η περι κοινωνιας η περι αρπαγης η ηδικησε τι τον πλησιον 22 η ευρεν απωλειαν και ψευσηται περι αυτης και ομοσῃ αδικως περι ενος απο παντων, ων εαν ποιησῃ ο ανθρωπος, ωστε αμαρτειν εν τουτοις,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και εσται ηνικα εαν αμαρτῃ και πλημμελησῃ, και αποδω το αρπαγμα, ὃ ηρπασεν, η το αδικημα, ὃ ηδικησεν, η την παραθηκην, ητις παρετεθη αυτω, η την απωλειαν, ἣν ευρεν,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| απο παντος πραγματος, ου ωμοσε περι αυτου αδικως, και αποτισει αυτο το κεφαλαιον και το επιπεμπτον προσθησει επ᾿ αυτο· τινος εστιν, αυτω αποδωσει ᾗ ημερᾳ ελεγχθη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και της πλημμελειας αυτου οισει τω Κυριω κριον απο των προβατων αμωμον, τιμης, εις ὃ επλημμελησε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς εναντι Κυριου, και αφεθησεται αυτω περι ενος απο παντων, ων εποιησε και επλημμελησεν αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| εντειλαι ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου, λεγων· ουτος ο νομος της ολοκαυτωσεως· αυτη η ολοκαυτωσις επι της καυσεως αυτης επι του θυσιαστηριου ολην την νυκτα εως το πρωΐ, και το πυρ του θυσιαστηριου καυθησεται επ᾿ αυτου, ου σβεσθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ενδυσεται ο ιερευς χιτωνα λινουν και περισκελες λινουν ενδυσεται περι το σωμα αυτου, και αφελει την κατακαρπωσιν, ἣν ἂν καταναλωσῃ το πυρ, την ολοκαυτωσιν, απο του θυσιαστηριου, και παραθησει αυτο εχομενον του θυσιαστηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και εκδυσεται την στολην αυτου και ενδυσεται στολην αλλην, και εξοισει την κατακαρπωσιν εξω της παρεμβολης εις τοπον καθαρον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και πυρ επι το θυσιαστηριον καυθησεται απ᾿ αυτου και ου σβεσθησεται, και καυσει επ᾿ αυτου ο ιερευς ξυλα το πρωΐ πρωΐ· και στοιβασει επ᾿ αυτου την ολοκαυτωσιν και επιθησει επ᾿ αυτο το στεαρ του σωτηριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και πυρ δια παντος καυθησεται επι το θυσιαστηριον, ου σβεσθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| Ουτος ο νομος της θυσιας, ἣν προσαξουσιν αυτην οι υιοι ᾿Ααρων εναντι Κυριου απεναντι του θυσιαστηριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και αφελει απ᾿ αυτου τη δρακι απο της σεμιδαλεως της θυσιας συν τω ελαιω αυτης και συν παντι τω λιβανω αυτης τα οντα επι της θυσιας και ανοισει επι το θυσιαστηριον καρπωμα, οσμην ευωδιας, το μνημοσυνον αυτης τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| το δε καταλειφθεν απ᾿ αυτης εδεται ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου· αζυμα βρωθησεται εν τοπω αγιω, εν αυλη της σκηνης του μαρτυριου εδονται αυτην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| ου πεφθησεται εζυμωμενη· μεριδα αυτην εδωκα αυτοις απο των καρπωματων Κυριου· αγια αγιων εστιν, ωσπερ το της αμαρτιας και ωσπερ το της πλημμελειας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| παν αρσενικον των ιερεων εδονται αυτην· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων απο των καρπωματων Κυριου. πας ὃς εαν αψηται αυτων, αγιασθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| τουτο το δωρον ᾿Ααρων και των υιων αυτου, ὃ προσοισουσι Κυριω εν τη ημερᾳ, ᾗ ἂν χρισῃς αυτον· το δεκατον του οιφι σεμιδαλεως εις θυσιαν δια παντος, το ημισυ αυτης το πρωΐ, και το ημισυ αυτης το δειλινον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| επι τηγανου εν ελαιω ποιηθησεται, πεφυραμενην οισει αυτην, ελικτα, θυσιαν εκ κλασματων, θυσιαν εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| ο ιερευς ο χριστος αντ᾿ αυτου εκ των υιων αυτου ποιησει αυτην· νομος αιωνιος, απαν επιτελεσθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και πασα θυσια ιερεως ολοκαυτος εσται και ου βρωθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| λαλησον ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου λεγων· ουτος ο νομος της αμαρτιας· εν τοπω, ου σφαζουσι το ολοκαυτωμα, σφαξουσι τα περι της αμαρτιας εναντι Κυριου· αγια αγιων εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| ο ιερευς ο αναφερων αυτην εδεται αυτην· εν τοπω αγιω βρωθησεται, εν αυλη της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| πας ο απτομενος των κρεων αυτης αγιασθησεται· και ω εαν επιρραντισθη απο του αιματος αυτης επι το ιματιον, ὃς εαν ραντισθη επ᾿ αυτο, πλυθησεται εν τοπω αγιω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και σκευος οστρακινον, ου εαν εψηθη εν αυτω, συντριβησεται· εαν δε εν σκευει χαλκω εψηθη, εκτριψει αυτο και εκκλυσει υδατι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| πας αρσην εν τοις ιερευσι φαγεται αυτα· αγια αγιων εστι Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και παντα τα περι της αμαρτιας, ων εαν εισενεχθη απο του αιματος αυτων εις την σκηνην του μαρτυριου εξιλασασθαι εν τω αγιω, ου βρωθησεται· εν πυρι κατακαυθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ουτος ο νομος του κριου του περι της πλημμελειας· αγια αγιων εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εν τοπω ου σφαζουσι το ολοκαυτωμα, σφαξουσι τον κριον της πλημμελειας εναντι Κυριου, και το αιμα προσχεει επι την βασιν του θυσιαστηριου κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και παν το στεαρ αυτου προσοισει απ᾿ αυτου, και την οσφυν και παν το στεαρ το κατακαλυπτον τα ενδοσθια και παν το στεαρ το επι των ενδοσθιων 4 και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων, το επι των μηριων, και τον λοβον τον επι του ηπατος συν τοις νεφροις, περιελει αυτα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ανοισει αυτα ο ιερευς επι το θυσιαστηριον καρπωμα τω Κυριω· περι πλημμελειας εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| πας αρσην εκ των ιερεων εδεται αυτα, εν τοπω αγιω εδονται αυτα· αγια αγιων εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ωσπερ το περι της αμαρτιας, ουτω και το της πλημμελειας, νομος εις αυτων· ο ιερευς οστις εξιλασσεται εν αυτω, αυτω εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ο ιερευς ο προσαγων ολοκαυτωμα ανθρωπου, το δερμα της ολοκαυτωσεως, ἧς προσφερει αυτος, αυτω εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και πασα θυσια, ητις ποιηθησεται εν τω κλιβανω, και πασα, ητις ποιηθησεται επ᾿ εσχαρας η επι τηγανου, του ιερεως του προσφεροντος αυτην, αυτω εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και πασα θυσια αναπεποιημενη εν ελαιω και μη αναπεποιημενη πασι τοις υιοις ᾿Ααρων εσται, εκαστω το ισον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| Ουτος ο νομος θυσιας σωτηριου, ἣν προσοισουσι Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εαν μεν περι αινεσεως προσφερῃ αυτην, και προσοισει επι της θυσιας της αινεσεως αρτους εκ σεμιδαλεως αναπεποιημενους εν ελαιω, λαγανα αζυμα διακεχρισμενα εν ελαιω και σεμιδαλιν πεφυραμενην εν ελαιω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| επ᾿ αρτοις ζυμιταις προσοισει τα δωρα αυτου επι θυσιᾳ αινεσεως σωτηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και προσαξει ἓν απο παντων των δωρων αυτου, αφαιρεμα Κυριω. τω ιερει τω προσχεοντι το αιμα του σωτηριου, αυτω εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και τα κρεα θυσιας αινεσεως σωτηριου αυτω εσται, και εν ᾗ ημερᾳ δωρειται, βρωθησεται· ου καταλειψουσιν απ᾿ αυτου εις το πρωΐ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και εαν ευχη η, η εκουσιον θυσιαζῃ το δωρον αυτου, ᾗ ἂν ημερᾳ προσαγαγῃ την θυσιαν αυτου, βρωθησεται, και τη αυριον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και το καταλειφθεν απο των κρεων της θυσιας εως ημερας τριτης, εν πυρι κατακαυθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εαν δε φαγων φαγῃ απο των κρεων τη ημερᾳ τη τριτῃ, ου δεχθησεται αυτω τω προσφεροντι αυτο, ου λογισθησεται αυτω, μιασμα εστιν· η δε ψυχη, ητις εαν φαγῃ απ᾿ αυτου, την αμαρτιαν ληψεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και κρεα οσα εαν αψηται παντος ακαθαρτου, ου βρωθησεται, εν πυρι κατακαυθησεται. πας καθαρος φαγεται κρεα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| η δε ψυχη, ητις εαν φαγῃ απο των κρεων της θυσιας του σωτηριου, ο εστι Κυριου, και η ακαθαρσια αυτου επ᾿ αυτω, απολειται η ψυχη εκεινη εκ του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και ψυχη, ἣ ἂν αψηται παντος πραγματος ακαθαρτου, η απο ακαθαρσιας ανθρωπου, η των τετραποδων των ακαθαρτων, η παντος βδελυγματος ακαθαρτου, και φαγῃ απο των κρεων της θυσιας του σωτηριου, ο εστι Κυριου, απολειται η ψυχη εκεινη εκ του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· παν στεαρ βοων, και προβατων, και αιγων ουκ εδεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και στεαρ θνησιμαιων και θηριαλωτων ποιηθησεται εις παν εργον, και εις βρωσιν ου βρωθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| πας ο εσθων στεαρ απο των κτηνων, ων προσαξει απ᾿ αυτων καρπωμα Κυριω, απολειται η ψυχη εκεινη απο του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| παν αιμα ουκ εδεσθε εν πασῃ τη κατοικιᾳ υμων απο τε των κτηνων και απο των πετεινων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| πασα ψυχη, ἣ ἂν φαγῃ αιμα, απολειται η ψυχη εκεινη απο του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και τοις υιοις ᾿Ισραηλ λαλησεις, λεγων· ο προσφερων θυσιαν σωτηριου, οισει το δωρον αυτου Κυριω και απο της θυσιας του σωτηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| αι χειρες αυτου προσοισουσι τα καρπωματα Κυριω· το στεαρ το επι του στηθυνιου, και τον λοβον του ηπατος, προσοισει αυτα, ωστε επιτιθεναι δομα εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και ανοισει ο ιερευς το στεαρ επι του θυσιαστηριου, και εσται το στηθυνιον ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| και τον βραχιονα τον δεξιον δωσετε αφαιρεμα τω ιερει απο των θυσιων του σωτηριου υμων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| ο προσφερων το αιμα του σωτηριου και το στεαρ το απο των υιων ᾿Ααρων, αυτω εσται ο βραχιων ο δεξιος εν μεριδι·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| το γαρ στηθυνιον του επιθεματος και τον βραχιονα του αφαιρεματος ειληφα παρα των υιων ᾿Ισραηλ απο των θυσιων του σωτηριου υμων και εδωκα αυτα ᾿Ααρων τω ιερει και τοις υιοις αυτου, νομιμον αιωνιον παρα των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| Αυτη η χρισις ᾿Ααρων και η χρισις των υιων αυτου απο των καρπωματων Κυριου, εν ᾗ ημερᾳ προσηγαγετο αυτους του ιερατευειν τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| καθα ενετειλατο Κυριος δουναι αυτοις ᾗ ημερᾳ εχρισεν αυτους παρα των υιων ᾿Ισραηλ· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| ουτος ο νομος των ολοκαυτωματων και θυσιας και περι αμαρτιας και της πλημμελειας και της τελειωσεως και της θυσιας του σωτηριου,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος τω Μωυση εν τω ορει Σινα, ᾗ ημερᾳ ενετειλατο τοις υιοις ᾿Ισραηλ προσφερειν τα δωρα αυτων εναντι Κυριου εν τη ερημω Σινα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| λαβε ᾿Ααρων και τους υιους αυτου και τας στολας αυτου και το ελαιον της χρισεως και τον μοσχον τον περι της αμαρτιας και τους δυο κριους και το κανουν των αζυμων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και πασαν την συναγωγην εκκλησιασον επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και εποιησε Μωυσης ὃν τροπον συνεταξεν αυτω Κυριος, και εξεκκλησιασε την συναγωγην επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ειπε Μωυσης τη συναγωγη· τουτο εστι το ρημα, ὃ ενετειλατο Κυριος ποιησαι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και προσηνεγκε Μωυσης τον ᾿Ααρων και τους υιους αυτου, και ελουσεν αυτους υδατι·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ενεδυσεν αυτον τον χιτωνα και εζωσεν αυτον την ζωνην και ενεδυσεν αυτον τον υποδυτην και επεθηκεν επ᾿ αυτον την επωμιδα και συνεζωσεν αυτον κατα την ποιησιν της επωμιδος και συνεσφιγξεν αυτον εν αυτη,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και επεθηκεν επ᾿ αυτην το λογειον και επεθηκεν επι το λογειον την δηλωσιν και την αληθειαν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και επεθηκε την μιτραν επι την κεφαλην αυτου και επεθηκεν επι την μιτραν κατα προσωπον αυτου το πεταλον το χρυσουν το καθηγιασμενον αγιον, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και ελαβε Μωυσης απο του ελαιου της χρισεως 11 και ερρανεν απ᾿ αυτου επι το θυσιαστηριον επτακις και εχρισε το θυσιαστηριον και ηγιασεν αυτο και παντα τα εν αυτω και τον λουτηρα και την βασιν αυτου, και ηγιασεν αυτα· και εχρισε την σκηνην και παντα τα σκευη αυτης και ηγιασεν αυτην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και επεχεε Μωυσης απο του ελαιου της χρισεως επι την κεφαλην ᾿Ααρων και εχρισεν αυτον και ηγιασεν αυτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και προσηγαγε Μωυσης τους υιους ᾿Ααρων και ενεδυσεν αυτους χιτωνας και εζωσεν αυτους ζωνας και περιεθηκεν αυτοις κιδαρεις, καθαπερ συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και προσηγαγε Μωυσης τον μοσχον τον περι της αμαρτιας, και επεθηκεν ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας επι την κεφαλην του μοσχου του της αμαρτιας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και εσφαξεν αυτον, και ελαβε Μωυσης απο του αιματος και επεθηκεν επι τα κερατα του θυσιαστηριου κυκλω τω δακτυλω και εκαθαρισε το θυσιαστηριον· και το αιμα εξεχεεν επι την βασιν του θυσιαστηριου και ηγιασεν αυτο, του εξιλασασθαι επ᾿ αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και ελαβε Μωυσης παν το στεαρ το επι των ενδοσθιων και τον λοβον τον επι του ηπατος και αμφοτερους τους νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων, και ανηνεγκε Μωυσης επι το θυσιαστηριον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και τον μοσχον και την βυρσαν αυτου και τα κρεα αυτου και την κοπρον αυτου κατεκαυσεν αυτα πυρι εξω της παρεμβολης, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και προσηγαγε Μωυσης τον κριον τον εις ολοκαυτωμα, και επεθηκεν ᾿Ααρων και υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και εσφαξε Μωυσης τον κριον, και προσεχεε Μωυσης το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και τον κριον εκρεανομησε κατα μελη και ανηνεγκε Μωυσης την κεφαλην και τα μελη και το στεαρ·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και την κοιλιαν και τους ποδας επλυνεν υδατι, και ανηνεγκε Μωυσης ολον τον κριον επι το θυσιαστηριον· ολοκαυτωμα εστιν εις οσμην ευωδιας, καρπωμα εστι τω Κυριω, καθαπερ ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και προσηγαγε Μωυσης τον κριον τον δευτερον, κριον τελειωσεως· και επεθηκεν ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου τας χειρας αυτων επι την κεφαλην του κριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και εσφαξεν αυτον και ελαβε Μωυσης απο του αιματος αυτου και επεθηκεν επι τον λοβον του ωτος ᾿Ααρων του δεξιου και επι το ακρον της χειρος της δεξιας και επι το ακρον του ποδος του δεξιου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και προσηγαγε Μωυσης τους υιους ᾿Ααρων, και επεθηκε Μωυσης απο του αιματος επι τους λοβους των ωτων των δεξιων και επι τα ακρα των χειρων αυτων των δεξιων και επι τα ακρα των ποδων αυτων των δεξιων, και προσεχεε Μωυσης το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και ελαβε το στεαρ και την οσφυν και το στεαρ το επι της κοιλιας και τον λοβον του ηπατος και τους δυο νεφρους και το στεαρ το επ᾿ αυτων και τον βραχιονα τον δεξιον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και απο του κανου της τελειωσεως, του οντος εναντι Κυριου, ελαβεν αρτον ενα αζυμον και αρτον εξ ελαιου ενα και λαγανον ἓν και επεθηκεν επι το στεαρ και τον βραχιονα τον δεξιον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| και επεθηκεν απαντα επι τας χειρας ᾿Ααρων και επι τας χειρας των υιων αυτου· και ανηνεγκεν αυτα αφαιρεμα εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και ελαβε Μωυσης απο των χειρων αυτων, και ανηνεγκεν αυτα Μωυσης επι το θυσιαστηριον, επι το ολοκαυτωμα της τελειωσεως, ο εστιν οσμη ευωδιας· καρπωμα εστι τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| και λαβων Μωυσης το στηθυνιον αφειλεν αυτο επιθεμα εναντι Κυριου απο του κριου της τελειωσεως, και εγενετο Μωυση εν μεριδι, καθα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| και ελαβε Μωυσης απο του ελαιου της χρισεως και απο του αιματος του επι του θυσιαστηριου και προσερρανεν επι ᾿Ααρων και τας στολας αυτου και τους υιους αυτου και τας στολας των υιων αυτου μετ᾿ αυτου, και ηγιασεν ᾿Ααρων και τας στολας αυτου και τους υιους αυτου και τας στολας των υιων αυτου μετ᾿ αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων και τους υιους αυτου· εψησατε τα κρεα εν τη αυλη της σκηνης του μαρτυριου εν τοπω αγιω και εκει φαγεσθε αυτα και τους αρτους τους εν τω κανω της τελειωσεως, ὃν τροπον συντετακται μοι, λεγων· ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου φαγονται αυτα·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| και το καταλειφθεν των κρεων και των αρτων εν πυρι κατακαυσατε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| και απο της θυρας της σκηνης του μαρτυριου ουκ εξελευσεσθε επτα ημερας, εως ημερα πληρωθη, ημερα τελειωσεως υμων· επτα γαρ ημερας τελειωσει τας χειρας υμων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| καθαπερ εποιησεν εν τη ημερᾳ ταυτῃ, ᾗ ενετειλατο Κυριος του ποιησαι, ωστε εξιλασασθαι περι υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| και επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου καθησεσθε επτα ημερας, ημεραν και νυκτα· φυλαξεσθε τα φυλαγματα Κυριου, ινα μη αποθανητε· ουτω γαρ ενετειλατο μοι Κυριος ο Θεος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| και εποιησεν ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου παντας τους λογους, ους συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ εγενηθη τη ημερᾳ τη ογδοῃ, εκαλεσε Μωυσης ᾿Ααρων και τους υιους αυτου και την γερουσιαν ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων· λαβε σεαυτω μοσχαριον εκ βοων περι αμαρτιας και κριον εις ολοκαυτωμα, αμωμα, και προσενεγκε αυτα εναντι Κυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και τη γερουσιᾳ ᾿Ισραηλ λαλησον, λεγων· λαβετε χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, και μοσχαριον, και αμνον ενιαυσιον εις ολοκαρπωσιν, αμωμα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και μοσχον και κριον εις θυσιαν σωτηριου εναντι Κυριου και σεμιδαλιν πεφυραμενην εν ελαιω· οτι σημερον Κυριος οφθησεται εν υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και ελαβον, καθο ενετειλατο Μωυσης, απεναντι της σκηνης του μαρτυριου, και προσηλθε πασα συναγωγη και εστησαν εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ειπε Μωυσης· τουτο το ρημα, ὃ ειπε Κυριος, ποιησατε, και οφθησεται εν υμιν η δοξα Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και ειπε Μωυσης τω ᾿Ααρων· προσελθε προς το θυσιαστηριον και ποιησον το περι της αμαρτιας σου και το ολοκαυτωμα σου και εξιλασαι περι σεαυτου και του οικου σου· και ποιησον τα δωρα του λαου και εξιλασαι περι αυτων, καθαπερ ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και προσηλθεν ᾿Ααρων προς το θυσιαστηριον και εσφαξε το μοσχαριον το περι της αμαρτιας αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και προσηνεγκαν οι υιοι ᾿Ααρων το αιμα προς αυτον, και εβαψε τον δακτυλον εις το αιμα και επεθηκεν επι τα κερατα του θυσιαστηριου και το αιμα εξεχεεν επι την βασιν του θυσιαστηριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και το στεαρ και τους νεφρους και τον λοβον του ηπατος του περι της αμαρτιας ανηνεγκεν επι το θυσιαστηριον, ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και τα κρεα και την βυρσαν κατεκαυσεν αυτα πυρι, εξω της παρεμβολης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και εσφαξε το ολοκαυτωμα· και προσηνεγκαν οι υιοι ᾿Ααρων το αιμα προς αυτον. και προσεχεεν επι το θυσιαστηριον κυκλω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και το ολοκαυτωμα προσηνεγκαν αυτο κατα μελη, αυτα και την κεφαλην επεθηκεν επι το θυσιαστηριον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και επλυνε την κοιλιαν και τους ποδας υδατι και επεθηκεν επι το ολοκαυτωμα επι το θυσιαστηριον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και προσηνεγκε το δωρον του λαου· και ελαβε τον χιμαρον τον περι της αμαρτιας του λαου και εσφαξεν αυτον, και εκαθαρισεν αυτον, καθα και τον πρωτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και προσηνεγκε το ολοκαυτωμα και εποιησεν αυτο, ως καθηκει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και προσηνεγκε την θυσιαν, και επλησε τας χειρας απ᾿ αυτης και επεθηκεν επι το θυσιαστηριον χωρις του ολοκαυτωματος του πρωινου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και εσφαξε τον μοσχον, και τον κριον της θυσιας του σωτηριου της του λαου· και προσηνεγκαν οι υιοι ᾿Ααρων το αιμα προς αυτον, και προσεχεε προς το θυσιαστηριον κυκλω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και το στεαρ το απο του μοσχου και του κριου, την οσφυν και το στεαρ το κατακαλυπτον επι της κοιλιας και τους δυο νεφρους, και το στεαρ το επ᾿ αυτων και τον λοβον τον επι του ηπατος,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και επεθηκε τα στεατα επι τα στηθυνια, και ανηνεγκε τα στεατα επι το θυσιαστηριον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και το στηθυνιον, και τον βραχιονα τον δεξιον αφειλεν ᾿Ααρων αφαιρεμα εναντι Κυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εξαρας ᾿Ααρων τας χειρας επι τον λαον, ευλογησεν αυτους· και κατεβη ποιησας το περι της αμαρτιας και τα ολοκαυτωματα και τα του σωτηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και εισηλθε Μωυσης και ᾿Ααρων εις την σκηνην του μαρτυριου και εξελθοντες ευλογησαν παντα τον λαον, και ωφθη η δοξα Κυριου παντι τω λαω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| και εξηλθε πυρ παρα Κυριου και κατεφαγε τα επι του θυσιαστηριου, τα τε ολοκαυτωματα και τα στεατα, και ειδε πας ο λαος και εξεστη και επεσαν επι προσωπον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.Και λαβοντες οι δυο υιοι ᾿Ααρων Ναδαβ και ᾿Αβιουδ εκαστος το πυρειον αυτου επεθηκαν επ᾿ αυτο πυρ και επεβαλον επ᾿ αυτο θυμιαμα και προσηνεγκαν εναντι Κυριου πυρ αλλοτριον, ὃ ου προσεταξε Κυριος αυτοις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και εξηλθε πυρ παρα Κυριου και κατεφαγεν αυτους, και απεθανον εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων· τουτο εστιν, ὃ ειπε Κυριος λεγων· εν τοις εγγιζουσι μοι αγιασθησομαι και εν πασῃ τη συναγωγη δοξασθησομαι. και κατενυχθη ᾿Ααρων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και εκαλεσε Μωυσης τον Μισαδαη και τον ᾿Ελισαφαν, υιους ᾿Οζιηλ, υιους του αδελφου του πατρος ᾿Ααρων, και ειπεν αυτοις· προσελθατε και αρατε τους αδελφους υμων εκ προσωπου των αγιων εξω της παρεμβολης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και προσηλθον και ηραν αυτους εν τοις χιτωσιν αυτων εξω της παρεμβολης, ὃν τροπον ειπε Μωυσης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων και ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ τους υιους αυτου τους καταλελειμμενους· την κεφαλην υμων ουκ αποκιδαρωσετε και τα ιματια υμων ου διαρρηξετε, ινα μη αποθανητε, και επι πασαν την συναγωγην εσται θυμος· οι δε αδελφοι υμων πας ο οικος ᾿Ισραηλ κλαυσονται τον εμπυρισμον, ὃν ενεπυρισθησαν υπο Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και απο της θυρας της σκηνης του μαρτυριου ουκ εξελευσεσθε, ινα μη αποθανητε· το ελαιον γαρ της χρισεως το παρα Κυριου εφ᾿ υμιν. και εποιησαν κατα το ρημα Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| Και ελαλησε Κυριος τω ᾿Ααρων, λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| οινον και σικερα ου πιεσθε, συ και οι υιοι σου μετα σου, ηνικα εαν εισπορευησθε εις την σκηνην του μαρτυριου, η προσπορευομενων υμων προς το θυσιαστηριον, και ου μη αποθανητε (νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων) 10 διαστειλαι ανα μεσον των αγιων και των βεβηλων, και ανα μεσον των ακαθαρτων και των καθαρων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και συμβιβασεις τους υιους ᾿Ισραηλ απαντα τα νομιμα, α ελαλησε Κυριος προς αυτους δια χειρος Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων και προς ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ τους υιους ᾿Ααρων τους καταλειφθεντας· λαβετε την θυσιαν την καταλειφθεισαν απο των καρπωματων Κυριου, και φαγεσθε αζυμα παρα το θυσιαστηριον· αγια αγιων εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και φαγεσθε αυτην εν τοπω αγιω· νομιμον γαρ σοι εστι, και νομιμον τοις υιοις σου τουτο απο των καρπωματων Κυριου· ουτω γαρ εντεταλται μοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και το στηθυνιον του αφορισματος και τον βραχιονα του αφαιρεματος φαγεσθε εν τοπω αγιω, συ και οι υιοι σου και ο οικος σου μετα σου· νομιμον γαρ σοι και νομιμον τοις υιοις σου εδοθη απο των θυσιων του σωτηριου των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| τον βραχιονα του αφαιρεματος και το στηθυνιον του αφορισματος επι των καρπωματων των στεατων προσοισουσιν, αφορισμα αφορισαι εναντι Κυριου· και εσται σοι και τοις υιοις σου και ταις θυγατρασι σου μετα σου νομιμον αιωνιον, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| Και τον χιμαρον τον περι της αμαρτιας ζητων εξεζητησε Μωυσης. και οδε ενεπεπυριστο· και εθυμωθη Μωυσης επι ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ τους υιους ᾿Ααρων τους καταλελειμμενους, λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| διατι ουκ εφαγετε το περι της αμαρτιας εν τοπω αγιω; οτι γαρ αγια αγιων εστι, τουτο εδωκεν υμιν φαγειν, ινα αφελητε την αμαρτιαν της συναγωγης και εξιλασησθε περι αυτων εναντι Κυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| ου γαρ εισηχθη του αιματος αυτου εις το αγιον· κατα προσωπον εσω φαγεσθε αυτο εν τοπω αγιω, ὃν τροπον μοι συνεταξε Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και ελαλησεν ᾿Ααρων προς Μωυσην, λεγων· ει σημερον προσαγηοχασι τα περι της αμαρτιας αυτων και τα ολοκαυτωματα αυτων εναντι Κυριου, και συμβεβηκε μοι τοιαυτα· και φαγομαι τα περι της αμαρτιας σημερον, μη αρεστον εσται Κυριω; 20 και ηκουσε Μωυσης, και ηρεσεν αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| λαλησατε τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγοντες· ταυτα τα κτηνη, α φαγεσθε απο παντων των κτηνων των επι της γης·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| παν κτηνος διχηλουν οπλην και ονυχιστηρας ονυχιζον δυο χηλων και αναγον μηρυκισμον εν τοις κτηνεσι, ταυτα φαγεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| πλην απο τουτων ου φαγεσθε, απο των αναγοντων μηρυκισμον και απο των διχηλουντων τας οπλας και ονυχιζοντων ονυχιστηρας· τον καμηλον, οτι αναγει μηρυκισμον τουτο, οπλην δε ου διχηλει, ακαθαρτον τουτο υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και τον δασυποδα, οτι ουκ αναγει μηρυκισμον τουτο, και οπλην ου διχηλει, ακαθαρτον τουτο υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και τον χοιρογρυλλιον, οτι ουκ αναγει μηρυκισμον τουτο, και οπλην ου διχηλει, ακαθαρτον τουτο υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και τον υν, οτι διχηλει οπλην τουτο, και ονυχιζει ονυχας οπλης, και τουτο ουκ αναγει μηρυκισμον, ακαθαρτον τουτο υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| απο των κρεων αυτων ου φαγεσθε και των θνησιμαιων αυτων ουχ αψεσθε, ακαθαρτα ταυτα υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| Και ταυτα, α φαγεσθε απο παντων των εν τοις υδασι· παντα οσα εστιν αυτοις πτερυγια και λεπιδες εν τοις υδασι και εν ταις θαλασσαις και εν τοις χειμαρροις, ταυτα φαγεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και παντα οσα ουκ εστιν αυτοις πτερυγια, ουδε λεπιδες εν τω υδατι, η εν ταις θαλασσαις και εν τοις χειμαρροις, απο παντων, ων ερευγεται τα υδατα, και απο πασης ψυχης της ζωσης εν τω υδατι, βδελυγμα εστι·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και βδελυγματα εσονται υμιν· απο των κρεων αυτων ουκ εδεσθε και τα θνησιμαια αυτων βδελυξεσθε·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και παντα οσα ουκ εστιν αυτοις πτερυγια, ουδε λεπιδες, των εν τοις υδασι, βδελυγμα τουτο εστιν υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| Και ταυτα, α βδελυξεσθε απο των πετεινων, και ου βρωθησεται, βδελυγμα εστι· τον αετον και τον γρυπα και τον αλιαιετον 14 και τον γυπα και τον ικτινον και τα ομοια αυτω 15 και στρουθον και γλαυκα και λαρον και τα ομοια αυτω 16 και παντα κορακα και τα ομοια αυτω και ιερακα και τα ομοια αυτω 17 και νυκτικορακα και καταρρακτην και ιβιν 18 και πορφυριωνα και πελεκανα και κυκνον 19 και ερωδιον και χαραδριον, και τα ομοια αυτω και εποπα και νυκτεριδα 20 και παντα τα ερπετα των πετεινων, α πορευεται επι τεσσαρα, βδελυγματα εστιν υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| αλλα ταυτα φαγεσθε απο των ερπετων των πετεινων, α πορευεται επι τεσσαρα, α εχει σκελη ανωτερον των ποδων αυτου, πηδαν εν αυτοις επι της γης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και ταυτα φαγεσθε απ᾿ αυτων· τον βρουχον και τα ομοια αυτω και τον αττακην και τα ομοια αυτω και οφιομαχην και τα ομοια αυτω και την ακριδα και τα ομοια αυτη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| παν ερπετον απο των πετεινων, οις εισι τεσσαρες ποδες, βδελυγματα εστιν υμιν,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και εν τουτοις μιανθησεσθε, πας ο απτομενος των θνησιμαιων αυτων ακαθαρτος εσται εως εσπερας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και πας ο αιρων των θνησιμαιων αυτων πλυνει τα ιματια αυτου, και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| και εν πασι τοις κτηνεσιν, ο εστι διχηλουν οπλην, και ονυχιστηρας ονυχιζει και μηρυκισμον ου μηρυκαται, ακαθαρτα εσονται υμιν· πας ο απτομενος των θνησιμαιων αυτων ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| και πας ὃς πορευεται επι χειρων εν πασι τοις θηριοις, α πορευεται επι τεσσαρα, ακαθαρτα εστιν υμιν· πας ο απτομενος των θνησιμαιων αυτων ακαθαρτος εσται εως εσπερας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και ο αιρων των θνησιμαιων αυτων πλυνει τα ιματια αυτου, και ακαθαρτος εσται εως εσπερας· ακαθαρτα ταυτα εστιν υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| Και ταυτα υμιν ακαθαρτα απο των ερπετων των επι της γης· η γαλη και ο μυς και ο κροκοδειλος ο χερσαιος,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| μυγαλη και χαμαιλεων, και χαλαβωτης και σαυρα και ασπαλαξ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| ταυτα ακαθαρτα υμιν απο παντων των ερπετων των επι της γης· πας ο απτομενος αυτων τεθνηκοτων ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και παν, εφ᾿ ὃ ἂν επιπεσῃ απ᾿ αυτων επ᾿ αυτο τεθνηκοτων αυτων, ακαθαρτον εσται απο παντος σκευους ξυλινου η ιματιου η δερματος η σακκου· παν σκευος, ὃ ἂν ποιηθη εργον εν αυτω, εις υδωρ βαφησεται και ακαθαρτον εσται εως εσπερας· και καθαρον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| και παν σκευος οστρακινον, εις ὃ εαν πεσῃ απο τουτων ενδον, οσα εαν ενδον η, ακαθαρτα εσται, και αυτο συντριβησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| και παν βρωμα, ὃ εσθεται, εις ὃ ἂν επελθῃ επ᾿ αυτο υδωρ, ακαθαρτον εσται· και παν ποτον, ὃ πινεται εν παντι αγγειω, ακαθαρτον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| και παν, ὃ εαν επιπεσῃ απο των θνησιμαιων αυτων επ᾿ αυτο, ακαθαρτον εσται· κλιβανοι και χυτροποδες καθαιρεθησονται· ακαθαρτα ταυτα εστι και ακαθαρτα ταυτα υμιν εσονται·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| πλην πηγων υδατων και λακκου και συναγωγης υδατος, εσται καθαρον· ο δε απτομενος των θνησιμαιων αυτων ακαθαρτος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| εαν δε επιπεσῃ απο των θνησιμαιων αυτων επι παν σπερμα σποριμον, ὃ σπαρησεται, καθαρον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| εαν δε επιχυθη υδωρ επι παν σπερμα και επιπεσῃ των θνησιμαιων αυτων επ᾿ αυτο, ακαθαρτον εστιν υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.39| εαν δε αποθανῃ των κτηνων, ὃ εστιν υμιν φαγειν τουτο, ο απτομενος των θνησιμαιων αυτων ακαθαρτος εσται εως εσπερας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.40| και ο εσθιων απο των θνησιμαιων τουτων πλυνει τα ιματια και ακαθαρτος εσται εως εσπερας· και ο αιρων απο θνησιμαιων αυτων πλυνει τα ιματια και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.41| Και παν ερπετον, ὃ ερπει επι της γης, βδελυγμα εσται τουτο υμιν, ου βρωθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.42| και πας ο πορευομενος επι κοιλιας και πας ο πορευομενος επι τεσσαρα διαπαντος, ὃ πολυπληθει ποσιν εν πασι τοις ερπετοις τοις ερπουσιν επι της γης, ου φαγεσθε αυτο, οτι βδελυγμα υμιν εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.43| και ου μη βδελυξητε τας ψυχας υμων εν πασι τοις ερπετοις τοις ερπουσιν επι της γης και ου μιανθησεσθε εν τουτοις και ουκ ακαθαρτοι εσεσθε εν αυτοις,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.44| οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων, και αγιασθησεσθε και αγιοι εσεσθε, οτι αγιος ειμι εγω Κυριος ο Θεος υμων, και ου μιανειτε τας ψυχας υμων εν πασι τοις ερπετοις τοις κινουμενοις επι της γης·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.45| οτι εγω ειμι Κυριος ο αναγαγων υμας εκ της Αιγυπτου ειναι υμων Θεος, και εσεσθε αγιοι, οτι αγιος ειμι εγω Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.46| Ουτος ο νομος περι των κτηνων και των πετεινων και πασης ψυχης της κινουμενης εν τω υδατι και πασης ψυχης ερπουσης επι της γης,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.47| διαστειλαι ανα μεσον των ακαθαρτων και ανα μεσον των καθαρων και ανα μεσον των ζωογονουντων τα εσθιομενα, και ανα μεσον των ζωογονουντων τα μη εσθιομενα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· γυνη, ητις εαν σπερματισθη και τεκῃ αρσεν, και ακαθαρτος εσται επτα ημερας, κατα τας ημερας του χωρισμου της αφεδρου αυτης, ακαθαρτος εσται·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και τη ημερᾳ τη ογδοῃ περιτεμει την σαρκα της ακροβυστιας αυτου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και τριακοντα και τρεις ημερας καθησεται εν αιματι ακαθαρτω αυτης, παντος αγιου ουχ αψεται και εις το αγιαστηριον ουκ εισελευσεται, εως ἂν πληρωθωσιν αι ημεραι καθαρσεως αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| εαν δε θηλυ τεκῃ, και ακαθαρτος εσται δις επτα ημερας, κατα την αφεδρον αυτης· και εξηκοντα ημερας και ἓξ καθεσθησεται εν αιματι ακαθαρτω αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και οταν αναπληρωθωσιν αι ημεραι καθαρσεως αυτης εφ᾿ υιω η επι θυγατρι, προσοισει αμνον ενιαυσιον αμωμον, εις ολοκαυτωμα, και νεοσσον περιστερας η τρυγονα περι αμαρτιας επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου προς τον ιερεα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και προσοισει αυτον εναντι Κυριου και εξιλασεται περι αυτης ο ιερευς και καθαριει αυτην απο της πηγης του αιματος αυτης. ουτος ο νομος της τικτουσης αρσεν η θηλυ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| εαν δε μη ευρισκῃ η χειρ αυτης το ικανον εις αμνον, και ληψεται δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων, μιαν εις ολοκαυτωμα και μιαν περι αμαρτιας, και εξιλασεται περι αυτης ο ιερευς, και καθαρισθησεται<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| ανθρωπω εαν τινι γενηται εν δερματι χρωτος αυτου ουλη σημασιας τηλαυγης, και γενηται εν δερματι χρωτος αυτου αφη λεπρας, αχθησεται προς ᾿Ααρων τον ιερεα, η ενα των υιων αυτου των ιερεων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και οψεται ο ιερευς την αφην εν δερματι του χρωτος αυτου, και η θριξ εν τη αφη μεταβαλῃ λευκη, και η οψις της αφης ταπεινη απο του δερματος του χρωτος, αφη λεπτρας εστι· και οψεται ο ιερευς, και μιανει αυτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εαν δε τηλαυγης λευκη η εν τω δερματι του χρωτος αυτου, και ταπεινη μη η η οψις αυτης απο του δερματος, και η θριξ αυτου ου μετεβαλε τριχα λευκην, αυτη δε εστιν αμαυρα, και αφοριει ο ιερευς την αφην επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και οψεται ο ιερευς την αφην τη ημερᾳ τη εβδομῃ, και ιδου η αφη μενει εναντιον αυτου, ου μετεπεσεν η αφη εν τω δερματι, και αφοριει αυτον ο ιερευς επτα ημερας το δευτερον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και οψεται ο ιερευς αυτον τη ημερᾳ τη εβδομῃ το δευτερον. και ιδου αμαυρα η αφη, ου μετεπεσεν η αφη εν τω δερματι· και καθαριει αυτον ο ιερευς· σημασια γαρ εστι· και πλυναμενος τα ιματια αυτου καθαρος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| εαν δε μεταβαλουσα μεταπεσῃ η σημασια εν τω δερματι, μετα το ιδειν αυτον τον ιερεα του καθαρισαι αυτον, και οφθησεται το δευτερον τω ιερει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και οψεται αυτον ο ιερευς, και ιδου μετεπεσεν η σημασια εν τω δερματι, και μιανει αυτον ο ιερευς· λεπρα εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και αφη λεπρας εαν γενηται εν ανθρωπω, και ηξει προς τον ιερεα·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και οψεται ο ιερευς, και ιδου ουλη λευκη εν τω δερματι, και αυτη μετεβαλε τριχα λευκην, και απο του υγιους της σαρκος της ζωσης εν τη ουλη,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| λεπρα παλαιουμενη εστιν εν τω δερματι του χρωτος, και μιανει αυτον ο ιερευς και αφοριει αυτον, οτι ακαθαρτος εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| εαν δε ανθουσα εξανθησῃ η λεπρα εν τω δερματι, και καλυψῃ η λεπρα παν το δερμα της αφης απο κεφαλης εως ποδων, καθ᾿ ολην την ορασιν του ιερεως,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και οψεται ο ιερευς και ιδου εκαλυψεν η λεπρα παν το δερμα του χρωτος, και καθαριει αυτον ο ιερευς την αφην, οτι παν μετεβαλε λευκον, καθαρον εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και ᾗ ἂν ημερᾳ οφθη εν αυτω χρως ζων, μιανθησεται,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και οψεται ο ιερευς τον χρωτα τον υγιη, και μιανει αυτον ο χρως ο υγιης, οτι ακαθαρτος εστι· λεπρα εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| εαν δε αποκαταστη ο χρως ο υγιης, και μεταβαλῃ λευκη, και ελευσεται προς τον ιερεα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και οψεται ο ιερευς, και ιδου μετεβαλεν η αφη εις το λευκον, και καθαριει ο ιερευς την αφην· καθαρος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| Και σαρξ εαν γενηται εν τω δερματι αυτου ελκος και υγιασθη,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και γενηται εν τω τοπω του ελκους ουλη λευκη, η τηλαυγης λευκαινουσα, η πυρριζουσα, και οφθησεται τω ιερει,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και οψεται ο ιερευς, και ιδου η οψις ταπεινοτερα του δερματος, και η θριξ αυτης μετεβαλεν εις λευκην, και μιανει αυτον ο ιερευς, οτι λεπρα εστιν, εν τω ελκει εξηνθησεν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| εαν δε ιδῃ ο ιερευς, και ιδου ουκ εστιν εν αυτω θριξ λευκη, και ταπεινον μη η απο του δερματος του χρωτος, και αυτη η αμαυρα, και αφοριει αυτον ο ιερευς επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| εαν δε διαχυσει διαχεηται εν τω δερματι, και μιανει αυτον ο ιερευς, αφη λεπρας εστιν, εν τω ελκει εξηνθησεν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| εαν δε κατα χωραν μεινῃ το τηλαυγημα και μη διαχεηται, ουλη του ελκους εστι, και καθαριει αυτον ο ιερευς.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| Και σαρξ εαν γενηται εν τω δερματι αυτου κατακαυμα πυρος, και γενηται εν τω δερματι αυτου το υγιασθεν του κατακαυματος αυγαζον τηλαυγες λευκον, υποπυρριζον η εκλευκον,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και οψεται αυτον ο ιερευς, και ιδου μετεβαλε θριξ λευκη εις το αυγαζον, και η οψις αυτου ταπεινη απο του δερματος, λεπρα εστιν, εν τω κατακαυματι εξηνθησε· και μιανει αυτον ο ιερευς, αφη λεπρας εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| εαν δε ιδῃ ο ιερευς, και ιδου ουκ εστιν εν τω αυγαζοντι θριξ λευκη, και ταπεινον μη η απο του δερματος, αυτο δε αμαυρον, και αφοριει αυτον ο ιερευς επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| και οψεται αυτον ο ιερευς τη ημερᾳ τη εβδομῃ· εαν δε διαχυσει διαχεηται εν τω δερματι, και μιανει αυτον ο ιερευς· αφη λεπρας εστιν, εν τω ελκει εξηνθησεν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| εαν δε κατα χωραν μεινῃ το αυγαζον, και μη διαχυθη εν τω δερματι, αυτη δε αμαυρα η, ουλη του κατακαυμαστος εστι, και καθαριει αυτον ο ιερευς· ο γαρ χαρακτηρ του κατακαυματος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| Και ανδρι η γυναικι εαν γενηται εν αυτοις αφη λεπρας εν τη κεφαλη η εν τω πωγωνι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.30| και οψεται ο ιερευς την αφην, και ιδου η οψις αυτης εγκοιλοτερα του δερματος, εν αυτη δε θριξ ξανθιζουσα λεπτη, και μιανει αυτον ο ιερευς· θραυσμα εστι, λεπρα της κεφαλης η λεπρα του πωγωνος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| και εαν ιδῃ ο ιερευς την αφην του θραυσματος, και ιδου ουχ η οψις εγκοιλοτερα του δερματος, και θριξ ξανθιζουσα ουκ εστιν εν αυτη, και αφοριει ο ιερευς την αφην του θραυσματος επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.32| και οψεται ο ιερευς την αφην τη ημερᾳ τη εβδομῃ, και ιδου ου διεχυθη το θραυσμα, και θριξ ξανθιζουσα ουκ εστιν εν αυτη, και η οψις του θραυσματος ουκ εστι κοιλη απο του δερματος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.33| και ξυρηθησεται το δερμα, το δε θραυσμα ου ξυρηθησεται, και αφοριει ο ιερευς το θραυσμα επτα ημερας το δευτερον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.34| και οψεται ο ιερευς το θραυσμα τη ημερᾳ τη εβδομῃ, και ιδου ου διεχυθη το θραυσμα εν τω δερματι μετα το ξυρηθηναι αυτον, και η οψις του θραυσματος ουκ εστι κοιλη απο του δερματος, και καθαριει αυτην ο ιερευς, και πλυναμενος τα ιματια καθαρος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.35| εαν δε διαχυσει διαχεηται το θραυσμα εν τω δερματι μετα το καθαρισθηναι αυτον,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.36| και οψεται ο ιερευς, και ιδου διακεχυται το θραυσμα εν τω δερματι, ουκ επισκεψεται ο ιερευς περι της τριχος της ξανθης, οτι ακαθαρτος εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.37| εαν δε ενωπιον μεινῃ επι χωρας το θραυσμα, και θριξ μελαινα ανατειλῃ εν αυτω, υγιακε το θραυσμα· καθαρος εστι, και καθαριει αυτον ο ιερευς.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.38| Και ανδρι η γυναικι, εαν γενηται εν δερματι της σαρκος αυτου αυγασματα αυγαζοντα λευκανθιζοντα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.39| και οψεται ο ιερευς, και ιδου εν δερματι της σαρκος αυτου αυγασματα αυγαζοντα λευκανθιζοντα, αλφος εστιν εξανθει εν τω δερματι της σαρκος αυτου, καθαρος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.40| ᾿Εαν δε τινι μαδησῃ η κεφαλη αυτου, φαλακρος εστι, καθαρος εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.41| εαν δε κατα προσωπον μαδησῃ η κεφαλη αυτου, αναφαλαντος εστι, καθαρος εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.42| εαν δε γενηται εν τω φαλακρωματι αυτου η εν τω αναφαλαντωματι αυτου αφη λευκη η πυρριζουσα, λεπρα εστιν εν τω φαλακρωματι αυτου, η εν τω αναφαλαντωματι αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.43| και οψεται αυτον ο ιερευς, και ιδου η οψις της αφης λευκη η πυρριζουσα εν τω φαλακρωματι αυτου η εν τω φαλαντωματι αυτου, ως ειδος λεπρας εν δερματι της σαρκος αυτου,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.44| ανθρωπος λεπρος εστι· μιανσει μιανει αυτον ο ιερευς, εν τη κεφαλη αυτου η αφη αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.45| Και ο λεπρος εν ω εστιν η αφη, τα ιματια αυτου εστω παραλελυμενα και η κεφαλη αυτου ακαλυπτος, και περι το στομα αυτου περιβαλεσθω, και ακαθαρτος κεκλησεται·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.46| πασας τας ημερας, οσας εαν η επ᾿ αυτον η αφη, ακαθαρτος ων ακαθαρτος εσται, κεχωρισμενος καθησεται, εξω της παρεμβολης αυτου εσται η διατριβη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.47| Και ιματιω εαν γενηται αφη εν αυτω λεπρας εν ιματιω ερεω, η εν ιματιω στυππυινω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.48| η εν στημονι, η εν κροκῃ, η εν τοις λινοις, η εν τοις ερεοις, η εν δερματι, η εν παντι εργασιμω δερματι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.49| και γενηται η αφη χλωριζουσα η πυρριζουσα εν τω δερματι, η εν τω ιματιω, η εν τω στημονι, η εν τη κροκῃ, η εν παντι σκευει εργασιμω δερματος, αφη λεπρας εστι, και δειξει τω ιερει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.50| και οψεται ο ιερευς την αφην, και αφοριει ο ιερευς την αφην επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.51| και οψεται ο ιερευς την αφην εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ· εαν δε διαχεηται η αφη εν τω ιματιω, η εν τω στημονι, η εν τη κροκῃ, η εν τω δερματι, κατα παντα οσα εαν ποιηθη δερματα εν τη εργασιω, λεπρα εμμονος εστιν η αφη, ακαθαρτος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.52| κατακαυσει το ιματιον, η τον στημονα, η την κροκην εν τοις ερεοις, η εν τοις λινοις, η εν παντι σκευει δερματινω, εν ω ἂν η εν αυτω η αφη, οτι λεπρα εμμονος εστιν, εν πυρι κατακαυθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.53| εαν δε ιδῃ ο ιερευς, και μη διαχεηται η αφη εν τω ιματιω, η εν τω στημονι, η εν τη κροκῃ, η εν παντι σκευει δερματινω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.54| και συνταξει ο ιερευς, και πλυνει εφ᾿ ου εαν η επ᾿ αυτου η αφη, και αφοριει ο ιερευς την αφην επτα ημερας το δευτερον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.55| και οψεται ο ιερευς μετα το πλυθυναι αυτο την αφην, και ηδε ου μη μετεβαλεν η αφη την οψιν, και η αφη ου διαχειται, ακαθαρτον εστιν, εν πυρι κατακαυθησεται· εστηρικται εν τω ιματιω, η εν τω στημονι, η εν τη κροκῃ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.56| και εαν ιδῃ ο ιερευς, και η αμαυρα η αφη μετα το πλυθηναι αυτο, απορρηξει αυτο απο του ιματιου, η απο του στημονος, η απο της κροκης, η απο του δερματος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.57| εαν δε οφθη ετι εν τω ιματιω, η εν τω στημονι, η εν τη κροκῃ, η εν παντι σκευει δερματινω, λεπρα εξανθουσα εστιν· εν πυρι κατακαυθησεται εν ω εστιν η αφη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.58| και το ιματιον, η ο στημων, η η κροκη, η παν σκευος δερματινον, ὃ πλυθησεται, και αποστησεται απ᾿ αυτου η αφη, και πλυθησεται το δευτερον, και καθαρον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.59| ουτος ο νομος αφης λεπρας ιματιου ερεου, η στυππυινου, η στημονος, η κροκης, η παντος σκευους δερματινου, εις το καθαρισαι αυτο, η μιαναι αυτο.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| ουτος ο νομος του λεπρου, ᾗ ἂν ημερᾳ καθαρισθη· και προσαχθησεται προς τον ιερεα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και εξελευσεται ο ιερευς εξω της παρεμβολης, και οψεται ο ιερευς, και ιδου ιαται η αφη της λεπρας απο του λεπρου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και προσταξει ο ιερευς, και ληψονται τω κεκαθαρισμενω δυο ορνιθια ζωντα καθαρα και ξυλον κεδρινον και κεκλωσμενον κοκκινον και υσσωπον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και προσταξει ο ιερευς, και σφαξουσι το ορνιθιον το ἓν εις αγγειον οστρακινον εφ᾿ υδατι ζωντι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και το ορνιθιον το ζων ληψεται αυτο και το ξυλον το κεδρινον και το κλωστον κοκκινον και τον υσσωπον, και βαψει αυτα και το ορνιθιον το ζων εις το αιμα του ορνιθιου του σφαγεντος εφ᾿ υδατι ζωντι·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και περιρρανει επι τον καθαρισθεντα απο της λεπρας επτακις, και καθαρος εσται· και εξαποστελει το ορνιθιον το ζων εις το πεδιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και πλυνει ο καθαρισθεις τα ιματια αυτου και ξυρηθησεται αυτου πασαν την τριχα, και λουσεται εν υδατι, και καθαρος εσται, και μετα ταυτα εισελευσεται εις την παρεμβολην, και διατριψει εξω του οικου αυτου επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και εσται τη ημερᾳ τη εβδομῃ, ξυρηθησεται πασαν την τριχα αυτου, την κεφαλην αυτου και τον πωγωνα και τας οφρυς και πασαν την τριχα αυτου ξυρηθησεται· και πλυνει τα ιματια, και λουσεται το σωμα αυτου υδατι, και καθαρος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και τη ημερᾳ τη ογδοῃ ληψεται δυο αμνους αμωμους ενιαυσιους και προβατον αμωμον ενιαυσιον και τρια δεκατα σεμιδαλεως εις θυσιαν περυραμενης εν ελαιω και κοτυλην ελαιου μιαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και στησει ο ιερευς ο καθαριζων τον ανθρωπον τον καθαριζομενον και ταυτα εναντι Κυριου, επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και ληψεται ο ιερευς τον αμνον τον ενα, και προσαξει αυτον της πλημμελειας, και την κοτυλην του ελαιου, και αφοριει αυτα αφορισμα εναντι Κυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και σφαξουσι τον αμνον εν τοπω, ου σφαζουσι τα ολοκαυτωματα και τα περι αμαρτιας, εν τοπω αγιω· εστι γαρ το περι αμαρτιας, ωσπερ το της πλημμελειας εστι τω ιερει, αγια αγιων εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και ληψεται ο ιερευς απο του αιματος του της πλημμελειας, και επιθησει ο ιερευς επι τον λοβον του ωτος του καθαριζομενου του δεξιου, και επι το ακρον της χειρος της δεξιας και επι το ακρον του ποδος του δεξιου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και λαβων ο ιερευς απο της κοτυλης του ελαιου επιχεει επι την χειρα του ιερεως την αριστεραν 16 και βαψει τον δακτυλον τον δεξιον απο του ελαιου του οντος επι της χειρος αυτου της αριστερας και ρανει τω δακτυλω επτακις εναντι Κυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| το δε καταλειφθεν ελαιον το ὂν εν τη χειρι επιθησει ο ιερευς επι τον λοβον του ωτος του καθαριζομενου του δεξιου και επι το ακρον της χειρος της δεξιας και επι το ακρον του ποδος του δεξιου. επι τον τοπον του αιματος του της πλημμελειας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| το δε καταλειφθεν ελαιον το επι της χειρος του ιερεως επιθησει ο ιερευς επι την κεφαλην του καθαρισθεντος, και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και ποιησει ο ιερευς το περι της αμαρτιας, και εξιλασεται ο ιερευς περι του καθαριζομενου απο της αμαρτιας αυτου· και μετα τουτο σφαξει ο ιερευς το ολοκαυτωμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και ανοισει ο ιερευς το ολοκαυτωμα και την θυσιαν επι το θυσιαστηριον εναντι Κυριου· και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς, και καθαρισθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| ᾿Εαν δε πενηται και η χειρ αυτου μη ευρισκῃ, ληψεται αμνον ενα εις ὃ επλημμελησεν εις αφαιρεμα, ωστε εξιλασασθαι περι αυτου, και δεκατον σεμιδαλεως πεφυραμενης εν ελαιω εις θυσιαν, και κοτυλην ελαιου μιαν,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| και δυο τρυγονας, η δυο νεοσσους περιστερων, οσα ευρεν η χειρ αυτου, και εσται η μια περι αμαρτιας και η μια εις ολοκαυτωμα·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και προσοισει αυτα τη ημερᾳ τη ογδοῃ εις το καθαρισαι αυτον προς τον ιερεα, επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| και λαβων ο ιερευς τον αμνον της πλημμελειας και την κοτυλην του ελαιου, επιθησει αυτα επιθεμα εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| και σφαξει τον αμνον τον της πλημμελειας, και ληψεται ο ιερευς απο του αιματος του της πλημμελειας και επιθησει επι τον λοβον του ωτος του καθαριζομενου του δεξιου και επι το ακρον της χειρος της δεξιας και επι το ακρον του ποδος του δεξιου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| και απο του ελαιου επιχεει ο ιερευς επι την χειρα του ιερεως την αριστεραν,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| και ρανει ο ιερευς τω δακτυλω τω δεξιω απο του ελαιου του εν τη χειρι αυτου τη αριστερα επτακις εναντι Κυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| και επιθησει ο ιερευς απο του ελαιου του επι της χειρος αυτου επι τον λοβον του ωτος του καθαριζομενου του δεξιου και επι το ακρον της χειρος αυτου της δεξιας και επι το ακρον του ποδος αυτου του δεξιου, επι τον τοπον του αιματος του της πλημμελειας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| το δε καταλειφθεν απο του ελαιου το ὂν επι της χειρος του ιερεως επιθησει επι την κεφαλην του καθαρισθεντος, και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| και ποιησει μιαν απο των τρυγονων η απο των νεοσσων των περιστερων, καθοτι ευρεν αυτου η χειρ,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| την μιαν περι αμαρτιας και την μιαν εις ολοκαυτωμα συν τη θυσιᾳ, και εξιλασεται ο ιερευς περι του καθαριζομενου εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| ουτος ο νομος, εν ω εστιν η αφη της λεπρας, και του μη ευρισκοντος τη χειρι εις τον καθαρισμον αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.33| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.34| ως ἂν εισελθητε εις την γην των Χαναναιων, ἣν εγω διδωμι υμιν εν κτησει, και δωσω αφην λεπρας εν ταις οικιαις της γης της εγκτητου υμιν,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.35| και ηξει τινος αυτου η οικια, και αναγγελει τω ιερει λεγων· ωσπερ αφη εωραται μοι εν τη οικιᾳ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.36| και προσταξει ο ιερευς αποσκευασαι την οικιαν, προ του εισελθοντα τον ιερεα ιδειν την αφην, και ου μη ακαθαρτα γενηται οσα ἂν η εν τη οικιᾳ, και μετα ταυτα εισελευσεται ο ιερευς καταμαθειν την οικιαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.37| και οψεται την αφην, και ιδου η αφη εν τοις τοιχοις της οικιας, κοιλαδας χλωριζουσας, η πυρριζουσας, και η οψις αυτων ταπεινοτερα των τοιχων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.38| και εξελθων ο ιερευς εκ της οικιας επι την θυραν της οικιας, και αφοριει ο ιερευς την οικιαν επτα ημερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.39| και επανηξει ο ιερευς τη εβδομῃ και οψεται την οικιαν, και ιδου διεχυθη η αφη εν τοις τοιχοις της οικιας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.40| και προσταξει ο ιερευς, και εξελουσι τους λιθους, εν οις εστιν η αφη, και εκβαλουσιν αυτους εξω της πολεως εις τοπον ακαθαρτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.41| και την οικιαν αποξυσουσιν εσωθεν κυκλω και εκχεουσι τον χουν τον απεξυσμενον εξω της πολεως εις τοπον ακαθαρτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.42| και ληψονται λιθους απεξυσμενους ετερους, και αντιθησουσιν αντι των λιθων και χουν ετερον ληψονται και εξαλειψουσι την οικιαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.43| εαν δε επελθῃ παλιν αφη και ανατειλῃ εν τη οικιᾳ μετα το εξελειν τους λιθους και μετα το αποξυσθηναι την οικιαν και μετα το εξαλειφθηναι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.44| και εισελευσεται ο ιερευς και οψεται· ει διακεχυται η αφη εν τη οικιᾳ, λεπρα εμμονος εστιν εν τη οικιᾳ, ακαθαρτος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.45| και καθελουσι την οικιαν και τα ξυλα αυτης και τους λιθους αυτης και παντα τον χουν εξοισουσιν εξω της πολεως εις τοπον ακαθαρτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.46| και ο εισπορευομενος εις την οικιαν πασας τας ημερας, ας αφωρισμενη εστιν, ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.47| και ο κοιμωμενος εν τη οικιᾳ πλυνει τα ιματια αυτου, και ακαθαρτος εσται εως εσπερας· και ο εσθων εν τη οικιᾳ πλυνει τα ιματια αυτου, και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.48| εαν δε παραγενομενος εισελθῃ ο ιερευς και ιδῃ, και ιδου διαχυσει ου διαχειται η αφη εν τη οικιᾳ μετα το εξαλειφθηναι την οικιαν, και καθαριει ο ιερευς την οικιαν, οτι ιαθη η αφη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.49| και ληψεται αφαγνισαι την οικιαν δυο ορνιθια ζωντα καθαρα και ξυλον κεδρινον και κεκλωσμενον κοκκινον και υσσωπον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.50| και σφαξει το ορνιθιον το ἓν εις σκευος οστρακινον εφ᾿ υδατι ζωντι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.51| και ληψεται το ξυλον το κεδρινον και το κεκλωσμενον κοκκινον και τον υσσωπον και το ορνιθιον το ζων, και βαψει αυτο εις το αιμα του ορνιθιου του εσφαγμενου εφ᾿ υδατι ζωντι, και περιρρανει εν αυτοις επι την οικιαν επτακις,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.52| και αφαγνιει την οικιαν εν τω αιματι του ορνιθιου και εν τω υδατι τω ζωντι και εν τω ορνιθιω τω ζωντι και εν τω ξυλω τω κεδρινω και εν τω υσσωπω και εν τω κεκλωσμενω κοκκινω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.53| και εξαποστελει το ορνιθιον το ζων εξω της πολεως εις το πεδιον και εξιλασεται περι της οικιας, και καθαρα εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.54| Ουτος ο νομος κατα πασαν αφην λεπρας και θραυσματος 55 και της λεπρας ιματιου και οικιας 56 και ουλης και σημασιας και του αυγαζοντος 57 και του εξηγησασθαι ᾗ ημερᾳ ακαθαρτον, και ᾗ ημερᾳ καθαρισθησεται. ουτος ο νομος της λεπρας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ερεις αυτοις· ανδρι ανδρι, ω εαν γενηται ρυσις εκ του σωματος αυτου, η ρυσις αυτου ακαθαρτος εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και ουτος ο νομος της ακαθαρσιας αυτου· ρεων γονον εκ σωματος αυτου, εκ της ρυσεως, ἧς συνεστηκε το σωμα αυτου δια της ρυσεως, αυτη η ακαθαρσια αυτου εν αυτω· πασαι αι ημεραι ρυσεως σωματος αυτου, ᾗ συνεστηκε το σωμα αυτου δια της ρυσεως, ακαθαρσια αυτου εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| πασα κοιτη, εφ᾿ ἧς εαν κοιμηθη επ᾿ αυτης ο γονορρυης, ακαθαρτος εστι, και παν σκευος εφ᾿ ὃ ἂν καθισῃ επ᾿ αυτο ο γονορρυης, ακαθαρτον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και ανθρωπος, ὃς εαν αψηται της κοιτης αυτου, πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και ο καθημενος επι του σκευους, εφ᾿ ὃ εαν καθισῃ ο γονορρυης, πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και ο απτομενος του χρωτος του γονορρυους πλυνει τα ιματια και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| εαν δε προσσιελισῃ ο γονορρυης επι τον καθαρον, πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και παν επισαγμα ονου, εφ᾿ ὃ ἂν επιβη επ᾿ αυτο ο γονορρυης, ακαθαρτον εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και πας ο απτομενος οσα ἂν η υποκατω αυτου, ακαθαρτος εσται εως εσπερας· και ο αιρων αυτα πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και οσον εαν αψηται ο γονορρυης, και τας χειρας ου νενιπται υδατι, πλυνει τα ιματια και λουσεται το σωμα υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και σκευος οστρακινον, ου ἂν αψηται ο γονορρυης, συντριβησεται· και σκευος ξυλινον νιφησεται υδατι και καθαρον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| εαν δε καθαρισθη ο γονορρυης εκ της ρυσεως αυτου, και εξαριθμηθησεται αυτω επτα ημερας εις τον καθαρισμον αυτου, και πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται το σωμα υδατι και καθαρος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και τη ημερᾳ τη ογδοῃ ληψεται εαυτω δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων και οισει αυτα εναντι Κυριου επι τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου και δωσει αυτα τω ιερει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και ποιησει αυτα ο ιερευς μιαν περι αμαρτιας και μιαν εις ολοκαυτωμα. και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς εναντι Κυριου απο της ρυσεως αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| Και ανθρωπος, ω ἂν εξελθῃ εξ αυτου κοιτη σπερματος, και λουσεται υδατι παν το σωμα αυτου και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και παν ιματιον και παν δερμα, αφ᾿ ὃ εαν η επ᾿ αυτο κοιτη σπερματος, και πλυθησεται υδατι και ακαθαρτον εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και γυνη εαν κοιμηθη ανηρ μετ᾿ αυτης κοιτην σπερματος, και λουσονται υδατι και ακαθαρτοι εσονται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| Και γυνη, ητις εαν η ρεουσα αιματι, και εσται η ρυσις αυτης εν τω σωματι αυτης, επτα ημερας εσται εν τη αφεδρω αυτης· πας ο απτομενος αυτης ακαθαρτος εσται εως εσπερας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και παν, εφ᾿ ὃ εαν κοιταζηται επ᾿ αυτο εν τη αφεδρω αυτης, ακαθαρτον εσται. και παν εφ᾿ ὃ εαν επικαθισῃ επ᾿ αυτο, ακαθαρτον εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| και πας ὃς εαν αψηται της κοιτης αυτης, πλυνει τα ιματια αυτου, και λουσεται το σωμα αυτου υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| και πας ο απτομενος παντος σκευους, ου εαν καθισῃ επ᾿ αυτο, πλυνει τα ιματια αυτου, και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| εαν δε εν τη κοιτῃ αυτης ουσης, η επι του σκευους, ου εαν καθισῃ επ᾿ αυτω εν τω απτεσθαι αυτον αυτης, ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| εαν δε κοιτῃ κοιμηθη τις μετ᾿ αυτης και γενηται η ακαθαρσια αυτης επ᾿ αυτω, ακαθαρτος εσται επτα ημερας. και πασα κοιτη, εφ᾿ ᾗ ἂν κοιμηθη επ᾿ αυτη, ακαθαρτος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| Και γυνη εαν ρεῃ ρυσει αιματος ημερας πλειους, ουκ εν καιρω της αφεδρου αυτης, εαν και ρεῃ μετα την αφεδρον αυτης, πασαι αι ημεραι ρυσεως ακαθαρσιας αυτης, καθαπερ αι ημεραι της αφεδρου αυτης, εσται ακαθαρτος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και πασα κοιτη, εφ᾿ ἧς εαν κοιμηθη επ᾿ αυτης πασας τας ημερας της ρυσεως, κατα την κοιτην της αφεδρου εσται αυτη, και παν σκευος, εφ᾿ ὃ εαν καθισῃ επ᾿ αυτο, ακαθαρτον εσται κατα την ακαθαρσιαν της αφεδρου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| πας ο απτομενος αυτης ακαθαρτος εσται, και πλυνει τα ιματια και λουσεται το σωμα υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| εαν δε καθαρισθη απο της ρυσεως, και εξαριθμησεται αυτη επτα ημερας και μετα ταυτα καθαρισθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| και τη ημερᾳ τη ογδοῃ ληψεται αυτη δυο τρυγονας, η δυο νεοσσους περιστερων, και οισει αυτα προς τον ιερεα επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| και ποιησει ο ιερευς την μιαν περι αμαρτιας και την μιαν εις ολοκαυτωμα. και εξιλασεται περι αυτης ο ιερευς εναντι Κυριου απο ρυσεως ακαθαρσιας αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| Και ευλαβεις ποιησεται τους υιους ᾿Ισραηλ απο των ακαθαρσιων αυτων, και ουκ αποθανουνται δια την ακαθαρσιαν αυτων εν τω μιαινειν αυτους την σκηνην μου την εν αυτοις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| ουτος ο νομος του γονορρυους. και εαν τινι εξελθῃ εξ αυτου κοιτη σπερματος, ωστε μιανθηναι εν αυτη,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| και τη αιμορροουσῃ εν τη αφεδρω αυτης, και ο γονορρυης εν τη ρυσει αυτου, τω αρσενι η τη θηλειᾳ, και τω ανδρι, ὃς εαν κοιμηθη μετα αποκαθημενης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην μετα το τελευτησαι τους δυο υιους ᾿Ααρων εν τω προσαγειν αυτους πυρ αλλοτριον εναντι Κυριου και ετελευτησαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· λαλησον προς ᾿Ααρων τον αδελφον σου, και μη εισπορευεσθω πασαν ωραν εις το αγιον εσωτερον του καταπετασματος εις προσωπον του ιλαστηριου, ο εστιν επι της κιβωτου του μαρτυριου, και ουκ αποθανειται· εν γαρ νεφελῃ οφθησομαι επι του ιλαστηριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| ουτως εισελευσεται ᾿Ααρων εις το αγιον· εν μοσχω εκ βοων περι αμαρτιας, και κριον εις ολοκαυτωμα·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και χιτωνα λινουν ηγιασμενον ενδυσεται, και περισκελες λινουν εσται επι του χρωτος αυτου, και ζωνῃ λινη ζωσεται και κιδαριν λινην περιθησεται, ιματια αγια εστι, και λουσεται υδατι παν το σωμα αυτου, και ενδυσεται αυτα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και παρα της συναγωγης των υιων ᾿Ισραηλ ληψεται δυο χιμαρους εξ αιγων περι αμαρτιας και κριον ενα εις ολοκαυτωμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και προσαξει ᾿Ααρων τον μοσχον τον περι της αμαρτιας αυτου, και εξιλασεται περι αυτου και του οικου αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και ληψεται τους δυο χιμαρους και στησει αυτους εναντι Κυριου παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και επιθησει ᾿Ααρων επι τους δυο χιμαρους κληρους, κληρον ενα τω Κυριω και κληρον ενα τω αποπομπαιω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και προσαξει ᾿Ααρων τον χιμαρον, εφ᾿ ὃν επηλθεν επ᾿ αυτον ο κληρος τω Κυριω, και προσοισει περι αμαρτιας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και τον χιμαρον, εφ᾿ ὃν επηλθεν επ᾿ αυτον ο κληρος του αποπομπαιου, στησει αυτον ζωντα εναντι Κυριου, του εξιλασασθαι επ᾿ αυτου, ωστε αποστειλαι αυτον εις την αποπομπην, και αφησει αυτον εις την ερημον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και προσαξει ᾿Ααρων τον μοσχον τον περι της αμαρτιας αυτου, και εξιλασεται περι εαυτου και του οικου αυτου. και σφαξει τον μοσχον περι της αμαρτιας αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και ληψεται το πυρειον πληρες ανθρακων πυρος απο του θυσιαστηριου, του απεναντι Κυριου, και πλησει τας χειρας θυμιαματος συνθεσεως λεπτης και εισοισει εσωτερον του καταπετασματος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και επιθησει το θυμιαμα επι το πυρ εναντι Κυριου· και καλυψει η ατμις του θυμιαματος το ιλαστηριον το επι των μαρτυριων, και ουκ αποθανειται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και ληψεται απο του αιματος του μοσχου και ρανει τω δακτυλω επι το ιλαστηριον κατα ανατολας· κατα προσωπον του ιλαστηριου ρανει επτακις απο του αιματος τω δακτυλω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και σφαξει τον χιμαρον τον περι αμαρτιας, τον περι του λαου, εναντι Κυριου και εισοισει του αιματος αυτου εσωτερον του καταπετασματος και ποιησει το αιμα αυτου, ὃν τροπον εποιησε το αιμα του μοσχου. και ρανει το αιμα αυτου επι το ιλαστηριον, κατα προσωπον του ιλαστηριου 16 και εξιλασεται το αγιον απο των ακαθαρσιων των υιων ᾿Ισραηλ και απο των αδικηματων αυτων περι πασων των αμαρτιων αυτων. και ουτω ποιησει τη σκηνη του μαρτυριου τη εκτισμενῃ εν αυτοις εν μεσω της ακαθαρσιας αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και πας ανθρωπος ουκ εσται εν τη σκηνη του μαρτυριου, εισπορευομενου αυτου εξιλασασθαι εν τω αγιω, εως ἂν εξελθῃ· και εξιλασεται περι εαυτου και του οικου αυτου και περι πασης συναγωγης υιων ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και εξελευσεται επι το θυσιαστηριον το ὂν απεναντι Κυριου και εξιλασεται επ᾿ αυτου. και ληψεται απο του αιματος του μοσχου και απο του αιματος του χιμαρου και επιθησει επι τα κερατα του θυσιαστηριου κυκλω 19 και ρανει επ᾿ αυτο απο του αιματος τω δακτυλω επτακις, και καθαριει αυτο και αγιασει αυτο απο των ακαθαρσιων των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και συντελεσει εξιλασκομενος το αγιον και την σκηνην του μαρτυριου και το θυσιαστηριον, και περι των ιερεων καθαριει· και προσαξει τον χιμαρον τον ζωντα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και επιθησει ᾿Ααρων τας χειρας αυτου επι την κεφαλην του χιμαρου του ζωντος και εξαγορευσει επ᾿ αυτου πασας τας ανομιας των υιων ᾿Ισραηλ και πασας τας αδικιας αυτων και πασας τας αμαρτιας αυτων και επιθησει αυτας επι την κεφαλην του χιμαρου του ζωντος και εξαποστελει εν χειρι ανθρωπου ετοιμου εις την ερημον,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και ληψεται ο χιμαρος εφ᾿ εαυτω τας αδικιας αυτων εις γην αβατον, και εξαποστελει τον χιμαρον εις την ερημον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| και εισελευσεται ᾿Ααρων εις την σκηνην του μαρτυριου και εκδυσεται την στολην την λινην, ἣν ενδεδυκει εισπορευομενου αυτου εις το αγιον, και αποθησει αυτην εκει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| και λουσεται το σωμα αυτου υδατι εν τοπω αγιω και ενδυσεται την στολην αυτου, και εξελθων ποιησει το ολοκαυτωμα αυτου και το ολοκαρπωμα του λαου και εξιλασεται περι αυτου και περι του οικου αυτου και περι του λαου, ως περι των ιερεων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| και το στεαρ το περι των αμαρτιων ανοισει επι το θυσιαστηριον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| και ο εξαποστελλων τον χιμαρον τον διεσταλμενον εις αφεσιν πλυνει τα ιματια και λουσεται το σωμα αυτου υδατι και μετα ταυτα εισελευσεται εις την παρεμβολην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| και τον μοσχον τον περι της αμαρτιας και τον χιμαρον τον περι της αμαρτιας, ων το αιμα εισηνεχθη εξιλασασθαι εν τω αγιω, εξοισουσιν αυτα εξω της παρεμβολης και κατακαυσουσιν αυτα εν πυρι, και τα δερματα αυτων και τα κρεα αυτων και την κοπρον αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| ο δε κατακαιων αυτα πλυνει τα ιματια και λουσεται το σωμα αυτου υδατι και μετα ταυτα εισελευσεται εις την παρεμβολην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| Και εσται τουτο υμιν νομιμον αιωνιον· εν τω μηνι τω εβδομω δεκατῃ του μηνος ταπεινωσετε τας ψυχας υμων και παν εργον ου ποιησετε ο αυτοχθων και ο προσηλυτος ο προσκειμενος εν υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| εν γαρ τη ημερᾳ ταυτῃ εξιλασεται περι υμων, καθαρισαι υμας απο πασων των αμαρτιων υμων εναντι Κυριου, και καθαρισθησεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| σαββατα σαββατων αναπαυσις αυτη εσται υμιν, και ταπεινωσετε τας ψυχας υμων, νομιμον αιωνιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| εξιλασεται ο ιερευς, ὃν ἂν χρισωσιν αυτον και ὃν ἂν τελειωσωσι τας χειρας αυτου, ιερατευειν μετα τον πατερα αυτου, και ενδυσεται την στολην την λινην, στολην αγιαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| και εξιλασεται το αγιον του αγιου και την σκηνην του μαρτυριου και το θυσιαστηριον εξιλασεται, και περι των ιερεων και περι πασης συναγωγης εξιλασεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.34| και εσται τουτο υμιν νομιμον αιωνιον εξιλασκεσθαι περι των υιων ᾿Ισραηλ απο πασων των αμαρτιων αυτων· απαξ του ενιαυτου ποιηθησεται, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| λαλησον προς ᾿Ααρων και προς τους υιους αυτου και προς παντας υιους ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· τουτο το ρημα, ὃ ενετειλατο Κυριος, λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| ανθρωπος ανθρωπος των υιων ᾿Ισραηλ η των προσηλυτων των προσκειμενων εν υμιν, ὃς εαν σφαξῃ μοσχον η προβατον η αιγα εν τη παρεμβολη και ὃς ἂν σφαξῃ εξω της παρεμβολης,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου μη ενεγκῃ, ωστε ποιησαι αυτο εις ολοκαυτωμα η σωτηριον Κυριω δεκτον εις οσμην ευωδιας, και ὃς ἂν σφαξῃ εξω και επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου μη ενεγκῃ αυτο, ωστε προσενεγκαι δωρον τω Κυριω απεναντι της σκηνης Κυριου, και λογισθησεται τω ανθρωπω εκεινω αιμα· αιμα εξεχεεν, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ του λαου αυτης·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| οπως αναφερωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ τας θυσιας αυτων, οσας ἂν αυτοι σφαξουσιν εν τοις πεδιοις, και οισουσι τω Κυριω επι τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου προς τον ιερεα και θυσουσι θυσιαν σωτηριου τω Κυριω αυτα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και προσχεει ο ιερευς το αιμα επι το θυσιαστηριον κυκλω απεναντι Κυριου παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου και ανοισει το στεαρ εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και ου θυσουσιν ετι τας θυσιας αυτων τοις ματαιοις, οις αυτοι εκπορνευουσιν οπισω αυτων· νομιμον αιωνιον εσται υμιν εις τας γενεας υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| Και ερεις προς αυτους· ανθρωπος ανθρωπος των υιων ᾿Ισραηλ η απο των υιων των προσηλυτων των προσκειμενων εν υμιν, ὃς ἂν ποιησῃ ολοκαυτωμα η θυσιαν 9 και επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου μη ενεγκῃ ποιησαι αυτο τω Κυριω, εξολοθρευθησεται ο ανθρωπος εκεινος εκ του λαου αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| Και ανθρωπος ανθρωπος των υιων ᾿Ισραηλ η των προσηλυτων των προσκειμενων εν υμιν, ὃς ἂν φαγῃ παν αιμα, και επιστησω το προσωπον μου επι την ψυχην την εσθουσαν το αιμα και απολω αυτην εκ του λαου αυτης·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| η γαρ ψυχη πασης σαρκος αιμα αυτου εστι, και εγω δεδωκα αυτο υμιν επι του θυσιαστηριου εξιλασκεσθαι περι των ψυχων υμων· το γαρ αιμα αυτου αντι ψυχης εξιλασεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| δια τουτο ειρηκα τοις υιοις ᾿Ισραηλ· πασα ψυχη εξ υμων ου φαγεται αιμα, και ο προσηλυτος ο προσκειμενος εν υμιν ου φαγεται αιμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και ανθρωπος ανθρωπος των υιων ᾿Ισραηλ η των προσηλυτων των προσκειμενων εν υμιν, ὃς ἂν θηρευσῃ θηρευμα θηριον η πετεινον, ὃ εσθεται, και εκχεει το αιμα και καλυψει αυτο τη γη·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| η γαρ ψυχη πασης σαρκος αιμα αυτου εστι. και ειπα τοις υιοις ᾿Ισραηλ· αιμα πασης σαρκος ου φαγεσθε, οτι η ψυχη πασης σαρκος αιμα αυτου εστι· πας ο εσθων αυτο εξολοθρευθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| Και πασα ψυχη, ητις φαγεται θνησιμαιον η θηριαλωτον εν τοις αυτοχθοσιν η εν τοις προσηλυτοις, πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας και καθαρος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| εαν δε μη πλυνῃ τα ιματια και το σωμα μη λουσηται υδατι, και ληψεται ανομημα αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| κατα τα επιτηδευματα Αιγυπτου, εν ᾗ κατωκησατε επ᾿ αυτη, ου ποιησετε και κατα τα επιτηδευματα γης Χανααν, εις ἣν εγω εισαγω υμας εκει, ου ποιησετε και τοις νομιμοις αυτων ου πορευσεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| τα κριματα μου ποιησετε και τα προσταγματα μου φυλαξεσθε και πορευεσθε εν αυτοις· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και φυλαξεσθε παντα τα προσταγματα μου και παντα τα κριματα μου και ποιησετε αυτα, α ποιησας αυτα ανθρωπος ζησεται εν αυτοις· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| ῎Ανθρωπος ανθρωπος προς παντα οικεια σαρκος αυτου ου προσελευσεται αποκαλυψαι ασχημοσυνην· εγω Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| ασχημοσυνην πατρος σου και ασχημοσυνην μητρος σου ουκ αποκαλυψεις, μητηρ γαρ σου εστιν, ουκ αποκαλυψεις την ασχημοσυνην αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| ασχημοσυνην γυναικος πατρος σου ουκ αποκαλυψεις, ασχημοσυνη πατρος σου εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| ασχημοσυνην της αδελφης σου εκ πατρος σου η εκ μητρος σου ενδογενους η γεγεννημενης εξω, ουκ αποκαλυψεις ασχημοσυνην αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| ασχημοσυνην θυγατρος υιου σου η θυγατρος θυγατρος σου ουκ αποκαλυψεις την ασχημοσυνην αυτων, οτι ση ασχημοσυνη εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| ασχημοσυνην θυγατρος γυναικος πατρος σου ουκ αποκαλυψεις, ομοπατρια αδελφη σου εστιν, ουκ αποκαλυψεις την ασχημοσυνην αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| ασχημοσυνην αδελφης πατρος σου ουκ αποκαλυψεις, οικεια γαρ πατρος σου εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| ασχημοσυνην αδελφης μητρος σου ουκ αποκαλυψεις, οικεια γαρ μητρος σου εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| ασχημοσυνην αδελφου του πατρος σου ουκ αποκαλυψεις και προς την γυναικα αυτου ουκ εισελευσῃ, συγγενης γαρ σου εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| ασχημοσυνην νυμφης σου ουκ αποκαλυψεις, γυνη γαρ υιου σου εστιν, ουκ αποκαλυψεις την ασχημοσυνην αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| ασχημοσυνην γυναικος αδελφου σου ουκ αποκαλυψεις, ασχημοσυνη αδελφου σου εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| ασχημοσυνην γυναικος και θυγατρος αυτης ουκ αποκαλυψεις· την θυγατερα του υιου αυτης και την θυγατερα της θυγατρος αυτης ου ληψῃ αποκαλυψαι την ασχημοσυνην αυτων, οικειαι γαρ σου εισιν· ασεβημα εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| γυναικα επ᾿ αδελφη αυτης ου ληψῃ αντιζηλον αποκαλυψαι την ασχημοσυνην αυτης επ᾿ αυτη, ετι ζωσης αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| Και προς γυναικα εν χωρισμω ακαθαρσιας αυτης ουκ εισελευσῃ αποκαλυψαι την ασχημοσυνην αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| και προς την γυναικα του πλησιον σου ου δωσεις κοιτην σπερματος σου, εκμιανθηναι προς αυτην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και απο του σπερματος σου ου δωσεις λατρευειν αρχοντι και ου βεβηλωσεις το ονομα το αγιον· εγω Κυριος·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και μετα αρσενος ου κοιμηθησῃ κοιτην γυναικειαν, βελυγμα γαρ εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και προς παν τετραπουν ου δωσεις την κοιτην σου εις σπερματισμον, εκμιανθηναι προς αυτο. και γυνη ου στησεται προς παν τετραπουν βιβασθηναι, μυσαρον γαρ εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| Μη μιαινεσθε εν πασι τουτοις· εν πασι γαρ τουτοις εμιανθησαν τα εθνη, α εγω εξαποστελλω προ προσωπου υμων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και εξεμιανθη η γη, και ανταπεδωκα αδικιαν αυτοις δι᾿ αυτην, και προσωχθισεν η γη τοις εγκαθημενοις επ᾿ αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και φυλαξεσθε παντα τα νομιμα μου και παντα τα προσταγματα μου, και ου ποιησετε απο παντων των βδελυγματων τουτων, ο εγχωριος και ο προσγενομενος προσηλυτος εν υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| παντα γαρ τα βδελυγματα ταυτα εποιησαν οι ανθρωποι της γης οι οντες προτερον υμων, και εμιανθη η γη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| και ινα μη προσοχθισῃ υμιν η γη εν τω μιαινειν υμας αυτην, ὃν τροπον προσωχθισε τοις εθνεσι τοις προ υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| οτι πας, ὃς εαν ποιησῃ απο παντων των βδελυγματων τουτων, εξολοθρευθησονται αι ψυχαι αι ποιουσαι εκ του λαου αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και φυλαξετε τα προσταγματα μου, οπως μη ποιησητε απο παντων των νομιμων των εβδελυγμενων, α γεγονε προ του υμας, και ου μιανθησεσθε εν αυτοις, οτι εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| λαλησον τη συναγωγη των υιων ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· αγιοι εσεσθε, οτι αγιος εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| εκαστος πατερα αυτου και μητερα αυτου φοβεισθω, και τα σαββατα μου φυλαξεσθε· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| ουκ επακολουθησετε ειδωλοις και θεους χωνευτους ου ποιησετε υμιν· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και εαν θυσητε θυσιαν σωτηριου τω Κυριω, δεκτην υμων θυσετε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| ᾗ ἂν ημερᾳ θυσετε, βρωθησεται και τη αυριον· και εαν καταλειφθη εως ημερας τριτης, εν πυρι κατακαυθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| εαν δε βρωσει βρωθη τη ημερᾳ τη τριτῃ, αθυτον εστιν, ου δεχθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| ο δε εσθων αυτο αμαρτιαν ληψεται, οτι τα αγια Κυριου εβεβηλωσε· και εξολοθρευθησονται αι ψυχαι αι εσθουσαι εκ του λαου αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| Και εκθεριζοντων υμων τον θερισμον της γης υμων, ου συντελεσετε τον θερισμον υμων του αγρου σου εκθερισαι, και τα αποπιπτοντα του θερισμου σου ου συλλεξεις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και τον αμπελωνα σου ουκ επανατρυγησεις, ουδε τας ρωγας του αμπελωνος σου συλλεξεις· τω πτωχω και τω προσηλυτω καταλειψεις αυτα· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| Ου κλεψετε, ου ψευσεσθε, ουδε συκοφαντησει εκαστος τον πλησιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και ουκ ομεισθε τω ονοματι μου επ᾿ αδικω και ου βεβηλωσετε το ονομα το αγιον του Θεου υμων· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| ουκ αδικησεις τον πλησιον και ουχ αρπασεις και ου μη κοιμηθησεται ο μισθος του μισθωτου σου παρα σοι εως πρωΐ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| ου κακως ερεις κωφον, και απεναντι τυφλου ου προσθησεις σκανδαλον, και φοβηθησῃ Κυριον τον Θεον σου· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| Ου ποιησετε αδικον εν κρισει· ου ληψῃ προσωπον πτωχου, ουδε μη θαυμασῃς προσωπον δυναστου· εν δικαιοσυνῃ κρινεις τον πλησιον σου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| ου πορευσῃ δολω εν τω εθνει σου, ουκ επιστησῃ εφ᾿ αιμα του πλησιον σου· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| ου μισησεις τον αδελφον σου τη διανοιᾳ σου· ελεγμω ελεγξεις τον πλησιον σου και ου ληψῃ δι᾿ αυτον αμαρτιαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| και ουκ εκδικαται σου η χειρ, και ου μηνιεις τοις υιοις του λαου σου, και αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον· εγω ειμι Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| Τον νομον μου φυλαξεσθε· τα κτηνη σου ου κατοχευσεις ετεροζυγω, και τον αμπελωνα σου ου κατασπερεις διαφορον, και ιματιον εκ δυο υφασμενον κιβδηλον ουκ επιβαλεις σεαυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| Και εαν τις κοιμηθη μετα γυναικος κοιτην σπερματος, και αυτη η οικετις διαπεφυλαγμενη ανθρωπω, και αυτη λυτροις ου λελυτρωται, η ελευθερια ουκ εδοθη αυτη, επισκοπη εσται αυτοις, ουκ αποθανουνται, οτι ουκ απηλευθερωθη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και προσαξει της πλημμελειας αυτου τω Κυριω παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου κριον πλημμελειας·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς εν τω κριω της πλημμελειας εναντι Κυριου περι της αμαρτιας, ἧς ημαρτε, και αφεθησεται αυτω η αμαρτια, ἣν ημαρτεν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| ῞Οταν δε εισελθητε εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος υμων διδωσιν υμιν, και καταφυτευσετε παν ξυλον βρωσιμον και περικαθαριειτε την ακαθαρσιαν αυτου· ο καρπος αυτου τρια ετη εσται υμιν απερικαθαρτος, ου βρωθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| και τω ετει τω τεταρτω εσται πας ο καρπος αυτου αγιος αινετος τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| εν δε τω ετει τω πεμπτω φαγεσθε τον καρπον, προσθεμα υμιν τα γενηματα αυτου· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| Μη εσθετε επι των ορεων και ουκ οιωνιεισθε, ουδε ορνιθοσκοπησεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| ου ποιησετε σισοην εκ της κομης της κεφαλης υμων, ουδε φθερειτε την οψιν του πωγωνος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| και εντομιδας ου ποιησετε επι ψυχη εν τω σωματι υμων και γραμματα στικτα ου ποιησετε εν υμιν· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| ου βεβηλωσεις την θυγατερα σου εκπορνευσαι αυτην και ουκ εκπορνευσει η γη, και η γη πλησθησεται ανομιας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.30| Τα σαββατα μου φυλαξεσθε και απο των αγιων μου φοβηθησεσθε· εγω ειμι Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.31| ουκ επακολουθησετε εγγαστριμυθοις και τοις επαοιδοις ου προσκολληθησεσθε, εκμιανθηναι εν αυτοις· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.32| απο προσωπου πολιου εξαναστησῃ και τιμησεις προσωπον πρεσβυτερου και φοβηθησῃ τον Θεον σου· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.33| ᾿Εαν δε τις προσελθῃ υμιν προσηλυτος εν τη γη υμων, ου θλιψετε αυτον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.34| ως ο αυτοχθων εν υμιν εσται ο προσηλυτος ο προσπορευομενος προς υμας, και αγαπησεις αυτον ως σεαυτον, οτι προσηλυτοι εγενηθητε εν γη Αιγυπτω· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.35| ου ποιησετε αδικον εν κρισει, εν μετροις και εν σταθμοις και εν ζυγοις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.36| ζυγα δικαια και σταθμια δικαια και χους δικαιος εσται εν υμιν· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων, ο εξαγαγων υμας εκ γης Αιγυπτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.37| Και φυλαξεσθε παντα τον νομον μου και παντα τα προσταγματα μου και ποιησετε αυτα· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και τοις υιοις ᾿Ισραηλ λαλησεις· εαν τις απο των υιων ᾿Ισραηλ η απο των γεγενημενων προσηλυτων εν ᾿Ισραηλ, ὃς ἂν δω του σπερματος αυτου αρχοντι, θανατω θανατουσθω· το εθνος το επι της γης λιθοβολησουσιν αυτον εν λιθοις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και εγω επιστησω το προσωπον μου επι τον ανθρωπον εκεινον και απολω αυτον εκ του λαου αυτου, οτι του σπερματος αυτου εδωκεν αρχοντι, ινα μιανῃ τα αγια μου και βεβηλωσῃ το ονομα των ηγιασμενων μοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| εαν δε υπεροψει υπεριδωσιν οι αυτοχθονες της γης τοις οφθαλμοις αυτων απο του ανθρωπου εκεινου, εν τω δουναι αυτον του σπερματος αυτου αρχοντι, του μη αποκτειναι αυτον,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και επιστησω το προσωπον μου επι τον ανθρωπον εκεινον και την συγγενειαν αυτου και απολω αυτον και παντας τους ομονοουντας αυτω, ωστε εκπορνευειν αυτον εις τους αρχοντας εκ του λαου αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και ψυχη, ἣ εαν επακολουθησῃ εγγαστριμυθοις η επαοιδοις, ωστε εκπορνευσαι οπισω αυτων, επιστησω το προσωπον μου επι την ψυχην εκεινην και απολω αυτην εκ του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και εσεσθε αγιοι, οτι αγιος εγω Κυριος ο Θεος υμων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και φυλαξεσθε τα προσταγματα μου και ποιησετε αυτα· εγω Κυριος ο αγιαζων υμας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| ανθρωπος ανθρωπος, ὃς ἂν κακως ειπῃ τον πατερα αυτου η την μητερα αυτου, θανατω θανατουσθω· πατερα αυτου η μητερα αυτου κακως ειπεν; ενοχος εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| ανθρωπος ὃς ἂν μοιχευσηται γυναικα ανδρος, η ὃς ἂν μοιχευσηται γυναικα του πλησιον, θανατω θανατουσθωσαν, ο μοιχευων και η μοιχευομενη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| και εαν τις κοιμηθη μετα γυναικος του πατρος αυτου, ασχημοσυνην του πατρος αυτου απεκαλυψε, θανατω θανατουσθωσαν, αμφοτεροι ενοχοι εισι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| και εαν τις κοιμηθη μετα νυμφης αυτου, θανατω θανατουσθωσαν αμφοτεροι· ησεβηκασι γαρ, ενοχοι εισι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| και ὃς ἂν κοιμηθη μετα αρσενος κοιτην γυναικος, βδελυγμα εποιησαν αμφοτεροι· θανατω θανατουσθωσαν, ενοχοι εισιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| ὃς ἂν λαβῃ γυναικα και την μητερα αυτης, ανομημα εστιν, εν πυρι κατακαυσουσιν αυτον και αυτας, και ουκ εσται ανομια εν υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και ὃς ἂν δω κοιτασιαν αυτου εν τετραποδι, θανατω θανατουσθω, και το τετραπουν αποκτενειτε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| και γυνη, ητις προσελευσεται προς παν κτηνος βιβασθηναι αυτην υπ᾿ αυτου, αποκτενειτε την γυναικα και το κτηνος· θανατω θανατουσθωσαν, ενοχοι εισιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| ὃς ἂν λαβῃ την αδελφην αυτου εκ πατρος αυτου η εκ μητρος αυτου και ιδῃ την ασχημοσυνην αυτης και αυτη ιδῃ την ασχημοσυνην αυτου, ονειδος εστιν, εξολοθρευθησονται ενωπιον υιων γενους αυτων· ασχημοσυνην αδελφης αυτου απεκαλυψεν, αμαρτιαν κομιουνται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και ανηρ, ὃς ἂν κοιμηθη μετα γυναικος αποκαθημενης και αποκαλυψῃ την ασχημοσυνην αυτης, την πηγην αυτης απεκαλυψε, και αυτη απεκαλυψε την ρυσιν του αιματος αυτης· εξολοθρευθησονται αμφοτεροι εκ της γενεας αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και ασχημοσυνην αδελφης πατρος σου και αδελφης μητρος σου ουκ αποκαλυψεις· την γαρ οικειοτητα απεκαλυψεν, αμαρτιαν αποισονται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| ὃς ἂν κοιμηθη μετα της συγγενους αυτου, ασχημοσυνην της συγγενειας αυτου απεκαλυψεν, ατεκνοι αποθανουνται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| ὃς εαν λαβῃ γυναικα του αδελφου αυτου, ακαθαρσια εστιν· ασχημοσυνην του αδελφου αυτου απεκαλυψεν, ατεκνοι αποθανουνται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| Και φυλαξασθε παντα τα προσταγματα μου, και τα κριματα μου και ποιησετε αυτα, και ου μη προσοχθισῃ υμιν η γη, εις ἣν εγω εισαγω υμας εκει κατοικειν επ᾿ αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και ουχι πορευεσθε τοις νομιμοις των εθνων, ους εξαποστελλω αφ᾿ υμων· οτι ταυτα παντα εποιησαν, και εβδελυξαμην αυτους.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| και ειπα υμιν· υμεις κληρονομησετε την γην αυτων, και εγω δωσω υμιν αυτην εν κτησει, γην ρεουσαν γαλα και μελι· εγω Κυριος ο Θεος υμων, ὃς διωρισα υμας απο παντων των εθνων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| και αφοριειτε αυτους ανα μεσον των κτηνων των καθαρων και ανα μεσον των κτηνων των ακαθαρτων και ανα μεσον των πετεινων των καθαρων και των ακαθαρτων, και ου βδελυξετε τας ψυχας υμων εν τοις κτηνεσι, και εν τοις πετεινοις και εν πασι τοις ερπετοις της γης, α εγω αφωρισα υμιν εν ακαθαρσιᾳ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και εσεσθε μοι αγιοι, οτι εγω αγιος ειμι Κυριος ο Θεος υμων, ο αφορισας υμας απο παντων των εθνων, ειναι εμοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| Και ανηρ η γυνη, ὃς ἂν γενηται αυτων εγγαστριμυθος η επαοιδος, θανατω θανατουσθωσαν αμφοτεροι· λιθοις λιθοβολησετε αυτους, ενοχοι εισι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων· ειπον τοις ιερευσι τοις υιοις ᾿Ααρων και ερεις προς αυτους· εν ταις ψυχαις ου μιανθησονται εν τω εθνει αυτων,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| αλλ᾿ η εν τω οικειω τω εγγιστα αυτων, επι πατρι και μητρι και υιοις και θυγατρασιν, επ᾿ αδελφω 3 και επ᾿ αδελφη παρθενω τη εγγιζουσῃ αυτω, τη μη εκδεδομενῃ ανδρι, επι τουτοις μιανθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| ου μιανθησεται εξαπινα εν τω λαω αυτου εις βεβηλωσιν αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και φαλακρωμα ου ξυρηθησεσθε την κεφαλην επι νεκρω και την οψιν του πωγωνος ου ξυρησονται και επι τας σαρκας αυτων ου κατατεμουσιν εντομιδας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| αγιοι εσονται τω Θεω αυτων και ου βεβηλωσουσι το ονομα του Θεου αυτων· τας γαρ θυσιας Κυριου δωρα του Θεου αυτων αυτοι προσφερουσι και εσονται αγιοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| γυναικα πορνην και βεβηλωμενην ου ληψονται και γυναικα εκβεβλημενην απο ανδρος αυτης, οτι αγιος εστι Κυριω τω Θεω αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και αγιασεις αυτον. τα δωρα Κυριου του Θεου υμων ουτος προσφερει· αγιος εσται, οτι αγιος εγω Κυριος ο αγιαζων αυτους.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και θυγατηρ ανθρωπου ιερεως εαν βεβηλωθη του εκπορνευσαι, το ονομα του πατρος αυτης αυτη βεβηλοι, επι πυρος κατακαυθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| Και ο ιερευς ο μεγας απο των αδελφων αυτου, του επικεχυμενου επι την κεφαλην του ελαιου του χριστου και τετελειωμενου ενδυσασθαι τα ιματια, την κεφαλην ουκ αποκιδαρωσει και τα ιματια ου διαρρηξει,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και επι πασῃ ψυχη τετελευτηκυιᾳ ουκ εισελευσεται, επι πατρι αυτου ουδε επι μητρι αυτου ου μιανθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| και εκ των αγιων ουκ εξελευσεται και ου βεβηλωσει το ηγιασμενον του Θεου αυτου, οτι το αγιον ελαιον το χριστον του Θεου επ᾿ αυτω· εγω Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| ουτος γυναικα παρθενον εκ του γενους αυτου ληψεται·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| χηραν δε και εκβεβλημενην και βεβηλωμενην και πορνην, ταυτας ου ληψεται, αλλ᾿ η παρθενον εκ του λαου αυτου ληψεται γυναικα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| και ου βεβηλωσει το σπερμα αυτου εν τω λαω αυτου· εγω Κυριος ο αγιαζων αυτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| ειπον ᾿Ααρων· ανθρωπος εκ του γενους σου εις τας γενεας υμων, τινι εαν η εν αυτω μωμος, ου προσελευσεται προσφερειν τα δωρα του Θεου αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| πας ανθρωπος, ω εστιν εν αυτω μωμος, ου προσελευσεται, ανθρωπος τυφλος η χωλος η κολοβοριν η ωτοτμητος 19 η ανθρωπος, ω ἂν η εν αυτω συντριμμα χειρος, η συντριμμα ποδος 20 η κυρτος η εφηλος η πτιλλος τους οφθαλμους η ανθρωπος, ω ἂν η εν αυτω ψωρα αγρια, η λειχην η μονορχις,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| πας ω εστιν εν αυτω μωμος εκ του σπερματος ᾿Ααρων του ιερεως, ουκ εγγιει του προσενεγκειν τας θυσιας τω Θεω σου, οτι μωμος εν αυτω· τα δωρα του Θεου ου προσελευσεται προσενεγκειν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| τα δωρα του Θεου τα αγια των αγιων, και απο των αγιων φαγεται·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| πλην προς το καταπετασμα ου προσελευσεται και προς το θυσιαστηριον ουκ εγγιει, οτι μωμον εχει· και ου βεβηλωσει το αγιον του Θεου αυτου, οτι εγω ειμι Κυριος ο αγιαζων αυτους.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και ελαλησε Μωυσης προς ᾿Ααρων και τους υιους αυτου και προς παντας υιους ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| ειπον ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου· και προσεχετωσαν απο των αγιων των υιων ᾿Ισραηλ, και ου βεβηλωσουσι το ονομα το αγιον μου, οσα αυτοι αγιαζουσι μοι· εγω Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| ειπον αυτοις· εις τας γενεας υμων πας ανθρωπος, ὃς ἂν προσελθῃ απο παντος του σπερματος υμων προς τα αγια, οσα ἂν αγιαζωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ τω Κυριω, και η ακαθαρσια αυτου επ᾿ αυτω η, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη απ᾿ εμου· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| και ανθρωπος εκ του σπερματος ᾿Ααρων του ιερεως και ουτος λεπρα η γονορρυει, των αγιων ουκ εδεται, εως ἂν καθαρισθη· και ο απτομενος πασης ακαθαρσιας ψυχης η ανθρωπος, ω ἂν εξελθῃ εξ αυτου κοιτη σπερματος,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| η οστις ἂν αψηται παντος ερπετου ακαθαρτου, ὃ μιανει αυτον, η επ᾿ ανθρωπω, εν ω μιανει αυτον κατα πασαν ακαθαρσιαν αυτου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| ψυχη ητις εαν αψηται αυτων, ακαθαρτος εσται εως εσπερας· ουκ εδεται απο των αγιων, εαν μη λουσηται το σωμα αυτου υδατι 7 και δυῃ ο ηλιος και καθαρος εσται, και τοτε φαγεται των αγιων, οτι αρτος αυτου εστι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| θνησιμαιον και θηριαλωτον ου φαγεται, μιανθηναι αυτον εν αυτοις· εγω Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| και φυλαξονται τα φυλαγματα μου, ινα μη λαβωσι δι᾿ αυτα αμαρτιαν και αποθανωσι δι᾿ αυτα, εαν βεβηλωσωσιν αυτα· εγω Κυριος ο Θεος ο αγιαζων αυτους.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| και πας αλλογενης ου φαγεται αγια· παροικος ιερεως η μισθωτος ου φαγεται αγια.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| εαν δε ιερευς κτησηται ψυχην εγκτητον αργυριου, ουτος φαγεται εκ των αρτων αυτου· και οι οικογενεις αυτου, και ουτοι φαγονται τον αρτον αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και θυγατηρ ανθρωπου ιερεως εαν γενηται ανδρι αλλογενει, αυτη των απαρχων αγιου ου φαγεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| και θυγατηρ ιερεως εαν γενηται χηρα η εκβεβλημενη, σπερμα δε μη η αυτη, επαναστρεψει επι τον οικον τον πατρικον κατα την νεοτητα αυτης, απο των αρτων του πατρος αυτης φαγεται· και πας αλλογενης ου φαγεται απ᾿ αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και ανθρωπος, ὃς ἂν φαγῃ αγια κατ᾿ αγνοιαν, και προσθησει το επιπεμπτον αυτου επ᾿ αυτο και δωσει τω ιερει το αγιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και ου βεβηλωσουσι τα αγια των υιων ᾿Ισραηλ, α αυτοι αφαιρουσι τω Κυριω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και επαξουσιν εφ᾿ εαυτους ανομιαν πλημμελειας εν τω εσθιειν αυτους τα αγια αυτων· οτι εγω Κυριος ο αγιαζων αυτους.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| λαλησον ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου και πασῃ συναγωγη ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· ανθρωπος ανθρωπος απο των υιων ᾿Ισραηλ, η των προσηλυτων των προσκειμενων προς αυτους εν ᾿Ισραηλ, ὃς ἂν προσενεγκῃ τα δωρα αυτου κατα πασαν ομολογιαν αυτων η κατα πασαν αιρεσιν αυτων, οσα ἂν προσενεγκωσι τω Θεω εις ολοκαυτωμα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| δεκτα υμιν αμωμα αρσενα εκ των βουκολιων η εκ των προβατων και εκ των αιγων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| παντα, οσα ἂν εχῃ μωμον εν αυτω, ου προσαξουσι Κυριω, διοτι ου δεκτον εσται υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και ανθρωπος ὃς ἂν προσενεγκῃ θυσιαν σωτηριου τω Κυριω διαστειλας ευχην η κατα αιρεσιν η εν ταις εορταις υμων, εκ των βουκολιων η εκ των προβατων αμωμον εσται εισδεκτον, πας μωμος ουκ εσται εν αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| τυφλον η συντετριμμενον η γλωσσοτμητον η μυρμηκιωντα η ψωραγριωντα η λειχηνας εχοντα, ου προσαξουσι ταυτα τω Κυριω. και εις καρπωσιν ου δωσετε απ᾿ αυτων επι το θυσιαστηριον τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| και μοσχον η προβατον ωτοτμητον η κολοβοκερκον σφαγια ποιησεις αυτα σεαυτω, εις δε ευχην σου ου δεχθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| θλαδιαν και εκτεθλιμμενον και εκτομιαν και απεσπασμενον ου προσαξεις αυτα τω Κυριω και επι της γης υμων ου ποιησετε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| και εκ χειρος αλλογενους ου προσοισετε τα δωρα του Θεου υμων απο παντων τουτων, οτι φθαρματα εστιν εν αυτοις, μωμος εν αυτοις, ου δεχθησεται ταυτα υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| μοσχον η προβατον η αιγα, ως ἂν τεχθη, και εσται επτα ημερας υπο την μητερα, τη δε ημερᾳ τη ογδοῃ και επεκεινα δεχθησεται εις δωρα, καρπωμα Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| και μοσχον και προβατον, αυτην και τα παιδια αυτης, ου σφαξεις εν ημερᾳ μια.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| εαν δε θυσῃς θυσιαν ευχην χαρμοσυνην Κυριω, εισδεκτον υμιν θυσετε αυτο·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| αυτη τη ημερᾳ εκεινῃ βρωθησεται, ουκ απολειψετε απο των κρεων εις το πρωΐ· εγω ειμι Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| Και φυλαξετε τας εντολας μου και ποιησετε αυτας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.32| και ου βεβηλωσετε το ονομα του αγιου, και αγιασθησομαι εν μεσω των υιων ᾿Ισραηλ· εγω Κυριος ο αγιαζων υμας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.33| ο εξαγαγων υμας εκ γης Αιγυπτου, ωστε ειναι υμων Θεος, εγω Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ερεις προς αυτους· αι εορται Κυριου, ας καλεσετε αυτας κλητας αγιας, αυται εισιν αι εορται μου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| ἓξ ημερας ποιησεις εργα, τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ σαββατα αναπαυσις κλητη αγια τω Κυριω· παν εργον ου ποιησεις, σαββατα εστι τω Κυριω εν πασῃ κατοικιᾳ υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| Αυται αι εορται τω Κυριω κληται αγιαι, ας καλεσετε αυτας εν τοις καιροις αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| εν τω πρωτω μηνι εν τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος, ανα μεσον των εσπερινων πασχα τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και εν τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος τουτου εορτη των αζυμων τω Κυριω· επτα ημερας αζυμα εδεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και ημερα η πρωτη κλητη αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και προσαξετε ολοκαυτωματα τω Κυριω επτα ημερας· και η ημερα η εβδομη κλητη αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| ειπον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ερεις προς αυτους· οταν εισελθητε εις την γην, ἣν εγω διδωμι υμιν, και θεριζητε τον θερισμον αυτης, και οισετε το δραγμα απαρχην του θερισμου υμων προς τον ιερεα·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και ανοισει το δραγμα εναντι Κυριου δεκτον υμιν, τη επαυριον της πρωτης ανοισει αυτο ο ιερευς.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και ποιησετε εν τη ημερᾳ, εν ᾗ ἂν φερητε το δραγμα, προβατον αμωμον ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και την θυσιαν αυτου δυο δεκατα σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω· θυσια τω Κυριω, οσμη ευωδιας Κυριω· και σπονδην αυτου το τεταρτον του εἲν οινου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και αρτον και πεφρυγμενα χιδρα νεα ου φαγεσθε εως εις αυτην την ημεραν ταυτην, εως ἂν προσενεγκητε υμεις τα δωρα τω Θεω υμων· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων εν πασῃ κατοικιᾳ υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| Και αριθμησετε υμιν απο της επαυριον των σαββατων, απο της ημερας ἧς ἂν προσενεγκητε το δραγμα του επιθεματος, επτα εβδομαδας ολοκληρους,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| εως της επαυριον της εσχατης εβδομαδος αριθμησετε πεντηκοντα ημερας και προσοισετε θυσιαν νεαν τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| απο της κατοικιας υμων προσοισετε αρτους επιθεμα, δυο αρτους· εκ δυο δεκατων σεμιδαλεως εσονται, εζυμωμενοι πεφθησονται πρωτογεννηματων τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και προσαξετε μετα των αρτων επτα αμνους αμωμους ενιαυσιους και μοσχον ενα εκ βουκολιου και κριους δυο αμωμους, και εσονται ολοκαυτωμα τω Κυριω και αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων θυσια οσμη ευωδιας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| και ποιησουσι χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας και δυο αμνους ενιαυσιους εις θυσιαν σωτηριου μετα των αρτων του πρωτογεννηματος·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και επιθησει αυτα ο ιερευς μετα των αρτων του πρωτογεννηματος επιθεμα εναντιον Κυριου μετα των δυο αμνων· αγια εσονται τω Κυριω, τω ιερει τω προσφεροντι αυτα αυτω εσται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| και καλεσετε ταυτην την ημεραν κλητην· αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε εν αυτη· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων εν πασῃ τη κατοικιᾳ υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| και οταν θεριζητε τον θερισμον της γης υμων, ου συντελεσετε το λοιπον του θερισμου του αγρου σου εν τω θεριζειν σε και τα αποπιπτοντα του θερισμου σου ου συλλεξεις, τω πτωχω και τω προσηλυτω υπολειψεις αυτα· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, λεγων· του μηνος του εβδομου μια του μηνος εσται υμιν αναπαυσις, μνημοσυνον σαλπιγγων, κλητη αγια εσται υμιν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| παν εργον λατρευτον ου ποιησετε, και προσαξετε ολοκαυτωμα Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| και τη δεκατῃ του μηνος του εβδομου τουτου ημερα εξιλασμου, κλητη αγια εσται υμιν, και ταπεινωσετε τας ψυχας υμων, και προσαξετε ολοκαυτωμα τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| παν εργον ου ποιησετε εν αυτη τη ημερᾳ ταυτῃ· εστι γαρ ημερα εξιλασμου αυτη υμιν, εξιλασασθαι περι υμων εναντι Κυριου του Θεου υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| πασα ψυχη, ητις μη ταπεινωθησεται εν αυτη τη ημερᾳ ταυτῃ, εξολοθρευθησεται εκ του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.30| και πασα ψυχη, ητις ποιησει εργον εν αυτη τη ημερᾳ ταυτῃ, απολειται η ψυχη εκεινη εκ του λαου αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.31| παν εργον ου ποιησετε· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων εν πασαις κατοικιαις υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| σαββατα σαββατων εσται υμιν, και ταπεινωσετε τας ψυχας υμων· απο ενατης του μηνος, απο εσπερας εως εσπερας σαββατιειτε τα σαββατα υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.34| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, λεγων· τη πεντεκαιδεκατῃ του μηνος του εβδομου τουτου εορτη σκηνων επτα ημερας τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.35| και η ημερα η πρωτη η κλητη αγια· παν εργον λατρευτον ου ποιησετε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.36| επτα ημερας προσαξετε ολοκαυτωματα τω Κυριω, και η ημερα η ογδοη κλητη αγια εσται υμιν, και προσαξετε ολοκαυτωματα Κυριω· εξοδιον εστι, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.37| Αυται εορται Κυριω, ας καλεσετε κλητας αγιας, ωστε προσενεγκαι καρπωματα τω Κυριω, ολοκαυτωματα και θυσιας αυτων και σπονδας αυτων το καθ᾿ ημεραν εις ημεραν·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.38| πλην των σαββατων Κυριου και πλην των δοματων υμων και πλην πασων των ευχων υμων και πλην των εκουσιων υμων, α ἂν δωτε τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.39| Και εν τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος του εβδομου τουτου, οταν συντελεσητε τα γενηματα της γης, εορτασετε τω Κυριω επτα ημερας· τη ημερᾳ τη πρωτῃ αναπαυσις και τη ημερᾳ τη ογδοῃ αναπαυσις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.40| και ληψεσθε τη ημερᾳ τη πρωτῃ καρπον ξυλου ωραιον και καλλυνθρα φοινικων, και κλαδους ξυλου δασεις και ιτεας και αγνου κλαδους εκ χειμαρρου, ευφρανθηναι εναντι Κυριου του Θεου υμων επτα ημερας του ενιαυτου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.41| νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων, εν τω μηνι τω εβδομω εορτασετε αυτην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.42| εν σκηναις κατοικησετε επτα ημερας· πας ο αυτοχθων εν ᾿Ισραηλ κατοικησει εν σκηναις,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.43| οπως ιδωσιν αι γενεαι υμων, οτι εν σκηναις κατῴκισα τους υιους ᾿Ισραηλ, εν τω εξαγαγειν με αυτους εκ γης Αιγυπτου· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.44| Και ελαλησε Μωυσης τας εορτας Κυριου τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| εντειλαι τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και λαβετωσαν σοι ελαιον ελαινον καθαρον κεκομμενον εις φως, καυσαι λυχνον δια παντος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| εξωθεν του καταπετασματος εν τη σκηνη του μαρτυριου καυσουσιν αυτο ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου απο εσπερας εως πρωΐ ενωπιον Κυριου ενδελεχως· νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| επι της λυχνιας της καθαρας καυσετε τους λυχνους εναντιον Κυριου εως εις το πρωΐ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| Και ληψεσθε σεμιδαλιν και ποιησετε αυτην δωδεκα αρτους, δυο δεκατων εσται ο αρτος ο εις·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| και επιθησετε αυτους δυο θεματα, ἓξ αρτους το ἓν θεμα επι την τραπεζαν την καθαραν εναντι Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και επιθησετε επι το θεμα λιβανον καθαρον και αλα, και εσονται εις αρτους εις αναμνησιν προκειμενα τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| τη ημερᾳ των σαββατων προσθησεται εναντι Κυριου δια παντος ενωπιον των υιων ᾿Ισραηλ, διαθηκην αιωνιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και εσται ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου, και φαγονται αυτα εν τοπω αγιω· εστι γαρ αγια των αγιων τουτο αυτων απο των θυσιαζομενων τω Κυριω, νομιμον αιωνιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| Και εξηλθεν υιος γυναικος ᾿Ισραηλιτιδος, και ουτος ην υιος Αιγυπτιου εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και εμαχεσαντο εν τη παρεμβολη ο εκ της ᾿Ισραηλιτιδος και ο ανθρωπος ο ᾿Ισραηλιτης·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και επονομασας ο υιος της γυναικος της ᾿Ισραηλιτιδος το ονομα κατηρασατο. και ηγαγον αυτον προς Μωυσην· και το ονομα της μητρος αυτου Σαλωμειθ θυγατηρ Δαβρει εκ της φυλης Δαν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και απεθεντο αυτον εις φυλακην διακριναι αυτον δια προσταγματος Κυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| εξαγαγε τον καταρασαμενον εξω της παρεμβολης, και επιθησουσι παντες οι ακουσαντες τας χειρας αυτων επι την κεφαλην αυτου και λιθοβολησουσιν αυτον πασα η συναγωγη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και τοις υιοις ᾿Ισραηλ λαλησον και ερεις προς αυτους· ανθρωπος ὃς εαν καταρασηται Θεον, αμαρτιαν ληψεται·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| ονομαζων δε το ονομα Κυριου, θανατω θανατουσθω· λιθοις λιθοβολειτω αυτον πασα η συναγωγη ᾿Ισραηλ· εαν τε προσηλυτος, εαν τε αυτοχθων, εν τω ονομασαι αυτον το ονομα Κυριου, τελευτατω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| και ανθρωπος ὃς ἂν παταξῃ ψυχην ανθρωπου και αποθανῃ, θανατω θανατουσθω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και ὃς ἂν παταξῃ κτηνος και αποθανῃ, αποτισατω ψυχην αντι ψυχης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και εαν τις δω μωμον τω πλησιον, ως εποιησεν αυτω, ωσαυτως αντιποιηθησεται αυτω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| συντριμμα αντι συντριμματος, οφθαλμον αντι οφθαλμου, οδοντα αντι οδοντος, καθοτι ἂν δω μωμον τω ανθρωπω, ουτω δοθησεται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| ὃς ἂν παταξῃ ανθρωπον και αποθανῃ, θανατω θανατουσθω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| δικαιωσις μια εσται τω προσηλυτω και τω εγχωριω, οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και ελαλησε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και εξηγαγον τον καταρασαμενον εξω της παρεμβολης και ελιθοβολησαν αυτον εν λιθοις· και οι υιοι ᾿Ισραηλ εποιησαν καθαπερ συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην εν τω ορει Σινα λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· οταν εισελθητε εις την γην, ἣν εγω διδωμι υμιν, και αναπαυσεται η γη, ἣν εγω διδωμι υμιν, σαββατα τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| ἓξ ετη σπερεις τον αγρον σου και ἓξ ετη τεμεις την αμπελον σου και συναξεις τον καρπον αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| τω δε ετει τω εβδομω σαββατα, αναπαυσις εσται τη γη, σαββατα τω Κυριω· τον αγρον σου ου σπερεις και την αμπελον σου ου τεμεις,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| και τα αυτοματα αναβαινοντα του αγρου σου ουκ εκθερισεις και την σταφυλην του αγιασματος σου ουκ εκτρυγησεις· ενιαυτος αναπαυσεως εσται τη γη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| και εσται τα σαββατα της γης βρωματα σοι. και τω παιδι σου και τη παιδισκῃ σου και τω μισθωτω σου και τω παροικω τω προσκειμενω προς σε 7 και τοις κτηνεσι σου, και τοις θηριοις τοις εν τη γη σου εσται παν το γενημα αυτου εις βρωσιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| Και εξαριθμησεις σεαυτω επτα αναπαυσεις αυτων, επτα ετη επτακις, και εσονται σοι επτα εβδομαδες ετων εννεα και τεσσαρακοντα ετη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και διαγγελειτε σαλπιγγος φωνη εν πασῃ τη γη υμων εν τω μηνι τω εβδομω τη δεκατῃ του μηνος· τη ημερᾳ του ιλασμου διαγγελειτε σαλπιγγι εν πασῃ τη γη υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| και αγιασετε το ετος τον πεντηκοστον ενιαυτον και διαβοησετε αφεσιν επι της γης πασι τοις κατοικουσιν αυτην· ενιαυτος αφεσεως σημασια αυτη εσται υμιν, και απελευσεται εις εκαστος εις την κτησιν αυτου, και εκαστος εις την πατριαν αυτου απελευσεσθε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| αφεσεως σημασια αυτη, το ετος το πεντηκοστον ενιαυτος εσται υμιν· ου σπερειτε, ουδε αμησετε τα αυτοματα αναβαινοντα αυτης, και ου τρυγησετε τα ηγιασμενα αυτης,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| οτι αφεσεως σημασια εστιν, αγιον εσται υμιν, απο των πεδιων φαγεσθε τα γενηματα αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| ᾿Εν τω ετει της αφεσεως σημασιας αυτης επανελευσεται εκαστος εις την κτησιν αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| εαν δε αποδω πρασιν τω πλησιον σου, εαν δε και κτησῃ παρα του πλησιον σου, μη θλιβετω ανθρωπος τον πλησιον·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| κατα αριθμον ετων μετα την σημασιαν κτησῃ παρα του πλησιον, κατα αριθμον ενιαυτων γενηματων αποδωσεται σοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| καθοτι ἂν πλειον των ετων, πληθυνει την κτησιν αυτου, και καθοτι ἂν ελαττον των ετων, ελαττονωσει την κτησιν αυτου, οτι αριθμον γενηματων αυτου ουτως αποδωσεται σοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| μη θλιβετω ανθρωπος τον πλησιον, και φοβηθησῃ Κυριον τον Θεον σου· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| και ποιησετε παντα τα δικαιωματα μου και πασας τας κρισεις μου και φυλαξεσθε και ποιησετε αυτα και κατοικησετε επι της γης πεποιθοτες.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| και δωσει η γη τα εκφορια αυτης και φαγεσθε εις πλησμονην και κατοικησετε πεποιθοτες επ᾿ αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| εαν δε λεγητε, τι φαγομεθα εν τω ετει τω εβδομω τουτω, εαν μη σπειρωμεν μηδε συναγαγωμεν τα γενηματα ημων; 21 και αποστελλω την ευλογιαν μου υμιν εν τω ετει τω εκτω, και ποιησει τα γενηματα αυτης εις τα τρια ετη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| και σπερειτε το ετος το ογδοον και φαγεσθε απο των γενηματων παλαια εως του ετους του ενατου, εως ἂν ελθῃ το γενημα αυτης, φαγεσθε παλαια παλαιων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| και η γη ου πραθησεται εις βεβαιωσιν. εμη γαρ εστιν η γη, διοτι προσηλυτοι και παροικοι υμεις εστε εναντιον μου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| και κατα πασαν γην κατασχεσεως υμων λυτρα δωσετε της γης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| εαν δε πενηται ο αδελφος σου ο μετα σου και αποδωται απο της κατασχεσεως αυτου, και ελθῃ ο αγχιστευων ο εγγιζων αυτω, και λυτρωσεται την πρασιν του αδελφου αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| εαν δε μη η τινι ο αγχιστευων και ευπορηθη τη χειρι και ευρεθη αυτω το ικανον λυτρα αυτου,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| και συλλογιειται τα ετη της πρασεως αυτου και αποδωσει ὃ υπερεχει τω ανθρωπω, ω απεδοτο αυτο αυτω, και απελευσεται εις την κατασχεσιν αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| εαν δε μη ευπορηθη αυτου η χειρ το ικανον, ωστε αποδουναι αυτω, και εσται η πρασις τω κτησαμενω αυτα εως του εκτου ετους της αφεσεως· και εξελευσεται εν τη αφεσει, και απελευσεται εις την κατασχεσιν αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.29| ᾿Εαν δε τις αποδωται οικιαν οικητην εν πολει τετειχισμενῃ, και εσται η λυτρωσις αυτης, εως πληρωθη ενιαυτος ημερων, εσται η λυτρωσις αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.30| εαν δε μη λυτρωθη εως ἂν πληρωθη αυτης ενιαυτος ολος, κυρωθησεται η οικια η ουσα εν πολει τη εχουσῃ τειχος βεβαιως τω κτησαμενω αυτην εις τας γενεας αυτου, και ουκ εξελευσεται εν τη αφεσει.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.31| αι δε οικιαι αι εν επαυλεσιν, αις ουκ εστιν εν αυταις τειχος κυκλω, προς τον αγρον της γης λογισθησονται· λυτρωται διαπαντος εσονται και εν τη αφεσει εξελευσονται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.32| και αι πολεις των Λευιτων, οικιαι των πολεων κατασχεσεως αυτων, λυτρωται διαπαντος εσονται τοις Λευιταις·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.33| και ὃς ἂν λυτρωσηται παρα των Λευιτων και εξελευσεται η διαπρασις αυτων οικιων πολεως κατασχεσεως αυτων εν τη αφεσει, οτι οικιαι των πολεων των Λευιτων κατασχεσις αυτων εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.34| και οι αγροι αφωρισμενοι ταις πολεσιν αυτων ου πραθησονται, οτι κατασχεσις αιωνια τουτο αυτων εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.35| ᾿Εαν δε πενηται ο αδελφος σου ο μετα σου και αδυνατησῃ ταις χερσι παρα σοι, αντιληψῃ αυτου ως προσηλυτου και παροικου και ζησεται ο αδελφος σου μετα σου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.36| ου ληψῃ παρ᾿ αυτου τοκον, ουδε επι πληθει· και φοβηθησῃ τον Θεον σου, εγω Κυριος, και ζησεται ο αδελφος σου μετα σου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.37| το αργυριον σου ου δωσεις αυτω επι τοκω και επι πλεονασμω ου δωσεις αυτω τα βρωματα σου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.38| εγω Κυριος ο Θεος υμων, ο εξαγαγων υμας εκ γης Αιγυπτου, δουναι υμιν την γην Χανααν, ωστε ειναι υμων Θεος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.39| ᾿Εαν δε ταπεινωθη ο αδελφος σου παρα σοι, και πραθη σοι, ου δουλευσει σοι δουλειαν οικετου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.40| ως μισθωτος η παροικος εσται σοι, εως του ετους της αφεσεως εργαται παρα σοι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.41| και εξελευσεται τη αφεσει και τα τεκνα αυτου μετ᾿ αυτου και απελευσεται εις την γενεαν αυτου, εις την κατασχεσιν την πατρικην αποδραμειται,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.42| διοτι οικεται μου εισιν ουτοι, ους εξηγαγον εκ γης Αιγυπτου· ου πραθησεται εν πρασει οικετου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.43| ου κατατενεις αυτον εν τω μοχθω, και φοβηθησῃ Κυριον τον Θεον σου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.44| και παις και παιδισκη, οσοι ἂν γενωνται σοι απο των εθνων, οσοι κυκλω σου εισιν, απ᾿ αυτων κτησεσθε δουλον και δουλην·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.45| και απο των υιων των παροικων των οντων εν υμιν, απο τουτων κτησεσθε και απο των συγγενων αυτων, οσοι ἂν γενωνται εν γη υμων, εστωσαν υμιν εις κατασχεσιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.46| και καταμεριειτε αυτους τοις τεκνοις υμων μεθ᾿ υμας, και εσονται υμιν κατοχιμοι εις τον αιωνα· των δε αδελφων υμων των υιων ᾿Ισραηλ, εκαστος τον αδελφον αυτου ου κατατενει αυτον εν τοις μοχθοις.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.47| ᾿Εαν δε ευρῃ η χειρ του προσηλυτου η του παροικου του παρα σοι, και απορηθεις ο αδελφος σου πραθη τω προσηλυτω ᾒ τω παροικω τω παρα σοι η εκ γενετης προσηλυτω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.48| μετα το πραθηναι αυτω, λυτρωσις εσται αυτου· εις των αδελφων αυτου λυτρωσεται αυτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.49| αδελφος πατρος αυτου η υιος αδελφου πατρος λυτρωσεται αυτον η απο των οικειων των σαρκων αυτου, εκ της φυλης αυτου, λυτρουται αυτον· εαν δε ευπορηθεις ταις χερσι λυτρωται εαυτον,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.50| και συλλογιειται προς τον κεκτημενον αυτον απο του ετους, ου απεδοτο εαυτον αυτω εως του ενιαυτου της αφεσεως, και εσται το αργυριον της πρασεως αυτου ως μισθιου· ετος εξ ετους εσται μετ᾿ αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.51| εαν δε τινι πλειον των ετων η, προς ταυτα αποδωσει τα λυτρα αυτου απο του αργυριου της πρασεως αυτου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.52| εαν δε ολιγον καταλειφθη απο των ετων εις τον ενιαυτον της αφεσεως, και συλλογιειται αυτω κατα τα ετη αυτου, και αποδωσει τα λυτρα αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.53| ως μισθωτος ενιαυτον εξ ενιαυτου εσται μετ᾿ αυτου· ου κατατενεις αυτον εν τω μοχθω ενωπιον σου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.54| εαν δε μη λυτρωται κατα ταυτα, εξελευσεται εν τω ετει της αφεσεως αυτος και τα παιδια αυτου μετ᾿ αυτου·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.55| οτι εμοι οι υιοι ᾿Ισραηλ οικεται εισι, παιδες μου ουτοι εισιν, ους εξηγαγον εκ γης Αιγυπτου· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΟΥ ποιησετε υμιν αυτοις χειροποιητα, ουδε γλυπτα, ουδε στηλην αναστησετε υμιν, ουδε λιθον σκοπον θησετε εν τη γη υμων προσκυνησαι αυτω· εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| τα σαββατα μου φυλαξεσθε, και απο των αγιων μου φοβηθησεσθε· εγω ειμι Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| ᾿Εαν τοις προσταγμασι μου πορευησθε και τας εντολας μου φυλασσησθε και ποιησητε αυτας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και δωσω τον υετον υμιν εν καιρω αυτου, και η γη δωσει τα γενηματα αυτης και τα ξυλα των πεδιων αποδωσει τον καρπον αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| και καταληψεται υμιν ο αλοητος τον τρυγητον, και ο τρυγητος καταληψεται τον σπορον, και φαγεσθε τον αρτον υμων εις πλησμονην και κατοικησετε μετα ασφαλειας επι της γης υμων, και πολεμος ου διελευσεται δια της γης υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και δωσω ειρηνην εν τη γη υμων, και κοιμηθησεσθε, και ουκ εσται υμας ο εκφοβων, και απολω θηρια πονηρα εκ της γης υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| και διωξεσθε τους εχθρους υμων, και πεσουνται εναντιον υμων φονω·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| και διωξονται εξ υμων πεντε εκατον, και εκατον υμων διωξονται μυριαδας. και πεσουνται οι εχθροι υμων εναντιον υμων μαχαιρᾳ.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| και επιβλεψω εφ᾿ υμας και αυξανω υμας και πληθυνω υμας και στησω την διαθηκην μου μεθ᾿ υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και φαγεσθε παλαια και παλαια παλαιων, και παλαια εκ προσωπου νεων εξοισετε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| και θησω την σκηνην μου εν υμιν, και ου βδελυξεται η ψυχη μου υμας,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| και εμπεριπατησω εν υμιν· και εσομαι υμων Θεος, και υμεις εσεσθε μοι λαος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| εγω ειμι Κυριος ο Θεος υμων, ο εξαγαγων υμας εκ γης Αιγυπτου, οντων υμων δουλων, και συνετριψα τον δεσμον του ζυγου υμων και ηγαγον υμας μετα παρρησιας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| εαν δε μη υπακουσητε μου, μη δε ποιησητε τα προσταγματα μου ταυτα,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| αλλα απειθησητε αυτοις και τοις κριμασι μου προσοχθισῃ η ψυχη υμων, ωστε υμας μη ποιειν πασας τας εντολας μου, ωστε διασκεδασαι την διαθηκην μου,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| και εγω ποιησω ουτως υμιν· και επιστησω εφ᾿ υμας την αποριαν, την τε ψωραν, και τον ικτερα σφακελιζοντα τους οφθαλμους υμων, και την ψυχην υμων εκτηκουσαν, και σπερειτε διακενης τα σπερματα υμων, και εδονται οι υπεναντιοι υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| και επιστησω το προσωπον μου εφ᾿ υμας, και πεσεισθε εναντιον των εχθρων υμων, και διωξονται υμας οι μισουντες υμας, και φευξεσθε ουδενος διωκοντος υμας.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| και εαν εως τουτου μη υπακουσητε μου, και προσθησω του παιδευσαι υμας επτακις επι ταις αμαρτιαις υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| και συντριψω την υβριν της υπερηφανιας υμων, και θησω τον ουρανον υμιν σιδηρουν και την γην υμων ωσει χαλκην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| και εσται εις κενον η ισχυς υμων, και ου δωσει η γη υμων τον σπορον αυτης, και το ξυλον του αγρου υμων ου δωσει τον καρπον αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| και εαν μετα ταυτα πορευησθε πλαγιοι, και μη βουλησθε υπακουειν μου, προσθησω υμιν πληγας επτα κατα τας αμαρτιας υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| και αποστελω εφ᾿ υμας τα θηρια τα αγρια της γης και κατεδεται υμας και εξαναλωσει τα κτηνη υμων, και ολιγοστους ποιησω υμας, και ερημωθησονται αι οδοι υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| και επι τουτοις εαν μη παιδευθητε, αλλα πορευησθε προς με πλαγιοι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| πορευσομαι καγω μεθ᾿ υμων θυμω πλαγιω, και παταξω υμας καγω επτακις αντι των αμαρτιων υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| και επαξω εφ᾿ υμας μαχαιραν εκδικουσαν δικην διαθηκης, και καταφευξεσθε εις τας πολεις υμων· και εξαποστελω θανατον εις υμας, και παραδοθησεσθε εις χειρας των εχθρων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| εν τω θλιψαι υμας σιτοδειᾳ αρτων, και πεψουσι δεκα γυναικες τους αρτους υμων εν κλιβανω ενι, και αποδωσουσι τους αρτους υμων εν σταθμω, και φαγεσθε και ου μη εμπλησθητε.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| εαν δε επι τουτοις μη υπακουσητε μου, και πορευησθε προς με πλαγιοι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| και αυτος πορευσομαι μεθ᾿ υμων εν θυμω πλαγιω, και παιδευσω υμας εγω επτακις κατα τας αμαρτιας υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.29| και φαγεσθε τας σαρκας των υιων υμων και τας σαρκας των θυγατερων υμων φαγεσθε,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.30| και ερημωσω τας στηλας υμων, και εξολοθρευσω τα ξυλινα χειροποιητα υμων, και θησω τα κωλα υμων επι τα κωλα των ειδωλων υμων, και προσοχθιει η ψυχη μου υμιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.31| και θησω τας πολεις υμων ερημους και εξερημωσω τα αγια υμων, και ου μη οσφρανθω της οσμης των θυσιων υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.32| και εξερημωσω εγω την γην υμων, και θαυμασονται επ᾿ αυτη οι εχθροι υμων οι ενοικουντες εν αυτη.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.33| και διασπερω υμας εις τα εθνη, και εξαναλωσει υμας επιπορευομενη η μαχαιρα· και εσται η γη υμων ερημος, και αι πολεις υμων εσονται ερημοι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.34| τοτε ευδοκησει η γη τα σαββατα αυτης πασας τας ημερας της ερημωσεως αυτης, και υμεις εσεσθε εν τη γη των εχθρων υμων· τοτε σαββατιει η γη, και ευδοκησει η γη τα σαββατα αυτης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.35| πασας τας ημερας της ερημωσεως αυτης σαββατιει, α ουκ εσαββατισεν εν τοις σαββατοις υμων, ηνικα κατωκειτε αυτην.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.36| και τοις καταλειφθεισιν εξ υμων επαξω δουλειαν εις την καρδιαν αυτων εν τη γη των εχθρων αυτων, και διωξεται αυτους φωνη φυλλου φερομενου, και φευξονται ως φευγοντες απο πολεμου, και πεσουνται ουδενος διωκοντος·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.37| και υπεροψεται ο αδελφος τον αδελφον ωσει εν πολεμω, ουδενος κατατρεχοντος, και ου δυνησεσθε αντιστηναι τοις εχθροις υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.38| και απολεισθε εν τοις εθνεσι, και κατεδεται υμας η γη των εχθρων υμων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.39| και οι καταλειφθεντες αφ᾿ υμων καταφθαρησονται δια τας αμαρτιας αυτων και δια τας αμαρτιας των πατερων αυτων, εν τη γη των εχθρων αυτων τακησονται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.40| και εξαγορευσουσι τας αμαρτιας αυτων και τας αμαρτιας των πατερων αυτων, οτι παρεβησαν και υπερειδον με, και οτι επορευθησαν εναντιον μου πλαγιοι,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.41| και εγω επορευθην μετ᾿ αυτων εν θυμω πλαγιω, και απολω αυτους εν τη γη των εχθρων αυτων· τοτε εντραπησεται η καρδια αυτων η απεριτμητος, και τοτε ευδοκησουσι τας αμαρτιας αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.42| και μνησθησομαι της διαθηκης ᾿Ιακωβ και της διαθηκης ᾿Ισαακ, και της διαθηκης ῾Αβρααμ μνησθησομαι, και της γης μνησθησομαι.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.43| και η γη εγκαταλειφθησεται απ᾿ αυτων· τοτε προσδεξεται η γη τα σαββατα αυτης, εν τω ερημωθηναι αυτην δι᾿ αυτους, και αυτοι προσδεξονται τας αυτων ανομιας, ανθ᾿ ων τα κριματα μου υπερειδον, και τοις προσταγμασι μου προσωχθισαν τη ψυχη αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.44| και ουδ᾿ ως οντων αυτων εν τη γη των εχθρων αυτων ουχ υπερειδον αυτους, ουδε προσωχθισα αυτοις ωστε εξαναλωσαι αυτους, του διασκεδασαι την διαθηκην μου την προς αυτους· εγω γαρ ειμι Κυριος ο Θεος αυτων.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.45| και μνησθησομαι διαθηκης αυτων της προτερας, οτε εξηγαγον αυτους εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας εναντι των εθνων, του ειναι αυτων Θεος· εγω ειμι Κυριος.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.46| ταυτα τα κριματα μου και τα προσταγματα μου και ο νομος, ὃν εδωκε Κυριος ανα μεσον αυτου και ανα μεσον των υιων ᾿Ισραηλ, εν τω ορει Σινα, εν χειρι Μωυση.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ερεις αυτοις· ὃς ἂν ευξηται ευχην ωστε τιμην της ψυχης αυτου τω Κυριω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| εσται η τιμη του αρσενος απο εικοσαετους εως εξηκονταετους, εσται αυτου η τιμη πεντηκοντα διδραχμα αργυριου τω σταθμω τω αγιω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| της δε θηλειας εσται η συντιμησις τριακοντα διδραχμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| εαν δε απο πεντεαετους εως εικοσιν ετων, εσται η τιμη του αρσενος εικοσι διδραχμα, της δε θηλειας δεκα διδραχμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| απο δε μηνιαιου εως πενταετους εσται η τιμη του αρσενος πεντε διδραχμα, της δε θηλειας τρια διδραχμα αργυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| εαν δε απο εξηκονταετων και επανω, εαν μεν αρσεν η, εσται η τιμη αυτου πεντεκαιδεκα διδραχμα αργυριου, εαν δε θηλεια, δεκα διδραχμα.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| εαν δε ταπεινος η τη τιμη, στησεται εναντιον του ιερεως, και τιμησεται αυτον ο ιερευς· καθαπερ ισχυει η χειρ του ευξαμενου, τιμησεται αυτον ο ιερευς.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| ᾿Εαν δε απο των πτηνων των προσφερομενων απ᾿ αυτων δωρον τω Κυριω, ὃς ἂν δω απο τουτων τω Κυριω, εσται αγιον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| ουκ αλλαξει αυτο καλον πονηρω, ουδε πονηρον καλω· εαν δε αλλασσων αλλαξῃ αυτο κτηνος κτηνει, εσται αυτο και το αλλαγμα αγια.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| εαν δε παν κτηνος ακαθαρτον, αφ᾿ ων ου προσφερεται απ᾿ αυτων δωρον τω Κυριω, στησει το κτηνος εναντι του ιερεως,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| και τιμησεται αυτο ο ιερευς ανα μεσον καλου και ανα μεσον πονηρου, και καθοτι ἂν τιμησηται αυτο ο ιερευς, ουτω στησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| εαν δε λυτρουμενος λυτρωσηται αυτο, προσθησει το επιπεμπτον προς την τιμην αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| Και ανθρωπος, ὃς ἂν αγιασῃ την οικιαν αυτου αγιαν τω Κυριω, και τιμησεται αυτην ο ιερευς, ανα μεσον καλης και ανα μεσον πονηρας· ως ἂν τιμησηται αυτην ο ιερευς, ουτω σταθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| εαν δε ο αγιασας αυτην λυτρωται την οικιαν αυτου, προσθησει επ᾿ αυτο το επιπεμπτον του αργυριου της τιμης, και εσται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| ᾿Εαν δε απο του αγρου της κατασχεσεως αυτου αγιασῃ ανθρωπος τω Κυριω, και εσται η τιμη κατα τον σπορον αυτου, κορου κριθων πεντηκοντα διδραχμα αργυριου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| εαν δε απο του ενιαυτου της αφεσεως αγιασῃ τον αγρον αυτου, κατα την τιμην αυτου στησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| εαν δε εσχατον μετα την αφεσιν αγιασῃ τον αγρον αυτου, προσλογιειται αυτω ο ιερευς το αργυριον επι τα ετη τα επιλοιπα, εως εις τον ενιαυτον της αφεσεως, και ανθυφαιρεθησεται απο της συντιμησεως αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| εαν δε λυτρωται τον αγρον ο αγιασας αυτον, προσθησει το επιπεμπτον του αργυριου προς τηντιμην αυτου, και εσται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| εαν δε μη λυτρωται τον αγρον, και αποδωται τον αγρον ανθρωπω ετερω, ουκετι μη λυτρωσηται αυτον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| αλλ᾿ εσται ο αγρος εξεληλυθυιας της αφεσεως αγιος τω Κυριω, ωσπερ η γη η αφωρισμενῃ· τω ιερει εσται κατασχεσις αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| ᾿Εαν δε απο του αγρου ου κεκτηται, ὃς ουκ εστιν απο του αγρου της κατασχεσεως αυτου, αγιασῃ τω Κυριω,<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| ο ιερευς λογιειται προς αυτον το τελος της τιμης εκ του ενιαυτου της αφεσεως, και αποδωσει την τιμην εν τη ημερᾳ εκεινῃ αγιον τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.24| και εν τω ενιαυτω της αφεσεως αποδοθησεται ο αγρος τω ανθρωπω παρ᾿ ου κεκτηται αυτον, ου ην η κατασχεσις της γης.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| και πασα τιμη εσται σταθμιοις αγιοις· εικοσιν οβολοι εσται το διδραχμον.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| Και παν πρωτοτοκον ὃ εαν γενηται εν τοις κτηνεσι σου, εσται τω Κυριω, και ου καθαγιασει αυτο ουδεις· εαν τε μοσχον εαν τε προβατον, τω Κυριω εστιν.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| εαν δε των τετραποδων των ακαθαρτων αλλαξῃ κατα την τιμην αυτου, και προσθησει το επιπεμπτον προς αυτο, και εσται αυτω· εαν δε μη λυτρωται, πραθησεται κατα το τιμημα αυτου.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.28| παν δε αναθεμα, ὃ εαν αναθη ανθρωπος τω Κυριω απο παντων, οσα αυτω εστιν, απο ανθρωπου εως κτηνους και απο αγρου κατασχεσεως αυτου, ουκ αποδωσεται, ουδε λυτρωσεται· παν αναθεμα αγιον αγιων εσται τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.29| και παν, ὃ εαν ανατεθη απο των ανθρωπων, ου λυτρωθησεται, αλλα θανατω θανατωθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.30| Πασα δεκατη της γης απο του σπερματος της γης και του καρπου του ξυλινου τω Κυριω εστιν, αγιον τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.31| εαν δε λυτρωται λυτρω ανθρωπος την δεκατην αυτου, το επιπεμπτον προσθησει προς αυτον, και εσται αυτω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.32| και πασα δεκατη βοων, και προβατων και παν, ὃ εαν ελθῃ εν τω αριθμω υπο την ραβδον, το δεκατον εσται αγιον τω Κυριω.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.33| ουκ αλλαξεις καλον πονηρω, ουδε πονηρον καλω· εαν δε αλλασσων αλλαξῃς αυτο, και το αλλαγμα αυτου εσται αγιον, ου λυτρωθησεται.<br>Λευιτικον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.34| Αυται εισιν αι εντολαι, ας ενετειλατο Κυριος τω Μωυση προς τους υιους ᾿Ισραηλ εν τω ορει Σινα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην εν τη ερημω τη Σινα, εν τη σκηνη του μαρτυριου, εν μια του μηνος του δευτερου, ετους δευτερου εξελθοντων αυτων εκ γης Αιγυπτου λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| λαβετε αρχην πασης συναγωγης ᾿Ισραηλ κατα συγγενειας, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατ’ αριθμον εξ ονοματος αυτων, κατα κεφαλην αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| πας αρσην απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν δυναμει ᾿Ισραηλ, επισκεψασθε αυτους συν δυναμει αυτων, συ και ᾿Ααρων επισκεψασθε αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και μεθ’ υμων εσονται εκαστος κατα φυλην εκαστου αρχοντων, κατ’ οικους πατριων εσονται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και ταυτα τα ονοματα των ανδρων, οιτινες παραστησονται μεθ’ υμων· των Ρουβην, ᾿Ελισουρ υιος Σεδιουρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| των Συμεων, Σαλαμιηλ υιος Σουρισαδαι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| των ᾿Ιουδα, Ναασσων υιος ᾿Αμιναδαβ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| των ᾿Ισσαχαρ, Ναθαναηλ υιος Σωγαρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| των Ζαβουλων, ᾿Ελιαβ υιος Χαιλων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| των υιων ᾿Ιωσηφ, των ᾿Εφραιμ, ᾿Ελισαμα υιος ᾿Εμιουδ, των Μανασση, Γαμαλιηλ υιος Φαδασουρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| των Βενιαμιν, ᾿Αβιδαν υιος Γαδεωνι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| των Δαν, ᾿Αχιεζερ υιος ᾿Αμισαδαΐ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| των ᾿Ασηρ, Φαγαιηλ υιος ᾿Εχραν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| των Γαδ, ᾿Ελισαφ υιος Ραγουηλ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| των Νεφθαλι, ᾿Αχιρε υιος Αιναν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ουτοι επικλητοι της συναγωγης, αρχοντες των φυλων κατα πατριας αυτων, χιλιαρχοι ᾿Ισραηλ εισι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και ελαβε Μωυσης και ᾿Ααρων τους ανδρας τουτους τους ανακληθεντας εξ ονοματος 18 και πασαν την συναγωγην συνηγαγον εν μιια του μηνος του δευτερου ετους και επηξονουσαν κατα γενεσεις αυτων, κατα πατριας αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, απο εικοσαετους και επανω, παν αρσενικον κατα κεφαλην αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση· και επεσκεπησαν εν τη ερημω του Σινα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| Και εγενοντο οι υιοι Ρουβην πρωτοτοκου ᾿Ισραηλ κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Ρουβην ἓξ και τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| τοις υιοις Συμεων κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Συμεων εννεα και πεντηκοντα χιλιαδες και τριακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| τοις υιοις ᾿Ιουδα κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης ᾿Ιουδα τεσσαρες και εβδομηκοντα χιλιαδες και εξακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| τοις υιοις ᾿Ισσαχαρ κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης ᾿Ισσαχαρ τεσσαρες και πεντηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| τοις υιοις Ζαβουλων κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατ’ αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Ζαβουλων επτα και πεντηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| τοις υιοις ᾿Ιωσηφ υιοις ᾿Εφραιμ κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης ᾿Εφραιμ τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| τοιςυιοις Μανασση κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Μανασση δυο και τριακοντα χιλιαδες και διακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| τοιςυιοις Βενιαμιν κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Βενιαμιν πεντε και τριακοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| τοιςυιοις Γαδ κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Γαδ πεντε και τεσσαρακοντα χιλιαδες και εξακοσιοι και πεντηκοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| τοιςυιοις Δαν κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Δαν δυο και εξηκοντα χιλιαδες και επτακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.40| τοιςυιοις ᾿Ασηρ κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης ᾿Ασηρ μια και τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.42| τοιςυιοις Νεφθαλι κατα συγγενειας αυτων, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, παντα αρσενικα απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος εν τη δυναμει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| η επισκεψις αυτων εκ της φυλης Νεφθαλι τρεις και πεντηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.44| αυτη η επισκεψις, ἣν επεσκεψαντο Μωυσης και ᾿Ααρων και οι αρχοντες ᾿Ισραηλ, δωδεκα ανδρες· ανηρ εις κατα φυλην μιαν, κατα φυλην οικων πατριας ησαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.45| και εγενετο πασα η επισκεψις υιων ᾿Ισραηλ συν δυναμει αυτων απο εικοσαετους και επανω, πας ο εκπορευομενος παραταξασθαι εν ᾿Ισραηλ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.46| εξακοσιαι χιλιαδες και τρισχιλιοι και πεντακοσιοι και πεντηκοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.47| Οι δε Λευιται εκ της φυλης πατριας αυτων ουκ επεσκεπησαν εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.48| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.49| ορα, την φυλην Λευι ου συνεπισκεψῃ, και τον αριθμον αυτων ου ληψῃ εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.50| και συ επιστησον τους Λευιτας επι την σκηνην του μαρτυριου και επι παντα τα σκευη αυτης και επι παντα οσα εστιν εν αυτη· αυτοι αρουσι την σκηνην και παντα τα σκευη αυτης, και αυτοι λειτουργησουσιν εν αυτη και κυκλω της σκηνης παρεμβαλουσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.51| και εν τω εξαιρειν την σκηνην, καθελουσιν αυτην οι Λευιται, και εν τω παρεμβαλλειν την σκηνην, αναστησουσι· και ο αλλογενης ο προσπορευομενος αποθανετω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.52| και παρεμβαλουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ, ανηρ εν τη εαυτου ταξει και ανηρ κατα την εαυτου ηγεμονιαν συν δυναμει αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.53| οι δε Λευιται παρεμβαλλετωσαν εναντιοι κυκλω της σκηνης του μαρτυριου, και ουκ εσται αμαρτημα εν υιοις ᾿Ισραηλ· και φυλαξουσιν οι Λευιται αυτοι την φυλακην της σκηνης του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.54| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ κατα παντα, α ενετειλατο Κυριος τω Μωυση και ᾿Αραρων, ουτως εποιησαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ανθρωπος εχομενος αυτου κατα ταγμα, κατα σημαιας, κατ’ οικους πατριων αυτων, παρεμβαλλετωσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ· εναντιοι κυκλω της σκηνης του μαρτυριου παρεμβαλουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και οι παρεμβαλλοντες πρωτοι κατα ανατολας, ταγμα παρεμβολης ᾿Ιουδα συν δυναμει αυτων, και ο αρχων των υιων ᾿Ιουδα, Ναασσων υιος ᾿Αμιναδαβ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι τεσσαρες και εβδομηκοντα χιλιαδες και εξακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι φυλης ᾿Ισσαχαρ, και ο αρχων των υιων ᾿Ισσαχαρ, Ναθαναηλ υιος Σωγαρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, τεσσαρες και πεντηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι φυλης Ζαβουλων, και ο αρχων των υιων Ζαβουλων, ῾Ελιαβ υιος Χαιλων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, επτα και πεντηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| παντες οι επεσκεμμενοι εκ της παρεμβολης ᾿Ιουδα εκατον ογδοηκοντα χιλιαδες και εξακισχιλιοι και τετρακοσιοι, συν δυναμει αυτων πρωτοι εξαιρουσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ταγμα παρεμβολης Ρουβην προς λιβα δυναμις αυτων, και ο αρχων των υιων Ρουβην, ῾Ελισουρ υιος Σεδιουρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, ἓξ και τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι αυτου φυλης Συμεων, και ο αρχων των υιων Συμεων, Σαλαμιηλ υιος Σουρισαδαι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, εννεα και πεντηκοντα χιλιαδες και τριακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι αυτου φυλης Γαδ, και ο αρχων των υιων Γαδ, ῾Ελισαφ υιος Ραγουηλ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, πεντε και τεσσαρακοντα χιλιαδες και εξακοσιοι και πεντηκοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| παντες οι επεσκεμμενοι της παρεμβολης Ρουβην, εκατον πεντηκοντα μια χιλιαδες και τετρακοσιοι και πεντηκοντα, συν δυναμει αυτων δευτεροι εξαρουσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και αρθησεται η σκηνη του μαρτυριου και η παρεμβολη των Λευιτων μεσον των παρεμβολων· ως και παρεμβαλουσιν, ουτω και εξαρουσιν εκαστος εχομενος καθ’ ηγεμονιας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| Ταγμα παρεμβολης ᾿Εφραιμ παρα θαλασσαν συν δυναμει αυτων και ο αρχων των υιων ᾿Εφραιμ, ᾿Ελισαμα υιος ᾿Εμιουδ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι φυλης Μανασση, και ο αρχων των υιων Μανασση, Γαμαλιηλ υιος Φαδασσουρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, δυο και τριακοντα χιλιαδες και διακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι φυλης Βενιαμιν, και ο αρχων των υιων Βενιαμιν, ᾿Αβιδαν υιος Γαδεωνι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, πεντε και τριακοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| παντες οι επεσκεμμενοι της παρεμβολης ᾿Εφραιμ, εκατον χιλιαδες και οκτακισχιλιοι και εκατον, συν δυναμει αυτων τριτοι εξαρουσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| Ταγμα παρεμβολης Δαν προς βορραν συν δυναμει αυτων, και ο αρχων των υιων Δαν, ᾿Αχιεζερ υιος ᾿Αμισαδαι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, δυο και εξηκοντα χιλιαδες και επτακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι αυτου φυλη ᾿Ασηρ, και ο αρχων των υιων ᾿Ασηρ, Φαγεηλ υιος ᾿Εχραν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, μια και τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| και οι παρεμβαλλοντες εχομενοι φυλης Νεφθαλι, και ο αρχων των υιων Νεφθαλι, ᾿Αχιρε υιος Αιναν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| δυναμις αυτου οι επεσκεμμενοι, τρεις και πεντηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| παντες οι επεσκεμμενοι της παρεμβολης Δαν εκατον και πεντηκονταεπτα χιλιαδες και εξακοσιοι· εσχατοι εξαρουσι κατα ταγμα αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| αυτη η επισκεψις των υιων ᾿Ισραηλ κατ’ οικους πατριων αυτων· πασα η επισκεψις των παρεμβολων συν ταις δυναμεσιν αυτων, εξακοσιαι χιλιαδες και τρισχιλιοι πεντακοσιοι πεντηκοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| οι δε Λευιται ου συνεπεσκεπησαν εν αυτοις, καθα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ παντα, οσα συνεταξε Κυριος τω Μωυση·ουτω παρενεβαλον κατα ταγμα αυτων και ουτως εξηρον, εκαστος εχομενοι κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ αυται αι γενεσεις ᾿Ααρων και Μωυση, εν ᾗ ημερᾳ ελαλησε Κυριος τω Μωυση εν ορει Σινα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και ταυτα τα ονοματα των υιων ᾿Ααρων· πρωτοτοκος Ναδαβ, και ᾿Αβιουδ, ᾿Ελεαζαρ, και ᾿Ιθαμαρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ταυτα τα ονοματα των υιων ᾿Ααρων, οι ιερεις οι ηλειμμενοι, ους ετελειωσαν τας χειρας αυτων ιερατευειν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ετελευτησε Ναδαβ και ᾿Αβιουδ εναντι Κυριου, προσφεροντων αυτων πυρ αλλοτριον εναντι Κυριου εν τη ερημω Σινα, και παιδια ουκ ην αυτοις· και ιερατευσεν ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ μετα ᾿Ααρων του πατρος αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| λαβε την φυλην Λευι και στησεις αυτους εναντιον ᾿Ααρων του ιερεως και λειτουργησουσιν αυτω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και φυλαξουσι τας φυλακας αυτου και τας φυλακας των υιων ᾿Ισραηλ εναντι της σκηνης του μαρτυριου, εργαζεσθαι τα εργα της σκηνης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και φυλαξουσι παντα τα σκευη της σκηνης του μαρτυριου, και τας φυλακας των υιων ᾿Ισραηλ κατα παντα τα εργα της σκηνης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και δωσεις τους Λευιτας ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου τοις ιερευσι· δεδομενοι δομα ουτοι μοι εισιν απο των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και ᾿Ααρων και τους υιους αυτου καταστησεις επι της σκηνης του μαρτυριου, και φυλαξουσι την ιερατειαν αυτων και παντα τα κατα τον βωμον και εσω του καταπετασματος· και ο αλλογενης ο απτομενος αποθανειται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και ιδου εγω ειληφα τους Λευιτας εκ μεσου των υιων ᾿Ισραηλ αντι παντος πρωτοτοκου διανοιγοντος μητραν παρα των υιων ᾿Ισραηλ· λυτρα αυτων εσονται και εσονται εμοι οι Λευιται·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| εμοι γαρ παν πρωτοτοκον· εν ᾗ ημερᾳ επαταξα παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτου, ηγιασα εμοι παν πρωτοτοκον εν ᾿Ισραηλ απο ανθρωπου εως κτηνους· εμοι εσονται, εγω Κυριος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην εν τη ερημω Σινα λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| επισκεψαι τους υιους Λευι κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα δημους αυτων, κατα συγγενειας αυτων· παν αρσενικον απο μηνιαιου και επανω επισκεψασθε αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και επεσκεψαντο αυτους Μωυσης και ᾿Ααρων δια φωνης Κυριου, ὃν τροπον συνεταξεν αυτοις Κυριος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ησαν ουτοι οι υιοι Λευι εξ ονοματων αυτων· Γεδσων, Κααθ, και Μεραρι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και ταυτα τα ονοματα των υιων Γερσων κατα δημους αυτων· Λοβενι και Σεμεΐ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και υιοι Κααθ κατα δημους αυτων· ᾿Αμραμ και ᾿Ισσααρ, Χεβρων και ᾿Οζιηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και υιοι Μεραρι κατα δημους αυτων· Μοολι και Μουσι. ουτοι εισι δημοι των Λευιτων κατ’ οικους πατριων αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| τω Γερσων δημος του Λοβενι και δημος του Σεμεΐ· ουτοι οι δημοι του Γεδσων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| η επισκεψις αυτων κατα αριθμον παντος αρσενικου απο μηνιαιου και επανω, η επισκεψις αυτων επτακισχιλιοι και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και οι υιοι Γερσων οπισω της σκηνης παρεμβαλουσι παρα θαλασσαν,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και ο αρχων οικου πατριας του δημου του Γεδσων, ῾Ελισαφ υιος Δαηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και η φυλακη υιων Γεδσων εν τη σκηνη του μαρτυριου· η σκηνη και το καλυμμα, και το κατακαλυμμα της θυρας της σκηνης του μαρτυριου 26 και τα ιστια της αυλης και το καταπετασμα της πυλης της αυλης της ουσης επι της σκηνης και τα καταλοιπα παντων των εργων αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| τω Κααθ δημος ο ᾿Αμραν εις, και δημος ο ᾿Ισααρ εις, και δημος ο Χεβρων εις, και δημος ο ᾿Οζιηλ εις· ουτοι εισιν οι δημοι του Κααθ, κατα αριθμον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| παν αρσενικον απο μηνιαιου και επανω, οκτακισχιλιοι και εξακοσιοι φυλασσοντες τας φυλακας των αγιων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| οι δημοι των υιων Κααθ παρεμβαλουσιν εκ πλαγιων της σκηνης κατα λιβα,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| και ο αρχων οικου πατριων των δημων του Κααθ ῾Ελισαφαν, υιος ᾿Οζιηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| και η φυλακη αυτων, η κιβωτος και η τραπεζα και η λυχνια και τα θυσιαστηρια και τα σκευη του αγιου, οσα λειτουργουσιν εν αυτοις και το κατακαλυμμα και παντα τα εργα αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| και ο αρχων επι των αρχοντων των Λευιτων, ᾿Ελεαζαρ ο υιος ᾿Ααρων του ιερεως, καθεσταμενος φυλασσειν τας φυλακας των αγιων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| τω Μεραρι δημος ο Μοολι και δημος ο Μουσι· ουτοι εισι δημοι του Μεραρι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| η επισκεψις αυτων κατα αριθμον, παν αρσενικον απο μηνιαιου και επανω, εξακισχιλιοι και πεντηκοντα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| και ο αρχων οικου πατριων του δημου του Μεραρι, Σουριηλ υιος ᾿Αβιχαιλ· εκ πλαγιων της σκηνης παρεμβαλουσι προς βορραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.36| η επισκεψις της φυλακης υιων Μεραρι, τας κεφαλιδας της σκηνης και τους μοχλους αυτης και τους στυλους αυτης, και τας βασεις αυτης και παντα τα σκευη αυτων και τα εργα αυτων 37 και τους στυλους της αυλης κυκλω και τας βασεις αυτων και τους πασσαλους και τους καλους αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| οι παρεμβαλλοντες κατα προσωπον της σκηνης του μαρτυριου απο ανατολης, Μωυσης και ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου φυλασσοντες τας φυλακας του αγιου εις τας φυλακας των υιων ᾿Ισραηλ· και ο αλλογενης ο απτομενος αποθανειται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.39| πασα η επισκεψις των Λευιτων, ους επεσκεψατο Μωυσης και ᾿Ααρων δια φωνης Κυριου κατα δημους αυτων, παν αρσενικον απο μηνιαιου και επανω, δυο και εικοσι χιλιαδες.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.40| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων· επισκεψαι παν πρωτοτοκον αρσεν των υιων ᾿Ισραηλ απο μηνιαιου και επανω και λαβε τον αριθμον εξ ονοματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.41| και ληψῃ τους Λευιτας εμοι, εγω Κυριος, αντι παντων των πρωτοτοκων των υιων ᾿Ισραηλ και τα κτηνη των Λευιτων αντι παντων των πρωτοτοκων εν τοις κτηνεσι των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.42| και επεσκεψατο Μωυσης, ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος παν πρωτοτοκον εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.43| και εγενοντο παντα τα πρωτοτοκα τα αρσενικα κατα αριθμον εξ ονοματος απο μηνιαιου και επανω εκ της επισκεψεως αυτων δυο και εικοσι χιλιαδες και τρεις και εβδομηκοντα και διακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.44| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.45| λαβε τους Λευιτας αντι παντων των πρωτοτοκων υιων ᾿Ισραηλ και τα κτηνη των Λευιτων αντι των κτηνων αυτων, και εσονται εμοι οι Λευιται· εγω Κυριος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.46| και τα λυτρα τριων και εβδομηκοντα και διακοσιων, οι πλεοναζοντες παρα τους Λευιτας απο των πρωτοτοκων των υιων ᾿Ισραηλ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.47| και ληψῃ πεντε σικλους κατα κεφαλην, κατα το διδραχμον το αγιον ληψῃ, εικοσιν οβολους του σικλου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.48| και δωσεις το αργυριον ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου, λυτρα των πλεοναζοντων εν αυτοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.49| και ελαβε Μωυσης το αργυριον τα λυτρα των πλεοναζοντων εις την εκλυτρωσιν των Λευιτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.50| παρα των πρωτοτοκων των υιων ᾿Ισραηλ ελαβε το αργυριον, χιλιους τριακοσιους εξηκονταπεντε σικλους, κατα τον σικλον τον αγιον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.51| και εδωκε Μωυσης τα λυτρα των πλεοναζοντων ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου, δια φωνης Κυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| λαβε το κεφαλαιον των υιων Κααθ εκ μεσου υιων Λευι, κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| απο εικοσι και πεντε ετων και επανω εως πεντηκοντα ετων, πας ο εισπορευομενος λειτουργειν ποιησαι παντα τα εργα εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ταυτα τα εργα των υιων Κααθ εν τη σκηνη του μαρτυριου· αγιον των αγιων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και εισελευσεται ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου, οταν εξαιρῃ η παρεμβολη, και καθελουσι το καταπετασμα το συσκιαζον και κατακαλυψουσιν εν αυτω την κιβωτον του μαρτυριου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και επιθησουσιν επ’ αυτο κατακαλυμμα δερμα υακινθινον και επιβαλουσιν επ’ αυτην ιματιον ολον υακινθινον ανωθεν και διεμβαλουσι τους αναφορεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και επι την τραπεζαν την προκειμενην επιβαλουσιν επ’ αυτην ιματιον ολοπορφυρον και τα τρυβλια και τας θυΐσκας και τους κυαθους και τα σπονδεια, εν οις σπενδει, και οι αρτοι οι διαπαντος επ’ αυτης εσονται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και επιβαλουσιν επ’ αυτην ιματιον κοκκινον και καλυψουσιν αυτην καλυμματι δερματινω υακινθινω και διεμβαλουσι δι’ αυτης τους αναφορεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ληψονται ιματιον υακινθινον και καλυψουσι την λυχνιαν την φωτιζουσαν και τους λυχνους αυτης και τας λαβιδας αυτης και τας επαρυστριδας αυτης και παντα τα αγγεια του ελαιου, οις λειτουργουσιν εν αυτοις,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και εμβαλουσιν αυτην και παντα τα σκευη αυτης εις καλυμμα δερματινον υακινθινον και επιθησουσιν αυτην επ’ αναφορεων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και επι το θυσιαστηριον το χρυσουν επικαλυψουσιν ιματιον υακινθινον και καλυψουσιν αυτο καλυμματι δερματινω υακινθινω και διεμβαλουσι τους αναφορεις αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ληψονται παντα τα σκευη τα λειτουργικα, οσα λειτουργουσιν εν αυτοις εν τοις αγιοις, και εμβαλουσιν εις ιματιον υακινθινον και καλυψουσιν αυτα καλυμματι δερματινω υακινθινω και επιθησουσιν επι αναφορεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και τον καλυπτηρα επιθησει επι το θυσιαστηριον και επικαλυψουσιν επ’ αυτο ιματιον ολοπορφυρον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και επιθησουσιν επ’ αυτο παντα τα σκευη, οσοις λειτουργουσιν επ’ αυτω εν αυτοις, και τα πυρεια και τας κρεαγρας και τας φιαλας και τον καλυπτηρα και παντα τα σκευη του θυσιαστηριου· και επιβαλουσιν επ’ αυτο καλυμμα δερματινον υακινθινον, και διεμβαλουσι τους αναφορεις αυτου· και ληψονται ιματιον πορφυρουν και συγκαλυψουσι τον λουτηρα και την βασιν αυτου και εμβαλουσιν αυτα εις καλυμμα δερματινον υακινθινον και επιθησουσιν επι αναφορεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και συντελεσουσιν ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου καλυπτοντες τα αγια και παντα τα σκευη τα αγια εν τω εξαιρειν την παρεμβολην, και μετα ταυτα εισελευσονται υιοι Κααθ αιρειν και ουχ αψονται των αγιων, ινα μη αποθανωσι· ταυτα αρουσιν οι υιοι Κααθ εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| επισκοπος ᾿Ελεαζαρ υιος ᾿Ααρων του ιερεως· το ελαιον του φωτος και το θυμιαμα της συνθεσεως και η θυσια η καθ’ ημεραν και το ελαιον της χρισεως, η επισκοπη ολης της σκηνης και οσα εστιν εν αυτη εν τω αγιω, εν πασι τοις εργοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| μη ολοθρευσητε της φυλης τον δημον τον Κααθ εκ μεσου των Λευιτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| τουτο ποιησατε αυτοις και ζησονται και ου μη αποθανωσι, προσπορευομενων αυτων προς τα αγια των αγιων· ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου προσπορευεσθωσαν και καταστησουσιν αυτους εκαστον κατα την αναφοραν αυτου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ου μη εισελθωσιν ιδειν εξαπινα τα αγια και αποθανουνται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| λαβε την αρχην των υιων Γεδσων, και τουτους κατ’ οικους πατριων αυτων, κατα δημους αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| απο πεντε και εικοσαετους και επανω εως πεντηκονταετους επισκεψαι αυτους, πας ο εισπορευομενος λειτουργειν και ποιειν τα εργα αυτου εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| αυτη η λειτουργια του δημου του Γεδσων, λειτουργειν και αιρειν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| και αρει τας δερρεις της σκηνης και την σκηνην του μαρτυριου και το καλυμμα αυτης και το κατακαλυμμα το υακινθινον το ὂν επ’ αυτης ανωθεν και το καλυμμα της θυρας της σκηνης του μαρτυριου 26 και τα ιστια της αυλης, οσα επι της σκηνης του μαρτυριου, και τα περισσα και παντα τα σκευη τα λειτουργικα, οσα λειτουργουσιν εν αυτοις, ποιησουσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| κατα στομα ᾿Ααρων και των υιων αυτου εσται η λειτουργια των υιων Γεδσων κατα πασας τας λειτουργιας αυτων και κατα παντα τα εργα αυτων· και επισκεψῃ αυτους εξ ονοματος παντα τα αρτα υπ’ αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| αυτη η λειτουργια των υιων Γεδσων εν τη σκηνη του μαρτυριου, και η φυλακη αυτων εν χειρι ᾿Ιθαμαρ του υιου ᾿Ααρων του ιερεως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| οι υιοι Μεραρι κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων επισκεψασθε αυτους,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| απο πεντε και εικοσαετους και επανω εως πεντηκονταετους επισκεψασθε αυτους, πας ο εισπορευομενος λειτουργειν τα εργα της σκηνης του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| και ταυτα τα φυλαγματα των αιρομενων υπ’ αυτων κατα παντα τα εργα αυτων εν τη σκηνη του μαρτυριου· τας κεφαλιδας της σκηνης και τους μοχλους και τους στυλους αυτης και τας βασεις αυτης, και το κατακαλυμμα και αι βασεις αυτων, και οι στυλοι αυτων και το κατακαλυμμα της θυρας της σκηνης 32 και τους στυλους της αυλης κυκλω, και αι βασεις αυτων και τους στυλους του καταπετασματος της πυλης της αυλης, και τας βασεις αυτων, και τους πασσαλους αυτων και τους καλους αυτων και παντα τα σκευη αυτων και παντα τα λειτουργηματα αυτων, εξ ονοματων επισκεψασθε αυτους και παντα τα σκευη της φυλακης των αιρομενων υπ’ αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| αυτη η λειτουργια δημου υιων Μεραρι εν πασι τοις εργοις αυτων εν τη σκηνη του μαρτυριου εν χειρι ᾿Ιθαμαρ του υιου ᾿Ααρων του ιερεως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| και επεσκεψατο Μωυσης και ᾿Ααρων και οι αρχοντες ᾿Ισραηλ τους υιους Κααθ κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| απο πεντε και εικοσαετους και επανω εως πεντηκονταετους, πας ο εισπορευομενος λειτουργειν και ποιειν εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.36| και εγενετο η επισκεψις αυτων κατα δημους αυτων δισχιλιοι επτακοσιοι πεντηκοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| αυτη η επισκεψις δημου Κααθ, πας ο λειτουργων εν τη σκηνη του μαρτυριου, καθα επεσκεψατο Μωυσης και ᾿Ααρων δια φωνης Κυριου, εν χειρι Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.38| και επεσκεπησαν υιοι Γεδσων κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| απο πεντε και εικοσαετους και επανω εως πεντηκονταετους, πας ο εισπορευομενος λειτουργειν και ποιειν τα εργα εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.40| και εγενετο η επισκεψις αυτων κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, δισχιλιοι εξακοσιοι τριακοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| αυτη η επισκεψις δημου υιων Γεδσων, πας ο λειτουργων εν τη σκηνη του μαρτυριου, ους επεσκεψατο Μωυσης και ᾿Ααρων δια φωνης Κυριου, εν χειρι Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.42| επεσκεπησαν δε και δημος υιων Μεραρι κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| απο πεντε και εικοσαετους και επανω εως πεντηκονταετους, πας ο εισπορευομενος λειτουργειν προς τα εργα της σκηνης του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.44| και εγενηθη η επισκεψις αυτων κατα δημους αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, τρισχιλιοι και διακοσιοι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.45| αυτη η επισκεψις δημου υιων Μεραρι, ους επεσκεψατο Μωυσης και ᾿Ααρων δια φωνης Κυριου, εν χειρι Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.46| παντες οι επεσκεμμενοι, ους επεσκεψατο Μωυσης και ᾿Ααρων και οι αρχοντες ᾿Ισραηλ τους Λευιτας, κατα δημους και κατ’ οικους πατριων αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.47| απο πεντε και εικοσαετους και επανω εως πεντηκονταετους, πας ο εισπορευομενος προς το εργον των εργων και τα εργα τα αιρομενα εν τη σκηνη του μαρτυριου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.48| και εγενηθησαν οι επισκεπεντες οκτακισχιλιοι πεντακοσιοι ογδοηκοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.49| δια φωνης Κυριου επεσκεψατο αυτους εν χειρι Μωυση, ανδρα κατα ανδρα επι των εργων αυτων και επι ων αιρουσιν αυτοι· και επεσκεπησαν, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| προσταξον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και εξαποστειλατωσαν εκ της παρεμβολης παντα λεπρον και παντα γονορρυη και παντα ακαθαρτον επι ψυχη·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| απο αρσενικου εως θηλυκου εξαποστειλατε εξω της παρεμβολης, και ου μη μιανουσι τας παρεμβολας αυτων, εν οις εγω καταγινομαι εν αυτοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εποιησαν ουτως οι υιοι ᾿Ισραηλ και εξαπεστειλαν αυτους εξω της παρεμβολης· καθα ελαλησε Κυριος Μωυση, ουτως εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· ανηρ η γυνη, ος τις ἂν ποιησῃ απο πασων των αμαρτιων των ανθρωπινων, και παριδων παριδῃ και πλημμελησῃ η ψυχη εκεινη,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| εξαγορευσει την αμαρτιαν, ἣν εποιησε, και αποδωσει την πλημμελειαν το κεφαλαιον και το επιπεμπτον αυτου προσθησει επ’ αυτο, και αποδωσει, τινι επλημμελησεν αυτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| εαν δε μη η τω ανθρωπω ο αγχιστευων, ωστε αποδουναι αυτω το πλημμελημα προς αυτον, το πλημμελημα το αποδιδομενον Κυριω τω ιερει εσται, πλην του κριου του ιλασμου, δι’ ου εξιλασεται εν αυτω περι αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και πασα απαρχη κατα παντα τα αγιαζομενα εν υιοις ᾿Ισραηλ, οσα εαν προσφερωσι Κυριω, τω ιερει αυτω εσται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και εκαστου τα ηγιασμενα αυτου εσται· και ανηρ, ὃς ἂν δω τω ιερει, αυτω εσται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και ερεις προς αυτους· ανδρος ανδρος, εαν παραβη η γυνη αυτου, και υπεριδουσα παριδῃ αυτον 13 και κοιμηθη τις μετ’ αυτης κοιτην σπερματος, και λαθῃ εξ οφθαλμων του ανδρος αυτης και κρυψῃ, αυτη δε η μεμιασμενη και μαρτυς μη ην μετ’ αυτης, και αυτη μη η συνειλημμενη,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και επελθῃ αυτω πνευμα ζηλωσεως και ζηλωσῃ την γυναικα αυτου, αυτη δε μεμιανται, η επελθῃ αυτω πνευμα ζηλωσεως και ζηλωσῃ την γυναικα αυτου, αυτη δε μη η μεμιασμενη,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και αξει ο ανθρωπος την γυναικα αυτου προς τον ιερεα και προσοισει το δωρον περι αυτης, το δεκατον του οιφι αλευρον κριθινον, ουκ επιχεει επ’ αυτο ελαιον, ουδε επιθησει επ’ αυτο λιβανον· εστι γαρ θυσια ζηλοτυπιας, θυσια μνημοσυνου, αναμιμνησκουσα αμαρτιαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και προσαξει αυτην ο ιερευς και στησει αυτην εναντι Κυριου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και ληψεται ο ιερευς υδωρ καθαρον ζων εν αγγειω οστρακινω και της γης της ουσης επι του εδαφους της σκηνης του μαρτυριου, και λαβων ο ιερευς εμβαλει εις το υδωρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και στησει ο ιερευς την γυναικα εναντι Κυριου και αποκαλυψει την κεφαλην της γυναικος και δωσει επι τας χειρας αυτης την θυσιαν του μνημοσυνου, την θυσιαν της ζηλοτυπιας, εν δε τη χειρι του ιερεως εσται το υδωρ του ελεγμου του επικαταρωμενου τουτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και ορκιει αυτην ο ιερευς, και ερει τη γυναικι· ει μη κεκοιμηται τις μετα σου, ει μη παραβεβηκας μιανθηναι υπο τον ανδρα τον σεαυτης, αθῴα ισθι απο του υδατος του ελεγμου του επικαταρωμενου τουτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| ει δε συ παραβεβηκας υπανδρος ουσα, η μεμιανσαι και εδωκε τις την κοιτην αυτου εν σοι, πλην του ανδρος σου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και ορκιει ο ιερευς την γυναικα εν τοις ορκοις της αρας ταυτης, και ερει ο ιερευς τη γυναικι· δῴη σε Κυριος εν αρα και ενορκιον εν μεσω του λαου σου, εν τω δουναι Κυριον τον μηρον σου διαπεπτωκοτα, και την κοιλιαν σου πεπρησμενην,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και εισελευσεται το υδωρ το επικαταρωμενον τουτο εις την κοιλιαν σου πρησαι γαστερα και διαπεσειν μηρον σου. και ερει η γυνη· γενοιτο, γενοιτο.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και γραψει ο ιερευς τας αρας ταυτας εις βιβλιον, και εξαλειψει εις το υδωρ του ελεγμου του επικαταρωμενου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ποτιει την γυναικα το υδωρ του ελεγμου του επικαταρωμενου, και εισελευσεται εις αυτην το υδωρ το επικαταρωμενον του ελεγμου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και ληψεται ο ιερευς εκ χειρος της γυναικος την θυσιαν της ζηλοτυπιας και επιθησει την θυσιαν εναντι Κυριου και προσοισει αυτην προς το θυσιαστηριον,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και δραξεται ο ιερευς απο της θυσιας το μνημοσυνον αυτης και ανοισει αυτο επι το θυσιαστηριον και μετα ταυτα ποτιει την γυναικα το υδωρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| και εσται, εαν η μεμιασμενη και ληθῃ λαθη τον ανδρα αυτης, και εισελευσεται εις αυτην το υδωρ του ελεγμου το επικαταρωμενον, και πρησθησεται την κοιλιαν, και διαπεσειται ο μηρος αυτης, και εσται η γυνη εις αραν τω λαω αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| εαν δε μη μιανθη η γυνη και καθαρα η, και αθῴα εσται και εκσπερματιει σπερμα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| ουτος ο νομος της ζηλοτυπιας, ω ἂν παραβη η γυνη υπανδρος ουσα και μιανθη·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| η ανθρωπος, ω εαν επελθῃ επ’ αυτον πνευμα ζηλωσεως και ζηλωσῃ την γυναικα αυτου, και στησῃ την γυναικα αυτου εναντι Κυριου, και ποιησῃ αυτη ο ιερευς παντα τον νομον τουτον·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| και αθωος εσται ο ανθρωπος απο αμαρτιας, και η γυνη εκεινη ληψεται την αμαρτιαν αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· ανηρ η γυνη, ὃς εαν μεγαλως ευξηται ευχην αφαγνισασθαι αγνειαν Κυριω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| απο οινου και σικερα αγνισθησεται και οξος εξ οινου και οξος εκ σικερα ου πιεται και οσα κατεργαζεται εκ σταφυλης ου πιεται και σταφυλην προσφατον και σταφιδα ου φαγεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| πασας τας ημερας της ευχης αυτου· απο παντων οσα γινεται εξ αμπελου, οινον απο στεμφυλων εως γιγαρτου ου φαγεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| πασας τας ημερας του αγνισμου ξυρον ουκ επελευσεται επι την κεφαλην αυτου, εως ἂν πληρωθωσιν αι ημεραι, οσας ηυξατο Κυριω· αγιος εσται τρεφων κομην τριχα κεφαλης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| πασας τας ημερας της ευχης Κυριω επι πασῃ ψυχη τετελευτηκυιᾳ ουκ εισελευσεται·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| επι πατρι και μητρι και επ’ αδελφω και επ’ αδελφη, ου μιανθησεται επ’ αυτοις αποθανοντων αυτων, οτι ευχη Θεου αυτου επ’ αυτω επι κεφαλης αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| πασας τας ημερας της ευχης αυτου αγιος εσται Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| εαν δε τις αποθανῃ επ’ αυτω εξαπινα, παραχρημα μιανθησεται η κεφαλη ευχης αυτου, και ξυρησεται την κεφαλην αυτου ᾗ ἂν ημερᾳ καθαρισθη· τη ημερᾳ τη εβδομῃ ξυρηθησεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και τη ημερᾳ τη ογδοῃ οισει δυο τρυγονας η δυο νεοσσους περιστερων προς τον ιερεα, επι τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και ποιησει ο ιερευς μιαν περι αμαρτιας και μιαν εις ολοκαυτωμα, και εξιλασεται περι αυτου ο ιερευς περι ων ημαρτε περι της ψυχης και αγιασει την κεφαλην αυτου εν εκεινῃ τη ημερᾳ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ᾗ ηγιασθη Κυριω, τας ημερας της ευχης, και προσαξει αμνον ενιαυσιον εις πλημμελειαν, και αι ημεραι αι προτεραι αλογοι εσονται, οτι εμιανθη η κεφαλη ευχης αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| Και ουτος ο νομος του ευξαμενου· ᾗ ἂν ημερᾳ πληρωσῃ ημερας ευχης αυτου, προσοισει αυτος παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου 14 και προσαξει το δωρον αυτου Κυριω αμνον ενιαυσιον αμωμον ενα εις ολοκαυτωσιν και αμναδα ενιαυσιαν μιαν αμωμον εις αμαρτιαν και κριον ενα αμωμον εις σωτηριον 15 και κανουν αζυμων σεμιδαλεως αρτους αναπεποιημενους εν ελαιω και λαγανα αζυμα κεχρισμενα εν ελαιω και θυσιαν αυτων και σπονδην αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και προσοισει ο ιερευς εναντι Κυριου και ποιησει το περι αμαρτιας αυτου και το ολοκαυτωμα αυτου17 και τον κριον ποιησει θυσιαν σωτηριου τω Κυριω επι τω κανω των αζυμων, και ποιησει ο ιερευς την θυσιαν αυτου και την σπονδην αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και ξυρησεται ο ηυγμενος παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου την κεφαλην της ευχης αυτου και επιθησει τας τριχας επι το πυρ, ο εστιν υπο την θυσιαν του σωτηριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και ληψεται ο ιερευς τον βραχιονα εφθον απο του κριου και αρτον ενα αζυμον απο του κανου και λαγανον αζυμον ἓν και επιθησει επι τας χειρας του ηυγμενου μετα το ξυρησασθαι αυτον την ευχην αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και προσοισει αυτα ο ιερευς επιθεμα εναντι Κυριου, αγιον εσται τω ιερει επι του στηθυνιου του επιθεματος και επι του βραχιονος του αφαιρεματος, και μετα ταυτα πιεται ο ηυγμενος οινον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| ουτος ο νομος του ευξαμενου, ὃς ἂν ευξηται Κυριω δωρον αυτου Κυριω περι της ευχης, χωρις ων ἂν ευρῃ η χειρ αυτου, κατα δυναμιν της ευχης αυτου, ἣν ἂν ευξηται κατα νομον αγνειας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| λαλησον ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου λεγων· ουτως ευλογησετε τους υιους ᾿Ισραηλ, λεγοντες αυτοις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| ευλογησαι σε Κυριος και φυλαξαι σε·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| επιφαναι Κυριος το προσωπον αυτου επι σε και ελεησαι σε·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| επαραι Κυριος το προσωπον αυτου επι σε και δωῃ σοι ειρηνην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και επιθησουσι το ονομα μου επι τους υιους ᾿Ισραηλ, και εγω Κυριος ευλογησω αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ εγενετο ᾗ ημερᾳ συνετελεσε Μωυσης, ωστε αναστησαι την σκηνην και εχρισεν αυτην και ηγιασεν αυτην και παντα τα σκευη αυτης και το θυσιαστηριον και παντα τα σκευη αυτου και εχρισεν αυτα και ηγιασεν αυτα,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και προσηνεγκαν οι αρχοντες ᾿Ισραηλ, δωδεκα αρχοντες οικων πατριων αυτων, ουτοι οι αρχοντες φυλων, ουτοι οι παρεστηκοτες επι της επισκοπης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ηνεγκαν το δωρον αυτων εναντι Κυριου, ἓξαμαξας λαμπηνικας και δωδεκα βοας, αμαξαν παρα δυο αρχοντων, και μοσχον παρα εκαστου, και προσηγαγον εναντιον της σκηνης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| λαβε παρ’ αυτων, και εσονται προς τα εργα τα λειτουργικα της σκηνης του μαρτυριου, και δωσεις αυτα τοις Λευιταις, εκαστω κατα την αυτου λειτουργιαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και λαβων Μωυσης τας αμαξας και τους βοας, εδωκεν αυτα τοις Λευιταις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και τας δυο αμαξας και τους τεσσαρας βοας εδωκε τοις υιοις Γεδσων κατα τας λειτουργιας αυτων 8 και τας τεσσαρας αμαξας και τους οκτω βοας εδωκε τοις υιοις Μεραρι κατα τας λειτουργιας αυτων, δια ᾿Ιθαμαρ υιου ᾿Ααρων του ιερεως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και τοις υιοις Κααθ ου δεδωκεν, οτι τα λειτουργηματα του αγιου εχουσιν· επ’ ωμων αρουσιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και προσηνεγκαν οι αρχοντες εις τον εγκαινισμον του θυσιαστηριου, εν τη ημερᾳ ᾗ εχρισεν αυτο, και προσηνεγκαν οι αρχοντες τα δωρα αυτων απεναντι του θυσιαστηριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· αρχων εις καθ’ ημεραν, αρχων καθ’ ημεραν προσοισουσι τα δωρα αυτων εις τον εγκαινισμον του θυσιαστηριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| Και ην ο προσφερων εν τη ημερᾳ τη πρωτῃ το δωρον αυτου Ναασσων υιος ᾿Αμιναδαβ, αρχων της φυλης ᾿Ιουδα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και προσηνεγκε το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο δωρον Ναασων υιου ᾿Αμιναδαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| τη ημερᾳ τη δευτερᾳ προσηνεγκε Ναθαναηλ υιος Σωγαρ, ο αρχων της φυλης ᾿Ισσαχαρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και προσηνεγκε το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον Ναθαναηλ υιου Σωγαρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| τη ημερᾳ τη τριτῃ αρχων των υιων Ζαβουλων ῾Ελιαβ υιος Χαιλων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε, τουτο το δωρον ῾Ελιαβ υιου Χαιλων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| τη ημερᾳ τη τεταρτῃ αρχων των υιων Ρουβην ῾Ελισουρ υιος Σεδιουρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε, τουτο το δωρον ῾Ελισουρ υιου Σεδιουρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| τη ημερᾳ τη πεμπτῃ αρχων των υιων Συμεων Σαλαμιηλ υιος Σουρισαδαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον Σαλαμιηλ υιου Σουρισαδαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| τη ημερᾳ τη εκτῃ αρχων των υιων Γαδ, ᾿Ελισαφ υιος Ραγουηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον ᾿Ελισαφ υιου Ραγουηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| τη ημερᾳ τη εβδομῃ αρχων των υιων ᾿Εφραιμ ᾿Ελισαμα υιος ᾿Εμιουδ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων, πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.51| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.52| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.53| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον ᾿Ελισαμα υιου ᾿Εμιουδ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.54| τη ημερᾳ τη ογδοῃ αρχων των υιων Μανασση Γαμαλιηλ υιος Φαδασσουρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.55| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.56| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.57| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.58| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.59| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον Γαμαλιηλ υιου Φαδασσουρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.60| τη ημερᾳ τη ενατῃ αρχων των υιων Βενιαμιν ᾿Αβιδαν υιος Γαδεωνι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.61| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.62| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.63| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.64| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.65| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον ᾿Αβιδαν υιου Γαδεωνι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.66| τη ημερῃ τη δεκατῃ αρχων των υιων Δαν ᾿Αχιεζερ υιος ᾿Αμισαδαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.67| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.68| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.69| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.70| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.71| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον ᾿Αχιεζερ υιου ᾿Αμισαδαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.72| τη ημερᾳ τη ενδεκατῃ αρχων των υιων ᾿Ασηρ, Φαγεηλ υιος ᾿Εχραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.73| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν, εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.74| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.75| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενιαυσιον ενα εις ολοκαυτωμα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.76| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.77| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον Φαγεηλ υιου ᾿Εχραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.78| τη ημερᾳ τη δωδεκατῃ αρχων των υιων Νεφθαλι ᾿Αχιρε υιος Αιναν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.79| το δωρον αυτου τρυβλιον αργυρουν εν, τριακοντα και εκατον ολκη αυτου, φιαλην μιαν αργυραν εβδομηκοντα σικλων κατα τον σικλον τον αγιον, αμφοτερα πληρη σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.80| θυΐσκην μιαν δεκα χρυσων πληρη θυμιαματος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.81| μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνον ενα ενιαυσιον εις ολοκαυτωμα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.82| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.83| και εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις δυο, κριους πεντε, τραγους πεντε, αμναδας ενιαυσιας πεντε. τουτο το δωρον ᾿Αχιρε υιου Αιναν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.84| ουτος ο εγκαινισμος του θυσιαστηριου, ᾗ ημερᾳ εχρισεν αυτο παρα των αρχοντων των υιων ᾿Ισραηλ· τρυβλια αργυρα δωδεκα, φιαλαι αργυραι δωδεκα, θυΐσκαι χρυσαι δωδεκα,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.85| τριακοντα και εκατον σικλων το τρυβλιον το ἓν και εβδομηκοντα σικλων η φιαλη η μια, παν το αργυριον των σκευων δισχιλιοι και τετρακοσιοι σικλοι, σικλοι εν τω σικλω τω αγιω·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.86| θυΐσκαι χρυσαι δωδεκα πληρεις θυμιαματος· παν το χρυσιον των θυισκων εικοσι και εκατον χρυσοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.87| πασαι αι βοες αι εις ολοκαυτωσιν μοσχοι δωδεκα, κριοι δωδεκα, αμνοι ενιαυσιοι δωδεκα και αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων· και χιμαροι εξ αιγων δωδεκα περι αμαρτιας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.88| πασαι αι βοες εις θυσιαν σωτηριου δαμαλεις εικοσιτεσσαρες, κριοι εξηκοντα, τραγοι εξηκοντα ενιαυσιοι, αμναδες εξηκοντα ενιαυσιοι αμωμοι. αυτη η εγκαινωσις του θυσιαστηριου, μετα το πληρωσαι τας χειρας αυτου και μετα το χρισαι αυτον,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.89| εν τω εισπορευεσθαι Μωυσην εις την σκηνην του μαρτυριου λαλησαι αυτω και ηκουσε την φωνην Κυριου λαλουντος προς αυτον ανωθεν του ιλαστηριου, ο εστιν επι της κιβωτου του μαρτυριου, ανα μεσον των δυο Χερουβιμ, και ελαλει προς αυτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| λαλησον τω ᾿Ααρων και ερεις προς αυτον· οταν επιτιθης τους λυχνους, εκ μερους κατα προσωπον της λυχνιας φωτιουσιν οι επτα λυχνοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και εποιησεν ουτως ᾿Ααρων· εκ του ενος μερους κατα προσωπον της λυχνιας εξηψε τους λυχνους αυτης, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και αυτη η κατασκευη της λυχνιας· στερεα χρυση, ο καυλος αυτης και τα κρινα αυτης, στερεα ολη· κατα το ειδος, ὃ εδειξε Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησε την λυχνιαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| λαβε τους Λευιτας εκ μεσου υιων ᾿Ισραηλ και αφαγνιεις αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ουτω ποιησεις αυτοις τον αγνισμον αυτων· περιρρανεις αυτους υδωρ αγνισμου, και επελευσεται ξυρον επι παν το σωμα αυτων, και πλυνουσι τα ιματια αυτων, και καθαροι εσονται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ληψονται μοσχον ενα εκ βοων και τουτου θυσιαν σεμιδαλιν αναπεποιημενην εν ελαιω, και μοσχον ενιαυσιον εκ βοων ληψῃ περι αμαρτιας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και προσαξεις τους Λευιτας εναντι της σκηνης του μαρτυριου και συναξεις πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ 10 και προσαξεις τους Λευιτας εναντι Κυριου, και επιθησουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ τας χειρας αυτων επι τους Λευιτας,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και αφοριει ᾿Ααρων τους Λευιτας αποδομα εναντι Κυριου παρα των υιων ᾿Ισραηλ, και εσονται ωστε εργαζεσθαι τα εργα Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| οι δε Λευιται επιθησουσι τας χειρας επι τας κεφαλας των μοσχων, και ποιησεις τον ενα περι αμαρτιας και τον ενα εις ολοκαυτωμα Κυριω εξιλασασθαι περι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και στησεις τους Λευιτας εναντι Κυριου και εναντι ᾿Ααρων και εναντι των υιων αυτου και αποδωσεις αυτους αποδομα εναντι Κυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και διαστελεις τους Λευιτας εκ μεσου υιων ᾿Ισραηλ, και εσονται εμοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και μετα ταυτα εισελευσονται οι Λευιται εργαζεσθαι τα εργα της σκηνης του μαρτυριου, και καθαριεις αυτους και αποδωσεις αυτους εναντι Κυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| οτι αποδομα αποδεδομενοι ουτοι μοι εισιν εκ μεσου υιων ᾿Ισραηλ· αντι των διανοιγοντων πασαν μητραν πρωτοτοκων παντων εκ των υιων ᾿Ισραηλ ειληφα αυτους εμοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| οτι εμοι παν πρωτοτοκον εν υιοις ᾿Ισραηλ απο ανθρωπων εως κτηνους· ᾗ ημερᾳ επαταξα παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτου, ηγιασα αυτους εμοι 18 και ελαβον τους Λευιτας αντι παντος πρωτοτοκου εν υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και απεδωκα τους Λευιτας αποδομα δεδομενους ᾿Ααρων και τοις υιοις αυτου εκ μεσου υιων ᾿Ισραηλ εργαζεσθαι τα εργα των υιων ᾿Ισραηλ εν τη σκηνη του μαρτυριου και εξιλασκεσθαι περι των υιων ᾿Ισραηλ, και ουκ εσται εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ προσεγγιζων προς τα αγια.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και εποιησε Μωυσης και ᾿Ααρων και πασα η συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ τοις Λευιταις καθα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση περι των Λευιτων, ουτως εποιησαν αυτοις οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ηγνισαντο οι Λευιται και επλυναντο τα ιματια, και απεδωκεν αυτους ᾿Ααρων αποδομα εναντι Κυριου, και εξιλασατο περι αυτων ᾿Ααρων αφαγνισασθαι αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και μετα ταυτα εισηλθον οι Λευιται λειτουργειν την λειτουργιαν αυτων εν τη σκηνη του μαρτυριου εναντι ᾿Ααρων και εναντι των υιων αυτου· καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση περι των Λευιτων, ουτως εποιησαν αυτοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| τουτο εστι το περι των Λευιτων· απο πεντε και εικοσαετους και επανω εισελευσονται ενεργειν εν τη σκηνη του μαρτυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και απο πεντηκονταετους αποστησεται απο της λειτουργιας και ουκ εργαται ετι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και λειτουργησει ο αδελφος αυτου εν τη σκηνη του μαρτυριου φυλασσειν φυλακας, εργα δε ουκ εργαται. ουτως ποιησεις τοις Λευιταις εν ταις φυλακαις αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην εν τη ερημω Σινα εν τω ετει τω δευτερω, εξελθοντων αυτων εκ γης Αιγυπτου εν τω μηνι τω πρωτω, λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| ειπον και ποιειτωσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το πασχα καθ’ ωραν αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερα του μηνος του πρωτου προς εσπεραν ποιησεις αυτο κατα καιρους, κατα τον νομον αυτου και κατα την συγκρισιν αυτου ποιησεις αυτο.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και ελαλησε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ ποιησαι το πασχα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| εναρχομενου τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος εν τη ερημω του Σινα, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| Και παρεγενοντο οι ανδρες, οἳ ησαν ακαθαρτοι επι ψυχη ανθρωπου, και ουκ ηδυναντο ποιησαι το πασχα εν τη ημερᾳ εκεινῃ. και προσηλθον εναντιον Μωυση και ᾿Ααρων εν εκεινῃ τη ημερᾳ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και ειπαν οι ανδρες εκεινοι προς αυτον· ημεις ακαθαρτοι επι ψυχη ανθρωπου, μη ουν υστερησωμεν προσενεγκαι το δωρον Κυριω κατα καιρον αυτου εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ; 8 και ειπε προς αυτους Μωυσης· στητε αυτου, και ακουσομαι τι εντελειται Κυριος περι υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· ανθρωπος ανθρωπος, ὃς εαν γενηται ακαθαρτος επι ψυχη ανθρωπου, η εν οδω μακραν υμιν, η εν ταις γενεαις υμων, και ποιησει το πασχα Κυριω·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| εν τω μηνι τω δευτερω, εν τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ, το προς εσπεραν ποιησουσιν αυτο, επ’ αζυμων και πικριδων φαγονται αυτο,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| ου καταλειψουσιν απ’ αυτου εις το πρωΐ, και οστουν ου συντριψουσιν απ’ αυτου· κατα τον νομον του πασχα ποιησουσιν αυτο.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ανθρωπος, ὃς εαν καθαρος η και εν οδω μακραν ουκ εστι και υστερησῃ ποιησαι το πασχα, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ του λαου αυτης, οτι το δωρον Κυριω ου προσηνεγκε κατα τον καιρον αυτου, αμαρτιαν αυτου ληψεται ο ανθρωπος εκεινος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| εαν δε προσελθῃ προς υμας προσηλυτος εν τη γη υμων και ποιησῃ το πασχα Κυριω, κατα τον νομον του πασχα και κατα την συνταξιν αυτου ποιησει αυτο· νομος εις εσται υμιν και τω προσηλυτω και τω αυτοχθονι της γης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| Και τη ημερᾳ, ᾗ εσταθη η σκηνη, εκαλυψεν η νεφελη την σκηνην, τον οικον του μαρτυριου· και το εσπερας ην επι της σκηνης ως ειδος πυρος εως πρωΐ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| ουτως εγινετο διαπαντος· η νεφελη εκαλυπτεν αυτην ημερας και ειδος πυρος την νυκτα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και ηνικα ανεβη η νεφελη απο της σκηνης, και μετα ταυτα απηραν οι υιοι ᾿Ισραηλ· και εν τω τοπω, ου ἂν εστη η νεφελη, εκει παρενεβαλον οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| δια προσταγματος Κυριου παρεμβαλουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ και δια προσταγματος Κυριου απαρουσι· πασας τας ημερας, εν αις σκιαζει η νεφελη επι της σκηνης, παρεμβαλουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και οταν εφελκηται η νεφελη επι της σκηνης ημερας πλειους, και φυλαξονται οι υιοι ᾿Ισραηλ την φυλακην του Θεου και ου μη εξαρωσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και εσται οταν σκεπαζῃ η νεφελη ημερας αριθμω επι της σκηνης, δια φωνης Κυριου παρεμβαλουσι, και δια προσταγματος Κυριου απαρουσι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και εσται οταν γενηται η νεφελη αφ’ εσπερας εως πρωΐ και αναβη η νεφελη το πρωΐ, και απαρουσιν ημερας η νυκτος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| μηνος ημερας πλεοναζουσης της νεφελης σκιαζουσης επ’ αυτης παρεμβαλουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ, και ου μη απαρωσιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| οτι δια προσταγματος Κυριου απαρουσι, την φυλακην Κυριου εφυλαξαντο δια προσταγματος Κυριου εν χειρι Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| ποιησον σεαυτω δυο σαλπιγγας αργυρας, ελατας ποιησεις αυτας, και εσονται σοι ανακαλειν την συναγωγην και εξαιρειν τας παρεμβολας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και σαλπιεις εν αυταις και συναχθησεται πασα η συναγωγη επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| εαν δε εν μια σαλπισωσι, προσελευσονται προς σε παντες οι αρχοντες αρχηγοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και σαλπιειτε σημασιαν, και εξαρουσιν αι παρεμβολαι αι παρεμβαλλουσαι ανατολας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και σαλπιειτε σημασιαν δευτεραν, και εξαρουσιν αι παρεμβολαι αι παρεμβαλλουσαι λιβα· και σαλπιειτε σημασιαν τριτην, και εξαρουσιν αι παρεμβολαι αι παρεμβαλλουσαι παρα θαλασσαν· και σαλπιειτε σημασιαν τεταρτην, και εξαρουσιν αι παρεμβολαι αι παρεμβαλλουσαι προς βορραν· σημασια σαλπιουσιν εν τη εξαρσει αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και οταν συναγαγητε την συναγωγην, σαλπιειτε και ου σημασιᾳ 8 και οι υιοι ᾿Ααρων οι ιερεις σαλπιουσι ταις σαλπιγξι, και εσται υμιν νομιμον αιωνιον εις τας γενεας υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| εαν δε εξελθητε εις πολεμον εν τη γη υμων προς τους υπεναντιους τους ανθεστηκοτας υμιν, και σημανειτε ταις σαλπιγξι και αναμνησθησεσθε εναντι Κυριου και διασωθησεσθε απο των εχθρων υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εν ταις ημεραις της ευφροσυνης υμων και εν ταις εορταις υμων και εν ταις νουμηνιαις υμων σαλπιειτε ταις σαλπιγξιν επι τοις ολοκαυτωμασι και επι ταις θυσιαις των σωτηριων υμων, και εσται υμιν αναμνησις εναντι του Θεου υμων· εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| Και εγενετο εν τω ενιαυτω τω δευτερω εν τω μηνι τω δευτερω εικαδι του μηνος ανεβη η νεφελη απο της σκηνης του μαρτυριου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και εξηραν οι υιοι ᾿Ισραηλ συν απαρτιαις αυτων εν τη ερημω Σινα, και εστη η νεφελη εν τη ερημω του Φαραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και εξηραν πρωτοι δια φωνης Κυριου εν χειρι Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και εξηραν ταγμα παρεμβολης υιων ᾿Ιουδα πρωτοι συν δυναμει αυτων· και επι της δυναμεως αυτων Ναασσων υιος ᾿Αμιναδαβ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και επι της δυναμεως φυλης υιων ᾿Ισσαχαρ Ναθαναηλ υιος Σωγαρ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και επι της δυναμεως φυλης υιων Ζαβουλων ᾿Ελιαβ υιος Χαιλων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και καθελουσι την σκηνην και εξαρουσιν οι υιοι Γεδσων και οι υιοι Μεραρι, οι αιροντες την σκηνην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και εξηραν ταγμα παρεμβολης Ρουβην συν δυναμει αυτων· και επι της δυναμεως αυτων ᾿Ελισουρ υιος Σεδιουρ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και επι της δυναμεως φυλης Συμεων, Σαλαμιηλ υιος Σουρισαδαι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και επι της δυναμεως φυλης υιων Γαδ ᾿Ελισαφ ο του Ραγουηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και εξαρουσιν υιοι Κααθ αιροντες τα αγια και στησουσι την σκηνην, εως παραγενωνται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και εξαρουσι ταγμα παρεμβολης ᾿Εφραΐμ συν δυναμει αυτων· και επι της δυναμεως αυτων ᾿Ελισαμα υιος Σεμιουδ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και επι της δυναμεως φυλης υιων Μανασση Γαμαλιηλ ο του Φαδασσουρ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και επι της δυναμεως φυλης υιων Βενιαμιν ᾿Αβιδαν ο του Γαδεωνι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και εξαρουσι ταγμα παρεμβολης υιων Δαν, εσχατοι πασων των παρεμβολων, συν δυναμει αυτων· και επι της δυναμεως αυτων ᾿Αχιεζερ ο του ᾿Αμισαδαΐ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και επι της δυναμεως φυλης υιων ᾿Ασηρ Φαγεηλ υιος ᾿Εχραν,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και επι της δυναμεως φυλης υιων Νεφθαλι ᾿Αχιρε υιος Αιναν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| αυται αι στρατιαι υιων ᾿Ισραηλ, και εξηραν συν δυναμει αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| Και ειπε Μωυσης τω ᾿Οβαβ υιω Ραγουηλ τω Μαδιανιτῃ τω γαμβρω Μωυση· εξαιρομεν ημεις εις τον τοπον ὃν ειπε Κυριος, τουτον δωσω υμιν· δευρο μεθ’ ημων, και ευ σε ποιησομεν, οτι Κυριος ελαλησε καλα περι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| και ειπε προς αυτον· ου πορευσομαι, αλλα εις την γην μου και εις την γενεαν μου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και ειπε· μη εγκαταλιπῃς ημας, ου ενεκεν ησθα μεθ’ ημων εν τη ερημω, και εσῃ εν ημιν πρεσβυτης·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| και εσται εαν πορευθης μεθ’ ημων, και εσται τα αγαθα εκεινα, οσα ἂν αγαθοποιησῃ Κυριος ημας, και ευ σε ποιησομεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| Και εξηραν εκ του ορους Κυριου οδον τριων ημερων, και η κιβωτος της διαθηκης Κυριου προεπορευετο προτερα αυτων οδον τριων ημερων κατασκεψασθαι αυτοις αναπαυσιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και εγενετο εν τω εξαιρειν την κιβωτον και ειπε Μωυσης· εξεγερθητι, Κυριε, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι σου, φυγετωσαν παντες οι μισουντες σε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.35| και εν τη καταπαυσει ειπεν· επιστρεφε, Κυριε, χιλιαδας μυριαδας εν τω ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.36| και η νεφελη εγενετο σκιαζουσα επ’ αυτοις ημερας εν τω εξαιρειν αυτους εκ της παρεμβολης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ην ο λαος γογγυζων πονηρα εναντι Κυριου, και ηκουσε Κυριος και εθυμωθη οργη, και εξεκαυθη εν αυτοις πυρ παρα Κυριου και κατεφαγε μερος τι της παρεμβολης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και εκεκραξεν ο λαος προς Μωυσην, και ηυξατο Μωυσης προς Κυριον, και εκοπασε το πυρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και εκληθη το ονομα του τοπου εκεινου ᾿Εμπυρισμος, οτι εξεκαυθη εν αυτοις παρα Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| Και ο επιμικτος ο εν αυτοις επεθυμησεν επιθυμιαν, και καθισαντες εκλαιον και οι υιοι ᾿Ισραηλ και ειπαν· τις ημας ψωμιει κρεα; 5 εμνησθημεν τους ιχθυας, ους ησθιομεν εν Αιγυπτω δωρεαν, και τους σικυους και τους πεπονας και τα πρασα και τα κρομμυα και τα σκορδα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| νυνι δε η ψυχη ημων καταξηρος, ουδεν πλην εις το μαννα οι οφθαλμοι ημων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| το δε μαννα ωσει σπερμα κοριου εστι, και το ειδος αυτου ειδος κρυσταλλου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και διεπορευετο ο λαος και συνελεγον και ηληθον αυτο εν τω μυλω και ετριβον εν τη θυΐᾳ και ηψουν αυτο εν τη χυτρᾳ και εποιουν αυτο εγκρυφιας, και ην η ηδονη αυτου ωσει γευμα εγκρις εξ ελαιου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και οταν κατεβη η δροσος επι την παρεμβολην νυκτος, κατεβαινε το μαννα επ’ αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και ηκουσε Μωυσης κλαιοντων αυτων κατα δημους αυτων, εκαστον επι της θυρας αυτου· και εθυμωθη οργη Κυριος σφοδρα, και εναντι Μωυση ην πονηρον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και ειπε Μωυσης προς Κυριον· ινατι εκακωσας τον θεραποντα σου, και διατι ουχ ευρηκα χαριν εναντιον σου, επιθειναι την ορμην του λαου τουτου επ’ εμε; 12 μη εγω εν γαστρι ελαβον παντα τον λαον τουτον, η εγω ετεκον αυτους, οτι λεγεις μοι, λαβε αυτον εις τον κολπον σου, ωσει αραι τιθηνος τον θηλαζοντα, εις την γην ἣν ωμοσας τοις πατρασιν αυτων; 13 ποθεν μοι κρεα δουναι παντι τω λαω τουτω; οτι κλαιουσιν επ’ εμοι, λεγοντες· δος ημιν κρεα, ινα φαγωμεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| ου δυνησομαι εγω μονος φερειν τον λαον τουτον, οτι βαρυτερον μοι εστι το ρημα τουτο.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| ει δ’ ουτω συ ποιεις μοι, αποκτεινον με αναιρεσει, ει ευρηκα ελεος παρα σοι, ινα μη ιδω την κακωσιν μου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· συναγαγε μοι εβδομηκοντα ανδρας απο των πρεσβυτερων ᾿Ισραηλ, ους αυτος συ οιδας, οτι ουτοι εισι πρεσβυτεροι του λαου και γραμματεις αυτων. και αξεις αυτους προς την σκηνην του μαρτυριου, και στησονται εκει μετα σου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και καταβησομαι και λαλησω εκει μετα σου και αφελω απο του πνευματος του επι σοι και επιθησω επ’ αυτους, και συναντιληψονται μετα σου την ορμην του λαου, και ουκ οισεις αυτους συ μονος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και τω λαω ερεις· αγνισασθε εις αυριον, και φαγεσθε κρεα, οτι εκλαυσατε εναντι Κυριου λεγοντες· τις ημας ψωμιει κρεα; οτι καλον ημιν εστιν εν Αιγυπτω. και δωσει Κυριος υμιν φαγειν κρεα, και φαγεσθε κρεα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| ουχ ημεραν μιαν φαγεσθε, ουδε δυο, ουδε πεντε ημερας, ουδε δεκα ημερας, ουδε εικοσιν ημερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| εως μηνος ημερων φαγεσθε, εως ἂν εξελθῃ εκ των μυκτηρων υμων. και εσται υμιν εις χολεραν, οτι ηπειθησατε Κυριω, ος εστιν εν υμιν, και εκλαυσατε εναντιον αυτου λεγοντες· ινατι ημιν εξελθειν εξ Αιγυπτου; 21 και ειπε Μωυσης· εξακοσιαι χιλιαδες πεζων ο λαος, εν οις ειμι εν αυτοις. και συ ειπας, κρεα δωσω αυτοις φαγειν, και φαγονται μηνα ημερων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| μη προβατα και βοες σφαγησονται αυτοις, και αρκεσει αυτοις; η παν το οψος της θαλασσης συναχθησεται αυτοις, και αρκεσει αυτοις; 23 και ειπε Κυριος προς Μωυσην· μη χειρ Κυριου ουκ εξαρκεσει; ηδη γνωσῃ ει επικαταληψεται σε ο λογος μου η ου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και εξηλθε Μωυσης και ελαλησε προς τον λαον τα ρηματα Κυριου και συνηγαγεν εβδομηκοντα ανδρας απο των πρεσβυτερων του λαου και εστησεν αυτους κυκλω της σκηνης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και κατεβη Κυριος εν νεφελῃ και ελαλησε προς αυτον· και παρειλατο απο του πνευματος του επ’ αυτω και επεθηκεν επι τους εβδομηκοντα ανδρας τους πρεσβυτερους· ως δε επανεπαυσατο πνευμα επ’ αυτους, και επροφητευσαν και ουκ ετι προσεθεντο.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| και κατελειφθησαν δυο ανδρες εν τη παρεμβολη, ονομα τω ενι ῾Ελδαδ και ονομα τω δευτερω Μωδαδ, και επανεπαυσατο επ’ αυτους πνευμα· και ουτοι ησαν των καταγεγραμμενων και ουκ ηλθον προς την σκηνην· και επροφητευσαν εν τη παρεμβολη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| και προσδραμων ο νεανισκος απηγγειλε Μωυση και ειπε λεγων· ῾Ελδαδ και Μωδαδ προφητευουσιν εν τη παρεμβολη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και αποκριθεις ᾿Ιησους ο του Ναυη ο παρεστηκως Μωυση, ο εκλεκτος, ειπε· κυριε Μωυση, κωλυσον αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| και ειπε Μωυσης αυτω· μη ζηλοις εμε; και τις δῴη παντα τον λαον Κυριου προφητας, οταν δω Κυριος το πνευμα αυτου επ’ αυτους; 30 και απηλθε Μωυσης εις την παρεμβολην αυτος και οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| και πνευμα εξηλθε παρα Κυριου και εξεπερασεν ορτυγομητραν απο της θαλασσης και επεβαλεν επι την παρεμβολην οδον ημερας εντευθεν και οδον ημερας εντευθεν, κυκλω της παρεμβολης, ωσει διπηχυ απο της γης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και αναστας ο λαος ολην την ημεραν και ολην την νυκτα και ολην την ημεραν την επαυριον και συνηγαγον την ορτυγομητραν, ο το ολιγον, συνηγαγε δεκα κορους, και εψυξαν εαυτοις ψυγμους κυκλω της παρεμβολης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| τα κρεα ετι ην εν τοις οδουσιν αυτων πρινη εκλειπειν, και Κυριος εθυμωθη εις τον λαον, και επαταξε Κυριος τον λαον πληγην μεγαλην σφοδρα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| και εκληθη το ονομα του τοπου εκεινου Μνηματα της επιθυμιας, οτι εκει εθαψαν τον λαον τον επιθυμητην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| ᾿Απο Μνηματων επιθυμιας εξηρεν ο λαος εις ᾿Ασηρωθ, και εγενετο ο λαος εν ᾿Ασηρωθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ελαλησε Μαριαμ και ᾿Ααρων κατα Μωυση, ενεκεν της γυναικος της Αιθιοπισσης ἣν ελαβε Μωυσης, οτι γυναικα Αιθιοπισσαν ελαβε,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και ειπαν· μη Μωυση μονω λελαληκε Κυριος; ουχι και ημιν ελαλησε; και ηκουσε Κυριος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και ο ανθρωπος Μωυσης πραΰς σφοδρα παρα παντας τους ανθρωπους τους οντας επι της γης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ειπε Κυριος παραχρημα προς Μωυσην και ᾿Ααρων και Μαριαμ· εξελθετε υμεις οι τρεις εις την σκηνην του μαρτυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και εξηλθον οι τρεις εις την σκηνην του μαρτυριου. και κατεβη Κυριος εν στυλω νεφελης και εστη επι της θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και εκληθησαν ᾿Ααρων και Μαριαμ και εξηλθοσαν αμφοτεροι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ειπε προς αυτους· ακουσατε των λογων μου· εαν γενηται προφητης υμων Κυριω, εν οραματι αυτω γνωσθησομαι και εν υπνω λαλησω αυτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ουχ ουτως ο θεραπων μου Μωυσης· εν ολω τω οικω μου πιστος εστι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| στομα κατα στομα λαλησω αυτω, εν ειδει και ου δι’ αινιγματων, και την δοξαν Κυριου ειδε· και διατι ουκ εφοβηθητε καταλαλησαι κατα του θεραποντος μου Μωυση; 9 και οργη θυμου Κυριου επ’ αυτοις, και απηλθε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και η νεφελη απεστη απο της σκηνης, και ιδου Μαριαμ λεπρωσα ωσει χιων· και επεβλεψεν ᾿Ααρων επι Μαριαμ, και ιδου λεπρωσα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και ειπεν ᾿Ααρων προς Μωυσην· δεομαι, κυριε, μη συνεπιθη ημιν αμαρτιαν, διοτι ηγνοησαμεν καθ’ οτι ημαρτομεν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| μη γενηται ωσει ισον θανατω, ωσει εκτρωμα εκπορευομενον εκ μητρας μητρος και κατεσθιει το ημισυ των σαρκων αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και εβοησε Μωυσης προς Κυριον λεγων· ο Θεος δεομαι σου, ιασαι αυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ει ο πατηρ αυτης πτυων ενεπτυσεν εις το προσωπον αυτης, ουκ εντραπησεται επτα ημερας; αφορισθητω επτα ημερας εξω της παρεμβολης και μετα ταυτα εισελευσεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και αφωρισθη Μαριαμ εξω της παρεμβολης επτα ημερας· και ο λαος ουκ εξηρεν, εως εκαθαρισθη Μαριαμ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ μετα ταυτα εξηρεν ο λαος εξ ᾿Ασηρωθ, και παρενεβαλον εν τη ερημω του Φαραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| αποστειλον σεαυτω ανδρας, και κατασκεψασθωσαν την γην των Χαναναιων, ἣν εγω διδωμι τοις υιοις ᾿Ισραηλ εις κατασχεσιν, ανδρα ενα κατα φυλην, κατα δημους πατριων αυτων αποστελεις αυτους, παντα αρχηγον εξ αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και εξαπεστειλεν αυτους Μωυσης εκ της ερημου Φαραν δια φωνης Κυριου· παντες ανδρες αρχηγοι υιων ᾿Ισραηλ ουτοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και ταυτα τα ονοματα αυτων· της φυλης Ρουβην Σαμουηλ υιος Ζαχουρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| της φυλης Συμεων Σαφατ υιος Σουρι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| της φυλης ᾿Ιουδα Χαλεφ υιος ᾿Ιεφοννη·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| της φυλης ᾿Ισσαχαρ ᾿Ιλααλ υιος ᾿Ιωσηφ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| της φυλης ᾿Εφραιμ Αυση υιος Ναυη·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| της φυλης Βενιαμιν Φαλτι υιος Ραφου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| της φυλης Ζαβουλων Γουδιηλ υιος Σουδι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| της φυλης ᾿Ιωσηφ των υιων Μανασση, Γαδι υιος Σουσι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| της φυλης Δαν ᾿Αμιηλ υιος Γαμαλι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| της φυλης ᾿Ασηρ Σαθουρ υιος Μιχαηλ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| της φυλης Νεφθαλι Ναβι υιος Σαβι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| της φυλης Γαδ Γουδιηλ υιος Μακχι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| ταυτα τα ονοματα των ανδρων, ους απεστειλε Μωυσης κατασκεψασθαι την γην. και επωνομασε Μωυσης τον Αυση υιον Ναυη ᾿Ιησουν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και απεστειλεν αυτους Μωυσης κατασκεψασθαι την γην Χανααν και ειπε προς αυτους· αναβητε ταυτῃ τη ερημω και αναβησεσθε εις το ορος,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και οψεσθε την γην, τις εστι, και τον λαον τον εγκαθημενον επ’ αυτης, ει ισχυρος εστιν η ασθενης, ει ολιγοι εισιν η πολλοι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και τις η γη, εις ἣν ουτοι εγκαθηνται επ’ αυτης, ει καλη εστιν η πονηρα· και τινες αι πολεις, ας ουτοι κατοικουσιν εν αυταις, ει εν τειχηρεσιν η εν ατειχιστοις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και τις η γη, ει πιων η παρειμενη, ει εστιν εν αυτη δενδρα η ου· και προσκαρτερησαντες ληψεσθε απο των καρπων της γης. και αι ημεραι ημεραι εαρος, προδρομοι σταφυλης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και αναβαντες κατεσκεψαντο την γην απο της ερημου Σιν εως Ροοβ, εισπορευομενων Αιμαθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| και ανεβησαν κατα την ερημον και απηλθον εως Χεβρων, και εκει ᾿Αχιμαν και Σεσσι και Θελαμι, γενεαι ᾿Εναχ· και Χεβρων επτα ετεσιν ᾠκοδομηθη προ του Τανιν Αιγυπτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και ηλθοσαν εως Φαραγγος βοτρυος, και κατεσκεψαντο αυτην· και εκοψαν εκειθεν κλημα και βοτρυν σταφυλης ενα επ’ αυτου και ηραν αυτον επ’ αναφορευσι και απο των ροων, και απο των συκων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και τον τοπον εκεινον επωνομασαν Φαραγξ βοτρυος δια τον βοτρυν, ὃν εκοψαν εκειθεν οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| Και απεστρεψαν εκειθεν κατασκεψαμενοι την γην μετα τεσσαρακοντα ημερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| και πορευθεντες ηλθον προς Μωυσην και ᾿Ααρων και προς πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ, εις την ερημον Φαραν Καδης και απεκριθησαν αυτοις ρημα και πασῃ συναγωγη και εδειξαν τον καρπον της γης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| και διηγησαντο αυτω και ειπαν· ηλθαμεν εις την γην, εις ἣν απεστειλας ημας, γην ρεουσαν γαλα και μελι, και ουτος ο καρπος αυτης·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| αλλ’ η οτι θρασυ το εθνος το κατοικουν επ’ αυτης, και αι πολεις οχυραι τετειχισμεναι μεγαλαι σφοδρα, και την γενεαν ᾿Εναχ εωρακαμεν εκει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.30| και ᾿Αμαληκ κατοικει εν τη γη τη προς νοτον, και ο Χετταιος και ο Ευαιος και ο ᾿Ιεβουσαιος και ο ᾿Αμορραιος κατοικει εν τη ορεινη, και ο Χαναναιος κατοικει παρα θαλασσαν και παρα τον ᾿Ιορδανην ποταμον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| και κατεσιωπησε Χαλεβ τον λαον προς Μωυσην και ειπεν αυτω· ουχι, αλλα αναβαντες αναβησομεθα και κατακληρονομησομεν αυτην, οτι δυνατοι δυνησομεθα προς αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.32| και οι ανθρωποι οι συναναβαντες μετ’ αυτου ειπαν· ουκ αναβαινομεν, οτι ου μη δυνωμεθα αναβηναι προς το εθνος, οτι ισχυροτερον ημων εστι μαλλον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.33| και εξηνεγκαν εκστασιν της γης, ἣν κατεσκεψαντο αυτην προς τους υιους ᾿Ισραηλ, λεγοντες· την γην, ἣν παρηλθομεν αυτην κατασκεψασθαι, γη κατεσθουσα τους κατοικουντας επ’ αυτης εστι· και πας ο λαος, ὃν εωρακαμεν εν αυτη, ανδρες υπερμηκεις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.34| και εκει εωρακαμεν τους γιγαντας και ημεν ενωπιον αυτων ωσει ακριδες, αλλα και ουτως ημεν ενωπιον αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ αναλαβουσα πασα η συναγωγη ενεδωκε φωνην, και εκλαιεν ο λαος ολην την νυκτα εκεινην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και διεγογγυζον επι Μωυσην και ᾿Ααρων παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ, και ειπαν προς αυτους πασα η συναγωγη· οφελον απεθανομεν εν τη Αιγυπτω, η εν τη ερημω ταυτῃ ει απεθανομεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και ινατι Κυριος εισαγει ημας εις την γην ταυτην πεσειν εν πολεμω; αι γυναικες ημων και τα παιδια εσονται εις διαρπαγην· νυν ουν βελτιον ημιν εστιν αποστραφηναι εις Αιγυπτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και ειπαν ετερος τω ετερω· δωμεν αρχηγον και αποστρεψωμεν εις Αιγυπτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και επεσε Μωυσης και ᾿Ααρων επι προσωπον εναντιον πασης συναγωγης υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| ᾿Ιησους δε ο του Ναυη και Χαλεβ ο του ᾿Ιεφοννη, των κατασκεψαμενων την γην, διερρηξαν τα ιματια αυτων 7 και ειπαν προς πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ λεγοντες· η γη, ἣν κατεσκεψαμεθα αυτην, αγαθη εστι σφοδρα σφοδρα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| ει αιρετιζει ημας Κυριος, εισαξει ημας εις την γην ταυτην και δωσει αυτην ημιν, γη ητις εστι ρεουσα γαλα και μελι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| αλλα απο του Κυριου μη αποσταται γινεσθε· υμεις δε μη φοβηθητε τον λαον της γης, οτι καταβρωμα ημιν εστιν· αφεστηκε γαρ ο καιρος απ’ αυτων, ο δε Κυριος εν ημιν· μη φοβηθητε αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και ειπε πασα η συναγωγη καταλιθοβολησαι αυτους εν λιθοις. και η δοξα Κυριου ωφθη εν τη νεφελῃ επι της σκηνης του μαρτυριου πασι τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· εως τινος παροξυνει με ο λαος ουτος και εως τινος ου πιστευουσι μοι επι πασι τοις σημειοις, οις εποιησα εν αυτοις; 12 παταξω αυτους θανατω και απολω αυτους και ποιησω σε και τον οικον του πατρος σου εις εθνος μεγα και πολυ μαλλον η τουτο.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και ειπε Μωυσης προς Κυριον· και ακουσεται Αιγυπτος, οτι ανηγαγες τη ισχυι σου τον λαον τουτον εξ αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| αλλα και παντες οι κατοικουντες επι της γης ταυτης ακηκοασιν, οτι συ ει Κυριος εν τω λαω τουτω, οστις οφθαλμοις κατ’ οφθαλμους οπταζῃ, Κυριε, και η νεφελη σου εφεστηκεν επ’ αυτων, και εν στυλω νεφελης συ πορευῃ προτερος αυτων την ημεραν και εν στυλω πυρος την νυκτα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και εκτριψεις τον λαον τουτον ωσει ανθρωπον ενα, και ερουσι τα εθνη, οσοι ακηκοασι το ονομα σου, λεγοντες·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| παρα το μη δυνασθαι Κυριον εισαγαγειν τον λαον τουτον εις την γην, ἣν ωμοσεν αυτοις, κατεστρωσεν αυτους εν τη ερημω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και νυν υψωθητω η ισχυς, Κυριε, ὃν τροπον ειπας λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| Κυριος μακροθυμος και πολυελεος και αληθινος, αφαιρων ανομιας και αδικιας και αμαρτιας, και καθαρισμω ου καθαριει τον ενοχον αποδιδους αμαρτιας πατερων επι τεκνα εως τριτης και τεταρτης γενεας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| αφες την αμαρτιαν τω λαω τουτω κατα το μεγα ελεος σου, καθαπερ ιλεως εγενου αυτοις απ’ Αιγυπτου εως του νυν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ιλεως αυτοις ειμι κατα το ρημα σου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| αλλα ζω εγω και ζων το ονομα μου και εμπλησει η δοξα Κυριου πασαν την γην,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| οτι παντες οι ανδρες οι ορωντες την δοξαν μου και τα σημεια, α εποιησα εν Αιγυπτω και εν τη ερημω, και επειρασαν με τουτο δεκατον, και ουκ εισηκουσαν της φωνης μου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| η μην ουκ οψονται την γην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν αυτων, αλλ’ η τα τεκνα αυτων, α εστι μετ’ εμου ωδε, οσοι ουκ οιδασιν αγαθον ουδε κακον, πας νεωτερος απειρος, τουτοις δωσω την γην, παντες δε οι παροξυναντες με ουκ οψονται αυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| ο δε παις μου Χαλεβ, οτι πνευμα ετερον εν αυτω και επηκολουθησε μοι, εισαξω αυτον εις την γην, εις ἣν εισηλθεν εκει, και το σπερμα αυτου κληρονομησει αυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| ο δε ᾿Αμαληκ και ο Χαναναιος κατοικουσιν εν τη κοιλαδι· αυριον επιστραφητε και απαρατε υμεις εις την ερημον, οδον θαλασσαν ερυθραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| εως τινος την συναγωγην την πονηραν ταυτην; α αυτοι γογγυζουσιν εναντιον μου, την γογγυσιν των υιων ᾿Ισραηλ, ἣν εγογγυσαν περι υμων, ακηκοα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28|ειπον αυτοις· ζω εγω, λεγει Κυριος, η μην ὃν τροπον λελαληκατε εις τα ωτα μου, ουτω ποιησω υμιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| εν τη ερημω ταυτῃ πεσειται τα κωλα υμων, και πασα η επισκοπη υμων και οι κατηριθμημενοι υμων απο εικοσαετους και επανω, οσοι εγογγυζον επ’ εμοι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| ει υμεις εισελευσεσθε εις την γην, εφ’ ἣν εξετεινα την χειρα μου κατασκηνωσαι υμας επ’ αυτης, αλλ’ η Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη και ᾿Ιησους ο του Ναυη·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| και τα παιδια, α ειπατε εν διαρπαγη εσεσθαι, εισαξω αυτους εις την γην, και κληρονομησουσι την γην, ἣν υμεις απεστητε απ’ αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| και τα κωλα υμων πεσειται εν τη ερημω ταυτῃ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.33| οι δε υιοι υμων εσονται νεμομενοι εν τη ερημω τεσσαρακοντα ετη και ανοισουσι την πορνειαν υμων, εως ἂν αναλωθη τα κωλα υμων εν τη ερημω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.34| κατα τον αριθμον των ημερων, οσας κατεσκεψασθε την γην, τεσσαρακοντα ημερας, ημεραν του ενιαυτου, ληψεσθε τας αμαρτιας υμων τεσσαρακοντα ετη και γνωσεσθε τον θυμον της οργης μου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.35| εγω Κυριος ελαλησα· η μην ουτω ποιησω τη συναγωγη τη πονηρα ταυτῃ τη επισυνισταμενῃ επ’ εμε· εν τη ερημω ταυτῃ εξαναλωθησονται και εκει αποθανουνται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.36| και οι ανθρωποι, ους απεστειλε Μωυσης κατασκεψασθαι την γην και παραγενηθεντες διεγογγυσαν κατ’ αυτης προς την συναγωγην εξενεγκαι ρηματα πονηρα περι της γης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.37| και απεθανον οι ανθρωποι οι κατειπαντες πονηρα κατα της γης εν τη πληγη εναντι Κυριου 38 και ᾿Ιησους υιος Ναυη, και Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη εζησαν απο των ανθρωπων εκεινων των πεπορευμενων κατασκεψασθαι την γην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.39| Και ελαλησε Μωυσης τα ρηματα ταυτα προς παντας υιους ᾿Ισραηλ, και επενθησεν ο λαος σφοδρα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.40| και ορθρισαντες το πρωΐ ανεβησαν εις την κορυφην του ορους λεγοντες· ιδου οιδε ημεις αναβησομεθα εις τον τοπον, ὃν ειπε Κυριος, οτι ημαρτομεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.41| και ειπε Μωυσης· ινατι υμεις παραβαινετε το ρημα Κυριου; ουκ ευοδα εσται υμιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.42| μη αναβαινετε· ου γαρ εστι Κυριος μεθ’ υμων, και πεσεισθε προ προσωπου των εχθρων υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.43| οτι ο ᾿Αμαληκ και ο Χαναναιος εκει εμπροσθεν υμων, και πεσεισθε μαχαιρᾳ, ου εινεκεν απεστραφητε απειθουντες Κυριω, και ουκ εσται Κυριος εν υμιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.44| και διαβιασαμενοι ανεβησαν επι την κορυφην του ορους· η δε κιβωτος της διαθηκης Κυριου και Μωυσης ουκ εκινηθησαν εκ της παρεμβολης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.45| και κατεβη ο ᾿Αμαληκ και ο Χαναναιος ο εγκαθημενος εν τω ορει εκεινω και ετρεψαντο αυτους και κατεκοψαν αυτους εως ῾Ερμαν· και απεστραφησαν εις την παρεμβολην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· οταν εισελθητε εις την γην της κατοικησεως υμων, ἣν εγω διδωμι υμιν,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και ποιησεις ολοκαυτωματα Κυριω, ολοκαρπωμα η θυσιαν, μεγαλυναι ευχην η καθ’ εκουσιον η εν ταις εορταις υμων ποιησαι οσμην ευωδιας τω Κυριω, ει μεν απο των βοων η απο των προβατων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και προσοισει ο προσφερων το δωρον αυτου Κυριω θυσιαν σεμιδαλεως δεκατον του οιφι αναπεποιημενης εν ελαιω εν τεταρτω του ιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και οινον εις σπονδην το τεταρτον του ἲν ποιησετε επι της ολοκαυτωσεως, η επι της θυσιας· τω αμνω τω ενι ποιησεις τοσουτο, καρπωμα οσμην ευωδιας τω Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και τω κριω, οταν ποιητε αυτον εις ολοκαυτωμα η εις θυσιαν, ποιησεις θυσιαν σεμιδαλεως δυο δεκατα αναπεποιημενης εν ελαιω, το τριτον του ιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και οινον εις σπονδην το τριτον του ἲν προσοισετε εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| εαν δε ποιητε απο των βοων εις ολοκαυτωσιν η εις θυσιαν μεγαλυναι ευχην, η εις σωτηριον Κυριω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και προσοισει επι του μοσχου θυσιαν σεμιδαλεως τρια δεκατα αναπεποιημενης εν ελαιω ημισυ του ἲν 10 και οινον εις σπονδην το ημισυ του ιν, καρπωμα οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| ουτω ποιησεις τω μοσχω τω ενι η τω κριω τω ενι η τω αμνω τω ενι εκ των προβατων η εκ των αιγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| κατα τον αριθμον ων εαν ποιησητε, ουτως ποιησετε τω ενι κατα τον αριθμον αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| πας ο αυτοχθων ποιησει ουτως τοιαυτα, προσενεγκαι καρπωματα εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| εαν δε προσηλυτος εν υμιν προσγενηται εν τη γη υμων, η ὃς ἂν γενηται εν υμιν εν ταις γενεαις υμων, και ποιησει καρπωμα οσμην ευωδιας Κυριω, ὃν τροπον ποιειτε υμεις, ουτω ποιησει η συναγωγη Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| νομος εις εσται υμιν και τοις προσηλυτοις τοις προσκειμενοις εν υμιν, νομος αιωνιος εις τας γενεας υμων· ως υμεις και ο προσηλυτος εσται εναντι Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| νομος εις εσται και δικαιωμα ἓν εσται υμιν και τω προσηλυτω τω προσκειμενω εν υμιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· εν τω εισπορευεσθαι υμας εις την γην, εις ἣν εγω εισαγω υμας εκει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9|και εσται οταν εσθητε υμεις απο των αρτων της γης, αφελειτε αφαιρεμα αφορισμα Κυριω· απαρχην φυραματος υμων 20 αρτον αφοριειτε αφαιρεμα αυτο· ως αφαιρεμα απο αλω, ουτως αφελειτε αυτον,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| απαρχην φυραματος υμων, και δωσετε Κυριω αφαιρεμα εις τας γενεας υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| ῞Οταν δε διαμαρτητε και μη ποιησητε πασας τας εντολας ταυτας, ας ελαλησε Κυριος προς Μωυσην,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| καθα συνεταξε Κυριος προς υμας εν χειρι Μωυση απο της ημερας, ᾗ συνεταξε Κυριος προς υμας και επεκεινα εις τας γενεας υμων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και εσται εαν εξ οφθαλμων της συναγωγης γενηθη ακουσιως, και ποιησει πασα η συναγωγη μοσχον ενα εκ βοων αμωμον εις ολοκαυτωμα εις οσμην ευωδιας Κυριω και θυσιαν τουτου και σπονδην αυτου κατα την συνταξιν και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| και εξιλασεται ο ιερευς περι πασης συναγωγης υιων ᾿Ισραηλ, και αφεθησεται αυτοις· οτι ακουσιον εστι, και αυτοι ηνεγκαν το δωρον αυτων καρπωμα Κυριω περι της αμαρτιας αυτων εναντι Κυριου, περι των ακουσιων αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και αφεθησεται κατα πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ και τω προσηλυτω τω προσκειμενω προς υμας, οτι παντι τω λαω ακουσιον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| εαν τε ψυχη μια αμαρτῃ ακουσιως, προσαξει αιγα μιαν ενιαυσιαν περι αμαρτιας,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| και εξιλασεται ο ιερευς περι της ψυχης της ακουσιασθεισης και αμαρτουσης ακουσιως εναντι Κυριου εξιλασασθαι περι αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| τω εγχωριω εν υιοις ᾿Ισραηλ και τω προσηλυτω τω προσκειμενω εν αυτοις νομος εις εσται αυτοις, ὃς εαν ποιησῃ ακουσιως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| και ψυχη, ητις ποιησει εν χειρι υπερηφανιας απο των αυτοχθονων η απο των προσηλυτων, τον Θεον ουτος παροξυνει, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ του λαου αυτης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| οτι το ρημα Κυριου εφαυλισε και τας εντολας αυτου διεσκεδασεν· εκτριψει εκτριβησεται η ψυχη εκεινη, η αμαρτια αυτης εν αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| Και ησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν τη ερημω και ευρον ανδρα συλλεγοντα ξυλα τη ημερᾳ των σαββατων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| και προσηγαγον αυτον οι ευροντες συλλεγοντα ξυλα τη ημερᾳ των σαββατων προς Μωυσην και ᾿Ααρων και προς πασαν συναγωγην υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| και απεθεντο αυτον εις φυλακην, ου γαρ συνεκριναν τι ποιησωσιν αυτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων· θανατω θανατουσθω ο ανθρωπος, λιθοβολησατε αυτον λιθοις πασα η συναγωγη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.36| και εξηγαγον αυτον πασα η συναγωγη εξω της παρεμβολης, και ελιθοβολησεν αυτον πασα η συναγωγη λιθοις εξω της παρεμβολης, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.37| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.38| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους και ποιησατωσαν εαυτοις κρασπεδα επι τα πτερυγια των ιματιων αυτων εις τας γενεας αυτων και επιθησετε επι τα κρασπεδα των πτερυγιων κλωσμα υακινθινον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.39| και εσται υμιν εν τοις κρασπεδοις και οψεσθε αυτα και μνησθησεσθε πασων των εντολων Κυριου και ποιησετε αυτας, και ου διαστραφησεσθε οπισω των διανοιων υμων και των οφθαλμων υμων, εν οις υμεις εκπορνευετε οπισω αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.40| οπως ἂν μνησθητε και ποιησητε πασας τας εντολας μου και εσεσθε αγιοι τω Θεω υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.41| εγω Κυριος ο Θεος υμων ο εξαγωγων υμας εκ γης Αιγυπτου ειναι υμων Θεος, εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ ελαλησε Κορε υιος ᾿Ισσααρ υιου Κααθ υιου Λευι και Δαθαν και ᾿Αβειρων υιοι ῾Ελιαβ και Αυν υιος Φαλεθ υιου Ρουβην,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ανεστησαν εναντι Μωυση, και ανδρες των υιων ᾿Ισραηλ πεντηκοντα και διακοσιοι, αρχηγοι συναγωγης, συγκλητοι βουλης και ανδρες ονομαστοι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| συνεστησαν επι Μωυσην και ᾿Ααρων και ειπαν· εχετω υμιν, οτι πασα η συναγωγη παντες αγιοι, και εν αυτοις Κυριος, και διατι κατανιστασθε επι την συναγωγην Κυριου; 4 και ακουσας Μωυσης επεσεν επι προσωπον,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και ελαλησε προς Κορε και προς πασαν αυτου την συναγωγην λεγων· επεσκεπται και εγνω ο Θεος τους οντας αυτου και τους αγιους, και προσηγαγετο προς εαυτον, και ους εξελεξατο εαυτω, προσηγαγετο προς εαυτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| τουτο ποιησατε· λαβετε υμιν αυτοις πυρεια, Κορε και πασα η συναγωγη αυτου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και επιθετε επ’ αυτα πυρ, και επιθετε επ’ αυτα θυμιαμα εναντι Κυριου αυριον· και εσται ο ανηρ, ὃν εκλελεκται Κυριος, ουτος αγιος· ικανουσθω υμιν υιοι Λευι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και ειπε Μωυσης προς Κορε· εισακουσατε μου, υιοι Λευι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| μη μικρον εστι τουτο υμιν, οτι διεστειλεν ο Θεος ᾿Ισραηλ υμας εκ συναγωγης ᾿Ισραηλ και προσηγαγετο υμας προς εαυτον λειτουργειν τας λειτουργιας της σκηνης Κυριου και παριστασθαι εναντι της σκηνης λατρευειν αυτοις; 10 και προσηγαγετο σε και παντας τους αδελφους σου υιους Λευι μετα σου και ζητειτε και ιερατευειν; 11 ουτως συ και πασα η συναγωγη σου η συνηθροισμενη προς τον Θεον· και ᾿Ααρων τις εστιν, οτι διαγογγυζετε κατ’ αυτου; 12 και απεστειλε Μωυσης καλεσαι Δαθαν και ᾿Αβειρων υιους ῾Ελιαβ· και ειπαν· ουκ αναβαινομεν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| μη μικρον τουτο, οτι ανηγαγες ημας εις γην ρεουσαν γαλα και μελι αποκτειναι ημας εν τη ερημω, οτι καταρχεις ημων αρχων; 14 ει και εις γην ρεουσαν γαλα και μελι εισηγαγες ημας και εδωκας ημιν κληρον αγρου και αμπελωνας, τους οφθαλμους των ανθρωπων εκεινων ἂν εξεκοψας· ουκ αναβαινομεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και εβαρυθυμησε Μωυσης σφοδρα και ειπε προς Κυριον· μη προσχῃς εις την θυσιαν αυτων· ουκ επιθυμημα ουδενος αυτων ειληφα, ουδε εκακωσα ουδενα αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και ειπε Μωυσης προς Κορε· αγιασον την συναγωγην σου και γινεσθε ετοιμοι εναντι Κυριου συ και ᾿Ααρων και αυτοι αυριον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και λαβετε εκαστος το πυρειον αυτου και επιθησετε επ’ αυτα θυμιαμα και προσαξετε εναντι Κυριου εκαστος το πυρειον αυτου, πεντηκοντα και διακοσια πυρεια, και συ και ᾿Ααρων εκαστος το πυρειον αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και ελαβεν εκαστος το πυρειον αυτου και επεθηκαν επ’ αυτα πυρ και επεβαλον επ’ αυτα θυμιαμα. και εστησαν παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου Μωυσης και ᾿Ααρων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και επισυνεστησεν επ’ αυτους Κορε την πασαν αυτου συναγωγην παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου. και ωφθη η δοξα Κυριου πασῃ τη συναγωγη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| αποσχισθητε εκ μεσου της συναγωγης ταυτης, και εξαναλωσω αυτους εισαπαξ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και επεσαν επι προσωπον αυτων και ειπαν· Θεος, Θεος των πνευματων και πασης σαρκος, ει ανθρωπος εις ημαρτεν, επι πασαν την συναγωγην οργη Κυριου; 23 και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| λαλησον τη συναγωγη λεγων· αναχωρησατε κυκλω απο της συναγωγης Κορε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| και ανεστη Μωυσης και επορευθη προς Δαθαν και ᾿Αβειρων, και συνεπορευθησαν μετ’ αυτου παντες οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| και ελαλησε προς την συναγωγην λεγων· αποσχισθητε απο των σκηνων των ανθρωπων των σκληρων τουτων, και μη απτεσθε απο παντων, ων εστιν αυτοις, μη συναπολησθε εν πασῃ τη αμαρτιᾳ αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| και απεστησαν απο της σκηνης Κορε κυκλω· και Δαθαν και ᾿Αβειρων εξηλθον και ειστηκεισαν παρα τας θυρας των σκηνων αυτων και αι γυναικες αυτων και τα τεκνα αυτων και η αποσκευη αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| και ειπε Μωυσης· εν τουτω γνωσεσθε οτι Κυριος απεστειλε με ποιησαι παντα τα εργα ταυτα, οτι ουκ απ’ εμαυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| ει κατα θανατον παντων ανθρωπων αποθανουνται ουτοι, ει και κατ’ επισκεψιν παντων ανθρωπων επισκοπη εσται αυτων, ουχι Κυριος απεσταλκε με·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| αλλ’ η εν φασματι δειξει Κυριος, και ανοιξασα η γη το στομα αυτης καταπιεται αυτους και τους οικους αυτων και τας σκηνας αυτων και παντα, οσα εστιν αυτοις, και καταβησονται ζωντες εις ᾅδου, και γνωσεσθε, οτι παρωξυναν οι ανθρωποι ουτοι τον Κυριον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| ως δε επαυσατο λαλων παντας τους λογους τουτους, ερραγη η γη υποκατω αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| και ηνοιχθη η γη και κατεπιεν αυτους και τους οικους αυτων και παντας τους ανθρωπους τους οντας μετα Κορε και τα κτηνη αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| και κατεβησαν αυτοι και οσα εστιν αυτων ζωντα εις ᾅδου, και εκαλυψεν αυτους η γη, και απωλοντο εκ μεσου της συναγωγης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.34| και πας ᾿Ισραηλ οι κυκλω αυτων εφυγον απο της φωνης αυτων, οτι λεγοντες· μη ποτε καταπιῃ ημας η γη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.35| και πυρ εξηλθε παρα Κυριου και κατεφαγε τους πεντηκοντα και διακοσιους ανδρας τους προσφεροντας το θυμιαμα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Μωυσην 2 και προς ᾿Ελεαζαρ τον υιον ᾿Ααρων τον ιερεα· ανελεσθε τα πυρεια τα χαλκα εκ μεσου των κατακεκαυμενων και το πυρ το αλλοτριον τουτο σπειρον εκει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| οτι ηγιασαν τα πυρεια των αμαρτωλων τουτων εν ταις ψυχαις αυτων· και ποιησον αυτα λεπιδας ελατας περιθεμα τω θυσιαστηριω, οτι προσηνεχθησαν εναντι Κυριου και ηγιασθησαν και εγενοντο εις σημειον τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και ελαβεν ᾿Ελεαζαρ υιος ᾿Ααρων του ιερεως τα πυρεια τα χαλκα, οσα προσηνεγκαν οι κατακεκαυμενοι, και προσεθηκαν αυτα περιθεμα τω θυσιαστηριω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| μνημοσυνον τοις υιοις ᾿Ισραηλ, οπως ἂν μη προσελθῃ μηδεις αλλογενης, ὃς ουκ εστιν εκ του σπερματος ᾿Ααρων, επιθειναι θυμιαμα εναντι Κυριου και ουκ εσται ωσπερ Κορε και η επισυστασις αυτου, καθα ελαλησε Κυριος εν χειρι Μωυση αυτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| Και εγογγυσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τη επαυριον επι Μωυσην και ᾿Ααρων λεγοντες· υμεις απεκταγκατε τον λαον Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και εγενετο εν τω επισυστρεφεσθαι την συναγωγην επι Μωυσην και ᾿Ααρων και ωρμησαν επι την σκηνην του μαρτυριου, και τηνδε εκαλυψεν αυτην η νεφελη και ωφθη η δοξα Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και εισηλθε Μωυσης και ᾿Ααρων κατα προσωπον της σκηνης του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| εκχωρησατε εκ μεσου της συναγωγης ταυτης, και εξαναλωσω αυτους εισαπαξ. και επεσον επι προσωπον αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και ειπε Μωυσης προς ᾿Ααρων· λαβε το πυρειον και επιθες επ’ αυτο πυρ απο του θυσιαστηριου και επιβαλε επ’ αυτο θυμιαμα και απενεγκε το ταχος εις την παρεμβολην και εξιλασαι περι αυτων· εξηλθε γαρ οργη απο προσωπου Κυριου, ηρκται θραυειν τον λαον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και ελαβεν ᾿Ααρων, καθαπερ ελαλησεν αυτω Μωυσης, και εδραμεν εις την συναγωγην· και ηδη ενηρκτο η θραυσις εν τω λαω· και επεβαλε το θυμιαμα και εξιλασατο περι του λαου 13 και εστη αναμεσον των τεθνηκοτων και των ζωντων, και εκοπασεν η θραυσις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και εγενοντο οι τεθνηκοτες εν τη θραυσει τεσσαρεσκαιδεκα χιλιαδες και επτακοσιοι, χωρις των τεθνηκοτων ενεκεν Κορε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και επεστρεψεν ᾿Ααρων προς Μωυσην επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου, και εκοπασεν η θραυσις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και λαβε παρ’ αυτων ραβδον ραβδον κατ’ οικους πατριων παρα παντων των αρχοντων αυτων, κατ’ οικους πατριων αυτων, δωδεκα ραβδους, και εκαστου το ονομα αυτου επιγραψον επι της ραβδου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και το ονομα ᾿Ααρων επιγραψον επι της ραβδου Λευι· εστι γαρ ραβδος μια, κατα φυλην οικου πατριων αυτων δωσουσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και θησεις αυτας εν τησκηνη του μαρτυριου, κατεναντι του μαρτυριου, εν οις γνωσθησομαι σοι εκει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και εσται ο ανθρωπος, ὃν ἂν εκλεξωμαι αυτον, η ραβδος αυτου εκβλαστησει· και περιελω απ’ εμου τον γογγυσμον υιων ᾿Ισραηλ, α αυτοι γογγυζουσιν εφ’ υμιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| και ελαλησε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και εδωκαν αυτω παντες οι αρχοντες αυτων ραβδον, τω αρχοντι τω ενι ραβδον κατ’ αρχοντα, κατ’ οικους πατριων αυτων, δωδεκα ραβδους, και η ραβδος ᾿Ααρων ανα μεσον των ραβδων αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| και απεθηκε Μωυσης τας ραβδους εναντι Κυριου εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| και εγενετο τη επαυριον και εισηλθε Μωυσης και ᾿Ααρων εν τη σκηνη του μαρτυριου, και ιδου εβλαστησεν η ραβδος ᾿Ααρων εις οικον Λευι και εξηνεγκε βλαστον και εξηνθησεν ανθη και εβλαστησε καρυα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| και εξηνεγκε Μωυσης πασας τας ραβδους απο προσωπου Κυριου προς παντας υιους ᾿Ισραηλ, και ειδον και ελαβον εκαστος την ραβδον αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· αποθες την ραβδον ᾿Ααρων ενωπιον των μαρτυριων εις διατηρησιν, σημειον τοις υιοις των ανηκοων, και παυσασθω ο γογγυσμος αυτων απ’ εμου, και ου μη αποθανωσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| και εποιησε Μωυσης και ᾿Ααρων, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| και ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Μωυσην λεγοντες· ιδου εξανηλωμεθα, απολωλαμεν, παρανηλωμεθα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.28| πας ο απτομενος της σκηνης Κυριου αποθνησκει· εως εις τελος αποθανωμεν;<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς ᾿Ααρων λεγων· συ και οι υιοι σου και ο οικος του πατρος σου ληψεσθε τας αμαρτιας των αγιων, και συ και οι υιοι σου ληψεσθε τας αμαρτιας της ιερατειας υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και τους αδελφους σου, φυλην Λευι, δημον του πατρος σου, προσαγαγου προς σεαυτον, και προστεθητωσαν σοι και λειτουργειτωσαν σοι, και συ και οι υιοι σου μετα σου απεναντι της σκηνης του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και φυλαξονται τας φυλακας σου και τας φυλακας της σκηνης, πλην προς τα σκευη τα αγια και προς το θυσιαστηριον ου προσελευσονται, και ουκ αποθανουνται και ουτοι και υμεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και προστεθησονται προς σε και φυλαξονται τας φυλακας της σκηνης του μαρτυριου κατα πασας τας λειτουργιας της σκηνης· και ο αλλογενης ου προσελευσεται προς σε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και φυλαξεσθε τας φυλακας των αγιων και τας φυλακας του θυσιαστηριου, και ουκ εσται θυμος εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και εγω ειληφα τους αδελφους υμων τους Λευιτας εκ μεσου των υιων ᾿Ισραηλ δομα δεδομενον Κυριω, λειτουργειν τας λειτουργιας της σκηνης του μαρτυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και συ και οι υιοι σου μετα σου διατηρησετε την ιερατειαν υμων, κατα παντα τροπον του θυσιαστηριου και το ενδοθεν του καταπετασματος και λειτουργησετε τας λειτουργιας δομα της ιερατειας υμων· και ο αλλογενης ο προσπορευομενος αποθανειται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| Και ελαλησε Κυριος προς ᾿Ααρων· και ιδου εγω δεδωκα υμιν την διατηρησιν των απαρχων· απο παντων των ηγιασμενων μοι παρα των υιων ᾿Ισραηλ σοι δεδωκα αυτα εις γερας και τοις υιοις σου μετα σε νομιμον αιωνιον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και τουτο εστω υμιν απο των ηγιασμενων αγιων των καρπωματων, απο παντων των δωρων αυτων και απο παντων των θυσιασματων αυτων και απο πασης πλημμελειας αυτων και απο πασων των αμαρτιων αυτων, οσα αποδιδοασι μοι απο παντων των αγιων, σοι εσται και τοις υιοις σου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| εν τω αγιω των αγιων φαγεσθε αυτα· παν αρσενικον φαγεται αυτα, συ και οι υιοι σου· αγια εσται σοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και τουτο εσται υμιν απαρχη δοματων αυτων· απο παντων των επιθεματων των υιων ᾿Ισραηλ σοι δεδωκα αυτα και τοις υιοις σου και ταις θυγατρασι σου μετα σου, νομιμον αιωνιον· πας καθαρος εν τω οικω σου εδεται αυτα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| πασα απαρχη ελαιου και πασα απαρχη οινου και σιτου, απαρχη αυτων, οσα ἂν δωσι τω Κυριω, σοι δεδωκα αυτα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| τα πρωτογεννηματα παντα, οσα εν τη γη αυτων, οσα ἂν ενεγκωσι Κυριω, σοι εσται· πας καθαρος εν τω οικω σου εδεται αυτα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| παν ανατεθεματισμενον εν υιοις ᾿Ισραηλ σοι εσται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και παν διανοιγον μητραν απο πασης σαρκος, οσα προσφερουσι Κυριω απο ανθρωπου εως κτηνους, σοι εσται· αλλ’ η λυτροις λυτρωθησεται τα πρωτοτοκα των ανθρωπων, και τα πρωτοτοκα των κτηνων των ακαθαρτων λυτρωσῃ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| και η λυτρωσις αυτου απο μηνιαιου· η συντιμησις πεντε σικλων, κατα τον σικλον τον αγιον, εικοσιν οβολοι εισι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| πλην πρωτοτοκα μοσχων και πρωτοτοκα προβατων και πρωτοτοκα αιγων ου λυτρωσῃ, αγια εστι· και το αιμα αυτων προσχεεις προς το θυσιαστηριον και το στεαρ ανοισεις καρπωμα εις οσμην ευωδιας Κυριω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| και τα κρεα εσται σοι· καθα και το στηθυνιον του επιθεματος και κατα τον βραχιονα τον δεξιον σοι εσται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| παν αφαιρεμα των αγιων, οσα εαν αφελωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ Κυριω, δεδωκα σοι και τοις υιοις σου και ταις θυγατρασι σου μετα σου, νομιμον αιωνιον· διαθηκη αλος αιωνιου εστιν εναντι Κυριου σοι και τω σπερματι σου μετα σε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| Και ελαλησε Κυριος προς ᾿Ααρων· εν τη γη αυτων ου κληρονομησεις, και μερις ουκ εσται σοι εν αυτοις, οτι εγω μερις σου και κληρονομια σου εν μεσω των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και τοις υιοις Λευι ιδου δωδεκα παν επιδεκατον εν ᾿Ισραηλ εν κληρω αντι των λειτουργιων αυτων, οσα αυτοι λειτουργουσι λειτουργιαν εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και ου προσελευσονται ετι οι υιοι ᾿Ισραηλ εις την σκηνην του μαρτυριου λαβειν αμαρτιαν θανατηφορον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και λειτουργησει ο Λευιτης αυτος την λειτουργιαν της σκηνης του μαρτυριου, και αυτοι ληψονται τα αμαρτηματα αυτων, νομιμον αιωνιον εις τας γενεας αυτων· και εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ ου κληρονομησουσι κληρονομιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| οτι τα επιδεκατα των υιων ᾿Ισραηλ, οσα εαν αφορισωσι Κυριω, αφαιρεμα δεδωκα τοις Λευιταις εν κληρω· δια τουτο ειρηκα αυτοις, εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ ου κληρονομησουσι κληρον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και τοις Λευιταις λαλησεις και ερεις προς αυτους· εαν λαβητε παρα των υιων ᾿Ισραηλ το επιδεκατον, ὃ δεδωκα υμιν παρ’ αυτων εν κληρω, και αφελειτε υμεις απ’ αυτου αφαιρεμα Κυριω επιδεκατον απο του επιδεκατου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και λογισθησεται υμιν τα αφαιρεματα υμων ως σιτος απο αλω και αφαιρεμα απο ληνου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| ουτως αφελειτε αυτους και υμεις απο παντων των αφαιρεματων Κυριου απο παντων των επιδεκατων υμων, οσα εαν λαβητε παρα των υιων ᾿Ισραηλ, και δωσετε απ’ αυτων αφαιρεμα Κυριω ᾿Ααρων τω ιερει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| απο παντων των δοματων υμων αφελειτε αφαιρεμα Κυριω η απο παντων των απαρχων το ηγιασμενον απ’ αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και ερεις προς αυτους· οταν αφαιρητε την απαρχην απ’ αυτου, και λογισθησεται τοις Λευιταις ως γενημα απο αλω και ως γενημα απο ληνου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| και εδεσθε αυτο εν παντι τοπω υμεις και οι οικοι υμων, οτι μισθος ουτος υμιν εστιν αντι των λειτουργιων υμων των εν τη σκηνη του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| και ου ληψεσθε δι’ αυτο αμαρτιαν, οτι ἂν αφαιρητε την απαρχην απ’ αυτου· και τα αγια των υιων ᾿Ισραηλ ου βεβηλωσετε, ινα μη αποθανητε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| αυτη η διαστολη του νομου, οσα συνεταξε Κυριος λεγων· λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και λαβετωσαν προς σε δαμαλιν πυρραν αμωμον, ητις ουκ εχει εν αυτη μωμον, και ᾗ ουκ επεβληθη επ’ αυτην ζυγος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και δωσεις αυτην προς ᾿Ελεαζαρ τον ιερεα, και εξαξουσιν αυτην εξω της παρεμβολης εις τοπον καθαρον και σφαξουσιν αυτην ενωπιον αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και ληψεται ᾿Ελεαζαρ απο του αιματος αυτης και ρανει απεναντι του προσωπου της σκηνης του μαρτυριου απο του αιματος αυτης επτακις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και κατακαυσουσιν αυτην εναντιον αυτου, και το δερμα και τα κρεα αυτης και το αιμα αυτης συν τη κοπρω αυτης κατακαυθησεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και ληψεται ο ιερευς ξυλον κεδρινον και υσσωπον και κοκκινον και εμβαλουσιν εις μεσον του κατακαυματος της δαμαλεως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και πλυνει τα ιματια αυτου ο ιερευς και λουσεται το σωμα αυτου υδατι και μετα ταυτα εισελευσεται εις την παρεμβολην, και ακαθαρτος εσται ο ιερευς εως εσπερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και ο κατακαιων αυτην πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται το σωμα αυτου και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και συναξει ανθρωπος καθαρος την σποδον της δαμαλεως και αποθησει εξω της παρεμβολης εις τοπον καθαρον, και εσται τη συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ εις διατηρησιν, υδωρ ραντισμου, αγνισμα εστι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και ο συναγων την σποδιαν της δαμαλεως πλυνει τα ιματια αυτου και ακαθαρτος εσται εως εσπερας. και εσται τοις υιοις ᾿Ισραηλ και τοις προσηλυτοις προσκειμενοις νομιμον αιωνιον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| ῾Ο απτομενος του τεθνηκοτος πασης ψυχης ανθρωπου ακαθαρτος εσται επτα ημερας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| ουτος αγνισθησεται τη ημερᾳ τη τριτῃ και τη ημερα τη εβδομῃ και καθαρος εσται· εαν δε μη αφαγνισθη τη ημερᾳ τη τριτῃ και τη ημερᾳ τη εβδομῃ, ου καθαρος εσται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| πας ο απτομενος του τεθνηκοτος απο ψυχης ανθρωπου, εαν αποθανῃ, και μη αφαγνισθη, την σκηνην Κυριου εμιανεν· εκτριβησεται η ψυχη εκεινη εξ ᾿Ισραηλ, οτι υδωρ ραντισμου ου περιερραντισθη επ’ αυτον, ακαθαρτος εστιν, ετι η ακαθαρσια αυτου εν αυτω εστι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| Και ουτος ο νομος· ανθρωπος εαν αποθανῃ εν οικιᾳ, πας ο εισπορευομενος εις την οικιαν και οσα εστιν εν τη οικιᾳ, ακαθαρτα εσται επτα ημερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και παν σκευος ανεωγμενον, οσα ουχι δεσμον καταδεδεται επ’ αυτω, ακαθαρτα εστι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και πας, ὃς εαν αψηται επι προσωπου του πεδιου τραυματιου η νεκρου η οστεου ανθρωπινου η μνηματος, επτα ημερας ακαθαρτος εσται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και ληψονται τω ακαθαρτω απο της σποδιας της κατακεκαυμενης του αγνισμου και εκχεουσιν επ’ αυτην υδωρ ζων εις σκευος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| και ληψεται υσσωπον και βαψει εις το υδωρ ανηρ καθαρος, και περιρρανει επι τον οικον και επι τα σκευη και επι τας ψυχας, οσαι ἂν ωσιν εκει, και επι τον ημμενον του οστεου του ανθρωπινου η του τραυματιου η του τεθνηκοτος η του μνηματος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| και περιρρανει ο καθαρος επι τον ακαθαρτον εν τη ημερᾳ τη τριτῃ και εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ, και αφαγνισθησεται τη ημερᾳ τη εβδομῃ και πλυνει τα ιματια αυτου και λουσεται υδατι και ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| και ανθρωπος, ὃς εαν μιανθη και μη αφαγνισθη, εξολοθρευθησεται η ψυχη εκεινη εκ μεσου της συναγωγης, οτι τα αγια Κυριου εμιανεν, οτι υδωρ ραντισμου ου περιερραντισθη επ’ αυτον, ακαθαρτος εστι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και εσται υμιν νομιμον αιωνιον· και ο περιρραινων υδωρ ραντισμου πλυνει τα ιματια αυτου, και ο απτομενος του υδατος του ραντισμου ακαθαρτος εσται εως εσπερας·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και παντος ου εαν αψηται αυτου ο ακαθαρτος, ακαθαρτον εσται, και ψυχη η απτομενη ακαθαρτος εσται εως εσπερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ ηλθον οι υιοι ᾿Ισραηλ πασα η συναγωγη εις την ερημον Σιν, εν τω μηνι τω πρωτω, και κατεμεινεν ο λαος εν Καδης, και ετελευτησεν εκει Μαριαμ και εταφη εκει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και ουκ ην υδωρ τη συναγωγη, και ηθροισθησαν επι Μωυσην και ᾿Ααρων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και ελοιδορειτο ο λαος προς Μωυσην λεγοντες· οφελον απεθανομεν εν τη απωλειᾳ των αδελφων ημων εναντι Κυριου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και ινατι ανηγαγετε την συναγωγην Κυριου εις την ερημον ταυτην αποκτειναι ημας και τα κτηνη ημων; 5 και ινατι τουτο; ανηγαγετε ημας εξ Αιγυπτου παραγενεσθαι εις τον τοπον τον πονηρον τουτον, τοπος ου ου σπειρεται, ουδε συκαι, ουδε αμπελοι, ουτε ροαι, ουτε υδωρ εστι πιειν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και ηλθε Μωυσης και ᾿Ααρων απο προσωπου της συναγωγης επι την θυραν της σκηνης του μαρτυριου και επεσον επι προσωπον, και ωφθη η δοξα Κυριου προς αυτους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| λαβε την ραβδον σου και εκκλησιασον την συναγωγην συ και ᾿Ααρων ο αδελφος σου και λαλησατε προς την πετραν εναντιον αυτων, και δωσει τα υδατα αυτης, και εξοισετε αυτοις υδωρ εκ της πετρας, και ποτιειτε την συναγωγην και τα κτηνη αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και ελαβε Μωυσης την ραβδον την απεναντι Κυριου, καθα συνεταξε Κυριος,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και εξεκλησιασε Μωυσης και ᾿Ααρων την συναγωγην απεναντι της πετρας και ειπε προς αυτους· ακουσατε μου, οι απειθεις· μη εκ της πετρας ταυτης εξαξομεν υμιν υδωρ; 11 και επαρας Μωυσης την χειρα αυτου επαταξε την πετραν τη ραβδω δις, και εξηλθεν υδωρ πολυ, και επιεν η συναγωγη και τα κτηνη αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| και ειπε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων· οτι ουκ επιστευσατε αγιασαι με εναντιον των υιων ᾿Ισραηλ, δια τουτο ουκ εισαξετε υμεις την συναγωγην ταυτην εις την γην, ἣν δεδωκα αυτοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| τουτο το υδωρ αντιλογιας, οτι ελοιδορηθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εναντι Κυριου και ηγιασθη εν αυτοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| Και απεστειλε Μωυσης αγγελους εκ Καδης προς βασιλεα ᾿Εδωμ λεγων· ταδε λεγει ο αδελφος σου ᾿Ισραηλ· συ επιστῃ παντα τον μοχθον τον ευροντα ημας,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και κατεβησαν οι πατερες ημων εις Αιγυπτον, και παρωκησαμεν εν Αιγυπτω ημερας πλειους, και εκακωσαν ημας οι Αιγυπτιοι και τους πατερας ημων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| και ανεβοησαμεν προς Κυριον, και εισηκουσε Κυριος της φωνης ημων και αποστειλας αγγελον εξηγαγεν ημας εξ Αιγυπτου, και νυν εσμεν εν Καδης πολει, εκ μερους των οριων σου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| παρελευσομεθα δια της γης σου, ου διελευσομεθα δι’ αγρων, ουδε δι’ αμπελωνων, ουδε πιομεθα υδωρ εκ λακκου σου, οδω βασιλικη πορευσομεθα, ουκ εκκλινουμεν δεξια ουδε ευωνυμα, εως ἂν παρελθωμεν τα ορια σου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και ειπε προς αυτον ᾿Εδωμ· ου διελευσῃ δι’ εμου, ει δε μη, εν πολεμω εξελευσομαι εις συναντησιν σοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και λεγουσιν αυτω οι υιοι ᾿Ισραηλ· παρα το ορος παρελευσομεθα, εαν δε του υδατος σου πιωμεν εγω τε και τα κτηνη μου, δωσω τιμην σοι· αλλα το πραγμα ουδεν εστι, παρα το ορος παρελευσομεθα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| ο δε ειπεν· ου διελευσῃ δι’ εμου. και εξηλθεν ᾿Εδωμ εις συναντησιν αυτω εν οχλω βαρει και εν χειρι ισχυρα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| και ουκ ηθελησεν ᾿Εδωμ δουναι τω ᾿Ισραηλ παρελθειν δια των οριων αυτου· και εξεκλινεν ᾿Ισραηλ απ’ αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| Και απηραν εκ Καδης· και παρεγενοντο οι υιοι ᾿Ισραηλ, πασα η συναγωγη εις ῍Ωρ το ορος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και ειπε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ααρων εν ῍Ωρ τω ορει επι των οριων της γης ᾿Εδωμ λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| προστεθητω ᾿Ααρων προς τον λαον αυτου, οτι ου μη εισελθητε εις την γην, ἣν δεδωκα τοις υιοις ᾿Ισραηλ, διοτι παρωξυνατε με επι του υδατος της λοιδοριας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| λαβε τον ᾿Ααρων και ᾿Ελεαζαρ τον υιον αυτου και αναβιβασον αυτους εις ῍Ωρ το ορος εναντι πασης της συναγωγης 26 και εκδυσον ᾿Ααρων την στολην αυτου και ενδυσον ᾿Ελεαζαρ τον υιον αυτου, και ᾿Ααρων προστεθεις αποθανετω εκει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| και εποιησε Μωυσης καθα συνεταξε Κυριος αυτω, και ανεβιβασεν αυτον εις ῍Ωρ το ορος εναντιον πασης της συναγωγης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| και εξεδυσε τον ᾿Ααρων τα ιματια αυτου και ενεδυσεν αυτα ᾿Ελεαζαρ τον υιον αυτου· και απεθανεν ᾿Ααρων επι της κορυφης του ορους, και κατεβη Μωυσης και ᾿Ελεαζαρ εκ του ορους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| και ειδε πασα η συναγωγη, οτι απελυθη ᾿Ααρων, και εκλαυσαν τον ᾿Ααρων τριακοντα ημερας πας οικος ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ ηκουσεν ο Χανανεις βασιλευς ᾿Αραδ ο κατοικων κατα την ερημον, οτι ηλθεν ᾿Ισραηλ οδον ᾿Αθαρειν, και επολεμησε προς ᾿Ισραηλ και καταπροενομευσεν εξ αυτων αιχμαλωσιαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και ηυξατο ᾿Ισραηλ ευχην Κυριω και ειπεν· εαν μοι παραδως τον λαον τουτον υποχειριον, αναθεματιω αυτον και τας πολεις αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και εισηκουσε Κυριος της φωνης ᾿Ισραηλ και παρεδωκε τον Χανανειν υποχειριον αυτου, και ανεθεματισεν αυτον και τας πολεις αυτου· και επεκαλεσαν το ονομα του τοπου εκεινου ᾿Αναθεμα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| Και απαραντες εξ ῍Ωρ του ορους οδον επι θαλασσαν ερυθραν περιεκυκλωσαν γην ᾿Εδωμ· και ωλιγοψυχησεν ο λαος εν τη οδω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και κατελαλει ο λαος προς τον Θεον και κατα Μωυση λεγοντες· ινατι τουτο; εξηγαγες ημας εξ Αιγυπτου, αποκτειναι εν τη ερημω; οτι ουκ εστιν αρτος ουδε υδωρ, η δε ψυχη ημων προσωχθισεν εν τω αρτω τω διακενω τουτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και απεστειλε Κυριος εις τον λαον τους οφεις τους θανατουντας, και εδακνον τον λαον, και απεθανε λαος πολυς των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και παραγενομενος ο λαος προς Μωυσην ελεγον· οτι ημαρτομεν, οτι κατελαλησαμεν κατα του Κυριου και κατα σου· ευξαι ουν προς Κυριον, και αφελετω αφ’ ημων τον οφιν. καιηυξατο Μωυσης προς Κυριον περι του λαου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ποιησον σεαυτω οφιν και θες αυτον επι σημειου, και εσται εαν δακῃ οφις ανθρωπον, πας ο δεδηγμενος ιδων αυτον ζησεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και εποιησε Μωυσης οφιν χαλκουν και εστησεν αυτον επι σημειου, και εγενετο οταν εδακνεν οφις ανθρωπον, και επεβλεψεν επι τον οφιν τον χαλκουν και εζη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| Και απηραν οι υιοι ᾿Ισραηλ και παρενεβαλον εν ᾿Ωβωθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και εξαραντες εξ ᾿Ωβωθ, και παρενεβαλον εν ᾿Αχαλγαι εκ του περαν εν τη ερημω, η εστι κατα προσωπον Μωαβ, κατ’ ανατολας ηλιου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| και εκειθεν απηραν και παρενεβαλον εις φαραγγα Ζαρεδ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και εκειθεν απαραντες παρενεβαλον εις το περαν ᾿Αρνων εν τη ερημω, το εξεχον απο των οριων των ᾿Αμορραιων· εστι γαρ ᾿Αρνων ορια Μωαβ ανα μεσον Μωαβ και ανα μεσον του ᾿Αμορραιου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| δια τουτο λεγεται εν βιβλιω· πολεμος του Κυριου την Ζωοβ εφλογιζε, και τους χειμαρρους ᾿Αρνων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| και τους χειμαρρους κατεστησε κατοικισαι ῎Ηρ, και προσκειται τοις οριοις Μωαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και εκειθεν το φρεαρ· τουτο το φρεαρ, ὃ ειπε Κυριος προς Μωυσην· συναγαγε τον λαον, και δωσω αυτοις υδωρ πιειν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| τοτε ησεν ᾿Ισραηλ το ᾆσμα τουτο επι του φρεατος· εξαρχετε αυτω· φρεαρ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| ωρυξαν αυτο αρχοντες, εξελατομησαν αυτο βασιλεις εθνων εν τη βασιλειᾳ αυτων, εν τω κυριευσαι αυτων. και απο φρεατος εις Μανθαναειν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και απο Μανθαναειν εις Νααλιηλ· και απο Νααλιηλ εις Βαμωθ· και απο Βαμωθ εις ᾿Ιανην, η εστιν εν τω πεδιω Μωαβ απο κορυφης του λελαξευμενου το βλεπον κατα προσωπον της ερημου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| Και απεστειλε Μωυσης πρεσβεις προς Σηων βασιλεα ᾿Αμορραιων λογοις ειρηνικοις λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| παρελευσομεθα δια της γης σου· τη οδω πορευσομεθα, ουκ εκκλινουμεν ουτε εις αγρον ουτε εις αμπελωνα,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| ου πιομεθα υδωρ εκ φρεατος σου· οδω βασιλικη πορευσομεθα, εως παρελθωμεν τα ορια σου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και ουκ εδωκε Σηων τω ᾿Ισραηλ παρελθειν δια των οριων αυτου, και συνηγαγε Σηων παντα τον λαον αυτου και εξηλθε παραταξασθαι τω ᾿Ισραηλ εις την ερημον και ηλθεν εις ᾿Ιασσα και παρεταξατο τω ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και επαταξεν αυτον ᾿Ισραηλ φονω μαχαιρας και κατεκυριευσαν της γης αυτου απο ᾿Αρνων εως ᾿Ιαβοκ, εως υιων ᾿Αμμαν· οτι ᾿Ιαζηρ ορια υιων ᾿Αμμαν εστι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και ελαβεν ᾿Ισραηλ πασας τας πολεις ταυτας, και κατῴκησεν ᾿Ισραηλ εν πασαις ταις πολεσι των ᾿Αμορραιων, εν ᾿Εσεβων και εν πασαις ταις συγκυρουσαις αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| εστι γαρ ᾿Εσεβων πολις Σηων του βασιλεως των ᾿Αμορραιων, και ουτος επολεμησε βασιλεα Μωαβ το προτερον και ελαβον πασαν την γην αυτου απο ᾿Αροηρ εως ᾿Αρνων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| δια τουτο ερουσιν οι αινιγματισται· ελθετε εις ᾿Εσεβων, ινα οικοδομηθη και κατασκευασθη πολις Σηων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| οτι πυρ εξηλθεν εξ ᾿Εσεβων, φλοξ εκ πολεως Σηων και κατεφαγεν εως Μωαβ και κατεπιε στηλας ᾿Αρνων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.29| ουαι σοι, Μωαβ· απωλου, λαος Χαμως. απεδοθησαν οι υιοι αυτων διασῴζεσθαι και αι θυγατερες αυτων αιχμαλωτοι τω βασιλει των ᾿Αμορραιων Σηων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| και το σπερμα αυτων απολειται, ᾿Εσεβων εως Δαιβων, και αι γυναικες ετι προσεξεκαυσαν πυρ επι Μωαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.31| Κατωκησε δε ᾿Ισραηλ εν πασαις ταις πολεσι των ᾿Αμορραιων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.32| και απεστειλε Μωυσης κατασκεψασθαι την ᾿Ιαζηρ, και κατελαβοντο αυτην και τας κωμας αυτης και εξεβαλον τον ᾿Αμορραιον τον κατοικουντα εκει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.33| και επιστρεψαντες ανεβησαν οδον την εις Βασαν· και εξηλθεν ῍Ωγ βασιλευς της Βασαν εις συναντησιν αυτοις και πας ο λαος αυτου εις πολεμον εις ᾿Εδραειν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.34| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· μη φοβηθης αυτον, οτι εις τας χειρας σου παραδεδωκα αυτον και παντα τον λαον αυτου και πασαν την γην αυτου, και ποιησεις αυτω καθως εποιησας τω Σηων βασιλει των ᾿Αμορραιων, ὃς κατῴκει εν ᾿Εσεβων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.35| και επαταξεν αυτον και τους υιους αυτου και παντα τον λαον αυτου, εως του μη καταλιπειν αυτου ζωγρειαν· και εκληρονομησαν την γην αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ απαραντες οι υιοι ᾿Ισραηλ παρενεβαλον επι δυσμων Μωαβ παρα τον ᾿Ιορδανην κατα ῾Ιεριχω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και ιδων Βαλακ υιος Σεπφωρ παντα οσα εποιησεν ᾿Ισραηλ τω ᾿Αμορραιω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| και εφοβηθη Μωαβ τον λαον σφοδρα οτι πολλοι ησαν, και προσωχθισε Μωαβ απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| και ειπε Μωαβ τη γερουσιᾳ Μαδιαμ· νυν εκλειξει η συναγωγη αυτη παντας τους κυκλω υμων, ωσει εκλειξαι ο μοσχος τα χλωρα εκ του πεδιου. και Βαλακ υιος Σεπφωρ βασιλευς Μωαβ ην κατα τον καιρον εκεινον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| και απεστειλε πρεσβεις προς Βαλααμ υιον Βεωρ Φαθουρα, ο εστιν επι του ποταμου γης υιων λαου αυτου, καλεσαι αυτον λεγων· ιδου λαος εξεληλυθεν εξ Αιγυπτου και ιδου κατεκαλυψε την οψιν της γης και ουτος εγκαθηται εχομενος μου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| και νυν δευρο αρασαι μοι τον λαον τουτον, οτι ισχυει ουτος η υμεις· εαν δυνωμεθα παταξαι εξ αυτων, και εκβαλω αυτους εκ της γης· οτι οιδα ους εαν ευλογησῃς συ, ευλογηνται, και ους εαν καταρασῃ συ, κεκατηρανται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και επορευθη η γερουσια Μωαβ και η γερουσια Μαδιαμ, και τα μαντεια εν ταις χερσιν αυτων, και ηλθον προς Βαλααμ και ειπαν αυτω τα ρηματα Βαλακ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και ειπε προς αυτους· καταλυσατε αυτου την νυκτα, και αποκριθησομαι υμιν πραγματα, α ἂν λαλησῃ Κυριος προς με· και κατεμειναν οι αρχοντες Μωαβ παρα Βαλααμ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| και ηλθεν ο Θεος προς Βαλααμ και ειπεν αυτω· τι οι ανθρωποι ουτοι παρα σοι; 10 και ειπε Βαλααμ προς τον Θεον· Βαλακ υιος Σεπφωρ, βασιλευς Μωαβ, απεστειλεν αυτους προς με λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| ιδου λαος εξεληλυθεν εξ Αιγυπτου και κεκαλυφε την οψιν της γης και ουτος εγκαθηται εχομενος μου· και νυν δευρο αρασαι μοι αυτον, ει αρα δυνησομαι παταξαι αυτον και εκβαλω αυτον απο της γης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και ειπεν ο Θεος προς Βαλααμ· ου πορευσῃ μετ’ αυτων, ουδε καταρασῃ τον λαον· εστι γαρ ευλογημενος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| και αναστας Βαλααμ το πρωΐ ειπε τοις αρχουσι Βαλακ· αποτρεχετε προς τον κυριον υμων· ουκ αφιησι με ο Θεος πορευεσθαι μεθ’ υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και ανασταντες οι αρχοντες Μωαβ ηλθον προς Βαλακ και ειπαν· ου θελει Βαλααμ πορευθηναι μεθ’ ημων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| Και προσεθετο Βαλακ ετι αποστειλαι αρχοντας πλειους και εντιμοτερους τουτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και ηλθον προς Βαλααμ και λεγουσιν αυτω· ταδε λεγει Βαλακ ο του Σεπφωρ· αξιω σε, μη οκνησῃς ελθειν προς με·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| εντιμως γαρ τιμησω σε, και οσα εαν ειπῃς, ποιησω σοι· και δευρο επικαταρασαι μοι τον λαον τουτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και απεκριθη Βαλααμ και ειπε τοις αρχουσι Βαλακ· εαν δω μοι Βαλακ πληρη τον οικον αυτου αργυριου και χρυσιου, ου δυνησομαι παραβηναι το ρημα Κυριου του Θεου, ποιησαι αυτο μικρον η μεγα εν τη διανοιᾳ μου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| και νυν υπομεινατε αυτου και υμεις την νυκτα ταυτην, και γνωσομαι τι προσθησει Κυριος λαλησαι προς με.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| και ηλθεν ο Θεος προς Βαλααμ νυκτος και ειπεν αυτω· ει καλεσαι σε παρεισιν οι ανθρωποι ουτοι, αναστας ακολουθησον αυτοις· αλλα το ρημα, ὃ εαν λαλησω προς σε, τουτο ποιησεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και αναστας Βαλααμ το πρωΐ επεσαξε την ονον αυτου και επορευθη μετα των αρχοντων Μωαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| και ωργισθη θυμω ο Θεος, οτι επορευθη αυτος, και ανεστη ο αγγελος του Θεου διαβαλειν αυτον, και αυτος επιβεβηκει επι της ονου αυτου, και δυο παιδες αυτου μετ’ αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| και ιδουσα η ονος τον αγγελον του Θεου ανθεστηκοτα εν τη οδω και την ρομφαιαν εσπασμενην εν τη χειρι αυτου, και εξεκλινεν η ονος εκ της οδου και επορευετο εις το πεδιον· και επαταξε την ονον εν τη ραβδω αυτου του ευθυναι αυτην εν τη οδω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| και εστη ο αγγελος του Θεου εν ταις αυλαξι των αμπελων, φραγμος εντευθεν και φραγμος εντευθεν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| και ιδουσα η ονος τον αγγελον του Θεου προσεθλιψεν εαυτην προς τον τοιχον και απεθλιψε τον ποδα Βαλααμ προς τον τοιχον· και προσεθετο ετι μαστιξαι αυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| και προσεθετο ο αγγελος του Θεου και απελθων υπεστη εν τοπω στενω, εις ὃν ουκ ην εκκλιναι δεξιαν η αριστεραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| και ιδουσα η ονος τον αγγελον του Θεου συνεκαθισεν υποκατω Βαλααμ· και εθυμωθη Βαλααμ και ετυπτε την ονον τη ραβδω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| και ηνοιξεν ο Θεος το στομα της ονου, και λεγει τω Βαλααμ· τι εποιησα σοι οτι πεπαικας με τριτον τουτο; 29 και ειπε Βαλααμ τη ονω· οτι εμπεπαιχας μοι· και ει ειχον μαχαιραν εν τη χειρι, ηδη ἂν εξεκεντησα σε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| και λεγει η ονος τω Βαλααμ· ουκ εγω η ονος σου, εφ’ ἧς επεβαινες απο νεοτητος σου εως της σημερον ημερας; μη υπερορασει υπεριδουσα εποιησα σοι ουτως; ο δε ειπεν· ουχι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| απεκαλυψε δε ο Θεος τους οφθαλμους Βαλααμ, και ορα τον αγγελον Κυριου ανθεστηκοτα εν τη οδω και την μαχαιραν εσπασμενην εν τη χειρι αυτου και κυψας προσεκυνησε τω προσωπω αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.32| και ειπεν αυτω ο αγγελος του Θεου· διατι επαταξας την ονον σου τουτο τριτον; και ιδου εγω εξηλθον εις διαβολην σου, οτι ουκ αστεια η οδος σου εναντιον μου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.33| και ιδουσα με η ονος εξεκλινεν απ’ εμου τριτον τουτο· και ει μη εξεκλινεν, νυν ουν σε μεν απεκτεινα, εκεινην δ’ ἂν περιεποιησαμην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.34| και ειπε Βαλααμ τω αγγελω Κυριου· ημαρτηκα, ου γαρ ηπισταμην οτι συ μοι ανθεστηκας εν τη οδω εις συναντησιν· και νυν ει μη σοι αρκεσει, αποστραφησομαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.35| και ειπεν ο αγγελος του Θεου προς Βαλααμ· συμπορευθητι μετα των ανθρωπων· πλην το ρημα, ὃ εαν ειπω προς σε, τουτο φυλαξῃ λαλησαι. και επορευθη Βαλααμ μετα των αρχοντων Βαλακ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.36| Και ακουσας Βαλακ οτι ηκει Βαλααμ, εξηλθεν εις συναντησιν αυτω, εις πολιν Μωαβ, η εστιν επι των οριων ᾿Αρνων, ο εστιν εκ μερους των οριων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.37| και ειπε Βαλακ προς Βαλααμ· ουχι απεστειλα προς σε καλεσαι σε; διατι ουκ ηρχου προς με; οντως ου δυνησομαι τιμησαι σε; 38 και ειπε Βαλααμ προς Βαλακ· ιδου ηκω προς σε νυν· δυνατος εσομαι λαλησαι τι; το ρημα, ὃ εαν εμβαλῃ ο Θεος εις το στομα μου, τουτο λαλησω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.39| και επορευθη Βαλααμ μετα Βαλακ, και ηλθον εις πολεις επαυλεων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.40| και εθυσε Βαλακ προβατα και μοσχους και απεστειλε τω Βαλααμ και τοις αρχουσι τοις μετ’ αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.41| και εγενηθη πρωΐ και παραλαβων Βαλακ τον Βαλααμ ανεβιβασεν αυτον επι την στηλην του Βααλ και εδειξεν αυτω εκειθεν μερος τι του λαου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ ειπε Βαλααμ τω Βαλακ· οικοδομησον μοι ενταυθα επτα βωμους και ετοιμασον μοι ενταυθα επτα μοσχους και επτα κριους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και εποιησε Βαλακ ὃν τροπον ειπεν αυτω Βαλααμ, και ανηνεγκε μοσχον και κριον επι τον βωμον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και ειπε Βαλααμ προς Βαλακ· παραστηθι επι της θυσιας σου, και πορευσομαι ει μοι φανειται ο Θεος εν συναντησει, και ρημα, ὃ εαν μοι δειξῃ, αναγγελω σοι. και παρεστη Βαλακ επι της θυσιας αυτου, και Βαλααμ επορευθη επερωτησαι τον Θεον και επορευθη ευθειαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| και εφανη ο Θεος τω Βαλααμ, και ειπε προς αυτον Βαλααμ· τους επτα βωμους ητοιμασα και ανεβιβασα μοσχον και κριον επι τον βωμον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| και ενεβαλεν ο Θεος ρημα εις το στομα Βαλααμ και ειπεν· επιστραφεις προς Βαλακ ουτω λαλησεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και απεστραφη προς αυτον, και οδε εφειστηκει επι των ολοκαυτωματων αυτου, και παντες οι αρχοντες Μωαβ μετ’ αυτου. και εγενηθη πνευμα Θεου επ’ αυτω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπεν· εκ Μεσοποταμιας μετεπεμψατο με Βαλακ, βασιλευς Μωαβ, εξ ορεων απ’ ανατολων λεγων· δευρο αρασαι μοι τον ᾿Ιακωβ και δευρο επικαταρασαι μοι τον ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| τι αρασωμαι ὃν μη αραται Κυριος, η τι καταρασωμαι ὃν μη καταραται ο Θεος; 9 οτι απο κορυφης ορεων οψομαι αυτον και απο βουνων προσνοησω αυτον. ιδου λαος μονος κατοικησει και εν εθνεσιν ου συλλογισθησεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| τις εξηκριβασατο το σπερμα ᾿Ιακωβ, και τις εξαριθμησεται δημους ᾿Ισραηλ; αποθανοι η ψυχη μου εν ψυχαις δικαιων, και γενοιτο το σπερμα μου ως το σπερμα τουτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και ειπε Βαλακ προς Βαλααμ· τι πεποιηκας μοι; εις καταρασιν εχθρων μου κεκληκα σε, και ιδου ευλογηκας ευλογιαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και ειπε Βαλααμ προς Βαλακ· ουχι οσα ἂν εμβαλῃ ο Θεος εις το στομα μου, τουτο φυλαξω λαλησαι; 13 Και ειπε προς αυτον Βαλακ· δευρο ετι μετ’ εμου εις τοπον αλλον, εξ ου ουκ οψει αυτον εκειθεν, αλλ’ η μερος τι αυτου οψει, παντας δε ου μη ιδῃς, και καταρασαι μοι αυτον εκειθεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και παρελαβεν αυτον εις αγρου σκοπιαν επι κορυφην λελαξευμενου και ᾠκοδομησεν εκει επτα βωμους και ανεβιβασε μοσχον και κριον επι τον βωμον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και ειπε Βαλααμ προς Βαλακ· παραστηθι επι της θυσιας σου, εγω δε πορευσομαι επερωτησαι τον Θεον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και συνηντησεν ο Θεος τω Βαλααμ και ενεβαλε ρημα εις το στομα αυτου και ειπεν· αποστραφηθι προς Βαλακ και ταδε λαλησεις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και απεστραφη προς αυτον, και οδε εφειστηκει επι της ολοκαυτωσεως αυτου, και παντες οι αρχοντες Μωαβ μετ’ αυτου. και ειπεν αυτω Βαλακ· τι ελαλησε Κυριος; 18 και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπεν· αναστηθι Βαλακ, και ακουε· ενωτισαι μαρτυς, υιος Σεπφωρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| ουχ ως ανθρωπος ο Θεος διαρτηθηναι, ουδ’ ως υιος ανθρωπου απειληθηναι· αυτος ειπας, ουχι ποιησει; λαλησει, και ουχι εμμενει; 20 ιδου ευλογειν παρειλημμαι· ευλογησω και ου μη αποστρεψω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| ουκ εσται μοχθος εν ᾿Ιακωβ, ουδε οφθησεται πονος εν ᾿Ισραηλ· Κυριος ο Θεος αυτου μετ’ αυτου, τα ενδοξα αρχοντων εν αυτω·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| Θεος ο εξαγαγων αυτους εξ Αιγυπτου· ως δοξα μονοκερωτος αυτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| ου γαρ εστιν οιωνισμος εν ᾿Ιακωβ, ουδε μαντεια εν ᾿Ισραηλ· κατα καιρον ρηθησεται ᾿Ιακωβ και τω ᾿Ισραηλ, τι επιτελεσει ο Θεος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| ιδου λαος ως σκυμνος αναστησεται και ως λεων γαυρωθησεται· ου κοιμηθησεται, εως φαγῃ θηραν, και αιμα τραυματιων πιεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| και ειπε Βαλακ προς Βαλααμ· ουτε καταραις καταρασῃ μοι αυτον ουτε ευλογων μη ευλογησῃς αυτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| και αποκριθεις Βαλααμ ειπε τω Βαλακ· ουκ ελαλησα σοι λεγων, το ρημα, ὃ εαν λαλησῃ ο Θεος, τουτο ποιησω; 27 Και ειπε Βαλακ προς Βαλααμ· δευρο παραλαβω σε εις τοπον αλλον, ει αρεσει τω Θεω, και καταρασαι μοι αυτον εκειθεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| και παρελαβε Βαλακ τον Βαλααμ επι κορυφην του Φογωρ το παρατεινον εις την ερημον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| και ειπε Βαλααμ προς Βαλακ· οικοδομησον μοι ωδε επτα βωμους και ετοιμασον μοι ωδε επτα μοσχους και επτα κριους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.30| και εποιησε Βαλακ καθαπερ ειπεν αυτω Βαλααμ, και ανηνεγκε μοσχον και κριον επι τον βωμον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ ιδων Βαλααμ οτι καλον εστιν εναντιον Κυριου ευλογειν τον ᾿Ισραηλ, ουκ επορευθη κατα το ειωθος εις συναντησιν τοις οιωνοις και απεστρεψε το προσωπον αυτου εις την ερημον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και εξαρας Βαλααμ τους οφθαλμους αυτου καθορα τον ᾿Ισραηλ εστρατοπεδευκοτα κατα φυλας, και εγενετο πνευμα Θεου εν αυτω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπε· φησι Βαλααμ υιος Βεωρ, φησιν ο ανθρωπος ο αληθινως ορων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| φησιν ακουων λογια ισχυρου, οστις ορασιν Θεου ειδεν εν υπνω, αποκεκαλυμμενοι οι οφθαλμοι αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| ως καλοι οι οικοι σου ᾿Ιακωβ, αι σκηναι σου ᾿Ισραηλ! 6 ωσει ναπαι σκιαζουσαι και ωσει παραδεισοι επι ποταμω και ωσει σκηναι, ας επηξε Κυριος, και ωσει κεδροι παρ’ υδατα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| εξελευσεται ανθρωπος εκ του σπερματος αυτου και κυριευσει εθνων πολλων, και υψωθησεται η Γωγ βασιλεια αυτου, και αυξηθησεται βασιλεια αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| Θεος ωδηγησεν αυτον εξ Αιγυπτου, ως δοξα μονοκερωτος αυτω· εδεται εθνη εχθρων αυτου και τα παχη αυτων εκμυελιει και ταις βολισιν αυτου κατατοξευσει εχθρον·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| κατακλιθεις ανεπαυσατο ως λεων και ως σκυμνος· τις αναστησει αυτον; οι ευλογουντες σε ευλογηνται, και οι καταρωμενοι σε κεκατηρανται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| και εθυμωθη Βαλακ επι Βαλααμ και συνεκροτησε ταις χερσιν αυτου, και ειπε Βαλακ προς Βαλααμ· καταρασθαι τον εχθρον μου κεκληκα σε, και ιδου ευλογων ευλογησας τριτον τουτο·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| νυν ουν φευγε εις τον τοπον σου· ειπα, τιμησω σε, και νυν εστερησε σε Κυριος της δοξης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και ειπε Βαλααμ προς Βαλακ· ουχι και τοις αγγελοις σου, ους απεστειλας προς με, ελαλησα λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| εαν μοι δω Βαλακ πληρη τον οικον αυτου αργυριου και χρυσιου, ου δυνησομαι παραβηναι το ρημα Κυριου ποιησαι αυτο καλον η πονηρον παρ’ εμαυτου· οσα εαν ειπῃ ο Θεος, ταυτα ερω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και νυν ιδου αποτρεχω εις τον τοπον μου· δευρο συμβουλευσω σοι, τι ποιησει ο λαος ουτος τον λαον σου επ’ εσχατου των ημερων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπε· φυσι Βαλααμ υιος Βεωρ, φησιν ο ανθρωπος ο αληθινως ορων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| ακουων λογια Θεου, επισταμενος επιστημην παρα υψιστου και ορασιν Θεου ιδων εν υπνω, αποκεκαλυμμενοι οι οφθαλμοι αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| δειξω αυτω, και ουχι νυν· μακαριζω, και ουκ εγγιζει· ανατελει αστρον εξ ᾿Ιακωβ, αναστησεται ανθρωπος εξ ᾿Ισραηλ και θραυσει τους αρχηγους Μωαβ και προνομευσει παντας υιους Σηθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και εσται ᾿Εδωμ κληρονομια, και εσται κληρονομια ῾Ησαυ ο εχθρος αυτου· και ᾿Ισραηλ εποιησεν εν ισχυι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και εξεγερθησεται εξ ᾿Ιακωβ και απολει σωζομενον εκ πολεως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| και ιδων τον ᾿Αμαληκ και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπεν· αρχη εθνων ᾿Αμαληκ, και το σπερμα αυτων απολειται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| και ιδων τον Κεναιον και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπεν· ισχυρα η κατοικια σου· και εαν θης εν πετρᾳ την νοσσιαν σου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και εαν γενηται τω Βεωρ νοσσια πανουργιας, ᾿Ασσυριοι αιχμαλωτευσουσι σε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και ιδων τον ῍Ωγ και αναλαβων την παραβολην αυτου ειπεν· ω ω, τις ζησεται, οταν θη ταυτα ο Θεος; 24 και εξελευσεται εκ χειρων Κιτιαιων και κακωσουσιν ᾿Ασσουρ και κακωσουσιν ῾Εβραιους, και αυτοι ομοθυμαδον απολουνται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| και αναστας Βαλααμ απηλθεν αποστραφεις εις τον τοπον αυτου, και Βαλακ απηλθε προς εαυτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ κατελυσεν ᾿Ισραηλ εν Σαττειν· και εβεβηλωθη ο λαος εκπορνευσαι εις τας θυγατερας Μωαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| και εκαλεσαν αυτους εις τας θυσιας των ειδωλων αυτων, και εφαγεν ο λαος των θυσιων αυτων και προσεκυνησαν τοις ειδωλοις αυτων.3 και ετελεσθη ᾿Ισραηλ τω Βεελφεγωρ· και ωργισθη θυμω Κυριος τω ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| και ειπε Κυριος τω Μωυση· λαβε παντας τους αρχηγους του λαου και παραδειγματισον αυτους Κυριω κατεναντι του ηλιου, και αποστραφησεται οργη θυμου Κυριου απο ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| και ειπε Μωυσης ταις φυλαις ᾿Ισραηλ· αποκτεινατε εκαστος τον οικειον αυτου τον τετελεσμενον τω Βεελφεγωρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| Και ιδου ανθρωπος των υιων ᾿Ισραηλ ελθων προσηγαγε τον αδελφον αυτου προς την Μαδιανιτιν εναντιον Μωυση και εναντιον πασης συναγωγης υιων ᾿Ισραηλ, αυτοι δε εκλαιον παρα την θυραν της σκηνης του μαρτυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και ιδων Φινεες υιος ᾿Ελεαζαρ υιου ᾿Ααρων του ιερεως εξανεστη εκ μεσου της συναγωγης και λαβων σειρομαστην εν τη χειρι 8 εισηλθεν οπισω του ανθρωπου του ᾿Ισραηλιτου εις την καμινον και απεκεντησεν αμφοτερους, τον τε ανθρωπον τον ᾿Ισραηλιτην και την γυναικα δια της μητρας αυτης· και επαυσατο η πληγη απο υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και εγενοντο οι τεθνηκοτες εν τη πληγη τεσσαρες και εικοσι χιλιαδες.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| Φινεες υιος ᾿Ελεαζαρ υιου ᾿Ααρων του ιερεως κατεπαυσε τον θυμον μου απο υιων ᾿Ισραηλ εν τω ζηλωσαι μου τον ζηλον εν αυτοις, και ουκ εξανηλωσα τους υιους ᾿Ισραηλ εν τω ζηλω μου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| ουτως ειπον· ιδου εγω διδωμι αυτω διαθηκην ειρηνης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και εσται αυτω και τω σπερματι αυτου μετ’ αυτον διαθηκη ιερατειας αιωνια, ανθ’ ων εζηλωσε τω Θεω αυτου και εξιλασατο περι των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| το δε ονομα του ανθρωπου του ᾿Ισραηλιτου του πεπληγοτος, ὃς επληγη μετα της Μαδιανιτιδος, Ζαμβρι υιος Σαλω, αρχων οικου πατριας των Συμεων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| και ονομα τη γυναικι τη Μαδιανιτιδι τη πεπληγυιᾳ Χασβι, θυγατηρ Σουρ αρχοντος εθνους ᾿Ομμωθ, οικου πατριας εστι των Μαδιαμ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων· λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| εχθραινετε τοις Μαδιηναιοις και παταξατε αυτους,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| οτι εχθραινουσιν αυτοι υμιν εν δολιοτητι, οσα δολιουσιν υμας δια Φογωρ και δια Χασβι θυγατερα αρχοντος Μαδιαμ αδελφην αυτων την πεπληγυιαν εν τη ημερᾳ της πληγης δια Φογωρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΚΑΙ εγενετο μετα την πληγην και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην και ᾿Ελεαζαρ τον ιερεα λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| λαβε την αρχην πασης συναγωγης υιων ᾿Ισραηλ απο εικοσαετους και επανω κατ’ οικους πατριων αυτων, πας ο εκπορευομενος παραταξασθαι εν ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| και ελαλησε Μωυσης και ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς εν ᾿Αραβωθ Μωαβ επι του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| απο εικοσαετους και επανω, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση. και οι υιοι ᾿Ισραηλ οι εξελθοντες εξ Αιγυπτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| Ρουβην πρωτοτοκος ᾿Ισραηλ. υιοι δε Ρουβην· ᾿Ενωχ και δημος του ᾿Ενωχ· τω Φαλλου δημος του Φαλλουΐ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| τω ᾿Ασρων δημος του ᾿Ασρωνι· τω Χαρμι δημος του Χαρμι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| ουτοι δημοι Ρουβην· και εγενετο η επισκεψις αυτων τρεις και τεσσαρακοντα χιλιαδες και επτακοσιοι και τριακοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| και υιοι Φαλλου ῾Ελιαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| και υιοι ῾Ελιαβ· Ναμουηλ και Δαθαν και ᾿Αβειρων· ουτοι επικλητοι της συναγωγης, ουτοι εισιν οι επισυσταντες επι Μωυσην και ᾿Ααρων εν τη συναγωγη Κορε, εν τη επισυστασει Κυριου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και ανοιξασα η γη το στομα αυτης κατεπιεν αυτους και Κορε εν τω θανατω της συναγωγης αυτου, οτε κατεφαγε το πυρ τους πεντηκοντα και διακοσιους, και εγενηθησαν εν σημειω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| οι δε υιοι Κορε ουκ απεθανον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| και οι υιοι Συμεων· ο δημος των υιων Συμεων· τω Ναμουηλ δημος ο Ναμουηλι· τω ᾿Ιαμιν δημος ο ᾿Ιαμινι· τω ᾿Ιαχιν δημος ᾿Ιαχινι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| τω Ζαρα δημος ο Ζαραΐ· τω Σαουλ δημος ο Σαουλι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| ουτοι δημοι Συμεων εκ της επισκεψεως αυτων, δυο και εικοσι χιλιαδες και διακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| υιοι δε ᾿Ιουδα· ῍Ηρ και Αυναν· και απεθανεν ῍Ηρ και Αυναν εν γη Χανααν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| και εγενοντο οι υιοι ᾿Ιουδα κατα δημους αυτων· τω Σηλωμ δημος ο Σηλωνι· τω Φαρες δημος ο Φαρεσι· τω Ζαρα δημος ο Ζαραΐ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| και εγενοντο οι υιοι Φαρες· τω ᾿Ασρων δημος ο ᾿Ασρωνι· τω ᾿Ιαμουν, δημος ο ᾿Ιαμουνι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| ουτοι δημοι του ᾿Ιουδα κατα την επισκεψιν αυτων, ἓξ και εβδομηκοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| και υιοι ᾿Ισσαχαρ κατα δημους αυτων· τω Θωλα δημος ο Θωλαΐ· τω Φουα δημος ο Φουαΐ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| τω ᾿Ιασουβ δημος ο ᾿Ιασουβι· τω Σαμραμ δημος ο Σαμραμι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| ουτοι δημοι ᾿Ισσαχαρ εξ επισκεψεως αυτων, τεσσαρες και εξηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| υιοι Ζαβουλων κατα δημους αυτων· τω Σαρεδ δημος ο Σαρεδι· τω ᾿Αλλων δημος ο ᾿Αλλωνι· τω ᾿Αλληλ δημος ο ᾿Αλληλι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| ουτοι δημοι Ζαβουλων εξ επισκεψεως αυτων, εξηκοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| υιοι Γαδ κατα δημους αυτων· τω Σαφων δημος ο Σαφωνι· τω ᾿Αγγι δημος ο ᾿Αγγι· τω Σουνι δημος ο Σουνι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| τω ᾿Αζενι δημος ο ᾿Αζενι· τω ᾿Αδδι δημος ο ᾿Αδδι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| τω ᾿Αροαδι δημος ο ᾿Αροαδι· τω ᾿Αριηλ δημος ο ᾿Αριηλι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| ουτοι δημοι υιων Γαδ εξ επισκεψεως αυτων, τεσσαρες και τεσσαρακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| υιοι ᾿Ασηρ κατα δημους αυτων· τω ᾿Ιαμιν δημος ο ᾿Ιαμινι· τω ᾿Ιεσου δημος ο ᾿Ιεσουΐ· τω Βαρια δημος ο Βαριαΐ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.29| τω Χοβερ δημος ο Χοβερι· τω Μελχιηλ δημος ο Μελχιηλι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.30| και το ονομα θυγατρος ᾿Ασηρ Σαρα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.31| ουτοι δημοι ᾿Ασηρ εξ επισκεψεως αυτων, τρεις και τεσσαρακοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.32| υιοι ᾿Ιωσηφ κατα δημους αυτων· Μανασση και ᾿Εφραιμ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.33| υιοι Μανασση· τω Μαχιρ δημος ο Μαχιρι· και Μαχιρ εγεννησε τον Γαλααδ· τωΓαλααδ δημος ο Γαλααδι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.34| και ουτοι υιοι Γαλααδ· ᾿Αχιεζερ δημος ο ᾿Αχιεζερι· τω Χελεγ δημος ο Χελεγι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.35| τω ᾿Εσριηλ δημος ο ᾿Εσριηλι· τω Συχεμ δημος ο Συχεμι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.36| τω Συμαερ δημος ο Συμαερι· και τω ᾿Οφερ δημος ο ᾿Οφερι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.37| και τω Σαλπααδ υιω ᾿Οφερ ουκ εγενοντο αυτω υιοι, αλλ’ η θυγατερες, και ταυτα τα ονοματα των θυγατερων Σαλπααδ· Μαλα και Νουα και ᾿Εγλα και Μελχα και Θερσα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.38| ουτοι δημοι Μανασση εξ επισκεψεως αυτων, δυο και πεντηκοντα χιλιαδες και επτακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.39| και ουτοι υιοι ᾿Εφραιμ· τω Σουθαλα δημος ο Σουθαλαΐ· τω Ταναχ δημος ο Ταναχι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.40| ουτοι υιοι Σουθαλα· τω ᾿Εδεν δημος ο ᾿Εδενι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.41| ουτοι δημοι ᾿Εφραιμ εξ επισκεψεως αυτων, δυο και τριακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι. ουτοι δημοι υιων ᾿Ιωσηφ κατα δημους αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.42| υιοι Βενιαμιν κατα δημους αυτων· τω Βαλε δημος ο Βαλι· τω ᾿Ασυβηρ δημος ο ᾿Ασυβηρι· τω ᾿Ιαχιραν δημος ο ᾿Ιαχιρανι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.43| τω Σωφαν δημος ο Σωφανι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.44| και εγενοντο οι υιοι Βαλε ᾿Αδαρ και Νοεμαν· τω ᾿Αδαρ δημος ο ᾿Αδαρι και τω Νοεμαν δημος ο Νοεμανι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.45| ουτοι οι υιοι Βενιαμιν κατα δημους αυτων εξ επισκεψεως αυτων, πεντε και τριακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.46| και υιοι Δαν κατα δημους αυτων· τω Σαμε δημος ο Σαμεΐ· ουτοι δημοι Δαν κατα δημους αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.47| παντες οι δημοι Σαμεΐ κατ’ επισκοπην αυτων τεσσαρες και εξηκοντα χιλιαδες και τετρακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.48| υιοι Νεφθαλι κατα δημους αυτων· τω ᾿Ασιηλ δημος ο ᾿Ασιηλι· τω Γαυνι δημος ο Γαυνι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.49| τω ᾿Ιεσερ δημος ο ᾿Ιεσερι· τω Σελλημ δημος ο Σελλημι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.50| ουτοι δημοι Νεφθαλι εξ επισκεψεως αυτων, τεσσαρακοντα χιλιαδες και τριακοσιοι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.51| αυτη η επισκεψις υιων ᾿Ισραηλ, εξακοσιαι χιλιαδες και χιλιοι και επτακοσιοι και τριακοντα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.52| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.53| τουτοις μερισθησεται η γη κληρονομειν εξ αριθμου ονοματων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.54| τοις πλειοσι πλεονασεις την κληρονομιαν και τοις ελαττοσιν ελαττωσεις την κληρονομιαν αυτων· εκαστω καθως επεσκεπησαν, δοθησεται η κληρονομια αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.55| δια κληρων μερισθησεται η γη· τοις ονομασι, κατα φυλας πατριων αυτων κληρονομησουσιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.56| εκ του κληρου μεριεις την κληρονομιαν αυτων ανα μεσων πολλων και ολιγων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.57| Και υιοι Λευι κατα δημους αυτων· τω Γεδσων δημος ο Γεδσωνι· τω Κααθ δημος ο Κααθι· τω Μεραρι δημος ο Μεραρι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.58| ουτοι οι δημοι υιων Λευι· δημος ο Λοβενι, δημος ο Χεβρωνι, δημος ο Κορε και δημος ο Μουσι. και Κααθ εγεννησε τον ᾿Αμραμ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.59| το δε ονομα της γυναικος αυτου ᾿Ιωχαβεδ, θυγατηρ Λευι, ἣ ετεκε τουτους τω Λευΐ εν Αιγυπτω· και ετεκε τω ᾿Αμραμ τον ᾿Ααρων και Μωυσην και Μαριαμ την αδελφην αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.60| και εγεννηθησαν τω ᾿Ααρων ο τε Ναδαβ και ᾿Αβιουδ και ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.61| και απεθανε Ναδαβ και ᾿Αβιουδ εν τω προσφερειν αυτους πυρ αλλοτριον εναντι Κυριου εν τη ερημω Σινα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.62| και εγενηθησαν εξ επισκεψεως αυτων τρεις και εικοσι χιλιαδες, παν αρσενικον απο μηνιαιου και επανω· ου γαρ συνεπεσκεπησαν εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ, οτι ου διδοται αυτοις κληρος εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.63| και αυτη η επισκεψις Μωυση και ᾿Ελεαζαρ του ιερεως, οἳ επεσκεψαντο τους υιους ᾿Ισραηλ εν ᾿Αραβωθ Μωαβ, επι του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.64| και εν τουτοις ουκ ην ανθρωπος των επεσκεμμενων υπο Μωυση και ᾿Ααρων, ους επεσκεψαντο τους υιους ᾿Ισραηλ εν τη ερημω Σινα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.65| οτι ειπε Κυριος αυτοις· θανατω αποθανουνται εν τη ερημω· και ου κατελειφθη εξ αυτων ουδε εις, πλην Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη και ᾿Ιησους ο του Ναυη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ προσελθουσαι αι θυγατερες Σαλπααδ υιου ᾿Οφερ, υιου Γαλααδ, υιου Μαχιρ, του δημου Μανασση, των υιων ᾿Ιωσηφ (και ταυτα τα ονοματα αυτων· Μααλα και Νουα και ᾿Εγλα και Μελχα και Θερσα) 2 και στασαι εναντι Μωυση και εναντι ᾿Ελεαζαρ του ιερεως και εναντι των αρχοντων και εναντι πασης συναγωγης επι της θυρας της σκηνης του μαρτυριου λεγουσιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| ο πατηρ ημων απεθανεν εν τη ερημω, και αυτος ουκ ην εν μεσω της συναγωγης της επισυστασης εναντι Κυριου εν τη συναγωγη Κορε, οτι δι’ αμαρτιαν αυτου απεθανε, και υιοι ουκ εγενοντο αυτω· μη εξαλειφθητω το ονομα του πατρος ημων εκ μεσου του δημου αυτου, οτι ουκ εστιν αυτω υιος· δοτε ημιν κατασχεσιν εν μεσω αδελφων πατρος ημων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| και προσηγαγε Μωυσης την κρισιν αυτων εναντι Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| ορθως θυγατερες Σαλπααδ λελαληκασι· δομα δωσεις αυταις κατασχεσιν κληρονομιας εν μεσω αδελφων πατρος αυτων και περιθησεις τον κληρον του πατρος αυτων αυταις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| και τοις υιοις ᾿Ισραηλ λαλησεις λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| ανθρωπος εαν αποθανῃ και υιος μη η αυτω, περιθησετε την κληρονομιαν αυτου τη θυγατρι αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| εαν δε μη η θυγατηρ αυτω, δωσετε την κληρονομιαν τω αδελφω του πατρος αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| εαν δε μη ωσιν αυτω αδελφοι, δωσετε την κληρονομιαν τω αδελφω του πατρος αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| εαν δε μη ωσιν αδελφοι του πατρος αυτου, δωσετε την κληρονομιαν τω οικειω τω εγγιστα αυτου εκ της φυλης αυτου κληρονομησαι τα αυτου. και εσται τουτο τοις υιοις ᾿Ισραηλ δικαιωμα κρισεως, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην· αναβηθι εις το ορος το εν τω περαν του ᾿Ιορδανου (τουτο το ορος Ναβαυ) και ιδε την γην Χανααν, ἣν εγω διδωμι τοις υιοις ᾿Ισραηλ εν κατασχεσει·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| και οψῃ αυτην και προστεθησῃ προς τον λαον σου και συ, καθα προσετεθη ᾿Ααρων ο αδελφος σου εν ῍Ωρ τω ορει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| διοτι παρεβητε το ρημα μου εν τη ερημω Σιν εν τω αντιπιπτειν την συναγωγην αγιασαι με· ουχ ηγιασατε με επι τω υδατι εναντι αυτων (τουτ’ εστι το υδωρ αντιλογιας εν Καδης εν τη ερημω Σιν).<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| και ειπε Μωυσης προς Κυριον·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| επισκεψασθω Κυριος ο Θεος των πνευματων και πασης σαρκος ανθρωπον επι της συναγωγης ταυτης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| οστις εξελευσεται προ προσωπου αυτων και οστις εισελευσεται προ προσωπου αυτων και οστις εξαξει αυτους και οστις εισαξει αυτους, και ουκ εσται η συναγωγη Κυριου ωσει προβατα οις ουκ εστι ποιμην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων· λαβε προς σεαυτον ᾿Ιησουν υιον Ναυη, ανθρωπον ὃς εχει πνευμα εν εαυτω, και επιθησεις τας χειρας σου επ’ αυτον 19 και στησεις αυτον εναντι ᾿Ελεαζαρ του ιερεως και εντελη αυτω εναντι πασης συναγωγης και εντελη περι αυτου εναντιον αυτων 20 και δωσεις της δοξης σου επ’ αυτον, οπως ἂν εισακουσωσιν αυτου οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| και εναντι ᾿Ελεαζαρ του ιερεως στησεται, και επερωτησουσιν αυτον την κρισιν των δηλων εναντι Κυριου· επι τω στοματι αυτου εξελευσονται και επι τω στοματι αυτου εισελευσονται αυτος και οι υιοι ᾿Ισραηλ ομοθυμαδον και πασα η συναγωγη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| και εποιησε Μωυσης, καθα ενετειλατο αυτω Κυριος, και λαβων τον ᾿Ιησουν εστησεν αυτον εναντιον ᾿Ελεαζαρ του ιερεως και εναντιον πασης συναγωγης 23 και επεθηκε τας χειρας αυτου επ’ αυτον, και συνεστησεν αυτον καθαπερ συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| εντειλαι τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους λεγων· τα δωρα μου δοματα μου καρπωματα μου εις οσμην ευωδιας διατηρησετε προσφερειν εμοι εν ταις εορταις μου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| και ερεις προς αυτους· ταυτα τα καρπωματα οσα προσαξετε Κυριω· αμνους ενιαυσιους αμωμους δυο την ημεραν εις ολοκαυτωσιν ενδελεχως,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| τον αμνον τον ενα ποιησεις το πρωΐ και τον αμνον τον δευτερον ποιησεις το προς εσπεραν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| και ποιησεις το δεκατον του οιφι σεμιδαλιν εις θυσιαν αναπεποιημενην εν ελαιω εν τεταρτω του ιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| ολοκαυτωμα ενδελεχισμου, η γενομενη εν τω ορει Σινα εις οσμην ευωδιας Κυριω·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| και σπονδην αυτου το τεταρτον του ἲν τω αμνω τω ενι, εν τω αγιω σπεισεις σπονδην σικερα Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και τον αμνον τον δευτερον ποιησεις το προς εσπεραν· κατα την θυσιαν αυτου και κατα την σπονδην αυτου ποιησετε εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| Και τη ημερᾳ των σαββατων προσαξετε δυο αμνους ενιαυσιους αμωμους και δυο δεκατα σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω εις θυσιαν και σπονδην,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| ολοκαυτωμα σαββατων εν τοις σαββατοις, επι της ολοκαυτωσεως της δια παντος και την σπονδην αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| Και εν ταις νεομηνιαις προσαξετε ολοκαυτωμα τω Κυριω μοσχους εκ βοων δυο και κριον ενα, αμνους ενιαυσιους επτα αμωμους,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| τρια δεκατα σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω τω μοσχω τω ενι και δυο δεκατα σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω τω κριω τω ενι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| δεκατον δεκατον σεμιδαλεως αναπεποιημενης εν ελαιω τω αμνω τω ενι, θυσιαν οσμην ευωδιας καρπωμα Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| η σπονδη αυτων το ημισυ του ἲν εσται τω μοσχω τω ενι, και το τριτον του ἲν εσται τω κριω τω ενι, και το τεταρτον του ἲν εσται τω αμνω τω ενι οινου. τουτο το ολοκαυτωμα μηνα εκ μηνος εις τους μηνας του ενιαυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας Κυριω· επι της ολοκαυτωσεως της δια παντος ποιηθησεται και η σπονδη αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| Και εν τω μηνι τω πρωτω τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος πασχα Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| και τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος τουτου εορτη· επτα ημερας αζυμα εδεσθε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| και η ημερα η πρωτη επικλητος αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| και προσαξετε ολοκαυτωματα καρπωμα Κυριω μοσχους εκ βοων δυο, κριον ενα, αμνους ενιαυσιους επτα, αμωμοι εσονται υμιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| και η θυσια αυτων σεμιδαλις αναπεποιημενη εν ελαιω, τρια δεκατα τω μοσχω τω ενι και δυο δεκατα τω κριω τω ενι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| δεκατον δεκατον ποιησεις τω αμνω τω ενι, τοις επτα αμνοις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας εξιλασασθαι περι υμων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| πλην της ολοκαυτωσεως της δια παντος της πρωινης, ο εστιν ολοκαυτωμα ενδελεχισμου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| ταυτα κατα ταυτα ποιησετε την ημεραν εις τας επτα ημερας, δωρον καρπωμα εις οσμην ευωδιας Κυριω· επι του ολοκαυτωματος του δια παντος ποιησεις την σπονδην αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| και ημερα η εβδομη κλητη αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε εν αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| Και τη ημερᾳ των νεων, οταν προσφερητε θυσιαν νεαν Κυριω των εβδομαδων, επικλητος αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| και προσαξετε ολοκαυτωματα εις οσμην ευωδιας Κυριω μοσχους εκ βοων δυο, κριον ενα, αμνους ενιαυσιους επτα αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| η θυσια αυτων σεμιδαλις αναπεποιημενη εν ελαιω, τρια δεκατα τω μοσχω τω ενι και δυο δεκατα τω κριω τω ενι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.29| δεκατον δεκατον τω αμνω τω ενι, τοις επτα αμνοις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.30| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας εξιλασασθαι περι υμων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.31| πλην του ολοκαυτωματος του δια παντος· και την θυσιαν αυτων ποιησετε μοι. αμωμοι εσονται υμιν, και τας σπονδας αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ τω μηνι τω εβδομω, μια του μηνος, επικλητος αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε· ημερα σημασιας εσται υμιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| και ποιησετε ολοκαυτωματα εις οσμην ευωδιας Κυριω, μοσχον ενα εκ βοων, κριον ενα, αμνους ενιαυσιους επτα αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| η θυσια αυτων σεμιδαλις αναπεποιημενη εν ελαιω, τρια δεκατα τω μοσχω τω ενι, και δυο δεκατα τω κριω τω ενι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| δεκατον δεκατον τω αμνω τω ενι, τοις επτα αμνοις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας εξιλασασθαι περι υμων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| πλην των ολοκαυτωματων της νουμηνιας, και αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων και το ολοκαυτωμα το διαπαντος και αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων κατα την συγκρισιν αυτων εις οσμην ευωδιας Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| Και τη δεκατῃ του μηνος τουτου επικλητος αγια εσται υμιν, και κακωσετε τας ψυχας υμων και παν εργον ου ποιησετε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και προσοισετε ολοκαυτωματα εις οσμην ευωδιας Κυριω, καρπωματα Κυριω, μοσχον εκ βοων ενα, κριον ενα, αμνους ενιαυσιους επτα, αμωμοι εσονται υμιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| η θυσια αυτων σεμιδαλις αναπεποιημενη εν ελαιω, τρια δεκατα τω μοσχω τω ενι και δυο δεκατα τω κριω τω ενι,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| δεκατον δεκατον τω αμνω τω ενι εις τους επτα αμνους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας εξιλασασθαι περι υμων· πλην το περι της αμαρτιας της εξιλασεως και η ολοκαυτωσις η δια παντος, η θυσια αυτης και η σπονδη αυτης κατα την συγκρισιν εις οσμην ευωδιας καρπωμα Κυριω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| Και τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος του εβδομου τουτου επικλητος αγια εσται υμιν, παν εργον λατρευτον ου ποιησετε. και εορτασατε αυτην εορτην Κυριω επτα ημερας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| και προσαξατε ολοκαυτωματα καρπωμα εις οσμην ευωδιας Κυριω, τη ημερᾳ τη πρωτῃ μοσχους εκ βοων τρεις και δεκα, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους δεκατεσσαρας, αμωμοι εσονται·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| αι θυσιαι αυτων σεμιδαλις αναπεποιημενη εν ελαιω, τρια δεκατα τω μοσχω τω ενι, τοις τρισκαιδεκα μοσχοις, και δυο δεκατα τω κριω τω ενι, επι τους δυο κριους,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| δεκατον δεκατον τω αμνω τω ενι, επι τους τεσσαρας και δεκα αμνους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| και τη ημερᾳ τη δευτερᾳ μοσχους δωδεκα, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους τεσσαρας και δεκα αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| η θυσια αυτων και η σπονδη αυτων τοις μοσχοις και τοις κριοις και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων, κατα την συγκρισιν αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| τη ημερᾳ τη τριτῃ μοσχους ενδεκα, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους τεσσαρας και δεκα αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| η θυσια αυτων και η σπονδη αυτων τοις μοσχοις και τοις κριοις και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων, κατα την συγκρισιν αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| τη ημερᾳ τη τεταρτῃ μοσχους δεκα, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους τεσσαρας και δεκα αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων τοις μοσχοις και τοις κριοις και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων κατα την συγκρισιν αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| τη ημερᾳ τη πεμπτῃ μοσχους εννεα, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους τεσσαρας και δεκα αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων τοις μοσχοις και τοις κριοις και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων, κατα την συγκρισιν αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της δια παντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.29| τη ημερᾳ τη εκτῃ μοσχους οκτω, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους δεκατεσσαρας αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.30| αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων τοις μοσχοις και τοις κριοις και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων, κατα την συγκρισιν αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.31| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.32| τη ημερᾳ τη εβδομῃ μοσχους επτα, κριους δυο, αμνους ενιαυσιους δεκατεσσαρας αμωμους·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.33| αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων τοις μοσχοις και τοις κριοις και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων, κατα την συγκρισιν αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.34| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.35| και τη ημερᾳ τη ογδοῃ εξοδιον εσται υμιν. παν εργον λατρευτον ου ποιησετε εν αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.36| και προσαξετε ολοκαυτωματα εις οσμην ευωδιας καρπωματα τω Κυριω, μοσχον ενα, κριον ενα, αμνους ενιαυσιους επτα αμωμους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.37| αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων τω μοσχω και τω κριω και τοις αμνοις κατα αριθμον αυτων, κατα την συγκρισιν αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.38| και χιμαρον εξ αιγων ενα περι αμαρτιας, πλην της ολοκαυτωσεως της διαπαντος· αι θυσιαι αυτων και αι σπονδαι αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.39| Ταυτα ποιησετε Κυριω εν ταις εορταις υμων, πλην των ευχων υμων, και τα εκουσια υμων και τα ολοκαυτωματα υμων και τας θυσιας υμων και τας σπονδας υμων και τα σωτηρια υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΚΑΙ ελαλησε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ κατα παντα, οσα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| και ελαλησε Μωυσης προς τους αρχοντας των φυλων υιων ᾿Ισραηλ λεγων· τουτο το ρημα, ὃ συνεταξε Κυριος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| ανθρωπος ανθρωπος, ὃς ἂν ευξηται ευχην Κυριω η ομοσῃ ορκον η ορισηται ορισμω περι της ψυχης αυτου, ου βεβηλωσει το ρημα αυτου· παντα οσα ἂν εξελθῃ εκ του στοματος αυτου, ποιησει·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| εαν δε ευξηται γυνη ευχην Κυριω η ορισηται ορισμον εν τω οικω του πατρος αυτης εν τη νεοτητι αυτης και ακουσῃ ο πατηρ αυτης τας ευχας αυτης και τους ορισμους αυτης, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης, και παρασιωπησῃ αυτης ο πατηρ, και στησονται πασαι αι ευχαι αυτης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| και παντες οι ορισμοι, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης, μενουσιν αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| εαν δε ανανευων ανανευσῃ ο πατηρ αυτης, ᾗ ἂν ημερᾳ ακουσῃ πασας τας ευχας αυτης και τους ορισμους, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης, ου στησονται· και Κυριος καθαριει αυτην, οτι ανενευσεν ο πατηρ αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| εαν δε γενομενη γενηται ανδρι και αι ευχαι αυτης επ’ αυτη κατα την διαστολην των χειλεων αυτης, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και ακουσῃ ο ανηρ αυτης και παρασιωπησῃ αυτη, ᾗ ἂν ημερᾳ ακουσῃ, και ουτω στησονται πασαι αι ευχαι αυτης και οι ορισμοι αυτης, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης, στησονται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| εαν δε ανανευων ανανευσῃ ο ανηρ αυτης, ᾗ εαν ημερᾳ ακουσῃ, πασαι αι ευχαι αυτης και οι ορισμοι αυτης, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης, ου μενουσιν, οτι ο ανηρ ανενευσεν απ’ αυτης, και Κυριος καθαριει αυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| και ευχη χηρας και εκβεβλημενης οσα εαν ευξηται κατα της ψυχης αυτης, μενουσιν αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| εαν δε εν τω οικω του ανδρος αυτης η ευχη αυτης η ο ορισμος κατα της ψυχης αυτης μεθ’ ορκου 12 και ακουσῃ ο ανηρ αυτης και παρασιωπησῃ αυτη και μη ανανευσῃ αυτη, και στησονται πασαι αι ευχαι αυτης, και παντες οι ορισμοι αυτης, ους ωρισατο κατα της ψυχης αυτης, στησονται κατ’ αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| εαν δε περιελων περιελῃ ο ανηρ αυτης, ᾗ ἂν ημερᾳ ακουσῃ, παντα οσα εαν εξελθῃ εκ των χειλεων αυτης κατα τας ευχας αυτης και κατα τους ορισμους τους κατα της ψυχης αυτης, ου μενει αυτη· ο ανηρ αυτης περιειλε, και Κυριος καθαριει αυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| πασα ευχη και πας ορκος δεσμου κακωσαι ψυχην, ο ανηρ αυτης στησει αυτη και ο ανηρ αυτης περιελει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| εαν δε σιωπων παρασιωπησῃ αυτη ημεραν εξ ημερας, και στησει αυτη πασας τας ευχας αυτης, και τους ορισμους τους επ’ αυτης στησει αυτη, οτι εσιωπησεν αυτη τη ημερᾳ, ᾗ ηκουσεν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| εαν δε περιελων περιελῃ ο ανηρ αυτης μετα την ημεραν, ἣν ηκουσε, και ληψεται την αμαρτιαν αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| ταυτα τα δικαιωματα, οσα ενετειλατο Κυριος τω Μωυση, ανα μεσον ανδρος και γυναικος αυτου και αναμεσον πατρος και θυγατρος εν νεοτητι εν οικω πατρος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| εκδικει την εκδικησιν υιων ᾿Ισραηλ εκ των Μαδιανιτων, και εσχατον προστεθησῃ προς τον λαον σου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| και ελαλησε Μωυσης προς τον λαον λεγων· εξοπλισατε εξ υμων ανδρας και παραταξασθε εναντι Κυριου επι Μαδιαν αποδουναι εκδικησιν παρα του Κυριου τη Μαδιαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| χιλιους εκ φυλης, χιλιους εκ φυλης, εκ πασων φυλων υιων ᾿Ισραηλ αποστειλατε παραταξασθαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| και εξηριθμησαν εκ των χιλιαδων ᾿Ισραηλ χιλιους εκ φυλης, δωδεκα χιλιαδας ενωπλισμενοι εις παραταξιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| και απεστειλεν αυτους Μωυσης χιλιους εκ φυλης, χιλιους εκ φυλης συν δυναμει αυτων και Φινεες υιον ᾿Ελεαζαρ υιου ᾿Ααρων του ιερεως, και τα σκευη τα αγια και αι σαλπιγγες των σημασιων εν ταις χερσιν αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| και παρεταξαντο επι Μαδιαν, καθα ενετειλατο Κυριος Μωυση, και απεκτειναν παν αρσενικον·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| και τους βασιλεις Μαδιαν απεκτειναν αμα τοις τραυματιαις αυτων, και τον Ευιν και τον Ροκον και τον Σουρ και τον Οὒρ και τον Ροβοκ, πεντε βασιλεις Μαδιαν· και τον Βαλααμ υιον Βεωρ απεκτειναν εν ρομφαιᾳ συν τοις τραυματιαις αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| και επρονομευσαν τας γυναικας Μαδιαν και την αποσκευην αυτων, και τα κτηνη αυτων και παντα τα εγκτητα αυτων και την δυναμιν αυτων επρονομευσαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| και πασας τας πολεις αυτων τας εν ταις κατοικιαις αυτων και τας επαυλεις αυτων ενεπρησαν εν πυρι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| και ελαβον πασαν την προνομην αυτων και παντα τα σκυλα αυτων απο ανθρωπου εως κτηνους 12 και ηγαγον προς Μωυσην και προς ᾿Ελεαζαρ τον ιερεα και προς παντας υιους ᾿Ισραηλ την αιχμαλωσιαν και τα σκυλα και την προνομην εις την παρεμβολην εις ᾿Αραβωθ Μωαβ, η εστιν επι του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| Και εξηλθε Μωυσης και ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς και παντες οι αρχοντες της συναγωγης εις συναντησιν αυτοις εξω της παρεμβολης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| και ωργισθη Μωυσης επι τοις επισκοποις της δυναμεως, χιλιαρχοις και εκατονταρχοις τοις ερχομενοις εκ της παραταξεως του πολεμου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.15| και ειπεν αυτοις Μωυσης· ινατι εζωγρησατε παν θηλυ; 16 αυται γαρ ησαν τοις υιοις ᾿Ισραηλ κατα το ρημα Βαλααμ του αποστησαι και υπεριδειν το ρημα Κυριου ενεκεν Φογωρ, και εγενετο η πληγη εν τη συναγωγη Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| και νυν αποκτεινατε παν αρσενικον εν πασῃ τη απαρτιᾳ, πασαν γυναικα, ητις εγνω κοιτην αρσενος, αποκτεινατε·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| και πασαν την απαρτιαν των γυναικων, ητις ουκ οιδε κοιτην αρσενος, ζωγρησατε αυτας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.19| και υμεις παρεμβαλετε εξω της παρεμβολης επτα ημερας· πας ο ανελων και ο απτομενος του τετρωμενου αγνισθησεται τη ημερᾳ τη τριτῃ και τη ημερᾳ τη εβδομῃ υμεις και η αιχμαλωσια υμων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.20| και παν περιβλημα και παν σκευος δερματινον και πασαν εργασιαν εξ αιγειας και παν σκευος ξυλινον αφαγνιειτε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| και ειπεν ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς προς τους ανδρας της δυναμεως τους ερχομενους εκ της παραταξεως του πολεμου· τουτο το δικαιωμα του νομου, ὃ συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.22| πλην του χρυσιου και του αργυριου και χαλκου και σιδηρου και μολιβου και κασσιτερου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.23| παν πραγμα, ὃ διελευσεται εν πυρι, και καθαρισθησεται, αλλ’ η τω υδατι του αγνισμου αγνισθησεται· και παντα οσα εαν μη διαπορευηται δια πυρος, διελευσεται δι’ υδατος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.24| και πλυνεισθε τα ιματια τη ημερᾳ τη εβδομῃ και καθαρισθησεσθε και μετα ταυτα εισελευσεσθε εις την παρεμβολην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.25| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.26| λαβε το κεφαλαιον των σκυλων της αιχμαλωσιας απο ανθρωπου εως κτηνους, συ και ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς και οι αρχοντες των πατριων της συναγωγης,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.27| και διελειτε τα σκυλα ανα μεσον των πολεμιστων των εκπεπορευμενων εις την παραταξιν, και ανα μεσον πασης συναγωγης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.28| και αφελειτε τελος Κυριω παρα των ανθρωπων των πολεμιστων των εκπεπορευμενων εις την παραταξιν μιαν ψυχην απο πεντακοσιων, απο των ανθρωπων και απο των κτηνων και απο των βοων και απο των προβατων και απο των ονων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.29| και απο του ημισους αυτων ληψεσθε και δωσεις ᾿Ελεαζαρ τω ιερει τας απαρχας Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.30| και απο του ημισους του των υιων ᾿Ισραηλ ληψῃ ενα απο πεντηκοντα απο των ανθρωπων και απο των βοων και απο των προβατων και απο των ονων και απο παντων των κτηνων και δωσεις αυτα τοις Λευιταις τοις φυλασσουσι τας φυλακας εν τη σκηνη Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.31| και εποιησε Μωυσης και ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.32| και εγενηθη το πλεονασμα της προνομης, ὃ προενομευσαν οι ανδρες οι πολεμισται απο των προβατων, εξακοσιαι χιλιαδες και εβδομηκοντα και πεντε χιλιαδες 33 και βοες δυο και εβδομηκοντα χιλιαδες 34 και ονοι μια και εξηκοντα χιλιαδες 35 και ψυχαι ανθρωπων απο των γυναικων, αἳ ουκ εγνωσαν κοιτην ανδρος, πασαι ψυχαι δυο και τριακοντα χιλιαδες.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.36| και εγενηθη το ημισευμα η μερις των εκπεπορευμενων εις τον πολεμον εκ του αριθμου των προβατων τριακοσιαι και τριακοντα χιλιαδες και επτακισχιλια και πεντακοσια.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.37| και εγενετο το τελος Κυριω απο των προβατων εξακοσιαι εβδομηκοντα πεντε·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.38| και βοες ἓξ και τριακοντα χιλιαδες, και το τελος Κυριω δυο και εβδομηκοντα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.39| και ονοι τριακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι, και το τελος Κυριω εις και εξηκοντα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.40| και ψυχαι ανθρωπων εκκαιδεκα χιλιαδες, και το τελος αυτων Κυριω δυο και τριακοντα ψυχαι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.41| και εδωκε Μωυσης το τελος Κυριω το αφαιρεμα του Θεου ᾿Ελεαζαρ τω ιερει, καθα συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.42| απο του ημισευματος των υιων ᾿Ισραηλ, ους διειλε Μωυσης απο των ανδρων των πολεμιστων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.43| και εγενετο το ημισευμα απο της συναγωγης απο των προβατων τριακοσιαι και τριακοντα χιλιαδες και επτακισχιλια και πεντακοσια 44 και βοες ἓξ και τριακοντα χιλιαδες,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.45| ονοι τριακοντα χιλιαδες και πεντακοσιοι 46 και ψυχαι ανθρωπων ἓξ και δεκα χιλιαδες.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.47| και ελαβε Μωυσης απο του ημισευματος των υιων ᾿Ισραηλ το ἓν απο των πεντηκοντα, απο των ανθρωπων και απο των κτηνων, και εδωκεν αυτα τοις Λευιταις τοις φυλασσουσι τας φυλακας της σκηνης Κυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.48| Και προσηλθον προς Μωυσην παντες οι καθεσταμενοι εις τας χιλιαρχιας της δυναμεως, χιλιαρχοι και εκατονταρχοι, και ειπαν προς Μωυσην·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.49| οι παιδες σου ειληφασι το κεφαλαιον των ανδρων των πολεμιστων των παρ’ ημιν, και ου διαπεφωνηκεν απ’ αυτων ουδε εις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.50| και προσενηνοχαμεν το δωρον Κυριω, ανηρ ὃ ευρε σκευος χρυσουν και χλιδωνα και ψελλιον και δακτυλιον και περιδεξιον και εμπλοκιον, εξιλασασθαι περι ημων εναντι Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.51| και ελαβε Μωυσης και ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς το χρυσιον παρ’ αυτων παν σκευος ειργασμενον·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.52| και εγενετο παν το χρυσιον το αφαιρεμα, ὃ αφειλον Κυριω, εκκαιδεκα χιλιαδες και επτακοσιοι και πεντηκοντα σικλοι παρα των χιλιαρχων και παρα των εκατονταρχων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.53| και οι ανδρες οι πολεμισται επρονομευσαν εκαστος εαυτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.54| και ελαβε Μωυσης και ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς το χρυσιον παρα των χιλιαρχων και παρα των εκατονταρχων και εισηνεγκεν αυτα εις την σκηνην του μαρτυριου, μνημοσυνον των υιων ᾿Ισραηλ εναντι Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΚΑΙ κτηνη πληθος ην τοις υιοις Ρουβην και τοις υιοις Γαδ, πληθος σφοδρα· και ειδον την χωραν ᾿Ιαζηρ και την χωραν Γαλααδ, και ην ο τοπος τοπος κτηνεσι.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| και προσελθοντες οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ ειπαν προς Μωυσην και προς ᾿Ελεαζαρ τον ιερεα και προς τους αρχοντας της συναγωγης λεγοντες·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| ᾿Αταρωθ και Δαιβων και ᾿Ιαζηρ και Ναμρα και ᾿Εσεβων, και ᾿Ελεαλη και Σεβαμα και Ναβαυ και Βαιαν,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| την γην ἣν παραδεδωκε Κυριος ενωπιον των υιων ᾿Ισραηλ, γη κτηνοτροφος εστι, και τοις παισι σου κτηνη υπαρχει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και ελεγον· ει ευρομεν χαριν ενωπιον σου, δοθητω η γη αυτη τοις οικεταις σου εν κατασχεσει, και μη διαβιβασῃς ημας τον ᾿Ιορδανην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| και ειπε Μωυσης τοις υιοις Γαδ και τοις υιοις Ρουβην· οι αδελφοι υμων πορευονται εις τον πολεμον, και υμεις καθησεσθε αυτου; 7 και ινατι διαστρεφετε τας διανοιας των υιων ᾿Ισραηλ μη διαβηναι εις την γην, ἣν Κυριος διδωσιν αυτοις; 8 ουχ ουτως εποιησαν οι πατερες υμων, οτε απεστειλα αυτους εκ Καδης Βαρνη κατανοησαι την γην; 9 και ανεβησαν Φαραγγα βοτρυος και κατενοησαν την γην και απεστησαν την καρδιαν των υιων ᾿Ισραηλ, οπως μη εισελθωσιν εις την γην, ἣν εδωκε Κυριος αυτοις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| και ωργισθη θυμω Κυριος εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ωμοσε λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| ει οψονται οι ανθρωποι ουτοι οι αναβαντες εξ Αιγυπτου απο εικοσαετους και επανω, οι επισταμενοι το αγαθον και το κακον, την γην ἣν ωμοσα τω ᾿Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ, ου γαρ συνεπηκολουθησαν οπισω μου,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.12| πλην Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη ο διακεχωρισμενος και ᾿Ιησους ο του Ναυη, οτι συνεπηκολουθησαν οπισω Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| και ωργισθη θυμω Κυριος επι τον ᾿Ισραηλ και κατερρομβευσεν αυτους εν τη ερημω τεσσαρακοντα ετη, εως εξανηλωθη πασα η γενεα οι ποιουντες τα πονηρα εναντι Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| ιδου ανεστητε αντι των πατερων υμων, συντριμμα ανθρωπων αμαρτωλων, προσθειναι ετι επι τον θυμον της οργης Κυριου επι ᾿Ισραηλ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| οτι αποστραφησεσθε απ’ αυτου προσθειναι ετι καταλιπειν αυτον εν τη ερημω και ανομησετε εις ολην την συναγωγην ταυτην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| και προσηλθον αυτω και ελεγον· επαυλεις προβατων οικοδομησομεν ωδε τοις κτηνεσιν ημων και πολεις ταις αποσκευαις ημων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| και ημεις ενοπλισαμενοι προφυλακην προτεροι των υιων ᾿Ισραηλ, εως ἂν αγαγωμεν αυτους εις τον εαυτων τοπον· και κατοικησει η αποσκευη ημων εν πολεσι τετειχισμεναις δια τους κατοικουντας την γην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| ου μη αποστραφωμεν εις τας οικιας ημων, εως ἂν καταμερισθωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ, εκαστος εις την κληρονομιαν αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| και ουκετι κληρονομησομεν εν αυτοις απο του περαν του ᾿Ιορδανου και επεκεινα, οτι απεχομεν τους κληρους ημων εν τω περαν του ᾿Ιορδανου εν ανατολαις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| και ειπε προς αυτους Μωυσης· εαν ποιησητε κατα το ρημα τουτο, εαν εξοπλισησθε εναντι Κυριου εις πολεμον 21 και παρελευσεται υμων πας οπλιτης τον ᾿Ιορδανην εναντι Κυριου, εως ἂν εκτριβη ο εχθρος αυτου απο προσωπου αυτου 22 και κατακυριευθη η γη εναντι Κυριου, και μετα ταυτα αποστραφησεσθε, και εσεσθε αθωοι εναντι Κυριου και απο ᾿Ισραηλ, και εσται η γη αυτη υμιν εν κατασχεσει εναντι Κυριου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| εαν δε μη ποιησητε ουτως, αμαρτησεσθε εναντι Κυριου και γνωσεσθε την αμαρτιαν υμων, οταν υμας καταλαβῃ τα κακα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| και οικοδομησετε υμιν αυτοις πολεις τη αποσκευη υμων και επαυλεις τοις κτηνεσιν υμων και το εκπορευομενον εκ του στοματος υμων ποιησετε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.25| και ειπαν οι υιοι Ρουβην και υιοι Γαδ προς Μωυσην λεγοντες· οι παιδες σου ποιησουσι καθα ο Κυριος ημων εντελλεται·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.26| η αποσκευη ημων και αι γυναικες ημων και παντα τα κτηνη ημων εσονται εν ταις πολεσι Γαλααδ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.27| οι δε παιδες σου παρελευσονται παντες ενωπλισμενοι και εκτεταγμενοι εναντι Κυριου εις τον πολεμον, ὃν τροπον ο Κυριος λεγει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.28| και συνεστησεν αυτοις Μωυσης ᾿Ελεαζαρ τον ιερεα και ᾿Ιησουν υιον Ναυη και τους αρχοντας πατριων των φυλων ᾿Ισραηλ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.29| και ειπε προς αυτους Μωυσης· εαν διαβωσιν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ μεθ’ υμων τον ᾿Ιορδανην, πας ενωπλισμενος εις πολεμον εναντι Κυριου, και κατακυριευσητε της γης απεναντι υμων, και δωσετε αυτοις την γην Γαλααδ εν κατασχεσει·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.30| εαν δε μη διαβωσιν ενωπλισμενοι μεθ’ υμων εις τον πολεμον εναντι Κυριου, και διαβιβασετε την αποσκευην αυτων και τας γυναικας αυτων και τα κτηνη αυτων προτερα υμων εις γην Χανααν, και συγκατακληρονομηθησονται εν υμιν εν τη γη Χανααν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.31| και απεκριθησαν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ λεγοντες· οσα ο Κυριος λεγει τοις θεραπουσιν, ουτω ποιησωμεν ημεις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.32| διαβησομεθα ενωπλισμενοι εναντι Κυριου εις γην Χανααν, και δωσετε την κατασχεσιν ημιν εν τω περαν του ᾿Ιορδανου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.33| και εδωκεν αυτοις Μωυσης τοις υιοις Γαδ και τοις υιοις Ρουβην και τω ημισει φυλης Μανασση υιων ᾿Ιωσηφ, την βασιλειαν Σηων βασιλεως ᾿Αμορραιων και την βασιλειαν ῍Ωγ βασιλεως της Βασαν, την γην και τας πολεις συν τοις οριοις αυτης, πολεις της γης κυκλω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.34| Και ᾠκοδομησαν οι υιοι Γαδ την Δαιβων και την ᾿Αταρωθ και την ᾿Αροηρ 35 και την Σοφαρ και την ᾿Ιαζηρ και υψωσαν αυτας,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.36| και την Ναμραμ και την Βαιθαραν, πολεις οχυρας και επαυλεις προβατων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.37| και οι υιοι Ρουβην ᾠκοδομησαν την ᾿Εσεβων και ᾿Ελεαλην και Καριαθαμ 38 και την Βεελμεων, περικεκυκλωμενας, και την Σεβαμα και επωνομασαν κατα τα ονοματα αυτων τα ονοματα των πολεων, ας ᾠκοδομησαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.39| και επορευθη υιος Μαχιρ υιου Μανασση εις Γαλααδ και ελαβεν αυτην και απωλεσε τον ᾿Αμορραιον τον κατοικουντα εν αυτη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.40| και εδωκε Μωυσης την Γαλααδ τω Μαχιρ υιω Μανασση, και κατῴκησεν εκει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.41| και ᾿Ιαΐρ ο του Μανασση επορευθη και ελαβε τας επαυλεις αυτων και επωνομασεν αυτας ᾿Επαυλεις ᾿Ιαΐρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.42| και Ναβαυ επορευθη και ελαβε την Κααθ και τας κωμας αυτης και επωνομασεν αυτας Ναβωθ εκ του ονοματος αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΚΑΙ ουτοι οι σταθμοι των υιων ᾿Ισραηλ, ως εξηλθον εκ γης Αιγυπτου συν δυναμει αυτων εν χειρι Μωυση και ᾿Ααρων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| και εγραψε Μωυσης τας απαρσεις αυτων και τους σταθμους αυτων δια ρηματος Κυριου, και ουτοι οι σταθμοι της πορειας αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| απηραν εκ Ραμεσση τω μηνι τω πρωτω τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος του πρωτου· τη επαυριον του πασχα εξηλθον οι υιοι ᾿Ισραηλ εν χειρι υψηλη εναντιον παντων των Αιγυπτιων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| και οι Αιγυπτιοι εθαπτον εξ αυτων τους τεθνηκοτας παντας, ους επαταξε Κυριος, παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω, και εν τοις θεοις αυτων εποιησε την εκδικησιν Κυριος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| και απαραντες οι υιοι ᾿Ισραηλ εκ Ραμεσση παρενεβαλον εις Σοκχωθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| και απαραντες εκ Σοκχωθ παρενεβαλον εις Βουθαν, ο εστι μερος τι της ερημου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| και απηραν εκ Βουθαν και παρενεβαλον επι το στομα Ειρωθ, ο εστιν απεναντι Βεελσεπφων, και παρενεβαλον απεναντι Μαγδωλου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| και απηραν απεναντι Ειρωθ και διεβησαν μεσον της θαλασσης εις την ερημον και επορευθησαν οδον τριων ημερων δια της ερημου αυτοι και παρενεβαλον εν Πικριαις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| και απηραν εκ Πικριων και ηλθον εις Αιλιμ· και εν Αιλιμ δωδεκα πηγαι υδατων και εβδομηκοντα στελεχη φοινικων, και παρενεβαλον εκει παρα το υδωρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| και απηραν εξ Αιλιμ και παρενεβαλον επι θαλασσαν ερυθραν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| και απηραν απο θαλασσης ερυθρας, και παρενεβαλον εις την ερημον Σιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| και απηραν εκ της ερημου Σιν και παρενεβαλον εις Ραφακα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| και απηραν εκ Ραφακα και παρενεβαλον εν Αιλους.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| και απηραν εξ Αιλους και παρενεβαλον εν Ραφιδιν, και ουκ ην εκει υδωρ τω λαω πιειν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.15| και απηραν εκ Ραφιδιν και παρενεβαλον εν τη ερημω Σινα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| και απηραν εκ της ερημου Σινα και παρενεβαλον εν Μνημασι της επιθυμιας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| και απηραν εκ Μνηματων της επιθυμιας και παρενεβαλον εν ᾿Ασηρωθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| και απηραν εξ ᾿Ασηρωθ και παρενεβαλον εν Ραθαμα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| και απηραν εκ Ραθαμα και παρενεβαλον εν Ρεμμων Φαρες.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| και απηραν εκ Ρεμμων Φαρες και παρενεβαλον εν Λεβωνα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| και απηραν εκ Λεβωνα και παρενεβαλον εις Ρεσσαν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| και απηραν εκ Ρεσσαν και παρενεβαλον εις Μακελλαθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| και απηραν εκ Μακελλαθ και παρενεβαλον εις Σαφαρ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| και απηραν εκ Σαφαρ και παρενεβαλον εις Χαραδαθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.25| και απηραν εκ Χαραδαθ και παρενεβαλον εις Μακηλωθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.26| και απηραν εκ Μακηλωθ και παρενεβαλον εις Κατααθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.27| και απηραν εκ Κατααθ και παρενεβαλον εις Ταραθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.28| και απηραν εκ Ταραθ και παρενεβαλον εις Μαθεκκα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.29| και απηραν εκ Μαθεκκα και παρενεβαλον εις Σελμωνα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.30| και απηραν εκ Σελμωνα και παρενεβαλον εις Μασουρουθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.31| και απηραν εκ Μασουρουθ και παρενεβαλον εις Βαναια.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.32| και απηραν εκ Βαναια και παρενεβαλον εις το ορος Γαδγαδ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.33| και απηραν εκ του ορους Γαδγαδ και παρενεβαλον εις ᾿Ετεβαθα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.34| και απηραν εξ ᾿Ετεβαθα και παρενεβαλον εις ᾿Εβρωνα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.35| και απηραν εξ ᾿Εβρωνα και παρενεβαλον εις Γεσιων Γαβερ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.36| και απηραν εκ Γεσιων Γαβερ και παρενεβαλον εν τη ερημω Σιν. και απηραν εκ της ερημου Σιν και παρενεβαλον εις την ερημον Φαραν· αυτη εστι Καδης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.37| και απηραν εκ Καδης και παρενεβαλον εις ῎Ωρ το ορος πλησιον γης ᾿Εδωμ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.38| και ανεβη ᾿Ααρων ο ιερευς δια προσταγματος Κυριου και απεθανεν εκει εν τω τεσσαρακοστω ετει της εξοδου των υιων ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου τω μηνι τω πεμπτω μια του μηνος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.39| και ᾿Ααρων ην τριων και εικοσι και εκατον ετων, οτε απεθνησκεν εν ῍Ωρ τω ορει.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.40| και ακουσας ο Χανανις βασιλευς ᾿Αραδ, και ουτος κατῴκει εν γη Χανααν, οτε εισεπορευοντο οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.41| και απηραν εξ ῍Ωρ του ορους και παρενεβαλον εις Σελμωνα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.42| και απηραν εκ Σελμωνα και παρενεβαλον εις Φινω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.43| και απηραν εκ Φινω και παρενεβαλον εν ᾿Ωβωθ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.44| και απηραν εξ ᾿Ωβωθ και παρενεβαλον εν Γαΐ, εν τω περαν επι των οριων Μωαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.45| και απηραν εκ Γαΐ και παρενεβαλον εις Δαιβων Γαδ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.46| και απηραν εκ Δαιβων Γαδ και παρενεβαλον εν Γελμων Δεβλαθαιμ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.47| και απηραν εκ Γελμων Δεβλαθαιμ και παρενεβαλον επι τα ορη τα ᾿Αβαριμ, απεναντι Ναβαυ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.48| και απηραν απο των ορεων ᾿Αβαριμ και παρενεβαλον επι δυσμων Μωαβ, επι του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.49| και παρενεβαλον παρα τον ᾿Ιορδανην ανα μεσον Αισιμωθ εως Βελσατιμ κατα δυσμας Μωαβ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.50| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην επι δυσμων Μωαβ παρα τον ᾿Ιορδανην κατα ῾Ιεριχω λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.51| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εις γην Χανααν 52 και απολειτε παντας τους κατοικουντας εν τη γη προ προσωπου υμων και εξαρειτε τας σκοπιας αυτων και παντα τα ειδωλα τα χωνευτα αυτων απολειτε αυτα και πασας τας στηλας αυτων εξαρειτε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.53| και απολειτε παντας τους κατοικουντας την γην και κατοικησετε εν αυτη· υμιν γαρ δεδωκα την γην αυτων εν κληρω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.54| και κατακληρονομησετε την γην αυτων εν κληρω κατα φυλας υμων· τοις πλειοσι πληθυνειτε την κατασχεσιν αυτων και τοις ελαττοσιν ελαττωσετε την κατασχεσιν αυτων· εις ὃ ἂν εξελθῃ το ονομα αυτου εκει, αυτου εσται· κατα φυλας πατριων υμων κληρονομησετε.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.55| εαν δε μη απολεσητε τους κατοικουντας επι της γης απο προσωπου υμων, και εσται ους εαν καταλιπητε εξ αυτων, σκολοπες εν τοις οφθαλμοις υμων και βολιδες εν ταις πλευραις υμων και εχθρευσουσιν υμιν επι της γης, εφ’ ἣν υμεις κατοικησετε,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.56| και εσται καθοτι διεγνωκειν ποιησαι αυτους, ποιησω υμας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| εντειλαι τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· υμεις εισπορευεσθε εις την γην Χανααν· αυτη εσται υμιν εις κληρονομιαν, γη Χανααν συν τοις οριοις αυτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| και εσται υμιν το κλιτος το προς λιβα απο ερημου Σιν εως εχομενον ᾿Εδωμ, και εσται υμιν τα ορια προς λιβα απο μερους της θαλασσης της αλυκης απο ανατολων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| και κυκλωσει υμας τα ορια απο λιβος προς αναβασιν ᾿Ακραβιν και παρελευσεται Σεννα, και εσται η διεξοδος αυτου προς λιβα Καδης του Βαρνη. και εξελευσεται εις επαυλιν ᾿Αραδ και παρελευσεται ᾿Ασεμωνα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| και κυκλωσει τα ορια απο ᾿Ασεμωνα χειμαρρουν Αιγυπτου, και εσται η διεξοδος η θαλασσα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| και τα ορια της θαλασσης εσται υμιν· η θαλασσα η μεγαλη οριει, τουτο εσται υμιν τα ορια της θαλασσης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| και τουτο εσται υμιν τα ορια προς βορραν· απο της θαλασσης της μεγαλης καταμετρησετε υμιν αυτοις παρα το ορος το ορος·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| και απο του ορους το ορος καταμετρησετε αυτοις εισπορευομενων εις ᾿Εμαθ, και εσται η διεξοδος αυτου τα ορια Σαραδακ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| και εξελευσεται τα ορια Δεφρωνα, και εσται η διεξοδος αυτου ᾿Αρσεναΐν· τουτο εσται υμιν ορια απο βορρα.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| και καταμετρησετε υμιν αυτοις τα ορια ανατολων απο ᾿Αρσεναΐν Σεπφαμαρ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| και καταβησεται τα ορια απο Σεπφαμ ᾿Αρβηλα απο ανατολων επι πηγας, και καταβησεται τα ορια Βηλα επι νωτου θαλασσης Χενερεθ απο ανατολων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| και καταβησεται τα ορια επι τον ᾿Ιορδανην, και εσται η διεξοδος θαλασσα η αλυκη. αυτη εσται υμιν η γη και τα ορια αυτης κυκλω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| και ενετειλατο Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· αυτη η γη, ἣν κατακληρονομησετε αυτην μετα κληρου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος δουναι αυτην ταις εννεα φυλαις και τω ημισει φυλης Μανασση·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| οτι ελαβε φυλη υιων Ρουβην και φυλη υιων Γαδ κατ’ οικους πατριων αυτων, και το ημισυ φυλης Μανασση απελαβον τους κληρους αυτων,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| δυο φυλαι και ημισυ φυλης ελαβον τους κληρους αυτων περαν του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω απο νοτου κατα ανατολας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| ταυτα τα ονοματα των ανδρων, οἳ κληρονομησουσιν υμιν την γην· ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς και ᾿Ιησους ο του Ναυη.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| και αρχοντα ενα εκ φυλης ληψεσθε κατακληρονομησαι υμιν την γην.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| και ταυτα τα ονοματα των ανδρων· της φυλης ᾿Ιουδα Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| της φυλης Συμεων Σαλαμιηλ υιος ᾿Εμιουδ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| της φυλης Βενιαμιν ᾿Ελδαδ υιος Χασλων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| της φυλης Δαν αρχων Βακχιρ υιος ᾿Εγλι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| των υιων ᾿Ιωσηφ φυλης υιων Μανασση αρχων ᾿Ανιηλ υιος Σουφι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.24| της φυλης υιων ᾿Εφραιμ αρχων Καμουηλ υιος Σαβαθαν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.25| της φυλης Ζαβουλων αρχων ᾿Ελισαφαν υιος Φαρναχ·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.26| της φυλης υιων ᾿Ισσαχαρ αρχων Φαλτιηλ υιος ᾿Οζα·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.27| της φυλης υιων ᾿Ασηρ αρχων ᾿Αχιωρ υιος Σελεμι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.28| της φυλης Νεφθαλι αρχων Φαδαηλ υιος ᾿Ιαμιουδ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.29| τουτοις ενετειλατο Κυριος καταμερισαι τοις υιοις ᾿Ισραηλ εν γη Χανααν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην επι δυσμων Μωαβ παρα τον ᾿Ιορδανην κατα ῾Ιεριχω λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| συνταξον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και δωσουσι τοις Λευιταις απο των κληρων κατασχεσεως αυτων πολεις κατοικειν και τα προαστεια των πολεων κυκλω αυτων δωσουσι τοις Λευιταις,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| και εσονται αυτοις αι πολεις κατοικειν, και τα αφορισματα αυτων εσται τοις κτηνεσιν αυτων και πασι τοις τετραποσιν αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| και τα συγκυρουντα των πολεων, ας δωσετε τοις Λευιταις, απο τειχους της πολεως και εξω δισχιλιους πηχεις κυκλω·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| και μετρησεις εξω της πολεως το κλιτος το προς ανατολας δισχιλιους πηχεις και το κλιτος το προς λιβα δισχιλιους πηχεις και το κλιτος το προς θαλασσαν δισχιλιους πηχεις και το κλιτος το προς βορραν δισχιλιους πηχεις, και η πολις μεσον τουτου εσται υμιν και τα ομορα των πολεων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| και τας πολεις δωσετε τοις Λευιταις, τας ἓξ πολεις των φυγαδευτηριων, ας δωσετε φυγειν εκει τω φονευσαντι, και προς ταυταις τεσσαρακοντα και δυο πολεις·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| πασας τας πολεις δωσετε τοις Λευιταις τεσσαρακοντα και οκτω πολεις, ταυτας, και τα προαστεια αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| και τας πολεις, ας δωσετε απο της κατασχεσεως υιων ᾿Ισραηλ, απο των τα πολλα πολλα. και απο των ελαττονων ελαττω· εκαστος κατα την κληρονομιαν αυτου, ἣν κατακληρονομησουσι δωσουσιν απο των πολεων τοις Λευιταις.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην λεγων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εις γην Χανααν 11 και διαστελειτε υμιν αυτοις πολεις· φυγαδευτηρια εσται υμιν φυγειν εκει τον φονευτην, πας ο παταξας ψυχην ακουσιως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.12| και εσονται αι πολεις υμιν φυγαδευτηρια απο του αγχιστευοντος το αιμα, και ου μη αποθανῃ ο φονευων εως ἂν στη εναντι της συναγωγης εις κρισιν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| και αι πολεις ας δωσετε, τας ἓξ πολεις, φυγαδευτηρια εσονται υμιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.14| τας τρεις πολεις δωσετε περαν του ᾿Ιορδανου και τας τρεις πολεις δωσετε εν γη Χανααν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| φυγαδειον εσται τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και τω προσηλυτω και τω παροικω τω εν υμιν εσονται αι πολεις αυται εις φυγαδευτηριον, φυγειν εκει παντι παταξαντι ψυχην ακουσιως.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.16| εαν δε εν σκευει σιδηρου παταξῃ αυτον, και τελευτησῃ, φονευτης εστι· θανατω θανατουσθω ο φονευτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.17| εαν δε εν λιθω εκ χειρος, εν ω αποθανειται εν αυτω, παταξῃ αυτον, και αποθανῃ, φονευτης εστι· θανατω θανατουσθω ο φονευτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.18| εαν δε εν σκευει ξυλινω εκ χειρος, εξ ου αποθανειται εν αυτω, παταξῃ αυτον, και αποθανῃ, φονευτης εστι· θανατω θανατουσθω ο φονευτης.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19| ο αγχιστευων το αιμα, ουτος αποκτενει τον φονευσαντα· οταν συναντησῃ αυτω, ουτος αποκτενει αυτον.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.20| εαν δε δι’ εχθραν ωσῃ αυτον και επιρριψῃ επ’ αυτον παν σκευος εξ ενεδρου, και αποθανῃ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.21| η δια μηνιν επαταξεν αυτον τη χειρι, και αποθανῃ, θανατω θανατουσθω ο παταξας, φονευτης εστι· θανατω θανατουσθω ο φονευων· ο αγχιστευων το αιμα αποκτενει τον φονευσαντα εν τω συναντησαι αυτω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.22| εαν δε εξαπινα ου δι’ εχθραν ωσῃ αυτον η επιρριψῃ επ’ αυτον παν σκευος ουκ εξ ενεδρου 23 η παντι λιθω, εν ω αποθανειται εν αυτω, ουκ ειδως, και επιπεσῃ επ’ αυτον, και αποθανῃ, αυτος δε ουκ εχθρος αυτου ην, ουδε ζητων κακοποιησαι αυτον,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.24| και κρινει η συναγωγη ανα μεσον του παταξαντος και ανα μεσον του αγχιστευοντος το αιμα, κατα τα κριματα ταυτα,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.25| και εξελειται η συναγωγη τον φονευσαντα απο του αγχιστευοντος το αιμα, και αποκαταστησουσιν αυτον η συναγωγη εις την πολιν του φυγαδευτηριου αυτου, ου κατεφυγε, και κατοικησει εκει εως ἂν αποθανῃ ο ιερευς ο μεγας, ὃν εχρισαν αυτον τω ελαιω τω αγιω.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.26| εαν δε εξοδω εξελθῃ ο φονευσας τα ορια της πολεως εις ἣν κατεφυγεν εκει,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.27| και ευρῃ αυτον ο αγχιστευων το αιμα εξω των οριων της πολεως καταφυγης αυτου και φονευσῃ ο αγχιστευων το αιμα τον φονευσαντα, ουκ ενοχος εστιν·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.28| εν γαρ τη πολει της καταφυγης κατοικειτω, εως ἂν αποθανῃ ο ιερευς ο μεγας, και μετα το αποθανειν τον ιερεα τον μεγαν επαναστραφησεται ο φονευσας εις την γην της κατασχεσεως αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.29| και εσται ταυτα υμιν εις δικαιωμα κριματος εις τας γενεας υμων εν πασαις ταις κατοικιαις υμων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.30| πας παταξας ψυχην, δια μαρτυρων φονευσεις τον φονευσαντα, και μαρτυς εις ου μαρτυρησει επι ψυχην αποθανειν.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.31| και ου ληψεσθε λυτρα περι ψυχης παρατου φονευσαντος του ενοχου οντος αναιρεθηναι· θανατω γαρ θανατωθησεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.32| ου ληψεσθε λυτρα του φυγειν εις πολιν των φυγαδευτηριων, του παλιν κατοικειν επι της γης, εως ἂν αποθανῃ ο ιερευς ο μεγας.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.33| και ου μη φονοκτονησητε την γην, εις ἣν υμεις κατοικειτε· το γαρ αιμα τουτο φονοκτονει την γην, και ουκ εξιλασθησεται η γη απο του αιματος του εκχυθεντος επ’ αυτης, αλλ’ επι του αιματος του εκχεοντος.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.34| και ου μιανειτε την γην, εφ’ ἧς κατοικειτε επ’ αυτης, εφ’ ἧς εγω κατασκηνω εν υμιν· εγω γαρ ειμι Κυριος κατασκηνων εν μεσω των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΚΑΙ προσηλθον οι αρχοντες φυλης υιων Γαλααδ υιου Μαχιρ υιου Μανασση εκ της φυλης υιων ᾿Ιωσηφ και ελαλησαν εναντι Μωυση και εναντι ᾿Ελεαζαρ του ιερεως και εναντι των αρχοντων οικων πατριων των υιων ᾿Ισραηλ 2 και ειπαν· τω κυριω ημων ενετειλατο Κυριος αποδουναι την γην της κληρονομιας εν κληρω τοις υιοις ᾿Ισραηλ, και τω κυριω συνεταξε Κυριος δουναι την κληρονομιαν Σαλπααδ του αδελφου ημων ταις θυγατρασιν αυτου.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| και εσονται ενι των φυλων υιων ᾿Ισραηλ γυναικες, και αφαιρεθησεται ο κληρος αυτων εκ της κατασχεσεως των πατερων ημων και προστεθησεται εις κληρονομιαν της φυλης, οις ἂν γενωνται γυναικες, και εκ του κληρου της κληρονομιας ημων αφαιρεθησεται.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| εαν δε γενηται η αφεσις των υιων ᾿Ισραηλ, και προστεθησεται η κληρονομια αυτων επι την κληρονομιαν της φυλης, οις ἂν γενωνται γυναικες, και απο της κληρονομιας φυλης πατριας ημων αφαιρεθησεται η κληρονομια αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| και ενετειλατο Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ δια προσταγματος Κυριου λεγων· ουτως φυλη υιων ᾿Ιωσηφ λεγουσι·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.6| τουτο το ρημα, ὃ συνεταξε Κυριος τοις θυγατρασι Σαλπααδ, λεγων· ου αρεσκῃ εναντιον αυτων, εστωσαν γυναικες, πλην εκ του δημου του πατρος αυτων εστωσαν γυναικες,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| και ουχι περιστραφησεται κληρονομια τοις υιοις ᾿Ισραηλ απο φυλης επι φυλην, οτι εκαστος εν τη κληρονομιᾳ της φυλης της πατριας αυτου προσκολληθησονται οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| και πασα θυγατηρ αγχιστευουσα κληρονομιαν εκ των φυλων υιων ᾿Ισραηλ ενι των εκ του δημου του πατρος αυτης εσονται γυναικες, ινα αγχιστευσωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ εκαστος την κληρονομιαν την πατρικην αυτου·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| και ου περιστραφησεται ο κληρος εκ φυλης επι φυλην ετεραν, αλλ’ εκαστος εν τη κληρονομιᾳ αυτου προσκολληθησονται οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| ὃν τροπον συνεταξε Κυριος Μωυση, ουτως εποιησαν θυγατρασι Σαλπααδ,<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| και εγενοντο Θερσα και ᾿Εγλα και Μελχα και Νουα και Μαλαα θυγατερες Σαλπααδ τοις ανεψιοις αυτων·<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| εκ του δημου του Μανασση υιων ᾿Ιωσηφ εγενηθησαν γυναικες, και εγενηθη η κληρονομια αυτων επι την φυλην δημου του πατρος αυτων.<br>Αριθμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| Αυται αι εντολαι και τα δικαιωματα και τα κριματα, α ενετειλατο Κυριος εν χειρι Μωυση επι δυσμων Μωαβ επι του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΟΥΤΟΙ οι λογοι, ους ελαλησε Μωυσης παντι ᾿Ισραηλ περαν του ᾿Ιορδανου εν τη ερημω προς δυσμαις πλησιον της ερυθρας θαλασσης ανα μεσον Φαραν Τοφολ και Λοβον και Αυλων και Καταχρυσεα·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ενδεκα ημερων εκ Χωρηβ οδος επ᾿ ορος Σηειρ εως Καδης Βαρνη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και εγενηθη εν τω τεσσαρακοστω ετει εν τω ενδεκατω μηνι μια του μηνος ελαλησε Μωυσης προς παντας υιους ᾿Ισραηλ κατα παντα, οσα ενετειλατο Κυριος αυτω προς αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| μετα το παταξαι Σηων βασιλεα ᾿Αμορραιων τον κατοικησαντα εν ᾿Εσεβων και τον ῍Ωγ βασιλεα της Βασαν τον κατοικησαντα εν ᾿Ασταρωθ και εν ᾿Εδραΐν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| εν τω περαν του ᾿Ιορδανου εν γη Μωαβ, ηρξατο Μωυσης διασαφησαι τον νομον τουτον λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| Κυριος ο Θεος ημων ελαλησεν ημιν εν Χωρηβ λεγων· ικανουσθω υμιν κατοικειν εν τω ορει τουτω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| επιστραφητε και απαρατε υμεις και εισπορευεσθε εις ορος ᾿Αμορραιων και προς παντας τους περιοικους ῎Αραβα, εις ορος και πεδιον και προς λιβα και παραλιαν γην Χαναναιων και ᾿Αντιλιβανον εως του ποταμου του μεγαλου Ευφρατου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| ιδετε, παραδεδωκεν ενωπιον υμων την γην· εισπορευθεντες κληρονομησατε την γην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν υμων, τω ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ δουναι αυτοις και τω σπερματι αυτων μετ᾿ αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ειπα προς υμας εν τω καιρω εκεινω λεγων· ου δυνησομαι μονος φερειν υμας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| Κυριος ο Θεος υμων επληθυνεν υμας, και ιδου εστε σημερον ωσει τα αστρα του ουρανου τω πληθει·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| Κυριος ο Θεος των πατερων υμων προσθειη υμιν ως εστε χιλιοπλασιως και ευλογησαι υμας, καθοτι ελαλησεν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| πως δυνησομαι μονος φερειν τον κοπον υμων και την υποστασιν υμων και τας αντιλογιας υμων; 13 δοτε εαυτοις ανδρας σοφους και επιστημονας και συνετους εις τας φυλας υμων, και καταστησω εφ᾿ υμων ηγουμενους υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και απεκριθητε μοι και ειπατε· καλον το ρημα ὃ ελαλησας ποιησαι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ελαβον εξ υμων ανδρας σοφους και επιστημονας και συνετους και κατεστησα αυτους ηγεισθαι εφ᾿ υμων χιλιαρχους και εκατονταρχους και πεντηκονταρχους και δεκαρχους και γραμματοεισαγωγεις τοις κριταις υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και ενετειλαμην τοις κριταις υμων εν τω καιρω εκεινω λεγων· διακουετε ανα μεσον των αδελφων υμων και κρινατε δικαιως ανα μεσον ανδρος και ανα μεσον αδελφου και ανα μεσον προσηλυτου αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| ουκ επιγνωσῃ προσωπον εν κρισει, κατα τον μικρον και κατα τον μεγαν κρινεις, ου μη υποστειλῃ προσωπον ανθρωπου, οτι η κρισις του Θεου εστι· και το ρημα, ὃ εαν σκληρον η αφ᾿ υμων, ανοισετε αυτο επ᾿ εμε, και ακουσομαι αυτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και ενετειλαμην υμιν εν τω καιρω εκεινω παντας τους λογους, ους ποιησετε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και απαραντες εκ Χωρηβ επορευθημεν πασαν την ερημον την μεγαλην και την φοβεραν εκεινην, ἣν ειδετε, οδον ορους του ᾿Αμορραιου, καθοτι ενετειλατο Κυριος ο Θεος ημων ημιν, και ηλθομεν εως Καδης Βαρνη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και ειπα προς υμας· ηλθατε εως του ορους του ᾿Αμορραιου, ὃ Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| ιδετε, παραδεδωκεν ημιν Κυριος ο Θεος υμων προ προσωπου υμων την γην· αναβαντες κληρονομησατε, ὃν τροπον ειπε Κυριος ο Θεος των πατερων υμων υμιν· μη φοβεισθε μηδε δειλιασητε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και προσηλθατε μοι παντες και ειπατε· αποστειλωμεν ανδρας προτερους ημων, και εφοδευσατωσαν ημιν την γην και αναγγειλατωσαν ημιν αποκρισιν την οδον, δι᾿ ἧς αναβησομεθα εν αυτη, και τας πολεις εις ας εισπορευσομεθα εις αυτας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και ηρεσεν εναντιον μου το ρημα, και ελαβον εξ υμων δωδεκα ανδρας, ανδρα ενα κατα φυλην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και επιστραφεντες ανεβησαν εις το ορος και ηλθοσαν εως Φαραγγος βοτρυος και κατεσκοπευσαν αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και ελαβοσαν εν ταις χερσιν αυτων απο του καρπου της γης και κατηνεγκαν προς υμας και ελεγον· αγαθη η γη, ἣν Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν ημιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και ουκ ηθελησατε αναβηναι, αλλ᾿ ηπειθησατε τω ρηματι Κυριου του Θεου ημων 27 και διεγογγυζετε εν ταις σκηναις υμων και ειπατε· δια το μισειν Κυριον ημας, εξηγαγεν ημας εκ γης Αιγυπτου παραδουναι ημας εις χειρας ᾿Αμορραιων, εξολοθρευσαι ημας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| που ημεις αναβαινομεν; οι δε αδελφοι υμων απεστησαν την καρδιαν υμων λεγοντες· εθνος μεγα και πολυ και δυνατωτερον ημων και πολεις μεγαλαι και τετειχισμεναι εως του ουρανου, αλλα και υιους γιγαντων εωρακαμεν εκει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| και ειπα προς υμας· μη πτηξετε, μηδε φοβηθητε απ᾿ αυτων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| Κυριος ο Θεος υμων ο προπορευομενος προ προσωπου υμων αυτος συνεκπολεμησει αυτους μεθ᾿ υμων κατα παντα, οσα εποιησεν υμιν εν γη Αιγυπτω 31 και εν τη ερημω ταυτῃ, ἣν ειδετε, οδον ορους του ᾿Αμορραιου, ως ετροφοφορησε σε Κυριος ο Θεος σου, ως ει τις τροφοφορησαι ανθρωπος τον υιον αυτου, κατα πασαν την οδον εις ἣν επορευθητε, εως ηλθετε εις τον τοπον τουτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| και εν τω λογω τουτω ουκ ενεπιστευσατε Κυριω τω Θεω ημων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| ὃς προπορευεται προτερος υμων εν τη οδω εκλεγεσθαι υμιν τοπον, οδηγων υμας εν πυρι νυκτος, δεικνυων υμιν την οδον καθ᾿ ἣν πορευεσθε επ᾿ αυτης, και εν νεφελῃ ημερας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| και ηκουσε Κυριος την φωνην των λογων υμων και παροξυνθεις ωμοσε λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| ει οψεται τις των ανδρων τουτων την γην αγαθην ταυτην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| πλην Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη, ουτος οψεται αυτην, και τουτω δωσω την γην, εφ᾿ ἣν επεβη, και τοις υιοις αυτου δια το προσκεισθαι αυτον τα προς Κυριον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| και εμοι εθυμωθη Κυριος δι᾿ υμας λεγων· ουδε συ ου μη εισελθῃς εκει·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| ᾿Ιησους υιος Ναυη ο παρεστηκως σοι, ουτος εισελευσεται εκει· αυτον κατισχυσον, οτι αυτος κατακληρονομησει αυτην τω ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| και παν παιδιον νεον, οστις ουκ οιδε σημερον αγαθον η κακον, ουτοι εισελευσονται εκει, και τουτοις δωσω αυτην, και αυτοι κληρονομησουσιν αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.40| και υμεις επιστραφεντες εστρατοπεδευσατε εις την ερημον, οδον την επι της ερυθρας θαλασσης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| και απεκριθητε και ειπατε· ημαρτομεν εναντι Κυριου του Θεου ημων· ημεις αναβαντες πολεμησομεν κατα παντα, οσα ενετειλατο Κυριος ο Θεος ημων ημιν. και αναλαβοντες εκαστος τα σκευη τα πολεμικα αυτου και συναθροισθεντες ανεβαινετε εις το ορος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.42| και ειπε Κυριος προς με· ειπον αυτοις· ουκ αναβησεσθε ουδε μη πολεμησετε, ου γαρ ειμι μεθ᾿ υμων· και ου μη συντριβητε ενωπιον των εχθρων υμων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| και ελαλησα υμιν, και ουκ εισηκουσατε μου και παρεβητε το ρημα Κυριου και παραβιασαμενοι ανεβητε εις το ορος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.44| και εξηλθεν ο ᾿Αμορραιος ο κατοικων εν τω ορει εκεινω εις συναντησιν υμιν και κατεδιωξαν υμας, ωσει ποιησαισαν αι μελισσαι, και ετιτρωσκον υμας απο Σηειρ εως ῾Ερμα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.45| και καθισαντες εκλαιετε εναντιον Κυριου του Θεου ημων, και ουκ εισηκουσε Κυριος της φωνης υμων ουδε προσεσχεν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.46| και ενεκαθησθε εν Καδης ημερας πολλας, οσας ποτε ημερας ενεκαθησθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ επιστραφεντες απῄραμεν εις την ερημον, οδον θαλασσαν ερυθραν, ὃν τροπον ελαλησε Κυριος προς με, και εκυκλωσαμεν το ορος το Σηειρ ημερας πολλας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπε Κυριος προς με·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ικανουσθω υμιν κυκλουν το ορος τουτο, επιστραφητε ουν επι βορραν·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και τω λαω εντειλαι λεγων· υμεις παραπορευεσθε δια των οριων των αδελφων υμων υιων ῾Ησαυ, οἳ κατοικουσιν εν Σηειρ, και φοβηθησονται υμας και ευλαβηθησονται υμας σφοδρα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| μη συναψητε προς αυτους πολεμον· ου γαρ δω υμιν απο της γης αυτων ουδε βημα ποδος, οτι εν κληρω δεδωκα τοις υιοις ῾Ησαυ το ορος το Σηειρ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| αργυριου βρωματα αγορασατε παρ᾿ αυτων και φαγεσθε και υδωρ μετρω ληψεσθε παρ᾿ αυτων αργυριου και πιεσθε·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ο γαρ Κυριος ο Θεος ημων ευλογησε σε εν παντι εργω των χειρων σου· διαγνωθι πως διηλθες την ερημον την μεγαλην και την φοβεραν εκεινην· ιδου τεσσαρακοντα ετη Κυριος ο Θεος σου μετα σου, ουκ επεδεηθης ρηματος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και παρηλθομεν τους αδελφους ημων υιους ῾Ησαυ, τους κατοικουντας εν Σηειρ παρα την οδον την ῎Αραβα απο Αιλων και απο Γεσιων Γαβερκαι επιστρεψαντες παρηλθομεν οδον ερημον Μωαβ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και ειπε Κυριος προς με· μη εχθραινετετοις Μωαβιταις και μη συναψητε προς αυτους πολεμον· ου γαρ μη δω υμιν απο της γης αυτων εν κληρω, τοις γαρ υιοις Λωτ δεδωκα την ᾿Αροηρ κληρονομειν. (10 οι ᾿Ομμιν προτεροι ενεκαθηντο επ᾿ αυτης εθνος μεγα και πολυ και ισχυοντες, ωσπερ οι ᾿Ενακιμ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| Ραφαΐν λογισθησονται και ουτοι ωσπερ και οι ᾿Ενακιμ, και οι Μωαβιται επονομαζουσιν αυτους ᾿Ομμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και εν Σηειρ ενεκαθητο ο Χορραιος το προτερον, και υιοι ῾Ησαυ απωλεσαν αυτους και εξετριψαν αυτους απο προσωπου αυτων και κατωκισθησαν αντ᾿ αυτων, ὃν τροπον εποιησεν ᾿Ισραηλ την γην της κληρονομιας αυτου, ἣν δεδωκε Κυριος αυτοις).<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| νυν ουν αναστητε και απαρατε υμεις και παραπορευεσθε την φαραγγα Ζαρετ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και αι ημεραι, ας παρεπορευθημεν απο Καδης Βαρνη εως ου παρηλθομεν την φαραγγα Ζαρετ, τριακοντα και οκτω ετη, εως ου διεπεσε πασα γενεα ανδρων πολεμιστων αποθνησκοντες εκ της παρεμβολης, καθοτι ωμοσε Κυριος ο Θεος αυτοις·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και η χειρ του Θεου ην επ᾿ αυτοις εξαναλωσαι αυτους εκ μεσου της παρεμβολης, εως ου διεπεσαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και εγενηθη επειδη επεσαν παντες οι ανδρες οι πολεμισται αποθνησκοντες εκ μεσου του λαου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ελαλησε Κυριος προς με λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| συ παραπορευσῃ σημερον τα ορια Μωαβ την Σηειρ 19 και προσαξετε εγγυς υιων ᾿Αμμαν· μη εχθραινετε αυτοις μηδε συναψητε αυτοις εις πολεμον· ου γαρ μη δω απο της γης υιων ᾿Αμμαν σοι εν κληρω, οτι τοις υιοις Λωτ δεδωκα αυτην εν κληρω. (20 γη Ραφαΐν λογισθησεται· και γαρ επ᾿ αυτης κατῴκουν οι Ραφαΐν το προτερον, και οι ᾿Αμμανιται επονομαζουσιν αυτους Ζομζομμιν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| εθνος μεγα και πολυ και δυνατωτερον υμων, ωσπερ και οι ᾿Ενακιμ, και απωλεσεν αυτους Κυριος προ προσωπου αυτων, και κατεκληρονομησαν και κατωκισθησαν αντ᾿ αυτων εως της ημερας ταυτης·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| ωσπερ εποιησαν τοις υιοις ῾Ησαυ κατοικουσιν εν Σηειρ, ὃν τροπον εξετριψαν τον Χορραιον απο προσωπου αυτων και κατεκληρονομησαν αυτους και κατωκισθησαν αντ᾿ αυτων εως της ημερας ταυτης·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και οι Ευαιοι οι κατοικουντες εν ᾿Ασηδωθ εως Γαζης, και οι Καππαδοκες οι εξελθοντες εκ Καππαδοκιας εξετριψαν αυτους και κατωκισθησαν αντ᾿ αυτων).<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| νυν ουν αναστητε και απαρατε και παρελθατε υμεις την φαραγγα ᾿Αρνων· ιδου παραδεδωκα εις τας χειρας σου τον Σηων βασιλεα ᾿Εσεβων τον ᾿Αμορραιον και την γην αυτου· εναρχου κληρονομειν, συναπτε προς αυτον πολεμον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| εν τη ημερᾳ ταυτῃ εναρχου δουναι τον τρομον σου και τον φοβον σου επι προσωπου παντων των εθνων των υποκατω του ουρανου, οιτινες ακουσαντες το ονομα σου ταραχθησονται και ωδινας εξουσιν απο προσωπου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| Και απεστειλα πρεσβεις εκ της ερημου Κεδαμωθ προς Σηων βασιλεα ᾿Εσεβων λογοις ειρηνικοις λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| παρελευσομαι δια της γης σου, εν τη οδω πορευσομαι, ουκ εκκλινω δεξια ουδ᾿ αριστερα·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| βρωματα αργυριου αποδωσῃ μοι, και φαγομαι, και υδωρ αργυριου αποδωσῃ μοι, και πιομαι· πλην οτι παρελευσομαι τοις ποσι,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| καθως εποιησαν μοι οι υιοι ῾Ησαυ οι κατοικουντες εν Σηειρ και οι Μωαβιται οι κατοικουντες εν ᾿Αροηρ, εως ἂν παρελθω τον ᾿Ιορδανην εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν ημιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| και ουκ ηθελησε Σηων βασιλευς ᾿Εσεβων παρελθειν ημας δι᾿ αυτου, οτι εσκληρυνε Κυριος ο Θεος ημων το πνευμα αυτου και κατισχυσε την καρδιαν αυτου, ινα παραδοθη εις τας χειρας σου ως εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| και ειπε Κυριος προς με· ιδου ηργμαι παραδουναι προ προσωπου σου τον Σηων βασιλεα ᾿Εσεβων τον ᾿Αμορραιον και την γην αυτου· εναρξαι κληρονομησαι την γην αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και εξηλθε Σηων βασιλευς ᾿Εσεβων εις συναντησιν ημιν, αυτος και πας ο λαος αυτου, εις πολεμον εις ᾿Ιασσα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| και παρεδωκεν αυτον Κυριος ο Θεος ημων προ προσωπου ημων, και επαταξαμεν αυτον και τους υιους αυτου και παντα τον λαον αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και εκρατησαμεν πασων των πολεων αυτου εν τω καιρω εκεινω και εξωλοθρευσαμεν πασαν πολιν εξης, και τας γυναικας αυτων και τα τεκνα αυτων, ου κατελιπομεν ζωγρειαν·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| πλην τα κτηνη επρονομευσαμεν και τα σκυλα των πολεων ελαβομεν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| εξ ᾿Αροηρ, η εστι παρα το χειλος χειμαρρου ᾿Αρνων, και την πολιν την ουσαν εν τη φαραγγι και εως ορους του Γαλααδ ουκ εγενηθη πολις, ητις διεφυγεν ημας, τας πασας παρεδωκε Κυριος ο Θεος ημων εις τας χειρας ημων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.37| πλην εγγυς υιων ᾿Αμμαν ου προσηλθομεν, παντα τα συγκυρουντα χειμαρρου ᾿Ιαβοκ και τας πολεις τας εν τη ορεινη, καθοτι ενετειλατο Κυριος ο Θεος ημων ημιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ επιστραφεντες ανεβημεν οδον την εις Βασαν, και εξηλθεν ῍Ωγ βασιλευς της Βασαν εις συναντησιν ημιν, αυτος και πας ο λαος αυτου, εις πολεμον εις ῾Εδραΐμ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και ειπε Κυριος προς με· μη φοβηθης αυτον, οτι εις τας χειρας σου παραδεδωκα αυτον και παντα τον λαον αυτου και πασαν την γην αυτου. και ποιησεις αυτω ωσπερ εποιησας Σηων βασιλει των ᾿Αμορραιων, ὃς κατῴκει εν ᾿Εσεβων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και παρεδωκεν αυτον Κυριος ο Θεος ημων εις τας χειρας ημων, και τον ῍Ωγ βασιλεα της Βασαν και παντα τον λαον αυτου, και επαταξαμεν αυτον εως του μη καταλιπειν αυτου σπερμα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και εκρατησαμεν πασων των πολεων αυτου εν τω καιρω εκεινω· ουκ ην πολις, ἣν ουκ ελαβομεν παρ᾿ αυτων, εξηκοντα πολεις, παντα τα περιχωρα ᾿Αργοβ βασιλεως ῍Ωγ εν Βασαν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| πασαι πολεις οχυραι, τειχη υψηλα, πυλαι και μοχλοι, πλην των πολεων των Φερεζαιων των πολλων σφοδρα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| εξωλοθρευσαμεν αυτους, ωσπερ εποιησαμεν τον Σηων βασιλεα ᾿Εσεβων, και εξωλοθρευσαμεν πασαν πολιν εξης και τας γυναικας και τα παιδια·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και παντα τα κτηνη, και τα σκυλα των πολεων επρονομευσαμεν εαυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| Και ελαβομεν εν τω καιρω εκεινω την γην εκ χειρων δυο βασιλεων των ᾿Αμορραιων, οἳ ησαν περαν του ᾿Ιορδανου απο του χειμαρρου ᾿Αρνων και εως ᾿Αερμων (9 οι Φοινικες επονομαζουσι το ᾿Αερμων Σανιωρ, και ο ᾿Αμορραιος επωνομασεν αυτο Σανιρ),<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| πασαι πολεις Μισωρ και πασα Γαλααδ και πασα Βασαν εως ῾Ελχα και ῾Εδραΐμ, πολεις βασιλειας του ῍Ωγ εν τη Βασαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| οτι πλην ῍Ωγ βασιλευς Βασαν κατελειφθη απο των Ραφαΐν· ιδου η κλινη αυτου κλινη σιδηρα, ιδου αυτη εν τη ακρᾳ των υιων ᾿Αμμαν, εννεα πηχεων το μηκος αυτης και τεσσαρων πηχεων το ευρος αυτης εν πηχει ανδρος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και την γην εκεινην εκληρονομησαμεν εν τω καιρω εκεινω απο ᾿Αροηρ, η εστι παρα το χειλος χειμαρρου ᾿Αρνων, και το ημισυ του ορους Γαλααδ και τας πολεις αυτου εδωκα τω Ρουβην και τω Γαδ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και το καταλοιπον του Γαλααδ και πασαν την Βασαν βασιλειαν ῍Ωγ εδωκα τω ημισει φυλης Μανασση και πασαν περιχωρον ᾿Αργοβ, πασαν Βασαν εκεινην· γη Ραφαΐν λογισθησεται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ᾿Ιαΐρ Ραφαΐν λογισθησεται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ᾿Ιαΐρ υιος Μανασση ελαβε πασαν την περιχωρον ᾿Αργοβ εως των οριων Γαργασι και Μαχαθι· επωνομασεν αυτας επι τω ονοματι αυτου την Βασαν Αυωθ ᾿Ιαΐρ εως της ημερας ταυτης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και τω Μαχιρ εδωκα την Γαλααδ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και τω Ρουβην και τω Γαδ δεδωκα απο της Γαλααδ εως χειμαρρου ᾿Αρνων (μεσον του χειμαρρου οριον) και εως του ᾿Ιαβοκ· ο χειμαρρους οριον τοις υιοις ᾿Αμμαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και η ῎Αραβα και ο ᾿Ιορδανης οριον Μαχαναρεθ, και εως θαλασσης ῎Αραβα, θαλασσης αλυκης υπο ᾿Ασηδωθ την Φασγα ανατολων 18 και ενετειλαμην υμιν εν τω καιρω εκεινω λεγων· Κυριος ο Θεος υμων εδωκεν υμιν την γην ταυτην εν κληρω· ενοπλισαμενοι προπορευεσθε προ προσωπου των αδελφων υμων υιων ᾿Ισραηλ, πας δυνατος·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| πλην αι γυναικες υμων και τα τεκνα υμων και τα κτηνη υμων, οιδα οτι πολλα κτηνη υμιν, κατοικειτωσαν εν ταις πολεσιν υμων, αις εδωκα υμιν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| εως ἂν καταπαυσῃ Κυριος ο Θεος υμων τους αδελφους υμων, ωσπερ και υμας, και κατακληρονομησωσι και ουτοι την γην, ἣν Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν αυτοις εν τω περαν του ᾿Ιορδανου, και επαναστραφησεσθε εκαστος εις την κληρονομιαν αυτου, ἣν εδωκα υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| Και τω ᾿Ιησοι ενετειλαμην εν τω καιρω εκεινω λεγων· οι οφθαλμοι υμων εωρακασι παντα, οσα εποιησε Κυριος ο Θεος ημων τοις δυσι βασιλευσι τουτοις· ουτως ποιησει Κυριος ο Θεος ημων πασας τας βασιλειας, εφ᾿ ας συ διαβαινεις εκει·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| ου φοβηθησεσθε απ᾿ αυτων, οτι Κυριος ο Θεος ημων αυτος πολεμησει περι υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και εδεηθην Κυριου εν τω καιρω εκεινω λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| Κυριε Θεε, συ ηρξω δειξαι τω σω θεραποντι την ισχυν σου και την δυναμιν σου και την χειρα την κραταιαν και τον βραχιονα τον υψηλον· τις γαρ εστι Θεος εν τω ουρανω η επι της γης, οστις ποιησει καθα εποιησας συ και κατα την ισχυν σου; 25 διαβας ουν οψομαι την γην την αγαθην ταυτην την ουσαν περαν του ᾿Ιορδανου, το ορος τουτο το αγαθον και τον ᾿Αντιλιβανον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και υπερειδε Κυριος εμε ενεκεν υμων και ουκ εισηκουσε μου, και ειπε Κυριος προς με· ικανουσθω σοι, μη προσθης ετι λαλησαι τον λογον τουτον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| αναβηθι επι την κορυφην του Λελαξευμενου και αναβλεψας τοις οφθαλμοις σου κατα θαλασσαν και βορραν και λιβα και ανατολας και ιδε τοις οφθαλμοις σου, οτι ου διαβησῃ τον ᾿Ιορδανην τουτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| και εντειλαι ᾿Ιησοι και κατισχυσον αυτον και παρακαλεσον αυτον, οτι ουτος διαβησεται προ προσωπου του λαου τουτου, και ουτος κατακληρονομησει αυτοις πασαν την γην, ἣν εωρακας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και ενεκαθημεθα εν ναπῃ συνεγγυς οικου Φογωρ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ νυν, ᾿Ισραηλ, ακουε των δικαιωματων και των κριματων, οσα εγω διδασκω υμας σημερον ποιειν, ινα ζητε και πολυπλασιασθητε και εισελθοντες κληρονομησητε την γην, ἣν Κυριος ο Θεος των πατερων υμων διδωσιν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| ου προσθησετε προς το ρημα ὃ εγω εντελλομαι υμιν, και ουκ αφελειτε απ᾿ αυτου· φυλασσεσθε τας εντολας Κυριου του Θεου υμων, οσα εγω εντελλομαι υμιν σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| οι οφθαλμοι υμων εωρακασι παντα, οσα εποιησε Κυριος ο Θεος ημων τω Βεελφεγωρ, οτι πας ανθρωπος, οστις επορευθη οπισω Βεελφεγωρ, εξετριψεν αυτον Κυριος ο Θεος υμων εξ υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| υμεις δε οι προσκειμενοι Κυριω τω Θεω υμων ζητε παντες εν τη σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ιδετε, δεδειχα υμιν δικαιωματα και κρισεις, καθα ενετειλατο μοι Κυριος, ποιησαι ουτως εν τη γη, εις ἣν υμεις εισπορευεσθε εκει κληρονομειν αυτην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και φυλαξεσθε και ποιησετε, οτι αυτη η σοφια και η συνεσις υμων εναντιον παντων των εθνων, οσοι εαν ακουσωσι παντα τα δικαιωματα ταυτα και ερουσιν· ιδου λαος σοφος και επιστημων το εθνος το μεγα τουτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| οτι ποιον εθνος μεγα, ω εστιν αυτω Θεος εγγιζων αυτοις, ως Κυριος ο Θεος ημων εν πασιν, οις εαν αυτον επικαλεσωμεθα; 8 και ποιον εθνος μεγα, ω εστιν αυτω δικαιωματα και κριματα δικαια κατα παντα τον νομον τουτον, ὃν εγω διδωμι ενωπιον υμων σημερον; 9 προσεχε σεαυτω και φυλαξον την ψυχην σου σφοδρα, μη επιλαθῃ παντας τους λογους, ους εωρακασιν οι οφθαλμοι σου· και μη αποστητωσαν απο της καρδιας σου πασας τας ημερας της ζωης σου, και συμβιβασεις τους υιους σου και τους υιους των υιων σου 10 ημεραν, ἣν εστητε ενωπιον Κυριου του Θεου ημων εν Χωρηβ τη ημερᾳ της εκκλησιας, οτι ειπε Κυριος προς με· εκκλησιασον προς με τον λαον, και ακουσατωσαν τα ρηματα μου, οπως μαθωσι φοβεισθαι με πασας τας ημερας, ας αυτοι ζωσιν επι της γης, και τους υιους αυτων διδαξουσι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και προσηλθετε και εστητε υπο το ορος, και το ορος εκαιετο πυρι εως του ουρανου, σκοτος, γνοφος, θυελλα, φωνη μεγαλη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ελαλησε Κυριος προς υμας εκ μεσου του πυρος φωνην ρηματων, ἣν υμεις ηκουσατε, και ομοιωμα ουκ ειδετε, αλλ᾿ η φωνην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ανηγγειλεν υμιν την διαθηκην αυτου, ἣν ενετειλατο υμιν ποιειν, τα δεκα ρηματα, και εγραψεν αυτα επι δυο πλακας λιθινας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και εμοι ενετειλατο Κυριος εν τω καιρω εκεινω διδαξαι υμας δικαιωματα και κρισεις, ποιειν υμας αυτα επι της γης, εις ἣν υμεις εισπορευεσθε εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και φυλαξεσθε σφοδρα τας ψυχας υμων, οτι ουκ ειδετε ομοιωμα εν τη ημερᾳ, ᾗ ελαλησε Κυριος προς υμας εν Χωρηβ εν τω ορει εκ μεσου του πυρος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| μη ανομησητε και ποιησητε υμιν εαυτοις γλυπτον ομοιωμα πασαν εικονα ομοιωμα αρσενικου η θηλυκου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| ομοιωμα παντος κτηνους των οντων επι της γης, ομοιωμα παντος ορνεου πτερωτου, ὃ πεταται υπο τον ουρανον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| ομοιωμα παντος ερπετου, ὃ ερπει επι της γης, ομοιωμα παντος ιχθυος, οσα εστιν εν τοις υδασιν υποκατω της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και μη αναβλεψας εις τον ουρανον και ιδων τον ηλιον και την σεληνην και τους αστερας και παντα τον κοσμον του ουρανου, πλανηθεις προσκυνησῃς αυτοις και λατρευσῃς αυτοις, α απενειμε Κυριος ο Θεος σου αυτα πασι τοις εθνεσι τοις υποκατω του ουρανου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| υμας δε ελαβεν ο Θεος και εξηγαγεν υμας εκ της καμινου της σιδηρας, εξ Αιγυπτου, ειναι αυτω λαον εγκληρον ως εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και Κυριος ο Θεος εθυμωθη μοι περι των λεγομενων υφ᾿ υμων και ωμοσεν ινα μη διαβω τον ᾿Ιορδανην τουτον και ινα μη εισελθω εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| εγω γαρ αποθνησκω εν τη γη ταυτῃ και ου διαβαινω τον ᾿Ιορδανην τουτον, υμεις δε διαβαινετε και κληρονομησετε την γην την αγαθην ταυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| προσεχετε υμεις, μη επιλαθησθε την διαθηκην Κυριου του Θεου ημων, ἣν διεθετο προς υμας, και ανομησητε, και ποιησητε υμιν εαυτοις γλυπτον ομοιωμα παντων, ων συνεταξε σοι Κυριος ο Θεος σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| οτι Κυριος ο Θεος σου πυρ καταναλισκον εστι, Θεος ζηλωτης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| ᾿Εαν δε γεννησῃς υιους και υιους των υιων σου και χρονισητε επι της γης και ανομησητε και ποιησητε γλυπτον ομοιωμα παντος και ποιησητε το πονηρον ενωπιον Κυριου του Θεου υμων παροργισαι αυτον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| διαμαρτυρομαι υμιν σημερον τον τε ουρανον και την γην, οτι απωλειᾳ απολεισθε απο της γης, εις ἣν υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εκει κληρονομησαι αυτην. ουχι πολυχρονιειτε ημερας επ᾿ αυτης, αλλ᾿ η εκτριβη εκτριβησεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| και διασπερει Κυριος υμας εν πασι τοις εθνεσι και καταλειφθησεσθε ολιγοι αριθμω εν πασι τοις εθνεσιν, εις ους εισαξει Κυριος υμας εκει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| και λατρευσετε εκει θεοις ετεροις, εργοις χειρων ανθρωπων, ξυλοις και λιθοις, οἳ ουκ οψονται ουδε μη ακουσωσιν ουτε μη φαγωσιν ουτε μη οσφρανθωσι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| και ζητησετε εκει Κυριον τον Θεον υμων και ευρησετε αυτον, οταν εκζητησητε αυτον εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου εν τη θλιψει σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| και ευρησουσι σε παντες οι λογοι ουτοι επ᾿ εσχατω των ημερων, και επιστραφησῃ προς Κυριον τον Θεον σου και εισακουσῃ της φωνης αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| οτι Θεος οικτιρμων Κυριος ο Θεος σου, ουκ εγκαταλειψει σε ουδε μη εκτριψῃ σε, ουκ επιλησεται την διαθηκην των πατερων σου, ἣν ωμοσεν αυτοις Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| επερωτησατε ημερας προτερας τας γενομενας προτερας σου απο της ημερας, ἧς εκτισεν ο Θεος ανθρωπον επι της γης, και επι το ακρον του ουρανου εως του ακρου του ουρανου, ει γεγονε κατα το ρημα το μεγα τουτο, ει ηκουσται τοιουτο·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| ει ακηκοεν εθνος φωνην Θεου ζωντος λαλουντος εκ μεσου του πυρος, ὃν τροπον ακηκοας συ και εζησας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| ει επειρασεν ο Θεος εισελθων λαβειν εαυτω εθνος εκ μεσου εθνους εν πειρασμω και εν σημειοις και εν τερασι και εν πολεμω και εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω και εν οραμασι μεγαλοις κατα παντα, οσα εποιησε Κυριος ο Θεος ημων εν Αιγυπτω ενωπιον σου βλεποντος·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| ωστε ειδησαι σε οτι Κυριος ο Θεος σου, ουτος Θεος εστι, και ουκ εστιν ετι πλην αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.36| εκ του ουρανου ακουστη εγενετο η φωνη αυτου παιδευσαι σε, και επι της γης εδειξε σοι το πυρ αυτου το μεγα, και τα ρηματα αυτου ηκουσας εκ μεσου του πυρος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| δια το αγαπησαι αυτον τους πατερας σου και εξελεξατο το σπερμα αυτων μετ᾿ αυτους υμας και εξηγαγε σε αυτος εν τη ισχυι αυτου τη μεγαλῃ εξ Αιγυπτου 38 εξολοθρευσαι εθνη μεγαλα και ισχυροτερα σου προ προσωπου σου, εισαγαγειν σε δουναι σοι την γην αυτων κληρονομειν, καθως εχεις σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| και γνωσῃ σημερον και επιστραφησῃ τη διανοιᾳ οτι Κυριος ο Θεος σου ουτος Θεος εν τω ουρανω ανω και επι της γης κατω, και ουκ εστιν ετι πλην αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.40| και φυλαξασθε τας εντολας αυτου και τα δικαιωματα αυτου, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον, ινα ευ σοι γενηται και τοις υιοις σου μετα σε, οπως μακροημεροι γενησθε επι της γης, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι πασας τας ημερας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| Τοτε αφωρισε Μωυσης τρεις πολεις περαν του ᾿Ιορδανου απο ανατολων ηλιου 42 φυγειν εκει τον φονευτην, ὃς ἂν φονευσῃ τον πλησιον ουκ ειδως, και ουτος ου μισων αυτον προ της χθες και της τριτης, και καταφευξεται εις μιαν των πολεων τουτων και ζησεται·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| την Βοσορ εν τη ερημω εν τη γη τη πεδινη τω Ρουβην και την Ραμωθ εν Γαλααδ τω Γαδδι και την Γαυλων εν Βασαν τω Μανασση.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.44| Ουτος ο νομος, ὃν παρεθετο Μωυσης ενωπιον υιων ᾿Ισραηλ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.45| ταυτα τα μαρτυρια και τα δικαιωματα και τα κριματα, οσα ελαλησε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ, εξελθοντων αυτων εκ γης Αιγυπτου 46 εν τω περαν του ᾿Ιορδανου, εν φαραγγι, εγγυς οικου Φογωρ, εν γη Σηων βασιλεως των ᾿Αμορραιων, ὃς κατῴκει εν ᾿Εσεβων, ὃν επαταξε Μωυσης και οι υιοι ᾿Ισραηλ, εξελθοντων αυτων εκ γης Αιγυπτου 47 και εκληρονομησαν την γην αυτου και την γην ῍Ωγ βασιλεως της Βασαν, δυο βασιλεων των ᾿Αμορραιων, οἳ ησαν περαν του ᾿Ιορδανου κατα ανατολας ηλιου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.48| απο ᾿Αροηρ, η εστιν επι του χειλους χειμαρρου ᾿Αρνων, και επι του ορους του Σηων ο εστιν ᾿Αερμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.49| πασαν την ῎Αραβα περαν του ᾿Ιορδανου κατα ανατολας ηλιου υπο ᾿Ασηδωθ την λαξευτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ εκαλεσε Μωυσης παντα ᾿Ισραηλ, και ειπε προς αυτους· ακουε, ᾿Ισραηλ, τα δικαιωματα και τα κριματα, οσα εγω λαλω εν τοις ωσιν υμων εν τη ημερᾳ ταυτῃ, και μαθησεσθε αυτα και φυλαξεσθε ποιειν αυτα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| Κυριος ο Θεος υμων διεθετο προς υμας διαθηκην εν Χωρηβ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ουχι τοις πατρασιν υμων διεθετο Κυριος την διαθηκην ταυτην, αλλ᾿ η προς υμας, υμεις ωδε παντες ζωντες σημερον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| προσωπον κατα προσωπον ελαλησε Κυριος προς υμας εν τω ορει εκ μεσου του πυρος,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| καγω ειστηκειν ανα μεσον Κυριου και υμων εν τω καιρω εκεινω αναγγειλαι υμιν τα ρηματα Κυριου, οτι εφοβηθητε απο προσωπου του πυρος και ουκ ανεβητε εις το ορος, λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| εγω ειμι Κυριος ο Θεος σου ο εξαγαγων σε εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ουκ εσονται σοι θεοι ετεροι προ προσωπου μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| ου ποιησεις σεαυτω ειδωλον ουδε παντος ομοιωμα, οσα εν τω ουρανω ανω και οσα εν τη γη κατω και οσα εν τοις υδασιν υποκατω της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| ου προσκυνησεις αυτοις ουδε μη λατρευσῃς αυτοις, οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος σου, Θεος ζηλωτης, αποδιδους αμαρτιας πατερων επι τεκνα επι τριτην και τεταρτην γενεαν τοις μισουσι με.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και ποιων ελεος εις χιλιαδας τοις αγαπωσι με και τοις φυλασσουσι τα προσταγματα μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| ου ληψῃ το ονομα Κυριου του Θεου σου επι ματαιω· ου γαρ μη καθαρισῃ Κυριος ο Θεος σου τον λαμβανοντα το ονομα αυτου επι ματαιω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| φυλαξαι την ημεραν των σαββατων αγιαζειν αυτην, ὃν τροπον ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| ἓξ ημερας εργα και ποιησεις παντα τα εργα σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| τη δε ημερᾳ τη εβδομῃ σαββατα Κυριω τω Θεω σου, ου ποιησεις εν αυτη παν εργον, συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου, ο παις σου και η παιδισκη σου, ο βους σου και το υποζυγιον σου και παν κτηνος σου και προσηλυτος ο παροικων εν σοι, ινα αναπαυσηται ο παις σου και η παιδισκη σου και το υποζυγιον σου, ωσπερ και συ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και μνησθησῃ οτι οικετης ησθα εν γη Αιγυπτω και εξηγαγε σε Κυριος ο Θεος σου εκειθεν εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω, δια τουτο συνεταξε σοι Κυριος ο Θεος σου, ωστε φυλασσεσθαι την ημεραν των σαββατων και αγιαζειν αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου, ὃν τροπον ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου, ινα ευ σοι γενηται και ινα μακροχρονιος γενῃ επι της γης, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| ου φονευσεις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| ου μοιχευσεις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| ου κλεψεις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| ου ψευδομαρτυρησεις κατα του πλησιον σου μαρτυριαν ψευδη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ουκ επιθυμησεις την γυναικα του πλησιον σου· ουκ επιθυμησεις την οικιαν του πλησιον σου ουτε τον αγρον αυτου ουτε τον παιδα αυτου ουτε την παιδισκην αυτου ουτε του βοος αυτου ουτε του υποζυγιου αυτου ουτε παντος κτηνους αυτου ουτε παντα οσα τω πλησιον σου εστι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| Ταυτα τα ρηματα ελαλησε Κυριος προς πασαν συναγωγην υμων εν τω ορει εκ μεσου του πυρος, σκοτος, γνοφος, θυελλα, φωνη μεγαλη, και ου προσεθηκε· και εγραψεν αυτα επι δυο πλακας λιθινας και εδωκε μοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και εγενετο ως ηκουσατε την φωνην εκ μεσου του πυρος και το ορος εκαιετο πυρι, και προσηλθετε προς με παντες οι ηγουμενοι των φυλων υμων και η γερουσια υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ελεγετε· ιδου εδειξεν ημιν Κυριος ο Θεος ημων την δοξαν αυτου, και την φωνην αυτου ηκουσαμεν εκ μεσου του πυρος· εν τη ημερᾳ ταυτῃ ειδομεν οτι λαλησει ο Θεος προς ανθρωπον, και ζησεται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και νυν μη αποθανωμεν, οτι εξαναλωσει ημας το πυρ το μεγα τουτο, εαν προσθωμεθα ημεις ακουσαι την φωνην Κυριου του Θεου ημων ετι, και αποθανουμεθα·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| τις γαρ σαρξ, ητις ηκουσε φωνην Θεου ζωντος λαλουντος εκ μεσου του πυρος, ως ημεις, και ζησεται; 27 προσελθε συ και ακουσον παντα, οσα ἂν ειπῃ Κυριος ο Θεος ημων, και συ λαλησεις προς ημας παντα, οσα ἂν λαλησῃ Κυριος ο Θεος ημων προς σε, και ακουσομεθα και ποιησομεν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| και ηκουσε Κυριος την φωνην των λογων υμων λαλουντων προς με, και ειπε Κυριος προς με· ηκουσα την φωνην των λογων του λαου τουτου, οσα ελαλησαν προς σε· ορθως παντα, οσα ελαλησαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| τις δωσει ειναι ουτω την καρδιαν αυτων εν αυτοις, ωστε φοβεισθαι με και φυλασσεσθαι τας εντολας μου πασας τας ημερας, ινα ευ η αυτοις και τοις υιοις αυτων δι᾿ αιωνος; 30 βαδισον, ειπον αυτοις· αποστραφητε υμεις εις τους οικους υμων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| συ δε αυτου στηθι μετ᾿ εμου, και λαλησω προς σε τας εντολας και τα δικαιωματα και τα κριματα, οσα διδαξεις αυτους, και ποιειτωσαν ουτως εν τη γη, ἣν εγω διδωμι αυτοις εν κληρω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| και φυλαξεσθε ποιειν ὃν τροπον ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου· ουκ εκκλινειτε εις δεξια ουδε εις αριστερα,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.33| κατα πασαν την οδον, ἣν ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου πορευεσθαι εν αυτη, οπως καταπαυσῃ σε και ευ σοι η και μακροημερευσητε επι της γης, ἣν κληρονομησετε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ αυται αι εντολαι και τα δικαιωματα και τα κριματα, οσα ενετειλατο Κυριος ο Θεος ημων διδαξαι υμας ποιειν ουτως εν τη γη, εις ἣν υμεις εισπορευεσθε εκει κληρονομησαι αυτην,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ινα φοβησθε Κυριον τον Θεον υμων, φυλασσεσθαι παντα τα δικαιωματα αυτου και τας εντολας αυτου, οσας εγω εντελλομαι σοι σημερον, συ και οι υιοι σου και οι υιοι των υιων σου πασας τας ημερας της ζωης σου, ινα μακροημερευσητε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ακουσον, ᾿Ισραηλ, και φυλαξον ποιειν, οπως ευ σοι η και ινα πληθυνθητε σφοδρα, καθαπερ ελαλησε Κυριος ο Θεος των πατερων σου δουναι σοι γην ρεουσαν γαλα και μελι. και ταυτα τα δικαιωματα και τα κριματα, οσα ενετειλατο Κυριος τοις υιοις ᾿Ισραηλ εν τη ερημω, εξελθοντων αυτων εκ γης Αιγυπτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| ῎Ακουε, ᾿Ισραηλ· Κυριος ο Θεος ημων Κυριος εις εστι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και αγαπησεις Κυριον τον Θεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της δυναμεως σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και εσται τα ρηματα ταυτα, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον, εν τη καρδιᾳ σου και εν ψυχη σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και προβιβασεις αυτα τους υιους σου, και λαλησεις εν αυτοις καθημενος εν οικω και πορευομενος εν οδω και κοιταζομενος και διανισταμενος·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και αφαψεις αυτα εις σημειον επι της χειρος σου, και εσται ασαλευτον προ οφθαλμων σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και γραψετε αυτα επι τας φλιας των οικιων υμων και των πυλων υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| Και εσται οταν εισαγαγῃ σε Κυριος ο Θεος σου εις την γην, ἣν ωμοσε τοις πατρασι σου, τω ῾Αβρααμ και τω ᾿Ισαακ και τω ᾿Ιακωβ δουναι σοι, πολεις μεγαλας και καλας, ας ουκ ᾠκοδομησας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| οικιας πληρεις παντων αγαθων ας ουκ ενεπλησας, λακκους λελατομημενους, ους ουκ εξελατομησας, αμπελωνας και ελαιωνας, ους ου κατεφυτευσας, και φαγων και εμπλησθεις 12 προσεχε σεαυτω, μη επιλαθῃ Κυριου του Θεου σου του εξαγαγοντος σε εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| Κυριον τον Θεον σου φοβηθησῃ και αυτω μονω λατρευσεις και προς αυτον κολληθησῃ και επι τω ονοματι αυτου ομη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ου πορευεσθε οπισω θεων ετερων απο των θεων των εθνων των περικυκλω υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| οτι ο Θεος ζηλωτης Κυριος ο Θεος σου εν σοι, μη οργισθεις θυμω Κυριος ο Θεος σου σοι εξολοθρευσῃ σε απο προσωπου της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| ουκ εκπειρασεις Κυριον τον Θεον σου, ὃν τροπον εξεπειρασατε εν τω Πειρασμω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| φυλασσων φυλαξῃ τας εντολας Κυριου του Θεου σου, τα μαρτυρια και τα δικαιωματα, οσα ενετειλατο σοι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και ποιησεις το αρεστον και το καλον εναντι Κυριου του Θεου σου, ινα ευ σοι γενηται και εισελθῃς και κληρονομησῃς την γην την αγαθην, ἣν ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| εκδιωξαι παντας τους εχθρους σου προ προσωπου σου, καθα ελαλησε Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| Και εσται οταν ερωτησῃ σε ο υιος σου αυριον λεγων· τι εστι τα μαρτυρια και τα δικαιωματα και τα κριματα, οσα ενετειλατο Κυριος ο Θεος ημων ημιν; 21 και ερεις τω υιω σου· οικεται ημεν τω Φαραω εν γη Αιγυπτω, και εξηγαγεν ημας Κυριος εκειθεν εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και εδωκε Κυριος σημεια και τερατα μεγαλα και πονηρα εν Αιγυπτω εν Φαραω και εν τω οικω αυτου ενωπιον ημων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και ημας εξηγαγεν εκειθεν δουναι ημιν την γην ταυτην, ἣν ωμοσε δουναι τοις πατρασιν ημων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και ενετειλατο ημιν Κυριος ποιειν παντα τα δικαιωματα ταυτα φοβεισθαι Κυριον τον Θεον ημων, ινα ευ η ημιν πασας τας ημερας, ινα ζωμεν ωσπερ και σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και ελεημοσυνη εσται ημιν, εαν φυλασσωμεθα ποιειν πασας τας εντολας ταυτας εναντιον Κυριου του Θεου ημων, καθα ενετειλατο ημιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΑΝ δε εισαγῃ σε Κυριος ο Θεος σου εις την γην, εις ἣν εισπορευῃ εκει κληρονομησαι αυτην, και εξαρῃ εθνη μεγαλα απο προσωπου σου, τον Χετταιον και Γεργεσσαιον και ᾿Αμορραιον και Χαναναιον και Φερεζαιον και Ευαιον και ᾿Ιεβουσαιον, επτα εθνη πολλα και ισχυροτερα υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και παραδωσει αυτους Κυριος ο Θεος σου εις τας χειρας σου και παταξεις αυτους, αφανισμω αφανιεις αυτους, ου διαθησῃ προς αυτους διαθηκην, ουδε μη ελεησητε αυτους,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ουδε μη γαμβρευσητε προς αυτους· την θυγατερα σου ου δωσεις τω υιω αυτου, και την θυγατερα αυτου ου ληψῃ τω υιω σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4|αποστησει γαρ τον υιον σου απ᾿ εμου, και λατρευσει θεοις ετεροις, και οργισθησεται θυμω Κυριος εις υμας και εξολοθρευσει σε το ταχος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αλλ᾿ ουτω ποιησετε αυτοις· τους βωμους αυτων καθελειτε και τας στηλας αυτων συντριψετε και τα αλση αυτων εκκοψετε και τα γλυπτα των θεων αυτων κατακαυσετε πυρι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι λαος αγιος ει Κυριω τω Θεω σου, και σε προειλετο Κυριος ο Θεος σου ειναι αυτω λαον περιουσιον παρα παντα τα εθνη, οσα επι προσωπου της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ουχ οτι πολυπληθειτε παρα παντα τα εθνη, προειλετο Κυριος υμας και εξελεξατο Κυριος υμας, υμεις γαρ εστε ολιγοστοι παρα παντα τα εθνη,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αλλα παρα το αγαπαν Κυριον υμας και διατηρων τον ορκον, ὃν ωμοσε τοις πατρασιν υμων, εξηγαγεν υμας Κυριος εν χειρι κραταια και βραχιονι υψηλω και ελυτρωσατο σε Κυριος εξ οικου δουλειας, εκ χειρος Φαραω βασιλεως Αιγυπτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και γνωσῃ οτι Κυριος ο Θεος σου, ουτος Θεος, Θεος πιστος, ο φυλασσων διαθηκην και ελεος τοις αγαπωσιν αυτον και τοις φυλασσουσι τας εντολας αυτου εις χιλιας γενεας 10 και αποδιδους τοις μισουσι κατα προσωπον εξολοθρευσαι αυτους· και ουχι βραδυνει τοις μισουσι, κατα προσωπον αποδωσει αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και φυλαξῃ τας εντολας και τα δικαιωματα και τα κριματα ταυτα, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον ποιειν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| Και εσται ηνικα ἂν ακουσητε τα δικαιωματα ταυτα και φυλαξητε και ποιησητε αυτα, και διαφυλαξει Κυριος ο Θεος σου σοι την διαθηκην και το ελεος, ὃ ωμοσε τοις πατρασιν υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και αγαπησει σε και ευλογησει σε και πληθυνει σε και ευλογησει τα εκγονα της κοιλιας σου και τον καρπον της γης σου, τον σιτον σου και τον οινον σου και το ελαιον σου, τα βουκολια των βοων σου και τα ποιμνια των προβατων σου επι της γης, ἧς ωμοσε Κυριος τοις πατρασι σου δουναι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ευλογητος εσῃ παρα παντα τα εθνη· ουκ εσται εν υμιν αγονος ουδε στειρα και εν τοις κτηνεσι σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και περιελει Κυριος ο Θεος σου απο σου πασαν μαλακιαν· και πασας νοσους Αιγυπτου τας πονηρας, ας εωρακας, και οσα εγνως, ουκ επιθησει επι σε και επιθησει αυτα επι παντας τους μισουντας σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και φαγη παντα τα σκυλα των εθνων, α Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι· ου φεισεται ο οφθαλμος σου επ᾿ αυτοις, και ου μη λατρευσῃς τοις θεοις αυτων, οτι σκωλον τουτο εστι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εαν δε λεγῃς εν τη διανοιᾳ σου, οτι πολυ το εθνος τουτο η εγω, πως δυνησομαι εξολοθρευσαι αυτους; 18 ου φοβηθησῃ αυτους· μνειᾳ μνησθησῃ οσα εποιησε Κυριος ο Θεος σου τω Φαραω και πασι τοις Αιγυπτιοις,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| τους πειρασμους τους μεγαλους, ους ειδοσαν οι οφθαλμοι σου, τα σημεια και τα τερατα τα μεγαλα εκεινα, την χειρα την κραταιαν και τον βραχιονα τον υψηλον, ως εξηγαγε σε Κυριος ο Θεος σου, ουτω ποιησει Κυριος ο Θεος υμων πασι τοις εθνεσιν, ους συ φοβη απο προσωπου αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και τας σφηκιας αποστελει Κυριος ο Θεος σου εις αυτους, εως ἂν εκτριβωσιν οι καταλελειμμενοι και οι κεκρυμμενοι απο σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ου τρωθησῃ απο προσωπου αυτων, οτι Κυριος ο Θεος σου εν σοι, Θεος μεγας και κραταιος,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και καταναλωσει Κυριος ο Θεος σου τα εθνη ταυτα απο προσωπου σου κατα μικρον μικρον· ου δυνησῃ εξαναλωσαι αυτους το ταχος, ινα μη γενηται η γη ερημος και πληθυνθη επι σε τα θηρια τα αγρια.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και παραδωσει αυτους Κυριος ο Θεος σου εις τας χειρας σου και απολεις αυτους απωλειᾳ μεγαλῃ, εως ἂν εξολοθρευσητε αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και παραδωσει τους βασιλεις αυτων εις τας χειρας υμων, και απολειται το ονομα αυτων εκ του τοπου εκεινου· ουκ αντιστησεται ουδεις κατα προσωπον σου, εως ἂν εξολοθρευσῃς αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| τα γλυπτα των θεων αυτων καυσετε πυρι· ουκ επιθυμησεις αργυριον ουδε χρυσιον απ᾿ αυτων συ ληψῃ σεαυτω, μη πταισῃς δι᾿ αυτο, οτι βδελυγμα Κυριω τω Θεω σου εστι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και ουκ εισοισεις βδελυγμα εις τον οικον σου και αναθεμα εσῃ ωσπερ τουτο· προσοχθισματι προσοχθιεις και βδελυγματι βδελυξῃ, οτι αναθημα εστι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΠΑΣΑΣ τας εντολας, ας εγω εντελλομαι υμιν σημερον, φυλαξεσθε ποιειν, ινα ζητε και πολυπλασιασθητε και εισελθητε και κληρονομησητε την γην, ἣν ωμοσε Κυριος ο Θεος υμων τοις πατρασιν υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και μνησθησῃ πασαν την οδον, ἣν ηγαγε σε Κυριος ο Θεος σου εν τη ερημω, οπως ἂν κακωσῃ σε και πειρασῃ σε και διαγνωσθη τα εν τη καρδιᾳ σου, ει φυλαξῃ τας εντολας αυτου η ου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και εκακωσε σε και ελιμαγχονησε σε και εψωμισε σε το μαννα, ὃ ουκ ᾔδεισαν οι πατερες σου, ινα αναγγειλῃ σοι, οτι ουκ επ᾿ αρτω μονω ζησεται ο ανθρωπος, αλλ᾿ επι παντι ρηματι τω εκπορευομενω δια στοματος Θεου ζησεται ο ανθρωπος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| τα ιματια σου ουκ επαλαιωθη απο σου, τα υποδηματα σου ου κατετριβη απο σου, οι ποδες σου ουκ ετυλωθησαν, ιδου τεσσαρακοντα ετη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και γνωσῃ τη καρδιᾳ σου οτι ως ει τις ανθρωπος παιδευσῃ τον υιον αυτου, ουτω Κυριος ο Θεος σου παιδευσει σε,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και φυλαξῃ τας εντολας Κυριου του Θεου σου πορευεσθαι εν ταις οδοις αυτου και φοβεισθαι αυτον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| ο γαρ Κυριος ο Θεος σου εισαξει σε εις γην αγαθην και πολλην, ου χειμαρροι υδατων και πηγαι αβυσσων εκπορευομεναι δια των πεδιων και δια των ορεων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| γη πυρου και κριθης, αμπελοι, συκαι, ροαι, γη ελαιας ελαιου και μελιτος·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| γη, εφ᾿ ἧς ου μετα πτωχειας φαγη τον αρτον σου και ουκ ενδεηθησῃ επ᾿ αυτης ουδεν· γη, ἧς οι λιθοι σιδηρος, και εκ των ορεων αυτης μεταλλευσεις χαλκον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και φαγη και εμπλησθησῃ και ευλογησεις Κυριον τον Θεον σου επι της γης της αγαθης, ἧς δεδωκε σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| προσεχε σεαυτω, μη επιλαθῃ Κυριου του Θεου σου του μη φυλαξαι τας εντολας αυτου και τα κριματα και τα δικαιωματα αυτου, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| μη φαγων και εμπλησθεις και οικιας καλας οικοδομησας και κατοικησας εν αυταις 13 και των βοων σου και των προβατων σου πληθυνθεντων σοι, αργυριου και χρυσιου πληθυνθεντος σοι και παντων, οσων σοι εσται, πληθυνθεντων σοι,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| υψωθης τη καρδιᾳ και επιλαθῃ Κυριου του Θεου σου του εξαγαγοντος σε εκγης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| του αγαγοντος σε δια της ερημου της μεγαλης και της φοβερας εκεινης, ου οφις δακνων και σκορπιος και διψα, ου ουκ ην υδωρ, του εξαγαγοντος σοι εκ πετρας ακροτομου πηγην υδατος,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| του ψωμισαντος σε το μαννα εν τη ερημω, ὃ ουκ ᾔδεις συ και ουκ ᾔδεισαν οι πατερες σου, ινα κακωσῃ σε και εκπειρασῃ σε και ευ σε ποιησῃ επ᾿ εσχατων των ημερων σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| μη ειπῃς εν τη καρδιᾳ σου· η ισχυς μου και το κρατος της χειρος μου εποιησε μοι την δυναμιν την μεγαλην ταυτην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και μνησθησῃ Κυριου του Θεου σου, οτι αυτος σοι διδωσιν ισχυν του ποιησαι δυναμιν και ινα στησῃ την διαθηκην αυτου, ἣν ωμοσε Κυριος τοις πατρασι σου, ως σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και εσται εαν ληθῃ επιλαθῃ Κυριου του Θεου σου και πορευθης οπισω θεων ετερων και λατρευσῃς αυτοις και προσκυνησῃς αυτοις, διαμαρτυρομαι υμιν σημερον τον τε ουρανον και την γην, οτι απωλειᾳ απολεισθε·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| καθα και τα λοιπα εθνη, οσα Κυριος ο Θεος απολλυει προ προσωπου υμων, ουτως απολεισθε, ανθ᾿ ων ουκ ηκουσατε της φωνης Κυριου του Θεου υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΑΚΟΥΕ, ᾿Ισραηλ· συ διαβαινεις σημερον τον ᾿Ιορδανην εισελθειν κληρονομησαι εθνη μεγαλα και ισχυροτερα μαλλον η υμεις, πολεις μεγαλας και τειχηρεις εως του ουρανου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| λαον μεγαν και πολυν και ευμηκη, υιους ᾿Ενακ, ους συ οισθα και συ ακηκοας· τις αντιστησεται κατα προσωπον υιων ᾿Ενακ; 3 και γνωσῃ σημερον, οτι Κυριος ο Θεος σου, ουτος προπορευσεται προ προσωπου σου· πυρ καταναλισκον εστιν· ουτος εξολοθρευσει αυτους, και ουτος αποστρεψει αυτους απο προσωπου σου, και απολει αυτους εν ταχει, καθαπερ ειπε σοι Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| μη ειπῃς εν τη καρδιᾳ σου εν τω εξαναλωσαι Κυριον τον Θεον σου τα εθνη ταυτα προ προσωπου σου λεγων· δια τας δικαιοσυνας μου εισηγαγε με Κυριος κληρονομησαι την γην την αγαθην ταυτην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| ουχι δια την δικαιοσυνην σου, ουδε δια την οσιοτητα της καρδιας σου συ εισπορευῃ κληρονομησαι την γην αυτων, αλλα δια την ασεβειαν των εθνων τουτων Κυριος εξολοθρευσει αυτους απο προσωπου σου και ινα στησῃ την διαθηκην αυτου, ἣν ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν ημων, τω ῾Αβρααμ και τω ᾿Ισαακ και τω ᾿Ιακωβ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και γνωσῃ σημερον οτι ουχι δια τας δικαιοσυνας σου Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι την γην την αγαθην ταυτην κληρονομησαι, οτι λαος σκληροτραχηλος ει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| μνησθητι, μη επιλαθῃ οσα παρωξυνας Κυριον τον Θεον σου εν τη ερημω· αφ᾿ ἧς ημερας εξηλθετε εξ Αιγυπτου εως ηλθετε εις τον τοπον τουτον, απειθουντες διετελειτε τα προς Κυριον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και εν Χωρηβ παρωξυνατε Κυριον, και εθυμωθη Κυριος εφ᾿ υμιν εξολοθρευσαι υμας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| αναβαινοντος μου εις το ορος λαβειν τας πλακας τας λιθινας, πλακας διαθηκης, ας διεθετο Κυριος προς υμας. και κατεγινομην εν τω ορει τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας· αρτον ουκ εφαγον και υδωρ ουκ επιον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και εδωκε μοι Κυριος τας δυο πλακας τας λιθινας γεγραμμενας εν τω δακτυλω του Θεου, και επ᾿ αυταις εγεγραπτο παντες οι λογοι, ους ελαλησε Κυριος προς υμας εν τω ορει ημερᾳ εκκλησιας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και εγενετο δια τεσσαρακοντα ημερων και δια τεσσαρακοντα νυκτων εδωκε Κυριος εμοι τας δυο πλακας τας λιθινας, πλακας διαθηκης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και ειπε Κυριος προς με· αναστηθι, καταβηθι το ταχος εντευθεν, οτι ηνομησεν ο λαος σου, ους εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου· παρεβησαν ταχυ εκ της οδου, ἧς ενετειλω αυτοις· και εποιησαν εαυτοις χωνευμα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ειπε Κυριος προς με λεγων· λελαληκα προς σε απαξ και δις λεγων· εωρακα τον λαον τουτον, και ιδου λαος σκληροτραχηλος εστι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και νυν εασον με εξολοθρευσαι αυτους, και εξαλειψω το ονομα αυτων υποκατωθεν του ουρανου και ποιησω σε εις εθνος μεγα και ισχυρον και πολυ μαλλον η τουτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και επιστρεψας κατεβην εκ του ορους, και το ορος εκαιετο πυρι εως του ουρανου, και αι δυο πλακες των μαρτυριων επι ταις δυσι χερσι μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και ιδων οτι ημαρτετε εναντιον Κυριου του Θεου υμων και εποιησατε υμιν αυτοις χωνευτον και παρεβητε απο της οδου, ἧς ενετειλατο Κυριος υμιν ποιειν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και επιλαβομενος των δυο πλακων ερριψα αυτας απο των δυο χειρων μου, και συνετριψα εναντιον υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και εδεηθην εναντιον Κυριου δευτερον καθαπερ και το προτερον τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας, αρτον ουκ εφαγον και υδωρ ουκ επιον, περι πασων των αμαρτιων υμων, ων ημαρτετε ποιησαι το πονηρον εναντιον Κυριου του Θεου παροξυναι αυτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και εκφοβος ειμι δια τον θυμον και την οργην, οτι παρωξυνθη Κυριος εφ᾿ υμιν του εξολοθρευσαι υμας και εισηκουσε Κυριος εμου και εν τω καιρω τουτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και επι ᾿Ααρων εθυμωθη εξολοθρευσαι αυτον, και ηυξαμην και περι ᾿Ααρων εν τω καιρω εκεινω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και την αμαρτιαν υμων, ἣν εποιησατε, τον μοσχον, ελαβον αυτον και κατεκαυσα αυτον εν πυρι και συνεκοψα αυτον καταλεσας σφοδρα, εως ου εγενετο λεπτον· και εγενετο ωσει κονιορτος, και ερριψα τον κονιορτον εις τον χειμαρρουν τον καταβαινοντα εκ του ορους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εν τω ᾿Εμπυρισμω και εν τω Πειρασμω, και εν τοις Μνημασι της επιθυμιας παροξυναντες ητε Κυριον τον Θεον υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και οτε εξαπεστειλεν υμας Κυριος εκ Καδης Βαρνη λεγων· αναβητε και κληρονομησατε την γην, ἣν διδωμι υμιν, και ηπειθησατε τω ρηματι Κυριου του Θεου υμων και ουκ επιστευσατε αυτω και ουκ εισηκουσατε της φωνης αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| απειθουντες ητε τα προς Κυριον απο της ημερας, ἧς εγνωσθη υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και εδεηθην εναντι Κυριου τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας, οσας εδεηθην· ειπε γαρ Κυριος εξολοθρευσαι υμας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και ηυξαμην προς τον Θεον και ειπα· Κυριε βασιλευ των θεων, μη εξολοθρευσῃς τον λαον σου και την μεριδα σου, ἣν ελυτρωσω, ους εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου εν τη ισχυι σου τη μεγαλῃ και εν τη χειρι σου τη κραταια και εν τω βραχιονι σου τω υψηλω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| μνησθητι ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ των θεραποντων σου, οις ωμοσας κατα σεαυτου· μη επιβλεψῃς επι την σκληροτητα του λαου τουτου και τα ασεβηματα, και τα αμαρτηματα αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| μη ειπωσιν οι κατοικουντες την γην, οθεν εξηγαγες ημας εκειθεν, λεγοντες· παρα το μη δυνασθαι Κυριον εισαγαγειν αυτους εις την γην, ἣν ειπεν αυτοις, και παρα το μισησαι αυτους εξηγαγεν αυτους εν τη ερημω αποκτειναι αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και ουτοι λαος σου και κληρος σου, ους εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου εν τη ισχυι σου τη μεγαλῃ και εν τη χειρι σου τη κραταια και εν τω βραχιονι σου τω υψηλω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΕΝ εκεινω τω καιρω ειπε Κυριος προς με· λαξευσον σεαυτω δυο πλακας λιθινας, ωσπερ τας πρωτας, και αναβηθι προς με εις το ορος· και ποιησεις σεαυτω κιβωτον ξυλινην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και γραψεις επι τας πλακας τα ρηματα, α ην εν ταις πλαξι ταις πρωταις, ας συνετριψας, και εμβαλεις αυτας εις την κιβωτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και εποιησα κιβωτον εκ ξυλων ασηπτων και ελαξευσα τας πλακας λιθινας, ως αι πρωται· και ανεβην εις το ορος και αι δυο πλακες επι ταις χερσι μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και εγραψεν επι τας πλακας κατα την γραφην την πρωτην τους δεκα λογους, ους ελαλησε Κυριος προς υμας εν τω ορει εκ μεσου του πυρος, και εδωκεν αυτας Κυριος εμοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και επιστρεψας κατεβην εκ του ορους και ενεβαλον τας πλακας εις την κιβωτον, ἣν εποιησα, και ησαν εκει, καθα ενετειλατο μοι Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και οι υιοι ᾿Ισραηλ απηραν εκ Βηρωθ υιων ᾿Ιακιμ Μισαδαΐ· εκει απεθανεν ᾿Ααρων και εταφη εκει, και ιερατευσεν ᾿Ελεαζαρ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| εκειθεν απηραν εις Γαδγαδ και απο Γαδγαδ εις ᾿Ετεβαθα, γη χειμαρροι υδατων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| εν εκεινω τω καιρω διεστειλε Κυριος την φυλην την Λευι αιρειν την κιβωτον της διαθηκης Κυριου, παρεσταναι εναντι Κυριου, λειτουργειν και επευχεσθαι επι τω ονοματι αυτου εως της ημερας ταυτης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| δια τουτο ουκ εστι τοις Λευιταις μερις και κληρος εν τοις αδελφοις αυτων· Κυριος αυτος κληρος αυτου, καθοτι ειπεν αυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| καγω ειστηκειν εν τω ορει τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας, και εισηκουσε Κυριος εμου και εν τω καιρω τουτω, και ουκ ηθελησε Κυριος εξολοθρευσαι υμας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ειπε Κυριος προς με· βαδιζε, απαρον εναντιον του λαου τουτου, και εισπορευεσθωσαν και κληρονομητωσαν την γην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν αυτων δουναι αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Και νυν, ᾿Ισραηλ, τι Κυριος ο Θεος σου αιτειται παρα σου, αλλ᾿ η φοβεισθαι Κυριον τον Θεον σου και πορευεσθαι εν πασαις ταις οδοις αυτου και αγαπαν αυτον και λατρευειν Κυριω τω Θεω σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| φυλασσεσθαι τας εντολας Κυριου του Θεου σου και τα δικαιωματα αυτου, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον, ινα ευ σοι η; 14 ιδου Κυριου του Θεου σου ο ουρανος και ο ουρανος του ουρανου, η γη και παντα οσα εστιν εν αυτη·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| πλην τους πατερας υμων προειλετο Κυριος αγαπαν αυτους, και εξελεξατο το σπερμα αυτων μετ᾿ αυτους υμας παρα παντα τα εθνη κατα την ημεραν ταυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και περιτεμεισθε την σκληροκαρδιαν υμων και τον τραχηλον υμων ου σκληρυνειτε ετι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| ο γαρ Κυριος ο Θεος υμων ουτος Θεος των θεων και Κυριος των κυριων, ο Θεος ο μεγας· και ισχυρος και φοβερος, οστις ου θαυμαζει προσωπον, ουδ᾿ ου μη λαβῃ δωρον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| ποιων κρισιν προσηλυτω και ορφανω και χηρᾳ, και αγαπα τον προσηλυτον δουναι αυτω αρτον και ιματιον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και αγαπησετε τον προσηλυτον· προσηλυτοι γαρ ητε εν γη Αιγυπτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| Κυριον τον Θεον σου φοβηθησῃ και αυτω λατρευσεις και προς αυτον κολληθησῃ και επι τω ονοματι αυτου ομη·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| ουτος καυχημα σου και ουτος Θεος σου, οστις εποιησεν εν σοι τα μεγαλα και τα ενδοξα ταυτα, α ειδοσαν οι οφθαλμοι σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| εν εβδομηκοντα ψυχαις κατεβησαν οι πατερες σου εις Αιγυπτον, νυνι δε εποιησε σε Κυριος ο Θεος σου ωσει τα αστρα του ουρανου τω πληθει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ αγαπησεις Κυριον τον Θεον σου και φυλαξῃ τα φυλαγματα αυτου και τα δικαιωματα αυτου και τας εντολας αυτου και τας κρισεις αυτου πασας τας ημερας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και γνωσεσθε σημερον, οτι ουχι τα παιδια υμων, οσοι ουκ οιδασιν ουδε ειδοσαν την παιδειαν Κυριου του Θεου σου και τα μεγαλεια αυτου και την χειρα την κραταιαν και τον βραχιονα τον υψηλον 3 και τα σημεια αυτου και τα τερατα αυτου, οσα εποιησεν εν μεσω Αιγυπτου Φαραω βασιλει Αιγυπτου και πασῃ τη γη αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και οσα εποιησε την δυναμιν των Αιγυπτιων, τα αρματα αυτων και την ιππον αυτων, και την δυναμιν αυτων, ως επεκλυσε το υδωρ της θαλασσης της ερυθρας επι προσωπου αυτων καταδιωκοντων αυτων εκ των οπισω υμων και απωλεσεν αυτους Κυριος εως της σημερον ημερας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και οσα εποιησεν υμιν εν τη ερημω, εως ηλθετε εις τον τοπον τουτον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και οσα εποιησε τω Δαθαν και ᾿Αβειρων υιους ῾Ελιαβ υιου Ρουβην, ους ανοιξασα η γη το στομα αυτης κατεπιεν αυτους και τους οικους αυτων και τας σκηνας αυτων και πασαν αυτων την υποστασιν την μετ᾿ αυτων εν μεσω παντος ᾿Ισραηλ,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| οτι οι οφθαλμοι υμων εωρακαν παντα τα εργα Κυριου τα μεγαλα, οσα εποιησεν εν υμιν σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και φυλαξεσθε πασας τας εντολας αυτου, οσας εγω εντελλομαι σοι σημερον, ινα ζητε και πολυπλασιασθητε και εισελθοντες κληρονομησετε την γην, εις ἣν υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εκει κληρονομησαι αυτην,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| ινα μακροημερευσητε επι της γης, ἧς ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν υμων δουναι αυτοις και τω σπερματι αυτων μετ᾿ αυτους, γην ρεουσαν γαλα και μελι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| εστι γαρ η γη, εις ἣν εισπορευῃ εκει κληρονομησαι αυτην, ουχ ωσπερ γη Αιγυπτου εστιν, οθεν εκπεπορευσθε εκειθεν, οταν σπειρωσι τον σπορον και ποτιζωσι τοις ποσιν αυτων ωσει κηπον λαχανειας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| η δε γη, εις ἣν εισπορευῃ εκει κληρονομησαι αυτην, γη ορεινη και πεδεινη, εκ του υετου του ουρανου πιεται υδωρ,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| γη, ἣν Κυριος ο Θεος σου επισκοπειται αυτην διαπαντος, οι οφθαλμοι Κυριου του Θεου σου επ᾿ αυτης απ᾿ αρχης του ενιαυτου και εως συντελειας του ενιαυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| ᾿Εαν δε ακοη ακουσητε πασας τας εντολας, ας εγω εντελλομαι σοι σημερον, αγαπαν Κυριον το Θεον σου και λατρευειν αυτω εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και δωσει τον υετον τη γη σου καθ᾿ ωραν πρωιμον και οψιμον, και εισοισεις τον σιτον σου και τον οινον σου και το ελαιον σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και δωσει χορτασματα εν τοις αγροις σου τοις κτηνεσι σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και φαγων και εμπλησθεις προσεχε σεαυτω, μη πλατυνθη η καρδια σου και παραβητε και λατρευσητε θεοις ετεροις και προσκυνησητε αυτοις,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και θυμωθεις οργη Κυριος εφ᾿ υμιν και συσχη τον ουρανον, και ουκ εσται υετος, και η γη ου δωσει τον καρπον αυτης, και απολεισθε εν ταχει απο της γης της αγαθης, ἧς Κυριος εδωκεν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και εμβαλειτε τα ρηματα ταυτα εις την καρδιαν υμων και εις την ψυχην υμων· και αφαψετε αυτα εις σημειον επι της χειρος υμων, και εσται ασαλευτον προ οφθαλμων υμων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και διδαξετε αυτα τα τεκνα υμων λαλειν εν αυτοις καθημενους εν οικω και πορευομενους εν οδω και καθευδοντας και διανισταμενους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και γραψετε αυτα επι τας φλιας των οικιων υμων και των πυλων υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| ινα μακροημερευσητε και αι ημεραι των υιων υμων επι της γης, ἧς ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν υμων δουναι αυτοις, καθως αι ημεραι του ουρανου επι της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και εσται εαν ακοη ακουσητε πασας τας εντολας ταυτας, ας εγω εντελλομαι σοι σημερον ποιειν, αγαπαν Κυριον τον Θεον ημων και πορευεσθαι εν πασαις ταις οδοις αυτου και προσκολλασθαι αυτω,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και εκβαλει Κυριος παντα τα εθνη ταυτα απο προσωπου υμων, και κληρονομησετε εθνη μεγαλα και ισχυρα μαλλον η υμεις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| παντα τον τοπον, ου εαν πατησῃ το ιχνος του ποδος υμων, υμιν εσται· απο της ερημου και ᾿Αντιλιβανου και απο του ποταμου του μεγαλου, ποταμου Ευφρατου, και εως της θαλασσης της επι δυσμων εσται τα ορια σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| ουκ αντιστησεται ουδεις κατα προσωπον υμων· τον φοβον υμων και τον τρομον υμων επιθησει Κυριος ο Θεος υμων επι προσωπον πασης της γης, εφ᾿ ἧς ἂν επιβητε επ᾿ αυτης, ὃν τροπον ελαλησε προς υμας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| ᾿Ιδου εγω διδωμι ενωπιον υμων σημερον την ευλογιαν και την καταραν·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| την ευλογιαν, εαν ακουσητε τας εντολας Κυριου του Θεου υμων, οσας εγω εντελλομαι υμιν σημερον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και την καταραν, εαν μη ακουσητε τας εντολας Κυριου του Θεου ημων, οσα εγω εντελλομαι υμιν σημερον, και πλανηθητε απο της οδου, ἧς ενετειλαμην υμιν, πορευθεντες· λατρευειν θεοις ετεροις, ους ουκ οιδατε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| και εσται οταν εισαγαγῃ σε Κυριος ο Θεος σου εις την γην, εις ἣν διαβαινεις εκει κληρονομησαι αυτην, και δωσεις την ευλογιαν επ᾿ ορος Γαριζιν και την καταραν επ᾿ ορος Γαιβαλ. (30 ουκ ιδου ταυτα περαν του ᾿Ιορδανου οπισω οδον δυσμων ηλιου εν γη Χανααν το κατοικουν επι δυσμων εχομενον του Γολγολ πλησιον της δρυος της υψηλης;) 31 υμεις γαρ διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εισελθοντες κληρονομησαι την γην, ἣν Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν υμιν εν κληρω πασας τας ημερας, και κατοικησετε εν αυτη·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και φυλαξεσθε του ποιειν παντα τα προσταγματα αυτου και τας κρισεις ταυτας, οσας εγω διδωμι ενωπιον υμων σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ταυτα τα προσταγματα και αι κρισεις, ας φυλαξετε του ποιειν εν τη γη, ἣν Κυριος ο Θεος των πατερων υμων διδωσιν υμιν εν κληρω πασας τας ημερας, ας υμεις ζητε επι της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| απωλειᾳ απολειτε παντας τους τοπους, εν οις ελατρευσαν εκει τοις θεοις αυτων, ους υμεις κληρονομειτε αυτους, επι των ορεων των υψηλων και επι των θινων και υποκατω δενδρου δασεος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και κατασκαψετε τους βωμους αυτων και συντριψετε τας στηλας αυτων και τα αλση αυτων εκκοψετε και τα γλυπτα των θεων αυτων κατακαυσετε πυρι, και απολειται το ονομα αυτων εκ του τοπου εκεινου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| ου ποιησετε ουτω Κυριω τω Θεω υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| αλλ᾿ η εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου εν μια των πολεων υμων επονομασαι το ονομα αυτου εκει και επικληθηναι, και εκζητησετε και εισελευσεσθε εκει 6 και οισετε εκει τα ολοκαυτωματα υμων και τα θυσιασματα υμων και τας απαρχας υμων και τας ευχας υμων και τα εκουσια υμων και τας ομολογιας υμων, τα πρωτοτοκα των βοων υμων και τωνπροβατων υμων 7 και φαγεσθε εκει εναντιον Κυριου του Θεου υμων και ευφρανθησεσθε επι πασιν, ου εαν επιβαλητε την χειρα, υμεις και οι οικοι υμων, καθοτι ευλογησε σε Κυριος ο Θεος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| ου ποιησετε παντα οσα ημεις ποιουμεν ωδε σημερον, εκαστος το αρεστον ενωπιον αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| ου γαρ ηκατε εως του νυν εις την καταπαυσιν και εις την κληρονομιαν ἣν Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και διαβησεσθε τον ᾿Ιορδανην, και κατοικησετε επι της γης, ἧς Κυριος ο Θεος ημων κατακληρονομει υμιν, και καταπαυσει υμας απο παντων των εχθρων υμων των κυκλω, και κατοικησετε μετα ασφαλειας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και εσται ο τοπος, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου επικληθηναι το ονομα αυτου εκει, εκει οισετε παντα, οσα εγω εντελλομαι υμιν σημερον, τα ολοκαυτωματα υμων και τα θυσιασματα υμων και τα επιδεκατα υμων και τας απαρχας των χειρων υμων και παν εκλεκτον των δωρων υμων, οσα ἂν ευξησθε Κυριω τω Θεω υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και ευφρανθησεσθε εναντιον Κυριου του Θεου υμων, υμεις και οι υιοι υμων και αι θυγατερες υμων και οι παιδες υμων και αι παιδισκαι υμων και ο Λευιτης ο επι των πυλων υμων, οτι ουκ εστιν αυτω μερις ουδε κληρος μεθ᾿ υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| προσεχε σεαυτω, μη ανενεγκῃς τα ολοκαυτωματα σου εν παντι τοπω, ου εαν ιδῃς,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| αλλ᾿ η εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτον εν μια των φυλων σου, εκει ανοισετε τα ολοκαυτωματα υμων και εκει ποιησεις παντα, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| αλλ᾿ η εν πασῃ επιθυμιᾳ σου θυσεις και φαγη κρεα κατα την ευλογιαν Κυριου του Θεου σου, ἣν εδωκε σοι εν πασῃ πολει· ο ακαθαρτος εν σοι και ο καθαρος επι το αυτο φαγεται αυτο, ως δορκαδα η ελαφον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| πλην το αιμα ου φαγεσθε, επι την γην εκχεειτε αυτο ως υδωρ 17 ου δυνησῃ φαγειν εν ταις πολεσι σου το επιδεκατον του σιτου σου και του οινου σου και του ελαιου σου, τα πρωτοτοκα των βοων σου και των προβατων σου και πασας τας ευχας, οσας ἂν ευξησθε, και τας ομολογιας υμων και τας απαρχας των χειρων υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| αλλ᾿ η εναντιον Κυριου του Θεου σου φαγη αυτο εν τω τοπω, ω ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτω, συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου, ο παις σου και η παιδισκη σου και ο προσηλυτος ο εν ταις πολεσιν υμων, και ευφρανθησῃ εναντιον Κυριου του Θεου σου επι παντα, ου εαν επιβαλῃς την χειρα σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| προσεχε σεαυτω, μη εγκαταλιπῃς τον Λευιτην παντα τον χρονον, οσον ἂν ζης επι της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| ᾿Εαν δε εμπλατυνῃ Κυριος ο Θεος σου τα ορια σου, καθαπερ ελαλησε σοι, και ερεις· φαγομαι κρεα, εαν επιθυμησῃ η ψυχη σου ωστε φαγειν κρεα, εν πασῃ επιθυμιᾳ της ψυχης σου φαγη κρεα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| εαν δε μακραν απεχῃ σου ο τοπος, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου εκει επικληθηναι το ονομα αυτου εκει, και θυσεις απο των βοων σου και απο των προβατων σου, ων ἂν δω ο Θεος σοι, ὃν τροπον ενετειλαμην σοι και φαγη εν ταις πολεσι σου κατα την επιθυμιαν της ψυχης σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| ως εσθεται η δορκας και η ελαφος, ουτω φαγη αυτο, ο ακαθαρτος εν σοι και ο καθαρος ωσαυτως εδεται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| προσεχε ισχυρως του μη φαγειν αιμα, οτι το αιμα αυτου ψυχη· ου βρωθησεται ψυχη μετα των κρεων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| ου φαγεσθε, επι την γην εκχεειτε αυτο ως υδωρ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| ου φαγη αυτο, ινα ευ σοι γενηται και τοις υιοις σου μετα σε, εαν ποιησῃς το καλον και το αρεστον εναντιον Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| πλην τα αγια σου, εαν γενηται σοι, και τας ευχας σου λαβων ηξεις εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου επικληθηναι το ονομα αυτου εκει,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| και ποιησεις τα ολοκαυτωματα σου· τα κρεα ανοισεις επι το θυσιαστηριον Κυριου του Θεου σου, το δε αιμα των θυσιων σου προσχεεις προς την βασιν του θυσιαστηριου Κυριου του Θεου σου, τα δε κρεα φαγη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| φυλασσου και ακουε και ποιησεις παντας τους λογους, ους εγω εντελλομαι σοι, ινα ευ σοι γενηται και τοις υιοις σου δι᾿ αιωνος, εαν ποιησῃς το αρεστον και το καλον εναντιον Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| ᾿Εαν δε εξολοθρευσῃ Κυριος ο Θεος σου τα εθνη, εις ους εισπορευῃ εκει κληρονομησαι την γην αυτων, απο προσωπου σου και κατακληρονομησῃς αυτην, και κατοικησῃς εν τη γη αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| προσεχε σεαυτω, μη εκζητησῃς επακολουθησαι αυτοις μετα το εξολοθρευθηναι αυτους απο προσωπου σου λεγων· πως ποιουσι τα εθνη ταυτα τοις θεοις αυτων, ποιησω καγω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| ου ποιησεις ουτω τω Θεω σου· τα γαρ βδελυγματα Κυριου, α εμισησεν, εποιησαν εν τοις θεοις αυτων, οτι τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων κατακαιουσιν εν πυρι τοις θεοις αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΠΑΝ ρημα ὃ εγω εντελλομαι υμιν σημερον, τουτο φυλαξῃ ποιειν· ου προσθησεις επ᾿ αυτο ουδε αφελεις απ᾿ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| εαν δε αναστη εν σοι προφητης η ενυπνιαζομενος το ενυπνιον και δω σοι σημειον η τερας 3 και ελθῃ το σημειον η το τερας, ὃ ελαλησε προς σε λεγων· πορευθωμεν και λατρευσωμεν θεοις ετεροις, ους ουκ οιδατε,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| ουκ ακουσεσθε των λογων του προφητου εκεινου η του ενυπνιαζομενου το ενυπνιον εκεινο, οτι πειραζει Κυριος ο Θεος σου υμας ειδεναι, ει αγαπατε τον Θεον υμων εξ ολης της καρδιας υμων και εξ ολης της ψυχης υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| οπισω Κυριου του Θεου υμων πορευσεσθε και τουτον φοβηθησεσθε και της φωνης αυτου ακουσεσθε και αυτω προστεθησεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και ο προφητης εκεινος η ο το ενυπνιον ενυπνιαζομενος εκεινος αποθανειται· ελαλησε γαρ πλανησαι σε απο Κυριου του Θεου σου του εξαγαγοντος σε εκ γης Αιγυπτου, του λυτρωσαμενου σε εκ της δουλειας, εξωσαι σε απο της οδου, ἧς ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου πορευεσθαι εν αυτη· και αφανιεις το πονηρον εξ υμων αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| ᾿Εαν δε παρακαλεσῃ σε ο αδελφος σου εκ πατρος σου η εκ μητρος σου η ο υιος σου η η θυγατηρ η η γυνη σου η εν κολπω σου η φιλος ισος τη ψυχη σου λαθρα λεγων· βαδισωμεν και λατρευσωμεν θεοις ετεροις, ους ουκ ᾔδεις συ και οι πατερες σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| απο των θεων των εθνων των περικυκλω υμων, των εγγιζοντων σοι η των μακραν απο σου, απ᾿ ακρου της γης εως ακρου της γης,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| ου συνθελησεις αυτω και ουκ εισακουσῃ αυτου και ου φεισεται ο οφθαλμος σου επ᾿ αυτω, ουκ επιποθησεις επ᾿ αυτω ουδ᾿ ου μη σκεπασῃς αυτον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| αναγγελων αναγγελεις περι αυτου, και αι χειρες σου εσονται επ᾿ αυτον εν πρωτοις αποκτειναι αυτον, και αι χειρες παντος του λαου επ᾿ εσχατω,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και λιθοβολησουσιν αυτον εν λιθοις, και αποθανειται, οτι εζητησεν αποστησαι σε απο Κυριου του Θεου σου του εξαγαγοντος σε εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και πας ᾿Ισραηλ ακουσας φοβηθησεται και ου προσθησωσι ποιησαι ετι κατα το ρημα το πονηρον τουτο εν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| ᾿Εαν δε ακουσῃς εν μια των πολεων σου, ων Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι κατοικειν σε εκει, λεγοντων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| εξηλθοσαν ανδρες παρανομοι εξ υμων και απεστησαν παντας τους κατοικουντας την γην αυτων λεγοντες· πορευθωμεν και λατρευσωμεν θεοις ετεροις, ους ουκ ᾔδειτε,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και ετασεις και ερωτησεις και ερευνησεις σφοδρα, και ιδου αληθης σαφως ο λογος, γεγενηται το βδελυγμα τουτο εν υμιν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| αναιρων ανελεις παντας τους κατοικουντας εν τη γη εκεινῃ εν φονω μαχαιρας, αναθεματι αναθεματιειτε αυτην και παντα τα εν αυτη 17 και παντα τα σκυλα αυτης συναξεις εις τας διοδους αυτης και εμπρησεις την πολιν εν πυρι και παντα τα σκυλα αυτης πανδημει εναντιον Κυριου του Θεου σου, και εσται αοικητος εις τον αιωνα, ουκ ανοικοδομηθησεται ετι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ου προσκολληθησεται ουδεν απο του αναθεματος εν τη χειρι σου, ινα αποστραφη Κυριος απο θυμου της οργης αυτου και δωσῃ σοι ελεος και ελεησῃ σε και πληθυνῃ σε, ὃν τροπον ωμοσε τοις πατρασι σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| εαν ακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου, φυλασσειν τας εντολας αυτου, οσας εγω εντελλομαι σοι σημερον, ποιειν το καλον και το αρεστον εναντιον Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΥΙΟΙ εστε Κυριου του Θεου υμων· ουκ επιθησετε φαλακρωμα ανα μεσον των οφθαλμων υμων επι νεκρω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| οτι λαος αγιος ει Κυριω τω Θεω σου, και σε εξελεξατο Κυριος ο Θεος σου γενεσθαι σε λαον αυτω περιουσιον απο παντων των εθνων των επι προσωπου της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| Ου φαγεσθε παν βδελυγμα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| ταυτα κτηνη, α φαγεσθε, μοσχον εκ βοων και αμνον εκ προβατων και χιμαρον εξ αιγων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| ελαφον και δορκαδα και πυγαργον, ορυγα και καμηλοπαρδαλιν·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| παν κτηνος διχηλουν οπλην και ονυχιστηρας ονυχιζον δυο χηλων και αναγον μηρυκισμον εν τοις κτηνεσι, ταυτα φαγεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και ταυτα ου φαγεσθε απο των αναγοντων μηρυκισμον και απο των διχηλουντων τας οπλας και ονυχιζοντων ονυχιστηρας· τον καμηλον και δασυποδα και χοιρογρυλλιον, οτι αναγουσι μηρυκισμον και οπλην ου διχηλουσιν, ακαθαρτα ταυτα υμιν εστι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και τον υν, οτι διχηλει οπλην τουτο και ονυχιζει ονυχιστηρας οπλης, και τουτο μηρυκισμον ου μηρυκαται, ακαθαρτον τουτο υμιν· απο των κρεων αυτων ου φαγεσθε και των θνησιμαιων αυτων ουχ αψεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και ταυτα φαγεσθε απο παντων των εν τω υδατι· παντα οσα εστιν εν αυτοις πτερυγια και λεπιδες, φαγεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και παντα οσα ουκ εστιν αυτοις πτερυγια και λεπιδες, ου φαγεσθε, ακαθαρτα υμιν εστι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| παν ορνεον καθαρον φαγεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και ταυτα ου φαγεσθε απ᾿ αυτων· τον αετον και τον γρυπα και τον αλιαιετον 13 και τον γυπα και τον ικτινον και τα ομοια αυτω 14 και παντα κορακα και τα ομοια αυτω 15 και στρουθον και γλαυκα και λαρον 16 και ερωδιον και κυκνον και ιβιν 17 και καταρακτην και ιερακα και τα ομοια αυτω και εποπα και νυκτικορακα 18 και πελεκανα και χαραδριον και τα ομοια αυτω και πορφυριωνα και νυκτεριδα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| παντα τα ερπετα των πετεινων ακαθαρτα εστιν υμιν, ου φαγεσθε απ᾿ αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| παν πετεινον καθαρον φαγεσθε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| παν θνησιμαιον ου φαγεσθε· τω παροικω τω εν ταις πολεσι σου δοθησεται, και φαγεται, η αποδωσῃ τω αλλοτριω· οτι λαος αγιος ει Κυριω τω Θεω σου. ουχ εψησεις αρνα εν γαλακτι μητρος αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| Δεκατην αποδεκατωσεις παντος γενηματος του σπερματος σου, το γενημα του αγρου σου ενιαυτον κατ᾿ ενιαυτον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και φαγη αυτο εν τω τοπω ω εαν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου, επικληθηναι το ονομα αυτου εκει· οισετε τα επιδεκατα του σιτου σου και του οινου σου και του ελαιου σου, τα πρωτοτοκα των βοων σου και των προβατων σου, ινα μαθῃς φοβεισθαι Κυριον τον Θεον σου πασας τας ημερας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| εαν δε μακραν γενηται η οδος απο σου και μη δυνῃ αναφερειν αυτα, οτι μακραν απο σου ο τοπος, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου επικληθηναι το ονομα αυτου εκει, οτι ευλογησει σε Κυριος ο Θεος σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| και αποδωσῃ αυτα αργυριου και ληψῃ το αργυριον εν ταις χερσι σου και πορευσῃ εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| και δωσεις αργυριον επι παντος, ου ἂν επιθυμη η ψυχη σου, επι βουσιν η επι προβατοις, επ᾿ οινω η επι σικερα η επι παντος, ου ἂν επιθυμη η ψυχη σου, και φαγη εκει εναντιον Κυριου του Θεου σου και ευφρανθησῃ συ και ο οικος σου 27 και ο Λευιτης ο εν ταις πολεσι σου, οτι ουκ εστιν αυτω μερις ουδε κληρος μετα σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| μετα τρια ετη εξοισεις παν το επιδεκατον των γενηματων σου· εν τω ενιαυτω εκεινω θησεις αυτο εν ταις πολεσι σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| και ελευσεται ο Λευιτης, οτι ουκ εστιν αυτω μερις ουδε κληρος μετα σου, και ο προσηλυτος και ο ορφανος και η χηρα η εν ταις πολεσι σου και φαγονται και εμπλησθησονται, ινα ευλογησῃ σε Κυριος ο Θεος σου εν πασι τοις εργοις, οις εαν ποιης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΔΙ᾿ επτα ετων ποιησεις αφεσιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και ουτω το προσταγμα της αφεσεως· αφησεις παν χρεος ιδιον, ὃ οφειλει σοι ο πλησιον, και τον αδελφον σου ουκ απαιτησεις, επικεκληται γαρ αφεσις Κυριω τω Θεω σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| τον αλλοτριον απαιτησεις οσα εαν η σοι παρ᾿ αυτω, τω δε αδελφω σου αφεσιν ποιησεις του χρεους σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| οτι ουκ εσται εν σοι ενδεης, οτι ευλογων ευλογησει σε Κυριος ο Θεος σου εν τη γη, ᾗ Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω κατακληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| εαν δε ακοη εισακουσητε της φωνης Κυριου του Θεου υμων φυλασσειν και ποιειν πασας τας εντολας ταυτας, οσας εγω εντελλομαι σοι σημερον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| οτι Κυριος ο Θεος σου ευλογησε σε, ὃν τροπον ελαλησε σοι, και δανειεις εθνεσι πολλοις, συ δε ου δανειη, και αρξεις εθνων πολλων, σου δε ουκ αρξουσιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| ᾿Εαν δε γενηται εν σοι ενδεης εκ των αδελφων σου εν μια των πολεων σου εν τη γη, ᾗ Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, ουκ αποστερξεις την καρδιαν σου ουδ᾿ ου μη συσφιγξῃς την χειρα σου απο του αδελφου σου του επιδεομενου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| ανοιγων ανοιξεις τας χειρας σου αυτω και δανειον δανειεις αυτω οσον επιδεεται, καθοτι ενδεειται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| προσεχε σεαυτω, μη γενηται ρημα κρυπτον εν τη καρδιᾳ σου ανομημα λεγων· εγγιζει το ετος το εβδομον, ετος της αφεσεως, και πονηρευσηται ο οφθαλμος σου τω αδελφω σου τω επιδεομενω, και ου δωσεις αυτω, και καταβοησεται κατα σου προς Κυριον, και εσται εν σοι αμαρτια μεγαλη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| διδους δωσεις αυτω και δανειον δανειεις αυτω οσον επιδεεται, και ου λυπηθησῃ τη καρδιᾳ σου διδοντος σου αυτω, οτι δια το ρημα τουτο ευλογησει σε Κυριος ο Θεος σου εν πασι τοις εργοις και εν πασιν, ου ἂν επιβαλῃς την χειρα σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| ου γαρ μη εκλιπῃ ενδεης απο της γης σου. δια τουτο εγω σοι εντελλομαι ποιειν το ρημα τουτο λεγων· ανοιγων ανοιξεις τας χειρας σου τω αδελφω σου τω πενητι και τω επιδεομενω τω επι της γης σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| ᾿Εαν δε πραθη σοι ο αδελφος σου ο ῾Εβραιος η ῾Εβραια, δουλευσει σοι ἓξ ετη, και τω εβδομω εξαποστελεις αυτον ελευθερον απο σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| οταν δε εξαποστελλῃς αυτον ελευθερον απο σου, ουκ εξαποστελεις αυτον κενον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| εφοδιον εφοδιασεις αυτον απο των προβατων σου και απο του σιτου σου και απο του οινου σου· καθα ευλογησε σε Κυριος ο Θεος σου, δωσεις αυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και μνησθησῃ οτι οικετης ησθα εν γη Αιγυπτου και ελυτρωσατο σε Κυριος ο Θεος σου εκειθεν· δια τουτο εγω σοι εντελλομαι ποιειν το ρημα τουτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| εαν δε λεγῃ προς σε, ουκ εξελευσομαι απο σου, οτι ηγαπηκε σε και την οικιαν σου, οτι ευ εστιν αυτω παρα σοι,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και ληψῃ το οπητιον, και τρυπησεις το ωτιον αυτου προς την θυραν, και εσται σοι οικετης εις τον αιωνα· και την παιδισκην σου ωσαυτως ποιησεις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| ου σκληρον εσται εναντιον σου εξαποστελλομενων αυτων ελευθερων απο σου, οτι επετειον μισθον του μισθωτου εδουλευσε σοι ἓξ ετη· και ευλογησει σε Κυριος ο Θεος σου εν πασιν, οις εαν ποιης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| Παν πρωτοτοκον, ὃ εαν τεχθη εν ταις βουσι σου και εν τοις προβατοις σου, τα αρσενικα, αγιασεις Κυριω τω Θεω σου· ουκ εργα εν τω πρωτοτοκω μοσχω σου και ου μη κειρῃς τα πρωτοτοκα των προβατων σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| εναντι Κυριου φαγη αυτο ενιαυτον εξ ενιαυτου εν τω τοπω, ω εαν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου, συ και ο οικος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| εαν δε η εν αυτω μωμος, χωλον η τυφλον η και πας μωμος πονηρος, ου θυσεις αυτο Κυριω τω Θεω σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| εν ταις πολεσι σου φαγη αυτο, ο ακαθαρτος εν σοι και ο καθαρος ωσαυτως εδεται ως δορκαδα η ελαφον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| πλην αιμα ου φαγεσθε, επι την γην εκχεεις αυτο ως υδωρ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΦΥΛΑΞΑΙ τον μηνα των νεων και ποιησεις το πασχα Κυριω τω Θεω σου, οτι εν τω μηνι των νεων εξηλθες εξ Αιγυπτου νυκτος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και θυσεις το πασχα Κυριω τω Θεω σου προβατα και βοας εν τω τοπω, ω εαν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτον επικληθηναι το ονομα αυτου εκει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| ου φαγη επ᾿ αυτου ζυμην· επτα ημερας φαγη επ᾿ αυτου αζυμα, αρτον κακωσεως, οτι εν σπουδη εξηλθετε εξ Αιγυπτου· ινα μνησθητε την ημεραν της εξοδιας υμων εκ γης Αιγυπτου πασας τας ημερας της ζωης υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| ουκ οφθησεται σοι ζυμη εν πασι τοις οριοις σου επτα ημερας, και ου κοιμηθησεται απο των κρεων, ων εαν θυσῃς το εσπερας τη ημερᾳ τη πρωτῃ εις το πρωΐ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ου δυνησῃ θυσαι το πασχα εν ουδεμια των πολεων σου, ων Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| αλλ᾿ η εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου επικληθηναι το ονομα αυτου εκει, θυσεις το πασχα εσπερας προς δυσμας ηλιου εν τω καιρω, ω εξηλθες εξ Αιγυπτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και εψησεις και οπτησεις και φαγη εν τω τοπω, ου εαν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτον, και αποστραφησῃ το πρωΐ και ελευσῃ εις τους οικους σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| ἓξ ημερας φαγη αζυμα, και τη ημερᾳ τη εβδομῃ εξοδιον, εορτη Κυριω τω Θεω σου· ου ποιησεις εν αυτη παν εργον πλην οσα ποιηθησεται ψυχη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| επτα εβδομαδας εξαριθμησεις σεαυτω· αρξαμενου σου δρεπανον επ᾿ αμητον, αρξῃ εξαριθμησαι επτα εβδομαδας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και ποιησεις εορτην εβδομαδων Κυριω τω Θεω σου καθως η χειρ σου ισχυει, οσα ἂν δω Κυριος ο Θεος σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και ευφρανθησῃ εναντιον Κυριου του Θεου σου, συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου, ο παις σου και η παιδισκη σου και ο Λευιτης και ο προσηλυτος και ο ορφανος και η χηρα η ουσα εν υμιν, εν τω τοπω, ω εαν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτον επικληθηναι το ονομα αυτου εκει,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και μνησθησῃ οτι οικετης εγενου εν γη Αιγυπτω, και φυλαξῃ και ποιησεις τας εντολας ταυτας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| εορτην σκηνων ποιησεις σεαυτω επτα ημερας εν τω συναγαγειν σε εκ της αλωνος σου και απο της ληνου σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και ευφρανθησῃ εν τη εορτη σου, συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου, ο παις σου και η παιδισκη σου και ο Λευιτης και ο προσηλυτος και ο ορφανος και η χηρα η ουσα εν ταις πολεσι σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| επτα ημερας εορτασεις Κυριω τω Θεω σου εν τω τοπω, ω ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου αυτω· εαν δε ευλογησῃ σε Κυριος ο Θεος σου εν πασι τοις γενημασι σου και εν παντι εργω των χειρων σου, και εσῃ ευφραινομενος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| τρεις καιρους του ενιαυτου οφθησεται παν αρσενικον σου εναντιον Κυριου του Θεου σου εν τω τοπω, ω εαν εκλεξηται αυτον Κυριος, εν τη εορτη των αζυμων και εν τη εορτη των εβδομαδων και εν τη εορτη της σκηνοπηγιας. ουκ οφθησῃ ενωπιον Κυριου του Θεου σου κενος·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| εκαστος κατα δυναμιν των χειρων υμων, κατα την ευλογιαν Κυριου του Θεου σου, ἣν εδωκε σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| Κριτας και γραμματοεισαγωγεις ποιησεις σεαυτω εν ταις πολεσι σου, αις Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, κατα φυλας, και κρινουσι τον λαον κρισιν δικαιαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| ουκ εκκλινουσι κρισιν, ουδε επιγνωσονται προσωπον ουδε ληψονται δωρον· τα γαρ δωρα αποτυφλοι οφθαλμους σοφων και εξαιρει λογους δικαιων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| δικαιως το δικαιον διῴξῃ, ινα ζητε και εισελθοντες κληρονομησητε την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| Ου φυτευσεις σεαυτω αλσος, παν ξυλον, παρα το θυσιαστηριον του Θεου σου ου ποιησεις σεαυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| ου στησεις σεαυτω στηλην, α εμισησε Κυριος ο Θεος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΟΥ θυσεις Κυριω τω Θεω σου μοσχον η προβατον, εν ω εστιν εν αυτω μωμος, παν ρημα πονηρον, οτι βδελυγμα Κυριω τω Θεω σου εστιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| ᾿Εαν δε ευρεθη εν μια των πολεων σου, ων Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, ανηρ η γυνη, ὃς ποιησει το πονηρον εναντιον Κυριου του Θεου σου παρελθͺειν την διαθηκην αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και ελθοντες λατρευσωσι θεοις ετεροις και προσκυνησωσιν αυτοις, τω ηλιω η τη σεληνῃ η παντι των εκ του κοσμου του ουρανου, α ου προσεξατε σοι,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και αναγγελη σοι, και εκζητησεις σφοδρα, και ιδου αληθως γεγονε το ρημα, γεγενηται το βδελυγμα τουτο εν ᾿Ισραηλ,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και εξαξεις τον ανθρωπον εκεινον η την γυναικα εκεινην και λιθοβολησετε αυτους εν λιθοις, και τελευτησουσιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| επι δυσι μαρτυσιν η επι τρισι μαρτυσιν αποθανειται ο αποθνησκων· ουκ αποθανειται εφ᾿ ενι μαρτυρι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και η χειρ των μαρτυρων εσται επ᾿ αυτω εν πρωτοις θανατωσαι αυτον, και η χειρ του λαου επ᾿ εσχατων· και εξαρεις τον πονηρον εξ υμων αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| ᾿Εαν δε αδυνατησῃ απο σου ρημα εν κρισει αναμεσον αιμα αιματος και αναμεσον κρισις κρισεως και αναμεσον αφη αφης και αναμεσον αντιλογια αντιλογιας, ρηματα κρισεως εν ταις πολεσιν υμων, και αναστας αναβησῃ εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου εκει,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και ελευσῃ προς τους ιερεις τους Λευιτας και προς τον κριτην, ὃς ἂν γενηται εν ταις ημεραις εκειναις, και εκζητησαντες αναγγελουσι σοι την κρισιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και ποιησεις κατα το πραγμα, ὃ ἂν αναγγειλωσι σοι εκ του τοπου, ου εαν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου, και φυλαξῃ ποιησαι παντα οσα ἂν νομοθετηθη σοι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| κατα τον νομον και κατα την κρισιν, ἣν ἂν ειπωσι σοι, ποιησεις, ουκ εκκλινεις απο του ρηματος, ου εαν αναγγειλωσι σοι, δεξια ουδε αριστερα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και ο ανθρωπος, ὃς εαν ποιησῃ εν υπερηφανιᾳ ωστε μη υπακουσαι του ιερεως του παρεστηκοτος λειτουργειν επι τω ονοματι Κυριου του Θεου σου η του κριτου, ὃς ἂν η εν ταις ημεραις εκειναις, και αποθανειται ο ανθρωπος εκεινος, και εξαρεις τον πονηρον εξ ᾿Ισραηλ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και πας ο λαος ακουσας φοβηθησεται και ουκ ασεβησει ετι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| ᾿Εαν δε εισελθῃς εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, και κληρονομησῃς αυτην και κατοικησῃς επ᾿ αυτην και ειπῃς· καταστησω επ᾿ εμαυτον αρχοντα, καθα και τα λοιπα εθνη τα κυκλω μου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| καθιστων καταστησεις επι σεαυτον αρχοντα, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος αυτον. εκ των αδελφων σου καταστησεις επι σεαυτον αρχοντα· ου δυνησῃ καταστησαι επι σεαυτον ανθρωπον αλλοτριον, οτι ουκ αδελφος σου εστι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| διοτι ου πληθυνει εαυτω ιππον ουδε μη αποστρεψῃ τον λαον εις Αιγυπτον, οπως μη πληθυνῃ αυτω ιππον, ο δε Κυριος ειπεν· ου προσθησεσθε αποστρεψαι τη οδω ταυτῃ ετι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και ου πληθυνει εαυτω γυναικας, ινα μη μεταστη αυτου η καρδια· και αργυριον και χρυσιον ου πληθυνει εαυτω σφοδρα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και οταν καθισῃ επι της αρχης αυτου, και γραψει αυτω το δευτερονομιον τουτο εις βιβλιον παρα των ιερεων των Λευιτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και εσται μετ᾿ αυτου, και αναγνωσεται εν αυτω πασας τας ημερας της ζωης αυτου, ινα μαθῃ φοβεισθαι Κυριον τον Θεον σου και φυλασσεσθαι πασας τας εντολας ταυτας και τα δικαιωματα ταυτα ποιειν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| ινα μη υψωθη η καρδια αυτου απο των αδελφων αυτου, ινα μη παραβη απο των εντολων δεξια η αριστερα, οπως ἂν μακροχρονισῃ επι της αρχης αυτου, αυτος και οι υιοι αυτου εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΟΥΚ εσται τοις ιερευσι τοις Λευιταις, ολῃ φυλη Λευι, μερις ουδε κληρος μετα ᾿Ισραηλ· καρπωματα Κυριου ο κληρος αυτων, φαγονται αυτα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| κληρος δε ουκ εσται αυτοις εν τοις αδελφοις αυτων· Κυριος αυτος κληρος αυτου, καθοτι ειπεν αυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και αυτη η κρισις των ιερεων, τα παρα του λαου, παρα των θυοντων τα θυματα, εαν τε μοσχον εαν τε προβατον· και δωσεις τον βραχιονα τω ιερει και τα σιαγονια και το ενυστρον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και τας απαρχας του σιτου σου και του οινου σου και του ελαιου σου και την απαρχην των κουρων των προβατων σου δωσεις αυτω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| οτι αυτον εξελεξατο Κυριος εκ πασων των φυλων σου παρεσταναι εναντι Κυριου του Θεου, λειτουργειν και ευλογειν επι τω ονοματι αυτου, αυτος και οι υιοι αυτου εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| εαν δε παραγενηται ο Λευιτης εκ μιας των πολεων εκ παντων των υιων ᾿Ισρηλ, ου αυτος παροικει, καθ᾿ οτι επιθυμει η ψυχη αυτου, εις τον τοπον ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και λειτουργησει τω ονοματι Κυριου του Θεου αυτου, ωσπερ παντες οι αδελφοι αυτου οι Λευιται οι παρεστηκοτες εκει εναντιον Κυριου του Θεου σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| μεριδα μεμερισμενην φαγεται, πλην της πρασεως της κατα πατριαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| ᾿Εαν δε εισελθῃς εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, ου μαθησῃ ποιειν κατα τα βδελυγματα των εθνων εκεινων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| ουχ ευρεθησεται εν σοι περικαθαιρων τον υιον αυτου η την θυγατερα αυτου εν πυρι, μαντευομενος μαντειαν, κληδονιζομενος και οιωνιζομενος,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| φαρμακος επαειδων επαοιδην, εγγαστριμυθος και τερατοσκοπος, επερωτων τους νεκρους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| εστι γαρ βδελυγμα Κυριω τω Θεω σου πας ποιων ταυτα· ενεκεν γαρ των βδελυγματων τουτων Κυριος εξολοθρευσει αυτους απο προσωπου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| τελειος εσῃ εναντιον Κυριου του Θεου σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| τα γαρ εθνη ταυτα, ους συ κατακληρονομεις αυτους, ουτοι κληδονων και μαντειων ακουσονται, σοι δε ουχ ουτως εδωκε Κυριος ο Θεος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| προφητην εκ των αδελφων σου ως εμε αναστησει σοι Κυριος ο Θεος σου, αυτου ακουσεσθε 16 κατα παντα, οσα ητησω παρα Κυριου του Θεου σου εν Χωρηβ τη ημερᾳ της εκκλησιας λεγοντες· ου προσθησομεν ακουσαι την φωνην Κυριου του Θεου σου και το πυρ τουτο το μεγα ουκ οψομεθα ετι, ουδε μη αποθανωμεν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| και ειπε Κυριος προς με· ορθως παντα οσα ελαλησαν προς σε·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| προφητην αναστησω αυτοις εκ των αδελφων αυτων, ωσπερ σε, και δωσω τα ρηματα εν τω στοματι αυτου, και λαλησει αυτοις καθ᾿ οτι ἂν εντειλωμαι αυτω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| και ο ανθρωπος, ὃς εαν μη ακουσῃ οσα ἂν λαλησῃ ο προφητης εκεινος επι τω ονοματι μου, εγω εκδικησω εξ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| πλην ο προφητης, ὃς ἂν ασεβησῃ λαλησαι επι τω ονοματι μου ρημα, ὃ ου προσεταξα λαλησαι, και ὃς ἂν λαλησῃ εν ονοματι θεων ετερων, αποθανειται ο προφητης εκεινος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| εαν δε ειπῃς εν τη καρδιᾳ σου· πως γνωσομεθα το ρημα, ὃ ουκ ελαλησε Κυριος; 22 οσα εαν λαλησῃ ο προφητης εκεινος τω ονοματι Κυριου, και μη γενηται και μη συμβη, τουτο το ρημα ὃ ουκ ελαλησε Κυριος· εν ασεβειᾳ ελαλησεν ο προφητης εκεινος, ουκ εφεξεσθε αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΕΑΝ δε αφανισῃ Κυριος ο Θεος σου τα εθνη, α ο Θεος διδωσι σοι την γην αυτων, και κατακληρονομησητε αυτους και κατοικησετε εν ταις πολεσιν αυτων και εν τοις οικοις αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| τρεις πολεις διαστελεις σεαυτω εν μεσω της γης σου, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| στοχασαι σοι την οδον και τριμεριεις τα ορια της γης σου, ἣν καταμεριζει σοι Κυριος ο Θεος σου, και εσται εκει καταφυγη παντι φονευτη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| τουτο δε εσται το προσταγμα του φονευτου, ὃς ἂν φυγῃ εκει και ζησεται· ὃς ἂν παταξῃ τον πλησιον αυτου ουκ ειδως και ουτος ου μισων αυτον προ της χθες και τριτης,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και ὃς εαν εισελθῃ μετα του πλησιον εις τον δρυμον συναγαγειν ξυλα, και εκκρουσθη η χειρ αυτου τη αξινῃ κοπτοντος το ξυλον, και εκπεσον το σιδηριον απο του ξυλου τυχῃ του πλησιον, και αποθανῃ, ουτος καταφευξεται εις μιαν των πολεων τουτων και ζησεται,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| ινα μη διωξας ο αγχιστευων του αιματος οπισω του φονευσαντος, οτι παρατεθερμανται τη καρδιᾳ, και καταλαβῃ αυτον, εαν μακροτερα η η οδος, και παταξῃ αυτου ψυχην, και αποθανῃ, και τουτω ουκ εστι κρισις θανατου, οτι ου μισων ην αυτον προ της χθες, ουδε προ της τριτης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| δια τουτο εγω σοι εντελλομαι το ρημα τουτο λεγων· τρεις πολεις διαστελεις σεαυτω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| εαν δε εμπλατυνῃ Κυριος ο Θεος σου τα ορια σου, ὃν τροπον ωμοσε τοις πατρασι σου, και δω σοι Κυριος πασαν την γην, ἣν ειπε δουναι τοις πατρασι σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| εαν ακουσῃς ποιειν πασας τας εντολας ταυτας, ας εγω εντελλομαι σοι σημερον, αγαπαν Κυριον τον Θεον σου, πορευεσθαι εν πασαις ταις οδοις αυτου πασας τας ημερας, προσθησειςσεαυτω ετι τρεις πολεις προς τας τρεις ταυτας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και ουκ εκχυθησεται αιμα αναιτιον εν τη γη, ᾗ Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω, και ουκ εσται εν σοι αιματι ενοχος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| εα δε γενηται εν σοι ανθρωπος μισων τον πλησιον και ενεδρευσῃ αυτον και επαναστη επ᾿ αυτον και παταξῃ αυτου ψυχην, και αποθανῃ, και φυγῃ εις μιαν των πολεων τουτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και αποστελουσιν η γερουσια της πολεως αυτου και ληψονται αυτον εκειθεν και παραδωσουσιν αυτον εις χειρας των αγχιστευοντων του αιματος, και αποθανειται·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| ου φεισεται ο οφθαλμος σου επ᾿ αυτω και καθαριεις το αιμα το αναιτιον εξ ᾿Ισραηλ, και ευ σοι εσται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| Ου μετακινησεις ορια του πλησιον, α εστησαν οι πατερες σου εν τη κληρονομιᾳ, ᾗ κατεκληρονομηθης εν τη γη, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| Ουκ εμμενει μαρτυς εις μαρτυρησαι κατα ανθρωπου κατα πασαν αδικιαν και κατα παν αμαρτημα και κατα πασαν αμαρτιαν, ἣν εαν αμαρτῃ· επι στοματος δυο μαρτυρων και επι στοματος τριων μαρτυρων στησεται παν ρημα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| εαν δε καταστη μαρτυς αδικος κατα ανθρωπου καταλεγων αυτου ασεβειαν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και στησονται οι δυο ανθρωποι, οις εστιν αυτοις η αντιλογια, εναντι Κυριου και εναντι των ιερεων και εναντι των κριτων, οἳ ἂν ωσιν εν ταις ημεραις εκειναις,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| και εξετασωσιν οι κριται ακριβως, και ιδου μαρτυς αδικος εμαρτυρησεν αδικα, αντεστη κατα του αδελφου αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| και ποιησετε αυτω ὃν τροπον επονηρευσατο ποιησαι κατα του αδελφου αυτου, και εξαρεις το πονηρον εξ υμων αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| και οι επιλοιποι ακουσαντες φοβηθησονται και ου προσθησουσιν ετι ποιησαι κατα το ρημα το πονηρον τουτο εν υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| ου φεισεται ο οφθαλμος σου επ᾿ αυτω· ψυχην αντι ψυχης, οφθαλμον αντι οφθαλμου, οδοντα αντι οδοντος, χειρα αντι χειρος, ποδα αντι ποδος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΕΑΝ δε εξελθῃς εις πολεμον επι τους εχθρους σου και ιδῃς ιππον και αναβατην και λαον πλειονα σου, ου φοβηθησῃ απ᾿ αυτων, οτι Κυριος ο Θεος σου μετα σου ο αναβιβασας σε εκ γης Αιγυπτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και εσται οταν εγγισῃς τω πολεμω, και προσεγγισας ο ιερευς λαλησει τω λαω και ερει προς αυτους·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| ακουε, ᾿Ισραηλ· υμεις πορευεσθε σημερον εις τον πολεμον επι τους εχθρους υμων, μη εκλυεσθω η καρδια υμων, μη φοβεισθε μηδε θραυεσθε μηδε εκκλινετε απο προσωπου αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| οτι Κυριος ο Θεος υμων ο προπορευομενος μεθ᾿ υμων συνεκπολεμησαι υμιν τους εχθρους υμων, διασωσαι υμας.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και λαλησουσιν οι γραμματεις προς τον λαον λεγοντες· τις ο ανθρωπος ο οικοδομησας οικιαν καινην και ουκ ενεκαινισεν αυτην; πορευεσθω και αποστραφητω εις την οικιαν αυτου, μη αποθανῃ εν τω πολεμω και ανθρωπος ετερος εγκαινιει αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και τις ο ανθρωπος, οστις εφυτευσεν αμπελωνα και ουκ ευφρανθη εξ αυτου; πορευεσθω και αποστραφητω εις την οικιαν αυτου, μη αποθανῃ εν τω πολεμω και ανθρωπος ετερος ευφρανθησεται εξ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και τις ο ανθρωπος, οστις μεμνηστευται γυναικα και ουκ ελαβεν αυτην; πορευεσθω και αποστραφητω εις την οικιαν αυτου, μη αποθανῃ εν τω πολεμω και ανθρωπος ετερος ληψεται αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και προσθησουσιν οι γραμματεις λαλησαι προς τον λαον και ερουσι· τις ο ανθρωπος ο φοβουμενος και δειλος τη καρδιᾳ; πορευεσθω και αποστραφητω εις την οικιαν αυτου, ινα μη δειλιανῃ την καρδιαν του αδελφου αυτου ωσπερ η αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και εσται οταν παυσωνται οι γραμματεις λαλουντες προς τον λαον, και καταστησουσιν αρχοντας της στρατιας προηγουμενους του λαου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| ᾿Εαν δε προσελθῃς προς πολιν εκπολεμησαι αυτους, και εκκαλεσαι αυτους μετ᾿ ειρηνης·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| εαν μεν ειρηνικα αποκριθωσι σοι και ανοιξωσι σοι, εσται πας ο λαος οι ευρεθεντες εν αυτη εσονται σοι φορολογητοι και υπηκοοι σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| εαν δε μη υπακουσωσι σοι και ποιωσι προς σε πολεμον, περικαθαριεις αυτην,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| εως ἂν παραδω σοι αυτην Κυριος ο Θεος σου εις τας χειρας σου, και παταξεις παν αρσενικον αυτης εν φονω μαχαιρας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| πλην των γυναικων και της αποσκευης και παντα τα κτηνη και παντα, οσα ἂν υπαρχῃ εν τη πολει, και πασαν την απαρτιαν προνομευσεις σεαυτω και φαγη πασαν την προνομην των εχθρων σου, ων Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| ουτω ποιησεις πασας τας πολεις τας μακραν ουσας σου σφοδρα, αι ουχι εκ των πολεων των εθνων τουτων, ων Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι κληρονομειν την γην αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| ιδου δε απο των πολεων των εθνων τουτων, ων ο Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι κληρονομειν την γην αυτων, ου ζωγρησετε απ᾿ αυτων παν εμπνεον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| αλλ᾿ η αναθεματι αναθεματιειτε αυτους, τον Χετταιον και ᾿Αμορραιον και Χαναναιον και Φερεζαιον και Ευαιον και ᾿Ιεβουσαιον και Γεργεσαιον, ὃν τροπον ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| ινα μη διδαξωσι ποιειν υμας παντα ταβδελυγματα αυτων, οσα εποιησαν τοις θεοις αυτων, και αμαρτησεσθε εναντιον Κυριου του Θεου υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| ᾿Εαν δε περικαθησῃς περι πολιν μιαν ημερας πλειους εκπολεμησαι αυτην εις καταληψιν αυτης, ουκ εξολοθρευσεις τα δενδρα αυτης επιβαλειν επ᾿ αυτα σιδηρον, αλλ᾿ η απ᾿ αυτου φαγη, αυτο δε ουκ εκκοψεις. μη ανθρωπος το ξυλον το εν τω αγρω εισελθειν απο προσωπου σου εις τον χαρακα; 20 αλλα ξυλον, ὃ επιστασαι οτι ου καρποβρωτον εστι, τουτο ολοθρευσεις και εκκοψεις και οικοδομησεις χαρακωσιν επι την πολιν, ητις ποιει προς σε τον πολεμον, εως ἂν παραδοθη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΕΑΝ δε ευρεθη τραυματιας εν τη γη, ᾗ Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι κληρονομησαι, πεπτωκως εν τω πεδιω και ουκ οιδασι τον παταξαντα,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| εξελευσεται η γερουσια σου και οι κριται σου και εκμετρησουσιν επι τας πολεις τας κυκλω του τραυματιου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και εσται η πολις η εγγιζουσα τω τραυματιᾳ και ληψεται η γερουσια της πολεως εκεινης δαμαλιν εκ βοων, ητις ουκ ειργασται, και ητις ουχ ειλκυσε ζυγον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και καταβιβασουσιν η γερουσια της πολεως εκεινης δαμαλιν εις φαραγγα τραχειαν, ητις ουκ ειργασται ουδε σπειρεται, και νευροκοπησουσι την δαμαλιν εν τη φαραγγι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και προσελευσονται οι ιερεις οι Λευιται, οτι αυτους επελεξε Κυριος ο Θεος παρεστηκεναι αυτω και ευλογειν επι τω ονοματι αυτου, και επι τω στοματι αυτων εσται πασα αντιλογια και πασα αφη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και πασα η γερουσια της πολεως εκεινης οι εγγιζοντες τω τραυματιᾳ νιψονται τας χειρας επι την κεφαλην της δαμαλεως της νενευροκοπημενης εν τη φαραγγι 7 και αποκριθεντες ερουσιν· αι χειρες ημων ουκ εξεχεαν το αιμα τουτο, και οι οφθαλμοι ημων ουχ εωρακασιν·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| ιλεως γενου τω λαω σου ᾿Ισραηλ, ους ελυτρωσω, Κυριε, ινα μη γενηται αιμα αναιτιον εν τω λαω σου ᾿Ισραηλ. και εξιλασθησεται αυτοις το αιμα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| συ δε εξαρεις το αιμα· το αναιτιον εξ υμων αυτων, εαν ποιησῃς το καλον και το αρεστον εναντι Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| ᾿Εαν δε εξελθων εις πολεμον επι τους εχθρους σου και παραδω σοι Κυριος ο Θεος σου εις τας χειρας σου και προνομευσῃς την προνομην αυτων 11 και ιδῃς εν τη προνομη γυναικα καλην τω ειδει και ενθυμηθης αυτης και λαβῃς αυτην σεαυτω γυναικα 12 και εισαξῃς αυτην ενδον εις την οικιαν σου, και ξυρησεις την κεφαλην αυτης και περιονυχιεις αυτην 13 και περιελεις τα ιματια της αιχμαλωσιας απ᾿ αυτης και καθιειται εν τη οικιᾳ σου και κλαυσεται τον πατερα και την μητερα μηνος ημερας, και μετα ταυτα εισελευσῃ προς αυτην και συνοικισθησῃ αυτη, και εσται σου γυνη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και εσται εαν μη θελῃς αυτην, εξαποστελεις αυτην ελευθεραν και πρασει ου πραθησεται αργυριου· ουκ αθετησεις αυτην, διοτι εταπεινωσας αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| ᾿Εαν δε γενωνται ανθρωπωδυο γυναικες, μια αυτων ηγαπημενη και μια αυτων μισουμενη, και τεκωσιν αυτω η ηγαπημενη και η μισουμενη και γενηται υιος πρωτοτοκος της μισουμενης,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και εσται ᾗ ἂν ημερᾳ κατακληρονομη τοις υιοις αυτου τα υπαρχοντα αυτου, ου δυνησεται πρωτοτοκευσαι τω υιω της ηγαπημενης, υπεριδων τον υιον της μισουμενης τον πρωτοτοκον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| αλλα τον πρωτοτοκον υιον της μισουμενης επιγνωσεται δουναι αυτω διπλα απο παντων, ων ἂν ευρεθη αυτω, οτι ουτος εστιν αρχη τεκνων αυτου, και τουτω καθηκει τα πρωτοτοκεια.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| ᾿Εαν δε τινι η υιος απειθης και ερεθιστης, ουχ υπακουων φωνην πατρος και φωνην μητρος, και παιδευωσιν αυτον και μη εισακουῃ αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και συλλαβοντες αυτον ο πατηρ αυτου και η μητηρ αυτου και εξαξουσιν αυτον επι την γερουσιαν της πολεως αυτου και επι την πυλην του τοπου 20 και ερουσι τοις ανδρασι της πολεως αυτων· ο υιος ημων ουτος απειθει και ερεθιζει, ουχ υπακουει της φωνης ημων, συμβολοκοπων οινοφλυγει·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και λιθοβολησουσιν αυτον οι ανδρες της πολεως αυτου εν λιθοις, και αποθανειται· και εξαρεις τον πονηρον εξ υμων αυτων, και οι επιλοιποι ακουσαντες φοβηθησονται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| ᾿Εαν δε γενηται εν τινι αμαρτια κριμα θανατου και αποθανῃ και κρεμασητε αυτον επι ξυλου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| ου κοιμηθησεται το σωμα αυτου επι του ξυλου, αλλα ταφη θαψετε αυτο εν τη ημερᾳ εκεινῃ, οτι κεκατηραμενος υπο Θεου πας κρεμαμενος επι ξυλου· και ου μη μιανειτε την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΜΗ ιδων τον μοσχον του αδελφου σου η το προβατον αυτου πλανωμενα εν τη οδω υπεριδῃς αυτα· αποστροφη αποστρεψεις αυτα τω αδελφω σου, και αποδωσεις αυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| εαν δε μη εγγιζῃ ο αδελφος σου προς σε μηδε επιστῃ αυτον, συναξεις αυτα ενδον εις την οικιαν σου, και εσται μετα σου, εως ἂν ζητησῃ αυτα ο αδελφος σου, και αποδωσεις αυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| ουτω ποιησεις τον ονον αυτου και ουτω ποιησεις το ιματιον αυτου και ουτω ποιησεις κατα πασαν απωλειαν του αδελφου σου, οσα εαν αποληται παρ᾿ αυτου και ευρῃς· ου δυνησῃ υπεριδειν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| ουκ οψῃ τον ονον του αδελφου σου η τον μοσχον αυτου πεπτωκοτας εν τη οδω, μη υπεριδῃς αυτους· ανιστων αναστησεις μετ᾿ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| Ουκ εσται σκευη ανδρος επι γυναικι, ουδε μη ενδυσηται ανηρ στολην γυναικειαν, οτι βδελυγμα Κυριω τω Θεω σου εστι πας ποιων ταυτα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| ᾿Εαν δε συναντησῃς νοσσια ορνεων προ προσωπου σου εν τη οδω η επι παντι δενδρω η επι της γης, νεοσσοις η ωοις, και η μητηρ θαλπῃ επι των νεοσσων η επι των ωων, ου ληψῃ την μητερα μετα των τεκνων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| αποστολη αποστελεις την μητερα, τα δε παιδια ληψῃ σεαυτω, ινα ευ σοι γενηται και πολυημερος γενῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| ᾿Εαν δε οικοδομησῃς οικιαν καινην, και ποιησεις στεφανην τω δωματι σου· και ου ποιησεις φονον εν τη οικιᾳ σου, εαν πεσῃ ο πεσων απ᾿ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| Ου κατασπερεις τον αμπελωνα σου διαφορον, ινα μη αγιασθη το γενημα και το σπερμα, ὃ εαν σπειρῃς μετα του γενηματος του αμπελωνος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| ουκ αροτριασεις εν μοσχω και ονω επι το αυτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| ουκ ενδυσῃ κιβδηλον, ερια και λινον, εν τω αυτω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| Στρεπτα ποιησεις σεαυτω επι των τεσσαρων κρασπε‘δων των περιβολαιων σου, α εαν περιβαλῃ εν αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| ᾿Εαν δε τις λαβῃ γυναικα και συνοικησῃ αυτη και μισησῃ αυτην 14 καιεπιθη αυτη προφασιστικους λογους και κατενεγκῃ αυτης ονομα πονηρον και λεγῃ· την γυναικα ταυτην ειληφα και προσελθων αυτη ουκ ευρηκα αυτης τα παρθενια,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και λαβων ο πατηρ της παιδος και η μητηρ εξοισουσι τα παρθενια της παιδος προς την γερουσιαν επι την πυλην,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και ερει ο πατηρ της παιδος τη γερουσιᾳ· την θυγατερα μου ταυτην δεδωκα τω ανθρωπω τουτω γυναικα, και μισησας αυτην 17 νυν ουτος επιτιθησιν αυτη προφασιστικους λογους λεγων· ουχ ευρηκα τη θυγατρι σου παρθενια, και ταυτα τα παρθενια της θυγατρος μου· και αναπτυξουσι το ιματιον εναντιον της γερουσιας της πολεως.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και ληψεται η γερουσια της πολεως εκεινης τον ανθρωπον εκεινον και παιδευσουσιν αυτον 19 και ζημιωσουσιν αυτον εκατον σικλους και δωσουσι τω πατρι της νεανιδος, οτι εξηνεγκεν ονομα πονηρον επι παρθενον ᾿Ισραηλιτιν· και αυτου εσται γυνη, ου δυνησεται εξαποστειλαι αυτην τον απαντα χρονον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| εαν δε επ᾿ αληθειας γενηται ο λογος ουτος και μη ευρεθη παρθενια τη νεανιδι,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και εξαξουσι την νεανιν επι τας θυρας του οικου του πατρος αυτης, και λιθοβολησουσιν αυτην εν λιθοις, και αποθανειται, οτι εποιησεν αφροσυνην εν υιοις ᾿Ισραηλ εκπορνευσαι τον οικον του πατρος αυτης· και εξαρεις τον πονηρον εξ υμων αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| ᾿Εαν δε ευρεθη ανθρωπος κοιμωμενος μετα γυναικος συνωκισμενης ανδρι, αποκτενειτε αμφοτερους, τον ανδρα τον κοιμωμενον μετα της γυναικος και την γυναικα· και εξαρεις τον πονηρον εξ ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| ᾿Εαν δε γενηται παις παρθενος μεμνηστευμενη ανδρι και ευρων αυτην ανθρωπος εν πολει κοιμηθη μετ᾿ αυτης,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| εξαξετε αμφοτερους επι την πυλην της πολεως αυτων και λιθοβοληθησονται εν λιθοις και αποθανουνται· την νεανιν, οτι ουκ εβοησεν εν τη πολει, και τον ανθρωπον, οτι εταπεινωσε την γυναικα του πλησιον· και εξαρεις τον πονηρον εξ υμων αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| εαν δε εν πεδιω ευρῃ ανθρωπος την παιδα την μεμνηστευμενην και βιασαμενος κοιμηθη μετ᾿ αυτης, αποκτενειτε τον κοιμωμεμον μετ᾿ αυτης μονον 26 και τη νεανιδι ου ποιησετε ουδεν· ουκ εστιν αμαρτημα θανατου, οτι ως ει τις επαναστη ανθρωπος επι τον πλησιον και φονευσῃ αυτου ψυχην, ουτω το πραγμα τουτο,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| οτι εν τω αγρω ευρεν αυτην, εβοησεν η νεανις η μεμνηστευμενη, και ουκ ην ο βοηθησων αυτη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| ᾿Εαν δε τις ευρῃ την παιδα την παρθενον, ητις ου μεμνηστευται, και βιασαμενος κοιμηθη μετ᾿ αυτης και ευρεθη,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| δωσει ο ανθρωπος ο κοιμηθεις μετ᾿ αυτης τω πατρι της νεανιδος πεντηκοντα διδραχμα αργυριου, και αυτου εσται γυνη, ανθ᾿ ων εταπεινωσεν αυτην· ου δυνησεται εξαποστειλαι αυτην τον απαντα χρονον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΟΥ ληψεται ανθρωπος την γυναικα του πατρος αυτου και ουκ αποκαλυψει συγκαλυμμα του πατρος αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| Ουκ εισελευσεται θλαδιας ουδε αποκεκομμενος εις την εκκλησιαν Κυριου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| ουκ εισελευσεται εκ πορνης εις εκκλησιαν Κυριου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| ουκ εισελευσεται ᾿Αμμανιτης και Μωαβιτης εις εκκλησιαν Κυριου· και εως δεκατης γενεας ουκ εισελευσεται εις την εκκλησιαν Κυριου και εως εις τον αιωνα,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| παρα το μη συναντησαι αυτους υμιν μετα αρτων και υδατος εν τη οδω, εκπορευομενων υμων εξ Αιγυπτου, και οτι εμισθωσαντο επι σε τον Βαλααμ υιον Βεωρ εκ της Μεσοποταμιας καταρασθαι σε·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και ουκ ηθελησε Κυριος ο Θεος σου εισακουσαι του Βαλααμ, και μετεστρεψε Κυριος ο Θεος σου τας καταρας εις ευλογιαν, οτι ηγαπησε σε Κυριος ο Θεος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| ου προσαγορευσεις ειρηνικα αυτοις και συμφεροντα αυτοις πασας τας ημερας σου εις τον αιωνα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| ου βδελυξῃ ᾿Ιδουμαιον, οτι αδελφος σου εστιν· ου βδελυξῃ Αιγυπτιον, οτι παροικος εγενου εν τη γη αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| υιοι εαν γεννηθωσιν αυτοις, γενεα τριτῃ εισελευσονται εις εκκλησιαν Κυριου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| ᾿Εαν δε εξελθῃς παρεμβαλειν επι τους εχθρους σου, και φυλαξῃ απο παντος ρηματος πονηρου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| εαν η εν σοι ανθρωπος, ὃς ουκ εσται καθαρος εκ ρυσεωςαυτου νυκτος, και εξελευσεται εξω της παρεμβολης και ουκ εισελευσεται εις την παρεμβολην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και εσται το προς εσπεραν λουσεται το σωμα αυτου υδατι και δεδυκοτος ηλιου εισελευσεται εις την παρεμβολην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και τοπος εσται σοι εξω της παρεμβολης, και εξελευσῃ εκει εξω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και πασσαλος εσται σοι επι της ζωνης σου, και εσται οταν διακαθιζανῃς εξω, και ορυξεις εν αυτω και επαγαγων καλυψεις την ασχημοσυνην σου εν αυτω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| οτι Κυριος ο Θεος σου εμπεριπατει εν τη παρεμβολη σου εξελεσθαι σε και παραδουναι τον εχθρον σου προ προσωπου σου, και εσται η παρεμβολη σου αγια, και ουκ οφθησεται εν σοι ασχημοσυνη πραγματος και αποστρεψει απο σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| Ου παραδωσεις παιδα τω κυριω αυτου, ὃς προστεθειται σοι παρα του κυριου αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| μετα σου κατοικησει, εν υμιν κατοικησει ου ἂν αρεσῃ αυτω, ου θλιψεις αυτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| Ουκ εσται πορνη απο θυγατερων ᾿Ισραηλ, και ουκ εσταιπορνευων απο υιων ᾿Ισραηλ· ουκ εσται τελεσφορος απο θυγατερων ᾿Ισραηλ, και ουκ εσται τελεισκομενος απο υιων ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| ου προσοισεις μισθωμα πορνης ουδε αλλαγμα κυνος εις τον οικον Κυριου του Θεου σου προς πασαν ευχην, οτι βδελυγμα Κυριω τω Θεω σου εστι και αμφοτερα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| Ουκ εκτοκιεις τω αδελφω σου τοκον αργυριου και τοκον βρωματων και τοκον παντος πραγματος, ου εαν εκδανεισῃς.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| τω αλλοτριω εκτοκιεις, τω δε αδελφω σου ουκ εκτοκιεις, ινα ευλογησῃ σε Κυριος ο Θεος σου εν πασι τοις εργοις σου επι της γης, εις ἣν εισπορευῃ εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| ᾿Εαν δε ευξῃ ευχην Κυριω τω Θεω σου, ου χρονιεις αποδουναι αυτην, οτι εκζητων εκζητησει Κυριος ο Θεος σου παρα σου, και εσται εν σοι αμαρτια·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| εαν δε μη θελῃς ευξασθαι, ουκ εστιν εν σοι αμαρτια.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| τα εκπορευομενα δια των χειλεων σου φυλαξῃ και ποιησεις ὃν τροπον ηυξω Κυριω τω Θεω σου δομα, ὃ ελαλησας τω στοματι σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| ᾿Εαν δε εισελθῃς εις αμητον του πλησιον σου, και συλλεξῃς εν ταις χερσι σου σταχυς και δρεπανον ου μη επιβαλῃς επ᾿ αμητον του πλησιον σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| εαν δε εισελθῃς εις τον αμπελωνα του πλησιον σου, φαγη σταφυλην οσον ψυχην σου εμπλησθηναι, εις δε αγγος ουκ εμβαλεις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΕΑΝ δε τις λαβῃ γυναικα και συνοικησῃ αυτη, και εσται εαν μη ευρῃ χαριν εναντιον αυτου, οτι ευρεν εν αυτη ασχημον πραγμα, και γραψει αυτη βιβλιον αποστασιου και δωσει εις τας χειρας αυτης και εξαποστελει αυτην εκ της οικιας αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και απελθουσα γενηται ανδρι ετερω,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και μισησῃ αυτην ο ανηρ ο εσχατος και γραψει αυτη βιβλιον αποστασιου και δωσει εις τας χειρας αυτης και εξαποστελει αυτην εκ της οικιας αυτου, η αποθανῃ ο ανηρ ο εσχατος, ὃς ελαβεν αυτην εαυτω γυναικα,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| ου δυνησεται ο ανηρ ο προτερος ο εξαποστειλας αυτην επαναστρεψας λαβειν αυτην εαυτω γυναικα, μετα το μιανθηναι αυτην, οτι βδελυγμα εστιν εναντιον Κυριου του Θεου σου· και ου μιανειτε την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| ᾿Εαν δε τις λαβῃ γυναικα προσφατως, ουκ εξελευσεται εις πολεμον, και ουκ επιβληθησεται αυτω ουδεν πραγμα· αθωος εσται εν τη οικιᾳ αυτου ενιαυτον ενα, ευφρανει την γυναικα αυτου, ἣν ελαβεν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| Ουκ ενεχυρασεις μυλον, ουδε επιμυλιον, οτι ψυχην ουτος ενεχυραζει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| ᾿Εαν δε αλω ανθρωπος κλεπτων ψυχην εκ των αδελφων αυτου των υιων ᾿Ισραηλ και καταδυναστευσας αυτον αποδωται, αποθανειται ο κλεπτης εκεινος· και εξαρεις τον πονηρον εξ υμων αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| Προσεχε σαυτω εν τη αφη της λεπρας· φυλαξῃ σφοδρα ποιειν κατα παντα τον νομον, ὃν ἂν αναγγειλωσιν υμιν οι ιερεις οι Λευιται· ὃν τροπον ενετειλαμην υμιν, φυλαξασθε ποιειν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| μνησθητι οσα εποιησε Κυριος ο Θεος σου τη Μαριαμ εν τη οδω, εκπορευομενων υμων εξ Αιγυπτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| ᾿Εαν οφειλημα η εν τω πλησιον σου, οφειλημα οτιουν, ουκ εισελευσῃ εις την οικιαν αυτου ενεχυρασαι το ενεχυρον αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| εξω στησῃ, και ο ανθρωπος ου τοδανειον σου εστιν εν αυτω, εξοισει σοι το ενεχυρον εξω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| εαν δε ο ανθρωπος πενηται, ου κοιμηθησῃ εν τω ενεχυρω αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| αποδοσει αποδωσεις το ενεχυρον αυτου προς δυσμας ηλιου, και κοιμηθησεται εν τω ιματιω αυτου και ευλογησει σε, και εσται σοι ελεημοσυνη εναντιον Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| Ουκ απαδικησεις μισθον πενητος και ενδεους εκ των αδελφων σου η εκ των προσηλυτων των εν ταις πολεσι σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| αυθημερον αποδωσεις τον μισθον αυτου, ουκ επιδυσεται ο ηλιος επ᾿ αυτω, οτι πενης εστι και εν αυτω εχει την ελπιδα· και καταβοησεται κατα σου προς Κυριον, και εσται εν σοι αμαρτια.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| Ουκ αποθανουνται πατερες υπερ τεκνων, και οι υιοι ουκ αποθανουνται υπερ πατερων· εκαστος εν τη εαυτου αμαρτιᾳ αποθανειται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| Ουκ εκκλινεις κρισιν προσηλυτου και ορφανου και χηρας, ουκ ενεχυρασεις ιματιον χηρας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και μνησθησῃ οτι οικετης ησθα εν γη Αιγυπτω και ελυτρωσατο σε Κυριος ο Θεος σου εκειθεν· δια τουτο εγω σοι εντελλομαι ποιειν το ρημα τουτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| ᾿Εαν δε αμησῃς αμητον εν τω αγρω σου και επιλαθῃ δραγμα εν τω αγρω σου, ουκ αναστραφησῃ λαβειν αυτο· τω προσηλυτω και τω ορφανω και τη χηρᾳ εσται, ινα ευλογησῃ σε Κυριος ο Θεος σου εν πασι τοις εργοις των χειρων σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| εαν δε ελαιολογης, ουκ επαναστρεψεις καλαμησασθαι τα οπισω σου· τω προσηλυτω και τω ορφανω και τη χηρᾳ εσται και μνησθησῃ οτι οικετης ησθα εν γη Αιγυπτω, δια τουτο εγω σοι εντελλομαι ποιειν το ρημα τουτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| εαν δε τρυγησῃς τον αμπελωνα σου, ουκ επανατρυγησεις αυτον τα οπισω σου· τω προσηλυτω και τω ορφανω και τη χηρᾳ εσται·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και μνησθησῃ οτι οικετης ησθα εν γη Αιγυπτω, δια τουτο εγω σοι εντελλομαι ποιειν το ρημα τουτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΕΑΝ δε γενηται αντιλογια ανα μεσον ανθρωπων και προσελθωσιν εις κρισιν και κρινωσι και δικαιωσωσι το δικαιον και καταγνωσι του ασεβους,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| και εσται εαν αξιος η πληγων ο ασεβων, καθιεις αυτον εναντι των κριτων και μαστιγωσουσιν αυτον εναντιον αυτων κατα την ασεβειαν αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| αριθμω τεσσαρακοντα μαστιγωσουσιν αυτον, ου προσθησουσιν· εαν δε προσθης μαστιγωσαι υπερ ταυτας τας πληγας πλειους, ασχημονησει ο αδελφος σου εναντιον σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| Ου φιμωσεις βουν αλοωντα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| ᾿Εαν δε κατοικωσιν αδελφοι επι το αυτο και αποθανῃ εις εξ αυτων,σπερμα δε μη ᾗ αυτω, ουκ εσται η γυνη του τεθνηκοτος εξω ανδρι μη εγγιζοντι· ο αδελφος του ανδρος αυτης εισελευσεται προς αυτην και ληψεται αυτην εαυτω γυναικα και συνοικησει αυτη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| και εσται το παιδιον, ὃ εαν τεκῃ, κατασταθησεται εκ του ονοματος του τετελευτηκοτος, και ουκ εξαλειφθησεται το ονομα αυτου εξ ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| εαν δε μη βουληται ο ανθρωπος λαβειν την γυναικα του αδελφου αυτου, και αναβησεται η γυνη επι την πυλην επι την γερουσιαν και ερει· ου θελει ο αδελφος του ανδρος μου αναστησαι το ονομα του αδελφου αυτου εν ᾿Ισραηλ, ουκ ηθελησεν ο αδελφος του ανδρος μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| και καλεσουσιν αυτον η γερουσια της πολεως αυτου και ερουσιν αυτω, και στας ειπῃ· ου βουλομαι λαβειν αυτην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και προσελθουσα η γυνη του αδελφου αυτου εναντι της γερουσιας και υπολυσει το υποδημα αυτου το ἓν απο του ποδος αυτου και εμπτυσεται κατα προσωπον αυτου και αποκριθεισα ερει· ουτω ποιησουσι τω ανθρωπω, ὃς ουκ οικοδομησει τον οικον του αδελφου αυτου εν ᾿Ισραηλ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| και κληθησεται το ονομα αυτου εν ᾿Ισραηλ Οικος του υπολυθεντος το υποδημα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| ᾿Εαν δε μαχωνται ανθρωποι επι το αυτο, ανθρωπος μετα του αδελφου αυτου, και προσελθη η γυνη ενος αυτων εξελεσθαι τον ανδρα αυτης εκ χειρος του τυπτοντος αυτον και εκτεινασα την χειρα επιλαβηται των διδυμων αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| αποκοψεις την χειρα αυτης· ου φεισεται ο οφθαλμος σου επ᾿ αυτη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| Ουκ εσται εν τω μαρσιππω σου σταθμιον και σταθμιον, μεγα η μικρον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| ουκ εσται εν τη οικιᾳ σου μετρον και μετρον, μεγα η μικρον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| σταθμιον αληθινον και δικαιον εσται σοι, και μετρον αληθινον και δικαιον εσται σοι, ινα πολυημερος γενῃ επι της γης, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι εν κληρω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| οτι βδελυγμα Κυριω τω Θεω σου πας ποιων ταυτα, πας ποιων αδικον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| Μνησθητι οσα εποιησε σοι ᾿Αμαληκ εν τη οδω εκπορευομενου σου εκ γης Αιγυπτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| πως αντεστη σοι εν τη οδω, και εκοψε σου την ουραγιαν, τους κοπιωντας οπισω σου, συ δε επεινας και εκοπιας, και ουκ εφοβηθη τον Θεον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| και εσται ηνικα εαν καταπαυσῃ σε Κυριος ο Θεος σου απο παντων των εχθρων σου των κυκλω σου εν τη γη, ᾗ Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι κληρονομησαι, εξαλειψεις το ονομα ᾿Αμαληκ εκ της υπο τον ουρανον και ου μη επιλαθῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΚΑΙ εσται εαν εισελθῃς εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι κληρονομησαι, και κατακληρονομησῃς αυτην και κατοικησῃς επ᾿ αυτης,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| και ληψῃ απο της απαρχης των καρπων της γης σου, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, και εμβαλεις εις καρταλλον και πορευσῃ εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος ο Θεος σου επικληθηναι το ονομα αυτου εκει,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| και ελευσῃ προς τον ιερεα, ὃς εσται εν ταις ημεραις εκειναις, και ερεις προς αυτον· αναγγελλω σημερον Κυριω τω Θεω μου οτι εισεληλυθα εις την γην, ἣν ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν ημων δουναι ημιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και ληψεται ο ιερευς τον καρταλλον εκ των χειρων σου και θησει αυτον απεναντι του θυσιαστηριου Κυριου του Θεου σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| και αποκριθεις ερεις εναντι Κυριου του Θεου σου· Συριαν απεβαλεν ο πατηρ μου και κατεβη εις Αιγυπτον και παρῴκησεν εκει εν αριθμω βραχει και εγενετο εκει εις εθνος μεγα και πληθος πολυ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και εκακωσαν ημας οι Αιγυπτιοι και εταπεινωσαν ημας και επεθηκαν ημιν εργα σκληρα·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| και ανεβοησαμεν προς Κυριον τον Θεον ημων, και εισηκουσε Κυριος της φωνης ημων και ειδε την ταπεινωσιν ημων και τον μοχθον ημων και τον θλιμμον ημων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| και εξηγαγεν ημας Κυριος εξ Αιγυπτου αυτος εν ισχυι αυτου τη μεγαλῃ και εν χειρι κραταια και βραχιονι υψηλω και εν οραμασι μεγαλοις και εν σημειοις και εν τερασι 9 και εισηγαγεν ημας εις τον τοπον τουτον και εδωκεν ημιν την γην ταυτην, γην ρεουσαν γαλα και μελι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και νυν ιδου ενηνοχα την απαρχην των γενηματων της γης, ἧς εδωκας μοι, Κυριε, γην ρεουσαν γαλα και μελι. και αφησεις αυτα απεναντι Κυριου του Θεου σου και προσκυνησεις εναντι Κυριου του Θεου σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| και ευφρανθησῃ εν πασι τοις αγαθοις, οις εδωκε σοι Κυριος ο Θεος σου, και η οικια σου και ο Λευιτης και ο προσηλυτος ο εν σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| ᾿Εαν δε συντελεσῃς αποδεκατωσαι παν το επιδεκατον των γενηματων σου εν τω ετει τω τριτω, το δευτερον επιδεκατον δωσεις τω Λευιτῃ και τω προσηλυτω και τω ορφανω και τη χηρᾳ, και φαγονται εν ταις πολεσι σου και ευφρανθησονται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| και ερεις εναντι Κυριου του Θεου σου· εξεκαθαρα τα αγια εκ της οικιας μου και εδωκα αυτα τω Λευιτῃ και τω προσηλυτω και τω ορφανω και τη χηρᾳ κατα πασας τας εντολας, ας ενετειλω μοι, ου παρηλθον την εντολην σου και ουκ επελαθομην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| και ουκ εφαγον εν οδυνῃ μου απ᾿ αυτων, ουκ εκαρπωσα απ᾿ αυτων εις ακαθαρτον, ουκ εδωκα απ᾿ αυτων τω τεθνηκοτι· υπηκουσα της φωνης Κυριου του Θεου ημων, εποιησα καθα ενετειλω μοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| κατιδε εκ του οικου του αγιου σου εκ του ουρανου και ευλογησον τον λαον σου τον ᾿Ισραηλ και την γην, ἣν εδωκας αυτοις, καθα ωμοσας τοις πατρασιν ημων δουναι ημιν γην ρεουσαν γαλα και μελι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| ᾿Εν τη ημερᾳ ταυτῃ Κυριος ο Θεος σου ενετειλατο σοι ποιησαι παντα τα δικαιωματα και τα κριματα, και φυλαξεσθε και ποιησετε αυτα εξ ολης της καρδιας υμων και εξ ολης της ψυχης υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| τον Θεον ειλου σημερον ειναι σου Θεον και πορευεσθαι εν πασαις ταις οδοις αυτου και φυλασσεσθαι τα δικαιωματα και τα κριματα και υπακουειν της φωνης αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| και Κυριος ειλατο σε σημερον γενεσθαι σε αυτω λαον περιουσιον, καθαπερ ειπε σοι, φυλαττειν τας εντολας αυτου 19 και ειναι σε υπερανω παντων των εθνων, ως εποιησε σε ονομαστον και καυχημα και δοξαστον, ειναι σε λαον αγιον Κυριω τω Θεω σου, καθως ελαλησε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ προσεταξε Μωυσης και η γερουσια ᾿Ισραηλ λεγων· φυλασσεσθε πασας τας εντολας ταυτας, οσας εγω εντελλομαι υμιν σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και εσται ᾗ ἂν ημερᾳ διαβητε τον ᾿Ιορδανην εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι, και στησεις σεαυτω λιθους μεγαλους και κονιασεις αυτους κονιᾳ 3 και γραψεις επι των λιθων τουτων παντας τους λογους του νομου τουτου, ως ἂν διαβητε τον ᾿Ιορδανην, ηνικα ἂν εισελθητε εις την γην, ἣν Κυριος ο Θεος των πατερων σου διδωσι σοι, γην ρεουσαν γαλα και μελι, ὃν τροπον ειπε Κυριος ο Θεος των πατερων σου σοι·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| και εσται ως ἂν διαβητε τον ᾿Ιορδανην, στησετε τους λιθους τουτους, ους εγω εντελλομαι σοι σημερον, εν ορει Γαιβαλ και κονιασεις αυτους κονιᾳ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| και οικοδομησεις εκει θυσιαστηριον Κυριω τω Θεω σου, θυσιαστηριον εκ λιθων, ουκ επιβαλεις επ᾿ αυτο σιδηρον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| λιθους ολοκληρους οικοδομησεις θυσιαστηριον Κυριω τω Θεω σου και ανοισεις επ᾿ αυτο ολοκαυτωματα Κυριω τω Θεω σου 7 και θυσεις εκει θυσιαν σωτηριου και φαγη και εμπλησθησῃ και ευφρανθησῃ εναντι Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| και γραψεις επι των λιθων παντα τον νομον τουτον σαφως σφοδρα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| Και ελαλησε Μωυσης και οι ιερεις οι Λευιται παντι ᾿Ισραηλ λεγοντες· σιωπα και ακουε, ᾿Ισραηλ· εν τη ημερᾳ ταυτῃ γεγονας εις λαον Κυριω τω Θεω σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| και εισακουσῃτης φωνης Κυριου του Θεου σου και ποιησεις πασας τας εντολας αυτου και τα δικαιωματα αυτου, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| Και ενετειλατο Μωυσης τω λαω εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| ουτοι στησονται ευλογειν τον λαον εν ορει Γαριζιν διαβαντες τον ᾿Ιορδανην· Συμεων, Λευι, ᾿Ιουδας, ᾿Ισσαχαρ, ᾿Ιωσηφ και Βενιαμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| και ουτοι στησονται επι της καταρας εν ορει Γαιβαλ· Ρουβην, Γαδ και ᾿Ασηρ, Ζαβουλων, Δαν και Νεφθαλι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| και αποκριθεντες ερουσιν οι Λευιται παντι ᾿Ισραηλ φωνη μεγαλῃ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| ᾿Επικαταρατος ανθρωπος, οστις ποιησει γλυπτον και χωνευτον, βδελυγμα Κυριω, εργον χειρων τεχνιτων, και θησει αυτο εν αποκρυφω· και αποκριθεις πας ο λαος ερουσι· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| επικαταρατος ο ατιμαζων πατερα αυτου η μητερα αυτου· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| επικαταρατος ο μετατιθεις ορια του πλησιον· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| επικαταρατος ο πλανων τυφλον εν οδω· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| επικαταρατος ὃς ἂν εκκλινῃ κρισιν προσηλυτου και ορφανου και χηρας· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| επικαταρατος ο κοιμωμενος μετα γυναικος του πατρος αυτου, οτι απεκαλυψε συγκαλυμμα του πατρος αυτου· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| επικαταρατος ο κοιμωμενος μετα παντος κτηνους· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| επικαταρατος ο κοιμωμενος μετα αδελφης εκ πατρος η μητρος αυτου· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| επικαταρατος ο κοιμωμενος μετα πενθερας αυτου· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο. επικαταρατος ο κοιμωμενος μετα της αδελφης της γυναικος αυτου· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.24| επικαταρατος ο τυπτων τον πλησιον δολω· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| επικαταρατος ὃς ἂν λαβῃ δωρα παταξαι ψυχην αιματος αθῴου· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| επικαταρατος πας ανθρωπος ὃς ουκ εμμενει εν πασι τοις λογοις του νομου τουτου ποιησαι αυτους· και ερουσι πας ο λαος· γενοιτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΚΑΙ εσται ως ἂν διαβητε τον ᾿Ιορδανην εις την γην ἣν Κυριος ο Θεος υμων διδωσιν υμιν, εαν ακοη ακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου, φυλασσειν και ποιειν πασας τας εντολας ταυτας, ας εγω εντελλομαι σοι σημερον, και δωσει σε Κυριος ο Θεος σου υπερανω παντων των εθνων της γης,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και ηξουσιν επι σε πασαι αι ευλογιαι αυται και ευρησουσι σε, εαν ακοη ακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| ευλογημενος συ εν πολει και ευλογημενος συ εν αγρω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| ευλογημενα τα εκγονα της κοιλιας σου και τα γενηματα της γης σου και τα βουκολια των βοων σου και τα ποιμνια των προβατων σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| ευλογημεναι αι αποθηκαι σου και τα εγκαταλειμματα σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| ευλογημενος συ εν τω εισπορευεσθαι σε, και ευλογημενος συ εν τω εκπορευεσθαι σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| παραδω Κυριος ο Θεος σου τους εχθρους σου τους ανθεστηκοτας σοι συντετριμμενους προ προσωπου σου· οδω μια εξελευσονται προς σε και εν επτα οδοις φευξονται απο προσωπου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| αποστειλαι Κυριος επι σε την ευλογιαν εν τοις ταμιειοις σου και επι παντα, ου ἂν επιβαλῃς την χειρα σου, επι της γης, ἧς Κυριος ο Θεος σου διδωσι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| αναστησαι σε Κυριος εαυτω λαον αγιον, ὃν τροπον ωμοσε τοις πατρασι σου, εαν ακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου και πορευθης εν πασαις ταις οδοις αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| και οψονται σε παντα τα εθνη της γης, οτι το ονομα Κυριου επικεκληται σοι, και φοβηθησονται σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| και πληθυνει σε Κυριος ο Θεος σου εις αγαθα εν τοις εκγονοις της κοιλιας σου, και επι τοις εκγονοις των κτηνων σου και επι τοις γενημασι της γης σου, επι της γης σου ἧς ωμοσε Κυριος τοις πατρασι σου δουναι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| ανοιξαι σοι Κυριος τον θησαυρον αυτου τον αγαθον, τον ουρανον, δουναι τον υετον τη γη σου επι καιρου αυτου· ευλογησαι παντα τα εργα των χειρων σου, και δανειεις εθνεσι πολλοις, συ δε ου δανειη, και αρξεις συ εθνων πολλων, σου δε ουκ αρξουσι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| καταστησαι σε Κυριος ο Θεος σου εις κεφαλην και μη εις ουραν, και εσῃ τοτε επανωκαι ουκ εσῃ υποκατω, εαν ακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον φυλασσειν και ποιειν·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| ου παραβησῃ απο πασων των εντολων, ων εγω εντελλομαι σοι σημερον, δεξια ουδε αριστερα πορευεσθαι οπισω θεων ετερων λατρευειν αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| Και εσται εαν μη εισακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου, φυλασσειν και ποιειν πασας τας εντολας αυτου, οσας εγω εντελλομαι σοι σημερον, και ελευσονται επι σε πασαι αι καταραι αυται και καταληψονται σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| επικαταρατος συ εν πολει, και επικαταρατος συ εν αγρω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| επικαταρατοι αι αποθηκαι σου και τα εγκαταλειμματα σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| επικαταρατα τα εκγονα της κοιλιας σου και τα γενηματα της γης σου, τα βουκολια των βοων σου και τα ποιμνια των προβατων σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| επικαταρατος συ εν τω εισπορευεσθαι σε και επικαταρατος συ εν τω εκπορευεσθαι σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| αποστειλαι Κυριος επι σε την ενδειαν και την εκλιμιαν και την αναλωσιν επι παντα, ου εαν επιβαλῃς την χειρα σου, εως ἂν εξολοθρευσῃ σε και εως ἂν απολεσῃ σε εν ταχει δια τα πονηρα επιτηδευματα σου, διοτι εγκατελιπες με.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| προσκολλησαι Κυριος εις σε τον θανατον, εως ἂν εξαναλωσῃ σε επι της γης, εις ἣν εισπορευῃ εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| παταξαι σε Κυριος εν αποριᾳ και πυρετω και ριγει και ερεθισμω και ανεμοφθοριᾳ και τη ωχρᾳ, και καταδιωξονται σε, εως ἂν απολεσωσι σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| και εσται σοι ο ουρανος ο υπερ κεφαλης σου χαλκους, και η γη η υποκατω σου σιδηρα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| δῴη Κυριος ο Θεος σου τον υετον της γης σου κονιορτον, και χους εκ του ουρανου καταβησεται επι σε, εως ἂν εκτριψῃ σε και εως ἂν απολεσῃ σε εν ταχει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| δῴη σε Κυριος επισκοπην εναντιον των εχθρων σου· εν οδω μια εξελευσῃ προς αυτους, και εν επτα οδοις φευξῃ απο προσωπου αυτων· και εσῃ εν διασπορα εν πασαις βασιλειαις της γης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| και εσονται οι νεκροι υμων καταβρωμα τοις πετεινοις του ουρανου και τοις θηριοις της γης, και ουκ εσται ο αποσοβων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| παταξαι σε Κυριος ελκει Αιγυπτιω εις την εδραν και ψωρᾳ αγριᾳ και κνηφῃ, ωστε μη δυνασθαι σε ιαθηναι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| παταξαι σε Κυριος παραπληξιᾳ και αορασιᾳ και εκστασει διανοιας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.29| και εσῃ ψηλαφων μεσημβριας, ωσει τις ψηλαφησαι τυφλος εν τω σκοτει, και ουκ ευοδωσει τας οδους σου· και εσῃ τοτε αδικουμενος και διαρπαζομενος πασας τας ημερας, και ουκ εσται σοι ο βοηθων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.30| γυναικα ληψῃ, και ανηρ ετερος εξει αυτην· οικιαν οικοδομησεις, και ουκ οικησεις εν αυτη· αμπελωνα φυτευσεις, και ου μη τρυγησῃς αυτον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.31| ο μοσχος σου εσφαγμενος εναντιον σου, και ου φαγῃ εξ αυτου· ο ονος σου ηρπασμενος απο σου, και ουκ αποδοθησεται σοι· τα προβατα σου δεδομενα τοις εχθροις σου, και ουκ εσται σοι ο βοηθων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.32| οι υιοι σου και αι θυγατερες σου δεδομεναι εθνει ετερω και οι οφθαλμοι σου βλεψονται σφακελιζοντες εις αυτα, ουκ ισχυσει η χειρ σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.33| τα εκφορια της γης σου και παντας τους πονους σου φαγεται εθνος, ὃ ουκ επιστασαι, και εσῃ αδικουμενος και τεθραυσμενος πασας τας ημερας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.34| και εσῃ παρακλητος δια τα οραματα των οφθαλμων σου, α βλεψῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.35| παταξαι σε Κυριος εν ελκει πονηρω επι τα γονατα και επι τας κνημας, ωστε μη δυνασθαι ιαθηναι σε απο ιχνους των ποδων σου εως της κορυφης σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.36| απαγαγοι Κυριος σε και τους αρχοντας σου, ους ἂν καταστησῃς επι σεαυτον, επ᾿ εθνος, ὃ ουκ επιστασαι συ και οι πατερες σου, και λατρευσεις εκει θεοις ετεροις, ξυλοις και λιθοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.37| και εσῃ εκει εν αινιγματι και παραβολη και διηγηματι εν πασι τοις εθνεσιν, εις ους ἂν απαγαγῃ σε Κυριος εκει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.38| σπερμα πολυ εξοισεις εις το πεδιον και ολιγα εισοισεις, οτι κατεδεται αυτα η ακρις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.39| αμπελωνα φυτευσεις και κατεργα, και οινον ου πιεσαι, ουδε ευφρανθησῃ εξ αυτου, οτι καταφαγεται αυτα ο σκωληξ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.40| ελαιαι εσονται σοι εν πασι τοις οριοις σου, και ελαιον ου χρισῃ, οτι εκρυησεται η ελαια σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.41| υιους και θυγατερας γεννησεις και ουκ εσονται σοι, απελευσονται γαρ εν αιχμαλωσιᾳ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.42| παντα τα ξυλινα σου και τα γενηματα της γης σου εξαναλωσει η ερισυβη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.43| ο προσηλυτος, ος εστιν εν σοι, αναβησεται επι σε ανω ανω, συ δε καταβησῃ κατω κατω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.44| ουτος δανειει σοι, συ δε τουτω ου δανειεις, συ δε τουτω ου δανειεις· ουτος εσται κεφαλη, συ δε εσῃ ουρα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.45| και ελευσονται επι σε πασαι αι καταραι αυται και καταδιωξονται σε και καταληψονται σε, εως ἂν εξολοθρευσῃ σε και ἓως ἂν απολεσῃ σε, οτι ουκ εισηκουσας της φωνης Κυριου του Θεου σου, φυλαξαι τας εντολας αυτου και τα δικαιωματα, οσα ενετειλατο σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.46| και εσται εν σοι σημεια και τερατα εν τω σπερματι σου εως του αιωνος,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.47| ανθ᾿ ων ουκ ελατρευσας Κυριω τω Θεω σου εν ευφροσυνῃ και αγαθη διανοιᾳ δια το πληθος παντων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.48| και λατρευσεις τοις εχθροις σου, ους εξαποστελει Κυριος επι σε, εν λιμω και εν διψει και εν γυμνοτητι και εν εκλειψει παντων· και επιθησῃ κλοιον σιδηρουν επι τον τραχηλον σου, εως ἂν εξολοθρευσῃ σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.49| επαξει επι σε Κυριος εθνος μακροθεν απ᾿ εσχατου της γης ωσει ορμημα αετου, εθνος, ὃ ουκ ακουσῃ της φωνης αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.50| εθνος αναιδες προσωπω, οστις ου θαυμασει προσωπον πρεσβυτου και νεον ουκ ελεησει,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.51| και κατεδεται τα εκγονα των κτηνων σου και τα γενηματα της γης σου, ωστε μη καταλιπειν σοι σιτον, οινον, ελαιον, τα βουκολια των βοων σου, και τα ποιμνια των προβατων σου, εως ἂν απολεσῃ σε 52 και εκτριψῃ σε εν ταις πολεσι σου, εως ἂν καθαιρεθωσι τα τειχη τα υψηλα και τα οχυρα, εφ᾿ οις συ πεποιθας επ᾿ αυτοις, εν πασῃ τη γη σου, και θλιψει σε εν ταις πολεσι σου, αις εδωκε σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.53| και φαγη τα εκγονα της κοιλιας σου, κρεα υιων σου και θυγατερων σου, οσα εδωκε σοι Κυριος ο Θεος σου, εν τη στενοχωριᾳ σου και εν τη θλιψει σου, ᾗ θλιψει σε ο εχθρος σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.54| ο απαλος ο εν σοι και ο τρυφερος σφοδρα βασκανει τω οφθαλμω τον αδελφον και την γυναικα την εν τω κολπω αυτου και τα καταλελειμμενα τεκνα, α ἂν καταλειφθη αυτω,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.55| ωστε δουναι ενι αυτων απο των σαρκων των τεκνων αυτου, ων ἂν κατεσθῃ, δια το μη καταλειφθηναι αυτω ουδεν εν τη στενοχωριᾳ σου και εν τη θλιψει σου, ᾗ ἂν θλιψωσι σε οι εχθροι σου εν πασαις ταις πολεσι σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.56| και η απαλη εν υμιν και η τρυφερα, ἧς ουχι πειραν ελαβεν ο πους αυτης βαινειν επι της γης δια την τρυφεροτητα και δια την απαλοτητα, βασκανει τω οφθαλμω αυτης τον ανδρα αυτης τον εν κολπω αυτης και τον υιον και την θυγατερα αυτης 57 και το χοριον αυτης το εξελθον δια των μηρων αυτης και το τεκνον, ὃ εαν τεκῃ· καταφαγεται γαρ αυτα δια την ενδειαν παντων κρυφη εν τη στενοχωριᾳ σου και εν τη θλιψει σου, ᾗ θλιψει σε ο εχθρος σου εν ταις πολεσι σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.58| εαν μη εισακουσῃς ποιειν παντα τα ρηματα του νομου τουτου τα γεγραμμενα εν τω βιβλιω τουτω φοβεισθαι το ονομα το εντιμον το θαυμαστον τουτο, Κυριον τον Θεον σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.59| και παραδοξασει Κυριος τας πληγας σου και τας πληγας του σπερματος σου, πληγας μεγαλας και θαυμαστας, και νοσους πονηρας και πιστας 60 και επιστρεψει πασαν την οδυνην Αιγυπτου την πονηραν, ἣν διευλαβου απο προσωπου αυτων, και κολληθησονται εν σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.61| και πασαν μαλακιαν και πασαν πληγην την μη γεγραμμενην και πασαν την γεγραμμενην εν τω βιβλιω του νομου τουτου επαξει Κυριος επι σε, εως ἂν εξολοθρευσῃ σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.62| κα’Ι καταλειφθησεσθε εν αριθμω βραχει, ανθ᾿ ων οτι ητε ωσει τα αστρα του ουρανου τω πληθει, οτι ουκ εισηκουσας της φωνης Κυριου του Θεου σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.63| και εσται ὃν τροπον ευφρανθη Κυριος εφ᾿ υμιν ευ ποιησαι υμας και πληθυναι υμας, ουτως ευφρανθησεται Κυριος εφ᾿ υμιν εξολοθρευσαι υμας, και εξαρθησεσθε εν ταχει απο της γης, εις ἣν εισπορευεσθε εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.64| και διασπερει σε Κυριος ο Θεος σου εις παντα τα εθνη απ᾿ ακρου της γης εως ακρου της γης, και δουλευσεις εκει θεοις ετεροις, ξυλοις και λιθοις, ους ουκ ηπιστω συ και οι πατερες σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.65| αλλα και εν τοις εθνεσιν εκεινοις ουκ αναπαυσει σε, ουδ᾿ ου μη γενηται στασις τω ιχνει του ποδος σου, και δωσει σοι Κυριος εκει καρδιαν αθυμουσαν και εκλειποντας οφθαλμους και τηκομενην ψυχην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.66| και εσται η ζωη σου κρεμαμενη απεναντι των οφθαλμων σου, και φοβηθησῃ ημερας και νυκτος και ου πιστευσεις τη ζωη σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.67| το πρωΐ ερεις·πως ἂν γενοιτο εσπερα; και το εσπερας ερεις· πως ἂν γενοιτο πρωΐ; απο του φοβου της καρδιας σου, α φοβηθηση, και απο των οραματων των οφθαλμων σου, ων οψῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.68| και αποστρεψει σε Κυριος εις Αιγυπτον εν πλοιοις και εν τη οδω, ᾗ ειπα· ου προσθησῃ ετι ιδειν αυτην· και πραθησεσθε εκει τοις εχθροις υμων εις παιδας και παιδισκας, και ουκ εσται ο κτωμενος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.69| Ουτοι οι λογοι της διαθηκης, ους ενετειλατο Κυριος Μωυση στησαι τοις υιοις ᾿Ισραηλ εν γη Μωαβ, πλην της διαθηκης, ἧς διεθετο αυτοις εν Χωρηβ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ εκαλεσε Μωυσης παντας τους υιους ᾿Ισραηλ και ειπε προς αυτους· υμεις εωρακατε παντα, οσα εποιησε Κυριος εν γη Αιγυπτω ενωπιον υμων Φαραω και τοις θεραπουσιν αυτου και πασῃ τη γη αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| τους πειρασμους τους μεγαλους, ους εωρακασιν οι οφθαλμοι σου, τα σημεια και τα τερατα τα μεγαλα εκεινα·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και ουκ εδωκε Κυριος ο Θεος υμιν καρδιαν ειδεναι και οφθαλμους βλεπειν και ωτα ακουειν εως της ημερας ταυτης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| και ηγαγεν υμας τεσσαρακοντα ετη εν τη ερημω· ουκ επαλαιωθη τα ιματια υμων, και τα υποδηματα υμων ου κατετριβη απο των ποδων υμων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| αρτον ουκ εφαγετε, οινον και σικερα ουκ επιετε, ινα γνωτε, οτι Κυριος ο Θεος υμων εγω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| και ηλθετε εως του τοπου τουτου, και εξηλθε Σηων βασιλευς ᾿Εσεβων και ῍Ωγ βασιλευς Βασαν εις συναντησιν ημιν εν πολεμω, και επαταξαμεν αυτους 7 και ελαβομεν την γην αυτων, και εδωκα αυτην εν κληρω τω Ρουβην και τω Γαδδι και τω ημισει φυλης Μανασση.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και φυλαξεσθε ποιειν παντας τους λογους της διαθηκης ταυτης, ινα συνητε παντα, οσα ποιησετε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| ῾Υμεις εστηκατε παντες σημερον εναντιον Κυριου του Θεου υμων, οι αρχιφυλοι υμων και η γερουσια υμων και οι κριται υμων, και οι γραμματοεισαγωγεις υμων, πας ανηρ ᾿Ισραηλ,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| αι γυναικες υμων και τα εκγονα υμων και ο προσηλυτος ο εν μεσω της παρεμβολης υμων, απο ξυλοκοπου υμων και εως υδροφορου υμων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| παρελθειν εν τη διαθηκῃ Κυριου του Θεου υμων και εν ταις αραις αυτου, οσα Κυριος ο Θεος σου διατιθεται προς σε σημερον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| ινα στησῃ σε αυτω εις λαον, και αυτος εσται σου Θεος, ὃν τροπον ειπε σοι, και ὃν τροπον ωμοσε τοις πατρασι σου, ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| και ουχ υμιν μονοις εγω διατιθεμαι την διαθηκην ταυτην και την αραν ταυτην,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| αλλα και τοις ωδε ουσι μεθ᾿ υμων σημερον εναντιον Κυριου του Θεου υμων και τοις μη ουσι μεθ᾿ υμων ωδε σημερον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| οτι υμεις οιδατε πως κατωκησαμεν εν γη Αιγυπτω, ως παρηλθομεν εν μεσω των εθνων, ους παρηλθετε,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| και ιδετε τα βδελυγματα αυτων και τα ειδωλα αυτων, ξυλον και λιθον, αργυριον και χρυσιον, α εστι παρ᾿ αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| μη τις εστιν εν υμιν ανηρ η γυνη η πατρια η φυλη, τινος η διανοια εξεκλινεν απο Κυριου του Θεου υμων πορευεσθαι λατρευειν τοις θεοις των εθνων εκεινων; μη τις εστιν εν υμιν ριζα ανω φυουσα εν χολη και πικριᾳ; 18 και εσται εαν ακουσῃ τα ρηματα της αρας ταυτης και επιφημισηται εν τη καρδιᾳ αυτου λεγων· οσια μοι γενοιτο, οτι ενη αποπλανησει της καρδιας μου πορευσομαι, ινα μη συναπολεσῃ ο αμαρτωλος τον αναμαρτητον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| ου μη θελησει ο Θεος ευιλατευσαι αυτω, αλλ᾿ η τοτε εκκαυθησεται οργη Κυριου και ο ζηλος αυτου εν τω ανθρωπω εκεινω, και κολληθησονται εν αυτω πασαι αι αραι της διαθηκης ταυτης αι γεγραμμεναι εν τω βιβλιω του νομου τουτου, και εξαλειψει Κυριος το ονομα αυτου εκ της υπο τον ουρανον·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| και διαστελει αυτον Κυριος εις κακα εκ παντων υιων ᾿Ισραηλ κατα πασας τας αρας της διαθηκης τας γεγραμμενας εν τω βιβλιω του νομου τουτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| και ερουσιν η γενεα η ετερα, οι υιοι υμων, οἳ αναστησονται μεθ᾿ υμας, και ο αλλοτριος, ὃς ἂν ελθῃ εκ γης μακροθεν, και οψονται τας πληγας της γης εκεινης και τας νοσους αυτης, ας απεστειλε Κυριος επ᾿ αυτην,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| θειον και αλα κατακεκαυμενον, πασα η γη αυτης ου σπαρησεται ουδε ανατελει, ουδε μη αναβη επ᾿ αυτην παν χλωρον, ωσπερ κατεστραφη Σοδομα και Γομορρα, ᾿Αδαμα και Σεβωΐμ, ας κατεστρεψε Κυριος εν θυμω και οργη,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| και ερουσι παντα τα εθνη· διατι εποιησε Κυριος ουτω τη γη ταυτῃ; τις ο θυμος της οργης ο μεγας ουτος; 24 και ερουσιν· οτι κατελιπον την διαθηκην Κυριου του Θεου των πατερων αυτων, α διεθετο τοις πατρασιν αυτων, οτε εξηγαγεν αυτους εκ γης Αιγυπτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| και πορευθεντες ελατρευσαν θεοις ετεροις, ους ουκ ηπισταντο, ουδε διενειμεν αυτοις·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| και ωργισθη θυμω Κυριος επι την γην εκεινην επαγαγειν επ᾿ αυτην κατα πασας τας καταρας τας γεγραμμενας εν τω βιβλιω του νομου τουτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| και εξηρεν αυτους Κυριος απο της γης αυτων εν θυμω και οργη και παροξυσμω μεγαλω σφοδρα, και εξεβαλεν αυτους εις γην ετεραν ωσει νυν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| τα κρυπτα Κυριω τω Θεω ημων, τα δε φανερα ημιν και τοις τεκνοις ημων εις τον αιωνα, ποιειν παντα τα ρηματα του νομου τουτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΚΑΙ εσται ως ἂν ελθωσιν επι σε παντα τα ρηματα ταυτα, η ευλογια και η καταρα, ἣν εδωκα προ προσωπου σου, και δεξῃ εις την καρδιαν σου εν πασι τοις εθνεσιν, ου εαν διασκορπισῃ σε Κυριος εκει,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| και επιστραφησῃ επι Κυριον τον Θεον σου και εισακουσῃ της φωνης αυτου κατα παντα, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον, εξ ολης της καρδιας σου, και εξ ολης της ψυχης σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| και ιασεται Κυριος τας αμαρτιας σου και ελεησει σε και παλιν συναξει σε εκ παντων των εθνων, εις ους διεσκορπισε σε Κυριος εκει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| εαν η η διασπορα σου απ᾿ ακρου του ουρανου εως ακρου του ουρανου, εκειθεν συναξει σε Κυριος ο Θεος σου, και εκειθεν ληψεται σε Κυριος ο Θεος σου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| και εισαξει σε ο Θεος σου εκειθεν εις την γην, ἣν εκληρονομησαν οι πατερες σου, και κληρονομησεις αυτην· και ευ σε ποιησει και πλεοναστον σε ποιησει υπερ τους πατερας σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| και περικαθαριει Κυριος την καρδιαν σου και την καρδιαν του σπερματος σου, αγαπαν Κυριον τον Θεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου, ινα ζης συ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| και δωσει Κυριος ο Θεος σου τας αρας ταυτας επι τους εχθρους σου και επι τους μισουντας σε, οἳ εδιωξαν σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και συ επιστραφησῃ και εισακουσῃ της φωνης Κυριου του Θεου σου και ποιησεις τας εντολας αυτου, οσα εγω εντελλομαι σοι σημερον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| και πολυωρησει σε Κυριος ο Θεος σου εν παντι εργω των χειρων σου, εν τοις εκγονοις της κοιλιας σου και εν τοις εκγονοις των κτηνων σου και εν τοις γενημασι της γης σου· οτι επιστρεψει Κυριος ο Θεος σου ευφρανθηναι επι σοι εις αγαθα, καθοτι ευφρανθη επι τοις πατρασι σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| εαν εισακουσῃς της φωνης Κυριου του Θεου σου, φυλασσεσθαι τας εντολας αυτου και τα δικαιωματα αυτου και τας κρισεις αυτου τας γεγραμμενας εν τω βιβλιω του νομου τουτου, εαν επιστραφης επι Κυριον τον Θεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| ῞Οτι η εντολη αυτη, ἣν εγω εντελλομαι σοι σημερον, ουχ υπερογκος εστιν ουδε μακραν απο σου εστιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| ουκ εν τω ουρανω ανω εστι λεγων· τις αναβησεται ημιν εις τον ουρανον και ληψεται ημιν αυτην, και ακουσαντες αυτην ποιησομεν; 13 ουδε περαν της θαλασσης εστι λεγων· τις διαπερασει ημιν εις το περαν της θαλασσης και ληψεται ημιν αυτην, και ακουστην ημιν ποιησῃ αυτην, και ποιησομεν; 14 εγγυς σου εστι το ρημα σφοδρα εν τω στοματι σου και εν τη καρδιᾳ σου και εν ταις χερσι σου ποιειν αυτο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| ᾿Ιδου δεδωκα προ προσωπου σου σημερον την ζωην και τον θανατον, το αγαθον και το κακον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| εαν εισακουσῃς τας εντολας Κυριου του Θεου σου, ας εγω εντελλομαι σοι σημερον, αγαπαν Κυριον τον Θεον σου, πορευεσθαι εν πασαις ταις οδοις αυτου και φυλασσεσθαι τα δικαιωματα αυτου και τας κρισεις αυτου, και ζησεσθε, και πολλοι εσεσθε, και ευλογησει σε Κυριος ο Θεος σου εν πασῃ τη γη, εις ἣν εισπορευῃ εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| και εαν μεταστη η καρδια σου και μη εισακουσῃς και πλανηθεις προσκυνησῃς θεοις ετεροις και λατρευσῃς αυτοις,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| αναγγελλω σοι σημερον οτι απωλειᾳ απολεισθε και ου μη πολυημεροι γενησθε επι της γης, εις ἣν υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| διαμαρτυρομαι υμιν σημερον τον τε ουρανον και την γην, την ζωην και τον θανατον δεδωκα προ προσωπου υμων, την ευλογιαν και την καταραν· εκλεξαι την ζωην συ, ινα ζησῃς συ και το σπερμα σου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| αγαπαν Κυριον τον Θεον σου, εισακουειν της φωνης αυτου και εχεσθαι αυτου· οτι τουτο η ζωη σου και η μακροτης των ημερων σου, κατοικειν επι της γης, ἧς ωμοσε Κυριος τοις πατρασι σου ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ δουναι αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΚΑΙ συνετελεσε Μωυσης λαλων παντας τους λογους τουτους προς παντας υιους ᾿Ισραηλ,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| και ειπε προς αυτους· εκατον και εικοσιν ετων εγω ειμι σημερον· ου δυνησομαι ετι εισπορευεσθαι και εκπορευεσθαι, Κυριος δε ειπε προς με· ου διαβησῃ τον ᾿Ιορδανην τουτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| Κυριος ο Θεος σου ο προπορευομενος προ προσωπου σου, αυτος εξολοθρευσει τα εθνη ταυτα απο προσωπου σου, και κατακληρονομησεις αυτους· και ᾿Ιησους ο προπορευομενος προ προσωπου σου, καθα ελαλησε Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| και ποιησει Κυριος ο Θεος σου αυτοις καθως εποιησε Σηων και ῎Ωγ, τοις δυσι βασιλευσι των ᾿Αμορραιων, οἳ ησανπεραν του ᾿Ιορδανου, και τη γη αυτων, καθοτι εξωλοθρευσεν αυτους·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| και παρεδωκεν αυτους Κυριος υμιν, και ποιησετε αυτοις, καθοτι ενετειλαμην υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| ανδριζου και ισχυε, μη φοβου μηδε δειλιασης μηδε πτοηθης απο προσωπου αυτων, οτι Κυριος ο Θεος σου ο προπορευομενος μεθ᾿ υμων εν υμιν, ουτε μη σε ανη, ουτε μη σε εγκαταλιπῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| και εκαλεσε Μωυσης ᾿Ιησουν και ειπεν αυτω εναντι παντος ᾿Ισραηλ· ανδριζου και ισχυε, συ γαρ εισελευσῃ προ προσωπου του λαου τουτου εις την γην, ἣν ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν υμων δουναι αυτοις, και συ κατακληρονομησεις αυτην αυτοις·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| και Κυριος ο συμπορευομενος μετα σου ουκ ανησει σε, ουδε μη σε εγκαταλιπῃ· μη φοβου μηδε δειλια.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| Και εγραψε Μωυσης τα ρηματα του νομου τουτου εις βιβλιον και εδωκε τοις ιερευσι τοις υιοις Λευι τοις αιρουσι την κιβωτον της διαθηκης Κυριου, και τοις προσβυτεροις των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| και ενετειλατο Μωυσης αυτοις εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγων· μετα επτα ετη εν καιρω ενιαυτου αφεσεως εν εορτη σκηνοπηγιας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| εν τω συμπορευεσθαι παντα ᾿Ισραηλ οφθηναι ενωπιον Κυριου του Θεου υμων, εν τω τοπω ω ἂν εκλεξηται Κυριος, αναγνωσεσθε τον νομον τουτον εναντιον παντος ᾿Ισραηλ εις τα ωτα αυτων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| εκκλησιασας τον λαον, τους ανδρας και τας γυναικας και τα εκγονα και τον προσηλυτον τον εν ταις πολεσιν υμων, ινα ακουσωσι και ινα μαθωσι φοβεισθαι Κυριον τον Θεον υμων, και ακουσονται ποιειν παντας τους λογους του νομου τουτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| και οι υιοι αυτων, οἳ ουκ οιδασιν, ακουσονται και μαθησονται φοβεισθαι Κυριον τον Θεον σου πασας τας ημερας, οσας αυτοι ζωσιν επι της γης, εις ἣν υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| Και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ιδου εγγικασιν αι ημεραι του θανατου σου· καλεσον ᾿Ιησουν και στητε παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και εντελουμαι αυτω. και επορευθη Μωυσης και ᾿Ιησους εις την σκηνην του μαρτυριου, και εστησαν παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.15| και κατεβη Κυριος εν νεφελῃ και εστη παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου, και εστη ο στυλος της νεφελης παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· ιδου συ κοιμα μετα των πατερων σου, και αναστας ουτος ο λαος εκπορνευσει οπισω θεων αλλοτριων της γης, εις ἣν ουτος εισπορευεται, και καταλειψουσι με και διασκεδασουσι την διαθηκην μου, ἣν διεθεμην αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| και οργισθησομαι θυμω εις αυτους εν τη ημερᾳ εκεινῃ και καταλειψω αυτους και αποστρεψω το προσωπον μου απ᾿ αυτων, και εσται καταβρωμα, και ευρησουσιν αυτον κακα πολλα και θλιψεις, και ερει εν τη ημερᾳ εκεινῃ· διοτι ουκ εστι Κυριος ο Θεος μου εν εμοι, ευροσαν με τα κακα ταυτα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| εγω δε αποστροφη αποστρεψω το προσωπον μου απ᾿ αυτων εν τη ημερᾳ εκεινῃ δια πασας τας κακιας, ας εποιησαν, οτι απεστρεψαν επι θεους αλλοτριους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.19| και νυν γραψατε τα ρηματα της ᾠδης ταυτης και διδαξατε αυτην τους υιους ᾿Ισραηλ και εμβαλειτε αυτην εις το στομα αυτων, ινα γενηται μοι η ᾠδη αυτη κατα προσωπον μαρτυρουσα εν υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.20| εισαξω γαρ αυτους εις την γην την αγαθην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν αυτων δουναι αυτοις, γην ρεουσαν γαλα και μελι, και φαγονται και εμπλησθεντες κορησουσι· και επιστραφησονται επι θεους αλλοτριους και λατρευσουσιν αυτοις και παροξυνουσι με και διασκεδασουσι την διαθηκην μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| και αντικαταστησεται η ᾠδη αυτη κατα προσωπον μαρτυρουσα, ου γαρ μη επιλησθη απο στοματος αυτων και απο στοματος του σπερματος αυτων· εγω γαρ οιδα την πονηριαν αυτων, οσα ποιουσιν ωδε σημερον προ του εισαγαγειν με αυτους εις την γην την αγαθην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.22| και εγραψε Μωυσης την ᾠδην ταυτην εν εκεινῃ τη ημερᾳ και εδιδαξεν αυτην τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.23| και ενετειλατο Μωυσης ᾿Ιησοι και ειπεν· ανδριζου και ισχυε, συ γαρ εισαξεις τους υιους ᾿Ισραηλ εις την γην, ἣν ωμοσεν αυτοις Κυριος, και αυτος εσται μετα σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.24| ῾Ηνικα δε συνετελεσε Μωυσης γραφων παντας τους λογους του νομου τουτου εις βιβλιον εως εις τελος,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.25| και ενετειλατο τοις Λευιταις τοις αιρουσι την κιβωτον της διαθηκης Κυριου λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.26| λαβοντες το βιβλιον του νομου τουτου θησετε αυτο εκ πλαγιων της κιβωτου της διαθηκης Κυριου του Θεου υμων, και εσται εκει εν σοι εις μαρτυριον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.27| οτι εγω επισταμαι τον ερεθισμον σου και τον τραχηλον σου τον σκληρον· ετι γαρ εμου ζωντος μεθ᾿ υμων σημερον, παραπικραινοντες ητε τα προς τον Θεον, πως ουχι και εσχατον του θανατου μου; 28 εκκλησιασατε προς με τους φυλαρχους υμων και τους πρεσβυτερους υμων και τους κριτας υμων και τους γραμματοεισαγωγεις υμων, ινα λαλησω εις τα ωτα αυτων παντας τους λογους τουτους, και διαμαρτυρωμαι αυτοις τον τε ουρανον και την γην·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.29| οιδα γαρ οτι εσχατον της τελευτης μου ανομιᾳ ανομησετε και εκκλινειτε εκ της οδου, ἧς ενετειλαμην υμιν, και συναντησεται υμιν τα κακα εσχατον των ημερων, οτι ποιησετε τα πονηρα εναντιον Κυριου παροργισαι αυτον εν τοις εργοις των χειρων υμων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.30| και ελαλησε Μωυσης εις τα ωτα πασης εκκλησιας τα ρηματα της ᾠδης ταυτης εως εις τελος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΠΡΟΣΕΧΕ ουρανε, και λαλησω, και ακουετω η γη ρηματα εκ στοματος μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| προσδοκασθω ως υετος το αποφθεγμα μου, και καταβητω ως δροσος τα ρηματα μου, ωσει ομβρος επ᾿ αγνωστιν και ωσει νιφετος επι χορτον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| οτι το ονομα Κυριου εκαλεσα· δοτε μεγαλωσυνην τω Θεω ημων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| Θεος, αληθινα τα εργα αυτου, και πασαι αι οδοι αυτου κρισεις· Θεος πιστος, και ουκ εστιν αδικια, δικαιος και οσιος Κυριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| ημαρτοσαν ουκ αυτω τεκνα μωμητα, γενεα σκολια και διεστραμμενη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| ταυτα Κυριω ανταποδιδοτε; ουτω λαος μωρος και ουχι σοφος; ουκ αυτος ουτος σου πατηρ εκτησατο σε και εποιησε σε και επλασε σε; 7 μνησθητε ημερας αιωνος, συνετε ετη γενεας γενεων· επερωτησον τον πατερα σου, και αναγγελει σοι, τους πρεσβυτερους σου, και ερουσι σοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| οτε διεμεριζεν ο ῞Υψιστος εθνη, ως διεσπειρεν υιους ᾿Αδαμ, εστησεν ορια εθνων κατα αριθμον αγγελων Θεου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| και εγενηθη μερις Κυριου λαος αυτου ᾿Ιακωβ, σχοινισμα κληρονομιας αυτου ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| αυταρκησεν αυτον εν γη ερημω, εν διψει καυματος εν γη ανυδρω· εκυκλωσεν αυτον και επαιδευσεν αυτον και διεφυλαξεν αυτον ως κορην οφθαλμου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| ως αετος σκεπασαι νοσσιαν αυτου και επι τοις νεοσσοις αυτου επεποθησε, διεις τας πτερυγας αυτου εδεξατο αυτους και ανελαβεν αυτους επι τω μεταφρενων αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.12| Κυριος μονος ηγεν αυτους και ουκ ην μετ᾿ αυτων θεος αλλοτριος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| ανεβιβασεν αυτους επι την ισχυν της γης, εψωμισεν αυτους γενηματα αγρων· εθηλασαν μελι εκ πετρας και ελαιον εκ στερεας πετρας,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| βουτυρον βοων και γαλα προβατων μετα στεατος αρνων και κριων, υιων ταυρων και τραγων, μετα στεατος νεφρων πυρου, και αιμα σταφυλης επιον οινον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| και εφαγεν ᾿Ιακωβ και ενεπλησθη, και απελακτισεν ο ηγαπημενος, ελιπανθη, επαχυνθη, επλατυνθη· και εγκατελιπε τον Θεον τον ποιησαντα αυτον και απεστη απο Θεου σωτηρος αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| παρωξυναν με επ᾿ αλλοτριοις, εν βδελυγμασιν αυτων παρεπικραναν με·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| εθυσαν δαιμονιοις και ου Θεω, θεοις, οις ουκ ᾔδεισαν· καινοι και προσφατοι ηκασιν, ους ουκ ᾔδεισαν οι πατερες αυτων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| Θεον τον γεννησαντα σε εγκατελιπες και επελαθου Θεου του τρεφοντος σε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| και ειδε Κυριος και εζηλωσε και παρωξυνθη δι᾿ οργην υιων αυτου και θυγατερων 20 και ειπεν· αποστρεψω το προσωπον μου απ᾿ αυτων και δειξω τι εσται αυτοις επ᾿ εσχατων ημερων· οτι γενεα εξεστραμμενη εστιν, υιοι, οις ουκ εστι πιστις εν αυτοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| αυτοι παρεζηλωσαν με επ᾿ ου Θεω, παρωξυναν με εν τοις ειδωλοις αυτων· καγω παραζηλωσω αυτους επ᾿ ουκ εθνει, επι εθνει ασυνετω παροργιω αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| οτι πυρ εκκεκαυται εκ του θυμου μου, καυθησεται εως ᾅδου κατω, καταφαγεται γην και τα γενηματα αυτης, φλεξει θεμελια ορεων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| συναξω εις αυτους κακα και τα βελη μου συντελεσω εις αυτους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| τηκομενοι λιμω και βρωσει ορνεων και οπισθοτονος ανιατος· οδοντας θηριων επαποστελω εις αυτους μετα θυμου συροντων επι γην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.25| εξωθεν ατεκνωσει αυτους μαχαιρα και εκ των ταμιειων φοβος· νεανισκος συν παρθενω, θηλαζων μετα καθεστηκοτος πρεσβυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.26| ειπα· διασπερω αυτους, παυσω δε εξ ανθρωπων το μνημοσυνον αυτων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.27| ει μη δι᾿ οργην εχθρων, ινα μη μακροχρονισωσιν, ινα μη συνεπιθωνται οι υπεναντιοι, μη ειπωσιν· η χειρ ημων η υψηλη και ουχι Κυριος εποιησε ταυτα παντα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.28| οτι εθνος απολωλεκος βουλην εστι, και ουκ εστιν εν αυτοις επιστημη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.29| ουκ εφρονησαν συνιεναι ταυτα· καταδεξασθωσαν εις τον επιοντα χρονον.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.30| πως διωξεται εις χιλιους και δυο μετακινησουσι μυριαδας, ει μη ο Θεος απεδοτο αυτους και Κυριος παρεδωκεν αυτους; 31 οτι ουκ εισιν ως ο Θεος ημων οι θεοι αυτων· οι δε εχθροι ημων ανοητοι.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.32| εκ γαρ αμπελου Σοδομων η αμπελος αυτων, και η κληματις αυτων εκ Γομορρας· η σταφυλη αυτων σταφυλη χολης, βοτρυς πικριας αυτοις·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.33| θυμος δρακοντων ο οινος αυτων και θυμος ασπιδων ανιατος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.34| ουκ ιδου ταυτα συνηκται παρ᾿ εμοι και εσφραγισται εν τοις θησαυροις μου; 35 εν ημερᾳ εκδικησεως ανταποδωσω, εν καιρω, οταν σφαλη ο πους αυτων, οτι εγγυς ημερα απωλειας αυτοις, και παρεστιν ετοιμα υμιν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.36| οτι κρινει Κυριος τον λαον αυτου και επι τοις δουλοις αυτου παρακληθησεται· ειδε γαρ παραλελυμενους αυτους και εκλελοιποτας εν επαγωγη και παρειμενους.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.37| και ειπε Κυριος· που εισιν οι θεοι αυτων, εφ᾿ οις επεποιθεισαν επ᾿ αυτοις; 38 ων το στεαρ των θυσιων αυτων ησθιετε και επινετε τον οινον των σπονδων αυτων; αναστητωσαν και βοηθησατωσαν υμιν και γενηθητωσαν υμιν σκεπασται.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.39| ιδετε ιδετε οτι εγω ειμι, και ουκ εστι Θεος πλην εμου· εγω αποκτενω και ζην ποιησω, παταξω καγω ιασομαι, και ουκ εστιν ὃς εξελειται εκ των χειρων μου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.40| οτι αρω εις τον ουρανον την χειρα μου και ομουμαι τη δεξια μου και ερω· ζω εγω εις τον αιωνα,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.41| οτι παροξυνω ως αστραπην την μαχαιραν μου, και ανθεξεται κριματος η χειρ μου, και αποδωσω δικην τοις εχθροις και τοις μισουσι με ανταποδωσω·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.42| μεθυσω τα βελη μου αφ᾿ αιματος, και η μαχαιρα μου φαγεται κρεα, αφ᾿ αιματος τραυματιων και αιχμαλωσιας, απο κεφαλης αρχοντων εχθρων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.43| ευφρανθητε, ουρανοι, αμα αυτω, και προσκυνησατωσαν αυτω παντες αγγελοι Θεου· ευφρανθητε, εθνη μετα του λαου αυτου, και ενισχυσατωσαν αυτω παντες υιοι Θεου· οτι το αιμα των υιων αυτου εκδικαται, και εκδικησει και ανταποδωσει δικην τοις εχθροις και τοις μισουσιν ανταποδωσει, και εκκαθαριει Κυριος την γην του λαου αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.44| Και εγραψε Μωυσης την ᾠδην ταυτην εν τη ημερᾳ εκεινῃ και εδιδαξεν αυτην τους υιους ᾿Ισραηλ. και εισηλθε Μωυσης και ελαλησε παντας τους λογους του νομου τουτου εις τα ωτα του λαου, αυτος και ᾿Ιησους ο του Ναυη.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.45| και συνετελεσε Μωυσης λαλων παντι ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.46| και ειπε προς αυτους· προσεχετε τη καρδιᾳ επι παντας τους λογους τουτους, ους εγω διαμαρτυρομαι υμιν σημερον, α εντελεισθε τοις υιοις υμων φυλασσειν και ποιειν παντας τους λογους του νομου τουτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.47| οτι ουχι λογος κενος ουτος υμιν, οτι αυτη η ζωη υμων, και ενεκεν του λογου τουτου μακροημερευσετε επι της γης, εις ἣν υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην εκει κληρονομησαι αυτην.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.48| Και ελαλησε Κυριος προς Μωυσην εν τη ημερᾳ ταυτῃ λεγων·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.49| αναβηθι εις το ορος το ᾿Αβαριμ τουτο, ορος Ναβαυ, ο εστιν εν γη Μωαβ κατα προσωπον ῾Ιεριχω, και ιδε την γην Χανααν, ἣν εγω διδωμι τοις υιοις ᾿Ισραηλ, εις κατασχεσιν,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.50| και τελευτα εν τω ορει, εις ὃ αναβαινεις εκει, και προστεθητι προς τον λαον σου, ὃν τροπον απεθανεν ᾿Ααρων ο αδελφος σου εν ῍Ωρ τω ορει, και προσετεθη προς τον λαον αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.51| οτι ηπειθησατε τω ρηματι μου εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ επι του υδατος αντιλογιας Καδης εν τη ερημω Σιν, διοτι ουχ ηγιασατε με εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.52| οτι απεναντι οψῃ την γην και εκει ουκ εισελευσῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΚΑΙ αυτη η ευλογια ἣν ηυλογησε Μωυσης ανθρωπος του Θεου τους υιους ᾿Ισραηλ προ της τελευτης αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| και ειπε· Κυριος εκ Σινα ηκει και επεφανεν εκ Σηειρ ημιν και κατεσπευσεν εξ ορους Φαραν συν μυριασι Καδης, εκ δεξιων αυτου αγγελοι μετ᾿ αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| και εφεισατο του λαου αυτου, και παντες οι ηγιασμενοι υπο τας χειρας σου· και ουτοι υπο σε εισι, και εδεξατο απο των λογων αυτου 4 νομον, ὃν ενετειλατο ημιν Μωυσης, κληρονομιαν συναγωγαις ᾿Ιακωβ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| και εσται εν τω ηγαπημενω αρχων, συναχθεντων αρχοντων λαων αμα φυλαις ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| ζητω Ρουβην και μη αποθανετω και εστω πολυς εν αριθμω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| και αυτη ᾿Ιουδα. εισακουσον, Κυριε, φωνης ᾿Ιουδα, και εις τον λαον αυτου εισελθοισαν· αι χειρες αυτου διακρινουσιν αυτω, και βοηθος εκ των εχθρων αυτου εσῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| και τω Λευι ειπε· δοτε Λευι δηλους αυτου και αληθειαν αυτου, τω ανδρι τω οσιω, ὃν επειρασαν αυτον εν πειρᾳ, ελοιδορησαν αυτον επι υδατος αντιλογιας·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| ο λεγων τω πατρι και τη μητρι· ουχ εωρακα σε, και τους αδελφους αυτου ουκ επεγνω και τους υιους αυτου απεγνω· εφυλαξε τα λογια σου και την διαθηκην σου διετηρησε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| δηλωσουσι τα δικαιωματα σου τω ᾿Ιακωβ και τον νομον σου τω ᾿Ισραηλ· επιθησουσι θυμιαμα εν οργη σου δια παντος επι το θυσιαστηριον σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| ευλογησον, Κυριε, την ισχυν αυτου και τα εργα των χειρων αυτου δεξαι· καταξον οσφυν εχθρων επανεστηκοτων αυτω, και οι μισουντες αυτον μη αναστητωσαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| και τω Βενιαμιν ειπεν· ηγαπημενος υπο Κυριου κατασκηνωσει πεποιθως, και ο Θεος σκιαζει επ᾿ αυτω πασας τας ημερας, και ανα μεσον των ωμων αυτου κατεπαυσε.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| και τω ᾿Ιωσηφ ειπεν· απ᾿ ευλογιας Κυριου η γη αυτου, απο ωρων ουρανου και δροσου και απο αβυσσων πηγων κατωθεν 14 και καθ᾿ ωραν γενηματων ηλιου τροπων και απο συνοδων μηνων,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.15| απο κορυφης ορεων αρχης και απο κορυφης βουνων αεναων 16 και καθ᾿ ωραν γης πληρωσεως. και τα δεκτα τω οφθεντι εν τη βατω ελθοισαν επι κεφαλην ᾿Ιωσηφ, και επι κορυφης δοξασθεις επ᾿ αδελφοις.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| πρωτοτοκος ταυρου το καλλος αυτου, κερατα μονοκερωτος τα κερατα αυτου· εν αυτοις εθνη κερατιει αμα εως απ᾿ ακρου γης. αυται μυριαδες ᾿Εφραΐμ, και αυται χιλιαδες Μανασση.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| και τω Ζαβουλων ειπεν· ευφρανθητι, Ζαβουλων, εν εξοδιᾳ σου και ᾿Ισσαχαρ εν τοις σκηνωμασιν αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| εθνη εξολοθρευσουσι, και επικαλεσεσθε εκει και θυσετε εκει θυσιαν δικαιοσυνης, οτι πλουτος θαλασσης θηλασει σε και εμπορια παραλιον κατοικουντων.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| και τω Γαδ ειπεν· ευλογημενος εμπλατυνων Γαδ· ως λεων ενεπαυσατο, συντριψας βραχιονα και αρχοντα.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| και ειδεν απαρχην αυτου, οτι εκει εμερισθη γη αρχοντων συνηγμενων αμα αρχηγοις λαων· δικαιοσυνην Κυριος εποιησε και κρισιν αυτου μετα ᾿Ισραηλ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| και τω Δαν ειπε· Δαν σκυμνος λεοντος και εκπηδησεται εκ του Βασαν.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| και τω Νεφθαλι ειπε· Νεφθαλι πλησμονη δεκτων και εμπλησθητω ευλογιας παρα Κυριου· θαλασσαν και λιβα κληρονομησει.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| και τω ᾿Ασηρ ειπεν· ευλογημενος απο τεκνων ᾿Ασηρ και εσται δεκτος τοις αδελφοις αυτου. βαψει εν ελαιω τον ποδα αυτου·<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.25| σιδηρος και χαλκος το υποδημα αυτου εσται, ως αι ημεραι σου η ισχυς σου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.26| ουκ εστιν ωσπερ ο Θεος του ηγαπημενου· ο επιβαινων επι τον ουρανον βοηθος σου και ο μεγαλοπρεπης του στερεωματος.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.27| και σκεπασει σε Θεου αρχη και υπο ισχυ βραχιονων αεναων και εκβαλει απο προσωπου σου εχθρον λεγων· απολοιο.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.28| και κατασκηνωσει ᾿Ισραηλ πεποιθως μονος επι γης ᾿Ιακωβ, επι σιτω και οινω, και ο ουρανος αυτω συνεφφης δροσω.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.29| μακαριος συ, ᾿Ισραηλ· τις ομοιος σοι λαος σωζομενος υπο Κυριου; υπερασπιει ο βοηθος σου, και η μαχαιρα καυχημα σου· και ψευσονται σε οι εχθροι σου, και συ επι τον τραχηλον αυτων επιβησῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΚΑΙ ανεβη Μωυσης απο ᾿Αραβωθ Μωαβ επι το ορος Ναβαυ, επι κορυφην Φασγα, η εστιν επι προσωπου ᾿Ιεριχω. και εδειξεν αυτω Κυριος πασαν την γην Γαλααδ εως Δαν 2 και πασαν την γην Νεφθαλι και πασαν την γην ᾿Εφραΐμ και Μανασση και πασαν την γην ᾿Ιουδα εως της θαλασσης της εσχατης 3 και την ερημον και τα περιχωρα ῾Ιεριχω, πολιν φοινικων εως Σηγωρ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| και ειπε Κυριος προς Μωυσην· αυτη η γη, ἣν ωμοσα τω ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ λεγων· τω σπερματι υμων δωσω αυτην· και εδειξα τοις οφθαλμοις σου, και εκει ουκ εισελευσῃ.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| και ετελευτησε Μωυσης ο οικετης Κυριου εν γη Μωαβ δια ρηματος Κυριου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| και εθαψαν αυτον εν Γαι εγγυς οικου Φογωρ· και ουκ ειδεν ουδεις την ταφην αυτου εως της ημερας ταυτης.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| Μωυσης δε ην εκατον και εικοσιν ετων εν τω τελευταν αυτον· ουκ ημαυρωθησαν οι οφθαλμοι αυτου, ουδε εφθαρησαν τα χελωνια αυτου.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| και εκλαυσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ Μωυσην εν ᾿Αραβωθ Μωαβ επι του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω τριακοντα ημερας· και συνετελεσθησαν αι ημεραι πενθους κλαυθμου Μωυση.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| και ᾿Ιησους υιος Ναυη ενεπλησθη πνευματος συνεσεως, επεθηκε γαρ Μωυσης τας χειρας αυτου επ᾿ αυτον· και εισηκουσαν αυτου οι υιοι ᾿Ισραηλ και εποιησαν καθοτι ενετειλατο Κυριος τω Μωυση.<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| και ουκ ανεστη ετι προφητης εν ᾿Ισραηλ ως Μωυσης, ὃν εγνω Κυριος αυτον προσωπον κατα προσωπον,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| εν πασι τοις σημειοις και τερασιν, ὃν απεστειλεν αυτον Κυριος ποιησαι αυτα εν γη Αιγυπτω Φαραω και τοις θεραπουσιν αυτου και πασῃ τη γη αυτου,<br>Δευτερονομιον-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| τα θαυμασια τα μεγαλα και την χειρα την κραταιαν, α εποιησε Μωυσης εναντι παντος ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο μετα την τελευτην Μωυση, ειπε Κυριος τω ᾿Ιησοι υιω Ναυη τω υπουργω Μωυση λεγων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Μωυσης ο θεραπων μου τετελευτηκε· νυν ουν αναστας διαβηθι τον ᾿Ιορδανην, συ και πας ο λαος ουτος εις την γην, ἣν εγω διδωμι αυτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| πας ο τοπος, εφ’ ὃν ἂν επιβητε τω ιχνει των ποδων υμων, υμιν δωσω αυτον, ὃν τροπον ειρηκα τω Μωυση,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| την ερημον και τον ᾿Αντιλιβανον εως του ποταμου του μεγαλου ποταμου Ευφρατου, και εως της θαλασσης της εσχατης αφ’ ηλιου δυσμων εσται τα ορια υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| ουκ αντιστησεται ανθρωπος κατενωπιον υμων πασας τας ημερας της ζωης σου, και ωσπερ ημην μετα Μωυση, ουτως εσομαι και μετα σου και ουκ εγκαταλειψω σε, ουδ’ υπεροψομαι σε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| ισχυε και ανδριζου, συ γαρ αποδιελεις τω λαω τουτω την γην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν υμων δουναι αυτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ισχυε ουν και ανδριζου, φυλασσεσθαι και ποιειν καθοτι ενετειλατο σοι Μωυσης ο παις μου, και ουκ εκκλινεις απ’ αυτων εις δεξια ουδε εις αριστερα, ινα συνης εν πασιν οις εαν πρασσῃς.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ουκ αποστησεται η βιβλος του νομου τουτου εκ του στοματος σου, και μελετησεις εν αυτω ημερας και νυκτος, ινα ειδης ποιειν παντα τα γεγραμμενα· τοτε ευοδωθησῃ, και ευοδωσεις τας οδους σου και τοτε συνησεις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| ιδου εντεταλμαι σοι· ισχυε και ανδριζου, μη δειλιασῃς, μηδε φοβηθης, οτι μετα σου Κυριος ο Θεος σου εις παντα, ου εαν πορευῃ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| Και ενετειλατο ᾿Ιησους τοις γραμματευσι του λαου λεγων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εισελθατε κατα μεσον της παρεμβολης του λαου και εντειλασθε τω λαω λεγοντες· ετοιμαζεσθε επισιτισμον, οτι ετι τρεις ημεραι και υμεις διαβαινετε τον ᾿Ιορδανην τουτον εισελθοντες κατασχειν την γην, ἣν Κυριος ο Θεος των πατερων υμων διδωσιν υμιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και τω Ρουβην και τω Γαδ και τω ημισει φυλης Μανασση ειπεν ᾿Ιησους·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| μνησθητε το ρημα, ὃ ενετειλατο υμιν Μωυσης ο παις Κυριου λεγων· Κυριος ο Θεος υμων κατεπαυσεν υμας και εδωκεν υμιν την γην ταυτην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| αι γυναικες υμων και τα παιδια υμων και τα κτηνη υμων κατοικειτωσαν εν τη γη, ᾗ εδωκεν υμιν, υμεις δε διαβησεσθε ευζωνοι προτεροι των αδελφων υμων, πας ο ισχυων, και συμμαχησετε αυτοις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| εως ἂν καταπαυσῃ Κυριος ο Θεος ημων τους αδελφους υμων, ωσπερ και υμας, και κληρονομησωσι και ουτοι την γην, ἣν Κυριος ο Θεος ημων διδωσιν αυτοις. και απελευσεσθε εκαστος εις την κληρονομιαν αυτου, ἣν εδωκεν υμιν Μωυσης εις το περαν του ᾿Ιορδανου επ’ ανατολων ηλιου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και αποκριθεντες τω ᾿Ιησου ειπαν· παντα οσα εαν εντειλῃ ημιν, ποιησομεν και εις παντα τοπον, ου εαν αποστειλῃς ημας, πορευσομεθα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| κατα παντα, οσα ηκουσαμεν Μωυση, ακουσομεθα σου, πλην εστω Κυριος ο Θεος ημων μετα σου, ὃν τροπον ην μετα Μωυση.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| ο δε ανθρωπος, ὃς ἂν απειθησῃ σοι, και οστις μη ακουσῃ των ρηματων σου καθοτι εαν εντειλῃ αυτω, αποθανετω. αλλα ισχυε και ανδριζου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ απεστειλεν ᾿Ιησους υιος Ναυη εκ Σαττιν δυο νεανισκους κατασκοπευσαι λεγων· αναβητε και ιδετε την γην και την ῾Ιεριχω. και πορευθεντες οι δυο νεανισκοι εισηλθοσαν εις ῾Ιεριχω και εισηλθοσαν εις οικιαν γυναικος πορνης, ᾗ ονομα Ρααβ, και κατελυσαν εκει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και απηγγελη τω βασιλει ῾Ιεριχω λεγοντες· εισπεπορευνται ωδε ανδρες των υιων ᾿Ισραηλ κατασκοπευσαι την γην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και απεστειλεν ο βασιλευς ῾Ιεριχω και ειπε προς Ρααβ λεγων· εξαγαγε τους ανδρας τους εισπεπορευμενους εις την οικιαν σου την νυκτα, κατασκοπευσαι γαρ την γην ηκασι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και λαβουσα η γυνη τους δυο ανδρας εκρυψεν αυτους και ειπεν αυτοις λεγουσα· εισεληλυθασι προς με οι ανδρες·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ως δε η πυλη εκλειετο εν τω σκοτει, και οι ανδρες εξηλθον, ουκ επισταμαι που πεπορευνται· καταδιωξατε οπισω αυτων, ει καταληψεσθε αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| αυτη δε ανεβιβασεν αυτους επι το δωμα και εκρυψεν αυτους εν τη λινοκαλαμῃ τη εστοιβασμενῃ αυτη επι του δωματος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και οι ανδρες κατεδιωξαν οπισω αυτων οδον την επι του ᾿Ιορδανου επι τας διαβασεις, και η πυλη εκλεισθη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και εγενετο ως εξηλθοσαν οι διωκοντες οπισω αυτων και αυτοι δε πριν η κοιμηθηναι αυτους, αυτη δε ανεβη προς αυτους επι το δωμα 9 και ειπε προς αυτους· επισταμαι οτι εδωκεν υμιν Κυριος την γην, επιπεπτωκε γαρ ο φοβος υμων εφ’ ημας·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ακηκοαμεν γαρ οτι κατεξηρανε Κυριος ο Θεος την ερυθραν θαλασσαν απο προσωπου υμων, οτε εξεπορευεσθε εκ γης Αιγυπτου, και οσα εποιησε τοις δυσι βασιλευσι των ᾿Αμορραιων, οἳ ησαν περαν του ᾿Ιορδανου, τω Σηων και ῎Ωγ, ους εξωλοθρευσατε αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και ακουσαντες ημεις εξεστημεν τη καρδιᾳ ημων, και ουκ εστη ετι πνευμα εν ουδενι ημων απο προσωπου υμων, οτι Κυριος ο Θεος υμων Θεος εν ουρανω ανω και επι της γης κατω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και νυν ομοσατε μοι Κυριον τον Θεον, οτι ποιω υμιν ελεος και ποιησατε και υμεις ελεος εν τω οικω του πατρος μου 13 και ζωγρησατε τον οικον του πατρος μου, την μητερα μου και τους αδελφους μου και παντα τον οικον μου και παντα, οσα εστιν αυτοις, και εξελεισθε την ψυχην μου εκ θανατου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και ειπαν αυτη οι ανδρες· η ψυχη ημων ανθ’ υμων εις θανατον. και αυτη ειπεν· ως ἂν παραδω Κυριος υμιν την πολιν, ποιησετε εις εμε ελεος και αληθειαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και κατεχαλασεν αυτους δια της θυριδος 16 και ειπεν αυτοις· εις την ορεινην απελθετε, μη συναντησωσιν υμιν οι καταδιωκοντες, και κρυβησεσθε εκει τρεις ημερας, εως ἂν αποστρεψωσιν οι καταδιωκοντες οπισω υμων, και μετα ταυτα απελευσεσθε εις την οδον υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ειπαν προς αυτην οι ανδρες· αθωοι εσμεν τω ορκω σου τουτω·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| ιδου ημεις εισπορευομεθα εις μερος της πολεως, και θησεις το σημειον, το σπαρτιον το κοκκινον τουτο εκδησεις εις την θυριδα, δι’ ἧς κατεβιβασας ημας δι’ αυτης, τον δε πατερα σου και την μητερα σου και τους αδελφους σου και παντα τον οικον του πατρος σου συναξεις προς σεαυτην εις την οικιαν σου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και εσται πας, ὃς ἂν εξελθῃ την θυραν της οικιας σου εξω, ενοχος εαυτω εσται, ημεις δε αθωοι τω ορκω σου τουτω. και οσοι εαν γενωνται μετα σου εν τη οικιᾳ σου, ημεις ενοχοι εσομεθα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| εαν δε τις ημας αδικησῃ η και αποκαλυψῃ τους λογους ημων τουτους, εσομεθα αθωοι τω ορκω σου τουτω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και ειπεν αυτοις· κατα το ρημα υμων εστω· και εξαπεστειλεν αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και επορευθησαν και ηλθοσαν εις την ορεινην και κατεμειναν εκει τρεις ημερας· και εξεζητησαν οι καταδιωκοντες πασας τας οδους και ουχ ευροσαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και υπεστρεψαν οι δυο νεανισκοι και κατεβησαν εκ του ορους και διεβησαν προς ᾿Ιησουν υιον Ναυη και διηγησαντο αυτω παντα τα συμβεβηκοτα αυτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και ειπαν προς ᾿Ιησουν οτι παραδεδωκε Κυριος πασαν την γην εν χειρι ημων, και κατεπτηχε πας ο κατοικων την γην εκεινην αφ’ ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ωρθρισεν ᾿Ιησους το πρωΐ, και απηραν εκ Σαττιν και ηλθοσαν εως του ᾿Ιορδανου και κατελυσαν εκει προ του διαβηναι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και εγενετο μετα τρεις ημερας διηλθον οι γραμματεις δια της παρεμβολης 3 και ενετειλαντο τω λαω λεγοντες· οταν ιδητε την κιβωτον της διαθηκης Κυριου του Θεου ημων και τους ιερεις ημων και τους Λευιτας αιροντας αυτην, απαρειτε απο τον τοπον υμων και πορευσεσθε οπισω αυτης·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| αλλα μακραν εστω ανα μεσον υμων και εκεινης, οσον δισχιλιους πηχεις στησεσθε· μη προσεγγισητε αυτη, ινα επιστησθε την οδον, ἣν πορευσεσθε αυτην· ου γαρ πεπορευσθε την οδον απ’ εχθες και τριτης ημερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ειπεν ᾿Ιησους τω λαω· αγνισασθε εις αυριον, οτι αυριον ποιησει Κυριος εν υμιν θαυμαστα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ειπεν ᾿Ιησους τοις ιερευσιν· αρατε την κιβωτον της διαθηκης Κυριου και προπορευεσθε του λαου. και ηραν οι ιερεις την κιβωτον της διαθηκης Κυριου και επορευοντο εμπροσθεν του λαου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· εν τη ημερᾳ ταυτῃ αρχομαι υψωσαι σε κατενωπιον παντων υιων ᾿Ισραηλ, ινα γνωσιν οτι καθοτι ημην μετα Μωυση, ουτως εσομαι και μετα σου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και νυν εντειλαι τοις ιερευσι τοις αιρουσι την κιβωτον της διαθηκης λεγων· ως ἂν εισελθητε επι μερους του υδατος του ᾿Ιορδανου, και εν τω ᾿Ιορδανῃ στησεσθε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και ειπεν ᾿Ιησους τοις υιοις ᾿Ισραηλ· προσαγαγετε ωδε και ακουσατε το ρημα Κυριου του Θεου ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| εν τουτω γνωσεσθε οτι Θεος ζων εν υμιν και ολοθρευων ολοθρευσει απο προσωπου ημων τον Χαναναιον και τον Χετταιον και τον Φερεζαιον και τον Ευαιον και τον ᾿Αμορραιον και τον Γεργεσαιον και τον ᾿Ιεβουσαιον·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| ιδου η κιβωτος διαθηκης Κυριου πασης της γης διαβαινει τον ᾿Ιορδανην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| προχειρισασθε υμιν δωδεκα ανδρας απο των υιων ᾿Ισραηλ, ενα αφ’ εκαστης φυλης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και εσται ως ἂν καταπαυσωσιν οι ποδες των ιερεων των αιροντων την κιβωτον της διαθηκης Κυριου πασης της γης εν τω υδατι του ᾿Ιορδανου, το υδωρ του ᾿Ιορδανου εκλειψει, το δε υδωρ το καταβαινον στησεται.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και απηρεν ο λαος εκ των σκηνωματων αυτων διαβηναι τον ᾿Ιορδανην, οι δε ιερεις ᾔροσαν την κιβωτον της διαθηκης Κυριου προτεροι του λαου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| ως δε εισεπορευοντο οι ιερεις οι αιροντες την κιβωτον της διαθηκης επι τον ᾿Ιορδανην και οι ποδες των ιερεων των αιροντων την κιβωτον της διαθηκης Κυριου εβαφησαν εις μερος του υδατος του ᾿Ιορδανου· ο δε ᾿Ιορδανης επληρουτο καθ’ ολην την κρηπιδα αυτου ωσει ημεραι θερισμου πυρων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και εστη τα υδατα τα καταβαινοντα ανωθεν, εστη πηγμα ἓν αφεστηκος μακραν σφοδρα σφοδρως εως μερους Καριαθιαριμ, το δε καταβαινον κατεβη εις την θαλασσαν ῎Αραβα, θαλασσαν αλος, εως εις το τελος εξελιπε· και ο λαος ειστηκει απεναντι ῾Ιεριχω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και εστησαν οι ιερεις οι αιροντες την κιβωτον της διαθηκης Κυριου επι ξηρας εν μεσω του ᾿Ιορδανου· και παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ διεβαινον δια ξηρας, εως συνετελεσε πας ο λαος διαβαινων τον ᾿Ιορδανην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ επει συνετελεσε πας ο λαος διαβαινων τον ᾿Ιορδανην, και ειπε Κυριος τω ᾿Ιησοι λεγων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| παραλαβων ανδρας απο του λαου, ενα αφ’ εκαστης φυλης,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| συνταξον αυτοις λεγων· ανελεσθε εκ μεσου ᾿Ιορδανου ετοιμους δωδεκα λιθους και τουτους διακομισαντες αμα υμιν αυτοις, θετε αυτους εν τη στρατοπεδειᾳ υμων, ου εαν παρεμβαλητε εκει την νυκτα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ανακαλεσαμενος ᾿Ιησους δωδεκα ανδρας των ενδοξων απο των υιων ᾿Ισραηλ, ενα αφ’ εκαστης φυλης,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ειπεν αυτοις· προσαγαγετε εμπροσθεν μου προ προσωπου Κυριου εις μεσον του ᾿Ιορδανου, και ανελομενος εκειθεν εκαστος λιθον αρατω επι των ωμων αυτου κατα τον αριθμον των δωδεκα φυλων του ᾿Ισραηλ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| ινα υπαρχωσιν υμιν ουτοι εις σημειον κειμενον διαπαντος, ινα οταν ερωτα σε ο υιος σου αυριον λεγων, τι εισιν οι λιθοι ουτοι ημιν; 7 και συ δηλωσεις τω υιω σου λεγων· οτι εξελιπεν ο ᾿Ιορδανης ποταμος απο προσωπου κιβωτου διαθηκης Κυριου πασης της γης, ως διεβαινεν αυτον· και εσονται οι λιθοι ουτοι υμιν μνημοσυνον τοις υιοις ᾿Ισραηλ εως του αιωνος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εποιησαν ουτως οι υιοι ᾿Ισραηλ, καθοτι ενετειλατο Κυριος τω ᾿Ιησοι, και αναλαβοντες δωδεκα λιθους εκ μεσου του ᾿Ιορδανου, καθαπερ συνεταξε Κυριος τω ᾿Ιησοι εν τη συντελειᾳ της διαβασεως των υιων ᾿Ισραηλ, και διεκομισαν αμα εαυτοις εις την παρεμβολην και απεθηκαν εκει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| εστησε δε ᾿Ιησους και αλλους δωδεκα λιθους εν αυτω τω ᾿Ιορδανῃ εν τω γενομενω τοπω υπο τους ποδας των ιερεων των αιροντων την κιβωτον της διαθηκης Κυριου, και εισιν εκει εως της σημερον ημερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ειστηκεισαν δε οι ιερεις οι αιροντες την κιβωτον της διαθηκης εν τω ᾿Ιορδανῃ, εως ου συνετελεσεν ᾿Ιησους παντα, α ενετειλατο Κυριος αναγγειλαι τω λαω, και εσπευσεν ο λαος και διεβησαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και εγενετο ως συνετελεσε πας ο λαος διαβηναι, και διεβη η κιβωτος της διαθηκης Κυριου, και οι λιθοι εμπροσθεν αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και διεβησαν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ και οι ημισεις φυλης Μανασση διεσκευασμενοι εμπροσθεν των υιων ᾿Ισραηλ, καθαπερ ενετειλατο αυτοις Μωυσης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| τετρακισμυριοι ευζωνοι εις μαχην διεβησαν εναντιον Κυριου εις πολεμον προς την ῾Ιεριχω πολιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| εν εκεινῃ τη ημερᾳ ηυξησε Κυριος τον ᾿Ιησουν εναντιον του παντος γενους ᾿Ισραηλ, και εφοβουντο αυτον, ωσπερ Μωυσην, οσον χρονον εζη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| Και ειπε Κυριος τω ᾿Ιησοι λεγων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| εντειλαι τοις ιερευσι τοις αιρουσι την κιβωτον της διαθηκης του μαρτυριου Κυριου εκβηναι εκ του ᾿Ιορδανου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και ενετειλατο ᾿Ιησους τοις ιερευσι λεγων· εκβητε εκ του ᾿Ιορδανου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και εγενετο ως εξεβησαν οι ιερεις οι αιροντες την κιβωτον της διαθηκης Κυριου εκ του ᾿Ιορδανου και εθηκαν τους ποδας επι της γης, ωρμησε το υδωρ του ᾿Ιορδανου κατα χωραν και επορευετο καθα χθες και τριτην ημεραν δι’ ολης της κρηπιδος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και ο λαος ανεβη εκ του ᾿Ιορδανου δεκατῃ του μηνος του πρωτου· και κατεστρατοπεδευσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν Γαλγαλοις κατα μερος το προς ηλιου ανατολας απο της ῾Ιεριχω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και τους δωδεκα λιθους τουτους, ους ελαβεν εκ του ᾿Ιορδανου, εστησεν ᾿Ιησους εν Γαλγαλοις 21 λεγων· οταν ερωτωσιν υμας οι υιοι υμων λεγοντες· τι εισιν οι λιθοι ουτοι; 22 αναγγειλατε τοις υιοις υμων, οτι επι ξηρας διεβη ᾿Ισραηλ τον ᾿Ιορδανην τουτον,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| αποξηραναντος Κυριου του Θεου ημων το υδωρ του ᾿Ιορδανου εκ των εμπροσθεν αυτων, μεχρις ου διεβησαν· καθαπερ εποιησε Κυριος ο Θεος ημων την ερυθραν θαλασσαν, ἣν απεξηρανε Κυριος ο Θεος ημων εμπροσθεν ημων, εως παρηλθομεν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| οπως γνωσι παντα τα εθνη της γης, οτι η δυναμις του Κυριου ισχυρα εστι, και ινα υμεις σεβησθε Κυριον τον Θεον ημων εν παντι χρονω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ εγενετο ως ηκουσαν οι βασιλεις των ᾿Αμορραιων, οἳ ησαν περαν του ᾿Ιορδανου, και οι βασιλεις της Φοινικης οι παρα την θαλασσαν, οτι απεξηρανε Κυριος ο Θεος τον ᾿Ιορδανην ποταμον εκ των εμπροσθεν των υιων ᾿Ισραηλ εν τω διαβαινειν αυτους, και ετακησαν αυτων αι διανοιαι και κατεπλαγησαν και ουκ ην εν αυτοις φρονησις ουδεμια απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| υπο δε τουτον τον καιρον ειπε Κυριος τω ᾿Ιησοι· ποιησον σεαυτω μαχαιρας πετρινας εκ πετρας ακροτομου και καθισας περιτεμε τους υιους ᾿Ισραηλ εκ δευτερου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και εποιησεν ᾿Ιησους μαχαιρας πετρινας ακροτομους και περιετεμε τους υιους ᾿Ισραηλ επι του καλουμενου τοπου Βουνος των ακροβυστιων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| ὃν δε τροπον περιεκαθαρεν ᾿Ιησους τους υιους ᾿Ισραηλ, οσοι ποτε εγενοντο εν τη οδω και οσοι ποτε απεριτμητοι ησαν των εξεληλυθοτων εξ Αιγυπτου, παντας τουτους περιετεμεν ᾿Ιησους·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| τεσσαρακοντα γαρ και δυο ετη ανεστραπται ᾿Ισραηλ εν τη ερημω τη Μαβδαριτιδι,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| διο απεριτμητοι ησαν οι πλειστοι αυτων των μαχιμων των εξεληλυθοτων εκ γης Αιγυπτου οι απειθησαντες των εντολων του Θεου, οις και διωρισε μη ιδειν αυτους την γην, ἣν ωμοσε Κυριος τοις πατρασιν αυτων δουναι, γην ρεουσαν γαλα και μελι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| αντι δε τουτων αντικατεστησε τους υιους αυτων, ους ᾿Ιησους περιετεμε, δια το αυτους γεγεννησθαι κατα την οδον απεριτμητους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| περιτμηθεντες δε ησυχιαν ειχον αυτοθι καθημενοι εν τη παρεμβολη, εως υγιασθησαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ειπε Κυριος τω ᾿Ιησοι υιω Ναυη· εν τη σημερον ημερᾳ αφειλον τον ονειδισμον Αιγυπτου αφ’ υμων. και εκαλεσε το ονομα του τοπου εκεινου Γαλγαλα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| Και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το πασχα τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος αφ’ εσπερας επι δυσμων ῾Ιεριχω εν τω περαν του ᾿Ιορδανου εν τω πεδιω 11 και εφαγοσαν απο του σιτου της γης αζυμα και νεα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| εν ταυτῃ τη ημερᾳ εξελιπε το μαννα μετα το βεβρωκεναι αυτους εκ του σιτου της γης, και ουκετι υπηρχε τοις υιοις ᾿Ισραηλ μαννα· εκαρπισαντο δε την χωραν των Φοινικων εν τω ενιαυτω εκεινω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| Και εγενετο ως ην ᾿Ιησους εν ῾Ιεριχω, και αναβλεψας τοις οφθαλμοις ειδεν ανθρωπον εστηκοτα εναντιον αυτου, και η ρομφαια εσπασμενη εν τη χειρι αυτου. και προσελθων ᾿Ιησους ειπεν αυτω· ημετερος ει η των υπεναντιων; 14 ο δε ειπεν αυτω· εγω αρχιστρατηγος δυναμεως Κυριου νυνι παραγεγονα. και ᾿Ιησους επεσεν επι προσωπον επι την γην και ειπεν αυτω· δεσποτα, τι προστασσεις τω σω οικετῃ; 15 και λεγει ο αρχιστρατηγος Κυριου προς ᾿Ιησουν· λυσαι το υποδημα εκ των ποδων σου· ο γαρ τοπος, εφ’ ω νυν εστηκας επ’ αυτου, αγιος εστι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ῾Ιεριχω συγκεκλεισμενη και ωχυρωμενη, και ουδεις εξεπορευετο εξ αυτης ουδε εισεπορευετο.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· ιδου εγω παραδιδωμι υποχειριον σοι την ῾Ιεριχω και τον βασιλεα αυτης τον εν αυτη, δυνατους οντας εν ισχυι·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| συ δε περιστησον αυτη τους μαχιμους κυκλω,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και εσται ως ἂν σαλπισητε τη σαλπιγγι, ανακραγετω πας ο λαος αμα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και ανακραγοντων αυτων πεσειται αυτοματα τα τειχη της πολεως, και εισελευσεται πας ο λαος ορμησας εκαστος κατα προσωπον εις την πολιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και εισηλθεν ᾿Ιησους ο του Ναυη προς τους ιερεις 7 και ειπεν αυτοις λεγων· παραγγειλατε τω λαω περιελθειν και κυκλωσαι την πολιν, και οι μαχιμοι παραπορευεσθωσαν ενωπλισμενοι εναντιον Κυριου·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και επτα ιερεις εχοντες επτα σαλπιγγας ιερας παρελθετωσαν ωσαυτως εναντιον του Κυριου και σημαινετωσαν ευτονως, και η κιβωτος της διαθηκης Κυριου επακολουθειτω·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| οι δε μαχιμοι παραπορευεσθωσαν εμπροσθεν και οι ιερεις οι ουραγουντες οπισω της κιβωτου της διαθηκης Κυριου πορευομενοι σαλπιζοντες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| τω δε λαω ενετειλατο ᾿Ιησους λεγων· μη βοατε, μηδε ακουσατω μηδεις την φωνην υμων, εως ἂν ημεραν διαγγειλῃ αυτος αναβοησαι, και τοτε αναβοησετε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και περιελθουσα η κιβωτος της διαθηκης του Θεου ευθεως απηλθεν εις την παρεμβολην και εκοιμηθη εκει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και τη ημερᾳ τη δευτερᾳ ανεστη ᾿Ιησους το πρωΐ, και ηραν οι ιερεις την κιβωτον της διαθηκης Κυριου,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και οι επτα ιερεις οι φεροντες τας σαλπιγγας τας επτα προεπορευοντο εναντιον Κυριου, και μετα ταυτα εισεπορευοντο οι μαχιμοι και ο λοιπος οχλος οπισθεν της κιβωτου της διαθηκης Κυριου· και οι ιερεις εσαλπισαν ταις σαλπιγξι, και ο λοιπος οχλος απας περιεκυκλωσε την πολιν εξακις εγγυθεν 14 και απηλθε παλιν εις την παρεμβολην. ουτως εποιει επι ἓξ ημερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και τη ημερᾳ τη εβδομῃ ανεστησαν ορθρου και περιηλθοσαν την πολιν εν τη ημερᾳ εκεινῃ επτακις·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και εγενετο τη περιοδω τη εβδομῃ εσαλπισαν οι ιερεις, και ειπεν ᾿Ιησους τοις υιοις ᾿Ισραηλ· κεκραξατε, παρεδωκε γαρ Κυριος υμιν την πολιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και εσται η πολις αναθεμα, αυτη και παντα, οσα εστιν εν αυτη, Κυριω Σαβαωθ· πλην Ρααβ την πορνην περιποιησασθε, αυτην και παντα οσα εστιν εν τω οικω αυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| αλλα υμεις φυλαξεσθε σφοδρα απο του αναθεματος, μηποτε ενθυμηθεντες υμεις αυτοι λαβητε απο του αναθεματος και ποιησητε την παρεμβολην των υιων ᾿Ισραηλ αναθεμα και εκτριψητε ημας·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και παν αργυριον η χρυσιον η χαλκος η σιδηρος αγιον εσται τω Κυριω, εις θησαυρον Κυριου εισενεχθησεται.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και εσαλπισαν ταις σαλπιγξιν οι ιερεις· ως δε ηκουσεν ο λαος των σαλπιγγων, ηλαλαξε πας ο λαος αμα αλαλαγμω μεγαλω και ισχυρω και επεσεν απαν το τειχος κυκλω, και ανεβη πας ο λαος εις την πολιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και ανεθεματισεν αυτην ᾿Ιησους και οσα ην εν τη πολει απο ανδρος και εως γυναικος, απο νεανισκου και εως πρεσβυτου και εως μοσχου και υποζυγιου, εν στοματι ρομφαιας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και τοις δυσι νεανισκοις τοις κατασκοπευσασιν ειπεν ᾿Ιησους· εισελθατε εις την οικιαν της γυναικος και εξαγαγετε αυτην εκειθεν και οσα εστιν αυτη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και εισηλθον οι δυο νεανισκοι οι κατασκοπευσαντες την πολιν εις την οικιαν της γυναικος και εξηγαγοσαν Ρααβ την πορνην και τον πατερα αυτης και την μητερα αυτης και τους αδελφους αυτης και την συγγενειαν αυτης και παντα, οσα ην αυτη, και κατεστησαν αυτην εξω της παρεμβολης ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και η πολις ενεπρησθη εν πυρισμω συν πασι τοις εν αυτη, πλην αργυριου και χρυσιου και χαλκου και σιδηρου εδωκαν εις θησαυρον Κυριου εισενεχθηναι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και Ρααβ την πορνην και παντα τον οικον αυτης τον πατρικον εζωγρησεν ᾿Ιησους, και κατῴκησεν εν τω ᾿Ισραηλ εως της σημερον ημερας, διοτι εκρυψε τους κατασκοπευσαντας, ους απεστειλεν ᾿Ιησους κατασκοπευσαι την ῾Ιεριχω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| και ωρκισεν ᾿Ιησους εν τη ημερᾳ εκεινῃ εναντιον Κυριου λεγων· επικαταρατος ο ανθρωπος, ὃς οικοδομησει την πολιν εκεινην· εν τω προωτοτοκω αυτου θεμελιωσει αυτην και εν τω ελαχιστω αυτου επιστησει τας πυλας αυτης. και ουτως εποιησεν ῾Οζαν ο εκ Βαιθηλ εν τω ᾿Αβιρων τω πρωτοτοκω εθεμελιωσεν αυτην και εν τω ελαχιστω διασωθεντι επεστησε τας πυλας αυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και ην Κυριος μετα ᾿Ιησου, και ην το ονομα αυτου κατα πασαν την γην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ επλημμελησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ πλημμελειαν μεγαλην και ενοσφισαντο απο του αναθεματος· και ελαβεν ῎Αχαρ υιος Χαρμι υιου Ζαμβρι υιου Ζαρα εκ της φυλης ᾿Ιουδα απο του αναθεματος· και εθυμωθη Κυριος οργη τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και απεστειλεν ᾿Ιησους ανδρας εις Γαι, ἣ εστι κατα Βαιθηλ, λεγων· κατασκεψασθε την Γαι·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ανεβησαν οι ανδρες και κατεσκεψαντο την Γαι. και ανεστρεψαν προς ᾿Ιησουν και ειπαν προς αυτον· μη αναβητω πας ο λαος, αλλ’ ωσει δισχιλιοι η τρισχιλιοι ανδρες αναβητωσαν και εκπολιορκησατωσαν την πολιν· μη αναγαγῃς εκει τον λαον απαντα, ολιγοι γαρ εισι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ανεβησαν ωσει τρισχιλιοι ανδρες και εφυγον απο προσωπου ανδρων Γαι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και απεκτειναν απ’ αυτων ανδρες Γαι εις τριακονταεξ ανδρας και κατεδιωξαν αυτους απο της πυλης και συνετριψαν αυτους απο του καταφερους· και επτοηθη η καρδια του λαου και εγενετο ωσπερ υδωρ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και διερρηξεν ᾿Ιησους τα ιματια αυτου, και επεσεν ᾿Ιησους επι την γην επι προσωπον εναντιον Κυριου εως εσπερας, αυτος και οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ, και επεβαλοντο χουν επι τας κεφαλας αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ειπεν ᾿Ιησους· δεομαι Κυριε· ινατι διεβιβασεν ο παις σου τον λαον τουτον τον ᾿Ιορδανην παραδουναι αυτον τω ᾿Αμορραιω απολεσαι ημας; και ει κατεμειναμεν και κατωκισθημεν παρα τον ᾿Ιορδανην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και τι ερω, επει μετεβαλεν ᾿Ισραηλ αυχενα απεναντι του εχθρου αυτου; 9 και ακουσας ο Χαναναιος και παντες οι κατοικουντες την γην περικυκλωσουσιν ημας και εκτριψουσιν ημας απο της γης· και τι ποιησεις το ονομα σου το μεγα; 10 και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· αναστηθι, ινατι τουτο συ πεπτωκας επι προσωπον σου; 11 ημαρτηκεν ο λαος και παρεβη την διαθηκην, ἣν διεθεμην προς αυτους, και κλεψαντες απο του αναθεματος ενεβαλον εις τα σκευη αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ου μη δυνωνται οι υιοι ᾿Ισραηλ υποστηναι κατα προσωπον των εχθρων αυτων· αυχενα επιστρεψουσιν εναντι των εχθρων αυτων, οτι εγενηθησαν αναθεμα· ου προσθησω ετι ειναι μεθ’ υμων, εαν μη εξαρητε το αναθεμα εξ υμων αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αναστας αγιασον τον λαον και ειπον αγιασθηναι εις αυριον· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· το αναθεμα εστιν εν υμιν, ου δυνησεσθε αντιστηναι απεναντι των εχθρων υμων, εως ἂν εξαρητε το αναθεμα εξ υμων αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και συναχθησεσθε παντες το πρωΐ κατα φυλας, και εσται η φυλη, ἣν ἂν δειξῃ Κυριος, προσαξετε κατα δημους· και τον δημον, ὃν εαν δειξῃ Κυριος, προσαξετε κατ’ οικον· και τον οικον, ὃν εαν δειξῃ Κυριος, προσαξετε κατ’ ανδρα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και ὃς ἂν ενδειχθη, κατακαυθησεται εν πυρι και παντα, οσα εστιν αυτω, οτι παρεβη την διαθηκην Κυριου και εποιησεν ανομημα εν ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ωρθρισεν ᾿Ιησους και προσηγαγε τον λαον κατα φυλας, και ενεδειχθη η φυλη ᾿Ιουδα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και προσηχθη κατα δημους, και ενεδειχθη δημος Ζαραΐ·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και προσηχθη κατ’ ανδρα, και ενεδειχθη ῎Αχαρ υιος Ζαμβρι υιου Ζαρα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και ειπεν ᾿Ιησους τω ῎Αχαρ· δος δοξαν σημερον τω Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ και δος την εξομολογησιν και αναγγειλον μοι τι εποιησας και μη κρυψῃς απ’ εμου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και απεκριθη ῎Αχαρ τω ᾿Ιησοι και ειπεν· αληθως ημαρτον εναντιον Κυριου του Θεου ᾿Ισραηλ· ουτως και ουτως εποιησα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ειδον εν τη προνομη ψιλην ποικιλην καλην και διακοσια διδραχμα αργυριου και γλωσσαν μιαν χρυσην πεντηκοντα διδραχμων και ενθυμηθεις αυτων ελαβον, και ιδου αυτα εγκεκρυπται εν τη σκηνη μου και το αργυριον κεκρυπται υποκατω αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και απεστειλεν ᾿Ιησους αγγελους, και εδραμον εις την σκηνην εις την παρεμβολην· και ταυτα ην κεκρυμμενα εις την σκηνην αυτου, και το αργυριον υποκατω αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εξηνεγκαν αυτα εκ της σκηνης και ηνεγκαν προς ᾿Ιησουν και τους πρεσβυτερους ᾿Ισραηλ, και εθηκαν αυτα εναντι Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και ελαβεν ᾿Ιησους τον ῎Αχαρ υιον Ζαρα και ανηγαγεν αυτον εις φαραγγα ᾿Αχωρ και τους υιους αυτου και τας θυγατερας αυτου και τους μοσχους αυτου και τα υποζυγια αυτου και παντα τα προβατα αυτου και την σκηνην αυτου και παντα τα υπαρχοντα αυτου, και πας ο λαος μετ’ αυτου· και ανηγαγεν αυτους εις ᾿Εμεκαχωρ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και ειπεν ᾿Ιησους τω ῎Αχαρ· τι ωλοθρευσας ημας; εξολοθρευσαι σε Κυριος καθα και σημερον. και ελιθοβολησαν αυτον λιθοις πας ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και επεστησαν αυτω σωρον λιθων μεγαν. και επαυσατο Κυριος του θυμου της οργης· δια τουτο επωνομασεν αυτο ᾿Εμεκαχωρ εως της ημερας ταυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· μη φοβηθης μηδε δειλιασῃς, λαβε μετα σου παντας τους ανδρας τους πολεμιστας και αναστας αναβηθι εις Γαι· ιδου δεδωκα εις τας χειρας σου τον βασιλεα Γαι και την γην αυτου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ποιησεις την Γαι ὃν τροπον εποιησας την ῾Ιεριχω και τον βασιλεα αυτης, και την προνομην των κτηνων προνομευσεις σεαυτω. καταστησον δε σεαυτω ενεδρα τη πολει εις τα οπισω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ανεστη ᾿Ιησους και πας ο λαος ο πολεμιστης ωστε αναβηναι εις Γαι. επελεξε δε ᾿Ιησους τριακοντα χιλιαδας ανδρων δυνατους εν ισχυι και απεστειλεν αυτους νυκτος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ενετειλατο αυτοις λεγων· υμεις ενεδρευσατε οπισω της πολεως· μη μακραν γινεσθε απο της πολεως και εσεσθε παντες ετοιμοι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και εγω και παντες οι μετ’ εμου προσαξομεν προς την πολιν, και εσται ως ἂν εξελθωσιν οι κατοικουντες Γαι εις συναντησιν ημιν, καθαπερ και πρῴην, και φευξομεθα απο προσωπου αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και ως ἂν εξελθωσιν οπισω ημων, αποσπασομεν αυτους απο της πολεως, και ερουσι· φευγουσιν ουτοι απο προσωπου ημων, ὃν τροπον και εμπροσθεν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| υμεις δε εξαναστησεσθε εκ της ενεδρας και πορευσεσθε εις την πολιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| κατα το ρημα τουτο ποιησετε· ιδου εντεταλμαι υμιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και απεστειλεν αυτους ᾿Ιησους, και επορευθησαν εις την ενεδραν και ενεκαθισαν ανα μεσον Βαιθηλ και ανα μεσον Γαι, απο θαλασσης της Γαι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και ορθρισας ᾿Ιησους το πρωΐ επεσκεψατο τον λαον· και ανεβησαν αυτος και οι πρεσβυτεροι κατα προσωπον του λαου επι Γαι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και πας ο λαος ο πολεμιστης μετ’ αυτου ανεβησαν και πορευομενοι ηλθον εξεναντιας της πολεως απο ανατολων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και τα ενεδρα της πολεως απο θαλασσης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εγενετο ως ειδε βασιλευς Γαι, εσπευσε και εξηλθεν εις συναντησιν αυτοις επ’ ευθειας εις τον πολεμον, αυτος και πας ο λαος ο μετ’ αυτου. και αυτος ουκ ᾔδει οτι ενεδρα αυτω εστιν οπισω της πολεως.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και ειδε και ανεχωρησεν ᾿Ιησους και ᾿Ισραηλ απο προσωπου αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και κατεδιωξαν οπισω των υιων ᾿Ισραηλ και αυτοι απεστησαν απο της πολεως·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| ου κατελειφθη ουδεις εν τη Γαι, ὃς ου κατεδιωξεν οπισω ᾿Ισραηλ· και κατελιπον την πολιν ηνεωγμενην και κατεδιωξαν οπισω ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· εκτεινον την χειρα σου εν τω γαισω τω εν τη χειρι σου επι την πολιν, εις γαρ τας χειρας σου παραδεδωκα αυτην, και τα ενεδρα εξαναστησονται εν ταχει εκ του τοπου αυτων. και εξετεινεν ᾿Ιησους την χειρα αυτου, τον γαισον, επι την πολιν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και τα ενεδρα εξανεστησαν εν ταχει εκ του τοπου αυτων και εξηλθοσαν, οτε εξετεινε την χειρα, και εισηλθοσαν επι την πολιν και κατελαβοντο αυτην και σπευσαντες ενεπρησαν την πολιν εν πυρι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και περιβλεψαντες οι κατοικοι Γαι εις τα οπισω αυτων και εθεωρουν καπνον αναβαινοντα εκ της πολεως εις τον ουρανον· και ουκ ετι ειχον που φυγωσιν ωδε η ωδε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ᾿Ιησους και πας ᾿Ισραηλ ειδον οτι ελαβον τα ενεδρα την πολιν και οτι ανεβη ο καπνος της πολεως εις τον ουρανον, και μεταβαλομενοι επαταξαν τους ανδρας της Γαι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και ουτοι εξηλθοσαν εκ της πολεως εις συναντησιν και εγενηθησαν ανα μεσον της παρεμβολης, ουτοι εντευθεν και ουτοι εντευθεν· και επαταξαν αυτους εως του μη καταλειφθηναι αυτων σεσωσμενον και διαπεφευγοτα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και τον βασιλεα της Γαι συνελαβον ζωντα και προσηγαγον αυτον προς ᾿Ιησουν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και ως επαυσαντο οι υιοι ᾿Ισραηλ αποκτεινοντες παντας τους εν τη Γαι, τους εν τοις πεδιοις και εν τω ορει επι της καταβασεως, ου κατεδιωξαν αυτους απ’ αυτης εις τελος, και επεστρεψεν ᾿Ιησους εις Γαι και επαταξεν αυτην εν στοματι ρομφαιας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και εγενηθησαν οι πεσοντες εν τη ημερᾳ εκεινῃ απο ανδρος και εως γυναικος δωδεκα χιλιαδες, παντας τους κατοικουντας Γαι,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| πλην των κτηνων και των σκυλων των εν τη πολει, παντα α επρονομευσαν εαυτοις οι υιοι ᾿Ισραηλ κατα προσταγμα Κυριου, ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω ᾿Ιησοι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και ενεπυρισεν ᾿Ιησους την πολιν εν πυρι· χωμα αοικητον εις τον αιωνα εθηκεν αυτην εως της ημερας ταυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| και τον βασιλεα της Γαι εκρεμασεν επι ξυλου διδυμου, και ην επι του ξυλου εως εσπερας· και επιδυνοντος του ηλιου συνεταξεν ᾿Ιησους και καθειλοσαν το σωμα αυτου απο του ξυλου και ερριψαν αυτο εις τον βοθρον και επεστησαν αυτω σωρον λιθων, εως της ημερας ταυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΩΣ δε ηκουσαν οι βασιλεις των ᾿Αμορραιων οι εν τω περαν του ᾿Ιορδανου, οι εν τη ορεινη και οι εν τη πεδινη και οι εν πασῃ τη παραλιᾳ της θαλασσης της μεγαλης και οι προς τω ᾿Αντιλιβανω και οι Χετταιοι και οι Χαναναιοι και οι Φερεζαιοι και οι Ευαιοι και οι ᾿Αμορραιοι και οι Γεργεσαιοι και οι ᾿Ιεβουσαιοι,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| συνηλθοσαν επι το αυτο εκπολεμησαι ᾿Ιησουν και ᾿Ισραηλ αμα παντες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2|α Τοτε ᾠκοδομησεν ᾿Ιησους θυσιαστηριον Κυριω τω Θεω᾿Ισραηλ εν ορει Γαιβαλ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2|β καθοτι ενετειλατο Μωυσης ο θεραπων Κυριου τοις υιοις ᾿Ισραηλ, καθα γεγραπται εν τω νομω Μωυση, θυσιαστηριον λιθων ολοκληρων, εφ’ ους ουκ επεβληθη σιδηρος, και ανεβιβασεν εκει ολοκαυτωματα Κυριω και θυσιαν σωτηριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2|γ και εγραψεν ᾿Ιησους επι των λιθων το δευτερονομιον, νομον Μωυση, ὃν εγραψεν ενωπιον των υιων ᾿Ισραηλ 2δ και πας ᾿Ισραηλ και οι πρεσβυτεροι αυτων και οι δικασται και οι γραμματεις αυτων παρεπορευοντο ενθεν και ενθεν της κιβωτου απεναντι, και οι ιερεις και οι Λευιται ηραν την κιβωτον της διαθηκης Κυριου, και ο προσηλυτος και ο αυτοχθων, οἳ ησαν ημισυ πλησιον ορους Γαριζιν, και οἳ ησαν ημισυ πλησιον ορους Γαιβαλ, καθοτι ενετειλατο Μωυσης ο θεραπων Κυριου ευλογησαι τον λαον εν πρωτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2|ε και μετα ταυτα ουτως ανεγνω ᾿Ιησους παντα τα ρηματα του νομου τουτου, τας ευλογιας και τας καταρας, κατα παντα τα γεγραμμενα εν τω νομω Μωυση·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2|ζ ουκ ην ρημα απο παντων ων ενετειλατο Μωυσης τω ᾿Ιησοι, ὃ ουκ ανεγνω ᾿Ιησους εις τα ωτα πασης εκκλησιας υιων ᾿Ισραηλ, τοις ανδρασι και ταις γυναιξι και τοις παιδιοις και τοις προσηλυτοις τοις προσπορευομενοις τω ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| Και οι κατοικουντες Γαβαων ηκουσαν παντα, οσα εποιησε Κυριος τη ῾Ιεριχω και τη Γαι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και εποιησαν και γε αυτοι μετα πανουργιας και ελθοντες επεσιτισαντο και ητοιμασαντο και λαβοντες σακκους παλαιους επι των ονων αυτων και ασκους οινου παλαιους και κατερρωγοτας αποδεδεμενους,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και τα κοιλα των υποδηματων αυτων, και τα σανδαλια αυτων παλαια καικαταπεπελματωμενα εν τοις ποσιν αυτων. και τα ιματια αυτων πεπαλαιωμενα επανω αυτων, και ο αρτος αυτων του επισιτισμου ξηρος και ευρωτιων και βεβρωμενος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ηλθοσαν προς ᾿Ιησουν εις την παρεμβολην ᾿Ισραηλ εις Γαλγαλα και ειπαν προς ᾿Ιησουν και ᾿Ισραηλ· εκ γης μακροθεν ηκαμεν, και νυν διαθεσθε ημιν διαθηκην.και ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς τον Χορραιον· ορα μη εν εμοι κατοικεις, και πως σοι διαθωμαι διαθηκην; 8 και ειπαν προς ᾿Ιησουν· οικεται σου εσμεν. και ειπε προς αυτους ᾿Ιησους· ποθεν εστε και ποθεν παραγεγονατε; 9 και ειπαν· εκ γης μακροθεν σφοδρα ηκασιν οι παιδες σου εν ονοματι Κυριου του Θεου σου· ακηκοαμεν γαρ το ονομα αυτου και οσα εποιησεν εν Αιγυπτω 10 και οσα εποιησε τοις βασιλευσι των ᾿Αμορραιων, οἳ ησαν περαν του ᾿Ιορδανου, τω Σηων βασιλει των ᾿Αμορραιων και τω ῍Ωγ βασιλει της Βασαν, ὃς κατῴκει εν ᾿Ασταρωθ και εν ᾿Εδραΐν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ακουσαντες ειπαν προς ημας οι πρεσβυτεροι ημων και παντες οι κατοικουντες την γην ημων λεγοντες· λαβετε εαυτοις επισιτισμον εις την οδον και πορευθητε εις συναντησιν αυτων και ερειτε προς αυτους· οικεται σου εσμεν, και νυν διαθεσθε ημιν την διαθηκην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| ουτοι οι αρτοι, θερμους εφωδιασθημεν αυτους εν τη ημερᾳ, ᾗ εξηλθομεν παραγενεσθαι προς υμας. νυν δε εξηρανθησαν και γεγονασι βεβρωμενοι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ουτοι οι ασκοι του οινου, ους επλησαμεν καινους, και ουτοι ερρωγασι· και τα ιματια ημων και τα υποδηματα ημων πεπαλαιωται απο της πολλης οδου σφοδρα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και ελαβον οι αρχοντες του επισιτισμου αυτων και Κυριον ουκ επηρωτησαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και εποιησεν ᾿Ιησους προς αυτους ειρηνην και διεθεντο προς αυτους διαθηκην του διασωσαι αυτους, και ωμοσαν αυτοις οι αρχοντες της συναγωγης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εγενετο μετα τρεις ημερας μετα το διαθεσθαι προς αυτους διαθηκην, ηκουσαν οτι εγγυθεν αυτων εισι, και οτι εν αυτοις κατοικουσι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και απηραν οι υιοι ᾿Ισραηλ και ηλθον εις τας πολεις αυτων· αι δε πολεις αυτων Γαβαων και Κεφιρα και Βηρωθ και πολεις ᾿Ιαριν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| και ουκ εμαχεσαντο αυτοις οι υιοι ᾿Ισραηλ, οτι ωμοσαν αυτοις παντες οι αρχοντες Κυριον τον Θεον ᾿Ισραηλ· και διεγογγυσαν πασα η συναγωγη επι τοις αρχουσι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και ειπαν οι αρχοντες πασῃ τη συναγωγη· ημεις ωμοσαμεν αυτοις Κυριον τον Θεον ᾿Ισραηλ και νυν ου δυνησομεθα αψασθαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| τουτο ποιησομεν, ζωγρησαι αυτους, και περιποιησομεθα αυτους, και ουκ εσται καθ’ ημων οργη δια τον ορκον, ὃν ωμοσαμεν αυτοις·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| ζησονται και εσονται ξυλοκοποι και υδροφοροι πασῃ τη συναγωγη, καθαπερ ειπαν αυτοις οι αρχοντες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και συνεκαλεσεν αυτους ᾿Ιησους και ειπεν αυτοις· διατι παρελογισασθε με λεγοντες, μακραν απο σου εσμεν σφοδρα, υμεις δε εγχωριοι εστε των κατοικουντων εν ημιν; 29 και νυν επικαταρατοι εστε· ου μη εκλιπῃ εξ υμων δουλος ουδε ξυλοκοπος ουδε υδροφορος εμοι και τω Θεω μου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και απεκριθησαν τω ᾿Ιησοι λεγοντες· ανηγγελη ημιν οσα συνεταξε Κυριος ο Θεος σου Μωυση τω παιδι αυτου, δουναι υμιν την γην ταυτην και εξολοθρευσαι ημας και παντας τους κατοικουντας επ’ αυτης προ προσωπου υμων, και εφοβηθημεν σφοδρα περι των ψυχων ημων απο προσωπου υμων και εποιησαμεν το πραγμα τουτο.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και νυν ιδου ημεις υποχειριοι υμιν· ως αρεσκει υμιν και ως δοκει υμιν, ποιησατε ημιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| και εποιησαν αυτοις ουτως· και εξειλατο αυτους ᾿Ιησους εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ χειρων υιων ᾿Ισραηλ, και ουκ ανειλον αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και κατεστησεν αυτους ᾿Ιησους εν τη ημερᾳ εκεινῃ ξυλοκοπους και υδροφορους πασῃ τη συναγωγη και τω θυσιαστηριω του Θεου· δια τουτο εγενοντο οι κατοικουντες Γαβαων ξυλοκοποι και υδροφοροι του θυσιαστηριου του Θεου εως της σημερον ημερας, και εις τον τοπον, ὃν ἂν εκλεξηται Κυριος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΩΣ δε ηκουσεν ᾿Αδωνιβεζεκ βασιλευς ῾Ιερουσαλημ οτι ελαβεν ᾿Ιησους την Γαι και εξωλοθρευσεν αυτην, ὃν τροπον εποιησαν την ῾Ιεριχω και τον βασιλεα αυτης, ουτως εποιησαν και την Γαι και τον βασιλεα αυτης, και οτι ηυτομολησαν οι κατοικουντες Γαβαων προς ᾿Ιησουν και προς ᾿Ισραηλ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και εφοβηθησαν απ’ αυτων σφοδρα· ηδει γαρ οτι πολις μεγαλη Γαβαων, ωσει μια των μητροπολεων, και παντες οι ανδρες αυτης ισχυροι·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και απεστειλεν ᾿Αδωνιβεζεκ βασιλευς ῾Ιερουσαλημ προς ᾿Ελαμ βασιλεα Χεβρων και προς Φιδων βασιλεα ῾Ιεριμουθ και προς ᾿Ιεφθα βασιλεα Λαχις και προς Δαβιν βασιλεα ᾿Οδολλαμ λεγων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| δευτε, αναβητε προς με και βοηθησατε μοι, και εκπολεμησωμεν Γαβαων· ηυτομολησαν γαρ προς ᾿Ιησουν και προς τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και ανεβησαν οι πεντε βασιλεις των ᾿Ιεβουσαιων, βασιλευς ῾Ιερουσαλημ και βασιλευς Χεβρων και βασιλευς ῾Ιεριμουθ και βασιλευς Λαχις και βασιλευς ᾿Οδολλαμ, αυτοι και πας ο λαος αυτων και περιεκαθισαν την Γαβαων και εξεπολιορκουν αυτην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και απεστειλαν οι κατοικουντες Γαβαων προς ᾿Ιησουν εις την παρεμβολην ᾿Ισραηλ εις Γαλγαλα λεγοντες· μη εκλυσῃς τας χειρας σου απο των παιδων σου· αναβηθι προς ημας το ταχος και βοηθησον ημιν και εξελου ημας· οτι συνηγμενοι εισιν εφ’ ημας παντες οι βασιλεις των ᾿Αμορραιων, οι κατοικουντες την ορεινην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ανεβη ᾿Ιησους εκ Γαλγαλων, αυτος και πας ο λαος ο πολεμιστης μετ’ αυτου, πας δυνατος εν ισχυι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· μη φοβηθης αυτους, εις γαρ τας χειρας σου παραδεδωκα αυτους, ουχ υπολειφθησεται εξ αυτων ουδεις ενωπιον υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και επει παρεγενετο ᾿Ιησους επ’ αυτουςαφνω, ολην την νυκτα εισεπορευθη εκ Γαλγαλων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εξεστησεν αυτους Κυριος απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ, και συνετριψεν αυτους Κυριος συντριψει μεγαλῃ εν Γαβαων, και κατεδιωξαν αυτους οδον αναβασεως ᾿Ωρωνιν και κατεκοπτον αυτους εως ᾿Αζηκα και εως Μακηδα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| εν δε τω φευγειν αυτους απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ επι της καταβασεως ᾿Ωρωνιν και Κυριος επερριψεν αυτοις λιθους χαλαζης εκ του ουρανου εως ᾿Αζηκα, και εγενοντο πλειους οι αποθανοντες δια τους λιθους της χαλαζης η ους απεκτειναν οι υιοι ᾿Ισραηλ μαχαιρᾳ εν τω πολεμω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Τοτε ελαλησεν ᾿Ιησους προς Κυριον, ᾗ ημερᾳ παρεδωκεν ο Θεος τον ᾿Αμορραιον υποχειριον ᾿Ισραηλ, ηνικα συνετριψεν αυτους εν Γαβαων και συνετριβησαν απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ, και ειπεν ᾿Ιησους· στητω ο ηλιος κατα Γαβαων και η σεληνη κατα φαραγγα Αιλων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και εστη ο ηλιος και η σεληνη εν στασει, εως ημυνατο ο Θεος τους εχθρους αυτων. και εστη ο ηλιος κατα μεσον του ουρανου, ου προεπορευετο εις δυσμας εις τελος ημερας μιας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και ουκ εγενετο ημερα τοιαυτη ουδε το προτερον ουδε το εσχατον, ωστε επακουσαι Θεον ανθρωπου, οτι Κυριος συνεξεπολεμησε τω ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| Και εφυγον οι πεντε βασιλεις ουτοι και κατεκρυβησαν εις το σπηλαιον το εν Μακηδα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και απηγγελη τω ᾿Ιησου λεγοντες· ευρηνται οι πεντε βασιλεις κεκρυμμενοι εν τω σπηλαιω τω εν Μακηδα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και ειπεν ᾿Ιησους· κυλισατε λιθους επι το στομα του σπηλαιου και καταστησατε ανδρας φυλασσειν επ’ αυτους,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| υμεις δε μη εστηκατε καταδιωκοντες οπισω των εχθρων υμων και καταλαβετε την ουραγιαν αυτων και μη αφητε εισελθειν εις τας πολεις αυτων· παρεδωκε γαρ αυτους Κυριος ο Θεος ημων εις τας χειρας ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και εγενετο ως κατεπαυσεν ᾿Ιησους και πας υιος ᾿Ισραηλ κοπτοντες αυτους κοπην μεγαλην σφοδρα εως εις τελος, και οι διασωζομενοι διεσωθησαν εις τας πολεις τας οχυρας,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και απεστραφη πας ο λαος προς ᾿Ιησουν εις Μακηδα υγιεις, και ουκ εγρυξεν ουδεις των υιων ᾿Ισραηλ τη γλωσσῃ αυτου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και ειπεν ᾿Ιησους· ανοιξατε το σπηλαιον και εξαγαγετε τους πεντε βασιλεις τουτους εκ του σπηλαιου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και εξηγαγοσαν τους πεντε βασιλεις εκ του σπηλαιου, τον βασιλεα ῾Ιερουσαλημ και τον βασιλεα Χεβρων και τον βασιλεα ῾Ιεριμουθ και τον βασιλεα Λαχις και τον βασιλεα ᾿Οδολλαμ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και επει εξηγαγον αυτους προς ᾿Ιησουν, και συνεκαλεσεν ᾿Ιησους παντα ᾿Ισραηλ, και τους εναρχομενους του πολεμου τους συμπορευομενους αυτω, λεγων αυτοις· προπορευεσθε και επιθετε τους ποδας υμων επι τους τραχηλους αυτων. και προσελθοντες επεθηκαν τους ποδας αυτων επι τους τραχηλους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και ειπεν ᾿Ιησους προς αυτους· μη φοβηθητε αυτους μηδε δειλιασητε· ανδριζεσθε και ισχυετε, οτι ουτω ποιησει Κυριος πασι τοις εχθροις υμων, ους υμεις καταπολεμειτε αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και απεκτεινεν αυτους ᾿Ιησους και εκρεμασεν αυτους επι πεντε ξυλων, και ησαν κρεμαμενοι επι των ξυλων εως εσπερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και εγενηθη προς ηλιου δυσμας ενετειλατο ᾿Ιησους και καθειλον αυτους απο των ξυλων και ερριψαν αυτους εις το σπηλαιον, εις ὃ κατεφυγοσαν εκει, και επεκυλισαν λιθους επι το σπηλαιον εως της σημερον ημερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| Και την Μακηδα ελαβοσαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ και εφονευσαν αυτην εν στοματι ξιφους και εξωλοθρευσαν παν εμπνεον, ὃ ην εν αυτη, και ου κατελειφθη ουδεις εν αυτη διασεσωσμενος και διαπεφευγως· και εποιησαν τω βασιλει Μακηδα ὃν τροπον εποιησαν τω βασιλει ῾Ιεριχω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| και απηλθεν ᾿Ιησους και πας ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου εκ Μακηδα εις Λεβνα και επολιορκει Λεβνα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| και παρεδωκεν αυτην Κυριος εις χειρας ᾿Ισραηλ, και ελαβον αυτην και τον βασιλεα αυτης και εφονευσαν αυτην εν στοματι ξιφους και παν εμπνεον εν αυτη, και ου κατελειφθη εν αυτη διασεσωσμενος και διαπεφευγως· και εποιησαν τω βασιλει αυτης ὃν τροπον εποιησαν τω βασιλει ῾Ιεριχω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και απηλθεν ᾿Ιησους και πας ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου εκ Λεβνα εις Λαχις και περιεκαθισεν αυτην και επολιορκει αυτην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| και παρεδωκε Κυριος την Λαχις εις τας χειρας ᾿Ισραηλ, και ελαβεν αυτην εν τη ημερᾳ τη δευτερᾳ και εφονευσαν αυτην εν στοματι ξιφους και εξωλοθρευσαν αυτην, ὃν τροπον εποιησαν την Λεβνα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| τοτε ανεβη ᾿Ελαμ βασιλευς Γαζερ βοηθησων τη Λαχις, και επαταξεν αυτον ᾿Ιησους εν στοματι ξιφους και τον λαον αυτου εως του μη καταλειφθηναι αυτων σεσωσμενον και διαπεφευγοτα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και απηλθεν ᾿Ιησους και πας ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου εκ Λαχις εις ᾿Οδολλαμ και περιεκαθισεν αυτην και εξεπολιορκησεν αυτην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.35| και παρεδωκεν αυτην Κυριος εν χειρι ᾿Ισραηλ, και ελαβεν αυτην εν τη ημερᾳ εκεινῃ και εφονευσεν αυτην εν στοματι ξιφους, και παν εμπνεον εν αυτη εφονευσαν, ὃν τροπον εποιησαν τη Λαχις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.36| και απηλθεν ᾿Ιησους και πας ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου εις Χεβρων και περιεκαθισεν αυτην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.37| και επαταξεν αυτην εν στοματι ξιφους και παν το εμπνεον, οσα ην εν αυτη, ουκ ην διασεσωσμενος· ὃν τροπον εποιησαν την ᾿Οδολλαμ, εξωλοθρευσαν αυτην και οσα ην εν αυτη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.38| και απεστρεψεν ᾿Ιησους και πας ᾿Ισραηλ εις Δαβιρ και περικαθισαντες αυτην 39 ελαβον αυτην και τον βασιλεα αυτης και τας κωμας αυτης και επαταξεν αυτην εν στοματι ξιφους και εξωλοθρευσαν αυτην και παν εμπνεον εν αυτη και ου κατελιπον αυτη ουδενα διασεσωσμενον· ὃν τροπον εποιησαν τη Χεβρων και τω βασιλει αυτης, ουτως εποιησαν τη Δαβιρ και τω βασιλει αυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.40| και επαταξεν ᾿Ιησους πασαν την γην της ορεινης και την Ναγεβ και την πεδινην και την ᾿Ασηδωθ και τους βασιλεις αυτης, ου κατελιπον αυτων σεσωσμενον· και παν εμπνεον ζωης εξωλοθρευσεν, ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.41|απο Καδης Βαρνη εως Γαζης, πασαν την Γοσομ εως της Γαβαων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.42| και παντας τους βασιλεις αυτων και την γην αυτων επαταξεν ᾿Ιησους εισαπαξ, οτι Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ συνεπολεμει τω ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΩΣ δε ηκουσεν ᾿Ιαβιν βασιλευς ᾿Ασωρ, απεστειλε προς ᾿Ιαβαβ βασιλεα Μαρων και προς βασιλεα Συμοων και προς βασιλεα ᾿Αζιφ 2 και προς βασιλεις τους κατα Σιδωνα την μεγαλην, εις την ορεινην και εις ῎Αραβα απεναντι Κενερωθ και εις το πεδιον και εις Φεναεδδωρ 3 και εις τους παραλιους Χαναναιους απο ανατολων και εις τους παραλιους ᾿Αμορραιους και τους Χετταιους και Φερεζαιους και ᾿Ιεβουσαιους τους εν τω ορει και τους Ευαιους και τους υπο την ᾿Αερμων εις γην Μασσηφα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και εξηλθον αυτοι και οι βασιλεις αυτων μετ’ αυτων, ωσπερ η αμμος της θαλασσης τω πληθει, και ιπποι και αρματα πολλα σφοδρα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και συνηλθον παντες οι βασιλεις αυτοι και παρεγενοντο επι το αυτο και παρενεβαλον επι του υδατος Μαρων πολεμησαι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· μη φοβηθης απο προσωπου αυτων, οτι αυριον ταυτην την ωραν εγω παραδιδωμι τετροπωμενους αυτους εναντιον του ᾿Ισραηλ· τους ιππους αυτων νευροκοπησεις και τα αρματα αυτων κατακαυσεις εν πυρι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ηλθεν ᾿Ιησους και πας ο λαος ο πολεμιστης επ’ αυτους επι το υδωρ Μαρων εξαπινα και επεπεσαν επ’ αυτους εν τη ορεινη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και παρεδωκεν αυτους Κυριος υποχειριους ᾿Ισραηλ, και κοπτοντες αυτους κατεδιωκον εως Σιδωνος της μεγαλης και εως Μασερων και εως των πεδιων Μασσωχ κατ’ ανατολας και κατεκοψαν αυτους εως του μη καταλειφθηναι αυτων διασεσωσμενον.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και εποιησεν αυτοις ᾿Ιησους ὃν τροπον ενετειλατο αυτω Κυριος· τους ιππους αυτων ενευροκοπησε και τα αρματα αυτων ενεπρησε πυρι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| Και απεστραφη ᾿Ιησους εν τω καιρω εκεινω και κατελαβετο ᾿Ασωρ και τον βασιλεα αυτης· ην δε ᾿Ασωρ το προτερον αρχουσα πασων των βασιλειων τουτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και απεκτειναν παν εμπνεον εν αυτη εν ξιφει και εξωλοθρευσαν παντας, και ου κατελειφθη εν αυτη εμπνεον· και την ᾿Ασωρ ενεπρησαν εν πυρι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και πασας τας πολεις των βασιλειων και τους βασιλεις αυτων ελαβεν ᾿Ιησους και ανειλεν αυτους εν στοματι ξιφους, και εξωλοθρευσαν αυτους, ὃν τροπον συνεταξε Μωυσης ο παις Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| αλλα πασας τας πολεις τας κεχωματισμενας ουκ ενεπρησεν ᾿Ισραηλ, πλην ᾿Ασωρ μονην ενεπρησεν ᾿Ισραηλ 14 και παντα τα σκυλα αυτης επρονομευσαν εαυτοις οι υιοι ᾿Ισραηλ, αυτους δε παντας εξωλοθρευσαν εν στοματι ξιφους, εως απωλεσεν αυτους, ου κατελιπον εξ αυτων ουδεν εμπνεον.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| ὃν τροπον συνεταξε Κυριος τω Μωυση τω παιδι αυτου, και Μωυσης ωσαυτως ενετειλατο τω ᾿Ιησοι, και ουτως εποιησεν ᾿Ιησους· ου παρεβη ουδεν απο παντων, ων συνεταξεν αυτω Μωυσης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| Και ελαβεν ᾿Ιησους πασαν την γην την ορεινην και πασαν την γην Ναγεβ και πασαν την γην Γοσομ και την πεδινην και την προς δυσμαις και το ορος ᾿Ισραηλ και τα ταπεινα τα προς τω ορει 17 απο ορους Χελχα και ὃ προσαναβαινει εις Σηειρ και εως Βααλγαδ και τα πεδια του Λιβανου υπο το ορος το ᾿Αερμων και παντας τους βασιλεις αυτων ελαβε και ανειλε και απεκτεινε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και ημερας πλειους εποιησεν ᾿Ιησους προς τους βασιλεις τουτους τον πολεμον,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και ουκ ην πολις, ἣν ουκ ελαβεν ᾿Ισραηλ, παντα ελαβοσαν εν πολεμω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| οτι δια Κυριου εγενετο κατισχυσαι αυτων την καρδιαν συνανταν εις πολεμον προς ᾿Ισραηλ, ινα εξολοθρευθωσιν, οπως μη δοθη αυτοις ελεος, αλλ’ ινα εξολοθρευθωσιν, ὃν τροπον ειπε Κυριος προς Μωυσην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| Και ηλθεν ᾿Ιησους εν τω καιρω εκεινω και εξωλοθρευσε τους ᾿Ενακιμ εκ της ορεινης, εκ Χεβρων και εκ Δαβιρ και εξ ᾿Αναβωθ και εκ παντος γενους ᾿Ισραηλ και εκ παντος ορους ᾿Ιουδα συν ταις πολεσιν αυτων, και εξωλοθρευσεν αυτους ᾿Ιησους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| ου κατελειφθη των ᾿Ενακιμ απο των υιων ᾿Ισραηλ, αλλα πλην εν Γαζῃ και εν Γεθ και εν ᾿Ασεδωθ κατελειφθη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και ελαβεν ᾿Ιησους πασαν την γην, καθοτι ενετειλατο Κυριος τω Μωυση και εδωκεν αυτους ᾿Ιησους εν κληρονομιᾳ ᾿Ισραηλ εν μερισμω κατα φυλας αυτων. και η γη κατεπαυσε πολεμουμενη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ουτοι οι βασιλεις της γης, ους ανειλον οι υιοι ᾿Ισραηλ και κατεκληρονομησαν την γην αυτων περαν του ᾿Ιορδανου αφ’ ηλιου ανατολων απο φαραγγος ᾿Αρνων εως του ορους ᾿Αερμων και πασαν την γην ῎Αραβα απ’ ανατολων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| Σηων τον βασιλεα των ᾿Αμορραιων, ὃς κατῴκει εν ᾿Εσεβων κυριευων απο ᾿Αροηρ, ἣ εστιν εν τη φαραγγι, κατα μερος της φαραγγος, και το ημισυ της Γαλααδ εως ᾿Ιαβοκ, ορια υιων ᾿Αμμων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και ῎Αραβα εως της θαλασσης Χενερεθ κατ’ ανατολας και εως της θαλασσης ῎Αραβα, θαλασσαν των αλων απο ανατολων, οδον την κατα ᾿Ασειμωθ, απο Θαιμαν την υπο ᾿Ασηδωθ Φασγα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ῍Ωγ βασιλευς Βασαν υπελειφθη εκ των γιγαντων ο κατοικων εν ᾿Ασταρωθ και εν ᾿Εδραΐν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| αρχων απο ορους ᾿Αερμων και απο Σελχοι και πασαν την γην Βασαν εως οριων Γεσουρι και την Μαχι και το ημισυ Γαλααδ οριων Σηων βασιλεως ᾿Εσεβων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| Μωυσης ο παις Κυριου και υιοι ᾿Ισραηλ επαταξαν αυτους, και εδωκεν αυτην Μωυσης εν κληρονομιᾳ Ρουβην και Γαδ και τω ημισει φυλης Μανασση.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| Και ουτοι οι βασιλεις των ᾿Αμορραιων, ους ανειλεν ᾿Ιησους και υιοι ᾿Ισραηλ εν τω περαν του ᾿Ιορδανου παρα θαλασσαν Βααλγαδ εν τω πεδιω του Λιβανου και εως ορους του Χελχα αναβαινοντων εις Σηειρ, και εδωκεν αυτην ᾿Ιησους ταις φυλαις ᾿Ισραηλ κληρονομειν κατα κληρον αυτων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| εν τω ορει και εν τω πεδιω και εν ῎Αραβα και εν ᾿Ασηδωθ και εν τη ερημω και Ναγεβ, τον Χετταιον και τον ᾿Αμορραιον και τον Χαναναιον και τον Φερεζαιον και τον Ευαιον και τον ᾿Ιεβουσαιον·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| τον βασιλεα ῾Ιεριχω και τον βασιλεα της Γαι, η εστι πλησιον Βαιθηλ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| βασιλεα ῾Ιερουσαλημ, βασιλεα Χεβρων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| βασιλεα ῾Ιεριμουθ, βασιλεα Λαχις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| βασιλεα Αιλαμ, βασιλεα Γαζερ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| βασιλεα Δαβιρ, βασιλεα Γαδερ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| βασιλεα ῾Ερμαθ, βασιλεα ᾿Αραθ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| βασιλεα Λεβνα, βασιλεα ᾿Οδολλαμ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| βασιλεα ᾿Ηλαθ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| βασιλεα Ταφουγ, βασιλεα ᾿Οφερ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18|-22 βασιλεα ᾿Αφεκ της Σαρων, βασιλεα ᾿Ασωρ, βασιλεα Συμοων, βασιλεα Μαρων, βασιλεα ᾿Αζιφ, βασιλεα Καδης, βασιλεα Ταναχ, βασιλεα Μαγεδων, βασιλεα ᾿Ιεκοναμ του Χερμελ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| βασιλεα Δωρ του Ναφεδδωρ, βασιλεα Γωΐμ της Γαλιλαιας,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| βασιλεα Θαρσα· παντες ουτοι βασιλεις εικοσιν εννεα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ ᾿Ιησους πρεσβυτερος προβεβηκως των ημερων. και ειπε Κυριος προς ᾿Ιησουν· συ προβεβηκας των ημερων, και η γη υπολελειπται πολλη εις κληρονομιαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και αυτη η γη καταλελειμμενη· ορια Φυλιστιειμ, ο Γεσιρι και ο Χαναναιος·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| απο της αοικητου της κατα προσωπον Αιγυπτου εως των οριων ᾿Ακκαρων εξ ευωνυμων των Χαναναιων προσλογιζεται ταις πεντε σατραπειαις των Φυλιστιειμ, τω Γαζαιω και τω ᾿Αζωτιω και τω ᾿Ασκαλωνιτῃ και τω Γετθαιω και τω ᾿Ακκαρωνιτῃ· και τω Ευαιω 4 εκ Θαιμαν και πασῃ γη Χανααν εναντιον Γαζης, και οι Σιδωνιοι εως ᾿Αφεκ, εως των οριων των ᾿Αμορραιων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και πασαν την γην Γαβλι Φυλιστιειμ· και παντα τον Λιβανον απο ανατολων ηλιου, απο Γαλγαλ υπο το ορος το ᾿Αερμων εως της εισοδου ᾿Εμαθ·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| πας ο κατοικων την ορεινην απο του Λιβανου εως της Μασερεφωθαιμ, παντας τους Σιδωνιους, εγω αυτους εξολοθρευσω απο προσωπου ᾿Ισραηλ· αλλα διαδος αυτην εν κληρω τω ᾿Ισραηλ, ὃν τροπον σοι ενετειλαμην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και νυν μερισον την γην ταυτην εν κληρονομιᾳ ταις εννεα φυλαις και τω ημισει φυλης Μανασση· απο του ᾿Ιορδανου εως της θαλασσης της μεγαλης κατα δυσμας ηλιου δωσεις αυτην, η θαλασσα η μεγαλη οριει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| ταις δυσι φυλαις και τω ημισει φυλης Μανασση, τω Ρουβην και τω Γαδ, εδωκε Μωυσης εν τω περαν του ᾿Ιορδανου· κατ’ ανατολας ηλιου δεδωκεν αυτην Μωυσης ο παις Κυριου,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| απο ᾿Αροηρ, η εστιν επι του χειλους χειμαρρου ᾿Αρνων, και την πολιν την εν μεσω της φαραγγος και πασαν την Μισωρ απο Μαιδαβα εως Δαιβαν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| πασας τας πολεις Σηων βασιλεως ᾿Αμορραιων, ὃς εβασιλευσεν εν ᾿Εσεβων, εως των οριων υιων ᾿Αμμων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και την Γαλααδιτιδα και τα ορια Γεσιρι και του Μαχατι, παν ορος ᾿Αερμων και πασαν την Βασανιτιν εως Σελλα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| πασαν την βασιλειαν ῍Ωγ εν τη Βασανιτιδι, ὃς εβασιλευσεν εν ᾿Ασταρωθ και εν ᾿Εδραΐν· ουτος κατελειφθη απο των γιγαντων, και επαταξεν αυτον Μωυσης και εξωλοθρευσε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και ουκ εξωλοθρευσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τον Γεσιρι και τον Μαχατι και τον Χαναναιον, και κατῴκει βασιλευς Γεσιρι και ο Μαχατι εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ εως της σημερον ημερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| πλην της φυλης Λευι ουκ εδοθη κληρονομια· Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ, ουτος κληρονομια αυτων, καθα ειπεν αυτοις Κυριος. και ουτος ο καταμερισμος, ὃν κατεμερισε Μωυσης τοις υιοις ᾿Ισραηλ εν ᾿Αραβωθ Μωαβ εν τω περαν του ᾿Ιορδανου κατα ῾Ιεριχω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| Και εδωκε Μωυσης τη φυλη Ρουβην κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και εγενηθη αυτων τα ορια απο ᾿Αροηρ, η εστι κατα προσωπον φαραγγος ᾿Αρνων, και η πολις η εν τη φαραγγι ᾿Αρνων. και πασαν την Μισωρ εως ᾿Εσεβων 17 και πασας τας πολεις τας ουσας εν τη Μισωρ και Δαιβων και Βαμωθβααλ και οικου Βεελμων 18 και ᾿Ιασσα και Κεδημωθ και Μεφααθ 19 και Καριαθαιμ και Σεβαμα και Σεραδα και Σιωρ εν τω ορει ᾿Εμακ 20 και Βαιθφογορ και ᾿Ασηδωθ Φασγα και Βαιθασειμωθ 21 και πασας τας πολεις του Μισωρ και πασαν την βασιλειαν του Σηων βασιλεως των ᾿Αμορραιων, ὃν επαταξε Μωυσης αυτον και τους ηγουμενους Μαδιαμ και τον Ευι και τον Ροκομ και τον Σουρ και τον Οὒρ και τον Ροβε αρχοντας παρα Σηων και τους κατοικουντας την γην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και τον Βαλααμ τον του Βεωρ, τον μαντιν, απεκτειναν εν τη ροπη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| εγενετο δε τα ορια Ρουβην· ᾿Ιορδανης οριον, αυτη η κληρονομια υιων Ρουβην κατα δημους αυτων, αι πολεις αυτων και αι επαυλεις αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| εδωκε δε Μωυσης τοις υιοις Γαδ κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και εγενετο τα ορια αυτων ᾿Ιαζηρ, πασαι πολεις Γαλααδ και το ημισυ γης υιων ᾿Αμμων εως ᾿Αροηρ, η εστι κατα προσωπον Ραββα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| και απο ᾿Εσεβων εως Ραμωθ κατα την Μασσηφα και Βοτανιμ και Μααναΐν εως των οριων Δαβιρ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| και ᾿Εμεκ Βαιθαραμ Βανθαναβρα και Σοκχωθα και Σαφαν και την λοιπην βασιλειαν Σηων βασιλεως ᾿Εσεβων, και ο ᾿Ιορδανης οριει εως μερους της θαλασσης Χενερεθ περαν του ᾿Ιορδανου απ’ ανατολων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| αυτη η κληρονομια υιων Γαδ κατα δημους αυτων, αι πολεις αυτων και αι επαυλεις αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| και εδωκε Μωυσης τω ημισει φυλης Μανασση κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.30| και εγενετο τα ορια αυτων απο Μααναΐμ και πασα βασιλεια Βασανι και πασα βασιλεια ῍Ωγ βασιλεως της Βασαν και πασας τας κωμας ᾿Ιαΐρ, αι εισιν εν τη Νασανιτιδι, εξηκοντα πολεις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| και το ημισυ της Γαλααδ και εν ᾿Ασταρωθ και εν ᾿Εδραΐν, πολεις βασιλειας ῍Ωγ εν τη Βασανιτιδι και εδοθησαν τοις υιοις Μαχιρ υιου Μανασση, κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.32| ουτοι ους κατεκληρονομησε Μωυσης περαν του ᾿Ιορδανου εν ᾿Αραβωθ Μωαβ εν τω περαν του ᾿Ιορδανου του κατα ῾Ιεριχω απ’ ανατολων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ ουτοι οι κατακληρονομησαντες υιων ᾿Ισραηλ εν τη γη Χανααν, οις κατεκληρονομησαν αυτοις ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς και ᾿Ιησους ο του Ναυη και οι αρχοντες πατριων φυλων των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| κατα κληρους εκληρονομησαν, ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος εν χειρι ᾿Ιησου ταις εννεα φυλαις και τω ημισει φυλης απο του περαν του ᾿Ιορδανου,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και τοις Λευιταις ουκ εδωκε κληρον εν αυτοις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| οτι ησαν οι υιοι ᾿Ιωσηφ δυο φυλαι Μανασση και ᾿Εφραιμ, και ουκ εδοθη μερις εν τη γη τοις Λευιταις, αλλ’ η πολεις κατοικειν και τα αφωρισμενα αυτων τοις κτηνεσι και τα κτηνη αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος τω Μωυση, ουτως εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και εμερισαν την γην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| Και προσηλθοσαν οι υιοι ᾿Ιουδα προς ᾿Ιησουν εν Γαλγαλ, και ειπε προς αυτον Χαλεβ ο του ᾿Ιεφονη ο Κενεζαιος· συ επιστῃ το ρημα, ὃ ελαλησε Κυριος προς Μωυσην ανθρωπον του Θεου περι εμου και σου εν Καδης Βαρνη·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| τεσσαρακοντα γαρ ετων ημην οτε απεστειλε με Μωυσης ο παις του Θεου εκ Καδης Βαρνη κατασκοπευσαι την γην, και απεκριθην αυτω λογον κατα τον νουν αυτου,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| οι αδελφοι μου οι αναβαντες μετ’ εμου μετεστησαν την καρδιαν του λαου, εγω δε προσετεθην επακολουθησαι Κυριω τω Θεω μου,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και ωμοσε Μωυσης εν εκεινῃ τη ημερᾳ λεγων· η γη, εφ’ ἣν επεβης, σοι εσται εν κληρω και τοις τεκνοις σου εις τον αιωνα, οτι προσετεθης επακολουθησαι οπισω Κυριου του Θεου ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και νυν διεθρεψε με Κυριος, ὃν τροπον ειπε, τουτο τεσσαρακοστον και πεμπτον ετος, αφ’ ου ελαλησε Κυριος το ρημα τουτο προς Μωυσην και επορευθη ᾿Ισραηλ εν τη ερημω. και νυν ιδου εγω σημερον ογδοηκοντα και πεντε ετων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| ετι ειμι σημερον ισχυων, ωσει οτε απεστειλε με Μωυσης, ωσαυτως ισχυω νυν εξελθειν και εισελθειν εις τον πολεμον.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και νυν αιτουμαι σε το ορος τουτο, καθα ειπε Κυριος τη ημερᾳ εκεινῃ· οτι συ ακηκοας το ρημα τουτο εν τη ημερᾳ εκεινῃ. νυν δε οι ᾿Ενακιμ εκει εισι, πολεις οχυραι και μεγαλαι· εαν ουν Κυριος μετ’ εμου η, εξολοθρευσω αυτους, ὃν τροπον ειπε μοι Κυριος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και ευλογησεν αυτον ᾿Ιησους και εδωκε Χεβρων τω Χαλεβ υιω ᾿Ιεφονη υιω Κενεζ εν κληρω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| δια τουτο εγενηθη η Χεβρων τω Χαλεβ τω του ᾿Ιεφονη του Κενεζαιου εν κληρω εως της ημερας ταυτης, δια το αυτον επακολουθησαι τω προσταγματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| το δε ονομα της Χεβρων ην το προτερον πολις ᾿Αρβοκ· μητροπολις των ᾿Ενακιμ αυτη. και η γη εκοπασε του πολεμου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ εγενετο τα ορια φυλης ᾿Ιουδα κατα δημους αυτων απο των οριων της ᾿Ιδουμαιας απο της ερημου Σιν εως Καδης προς λιβα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και εγενηθη αυτων τα ορια απο λιβος εως μερους θαλασσης της αλυκης, απο της λοφιας της φερουσης επι λιβα 3 και διαπορευεται απεναντι της προσαναβασεως ᾿Ακραβιν και εκπεριπορευεται Σενα και αναβαινει απο λιβος επι Καδης Βαρνη και εκπορευεται ᾿Ασωρων και προσαναβαινει εις Σαραδα και εκπορευεται την κατα δυσμας Καδης 4 και εκπορευεται επι Σελμωναν και διεκβαλλει εως φαραγγος Αιγυπτου, και εσται αυτου η διεξοδος των οριων επι την θαλασσαν· τουτο εστιν αυτων ορια απο λιβος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και τα ορια απο ανατολων· πασα η θαλασσα η αλυκη εως του ᾿Ιορδανου. και τα ορια αυτων απο βορρα και απο της λοφιας της θαλασσης και απο του μερους του ᾿Ιορδανου·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| επιβαινει τα ορια επι Βαιθαγλα και παραπορευεται απο Βορρα επι Βαιθαραβα, και προσαναβαινει τα ορια επι λιθον Βαιων υιου Ρουβην,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και προσαναβαινει τα ορια επι το τεταρτον της φαραγγος ᾿Αχωρ και καταβαινει επι Γαλγαλ, η εστιν απεναντι της προσβασεως ᾿Αδδαμιν, η εστι κατα λιβα τη φαραγγι, και διεκβαλλει επι το υδωρ πηγης του ηλιου, και εσται αυτου η διεξοδος πηγη Ρωγηλ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και αναβαινει τα ορια εις φαραγγα ᾿Ονομ επι νωτου ᾿Ιεβους απο λιβος (αυτη εστιν ῾Ιερουσαλημ) και διεκβαλλει τα ορια επι κορυφην ορους, η εστι κατα προσωπον φαραγγος ᾿Ονομ προς θαλασσης, η εστιν εκ μερους γης Ραφαΐν επι βορρα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και διεκβαλλει το οριον απο κορυφης του ορους επι πηγην υδατος Ναφθω και διεκβαλλει εις το ορος ᾿Εφρων, και αξει το οριον εις Βααλ (αυτη εστι πολις ᾿Ιαριμ),<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και περιελευσεται οριον απο Βααλ επι θαλασσαν και παρελευσεται εις ορος ᾿Ασσαρ επι νωτου, Πολιν ᾿Ιαριν απο βορρα (αυτη εστι Χασλων) και καταβησεται επι Πολιν ηλιου και παρελευσεται επι λιβα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και διεκβαλλει το οριον κατα νωτου ᾿Ακκαρων επι βορραν, και διεκβαλει τα ορια εις Σοκχωθ και παρελευσεται ορια επι λιβα και διεκβαλει επι Λεβνα, και εσται η διεξοδος των οριων επι θαλασσαν. και τα ορια αυτων απο θαλασσης· η θαλασσα η μεγαλη οριει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| ταυτα τα ορια υιων ᾿Ιουδα κυκλω κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και τω Χαλεβ υιω ᾿Ιεφονη εδωκε μεριδα εν μεσω υιων ᾿Ιουδα δια προσταγματος του Θεου, και εδωκεν αυτω ᾿Ιησους την πολιν ᾿Αρβοκ μητροπολιν ᾿Ενακ (αυτη εστι Χεβρων).<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και εξωλοθρευσεν εκειθεν Χαλεβ υιος ᾿Ιεφονη τους τρεις υιους ᾿Ενακ, τον Σουσι και Θολαμι και τον ᾿Αχιμα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και ανεβη εκειθεν Χαλεβ επι τους κατοικουντας Δαβιρ· το δε ονομα Δαβιρ ην το προτερον Πολις γραμματων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και ειπε Χαλεβ· ὃς εαν λαβῃ και εκκοψῃ την Πολιν των γραμματων και κυριευσῃ αυτης, δωσω αυτω την ᾿Ασχαν θυγατερα μου εις γυναικα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και ελαβεν αυτην Γοθονιηλ υιος Κενεζ αδελφος Χαλεβ ο νεωτερος και εδωκεν αυτω την ᾿Ασχαν θυγατερα αυτου γυναικα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και εγενετο εν τω εκπορευεσθαι αυτην και συνεβουλευσατο αυτω λεγουσα· αιτησομαι τον πατερα μου αγρον· και εβοησεν εκ του ονου. και ειπεν αυτη Χαλεβ· τι εστι σοι; 19 και ειπεν αυτω· δος μοι ευλογιαν, οτι εις γην Ναγεβ δεδωκας με· δος μοι την Γολαθμαιν. και εδωκεν αυτη Χαλεβ την Γολαθμαιν την ανω και την Γολαθμαιν την κατω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| αυτη η κληρονομια φυλης υιων ᾿Ιουδα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| ᾿Εγενηθησαν δε πολεις αυτων· πολις πρωτη φυλης υιων ᾿Ιουδα εφ’ οριων ᾿Εδωμ επι της ερημου,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| και Βαισελεηλ και ᾿Αρα και ᾿Ασωρ και ᾿Ικαμ και Ρεγμα και ᾿Αρουηλ 23 και Καδης και ᾿Ασοριωναιν και Μαιναμ 24 και Βαλμαιναν και αι κωμαι αυτων 25 και αι πολεις ᾿Ασερων (αυτη ᾿Ασωρ) 26 και Σην και Σαλμαα και Μωλαδα 27 και Σερι και Βαιφαλαδ 28 και Χολασεωλα και Βηρσαβεε και αι κωμαι αυτων και αι επαυλεις αυτων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| Βαλα και Βακωκ και ᾿Ασομ 30 και ᾿Ελβωϋδαδ και Βαιθηλ και ῾Ερμα 31 και Σεκελακ και Μαχαριμ και Σεθεννακ 32 και Λαβως και Σαλη και ᾿Ερωμωθ, πολεις εικοσιεννεα, και αι κωμαι αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| εν τη πεδινη· ᾿Ασταωλ και Ραα και ῎Ασσα 34 και Ραμεν και Τανω και ᾿Ιλουθωθ και Μαιανι 35 και ῾Ιερμουθ και ᾿Οδολλαμ και Μεμβρα και Σαωχω και ᾿Αζηκα 36 και Σακαριμ και Γαδηρα και αι επαυλεις αυτης, πολεις δεκατεσσαρες και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.37| Σεννα και ᾿Αδασαν και Μαγαδαλγαδ 38 και Δαλαλ και Μασφα και ᾿Ιαχαρεηλ και Λαχις 39 και Βασηδωθ και ᾿Ιδεαδαλεα 40 και Χαβρα και Μαχες και Μααχως 41 και Γεδδωρ και Βαγαδιηλ και Νωμαν και Μαχηδαν, πολεις εκκαιδεκα και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.42| Λεβνα και ᾿Ιθακ και ᾿Ανωχ 43 και ᾿Ιανα και Νασιβ 44 και Κειλαμ και ᾿Ακιεζι και Κεζιβ και Βαθησαρ και Αιλωμ, πολεις δεκα και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.45| ᾿Ακκαρων και αι κωμαι αυτης και αι επαυλεις αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.46| απο ᾿Ακκαρων Γεμνα και πασαι, οσαι εισι πλησιον ᾿Ασηδωθ, και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.47| ᾿Ασιεδωθ και αι κωμαι αυτης και αι επαυλεις αυτης· Γαζα και αι κωμαι αυτης και αι επαυλεις αυτης εως του χειμαρρου Αιγυπτου· και η θαλασσα η μεγαλη διοριζει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.48| και εν τη ορεινη· Σαμιρ και ᾿Ιεθερ και Σωχα 49 και Ρεννα και Πολις γραμματων (αυτη Δαβιρ) 50 και ᾿Ανων και ᾿Εσκαιμαν και Αισαμ 51 και Γοσομ και Χαλου και Χαννα, πολεις ενδεκα και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.52| Αιρεμ και Ρεμνα και Σομα 53 και ᾿Ιεμαΐν και Βαιθαχου και Φακουα 54 και Ευμα και πολις ᾿Αρβοκ (αυτη εστι Χεβρων) και Σωραιθ, πολεις εννεα και αι επαυλεις αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.55| Μαωρ και Χερμελ και ᾿Οζιβ και ᾿Ιταν 56 και ᾿Ιαριηλ και ᾿Αρικαμ και Ζακαναΐμ 57 και Γαβαα και Θαμναθα, πολεις εννεα και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.58| ᾿Αλουα και Βαιθσουρ και Γεδδων 59 και Μαγαρωθ και Βαιθαναμ και Θεκουμ, πολεις ἓξ και αι κωμαι αυτων· Θεκω και ᾿Εφραθα (αυτη εστι Βηθλεεμ) και Φαγωρ και Αιταν και Κουλον και Ταταμ και Θωβης και Καρεμ και Γαλεμ και Θεθηρ και Μανοχω, πολεις ενδεκα και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.60| Καριαθβααλ (αυτη η πολις ᾿Ιαριμ) και Σωθηβα, πολεις δυο και αι επαυλεις αυτων 61 και Βαδδαργεις και Θαραβααμ και Αινων 62 και Αιχιοζα και Ναφλαζων και αι πολεις Σαδων και ᾿Αγκαδης, πολεις επτα και αι κωμαι αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.63| και ο ᾿Ιεβουσαιος κατῴκει εν ῾Ιερουσαλημ, και ουκ ηδυνασθησαν οι υιοι ᾿Ιουδα απολεσαι αυτους· και κατῴκησαν οι ᾿Ιεβουσαιοι εν ῾Ιερουσαλημ εως της ημερας ταυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ εγενετο τα ορια υιων ᾿Ιωσηφ απο του ᾿Ιορδανου του κατα ῾Ιεριχω απο ανατολων και αναβησεται απο ῾Ιεριχω εις την ορεινην, την ερημον, εις Βαιθηλ Λουζα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και εξελευσεται εις Βαιθηλ και παρελευσεται επι τα ορια του ᾿Αχαταρωθι 3 και διελευσεται επι την θαλασσαν επι τα ορια ᾿Απταλιμ εως των οριων Βαιθωρων την κατω, και εσται η διεξοδος αυτων επι την θαλασσαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και εκληρονομησαν οι υιοι ᾿Ιωσηφ ᾿Εφραιμ και Μανασση·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και εγενηθη ορια υιων ᾿Εφραιμ κατα δημους αυτων· και εγενηθη τα ορια της κληρονομιας αυτων απ’ ανατολων ᾿Αταρωθ και ᾿Ερωκ εως Βαιθωρων την ανω και Γαζαρα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και διελευσεται τα ορια επι την θαλασσαν εις ᾿Ικασμων απο βορρα Θερμα, περιελευσεται επ’ ανατολας εις Θηνασα και Σελλησα και παρελευσεται απ’ ανατολων εις ᾿Ιανωκα 7 και εις Μαχω, και ᾿Αταρωθ και αι κωμαι αυτων και ελευσεται επι ῾Ιεριχω και διεκβαλει επι τον ᾿Ιορδανην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και απο Ταφου πορευσεται τα ορια επι θαλασσαν επι Χελκανα, και εσται η διεξοδος αυτων επι θαλασσαν· αυτη η κληρονομια φυλης ᾿Εφραιμ κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και αι πολεις αι αφορισθεισαι τοις υιοις ᾿Εφραιμ ανα μεσον της κληρονομιας υιων Μανασση, πασαι αι πολεις και αι κωμαι αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και ουκ απωλεσεν ᾿Εφραιμ τον Χαναναιον τον κατοικουντα εν Γαζερ, και κατῴκει ο Χαναναιος εν τω ᾿Εφραιμ εως της ημερας ταυτης, εως ανεβη Φαραω βασιλευς Αιγυπτου και ελαβεν αυτην και ενεπρησεν αυτην εν πυρι, και τους Χαναναιους και τους Φερεζαιους και τους κατοικουντας εν Γαζερ εξεκεντησαν, και εδωκεν αυτην Φαραω εν φερνη τη θυγατρι αυτου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ εγενετο τα ορια φυλης υιων Μανασση, οτι ουτος πρωτοτοκος τω ᾿Ιωσηφ· τω Μαχιρ πρωτοτοκω Μανασση πατρι Γαλααδ (ανηρ γαρ πολεμιστης ην) εν τη Γαλααδιτιδι και εν τη Βασανιτιδι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και εγενηθη τοις υιοις Μανασση τοις λοιποις κατα δημους αυτων, τοις υιοις ᾿Ιεζερ και τοις υιοις Κελεζ και τοις υιοις ῾Ιεζιηλ και τοις υιοις Συχεμ και τοις υιοις Συμαριμ και τοις υιοις ᾿Οφερ· ουτοι αρσενες κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και τω Σαλπααδ υιω ᾿Οφερ ουκ ησαν αυτω υιοι, αλλ’ η θυγατερες. και ταυτα τα ονοματα των θυγατερων Σαλπααδ· Μααλα και Νουα και ᾿Εγλα και Μελχα και Θερσα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και εστησαν εναντιον ᾿Ελεαζαρ του ιερεως, και εναντιον ᾿Ιησου, και εναντιον των αρχοντων λεγουσαι· ο Θεος ενετειλατο δια χειρος Μωυση δουναι ημιν κληρονομιαν εν μεσω των αδελφων ημων. και εδοθη αυταις δια προσταγματος Κυριου κληρος εν τοις αδελφοις του πατρος αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και επεσεν ο σχοινισμος αυτων απο ᾿Ανασσα και πεδιον Λαβεκ εκ της γης Γαλααδ, η εστι περαν του ᾿Ιορδανου·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| οτι θυγατερες υιων Μανασση εκληρονομησαν κληρον εν μεσω των αδελφων αυτων· η δε γη Γαλααδ εγενηθη τοις υιοις Μανασση τοις καταλελειμμενοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και εγενηθη ορια υιων Μανασση Δηλαναθ, η εστι κατα προσωπον υιων ᾿Αναθ, και πορευεται επι τα ορια επι ᾿Ιαμιν και ᾿Ιασσιβ επι πηγην Θαφθωθ·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| τω Μανασση εσται, και Θαφεθ επι των οριων Μανασση, τοις υιοις ᾿Εφραιμ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και καταβησεται τα ορια επι φαραγγα Καρανα επι λιβα κατα φαραγγα ᾿Ιαριηλ, τερεβινθος τω ᾿Εφραιμ ανα μεσον πολεως Μανασση· και ορια Μανασση επι τον βορραν εις τον χειμαρρουν, και εσται αυτου η διεξοδος θαλασσα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| απο λιβος τω ᾿Εφραιμ, και επι βορραν Μανασση, και εσται η θαλασσα ορια αυτοις· και επι ᾿Ασηβ συναψουσιν επι βορραν και τω ᾿Ισσαχαρ απο ανατολων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και εσται Μανασση εν ᾿Ισσαχαρ και εν ᾿Ασηρ Βαιθσαν και αι κωμαι αυτων και τους κατοικουντας Δωρ και τας κωμας αυτης, και τους κατοικουντας Μαγεδδω, και τας κωμας αυτης, και το τριτον της Ναφετα και τας κωμας αυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και ουκ ηδυνασθησαν οι υιοι Μανασση εξολοθρευσαι τας πολεις ταυτας, και ηρχετο ο Χαναναιος κατοικειν εν τη γη ταυτῃ·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και εγενηθη και επει κατισχυσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, και εποιησαν τους Χαναναιους υπηκοους, εξολοθρευσαι δε αυτους ουκ εξωλοθρευσαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| αντειπαν δε οι υιοι ᾿Ιωσηφ τω ᾿Ιησοι λεγοντες· διατι εκληρονομησας ημας κληρον ενα και σχοινισμα εν; εγω δε λαος πολυς ειμι, και ο Θεος ευλογησε με.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και ειπεν αυτοις ᾿Ιησους· ει λαος πολυς ει, αναβηθι εις τον δρυμον και εκκαθαρον σεαυτω, ει στενοχωρει σε το ορος το ᾿Εφραιμ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| και ειπαν· ουκ αρεσκει ημιν το ορος το ᾿Εφραιμ, και ιππος επιλεκτος και σιδηρος τω Χαναναιω τω κατοικουντι εν αυτω εν Βαιθσαν και εν ταις κωμαις αυτης, εν τη κοιλαδι ᾿Ιεσραελ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και ειπεν ᾿Ιησους τοις υιοις ᾿Ιωσηφ· ει λαος πολυς ει, και ισχυν μεγαλην εχεις, ουκ εσται σοι κληρος εις·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| ο γαρ δρυμος εσται σοι, οτι δρυμος εστι και εκκαθαριεις αυτον, και εσται σοι· και οταν εξολοθρευσῃς τον Χαναναιον, οτι ιππος επιλεκτος αυτω εστι, συ γαρ υπερισχυεις αυτου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ εξεκκλησιασθη πασα συναγωγη υιων ᾿Ισραηλ εις Σηλω και επηξαν εκει την σκηνην του μαρτυριου, και η γη εκρατηθη υπ’ αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και κατελειφθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, οἳ ουκ εκληρονομησαν, επτα φυλαι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και ειπεν ᾿Ιησους τοις υιοις ᾿Ισραηλ· εως τινος εκλυθησεσθε κληρονομησαι την γην, ἣν εδωκε Κυριος ο Θεος ημων; 4 δοτε εξ υμων ανδρας τρεις εκ φυλης, και ανασταντες διελθετωσαν την γην και διαγραψατωσαν αυτην εναντιον μου, καθα δεησει διελειν αυτην (και διηλθοσαν προς αυτον,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και διειλεν αυτοις επτα μεριδας). ᾿Ιουδας στησεται αυτοις οριον απο λιβος, και οι υιοι ᾿Ιωσηφ στησονται αυτοις απο βορρα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| υμεις δε μερισατε την γην επτα μεριδας και ενεγκατε ωδε προς με, και εξοισω υμιν κληρον εναντι Κυριου του Θεου ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| ου γαρ εστι μερις τοις υιοις Λευι εν υμιν, ιερατεια γαρ Κυριου μερις αυτου· και Γαδ και Ρουβην και το ημισυ φυλης Μανασση ελαβοσαν την κληρονομιαν αυτων περαν του ᾿Ιορδανου επ’ ανατολας, ἣν εδωκεν αυτοις Μωυσης ο παις Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και ανασταντες οι ανδρες επορευθησαν, και ενετειλατο ᾿Ιησους τοις ανδρασι τοις πορευομενοις χωροβατησαι την γην λεγων· πορευεσθε και χωροβατησατε την γην και παραγενηθητε προς με, και ωδε εξοισω υμιν κληρον εναντι Κυριου εν Σηλω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και επορευθησαν και εχωροβατησαν την γην και ειδοσαν αυτην και εγραψαν αυτην κατα πολεις, επτα μεριδας εις βιβλιον, και ηνεγκαν προς ᾿Ιησουν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και ενεβαλεν αυτοις ᾿Ιησους κληρον εν Σηλω εναντι Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| Και εξηλθεν ο κληρος φυλης Βενιαμιν πρωτος κατα δημους αυτων, και εξηλθεν ορια του κληρου αυτων ανα μεσον υιων ᾿Ιουδα και ανα μεσον των υιων ᾿Ιωσηφ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και εγενηθη αυτων τα ορια απο βορρα, απο του ᾿Ιορδανου προσαναβησεται τα ορια κατα νωτου ῾Ιεριχω απο βορρα και αναβησεται επι το ορος επι την θαλασσαν, και εσται αυτου η διεξοδος η Μαβδαριτις Βαιθων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| και διελευσεται εκειθεν τα ορια Λουζα επι νωτου Λουζα απο λιβος (αυτη εστι Βαιθηλ), και καταβησεται τα ορια Μααταρωθορεχ επι την ορεινην, η εστι προς λιβα Βαιθωρων η κατω,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και διελευσεται τα ορια και περιελευσεται επι το μερος το βλεπον παρα θαλασσαν απο λιβος απο του ορους επι προσωπον Βαιθωρων λιβα, και εσται αυτου η διεξοδος εις Καριαθβααλ (αυτη εστι Καριαθιαριν, πολις υιων ᾿Ιουδα)· τουτο εστι το μερος το προς θαλασσαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και μερος το προς λιβα απο μερους Καριαθβααλ, και διελευσεται ορια εις Γασιν επι πηγην υδατος Ναφθω,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| και καταβησεται τα ορια επι μερους του ορους, ο εστι κατα προσωπον ναπης ᾿Ονναμ, ο εστιν εκ μερους ᾿Εμεκραφαΐν απο βορρα, και καταβησεται Γαιεννα επι νωτον ᾿Ιεβουσαι απο λιβος και καταβησεται επι πηγην Ρωγηλ 17 και διελευσεται επι πηγην Βαιθσαμυς και παρελευσεται επι Γαλιλωθ, η εστιν απεναντι προς αναβασαιν Αιθαμιν, και καταβησεται επι λιθον Βαιων υιων Ρουβην 18 και διελευσεται κατα νωτου Βαιθαραβα απο βορρα, και καταβησεται επι τα ορια επι νωτον θαλασσαν απο βορρα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| και εσται η διεξοδος των οριων επι λοφιαν της θαλασσης των αλων επι βορραν εις μερος του ᾿Ιορδανου απο λιβος· ταυτα τα ορια εστιν απο λιβος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| και ο ᾿Ιορδανης οριει απο μερους ανατολων. αυτη η κληρονομια υιων Βενιαμιν, τα ορια αυτης κυκλω κατα δημους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και εγενηθησαν αι πολεις των υιων Βενιαμιν κατα δημους αυτων ῾Ιεριχω και Βεθεγαιω και ᾿Αμεκασις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και Βαιθαβαρα και Σαρα και Βησανα 23 και Αιειν και Φαρα και ᾿Εφραθα 24 και Καραφα και Κεφιρα και Μονι και Γαβαα, πολεις δωδεκα και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| Γαβαων και Ραμα και Βεηρωθα 26 και Μασσημα και Μιρων και ᾿Αμωκη 27 και Φιρα και Καφαν και Νακαν και Σεληκαν και Θαρεηλα 28 και ᾿Ιεβους (αυτη εστιν ῾Ιερουσαλημ) και Γαβαωθιαριμ, πολεις δεκατρεις και αι κωμαι αυτων. αυτη η κληρονομια υιων Βενιαμιν κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ εξηλθεν ο δευτερος κληρος των υιων Συμεων, και εγενηθη η κληρονομια αυτων αναμεσον κληρων υιων ᾿Ιουδα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και εγενηθη ο κληρος αυτων Βηρσαβεε και Σαμαα και Κωλαδαμ 3 και ᾿Αρσωλα και Βωλα και ᾿Ασομ 4 και ᾿Ελθουλα και Βουλα και ῾Ερμα 5 και Σικελακ και Βαιθμαχερεβ και Σαρσουσιν 6 και Βαθαρωθ και οι αγροι αυτων, πολεις δεκατρεις και αι κωμαι αυτων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| ᾿Ερεμμων και Θαλχα και ᾿Εθερ και ᾿Ασαν, πολεις τεσσαρες και αι κωμαι αυτων 8 κυκλω των πολεων αυτων εως Βαρεκ πορευομενων Βαμεθ κατα λιβα. αυτη η κληρονομια φυλης υιων Συμεων κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| απο του κληρου του ᾿Ιουδα η κληρονομια φυλης υιων Συμεων, οτι εγενηθη η μερις υιων ᾿Ιουδα μειζων της αυτων και εκληρονομησαν οι υιοι Συμεων εν μεσω του κληρου αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| Και εξηλθεν ο κληρος ο τριτος τω Ζαβουλων κατα δημους αυτων. εσται τα ορια της κληρονομιας αυτων ᾿Εσεδεκγωλα· ορια αυτων 11 η θαλασσα και Μαραγγιλα και συναψει επι Βαιθαραβα εις την φαραγγα, η εστι κατα προσωπον ᾿Ιεκμαν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και ανεστρεψεν απο Σεδδουκ εξ εναντιας απο ανατολων Βαιθσαμυς επι τα ορια Χασελωθαιθ και διελευσεται επι Δαβιρωθ και προσαναβησεται επι Φαγγαι 13 και εκειθεν περιελευσεται εξ εναντιας επ’ ανατολας επι Γεβερε, επι πολιν Κατασεμ, και διελευσεται επι Ρεμμωνα ᾿Αμαθαρ ᾿Αοζα 14 και περιελευσεται ορια επι βορραν επι ᾿Αμωθ, και εσται η διεξοδος αυτων επι Γαιφαηλ 15 και Καταναθ και Ναβααλ και Συμοων και ῾Ιεριχω και Βαιθμαν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| αυτη η κληρονομια της φυλης υιων Ζαβουλων κατα δημους αυτων, πολεις και αι κωμαι αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| Και τω ᾿Ισσαχαρ εξηλθεν ο κληρος ο τεταρτος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| και εγενηθη τα ορια αυτων ᾿Ιαζηλ και Χασαλωθ και Σουναμ 19 και ᾿Αγιν και Σιωνα και Ρεηρωθ 20 και ᾿Αναχερεθ και Δαβιρων και Κισων και Ρεβες 21 και Ρεμμας και ᾿Ιεων και Τομμαν και Αιμαρεκ και Βηρσαφης,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και συναψει τα ορια επι Γαιθβωρ και επι Σαλιμ κατα θαλασσαν και Βαιθσαμυς, και εσται αυτου η διεξοδος των οριων ο ᾿Ιορδανης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| αυτη η κληρονομια φυλης υιων ᾿Ισσαχαρ κατα δημους αυτων, αι πολεις και αι κωμαι αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| Και εξηλθεν ο κληρος ο πεμπτος ᾿Ασηρ κατα δημους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| και εγενηθη τα ορια αυτων ᾿Εξελεκεθ και ᾿Αλεφ και Βαιθοκ και Κεαφ 26 και ᾿Ελιμελεχ και ᾿Αμιηλ και Μαασα και συναψει τω Καρμηλω κατα θαλασσαν και τω Σιων και Λαβαναθ 27 και επιστρεψει απο ανατολων ηλιου και Βαιθεγενεθ και συναψει τω Ζαβουλων και ᾿Εκγαι και Φθαιηλ κατα βορραν, και εισελευσεται ορια Σαφθαιβαιθμε και ᾿Ιναηλ και διελευσεται εις Χωβαμασομελ 28 και ᾿Ελβων και Ρααβ και ᾿Εμεμαων και Κανθαν εως Σιδωνος της μεγαλης,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| και αναστρεψει τα ορια εις Ραμα και εως πηγης Μασφασσατ και των Τυριων, και αναστρεψει τα ορια επι ᾿Ιασιφ, και εσται η διεξοδος αυτου η θαλασσα και ᾿Απολεβ και ᾿Εχοζοβ 30 και ᾿Αρχοβ και ᾿Αφεκ και Ρααυ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.31| αυτη η κληρονομια φυλης υιων ᾿Ασηρ κατα δημους αυτων, πολεις και αι κωμαι αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.32| Και τω Νεφθαλι εξηλθεν ο κληρος ο εκτος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.33| και εγενηθη τα ορια αυτων Μοολαμ και Μωλα και Βεσεμιΐν και ᾿Αρμε και Ναβοκ και ᾿Ιεφθαμαι εως Δωδαμ, και εγενηθησαν αι διεξοδοι αυτου ᾿Ιορδανης·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.34| και επιστρεψει τα ορια επι θαλασσαν ᾿Εναθ Θαβωρ και διελευσεται εκειθεν ᾿Ιακανα και συναψει τωΖαβουλων απο νωτου και ᾿Ασηρ συναψει κατα θαλασσαν, και ο ᾿Ιορδανης απο ανατολων ηλιου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.35| και αι πολεις τειχηρεις των Τυριων, Τυρος και ᾿Ωμαθα, Δακεθ και Κενερεθ 36 και ᾿Αρμαΐθ και ᾿Αραηλ και ᾿Ασωρ 37 και Καδες και ᾿Ασσαρι και πηγη ᾿Ασορ 38 και Κερωε και Μεγαλα ᾿Αριμ και Βαιθθαμε και Θεσσαμυς.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.39| αυτη η κληρονομια φυλης υιων Νεφθαλι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.40| Και τω Δαν εξηλθεν ο κληρος ο εβδομος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.41| και εγενηθη τα ορια αυτων Σαραθ και ᾿Ασα και πολεις Σαμμαυς 42 και Σαλαμιν και ᾿Αμμων και Σιλαθα 43 και ᾿Ελων και Θαμναθα και ᾿Ακκαρων 44 και ᾿Αλκαθα και Βεγεθων και Γεβεελαν 45 και ᾿Αζωρ και Βαναιβακατ και Γεθρεμων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.46| και απο θαλασσης ῾Ιερακων οριον πληριον ᾿Ιοππης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.47| αυτη η κληρονομια φυλης υιων Δαν κατα δημους αυτων, αι πολεις αυτων και αι κωμαι αυτων. και ουκ εξεθλιψαν οι υιοι Δαν τον ᾿Αμορραιον τον θλιβοντα αυτους εν τω ορει· και ουκ ειων αυτους οι ᾿Αμορραιοι καταβηναι εις την κοιλαδα και εθλιψαν απ’ αυτων το οριον της μεριδος αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.48| και επορευθησαν οι υιοι Δαν και επολεμησαν την Λαχις και κατελαβοντο αυτην και επαταξαν αυτην εν στοματι μαχαιρας και κατῴκησαν αυτην και εκαλεσαν το ονομα αυτης Λασενδακ και ο ᾿Αμορραιος υπεμεινε του κατοικειν εν ᾿Ελωμ και εν Σαλαμιν· και εβαρυνθη η χειρ του ᾿Εφραιμ επ’ αυτους, και εγενοντο αυτοις εις φορον.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.49| Και επορευθησαν εμβατευσαι την γην κατα το οριον αυτων. και εδωκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ κληρον τω ᾿Ιησοι τω υιω Ναυη εν αυτοις 50 δια προσταγματος του Θεου· και εδωκαν αυτω την πολιν, ἣν ᾐτησατο, Θαμνασαραχ, η εστιν εν τω ορει ᾿Εφραιμ· και ᾠκοδομησε την πολιν και κατῴκει εν αυτη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.51| αυται αι διαιρεσεις ας κατεκληρονομησεν ᾿Ελεαζαρ ο ιερευς και ᾿Ιησους ο του Ναυη και οι αρχοντες των πατριων εν ταις φυλαις ᾿Ισραηλ κατα κληρους εν Σηλω, εναντι Κυριου, παρα τας θυρας της σκηνης του μαρτυριου· και επορευθησαν εμβατευσαι την γην.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ ελαλησε Κυριος τω ᾿Ιησοι λεγων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγων· δοτε τας πολεις των φυγαδευτηριων, ας ειπα προς υμας δια Μωυση.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| φυγαδευτηριον τω φονευτη τω παταξαντι ψυχην ακουσιως, και εσονται υμιν αι πολεις φυγαδευτηριον, και ουκ αποθανειται ο φονευτης υπο του αγχιστευοντος το αιμα, εως ἂν καταστη εναντιον της συναγωγης εις κρισιν. (᾿Εκ του κωδ. Α) 4 Και φευξεται εις μιαν των πολεων τουτων και στησεται επι την θυραν της πολεως και λαλησει εν τοις ωσι των πρεσβυτερων της πολεως εκεινης τους λογους τουτους και επιστρεψουσιν αυτον η συναγωγη προς αυτους και δωσουσιν αυτω τοπον και κατοικησει μετ' αυτων 5 και οτι διωξεται ο αγχιστευων το αιμα οπισω αυτου και ου συγκλεισουσι τον φονευσαντα εν τη χειρι αυτου, οτι ουκ ειδως επαταξε τον πλησιον αυτου και ου μισων αυτος αυτον απ' εχθες και της τριτης 6 και κατοικησει εν τη πολει εκεινῃ εως στη κατα προσωπον της συναγωγης εις κρισιν εως αποθανῃ ο ιερευς ο μεγας, ὃς εσται εν ταις ημεραις εκειναις· τοτε επιστρεψει ο φονευσας και ελευσεται εις την πολιν αυτου και προς τον οικον αυτου και προς πολιν οθεν εφυγεν εκειθεν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και διεστειλε την Καδης εν τη Γαλιλαιᾳ εν τω ορει τω Νεφθαλι και Συχεμ εν τω ορει τω ᾿Εφραιμ και την πολιν ᾿Αρβοκ (αυτη εστι Χεβρων) εν τω ορει τω ᾿Ιουδα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και εν τω περαν του ᾿Ιορδανου εδωκε Βοσορ εν τη ερημω εν τω πεδιω απο της φυλης Ρουβην και ᾿Αρημωθ εν τη Γαλααδ εκ της φυλης Γαδ, και την Γαυλων εν τη Βασανιτιδι εκ της φυλης Μανασση.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| αυται αι πολεις αι επικλητοι τοις υιοις ᾿Ισραηλ και τω προσηλυτω τω προσκειμενω εν αυτοις καταφυγειν εκει παντι παιοντι ψυχην ακουσιως, ινα μη αποθανῃ εν χειρι του αγχιστευοντος το αιμα, εως ἂν καταστη εναντι της συναγωγης εις κρισιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ προσηλθοσαν οι αρχιπατριωται των υιων Λευι προς ᾿Ελεαζαρ τον ιερεα και ᾿Ιησουν τον του Ναυη και προς τους αρχιφυλους πατριων εκ των φυλων ᾿Ισραηλ 2 και ειπον προς αυτους εν Σηλω εν γη Χανααν λεγοντες· ενετειλατο Κυριος εν χειρι Μωυση δουναι ημιν πολεις κατοικειν και τα περισπορια τοις κτηνεσιν ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και εδωκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τοις λευιταις εν τω κατακληρονομειν δια προσταγματος Κυριου τας πολεις και τα περισπορια αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και εξηλθεν ο κληρος τω δημω Κααθ, και εγενετο τοις υιοις ᾿Ααρων τοις ιερευσι τοις Λευιταις απο φυλης ᾿Ιουδα και απο φυλης Συμεων και απο φυλης Βενιαμιν κληρωτι πολεις δεκατρεις·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και τοις υιοις Κααθ καταλελειμμενοις εκ της φυλης ᾿Εφραιμ και εκ της φυλης Δαν και απο του ημισους φυλης Μανασση κληρωτι πολεις δεκα·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και τοις υιοις Γεδσων απο της φυλης ᾿Ισσαχαρ και απο της φυλης ᾿Ασηρ και απο της φυλης Νεφθαλι και απο του ημισους φυλης Μανασση εν τη Βασαν πολεις δεκατρεις·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και τοις υιοις Μεραρι κατα δημους αυτων απο φυλης Ρουβην και απο φυλης Γαδ και απο φυλης Ζαβουλων κληρωτι πολεις δωδεκα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και εδωκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τοις Λευιταις τας πολεις και τα περισπορια αυτων, ὃν τροπον ενετειλατο Κυριος τω Μωυση, κληρωτι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και εδωκεν η φυλη υιων ᾿Ιουδα και η φυλη υιων Συμεων και απο της φυλης υιων Βενιαμιν τας πολεις ταυτας, και επεκληθησαν 10 τοις υιοις ᾿Ααρων απο του δημου του Κααθ των υιων Λευι, οτι τουτοις εγενηθη ο κληρος.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και εδωκεν αυτοις την Καριαθαρβοκ μητροπολιν των ᾿Ενακ (αυτη εστι Χεβρων) εν τω ορει ᾿Ιουδα· τα δε περισπορια κυκλω αυτης 12 και τους αγρους της πολεως και τας κωμας αυτης εδωκεν ᾿Ιησους τοις υιοις Χαλεβ υιου ᾿Ιεφοννη εν κατασχεσει·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και τοις υιοις ᾿Ααρων εδωκε την πολιν φυγαδευτηριον τω φονευσαντι, την Χεβρων και τα αφωρισμενα τα συν αυτη και την Λεμνα και τα αφωρισμενα τα προς αυτη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και την Αιλωμ και τα αφωρισμενα αυτη και την Τεμα και τα αφωρισμενα αυτη 15 και την Γελλα και τα αφωρισμενα αυτη και την Δαβιρ και τα αφωρισμενα αυτη 16 και ᾿Ασα και τα αφωρισμενα αυτη και Τανυ και τα αφωρισμενα αυτη και Βαιθσαμυς και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις εννεα παρα των δυο φυλων τουτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και παρα της φυλης Βενιαμιν την Γαβαων και τα αφωρισμενα αυτη και Γαθεθ και τα αφωρισμενα αυτη 18 και ᾿Αναθωθ και τα αφωρισμενα αυτη και Γαμαλα και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| πασαι αι πολεις υιων ᾿Ααρων των ιερεων δεκατρεις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| και τοις δημοις υιοις Κααθ τοις Λευιταις τοις καταλελειμμενοις απο των υιων Κααθ και εγενηθη η πολις των ιερεων αυτων απο φυλης ᾿Εφραιμ,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και εδωκαν αυτοις την πολιν του φυγαδευτηριου την του φονευσαντος, την Συχεμ και τα αφωρισμενα αυτη και Γαζαρα και τα προς αυτην και τα αφωρισμενα αυτη 22 και Βαιθωρων και τα αφωρισμενα τα αυτη, πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και εκ της φυλης Δαν την ᾿Ελκωθαιμ και τα αφωρισμενα αυτη και την Γεθεδαν και τα αφωρισμενα αυτη 24 και Αιλων και τα αφωρισμενα αυτη και την Γεθερεμμων και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και απο του ημισους φυλης Μανασση την Ταναχ και τα αφωρισμενα αυτη και την ᾿Ιεβαθα και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις δυο.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| πασαι πολεις δεκα και τα αφωρισμενα αυτη τα προς αυταις τοις δημοις υιων Κααθ τοις υπολελειμμενοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| και τοις υιοις Γεδσων τοις Λευιταις εκ του ημισους φυλης Μανασση τας πολεις τας αφωρισμενας τοις φονευσασι, την Γαυλων εν τη Βασανιτιδι και τα αφωρισμενα αυτη και την Βοσοραν και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις δυο.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| και εκ της φυλης ᾿Ισσαχαρ την Κισων και τα αφωρισμενα αυτη και την Δεββα και τα αφωρισμενα αυτη 29 και την Ρεμμαθ και τα αφωρισμενα αυτη και Πηγην γραμματων και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| και εκ της φυλης ᾿Ασηρ την Βασελλαν και τα αφωρισμενα αυτη και την Δαββων και τα αφωρισμενα αυτη 31 και Χελκατ και τα αφωρισμενα αυτη και την Ρααβ και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.32| και εκ της φυλης Νεφθαλι την πολιν την αφωρισμενην τω φονευσαντι, την Καδης εν τη Γαλιλαιᾳ και τα αφωρισμενα αυτη και την ᾿Εμμαθ και τα αφωρισμενα αυτη και Θεμμων και τα αφωρισμενα αυτη, πολεις τρεις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.33| πασαι αι πολεις του Γεδσων κατα δημους αυτων πολεις δεκατρεις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.34| και τω δημω υιων Μεραρι τοις Λευιταις τοις λοιποις εκ της φυλης Ζαβουλων την Μααν και τα περισπορια αυτης και την Καδης και τα περισπορια αυτης 35 και Σελλα και τα περισπορια αυτης, πολεις τρεις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.36| και περαν του ᾿Ιορδανου του κατα ῾Ιεριχω εκ της φυλης Ρουβην, την πολιν το φυγαδευτηριον του φονευσαντος, την Βοσορ εν τη ερημω τη Μισωρ και τα περισπορια αυτης και την ᾿Ιαζηρ και τα περισπορια αυτης 37 και την Δεκμων και τα περισπορια αυτης και την Μαφα και τα περισπορια αυτης, πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.38| και απο φυλης Γαδ την πολιν το φυγαδευτηριον του φονευσαντος, την Ραμωθ εν τη Γαλααδ και τα περισπορια αυτης και την Καμιν και τα περισπορια αυτης 39 και την ᾿Εσεβων και τα περισπορια αυτης και την ᾿Ιαζηρ και τα περισπορια αυτης, πασαι αι πολεις τεσσαρες.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.40| πασαι αι πολεις τοις υιοις Μεραρι κατα δημους αυτων των καταλελειμμενων απο της φυλης της Λευι· και εγενηθη τα ορια πολεις δεκαδυο.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.41| πασαι αι πολεις των Λευιτων εν μεσω κατασχεσεως υιων ᾿Ισραηλ τεσσαρακοντα οκτω πολεις και τα περισπορια αυτων κυκλω των πολεων τουτων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.42| πολις και τα περισπορια κυκλω της πολεως πασαις ταις πολεσι ταυταις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.42|α Και συνετελεσεν ᾿Ιησους διαμερισας την γην εν τοις οριοις αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.42|β και εδωκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ μεριδα τω ᾿Ιησοι κατα προσταγμα Κυριου· εδωκαν αυτω την πολιν, ἣν ᾐτησατο· την Θαμνασαραχ εδωκαν αυτω εν τω ορει ᾿Εφραιμ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.42|γ και ᾠκοδομησεν ᾿Ιησους την πολιν και ωκησεν εν αυτη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.42|δ και ελαβεν ᾿Ιησους τας μαχαιρας τας πετρινας, εν αις περιετεμε τους υιους ᾿Ισραηλ τους γενομενους εν τη οδω εν τη ερημω, και εθηκεν αυτας εν Θαμνασαραχ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.43| Και εδωκε Κυριος τω ᾿Ισραηλ πασαν την γην, ἣν ωμοσε δουναι τοις πατρασιν αυτων, και κατεκληρονομησαν αυτην και κατῴκησαν εν αυτη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.44| και κατεπαυσεν αυτους Κυριος κυκλοθεν, καθα ωμοσε τοις πατρασιν αυτων· ουκ αντεστη ουθεις κατενωπιον αυτων απο παντων των εχθρων αυτων· παντας τους εχθρους αυτων παρεδωκε Κυριος εις τας χειρας αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.45| ου διεπεσεν απο παντων των ρηματων των καλων, ων ελαλησε Κυριος τοις υιοις ᾿Ισραηλ· παντα παρεγενετο.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΤΟΤΕ συνεκαλεσεν ᾿Ιησους τους υιους Ρουβην και τους υιους Γαδ και το ημισυ φυλης Μανασση 2 και ειπεν αυτοις· υμεις ακηκοατε παντα, οσα ενετειλατο υμιν Μωυσης ο παις Κυριου, και υπηκουσατε της φωνης μου κατα παντα οσα ενετειλαμην υμιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| ουκ εγκαταλελοιπατε τους αδελφους υμων ταυτας τας ημερας και πλειους εως της σημερον ημερας· εφυλαξασθε την εντολην Κυριου του Θεου υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| νυν δε κατεπαυσε Κυριος ο Θεος ημων τους αδελφους ημων, ὃν τροπον ειπεν αυτοις· νυν ουν αποστραφεντες απελθατε εις τους οικους υμων και εις την γην της κατασχεσεως υμων, ἣν εδωκεν υμιν Μωυσης εν τω περαν του ᾿Ιορδανου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| αλλα φυλαξασθε σφοδρα ποιειν τας εντολας και τον νομον, ὃν ενετειλατο ημιν ποιειν Μωυσης ο παις Κυριου, αγαπαν Κυριον τον Θεον ημων, πορευεσθαι πασαις ταις οδοις αυτου, φυλαξασθαι τας εντολας αυτου και προσκεισθαι αυτω και λατρευειν αυτω εξ ολης της διανοιας υμων και εξ ολης της ψυχης υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| και ευλογησεν αυτους ᾿Ιησους και εξαπεστειλεν αυτους, και επορευθησαν εις τους οικους αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και τω ημισει φυλης Μανασση εδωκε Μωυσης εν τη Βασανιτιδι, και τω ημισει εδωκεν ᾿Ιησους μετα των αδελφων αυτου εν τω περαν του ᾿Ιορδανου παρα την θαλασσαν. και ηνικα εξαπεστειλεν αυτους ᾿Ιησους εις τους οικους αυτων και ευλογησεν αυτους,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και εν χρημασι πολλοις απηλθοσαν εις τους οικους αυτων, και κτηνη πολλα σφοδρα και αργυριον και χρυσιον και σιδηρον και ιματισμον πολυν διειλαντο την προνομην των εχθρων μετα των αδελφων αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| Και επορευθησαν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ και το ημισυ φυλης Μανασση απο των υιων ᾿Ισραηλ εκ Σηλω εν γη Χανααν απελθειν εις την Γαλααδ εις γην κατασχεσεως αυτων, ἣν εκληρονομησαν αυτην δια προσταγματος Κυριου εν χειρι Μωυση.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| και ηλθον εις Γαλγαλα του ᾿Ιορδανου, η εστιν εν γη Χανααν, και ᾠκοδομησαν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ και το ημισυ φυλης Μανασση εκει βωμον επι του ᾿Ιορδανου, βωμον μεγαν του ιδειν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και ηκουσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ λεγοντων· ιδου ᾠκοδομηκασιν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ και το ημισυ φυλης Μανασση βωμον εφ’ οριων γης Χανααν επι του Γαλααδ του ᾿Ιορδανου εν τω περαν υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και συνηθροισθησαν παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ εις Σηλω, ωστε αναβαντες εκπολεμησαι αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| και απεστειλαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς τους υιους Ρουβην και προς τους υιους Γαδ και προς τους υιους ημισυ φυλης Μανασση εις γην Γαλααδ τον τε Φινεες υιον ᾿Ελεαζαρ υιου ᾿Ααρων του αρχιερεως 14 και δεκα των αρχοντων μετ’ αυτου, αρχων εις απο οικου πατριας απο πασων φυλων ᾿Ισραηλ· αρχοντες οικων πατριων εισι, χιλιαρχοι ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και παρεγενοντο προς τους υιους Ρουβην και προς τους υιους Γαδ και προς τους ημισεις φυλης Μανασση εις γην Γαλααδ και ελαλησαν προς αυτους λεγοντες·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| ταδε λεγει πασα η συναγωγη Κυριου· τις η πλημμελεια αυτη, ἣν επλημμελησατε εναντιον του Θεου ᾿Ισραηλ, αποστραφηναι σημερον απο Κυριου οικοδομησαντες υμιν εαυτοις βωμον, αποστατας υμας γενεσθαι απο του Κυριου; 17 μη μικρον υμιν το αμαρτημα Φογωρ; οτι ουκ εκαθαρισθημεν απ’ αυτου εως της ημερας ταυτης και εγενηθη πληγη εν τη συναγωγη Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και υμεις απεστραφητε σημερον απο Κυριου; και εσται εαν αποστητε σημερον απο Κυριου, και αυριον επι παντα ᾿Ισραηλ εσται η οργη.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| και νυν ει μικρα η γη υμων της κατασχεσεως υμων, διαβητε εις την γην της Κυριου κατασχεσεως, ου κατασκηνοι εκει η σκηνη Κυριου, και κατακληρονομησατε εν ημιν· και μη απο Θεου αποσταται γενηθητε και υμεις μηδ’ αποστητε απο Κυριου δια το οικοδομησαι υμας βωμον εξω του θυσιαστηριου Κυριου του Θεου ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| ουκ ιδου ῎Αχαρ ο του Ζαρα πλημμελειᾳ επλημμελησεν απο του αναθεματος και επι πασαν συναγωγην ᾿Ισραηλ εγενηθη οργη; και ουτος εις αυτος απεθανε τη εαυτου αμαρτιᾳ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| Και απεκριθησαν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ και το ημισυ φυλης Μανασση και ελαλησαν τοις χιλιαρχοις ᾿Ισραηλ λεγοντες·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| ο Θεος Θεος Κυριος εστι, και ο Θεος Θεος αυτος οιδε, και ᾿Ισραηλ αυτος γνωσεται· ει εν αποστασιᾳ επλημμελησαμεν εναντι του Κυριου, μη ρυσαιτο ημας εν τη ημερᾳ ταυτῃ·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| και ει ᾠκοδομησαμεν εαυτοις βωμον ωστε αποστηναι απο Κυριου του Θεου ημων, ωστε αναβιβασαι επ’ αυτον θυσιαν ολοκαυτωματων η ωστε ποιησαι επ’ αυτου θυσιαν σωτηριου, Κυριος εκζητησει.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| αλλ’ ενεκεν ευλαβειας ρηματος εποιησαμεν τουτο λεγοντες· ινα μη ειπωσιν αυριον τα τεκνα υμων τοις τεκνοις ημων, τι υμιν και Κυριω τω Θεω ᾿Ισραηλ; 25 και ορια εθηκε Κυριος ανα μεσον ημων και υμων τον ᾿Ιορδανην, και ουκ εστιν υμιν μερις Κυριου. και απαλλοτριωσουσιν οι υιοι υμων τους υιους ημων, ινα μη σεβωνται Κυριον.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| και ειπαμεν ποιησαι ουτω, του οικοδομησαι τον βωμον τουτον ουχ ενεκεν καρπωματων ουδε ενεκεν θυσιων,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| αλλ’ ινα η τουτο μαρτυριον ανα μεσον ημων και υμων και ανα μεσον των γενεων ημων μεθ’ ημας, του λατρευειν λατρειαν Κυριου εναντιον αυτου, εν τοις καρπωμασιν ημων και εν ταις θυσιαις ημων και εν ταις θυσιαις των σωτηριων ημων· και ουκ ερουσι τα τεκνα υμων τοις τεκνοις ημων αυριον· ουκ εστιν υμιν μερις Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| και ειπομεν· εαν γενηται ποτε και λαλησωσι προς ημας και ταις γενεαις ημων αυριον, και ερουσιν· ιδετε ομοιωμα του θυσιαστηριου Κυριου, ὃ εποιησαν οι πατερες ημων ουχ ενεκεν καρπωματων ουδε ενεκεν θυσιων, αλλα μαρτυριον εστιν ανα μεσον υμων και ανα μεσον ημων και ανα μεσον των υιων ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| μη γενοιτο ουν ημας αποστραφηναι απο Κυριου εν τη σημερον ημερᾳ αποστηναι απο Κυριου, ωστε οικοδομησαι ημας θυσιαστηριον τοις καρπωμασι και ταις θυσιαις Σαλαμιν και τη θυσιᾳ του σωτηριου, πλην του θυσιαστηριου Κυριου, ο εστιν εναντιον της σκηνης αυτου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| Και ακουσας Φινεες ο ιερευς και παντες οι αρχοντες της συναγωγης ᾿Ισραηλ, οἳ ησαν μετ’ αυτου, τους λογους, ους ελαλησαν οι υιοι Ρουβην και οι υιοι Γαδ και το ημισυ φυλης Μανασση, και ηρεσεν αυτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| και ειπε Φινεες ο ιερευς τοις υιοις Ρουβην και τοις υιοις Γαδ και τω ημισει φυλης Μανασση· σημερον εγνωκαμεν οτι μεθ’ ημων Κυριος, διοτι ουκ επλημμελησατε εναντιον Κυριου πλημμελειαν και οτι ερρυσασθε τους υιους ᾿Ισραηλ εκ χειρος Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.32| και απεστρεψε Φινεες ο ιερευς και οι αρχοντες απο των υιων Ρουβην και απο των υιων Γαδ και απο του ημισους φυλης Μανασση εκ της Γαλααδ εις γην Χανααν προς τους υιους ᾿Ισραηλ και απεκριθησαν αυτοις τους λογους,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.33| και ηρεσε τοις υιοις ᾿Ισραηλ. και ελαλησαν προς τους υιους ᾿Ισραηλ, και ευλογησαν τον Θεον υιων ᾿Ισραηλ και ειπαν μηκετι αναβηναι προς αυτους εις πολεμον εξολοθρευσαι την γην των υιων Ρουβην και των υιων Γαδ και του ημισους φυλης Μανασση. και κατῴκησαν επ’ αυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.34| και επωνομασεν ᾿Ιησους τον βωμον των Ρουβην και των Γαδ και του ημισους φυλης Μανασση και ειπεν οτι μαρτυριον εστιν ανα μεσον αυτων, οτι Κυριος ο Θεος αυτων εστι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ εγενετο μεθ’ ημερας πλειους μετα το καταπαυσαι Κυριον τον ᾿Ισραηλ απο παντων των εχθρων αυτου κυκλοθεν, και ᾿Ιησους πρεσβυτερος προβεβηκως ταις ημεραις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και συνεκαλεσεν ᾿Ιησους παντας τους υιους ᾿Ισραηλ και την γερουσιαν αυτων και τους αρχοντας αυτων και τους δικαστας αυτων και τους γραμματεις αυτων και ειπε προς αυτους· εγω γεγηρακα και προβεβηκα ταις ημεραις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| υμεις δε εωρακατε οσα εποιησε Κυριος ο Θεος ημων πασι τοις εθνεσι τουτοις απο προσωπου ημων, οτι Κυριος ο Θεος υμων ο εκπολεμησας υμιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| ιδετε οτι επερριφα υμιν τα εθνη τα καταλελειμμενα υμιν ταυτα εν τοις κληροις εις τας φυλας υμων· απο του ᾿Ιορδανου παντα τα εθνη, α εξωλοθρευσα, και απο της θαλασσης της μεγαλης οριει επι δυσμας ηλιου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| Κυριος δε ο Θεος ημων ουτος εξολοθρευσει αυτους απο προσωπου ημων, εως ἂν απολωνται, και αποστελει αυτοις τα θηρια τα αγρια, εως ἂν εξολοθρευσῃ αυτους και τους βασιλεις αυτων απο προσωπου υμων, και κατακληρονομησετε την γην αυτων, καθα ελαλησε Κυριος ο Θεος ημων υμιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| κατισχυσατε ουν σφοδρα φυλασσειν και ποιειν παντα τα γεγραμμενα εν τω βιβλιω του νομου Μωυση, ινα μη εκκλινητε εις δεξια η ευωνυμα,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| οπως μη εισελθητε εις τα εθνη τα καταλελειμμενα ταυτα, και τα ονοματα των θεων αυτων ουκ ονομασθησεται εν υμιν, ουδε μη λατρευσητε ουδε μη προσκυνησητε αυτοις,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| αλλα Κυριω τω Θεω υμων προσκολληθησεσθε, καθαπερ εποιησατε εως της ημερας ταυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| και εξολοθρευσει αυτους Κυριος απο προσωπου υμων εθνη μεγαλα και ισχυρα, και ουδεις αντεστη κατενωπιον ημων εως της ημερας ταυτης.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| εις υμων εδιωξε χιλιους, οτι Κυριος ο Θεος ημων ουτος εξεπολεμει υμιν, καθαπερ ειπεν ημιν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και φυλαξασθε σφοδρα του αγαπαν Κυριον τον Θεον ημων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| εαν γαρ αποστραφητε και προσθησθε τοις υπολειφθεισιν εθνεσι τουτοις τοις μεθ’ υμων και επιγαμιας ποιησητε προς αυτους και συγκαταμιγητε αυτοις και αυτοι υμιν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| γινωσκετε οτι ου μη προσθη Κυριος του εξολοθρευσαι τα εθνη ταυτα απο προσωπου υμων, και εσονται υμιν εις παγιδας και εις σκανδαλα και εις ηλους εν ταις πτερναις υμων και εις βολιδας εν τοις οφθαλμοις υμων, εως ἂν απολησθε απο της γης της αγαθης ταυτης, ἣν εδωκεν υμιν Κυριος ο Θεος υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| εγω δε αποτρεχω την οδον, καθα και παντες οι επι της γης, και γνωσεσθε τη καρδιᾳ υμων και τη ψυχη υμων, διοτι ουκ επεσεν εις λογος απο παντων των λογων, ων ειπε Κυριος ο Θεος ημων προς παντα τα ανηκοντα ημιν, ου διεφωνησεν εξ αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και εσται ὃν τροπον ηκει προς ημας παντα τα ρηματα τα καλα, α ελαλησε Κυριος εφ’ υμας, ουτως επαξει Κυριος ο Θεος εφ’ υμας παντα τα ρηματα τα πονηρα εως ἂν εξολοθρευσῃ υμας απο της γης της αγαθης ταυτης, ἧς εδωκε Κυριος υμιν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| εν τω παραβηναι υμας την διαθηκην Κυριου του Θεου ημων, ἣν ενετειλατο ημιν, και πορευθεντες λατρευσητε θεοις ετεροις και προσκυνησητε αυτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ συνηγαγεν ᾿Ιησους πασας φυλας ᾿Ισραηλ εις Σηλω και συνεκαλεσε τους πρεσβυτερους αυτων και τους γραμματεις αυτων και τους δικαστας αυτων και εστησεν αυτους απεναντι του Θεου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και ειπεν ᾿Ιησους προς παντα τον λαον· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· περαν του ποταμου παρῴκησαν οι πατερες υμων το απ’ αρχης, Θαρα ο πατηρ ῾Αβρααμ και ο πατηρ Ναχωρ, και ελατρευσαν θεοις ετεροις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και ελαβον τον πατερα υμων τον ῾Αβρααμ εκ του περαν του ποταμου και ωδηγησα αυτον εν πασῃ τη γη και επληθυνα αυτου σπερμα 4 και εδωκα αυτω τον ᾿Ισαακ, και τω ᾿Ισαακ τον ᾿Ιακωβ και τον ῾Ησαυ· και εδωκα τω ῾Ησαυ το ορος το Σηειρ κληρονομησαι αυτω, και ᾿Ιακωβ και οι υιοι αυτου κατεβησαν εις Αιγυπτον και εγενοντο εκει εις εθνος μεγα και πολυ και κραταιον. και εκακωσαν αυτους οι Αιγυπτιοι,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και επαταξε Κυριος την Αιγυπτον εν σημειοις, οις εποιησεν εν αυτοις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| και μετα ταυτα εξηγαγε τους πατερας ημων εξ Αιγυπτου, και εισηλθατε εις την θαλασσαν την ερυθραν. και κατεδιωξαν οι Αιγυπτιοι οπισω των πατερων ημων εν αρμασι και εν ιπποις εις την θαλασσαν την ερυθραν,<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και ανεβοησαμεν προς Κυριον, και εδωκε νεφελην και γνοφον αναμεσον ημων και αναμεσον των Αιγυπτιων και επηγαγεν επ’ αυτους την θαλασσαν, και εκαλυψεν αυτους, και ειδοσαν οι οφθαλμοι υμων οσα εποιησε Κυριος εν γη Αιγυπτω, και ητε εν τη ερημω ημερας πλειους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| και ηγαγεν ημας εις γην ᾿Αμορραιων των κατοικουντων περαν του ᾿Ιορδανου, και παρεταξαντο υμιν και παρεδωκεν αυτους Κυριος εις τας χειρας υμων, και κατεκληρονομησατε την γην αυτων και εξωλοθρευσατε αυτους απο προσωπου υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και ανεστη Βαλακ ο του Σεπφωρ βασιλευς Μωαβ και παρεταξατο τω ᾿Ισραηλ και αποστειλας εκαλεσε τον Βαλααμ αρασασθαι ημιν·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| και ουκ ηθελησε Κυριος ο Θεος σου απολεσαι σε, και ευλογιαις ευλογησεν υμας, και εξειλατο υμας εκ χειρων αυτων, και παρεδωκεν αυτους.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και διεβητε τον ᾿Ιορδανην και παρεγενηθητε εις ῾Ιεριχω· και επολεμησαν προς ημας οι κατοικουντες ῾Ιεριχω, ο ᾿Αμορραιος και ο Χαναναιος και ο Φερεζαιος και ο Ευαιος και ο ᾿Ιεβουσαιος και ο Χετταιος και ο Γεργεσαιος, και παρεδωκεν αυτους Κυριος εις τας χειρας υμων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και εξαπεστειλε προτεραν υμων την σφηκιαν, και εξαπεστειλεν αυτους απο προσωπου υμων, δωδεκα βασιλεις των ᾿Αμορραιων, ουκ εν τη ρομφαιᾳ σου ουδε εν τω τοξω σου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| και εδωκεν υμιν γην, εφ’ ἣν ουκ εκοπιασατε επ᾿ αυτης, και πολεις, ας ουκ ᾠκοδομηκατε, και κατωκισθητε εν αυταις· και αμπελωνας και ελαιωνας, ους ουκ εφυτευσατε υμεις, εδεσθε.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και νυν φοβηθητε Κυριον, και λατρευσατε αυτω εν ευθυτητι και εν δικαιοσυνῃ και περιελεσθε τους θεους τους αλλοτριους, οις ελατρευσαν οι πατερες ημων εν τω περαν του ποταμου και εν Αιγυπτω, και λατρευσατε Κυριω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| ει δε μη αρεσκει υμιν λατρευειν Κυριω, εκλεξασθε υμιν αυτοις σημερον, τινι λατρευσητε, ειτε τοις θεοις των πατερων υμων, τοις εν τω περαν του ποταμου, ειτε τοις θεοις των ᾿Αμορραιων, εν οις υμεις κατοικειτε επι της γης αυτων· εγω δε και η οικια μου λατρευσομεν Κυριω, οτι αγιος εστι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| Και αποκριθεις ο λαος ειπε· μη γενοιτο ημιν καταλιπειν Κυριον, ωστε λατρευειν θεοις ετεροις.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| Κυριος ο Θεος ημων, αυτος Θεος εστιν· αυτος ανηγαγεν ημας και τους πατερας ημων εξ Αιγυπτου και διεφυλαξεν ημας εν πασῃ τη οδω, ᾗ επορευθημεν εν αυτη, και εν πασι τοις εθνεσιν, ους παρηλθομεν δι’ αυτων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και εξεβαλε Κυριος τον ᾿Αμορραιον και παντα τα εθνη τα κατοικουντα την γην απο προσωπου ημων. αλλα και ημεις λατρευσομεν Κυριω· ουτος γαρ Θεος ημων εστι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και ειπεν ᾿Ιησους προς τον λαον· ου μη δυνησθε λατρευειν Κυριω, οτι ο Θεος αγιος εστι, και ζηλωσας ουτος ουκ ανησει τα αμαρτηματα υμων και τα ανομηματα υμων·<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| ηνικα ἂν εγκαταλιπητε Κυριον και λατρευσητε θεοις ετεροις, και επελθων κακωσει υμας και εξαναλωσει υμας ανθ’ ων ευ εποιησεν υμας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| και ειπεν ο λαος προς ᾿Ιησουν· ουχι, αλλα Κυριω λατρευσομεν.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και ειπεν ᾿Ιησους προς τον λαον· μαρτυρες υμεις καθ’ υμων, οτι υμεις εξελεξασθε Κυριω λατρευειν αυτω.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και νυν περιελεσθε τους θεους τους αλλοτριους τους εν υμιν και ευθυνατε την καρδιαν υμων προς Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| και ειπεν ο λαος προς ᾿Ιησουν· Κυριω λατρευσομεν και της φωνης αυτου ακουσομεθα.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| και διεθετο ᾿Ιησους διαθηκην προς τον λαον εν τη ημερᾳ εκεινῃ και εδωκεν αυτω νομον και κρισιν εν Σηλω ενωπιον της σκηνης του Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| και εγραψε τα ρηματα ταυτα εις βιβλιον νομων του Θεου· και ελαβε λιθον μεγαν και εστησεν αυτον ᾿Ιησους υπο την τερεμινθον απεναντι Κυριου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27| και ειπεν ᾿Ιησους προς τον λαον· ιδου ο λιθος ουτος εσται εν υμιν εις μαρτυριον, οτι αυτος ακηκοε παντα τα λεχθεντα αυτω υπο Κυριου, ο,τι ελαλησε προς υμας σημερον· και ουτος εσται εν υμιν εις μαρτυριον επ’ εσχατων των ημερων, ηνικα ἂν ψευσησθε Κυριω τω Θεω μου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.28| και απεστειλεν ᾿Ιησους τον λαον, και επορευθησαν εκαστος εις τον τοπον αυτου.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.29| και ελατρευσεν ᾿Ισραηλ τω Κυριω πασας τας ημερας ᾿Ιησου και πασας τας ημερας των πρεσβυτερων, οσοι εφειλκυσαν τον χρονον μετα ᾿Ιησου και οσοι ειδοσαν παντα τα εργα Κυριου, οσα εποιησε τω ᾿Ισραηλ.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.30| Και εγενετο μετ’ εκεινα και απεθανεν ᾿Ιησους υιος Ναυη δουλος Κυριου εκατον δεκα ετων.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.31| και εθαψαν αυτον προς τοις οριοις του κληρου αυτου εν Θαμνασασαχ εν τω ορει τω ᾿Εφραιμ απο βορρα του ορους Γαας· εκει εθηκαν μετ’ αυτου εις το μνημα, εις ὃ εθαψαν αυτον εκει, τας μαχαιρας τας πετρινας, εν αις περιετεμε τους υιους ᾿Ισραηλ εν Γαλγαλοις, οτε εξηγαγεν αυτους εξ Αιγυπτου, καθα συνεταξεν αυτοις Κυριος, και εκει εισιν εως της σημερον ημερας.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.32| και τα οστα ᾿Ιωσηφ ανηγαγον οι υιοι ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου και κατωρυξαν εν Σικιμοις, εν τη μεριδι του αγρου, ου εκτησατο ᾿Ιακωβ παρα των ᾿Αμορραιων των κατοικουντων εν Σικιμοις αμναδων εκατον και εδωκεν αυτην ᾿Ιωσηφ εν μεριδι.<br>Ιησους Ναυη-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.33| και εγενετο μετα ταυτα και ᾿Ελεαζαρ υιος ᾿Ααρων ο αρχιερευς ετελευτησε και εταφη εν Γαβααρ Φινεες του υιου αυτου, ἣν εδωκεν αυτω εν τω ορει ᾿Εφραιμ. εν εκεινῃ τη ημερᾳ λαβοντες οι υιοι ᾿Ισραηλ την κιβωτον του Θεου περιεφεροσαν εν εαυτοις, και Φινεες ιερατευσεν αντι ᾿Ελεαζαρ του πατρος αυτου, εως απεθανε και κατωρυγη εν Γαβααρ τη εαυτου. οι δε υιοι ᾿Ισραηλ απηλθοσαν εκαστος εις τον τοπον αυτων και εις την εαυτων πολιν. και εσεβοντο οι υιοι ᾿Ισραηλ την ᾿Ασταρτην και ᾿Ασταρωθ και τους θεους των εθνων των κυκλω αυτων· και παρεδωκεν αυτους Κυριος εις χειρας ᾿Εγλωμ τω βασιλει Μωαβ, και εκυριευσεν αυτων ετη δεκαοκτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο μετα την τελευτην ᾿Ιησου και επηρωτων οι υιοι ᾿Ισραηλ δια του Κυριου λεγοντες· τις αναβησεται ημιν προς τους Χαναναιους αφηγουμενος του πολεμησαι προς αυτους; 2 και ειπε Κυριος· ᾿Ιουδας αναβησεται. ιδου δεδωκα την γην εν χειρι αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ειπεν ᾿Ιουδας τω Συμεων αδελφω αυτου· αναβηθι μετ᾿ εμου εν τω κληρω μου, και παραταξωμεθα προς τους Χαναναιους, και πορευσομαι καγω μετα σου εν τω κληρω σου. και επορευθη μετ᾿ αυτου Συμεων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και ανεβη ᾿Ιουδας, και παρεδωκε Κυριος τον Χαναναιον και τον Φερεζαιον εις τας χειρας αυτων. και εκοψαν αυτους εν Βεζακ εις δεκα χιλιαδας ανδρων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και κατελαβον τον ᾿Αδωνιβεζεκ εν τη Βεζεκ και παρεταξαντο προς αυτον και εκοψαν τον Χαναναιον και Φερεζαιον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και εφυγεν ᾿Αδωνιβεζεκ, και κατεδραμον οπισω αυτου και ελαβοσαν αυτον και απεκοψαν τα ακρα των χειρων αυτου και τα ακρα τω ποδων αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και ειπεν ᾿Αδωνιβεζεκ· εβδομηκοντα βασιλεις τα ακρα των χειρων αυτων και τα ακρα των ποδων αυτων αποκεκομμενοι ησαν συλλεγοντες τα υποκατω της τραπεζης μου· καθως ουν εποιησα, ουτως ανταπεδωκε μοι ο Θεος. και αγουσιν αυτον εις ῾Ιερουσαλημ, και απεθανεν εκει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| Και επολεμουν υιοι ᾿Ιουδα την ῾Ιερουσαλημ κα’Ι κατελαβοντο αυτην και επαταξαν αυτην εν στοματι ρομφαιας και την πολιν ενεπρησαν εν πυρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και μετα ταυτα κατεβησαν οι υιοι ᾿Ιουδα πολεμησαι προς τον Χαναναιον τον κατοικουντα την ορεινην και το νοτιον και την πεδινην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και επορευθη ᾿Ιουδας προς τον Χαναναιον τον κατοικουντα εν Χεβρων, και εξηλθε Χεβρων εξ εναντιας· και το ονομα ην Χεβρων το προτερον Καριαθαρβοκσεφερ. και επαταξαν τον Σεσσι και ᾿Αχινααν και Θολμι, γεννηματα του ᾿Ενακ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και ανεβησαν εκειθεν προς τους κατοικουντας Δαβιρ· το δε ονομα της Δαβιρ ην εμπροσθεν Καριαθσεφαρ, Πολις γραμματων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και ειπε Χαλεβ· ὃς ἂν παταξῃ την Πολιν των γραμματων και προκαταλαβηται αυτην, δωσω αυτω την ᾿Ασχα θυγατερα μου εις γυναικα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και προκατελαβετο αυτην Γοθονιηλ υιος Κενεζ αδελφου Χαλεβ ο νεωτερος, και εδωκεν αυτω Χαλεβ την ᾿Ασχα θυγατερα αυτου εις γυναικα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και εγενετο εν τη εισοδω αυτης και επεσεισεν αυτην Γοθονιηλ του αιτησαι παρα του πατρος αυτης αγρον, και εγογγυζε και εκραξεν απο του υποζυγιου· εις γην νοτου εκδεδοσαι με. και ειπεν αυτη Χαλεβ· τι εστι σοι; 15 και ειπεν αυτω ᾿Ασχα· δος δη μοι ευλογιαν, οτι εις γην νοτου εκδεδοσαι με, και δωσεις μοι λυτρωσιν υδατος. και εδωκεν αυτη Χαλεβ κατα την καρδιαν αυτης λυτρωσιν μετεωρων και λυτρωσιν ταπεινων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| Και οι υιοι ᾿Ιοθορ του Κιναιου του γαμβρου Μωυση ανεβησαν εκ πολεως των φοινικων μετα των υιων ᾿Ιουδα εις την ερημον την ουσαν εν τω νοτω ᾿Ιουδα, η εστιν επι καταβασεως ᾿Αραδ, και κατῴκησαν μετα του λαου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και επορευθη ᾿Ιουδας μετα Συμεων του αδελφου αυτου και εκοψε τον Χαναναιον τον κατοικουντα Σεφεκ· και εξωλοθρευσεν αυτους, και εκαλεσε το ονομα της πολεως ᾿Αναθεμα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και ουκ εκληρονομησεν ᾿Ιουδας την Γαζαν ουδε τα ορια αυτης, ουδε την ᾿Ασκαλωνα ουδε τα ορια αυτης, ουδε την ᾿Ακκαρων ουδε τα ορια αυτης, την ῎Αζωτον ουδε τα περισπορια αυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και ην Κυριος μετα ᾿Ιουδα και εκληρονομησε το ορος, οτι ουκ ηδυνασθησαν εξολοθρευσαι τους κατοικουντας την κοιλαδα, οτι Ρηχαβ διεστειλατο αυτοις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και εδωκαν τω Χαλεβ την Χεβρων, καθως ελαλησε Μωυσης, και εκληρονομησεν εκειθεν τας τρεις πολεις των υιων ᾿Ενακ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και τον ᾿Ιεβουσαιον τον κατοικουντα εν ῾Ιερουσαλημ ουκ εκληρονομησαν οι υιοι Βενιαμιν, και κατῴκησεν ο ᾿Ιεβουσαιος μετα των υιων Βενιαμιν εν ῾Ιερουσαλημ εως της ημερας ταυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ανεβησαν οι υιοι ᾿Ιωσηφ και γε αυτοι εις Βαιθηλ, και Κυριος ην μετ᾿ αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και παρενεβαλον και κατεσκεψαντο Βαιθηλ· το δε ονομα της πολεως ην εμπροσθεν Λουζα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και ειδον οι φυλασσοντες, και ιδου ανηρ εξεπορευετο εκ της πολεως· και ελαβον αυτον και ειπον αυτω· δειξον ημιν της πολεως την εισοδον, και ποιησομεν μετα σου ελεος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και εδειξεν αυτοις την εισοδον της πολεως, και επαταξαν την πολιν εν στοματι ρομφαιας, τον δε ανδρα και την συγγενειαν αυτου εξαπεστειλαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και επορευθη ο ανηρ εις γην Χεττιν και ᾠκοδομησεν εκει πολιν και εκαλεσε το ονομα αυτης Λουζα· τουτο ονομα αυτης εως της ημερας ταυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| και ουκ εξηρε Μανασση την Βαιθσαν, η εστι Σκυθων πολις, ουδε τας θυγατερας αυτης ουδε τα περιοικα αυτης ουδε την Θανακ ουδε τας θυγατερας αυτης, ουδε τους κατοικουντας Δωρ ουδε τας θυγατερας αυτης, ουδε τον κατοικουντα Βαλακ ουδε τα περιοικα αυτης ουδε τας θυγατερας αυτης, ουδε τους κατοικουντας Μαγεδω ουδε τα περιοικα αυτης και τας θυγατερας αυτης, ουδε τους κατοικουντας ᾿Ιεβλααμ ουδε τα περιοικα αυτης ουδε τας θυγατερας αυτης· και ηρξατο ο Χαναναιος κατοικειν εν τη γη ταυτῃ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| και εγενετο οτε ενισχυσεν ᾿Ισραηλ, και εποιησε τον Χαναναιον εις φορον και εξαιρων ουκ εξηρεν αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| και ᾿Εφραιμ ουκ εξηρε τον Χαναναιον τον κατοικουντα εν Γαζερ· και κατῴκησεν ο Χαναναιος εν μεσω αυτου εν Γαζερ και εγενετο εις φορον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| και Ζαβουλων ουκ εξηρε τους κατοικουντας Κεδρων, ουδε τους κατοικουντας Δωμανα· και κατῴκησεν ο Χαναναιος εν μεσω αυτων και εγενετο αυτω εις φορον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| και ᾿Ασηρ ουκ εξηρε τους κατοικουντας ᾿Ακχω, και εγενετο αυτω εις φορον, και τους κατοικουντας Δωρ και τους κατοικουντας Σιδωνα και τους κατοικουντας ᾿Ααλαφ, τον ᾿Ασχαζι και τον Χελβα και τον Ναΐ και τον ᾿Ερεω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| και κατῴκησεν ο ᾿Ασηρ εν μεσω του Χαναναιου του κατοικουντος την γην, οτι ουκ ηδυνηθη εξαραι αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| και Νεφθαλι ουκ εξηρε τους κατοικουντας Βαιθσαμυς και τους κατοικουντας Βαιθαναθ, και κατῴκησε Νεφθαλι εν μεσω του Χαναναιου του κατοικουντος την γην· οι δε κατοικουντες Βαιθσαμυς και την Βαιθενεθ εγενοντο αυτοις εις φορον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| και εξεθλιψεν ο ᾿Αμορραιος τους υιους Δαν εις το ορος, οτι ουκ αφηκαν αυτον καταβηναι εις την κοιλαδα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| και ηρξατο ο ᾿Αμορραιος κατοικειν εν τω ορει τω οστρακωδει, εν ω αι αρκοι και εν ω αι αλωπεκες, εν τω Μυρσινωνι και εν Θαλαβιν· και εβαρυνθη η χειρ οικου ᾿Ιωσηφ επι τον ᾿Αμορραιον, και εγενηθη αυτοις εις φορον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| και το οριον του ᾿Αμορραιου απο της αναβασεως ᾿Ακραβιν απο της Πετρας και επανω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ανεβη αγγελος Κυριου απο Γαλγαλ επι τον Κλαυθμωνα και επι Βαιθηλ και επι τον οικον ᾿Ισραηλ και ειπε προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ανεβιβασα υμας εξ Αιγυπτου και εισηγαγον υμας εις την γην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν υμων, και ειπα· ου διασκεδασω την διαθηκην μου την μεθ᾿ υμων εις τον αιωνα·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και υμεις ου διαθησεσθε διαθηκην τοις εγκαθημενοις εις την γην ταυτην, ουδε τοις θεοις αυτων προσκυνησετε, αλλα τα γλυπτα αυτων συντριψετε, τα θυσιαστηρια αυτων καθελειτε. και ουκ εισηκουσατε της φωνης μου, οτι ταυτα εποιησατε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| καγω ειπον· ου μη εξαρω αυτους εκ προσωπου υμων, και εσονται υμιν εις συνοχας, και οι θεοι αυτων εσονται υμιν εις σκανδαλον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και εγενετο ως ελαλησεν ο αγγελος Κυριου τους λογους τουτους προς παντας υιους ᾿Ισραηλ, και επηραν ο λαος την φωνην αυτων και εκλαυσαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και επωνομασαν το ονομα του τοπου εκεινου, Κλαυθμωνες· και εθυσιασαν εκει τω Κυριω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| Και εξαπεστειλεν ᾿Ιησους τον λαον, και ηλθεν ανηρ εις την κληρονομιαν αυτου κατακληρονομησαι την γην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και εδουλευσεν ο λαος τω Κυριω πασας τας ημερας ᾿Ιησου και πασας τας ημερας των πρεσβυτερων, οσοι εμακροημερευσαν μετα ᾿Ιησου, οσοι εγνωσαν παν το εργον Κυριου το μεγα, ὃ εποιησεν εν τω ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ετελευτησεν ᾿Ιησους υιος Ναυη δουλος Κυριου, υιος εκατον δεκα ετων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εθαψαν αυτον εν οριω της κληρονομιας αυτου εν Θαμναθαρες, εν ορει ᾿Εφραιμ απο βορρα του ορους Γαας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και γε πασα η γενεα εκεινη προσετεθησαν προς τους πατερας αυτων, και ανεστη γενεα ετερα μετ᾿ αυτους, οἳ ουκ εγνωσαν τον Κυριον και γε το εργον, ὃ εποιησεν εν τω ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| Και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το πονηρον ενωπιον Κυριου και ελατρευσαν τοις Βααλιμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και εγκατελιπον τον Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων τον εξαγαγοντα αυτους εκ γης Αιγυπτου και επορευθησαν οπισω θεων ετερων απο των θεων των εθνων των περικυκλω αυτων και προσεκυνησαν αυτοις και παρωργισαν τον Κυριον 13 και εγκατελιπον αυτον και ελατρευσαν τω Βααλ και ταις ᾿Ασταρταις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και ωργισθη θυμω Κυριος εν τω ᾿Ισραηλ και παρεδωκεν αυτους εις χειρας προνομευοντων, και κατεπρονομευσαν αυτους· και απεδοτο αυτους εν χερσι των εχθρων αυτων κυκλοθεν, και ουκ ηδυνηθησαν ετι αντιστηναι κατα προσωπον των εχθρων αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| εν πασιν, οις επορευοντο, και χειρ Κυριου ην επ᾿ αυτους εις κακα, καθως ελαλησε Κυριος και καθως ωμοσε Κυριος αυτοις, και εξεθλιψεν αυτους σφοδρα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και ηγειρε Κυριος κριτας, και εσωσεν αυτους Κυριος εκ χειρος των προνομευοντων αυτους. και γε των κριτων ουχ υπηκουσαν,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| οτι εξεπορνευσαν οπισω θεων ετερων και προσεκυνησαν αυτοις· και εξεκλιναν ταχυ εκ της οδου, ἧς επορευθησαν οι πατερες αυτων του εισακουειν των λογων Κυριου, ουκ εποιησαν ουτως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και οτι ηγειρε Κυριος αυτοις κριτας, και ην Κυριος μετα του κριτου και εσωσεν αυτους εκ χειρος εχθρων αυτων πασας τας ημερας του κριτου, οτι παρεκληθη Κυριος απο του στεναγμου αυτων απο προσωπου των πολιορκουντων αυτους και εκθλιβοντων αυτους.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και εγενετο ως απεθνησκεν ο κριτης, και απεστρεψαν και παλιν διεφθειραν υπερ τους πατερας αυτων πορευεσθαι οπισω θεων ετερων, λατρευειν αυτοις και προσκυνειν αυτοις· ουκ απερριψαν τα επιτηδευματα αυτων, και τας οδους αυτων τας σκληρας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και ωργισθη θυμω Κυριος εν τω ᾿Ισραηλ και ειπεν· ανθ᾿ ων οσα εγκατελιπον το εθνος τουτο την διαθηκην μου, ἣν ενετειλαμην τοις πατρασιν αυτων, και ουκ εισηκουσαν της φωνης μου,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και εγω ου προσθησω του εξαραι ανδρα εκ προσωπου αυτων απο των εθνων, ων κατελιπεν ᾿Ιησους υιος Ναυη εν τη γη 22 και αφηκε, του πειρασαι εν αυτοις τον ᾿Ισραηλ, ει φυλασσονται την οδον Κυριου πορευεσθαι εν αυτη, ὃν τροπον εφυλαξαν οι πατερες αυτων, η ου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και αφηκε Κυριος τα εθνη ταυτα του μη εξαραι αυτα το ταχος και ου παρεδωκεν αυτα εν χειρι ᾿Ιησου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ταυτα τα εθνη, α αφηκε Κυριος αυτα ωστε πειρασαι εν αυτοις τον ᾿Ισραηλ, παντας τους μη εγνωκοτας τους πολεμους Χανααν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| πλην δια τας γενεας υιων ᾿Ισραηλ του διδαξαι αυτους πολεμον, πλην οι εμπροσθεν αυτων ουκ εγνωσαν αυτα·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| τας πεντε σατραπειας των αλλοφυλων και παντα τον Χαναναιον και τον Σιδωνιον και τον Ευαιον τον κατοικουντα τον Λιβανον απο του ορους του ᾿Αερμων εως Λαβωεμαθ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και εγενετο ωστε πειρασαι εν αυτοις τον ᾿Ισραηλ, γνωναι ει ακουσονται τας εντολας Κυριου, ας ενετειλατο τοις πατρασιν αυτων εν χειρι Μωυση.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και οι υιοι ᾿Ισραηλ κατῴκησαν εν μεσω του Χαναναιου και του Χετταιου και του ᾿Αμορραιου και του Φερεζαιου και του Ευαιου και του ᾿Ιεβουσαιου 6 και ελαβον τας θυγατερας αυτων εαυτοις εις γυναικας και τας θυγατερας αυτων εδωκαν τοις υιοις αυτων και ελατρευσαν τοις θεοις αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| Και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το πονηρον εναντιον Κυριου και επελαθοντο Κυριου του Θεου αυτων και ελατρευσαν τοις Βααλιμ και τοις αλσεσι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και ωργισθη θυμω Κυριος εν τω ᾿Ισραηλ και απεδοτο αυτους εν χειρι Χουσαρσαθαιμ βασιλεως Συριας ποταμων. και εδουλευσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τω Χουσαρσαθαιμ ετη οκτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και εκεκραξαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον· και ηγειρε Κυριος σωτηρα τω ᾿Ισραηλ, και εσωσεν αυτους, τον Γοθονιηλ υιον Κενεζ αδελφου Χαλεβ τον νεωτερον υπερ αυτον,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και εγενετο επ᾿ αυτον πνευμα Κυριου, και εκρινε τον ᾿Ισραηλ. και εξηλθεν εις πολεμον προς Χουσαρσαθαιμ· και παρεδωκε Κυριος εν χειρι αυτου τον Χουσαρσαθαιμ βασιλεα Συριας ποταμων, και εκραταιωθη χειρ αυτου επι τον Χουσαρσαθαιμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ησυχασεν η γη ετη τεσσαρακοντα· και απεθανε Γοθονιηλ υιος Κενεζ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| Και προσεθεντο οι υιοι ᾿Ισραηλ ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου. και ενισχυσε Κυριος τον ᾿Εγλωμ βασιλεα Μωαβ επι τον ᾿Ισραηλ δια το πεποιηκεναι αυτους το πονηρον εναντι Κυριου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και συνηγαγε προς εαυτον παντας τους υιους ᾿Αμμων και ᾿Αμαληκ και επορευθη και επαταξε τον ᾿Ισραηλ και εκληρονομησε την πολιν των φοινικων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και εδουλευσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τω ᾿Εγλωμ βασιλει Μωαβ ετη δεκαοκτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και εκεκραξαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον· και ηγειρεν αυτοις σωτηρα τον ᾿Αωδ υιον Γηρα υιον του ᾿Ιεμενι, ανδρα αμφοτεροδεξιον. και εξαπεστειλαν οι υιοι ᾿Ισραηλ δωρα εν χειρι αυτου τω ᾿Εγλωμ βασιλει Μωαβ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και εποιησεν εαυτω ᾿Αωδ μαχαιραν διστομον, σπιθαμης το μηκος αυτης, και περιεζωσατο αυτην υπο τον μανδυαν επι τον μηρον αυτου τον δεξιον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και επορευθη και προσηνεγκε τα δωρα τω ᾿Εγλωμ βασιλει Μωαβ· και ᾿Εγλωμ ανηρ αστειος σφοδρα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και εγενετο ηνικα συνετελεσεν ᾿Αωδ προσφερων τα δωρα, και εξαπεστειλε τους φεροντας τα δωρα·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και αυτος υπεστρεψεν απο των γλυπτων των μετα της Γαλγαλ. και ειπεν ᾿Αωδ· λογος μοι κρυφιος προς σε, βασιλευ. και ειπεν ᾿Εγλωμ προς αυτον· σιωπα· και εξαπεστειλεν αφ᾿ εαυτου παντας τους εφεστωτας επ᾿ αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και ᾿Αωδ εισηλθε προς αυτον, και αυτος εκαθητο εν τω υπερῴω τω θερινω τω εαυτου μονωτατος. και ειπεν ᾿Αωδ· λογος Θεου μοι προς σε, βασιλευ· και εξανεστη απο του θρονου ᾿Εγλωμ εγγυς αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και εγενετο αμα τω αναστηναι αυτον και εξετεινεν ᾿Αωδ την χειρα την αριστεραν αυτου και ελαβε την μαχαιραν επανωθεν του μηρου αυτου του δεξιου και ενεπηξεν αυτην εν τη κοιλιᾳ αυτου 22 και επεισηνεγκε και γε την λαβην οπισω της φλογος, και επεκλεισε το στεαρ κατα της φλογος, οτι ουκ εξεσπασε την μαχαιραν εκ της κοιλιας αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και εξηλθεν ᾿Αωδ την προσταδα και εξηλθε τους διατεταγμενους και απεκλεισε τας θυρας του υπερῴου κατ᾿ αυτου και εσφηνωσε·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και αυτος εξηλθε. και οι παιδες αυτου εισηλθον και ειδον και ιδου αι θυραι του υπερῴου εσφηνωμεναι, και ειπαν· μη ποτε αποκενοι τους ποδας αυτου εν τω ταμειω τω θερινω; 25 και υπεμειναν εως ᾐσχυνοντο, και ιδου ουκ εστιν ο ανοιγων τας θυρας του υπερῴου· και ελαβον την κλειδα και ηνοιξαν, και ιδου ο κυριος αυτων πεπτωκως επι την γην τεθνηκως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και ᾿Αωδ διεσωθη εως εθορυβουντο, και ουκ ην ο προσνοων αυτω· και αυτος παρηλθε τα γλυπτα και διεσωθη εις Σετειρωθα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και εγενετο ηνικα ηλθεν ᾿Αωδ εις γην ᾿Ισραηλ, και εσαλπισεν εν κερατινῃ εν τω ορει ᾿Εφραιμ· και κατεβησαν συν αυτω οι υιοι ᾿Ισραηλ απο του ορους, και αυτος εμπροσθεν αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| και ειπε προς αυτους· καταβητε οπισω μου, οτι παρεδωκε Κυριος ο Θεος τους εχθρους ημων την Μωαβ εν χειρι ημων. και κατεβησαν οπισω αυτου και προκατελαβοντο τας διαβασεις του ᾿Ιορδανου της Μωαβ, και ουκ αφηκεν ανδρα διαβηναι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και επαταξαν την Μωαβ τη ημερᾳ εκεινῃ ωσει δεκα χιλιαδας ανδρων, παν λιπαρον και παντα ανδρα δυναμεως, και ου διεσωθη ο ανηρ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| και ενετραπη Μωαβ εν τη ημερᾳ εκεινῃ υπο χειρα ᾿Ισραηλ, και ησυχασεν η γη ογδοηκοντα ετη, και εκρινεν αυτους ᾿Αωδ εως ου απεθανε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| Και μετ᾿ αυτον ανεστη Σαμεγαρ υιος Διναχ και επαταξε τους αλλοφυλους εις εξακοσιους ανδρας εν τω αροτροποδι των βοων· και εσωσε και γε αυτος τον ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ προσεθεντο οι υιοι ᾿Ισραηλ ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου· και ᾿Αωδ απεθανε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και απεδοτο τους υιους ᾿Ισραηλ Κυριος εν χειρι ᾿Ιαβιν βασιλεως Χανααν, ὃς εβασιλευσεν εν ᾿Ασωρ· και ο αρχων της δυναμεως αυτου Σισαρα, και αυτος κατῴκει εν ᾿Αρισωθ των εθνων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και εκεκραξαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον, οτι εννακοσια αρματα σιδηρα ην αυτω, και αυτος εθλιψε τον ᾿Ισραηλ κατα κρατος εικοσιν ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και Δεββωρα γυνη προφητις γυνη Λαφιδωθ, αυτη εκρινε τον ᾿Ισραηλ εν τω καιρω εκεινω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και αυτη εκαθητο υπο φοινικα Δεββωρα ανα μεσον της Ραμα και ανα μεσον της Βαιθηλ εν τω ορει ᾿Εφραιμ, και ανεβαινον προς αυτην οι υιοι ᾿Ισραηλ εις κρισιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και απεστειλε Δεββωρα και εκαλεσε τον Βαρακ υιον ᾿Αβινεεμ εκ Καδης Νεφθαλι και ειπε προς αυτον· ουχι ενετειλατο Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ σοι και απελευσῃ εις ορος Θαβωρ και ληψῃ μετα σεαυτου δεκα χιλιαδας ανδρων εκ των υιων Νεφθαλι και εκ των υιων Ζαβουλων; 7 και επαξω προς σε εις τον χειμαρρουν Κισων τον Σισαρα αρχοντα της δυναμεως ᾿Ιαβιν και τα αρματα αυτου και το πληθος αυτου και παραδωσω αυτον εις χειρας σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ειπε προς αυτην Βαρακ· εαν πορευθης μετ᾿ εμου, πορευσομαι, και εαν μη πορευθης, ου πορευσομαι· οτι ουκ οιδα την ημεραν, εν ᾗ ευοδοι Κυριος τον αγγελον μετ᾿ εμου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ειπε· πορευομενη πορευσομαι μετα σου· πλην γινωσκε οτι ουκ εσται το προτερημα σου επι την οδον, ἣν συ πορευῃ, οτι εν χειρι γυναικος αποδωσεται Κυριος τον Σισαρα. και ανεστη Δεββωρα και επορευθη μετα του Βαρακ εκ Καδης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και εβοησε Βαρακ τον Ζαβουλων και τον Νεφθαλι εκ Καδης, και ανεβησαν κατα ποδας αυτου δεκα χιλιαδες ανδρων· και ανεβη Δεββωρα μετ᾿ αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και Χαβερ ο Κιναιος εχωρισθη απο Καινα απο των υιων ᾿Ιωβαβ γαμβρου Μωυση και επηξε την σκηνην αυτου εως δρυος πλεονεκτουντων, η εστιν εχομενα Κεδες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ανηγγελη Σισαρᾳ, οτι ανεβη Βαρακ υιος ᾿Αβινεεμ εις ορος Θαβωρ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και εκαλεσε Σισαρα παντα τα αρματα αυτου εννακοσια αρματα σιδηρα, και παντα τον λαον τον μετ᾿ αυτου απο ᾿Αρισωθ των εθνων εις τον χειμαρρουν Κισων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ειπε Δεββωρα προς Βαρακ· αναστηθι, οτι αυτη η ημερα, εν ᾗ παρεδωκε Κυριος τον Σισαρα εν τη χειρι σου, οτι Κυριος εξελευσεται εμπροσθεν σου. και κατεβη Βαρακ κατα το ορος Θαβωρ και δεκα χιλιαδες ανδρων οπισω αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και εξεστησε Κυριος τον Σισαρα και παντα τα αρματα αυτου και πασαν την παρεμβολην αυτου εν στοματι ρομφαιας ενωπιον Βαρακ· και κατεβη Σισαρα επανωθεν του αρματος αυτου και εφυγε τοις ποσιν αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και Βαρακ διωκων οπισω των αρματων και οπισω της παρεμβολης εως ᾿Αρισωθ των εθνων· και επεσε πασα παρεμβολη Σισαρα εν στοματι ρομφαιας, ου κατελειφθη εως ενος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και Σισαρα εφυγε τοις ποσιν αυτου εις σκηνην ᾿Ιαηλ γυναικος Χαβερ εταιρου του Κιναιου, οτι ειρηνη ην αναμεσον ᾿Ιαβιν βασιλεως ᾿Ασωρ και αναμεσον του οικου Χαβερ του Κιναιου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και εξηλθεν ᾿Ιαηλ εις συναντησιν Σισαρα και ειπεν αυτω· εκκλινον, κυριε μου, εκλινον προς με, μη φοβου· και εξεκλινε προς αυτην εις την σκηνην. και περιεβαλεν αυτον επιβολαιω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και ειπε Σισαρα προς αυτην· ποτισον με δη μικρον υδωρ, οτι εδιψησα· και ηνοιξε τον ασκον του γαλακτος, και εποτισεν αυτον και περιεβαλεν αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ειπε προς αυτην Σισαρα· στηθι δη επι την θυραν της σκηνης, και εσται εαν ανηρ ελθῃ προς σε και ερωτησῃ σε και ειπῃ· ει εστιν ωδε ανηρ; και ερεις· ουκ εστι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και ελαβεν ᾿Ιαηλ γυνη Χαβερ τον πασσαλον της σκηνης και εθηκε την σφυραν εν τη χειρι αυτης και εισηλθε προς αυτον εν κρυφη και επηξε τον πασσαλον εν τω κροταφω αυτου, και διεξηλθεν εν τη γη· και αυτος εξεστως εσκοτωθη και απεθανε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και ιδου Βαρακ διωκων τον Σισαρα, και εξηλθεν ᾿Ιαηλ εις συναντησιν αυτω και ειπεν αυτω· δευρο και δειξω σοι τον ανδρα, ὃν συ ζητεις. και εισηλθε προς αυτην, και ιδου Σισαρα ερριμμενος νεκρος και ο πασσαλος εν τω κροταφω αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| και ετροπωσεν ο Θεος τον ᾿Ιαβιν βασιλεα Χανααν εν τη ημερᾳ εκεινῃ εμπροσθεν των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| και επορευετο χειρ των υιων ᾿Ισραηλ πορευομενη και σκληρυνομενη επι ᾿Ιαβιν βασιλεα Χανααν, εως ου εξωλοθρευσαν τον ᾿Ιαβιν βασιλεα Χανααν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ ησαν Δεββωρα και Βαρακ υιος ᾿Αβινεεμ εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγοντες·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| ᾿Απεκαλυφθη αποκαλυμμα εν ᾿Ισραηλ· εν τω εκουσιασθηναι λαον, ευλογειτε Κυριον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ακουσατε, βασιλεις, και ενωτισασθε, σατραπαι· εγω ειμι τω Κυριω, εγω ειμι, ασομαι, ψαλω τω Κυριω τω Θεω ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| Κυριε, εν τη εξοδω σου εν Σηειρ, εν τω απαιρειν σε εξ αγρου ᾿Εδωμ, γη εσεισθη και ο ουρανος εσταξε δροσους, και αι νεφελαι εσταξαν υδωρ·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| ορη εσαλευθησαν απο προσωπου Κυριου ᾿Ελωΐ, τουτο Σινα απο προσωπου Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| εν ημεραις Σαμεγαρ υιου ᾿Αναθ, εν ημεραις ᾿Ιαηλ εξελιπον οδους και επορευθησαν ατραπους, επορευθησαν οδους διεστραμμενας·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| εξελιπον δυνατοι εν ᾿Ισραηλ, εξελιπον, εως ου ανεστη Δεββωρα, εως ου ανεστη μητηρ εν ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| εξελεξαντο θεους καινους· τοτε επολεμησαν πολεις αρχοντων· θυρεος εαν οφθη και λογχη εν τεσσαρακοντα χιλιασιν εν ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| η καρδια μου εις τα διατεταγμενα τω ᾿Ισραηλ· οι εκουσιαζομενοι εν λαω ευλογειτε Κυριον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| επιβεβηκοτες επι ονου θηλειας μεσημβριας, καθημενοι επι κριτηριου και πορευομενοι επι οδους συνεδρων εφ᾿ οδω,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| διηγεισθε απο φωνης ανακρουομενων ανα μεσον υδρευομενων· εκει δωσουσι δικαιοσυνας Κυριω, δικαιοσυνας αυξησον εν ᾿Ισραηλ. τοτε κατεβη εις τας πολεις λαος Κυριου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| εξεγειρου, εξεγειρου, Δεββωρα. εξεγειρου, εξεγειρου, λαλησον ᾠδην· αναστα Βαρακ, και αιχμαλωτισον αιχμαλωσιαν σου, υιος ᾿Αβινεεμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| τοτε κατεβη καταλειμμα τοις ισχυροις, λαος Κυριου κατεβη αυτω εν τοις κραταιοις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| εξ εμου ᾿Εφραιμ εξερριζωσεν αυτους εν τω ᾿Αμαληκ· οπισω σου Βενιαμιν εν τοις λαοις σου. εν εμοι Μαχιρ κατεβησαν εξερευνωντες και απο Ζαβουλων ελκοντες εν ραβδω διηγησεως γραμματεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και αρχηγοι εν ᾿Ισσαχαρ μετα Δεββωρας και Βαρακ, ουτω Βαρακ εν κοιλασιν απεστειλεν εν ποσιν αυτου. εις τας μεριδας Ρουβην μεγαλοι εξικνουμενοι καρδιαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| εις τι εκαθισαν ανα μεσον της διγομιας του ακουσαι συρισμου αγγελων; εις διαιρεσεις Ρουβην μεγαλοι εξετασμοι καρδιας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| Γαλααδ εν τω περαν του ᾿Ιορδανου εσκηνωσε· και Δαν εις τι παροικει πλοιοις; ᾿Ασηρ εκαθισε παραλιαν θαλασσων και επι διεξοδοις αυτου σκηνωσει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| Ζαβουλων λαος ωνειδισε ψυχην αυτου εις θανατον και Νεφθαλι επι υψη αγρου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| ηλθον αυτων βασιλεις, παρεταξαντο, τοτε επολεμησαν βασιλεις Χανααν εν Θανααχ επι υδατι Μαγεδδω· δωρον αργυριου ουκ ελαβον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| εξ ουρανου παρεταξαντο οι αστερες, εκ τριβων αυτων παρεταξαντο μετα Σισαρα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| χειμαρρους Κισων εξεσυρεν αυτους, χειμαρρους αρχαιων, χειμαρρους Κισων· καταπατησει αυτον ψυχη μου δυνατη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| οτε ενεποδισθησαν πτερναι ιππου, σπουδη εσπευσαν ισχυροι αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| καταρασθε Μηρωζ, ειπεν αγγελος Κυριου, καταρασθε, επικαταρατος πας ο κατοικων αυτην, οτι ουκ ηλθοσαν εις βοηθειαν Κυριου, εις βοηθειαν εν δυνατοις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| ευλογηθειη εν γυναιξιν ᾿Ιαηλ γυνη Χαβερ του Κιναιου, απο γυναικων εν σκηναις ευλογηθειη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| υδωρ ᾔτησε, γαλα εδωκεν, εν λεκανῃ υπερεχοντων προσηνεγκε βουτυρον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| χειρα αυτης αριστεραν εις πασσαλον εξετεινε και δεξιαν αυτης εις σφυραν κοπιωντων και εσφυροκοπησε Σισαρα, διηλωσε κεφαλην αυτου και επαταξε, διηλωσε κροταφον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| ανα μεσον των ποδων αυτης κατεκυλισθη, επεσε και εκοιμηθη· ανα μεσον των ποδων αυτης κατακλιθεις επεσε· καθως κατεκλιθη, εκει επεσεν εξοδευθεις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| δια της θυριδος παρεκυψε μητηρ Σισαρα εκτος του τοξικου, διοτι ησχυνθη αρμα αυτου, διοτι εχρονισαν ποδες αρματων αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| αι σοφαι αρχουσαι αυτης απεκριθησαν προς αυτην, και αυτη απεστρεψε λογους αυτης εαυτη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| ουχ ευρησουσιν αυτον διαμεριζοντα σκυλα; οικτιρμων οικτειρησει εις κεφαλην ανδρος· σκυλα βαμματων τω Σισαρᾳ, σκυλα βαμματων ποικιλιας, βαμματα ποικιλτων αυτα, τω τραχηλω αυτου σκυλα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| ουτως απολοιντο παντες οι εχθροι σου, Κυριε· και οι αγαπωντες αυτον ως εξοδος ηλιου εν δυναμει αυτου. Και ησυχασεν η γη τεσσαρακοντα ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το πονηρον ενωπιον Κυριου, και εδωκεν αυτους Κυριος εν χειρι Μαδιαμ επτα ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και ισχυσε χειρ Μαδιαμ επι ᾿Ισραηλ· και εποιησαν εαυτοις οι υιοι ᾿Ισραηλ απο προσωπου Μαδιαμ τας τρυμαλιας τας εν τοις ορεσι και τα σπηλαια και τα κρεμαστα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και εγενετο εαν εσπειραν οι υιοι ᾿Ισραηλ, και ανεβαινον Μαδιαμ και ᾿Αμαληκ, και οι υιοι ανατολων συνανεβαινον αυτοις· και παρενεβαλον εις αυτους 4 και κατεφθειραν τους καρπους αυτων εως ελθειν εις Γαζαν και ου κατελειποντο υποστασιν ζωης εν τη γη ᾿Ισραηλ ουδε εν τοις ποιμνιοις ταυρον και ονον·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| οτι αυτοι και αι κτησεις αυτων ανεβαινον και αι σκηναι αυτων παρεγινοντο καθως ακρις εις πληθος, και αυτοις και ταις καμηλοις αυτων ουκ ην αριθμος, και ηρχοντο εις την γην ᾿Ισραηλ και διεφθειρον αυτην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και επτωχευσεν ᾿Ισραηλ σφοδρα απο προσωπου Μαδιαμ,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και εβοησαν υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον απο προσωπου Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και εξαπεστειλε Κυριος ανδρα προφητην προς τους υιους ᾿Ισραηλ, και ειπεν αυτοις· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· εγω ειμι ὃς ανηγαγον υμας εκ γης Αιγυπτου και εξηγαγον υμας εξ οικου δουλειας υμων 9 και ερρυσαμην υμας εκ χειρος Αιγυπτου και εκ χειρος παντων των θλιβοντων υμας και εξεβαλον αυτους εκ προσωπου υμων και εδωκα υμιν την γην αυτων 10 και ειπα υμιν· εγω Κυριος ο Θεος υμων, ου φοβηθησεσθε τους θεους του ᾿Αμορραιου, εν οις υμεις καθησθε εν τη γη αυτων· και ουκ εισηκουσατε της φωνης μου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| Και ηλθεν αγγελος Κυριου και εκαθισεν υπο την τερεμινθον την εν ᾿Εφραθα την ᾿Ιωας πατρος του ᾿Εσδρι, και Γεδεων ο υιος αυτου ραβδιζων σιτον εν ληνω εις εκφυγειν απο προσωπου του Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και ωφθη αυτω ο αγγελος Κυριου και ειπε προς αυτον· Κυριος μετα σου, ισχυρος των δυναμεων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και ειπε προς αυτον Γεδεων· εν εμοι, Κυριε μου, και ει εστι Κυριος μεθ᾿ ημων, εις τι ευρεν ημας τα κακα ταυτα; και που εστι παντα τα θαυμασια αυτου, α διηγησαντο ημιν οι πατερες ημων λεγοντες, μη ουχι εξ Αιγυπτου ανηγαγεν ημας Κυριος; και νυν εξερριψεν ημας και εδωκεν ημας εν χειρι Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και επεστρεψε προς αυτον ο αγγελος Κυριου και ειπε· πορευου εν τη ισχυι σου ταυτῃ και σωσεις τον ᾿Ισραηλ εκ χειρος Μαδιαμ· ιδου εξαπεστειλα σε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και ειπε προς αυτον Γεδεων· εν εμοι, Κυριε μου, εν τινι σωσω τον ᾿Ισραηλ; ιδου η χιλιας μου ησθενησεν εν Μανασση, και εγω ειμι μικροτερος εν οικω του πατρος μου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και ειπε προς αυτον ο αγγελος Κυριου· Κυριος εσται μετα σου, και παταξεις την Μαδιαμ ωσει ανδρα ενα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και ειπε προς αυτον Γεδεων· ει δη ευρον ελεος εν οφθαλμοις σου και ποιησεις μοι σημερον παν ο,τι ελαλησας μετ᾿ εμου,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| μη χωρισθης εντευθεν εως του ελθειν με προς σε, και εξοισω την θυσιαν και θυσω ενωπιον σου. και ειπεν· εγω ειμι, καθησομαι εως του επιστρεψαι σε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και Γεδεων εισηλθε και εποιησεν εριφον αιγων και οιφι αλευρου αζυμα και τα κρεα εθηκεν εν τω κοφινω και τον ζωμον εβαλεν εν τη χυτρᾳ και εξηνεγκεν αυτα προς αυτον υπο την τερεμινθον και προσηγγισε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και ειπε προς αυτον ο αγγελος του Θεου· λαβε τα κρεα και τα αζυμα και θες προς την πετραν εκεινην και τον ζωμον εχομενα εκχεε· και εποιησεν ουτως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και εξετεινεν ο αγγελος Κυριου το ακρον της ραβδου της εν τη χειρι αυτου και ηψατο των κρεων και των αζυμων, και ανεβη πυρ εκ της πετρας και κατεφαγε τα κρεα και τους αζυμους· και ο αγγελος Κυριου επορευθη απ᾿ οφθαλμων αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και ειδε Γεδεων οτι αγγελος Κυριου ουτος εστι, και ειπε Γεδεων· ἆ ἆ, Κυριε μου Κυριε, οτι ειδον τον αγγελον Κυριου προσωπον προς προσωπον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και ειπεν αυτω Κυριος· ειρηνη σοι, μη φοβου, ου μη αποθανῃς.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και ᾠκοδομησεν εκει Γεδεων θυσιαστηριον τω Κυριω και επεκαλεσεν αυτω Ειρηνη Κυριου εως της ημερας ταυτης, ετι αυτου οντος εν ᾿Εφραθα πατρος του ᾿Εσδρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| Και εγενετο εν τη νυκτι εκεινῃ και ειπεν αυτω Κυριος· λαβε τον μοσχον τον ταυρον, ος εστι τω πατρι σου, και μοσχον δευτερον επταετη και καθελεις το θυσιαστηριον του Βααλ ο εστι τω πατρι σου, και το αλσος το επ᾿ αυτο ολοθρευσεις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| και οικοδομησεις θυσιαστηριον τω Κυριω τω Θεω σου επι κορυφην του Μαουεκ τουτου εν τη παραταξει και ληψῃ τον μοσχον τον δευτερον και ανοισεις ολοκαυτωματα εν τοις ξυλοις του αλσους, ου εξολοθρευσεις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και ελαβε Γεδεων δεκα ανδρας απο των δουλων εαυτου και εποιησεν ὃν τροπον ελαλησε προς αυτον Κυριος· και εγενηθη ως εφοβηθη τον οικον του πατρος αυτου και τους ανδρας της πολεως του ποιησαι ημερας, και εποιησε νυκτος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| και ωρθρισαν οι ανδρες της πολεως το πρωΐ, και ιδου καθῄρητο το θυσιαστηριον του Βααλ, και το αλσος το επ᾿ αυτω ωλοθρευτο· και ειδαν τον μοσχον τον δευτερον, ὃν ανηνεγκεν επι το θυσιαστηριον το ᾠκοδομημενον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και ειπεν ανηρ προς τον πλησιον αυτου· τις εποιησε το ρημα τουτο; και επεζητησαν και ηρευνησαν και εγνωσαν οτι Γεδεων υιος ᾿Ιωας εποιησε το ρημα τουτο.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και ειπαν οι ανδρες της πολεως προς ᾿Ιωας· εξενεγκε τον υιον σου και αποθανετω, οτι καθειλε το θυσιαστηριον του Βααλ και οτι ωλοθρευσε το αλσος το επ᾿ αυτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| και ειπε Γεδεων υιος ᾿Ιωας τοις ανδρασι πασιν, οἳ επανεστησαν αυτω· μη υμεις νυν δικαζεσθε υπερ του Βααλ; η υμεις σωσετε αυτον; ὃς εαν δικασηται αυτω, θανατωθητω εως πρωΐ· ει Θεος εστι, δικαζεσθω αυτω, οτι καθειλε το θυσιαστηριον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| και εκαλεσεν αυτο εν τη ημερᾳ εκεινῃ ῾Ιεροβααλ λεγων· δικαζεσθω εν αυτω ο Βααλ, οτι καθῃρεθη το θυσιαστηριον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| και πασα Μαδιαμ και ᾿Αμαληκ και υιοι ανατολων συνηχθησαν επι το αυτο και παρενεβαλον εν τη κοιλαδι ᾿Ιεζραελ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| και πνευμα Κυριου ενεδυναμωσε τον Γεδεων, και εσαλπισεν εν κερατινῃ και εφοβηθη ᾿Αβιεζερ οπισω αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| και αγγελους απεστειλεν εις παντα Μανασση και εν ᾿Ασηρ και εν Ζαβουλων και εν Νεφθαλι και ανεβη εις συναντησιν αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| και ειπε Γεδεων προς τον Θεον· ει συ σωζεις εν χειρι μου τον ᾿Ισραηλ καθως ελαλησας,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.37| ιδου εγω τιθημι τον ποκον του εριου εν τη αλωνι· εαν δροσος γενηται επι τον ποκον μονον και επι πασαν την γην ξηρασια, γνωσομαι οτι σωσεις εν χειρι μου τον ᾿Ισραηλ, καθως ελαλησας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.38| και εγενετο ουτως· και ωρθρισε τη επαυριον και εξεπιασε τον ποκον, και εσταξε δροσος απο του ποκου, πληρης λεκανη υδατος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.39| και ειπε Γεδεων προς τον Θεον· μη δη οργισθητω ο θυμος σου εν εμοι, και λαλησω ετι απαξ· πειρασω δη και γε ετι απαξ εν τω ποκω, και γενεσθω η ξηρασια επι τον ποκον μονον, και επι πασαν την γην γενηθητω δροσος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.40| και εποιησεν ο Θεος ουτως εν τη νυκτι εκεινῃ· και εγενετο ξηρασια επι τον ποκον μονον, και επι πασαν την γην εγενηθη δροσος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ωρθρισεν ῾Ιεροβααλ (αυτος εστι Γεδεων) και πας ο λαος μετ᾿ αυτου και παρενεβαλον επι πηγην ᾿Αραδ, και παρεμβολη Μαδιαμ ην αυτω απο βορρα απο Γαβααθ ᾿Αμωρα εν κοιλαδι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ειπε Κυριος προς Γεδεων· πολυς ο λαος ο μετα σου, ωστε μη παραδουναι με την Μαδιαμ εν χειρι αυτων, μη ποτε καυχησηται ᾿Ισραηλ επ᾿ εμε λεγων· η χειρ μου εσωσε με·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και νυν λαλησον δη εν ωσι του λαου λεγων· τις ο φοβουμενος και δειλος; επιστρεφετω και εκχωρειτω απο ορους Γαλααδ. και επεστρεψεν απο του λαου εικοσι και δυο χιλιαδες, και δεκα χιλιαδες υπελειφθησαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ειπε Κυριος προς Γεδεων· ετι ο λαος πολυς εστι· κατενεγκον αυτους προς το υδωρ, και εκκαθαρω σοι αυτον εκει· και εσται ὃν εαν ειπω προς σε, ουτος πορευσεται συν σοι, αυτος πορευσεται συν σοι· και πας, ὃν εαν ειπω προς σε· ουτος ου πορευσεται μετα σου, αυτος ου πορευσεται μετα σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και κατηνεγκε τον λαον προς το υδωρ· και ειπε Κυριος προς Γεδεων· πας, ὃς ἂν λαψῃ τη γλωσσῃ αυτου απο του υδατος ως εαν λαψῃ ο κυων, στησεις αυτον κατα μονας, και πας, ὃς εαν κλινῃ επι τα γονατα αυτου πιειν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και εγενετο ο αριθμος των λαψαντων εν χειρι αυτων προς το στομα αυτων τριακοσιοι ανδρες, και παν το καταλοιπον του λαου εκλιναν επι τα γονατα αυτων πιειν υδωρ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ειπε Κυριος προς Γεδεων· εν τοις τριακοσιοις ανδρασι τοις λαψασι σωσω υμας και δωσω την Μαδιαμ εν χειρι σου, και πας ο λαος πορευσονται ανηρ εις τον τοπον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ελαβον τον επισιτισμον του λαου εν χειρι αυτων και τας κερατινας αυτων, και τον παντα ανδρα ᾿Ισραηλ εξαπεστειλεν ανδρα εις σκηνην αυτου και τους τριακοσιους ανδρας κατισχυσε. και η παρεμβολη Μαδιαμ ησαν αυτου υποκατω εν τη κοιλαδι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και εγενηθη εν τη νυκτι εκεινῃ και ειπε προς αυτον Κυριος· αναστας καταβηθι εν τη παρεμβολη, οτι παρεδωκα αυτην εν τη χειρι σου·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και ει φοβη συ καταβηναι, καταβηθι συ και Φαρα το παιδαριον σου εις την παρεμβολην 11 και ακουσῃ, τι λαλησουσι· και μετα τουτο ισχυσουσιν αι χειρες σου, καταβησῃ εν τη παρεμβολη. και κατεβη αυτος και Φαρα το παιδαριον αυτου προς αρχην των πεντηκοντα, οἳ ησαν εν τη παρεμβολη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και Μαδιαμ και ᾿Αμαληκ και παντες οι υιοι ανατολων βεβλημενοι εν τη κοιλαδι ωσει ακρις εις πληθος, και ταις καμηλοις αυτων ουκ ην αριθμος, αλλ᾿ ησαν ως η αμμος η επι χειλους της θαλασσης εις πληθος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και ηλθε Γεδεων, και ιδου ανηρ εξηγουμενος τω πλησιον αυτου ενυπνιον και ειπεν· ιδου ενυπνιασαμην ενυπνιον, και ιδου μαγις αρτου κριθινου στρεφομενη εν τη παρεμβολη Μαδιαμ και ηλθεν εως της σκηνης και επαταξεν αυτην, και επεσε, και ανεστρεψεν αυτην ανω, και επεσεν η σκηνη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και απεκριθη ο πλησιον αυτου και ειπεν· ουκ εστιν αυτη ει μη ρομφαια Γεδεων υιου ᾿Ιωας ανδρος ᾿Ισραηλ· παρεδωκεν ο Θεος εν χειρι αυτου την Μαδιαμ και πασαν την παρεμβολην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εγενετο ως ηκουσε Γεδεων την εξηγησιν του ενυπνιου και την συγκρισιν αυτου, και προσεκυνησε Κυριω και υπεστρεψεν εις την παρεμβολην ᾿Ισραηλ και ειπεν· αναστητε, οτι παρεδωκε Κυριος εν χειρι ημων την παρεμβολην Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και διειλε τους τριακοσιους ανδρας εις τρεις αρχας και εδωκε κερατινας εν χειρι παντων και υδριας κενας και λαμπαδας εν ταις υδριαις 17 και ειπε προς αυτους· απ᾿ εμου οψεσθε και ουτω ποιησετε· και ιδου εγω εισπορευομαι εν αρχη της παρεμβολης, και εσται καθως ἂν ποιησω, ουτω ποιησετε·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και σαλπιω εν τη κερατινῃ εγω, και παντες μετ᾿ εμου σαλπιειτε εν ταις κερατιναις κυκλω ολης της παρεμβολης και ερειτε· τω Κυριω και τω Γεδεων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και εισηλθε Γεδεων και οι εκατον ανδρες οι μετ᾿ αυτου εν αρχη της παρεμβολης εν αρχη της φυλακης μεσης και εγειροντες ηγειραν τους φυλασσοντας και εσαλπισαν εν ταις κερατιναις και εξετιναξαν τας υδριας τας εν ταις χερσιν αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και εσαλπισαν αι τρεις αρχαι εν ταις κερατιναις και συνετριψαν τας υδριας και εκρατησαν εν χερσιν αριστεραις αυτων τας λαμπαδας και εν χερσι δεξιαις αυτων τας κερατινας του σαλπιζειν και ανεκραξαν· ρομφαια τω Κυριω και τω Γεδεων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και εστησεν ανηρ εφ᾿ εαυτω κυκλω της παρεμβολης, και εδραμε πασα η παρεμβολη και εσημαναν και εφυγον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και εσαλπισαν εν ταις τριακοσιαις κερατιναις, και εθηκε Κυριος την ρομφαιαν ανδρος εν τω πλησιον αυτου εν πασῃ τη παρεμβολη,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εφυγεν η παρεμβολη εως Βηθσεεδτα Γαραγαθα εως χειλους ᾿Αβωμεουλα επι Ταβαθ. και εβοησαν ανηρ ᾿Ισραηλ απο Νεφθαλι και απο ᾿Ασηρ και απο παντος Μανασση και εδιωξαν οπισω Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και αγγελους επεστειλε Γεδεων εν παντι ορει ᾿Εφραιμ λεγων· καταβητε εις συναντησιν Μαδιαμ και καταλαβετε εαυτοις το υδωρ εως Βαιθηρα και τον ᾿Ιορδανην· και εβοησε πας ανηρ ᾿Εφραιμ και προκατελαβοντο το υδωρ εως Βαιθηρα και τον ᾿Ιορδανην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και συνελαβοντο τους αρχοντας Μαδιαμ και τον ᾿Ωρηβ και τον Ζηβ και απεκτειναν τον ᾿Ωρηβ εν Σουρ και τον Ζηβ απεκτειναν εν ῾Ιακεφζηφ και κατεδιωξαν Μαδιαμ· και την κεφαλην ᾿Ωρηβ και Ζηβ ηνεγκαν προς Γεδεων απο περαν του ᾿Ιορδανου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ειπαν προς Γεδεων ανηρ ᾿Εφραιμ· τι το ρημα τουτο εποιησας ημιν του μη καλεσαι ημας, οτε επορευθης παραταξασθαι εν Μαδιαμ; και διελεξαντο προς αυτον ισχυρως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ειπε προς αυτους· τι εποιησα νυν καθως υμεις; η ουχι κρεισσον επιφυλλις ᾿Εφραιμ η τρυγητος ᾿Αβιεζερ; 3 εν χειρι υμων παρεδωκε Κυριος τους αρχοντας Μαδιαμ, τον ᾿Ωρηβ και τον Ζηβ· και τι ηδυνηθην ποιησαι ως υμεις; τοτε ανεθη το πνευμα αυτων απ᾿ αυτου εν τω λαλησαι αυτον τον λογον τουτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ηλθε Γεδεων επι τον ᾿Ιορδανην, και διεβη αυτος και οι τριακοσιοι ανδρες οι μετ᾿ αυτου πεινωντες και διωκοντες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ειπε τοις ανδρασι Σοκχωθ· δοτε δη αρτους εις τροφην τω λαω τουτω τω εν ποσι μου, οτι εκλειπουσι, και ιδου εγω ειμι διωκων οπισω του Ζεβεε και Σελμανα βασιλεων Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και ειπον οι αρχοντες Σοκχωθ· μη χειρ Ζεβεε και Σελμανα νυν εν χειρι σου; ου δωσομεν τη δυναμει σου αρτους; 7 και ειπε Γεδεων· δια τουτο εν τω δουναι Κυριον τον Ζεβεε και τον Σελμανα εν χειρι μου, και εγω αλοησω τας σαρκας υμων εν ταις ακανθαις της ερημου και εν ταις Βαρκηνιμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ανεβη εκειθεν εις Φανουηλ και ελαλησε προς αυτους ωσαυτως, και απεκριθησαν αυτω οι ανδρες Φανουηλ ὃν τροπον απεκριθησαν ανδρες Σοκχωθ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και ειπε Γεδεων προς ανδρας Φανουηλ· εν επιστροφη μου μετ᾿ ειρηνης κατασκαψω τον πυργον τουτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και Ζεβεε και Σελμανα εν Καρκαρ, και η παρεμβολη αυτων μετ᾿ αυτων ωσει δεκαπεντε χιλιαδες, παντες οι καταλελειμμενοι απο πασης παρεμβολης αλλοφυλων, και οι πεπτωκοτες εκατον εικοσι χιλιαδες ανδρων σπωμενων ρομφαιαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και ανεβη Γεδεων οδον των σκηνουντων εν σκηναις απο ανατολων της Ναβαι και ᾿Ιεγεβαλ· και επαταξε την παρεμβολην, και η παρεμβολη ην πεποιθυια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και εφυγον Ζεβεε και Σελμανα, και εδιωξαν οπισω αυτων και εκρατησε τους δυο βασιλεις Μαδιαμ, τον Ζεβεε και τον Σελμανα, και πασαν την παρεμβολην εξεστησε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και επεστρεψε Γεδεων υιος ᾿Ιωας απο της παραταξεως απο επανωθεν της παραταξεως ᾿Αρες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και συνελαβε παιδαριον απο των ανδρων Σοκχωθ και επηρωτησεν αυτον, και εγραψε προς αυτον ονοματα των αρχοντων Σοκχωθ και των πρεσβυτερων αυτων, εβδομηκοντα και επτα ανδρας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και παρεγενετο Γεδεων προς τους αρχοντας Σοκχωθ και ειπεν· ιδου Ζεβεε και Σελμανα, εν οις ωνειδισατε με λεγοντες· μη χειρ Ζεβεε και Σελμανα νυν εν χειρι σου, οτι δωσομεν τοις ανδρασι σου τοις εκλειπουσιν αρτους; 16 και ελαβε τους πρεσβυτερους της πολεως εν ταις ακανθαις της ερημου και ταις Βαρκηνιμ και ηλοησεν εν αυτοις τους ανδρας της πολεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και τον πυργον Φανουηλ κατεσκαψε και απεκτεινε τους ανδρας της πολεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και ειπε προς Ζεβεε και Σελμανα· που οι ανδρες, ους απεκτεινατε εν Θαβωρ; και ειπαν· ως συ, ως αυτοι εις ομοιωμα υιου βασιλεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και ειπε Γεδεων· αδελφοι μου και υιοι της μητρος μου ησαν· ζη Κυριος, ει εζωογονηκειτε αυτους, ουκ ἂν απεκτεινα υμας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και ειπεν ᾿Ιεθερ τω πρωτοτοκω αυτου· αναστας αποκτεινον αυτους· και ουκ εσπασε το παιδαριον την ρομφαιαν αυτου, οτι εφοβηθη, οτι ετι νεωτερος ην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ειπε Ζεβεε και Σελμανα· αναστα συ και συναντησον ημιν, οτι ως ανδρος η δυναμις σου. και ανεστη Γεδεων και απεκτεινε τον Ζεβεε και τον Σελμανα και ελαβε τους μηνισκους τους εν τοις τραχηλοις των καμηλων αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| Και ειπον ανηρ ᾿Ισραηλ προς Γεδεων· κυριε, αρξον ημων και συ και ο υιος σου και ο υιος του υιου σου, οτι συ εσωσας ημας εκ χειρος Μαδιαμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και ειπε προς αυτους Γεδεων· ουκ αρξω εγω, και ουκ αρξει ο υιος μου εν υμιν· Κυριος αρξει υμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και ειπε προς αυτους Γεδεων· αιτησομαι παρ᾿ υμων αιτημα και δοτε μοι ανηρ ενωτιον εκ σκυλων αυτου· οτι ενωτια χρυσα αυτοις, οτι ησαν ᾿Ισμαηλιται.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και ειπαν· διδοντες δωσομεν· και ανεπτυξε το ιματιον αυτου, και εβαλεν εκει ανηρ ενωτιον σκυλων αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και εγενετο ο σταθμος των ενωτιων των χρυσων, ων ᾔτησε, χιλιοι και επτακοσιοι χρυσοι, παρεξ των μηνισκων και των στραγγαλιδων και των ιματιων και πορφυριδων των επι βασιλευσι Μαδιαμ και εκτος των περιθεματων, α ην εν τοις τραχηλοις των καμηλων αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| και εποιησεν αυτο Γεδεων εις ᾿Εφωδ και εστησεν αυτο εν πολει αυτου ᾿Εφραθα· και εξεπορνευσε πας ᾿Ισραηλ οπισω αυτου εκει, και εγενετο τω Γεδεων και τω οικω αυτου εις σκωλον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και συνεσταλη Μαδιαμ ενωπιον υιων ᾿Ισραηλ και ου προσεθηκαν ἆραι κεφαλην αυτων. και ησυχασεν η γη τεσσαρακοντα ετη εν ημεραις Γεδεων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| και επορευθη ῾Ιεροβααλ υιος ᾿Ιωας και εκαθισεν εν οικω αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| και τω Γεδεων ησαν υιοι εβδομηκοντα εκπορευομενοι εκ μηρων αυτου, οτι γυναικες πολλαι ησαν αυτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| και παλλακη αυτου ην εν Συχεμ· και ετεκεν αυτω και γε αυτη υιον, και εθηκε το ονομα αυτου ᾿Αβιμελεχ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| και απεθανε Γεδεων υιος ᾿Ιωας εν πολει αυτου και εταφη εν τω ταφω ᾿Ιωας του πατρος αυτου εν ᾿Εφραθα ᾿Αβιεσδρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| Και εγενηθη ως απεθανε Γεδεων, και επεστρεψαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και εξεπορνευσαν οπισω των Βααλιμ και εθηκαν εαυτοις τω Βααλ διαθηκην του ειναι αυτοις αυτον εις θεον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| και ουκ εμνησθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ Κυριου του Θεου του ρυσαμενου αυτους εκ χειρος παντων των θλιβοντων αυτους κυκλοθεν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| και ουκ εποιησαν ελεος μετα του οικου ῾Ιεροβααλ (αυτος εστι Γεδεων) κατα παντα τα αγαθα, α εποιησε μετα ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ επορευθη ᾿Αβιμελεχ υιος ῾Ιεροβααλ εις Συχεμ προς αδελφους μητρος αυτου και ελαλησε προς αυτους και προς πασαν συγγενειαν οικου πατρος μητρος αυτου λεγων·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| λαλησατε δη εν τοις ωσι παντων των ανδρων Συχεμ· τι το αγαθον υμιν, κυριευσαι υμων εβδομηκοντα ανδρας, παντας υιους ῾Ιεροβααλ, η κυριευειν υμων ανδρα ενα; και μνησθητε οτι οστουν υμων και σαρξ υμων ειμι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ελαλησαν περι αυτου οι αδελφοι της μητρος αυτου εν τοις ωσι παντων των ανδρων Συχεμ παντας τους λογους τουτους, και εκλινεν η καρδια αυτων οπισω ᾿Αβιμελεχ, οτι ειπαν· αδελφος ημων εστι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και εδωκαν αυτω εβδομηκοντα αργυριου εξ οικου Βααλβεριθ, και εμισθωσατο εαυτω ᾿Αβιμελεχ ανδρας κενους και δειλους, και επορευθησαν οπισω αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και εισηλθεν εις τον οικον του πατρος αυτου εις ᾿Εφραθα και απεκτεινε τους αδελφους αυτου υιους ῾Ιεροβααλ εβδομηκοντα ανδρας επι λιθον ενα· και κατελειφθη ᾿Ιωαθαμ υιος ῾Ιεροβααλ ο νεωτερος, οτι εκρυβη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και συνηχθησαν παντες ανδρες Σικιμων και πας οικος Βηθμααλων και επορευθησαν και εβασιλευσαν τον ᾿Αβιμελεχ προς τη βαλανω τη ευρετη της στασεως της εν Σικιμοις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| Και ανηγγελη τω ᾿Ιωαθαμ, και επορευθη και εστη επι κορυφην ορους Γαριζιν και επηρε την φωνην αυτου και εκλαυσε και ειπεν αυτοις· ακουσατε μου, ανδρες Σικιμων, και ακουσεται υμων ο Θεος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| πορευομενα επορευθη τα ξυλα του χρισαι εφ᾿ εαυτα βασιλεα και ειπον τη ελαιᾳ· βασιλευσον εφ᾿ ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και ειπεν αυτοις η ελαια· μη απολειψασα την ποιοτητα μου, εν ᾗ δοξασουσι τον Θεον ανδρες, πορευσομαι κινεισθαι επι των ξυλων; 10 και ειπαν τα ξυλα τη συκη· δευρο βασιλευσον εφ᾿ ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ειπεν αυτοις η συκη· μη απολειψασα εγω την γλυκυτητα μου και τα γενηματα μου τα αγαθα, πορευσομαι κινεισθαι επι των ξυλων; 12 και ειπαν τα ξυλα προς την αμπελον· δευρο βασιλευσον εφ᾿ ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ειπεν αυτοις η αμπελος· μη απολειψασα τον οινον μου τον ευφραινοντα Θεον και ανθρωπους, πορευσομαι κινεισθαι επι των ξυλων; 14 και ειπαν παντα τα ξυλα τη ραμνω· δευρο συ βασιλευσον εφ᾿ ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και ειπεν η ραμνος προς τα ξυλα· ει εν αληθειᾳ χριετε με υμεις του βασιλευειν εφ᾿ υμας, δευτε υποστητε εν τη σκια μου· και ει μη, εξελθοι πυρ απ᾿ εμου και καταφαγοι τας κεδρους του Λιβανου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και νυν ει εν αληθειᾳ και τελειοτητι εποιησατε και εβασιλευσατε τον ᾿Αβιμελεχ, και ει αγαθωσυνην εποιησατε μετα ῾Ιεροβααλ, και μετα του οικου αυτου, και ει ως ανταποδοσις χειρος αυτου εποιησατε αυτω,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| ως παρεταξατο ο πατηρ μου υπερ υμων και εξερριψε την ψυχην αυτου εξεναντιας και ερρυσατο υμας εκ χειρος Μαδιαμ,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και υμεις επανεστητε επι τον οικον του πατρος μου σημερον και απεκτεινατε τους υιους αυτου εβδομηκοντα ανδρας επι λιθον ενα, και εβασιλευσατε τον ᾿Αβιμελεχ υιον παιδισκης αυτου επι τους ανδρας Σικιμων, οτι αδελφος υμων εστι,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και ει εν αληθειᾳ και τελειοτητι εποιησατε μετα ῾Ιεροβααλ και μετα του οικου αυτου εν τη ημερᾳ ταυτῃ, ευφρανθειη τε εν ᾿Αβιμελεχ, και ευφρανθειη και γε αυτος εφ᾿ υμιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| ει δε ου, εξελθοι πυρ απο ᾿Αβιμελεχ και καταφαγοι τους ανδρας Σικιμων και τον οικον Βηθμααλων και εξελθοι πυρ απο ανδρων Σικιμων και εκ του οικου Βηθμααλων και καταφαγοι τον ᾿Αβιμελεχ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και εφυγεν ᾿Ιωαθαμ και απεδρα και επορευθη εως Βαιηρ και ωκησεν εκει απο προσωπου ᾿Αβιμελεχ αδελφου αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| Και ηρξεν ᾿Αβιμελεχ επι ᾿Ισραηλ τρια ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και εξαπεστειλεν ο Θεος πνευμα πονηρον ανα μεσον ᾿Αβιμελεχ και ανα μεσον των ανδρων Σικιμων, και ηθετησαν ανδρες Σικιμων εν τω οικω ᾿Αβιμελεχ,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| του επαγαγειν την αδικιαν των εβδομηκοντα υιων ῾Ιεροβααλ και τα αιματα αυτων του θειναι επι ᾿Αβιμελεχ τον αδελφον αυτων, ὃς απεκτεινεν αυτους, και επι ανδρας Σικιμων, οτι ενισχυσαν τας χειρας αυτου αποκτειναι τους αδελφους αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και εθηκαν αυτω οι ανδρες Σικιμων ενεδρευοντας επι τας κεφαλας των ορεων και διηρπαζον παντα, ὃς παρεπορευετο επ᾿ αυτους εν τη οδω· και απηγγελη τω βασιλει ᾿Αβιμελεχ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και ηλθε Γααλ υιος ᾿Ιωβηλ και οι αδελφοι αυτου και παρηλθον εν Σικιμοις, και ηλπισαν εν αυτω οι ανδρες Σικιμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και εξηλθον εις αγρον και ετρυγησαν τους αμπελωνας αυτων και επατησαν και εποιησαν ᾿Ελλουλιμ και εισηνεγκαν εις οικον Θεου αυτων και εφαγον και επιον και κατηρασαντο τον ᾿Αβιμελεχ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και ειπε Γααλ υιος ᾿Ιωβηλ· τις εστιν ᾿Αβιμελεχ και τις εστιν υιος Συχεμ, οτι δουλευσομεν αυτω; ουχ υιος ῾Ιεροβααλ, και Ζεβουλ επισκοπος αυτου δουλος αυτου συν τοις ανδρασιν ᾿Εμμωρ πατρος Συχεμ; και τι οτι δουλευσομεν αυτω ημεις; 29 και τις δῴη τον λαον τουτον εν χειρι μου; και μεταστησω τον ᾿Αβιμελεχ και ερω προς αυτον· πληθυνον την δυναμιν σου και εξελθε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και ηκουσε Ζεβουλ αρχων της πολεως τους λογους Γααλ υιου ᾿Ιωβηλ και ωργισθη θυμω αυτος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και απεστειλεν αγγελους προς ᾿Αβιμελεχ εν κρυφη λεγων· ιδου Γααλ υιος ᾿Ιωβηλ και οι αδελφοι αυτου ερχονται εις Συχεμ, και ιδου αυτοι περικαθηνται την πολιν επι σε·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| και νυν αναστηθι νυκτος, συ και ο λαος ο μετα σου, και ενεδρευσον εν τω αγρω,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και εσται το πρωΐ αμα τω ανατειλαι τον ηλιον, ορθριεις και εκτενεις επι την πολιν, και ιδου αυτος και ο λαος ο μετ᾿ αυτου εκπορευονται προς σε, και ποιησεις αυτω οσα ἂν ευρῃ η χειρ σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| και ανεστη ᾿Αβιμελεχ και πας ο λαος μετ᾿ αυτου νυκτος και ενηδρευσαν επι Συχεμ τετρασιν αρχαις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και εξηλθε Γααλ υιος ᾿Ιωβηλ και εστη προς τη θυρᾳ της πυλης της πολεως, και ανεστη ᾿Αβιμελεχ και ο λαος ο μετ᾿ αυτου απο του ενεδρου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.36| και ειδε Γααλ υιος ᾿Ιωβηλ τον λαον και ειπε προς Ζεβουλ· ιδου λαος καταβαινει απο των κεφαλων των ορεων. και ειπε προς αυτον Ζεβουλ· την σκιαν των ορεων συ βλεπεις ως ανδρας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.37| και προσεθετο ετι Γααλ του λαλησαι και ειπεν· ιδου λαος καταβαινων κατα θαλασσαν απο του εχομενα ομφαλου της γης, και αρχη ετερα ερχεται δι᾿ οδου ῾Ηλωνμαωνενιμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.38| και ειπε προς αυτον Ζεβουλ· και που εστι το στομα σου ως ελαλησας, τις εστιν ᾿Αβιμελεχ, οτι δουλευσομεν αυτω; μη ουχι ουτος ο λαος, ὃν εξουδενωσας; εξελθε δη νυν και παραταξαι αυτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.39| και εξηλθε Γααλ ενωπιον ανδρων Συχεμ και παρεταξατο προς ᾿Αβιμελεχ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.40| και εδιωξεν αυτον ᾿Αβιμελεχ, και εφυγεν απο προσωπου αυτου· και επεσον τραυματιαι πολλοι εως της θυρας της πυλης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.41| και εισηλθεν ᾿Αβιμελεχ εν ᾿Αρημα· και εξεβαλε Ζεβουλτον Γααλ και τους αδελφους αυτου μη οικειν εν Συχεμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.42| και εγενετο τη επαυριον και εξηλθεν ο λαος εις τον αγρον, και ανηγγειλε τω ᾿Αβιμελεχ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.43| και ελαβε τον λαον, και διειλεν αυτους εις τρεις αρχας και ενηδρευσεν εν αγρω· και ειδε και ιδου λαος εξηλθεν εκ της πολεως, και ανεστη επ᾿ αυτους και επαταξεν αυτους.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.44| και ᾿Αβιμελεχ και οι αρχηγοι οι μετ᾿ αυτου εξετειναν και εστησαν παρα την θυραν της πυλης της πολεως, και αι δυο αρχαι εξετειναν επι παντας τους εν τω αγρω και επαταξαν αυτους.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.45| και ᾿Αβιμελεχ παρετασσετο εν τη πολει ολην την ημεραν εκεινην και κατελαβετο την πολιν και τον λαον τον εν αυτη απεκτεινε και την πολιν καθειλε και εσπειρεν αυτην αλας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.46| και ηκουσαν παντες οι ανδρες πυργων Συχεμ και ηλθον εις συνελευσιν Βαιθηλβεριθ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.47| και ανηγγελη τω ᾿Αβιμελεχ οτι συνηχθησαν παντες οι ανδρες πυργων Συχεμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.48| και ανεβη ᾿Αβιμελεχ εις ορος ῾Ερμων και πας ο λαος ο μετ᾿ αυτου, και ελαβεν ᾿Αβιμελεχ τας αξινας εν τη χειρι αυτου και εκοψε κλαδον ξυλου και ηρε και εθηκεν επι ωμων αυτου και ειπε τω λαω τω μετ᾿ αυτου· ὃ ειδετε με ποιουντα, ταχεως ποιησατε ως εγω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.49| και εκοψαν και γε ανηρ κλαδον πας ανηρ και επορευθησαν οπισω ᾿Αβιμελεχ και επεθηκαν επι την συνελευσιν και ενεπυρισαν επ᾿ αυτους την συνελευσιν εν πυρι, και απεθανον και γε παντες οι ανδρες πυργου Σικιμων ωσει χιλιοι ανδρες και γυναικες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.50| Και επορευθη ᾿Αβιμελεχ εκ Βαιθηλβεριθ και παρενεβαλεν εν Θηβης και κατελαβεν αυτην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.51| και πυργος ισχυρος ην εν μεσω της πολεως, και εφυγον εκει παντες οι ανδρες και αι γυναικες της πολεως και εκλεισαν εξωθεν αυτων και ανεβησαν επι το δωμα του πυργου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.52| και ηλθεν ᾿Αβιμελεχ εως του πυργου, και παρεταξαντο αυτω· και ηγγισεν ᾿Αβιμελεχ εως της θυρας του πυργου του εμπρησαι αυτον εν πυρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.53| και ερριψε γυνη μια κλασμα επιμυλιον επι κεφαλην ᾿Αβιμελεχ και εκλασε το κρανιον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.54| και εβοησε ταχυ προς το παιδαριον το αιρον τα σκευη αυτου και ειπεν αυτω· σπασον την ρομφαιαν μου και θανατωσον με, μη ποτε ειπωσι· γυνη απεκτεινεν αυτον. και εξεκεντησεν αυτον το παιδαριον αυτου, και απεθανε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.55| και ειδεν ανηρ ᾿Ισραηλ οτι απεθανεν ᾿Αβιμελεχ, και επορευθησαν ανηρ εις τον τοπον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.56| και επεστρεψεν ο Θεος την πονηριαν ᾿Αβιμελεχ, ἣν εποιησε τω πατρι αυτου αποκτειναι τους εβδομηκοντα αδελφους αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.57| και την πασαν πονηριαν ανδρων Συχεμ επεστρεψεν ο Θεος εις κεφαλην αυτων, και επηλθεν επ᾿ αυτους η καταρα ᾿Ιωαθαμ υιου ῾Ιεροβααλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ ανεστη μετα ᾿Αβιμελεχ του σωσαι τον ᾿Ισραηλ Θωλα υιος Φουα, υιος πατραδελφου αυτου, ανηρ ᾿Ισσαχαρ, και αυτος ωκει εν Σαμιρ εν ορει ᾿Εφραιμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και εκρινε τον ᾿Ισραηλ εικοσι τρια ετη και απεθανε και εταθη εν Σαμιρ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| Και ανεστη μετ᾿ αυτον ᾿Ιαΐρ ο Γαλααδ, και εκρινε τον ᾿Ισραηλ εικοσι δυο ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και ησαν αυτω τριακοντα και δυο υιοι επιβαινοντες επι τριακοντα δυο πωλους· και τριακοντα δυο πολεις αυτοις, και εκαλουν αυτας επαυλεις ᾿Ιαΐρ εως της ημερας ταυτης εν γη Γαλααδ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και απεθανεν ᾿Ιαΐρ και εταφη εν Ραμνων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| Και προσεθεντο οι υιοι ᾿Ισραηλ του ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου και εδουλευσαν τοις Βααλιμ και τοις ᾿Ασταρωθ και τοις θεοις ᾿Αραδ και τοις θεοις Σιδωνος και τοις θεοις Μωαβ και τοις θεοις υιων ᾿Αμμων και τοις θεοις Φυλιστιΐμ και εγκατελιπον τον Κυριον και ουκ εδουλευσαν αυτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ωργισθη θυμω Κυριος εν ᾿Ισραηλ και επεδοτο αυτους εν χειρι Φυλιστιΐμ και εν χειρι υιων ᾿Αμμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εθλιψαν και εθλασαν τους υιους ᾿Ισραηλ εν τω καιρω εκεινω οκτωκαιδεκα ετη, τους παντας υιους ᾿Ισραηλ τους εν τω περαν του ᾿Ιορδανου εν γη του ᾿Αμορρι του εν Γαλααδ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και διεβησαν οι υιοι ᾿Αμμων τον ᾿Ιορδανην παραταξασθαι προς ᾿Ιουδαν και Βενιαμιν και προς ᾿Εφραιμ και εθλιβη ᾿Ισραηλ σφοδρα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εβοησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον λεγοντες· ημαρτομεν σοι, οτι εγκατελιπομεν τον Θεον και εδουλευσαμεν τω Βααλιμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ειπε Κυριος προς τους υιους ᾿Ισραηλ· μη ουχι εξ Αιγυπτου και απο του ᾿Αμορραιου και απο υιων ᾿Αμμων και απο Φυλιστιΐμ 12 και Σιδωνιων και ᾿Αμαληκ και Μαδιαμ, οἳ εθλιψαν υμας, και εβοησατε προς με, και εσωσα υμας εκ χειρος αυτων; 13 και υμεις εγκατελιπετε με και εδουλευσατε θεοις ετεροις· δια τουτο ου προσθησω του σωσαι υμας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| πορευεσθε και βοησατε προς τους θεους, ους εξελεξασθε εαυτοις, και αυτοι σωσατωσαν υμας εν καιρω θλιψεως υμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Κυριον· ημαρτομεν, ποιησον συ ημιν κατα παν το αγαθον εν οφθαλμοις σου, πλην εξελου ημας εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και εξεκλιναν τους θεους τους αλλοτριους εκ μεσου αυτων και εδουλευσαν τω Κυριω μονω, και ωλιγωθη η ψυχη αυτου εν κοπω ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| Και ανεβησαν οι υιοι ᾿Αμμων, και παρενεβαλον εν Γαλααδ. και συνηχθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και παρενεβαλον εν τη σκοπια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και ειπον ο λαος οι αρχοντες Γαλααδ, ανηρ προς τον πλησιον αυτου· τις ο ανηρ, οστις ἂν αρξεται παραταξασθαι προς υιους ᾿Αμμων; και εσται εις αρχοντα πασι τοις κατοικουσι Γαλααδ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ᾿Ιεφθαε ο Γαλααδιτης επῃρμενος δυναμει· και αυτος υιος γυναικος πορνης, ἣ εγεννησε τω Γαλααδ τον ᾿Ιεφθαε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και ετεκεν η γυνη Γαλααδ αυτω υιους· και ηδρυνθησαν οι υιοι της γυναικος και εξεβαλον τον ᾿Ιεφθαε και ειπαν αυτω· ου κληρονομησεις εν τω οικω του πατρος ημων, οτι υιος γυναικος εταιρας συ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και εφυγεν ᾿Ιεφθαε απο προσωπου των αδελφων αυτου και ωκησεν εν γη Τωβ, και συνεστραφησαν προς ᾿Ιεφθαε ανδρες κενοι και εξηλθον μετ᾿ αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και εγενετο ηνικα παρεταξαντο οι υιοι ᾿Αμμων μετα ᾿Ισραηλ,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και επορευθησαν οι πρεσβυτεροι Γαλααδ λαβειν τον ᾿Ιεφθαε απο της γης Τωβ 6 και ειπαν τω ᾿Ιεφθαε· δευρο και εσῃ ημιν εις αρχηγον, και παραταξομεθα προς υιους ᾿Αμμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ειπεν ᾿Ιεφθαε τοις πρεσβυτεροις Γαλααδ· ουχι υμεις εμισησατε με και εξεβαλατε με εκ του οικου του πατρος μου και εξαπεστειλατε με αφ᾿ υμων; και διατι ηλθατε προς με νυν, ηνικα χρῄζετε; 8 και ειπαν οι πρεσβυτεροι Γαλααδ προς ᾿Ιεφθαε· δια τουτο νυν επεστρεψαμεν προς σε, και πορευσῃ μεθ᾿ ημων και παραταξῃ προς υιους ᾿Αμμων· και εσῃ ημιν εις αρχοντα πασι τοις κατοικουσι Γαλααδ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ειπεν ᾿Ιεφθαε προς τους πρεσβυτερους Γαλααδ· ει επιστρεφετε με υμεις παραταξασθαι εν υιοις ᾿Αμμων και παραδω αυτους Κυριος ενωπιον εμου, και εγω υμιν εσομαι εις αρχοντα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και ειπαν οι πρεσβυτεροι Γαλααδ προς ᾿Ιεφθαε· Κυριος εστω ακουων ανα μεσον ημων, ει μη κατα το ρημα σου ουτω ποιησομεν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και επορευθη ᾿Ιεφθαε μετα των πρεσβυτερων Γαλααδ, και εθηκαν αυτον ο λαος επ᾿ αυτους εις κεφαλην και εις αρχηγον. και ελαλησεν ᾿Ιεφθαε παντας τους λογους αυτου ενωπιον Κυριου εν Μασσηφα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| Και απεστειλεν ᾿Ιεφθαε αγγελους προς βασιλεα υιων ᾿Αμμων λεγων· τι εμοι και σοι, οτι ηλθες προς με του παραταξασθαι εν τη γη μου; 13 και ειπε βασιλευς υιων ᾿Αμμων προς τους αγγελους ᾿Ιεφθαε· οτι ελαβεν ᾿Ισραηλ την γην μου εν τω αναβαινειν αυτον εξ Αιγυπτου απο ᾿Αρνων εως ᾿Ιαβοκ και εως του ᾿Ιορδανου· και νυν επιστρεψον αυτας εν ειρηνῃ, και πορευσομαι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και προσεθηκεν ετι ᾿Ιεφθαε και απεστειλεν αγγελους προς βασιλεα υιων ᾿Αμμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και ειπεν αυτω· ουτω λεγει ᾿Ιεφθαε· ουκ ελαβεν ᾿Ισραηλ την γην Μωαβ και την γην υιων ᾿Αμμων·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| οτι εν τω αναβαινειν αυτους εξ Αιγυπτου επορευθη ᾿Ισραηλ εν τη ερημω εως θαλασσης Σιφ και ηλθεν εις Καδης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και απεστειλεν ᾿Ισραηλ αγγελους προς βασιλεα ᾿Εδωμ λεγων· παρελευσομαι δη εν τη γη σου· και ουκ ηκουσε βασιλευς ᾿Εδωμ. και γε προς βασιλεα Μωαβ απεστειλε, και ουκ ευδοκησε. και εκαθισεν ᾿Ισραηλ εν Καδης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και επορευθη εν τη ερημω και εκυκλωσε την γην ᾿Εδωμ και την γην Μωαβ και ηλθεν απο ανατολων ηλιου τη γη Μωαβ και παρενεβαλεν εν περαν ᾿Αρνων και ουκ εισηλθεν εν οριοις Μωαβ, οτι ᾿Αρνων οριον Μωαβ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και απεστειλεν ᾿Ισραηλ αγγελους προς Σηων βασιλεα του ᾿Αμορραιου βασιλεα ᾿Εσεβων, και ειπεν αυτω ᾿Ισραηλ· παρελθωμεν δη εν τη γη σου εως του τοπου ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και ουκ ενεπιστευσε Σηων τω ᾿Ισραηλ παρελθειν εν τω οριω αυτου· και συνηξε Σηων παντα τον λαον αυτου, και παρενεβαλον εις ᾿Ιασα, και παρεταξατο προς ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| και παρεδωκε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ τον Σηων και παντα τον λαον αυτου εν χειρι ᾿Ισραηλ, και επαταξεν αυτον· και εκληρονομησεν ᾿Ισραηλ πασαν την γην του ᾿Αμμοραιου του κατοικουντος την γην εκεινην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| απο ᾿Αρνων και εως του ᾿Ιαβοκ και απο του ερημου εως του ᾿Ιορδανου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και νυν Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ εξηρε τον ᾿Αμορραιον απο προσωπου λαου αυτου ᾿Ισραηλ, και συ κληρονομησεις αυτον; 24 ουχι α εαν κληρονομησει σε Χαμως ο θεος σου, αυτα κληρονομησεις, και τους παντας, ους εξηρε Κυριος ο Θεος ημων απο προσωπου υμων, αυτους κληρονομησομεν; 25 και νυν μη εν αγαθω αγαθωτερος συ υπερ Βαλακ υιον Σεπφωρ βασιλεως Μωαβ; μη μαχομενος εμαχεσατο μετα ᾿Ισραηλ η πολεμων επολεμησεν αυτον; 26 εν τω οικησαι εν ᾿Εσεβων και εν τοις οριοις αυτης και εν γη ᾿Αροηρ και εν τοις οριοις αυτης και εν πασαις ταις πολεσι ταις παρα τον ᾿Ιορδανην τριακοσια ετη, και διατι ουκ ερρυσω αυτους εν τω καιρω εκεινω; 27 και νυν εγω ειμι ουχ ημαρτον σοι, και συ ποιεις μετ᾿ εμου πονηριαν του παραταξασθαι εν εμοι· κριναι Κυριος ο κρινων σημερον ανα μεσον υιων ᾿Ισραηλ και ανα μεσον υιων ᾿Αμμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και ουκ ηκουσε βασιλευς ᾿Αμμων των λογων ᾿Ιεφθαε, ων απεστειλε προς αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| Και εγενετο επι ᾿Ιεφθαε πνευμα Κυριου, και παρηλθε τον Γαλααδ και τον Μανασση και παρηλθε την σκοπιαν Γαλααδ εις το περαν υιων ᾿Αμμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| και ηυξατο ᾿Ιεφθαε ευχην τω Κυριω και ειπεν· εαν διδους δως μοι τους υιους ᾿Αμμων εν τη χειρι μου,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| και εσται ο εκπορευομενος, ὃς ἂν εξελθῃ απο της θυρας του οικου μου εις συναντησιν μου εν τω επιστρεφειν με εν ειρηνῃ απο υιων ᾿Αμμων, και εσται τω Κυριω ανοισω αυτον ολοκαυτωμα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και παρηλθεν ᾿Ιεφθαε προς υιους ᾿Αμμων παραταξασθαι προς αυτους, και παρεδωκεν αυτους Κυριος εν χειρι αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| και επαταξεν αυτους απο ᾿Αροηρ εως ελθειν αχρις ᾿Αρνων εν αριθμω εικοσι πολεις και εως ᾿Εβελχαρμιμ πληγην μεγαλην σφοδρα, και συνεσταλησαν οι υιοι ᾿Αμμων απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| Και ηλθεν ᾿Ιεφθαε εις Μασσηφα εις τον οικον αυτου, καιιδου η θυγατηρ αυτου εξεπορευετο εις υπαντησιν εν τυμπανοις και χοροις· και αυτη ην μονογενης, ουκ ην αυτω ετερος υιος η θυγατηρ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| και εγενετο ως ειδεν αυτην αυτος, διερρηξε τα ιματια αυτου και ειπεν· ἆ ἆ, θυγατηρ μου, ταραχη εταραξας με και συ ης εν τω ταραχω μου, και εγω ειμι ηνοιξα κατα σου το στομα μου προς Κυριον και ου δυνησομαι αποστρεψαι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| η δε ειπε προς αυτον· πατερ, ηνοιξας το στομα σου προς Κυριον; ποιησον μοι ὃν τροπον εξηλθεν εκ στοματος σου, εν τω ποιησαι σοι Κυριον εκδικησιν των εχθρων σου απο των υιων ᾿Αμμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| και ηδε ειπε προς τον πατερα αυτης· ποιησατω δη ο πατηρ μου τον λογον τουτον· εασον με δυο μηνας, και πορευσομαι και καταβησομαι επι τα ορη και κλαυσομαι επι τα παρθενια μου, εγω ειμι και αι συνεταιριδες μου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| και ειπε· πορευου· και απεστειλεν αυτην δυο μηνας. και επορευθη, αυτη και αι συνεταιριδες αυτης, και εκλαυσεν επι τα παρθενια αυτης επι τα ορη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.39| και εγενετο εν τελει των δυο μηνων και επεστρεψε προς τον πατερα αυτης, και εποιησεν εν αυτη ευχην αυτου, ἣν ηυξατο· και αυτη ουκ εγνω ανδρα. και εγενετο εις προσταγμα εν ᾿Ισραηλ·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.40| απο ημερων εις ημερας επορευοντο θυγατερες ᾿Ισραηλ θρηνειν την θυγατερα ᾿Ιεφθαε του Γαλααδιτου επι τεσσαρας ημερας εν τω ενιαυτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ εβοησεν ανηρ ᾿Εφραιμ, και παρηλθαν εις βορραν και ειπαν προς ᾿Ιεφθαε· διατι παρηλθες παραταξασθαι εν υιοις ᾿Αμμων και ημας ου κεκληκας πορευθηναι μετα σου; τον οικον σου εμπρησομεν επι σε εν πυρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και ειπε προς αυτους ᾿Ιεφθαε· ανηρ μαχητης ημην εγω και ο λαος μου, και οι υιοι ᾿Αμμων σφοδρα· και εβοησα υμας, και ουκ εσωσατε με εκ χειρος αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και ειδον οτι ουκ ει σωτηρ, και εθηκα την ψυχην μου εν χειρι μου και παρηλθον προς υιους ᾿Αμμων, και εδωκεν αυτους Κυριος εν χειρι μου· και εις τι ανεβητε επ᾿ εμε εν τη ημερᾳ ταυτῃ παραταξασθαι εν εμοι; 4 και συνεστρεψεν ᾿Ιεφθαε παντας τους ανδρας Γαλααδ και παρεταξατο τω ᾿Εφραιμ, και επαταξαν ανδρες Γαλααδ τον ᾿Εφραιμ, οτι ειπαν, οι διασωζομενοι του ᾿Εφραιμ ημεις, Γαλααδ εν μεσω του ᾿Εφραιμ και εν μεσω του Μανασση.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και προκατελαβετο Γαλααδ τας διαβασεις του ᾿Ιορδανου του ᾿Εφραιμ, και ειπαν αυτοις οι διασωζομενοι ᾿Εφραιμ· διαβωμεν, και ειπαν αυτοις οι ανδρες Γαλααδ· μη ᾿Εφραθιτης ει; και ειπεν· ου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ειπαν αυτω· ειπον δη Σταχυς· και ου κατευθυνε του λαλησαι ουτως. και επελαβοντο αυτου, και εθυσαν αυτον προς τας διαβασεις του ᾿Ιορδανου, και επεσαν εν τω καιρω εκεινω απο ᾿Εφραιμ δυο και τεσσαρακοντα χιλιαδες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και εκρινεν ᾿Ιεφθαε τον ᾿Ισραηλ ἓξ ετη. και απεθανεν ᾿Ιεφθαε ο Γαλααδιτης, και εταφη εν πολει αυτου Γαλααδ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| Και εκρινε μετ᾿ αυτον τον ᾿Ισραηλ ᾿Αβαισσαν απο Βαιθλεεμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και ησαν αυτω τριακοντα υιοι και τριακοντα θυγατερες, ας εξαπεστειλεν εξω, και τριακοντα θυγατερας εισηνεγκε τοις υιοις αυτου εξωθεν. και εκρινε τον ᾿Ισραηλ επτα ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και απεθανεν ᾿Αβαισσαν και εταφη εν Βαιθλεεμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και εκρινε μετ᾿ αυτον τον ᾿Ισραηλ Αιλωμ ο Ζαβουλωνιτης δεκα ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και απεθανεν Αιλωμ ο Ζαβουλωνιτης και εταφη εν Αιλωμ εν γη Ζαβουλων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και εκρινε μετ᾿ αυτον τον ᾿Ισραηλ ᾿Αβδων υιος ᾿Ελληλ ο Φαραθωνιτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και ησαν αυτω τεσσαρακοντα υιοι και τριακοντα υιων υιοι επιβαινοντες επι εβδομηκοντα πωλους. και εκρινε τον ᾿Ισραηλ οκτω ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και απεθανεν ᾿Αβδων υιος ᾿Ελληλ ο Φαραθωνιτης και εταφη εν Φαραθων εν γη ᾿Εφραιμ εν ορει του ᾿Αμαληκ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ προσεθηκαν ετι οι υιοι ᾿Ισραηλ ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου, και παρεδωκεν αυτους Κυριος εν χειρι Φυλιστιΐμ τεσσαρακοντα ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και ην ανηρ εις απο Σαραα απο δημου συγγενειας του Δανι, και ονομα αυτω Μανωε, και γυνη αυτου στειρα και ουκ ετεκε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και ωφθη αγγελος Κυριου προς την γυναικα, και ειπε προς αυτην· ιδου συ στειρα και ου τετοκας, και συλληψῃ υιον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και νυν φυλαξαι δη και μη πιῃς οινον και μεθυσμα και μη φαγῃς παν ακαθαρτον·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| οτι ιδου συ εν γαστρι εχεις και τεξῃ υιον, και σιδηρος επι την κεφαλην αυτου ουκ αναβησεται, οτι ναζιρ Θεου εσται το παιδαριον απο της κοιλιας, και αυτος αρξεται σωσαι τον ᾿Ισραηλ εκ χειρος Φυλιστιΐμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και εισηλθεν η γυνη και ειπε τω ανδρι αυτης λεγουσα· ανθρωπος Θεου ηλθε προς με, και ειδος αυτου ως ειδος αγγελου Θεου, φοβερον σφοδρα· και ουκ ηρωτησα αυτον, ποθεν εστι, και το ονομα αυτου ουκ απηγγειλε μοι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και ειπε μοι· ιδου συ εν γαστρι εχεις και τεξῃ υιον· και νυν μη πιῃς οινον και μεθυσμα και μη φαγῃς παν ακαθαρτον, οτι Θεου αγιον εσται το παιδαριον απο γαστρος εως ημερας θανατου αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και προσηυξατο Μανωε προς Κυριον και ειπεν· εν εμοι, Κυριε ᾿Αδωναιε, τον ανθρωπον του Θεου, ὃν απεστειλας, ελθετω δη ετι προς ημας και συμβιβασατω ημας τι ποιησωμεν τω παιδιω τω τικτομενω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και εισηκουσεν ο Θεος της φωνης Μανωε, και ηλθεν ο αγγελος του Θεου ετι προς την γυναικα, και αυτη εκαθητο εν αγρω, και Μανωε ο ανηρ αυτης ουκ ην μετ᾿ αυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και εταχυνεν η γυνη και εδραμε και ανηγγειλε τω ανδρι αυτης και ειπε προς αυτον· ιδου ωπται προς με ο ανηρ, ὃς ηλθεν εν ημερᾳ προς με.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και ανεστη και επορευθη Μανωε οπισω της γυναικος αυτου και ηλθε προς τον ανδρα και ειπεν αυτω· ει συ ει ο ανηρ ο λαλησας προς την γυναικα; και ειπεν ο αγγελος· εγω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ειπε Μανωε· νυν ελευσεται ο λογος σου· τις εσται κρισις του παιδιου και τα ποιηματα αυτου; 13 και ειπεν ο αγγελος Κυριου προς Μανωε· απο παντων, ων ειρηκα προς την γυναικα, φυλαξεται·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| απο παντος, ὃ εκπορευεται εξ αμπελου του οινου, ου φαγεται και οινον και μεθυσμα μη πιετω και παν ακαθαρτον μη φαγετω· παντα οσα ενετειλαμην αυτη, φυλαξεται.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και ειπε Μανωε προς τον αγγελον Κυριου· κατασχωμεν ωδε σε και ποιησωμεν ενωπιον σου εριφον αιγων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και ειπεν ο αγγελος Κυριου προς Μανωε· εαν κατασχῃς με, ου φαγομαι απο των αρτων σου, και εαν ποιησῃς ολοκαυτωμα, τω Κυριω ανοισεις αυτο· οτι ουκ εγνω Μανωε οτι αγγελος Κυριου αυτος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και ειπε Μανωε προς τον αγγελον Κυριου· τι το ονομα σοι; οτι ελθοι το ρημα σου, και δοξασομεν σε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ειπεν αυτω ο αγγελος Κυριου· εις τι τουτο ερωτας το ονομα μου; και αυτο εστι θαυμαστον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και ελαβε Μανωε τον εριφον των αιγων και την θυσιαν και ανηνεγκεν επι την πετραν τω Κυριω· και διεχωρισε ποιησαι, και Μανωε και γυνη αυτου βλεποντες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και εγενετο εν τω αναβηναι την φλογα επανω του θυσιαστηριου εως του ουρανου και ανεβη ο αγγελος Κυριου εν τη φλογι του θυσιαστηριου, και Μανωε και η γυνη αυτου βλεποντες και επεσαν επι προσωπον αυτων επι την γην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και ου προσεθηκεν ετι ο αγγελος Κυριου οφθηναι προς Μανωε και προς την γυναικα αυτου· τοτε εγνω Μανωε οτι αγγελος Κυριου ουτος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και ειπε Μανωε προς την γυναικα αυτου· θανατω αποθανουμεθα, οτι Θεον ειδομεν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| και ειπεν αυτω η γυνη αυτου· ει ηθελεν ο Κυριος θανατωσαι ημας, ουκ ἂν ελαβεν εκ χειρος ημων ολοκαυτωμα και θυσιαν και ουκ ἂν εδειξεν ημιν ταυτα παντα και καθως καιρος ουκ ἂν ηκουτισεν ημας ταυτα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και ετεκεν η γυνη υιον και εκαλεσε το ονομα αυτου Σαμψων· και ηδρυνθη το παιδαριον, και ευλογησεν αυτο Κυριος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και ηρξατο πνευμα Κυριου συνεκπορευεσθαι αυτω εν παρεμβολη Δαν και ανα μεσον Σαραα και ανα μεσον ᾿Εσθαολ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ κατεβη Σαμψων εις Θαμναθα και ειδε γυναικα εν Θαμναθα απο των θυγατερων των αλλοφυλων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και ανεβη και απηγγειλε τω πατρι αυτου και τη μητρι αυτου και ειπε· γυναικα εωρακα εν Θαμναθα απο των θυγατερων Φυλιστιΐμ, και νυν λαβετε αυτην εμοι εις γυναικα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και ειπεν αυτω ο πατηρ αυτου και η μητηρ αυτου· μη ουκ εισι θυγατερες των αδελφων σου και εκ παντος του λαου μου γυνη, οτι συ πορευῃ λαβειν γυναικα απο των αλλοφυλων των απεριτμητων; και ειπε Σαμψων προς τον πατερα αυτου· ταυτην λαβε μοι, οτι αυτη ευθεια εν οφθαλμοις μου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και ο πατηρ αυτου και η μητηρ αυτου ουκ εγνωσαν οτι παρα Κυριου εστιν, οτι εκδικησιν αυτος ζητει εκ των αλλοφυλων· και εν τω καιρω εκεινω οι αλλοφυλοι κυριευοντες εν ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και κατεβη Σαμψων και ο πατηρ αυτου και η μητηρ αυτου εις Θαμναθα. και ηλθεν εως του αμπελωνος Θαμναθα, και ιδου σκυμνος λεοντος ωρυομενος εις συναντησιν αυτου·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και ηλατο επ᾿ αυτον πνευμα Κυριου, και συνετριψεν αυτον, ωσει συντριψει εριφον αιγων, και ουδεν ην εν ταις χερσιν αυτου. και ουκ απηγγειλε τω πατρι αυτου και τη μητρι αυτου ὃ εποιησε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και κατεβησαν και ελαλησαν τη γυναικι, και ηυθυνθη εν οφθαλμοις Σαμψων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και υπεστρεψε μεθ᾿ ημερας λαβειν αυτην και εξεκλινεν ιδειν το πτωμα του λεοντος, και ιδου συναγωγη μελισσων εν τω στοματι του λεοντος και μελι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και εξειλεν αυτο εις χειρας αυτου και επορευετο πορευομενος και εσθιων· και επορευθη προς τον πατερα αυτου και προς την μητερα αυτου και εδωκεν αυτοις, και εφαγον· και ουκ ανηγγειλεν αυτοις οτι απο στοματος του λεοντος εξειλε το μελι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| κα’Ι κατεβη ο πατηρ αυτου προς την γυναικα· και εποιησεν εκει Σαμψων ποτον ημερας επτα, οτι ουτως ποιουσιν οι νεανισκοι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και εγενετο οτε ειδον αυτον, και ελαβον τριακοντα κλητους, και ησαν μετ᾿ αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και ειπεν αυτοις Σαμψων· προβλημα υμιν προβαλλομαι· εαν απαγγελλοντες απαγγειλητε αυτο εν ταις επτα ημεραις του ποτου και ευρητε, δωσω υμιν τριακοντα σινδονας και τριακοντα στολας ιματιων·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και εαν μη δυνησθε απαγγειλαι μοι, δωσετε υμεις εμοι τριακοντα οθονια και τριακοντα αλλασσομενας στολας ιματιων· και ειπαν αυτω· προβαλλου το προβλημα σου, και ακουσομεθα αυτο.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και ειπεν αυτοις· τι βρωτον εξηλθεν εκ βιβρωσκοντος και απο ισχυρου γλυκυ; και ουκ ηδυναντο απαγγειλαι το προβλημα επι τρεις ημερας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και εγενετο εν τη ημερᾳ τη τεταρτῃ και ειπαν τη γυναικι Σαμψων· απατησον δη τον ανδρα σου και απαγγειλατω σοι το προβλημα, μη ποτε κατακαυσωμεν σε και τον οικον του πατρος σου εν πυρι· η εκβιασαι ημας κεκληκατε; 16 και εκλαυσεν η γυνη Σαμψων προς αυτον και ειπε· πλην μεμισηκας με και ουκ ηγαπησας με, οτι το προβλημα, ὃ προεβαλου τοις υιοις του λαου μου, ουκ απηγγειλας μοι αυτο· και ειπεν αυτη Σαμψων· ει τω πατρι μου και τη μητρι μου ουκ απηγγελκα, σοι απαγγειλω; 17 και εκλαυσε προς αυτον επι τας επτα ημερας, ας ην αυτοις ο ποτος· και εγενετο εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ και απηγγειλεν αυτη, οτι παρηνωχλησεν αυτω· και αυτη απηγγειλε τοις υιοις του λαου αυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και ειπαν αυτω οι ανδρες της πολεως εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ προ του ανατειλαι τον ηλιον· τι γλυκυτερον μελιτος, και τι ισχυροτερον λεοντος; και ειπεν αυτοις Σαμψων· ει μη ηροτριασατε εν τη δαμαλει μου, ουκ ἂν εγνωτε το προβλημα μου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και ηλατο επ᾿ αυτον πνευμα Κυριου, και κατεβη εις ᾿Ασκαλωνα και επαταξεν εξ αυτων τριακοντα ανδρας και ελαβε τα ιματια αυτων και εδωκε τας στολας τοις απαγγειλασι το προβλημα. και ωργισθη θυμω Σαμψων και ανεβη εις τον οικον του πατρος αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και εγενετο η γυνη Σαμψων ενι των φιλων αυτου, ων εφιλιασεν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ εγενετο μεθ᾿ ημερας εν ημεραις θερισμου πυρων και επεσκεψατο Σαμψων την γυναικα αυτου εν εριφω αιγων και ειπεν· εισελευσομαι προς την γυναικα μου και εις το ταμιειον· και ουκ εδωκεν αυτον ο πατηρ αυτης εισελθειν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και ειπεν ο πατηρ αυτης λεγων· ειπα οτι μισων εμισησας αυτην, και εδωκα αυτην ενι των εκ των φιλων σου· μη ουχι η αδελφη αυτης η νεωτερα αγαθωτερα υπερ αυτην; εστω δη σοι αντι αυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και ειπεν αυτοις Σαμψων· ηθωωμαι και το απαξ απο αλλοφυλων, οτι ποιω εγω μετ᾿ αυτων πονηριαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και επορευθη Σαμψων και συνελαβε τριακοσιας αλωπεκας και ελαβε λαμπαδας και επεστρεψε κερκον προς κερκον και εθηκε λαμπαδα μιαν αναμεσον των δυο κερκων και εδησε·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και εξεκαυσε πυρ εν ταις λαμπασι και εξαπεστειλεν εν τοις σταχυσι των αλλοφυλων, και εκαησαν απο αλωνος και εως σταχυων ορθων και εως αμπελωνος και ελαιας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και ειπαν οι αλλοφυλοι· τις εποιησε ταυτα; και ειπαν· Σαμψων ο νυμφιος του Θαμνι, οτι ελαβε την γυναικα αυτου και εδωκεν αυτην τω εκ των φιλων αυτου· και ανεβησαν οι αλλοφυλοι και ενεπρησαν αυτην και τον οικον του πατρος αυτης εν πυρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και ειπεν αυτοις Σαμψων· εαν ποιησητε ουτως ταυτην, οτι η μην εκδικησω εν υμιν και εσχατον κοπασω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και επαταξεν αυτους κνημην επι μηρον πληγην μεγαλην· και κατεβη και εκαθισεν εν τρυμαλια της πετρας ᾿Ηταμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| Και ανεβησαν οι αλλοφυλοι και παρενεβαλον εν ᾿Ιουδᾳ και εξερριφησαν εν Λεχι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και ειπαν ανηρ ᾿Ιουδα· εις τι ανεβητε εφ᾿ ημας; και ειπον οι αλλοφυλοι· δησαι τον Σαμψων ανεβημεν και ποιησαι αυτω ὃν τροπον εποιησεν ημιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και κατεβησαν τρισχιλιοι απο ᾿Ιουδα ανδρες εις τρυμαλιαν πετρας ᾿Ηταμ και ειπαν προς Σαμψων· ουκ οιδας οτι κυριευουσιν οι αλλοφυλοι ημων, και τι τουτο εποιησας ημιν; και ειπεν αυτοις Σαμψων· ὃν τροπον εποιησαν μοι, ουτως εποιησα αυτοις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και ειπαν αυτω· δησαι σε κατεβημεν του δουναι σε εν χειρι αλλοφυλων. και ειπεν αυτοις Σαμψων· ομοσατε μοι μη ποτε συναντησητε εν εμοι υμεις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και ειπον αυτω λεγοντες· ουχι, οτι αλλ᾿ η δεσμω δησομεν σε και παραδωσομεν σε εν χειρι αυτων και θανατω ου θανατωσομεν σε· και εδησαν αυτον εν δυσι καλωδιοις καινοις και ανηνεγκαν αυτον απο της πετρας εκεινης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και ηλθον εως Σιαγονος· και οι αλλοφυλοι ηλαλαξαν και εδραμον εις συναντησιν αυτου· και ηλατο επ᾿ αυτον πνευμα Κυριου, και εγενηθη τα καλωδια τα επι βραχιοσιν αυτου ωσει στυππιον, ὃ εξεκαυθη εν πυρι, και ετακησαν δεσμοι αυτου απο χειρων αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και ευρε σιαγονα ονου εξερριμενη και εξετεινε την χειρα αυτου και ελαβεν αυτην και επαταξεν εν αυτη χιλιους ανδρας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και ειπε Σαμψων· εν σιαγονι ονου εξαλειφων εξηλειψα αυτους, οτι εν τη σιαγονι του ονου επαταξα χιλιους ανδρας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και εγενετο ως επαυσατο λαλων, και ερριψε την σιαγονα εκ της χειρος αυτου· και εκαλεσε τον τοπον εκεινον ᾿Αναιρεσις σιαγονος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και εδιψησε σφοδρα, και εκλαυσε προς Κυριον και ειπε· συ ευδοκησας εν χειρι δουλου σου την σωτηριαν την μεγαλην ταυτην, και νυν αποθανουμαι τω διψει και εμπεσουμαι εν χειρι των απεριτμητων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| και ερρηξεν ο Θεος τον λακκον τον εν τη σιαγονι, και εξηλθεν εξ αυτου υδωρ, και επιε, και επεστρεψε το πνευμα αυτου και εζησε. δια τουτο εκληθη το ονομα αυτης Πηγη του επικαλουμενου, η εστιν εν Σιαγονι, εως της ημερας ταυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και εκρινε τον ᾿Ισραηλ εν ημεραις αλλοφυλων εικοσιν ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ επορευθη Σαμψων εις Γαζαν· και ειδεν εκει γυναικα πορνην και εισηλθε προς αυτην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ανηγγελη τοις Γαζαιοις λεγοντες· ηκει Σαμψων ωδε. και εκυκλωσαν και ενηδρευσαν επ᾿ αυτον ολην την νυκτα εν τη πυλῃ της πολεως και εκωφευσαν ολην την νυκτα λεγοντες· εως διαφαυσῃ ο ορθρος, και φονευσωμεν αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και εκοιμηθη Σαμψων εως μεσονυκτιου· και ανεστη εν ημισει της νυκτος και επελαβετο των θυρων της πυλης της πολεως συν τοις δυσι σταθμοις και ανεβασταζεν αυτας συν τω μοχλω και εθηκεν επι ωμων αυτου και ανεβη επι την κορυφην του ορους του επι προσωπου του Χεβρων και εθηκεν αυτα εκει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| Και εγενετο μετα τουτο και ηγαπησε γυναικα εν ᾿Αλσωρηχ, και ονομα αυτη Δαλιδα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και ανεβησαν προς αυτην οι αρχοντες των αλλοφυλων και ειπαν αυτη· απατησον αυτον, και ιδε εν τινι η ισχυς αυτου η μεγαλη και εν τινι δυνησομεθα αυτω και δησομεν αυτον του ταπεινωσαι αυτον, και ημεις δωσομεν σοι ανηρ χιλιους και εκατον αργυριου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και ειπε Δαλιδα προς Σαμψων· απαγγειλον δη μοι εν τινι η ισχυς σου η μεγαλη και εν τινι δεθησῃ του ταπεινωθηναι σε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και ειπε προς αυτην Σαμψων· εαν δησωσι με εν επτα νευραις υγραις μη διεφθαρμεναις, και ασθενησω και εσομαι ως εις των ανθρωπων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και ανηνεγκαν αυτη οι αρχοντες των αλλοφυλων επτα νευρας υγρας μη διεφθαρμενας, και εδησεν αυτον εν αυταις·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και το ενεδρον αυτη εκαθητο εν τω ταμιειω· και ειπεν αυτω· αλλοφυλοι επι σε, Σαμψων· και διεσπασε τας νευρας, ως ει τις αποσπασοι στρεμμα στυπιου εν τω οσφρανθηναι αυτο πυρος· και ουκ εγνωσθη η ισχυς αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και ειπε Δαλιδα προς Σαμψων· ιδου επλανησας με και ελαλησας προς με ψευδη· νυν ουν αναγγειλον μοι εν τινι δεθησῃ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και ειπε προς αυτην· εαν δεσμευοντες δησωσι με εν καλωδιοις καινοις, οις ουκ εγενετο εν αυτοις εργον, και ασθενησω και εσομαι ως εις των ανθρωπων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και ελαβε Δαλιδα καλωδια καινα και εδησεν αυτον εν αυτοις· και τα ενεδρα εξηλθεν εκ του ταμιειου· και ειπεν· αλλοφυλοι επι σε, Σαμψων· και διεσπασεν αυτα απο βραχιονων αυτου ωσει σπαρτιον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και ειπε Δαλιδα προς Σαμψων· ιδου επλανησας με και ελαλησας προς με ψευδη· αναγγειλον δη μοι εν τινι δεθησῃ. και ειπε προς αυτην· εαν υφανης τας επτα σειρας της κεφαλης μου συν τω διασματι και εγκρουσῃς τω πασσαλω εις τον τοιχον, και εσομαι ως εις των ανθρωπων ασθενης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και εγενετο εν τω κοιμασθαι αυτον και ελαβε Δαλιδα τας επτα σειρας της κεφαλης αυτου και υφανεν εν τω διασματι και επηξε τω πασσαλω εις τον τοιχον και ειπεν· αλλοφυλοι επι σε, Σαμψων· και εξυπνισθη απο του υπνου αυτου και εξηρε τον πασσαλον του υφασματος εκ του τοιχου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και ειπε προς Σαμψων Δαλιδα· πως λεγεις, ηγαπηκα σε, και η καρδια σου ουκ εστι μετ᾿ εμου; τουτο τριτον επλανησας με και ουκ απηγγειλας μοι εν τινι η ισχυς σου η μεγαλη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και εγενετο οτε εξεθλιψεν αυτον εν λογοις αυτης πασας τας ημερας και εστενοχωρησεν αυτον, και ωλιγοψυχησεν εως του αποθανειν·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και ανηγγειλεν αυτη πασαν την καρδιαν αυτου και ειπεν αυτη· σιδηρος ουκ ανεβη επι την κεφαλην μου, οτι αγιος Θεου εγω ειμι απο κοιλιας μητρος μου· εαν ουν ξυρησωμαι, αποστησεται απ᾿ εμου η ισχυς μου, και ασθενησω και εσομαι ως παντες οι ανθρωποι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και ειδε Δαλιδα, οτι απηγγειλεν αυτη πασαν την καρδιαν αυτου, και απεστειλε και εκαλεσε τους αρχοντας των αλλοφυλων, λεγουσα· αναβητε ετι το απαξ τουτο, οτι απηγγειλε μοι πασαν την καρδιαν αυτου· και ανεβησαν προς αυτην οι αρχοντες των αλλοφυλων και ανηνεγκαν το αργυριον εν χερσιν αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και εκοιμισε Δαλιδα τον Σαμψων επι τα γονατα αυτης· και εκαλεσεν ανδρα, και εξυρησε τας επτα σειρας της κεφαλης αυτου· και ηρξατο ταπεινωσαι αυτον, και απεστη η ισχυς αυτου απ᾿ αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ειπε Δαλιδα· αλλοφυλοι επι σε, Σαμψων. και εξυπνισθη εκ του υπνου αυτου και ειπεν· εξελευσομαι ως απαξ και απαξ και εκτιναχθησομαι· και αυτος ουκ εγνω οτι ο Κυριος απεστη απανωθεν αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και εκρατησαν αυτον οι αλλοφυλοι και εξεκοψαν τους οφθαλμους αυτου· και κατηνεγκαν αυτον εις Γαζαν και επεδησαν αυτον εν πεδαις χαλκειαις, και ην αληθων εν οικω του δεσμωτηριου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| Και ηρξατο θριξ της κεφαλης αυτου βλαστανειν, καθως εξυρησατο.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| και οι αρχοντες των αλλοφυλων συνηχθησαν θυσιασαι θυσιασμα μεγα τω Δαγων θεω αυτων και ευφρανθηναι και ειπαν· εδωκεν ο Θεος εν χειρι ημων τον Σαμψων τον εχθρον ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| και ειδον αυτον ο λαος και υμνησαν τον θεον αυτων, οτι παρεδωκεν ο θεος ημων τον εχθρον ημων εν χειρι ημων, τον ερημουντα την γην ημων, και ὃς επληθυνε τους τραυματιας ημων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| και οτε ηγαθυνθη η καρδια αυτων, και ειπαν· καλεσατε τον Σαμψων εξ οικου φυλακης, και παιξατω ενωπιον ημων. και εκαλεσαν τον Σαμψων εξ οικου δεσμωτηριου, και επαιζεν ενωπιον αυτων, και ερραπιζον αυτον και εστησαν αυτον ανα μεσον των κιονων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| και ειπε Σαμψων προς τον νεανιαν τον κρατουντα την χειρα αυτου· αφες με και ψηλαφησω τους κιονας, εφ᾿ οις ο οικος επ᾿ αυτους, και επιστηριχθησομαι επ᾿ αυτους.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| και ο οικος πληρης των ανδρων και των γυναικων, και εκει παντες οι αρχοντες των αλλοφυλων, και επι το δωμα ωσει τρισχιλιοι ανδρες και γυναικες οι θεωρουντες εν παγνιαις Σαμψων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| και εκλαυσε Σαμψων προς Κυριον, και ειπεν· ᾿Αδωναιε Κυριε, μνησθητι δη μου νυν και ενισχυσον με ετι το απαξ τουτο, Θεε, και ανταποδωσω ανταποδοσιν μιαν περι των δυο οφθαλμων μου τοις αλλοφυλοις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| και περιελαβε Σαμψων τους δυο κιονας του οικου, εφ᾿ ους ο οικος ειστηκει, και επεστηριχθη επ᾿ αυτους και εκρατησεν ενα τη δεξια αυτου και ενα τη αριστερα αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| και ειπε Σαμψων· αποθανετω ψυχη μου μετα των αλλοφυλων· και εβασταξεν εν ισχυι, και επεσεν ο οικος επι τους αρχοντας και επι παντα τον λαον τον εν αυτω· και ησαν οι τεθνηκοτες, ους εθανατωσε Σαμψων εν τω θανατω αυτου, πλειους η ους εθανατωσεν εν τη ζωη αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| και κατεβησαν οι αδελφοι αυτου και ο οικος του πατρος αυτου και ελαβον αυτον και ανεβησαν και εθαψαν αυτον ανα μεσον Σαραα και ανα μεσον ᾿Εσθαολ εν τω ταφω Μανωε του πατρος αυτου. και αυτος εκρινε τον ᾿Ισραηλ εικοσιν ετη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ εγενετο ανηρ απο ορους ᾿Εφραιμ, και ονομα αυτω Μιχαιας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και ειπε τη μητρι αυτου· οι χιλιοι και εκατον, ους ελαβες αργυριου σεαυτη και με ηρασω και προσειπας εν ωσι μου, ιδου το αργυριον παρ᾿ εμοι, εγω ελαβον αυτο. και ειπεν η μητηρ αυτου· ευλογητος ο υιος μου τω Κυριω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και απεδωκε τους χιλιους και εκατον του αργυριου τη μητρι αυτου· και ειπεν η μητηρ αυτου· αγιαζουσα ηγιασα το αργυριον τω Κυριω εκ της χειρος μου τω υιω μου του ποιησαι γλυπτον και χωνευτον, και νυν αποδωσω αυτο σοι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και απεδωκε το αργυριον τη μητρι αυτου· και ελαβεν η μητηρ αυτου διακοσιους αργυριου και εδωκεν αυτο αργυροκοπω, και εποιησεν αυτο γλυπτον και χωνευτον· και εγενηθη εν οικω Μιχαια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και ο οικος Μιχαια, αυτω οικος Θεου· και εποιησεν εφωδ και θεραφιν και επληρωσε την χειρα απο ενος υιων αυτου, και εγενετο αυτω εις ιερεα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| εν δε ταις ημεραις εκειναις ουκ ην βασιλευς εν ᾿Ισραηλ· ανηρ το ευθες εν οφθαλμοις αυτου εποιει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| Και εγενηθη νεανιας εκ Βηθλεεμ δημου ᾿Ιουδα, και αυτος Λευιτης, και ουτος παρῴκει εκει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και επορευθη ο ανηρ απο Βηθλεεμ της πολεως ᾿Ιουδα παροικησαι εν ω εαν ευρῃ τοπω, και ηλθεν εως ορους ᾿Εφραιμ και εως οικου Μιχαια του ποιησαι οδον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και ειπεν αυτω Μιχαιας· ποθεν ερχῃ; και ειπε προς αυτον· Λευιτης ειμι εκ Βηθλεεμ ᾿Ιουδα, και εγω πορευομαι παροικησαι εν ω εαν ευρω τοπω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και ειπεν αυτω Μιχαιας· καθου μετ᾿ εμου και γινου μοι εις πατερα και εις ιερεα, και εγω δωσω σοι δεκα αργυριου εις ημεραν και στολην ιματιων και τα προς ζωην σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και επορευθη ο Λευιτης και ηρξατο παροικειν παρα τω ανδρι, και εγενηθη ο νεανιας αυτω ως εις απο υιων αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και επληρωσε Μιχαιας την χειρα του Λευιτου, και εγενετο αυτω εις ιερεα και εγενετο εν τω οικω Μιχαια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και ειπε Μιχαιας· νυν εγνων οτι αγαθυνει μοι Κυριος, οτι εγενετο μοι ο Λευιτης εις ιερεα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΕΝ ταις ημεραις εκειναις ουκ ην βασιλευς εν ᾿Ισραηλ. και εν ταις ημεραις εκειναις η φυλη Δαν εζητει εαυτη κληρονομιαν κατοικησαι, οτι ουκ ενεπεσεν αυτη εως της ημερας εκεινης εν μεσω φυλων υιων ᾿Ισραηλ κληρονομια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και απεστειλαν οι υιοι Δαν απο δημων αυτων πεντε ανδρας υιους δυναμεως απο Σαραα και απο ᾿Εσθαολ του κατασκεψασθαι την γην και εξιχνιασαι αυτην και ειπαν προς αυτους· πορευεσθε και εξιχνιασατε την γην. και ηλθον εως ορους ᾿Εφραιμ εως οικου Μιχαια και ηυλισθησαν αυτοι εκει 3 εν οικω Μιχαια, και αυτοι επεγνωσαν την φωνην του νεανισκου του Λευιτου και εξεκλιναν εκει και ειπαν αυτω· τις ηνεγκε σε ωδε, και συ τι ποιεις εν τω τοπω τουτω, και τι σοι ωδε; 4 και ειπε προς αυτους· ουτω και ουτως εποιησε μοι Μιχαιας και εμισθωσατο με, και εγενομην αυτω εις ιερεα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και ειπαν αυτω· επερωτησον δη εν τω Θεω, και γνωσομεθα ει ευοδωθησεται η οδος ημων, εν ᾗ ημεις πορευομεθα εν αυτη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και ειπεν αυτοις ο ιερευς· πορευεσθε εν ειρηνῃ· ενωπιον Κυριου η οδος υμων, εν ᾗ πορευεσθε εν αυτη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και επορευθησαν οι πεντε ανδρες και ηλθον εις Λαισα· και ειδαν τον λαον τον εν μεσω αυτης καθημενον επ᾿ ελπιδι, ως κρισις Σιδωνιων ησυχαζουσα, και ουκ εστι διατρεπων η καταισχυνων λογον εν τη γη, κληρονομος εκπιεζων θησαυρους, και μακραν εισι Σιδωνιων και λογον ουκ εχουσι προς ανθρωπον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και ηλθον οι πεντε ανδρες προς τους αδελφους αυτων εις Σαραα και ᾿Εσθαολ και ειπον τοις αδελφοις αυτων· τι υμεις καθησθε; 9 και ειπαν· αναστητε και αναβωμεν επ᾿ αυτους, οτι ειδομεν την γην και ιδου αγαθη σφοδρα· και υμεις ησυχαζετε; μη οκνησητε του πορευθηναι και εισελθειν του κληρονομησαι την γην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και ηνικα εαν ελθητε, εισελευσεσθε προς λαον επ᾿ ελπιδι, και η γη πλατεια, οτι εδωκεν αυτην ο Θεος εν χειρι υμων, τοπος, οπου ουκ εστιν εκει υστερημα παντος ρηματος των εν τη γη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| Και απηραν εκειθεν απο δημων του Δαν απο Σαραα και απο ᾿Εσθαολ εξακοσιοι ανδρες εζωσμενοι σκευη παραταξεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και ανεβησαν και παρενεβαλον εν Καριαθιαριμ εν ᾿Ιουδα· δια τουτο εκληθη εν εκεινω τω τοπω Παρεμβολη Δαν εως της ημερας ταυτης, ιδου οπισω Καριαθιαριμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| και παρηλθον εκειθεν ορος ᾿Εφραιμ και ηλθον εως οικου Μιχαια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και απεκριθησαν οι πεντε ανδρες οι πορευομενοι κατασκεψασθαι την γην Λαισα και ειπαν προς τους αδελφους· εγνωτε οτι εστιν εν τω οικω τουτω εφωδ και θεραφιν και γλυπτον και χωνευτον; και νυν γνωτε ο,τι ποιησετε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και εξεκλιναν εκει και εισηλθον εις τον οικον του νεανισκου του Λευιτου, εις τον οικον Μιχαια, και ηρωτησαν αυτον εις ειρηνην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| και οι εξακοσιοι ανδρες οι ανεζωσμενοι τα σκευη της παραταξεως αυτων εστωτες παρα θυρας της πυλης, οι εκ των υιων Δαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| και ανεβησαν οι πεντε ανδρες οι πορευθεντες κατασκεψασθαι την γην και εισηλθον εκει εις οικον Μιχαια, και ο ιερευς εστως·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| και ελαβον το γλυπτον και το εφωδ και το θεραφιν και το χωνευτον. και ειπε προς αυτους ο ιερευς· τι υμεις ποιειτε; 19 και ειπαν αυτω· κωφευσον, επιθες την χειρα σου επι το στομα σου και δευρο μεθ᾿ ημων και γενου ημιν εις πατερα και εις ιερεα· μη αγαθον ειναι σε ιερεα οικου ανδρος ενος η γενεσθαι σε ιερεα φυλης και οικου εις δημον ᾿Ισραηλ; 20 και ηγαθυνθη η καρδια του ιερεως, και ελαβε το εφωδ και το θεραφιν και το γλυπτον και το χωνευτον και ηλθεν εν μεσω του λαου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και επεστρεψαν και απηλθαν· και εθηκαν τα τεκνα και την κτησιν και το βαρος εμπροσθεν αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| αυτοι εμακρυναν απο οικου Μιχαια και ιδου Μιχαιας και οι ανδρες οι εν ταις οικιαις ταις μετα οικου Μιχαια εβοησαν και κατελαβοντο τους υιους Δαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και επεστρεψαν οι υιοι Δαν το προσωπον αυτων και ειπαν τω Μιχαιᾳ· τι εστι σοι, οτι εβοησας; 24 και ειπε Μιχαιας· οτι το γλυπτον μου, ὃ εποιησα, ελαβετε και τον ιερεα και επορευθητε· και τι μοι ετι; και τι τουτο λεγετε προς με· τι κραζεις; 25 και ειπαν προς αυτον οι υιοι Δαν· μη ακουσθητω δη φωνη σου μεθ᾿ ημων, μη ποτε συναντησωσιν ημιν ανδρες πικροι ψυχη και προσθησουσι ψυχην σου και την ψυχην του οικου σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και επορευθησαν οι υιοι Δαν εις οδον αυτων· και ειδε Μιχαιας οτι δυνατωτεροι εισιν υπερ αυτον, και επεστρεψεν εις τον οικον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και οι υιοι Δαν ελαβον ὃ εποιησε Μιχαιας, και τον ιερεα, ὃς ην αυτω, και ηλθον επι Λαισα, επι λαον ησυχαζοντα και πεποιθοτα επ᾿ ελπιδι και επαταξαν αυτους εν στοματι ρομφαιας και την πολιν ενεπρησαν εν πυρι·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| και ουκ ην ο ρυομενος, οτι μακραν εστιν απο Σιδωνιων, και λογος ουκ εστιν αυτοις μετα ανθρωπου, και αυτη εν τη κοιλαδι του οικου Ρααβ. και ᾠκοδομησαν την πολιν και κατεσκηνωσαν εν αυτη 29 και εκαλεσαν το ονομα της πολεως Δαν εν ονοματι Δαν πατρος αυτων, ὃς ετεχθη τω ᾿Ισραηλ· και ην Ουλαμαΐς ονομα της πολεως το προτερον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και εστησαν εαυτοις οι υιοι Δαν το γλυπτον· και ᾿Ιωναθαν υιος Γηρσων υιος Μανασση, αυτος και οι υιοι αυτου ησαν ιερεις τη φυλη Δαν εως ημερας της αποικιας της γης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| και εθηκαν εαυτοις το γλυπτον, ὃ εποιησε Μιχαιας πασας τας ημερας, ας ην ο οικος του Θεου εν Σηλωμ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ εγενετο εν ταις ημεραις εκειναις ουκ ην βασιλευς εν ᾿Ισραηλ· και εγενετο ανηρ Λευιτης παροικων εν μηροις ορους ᾿Εφραιμ και ελαβεν αυτω γυναικα παλλακην απο Βηθλεεμ ᾿Ιουδα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και επορευθη απ᾿ αυτου η παλλακη αυτου και απηλθε παρ᾿ αυτου εις οικον πατρος αυτης εις Βηθλεεμ ᾿Ιουδα και ην εκει ημερας μηνων τεσσαρων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και ανεστη ο ανηρ αυτης και επορευθη οπισω αυτης του λαλησαι επι καρδιαν αυτης του επιστρεψαι αυτην αυτω, και νεανιας αυτου μετ᾿ αυτου και ζευγος ονων· η δε εισηνεγκεν αυτον εις οικον πατρος αυτης, και ειδεν αυτον ο πατηρ της νεανιδος και ηυφρανθη εις συναντησιν αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και κατεσχεν αυτον ο γαμβρος αυτου ο πατηρ της νεανιδος και εκαθισε μετ᾿ αυτου επι τρεις ημερας, και εφαγον και επιον και ηυλισθησαν εκει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και εγενετο τη ημερᾳ τη τεταρτῃ και ωρθρισαν το πρωΐ και ανεστη του πορευθηναι· και ειπεν ο πατηρ της νεανιδος προς τον νυμφιον αυτου· στηρισον την καρδιαν σου ψωμω αρτου, και μετα τουτο πορευσεσθε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και εκαθισαν και εφαγον οι δυο επι το αυτο και επιον· και ειπεν ο πατηρ της νεανιδος προς τον ανδρα· αγε δη αυλισθητι, και αγαθυνθησεται η καρδια σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και ανεστη ο ανηρ του πορευεσθαι αυτος· και εβιασατο αυτον ο γαμβρος αυτου, και εκαθισε και ηυλισθη εκει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και ωρθρισε το πρωΐ τη ημερᾳ τη πεμπτῃ του πορευθηναι· και ειπεν ο πατηρ της νεανιδος· στηρισον δη την καρδιαν σου και στρατευσον εως κλιναι την ημεραν· και εφαγον οι δυο.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και ανεστη ο ανηρ του πορευθηναι, αυτος και η παλλακη αυτου και ο νεανιας αυτου· και ειπεν αυτω ο γαμβρος αυτου ο πατηρ της νεανιδος· ιδου δη ησθενησενημερα εις την εσπεραν· αυλισθητι ωδε, και αγαθυνθησεται η καρδια σου, και ορθριειτε αυριον εις οδον υμων και πορευσῃ εις το σκηνωμα σου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και ουκ ευδοκησεν ο ανηρ αυλισθηναι και ανεστη και απηλθε και ηλθεν εως απεναντι ᾿Ιεβους (αυτη εστιν ῾Ιερουσαλημ), και μετ᾿ αυτου ζευγος ονων επισεσαγμενων, και η παλλακη αυτου μετ᾿ αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και ηλθοσαν εως ᾿Ιεβους, και η ημερα προβεβηκει σφοδρα· και ειπεν ο νεανιας προς τον κυριον αυτου· δευρο δη και εκκλινωμεν εις πολιν του ᾿Ιεβουσι ταυτην και αυλισθωμεν εν αυτη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και ειπε προς αυτον ο κυριος αυτου· ουκ εκκλινουμεν εις πολιν αλλοτριαν, εν ᾗ ουκ εστιν απο υιων ᾿Ισραηλ ωδε, και παρελευσομεθα εως Γαβαα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| και ειπε τω νεανιᾳ αυτου· δευρο και εγγισωμεν ενι των τοπων και αυλισθησομεθα εν Γαβαα η εν Ραμα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| και παρηλθον και επορευθησαν, και εδυ αυτοις ο ηλιος εχομενα της Γαβαα, η εστι τω Βενιαμιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και εξεκλιναν εκει του εισελθειν αυλισθηναι εν Γαβαα· και εισηλθον και εκαθισαν εν τη πλατειᾳ της πολεως, και ουκ ην ανηρ συναγων αυτους εις οικιαν αυλισθηναι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και ιδου ανηρ πρεσβυτης ηρχετο εξ εργων αυτου εξ αγρου εν εσπερᾳ· και ο ανηρ ην εξ ορους ᾿Εφραιμ, και αυτος παρῴκει εν Γαβαα, και οι ανδρες του τοπου υιοι Βενιαμιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και ηρε τους οφθαλμους αυτου και ειδε τον οδοιπορον ανδρα εν τη πλατειᾳ της πολεως· και ειπεν ο ανηρ ο πρεσβυτης· που πορευῃ και ποθεν ερχῃ; 18 και ειπεν προς αυτον· παραπορευομεθα ημεις απο Βηθλεεμ ᾿Ιουδα εως μηρων ορους ᾿Εφραιμ· εκειθεν εγω ειμι και επορευθην εως Βηθλεεμ ᾿Ιουδα, και εις τον οικον μου εγω πορευομαι, και ουκ εστιν ανηρ συναγων με εις την οικιαν·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| και γε αχυρα και χορτασματα εστι τοις ονοις ημων, και αρτος και οινος εστιν εμοι και τη παιδισκῃ και τω νεανισκω μετα των παιδων σου, ουκ εστιν υστερημα παντος πραγματος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| και ειπεν ο ανηρ πρεσβυτης· ειρηνη σοι, πλην παν το υστερημα σου επ᾿ εμε· πλην εν τη πλατειᾳ ου μη αυλισθησῃ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και εισηνεγκεν αυτον εις τον οικον αυτου και τοπον εποιησε τοις ονοις, και αυτοι ενιψαντο τους ποδας αυτων και εφαγον και επιον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| αυτοι δε αγαθυνοντες καρδιαν αυτων και ιδου ανδρες της πολεως υιοι παρανομων εκυκλωσαν την οικιαν κρουοντες επι την θυραν. και ειπον προς τον ανδρα τον κυριον του οικου τον πρεσβυτην λεγοντες· εξενεγκε τον ανδρα, ὃς εισηλθεν εις την οικιαν σου, ινα γνωμεν αυτον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| και εξηλθε προς αυτους ο ανηρ ο κυριος του οικου και ειπε· μη αδελφοι, μη κακοποιησητε δη μετα το εισελθειν τον ανδρα τουτον εις την οικιαν μου, μη ποιησητε την αφροσυνην ταυτην·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| ιδε η θυγατηρ μου η παρθενος και η παλλακη αυτου, εξαξω αυτας, και ταπεινωσατε αυτας και ποιησατε αυταις το αγαθον εν οφθαλμοις υμων· και τω ανδρι τουτω μη ποιησητε το ρημα της αφροσυνης ταυτης.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| και ουκ ευδοκησαν οι ανδρες του εισακουσαι αυτου. και επελαβετο ο ανηρ της παλλακης αυτου και εξηγαγεν αυτην προς αυτους εξω, και εγνωσαν αυτην και ενεπαιζον εν αυτη ολην την νυκτα εως το πρωΐ· και εξαπεστειλαν αυτην, ως ανεβη το πρωΐ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| και ηλθεν η γυνη προς τον ορθρον και επεσε παρα την θυραν του οικου, ου ην αυτης εκει ο ανηρ, εως ου διεφαυσε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| και ανεστη ο ανηρ αυτης το πρωΐ και ηνοιξε τας θυρας του οικου, και εξηλθε του πορευθηναι την οδον αυτου, και ιδου η γυνη αυτου η παλλακη πεπτωκυια παρα τας θυρας του οικου, και αι χειρες αυτης επι το προθυρον.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| καιειπε προς αυτην· αναστα και απελθωμεν· και ουκ απεκριθη, οτι ην νεκρα. και ελαβεν αυτην επι τον ονον και επορευθη εις τον τοπον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| και ελαβε την ρομφαιαν και εκρατησε την παλλακην αυτου και εμελισεν αυτην εις δωδεκα μελη και απεστειλεν αυτα εν παντι οριω ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.30| και εγενετο πας ο βλεπων ελεγεν· ουκ εγενετο και ουχ εωραται απο ημερας αναβασεως υιων ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου εως της ημερας ταυτης θεσθε υμιν αυτοις βουλην επ᾿ αυτην και λαλησατε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ εξηλθον παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ, και εξεκκλησιασθη η συναγωγη ως ανηρ εις απο Δαν και εως Βηρσαβεε και γη του Γαλααδ προς Κυριον εις Μασσηφα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και εσταθησαν κατα προσωπον Κυριου πασαι αι φυλαι του ᾿Ισραηλ εν εκκλησιᾳ του λαου του Θεου, τετρακοσιαι χιλιαδες ανδρων πεζων ελκοντες ρομφαιαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και ηκουσαν οι υιοι Βενιαμιν οτι ανεβησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εις Μασσηφα. και ελθοντες ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ· λαλησατε, που εγενετο η πονηρια αυτη; 4 και απεκριθη ο ανηρ ο Λευιτης, ο ανηρ της γυναικος της φονευθεισης, και ειπεν· εις Γαβαα της Βενιαμιν ηλθον εγω και η παλλακη μου του αυλισθηναι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και ανεστησαν επ᾿ εμε οι ανδρες της Γαβαα και εκυκλωσαν επ᾿ εμε επι την οικιαν νυκτος· εμε ηθελησαν φονευσαι και την παλλακην μου εταπεινωσαν και απεθανε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και εκρατησα την παλλακην μου και εμελισα αυτην και εξαπεστειλα εν παντι οριω κληρονομιας υιων ᾿Ισραηλ, οτι εποιησαν ζεμα και αποπτωμα εν ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| ιδου παντες υμεις, υιοι ᾿Ισραηλ, δοτε εαυτοις λογον και βουλην εκει.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και ανεστη πας ο λαος ως ανηρ εις, λεγοντες· ουκ απελευσομεθα ανηρ εις σκηνωμα αυτου και ουκ επιστρεψομεν ανηρ εις τον οικον αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και νυν τουτο το ρημα, ὃ ποιηθησεται τη Γαβαα· αναβησομεθα επ᾿ αυτην εν κληρω,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| πλην ληψομεθα δεκα ανδρας τοις εκατον εις πασας φυλας ᾿Ισραηλ και εκατον τοις χιλιοις καιχιλιους τοις μυριοις, λαβειν επισιτισμον του ποιησαι ελθειν αυτους εις Γαβαα Βενιαμιν, ποιησαι αυτη κατα παν το αποπτωμα, ὃ εποιησεν εν ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| και συνηχθη πας ανηρ ᾿Ισραηλ εις την πολιν ως ανηρ εις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| Και απεστειλαν αι φυλαι ᾿Ισραηλ ανδρας εν πασῃ φυλη Βενιαμιν λεγοντες· τις η πονηρια αυτη η γενομενη εν υμιν; 13 και νυν δοτε τους ανδρας υιους παρανομων τους εν Γαβαα, και θανατωσομεν αυτους και εκκαθαριουμεν πονηριαν απο ᾿Ισραηλ. και ουκ ευδοκησαν οι υιοι Βενιαμιν ακουσαι της φωνης των αδελφων αυτων υιων ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και συνηχθησαν οι υιοι Βενιαμιν απο των πολεων αυτων εις Γαβαα εξελθειν εις παραταξιν προς υιους ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και επεσκεπησαν οι υιοι Βενιαμιν εν τη ημερᾳ εκεινῃ απο των πολεων εικοσι τρεις χιλιαδες, ανηρ ελκων ρομφαιαν, εκτος των οικουντων την Γαβαα, οἳ επεσκεπησαν επτακοσιοι ανδρες 16 εκλεκτοι εκ παντος λαου αμφοτεροδεξιοι· παντες ουτοι σφενδονηται εν λιθοις προς τριχα, και ουκ εξαμαρτανοντες.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| και ανηρ ᾿Ισραηλ επεσκεπησαν εκτος του Βενιαμιν, τετρακοσιαι χιλιαδες ανδρων ελκοντων ρομφαιαν· παντες ουτοι ανδρες παραταξεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και ανεστησαν και ανεβησαν εις Βαιθηλ και ηρωτησαν εν τω Θεω και ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ· τις αναβησεται ημιν εν αρχη εις παραταξιν προς υιους Βενιαμιν; και ειπε Κυριος· ᾿Ιουδας εν αρχη αναβησεται αφηγουμενος.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και ανεστησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ το πρωΐ και παρενεβαλον επι Γαβαα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| και εξηλθον πας ανηρ ᾿Ισραηλ εις παραταξιν προς Βενιαμιν και συνηψαν αυτοις επι Γαβαα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| και εξηλθον οι υιοι Βενιαμιν απο της Γαβαα και διεφθειραν εν ᾿Ισραηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ δυο και εικοσι χιλιαδας ανδρων επι την γην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| και ενισχυσαν ανηρ ᾿Ισραηλ και προσεθηκαν συναψαι παραταξιν εν τω τοπω, οπου συνηψαν εν τη ημερᾳ τη πρωτῃ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και ανεβησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και εκλαυσαν ενωπιον Κυριου εως εσπερας και ηρωτησαν εν Κυριω λεγοντες· ει προσθωμεν εγγισαι εις παραταξιν προς υιους Βενιαμιν αδελφους ημων; και ειπε Κυριος· αναβητε προς αυτους.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| και προσηλθον οι υιοι ᾿Ισραηλ προς υιους Βενιαμιν εν τη ημερᾳ τη δευτερᾳ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| και εξηλθον οι υιοι Βενιαμιν εις συναντησιν αυτοις απο της Γαβαα εν τη ημερᾳ τη δευτερᾳ και διεφθειραν απο υιων ᾿Ισραηλ ετι οκτωκαιδεκα χιλιαδας ανδρων επι την γην· παντες ουτοι ελκοντες ρομφαιαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και ανεβησαν παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ και πας ο λαος και ηλθον εις Βαιθηλ και εκλαυσαν, και εκαθισαν εκει ενωπιον Κυριου και ενηστευσαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ εως εσπερας και ανηνεγκαν ολοκαυτωσεις και τελειας ενωπιον Κυριου·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| οτι εκει κιβωτος διαθηκης Κυριου του Θεου,<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| και Φινεες υιος ᾿Ελεαζαρ υιου ᾿Ααρων παρεστηκως ενωπιον αυτης εν ταις ημεραις εκειναις. και επηρωτησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν Κυριω λεγοντες· ει προσθωμεν ετι εξελθειν εις παραταξιν προς υιους Βενιαμιν αδελφους ημων η επισχωμεν; και ειπε Κυριος· αναβητε, οτι αυριον δωσω αυτους εις χειρας υμων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| Και εθηκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ ενεδρα τη Γαβαα κυκλω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.30| και ανεβησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς υιους Βενιαμιν εν τη ημερᾳ τη τριτῃ και συνηψαν προς την Γαβαα ως απαξ και απαξ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.31| και εξηλθον οι υιοι Βενιαμιν εις συναντησιν του λαου και εξεκενωθησαν εκ της πολεως και ηρξαντο πατασσειν απο του λαου τραυματιας ως απαξ και απαξ εν ταις οδοις, η εστι μια αναβαινουσα εις Βαιθηλ και μια εις Γαβαα εν αγρω, ως τριακοντα ανδρας εν ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.32| και ειπαν οι υιοι Βενιαμιν· πιπτουσιν ενωπιον ημων ως το πρωτον. και οι υιοι ᾿Ισραηλ ειπαν· φυγωμεν και εκκενωσωμεν αυτους απο της πολεως εις τας οδους· και εποιησαν ουτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.33| και πας ανηρ ανεστη εκ του τοπου αυτων και συνηψαν εν Βααλθαμαρ, και το ενεδρον ᾿Ισραηλ επηρχετο εκ του τοπου αυτου απο Μαοραγαβε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.34| και ηλθον εξ εναντιας Γαβαα δεκα χιλιαδες ανδρων εκλεκτων εκ παντος ᾿Ισραηλ και παραταξις βαρεια· και αυτοι ου εγνωσαν, οτι φθανει επ᾿ αυτους η κακια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.35| και επαταξε Κυριος τον Βενιαμιν ενωπιον υιων ᾿Ισραηλ, και διεφθειραν οι υιοι ᾿Ισραηλ εκ του Βενιαμιν εν τη ημερᾳ εκεινῃ εικοσι και πεντε χιλιαδας και εκατον ανδρας· παντες ουτοι ειλκον ρομφαιαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.36| και ειδον οι υιοι Βενιαμιν οτι επληγησαν· και εδωκεν ανηρ ᾿Ισραηλ τω Βενιαμιν τοπον, οτι ηλπισαν προς το ενεδρον, ὃ εθηκαν επι τη Γαβαα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.37| και εν τω αυτους υποχωρησαι και το ενεδρον εκινηθη και εξετειναν επι την Γαβαα, και εξεχυθη το ενεδρον και επαταξαν την πολιν εν στοματι ρομφαιας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.38| και σημειον ην τοις υιοις ᾿Ισραηλ μετα του ενεδρου της μαχης ανενεγκαι αυτους συσσημον καπνου απο της πολεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.39| και ειδον οι υιοι ᾿Ισραηλ οτι προκατελαβετο το ενεδρον την Γαβαα, και εστησαν εν τη παραταξει, και Βενιαμιν ηρξατο πατασσειν τραυματιας εν ανδρασιν ᾿Ισραηλ ως τριακοντα ανδρας, οτι ειπαν· παλιν πτωσει πιπτουσιν ενωπιον ημων ως η παραταξις η πρωτη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.40| και το συσσημον ανεβη επι πλειον επι της πολεως ως στυλος καπνου· και επεβλεψε Βενιαμιν οπισω αυτου, και ιδου ανεβη συντελεια της πολεως εως ουρανου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.41| και ανηρ ᾿Ισραηλ επεστρεψε, και εσπευσαν ανδρες Βενιαμιν, οτι ειδον οτι συνηντησεν επ᾿ αυτους η πονηρια.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.42| και επεβλεψαν ενωπιον υιων ᾿Ισραηλ εις την οδον της ερημου και εφυγον, και η παραταξις εφθασεν επ᾿ αυτους, και οι απο των πολεων διεφθειρον αυτους εν μεσω αυτων.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.43| και κατεκοπτον τον Βενιαμιν και εδιωξαν αυτον απο Νουα κατα ποδα αυτου εως απεναντι Γαβαα προς ανατολας ηλιου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.44| και επεσον απο Βενιαμιν οκτωκαιδεκα χιλιαδες ανδρων· οι παντες ουτοι ανδρες δυναμεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.45| και επεβλεψαν οι λοιποι και εφευγον εις την ερημον προς την πετραν του Ρεμμων, και εκαλαμησαντο εξ αυτων οι υιοι ᾿Ισραηλ πεντακισχιλιους ανδρας· και κατεβησαν οπισω αυτων οι υιοι ᾿Ισραηλ εως Γεδαν και επαταξαν εξ αυτων δισχιλιους ανδρας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.46| και εγενοντο παντες οι πεπτωκοτες απο Βενιαμιν εικοσιπεντε χιλιαδες ανδρων ελκοντων ρομφαιαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ· οι παντες ουτοι ανδρες δυναμεως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.47| και επεβλεψαν οι λοιποι και εφυγον εις την ερημον προς την πετραν του Ρεμμων, εξακοσιοι ανδρες, και εκαθισαν εν πετρᾳ Ρεμμων τεσσαρας μηνας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.48| και οι υιοι ᾿Ισραηλ επεστρεψαν προς υιους Βενιαμιν και επαταξαν αυτους εν στοματι ρομφαιας απο πολεως Μεθλα και εως κτηνους και εως παντος του ευρισκομενου εις πασας τας πολεις· και τας πολεις τας ευρεθεισας ενεπρησαν εν πυρι.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ οι υιοι ᾿Ισραηλ ωμοσαν εν Μασσηφαθ λεγοντες· ανηρ εξ ημων ου δωσει θυγατερα αυτου τω Βενιαμιν εις γυναικα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και ηλθεν ο λαος εις Βαιθηλ και εκαθισαν εκει εως εσπερας ενωπιον του Θεου και ηραν φωνην αυτων και εκλαυσαν κλαυθμον μεγαν 3 και ειπαν· εις τι, Κυριε Θεε ᾿Ισραηλ, εγενηθη αυτη του επισκεπηναι σημερον απο ᾿Ισραηλ φυλην μιαν; 4 και εγενετο τη επαυριον και ωρθρισεν ο λαος και ᾠκοδομησαν εκει θυσιαστηριον, και ανηνεγκαν ολοκαυτωσεις και τελειας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ· τις ουκ ανεβη εν τη εκκλησιᾳ απο πασων φυλων ᾿Ισραηλ προς Κυριον; οτι ο ορκος μεγας ην τοις ουκ αναβεβηκοσι προς Κυριον εις Μασσηφαθ λεγοντες· θανατω θανατωθησεται.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και παρεκληθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Βενιαμιν αδελφον αυτων και ειπαν· εξεκοπη σημερον φυλη μια απο ᾿Ισραηλ·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| τι ποιησωμεν αυτοις τοις περισσοις τοις υπολειφθεισιν εις γυναικας; και ημεις ωμοσαμεν εν Κυριω του μη δουναι αυτοις απο των θυγατερων ημων εις γυναικας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και ειπαν· τις εις απο φυλων ᾿Ισραηλ, ὃς ουκ ανεβη προς Κυριον εις Μασσηφαθ; και ιδου ουκ ηλθεν ανηρ εις την παρεμβολην απο ᾿Ιαβις Γαλααδ εις την εκκλησιαν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και επεσκεπη ο λαος, και ουκ ην εκει ανηρ απο οικουντων ᾿Ιαβις Γαλααδ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και απεστειλεν εκει η συναγωγη δωδεκα χιλιαδας ανδρων απο υιων της δυναμεως και ενετειλατο αυτοις λεγοντες· πορευεσθε και παταξατε τους οικουντας ᾿Ιαβις Γαλααδ εν στοματι ρομφαιας.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και τουτο ποιησετε· παν αρσεν και πασαν γυναικα ευδυιαν κοιτην αρσενος αναθεματιειτε, τας δε παρθενους περιποιησεσθε. και εποιησαν ουτως.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| και ευρον απο οικουντων ᾿Ιαβις Γαλααδ τετρακοσιας νεανιδας παρθενους, αιτινες ουκ εγνωσαν ανδρα εις κοιτην αρσενος, και ηνεγκαν αυτας εις την παρεμβολην εις Σηλωμ την εν γη Χανααν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και απεστειλαν πασα η συναγωγη και ελαλησαν προς τους υιους Βενιαμιν εν τη πετρᾳ Ρεμμων και εκαλεσαν αυτους εις ειρηνην.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και επεστρεψε Βενιαμιν προς τους υιους ᾿Ισραηλ εν τω καιρω εκεινω, και εδωκαν αυτοις οι υιοι ᾿Ισραηλ τας γυναικας, ας εζωοποιησαν απο των θυγατερων ᾿Ιαβις Γαλααδ· και ηρεσεν αυτοις ουτω.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| Και ο λαος παρεκληθη επι τω Βενιαμιν, οτι εποιησε Κυριος διακοπην εν ταις φυλαις ᾿Ισραηλ.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και ειπον οι πρεσβυτεροι της συναγωγης· τι ποιησωμεν τοις περισσοις εις γυναικας; οτι ηφανισθη απο Βενιαμιν γυνη.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και ειπαν· Κληρονομια διασωζομενων των Βενιαμιν, και ουκ εξαλειφθησεται φυλη απο ᾿Ισραηλ·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| οτι ημεις ου δυνησομεθα δουναι αυτοις γυναικας απο των θυγατερων ημων, οτι ωμοσαμεν εν υιοις ᾿Ισραηλ λεγοντες· επικαταρατος ο διδους γυναικα τω Βενιαμιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και ειπαν· ιδου δη εορτη Κυριου εν Σηλωμ αφ᾿ ημερων εις ημερας, η εστιν απο βορρα της Βαιθηλ κατ᾿ ανατολας ηλιου επι της οδου της αναβαινουσης απο Βαιθηλ εις Συχεμ και απο νοτου της Λεβωνα.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| και ενετειλαντο τοις υιοις Βενιαμιν λεγοντες· πορευεσθε και ενεδρευσατε εν τοις αμπελωσι·<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και οψεσθε και ιδου, εαν εξελθωσιν αι θυγατερες των οικουντων Σηλω χορευειν εν τοις χοροις, και εξελευσεσθε εκ των αμπελωνων και αρπασατε εαυτοις ανηρ γυναικα, απο των θυγατερων Σηλωμ και πορευεσθε εις γην Βενιαμιν.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| και εσται οταν ελθωσιν οι πατερες αυτων η οι αδελφοι αυτων κρινεσθαι προς ημας, και ερουμεν αυτοις· ελεος ποιησατε ημιν αυτας, οτι ουκ ελαβομεν ανηρ γυναικα αυτου εν τη παραταξει, οτι ουχ υμεις εδωκατε αυτοις· ως κληροςπλημμελησατε.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και εποιησαν ουτως οι υιοι Βενιαμιν και ελαβον γυναικας εις αριθμον αυτων απο των χορευουσων, ων ηρπασαν· και επορευθησαν και υπεστρεψαν εις την κληρονομιαν αυτων και ᾠκοδομησαν τας πολεις και εκαθισαν εν αυταις.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και περιεπατησαν εκειθεν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν τω καιρω εκεινω ανηρ εις φυλην αυτου και εις συγγενειαν αυτου, και εξηλθον εκειθεν ανηρ εις την κληρονομιαν αυτου.<br>Κριται-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| εν δε ταις ημεραις εκειναις ουκ ην βασιλευς εν ᾿Ισραηλ· ανηρ το ευθες ενωπιον αυτου εποιει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο εν τω κρινειν τους κριτας και εγενετο λιμος εν τη γη, και επορευθη ανηρ απο Βηθλεεμ της ᾿Ιουδα του παροικησαι εν αγρω Μωαβ, αυτος και η γυνη αυτου και οι δυο υιοι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και ονομα τω ανδρι ᾿Ελιμελεχ, και ονομα τη γυναικι αυτου Νεωμιν, και ονομα τοις δυσιν υιοις αυτου Μααλων και Χελαιων, ᾿Εφραθαιοι εκ Βηθλεεμ της ᾿Ιουδα· και ηλθοσαν εις αγρον Μωαβ και ησαν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και απεθανεν ᾿Ελιμελεχ ο ανηρ της Νεωμιν, και κατελειφθη αυτη και οι δυο υιοι αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και ελαβοσαν εαυτοις γυναικας Μωαβιτιδας, ονομα τη μια ᾿Ορφα, και ονομα τη δευτερᾳ Ρουθ· και κατῴκησαν εκει ως δεκα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και απεθανον και γε αμφοτεροι, Μααλων και Χελαιων, και κατελειφθη η γυνη απο του ανδρος αυτης και απο των δυο υιων αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και ανεστη αυτη και αι δυο νυμφαι αυτης και απεστρεψαν εξ αγρου Μωαβ, οτι ηκουσεν εν αγρω Μωαβ οτι επεσκεπται Κυριος τον λαον αυτου δουναι αυτοις αρτους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εξηλθεν εκ του τοπου, ου ην εκει, και αι δυο νυμφαι αυτης μετ᾿ αυτης· και επορευοντο εν τη οδω του επιστρεψαι εις την γην ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ειπε Νωεμιν ταις δυσι νυμφαις αυτης· πορευεσθαι δη, αποστραφητε εκαστη εις οικον μητρος αυτης· ποιησαι Κυριος μετ᾿ υμων ελεος, καθως εποιησατε μετα των τεθνηκοταν και μετ᾿ εμου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| δῴη Κυριος υμιν κα’Ι ευροιτε αναπαυσιν εκαστη εν οικω ανδρος αυτης· και κατεφιλησεν αυτας, και επηραν την φωνην αυτων και εκλαυσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και ειπαν αυτη· μετα σου επιστρεφομεν εις τον λαον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και ειπε Νωεμιν· επιστραφητε δη, θυγατερες μου· και ινατι πορευεσθε μετ᾿ εμου; μη ετι μοι υιοι εν τη κοιλιᾳ μου και εσονται υμιν εις ανδρας; 12 επιστραφητε δη, θυγατερες μου, διοτι γεγηρακα του μη ειναι ανδρι· οτι ειπα, οτι εστι μοι υποστασις του γενηθηναι με ανδρι και τεξομαι υιους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| μη αυτους προσδεξεσθαι εως ου αδρυνθωσιν; η αυτοις κατασχεθησεσθε του μη γενεσθαι ανδρι; μη δη, θυγατερες μου, οτι επικρανθη μοι υπερ υμας, οτι εξηλθεν εν εμοι χειρ Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και επηραν την φωνην αυτων και εκλαυσαν ετι· και κατεφιλησεν ᾿Ορφα την πενθεραν αυτης και επεστρεψεν εις τον λαον αυτης, Ρουθ δε ηκολουθησεν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ειπε Νωεμιν προς Ρουθ· ιδου ανεστρεψεν η συννυμφος σου προς λαον αυτης και προς τους θεους αυτης· επιστραφηθι δη και συ οπισω της συννυμφου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ειπε δε Ρουθ· μη απαντησαι μοι του καταλιπειν σε η αποστρεψαι οπισθεν σου· οτι συ οπου εαν πορευθης, πορευσομαι, και ου εαν αυλισθης, αυλισθησομαι· ο λαος σου λαος μου, και ο Θεος σου Θεος μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και ου εαν αποθανῃς, αποθανουμαι, κακει ταφησομαι· ταδε ποιησαι μοι Κυριος και ταδε προσθειῃ, οτι θανατος διαστελει αναμεσον εμου και σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| ιδουσα δε Νωεμιν οτι κραταιουται αυτη του πορευεσθαι μετ᾿ αυτης, εκοπασε του λαλησαι προς αυτην ετι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| επορευθησαν δε αμφοτεραι, εως του παραγενεσθαι αυτας εις Βηθλεεμ. και εγενετο εν τω ελθειν αυτας εις Βηθλεεμ, και ηχησε πασα η πολις επ᾿ αυταις και ειπον· ει αυτη εστι Νωεμιν; 20 και ειπε προς αυτας· μη δη καλειτε με Νωεμιν, καλεσατε με Πικραν, οτι επικρανθη εν εμοι ο ικανος σφοδρα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| εγω πληρης επορευθην, και κενην απεστρεψε με ο Κυριος· και ινατι καλειτε με Νωεμιν; και Κυριος εταπεινωσε με, και ο ικανος εκακωσε με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και επεστρεψε Νωεμιν και Ρουθ η Μωαβιτις η νυμφη αυτης επιστρεφουσαι εξ αγρου Μωαβ· αυται δε παρεγενηθησαν εις Βηθλεεμ εν αρχη θερισμου κριθων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ τη Νωεμιν ανηρ γνωριμος τω ανδρι αυτης· ο δε ανηρ δυνατος ισχυι εκ της συγγενειας ᾿Ελιμελεχ, και ονομα αυτω Βοοζ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπε Ρουθ η Μωαβιτις προς Νωεμιν· πορευθω δη εις αγρον και συναξω εν τοις σταχυσι κατοπισθεν ου εαν ευρω χαριν εν οφθαλμοις αυτου. ειπε δε αυτη· πορευου, θυγατερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και επορευθη και ελθουσα συνελεξεν εν τω αγρω κατοπισθεν των θεριζοντων· και περιεπεσε περιπτωματι τη μεριδι του αγρου Βοοζ του εκ της συγγενειας ᾿Ελιμελεχ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ιδου Βοοζ ηλθεν εκ Βηθλεεμ και ειπε τοις θεριζουσι· Κυριος μεθ᾿ υμων· και ειπον αυτω· ευλογησαι σε Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και ειπε Βοοζ τω παιδαριω αυτου τω εφεστωτι επι τους θεριζοντας· τινος η νεανις αυτη; 6 και απεκριθη το παιδαριον το εφεστως επι τους θεριζοντας και ειπεν· η παις η Μωαβιτις εστιν η αποστραφεισα μετα Νωεμιν εξ αγρου Μωαβ 7 και ειπε· συλλεξω δη και συναξω εν τοις δραγμασιν οπισθεν των θεριζοντων· και ηλθε και εστη απο πρωΐθεν και εως εσπερας, ου κατεπαυσεν εν τω αγρω μικρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ειπε Βοοζ προς Ρουθ· ουκ ηκουσας, θυγατερ; μη πορευθης εν αγρω συλλεξαι ετερω, και συ ου πορευσῃ εντευθεν· ωδε κολληθητι μετα των κορασιων μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| οι οφθαλμοι σου εις τον αγρον, ου εαν θεριζωσι, και πορευσῃ κατοπισθεν αυτων· ιδου ενετειλαμην τοις παιδαριοις του μη αψαισθαι σου· και οτε διψησεις και πορευθησῃ εις τα σκευη και πιεσαι οθεν εαν υδρευωνται τα παιδαρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και επεσεν επι προσωπον αυτης και προσεκυνησεν επι την γην και ειπε προς αυτον· τι οτι ευρον χαριν εν οφθαλμοις σου του επιγνωναι με, και εγω ειμι ξενη; 11 και απεκριθη Βοοζ και ειπεν αυτη· απαγγελιᾳ απηγγελη μοι οσα πεποιηκας μετα της πενθερας σου μετα το αποθανειν τον ανδρα σου και πως κατελιπες τον πατερα σου και την μητερα σου και την γην γενεσεως σου και επορευθης προς λαον, ὃν ουκ ᾔδεις εχθες και τριτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| αποτισαι Κυριος την εργασιαν σου και γενοιτο ο μισθος σου πληρης παρα Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, προς ὃν ηλθες πεποιθεναι υποτας πτερυγας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| η δε ειπεν· ευροιμι χαριν εν οφθαλμοις σου, κυριε, οτι παρεκαλεσας με και οτι ελαλησας επι καρδιαν της δουλης σου, και ιδου εγω εσομαι ως μια των παιδισκων σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και ειπεν αυτη Βοοζ· ηδη ωρα του φαγειν, προσελθε ωδε και φαγεσαι των αρτων και βαψεις τον ψωμον σου εν τω οξει. και εκαθισε Ρουθ εκ πλαγιων των θεριζοντων, και εβουνισεν αυτη Βοοζ αλφιτον, και εφαγε και ενεπλησθη και κατελιπε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ανεστη του συλλεγειν, και ενετειλατο Βοοζ τοις παιδαριοις αυτου λεγων· και γε ανα μεσον των δραγματων συλλεγετω, και μη καταισχυνητε αυτην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και βασταζοντες βαστασατε αυτη και γε παραβαλλοντες παραβαλειτε αυτη εκ των βεβουνισμενων· και φαγεται και συλλεξει, και ουκ επιτιμησετε αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και συνελεξεν εν τω αγρω εως εσπερας· και ερραβδισεν α συνελεξε, και εγενηθη ως οιφι κριθων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και ηρε και εισηλθεν εις την πολιν, και ειδεν η πενθερα αυτης α συνελεξε, και εξενεγκασα Ρουθ εδωκεν αυτη α κατελιπεν, εξ ων ενεπλησθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και ειπεν αυτη η πενθερα αυτης· που συνελεξας σημερον και που εποιησας; ειη ο επιγνους σε ευλογημενος. και ανηγγειλε Ρουθ τη πενθερα αυτης που εποιησε, και ειπε· το ονομα του ανδρος, μεθ᾿ ου εποιησα σημερον, Βοοζ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ειπε δε Νωεμιν τη νυμφῃ αυτης· ευλογητος εστι τω Κυριω, οτι ουκ εγκατελιπε το ελεος αυτου μετα των ζωντων και μετα των τεθνηκοτων. και ειπεν αυτη Νωεμιν· εγγιζει ημιν ο ανηρ, εκ των αγχιστευοντων ημιν εστι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και ειπε Ρουθ προς την πενθεραν αυτης· και γε οτι ειπε προς με· μετα των κορασιων των εμων προσκολληθητι εως ἂν τελεσωσιν ολον τον αμητον, ὃς υπαρχει μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και ειπε Νωεμιν προς Ρουθ την νυμφην αυτης· αγαθον, θυγατερ, οτι εξηλθες μετα των κορασιων αυτου, και ουκ απαντησονται σοι εν αγρω ετερω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και προσεκολληθη Ρουθ τοις κορασιοις του Βοοζ του συλλεγειν εως του συντελεσαι τον θερισμον των κριθων και των πυρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ εκαθισε μετα της πενθερας αυτης. ειπε δε αυτη Νωεμιν η πενθερα αυτης· θυγατερ, ου μη ζητησω σοι αναπαυσιν, ινα ευ γενηται σοι; 2 και νυν ουχι Βοοζ γνωριμος ημων, ου ης μετα των κορασιων αυτου; ιδου αυτος λικμα τον αλωνα των κριθων ταυτῃ τη νυκτι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| συ δε λουσῃ και αλειψῃ και περιθησεις τον ιματισμον σου επι σεαυτη και αναβησῃ επι τον αλω· μη γνωρισθης τω ανδρι εως του συντελεσαι αυτον του φαγειν και πιειν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και εσται εν τω κοιμηθηναι αυτον, και γνωσῃ τον τοπον οπου κοιμαται εκει, και ελευσῃ και αποκαλυψεις τα προς ποδων αυτου και κοιμηθησῃ, και αυτος απαγγελει σοι α ποιησεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ειπε δε Ρουθ προς αυτην· παντα οσα ἂν ειπῃς, ποιησω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και κατεβη εις τον αλω και εποιησε κατα παντα, οσα ενετειλατο αυτη η πενθερα αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εφαγε Βοοζ και επιε και ηγαθυνθη η καρδια αυτου, και ηλθε κοιμηθηναι εν μεριδι της στοιβης· η δε ηλθε κρυφη και απεκαλυψε τα προς ποδων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| εγενετο δε εν τω μεσονυκτιω και εξεστη οανηρ και εταραχθη, και ιδου γυνη κοιμαται προς ποδων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| ειπε δε· τις ει συ; η δε ειπεν· εγω ειμι Ρουθ η δουλη σου, και περιβαλεις το πτερυγιον σου επι την δουλην σου, οτι αγχιστευς ει συ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και ειπε Βοοζ· ευλογημενη συ τω Κυριω Θεω, θυγατερ, οτι ηγαθυνας το ελεος σου το εσχατον υπερ το πρωτον, μη πορευθηναι σε οπισω νεανιων, ειτοι πτωχος ειτοι πλουσιος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και νυν, θυγατερ, μη φοβου· παντα, οσα εαν ειπῃς, ποιησω σοι· οιδε γαρ πασα φυλη λαου μου οτι γυνη δυναμεως ει συ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και νυν ο αληθως αγχιστευς εγω ειμι. και γε εστιν αγχιστευς εγγιων υπερ εμε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| αυλισθητι την νυκτα, και εσται το πρωΐ, εαν αγχιστευσῃ σε, αγαθον, αγχιστευετω· εαν δε μη βουληται αγχιστευσαι σε, αγχιστευσω σε εγω, ζη Κυριος· κοιμηθητι εως το πρωΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και εκοιμηθη προς ποδων αυτου εως πρωΐ. η δε ανεστη προ του επιγνωναι ανδρα τον πλησιον αυτου· και ειπε Βοοζ· μη γνωσθητω οτι ηλθε γυνη εις τον αλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και ειπεν αυτη· φερε το περιζωμα το επανω σου. και εκρατησεν αυτο, και εμετρησεν ἓξ κριθων και επεθηκεν επ᾿ αυτην· και εισηλθεν εις την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και Ρουθ εισηλθε προς την πενθεραν αυτης· η δε ειπεν αυτη· θυγατερ· και ειπεν αυτη παντα, οσα εποιησεν αυτη ο ανηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ειπεν αυτη· τα ἓξ των κριθων ταυτα εδωκε μοι, οτι ειπε προς με· μη εισελθῃς κενη προς την πενθεραν σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| η δε ειπε· καθου, θυγατερ, εως του επιγνωναι σε πως ου πεσειται ρημα· ου γαρ μη ησυχασῃ ο ανηρ, εως ἂν τελεσθη το ρημα σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ Βοοζ ανεβη επι την πυλην, και εκαθισεν εκει, και ιδου ο αγχιστευς παρεπορευετο, ὃν ελαλησε Βοοζ. και ειπε προς αυτον Βοοζ· εκκλινας καθισον ωδε, κρυφιε. και εξεκλινε και εκαθισε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ελαβε Βοοζ δεκα ανδρας απο των πρεσβυτερων της πολεως και ειπε· καθισατε ωδε· και εκαθισαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ειπε Βοοζ τω αγχιστει· την μεριδα του αγρου, η εστι του αδελφου ημων του ᾿Ελιμελεχ, ἣ δεδοται Νωεμιν τη επιστρεφουσῃ εξ αγρου Μωαβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| καγω ειπα· αποκαλυψω το ους σου λεγων· κτησαι εναντιον των καθημενων και εναντιον των πρεσβυτερων του λαου μου· ει αγχιστευεις, αγχιστευε· ει δε μη αγχιστευεις, αναγγειλον μοι και γνωσομαι· οτι ουκ εστι παρεξ σου του αγχιστευσαι, καγω ειμι μετα σε. ο δε ειπεν· εγω ειμι, αγχιστευσω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και ειπε Βοοζ· εν ημερᾳ του κτησασθαι σε τον αγρον εκ χειρος Νωεμιν και παρα Ρουθ της Μωαβιτιδος γυναικος του τεθνηκοτος, και αυτην κτησασθαι σε δει ωστε αναστησαι το ονομα του τεθνηκοτος επι της κληρονομιας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και ειπεν ο αγχιστευς· ου δυνησομαι αγχιστευσαι εμαυτω, μη ποτε διαφθειρω την κληρονομιαν μου· αγχιστευσον σεαυτω την αγχιστειαν μου, οτι ου δυνησομαι αγχιστευσαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και τουτο το δικαιωμα εμπροσθεν εν τω ᾿Ισραηλ επι την αγχιστειαν και επι το ανταλλαγμα του στησαι παντα λογον, και υπελυετο ανηρ το υποδημα αυτου και εδιδου τω πλησιον αυτου τω αγχιστευοντι την αγχιστειαν αυτου, και τουτο ην μαρτυριον εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ειπεν ο αγχιστευς τω Βοοζ· κτησαι σεαυτω την αγχιστειαν μου· και υπελυσατο το υποδημα αυτου και εδωκεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ειπε Βοοζ τοις πρεσβυτεροις και παντι τω λαω· μαρτυρες υμεις σημερον, οτι κεκτημαι παντα τα του ᾿Ελιμελεχ και παντα, οσα υπαρχει τω Χελαιων και τω Μααλων εκ χειρος Νωεμιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και γε Ρουθ την Μωαβιτιν την γυναικα Μααλων κεκτημαι εμαυτω εις γυναικα του αναστησαι το ονομα του τεθνηκοτος επι της κληρονομιας αυτου, και ουκ εξολοθρευθησεται το ονομα του τεθνηκοτος εκ των αδελφων αυτου και εκ της φυλης λαου αυτου· μαρτυρες υμεις σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και ειποσαν πας ο λαος οι εν τη πυλῃ· μαρτυρες. και οι πρεσβυτεροι ειποσαν· δῴη Κυριος την γυναικα σου την εισπορευομενην εις τον οικον σου ως Ραχηλ και ως Λειαν, αἳ ᾠκοδομησαν αμφοτεροι τον οικον του ᾿Ισραηλ και εποιησαν δυναμιν εν ᾿Εφραθα, και εσται ονομα εν Βηθλεεμ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και γενοιτο ο οικος σου ως ο οικος Φαρες, ὃν ετεκε Θαμαρ τω ᾿Ιουδᾳ, εκ του σπερματος ου δωσει Κυριος σοι εκ της παιδισκης ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ελαβε Βοοζ την Ρουθ, και εγενηθη αυτω εις γυναικα, και εισηλθε προς αυτην, και εδωκεν αυτη Κυριος κυησιν, και ετεκεν υιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ειπαν αιγυναικες προς Νωεμιν· ευλογητος Κυριος, ὃς ου κατελυσε σοι σημερον τον αγχιστεα, και καλεσαι το ονομα σου εν ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και εσται σοι εις επιστρεφοντα ψυχην και του διαθρεψαι την πολιαν σου, οτι η νυμφη η αγαπησασα σε ετεκεν αυτον, η εστιν αγαθη σοι υπερ επτα υιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και ελαβε Νωεμιν το παιδιον και εθηκεν εις τον κολπον αυτης και εγενηθη αυτω εις τιθηνον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και εκαλεσαν αυτου αι γειτονες ονομα λεγουσαι· ετεχθη υιος τη Νωεμιν· και εκαλεσαν το ονομα αυτου ᾿Ωβηδ· ουτος πατηρ ᾿Ιεσσαι πατρος Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και αυται αι γενεσεις Φαρες· Φαρες εγεννησε τον ᾿Εσρωμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| ᾿Εσρωμ δε εγεννησε τον ᾿Αραν, και ᾿Αραν εγεννησε τον ᾿Αμιναδαβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ᾿Αμιναδαβ εγεννησε τον Ναασσων, και Ναασσων εγεννησε τον Σαλμαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και Σαλμαν εγεννησε τον Βοοζ, και Βοοζ εγεννησε τον ᾿Ωβηδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και ᾿Ωβηδ εγεννησε τον ᾿Ιεσσαι, και ᾿Ιεσσαι εγεννησε τον Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.Βασιλειων Α'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΑΝΘΡΩΠΟΣ ην εξ ᾿Αρμαθαιμ Σιφα, εξ ορους ᾿Εφραιμ, και ονομα αυτω ῾Ελκανα υιος ῾Ιερεμεηλ υιου ᾿Ηλιου υιου Θοκε εν Νασιβ ᾿Εφραιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και τουτω δυο γυναικες· ονομα τη μια ῎Αννα,και ονομα τη δευτερᾳ Φεννανα· και ην τη Φεννανᾳ παιδια, και τη ῎Αννᾳ ουκ ην παιδιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ανεβαινεν ο ανθρωπος εξ ημερων εις ημερας εκ πολεως αυτου εξ ᾿Αρμαθαιμ προσκυνειν και θυειν Κυριω τω Θεω Σαβαωθ εις Σηλω· και εκει ῾Ηλι και οι δυο υιοι αυτου ᾿Οφνι και Φινεες ιερεις του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και εγενηθη ημερα και εθυσεν ῾Ελκανα και εδωκε τη Φεννανᾳ, γυναικι αυτου, και τοις υιοις αυτης μεριδας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και τη ῎Αννᾳ εδωκε μεριδα μιαν, οτι ουκ ην αυτη παιδιον, πλην οτι την ῎Ανναν ηγαπα ῾Ελκανα υπερ ταυτην. και Κυριος απεκλεισε τα περι την μητραν αυτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| οτι ουκ εδωκεν αυτη Κυριος παιδιον κατα την θλιψιν αυτης και κατα την αθυμιαντης θλιψεως αυτης, και ηθυμει δια τουτο, οτι συνεκλεισε Κυριος τα περι την μητραν αυτης του μη δουναι αυτη παιδιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ουτως εποιει ενιαυτον κατ᾿ ενιαυτον, εν τω αναβαινειν αυτην εις οικον Κυριου· και ηθυμει και εκλαιε και ουκ ησθιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ειπεν αυτη ῾Ελκανα ο ανηρ αυτης· ῎Αννα. και ειπεν αυτω· ιδου εγω, κυριε. και ειπεν αυτη· τι εστι σοι, οτι κλαιεις; και ινατι ουκ εσθιεις; και ινατι τυπτει σε η καρδια σου; ουκ αγαθος εγω σοι υπερ δεκα τεκνα; 9 και ανεστη ῎Αννα μετα το φαγειν αυτους εν Σηλω και κατεστη ενωπιον Κυριου, και ῾Ηλι ο ιερευς εκαθητο επι του διφρου επι των φλιων ναου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και αυτη κατωδυνος ψυχη και προσηυξατο προς Κυριον και κλαιουσα εκλαυσε 11 και ηυξατο ευχην Κυριω λεγουσα· ᾿Αδωναΐ Κυριε ᾿Ελωε Σαβαωθ, εαν επιβλεπων επιβλεψῃς επι την ταπεινωσιν της δουλης σου και μνησθης μου και δως τη δουλῃ σου σπερμα ανδρων, και δωσω αυτον ενωπιον σου δοτον εως ημερας θανατου αυτου, και οινον και μεθυσμα ου πιεται, και σιδηρος ουκ αναβησεται επι την κεφαλην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εγενηθη οτε επληθυνε προσευχομενη ενωπιον Κυριου, και ῾Ηλι ο ιερευς εφυλαξε το στομα αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και αυτη ελαλει εν τη καρδιᾳ αυτης και τα χειλη αυτης εκινειτο, και φωνη αυτης ουκ ηκουετο· και ελογισατο αυτη ῾Ηλι εις μεθυουσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ειπεν αυτη το παιδαριον ῾Ηλι· εως ποτε μεθυσθησῃ; περιελου τον οινον σου και πορευου εκ προσωπου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και απεκριθη ῎Αννα και ειπεν· ουχι, κυριε· γυνη, ᾗ σκληρα ημερα, εγω ειμι και οινον και μεθυσμα ου πεπωκα και εκχεω την ψυχην μου ενωπιον Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| μη δως την δουλην σου εις θυγατερα λοιμην, οτι εκ πληθους αδολεσχιας μου εκτετακα εως νυν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και απεκριθη ῾Ηλι και ειπεν αυτη· πορευου εις ειρηνην· ο Θεος ᾿Ισραηλ δωῃ σοι παν αιτημα σου, ὃ ᾐτησω παρ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και ειπεν· ευρεν η δουλη σου χαριν εν οφθαλμοις σου. και επορευθη η γυνη εις την οδον αυτης και εισηλθεν εις το καταλυμα αυτης και εφαγε μετα του ανδρος αυτης και επιε, και το προσωπον αυτης ου συνεπεσεν ετι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και ορθριζουσι το πρωΐ και προσκυνουσι τω Κυριω και πορευονται την οδον αυτων. και εισηλθεν ῾Ελκανα εις τον οικον αυτου ᾿Αρμαθαιμ και εγνω την ῎Ανναν γυναικα αυτου, και εμνησθη αυτης Κυριος, και συνελαβε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και εγενηθη τω καιρω των ημερων και ετεκεν υιον· και εκαλεσε το ονομα αυτου Σαμουηλ και ειπεν· οτι παρα Κυριου Θεου Σαβαωθ ᾐτησαμην αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| Και ανεβη ο ανθρωπος ῾Ελκανα και πας ο οικος αυτου θυσαι εν Σηλωμ την θυσιαν των ημερων και τας ευχας αυτου και πασας τας δεκατας της γης αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ῎Αννα ουκ ανεβη μετ᾿ αυτου, οτι ειπε τω ανδρι αυτης· εως του αναβηναι το παιδαριον, εαν απογαλακτισω αυτο, και οφθησεται τω προσωπω Κυριου και καθησεται εως αιωνος εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και ειπεν αυτη ῾Ελκανα ο ανηρ αυτης· ποιει το αγαθον εν οφθαλμοις σου, καθου εως ἂν απογαλακτισῃς αυτο· αλλα στησαι Κυριος το εξελθον εκ του στοματος σου. και εκαθισεν η γυνη και εθηλασε τον υιον αυτης, εως ἂν απογαλακτισῃ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και ανεβη μετ᾿ αυτου εις Σηλωμ εν μοσχω τριετιζοντι και αρτοις και οιφι σεμιδαλεως και νεβελ οινου και εισηλθεν εις οικον Κυριου εν Σηλωμ, και το παιδαριον μετ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και προσηγαγον ενωπιον Κυριου, και εσφαξεν ο πατηρ αυτου την θυσιαν, ἣν εποιει εξ ημερων εις ημερας τω Κυριω, και προσηγαγε το παιδαριον και εσφαξε τον μοσχον. και προσηγαγεν ῎Αννα η μητηρ του παιδιου προς ῾Ηλι 26 και ειπεν· εν εμοι, κυριε· ζη η ψυχη σου, εγω η γυνη η καταστασα ενωπιον σου μετα σου εν τω προσευξασθαι προς Κυριον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| υπερ του παιδαριου τουτου προσηυξαμην, και εδωκε μοι Κυριος το αιτημα μου, ὃ ᾐτησαμην παρ᾿ αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| καγω κιχρω αυτον τω Κυριω πασας τας ημερας, ας ζη αυτος, χρησιν τω Κυριω. Και ειπεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΣΤΕΡΕΩΘΗ η καρδια μου εν Κυριω, υψωθη κερας μου εν Θεω μου· επλατυνθη επ᾿ εχθρους μου το στομα μου, ευφρανθην εν σωτηριᾳ σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| οτι ουκ εστιν αγιος ως Κυριος, και ουκ εστι δικαιος ως ο Θεος ημων· ουκ εστιν αγιος πλην σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| μη καυχασθε, και μη λαλειτε υψηλα, μη εξελθετω μεγαλορρημοσυνη εκ του στοματος υμων, οτι Θεος γνωσεων Κυριος και Θεος ετοιμαζων επιτηδευματα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| τοξον δυνατων ησθενησε, και ασθενουντες περιεζωσαντο δυναμιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| πληρεις αρτων ηλαττωθησαν, και οι πεινωντες παρηκαν γην· οτι στειρα ετεκεν επτα, και η πολλη εν τεκνοις ησθενησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| Κυριος θανατοι και ζωογονει, καταγει εις ᾅδου και αναγει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| Κυριος πτωχιζει και πλουτιζει, ταπεινοι και ανυψοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| ανιστα απο γης πενητα και απο κοπριας εγειρει πτωχον καθισαι μετα δυναστων λαου και θρονον δοξης κατακληρονομων αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| διδους ευχην τω ευχομενω και ευλογησεν ετη δικαιου· οτι ουκ εν ισχυι δυνατος ανηρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| Κυριος ασθενη ποιησει αντιδικον αυτου, Κυριος αγιος. μη καυχασθω ο φρονιμος εν τη φρονησει αυτου, και μη καυχασθω ο δυνατος εν τη δυναμει αυτου, και μη καυχασθω ο πλουσιος εν τω πλουτω αυτου, αλλ᾿ εν τουτω καυχασθω ο καυχωμενος, συνιειν και γινωσκειν τον Κυριον και ποιειν κριμα και δικαιοσυνην εν μεσω της γης. Κυριος ανεβη εις ουρανους και εβροντησεν, αυτος κρινει ακρα γης, και διδωσιν ισχυν τοις βασιλευσιν ημων και υψωσει κερας χριστου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| Και κατελιπεν αυτον εκει ενωπιον Κυριου και απηλθεν εις ᾿Αρμαθαιμ, και το παιδαριον ην λειτουργων τω προσωπω Κυριου ενωπιον ῾Ηλι του ιερεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| Και οι υιοι ῾Ηλι του ιερεως υιοι λοιμοι ουκ ειδοτες τον Κυριον. και το δικαιωμα του ιερεως παρα του λαου, παντος του θυοντος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και ηρχετο το παιδαριον του ιερεως, ως ἂν ηψηθη το κρεας, και κρεαγρα τριοδους εν τη χειρι αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και επαταξεν αυτην εις τον λεβητα τον μεγαν η εις το χαλκειον η εις την χυτραν· και παν, ὃ εαν ανεβη εν τη κρεαγρᾳ, ελαμβανεν εαυτω ο ιερευς· κατα ταδε εποιουν παντι ᾿Ισραηλ τοις ερχομενοις θυσαι Κυριω εν Σηλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και πριν θυμιαθηναι το στεαρ, ηρχετο το παιδαριον του ιερεως και ελεγε τω ανδρι τω θυοντι· δος κρεας οπτησαι τω ιερει, και ου μη λαβω παρα σου κρεας εφθον εκ του λεβητος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και ελεγεν ο ανηρ ο θυων· θυμιαθητω πρωτον, ως καθηκει, το στεαρ, και λαβε σεαυτω εκ παντων, ων επιθυμει η ψυχη σου. και ειπεν· ουχι, οτι νυν δωσεις, και εαν μη, ληψομαι κραταιως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ην η αμαρτια ενωπιον Κυριου των παιδαριων μεγαλη σφοδρα, οτι ηθετουν την θυσιαν Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και Σαμουηλ ην λειτουργων ενωπιον Κυριου παιδαριον περιεζωσμενον εφουδ βαρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και διπλοΐδα μικραν εποιησεν αυτω η μητηρ αυτου και ανεφερεν αυτω εξ ημερων εις ημερας εν τω αναβαινειν αυτην μετα του ανδρος αυτης θυσαι την θυσιαν των ημερων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και ευλογησεν ῾Ηλι τον ῾Ελκανα και την γυναικα αυτου λεγων· αποτισαι σοι Κυριος σπερμα εκ της γυναικος ταυτης αντι του χρεους, ου εχρησας τω Κυριω. και απηλθεν ο ανθρωπος εις τον τοπον αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και επεσκεψατο Κυριος την ῎Ανναν, και ετεκεν ετι τρεις υιους και δυο θυγατερας. και εμεγαλυνθη το παιδαριον Σαμουηλ ενωπιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| Και ῾Ηλι πρεσβυτης σφοδρα· και ηκουσεν α εποιουν οι υιοι αυτου τοις υιοις ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και ειπεν αυτοις· ινατι ποιειτε κατα το ρημα τουτο, ὃ εγω ακουω εκ στοματος παντος του λαου Κυριου; 24 μη, τεκνα, οτι ουκ αγαθη η ακοη, ἣν εγω ακουω· μη ποιειτε ουτως, οτι ουκ αγαθαι αι ακοαι, ας εγω ακουω, του μη δουλευειν λαον Θεω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| εαν αμαρτανων αμαρτῃ ανηρ εις ανδρα, και προσευξονται υπερ αυτου προς Κυριον· και εαν τω Κυριω αμαρτῃ, τις προσευξεται υπερ αυτου; και ουκ ηκουον της φωνης του πατρος αυτων, οτι βουλομενος εβουλετο Κυριος διαφθειραι αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και το παιδαριον Σαμουηλ επορευετο και εμεγαλυνετο και ην αγαθον μετα Κυριου και μετα ανθρωπων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και ηλθεν ο ανθρωπος Θεου προς ῾Ηλι και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· αποκαλυφθεις απεκαλυφθην προς οικον του πατρος σου οντων αυτων εν γη Αιγυπτω δουλων τω οικω Φαραω 28 και εξελεξαμην τον οικον του πατρος σου εκ παντων των σκηπτρων ᾿Ισραηλ εμοι ιερατευειν και αναβαινειν επι θυσιαστηριον μου και θυμιαν θυμιαμα και αιρειν εφουδ και εδωκα τω οικω του πατρος σου τα παντα του πυρος υιων ᾿Ισραηλ εις βρωσιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29|ινατι επεβλεψας επι το θυμιαμα μου και εις την θυσιαν μου αναιδει οφθαλμω και εδοξασας τους υιους σου υπερ εμε ενευλογεισθαι απαρχης πασης θυσιας του ᾿Ισραηλ εμπροσθεν μου; 30 δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ειπα· ο οικος σου και ο οικος του πατρος σου διελευσεται ενωπιον μου εως αιωνος· και νυν φησι Κυριος· μηδαμως εμοι, οτι αλλ᾿ η τους δοξαζοντας με δοξασω, και ο εξουθενων με ατιμασθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| ιδου ερχονται ημεραι και εξολοθρευσω το σπερμα σου και το σπερμα οικου πατρος σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και ουκ εσται σοι πρεσβυτης εν οικω μου πασας τας ημερας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| και ανδρα ουκ εξολοθρευσω σοι απο του θυσιαστηριου μου εκλειπειν τους οφθαλμους αυτου και καταρρειν την ψυχην αυτου, και πας περισσευων οικου σου πεσουνται εν ρομφαιᾳ ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και τουτο σοι το σημειον, ὃ ηξει επι τους δυο υιους σου, ᾿Οφνι και Φινεες· εν μια ημερᾳ αποθανουνται αμφοτεροι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| και αναστησω εμαυτω ιερεα πιστον, ὃς παντα τα εν τη καρδιᾳ μου και τα εν τη ψυχη μου ποιησει· και οικοδομησω αυτω οικον πιστον, και διελευσεται ανωπιον χριστου μου πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| και εσται ο περισσευων εν οικω σου ηξει προσκυνειν αυτω οβολου αργυριου λεγων· παραρριψον με επι μιαν των ιερατειων σου φαγειν αρτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ το παιδαριον Σαμουηλ ην λειτουργων τω Κυριω ενωπιον ῾Ηλι του ιερεως· και ρημα Κυριου ην τιμιον εν ταις ημεραις εκειναις, ουκ ην ορασις διαστελλουσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και εγενετο εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ῾Ηλι εκαθευδεν εν τω τοπω αυτου, και οι οφθαλμοι αυτου ηρξαντο βαρυνεσθαι, και ουκ ηδυναντο βλεπειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ο λυχνος του Θεου πριν επισκευασθηναι, και Σαμουηλ εκαθευδεν εν τω ναω, ου η κιβωτος του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και εκαλεσε Κυριος· Σαμουηλ Σαμουηλ· και ειπεν· ιδου εγω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και εδραμε προς ῾Ηλι και ειπεν· ιδου εγω, οτι κεκληκας με· και ειπεν· ου κεκληκα σε, αναστρεφε, καθευδε· και ανεστρεψε και εκαθευδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και προσεθετο Κυριος και εκαλεσε· Σαμουηλ Σαμουηλ· και επορευθη προς ῾Ηλι το δευτερον και ειπεν· ιδου εγω, οτι κεκληκας με· και ειπεν· ου κεκληκα σε, αναστρεφε, καθευδε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και Σαμουηλ πριν η γνωναι Θεον και αποκαλυφθηναι αυτω ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και προσεθετο Κυριος καλεσαι Σαμουηλ εν τριτω· και ανεστη και επορευθη προς ῾Ηλι και ειπεν· ιδου εγω, οτι κεκληκας με. και εσοφισατο ῾Ηλι οτι Κυριος κεκληκε το παιδαριον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και ειπεν· αναστρεφε, καθευδε, τεκνον, και εσται εαν καλεσῃ σε και ερεις· λαλει, Κυριε, οτι ακουει ο δουλος σου. και επορευθῃ Σαμουηλ και εκοιμηθη εν τω τοπω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και ηλθε Κυριος και κατεστη και εκαλεσεν αυτον ως απαξ και απαξ, και ειπε Σαμουηλ· λαλει, οτι ακουει ο δουλος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ειπε Κυριος προς Σαμουηλ· ιδου εγω ποιω τα ρηματα μου εν ᾿Ισραηλ, ωστε παντος ακουοντος αυτα ηχησει αμφοτερα τα ωτα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| εν τη ημερᾳ εκεινῃ επεγερω επι ῾Ηλι παντα, οσα ελαλησα εις τον οικον αυτου, αρξομαι και επιτελεσω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ανηγγελκα αυτω οτι εκδικω εγω τον οικον αυτου εως αιωνος εν αδικιαις υιων αυτου, οτι κακολογουντες Θεον οι υιοι αυτου, και ουκ ενουθετει αυτους 14 και ουδ᾿ ουτως. ωμοσα τω οικω ῾Ηλι· ει εξιλασθησεται αδικια οικου ῾Ηλι εν θυμιαματι και εν θυσιαις εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και κοιμαται Σαμουηλ εως πρωΐ και ωρθρισε το πρωΐ και ηνοιξε τας θυρας οικου Κυριου· και Σαμουηλ εφοβηθη απαγγειλαι την ορασιν τω ῾Ηλι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και ειπεν ῾Ηλι προς Σαμουηλ· Σαμουηλ τεκνον· και ειπεν· ιδου εγω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ειπε· τι το ρημα το λαληθεν προς σε; μη δη κρυψῃς απ᾿ εμου· ταδε ποιησαι σοι ο Θεος και ταδε προσθειη, εαν κρυψῃς απ᾿ εμου ρημα εκ παντων των λογων των λαληθεντων σοι εν τοις ωσι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και απηγγειλε Σαμουηλ παντας τους λογους και ουκ εκρυψεν απ᾿ αυτου. και ειπεν ῾Ηλι· Κυριος αυτος, το αγαθον ενωπιον αυτου ποιησει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και εμεγαλυνθη Σαμουηλ, και ην Κυριος μετ᾿ αυτου, και ουκ επεσεν απο παντων των λογων αυτου επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και εγνωσαν πας ᾿Ισραηλ απο Δαν και εως Βηρσαβεε οτι πιστος Σαμουηλ εις προφητην τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και προσεθετο Κυριος δηλωθηναι εν Σηλωμ, οτι απεκαλυφθη Κυριος προς Σαμουηλ· και επιστευθη Σαμουηλ του προφητης γενεσθαι τω Κυριω εις παντα ᾿Ισραηλ απ᾿ ακρων της γης και εως ακρων. και ῾Ηλι πρεσβυτης σφοδρα, και οι υιοι αυτου πορευομενοι επορευοντο και πονηρα η οδος αυτων ενωπιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ εγενηθη εν ταις ημεραις εκειναις και συναθροιζονται αλλοφυλοι επι ᾿Ισραηλ εις πολεμον· και εξηλθεν ᾿Ισραηλ εις απαντησιν αυτοις εις πολεμον και παρεμβαλλουσιν επι ᾿Αβενεζερ, και οι αλλοφυλοι παρεμβαλλουσιν εν ᾿Αφεκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και παρατασσονται αλλοφυλοι εις πολεμον επι ᾿Ισραηλ· και εκλινεν ο πολεμος, και επταισεν ανηρ ᾿Ισραηλ ενωπιον αλλοφυλων, και επληγησαν εν τη παραταξει εν αγρω τεσσαρες χιλιαδες ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ηλθεν ο λαος εις την παρεμβολην, και ειπαν οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ· κατα τι επταισεν ημας Κυριος σημερον ενωπιον αλλοφυλων; λαβωμεν την κιβωτον του Θεου ημων εκ Σηλωμ, και εξελθετω εκ μεσου ημων, και σωσει ημας εκ χειρος εχθρων ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και απεστειλεν ο λαος εις Σηλωμ, και αιρουσιν εκειθεν την κιβωτον Κυριου καθημενου Χερουβιμ· και αμφοτεροι οι υιοι ῾Ηλι μετα της κιβωτου, ᾿Οφνι και Φινεες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και εγενηθη ως ηλθεν η κιβωτος Κυριου εις την παρεμβολην, και ανεκραξε πας ᾿Ισραηλ φωνη μεγαλῃ, και ηχησεν η γη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και ηκουσαν οι αλλοφυλοι της κραυγης, και ειπον οι αλλοφυλοι· τις η κραυγη η μεγαλη αυτη εν τη παρεμβολη των ῾Εβραιων; και εγνωσαν οτι κιβωτος Κυριου ηκει εις την παρεμβολην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και εφοβηθησαν οι αλλοφυλοι και ειπον· ουτοι οι θεοι ηκασι προς αυτους εις την παρεμβολην· ουαι ημιν· εξελου ημας, κυριε, σημερον, οτι ου γεγονε τοιαυτη εχθες και τριτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| ουαι ημιν· τις εξελειται ημας εκ χειρος των θεων των στερεων τουτων; ουτοι οι θεοι, οι παταξαντες την Αιγυπτον εν πασῃ πληγη και εν τη ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| κραταιουσθε και γινεσθε εις ανδρας αλλοφυλοι, οπως μη δουλευσητε τοις ῾Εβραιοις, καθως εδουλευσαν ημιν, και εσεσθε εις ανδρας και πολεμησατε αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και επολεμησαν αυτους· και πταιει ανηρ ᾿Ισραηλ, και εφυγεν εκαστος εις σκηνωμα αυτου· και εγενετο πληγη μεγαλη σφοδρα, και επεσον εξ ᾿Ισραηλ τριακοντα χιλιαδες ταγματων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και κιβωτος του Θεου εληφθη, και αμφοτεροι οι υιοι ῾Ηλι απεθανον, ᾿Οφνι και Φινεες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| Και εδραμεν ανηρ ᾿Ιεμιναιος εκ της παραταξεως και ηλθεν εις Σηλωμ εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και τα ιματια αυτου διερρωγοτα, και γη επι της κεφαλης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ηλθε, και ιδου ῾Ηλι επι του διφρου παρα την πυλη σκοπευων την οδον, οτι ην καρδια αυτου εξεστηκυια περι της κιβωτου του Θεου· και ο ανθρωπος εισηλθεν εις την πολιν απαγγειλαι, και ανεβοησεν η πολις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ηκουσεν ῾Ηλι την φωνην της βοης και ειπε· τις η φωνη της βοης ταυτης; και ο ανθρωπος σπευσας εισηλθε και απηγγειλε τω ῾Ηλι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ῾Ηλι υιος ενενηκοντα ετων, και οι οφθαλμοι αυτου επανεστησαν και ουκ επεβλεπε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και ειπεν ῾Ηλι τοις ανδρασι τοις περιεστηκοσιν αυτω· τις η φωνη του ηχου τουτου; και ο ανηρ σπευσας προσηλθε προς ῾Ηλι και ειπεν αυτω· εγω ειμι ο ηκων εκ της παρεμβολης, καγω πεφευγα εκ της παραταξεως σημερον. και ειπεν ῾Ηλι· τι το γεγονος ρημα, τεκνον; 17 και απεκριθη το παιδαριον και ειπε· πεφευγεν ανηρ ᾿Ισραηλ εκ προσωπου αλλοφυλων, και εγενετο πληγη μεγαλη εν τω λαω, και αμφοτεροι οι υιοι σου τεθνηκασι, και η κιβωτος του Θεου εληφθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και εγενετο ως εμνησθη της κιβωτου του Θεου, και επεσεν απο του διφρου οπισθιως εχομενος της πυλης, και συνετριβη ο νωτος αυτου και απεθανεν, οτι πρεσβυτης ο ανθρωπος και βαρυς· και αυτος εκρινε τον ᾿Ισραηλ εικοσιν ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| Και νυμφη αυτου γυνη Φινεες συνειληφυια του τεκειν· και ηκουσε την αγγελιαν οτι εληφθη η κιβωτος του Θεου και οτι τεθνηκεν ο πενθερος αυτης και ο ανηρ αυτης, και εκλαυσε και ετεκεν, οτι επεστραφησαν επ᾿ αυτην ωδινες αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και εν τω καιρω αυτης αποθνησκει, και ειπον αυτη αι γυναικες αι παρεστηκυιαι αυτη· μη φοβου, οτι υιον τετοκας· και ουκ απεκριθη, και ουκ ενοησεν η καρδια αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και εκαλεσε το παιδαριον Ουαι Βαρχαβωθ υπερ της κιβωτου του Θεου και υπερ του πενθερου αυτης και υπερ του ανδρος αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και ειπαν· απῴκισται δοξα ᾿Ισραηλ εν τω ληφθηναι την κιβωτον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ αλλοφυλοι ελαβον την κιβωτον του Θεου και εισηνεγκαν αυτην εξ ᾿Αβενεζερ εις ῎Αζωτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και ελαβον αλλοφυλοι την κιβωτον Κυριου και εισηνεγκαν αυτην εις οικον Δαγων και παρεστησαν αυτην παρα Δαγων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και ωρθρισαν οι ᾿Αζωτιοι και εισηλθον εις οικον Δαγων και ειδον και ιδου Δαγων πεπτωκως επι προσωπον αυτου ενωπιον κιβωτου του Θεου· και ηγειραν τον Δαγων και κατεστησαν εις τον τοπον αυτου. και εβαρυνθη χειρ Κυριου επι τους ᾿Αζωτιους και εβασανισεν αυτους και επαταξεν αυτους εις τας εδρας αυτων, την ῎Αζωτον και τα ορια αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εγενετο οτε ωρθρισαν το πρωΐ, και ιδου Δαγων πεπτωκως επι προσωπον αυτου ενωπιον κιβωτου διαθηκης Κυριου, και η κεφαλη Δαγων και αμφοτερα τα ιχνη χειρων αυτου αφῃρημενα επι τα εμπροσθια αμαφεθ εκαστον, και αμφοτεροι οι καρποι των χειρων αυτου πεπτωκοτες επι το προθυρον, πλην η ραχις Δαγων υπελειφθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| δια τουτο ουκ επιβαινουσιν οι ιερεις Δαγων και πας ο εισπορευομενος εις οικον Δαγων επι βαθμον οικου Δαγων εν ᾿Αζωτω εως της ημερας ταυτης, οτι υπερβαινοντες υπερβαινουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και εβαρυνθη η χειρ Κυριου επι ῎Αζωτον, και επηγαγεν αυτοις και εξεζεσεν αυτοις εις τας ναυς, και μεσον της χωρας αυτης ανεφυησαν μυες, και εγενετο συγχυσις θανατου μεγαλη εν τη πολει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και ειδον οι ανδρες ᾿Αζωτου οτι ουτως, και λεγουσιν· οτι ου καθησεται κιβωτος του Θεου ᾿Ισραηλ μεθ᾿ ημων, οτι σκληρα χειρ αυτου εφ᾿ ημας και επι Δαγων θεον ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και αποστελλουσι και συναγουσι τους σατραπας των αλλοφυλων προς αυτους και λεγουσι· τι ποιησωμεν τη κιβωτω Θεου ᾿Ισραηλ; και λεγουσιν οι Γεθαιοι· μετελθετω κιβωτος του Θεου προς ημας· και μετηλθε κιβωτος του Θεου ᾿Ισραηλ εις Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και εγενηθη μετα το μετελθειν αυτην και γινεται χειρ Κυριου τη πολει, ταραχος μεγας σφοδρα, και επαταξε τους ανδρας της πολεως απο μικρου εως μεγαλου και επαταξεν αυτους εις τας εδρας αυτων, και εποιησαν οι Γεθαιοι εαυτοις εδρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και εξαποστελλουσι την κιβωτον του Θεου εις ᾿Ασκαλωνα. και εγενηθη ως εισηλθε κιβωτος Θεου εις ᾿Ασκαλωνα, και εβοησαν οι ᾿Ασκαλωνιται λεγοντες· τι απεστρεψατε την κιβωτον του Θεου ᾿Ισραηλ προς ημας θανατωσαι ημας και τον λαον ημων; 11 και εξαποστελλουσι και συναγουσι τους σατραπας των αλλοφυλων και ειπον· εξαποστειλατε την κιβωτον του Θεου ᾿Ισραηλ, και καθισατω εις τον τοπον αυτης και ου μη θανατωσῃ ημας και τον λαον ημων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| οτι εγενηθη συγχυσις εν ολῃ τη πολει βαρεια σφοδρα, ως εισηλθε κιβωτος Θεου ᾿Ισραηλ εκει, και οι ζωντες και ουκ αποθανοντες επληγησαν εις τας εδρας, και ανεβη η κραυγη της πολεως εις τον ουρανον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ην κιβωτος εν αγρω των αλλοφυλων επτα μηνας, και εξεζεσεν η γη αυτων μυας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και καλουσιν αλλοφυλοι τους ιερεις και τους μαντεις και τους επαοιδους αυτων λεγοντες· τι ποιησωμεν τη κιβωτω Κυριου; γνωρισατε ημιν εν τινι αποστελουμεν αυτην εις τον τοπον αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ειπαν· ει εξαποστελλετε υμεις την κιβωτον διαθηκης Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, μη δη εξαποστειλητε αυτην κενην, αλλ᾿ αποδιδοντες αποδοτε αυτη της βασανου, και τοτε ιαθησεσθε, και εξιλασθησεται υμιν, μη ουκ αποστη η χειρ αυτου αφ᾿ υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και λεγουσι· τι το της βασανου αποδωσομεν αυτη; και ειπαν· κατ᾿ αριθμον των σατραπων των αλλοφυλων πεντε εδρας χρυσας, οτι πταισμα εν υμιν και τοις αρχουσιν υμων και τω λαω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και μυς χρυσους ομοιωμα των μυων υμων των διαφθειροντων την γην· και δωσετε τω Κυριω δοξαν, οπως κουφισῃ την χειρα αυτου αφ᾿ υμων και απο των θεων υμων και απο της γης υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και ινα τι βαρυνετε τας καρδιας υμων, ως εβαρυνεν Αιγυπτος και Φαραω την καρδιαν αυτων; ουχι οτε ενεπαιξεν αυτοις, εξαπεστειλαν αυτους, και απηλθον; 7 και νυν λαβετε και ποιησατε αμαξαν καινην και δυο βοας πρωτοτοκουσας ανευ των τεκνων και ζευξατε τας βοας εν τη αμαξῃ και απαγαγετε τα τεκνα απο οπισθεν αυτων εις οικον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ληψεσθε την κιβωτον και θησετε αυτην επι την αμαξαν και τα σκευη τα χρυσα αποδωσετε αυτη της βασανου και θησετε εν θεματι βερσεχθαν εκ μερους αυτης και εξαποστελειτε αυτην και απελασατε αυτην, και απελευσεται·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και οψεσθε, ει εις οδον οριων αυτης πορευσεται κατα Βαιθσαμυς, αυτος πεποιηκεν ημιν την κακιαν την μεγαλην ταυτην, και εαν μη, και γνωσομεθα οτι ου χειρ αυτου ἧπται ημων, αλλα συμπτωμα τουτο γεγονεν ημιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και εποιησαν οι αλλοφυλοι ουτω. και ελαβον δυο βοας πρωτοτοκουσας και εζευξαν αυτας εν τη αμαξῃ και τα τεκνα αυτων απεκωλυσαν εις οικον 11 και εθεντο την κιβωτον Κυριου επι την αμαξαν και το θεμα εργαβ και τους μυς τους χρυσους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και κατευθυναν αι βοες εν τη οδω εις οδον Βαιθσαμυς, εν τριβω ενι επορευοντο και εκοπιων και ου μεθισταντο δεξια ουδε αριστερα· και οι σατραπαι των αλλοφυλων επορευοντο οπισω αυτης εως οριων Βαιθσαμυς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και οι εν Βαιθσαμυς εθεριζον θερισμον πυρων εν κοιλαδι· και ηραν οφθαλμους αυτων και ειδον κιβωτον Κυριου και ηυφρανθησαν εις απαντησιν αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και η αμαξα εισηλθεν εις αγρον ᾿Ωσηε τον εν Βαιθσαμυς, και εστησαν εκει παρ᾿ αυτη λιθον μεγαν και σχιζουσι τα ξυλα της αμαξης και τας βοας ανηνεγκαν εις ολοκαυτωσιν τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και οι Λευιται ανηνεγκαν την κιβωτον του Κυριου και το θεμα εργαβ μετ᾿ αυτης και τα επ᾿ αυτης σκευη τα χρυσα και εθεντο επι του λιθου του μεγαλου, και οι ανδρες Βαιθσαμυς ανηνεγκαν ολοκαυτωσεις και θυσιας εν τη ημερᾳ εκεινῃ τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και οι πεντε σατραπαι των αλλοφυλων εωρων και ανεστρεψαν εις ᾿Ασκαλωνα τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και αυται αι εδραι αι χρυσαι, ας απεδωκαν οι αλλοφυλοι της βασανου τω Κυριω· της ᾿Αζωτου μιαν, τηςΓαζης μιαν, της ᾿Ασκαλωνος μιαν, της Γεθ μιαν, της ᾿Ακκαρων μιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και μυς οι χρυσοι κατ᾿ αριθμον πασων πολεων των αλλοφυλων των πεντε σατραπων εκ πολεως εστερεωμενης και εως κωμης του Φερεζαιου και εως λιθου του μεγαλου, ου επεθηκαν επ᾿ αυτου την κιβωτον διαθηκης Κυριου, του εν αγρω ᾿Ωσηε του Βαιθσαμυσιτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| Και ουκ ησμενισαν οι υιοι ᾿Ιεχονιου εν τοις ανδρασι Βαιθσαμυς, οτι ειδον κιβωτον Κυριου· και επαταξεν εν αυτοις εβδομηκοντα ανδρας, και πεντηκοντα χιλιαδας ανδρων, και επενθησεν ο λαος, οτι επαταξε Κυριος εν τω λαω πληγην μεγαλην σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και ειπαν οι ανδρες οι εκ Βαιθσαμυς· τις δυνησεται διελθειν ενωπιον Κυριου του Θεου του αγιου τουτου; και προς τινα αναβησεται κιβωτος Κυριου εφ᾿ ημων; 21 και αποστελλουσιν αγγελους προς τους κατοικουντας Καριαθιαριμ λεγοντες· απεστροφασιν αλλοφυλοι την κιβωτον Κυριου· καταβητε και αναγαγετε αυτην προς εαυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ερχονται οι ανδρες Καριαθιαριμ και αναγουσι την κιβωτον διαθηκης Κυριου και εισαγουσιν αυτην εις οικον ᾿Αμιναδαβ τον εν τω βουνω· και τον ᾿Ελεαζαρ τον υιον αυτου ηγιασαν φυλασσειν την κιβωτον διαθηκης Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| Και εγενηθη αφ᾿ ης ημερας ἧν η κιβωτος εν Καριαθιαριμ, επληθυναν αι ημεραι και εγενετο εικοσι ετη, και επεβλεψε πας οικος ᾿Ισραηλ οπισω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ειπε Σαμουηλ προς παντα οικον ᾿Ισραηλ λεγων· ει εν ολῃ καρδιᾳ υμων υμεις επιστρεφετε προς Κυριον, περιελετε θεους αλλοτριους εκ μεσου υμων και τα αλση και ετοιμασατε τας καρδιας υμων προς Κυριον και δουλευσατε αυτω μονω, και εξελειται υμας εκ χειρος αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και περιειλον οι υιοι ᾿Ισραηλ τας Βααλιμ και τα αλση ᾿Ασταρωθ και εδουλευσαν Κυριω μονω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ειπε Σαμουηλ· αθροισατε παντα ᾿Ισραηλ εις Μασσηφαθ, και προσευξομαι περι υμων προς Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και συνηχθησαν εις Μασσηφαθ και υδρευονται υδωρ και εξεχεαν ενωπιον Κυριου επι την γην. και ενηστευσαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ειπαν· ημαρτηκαμεν ενωπιον Κυριου· και εδικαζε Σαμουηλ τους υιους ᾿Ισραηλ εις Μασσηφαθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ηκουσαν οι αλλοφυλοι οτι συνηθροισθησαν παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ εις Μασσηφαθ, και ανεβησαν σατραπαι αλλοφυλων επι ᾿Ισραηλ· και ακουουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ και εφοβηθησαν απο προσωπου αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ειπαν οι υιοι ᾿Ισραηλ προς Σαμουηλ· μη παρασιωπησῃς αφ᾿ ημων του μη βοαν προς Κυριον Θεον σου, και σωσει ημας εκ χειρος αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και ελαβε Σαμουηλ αρνα γαλαθηνον ενα, και ανηνεγκεν αυτον ολοκαυτωσιν συν παντι τω λαω τω Κυριω. και εβοησε Σαμουηλ προς Κυριον περι ᾿Ισραηλ, και επηκουσεν αυτου Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και ην Σαμουηλ αναφερων την ολοκαυτωσιν, και αλλοφυλοι προσηγον εις πολεμον επι ᾿Ισραηλ. και εβροντησε Κυριος εν φωνη μεγαλῃ εν τη ημερᾳ εκεινῃ επι τους αλλοφυλους, και συνεχυθησαν και επταισαν ενωπιον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και εξηλθαν ανδρες ᾿Ισραηλ εκ Μασσηφαθ και κατεδιωξαν τους αλλοφυλους και επαταξαν αυτους εως υποκατω του Βαιθχορ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ελαβε Σαμουηλ λιθον ενα και εστησεν αυτον ανα μεσον Μασσηφαθ και ανα μεσον της παλαιας και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Αβενεζερ, Λιθος του βοηθου, και ειπεν· εως ενταυθα εβοηθησεν ημιν Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εταπεινωσε Κυριος τους αλλοφυλους, και ου προσεθεντο ετι προσελθειν εις οριον ᾿Ισραηλ· και εγενηθη χειρ Κυριου επι τους αλλοφυλους πασας τας ημερας του Σαμουηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και απεδοθησαν αι πολεις, ας ελαβον οι αλλοφυλοι παρα των υιων ᾿Ισραηλ, και απεδωκαν αυτας τω ᾿Ισραηλ απο ᾿Ασκαλωνος εως ᾿Αζοβ, και το οριον ᾿Ισραηλ αφειλοντο εκ χειρος αλλοφυλων. και ην ειρηνη ανα μεσον ᾿Ισραηλ και ανα μεσον του ᾿Αμορραιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εδικαζε Σαμουηλ τον ᾿Ισραηλ πασας τας ημερας της ζωης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και επορευετο κατ᾿ ενιαυτον και εκυκλου Βαιθηλ και την Γαλγαλα και την Μασσηφαθ και εδικαζε τον ᾿Ισραηλ εν πασι τοις ηγιασμενοις τουτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| η δε αποστροφη αυτου εις ᾿Αρμαθαιμ οτι εκει ην ο οικος αυτου, και εδικαζεν εκει τον ᾿Ισραηλ και ᾠκοδομησεν εκει θυσιαστηριον τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εγενετο ως εγηρασε Σαμουηλ, και κατεστησε τους υιους αυτου δικαστας τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ταυτα τα ονοματα των υιων αυτου· πρωτοτοκος ᾿Ιωηλ, και ονομα του δευτερου ᾿Αβια, δικασται εν Βηρσαβεε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ουκ επορευθησαν οι υιοι αυτου εν οδω αυτου και εξεκλιναν οπισω της συντελειας και ελαμβανον δωρα και εξεκλινον δικαιωματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και συναθροιζονται ανδρες ᾿Ισραηλ και παραγινονται εις ᾿Αρμαθαιμ προς Σαμουηλ 5 και ειπαν αυτω· ιδου συ γεγηρακας, και οι υιοι σου ου πορευονται εν τη οδω σου· και νυν καταστησον εφ᾿ ημας βασιλεα δικαζειν ημας, καθα και τα λοιπα εθνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και πονηρον το ρημα εν οφθαλμοις Σαμουηλ, ως ειπαν, δος ημιν βασιλεα δικαζειν ημας· και προσηυξατο Σαμουηλ προς Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ειπε Κυριος προς Σαμουηλ· ακουε της φωνης του λαου, καθα ἂν λαλωσι σοι· οτι ου σε εξουθενηκασιν, αλλ᾿ η εμε εξουθενηκασι του μη βασιλευειν επ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| κατα παντα τα ποιηματα, α εποιησαν μοι αφ᾿ ἧς ημερας ανηγαγον αυτους εξ Αιγυπτου εως της ημερας ταυτης και εγκατελιπον με και εδουλευον θεοις ετεροις, ουτως αυτοι ποιουσι και σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και νυν ακουε της φωνης αυτων· πλην οτι διαμαρτυρομενος διαμαρτυρῃ αυτοις και απαγγελεις αυτοις το δικαιωμα του βασιλεως, ὃς βασιλευσει επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και ειπε Σαμουηλ παν το ρημα του Κυριου προς τον λαον τους αιτουντας παρ᾿ αυτου βασιλεα 11 και ειπε· τουτο εσται το δικαιωμα του βασιλεως, ὃςβασιλευσει εφ᾿ υμας· τους υιους υμων ληψεται, και θησεται αυτους εν αρμασιν αυτου και εν ιππευσιν αυτου και προτρεχοντας των αρματων αυτου 12 και θεσθαι αυτους εαυτω εκατονταρχους και χιλιαρχους και θεριζειν θερισμον αυτου και τρυγαν τρυγητον αυτου και ποιειν σκευη πολεμικα αυτου και σκευη αρματων αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και τας θυγατερας υμων ληψεται εις μυρεψους και εις μαγειρισσας και εις πεσσουσας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και τους αγρους υμων και τους αμπελωνας υμων και τους ελαιωνας υμων τους αγαθους ληψεται και δωσει τοις δουλοις εαυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και τα σπερματα υμων και τους αμπελωνας υμων αποδεκατωσει και δωσει τοις ευνουχοις αυτου και τοις δουλοις αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και τους δουλους υμων και τας δουλας υμων και τα βουκολια υμων τα αγαθα και τους ονους υμων ληψεται, και αποδεκατωσει εις τα εργα αυτου 17 και τα ποιμνια υμων αποδεκατωσει· και υμεις εσεσθε αυτω δουλοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και βοησεσθε εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ προσωπου βασιλεως υμων, ου εξελεξασθε εαυτοις, και ουκ επακουσεται Κυριος υμων εν ταις ημεραις εκειναις, οτι υμεις εξελεξασθε εαυτοις βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και ουκ εβουλετο ο λαος ακουσαι του Σαμουηλ και ειπαν αυτω· ουχι, αλλ᾿ η βασιλευς εσται εφ᾿ ημας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και εσομεθα και ημεις καθα παντα τα εθνη, και δικασει ημας βασιλευς ημων και εξελευσεται εμπροσθεν ημων και πολεμησει τον πολεμον ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ηκουσε Σαμουηλ παντας τους λογους του λαου και ελαλησεν αυτους εις τα ωτα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και ειπε Κυριος προς Σαμουηλ· ακουε της φωνης αυτων και βασιλευσον αυτοις βασιλεα. και ειπε Σαμουηλ προς ανδρας ᾿Ισραηλ· αποτρεχετω εκαστος εις την πολιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ανηρ εξ υιων Βενιαμιν, και ονομα αυτω Κις, υιος ᾿Αβιηλ, υιου ᾿Ιαρεδ, υιου Βαχιρ, υιου ᾿Αφεκ, υιου ανδρος ᾿Ιεμιναιου, ανηρ δυνατος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και τουτω υιος, και ονομα αυτω Σαουλ, ευμεγεθης, ανηρ αγαθος, και ουκ ην εν υιοις ᾿Ισραηλ αγαθος υπερ αυτον, υπερωμιαν και επανω υψηλος υπερ πασαν την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και απωλοντο αι ονοι Κις πατρος Σαουλ, και ειπε Κις προς Σαουλ τον υιον αυτου· λαβε μετα σεαυτου ἓν των παιδαριων και αναστητε και πορευθητε και ζητησατε τας ονους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και διηλθον δι᾿ ορους ᾿Εφραιμ και διηλθον δια της γης Σελχα και ουχ ευρον· και διηλθον δια της γης Σεγαλειμ, και ουκ ην· και διηλθον δια της γης ᾿Ιαμιν και ουχ ευρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| αυτων δε ελθοντων εις την Σιφ, και Σαουλ ειπε τω παιδαριω αυτου τω μετ᾿ αυτου· δευρο και αποστρεψωμεν, μη ανεις ο πατηρ μου τας ονους φροντιζῃ τα περι ημων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ειπεν αυτω το παιδαριον· ιδου δη ανθρωπος του Θεου εν τη πολει ταυτῃ, και ο ανθρωπος ενδοξος, παν, ὃ εαν λαλησῃ, παραγινομενον παρεσται· και νυν πορευθωμεν, οπως απαγγειλῃ ημιν την οδον ημων, εφ᾿ ἣν επορευθημεν επ᾿ αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και ειπε Σαουλ τω παιδαριω αυτου τω μετ᾿ αυτου· και ιδου πορευσομεθα, και τι οισομεν τω ανθρωπω του Θεου; οτι οι αρτοι εκλελοιπασιν εκ των αγγειων ημων, και πλειον ουκ εστι μεθ᾿ ημων εισενεγκειν τω ανθρωπω του Θεου το υπαρχον ημιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και προσεθετο το παιδαριον αποκριθηναι τω Σαουλ και ειπεν· ιδου ευρηται εν τη χειρι μου τεταρτον σικλου αργυριου, και δωσεις τω ανθρωπω του Θεου, και απαγγελει ημιν την οδον ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και εμπροσθεν εν ᾿Ισραηλ ταδε ελεγεν εκαστος εν τω πορευεσθαι επερωταν τον Θεον· δευρο και πορευθωμεν προς τον βλεποντα· οτι τον προφητην εκαλει ο λαος εμπροσθεν ῾Ο βλεπων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και ειπε Σαουλ προς το παιδαριον αυτου· αγαθον το ρημα, δευρο και πορευθωμεν. και επορευθησαν εις την πολιν, ου ην εκει ο ανθρωπος ο του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| αυτων αναβαινοντων την αναβασιν της πολεως και αυτοι ευρισκουσι τα κορασια εξεληλυθοτα υδρευεσθαι υδωρ και λεγουσιν αυταις· ει εστιν ενταυθα ῾Ο βλεπων; 12 και απεκριθη τα κορασια αυτοις και λεγουσιν αυτοις· εστιν, ιδου κατα προσωπον υμων· νυν δια την ημεραν ηκει εις την πολιν, οτι θυσια σημερον τω λαω εν Βαμα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| ως ἂν εισελθητε εις την πολιν, ουτως ευρησετε αυτον εν τη πολει πριν αναβηναι αυτον εις Βαμα του φαγειν· οτι ου μη φαγῃ ο λαος εως του εισελθειν αυτον, οτι ουτος ευλογει την θυσιαν, και μετα ταυτα εσθιουσιν οι ξενοι· και νυν αναβητε, οτι δια την ημεραν ευρησετε αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και αναβαινουσι την πολιν. αυτων εισπορευομενων εις μεσον της πολεως και ιδου Σαμουηλ εξηλθεν εις την απαντησιν αυτων του αναβηναι εις Βαμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και Κυριος απεκαλυψε το ωτιον Σαμουηλ ημερᾳ μια εμπροσθεν του ελθειν προς αυτον Σαουλ λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| ως ο καιρος, αυριον αποστελω προς σε ανδρα εκ γης Βενιαμιν, και χρισεις αυτον εις αρχοντα επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ, και σωσει τον λαον μου εκ χειρος αλλοφυλων· οτι επεβλεψα επι την ταπεινωσιν του λαου μου, οτι ηλθε βοη αυτων προς με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και Σαμουηλ ειδε τον Σαουλ· και Κυριος απεκριθη αυτω· ιδου ο ανθρωπος, ὃν ειπα σοι, ουτος αρξει εν τω λαω μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και προσηγαγε Σαουλ προς Σαμουηλ εις μεσον της πολεως και ειπεν· απαγγειλον δη ποιος ο οικος του βλεποντος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και απεκριθη Σαμουηλ τω Σαουλ και ειπεν· εγω ειμι αυτος· αναβηθι εμπροσθεν μου εις Βαμα και φαγε μετ᾿ εμου σημερον, και εξαποστελω σε πρωΐ και παντα τα εν τη καρδιᾳ σου απαγγελω σοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και περι των ονων σου των απολωλυιων σημερον τριταιων μη θης τηνκαρδιαν σου αυταις, οτι ευρηνται· και τινι τα ωραια του ᾿Ισραηλ; ου σοι και τω οικω του πατρος σου; 21 και απεκριθη Σαουλ και ειπεν· ουχι ανδρος υιος ᾿Ιεμιναιου εγω ειμι του μικρου σκηπτρου φυλης ᾿Ισραηλ και της φυλης της ελαχιστης εξ ολους σκηπτρου Βενιαμιν; και ινατι ελαλησας προς εμε κατα το ρημα τουτο; 22 και ελαβε Σαμουηλ τον Σαουλ και το παιδαριον αυτου και εισηγαγεν αυτους εις το καταλυμα και εθετο αυτοις εκει τοπον εν πρωτοις των κεκλημενων ωσει εβδομηκοντα ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και ειπε Σαμουηλ τω μαγειρω· δος μοι την μεριδα, ἣν εδωκα σοι, ἣν ειπα σοι θειναι αυτην παρα σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| και ηψησεν ο μαγειρος την κωλεαν, και παρεθηκεν αυτην ενωπιον Σαουλ· και ειπε Σαμουηλ τω Σαουλ· ιδου υπολειμμα, παραθες αυτο ενωπιον σου και φαγε, οτι μαρτυριον τεθειται σοι παρα τους αλλους· αποκνιζε. και εφαγε Σαουλ μετα Σαμουηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και κατεβη εκ της Βαμα εις την πολιν· και διεστρωσαν τω Σαουλ επι τω δωματι, και εκοιμηθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και εγενετο ως ανεβαινεν ο ορθρος, και εκαλεσε Σαμουηλ τον Σαουλ επι τω δωματι λεγων· αναστα, και εξαποστελω σε· και ανεστη Σαουλ, και εξηλθεν αυτος και Σαμουηλ εως εξω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| αυτων καταβαινοντων εις μερος της πολεως και Σαμουηλ ειπε τω Σαουλ· ειπον τω νεανισκω και διελθετω εμπροσθεν ημων, και συ στηθι ως σημερον και ακουσον ρημα Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ ελαβε Σαμουηλ τον φακον του ελαιου και επεχεεν επι την κεφαλην αυτου και εφιλησεν αυτον και ειπεν αυτω· ουχι κεκχρικε σε Κυριος εις αρχοντα επι τον λαον αυτου, επι ᾿Ισραηλ; και συ αρξεις εν λαω Κυριου, και συ σωσεις αυτον εκ χειρος εχθρων αυτου κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και τουτο σοι το σημειον οτι εχρισε σε Κυριος επι κληρονομιαν αυτου εις αρχοντα· ως ἂν απελθῃς σημερον απ᾿ εμου, και ευρησεις δυο ανδρας προς τοις ταφοις Ραχηλ εν τω ορει Βενιαμιν αλλομενους μεγαλα, και ερουσι σοι· ευρηνται αι ονοι, ας επορευθητε ζητειν, και ιδου ο πατηρ σου αποτετινακται το ρημα των ονων και εδαψιλευσατο δι᾿ υμας λεγων· τι ποιησω υπερ του υιου μου; 3 και απελευσῃ εκειθεν και επεκεινα ηξεις εως της δρυος Θαβωρ και ευρησεις εκει τρεις ανδρας αναβαινοντας προς τον Θεον εις Βαιθηλ, ενα αιροντα τρια αιγιδια και ενα αιροντα τρια αγγεια αρτων και ενα αιροντα ασκον οινου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και ερωτησουσι σε τα εις ειρηνην και δωσουσι σοι δυο απαρχας αρτων, και ληψῃ εκ της χειρος αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και μετα ταυτα εισελευσῃ εις τον βουνον του Θεου, ου εστιν εκει το αναστημα των αλλοφυλων, εκει Νασιβ ο αλλοφυλος. και εσται ως ἂν εισελθητε εκει εις την πολιν, και απαντησεις χορω προφητων καταβαινοντων εκ της Βαμα, και εμπροσθεν αυτων ναβλα και τυμπανον και αυλος και κινυρα, και αυτοι προφητευοντες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και εφαλειται επι σε πνευμα Κυριου, και προφητευσεις μετ᾿ αυτων και στραφησῃ εις ανδρα αλλον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και εσται οταν ηξει τα σημεια ταυτα επι σε, ποιει παντα, οσα εαν ευρῃ η χειρ σου, οτι Θεος μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και καταβησῃ εμπροσθεν της Γαλγαλ, και ιδου καταβαινω προς σε ανενεγκειν ολοκαυτωσιν και θυσιας ειρηνικας· επτα ημερας διαλειψεις εως του ελθειν με προς σε, και γνωρισω σοι α ποιησεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και εγενηθη ωστε επιστραφηναι τω ωμω αυτου απελθειν απο Σαμουηλ, μετεστρεψεν αυτω ο Θεος καρδιαν αλλην· και ηλθε παντα τα σημεια εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και ερχεται εκειθεν εις τον βουνον, και ιδου χορος προφητων εξεναντιας αυτου· και ηλατο επ᾿ αυτον πνευμα Θεου, και προεφητευσεν εν μεσω αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και εγενηθησαν παντες οι ειδοτες αυτον εχθες και τριτης και ειδον και ιδου αυτος εν μεσω των προφητων. και ειπεν ο λαος εκαστος προς τον πλησιον αυτου· τι τουτο το γεγονος τω υιω Κις; η και Σαουλ εν προφηταις; 12 και απεκριθη τις αυτων και ειπε· και τις πατηρ αυτου; και δια τουτο εγενηθη εις παραβολην, η και Σαουλ εν προφηταις; 13 και συνετελεσε προφητευων και ερχεται εις τον βουνον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και ειπεν ο οικειος αυτου προς αυτον και προς το παιδαριον αυτου· που επορευθητε; και ειπαν· ζητειν τας ονους· και ειδαμεν οτι ουκ εισι, και εισηλθομεν προς Σαμουηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και ειπεν ο οικειος προς Σαουλ· απαγγειλον δη μοι, τι ειπε σοι Σαμουηλ; 16 και ειπε Σαουλ προς τον οικειον αυτου· απηγγειλεν απαγγελλων μοι οτι ευρηνται αι ονοι. το δε ρημα της βασιλειας ουκ απηγγειλεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| Και παρηγγειλε Σαμουηλ παντι τω λαω προς Κυριον εις Μασσηφαθ 18 και ειπε προς υιους ᾿Ισραηλ· ταδε ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ λεγων· εγω ανηγαγον τους υιους ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου και εξειλαμην υμας εκ χειρος Φαραω βασιλεως Αιγυπτου και εκ πασων των βασιλειων των θλιβουσων υμας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και υμεις σημερον εξουδενηκατε τον Θεον, ὃς αυτος εστιν υμων σωτηρ εκ παντων των κακων υμων και θλιψεων υμων, και ειπατε· ουχι, αλλ᾿ η οτι βασιλεα καταστησεις εφ᾿ ημων· και νυν καταστητε ενωπιον Κυριου κατα τα σκηπτρα υμων και κατα τας φυλας υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και προσηγαγε Σαμουηλ παντα τα σκηπτρα ᾿Ισραηλ, και κατακληρουται σκηπτρον Βενιαμιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και προσαγει σκηπτρον Βενιαμιν εις φυλας, και κατακληρουται φυλη Ματταρι· και προσαγουσι την φυλην Ματταρι εις ανδρας, και κατακληρουται Σαουλ υιος Κις. και εζητει αυτον, και ουχ ευρισκετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και επηρωτησε Σαμουηλ ετι εν Κυριω· ει ερχεται ο ανηρ ενταυθα; και ειπε Κυριος· ιδου αυτος κεκρυπται εν τοις σκευεσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και εδραμε και λαμβανει αυτον εκειθεν και κατεστησεν εν μεσω του λαου, και υψωθη υπερ παντα τον λαον υπερωμιαν και επανω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και ειπε Σαμουηλ προς παντα τον λαον· ει εωρακατε ὃν εκλελεκται εαυτω Κυριος, οτι ουκ εστιν ομοιος αυτω εν πασιν υμιν; και εγνωσαν πας ο λαος και ειπαν· ζητω ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και ειπε Σαμουηλ προς τον λαον το δικαιωμα του βασιλεως και εγραψεν εν βιβλιω και εθηκεν ενωπιον Κυριου. και εξαπεστειλε Σαμουηλ παντα τον λαον, και απηλθεν εκαστος εις τον τοπον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και Σαουλ απηλθεν εις τον οικον αυτου εις Γαβαα· και επορευθησαν υιοι δυναμεων, ων ηψατο Κυριος καρδιας αυτων μετα Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και υιοι λοιμοι ειπαν· τις σωσει υμας ουτος; και ητιμασαν αυτον και ουκ ηνεγκαν αυτω δωρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ εγενηθη ως μετα μηνα και ανεβη Ναας ο ᾿Αμμανιτης και παρεμβαλλει επι ᾿Ιαβις Γαλααδ. και ειπαν παντες οι ανδρες ᾿Ιαβις προς Ναας τον ᾿Αμμανιτην· διαθου ημιν διαθηκην, και δουλευσομεν σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και ειπε προς αυτους Ναας ο ᾿Αμμανιτης· εν ταυτῃ διαθησομαι διαθηκην υμιν, εν τω εξορυξαι υμων παντα οφθαλμον δεξιον, και θησομαι ονειδος επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και λεγουσιν αυτω οι ανδρες ᾿Ιαβις· ανες ημιν επτα ημερας, και αποστελουμεν αγγελους εις παν οριον ᾿Ισραηλ· εαν μη η ο σωζων ημας, εξελευσομεθα προς υμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και ερχονται οι αγγελοι εις Γαβαα προς Σαουλ και λαλουσι τους λογους εις τα ωτα του λαου, και ηραν πας ο λαος την φωνην αυτων και εκλαυσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και ιδου Σαουλ ηρχετο μετα το πρωΐ εξ αγρου, και ειπε Σαουλ· τι οτι κλαιει ο λαος; και διηγουνται αυτω τα ρηματα των ανδρων ᾿Ιαβις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και εφηλατο πνευμα Κυριου επι Σαουλ ως ηκουσε τα ρηματα ταυτα, και εθυμωθη επ᾿ αυτους οργη αυτου σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ελαβε δυο βοας και εμελισεν αυτας και απεστειλεν εις παν οριον ᾿Ισραηλ εν χειρι αγγελων λεγων· ὃς ουκ εστιν εκπορευομενος οπισω Σαουλ και οπισω Σαμουηλ, κατα ταδε ποιησουσι τοις βουσιν αυτου. και επηλθεν εκστασις Κυριου επι τον λαον ᾿Ισραηλ, και εβοησαν ως ανηρ εις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και επισκεπτεται αυτους ᾿Αβιεζεκ εν Βαμα, παντα ανδρα ᾿Ισραηλ εξακοσιας χιλιαδας και ανδρας ᾿Ιουδα εβδομηκοντα χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ειπε τοις αγγελοις τοις ερχομενοις· ταδε ερειτε τοις ανδρασιν ᾿Ιαβις· αυριον υμιν η σωτηρια διαθερμαναντος του ηλιου. και ηλθον οι αγγελοι εις την πολιν και απαγγελλουσι τοις ανδρασιν ᾿Ιαβις, και ευφρανθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και ειπον οι ανδρες ᾿Ιαβις προς Ναας τον ᾿Αμμανιτην· αυριον εξελευσομεθα προς υμας, και ποιησετε ημιν το αγαθον ενωπιον υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και εγενηθη μετα την αυριον και εθετο Σαουλ τον λαον εις τρεις αρχας, και εισπορευονται μεσον της παρεμβολης εν φυλακη τη εωθινη και ετυπτον τους υιους ᾿Αμμων εως διεθερμανθη η ημερα, και εγενηθη και υπολελειμμενοι διεσπαρησαν, και ουχ υπελειφθησαν εν αυτοις δυο κατα το αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και ειπεν ο λαος προς Σαμουηλ· τις ο ειπας οτι Σαουλ ου βασιλευσει ημων; παραδος τους ανδρας, και θανατωσομεν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και ειπε Σαουλ· ουκ αποθανειται ουδεις εν τη ημερᾳ ταυτῃ, οτι σημερον εποιησε Κυριος σωτηριαν εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και ειπε Σαμουηλ προς τον λαον λεγων· πορευθωμεν εις Γαλγαλα, και εγκαινισωμεν εκει την βασιλειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και επορευθη πας ο λαος εις Γαλγαλα, και εχρισε Σαμουηλ εκει τον Σαουλ εις βασιλεα ενωπιον Κυριου εν Γαλγαλοις και εθυσεν εκει θυσιας και ειρηνικας ενωπιον Κυριου· και ευφρανθη Σαμουηλ και πας ᾿Ισραηλ ωστε λιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ειπε Σαμουηλ προς παντα ᾿Ισραηλ· ιδου ηκουσα φωνης υμων εις παντα, οσα ειπατε μοι, και εβασιλευσα εφ᾿ υμας βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και νυν ιδου ο βασιλευς διαπορευεται ενωπιον υμων, καγω γεγηρακα και καθησομαι, και οι υιοι μου ιδου εν υμιν· καγω ιδου διεληλυθα ενωπιον υμων εκ νεοτητος και εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| ιδου εγω, αποκριθητε κατ᾿ εμου ενωπιον Κυριου και ενωπιον χριστου αυτου· μοσχον τινος ειληφα η ονον τινος ειληφα η τινα κατεδυναστευσα υμων η τινα εξεπιεσα η εκ χειρος τινος ειληφα εξιλασμα και υποδημα; αποκριθητε κατ᾿ εμου, και αποδωσω υμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ειπαν προς Σαμουηλ· ουκ ηδικησας ημας και ου κατεδυναστευσας ημας και ουκ εθλασας ημας και ουκ ειληφας εκ χειρος ουδενος ουδεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και ειπε Σαμουηλ προς τον λαον· μαρτυς Κυριος εν υμιν και μαρτυς χριστος αυτου σημερον εν ταυτῃ τη ημερᾳ, οτι ουχ ευρηκατε εν χειρι μου ουδεν. και ειπαν· μαρτυς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ειπε Σαμουηλ προς τον λαον λεγων· μαρτυς Κυριος ο ποιησας τον Μωυσην και τον ᾿Ααρων, ο αναγαγων τους πατερας ημων εξ Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και νυν καταστητε, και δικασω υμας ενωπιον Κυριου και απαγγελω υμιν την πασαν δικαιοσυνην Κυριου, α εποιησεν εν υμιν και εν τοις πατρασιν υμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| ως εισηλθεν ᾿Ιακωβ και οι υιοι αυτου εις Αιγυπτον, και εταπεινωσεν αυτους Αιγυπτος, και εβοησαν οι πατερες ημων προς Κυριον, και απεστειλε Κυριος τον Μωυσην και τον ᾿Ααρων και εξηγαγον τους πατερας ημων εξ Αιγυπτου και κατῴκισεν αυτους εν τω τοπω τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και επελαθοντο Κυριου του Θεου αυτων, και απεδοτο αυτους εις χειρας Σισαρᾳ αρχιστρατηγω ᾿Ιαβιν βασιλεως ᾿Ασωρ και εις χειρας αλλοφυλων και εις χειρας βασιλεως Μωαβ, και επολεμησαν εν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και εβοησαν προς Κυριον και ελεγον· ημαρτομεν, οτι εγκατελιπομεν τον Κυριον και εδουλευσαμεν τοις Βααλιμ και τοις αλσεσι· και νυν εξελου ημας εκ χειρος εχθρων ημων, και δουλευσομεν σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και απεστειλε Κυριος τον ῾Ιεροβααλ και τον Βαρακ και τον ᾿Ιεφθαε και τον Σαμουηλ και εξειλατο ημας εκ χειρος εχθρων ημων των κυκλοθεν, και κατωκειτε πεποιθοτες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και ιδετε οτι Ναας βασιλευς υιων ᾿Αμμων ηλθεν εφ᾿ υμας, και ειπατε· ουχι, αλλ᾿ η οτι βασιλευς βασιλευσει εφ᾿ ημων· και Κυριος ο Θεος ημων βασιλευς ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και νυν ιδου ο βασιλευς, ὃν εξελεξασθε, και ιδου δεδωκε Κυριος εφ᾿ υμας βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| εαν φοβηθητε τον Κυριον και δουλευσητε αυτω και ακουσητε της φωνης αυτου και μη ερισητε τω στοματι Κυριου και ητε και υμεις και ο βασιλευς ο βασιλευων εφ᾿ υμων οπισω Κυριου πορευομενοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| εαν δε μη ακουσητε της φωνης Κυριου και ερισητε τω στοματι Κυριου, και εσται χειρ Κυριου εφ᾿ υμας και επι τον βασιλεα υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και νυν καταστητε και ιδετε το ρημα το μεγα τουτο, ὃ ο Κυριος ποιησει εν οφθαλμοις υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| ουχι θερισμος πυρων σημερον; επικαλεσομαι Κυριον, και δωσει φωνας και υετον, και γνωτε και ιδετε οτι η κακια υμων μεγαλη, ἣν εποιησατε ενωπιον Κυριου, αιτησαντες εαυτοις βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και επεκαλεσατο Σαμουηλ τον Κυριον, και εδωκε Κυριος φωνας και υετον εν τη ημερᾳ εκεινῃ· και εφοβηθησαν πας ο λαος τον Κυριον σφοδρα και τον Σαμουηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και ειπαν πας ο λαος προς Σαμουηλ· προσευξαι υπερ των δουλων σου προς Κυριον Θεον σου, και ου μη αποθανωμεν, οτι προστεθεικαμεν προς πασας τας αμαρτιας ημων κακιαν αιτησαντες εαυτοις βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και ειπε Σαμουηλ προς τον λαον· μη φοβεισθε· υμεις πεποιηκατε την πασαν κακιαν ταυτην, πλην μη εκκλινητε απο οπισθεν Κυριου και δουλευσατε τω Κυριω εν ολῃ καρδιᾳ υμων 21 και μη παραβητε οπισω των μηθεν οντων, οἳ ου περανουσιν ουθεν και οἳ ουκ εξελουνται, οτι ουθεν εισιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| οτι ουκ απωσεται Κυριος τον λαον αυτου δια το ονομα αυτου το μεγα, οτι επιεικως Κυριος προσελαβετο υμας εις λαον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| και εμοι μηδαμως του αμαρτειν τω Κυριω ανιεναι του προσευχεσθαι περι υμων, και δουλευσω τω Κυριω και δειξω υμιν την οδον την αγαθην και την ευθειαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| πλην φοβεισθε τον Κυριον και δουλευσατε αυτω εν αληθειᾳ και εν ολῃ καρδιᾳ υμων, οτι ιδετε α εμεγαλυνε μεθ᾿ υμων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| και εαν κακιᾳ κακοποιησητε, και υμεις και ο βασιλευς υμων προστεθησεσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2 ΚΑΙ εκλεγεται εαυτω Σαουλ τρεις χιλιαδας ανδρων εκ των ανδρων ᾿Ισραηλ, και ησαν μετα Σαουλ δισχιλιοι οι εν Μαχμας, και εν τω ορει Βαιθηλ, και χιλιοι ησαν μετα ᾿Ιωναθαν εν Γαβαα του Βενιαμιν, και το καταλοιπον του λαου εξαπεστειλεν εκαστον εις το σκηνωμα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και επαταξεν ᾿Ιωναθαν τον Νασιβ τον αλλοφυλον τον εν τω βουνω· και ακουουσιν οι αλλοφυλοι. και Σαουλ σαλπιγγι σαλπιζει εις πασαν την γην λεγων· ηθετηκασιν οι δουλοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και πας ᾿Ισραηλ ηκουσε λεγοντων· πεπαικε Σαουλ τον Νασιβ τον αλλοφυλον, και ᾐσχυνθησαν ᾿Ισραηλ εν τοις αλλοφυλοις. και ανεβησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ οπισω Σαουλ εν Γαλγαλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και οι αλλοφυλοι συναγονται εις πολεμον επι ᾿Ισραηλ, και αναβαινουσιν επι ᾿Ισραηλ τριακοντα χιλιαδες αρματων και ἓξ χιλιαδες ιππεων και λαος ως η αμμος η παρα την θαλασσαν τω πληθει· και αναβαινουσι και παρεμβαλλουσιν εν Μαχμας εξ εναντιας Βαιθωρων κατα νοτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και ανηρ ᾿Ισραηλ ειδεν οτι στενως αυτω μη προσαγειν αυτον, και εκρυβη ο λαος εν τοις σπηλαιοις και εν ταις μανδραις και εν ταις πετραις και εν τοις βοθροις και εν τοις λακκοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και οι διαβαινοντες διεβησαν τον ᾿Ιορδανην εις γην Γαδ και Γαλααδ. και Σαουλ ετι ην εν Γαλγαλοις, και πας ο λαος εξεστη οπισω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και διελιπεν επτα ημερας τω μαρτυριω, ως ειπε Σαμουηλ, και ου παρεγενετο Σαμουηλ εις Γαλγαλα, και διεσπαρη ο λαος αυτου απ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και ειπε Σαουλ· προσαγαγετε, οπως ποιησω ολοκαυτωσιν και ειρηνικας· και ανηνεγκε την ολοκαυτωσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και εγενετο ως συνετελεσεν αναφερων την ολοκαυτωσιν, και Σαμουηλ παραγινεται· και εξηλθε Σαουλ εις απαντησιν αυτου ευλογησαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και ειπε Σαμουηλ· τι πεποιηκας; και ειπε Σαουλ· οτι ειδον ως διεσπαρη ο λαος απ᾿ εμου και συ ου παρεγενου ως διεταξω εν τω μαρτυριω των ημερων, και οι αλλοφυλοι συνηχθησαν εις Μαχμας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ειπα· νυν καταβησονται οι αλλοφυλοι προς με εις Γαλγαλα και του προσωπου του Κυριου ουκ εδεηθην· και ενεκρατευσαμην και ανηνεγκα την ολοκαυτωσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και ειπε Σαμουηλ προς Σαουλ· μεματαιωται σοι, οτι ουκ εφυλαξας την εντολην μου, ἣν ενετειλατο σοι Κυριος, ως νυν ητοιμασε Κυριος την βασιλειαν σου επι ᾿Ισραηλ εως αιωνος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και νυν η βασιλεια σου ου στησεται σοι, και ζητησει Κυριος εαυτω ανθρωπον κατα την καρδιαν αυτου, και εντελειται Κυριος αυτω εις αρχοντα επι τον λαον αυτου, οτι ουκ εφυλαξας οσα ενετειλατο σοι Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και ανεστη Σαμουηλ και απηλθεν εκ Γαλγαλων εις οδον αυτου, και το καταλειμμα του λαου ανεβη οπισω Σαουλ εις απαντησιν οπισω του λαου του πολεμιστου. αυτων παραγενομενων εκ Γαλγαλων εις Γαβαα Βενιαμιν και επεσκεψατο Σαουλ τον λαον τον ευρεθεντα μετ᾿ αυτου ως εξακοσιους ανδρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και Σαουλ και ᾿Ιωναθαν υιος αυτου και ο λαος οι ευρεθεντες μετ᾿ αυτων εκαθισαν εν Γαβαα Βενιαμιν και εκλαιον, και οι αλλοφυλοι παρεμβεβληκεισαν εν Μαχμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και εξηλθε διαφθειρων εξ αγρου αλλοφυλων τρισιν αρχαις· η αρχη η μια επιβλεπουσα οδον Γοφερα επι γην Σωγαλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και η αρχη η μια επιβλεπουσα οδον Βαιθωρων, και η αρχη η μια επιβλεπουσα οδον Γαβαε την εισκυπτουσαν επι Γαι την Σαβιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και τεκτων σιδηρου ουχ ευρισκετο εν πασῃ γη ᾿Ισραηλ, οτι ειπον οι αλλοφυλοι· μη ποιησωσιν οι ῾Εβραιοι ρομφαιαν και δορυ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και κατεβαινον πας ᾿Ισραηλ εις γην αλλοφυλων χαλκευειν εκαστος το θεριστρον αυτου και το σκευος αυτου και εκαστος την αξινην αυτου και το δρεπανον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και ην ο τρυγητος ετοιμος του θεριζειν· τα δε σκευη ην τρεις σικλοι εις τον οδοντα, και τη αξινῃ και τω δρεπανω υποστασις ην η αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και εγενηθη εν ταις ημεραις του πολεμου Μαχμας και ουχ ευρεθη ρομφαια και δορυ εν χειρι παντος του λαου του μετα Σαουλ και μετα ᾿Ιωναθαν, και ευρεθη τω Σαουλ και τω ᾿Ιωναθαν υιω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| και εξηλθεν εξ υποστασεως των αλλοφυλων την εν τω περαν Μαχμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ γινεται η ημερα και ειπεν ᾿Ιωναθαν υιος Σαουλ τω παιδαριω τω αιροντι τα σκευη αυτου· δευρο, και διαβωμεν εις Μεσσαβ των αλλοφυλων την εν τω περαν εκεινω· και τω πατρι αυτου ουκ απηγγειλε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και Σαουλ εκαθητο επ᾿ ακρου του βουνου υπο την ροαν την εν Μαγδων, και ησαν μετ᾿ αυτου ως εξακοσιοι ανδρες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και ᾿Αχια υιος ᾿Αχιτωβ αδελφου ᾿Ιωχαβηδ υιου Φινεες υιου ῾Ηλι ιερευς του Θεου εν Σηλωμ αιρων εφουδ. και ο λαος ουκ ᾔδει οτι πεπορευται ᾿Ιωναθαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και ανα μεσον της διαβασεως, ου εζητει ᾿Ιωναθαν διαβηναι εις την υποστασιν των αλλοφυλων, και οδους πετρας εκ τουτου και οδους πετρας εκ τουτου, ονομα τω ενι Βασες και ονομα τω αλλω Σεννα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| η οδος η μια απο βορρα ερχομενω Μαχμας και η οδος η αλλη απο νοτου ερχομενω Γαβαε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και ειπεν ᾿Ιωναθαν προς το παιδαριον το αιρον τα σκευη αυτου· δευρο διαβωμεν εις Μεσσαβ των απεριτμητων τουτων, ειτι ποιησαι Κυριος ημιν· οτι ουκ εστι τω Κυριω συνεχομενον σῴζειν εν πολλοις η εν ολιγοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και ειπεν αυτω ο αιρων τα σκευη αυτου· ποιει παν, ὃ εαν η καρδια σου εκλινῃ, ιδου εγω μετα σου, ως η καρδια σου καρδια μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και ειπεν ᾿Ιωναθαν· ιδου ημεις διαβαινομεν προς τους ανδρας και κατακυλισθησομεθα προς αυτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| εαν ταδε ειπωσι προς ημας· αποστητε εκει εως ἂν απαγγειλωμεν υμιν, και στησομεθα εφ᾿ εαυτοις και ου μη αναβωμεν επ᾿ αυτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| εαν ταδε ειπωσι προς ημας· αναβητε προς ημας, και αναβησομεθα, οτι παραδεδωκεν αυτους Κυριος εις χειρας ημων· τουτο ημιν το σημειον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και εισηλθον αμφοτεροι εις Μεσσαβ των αλλοφυλων· και λεγουσιν οι αλλοφυλοι· ιδου ῾Εβραιοι εκπορευονται εκ των τρωγλων αυτων, ου εκρυβησαν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και απεκριθησαν οι ανδρες Μεσσαβ προς ᾿Ιωναθαν και προς τον αιροντα τα σκευη αυτου και λεγουσιν· αναβητε προς ημας, και γνωριουμεν υμιν ρημα. και ειπεν ᾿Ιωναθαν προς τον αιροντα τα σκευη αυτου· αναβηθι οπισω μου, οτι παρεδωκεν αυτους Κυριος εις χειρας ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και ανεβη ᾿Ιωναθαν επι τας χειρας αυτου και επι τους ποδας αυτου και ο αιρων τα σκευη αυτου μετ᾿ αυτου· και επεβλεψαν κατα προσωπον ᾿Ιωναθαν, και επαταξεν αυτους, και ο αιρων τα σκευη αυτου επεδιδου οπισω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και εγενηθη η πληγη η πρωτη, ἣν επαταξεν ᾿Ιωναθαν και ο αιρων τα σκευη αυτου, ως εικοσιν ανδρες εν βολισι και εν πετροβολοις και εν κοχλαξι του πεδιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και εγενηθη εκστασις εν τη παρεμβολη και εν αγρω, και πας ο λαος ο εν Μεσσαβ και οι διαφθειροντες εξεστησαν, και αυτοι ουκ ηθελον ποιειν· και εθαμβησεν η γη, και εγενηθη εκστασις παρα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και ειδον οι σκοποι του Σαουλ εν Γαβαα Βενιαμιν και ιδου η παρεμβολη τεταραγμενη ενθεν και ενθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και ειπε Σαουλ τω λαω τω μετ᾿ αυτου· επισκεψασθε δη και ιδετε τις πεπορευται εξ υμων· και επεσκεψαντο, και ιδου ουχ ευρισκετο ᾿Ιωναθαν και ο αιρων τα σκευη αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και ειπε Σαουλ τω ᾿Αχια· προσαγαγε το εφουδ· οτι αυτος ηρε το εφουδ εν τη ημερᾳ εκεινῃ ενωπιον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και εγενηθη ως ελαλει Σαουλ προς τον ιερεα, και ο ηχος εν τη παρεμβολη των αλλοφυλων επορευετο πορευομενος και επληθυνε· και ειπε Σαουλ προς τον ιερεα· συναγαγε τας χειρας σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και ανεβη Σαουλ και πας ο λαος ο μετ᾿ αυτου και ερχονται εως του πολεμου, και ιδου εγενετο ρομφαια ανδρος επι τον πλησιον αυτου, συγχυσις μεγαλη σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| και οι δουλοι οι οντες εχθες και τριτην ημεραν μετα των αλλοφυλων οι αναβαντες εις την παρεμβολην επεστραφησαν και αυτοι ειναι μετα ᾿Ισραηλ των μετα Σαουλ και ᾿Ιωναθαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| και πας ᾿Ισραηλ οι κρυπτομενοι εν τω ορει ᾿Εφραιμ και ηκουσαν οτι πεφευγασιν οι αλλοφυλοι, και συναπτουσι και αυτοι οπισω αυτων εις πολεμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και εσωσε Κυριος εν τη ημερᾳ εκεινῃ τον ᾿Ισραηλ. Και ο πολεμος διηλθε την Βαμωθ, και πας ο λαος ην μετα Σαουλ ως δεκα χιλιαδες ανδρων· και ην ο πολεμος διεσπαρμενος εις ολην την πολιν εν τω ορει ᾿Εφραιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| και Σαουλ ηγνοησεν αγνοιαν μεγαλην εν τη ημερᾳ εκεινῃ και αραται τω λαω λεγων· επικαταρατος ο ανθρωπος, ὃς φαγεται αρτον εως εσπερας, και εκδικησω τον εχθρον μου· και ουκ εγευσατο πας ο λαος αρτου. και πασα η γη ηριστα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| και ᾿Ιααλ δρυμος ην μελισσωνος κατα προσωπον του αγρου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| και εισηλθεν ο λαος εις τον μελισσωνα, και ιδου επορευετο λαλων, και ιδου ουκ ην επιστρεφων την χειρα αυτου εις το στομα αυτου, οτι εφοβηθη ο λαος τον ορκον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| και ᾿Ιωναθαν ουκ ακηκοει εν τω ορκιζειν τον πατερα αυτου τον λαον· και εξετεινε το ακρον του σκηπτρου αυτου του εν τη χειρι αυτου και εβαψεν αυτο εις το κηριον του μελιτος και επεστρεψε την χειρα αυτου εις το στομα αυτου, και ανεβλεψαν οι οφθαλμοι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| και απεκριθη εις εκ του λαου και ειπεν· ορκισας ωρκισε τον λαον ο πατηρ σου λεγων· επικαταρατος ο ανθρωπος, ὃς φαγεται αρτον σημερον, και εξελυθη ο λαος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| και εγνω ᾿Ιωναθαν και ειπεν· απηλλαχεν ο πατηρ μου την γην· ιδε δη οτι ειδον οι οφθαλμοι μου οτι εγευσαμην βραχυ τι του μελιτος τουτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| αλλ᾿ οτι ει εφαγεν εσθων σημερον ο λαος των σκυλων των εχθρων αυτων, ων ευρεν, οτι νυν ἂν μειζων ην η πληγη η εν τοις αλλοφυλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| και επαταξεν εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ των αλλοφυλων εν Μαχμας, και εκοπιασεν ο λαος σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| και εκληθη ο λαος εις τα σκυλα, και ελαβεν ο λαος ποιμνια και βουκολια και τεκνα βοων και εσφαξεν επι την γην, και ησθιεν ο λαος συν τω αιματι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.33| και απηγγελη Σαουλ λεγοντες· ημαρτηκεν ο λαος τω Κυριω φαγων συν τω αιματι. και ειπε Σαουλ εκ Γεθθαιμ· κυλισατε μοι λιθον ενταυθα μεγαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.34| και ειπε Σαουλ· διασπαρητε εν τω λαω και ειπατε αυτοις προσαγαγειν ενταυθα εκαστος τον μοσχον αυτου και εκαστος το προβατον αυτου, και σφαζετω επι τουτου, και ου μη αμαρτητε τω Κυριω του εσθιειν συν τω αιματι· και προσηγεν ο λαος εκαστος τοεν τη χειρι αυτου και εσφαζον εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.35| και ᾠκοδομησεν εκει Σαουλ θυσιαστηριον τω Κυριω· τουτο ηρξατο Σαουλ οικοδομησαι θυσιαστηριον τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.36| Και ειπε Σαουλ· καταβωμεν οπισω των αλλοφυλων την νυκτα και διαρπασωμεν εν αυτοις εως διαφαυσῃ ημερα, και μη υπολειπωμεν εν αυτοις ανδρα. και ειπαν· παν το αγαθον ενωπιον σου ποιει. και ειπεν ο ιερευς· προσελθωμεν ενταυθα προς τον Θεον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.37| και επηρωτησε Σαουλ τον Θεον· ει καταβω οπισω των αλλοφυλων, ει παραδωσεις αυτους εις χειρας ᾿Ισραηλ; και ουκ απεκριθη αυτω εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.38| και ειπε Σαουλ· προσαγαγετε ενταυθα πασας τας γωνιας του ᾿Ισραηλ και γνωτε και ιδετε εν τινι γεγονεν η αμαρτια αυτη σημερον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.39| οτι ζη Κυριος ο σωσας τον ᾿Ισραηλ, οτι εαν αποκριθη κατα ᾿Ιωναθαν του υιου μου, θανατω αποθανειται. και ουκ ην ο αποκρινομενος εκ παντος του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.40| και ειπε παντι ανδρι ᾿Ισραηλ· υμεις εσεσθε εις δουλειαν, και εγω και ᾿Ιωναθαν ο υιος μου εσομεθα εις δουλειαν. και ειπεν ο λαος προς Σαουλ· το αγαθον ενωπιον σου ποιει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.41| και ειπε Σαουλ· Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, τι οτι ουκ απεκριθης τω δουλω σου σημερον; ει εν εμοι η εν ᾿Ιωναθαν τω υιω μου η αδικια; Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ δος δηλους· και εαν ταδε ειπῃς, εν τω λαω σου ᾿Ισραηλ, δος δη οσιοτητα. και κληρουται ᾿Ιωναθαν και Σαουλ, και ο λαος εξηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.42| και ειπε Σαουλ· βαλετε ανα μεσον εμου και ανα μεσον ᾿Ιωναθαν του υιου μου· ὃν ἂν κατακληρωσηται Κυριος, αποθανετω. και ειπεν ο λαος προς Σαουλ· ουκ εστι το ρημα τουτο. και κατεκρατησε Σαουλ του λαου, και βαλλουσιν ανα μεσον αυτου και ανα μεσον ᾿Ιωναθαν του υιου αυτου, και κατακληρουται ᾿Ιωναθαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.43| και ειπε Σαουλ προς ᾿Ιωναθαν· απαγγειλον μοι τι πεποιηκας. και απηγγειλεν αυτω ᾿Ιωναθαν και ειπε· γευομενος εγευσαμην εν ακρω τω σκηπτρω τω εν τη χειρι μου βραχυ μελι, και ιδου εγω αποθνησκω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.44| και ειπεν αυτω Σαουλ· ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, οτι θανατω αποθανη σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.45| και ειπεν ο λαος προς Σαουλ· ει σημερον θανατωθησεται ο ποιησας την σωτηριαν την μεγαλην ταυτην εν ᾿Ισραηλ; ζη Κυριος, ει πεσειται τριχος της κεφαλης αυτου επι την γην· οτι ο λαος του Θεου εποιησε την ημεραν ταυτην. και προσηυξατο ο λαος περι ᾿Ιωναθαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και ουκ απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.46| και ανεβη Σαουλ απο οπισθεν των αλλοφυλων, και οι αλλοφυλοι απηλθον εις τον τοπον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.47| Και Σαουλ κατακληρουται εργον επι ᾿Ισραηλ. και επολεμει κυκλω παντας τους εχθρους αυτου, εις τον Μωαβ και εις τους υιους ᾿Αμμων και εις τους υιους ᾿Εδωμ και εις τον Βαιθεωρ και εις βασιλεα Σουβα και εις τους αλλοφυλους· ου ἂν εστραφη, εσωζετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.48| και εποιησε δυναμιν και επαταξε τον ᾿Αμαληκ και εξειλατο τον ᾿Ισραηλ εκ χειρος των καταπατουντων αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.49| και ησαν οι υιοι Σαουλ ᾿Ιωναθαν και ᾿Ιεσσιου και Μελχισα· και ονοματα των δυο θυγατερων αυτου, ονομα τη πρωτοτοκω Μεροβ, και ονομα τη δευτερᾳ Μελχολ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.50| και ονομα τη γυναικι αυτου ᾿Αχινοομ θυγατηρ ᾿Αχιμαας. και ονομα τω αρχιστρατηγω αυτου ᾿Αβεννηρ, υιος Νηρ, υιου οικειου Σαουλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.51| και Κις πατηρ Σαουλ και Νηρ πατηρ ᾿Αβεννηρ υιος ᾿Ιαμιν υιου ᾿Αβιηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.52| και ην ο πολεμος κραταιος επι τους αλλοφυλους πασας τας ημερας Σαουλ. και ιδων Σαουλ παντα ανδρα δυνατον και παντα ανδρα υιον δυναμεως και συνηγαγεν αυτους προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ ειπε Σαμουηλ προς Σαουλ· εμε απεστειλε Κυριος χρισαι σε εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ, και νυν ακουε της φωνης Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| ταδε ειπε Κυριος Σαβαωθ· νυν εκδικησω α εποιησεν ᾿Αμαληκ τω ᾿Ισραηλ, ως απηντησεν αυτω εν τη οδω αναβαινοντος αυτου εξ Αιγυπτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και νυν πορευου και παταξεις τον ᾿Αμαληκ και ῾Ιεριμ και παντα τα αυτου και ου περιποιησῃ εξ αυτου και εξολοθρευσεις αυτον και αναθεματιεις αυτον και παντα τα αυτου και ου φεισῃ απ᾿ αυτου και αποκτενεις απο ανδρος και εως γυναικος και απο νηπιου εως θηλαζοντος και απο μοσχου εως προβατου και απο καμηλου εως ονου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και παρηγγειλε Σαουλ τω λαω και επισκεπτεται αυτους εν Γαλγαλοις τετρακοσιας χιλιαδας ταγματων και τον ᾿Ιουδαν τριακοντα χιλιαδας ταγματων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και ηλθε Σαουλ εως των πολεων ᾿Αμαληκ και ενηδρευσεν εν τω χειμαρρω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και ειπε Σαουλ προς τον Κιναιον· απελθε και εκκλινον εκ μεσου του ᾿Αμαληκιτου, μη προσθω σε μετ᾿ αυτου, και συ εποιησας ελεος μετα των υιων ᾿Ισραηλ εν τω αναβαινειν αυτους εξ Αιγυπτου· και εξεκλινεν ο Κιναιος εκ μεσου ᾿Αμαληκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και επαταξε Σαουλ τον ᾿Αμαληκ απο Ευιλατ εως Σουρ επι προσωπου Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και συνελαβε τον ᾿Αγαγ βασιλεα ᾿Αμαληκ ζωντα και παντα τον λαον και ῾Ιεριμ απεκτεινεν εν στοματι ρομφαιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και περιεποιησατο Σαουλ και πας ο λαος τον ᾿Αγαγ ζωντα και τα αγαθα των ποιμνιων και των βουκολιων και των εδεσματων και των αμπελωνων και παντων των αγαθων και ουκ εβουλοντο εξολοθρευσαι αυτα· και παν εργον ητιμωμενον και εξουδενωμενον εξωλοθρευσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| Και εγενηθη ρημα Κυριου προς Σαμουηλ λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| παρακεκλημαι οτι εβασιλευσα τον Σαουλ εις βασιλεα, οτι απεστρεψεν απο οπισθεν μου και τους λογους μου ουκ ετηρησε. και ηθυμησε Σαμουηλ και εβοησε προς Κυριον ολην την νυκτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και ωρθρισε Σαμουηλ και επορευθη εις απαντησιν ᾿Ισραηλ το πρωΐ. και απηγγελη τω Σαουλ λεγοντες· ηκει Σαμουηλ εις Καρμηλον και ανεστακεν αυτω χειρα και επεστρεψε το αρμα. και κατεβη εις Γαλγαλα προς Σαουλ, και ιδου αυτος ανεφερεν ολοκαυτωσιν τω Κυριω τα πρωτα των σκυλων, ων ηνεγκεν εξ ᾿Αμαληκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και παρεγενετο Σαμουηλ προς Σαουλ, και ειπεν αυτω Σαουλ· ευλογητος συ τω Κυριω· εστησα παντα, οσα ελαλησε Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και ειπε Σαμουηλ· και τις η φωνη του ποιμνιου τουτου εν τοις ωσι μου και φωνη των βοων, ων εγω ακουω; 15 και ειπε Σαουλ· εξ ᾿Αμαληκ ηνεγκα αυτα, α περιεποιησατο ο λαος τα κρατιστα του ποιμνιου και των βοων, οπως τυθη Κυριω τω Θεω σου, και τα λοιπα εξωλοθρευσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και ειπε Σαμουηλ προς Σαουλ· ανες και απαγγελω σοι α ελαλησε Κυριος προς με την νυκτα· και ειπεν αυτω· λαλησον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και ειπε Σαμουηλ προς Σαουλ· ουχι μικρος ει συ ενωπιον αυτου ηγουμενος σκηπτρου φυλης ᾿Ισραηλ; και εχρισε σε Κυριος εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και απεστειλε σε Κυριος εν οδω και ειπε σοι· πορευθητι και εξολοθρευσον τους αμαρτανοντας εις εμε, τον ᾿Αμαληκ, και πολεμησεις αυτους εως συντελεσῃς αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| και ινατι ουκ ηκουσας φωνης Κυριου, αλλ᾿ ωρμησας του θεσθαι επι τα σκυλα και εποιησας το πονηρον ενωπιον Κυριου; 20 και ειπε Σαουλ προς Σαμουηλ· δια το ακουσαι με της φωνης του λαου· και επορευθην τη οδω, ᾗ απεστειλε με Κυριος, και ηγαγον τον ᾿Αγαγ βασιλεα ᾿Αμαληκ και τον ᾿Αμαληκ εξωλοθρευσα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| και ελαβεν ο λαος των σκυλων ποιμνια και βουκολια, τα πρωτα του εξολοθρευματος, θυσαι ενωπιον Κυριου Θεου ημων εν Γαλγαλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| και ειπε Σαμουηλ· ει θελητον τω Κυριω ολοκαυτωματα και θυσιας ως το ακουσαι φωνης Κυριου; ιδου ακοη υπερ θυσιαν αγαθην και η επακροασις υπερ στεαρ κριων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| οτι αμαρτια οιωνισμα εστιν, οδυνην και πονους θεραφιν επαγουσιν· οτι εξουδενωσας το ρημα Κυριου, και εξουδενωσει σε Κυριος μη ειναι βασιλεα επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και ειπε Σαουλ προς Σαμουηλ· ημαρτηκα οτι παρεβην τον λογον Κυριου και το ρημα σου, οτι εφοβηθην τον λαον και ηκουσα της φωνης αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| και νυν ἆρον δη το αμαρτημα μου και αναστρεψον μετ᾿ εμου, και προσκυνησω Κυριω τω Θεω σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και ειπε Σαμουηλ προς Σαουλ· ουκ αναστρεφω μετα σου, οτι εξουδενωσας το ρημα Κυριου, και εξουδενωσει σε Κυριος του μη ειναι βασιλεα επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| και επεστρεψε Σαμουηλ το προσωπον αυτου του απελθειν. και εκρατησε Σαουλ του πτερυγιου της διπλοΐδος αυτου και διερρηξεν αυτο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| και ειπε προς αυτον Σαμουηλ· διερρηξε Κυριος την βασιλειαν σου απο ᾿Ισραηλ εκ χειρος σου σημερον και δωσει αυτην τω πλησιον σου τω αγαθω υπερ σε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| και διαιρεθησεται ᾿Ισραηλ εις δυο, και ουκ αποστρεψει ουδε μετανοησει, οτι ουχ ως ανθρωπος εστι του μετανοησαι αυτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| και ειπε Σαουλ· ημαρτηκα, αλλα δοξασον με δη ενωπιον πρεσβυτερων ᾿Ισραηλ και ενωπιον λαου μου και αναστρεψον μετ᾿ εμου, και προσκυνησω Κυριω τω Θεω σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| και ανεστρεψε Σαμουηλ οπισω Σαουλ και προσεκυνησε τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| και ειπε Σαμουηλ· προσαγαγετε μοι τον ᾿Αγαγ βασιλεα ᾿Αμαληκ. και προσηλθε προς αυτον ᾿Αγαγ τρεμων, και ειπεν ᾿Αγαγ· ει ουτω πικρος ο θανατος; 33 και ειπε Σαμουηλ προς ᾿Αγαγ· καθοτι ητεκνωσε γυναικας η ρομφαια σου, ουτως ατεκνωθησεται εκ γυναικων η μητηρ σου, και εσφαξε Σαμουηλ τον ᾿Αγαγ ενωπιον Κυριου εν Γαλγαλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| και απηλθε Σαμουηλ εις ᾿Αρμαθαιμ, και Σαουλ ανεβη εις τον οικον αυτου εις Γαβαα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| και ου προσεθετο ετι Σαμουηλ ιδειν τον Σαουλ εως ημερας θανατου αυτου, οτι επενθει Σαμουηλ επι Σαουλ· και Κυριος μετεμεληθη οτι εβασιλευσε τον Σαουλ επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς Σαμουηλ· εως ποτε συ πενθεις επι Σαουλ, καγω εξουδενωκα αυτον μη βασιλευειν επι ᾿Ισραηλ; πλησον το κερας σου ελαιου, και δευρο αποστειλω σε προς ᾿Ιεσσαι εως Βηθλεεμ, οτι εωρακα εν τοις υιοις αυτου εμοι βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ειπε Σαμουηλ· πως πορευθω; και ακουσεται Σαουλ και αποκτενει με. και ειπε Κυριος· δαμαλιν βοων λαβε εν τη χειρι σου και ερεις· θυσαι τω Κυριω ηκω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και καλεσεις τον ᾿Ιεσσαι εις την θυσιαν, και γνωριω σοι α ποιησεις, και χρισεις ὃν ἂν ειπω προς σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και εποιησε Σαμουηλ παντα, α ελαλησεν αυτω Κυριος, και ηλθεν εις Βηθλεεμ. και εξεστησαν οι πρεσβυτεροι της πολεως τη απαντησει αυτου και ειπαν· ειρηνη η εισοδος σου, ο βλεπων; 5 και ειπεν· ειρηνη· θυσαι τω Κυριω ηκω, αγιασθητε και ευφρανθητε μετ᾿ εμου σημερον, και ηγιασε τον ᾿Ιεσσαι και τους υιους αυτου και εκαλεσεν αυτους εις την θυσιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και εγενηθη εν τω εισιεναι αυτους και ειδε τον ᾿Ελιαβ και ειπεν· αλλα και ενωπιον Κυριου χριστος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και ειπε Κυριος προς Σαμουηλ· μη επιβλεψῃς επι την οψιν αυτου μηδε εις την εξιν μεγεθους αυτου, οτι εξουδενωκα αυτον· οτι ουχ ως εμβλεψεται ανθρωπος, οψεται ο Θεος, οτι ανθρωπος οψεται εις προσωπον, ο δε Θεος οψεται εις καρδιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και εκαλεσεν ᾿Ιεσσαι τον ᾿Αμιναδαβ, και παρηλθε κατα προσωπον Σαμουηλ, και ειπεν· ουδε τουτον εξελεξατο ο Θεος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και παρηγαγεν ᾿Ιεσσαι τον Σαμα· και ειπε· και εν τουτω ουκ εξελεξατο Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και παρηγαγεν ᾿Ιεσσαι τους επτα υιους αυτου ενωπιον Σαμουηλ· και ειπε Σαμουηλ· ουκ εξελεξατο Κυριος εν τουτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και ειπε Σαμουηλ προς ᾿Ιεσσαι· εκλελοιπασι τα παιδαρια; και ειπεν· ετι ο μικρος ιδου ποιμαινει εν τω ποιμνιω. και ειπε Σαμουηλ προς ᾿Ιεσσαι· αποστειλον και λαβε αυτον, οτι ου μη κατακλιθωμεν εως του ελθειν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και απεστειλε και εισηγαγεν αυτον· και αυτος πυρρακης μετα καλλους οφθαλμων και αγαθος ορασει Κυριω. και ειπε Κυριος προς Σαμουηλ· αναστα και χρισον τον Δαυιδ, οτι ουτος εστιν αγαθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και ελαβε Σαμουηλ το κερας του ελαιου και εχρισεν αυτο εν μεσω των αδελφων αυτου, και εφηλατο πνευμα Κυριου επι Δαυιδ απο της ημερας εκεινης και επανω. και ανεστη Σαμουηλ και απηλθεν εις ᾿Αρμαθαιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| Και πνευμα Κυριου απεστη απο Σαουλ, και επνιγεν αυτον πνευμα πονηρον παρα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και ειπαν οι παιδες Σαουλ προς αυτον· ιδου δη πνευμα Κυριου πονηρον πνιγει σε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| ειπατωσαν δη οι δουλοι σου ενωπιον σου, και ζητησατωσαν τω Κυριω ημων ανδρα ειδοτα ψαλλειν εν κινυρᾳ, και εσται εν τω ειναι πνευμα πονηρον επι σοι και ψαλη εν τη κινυρᾳ αυτου και αγαθον σοι εσται και αναπαυσει σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και ειπε Σαουλ προς τους παιδας αυτου· ιδετε δη μοι ανδρα ορθως ψαλλοντα και εισαγαγετε αυτον προς με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και απεκριθη εις των παιδαριων αυτου και ειπεν· ιδου εωρακα υιον τω ᾿Ιεσσαι Βηθλεεμιτην και αυτον ειδοτα ψαλμον, και ο ανηρ συνετος και πολεμιστης και σοφος λογω, και ο ανηρ αγαθος τω ειδει, και Κυριος μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και απεστειλε Σαουλ αγγελους προς ᾿Ιεσσαι λεγων· αποστειλον προς με τον υιον σου Δαυιδ τον εν τω ποιμνιω σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ελαβεν ᾿Ιεσσαι γομορ αρτων και ασκον οινου και εριφον αιγων ενα και εξαπεστειλεν εν χειρι Δαυιδ του υιου αυτου προς Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και εισηλθε Δαυιδ προς Σαουλ και παρειστηκει ενωπιον αυτου· και ηγαπησεν αυτον σφοδρα, και εγενηθη αυτω αιρων τα σκευη αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και απεστειλε Σαουλ προς ᾿Ιεσσαι λεγων· παριστασθω δη Δαυιδ ενωπιον εμου, οτι ευρε χαριν εν οφθαλμοις μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| και εγενηθη εν τω ειναι πνευμα πονηρον επι Σαουλ και ελαμβανε Δαυιδ την κινυραν και εψαλλεν εν χειρι αυτου. και ανεψυχε Σαουλ, και αγαθον αυτω. και αφιστατο απ᾿ αυτου το πνευμα το πονηρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ συναγουσιν αλλοφυλοι τας παρεμβολας αυτων εις πολεμον και συναγονται εις Σοκχωθ της ᾿Ιουδαιας και παρεμβαλλουσιν ανα μεσον Σοκχωθ και ανα μεσον ᾿Αζηκα ᾿Εφερμεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και Σαουλ και οι ανδρες ᾿Ισραηλ συναγονται και παρεμβαλλουσιν εν τη κοιλαδι αυτοι και παρατασσονται εις πολεμον εξεναντιας των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και αλλοφυλοι ιστανται επι του ορους ενταυθα, και ᾿Ισραηλ ισταται επι του ορους ενταυθα, και ο αυλων ανα μεσον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και εξηλθεν ανηρ δυνατος εκ της παραταξεως των αλλοφυλων Γολιαθ ονομα αυτων εκ Γεθ, υψος αυτου τεσσαρων πηχεων και σπιθαμης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και περικεφαλαια επι της κεφαλης αυτου, και θωρακα αλυσιδωτον αυτος ενδεδυκως, και ο σταθμος του θωρακος αυτου πεντε χιλιαδες σικλων χαλκου και σιδηρου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και κνημιδες χαλκαι επι των σκελων αυτου, και ασπις χαλκη ανα μεσον των ωμων αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και ο κοντος του δορατος αυτου ωσει μεσακλον υφαινοντων, και η λογχη αυτου εξακοσιων σικλων σιδηρου· και ο αιρων τα οπλα αυτου προεπορευετο αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και εστη και ανεβοησεν εις την παραταξιν ᾿Ισραηλ και ειπεν αυτοις· τι εκπορευεσθε παραταξασθαι πολεμω εξεναντιας ημων; ουκ εγω ειμι αλλοφυλος και υμεις ῾Εβραιοι του Σαουλ; εκλεξασθε εαυτοις ανδρα και καταβητω προς με,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και εαν δυνηθη πολεμησαι προς με και εαν παταξῃ με, και εσομεθα υμιν εις δουλους· εαν δε εγω δυνηθω και παταξω αυτον, εσεσθε ημιν εις δουλους και δουλευσετε ημιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και ειπεν ο αλλοφυλος· ιδου εγω ωνειδισα την παραταξιν ᾿Ισραηλ σημερον εν τη ημερᾳ ταυτῃ· δοτε μοι ανδρα, και μονομαχησομεν αμφοτεροι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και ηκουσε Σαουλ και πας ᾿Ισραηλ τα ρηματα του αλλοφυλου ταυτα και εξεστησαν και εφοβηθησαν σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| Και ειπε Δαυιδ υιος ανθρωπου ᾿Εφραθαιου· ουτος εκ Βηθλεεμ ᾿Ιουδα, και ονομα αυτω ᾿Ιεσσαι, και αυτω οκτῲ υιοι· και ο ανηρ εν ταις ημεραις Σαουλ πρεσβυτερος εληλυθως εν ανδρασι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και επορευθησαν οι τρεις υιοι ᾿Ιεσσαι οι μειζονες οπισω Σαουλ εις πολεμον, και ονομα των υιων αυτου των πορευθεντων εις τον πολεμον, ᾿Ελιαβ ο πρωτοτοκος αυτου και ο δευτερος αυτου ᾿Αμιναδαβ και ο τριτος αυτου Σαμμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και Δαυιδ αυτος εστιν ο νεωτερος και οι τρεις οι μειζονες επορευθησαν οπισω Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| Και Δαυιδ απηλθε και ανεστρεψεν απο του Σαουλ, ποιμαινων τα προβατα του πατρος αυτου εν Βηθλεεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| και προηγεν ο αλλοφυλος ορθριζων και οψιζων και εστηλωθη τεσσαρακοντα ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και ειπεν ᾿Ιεσσαι προς Δαυιδ· λαβε δη τοις αδελφοις σου οιφι του αλφιτου και δεκα αρτους τουτους και διαδραμε εις την παρεμβολην και δος τοις αδελφοις σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και τας δεκα τρυφαλιδας του γαλακτος τουτου εισοισεις τω χιλιαρχω, και τους αδελφους σου επισκεψῃ εις ειρηνην, και οσα ἂν χρῄζωσι γνωσῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και Σαουλ αυτος και πας ανηρ ᾿Ισραηλ εν τη κοιλαδι της δρυος πολεμουντες μετα των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και ωρθρισε Δαυιδ το πρωΐ, και αφηκε τα προβατα φυλακι, και ελαβε και απηλθε, καθα ενετειλατο αυτω ᾿Ιεσσαι· και ηλθεν εις την στρογγυλωσιν και δυναμιν την εκπορευομενην εις την παραταξιν· και ηλαλαξαν εν τω πολεμω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| και παρεταξαντο ᾿Ισραηλ και οι αλλοφυλοι παραταξιν εξεναντιας παραταξεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| και αφηκε Δαυιδ τα σκευη αυτου αφ᾿ εαυτου επι χειρα φυλακος και εδραμεν εις την παραταξιν και ηλθε και ηρωτησε τους αδελφους αυτου εις ειρηνην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| και αυτου λαλουντος μετ᾿ αυτων, ιδου ανηρ ο μεσαιος ανεβαινε, Γολιαθ ο Φιλισταιος ονομα αυτω εκ Γεθ, εκ των παραταξεων των αλλοφυλων, και ελαλησε κατα τα ρηματα ταυτα και ηκουσε Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| Και πας ανηρ ᾿Ισραηλ εν τω ιδειν αυτους τον ανδρα, και εφυγον εκ προσωπου αυτου και εφοβηθησαν σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| και ειπεν ανηρ ᾿Ισραηλ· ει εωρακατε τον ανδρα τον αναβαινοντα τουτον, οτι ονειδισαι τον ᾿Ισραηλ ανεβη; και εσται ανηρ, ὃς ἂν παταξῃ αυτον, πλουτισει αυτον ο βασιλευς πλουτον μεγαν και την θυγατερα αυτου δωσει αυτω και τον οικον του πατρος αυτου ποιησει ελευθερον εν τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| και ειπε Δαυιδ προς τους ανδρας τους συνεστηκοτας μετ᾿ αυτου λεγων· η ποιηθησεται τω ανδρι, ὃς ἂν παταξει τον αλλοφυλον εκεινον, και αφελει ονειδισμον απο ᾿Ισραηλ; οτι τις αλλοφυλος ο απεριτμητος αυτος, οτι ωνειδισε παραταξιν Θεου ζωντος; 27 και ειπεν αυτω ο λαος κατα το ρημα τουτο λεγων· ουτως ποιηθησεται τω ανδρι, ὃς ἂν παταξει αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.28| και ηκουσεν ᾿Ελιαβ ο αδελφος αυτου ο μειζων εν τω λαλειν αυτον προς τους ανδρας και ωργισθη θυμω ᾿Ελιαβ εν τω Δαυιδ και ειπεν· ινατι τουτο κατεβης και επι τινα αφηκας τα μικρα προβατα εκεινα εν τη ερημω; εγω οιδα την υπερηφανιαν σου και την κακιαν της καρδιας σου, οτι ενεκεν του ιδειν τον πολεμον κατεβης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.29| και ειπε Δαυιδ· τι εποιησα νυν; ουχι ρημα εστι; 30 και επεστρεψε παρ᾿ αυτου εις εναντιον ετερου και ειπε κατα το ρημα τουτο, και απεκριθη αυτω ο λαος κατα το ρημα του πρωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.31| και ηκουσθησαν οι λογοι, ους ελαλησε Δαυιδ, και ανηγγελησαν οπισω Σαουλ και παρελαβεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.32| Και ειπε Δαυιδ προς Σαουλ· μη δη συμπεσετω καρδια του Κυριου μου επ᾿ αυτον· ο δουλος σου πορευσεται και πολεμησει μετα του αλλοφυλου τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.33| και ειπε Σαουλ προς τον Δαυιδ· ου μη δυνησῃ πορευθηναι προς τον αλλοφυλον του πολεμειν μετ᾿ αυτου, οτι παιδαριον ει συ, και αυτος ανηρ πολεμιστης εκ νεοτητος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.34| και ειπε Δαυιδ προς Σαουλ· ποιμαινων ην ο δουλος σου τω πατρι αυτου εν τω ποιμνιω, και οταν ηρχετο ο λεων και η αρκος και ελαμβανε προβατον εκ της αγελης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.35| και εξεπορευομην οπισω αυτου και επαταξα αυτον και εξεσπασα εκ του στοματος αυτου, και ει επανιστατο επ᾿ εμε, και εκρατησα του φαρυγγος αυτου και επαταξα και εθανατωσα αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.36| και τον λεοντα και την αρκον ετυπτεν ο δουλος σου, και εσται ο αλλοφυλος ο απεριτμητος ως ἓν τουτων· ουχι πορευσομαι και παταξω αυτον, και αφελω σημερον ονειδος εξ ᾿Ισραηλ; διοτι τις ο απεριτμητος ουτος, ὃς ωνειδισε παραταξιν Θεου ζωντος; 37 Κυριος, ὃς εξειλατο με εκ χειρος του λεοντος και εκ χειρος της αρκου, αυτος εξελειται με εκ χειρος του αλλοφυλου του απεριτμητου τουτου. και ειπε Σαουλ προς Δαυιδ· πορευου, και εσται Κυριος μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.38| και ενεδυσε Σαουλ τον Δαυιδ μανδυαν και περικεφαλαιαν χαλκην περι την κεφαλην αυτου 39 και εζωσε τον Δαυιδ την ρομφαιαν αυτου επανω του μανδυου αυτου. και εκοπιασε περιπατησας απαξ και δις· και ειπε Δαυιδ προς Σαουλ· ου μη δυνωμαι πορευθηναι εν τουτοις, οτι ου πεπειραμαι. και αφαιρουσιν αυτα απ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.40| και ελαβε την βακτηριαν αυτου εν τη χειρι αυτου και εξελεξατο εαυτω πεντε λιθους λειους εκ του χειμαρρου και εθετο αυτους εν τω καδιω τω ποιμαινικω τω οντι αυτω εις συλλογη και σφενδονην αυτου εν τη χειρι αυτου και προσηλθε προς τον ανδρα τον αλλοφυλον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.41| Και επορευθη ο αλλοφυλος πορευομενος και εγγιζων προς Δαυιδ, και ανηρ ο αιρων τον θυρεον εμπροσθεν αυτου, και επεβλεψεν ο αλλοφυλος 42 και ειδε Γολιαθ τον Δαυιδ και εξητιμασεν αυτον, οτι αυτος ην παιδαριον και αυτος πυρρακης μετα καλλους οφθαλμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.43| και ειπεν ο αλλοφυλος προς Δαυιδ· ωσει κυων εγω ειμι, οτι συ ερχῃ επ᾿ εμε εν ραβδω και λιθοις; και ειπε Δαυιδ· ουχι, αλλ᾿ η χειρων κυνος. και κατηρασατο ο αλλοφυλος τον Δαυιδ εν τοις θεοις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.44| και ειπεν ο αλλοφυλος προς Δαυιδ· δευρο προς με, και δωσω τας σαρκας σου τοις πετεινοις του ουρανου και τοις κτηνεσι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.45| και ειπε Δαυιδ προς τον αλλοφυλον· συ ερχῃ προς με εν ρομφαιᾳ και εν δορατι και εν ασπιδι, καγω πορευομαι προς σε εν ονοματι Κυριου Θεου Σαβαωθ παραταξεως ᾿Ισραηλ, ἣν ωνειδισας σημερον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.46| και αποκλεισει σε Κυριος σημερον εις την χειρα μου, και αποκτενω σε και αφελω την κεφαλην σου απο σου και δωσω τα κωλα σου και τα κωλα παρεμβολης αλλοφυλων εν ταυτῃ τη ημερᾳ τοις πετεινοις του ουρανου και τοις θηριοις της γης, και γνωσεται πασα η γη, οτι εστι Θεος εν ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.47| και γνωσεται πασα η εκκλησια αυτη οτι ουκ εν ρομφαιᾳ και δορατι σῴζει Κυριος, οτι του Κυριου ο πολεμος, και παραδωσει Κυριος υμας εις χειρας ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.48| και ανεστη ο αλλοφυλος και επορευθη εις συναντησιν Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.49| και εξετεινε Δαυιδ την χειρα αυτου εις το καδιον και ελαβεν εκειθεν λιθον ενα και εσφενδονισε και επαταξε τον αλλοφυλον επι το μετωπον αυτου, και διεθυ ο λιθος δια της περικεφαλαιας εις το μετωπον αυτου, και επεσεν επι προσωπον αυτου επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.50| Και εκραταιωσε Δαυιδ υπερ τον αλλοφυλον εν τη σφενδονῃ και εν τω λιθω, και επαταξε τον αλλοφυλον και εθανατωσεν αυτον· και ρομφαια ουκ ην εν χειρι Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.51| και εδραμε Δαυιδ και επεστη επ᾿ αυτον και ελαβε την ρομφαιαν αυτου και εθανατωσεν αυτον και αφειλε την κεφαλην αυτου. και ειδον οι αλλοφυλοι οτι τεθνηκεν ο δυνατος αυτων, και εφυγον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.52| και ανιστανται ανδρες ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα και ηλαλαξαν και κατεδιωξαν οπισω αυτων εως εισοδου Γεθ και εως της πυλης ᾿Ασκαλωνος, και επεσον τραυματιαι των αλλοφυλων εν τη οδω των πυλων και εως Γεθ και εως ᾿Ακκαρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.53| και ανεστρεψαν ανδρες ᾿Ισραηλ εκκλινοντες οπισω των αλλοφυλων και κατεπατουν τας παρεμβολας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.54| και ελαβε Δαυιδ την κεφαλην του αλλοφυλου, και ηνεγκεν αυτην εις ῾Ιερουσαλημ και τα σκευη αυτου εθηκεν εν τω σκηνωματι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.55| Και ως ειδε Σαουλ τον Δαυιδ εκπορευομενον εις απαντησιν του αλλοφυλου, ειπε προς ᾿Αβεννηρ τον αρχοντα της δυναμεως· Υιος τινος ο νεανισκος ουτος; και ειπεν ᾿Αβεννηρ· ζη η ψυχη σου, βασιλευ, ει οιδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.56| και ειπεν ο βασιλευς· επερωτησον συ, υιος τινος ο νεανισκος ουτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.57| και ως επεστρεψε Δαυιδ του παταξαι τον αλλοφυλον, και παρελαβεν αυτον ᾿Αβεννηρ και εισηγαγεν αυτον ενωπιον Σαουλ, και η κεφαλη του αλλοφυλου εν τη χειρι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.58| και ειπε προς αυτον Σαουλ· υιος τινος ει, παιδαριον, και ειπε Δυαιδ· υιος δουλου σου ᾿Ιεσσαι του Βηθλεεμειτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.1 Και εγενετο ως συνετελεσε λαλων προς Σαουλ, και η ψυχη ᾿Ιωναθαν συνεδεθη τη ψυχη Δαυιδ και ηγαπησεν αυτον ᾿Ιωναθαν κατα την ψυχην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και ελαβεν αυτον Σαουλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ουκ εδωκεν αυτον επιστρεψαι εν τω οικω του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και διεθετο ᾿Ιωναθαν και Δαυιδ εν τω αγαπαν αυτον κατα την ψυχην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και εξεδυσατο ᾿Ιωναθαν τον επενδυτην τον επανω και εδωκεν αυτον τω Δαυιδ και τον μανδυαν αυτου και εως της ρομφαιας αυτου και εως του τοξου αυτου και εως της ζωνης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και εξεπορευετο Δαυιδ, εν πασιν, οις απεστειλεν αυτον Σαουλ, συνηκε· και κατεστησεν αυτον Σαουλ επι τους ανδρας του πολεμου, και ηρεσεν εν οφθαλμοις παντος του λαου και γε εν οφθαλμοις δουλων Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| ΚΑΙ εξηλθον αι χορευουσαι εις συναντησιν Δαυιδ εκ πασων πολεων ᾿Ισραηλ εν τυμπανοις και εν χαρμοσυνῃ και εν κυμβαλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και εξηρχον αι γυναικες και ελεγον· επαταξε Σαουλ εν χιλιασιν αυτου και Δαυιδ εν μυριασιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και πονηρον εφανη το ρημα εν οφθαλμοις Σαουλ περι του λογου τουτου, και ειπε· τω Δαυιδ εδωκαν τας μυριαδας και εμοι εδωκαν τας χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| Και ην Σαουλ υποβλεπομενος τον Δαυιδ απο της ημερας εκεινης και επεκεινα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και εγενηθη απο της επαυριον και επεσε πνευμα Θεου πονηρον επι Σαουλ και προεφητευσεν εν μεσω οικου αυτου. Και Δαυιδ εψαλλεν εν χειρι αυτου ως καθ᾿ εκαστην ημεραν, και το δορυ εν τη χειρι Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και ηρε Σαουλ το δορυ και ειπε· παταξω εν Δαυιδ και εν τω τοιχω· και εξεκλινε Δαυιδ απο προσωπου αυτου δις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και εφοβηθη Σαουλ απο προσωπου Δαυιδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| και απεστησεν αυτον απ᾿ αυτου και κατεστησεν αυτον εαυτω χιλιαρχον, και εξεπορευετο και εισεπορευετο εμπροσθεν του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| καιην Δαυιδ εν πασαις ταις οδοις αυτου συνιων, και Κυριος ην μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και ειδε Σαουλ ως αυτος συνιει σφοδρα, και ευλαβειτο απο προσωπου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| και πας ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδας ηγαπα τον Δαυιδ, οτι αυτος εισεπορευετο και εξεπορευετο προ προσωπου του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| Και ειπε Σαουλ προς Δαυιδ· ιδου η θυγατηρ μου η μειζων Μεροβ, αυτην δωσω σοι εις γυναικα, και πλην γινου μοι εις υιον δυναμεως και πολεμει τους πολεμους Κυριου. και Σαουλ ειπε· μη εστω χειρ μου επ᾿ αυτω, και εσται επ᾿ αυτον χειρ αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| και ειπε Δαυιδ προς Σαουλ· τις εγω ειμι και τις η ζωη της συγγενειας του πατρος μου εν ᾿Ισραηλ, οτι εσομαι γαμβρος του βασιλεως; 19 και εγενηθη εν τω καιρω του δοθηναι την Μεροβ θυγατερα Σαουλ τω Δαυιδ, και αυτη εδοθη τω ᾿Ισραηλ τω Μοθυλαθειτῃ εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| Και ηγαπησε Μελχολ η θυγατηρ Σαουλ τον Δαυιδ, και απηγγελη τω Σαουλ, και ηυθυνθη εν τοις οφθαλμοις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και ειπε Σαουλ· δωσω αυτην αυτω, και εσται αυτω εις σκανδαλον. και ην επι Σαουλ χειρ αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και ενετειλατο Σαουλ τοις παισιν αυτου λεγων· λαλησετε υμεις λαθρᾳ τω Δαυιδ λεγοντες· ιδου θελει εν σοι ο βασιλευς, και παντες οι παιδες αυτου αγαπωσι σε, και συ επιγαμβρευσον τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και ελαλησαν οι παιδες Σαουλ εις τα ωτα Δαυιδ τα ρηματα ταυτα, και ειπε Δαυιδ· ει κουφον εν οφθαλμοις υμων επιγαμβρευσαι βασιλει; καγω ανηρ ταπεινος και ουχι ενδοξος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| και απηγγειλαν οι παιδες Σαουλ αυτω κατα τα ρηματα ταυτα, α ελαλησε Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και ειπε Σαουλ· ταδε ερειτε τω Δαυιδ· ου βουλεται ο βασιλευς εν δοματι, αλλ᾿ η εν εκατον ακροβυστιαις αλλοφυλων εκδικησαι εχθρους του βασιλεως· και Σαουλ ελογισατο εμβαλειν αυτον εις χειρας των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και απαγγελλουσιν οι παιδες Σαουλ τω Δαυιδ τα ρηματα ταυτα, και ηυθυνθη ο λογος εν οφθαλμοις Δαυιδ επιγαμβρευσαι τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και ανεστη Δαυιδ και επορευθη αυτος και οι ανδρες αυτου και επαταξεν εν τοις αλλοφυλοις εκατον ανδρας και ανηνεγκε τας ακροβυστιας αυτων. και επιγαμβρευεται τω βασιλει και διδωσιν αυτω την Μελχολ θυγατερα αυτου αυτω εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| και ειδε Σαουλ οτι Κυριος μετα Δαυιδ και πας ᾿Ισραηλ ηγαπα αυτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| και προσεθετο ευλαβεισθαι απο Δαυιδ ετι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ ελαλησε Σαουλ προς ᾿Ιωναθαν τον υιον αυτου και προς παντας τους παιδας αυτου θανατωσαι τον Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και ᾿Ιωναθαν ο υιος Σαουλ ᾑρειτο τον Δαυιδ σφοδρα, και απηγγειλεν ᾿Ιωναθαν τω Δαυιδ λεγων· Σαουλ ζητει θανατωσαι σε· φυλαξαι ουν αυριον πρωΐ και κρυβηθι και καθισον κρυφη,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και εγω εξελευσομαι και στησομαι εχομενος του πατρος μου εν αγρω, ου εαν ης εκει, και εγω λαλησω περι σου προς τον πατερα μου και οψομαι ο,τι εαν η, και απαγγελω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και ελαλησεν ᾿Ιωναθαν περι Δαυιδ αγαθα προς Σαουλ τον πατερα αυτου και ειπε προς αυτον· μη αμαρτησατω ο βασιλευς εις τον δουλον σου Δαυιδ, οτι ουχ ημαρτηκεν εις σε, και τα ποιηματα αυτου αγαθα σφοδρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και εθετο την ψυχην αυτου εν τη χειρι αυτου και επαταξε τον αλλοφυλον, και εποιησε Κυριος σωτηριαν μεγαλην, και πας ᾿Ισραηλ ειδον και εχαρησαν· και ινατι αμαρτανεις εις αιμα αθωον θανατωσαι τον Δαυιδ δωρεαν; 6 και ηκουσε Σαουλ της φωνης ᾿Ιωναθαν, και ωμοσε Σαουλ λεγων· ζη Κυριος, ει αποθανειται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και εκαλεσεν ᾿Ιωναθαν τον Δαυιδ, και απηγγειλεν αυτω παντα τα ρηματα ταυτα, και εισηγαγεν ᾿Ιωναθαν τον Δαυιδ προς Σαουλ, και ην ενωπιον αυτου ως εχθες και τριτην ημεραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και προσεθετο ο πολεμος γενεσθαι προς Σαουλ, και κατισχυσε Δαυιδ και επολεμησε τους αλλοφυλους και επαταξεν εν αυτοις πληγην μεγαλην σφοδρα, και εφυγον εκ προσωπου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| Και εγενετο πνευμα Θεου πονηρον επι Σαουλ, και αυτος εν οικω καθευδων, και δορυ εν τη χειρι αυτου, και Δαυιδ εψαλλε ταις χερσιν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και εζητει Σαουλ παταξαι το δορυ εις Δαυιδ, και απεστη Δαυιδ εκ προσωπου Σαουλ και επαταξε το δορυ εις τον τοιχον, και Δαυιδ ανεχωρησε και διεσωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και εγενηθη εν τη νυκτι εκεινῃ και απεστειλε Σαουλ αγγελους εις οικον Δαυιδ φυλαξαι αυτον του θανατωσαι αυτον πρωΐ· και απηγγειλε τω Δαυιδ Μελχολ η γυνη αυτου λεγουσα· εαν μη συ σωσῃς την ψυχην σαυτου την νυκτα ταυτην, αυριον θανατωθησῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και καταγει η Μελχολ τον Δαυιδ δια της θυριδος, και απηλθε και εφυγε και σωζεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| και ελαβεν η Μελχολ τα κενοταφια και εθετο επι την κλινην και ἧπαρ των αιγων εθετο προς κεφαλης αυτου και εκαλυψεν αυτα ιματιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| και απεστειλε Σαουλ αγγελους λαβειν τον Δαυιδ, και λεγουσιν ενοχλεισθαι αυτον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και αποστελλει επι τον Δαυιδ λεγων· αγαγετε αυτον επι της κλινης προς με του θανατωσαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και ερχονται οι αγγελοι, και ιδου τα κενοταφια επι της κλινης, και ἧπαρ των αιγων προς κεφαλης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και ειπε Σαουλ τη Μελχολ· ινατι ουτως παρελογισω με και εξαπεστειλας τον εχθρον μου και διεσωθη; και ειπε Μελχολ τω Σαουλ· αυτος ειπεν· εξαποστειλον με, ει δε μη, θανατωσω σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| Και Δαυιδ εφυγε και διεσωθη και παραγινεται προς Σαμουηλ εις ᾿Αρμαθαιμ και απαγγελλει αυτω παντα, οσα εποιησεν αυτω Σαουλ, και επορευθη Σαμουηλ και Δαυιδ και εκαθισαν εν Ναυαθ εν Ραμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| και απηγγελη τω Σαουλ λεγοντες· ιδου Δαυιδ εν Ναυαθ εν Ραμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| και απεστειλε Σαουλ αγγελους λαβειν τον Δαυιδ, και ειδαν την εκκλησιαν των προφητων, και Σαμουηλ ειστηκει καθεστηκως επ᾿ αυτων, και εγενηθη επι τους αγγελους του Σαουλ πνευμα Θεου, και προφητευουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και απηγγελη τω Σαουλ, και απεστειλεν αγγελους ετερους, και επροφητευσαν και αυτοι. και προσεθετο Σαουλ αποστειλαι αγγελους τριτους, και επροφητευσαν και αυτοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και εθυμωθη οργη Σαουλ και επορευθη και αυτος εις ᾿Αρμαθαιμ και ερχεται εως του φρεατος του αλω του εν τω Σεφι και ηρωτησε και ειπε· που Σαμουηλ και Δαυιδ; και ειπαν· ιδου εν Ναυαθ εν Ραμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| και επορευθη εκειθεν εις Ναυαθ εν Ραμα, και εγενηθη και επ᾿ αυτω πνευμα Θεου, και επορευετο προφητευων εως του ελθειν αυτον εις Ναυαθ εν Ραμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| και εξεδυσατο τα ιματια αυτου και επροφητευσεν ενωπιον αυτων και επεσε γυμνος ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα· δια τουτο ελεγον· ει και Σαουλ εν προφηταις;<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ απεδρα Δαυιδ εκ Ναυαθ εν Ραμα και ερχεται ενωπιον ᾿Ιωναθαν και ειπε· τι πεποιηκα και τι το αδικημα μου και τι ημαρτηκα ενωπιον του πατρος σου, οτι επιζητει την ψυχην μου; 2 και ειπεν αυτω ᾿Ιωναθαν· μηδαμως σοι, ου μη αποθανῃς· ιδου ου μη ποιησει ο πατηρ μου ρημα μεγα η μικρον και ουκ αποκαλυψει το ωτιον μου· και τι οτι κρυψει ο πατηρ μου απ᾿ εμου το ρημα τουτο; ουκ εστι τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και απεκριθη Δαυιδ τω ᾿Ιωναθαν και ειπε· γινωσκων οιδεν ο πατηρ σου οτι ευρηκα χαριν εν οφθαλμοις σου, και ειπε· μη γνωτω τουτο ᾿Ιωναθαν, μη ου βουληται· αλλα ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, οτι, καθως ειπον, εμπεπλησται ανα μεσον εμου και του θανατου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και ειπεν ᾿Ιωναθαν προς Δαυιδ· τι επιθυμει η ψυχη σου και τι ποιησω σοι; 5 και ειπε Δαυιδ προς ᾿Ιωναθαν· ιδου δη νεομηνια αυριον, και εγω καθισας ου καθησομαι φαγειν, και εξαποστελεις με, και κρυβησομαι εν τω πεδιω εως δειλης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και εαν επισκεπτομενος επισκεψηται με ο πατηρ σου, και ερεις· παραιτουμενος παρῃτησατο απ᾿ εμου Δαυιδ δραμειν εως εις Βηθλεεμ την πολιν αυτου, οτι θυσια των ημερων εκει ολῃ τη φυλη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| εαν ταδε ειπῃ· αγαθως, ειρηνη τω δουλω σου· και εαν σκληρως αποκριθη σοι, γνωθι οτι συντετελεσται η κακια παρ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και ποιησεις ελεος μετα του δουλου σου, οτι εισηγαγες εις διαθηκην Κυριου τον δουλον σου μετα σεαυτου· και ει εστιν αδικια εν τω δουλω σου, θανατωσον με συ, και εως του πατρος σου ινατι ουτως εισαγεις με; 9 και ειπεν ᾿Ιωναθαν· μηδαμως σοι, οτι εαν γινωσκων γνω οτι συντετελεσται η κακια παρα του πατρος μου του ελθειν επι σε, και εαν μη η εις τας πολεις σου, εγω απαγγελω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Ιωναθαν· τις απαγγειλῃ μοι, εαν αποκριθη ο πατηρ σου σκληρως; 11 και ειπεν ᾿Ιωναθαν προς Δαυιδ· πορευου και μενε εις αγρον. και εκπορευονται αμφοτεροι εις αγρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| και ειπεν ᾿Ιωναθαν προς Δαυιδ· Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ ειδεν, οτι ανακρινω τον πατερα μου ως ἂν ο καιρος τρισσως, και ιδου αγαθον η περι Δαυιδ, και ου μη αποστειλω προς σε εις αγρον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| ταδε ποιησαι ο Θεος τω ᾿Ιωναθαν και ταδε προσθειη, οτι ανοισω τα κακα επι σε και αποκαλυψω το ωτιον σου και εξαποστελω σε και απελευσῃ εις ειρηνην· και εσται Κυριος μετα σου, καθως ην μετα του πατρος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και εαν μεν ετι μου ζωντος και ποιησεις ελεος μετ᾿ εμου, και εαν θανατω αποθανω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| ουκ εξαρεις ελεος σου απο του οικου μου εως του αιωνος· και ει μη, εν τω εξαιρειν Κυριον τους εχθρους Δαυιδ εκαστον απο του προσωπου της γης ευρεθηναι το ονομα του ᾿Ιωναθαν απο του οικου Δαυιδ, και εκζητησαι Κυριος εχθρους του Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| και προσεθετο ετι ᾿Ιωναθαν ομοσαι τω Δαυιδ, οτι ηγαπησε ψυχην αγαπωντος αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και ειπεν ᾿Ιωναθαν· αυριον νεομηνια, και επισκεπησῃ, οτι επισκεπησεται καθεδρα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και τρισσευσεις και επισκεψῃ και ηξεις εις τον τοπον σου, ου κρυβης εν τη ημερᾳ τη εργασιμῃ, και καθησῃ παρα το εργαβ εκεινο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| και εγω τρισσευσω ταις σχιζαις ακοντιζων, εκπεμπων εις την αματταρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| και ιδου αποστελλω το παιδαριον λεγων· δευρο ευρε μοι την σχιζαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| εαν ειπω λεγων τω παιδαριω· ωδε η σχιζα απο σου και ωδε, λαβε αυτην, παραγινου, οτι ειρηνη σοι, και ουκ εστι λογος, ζη Κυριος· εαν ταδε ειπω τω νεανισκω· ωδε η σχιζα απο σου και επεκεινα, πορευου οτι εξαπεσταλκε σε Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και το ρημα ὃ ελαλησαμεν εγω και συ, ιδου Κυριος μαρτυς ανα μεσον εμου και σου εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| Και κρυπτεται Δαυιδ εν αγρω, και παραγινεται ο μην, και ερχεται ο βασιλευς επι την τραπεζαν του φαγειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| και εκαθισεν επι την καθεδραν αυτου ως απαξ και απαξ, επι της καθεδρας παρα τοιχον, και προεφθασε τον ᾿Ιωναθαν, και εκαθισεν ᾿Αβεννηρ εκ πλαγιων Σαουλ, και επεσκεπη ο τοπος Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και ουκ ελαλησε Σαουλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ, οτι ειρηκε· συμπτωμα φαινεται μη καθαρος ειναι, οτι ου κεκαθαρισται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| και εγενηθη τη επαυριον του μηνος τη ημερᾳ τη δευτερᾳ και επεσκεπη ο τοπος του Δαυιδ, και ειπε Σαουλ προς ᾿Ιωναθαν τον υιον αυτου· τι οτι ου παραγεγονεν ο υιος ᾿Ιεσσαι και εχθες και σημερον επι την τραπεζαν; 28 και απεκριθη ᾿Ιωναθαν τω Σαουλ και ειπεν αυτω· παρῄτηται παρ᾿ εμου Δαυιδ εως εις Βηθλεεμ την πολιν αυτου πορευθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| και ειπεν· εξαποστειλον δη με, οτι θυσια της φυλης ημιν εν τη πολει, και ενετειλαντο προς με οι αδελφοι μου, και νυν ει ευρηκα χαριν εν οφθαλμοις σου, διαβησομαι δη και οψομαι τους αδελφους μου· δια τουτο ου παραγεγονεν επι την τραπεζαν του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.30| και εθυμωθη οργη Σαουλ επι ᾿Ιωναθαν σφοδρα και ειπεν αυτω· υιε κορασιων αυτομολουντων, ου γαρ οιδα οτι μετοχος ει συ τω υιω ᾿Ιεσσαι εις αισχυνην σου και εις αισχυνην αποκαλυψεως μητρος σου; 31 οτι πασας τας ημερας, ας ο υιος ᾿Ιεσσαι ζη επι της γης, ουχ ετοιμασθησεται η βασιλεια σου· νυν ουν αποστειλας λαβε τον νεανιαν, οτι υιος θανατου ουτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.32| και απεκριθη ᾿Ιωναθαν τω Σαουλ· ινατι αποθνησκει; τι πεποιηκε; 33 και επηρε Σαουλ το δορυ επι ᾿Ιωναθαν του θανατωσαι αυτον. και εγνω ᾿Ιωναθαν οτι συντετελεσται η κακια αυτη παρα του πατρος αυτου θανατωσαι τον Δαυιδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.34| και ανεπηδησεν ᾿Ιωναθαν απο της τραπεζης εν οργη θυμου και ουκ εφαγεν εν τη δευτερᾳ του μηνος αρτον, οτι εθραυσθη επι τον Δαυιδ, οτι συνετελεσεν επ᾿ αυτον ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.35| Και εγενηθη πρωΐ και εξηλθεν ᾿Ιωναθαν εις αγρον, καθως εταξατο εις το μαρτυριον Δαυιδ, και παιδαριον μικρον μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.36| και ειπε τω παιδαριω· δραμε, ευρε μοι τας σχιζας, εν αις εγω ακοντιζω. και το παιδαριον εδραμε, και αυτος ηκοντιζε τη σχιζῃ και παρηγαγεν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.37| και ηλθε το παιδαριον εως του τοπου της σχιζης, ου ηκοντιζεν ᾿Ιωναθαν, και ανεβοησεν ᾿Ιωναθαν οπισω του νεανιου και ειπεν· εκει η σχιζα απο σου και επεκεινα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.38| και ανεβοησεν ᾿Ιωναθαν οπισω του παιδαριου αυτου λεγων· ταχυνας σπευσον και μη στης. και ανελεξε το παιδαριον ᾿Ιωναθαν τας σχιζας και ηνεγκε τας σχιζας προς τον κυριον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.39| και το παιδαριον ουκ εγνω ουθεν, παρεξ ᾿Ιωναθαν και Δαυιδ εγνωσαν το ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.40| και ᾿Ιωναθαν εδωκε τα σκευη αυτου επι το παιδαριον αυτου και ειπε τω παιδαριω αυτου· πορευου, εισελθε εις την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.41| και ως εισηλθε το παιδαριον, και Δαυιδ ανεστη απο του εργαβ και επεσεν επι προσωπον αυτου και προσεκυνησεν αυτω τρις, και κατεφιλησεν εκαστος τον πλησιον αυτου, και εκλαυσεν εκαστος τω πλησιον αυτου εως συντελειας μεγαλης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.42| και ειπεν ᾿Ιωναθαν τω Δαυιδ· πορευου εις ειρηνην, και ως ομωμοκαμεν ημεις αμφοτεροι εν ονοματι Κυριου λεγοντες· Κυριος εσται μαρτυς ανα μεσον εμου και σου και ανα μεσον του σπερματος μου και ανα μεσον του σπερματος σου εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ ανεστη Δαυιδ και απηλθε, και ᾿Ιωναθαν εισηλθεν εις την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και ερχεται Δαυιδ εις Νομβα προς ᾿Αβιμελεχ τον ιερεα. και εξεστη ᾿Αβιμελεχ τη απαντησει αυτου και ειπεν αυτω· τι οτι συ μονος και ουθεις μετα σου; 3 και ειπε Δαυιδ τω ιερει· ο βασιλευς εντεταλται μοι ρημα σημερον και ειπε μοι· μηδεις γνωτω το ρημα, περι ου εγω αποστελλω σε και υπερ ου εγω εντεταλμαι σοι· και τοις παιδαριοις διαμεμαρτυρημαι εν τω τοπω τω λεγομενω Θεου πιστις, Φελλανι ᾿Αλεμωνι· και νυν ει εισιν υπο την χειρα σου πεντε αρτοι, δος εις χειρα μου το ευρεθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και απεκριθη ο ιερευς τω Δαυιδ, και ειπεν· ουκ εισιν αρτοι βεβηλοι υπο την χειρα μου, οτι αλλ᾿ η αρτοι αγιοι εισιν· ει πεφυλαγμενα τα παιδαρια εστιν απο γυναικος, και φαγεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και απεκριθη Δαυιδ τω ιερει και ειπεν αυτω· αλλα απο γυναικος απεσχημεθα εχθες και τριτην ημεραν· εν τω εξελθειν με εις οδον γεγονε παντα τα παιδια ηγνισμενα, και αυτη η οδος βεβηλος, διοτι αγιασθησεται σημερον δια τα σκευη μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και εδωκεν αυτω ᾿Αβιμελεχ ο ιερευς τους αρτους της προθεσεως, οτι ουκ ην εκει αρτος, αλλ᾿ η αρτοι του προσωπου οι αφῃρημενοι εκ προσωπου Κυριου του παρατεθηναι αρτον θερμον ᾗ ημερᾳ ελαβεν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και εκει ην ἓν των παιδαριων του Σαουλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ συνεχομενος νεεσσαραν ενωπιον Κυριου, και ονομα αυτω Δωηκ ο Συρος νεμων τας ημιονους Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αβιμελεχ· ιδε ει εστιν ενταυθα υπο την χειρα σου δορυ η ρομφαια, οτι την ρομφαιαν μου και τα σκευη ουκ ειληφα εν τη χειρι μου, οτι ην το ρημα του βασιλεως κατα σπουδην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και ειπεν ο ιερευς· ιδου η ρομφαια Γολιαθ του αλλοφυλου, ὃν επαταξας εν τη κοιλαδι ᾿Ηλα, και αυτην ενειλημμενη ην εν ιματιω· ει ταυτην ληψῃ, σεαυτω λαβε, οτι ουκ εστιν ετερα παρεξ ταυτης ενταυθα. και ειπε Δαυιδ· ιδου ουκ εστιν ωσπερ αυτη, δος μοι αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και εδωκεν αυτην αυτω· και ανεστη Δαυιδ και εφυγεν εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ προσωπου Σαουλ. Και ηλθε Δαυιδ προς ᾿Αγχους βασιλεα Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και ειπον οι παιδες ᾿Αγχους προς αυτον· ουχι ουτος Δαυιδ ο βασιλευς της γης; ουχι τουτω εξηρχον αι χορευουσαι λεγουσαι· επαταξε Σαουλ εν χιλιασιν αυτου και Δαυιδ εν μυριασιν αυτου; 12 και εθετο Δαυιδ τα ρηματα εν τη καρδιᾳ αυτου και εφοβηθη σφοδρα απο προσωπου ᾿Αγχους βασιλεως Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και ηλλοιωσε το προσωπον αυτου ενωπιον αυτου και προσεποιησατο εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ετυμπανιζεν επι ταις θυραις της πολεως και παρεφερετο εν ταις χερσιν αυτου και επιπτεν επι τας θυρας της πυλης, και τα σιελα αυτου κατερρει επι τον πωγωνα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και ειπεν ᾿Αγχους προς τους παιδας αυτου· ιδου ιδετε ανδρα επιληπτον, ινατι εισηγαγετε αυτον προς με; 15 μη ελαττουμαι επιληπτων εγω, οτι εισαγηοχατε αυτον επιληπτευεσθαι προς με; ουτος ουκ εισελευσεται εις οικιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ απηλθεν εκειθεν Δαυιδ και διεσωθη και ερχεται εις το σπηλαιον το ᾿Οδολλαμ. και ακουουσιν οι αδελφοι αυτου και ο οικος του πατρος αυτου και καταβαινουσι προς αυτον εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και συνηγοντο προς αυτον πας εν αναγκῃ και πας υποχρεως και πας κατωδυνος ψυχη, και ην επ᾿ αυτων ηγουμενος· και ησαν μετ᾿ αυτου ως τετρακοσιοι ανδρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| και απηλθε Δαυιδ εκειθεν εις Μασσηφαθ της Μωαβ και ειπε προς βασιλεα Μωαβ· γινεσθωσαν δη ο πατηρ μου και η μητηρ μου παρα σοι, εως οτου γνω τι ποιησει μοι ο Θεος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| και παρεκαλεσε το προσωπον τουβασιλεως Μωαβ, και κατῴκουν μετ᾿ αυτου πασας τας ημερας οντος του Δαυιδ εν τη περιοχη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| και ειπε Γαδ ο προφητης προς Δαυιδ· μη καθου εν τη περιοχη, πορευου και ηξεις εις γην ᾿Ιουδα. και επορευθη Δαυιδ και ηλθε και εκαθισεν εν πολει Σαριχ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| Και ηκουσε Σαουλ, οτι εγνωσται Δαυιδ και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου· και Σαουλ εκαθητο εν τω βουνω υπο την αρουραν την εν Ραμα, και το δορυ εν τη χειρι αυτου, και παντες οι παιδες αυτου παρειστηκεισαν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και ειπε Σαουλ προς τους παιδας αυτου τους παρεστηκοτας αυτω· ακουσατε δη υιοι Βενιαμιν· ει αληθως πασιν υμιν δωσει ο υιος ᾿Ιεσσαι αγρους και αμπελωνας και παντας υμας ταξει εκατονταρχους και χιλιαρχους; 8 οτι συγκεισθε παντες υμεις επ᾿ εμε, και ουκ εστιν ο αποκαλυπτων το ωτιον μου εν τω διαθεσθαι τον υιον μου διαθηκην μετα του υιου ᾿Ιεσσαι, και ουκ εστι πονων περι εμου εξ υμων και αποκαλυπτων το ωτιον μου, οτι επηγειρεν ο υιος μου τον δουλον μου επ᾿ εμε εις εχθρον, ως η ημερα αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| και αποκρινεται Δωηκ ο Συρος ο καθεστηκως επι τας ημιονους Σαουλ και ειπεν· εωρακα τον υιον ᾿Ιεσσαι παραγινομενον εις Νομβα προς ᾿Αβιμελεχ υιον ᾿Αχιτωβ τον ιερεα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| και ηρωτα αυτω δια του Θεου και επισιτισμον εδωκεν αυτω και την ρομφαιαν Γολιαθ του αλλοφυλου εδωκεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και απεστειλεν ο βασιλευς καλεσαι τον ᾿Αβιμελεχ υιον ᾿Αχιτωβ και παντας τους υιους του πατρος αυτου τους ιερεις τους εν Νομβα, και παρεγενοντο παντες προς τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και ειπε Σαουλ· ακουε δη, υιε ᾿Αχιτωβ· και ειπεν· ιδου εγω, λαλει κυριε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| και ειπεν αυτω Σαουλ· ινατι συνεθου κατ᾿ εμου συ και ο υιος ᾿Ιεσσαι δουναι σε αυτω αρτον και ρομφαιαν και ερωταν αυτω δια του Θεου θεσθαι αυτον επ᾿ εμε εις εχθρον, ως η ημερα αυτη; 14 και απεκριθη τω βασιλει και ειπε· και τις εν πασι τοις δουλοις σου ως Δαυιδ πιστος και γαμβρος του βασιλεως και αρχων παντος παραγγελματος σου και ενδοξος εν τω οικω σου; 15 η σημερον ηργμαι ερωταν αυτω δια του Θεου; μηδαμως. μη δοτω ο βασιλευς κατα του δουλου αυτου λογον και εφ᾿ ολον τον οικον του πατρος μου, οτι ουκ ᾔδει ο δουλος σου εν πασι τουτοις ρημα μικρον η μεγα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και ειπεν ο βασιλευς Σαουλ· θανατω αποθανη, ᾿Αβιμελεχ, συ και πας ο οικος του πατρος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| και ειπεν ο βασιλευς τοις παρατρεχουσι τοις εφεστηκοσι προς αυτον· προσαγαγετε και θανατουτε τους ιερεις του Κυριου, οτι η χειρ αυτων μετα Δαυιδ, και οτι εγνωσαν οτι φευγει αυτος, και ουκ απεκαλυψαν το ωτιον μου. και ουκ εβουληθησαν οι παιδες του βασιλεως επενεγκειν τας χειρας αυτων απαντησαι εις τους ιερεις Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και ειπεν ο βασιλευς τω Δωηκ· επιστρεφου συ και απαντα εις τους ιερεις. και επεστραφη Δωηκ ο Συρος και εθανατωσε τους ιερεις του Κυριου εν τη ημερᾳ εκεινῃ, τριακοσιους και πεντε ανδρας, παντας αιροντας εφουδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| και την Νομβα την πολιν των ιερεων επαταξεν εν στοματι ρομφαιας απ᾿ ανδρος εως γυναικος, απο νηπιου εως θηλαζοντος και μοσχου και ονου και προβατου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| και διασωζεται υιος εις τω ᾿Αβιμελεχ υιω ᾿Αχιτωβ, και ονομα αυτω ᾿Αβιαθαρ, και εφυγεν οπισω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και απηγγειλεν ᾿Αβιαθαρ τω Δαυιδ, οτι εθανατωσε Σαουλ παντας τους ιερεις του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| και ειπε Δαυιδ τω ᾿Αβιαθαρ· ᾔδειν οτι εν τη ημερᾳ εκεινῃ οτι Δωηκ ο Συρος οτι απαγγελλων απαγγελει τω Σαουλ· εγω ειμι αιτιος των ψυχων οικου του πατρος σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| καθου μετ᾿ εμου, μη φοβου, οτι ου εαν ζητω τη ψυχη μου τοπον, ζητησω και τη ψυχη σου, οτι πεφυλαξαι συ παρ᾿ εμοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ απηγγελη τω Δαυιδ λεγοντες· ιδου οι αλλοφυλοι πολεμουσιν εν τη Κειλα, και αυτοι διαρπαζουσι, καταπατουσι τους αλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και επηρωτησε Δαυιδ δια του Κυριου λεγων· ει πορευθω και παταξω τους αλλοφυλους τουτους; και ειπε Κυριος· πορευου και παταξεις εν τοις αλλοφυλοις τουτοις και σωσεις την Κειλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και ειπαν οι ανδρες του Δαυιδ προς αυτον· ιδου ημεις ενταυθα εν τη ᾿Ιουδαιᾳ φοβουμεθα, και πως εσται εαν πορευθωμεν εις Κειλα; εις τα σκυλα των αλλοφυλων εισπορευσομεθα; 4 και προσεθετο Δαυιδ ετι επερωτησαι δια του Κυριου, και απεκριθη αυτω Κυριος και ειπεν αυτω· αναστηθι και καταβηθι εις Κειλα, οτι εγω παραδιδωμι τους αλλοφυλους εις χειρας σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| και επορευθη Δαυιδ και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου εις Κειλα και επολεμησε τοις αλλοφυλοις, και εφυγον εκ προσωπου αυτου, και απηγαγε τα κτηνη αυτων και επαταξεν εν αυτοις πληγην μεγαλην, και εσωσε Δαυιδ τους κατοικουντας Κειλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| Και εγενετο εν τω φευγειν ᾿Αβιαθαρ υιον ᾿Αβιμελεχ προς Δαυιδ και αυτος μετα Δαυιδ εις Κειλα κατεβη εχων εφουδ εν τη χειρι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και απηγγελη τω Σαουλ οτι ηκει ο Δαυιδ εις Κειλα, και ειπε Σαουλ· πεπρακεν αυτον ο Θεος εις τας χειρας μου, οτι αποκεκλεισται εισελθων εις πολιν θυρων και μοχλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και παρηγγειλε Σαουλ παντι τω λαω καταβαινειν εις πολεμον εις Κειλα συνεχειν τον Δαυιδ και τους ανδρας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| και εγνω Δαυιδ οτι ου παρασιωπα Σαουλ περι αυτου την κακιαν, και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αβιαθαρ τον ιερεα· προσαγαγε το εφουδ Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| και ειπε Δαυιδ· Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, ακουων ακηκοεν ο δουλος σου οτι ζητει Σαουλ ελθειν επι Κειλα διαφθειραι την πολιν δι᾿ εμε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| ει αποκλεισθησεται; και νυν ει καταβησεται Σαουλ, καθως ηκουσεν ο δουλος σου; Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, απαγγειλον τω δουλω σου. και ειπε Κυριος· αποκλεισθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| Και ειπε Δαυιδ· ει παραδωσουσι παρα της Κειλα εμε και τους ανδρας μου εις χειρας Σαουλ; και ειπε Κυριος· παραδωσουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και ανεστη Δαυιδ και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου ως τετρακοσιοι και εξηλθον εκ Κειλα και επορευοντο ου εαν επορευοντο· και τω Σαουλ απηγγελη οτι, διασεσωσται Δαυιδ εκ Κειλα, και ανηκε του ελθειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| Και εκαθισε Δαυιδ εν τη ερημω, εν Μασερεμ εν τοις στενοις, και εκαθητο εν τη ερημω εν τω ορει Ζιφ, εν τη γη τη αυχμωδει· και εζητει αυτον Σαουλ πασας τας ημερας, και ου παρεδωκεν αυτον Κυριος εις τας χειρας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και ειδε Δαυιδ οτι εξερχεται Σαουλ του ζητειν τον Δαυιδ· και Δαυιδ ην εν τω ορει τω αυχμωδει εν τη Καινη Ζιφ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και ανεστη ᾿Ιωναθαν υιος Σαουλ και επορευθη προς Δαυιδ εις Καινην και εκραταιωσε τας χειρας αυτου εν Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και ειπε προς αυτον· μη φοβου, οτι ου μη ευρῃ σε η χειρ Σαουλ του πατρος μου, και συ βασιλευσεις επι ᾿Ισραηλ, και εγω εσομαι σοι εις δευτερον· και Σαουλ ο πατηρ μου οιδεν ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και διεθεντο αμφοτεροι διαθηκην ενωπιον Κυριου. και ακαθητο Δαυιδ εν Καινη, και ᾿Ιωναθαν απηλθεν εις οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| Και ανεβησαν οι Ζιφαιοι εκ της αυχμωδους προς Σαουλ επι τον βουνον λεγοντες· ουκ ιδου Δαυιδ κεκρυπται παρ᾿ ημιν εν Μεσσαρα, εν τοις στενοις, εν τη Καινη εν τω βουνω του ᾿Εχελα του εκ δεξιων του ᾿Ιεσσαιμουν; 20 και νυν παν το προς ψυχην του βασιλεως εις καταβασιν καταβαινετω προς ημας· κεκλεικασιν αυτον εις χειρας του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| και ειπεν αυτοις Σαουλ· ευλογημενοι υμεις τω Κυριω, οτι επονεσατε περι εμου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| πορευθητε δη και ετοιμασατε ετι και γνωτε τον τοπον αυτου, ου εσται ο πους αυτου εν ταχει εκει, ου ειπατε, μη ποτε πανουργευσηται·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| και ιδετε και γνωτε, και πορευσομαι μεθ᾿ υμων, και εσται ει εστιν επι της γης, και εξερευνησω αυτον εν πασαις χιλιασιν ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| και ανεστησαν οι Ζιφαιοι και επορευθησαν εμπροσθεν Σαουλ· και Δαυιδ και οι ανδρες αυτου εν τη ερημω τη Μααν καθ᾿ εσπεραν εκ δεξιων του ᾿Ιεσσαιμουν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| και επορευθη Σαουλ και οι ανδρες αυτου ζητειν αυτον· και απηγγειλαν τω Δαυιδ, και κατεβη εις την πετραν την εν τη ερημω Μααν. και ηκουσε Σαουλ και κατεδιωξεν οπισω Δαυιδ εις την ερημον Μααν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| και πορευονται Σαουλ και οι ανδρες αυτου εκ μερους του ορους τουτου, και ην Δαυιδ και οι ανδρες αυτου εκ μερους του ορους τουτου· και ην Δαυιδ σκεπαζομενος πορευεσθαι απο προσωπου Σαουλ, και Σαουλ και οι ανδρες αυτου παρενεβαλον επι Δαυιδ και τους ανδρας αυτου συλλαβειν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| και προς Σαουλ ηλθεν αγγελος λεγων· σπευδε και δευρο, οτι αλλοφυλοι επεθεντο επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| και ανεστρεψε Σαουλ μη καταδιωκειν οπισω Δαυιδ και επορευθη εις συναντησιν των αλλοφυλων· δια τουτο επεκληθη ο τοπος εκεινος Πετρα η μερισθεισα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ ανεστη Δαυιδ εκειθεν και εκαθισεν εν τοις στενοις ᾿Εγγαδδι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και εγενηθη ως ενεστρεψε Σαουλ απο οπισθεν των αλλοφυλων, και απηγγελη αυτω λεγοντων, οτι Δαυιδ εν τη ερημω ᾿Εγγαδδι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και ελαβε μεθ᾿ εαυτου τρεις χιλιαδας ανδρων εκλεκτους εκ παντος ᾿Ισραηλ και επορευθη ζητειν τον Δαυιδ και τους ανδρας αυτου επι προσωπον Σαδαιεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| και ηλθεν εις τας αγελας των ποιμνιων τας επι της οδου, και ην εκει σπηλαιον, και Σαουλ εισηλθε παρασκευασασθαι· και Δαυιδ και οι ανδρες αυτου εσωτερον του σπηλαιου εκαθηντο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και ειπον οι ανδρες Δαυιδ προς αυτον· ιδου η ημερα αυτη, ἣν ειπε Κυριος προς σε παραδουναι τον εχθρον σου εις τας χειρας σου, και ποιησεις αυτω ως αγαθον εν οφθαλμοις σου. και ανεστη Δαυιδ και αφειλε το πτερυγιον της διπλοΐδος του Σαουλ λαθραιως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| και εγενηθη μετα ταυτα και επαταξε καρδια Δαυιδ αυτον, οτι αφειλε το πτερυγιον της διπλοΐδος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και ειπε Δαυιδ προς τους ανδρας αυτου· μηδαμως μοι παρα Κυριου, ει ποιησω το ρημα τουτο τω κυριω μου τω χριστω Κυριου επενεγκαι χειρα μου επ᾿ αυτον, οτι χριστος Κυριου εστιν ουτος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| και επεισε Δαυιδ τους ανδρας αυτου εν λογοις και ουκ εδωκεν αυτοις ανασταντας θανατωσαι τον Σαουλ. και ανεστη Σαουλ και κατεβη την οδον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και ανεστη Δαυιδ οπισω αυτου εκ του σπηλαιου, και εβοησε Δαυιδ οπισω Σαουλ λεγων· κυριε βασιλευ· και επεβλεψε Σαουλ εις τα οπισω αυτου, και εκυψε Δαυιδ επι προσωπον αυτου επι την γην και προσεκυνησεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| και ειπε Δαυιδ προς Σαουλ· ινατι ακουεις των λογων του λαου λεγοντων· ιδου Δαυιδ ζητει την ψυχην σου; 11 ιδου εν τη ημερᾳ ταυτῃ εωρακασιν οι οφθαλμοι σου ως παρεδωκε σε Κυριος σημερον εις χειρας μου εν τω σπηλαιω, και ουκ ηβουληθην αποκτειναι σε και εφεισαμην σου και ειπα· ουκ εποισω χειρα μου επι κυριον μου, οτι χριστος Κυριου ουτος εστι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και ιδου το πτερυγιον της διπλοΐδος σου εν τη χειρι μου· εγω αφῄρηκα το πτερυγιον και ουκ απεκταγκα σε. και γνωθι και ιδε σημερον οτι ουκ εστι κακια εν τη χειρι μου ουδε ασεβεια και αθετησις, και ουχ ημαρτηκα εις σε· και συ δεσμευεις την ψυχην μου λαβειν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| δικασαι Κυριος ανα μεσον εμου και σου, και εκδικησαι με Κυριος εκ σου· και η χειρ μου ουκ εσται επι σοι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| καθως λεγεται η παραβολη η αρχαια· εξ ανομων εξελευσεται πλημμελεια· και η χειρ μου ουκ εσται επι σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και νυν οπισω τινος συ εκπορευῃ, βασιλευ ᾿Ισραηλ; οπισω τινος καταδιωκεις συ; οπισω κυνος τεθνηκοτος και οπισω ψυλλου ενος; 16 γενοιτο Κυριος εις κριτην και δικαστην ανα μεσον εμου και ανα μεσον σου· ιδοι Κυριος και κριναι την κρισιν μου και δικασαι μοι εκ χειρος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| και εγενετο ως συνετελεσε Δαυιδ τα ρηματα ταυτα λαλων προς Σαουλ, και ειπε Σαουλ· η φωνη σου αυτη τεκνον Δαυιδ; και ηρε Σαουλ την φωνην αυτου και εκλαυσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και ειπε Σαουλ προς Δαυιδ· δικαιος συ υπερ εμε, οτι συ ανταπεδωκας μοι αγαθα, εγω δε ανταπεδωκα σοι κακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και συ απηγγειλας μοι σημερον α εποιησας μοι αγαθα, ως απεκλεισε με Κυριος εις χειρας σου σημερον και ουκ απεκτεινας με·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| και οτι ει ευροι τις τον εχθρον αυτου εν θλιψει και εκπεμψει αυτον εν οδω αγαθη, και Κυριος αποτισει αυτω αγαθα, καθως πεποιηκας σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| και νυν ιδου εγω γινωσκω οτι βασιλευων βασιλευσεις και στησεται εν χειρι σου η βασιλεια ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και νυν ομοσον μοι εν Κυριω οτι ουκ εξολοθρευσεις το σπερμα μου οπισω μου, ουκ αφανιεις το ονομα μου εκ του οικου του πατρος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και ωμοσε Δαυιδ τω Σαουλ. και απηλθε Σαουλ εις τον τοπον αυτου, και Δαυιδ και οι ανδρες αυτου ανεβησαν εις την Μεσσαρα στενην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ απεθανε Σαμουηλ, και συναθροιζονται πας ᾿Ισραηλ και κοπτονται αυτον και θαπτουσιν αυτον εν οικω αυτου εν ᾿Αρμαθαιμ. και ανεστη Δαυιδ και κατεβη εις την ερημον Μααν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| και ην ανθρωπος εν τη Μααν, και τα ποιμνια αυτου εν τω Καρμηλω· και ο ανθρωπος μεγας σφοδρα, και τουτω ποιμνια τρισχιλια και αιγες χιλιαι· και εγενηθη εν τω κειρειν το ποιμνιον αυτου εν τω Καρμηλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| και ονομα τω ανθρωπω Ναβαλ, και ονομα τη γυναικι αυτου ᾿Αβιγαια· και η γυνη αυτου αγαθη συνεσει και καλη τω ειδει σφοδρα, και ο ανθρωπος σκληρος και πονηρος εν επιτηδευμασι, και ο ανθρωπος κυνικος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| και ηκουσε Δαυιδ εν τη ερημω οτι κειρει Ναβαλ ο Καρμηλιος το ποιμνιον αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| και απεστειλε Δαυιδ δεκα παιδαρια και ειπε τοις παιδαριοις· αναβητε εις Καρμηλον και απελθατε προς Ναβαλ και ερωτησατε αυτον επι τω ονοματι μου εις ειρηνην 6 και ερειτε ταδε· εις ωρας· και συ υγιαινων, και ο οικος σου, και παντα τα σα υγιαινοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και νυν ιδου ακηκοα οτι κειρουσι σοι νυν οι ποιμενες σου, οἳ ησαν μεθ᾿ ημων εν τη ερημω, και ουκ απεκωλυσαμεν αυτους και ουκ ενετειλαμεθα αυτοις ουθεν πασας τας ημερας οντων αυτων εν Καρμηλω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| ερωτησον τα παιδαρια σου και απαγγελουσι σοι. και ευρετωσαν τα παιδαρια χαριν εν οφθαλμοις σου, οτι εφ᾿ ημεραν αγαθην ηκομεν· δος δη ὃ εαν ευρῃ η χειρ σου τω υιω σου τω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και ερχονται τα παιδαρια και λαλουσι τους λογους τουτους προς Ναβαλ κατα παντα τα ρηματα ταυτα εν τω ονοματι Δαυιδ. και ανεπηδησε 10 και απεκριθη Ναβαλ τοις παισι Δαυιδ και ειπε· τις ο Δαυιδ και τις ο υιος ᾿Ιεσσαι; σημερον πεπληθυμμενοι εισιν οι δουλοι αναχωρουντες εκαστος εκ προσωπου του κυριου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και ληψομαι τους αρτους μου και τον οινον μου και τα θυματα μου, α τεθυκα τοις κειρουσι μου τα προβατα, και δωσω αυτα ανδρασιν, οις ουκ οιδα ποθεν εισι; 12 και απεστραφησαν τα παιδαρια Δαυιδ εις οδον αυτων και ανεστρεψαν και ηλθον και ανηγγειλαν τω Δαυιδ κατα τα ρηματα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και ειπε Δαυιδ τοις ανδρασιν αυτου· ζωσασθε εκαστος την ρομφαιαν αυτου· και ανεβησαν οπισω Δαυιδ ως τετρακοσιοι ανδρες, και οι διακοσιοι εκαθισαν μετα των σκευων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| και τη ᾿Αβιγαιᾳ γυναικι Ναβαλ απηγγειλεν ἓν των παιδαριων λεγων· ιδου Δαυιδ απεστειλεν αγγελους εκ της ερημου ευλογησαι τον κυριον ημων, και εξεκλινεν απ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| και οι ανδρες αγαθοι ημιν σφοδρα· ουκ απεκωλυσαν ημας ουδε ενετειλαντο ημιν ουδεν πασας τας ημερας, ας ημεν παρ᾿ αυτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| και εν τω ειναι ημας εν αγρω ως τειχος ησαν περι ημας και την νυκτα και την ημεραν πασας τας ημερας, ας ημεθα παρ᾿ αυτοις ποιμαινοντες το ποιμνιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| και νυν γνωθι και ιδε συ τι ποιησεις, οτι συντετελεσται η κακια εις τον κυριον ημων και εις τον οικον αυτου· και ουτος υιος λοιμος, και ουκ εστι λαλησαι προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| και εσπευσεν ᾿Αβιγαια και ελαβε διακοσιους αρτους και δυο αγγεια οινου και πεντε προβατα πεποιημενα και πεντε οιφι αλφιτου και γομορ ἓν σταφιδος και διακοσιας παλαθας και εθετο επι τους ονους 19 και ειπε τοις παιδαριοις αυτης· προπορευεσθε εμπροσθεν μου, και ιδου εγω οπισω υμων παραγινομαι. και τω ανδρι αυτης ουκ απηγγειλε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| και εγενηθη αυτης επιβεβηκυιης επι την ονον και καταβαινουσης εν σκεπῃ του ορους και ιδου Δαυιδ και οι ανδρες αυτου κατεβαινον εις συναντησιν αυτης, και απηντησεν αυτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| και Δαυιδ ειπεν· ισως εις αδικον πεφυλακα παντα τα αυτου εν τη ερημω και ουκ ενετειλαμεθα λαβειν εκ παντων των αυτου ουθεν, και ανταπεδωκε μοι πονηρα αντι αγαθων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| ταδε ποιησαι ο Θεος τω Δαυιδ και ταδε προσθειη, ει υπολειψομαι εκ παντων των του Ναβαλ εως πρωΐ ουρουντα προς τοιχον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| και ειδεν ᾿Αβιγαια τον Δαυιδ και εσπευσε και κατεπηδησεν απο της ονου και επεσεν ενωπιον Δαυιδ επι προσωπον αυτης και προσεκυνησεν αυτω επι την γην 24 επι τους ποδας αυτου και ειπεν· εν εμοι κυριε μου η αδικια· λαλησατω δη η δουλη σου εις τα ωτα σου, και ακουσον λογων της δουλης σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| μη δη θεσθω ο κυριος μου καρδιαν αυτου επι τον ανθρωπον τον λοιμον τουτον, οτι κατα το ονομα αυτου ουτος εστι· Ναβαλ ονομα αυτω, και αφροσυνη μετ᾿ αυτου· και εγω η δουλη σου ουκ ειδον τα παιδαρια του κυριου μου, α απεστειλας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| και νυν, κυριε μου, ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου,καθως εκωλυσε σε Κυριος του μη ελθειν εις αιμα αθωον και σωζειν την χειρα σου σοι, και νυν γενοιντο ως Ναβαλ οι εχθροι σου και οι ζητουντες τω κυριω μου κακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| και νυν λαβε την ευλογιαν ταυτην, ἣν ενηνοχεν η δουλη σου τω κυριω μου, και δωσεις τοις παιδαριοις τοις παρεστηκοσι τω κυριω μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| ἆρον δη το ανομημα της δουλης σου, οτι ποιων ποιησει Κυριος τω κυριω μου οικον πιστον, οτι πολεμον κυριου μου ο Κυριος πολεμει, και κακια ουχ ευρεθησεται εν σοι πωποτε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.29| και αναστησεται ανθρωπος καταδιωκων σε και ζητων την ψυχην σου, και εσται ψυχη κυριου μου ενδεδεμενη εν δεσμω της ζωης παρα Κυριω τω Θεω, και ψυχην εχθρων σου σφενδονησεις εν μεσω της σφενδονης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.30| και εσται οτι ποιησῃ Κυριος τω κυριω μου παντα, οσα ελαλησεν αγαθα επι σε, και εντελειται σοι εις ηγουμενον επι ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.31| και ουκ εσται σοι τουτο βδελυγμος και σκανδαλον τω κυριω μου, εκχεαι αιμα αθωον δωρεαν και σωσαι χειρα κυριω μου αυτω, και αγαθωσει Κυριος τω κυριω μου, και μνησθησῃ της δουλης σου αγαθωσαι αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.32| και ειπε Δαυιδ τη ᾿Αβιγαιᾳ· ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ, ὃς απεστειλε σε σημερον εν ταυτῃ εις απαντησιν μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.33| και ευλογητος ο τροπος σου, και ευλογημενη συ η αποκωλυσασα με σημερον εν ταυτῃ μη ελθειν εις αιματα και σωσαι χειρα μου εμοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.34| πλην οτι ζη Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ, ὃς απεκωλυσε με σημερον του κακοποιησαι σε, οτι ει μη εσπευσας και παρεγενου εις απαντησιν μοι, τοτε ειπα· ει υπολειφθησεται τω Ναβαλ εως φωτος του πρωΐ ουρων προς τοιχον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.35| και ελαβε Δαυιδ εκ χειρος αυτης παντα, α εφερεν αυτω, και ειπεν αυτη· αναβηθι εις ειρηνην εις οικον σου· βλεπε, ηκουσα της φωνης σου και ηρετισα το προσωπον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.36| και παρεγενηθη ᾿Αβιγαια προς Ναβαλ, και ιδου αυτω ποτος εν οικω αυτου ως ποτος βασιλεως, και η καρδια Ναβαλ αγαθη επ᾿ αυτον, και αυτος μεθυων εως σφοδρα· και ουκ απηγγειλεν αυτω ρημα μικρον η μεγα εως φωτος του πρωΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.37| και εγενετο πρωΐ, ως εξενηψεν απο του οινου Ναβαλ, απηγγειλεν η γυνη αυτου τα ρηματα ταυτα, και εναπεθανεν η καρδια αυτου εν αυτω, και αυτος γινεται ως λιθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.38| και εγενετο ωσει δεκα ημεραι και επαταξε Κυριος τον Ναβαλ, και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.39| και ηκουσε Δαυιδ και ειπεν· ευλογητος Κυριος, ὃς εκρινε την κρισιν του ονειδισμου μου εκ χειρος Ναβαλ, και τον δουλον αυτου περιεποιησατο εκ χειρος κακων, και την κακιαν Ναβαλ απεστρεψε Κυριος εις κεφαλην αυτου. και απεστειλε Δαυιδ και ελαλησε περι ᾿Αβιγαιας, λαβειν αυτην εαυτω εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.40| και ηλθον οι παιδες Δαυιδ προς ᾿Αβιγαιαν εις Καρμηλον και ελαλησαν αυτη λεγοντες· Δαυιδ απεστειλεν ημας προς σε λαβειν σε αυτω εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.41| και ανεστη και προσεκυνησεν επι την γην επι προσωπον και ειπεν· ιδου η δουλη σου εις παιδισκην νιψαι ποδας των παιδων σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.42| και ανεστη ᾿Αβιγαια και επεβη επι την ονον και πεντε κορασια ηκολουθουν αυτη, και επορευθη οπισω των παιδων Δαυιδ, και γινεται αυτω εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.43| και την ᾿Αχινοομ ελαβε Δαυιδ εξ ᾿Ιεζραελ, και αμφοτεραι ησαν αυτω γυναικες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.44| και Σαουλ εδωκε Μελχολ την θυγατερα αυτου την γυναικα Δαυιδ τω Φαλτι υιω ᾿Αμις τω εκ Ρομμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΚΑΙ ερχονται οι Ζιφαιοι εκ της αυχμωδους προς τον Σαουλ εις τον βουνον λεγοντες· ιδου Δαυιδ σκεπαζεται μεθ᾿ ημων εν τω βουνω του ᾿Εχελα του κατα προσωπον του ᾿Ιεσσαιμουν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| και ανεστη Σαουλ και κατεβη εις την ερημον Ζιφ και μετ᾿ αυτου τρεις χιλιαδες ανδρων εκλεκτοι εξ ᾿Ισραηλ ζητειν τον Δαυιδ εν τη ερημω Ζιφ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| και παρενεβαλε Σαουλ εν τω βουνω του ᾿Εχελα τω επι προσωπου του ᾿Ιεσσαιμουν επι της οδου, και Δαυιδ εκαθισεν εν τη ερημω. και ειδε Δαυιδ οτι ηκει Σαουλ οπισω αυτου εις την ερημον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και απεστειλε Δαυιδ κατασκοπους και εγνω οτι ηκει Σαουλ ετοιμος εκ Κειλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| και ανεστη Δαυιδ λαθρᾳ και εισπορευεται εις τον τοπον, ου εκαθευδεν εκει Σαουλ, και εκει ᾿Αβεννηρ υιος Νηρ αρχιστρατηγος αυτου, και Σαουλ εκαθευδεν εν λαμπηνῃ, και ο λαος παρεμβεβληκως κυκλω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και απεκριθη Δαυιδ και ειπε προς ᾿Αβιμελεχ τον Χετταιον και προς ᾿Αβεσσα υιον Σαρουΐας αδελφον ᾿Ιωαβ λεγων· τις εισελευσεται μετ᾿ εμου προς Σαουλ εις την παρεμβολην; και ειπεν ᾿Αβεσσα· εγω εισελευσομαι μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| και εισπορευεται Δαυιδ και ᾿Αβεσσα εις τον λαον την νυκτα, και ιδου Σαουλ καθευδων υπνω εν λαμπηνῃ, και το δορυ αυτου εμπεπηγος εις την γην προς κεφαλης αυτου, και ᾿Αβεννηρ και ο λαος αυτου εκαθευδε κυκλω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| και ειπεν ᾿Αβεσσα προς Δαυιδ· απεκλεισε Κυριος σημερον τον εχθρον σου εις χειρας σου, και νυν παταξω αυτον τω δορατι εις την γην απαξ και ου δευτερωσω αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αβεσσα· μη ταπεινωσῃς αυτον, οτι τις εποισει χειρα αυτου επι χριστον Κυριου και αθωωθησεται; 10 και ειπε Δαυιδ· ζη Κυριος, εαν μη Κυριος παισῃ αυτον, η η ημερα αυτου ελθῃ και αποθανῃ, η εις πολεμον καταβη και προστεθη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| μηδαμως μοι παρα Κυριου επενεγκειν χειρα μου επι χριστον Κυριου· και νυν λαβε δη το δορυ απο προσκεφαλης αυτου και τον φακον του υδατος, και απελθωμεν ημεις καθ᾿ εαυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| και ελαβε Δαυιδ το δορυ και τον φακον του υδατος απο προσκεφαλης αυτου, και απηλθον καθ᾿ εαυτους· και ουκ ην ο βλεπων και ουκ ην ο γινωσκων και ουκ ην ο εξεγειρομενος, παντες υπνουντες, οτι θαμβος Κυριου επεπεσεν επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| και διεβη Δαυιδ εις το περαν και εστη επι την κορυφην του ορους μακροθεν, και πολλη η οδος ανα μεσον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| και προσεκαλεσατο Δαυιδ τον λαον και τω ᾿Αβεννηρ ελαλησε λεγων· ουκ αποκριθησῃ ᾿Αβεννηρ; και απεκριθη ᾿Αβεννηρ και ειπε· τις ει συ ο καλων με; 15 και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αβεννηρ· ουκ ανηρ συ; και τις ως συ εν ᾿Ισραηλ; και διατι ου φυλασσεις τον κυριον σου τον βασιλεα; οτι εισηλθεν εις εκ του λαου διαθφειραι τον κυριον σου τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| και ουκ αγαθον το ρημα τουτο, ὃ πεποιηκας· ζη Κυριος, οτι υιοι θανατωσεως υμεις οι φυλασσοντες τον βασιλεα τον κυριον υμων τον χριστον Κυριου. και νυν ιδε δη· το δορυ του βασιλεως και ο φακος του υδατος που εστι τα προς κεφαλης αυτου; 17 και επεγνω Σαουλ την φωνην Δαυιδ και ειπεν· η φωνη σου αυτη, τεκνον Δαυιδ; και ειπε Δαυιδ· δουλος σου, κυριε βασιλευ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| και ειπεν· ινατι τουτο καταδιωκει ο κυριος οπισω του δουλου αυτου; οτι τι ημαρτηκα και τι ευρεθη εν εμοι αδικημα; 19 και νυν ακουσατω ο κυριος μου ο βασιλευς το ρημα του δουλου αυτου· ει ο Θεος επισειει σε επ᾿ εμε, οσφανθειη θυσιας σου· και ει υιοι ανθρωπων, επικαταρατοι ουτοι ενωπιον Κυριου, οτι εξεβαλον με σημερον μη εστηριχθαι εν κληρονομιᾳ Κυριου λεγοντες· πορευου, δουλευε θεοις ετεροις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| και νυν μη πεσοι το αιμα μου επι την γην εξεναντιας προσωπου Κυριου, οτι εξεληλυθεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ ζητειν ψυχην μου, καθως καταδιωκει ο νυκτικοραξ εν τοις ορεσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| και ειπε Σαουλ· ημαρτηκα· επιστρεφε τεκνον Δαυιδ, οτι ου κακοποιησω σε ανθ᾿ ων εντιμος ψυχη μου εν οφθαλμοις σου και εν τη σημερον· μεματαιωμαι και ηγνοηκα πολλα σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| και απεκριθη Δαυιδ και ειπεν· ιδου το δορυ του βασιλεως· διελθετω εις των παιδαριων και λαβετω αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| και Κυριος επιστρεψει εκαστω κατα τας δικαιοσυνας αυτου και την πιστιν αυτου, ως παρεδωκε σε Κυριος σημερον εις χειρας μου και ουκ ηθελησα επενεγκειν χειρα μου επι χριστον Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| και ιδου καθως εμεγαλυνθη η ψυχη σου σημερον εν ταυτῃ εν οφθαλμοις μου, ουτως μεγαλυνθειη η ψυχη μου ενωπιον Κυριου και σκεπασαι με και εξελειται με εκ πασης θλιψεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| και ειπε Σαουλ προς Δαυιδ· ευλογημενος συ, τεκνον, και ποιων ποιησεις και δυναμενος δυνησῃ. και απηλθε Δαυιδ εις την οδον αυτου, και Σαουλ ανεστρεψεν εις τον τοπον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ ειπε Δαυιδ εν τη καρδιᾳ αυτου λεγων· νυν προστεθησομαι εν ημερᾳ μια εις χειρας Σαουλ, και ουκ εστι μοι αγαθον, εαν μη σωθω εις γην αλλοφυλων και ανη Σαουλ του ζητειν με εις παν οριον ᾿Ισραηλ, και σωθησομαι εκ χειρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και ανεστη Δαυιδ και οι εξακοσιοι ανδρες οι μετ᾿ αυτου και επορευθη προς ᾿Αγχους υιον ᾿Αμμαχ βασιλεα Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| και εκαθισε Δαυιδ μετα ᾿Αγχους, αυτος και οι ανδρες αυτου, εκαστος και ο οικος αυτου, και Δαυιδ και αμφοτεραι αι γυναικες αυτου, ᾿Αχινααχ ᾿Ιεζραηλιτις και ᾿Αβιγαια η γυνη Ναβαλ του Καρμηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| και ανηγγελη τω Σαουλ οτι πεφευγε Δαυιδ εις Γεθ, και ου προσεθετο ετι ζητειν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αγχους· ει δη ευρηκεν ο δουλος σου χαριν εν οφθαλμοις σου, δοτωσαν δη μοι τοπον εν μια των πολεων των κατ᾿ αγρον και καθησομαι εκει· και ινατι καθηται ο δουλος σου εν πολει βασιλευομενη μετα σου; 6 και εδωκεν αυτω εν τη ημερᾳ εκεινῃ την Σεκελακ· δια τουτο εγενηθη Σεκελακ τω βασιλει της ᾿Ιουδαιας εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| και εγενηθη ο αριθμος των ημερων, ων εκαθισε Δαυιδ εν αγρω των αλλοφυλων τεσσαρας μηνας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| καιανεβαινε Δαυιδ και οι ανδρες αυτου και επετιθεντο επι παντα τον Γεσιρι και επι τον ᾿Αμαληκιτην· και ιδου η γη κατωκειτο απο ανηκοντων η απο Γελαμψουρ τετειχισμενων και εως γης Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| και ετυπτε την γην και ουκ εζωογονει ανδρα η γυναικα και ελαμβανον ποιμνια και βουκολια και ονους και καμηλους και ιματισμον, και ανεστρεψαν και ηρχοντο προς ᾿Αγχους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| και ειπεν ᾿Αγχους προς Δαυιδ· επι τινα επεθεσθε σημερον; και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αγχους· κατα νοτον της ᾿Ιουδαιας και κατα νοτον ᾿Ιεσμεγα και κατα νοτον του Κενεζι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| και ανδρα και γυναικα ουκ εζωογονησα του εισαγαγειν εις Γεθ λεγων· μη αναγγειλωσιν εις Γεθ καθ᾿ ημων λεγοντες· ταδε Δαυιδ ποιει, και τοδε το δικαιωμα αυτου πασας τας ημερας, ας εκαθητο Δαυιδ εν αγρω των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| και επιστευθη Δαυιδ εν τω ᾿Αγχους σφοδρα λεγων· ᾔσχυνται αισχυνομενος εν τω λαω αυτου εν ᾿Ισραηλ και εσται μοι δουλος εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΚΑΙ εγενηθη εν ταις ημεραις εκειναις και συναθροιζονται αλλοφυλοι εν ταις παρεμβολαις αυτων εξελθειν πολεμειν μετα ᾿Ισραηλ, και ειπεν ᾿Αγχους προς Δαυιδ· γινωσκων γνωσῃ οτι μετ᾿ εμου εξελευσῃ εις πολεμον συ και οι ανδρες σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αγχους· ουτω νυν γνωσῃ α ποιησει ο δουλος σου· και ειπεν ᾿Αγχους προς Δαυιδ· ουτως αρχισωματοφυλακα θησομαι σε πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| Και Σαμουηλ απεθανε, και εκοψαντο αυτον πας ᾿Ισραηλ και θαπτουσιν αυτον εν ᾿Αρμαθαιμ εν πολει αυτου. και Σαουλ περιειλε τους εγγαστριμυθους και τους γνωστας απο της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και συναθροιζονται οι αλλοφυλοι και ερχονται και παρεμβαλλουσιν εις Σωμαν, και συναθροιζει Σαουλ παντα ανδρα ᾿Ισραηλ, και παρεμβαλλουσιν εις Γελβουε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| και ειδε Σαουλ την παρεμβολην των αλλοφυλων και εφοβηθη, και εξεστη η καρδια αυτου σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| και επηρωτησε Σαουλ δια Κυριου, και ουκ απεκριθη αυτω Κυριος εν τοις ενυπνιοις και εν τοις δηλοις και εν τοις προφηταις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| και ειπε Σαουλ τοις παισιν αυτου· ζητησατε μοι γυναικα εγγαστριμυθον, και πορευσομαι προς αυτην και ζητησω εν αυτη· και ειπαν οι παιδες αυτου προς αυτον· ιδου γυνη εγγαστριμυθος εν ᾿Αενδωρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και συνεκαλυψατο Σαουλ και περιεβαλετο ιματια ετερα και πορευεται αυτος και δυο ανδρες μετ᾿ αυτου και ερχονται προς την γυναικα νυκτος και ειπεν αυτη· μαντευσαι δη μοι εν τω εγγαστριμυθω και αναγαγε μοι ὃν εαν ειπω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| και ειπεν αυτω η γυνη· ιδου δη συ οιδας οσα εποιησε Σαουλ, ως εξωλοθρευσε τους εγγαστριμυθους και τους γνωστας απο της γης· και ινατι συ παγιδευεις την ψυχην μου θανατωσαι αυτην; 10 και ωμοσεν αυτη Σαουλ λεγων· ζη Κυριος, ει απαντησεται σοι αδικια εν τω λογω τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| και ειπεν η γυνη· τινα αναγαγω σοι; και ειπε· τον Σαμουηλ αναγαγε μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| και ειδεν η γυνη τον Σαμουηλ και ανεβοησε φωνη μεγαλῃ· και ειπεν η γυνη προς Σαουλ· ινατι παρελογισω με; και συ ει Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| και ειπεν αυτη ο βασιλευς· μη φοβου, ειπον τινα εωρακας. και ειπεν αυτω η γυνη· θεους εωρακα αναβαινοντας εκ της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| και ειπεν αυτη· τι εγνως; και ειπεν αυτω· ανδρα ορθιον αναβαινοντα εκ της γης, και ουτος διπλοΐδα αναβεβλημενος. και εγνω Σαουλ, οτι ουτος Σαμουηλ, και εκυψεν επι προσωπον αυτου επι την γην και προσεκυνησεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| και ειπε Σαμουηλ· ινατι παρηνωχλησας μοι αναβηναι με; και ειπε Σαουλ· θλιβομαι σφοδρα, και οι αλλοφυλοι πολεμουσιν εν εμοι, και ο Θεος αφεστηκεν απ᾿ εμου και ουκ επακηκοε μοι ετι και εν χειρι των προφητων και εν τοις ενυπνιοις· και νυν κεκληκα σε γνωρισαι μοι τι ποιησω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| και ειπε Σαμουηλ· ινατι επερωτας με; και Κυριος αφεστηκεν απο σου και γεγονε μετα του πλησιον σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| και πεποιηκε Κυριος σοι καθως ελαλησε Κυριος εν χειρι μου, και διαρρηξει Κυριος την βασιλειαν σου εκ χειρος σου και δωσει αυτην τω πλησιον σου τω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| διοτι ουκ ηκουσας φωνης Κυριου και ουκ εποιησας θυμον οργης αυτου εν ᾿Αμαληκ, δια τουτο το ρημα εποιησε Κυριος σοι εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| και παραδωσει Κυριος τον ᾿Ισραηλ μετα σου εις χειρας αλλοφυλων, και αυριον συ και οι υιοι σου μετα σου πεσουνται, και την παρεμβολην ᾿Ισραηλ δωσει Κυριος εις χειρας αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| και εσπευσε Σαουλ και επεσεν εστηκως επι την γην και εφοβηθη σφοδρα απο των λογων Σαμουηλ· και εν αυτω ουκ ην ισχυς ετι, ου γαρ εφαγεν αρτον ολην την ημεραν και ολην την νυκτα εκεινην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| και εισηλθεν η γυνη προς Σαουλ και ειδεν οτι εσπευσε σφοδρα, και ειπε προς αυτον· ιδου δη ηκουσεν η δουλη σου της φωνης σου και εθεμην την ψυχην μου εν τη χειρι μου και ηκουσα τους λογους, ους ελαλησας μοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| και νυν ακουσον δη φωνης της δουλης σου, και παραθησω ενωπιον σου ψωμον αρτου, και φαγε, και εσται σοι ισχυς, οτι πορευῃ εν οδω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| και ουκ εβουληθη φαγειν· και παρεβιαζοντο αυτον οι παιδες αυτου και η γυνη, και ηκουσε της φωνης αυτων και ανεστη απο της γης και εκαθισεν επι τον διφρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| και τη γυναικι ην δαμαλις νομας εν τη οικιᾳ, και εσπευσε και εθυσεν αυτην και ελαβεν αλευρα και εφυρασε και επεψεν αζυμα 25 και προσηγαγεν ενωπιον Σαουλ και ενωπιον των παιδων αυτου, και εφαγον. και ανεστησαν και απηλθον την νυκτα εκεινην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ συναθροιζουσιν αλλοφυλοι πασας τας παρεμβολας αυτων εις ᾿Αφεκ, και ᾿Ισραηλ παρενεβαλεν εν ᾿Αενδωρ την εν ᾿Ιεζραελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| και οι σατραπαι των αλλοφυλων παρεπορευοντο εις εκατονταδας και χιλιαδας, και Δαυιδ και οι ανδρες αυτου παρεπορευοντο επ᾿ εσχατων μετα ᾿Αγχους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και ειπον οι σατραπαι των αλλοφυλων· τινες οι διαπορευομενοι ουτοι; και ειπεν ᾿Αγχους προς τους στρατηγους των αλλοφυλων· ουχ ουτος Δαυιδ ο δουλος Σαουλ βασιλεως ᾿Ισραηλ; γεγονε μεθ᾿ ημων ημερας τουτο δευτερον ετος, και ουχ ευρηκα εν αυτω ουθεν αφ᾿ ἧς ημερας ενεπεσε προς με και εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| και ελυπηθησαν επ᾿ αυτω οι στρατηγοι των αλλοφυλων και λεγουσιν αυτω· αποστρεψον τον ανδρα και αποστραφητω εις τον τοπον αυτου, ου κατεστησας αυτον εκει, και μη ερχεσθω μεθ᾿ ημων εις τον πολεμον και μη γινεσθω επιβουλος της παρεμβολης· και εν τινι διαλλαγησεται ουτος τω κυριω αυτου; ουχι εν ταις κεφαλαις των ανδρων εκεινων; 5 ουχ ουτος Δαυιδ, ω εξηρχον εν χοροις λεγοντες· επαταξε Σαουλ εν χιλιασιν αυτου και Δαυιδ εν μυριασιν αυτου; 6 και εκαλεσεν ᾿Αγχους τον Δαυιδ και ειπεν αυτω· ζη Κυριος, οτι ευθης συ και αγαθος εν οφθαλμοις μου, και η εξοδος σου και η εισοδος σου μετ᾿ εμου εν τη παρεμβολη, και οτι ουχ ευρηκα κατα σου κακιαν αφ᾿ ἧς ημερας ηκεις προς με εως της σημερον ημερας· και εν οφθαλμοις των σατραπων ουκ αγαθος συ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| και νυν αναστρεφε και πορευου εις ειρηνην, και ου μη ποιησῃς κακιαν εν οφθαλμοις των σατραπων των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αγχους· τι πεποιηκα σοι και τι ευρες εν τω δουλω σου αφ᾿ ἧς ημερας ημην ενωπιον σου και εως της ημερας ταυτης, οτι ου μη ελθω πολεμησας τους εχθρους του κυριου μου του βασιλεως; 9 και απεκριθη ᾿Αγχους προς Δαυιδ· οιδα οτι αγαθος συ εν οφθαλμοις μου, αλλ᾿ οι σατραπαι των αλλοφυλων λεγουσιν· ουχ ηξει μεθ᾿ ημων εις πολεμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| και νυν ορθρισον το πρωΐ συ και οι παιδες του κυριου σου οι ηκοντες μετα σου, και πορευεσθε εις τον τοπον, ου κατεστησα υμας εκει, και λογον λοιμον μη θης εν καρδιᾳ σου, οτι αγαθος συ ενωπιον μου· και ορθρισατε εν τη οδω, και φωτισατω υμιν, και πορευθητε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| και ωρθρισε Δαυιδ αυτος και οι ανδρες αυτου απελθειν και φυλασσειν την γην των αλλοφυλων, και οι αλλοφυλοι ανεβησαν πολεμειν επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΚΑΙ εγενηθη εισελθοντος Δαυιδ και των ανδρων αυτου την Σεκελακ τη ημερᾳ τη τριτῃ, και ᾿Αμαληκ επεθετο επι τον νοτον και επι την Σεκελακ και επαταξε την Σεκελακ και ενεπυρισαν αυτην εν πυρι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| και τας γυναικας και παντα τα εν αυτη απο μικρου εως μεγαλου ουκ εθανατωσαν ανδρα και γυναικα, αλλ᾿ ᾐχμαλωτευσαν και απηλθον εις την οδον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| και ηλθε Δαυιδ και οι ανδρες αυτου εις την πολιν, και ιδου εμπεπυρισται εν πυρι, αι δε γυναικες αυτων και οι υιοι αυτων και αι θυγατερες αυτων ᾐχμαλωτευμενοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| και ηρε Δαυιδ και οι ανδρες αυτου την φωνην αυτων και εκλαυσαν, εως οτου ουκ ην εν αυτοις ισχυς ετι του κλαιειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| και αμφοτεραι αι γυναικες Δαυιδ ᾐχμαλωτευθησαν, ᾿Αχινοομ η ᾿Ιεζραηλιτις και ᾿Αβιγαια η γυνη Ναβαλ του Καρμηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| και εθλιβη Δαυιδ σφοδρα, οτι ειπεν ο λαος λιθοβολησαι αυτον, οτι κατωδυνος ψυχη παντος του λαου, εκαστου επι τους υιους αυτου και επι τας θυγατερας αυτου· και εκραταιωθη Δαυιδ εν Κυριω Θεω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αβιαθαρ τον ιερεα υιον ᾿Αβιμελεχ· προσαγαγε το εφουδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και επηρωτησε Δαυιδ δια του Κυριου λεγων· ει καταδιωξω οπισω του γεδδουρ τουτου, ει καταληψομαι αυτους; και ειπεν αυτω· καταδιωκε, οτι καταλαμβανων καταληψῃ αυτους και εξαιρουμενος εξελη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| και επορευθη Δαυιδ, αυτος και οι εξακοσιοι ανδρες μετ᾿ αυτου, και ερχονται εως του χειμαρρου Βοσορ, και οι περισσοι εστησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| και κατεδιωξεν εν τετρακοσιοις ανδρασιν, υπεστησαν δε διακοσιοι ανδρες, οιτινες εκαθισαν περαν του χειμαρρου του Βοσορ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| και ευρισκουσιν ανδρα Αιγυπτιον εν αγρω και λαμβανουσιν αυτον και αγουσιν αυτον προς Δαυιδ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| και διδοασιν αυτω αρτον, και εφαγε, και εποτισαν αυτον υδωρ· και διδοασιν αυτω κλασμα παλαθης, και εφαγε, και κατεστη το πνευμα αυτου εν αυτω, οτι ου βεβρωκει αρτον και ου πεπωκει υδωρ τρεις ημερας και τρεις νυκτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| και ειπεν αυτω Δαυιδ· τινος συ ει και ποθεν ει; και ειπε το παιδαριον το Αιγυπτιον· εγω ειμι δουλος ανδρος ᾿Αμαληκιτου, και κατελιπε με ο Κυριος μου, οτι ηνωχληθην εγω σημερον τριταιος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| και ημεις επεθεμεθα επι τον νοτον του Χολθι και επι τα της ᾿Ιουδαιας μερη και επι νοτον Χελουβ και την Σεκελακ ενεπυρισαμεν εν πυρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| και ειπεν αυτω Δαυιδ· ει καταξεις με επι το γεδδουρ τουτο; και ειπεν· ομοσον δη μοι κατα του Θεου μη θανατωσειν με και μη παραδουναι με εις χειρας του κυριου μου, και καταξω σε επι το γεδδουρ τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| και κατηγαγεν αυτον εκει, και ιδου ουτοι διακεχυμενοι επι προσωπον πασης της γης εσθιοντες και πινοντες και εορταζοντες εν πασι τοις σκυλοις τοις μεγαλοις, οις ελαβον εκ γης αλλοφυλων και εκ γης ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| και ηλθεν επ᾿ αυτους Δαυιδ και επαταξεν αυτους απο εωσφορου εως δειλης και τη επαυριον, και ουκ εσωθη εξ αυτων ανηρ οτι αλλ᾿ η τετρακοσια παιδαρια, α ην επιβεβηκοτα επι τας καμηλους και εφυγον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| και αφειλατο Δαυιδ παντα, α ελαβον οι ᾿Αμαληκιται, και αμφοτερας τας γυναικας αυτου εξειλατο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| και ου διεφωνησεν αυτοις απο μικρου εως μεγαλου και απο των σκυλων και εως υιων και θυγατερων και εως παντων, ων ελαβον αυτων· τα παντα επεστρεψε Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| και ελαβε παντα τα ποιμνια και τα βουκολια και απηγαγεν εμπροσθεν των σκυλων, και τοις σκυλοις εκεινοις ελεγετο· ταυτα τα σκυλα Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| και παραγινεται Δαυιδ προς τους διακοσιους ανδρας τους υπολειφθεντας του πορευεσθαι οπισω Δαυιδ και εκαθισεν αυτους εν τω χειμαρρω του Βοσορ, και εξηλθον εις απαντησιν Δαυιδ και εις απαντησιν του λαου του μετ᾿ αυτου, και προσηγαγε Δαυιδ εως του λαου, και ηρωτησαν αυτον τα εις ειρηνην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| και απεκριθη πας ανηρ λοιμος και πονηρος των ανδρων των πολεμιστων των πορευθεντων μετα Δαυιδ και ειπον, οτι ου κατεδιωξαν μεθ᾿ ημων, ου δωσομεν αυτοις εκ των σκυλων, ων εξειλομεθα, οτι αλλ᾿ η εκαστος την γυναικα αυτου και τα τεκνα αυτου απαγεσθωσαν και αποστρεφετωσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| και ειπε Δαυιδ· ου ποιησετε ουτως μετα το παραδουναι τον Κυριον ημιν και φυλαξαι ημας και παρεδωκε Κυριος τον γεδδουρ τον επερχομενον εφ᾿ ημας εις χειρας ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| και τις επακουσεται υμων των λογων τουτων; οτι ουχ ἧττον ημων εισι· διοτι κατα την μεριδα του καταβαινοντος εις τον πολεμον, ουτως εσται η μερις του καθημενου επι τα σκευη· κατα το αυτο μεριουνται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| και εγενηθη απο της ημερας εκεινης και επανω, και εγενετο εις προσταγμα και εις δικαιωμα τω ᾿Ισραηλ εως της σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| Και ηλθε Δαυιδ εις Σεκελακ και απεστειλε τοις πρεσβυτεροις των σκυλων ᾿Ιουδα και τοις πλησιον αυτου λεγων· ιδου απο των σκυλων των εχθρων Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.27| τοις εν Βαιθσουρ και τοις εν Ραμα νοτου και τοις εν ᾿Ιεθθορ 28 και τοις εν ᾿Αροηρ και τοις εν ᾿Αμμαδι και τοις εν Σαφι και τοις εν ᾿Εσθιε 29 και τοις εν Γεθ και τοις εν Κιναν και τοις εν Σαφεκ και τοις εν Θιμαθ και τοις εν Καρμηλω και τοις εν ταις πολεσι του ῾Ιεραμηλι και τοις εν ταις πολεσι του Κενεζι 30 και τοις εν ῾Ιεριμουθ και τοις εν Βηρσαβεε και τοις εν Νομβε 31 και τοις εν Χεβρων και εις παντας τους τοπους, ους διηλθε Δαυιδ εκει, αυτος και οι ανδρες αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΚΑΙ οι αλλοφυλοι επολεμουν επι ᾿Ισραηλ, και εφυγον οι ανδρες ᾿Ισραηλ εκ προσωπου των αλλοφυλων, και πιπτουσι τραυματιαι εν τω ορει τω Γελβουε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| και συναπτουσιν οι αλλοφυλοι τω Σαουλ και τοις υιοις αυτου, και τυπτουσιν αλλοφυλοι τον ᾿Ιωναθαν και τον ᾿Αμιναδαβ και τον Μελχισα υιους Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| και βαρυνεται ο πολεμος επι Σαουλ, και ευρισκουσιν αυτον οι ακοντισται, ανδρες τοξοται, και ετραυματισθη εις τα υποχονδρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| και ειπε Σαουλ προς τον αιροντα τα σκευη αυτου· σπασαι την ρομφαιαν σου και αποκεντησον με εν αυτη, μη ελθωσιν οι απεριτμητοι ουτοι και αποκεντησωσι με και εμπαιξωσι μοι. και ουκ εβουλετο ο αιρων τα σκευη αυτου, οτι εφοβηθη σφοδρα· και ελαβε Σαουλ την ρομφαιαν και επεπεσεν επ᾿ αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| και ειδεν ο αιρων τα σκευη αυτου οτι τεθνηκε Σαουλ, και επεπεσε και αυτος επι την ρομφαιαν αυτου και απεθανε μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| και απεθανε Σαουλ και οι τρεις υιοι αυτου και ο αιρων τα σκευη αυτου εν τη ημερᾳ εκεινῃ κατα το αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| και ειδον οι ανδρες ᾿Ισραηλ οι εν τω περαν της κοιλαδος και οι εν τω περαν του ᾿Ιορδανου οτι εφυγον οι ανδρες ᾿Ισραηλ και οτι τεθνηκε Σαουλ και οι υιοι αυτου, και καταλειπουσι τας πολεις αυτων και φευγουσι· και ερχονται οι αλλοφυλοι και κατοικουσιν εν αυταις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| και εγενηθη τη επαυριον ερχονται οι αλλοφυλοι εκδιδυσκειν τους νεκρους και ευρισκουσι τον Σαουλ και τους τρεις υιους αυτου πεπτωκοτας επι τα ορη Γελβουε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| και αποστρεφουσιν αυτον και εξεδυσαν τα σκευη αυτου και αποστελλουσιν αυτα εις γην αλλοφυλων κυκλω ευαγγελιζοντες τοις ειδωλοις αυτων και τω λαω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| και ανεθηκαν τα σκευη αυτου εις το ᾿Ασταρτειον και το σωμα αυτου κατεπηξαν εν τω τειχει Βαιθσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| και ακουουσιν οι κατοικουντες ᾿Ιαβις της Γαλααδιτιδος α εποιησαν οι αλλοφυλοι τω Σαουλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| και ανεστησαν πας ανηρ δυναμεως και επορευθησαν ολην την νυκτα και ελαβον το σωμα Σαουλ και το σωμα ᾿Ιωναθαν του υιου αυτου απο του τειχους Βαιθσαν και φερουσιν αυτους εις ᾿Ιαβις και κατακαιουσιν αυτους εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| και λαμβανουσι τα οστα αυτων και θαπτουσιν υπο την αρουραν την εν ᾿Ιαβις και νηστευουσιν επτα ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.Βασιλειων Β'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο μετα το αποθανειν Σαουλ και Δαυιδ ανεστρεψε τυπτων τον ᾿Αμαληκ, και εκαθισε Δαυιδ εν Σεκελακ ημερας δυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και εγενηθη τη ημερᾳ τη τριτῃ και ιδου ανηρ ηλθεν εκ της παρεμβολης εκ του λαου Σαουλ, και τα ιματια αυτου διερρωγοτα, και γη επι της κεφαλης αυτου, και εγενετο εν τω εισελθειν αυτον προς Δαυιδ και επεσεν επι την γην και προσεκυνησεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ειπεν αυτω Δαυιδ· ποθεν συ παραγινῃ; και ειπε προς αυτον· εκ της παρεμβολης ᾿Ισραηλ εγω διασεσωσμαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και ειπεν αυτω Δαυιδ· τις ο λογος ουτος; απαγγειλον μοι. και ειπεν οτι εφυγεν ο λαος εκ του πολεμου και πεπτωκασι πολλοι εκ του λαου και απεθανον· και Σαουλ και ᾿Ιωναθαν ο υιος αυτου απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και ειπε Δαυιδ τω παιδαριω τω απαγγελλοντι αυτω· πως οιδας οτι τεθνηκε Σαουλ και ᾿Ιωναθαν ο υιος αυτου; 6 και ειπε το παιδαριον το απαγγελλον αυτω· περιπτωματι περιεπεσον εν τω ορει τω Γελβουε, και ιδου Σαουλ επεστηρικτο επι το δορυ αυτου, και ιδου τα αρματα και οι ιππαρχαι συνηψαν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και επεβλεψεν επι τα οπισω αυτου και ειδε με και εκαλεσε με, και ειπα· ιδου εγω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ειπε μοι· τις ει συ; και ειπα· ᾿Αμαληκιτης εγω ειμι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ειπε προς με· στηθι δη επανω μου και θανατωσον με, οτι κατεσχε με σκοτος δεινον, οτι πασα η ψυχη μου εν εμοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και επεστην επ᾿ αυτον και εθανατωσα αυτον, οτι ᾔδειν οτι ου ζησεται μετα το πεσειν αυτον· και ελαβον το βασιλειον το επι την κεφαλην αυτου και τον χλιδωνα τον επι του βραχιονος αυτου και ενηνοχα αυτα τω κυριω μου ωδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και εκρατησε Δαυιδ των ιματιων αυτου και διερρηξεν αυτα, και παντες οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου διερρηξαν τα ιματια αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εκοψαντο και εκλαυσαν και ενηστευσαν εως δειλης επι Σαουλ και επι ᾿Ιωναθαν τον υιον αυτου και επι τον λαον ᾿Ιουδα και επι τον οικον ᾿Ισραηλ, οτι επληγησαν εν ρομφαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και ειπε Δαυιδ τω παιδαριω τω απαγγελλοντι αυτω· ποθεν ει συ; και ειπεν· υιος ανδρος παροικου ᾿Αμαληκιτου εγω ειμι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ειπεν αυτω Δαυιδ· πως ουκ εφοβηθης επενεγκειν χειρα σου διαφθειραι τον χριστον Κυριου; 15 και εκαλεσε Δαυιδ ἓν των παιδαριων αυτου και ειπε· προσελθων απαντησον αυτω· και επαταξεν αυτον, και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και ειπε προς αυτον Δαυιδ· το αιμα σου επι την κεφαλην σου, οτι στο στομα σου απεκριθη κατα σου λεγων οτι, εγω εθανατωσα τον χριστον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| Και εθρηνησε Δαυιδ τον θρηνον τουτον επι Σαουλ και επι ᾿Ιωναθαν τον υιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και ειπε του διδαξαι τους υιους ᾿Ιουδα· ιδου γεγραπται επι βιβλιου του ευθους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| Στηλωσον, ᾿Ισραηλ, υπερ των τεθνηκοτων επι τα υψη σου τραυματιων· πως επεσαν δυνατοι; 20 μη αναγγειλητε εν Γεθ και μη ευαγγελισησθε εν ταις εξοδοις ᾿Ασκαλωνος, μη ποτε ευφρανθωσι θυγατερες αλλοφυλων, μη ποτε αγαλλιασωνται θυγατερες των απεριτμητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| ορη τα εν Γελβουε μη καταβατω δροσος και μη υετος εφ᾿ υμας και αγροι απαρχων, οτι εκει προσωχθισθη θυρεος δυνατων, θυρεος Σαουλ ουκ εχρισθη εν ελαιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| αφ᾿ αιματος τραυματιων και απο στεατος δυνατων τοξον ᾿Ιωναθαν ουκ απεστραφη κενον εις τα οπισω, και ρομφαια Σαουλ ουκ ανεκαμψε κενη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| Σαουλ και ᾿Ιωναθαν, οι ηγαπημενοι και ωραιοι, ου διακεχωρισμενοι, ευπρεπεις εν τη ζωη αυτων και εν τω θανατω αυτων ου διεχωρισθησαν· υπερ αετους κουφοι και υπερ λεοντας εκραταιωθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| θυγατερες ᾿Ισραηλ, επι Σαουλ κλαυσατε, τον ενδιδυσκοντα υμας κοκκινα μετα κοσμου υμων, τον αναφεροντα κοσμον χρυσουν επι τα ενδυματα υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| πως επεσαν δυνατοι εν μεσω του πολεμου· ᾿Ιωναθαν επι τα υψη σου τραυματιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| αλγω επι σοι, αδελφε μου ᾿Ιωναθαν· ωραιωθης μοι σφοδρα, εθαυμαστωθη η αγαπησις σου εμοι υπερ αγαπησιν γυναικων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| πως επεσαν δυνατοι και απωλοντο σκευη πολεμικα;<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ εγενετο μετα ταυτα και επηρωτησε Δαυιδ εν Κυριω λεγων· ει αναβω εις μιαν των πολεων ᾿Ιουδα; και ειπε Κυριος προς αυτον· αναβηθι. και ειπε Δαυιδ· που αναβω; και ειπεν· εις Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ανεβη εκει Δαυιδ εις Χεβρων και αμφοτεραι αι γυναικες αυτου, ᾿Αχινοομ η ᾿Ιεζραηλιτις και ᾿Αβιγαια η γυνη Ναβαλ του Καρμηλιου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου, εκαστος και ο οικος αυτου, και κατῴκουν εν ταις πολεσι Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ερχονται ανδρες της ᾿Ιουδαιας και χριουσι τον Δαυιδ εκει του βασιλευειν επι τον οικον ᾿Ιουδα. Και απηγγειλαν τω Δαυιδ λεγοντες· οτι οι ανδρες ᾿Ιαβις της Γαλααδιτιδος εθαψαν τον Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και απεστειλε Δαυιδ αγγελους προς τους ηγουμενους ᾿Ιαβις της Γαλααδιτιδος και ειπε προς αυτους Δαυιδ· ευλογημενοι υμεις τω Κυριω, οτι εποιησατε το ελεος τουτο επι τον κυριον υμων, επι Σαουλ τον χριστον Κυριου και εθαψατε αυτον και ᾿Ιωναθαν τον υιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και νυν ποιησαι Κυριος μεθ᾿ υμων ελεος και αληθειαν, και γε εγω ποιησω μεθ᾿ υμων τα αγαθα ταυτα, οτι εποιησατε το ρημα τουτο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και νυν κραταιουσθωσαν αι χειρες υμων και γινεσθε εις υιους δυνατους, οτι τεθνηκεν ο κυριος υμων Σαουλ, και γε εμε κεχρικεν ο οικος ᾿Ιουδα εφ᾿ εαυτον εις βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| Και ᾿Αβεννηρ υιος Νηρ αρχιστρατηγος του Σαουλ ελαβε τον ᾿Ιεβοσθε υιον Σαουλ και ανεβιβασεν αυτον εκ της παρεμβολης εις Μαναεμ 9 και εβασιλευσεν αυτον επι την Γαλααδιτιν και επι τον Θασιρι και επι την ᾿Ιεζραελ και επι τον ᾿Εφραιμ και επι τον Βενιαμιν και επι παντα ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| τεσσαρακοντα ετων ᾿Ιεβοσθε υιος Σαουλ, οτε εβασιλευσεν επι ᾿Ισραηλ, και δυο ετη εβασιλευσε, πλην του οικου ᾿Ιουδα, οἳ ησαν οπισω Δαυιδ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και εγενοντο αι ημεραι, ας Δαυιδ εβασιλευσεν εν Χεβρων επι τον οικον ᾿Ιουδα, επτα ετη και μηνας εξ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| Και εξηλθεν ᾿Αβεννηρ υιος Νηρ και οι παιδες ᾿Ιεβοσθε υιου Σαουλ εκ Μαναεμ εις Γαβαων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας και οι παιδες Δαυιδ εξηλθοσαν εκ Χεβρων και συναντωσιν αυτοις επι την κρηνην την Γαβαων επι το αυτο, και εκαθισαν ουτοι επι τη κρηνην εντευθεν, και ουτοι επι την κρηνην εντευθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και ειπεν ᾿Αβεννηρ προς ᾿Ιωαβ· αναστητωσαν δη τα παιδαρια και παιξατωσαν ενωπιον ημων· και ειπεν ᾿Ιωαβ· αναστητωσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ανεστησαν και παρηλθον εν αριθμω των παιδων Βενιαμιν δωδεκα των ᾿Ιεβοσθε υιου Σαουλ και δωδεκα εκ των παιδων Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και εκρατησαν εκαστος τη χειρι την κεφαλην του πλησιον αυτου, και μαχαιρα αυτου εις πλευραν του πλησιον αυτου, και πιπτουσι κατα το αυτο· και εκληθη το ονομα του τοπου εκεινου Μερις των επιβουλων, η εστιν εν Γαβαων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και εγενετο ο πολεμος σκληρος ωστε λιαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και επταισεν ᾿Αβεννηρ και ανδρες ᾿Ισραηλ ενωπιον παιδων Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και εγενοντο εκει τρεις υιοι Σαρουΐας, ᾿Ιωαβ και ᾿Αβεσσα και ᾿Ασαηλ, και ᾿Ασαηλ κουφος τοις ποσιν αυτου ωσει μια δορκας εν αγρω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και κατεδιωξεν ᾿Ασαηλ οπισω ᾿Αβεννηρ και ουκ εξεκλινε του πορευεσθαι εις δεξια ουδε εις αριστερα κατοπισθεν ᾿Αβεννηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και επεβλεψεν ᾿Αβεννηρ εις τα οπισω αυτου και ειπεν· ει συ ει αυτος ᾿Ασαηλ; και ειπεν· εγω ειμι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και ειπεν αυτω ᾿Αβεννηρ· εκλινον συ εις τα δεξια η εις τα αριστερα και κατασχε σεαυτω ἓν των παιδαριων και λαβε σεαυτω την πανοπλιαν αυτου· και ουκ ηθελησεν ᾿Ασαηλ εκκλιναι εκ των οπισθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και προσεθετο ετι ᾿Αβεννηρ λεγων τω ᾿Ασαηλ· αποστηθι απ᾿ εμου, ινα μη παταξω σε εις την γην· και πως αρω το προσωπον μου προς ᾿Ιωαβ; 23 και που εστι ταυτα; επιστρεφε προς ᾿Ιωαβ τον αδελφον σου. και ουκ εβουλετο του αποστηναι. και τυπτει αυτον ᾿Αβεννηρ εν τω οπισω του δορατος επι την ψοαν, και διεξηλθε το δορυ εκ των οπισω αυτου, και πιπτει εκει και αποθνησκει υποκατω αυτου. και εγενετο πας ο ερχομενος εως του τοπου, ου επεσεν εκει ᾿Ασαηλ και απεθανε, και υφιστατο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και κατεδιωξεν ᾿Ιωαβ και ᾿Αβεσσα οπισω ᾿Αβεννηρ· και ο ηλιος εδυνε. και αυτοι εισηλθον εως του βουνου ᾿Αμμαν, ο εστιν επι προσωπου Γαι, οδον ερημον Γαβαων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και συναθροιζονται οι υιοι Βενιαμιν οι οπισω ᾿Αβεννηρ και εγενηθησαν εις συναντησιν μιαν και εστησαν επι κεφαλην βουνου ενος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και εκαλεσεν ᾿Αβεννηρ ᾿Ιωαβ και ειπε· μη εις νικος καταφαγεται η ρομφαια; η ουκ οιδας οτι πικρα εσται εις τα εσχατα; και εως ποτε ου μη ειπῃς τω λαω αποστρεφειν απο οπισθεν των αδελφων ημων; 27 και ειπεν ᾿Ιωαβ· ζη Κυριος, οτι ει μη ελαλησας, διοτι τοτε εκ πρωιοθεν ανεβη ἂν ο λαος εκαστος κατοπισθεν του αδελφου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| και εσαλπισεν ᾿Ιωαβ τη σαλπιγγι, και απεστησαν πας ο λαος και ου κατεδιωξαν οπισω του ᾿Ισραηλ και ου προσεθεντο ετι του πολεμειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| και ᾿Αβεννηρ και οι ανδρες αυτου απηλθον εις δυσμας ολην την νυκτα εκεινην και διεβαιναν τον ᾿Ιορδανην και επορευθησαν ολην την παρατεινουσαν και ερχονται εις την παρεμβολην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| και ᾿Ιωαβ ανεστρεψεν οπισθεν απο του ᾿Αβεννηρ και συνηθροισε παντα τον λαον, και επεσκεπησαντων παιδων Δαυιδ εννεακαιδεκα ανδρες και ᾿Ασαηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| και οι παιδες Δαυιδ επαταξαν των υιων Βενιαμιν των ανδρων ᾿Αβεννηρ τριακοσιους εξηκοντα ανδρας παρ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και αιρουσι τον ᾿Ασαηλ και θαπτουσιν αυτον εν τω ταφω του πατρος αυτου εν Βηθλεεμ. και επορευθη ᾿Ιωαβ και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου ολην την νυκτα, και διεφαυσεν αυτοις εν Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ εγενετο ο πολεμος επι πολυ ανα μεσον του οικου Σαουλ και ανα μεσον του οικου Δαυιδ· και ο οικος Δαυιδ επορευετο και εκραταιουτο, και ο οικος Σαουλ επορευετο και ησθενει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| Και ετεχθησαν τω Δαυιδ υιοι εν Χεβρων, και ην ο πρωτοτοκος αυτου ᾿Αμνων της ᾿Αχινοομ της ᾿Ιεζραηλιτιδος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ο δευτερος αυτου Δαλουΐα της ᾿Αβιγαιας της Καρμηλιας, και ο τριτος ᾿Αβεσσαλωμ υιος Μααχα θυγατρος Θολμι βασιλεως Γεσιρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ο τεταρτος ᾿Ορνια υιος Φεγγιθ, και ο πεμπτος Σαβατια της ᾿Αβιταλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ο εκτος ᾿Ιεθερααμ της Αιγλα γυναικος Δαυιδ· ουτοι ετεχθησαν τω Δαυιδ εν Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| Και εγενετο εν τω ειναι τον πολεμον ανα μεσον του οικου Σαουλ και ανα μεσον του οικου Δαυιδ, και ᾿Αβεννηρ ην κρατων του οικου Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και τω Σαουλ παλλακη Ρεσφα θυγατηρ ᾿Ιαλ· και ειπεν ᾿Ιεβοσθε υιος Σαουλ προς ᾿Αβεννηρ· τι οτι εισηλθες προς την παλλακην του πατρος μου; 8 και εθυμωθη σφοδρα ᾿Αβεννηρ περι του λογου τουτου τω ᾿Ιεβοσθε, και ειπεν ᾿Αβεννηρ προς αυτον· μη κεφαλη κυνος εγω ειμι; εποιησα σημερον ελεος μετα του οικου Σαουλ του πατρος σου και περι αδελφων και περι γνωριμων και ουκ ηυτομολησα εις τον οικον Δαυιδ· και επιζητεις επ᾿ εμε συ υπερ αδικιας γυναικος σημερον; 9 ταδε ποιησαι ο Θεος τω ᾿Αβεννηρ και ταδε προσθειη αυτω, οτι καθως ωμοσε Κυριος τω Δαυιδ, οτι ουτως ποιησω αυτω εν τη ημερᾳ ταυτῃ 10 περιελειν την βασιλειαν απο του οικου Σαουλ, και του αναστησαι τον θρονον Δαυιδ επι ᾿Ισραηλ και επι τον ᾿Ιουδαν απο Δαν εως Βηρσαβεε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ουκ ηδυνασθη ετι ᾿Ιεβοσθε αποκριθηναι τω ᾿Αβεννηρ ρημα απο του φοβεισθαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| Και απεστειλεν ᾿Αβεννηρ αγγελους προς Δαυιδ εις Θαιλαμ ου ην, παραχρημα λεγων· διαθου διαθηκην σου μετ᾿ εμου, και ιδου η χειρ μου μετα σου επιστρεψαι προς σε παντα τον οικον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ειπε Δαυιδ· καλως εγω διαθησομαι προς σε διαθηκην, πλην λογον ενα εγω αιτουμαι παρα σου λεγων· ουκ οψει το προσωπον μου, εαν μη αγαγῃς την Μελχολ θυγατερα Σαουλ παραγινομενου σου ιδειν το προσωπον μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και εξαπεστειλε Δαυιδ προς ᾿Ιεβοσθε υιον Σαουλ αγγελους λεγων· αποδος μοι την γυναικα μου την Μελχολ, ἣν ελαβον εν εκατον ακροβυστιαις αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και απεστειλεν ᾿Ιεβοσθε και ελαβεν αυτην παρα του ανδρος αυτης, παρα Φαλτιηλ υιου Σελλης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και επορευετο ο ανηρ αυτης μετ᾿ αυτης κλαιων οπισω αυτης εως Βαρακιμ· και ειπε προς αυτον ᾿Αβεννηρ· πορευου, αναστρεφε· και ανεστρεψε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ειπεν ᾿Αβεννηρ προς τους πρεσβυτερους ᾿Ισραηλ λεγων· χθες και τριτην εζητειτε τον Δαυιδ βασιλευειν εφ᾿ υμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και νυν ποιησατε, οτι Κυριος ελαλησε περι Δαυιδ λεγων· εν χειρι του δουλου μου Δαυιδ σωσω τον ᾿Ισραηλ εκ χειρος αλλοφυλων και εκ χειρος παντων των εχθρων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και ελαλησεν ᾿Αβεννηρ εν τοις ωσι Βενιαμιν. και επορευθη ᾿Αβεννηρ του λαλησαι εις τα ωτα του Δαυιδ εις Χεβρων παντα, οσα ηρεσεν εν οφθαλμοις ᾿Ισραηλ και εν οφθαλμοις οικου Βενιαμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| Και ηλθεν ᾿Αβεννηρ προς Δαυιδ εις Χεβρων και μετ᾿ αυτου εικοσιν ανδρες. και εποιησε Δαυιδ τω ᾿Αβεννηρ και τοις ανδρασι τοις μετ᾿ αυτου ποτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και ειπεν ᾿Αβεννηρ προς Δαυιδ· αναστησομαι δη και πορευσομαι και συναθροισω προς κυριον μου τον βασιλεα παντα ᾿Ισραηλ και διαθησομαι μετ᾿ αυτου διαθηκην, και βασιλευσεις επι πασιν, οις επιθυμει η ψυχη σου. και απεστειλε Δαυιδ τον ᾿Αβεννηρ, και επορευθη εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και ιδου οι παιδες Δαυιδ και ᾿Ιωαβ παρεγενοντο εκ της εξοδιας, και σκυλα πολλα εφερον μεθ᾿ εαυτων· και ᾿Αβεννηρ ουκ ην μετα Δαυιδ εις Χεβρων, οτι απεσταλκει αυτον και απεληλυθει εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και ᾿Ιωαβ και πασα η στρατια αυτου ηλθοσαν, και απηγγελη τω ᾿Ιωαβ λεγοντες· ηκει ᾿Αβεννηρ υιος Νηρ προς Δαυιδ, και απεσταλκεν αυτον και απηλθεν εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και εισηλθεν ᾿Ιωαβ προς τον βασιλεα και ειπε· τι τουτο εποιησας; ιδου ηλθεν ᾿Αβεννηρ προς σε, και ινατι εξαπεσταλκας αυτον και απεληλυθεν εν ειρηνῃ; 25 η ουκ οιδας την κακιαν ᾿Αβεννηρ υιου Νηρ, οτι απατησαι σε παρεγενετο και γνωναι την εξοδον σου και την εισοδον σου και γνωναι απαντα, οσα συ ποιεις; 26 και ανεστρεψεν ᾿Ιωαβ απο του Δαυιδ και απεστειλεν αγγελους προς ᾿Αβεννηρ οπισω, και επιστρεφουσιν αυτον απο του φρεατος του Σεειραμ· και Δαυιδ ουκ ᾔδει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και επεστρεψε τον ᾿Αβεννηρ εις Χεβρων, και εξεκλινεν αυτον ᾿Ιωαβ εκ πλαγιων της πυλης λαλησαι προς αυτον ενεδρευων και επαταξεν αυτον εκει εις την ψοαν, και απεθανεν εν τω αιματι ᾿Ασαηλ του αδελφου ᾿Ιωαβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| Και ηκουσε Δαυιδ μετα ταυτα και ειπεν· αθωος ειμι εγω και η βασιλεια μου απο Κυριου και εως αιωνος απο των αιματων ᾿Αβεννηρ υιου Νηρ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| καταντησατωσαν επι κεφαλην ᾿Ιωαβ και επι παντα τον οικον του πατρος αυτου, και μη εκλειποι εκ του οικου ᾿Ιωαβ γονορρυης και λεπρος και κρατων σκυταλης και πιπτων εν ρομφαιᾳ και ελασσουμενος αρτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| ᾿Ιωαβ δε και ᾿Αβεσσα ο αδελφος αυτου διαπαρετηρουντο τον ᾿Αβεννηρ ανθ᾿ ων εθανατωσε τον ᾿Ασαηλ τον αδελφον αυτων εν Γαβαων, εν τω πολεμω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Ιωαβ και προς παντα τον λαον τον μετ᾿ αυτου· διαρρηξατε τα ιματια υμων και περιζωσασθε σακκους και κοπτεσθε εμπροσθεν ᾿Αβεννηρ· και ο βασιλευς Δαυιδ επορευετο οπισω της κλινης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| και θαπτουσι τον ᾿Αβεννηρ εν Χεβρων· και ηρεν ο βασιλευς την φωνην αυτου και εκλαυσεν επι του ταφου αυτου, και εκλαυσε πας ο λαος επι ᾿Αβεννηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| και εθρηνησεν ο βασιλευς επι ᾿Αβεννηρ και ειπεν· ει κατα τον θανατον Ναβαλ αποθανειται ᾿Αβεννηρ; 34 αι χειρες σου ουκ εδεθησαν, οι ποδες σου ουκ εν πεδαις· ου προσηγαγεν ως Ναβαλ, ενωπιον υιων αδικιας επεσας. και συνηχθη πας ο λαος του κλαυσαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| και ηλθε πας ο λαος περιδειπνησαι τον Δαυιδ αρτοις ετι ουσης ημερας, και ωμοσε Δαυιδ λεγων· ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, οτι εαν μη δυῃ ο ηλιος, ου μη γευσωμαι αρτου η απο παντος τινος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.36| και εγνω πας ο λαος, και ηρεσεν ενωπιον αυτων παντα, οσα εποιησεν ο βασιλευς ενωπιον του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| και εγνω πας ο λαος και πας ᾿Ισραηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ, οτι ουκ εγενετο παρα του βασιλεως θανατωσαι τον ᾿Αβεννηρ υιον Νηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| και ειπεν ο βασιλευς προς τους παιδας αυτου· ουκ οιδατε οτι ηγουμενος μεγας πεπτωκεν εν τη ημερᾳ ταυτῃ εν τω ᾿Ισραηλ; 39 και οτι εγω ειμι συγγενης σημερον και καθεσταμενος υπο βασιλεως; οι δε ανδρες ουτοι υιοι Σαρουΐας σκληροτεροι μου εισιν· αποδω Κυριος τω ποιουντι τα πονηρα κατα την κακιαν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ηκουσεν ᾿Ιεβοσθε υιος Σαουλ οτι τεθνηκεν ᾿Αβεννηρ υιος Νηρ εν Χεβρων, και εξελυθησαν αι χειρες αυτου, και παντες οι ανδρες ᾿Ισραηλ παρειθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και δυο ανδρες ηγουμενοι συστρεμματων τω ᾿Ιεβοσθε υιω Σαουλ, ονομα τω ενι Βαανα και ονομα τω δευτερω Ρηχαβ, υιοι Ρεμμων του Βηρωθαιου εκ των υιων Βενιαμιν· οτι Βηρωθ ελογιζετο τοις υιοις Βενιαμιν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και απεδρασαν οι Βηθωραιοι εις Γεθθαιμ και ησαν εκει παροικουντες εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και τω ᾿Ιωναθαν υιω Σαουλ υιος πεπληγως τους ποδας· υιος ετων πεντε ουτος εν τω ελθειν την αγγελιαν Σαουλ και ᾿Ιωναθαν του υιου αυτου εξ ᾿Ιεζραηλ, και ηρεν αυτον η τιθηνος αυτου και εφυγε, και εγενετο εν τω σπευδειν αυτον και αναχωρειν, και επεσε και εχωλανθη, και ονομα αυτω Μεμφιβοσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και επορευθησαν υιοι Ρεμμων του Βηρωθαιου Ρεκχα και Βαανα και εισηλθον εν τω καυματι της ημερας εις οικον ᾿Ιεβοσθε. και αυτος εκαθευδεν εν τη κοιτῃ της μεσημβριας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και ιδου η θυρωρος του οικου εκαθαιρε πυρους και ενυσταξε και εκαθευδε, και Ρεκχα και Βαανα οι αδελφοι διελαθον 7 και εισηλθον εις τον οικον, και ᾿Ιεβοσθε εκαθευδεν επι της κλινης αυτου εν τω κοιτωνι αυτου, και τυπτουσιν αυτον και θανατουσι και αφαιρουσι την κεφαλην αυτου και ελαβον την κεφαλην αυτου και απηλθον οδον την κατα δυσμας ολην την νυκτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ηνεγκαν την κεφαλην ᾿Ιεβοσθε τω Δαυιδ εις Χεβρων και ειπαν προς τον βασιλεα· ιδου η κεφαλη ᾿Ιεβοσθε υιου Σαουλ του εχθρου σου, ὃς εζητει την ψυχην σου, και εδωκε Κυριος τω κυριω βασιλει εκδικησιν των εχθρων αυτου, ως η ημερα αυτη, εκ Σαουλ του εχθρου σου και εκ του σπερματος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και απεκριθη Δαυιδ τω Ρεκχα και τω Βαανα αδελφω αυτου υιοις Ρεμμων του Βηρωθαιου και ειπεν αυτοις· ζη Κυριος, ὃς ελυτρωσατο την ψυχην μου εκ πασης θλιψεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| οτι ο απαγγειλας μοι οτι τεθνηκε Σαουλ, και αυτος ην ως ευαγγελιζομενος ενωπιον μου, και κατεσχον αυτον και απεκτεινα αυτον εν Σεκελακ, ω εδει με δουναι ευαγγελια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και νυν ανδρες πονηροι απεκταγκασιν ανδρα δικαιον εν τω οικω αυτου επι της κοιτης αυτου· και νυν εκζητησω το αιμα αυτου εκ χειρος υμων και εξολοθρευσω υμας εκ της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ενετειλατο Δαυιδ τοις παιδαριοις αυτου και αποκτεινουσιν αυτους και κολοβουσι τας χειρας αυτων και τους ποδας αυτων και εκρεμασαν αυτους επι της κρηνης εν Χεβρων· και την κεφαλην ᾿Ιεβοσθε εθαψαν εν τω ταφω ᾿Αβεννηρ υιου Νηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ παραγινονται πασαι αι φυλαι ᾿Ισραηλ προς Δαυιδ εις Χεβρων και ειπαν αυτω· ιδου οστα σου και σαρκες σου ημεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και εχθες και τριτην οντος Σαουλ βασιλεως εφ᾿ ημιν, συ ησθα ο εξαγων και εισαγων τον ᾿Ισραηλ, και ειπε Κυριος προς σε· συ ποιμανεις τον λαον μου τον ᾿Ισραηλ, και συ εσῃ εις ηγουμενον επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και ερχονται παντες οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ προς τον βασιλεα εις Χεβρων, και διεθετο αυτοις ο βασιλευς Δαυιδ διαθηκην εν Χεβρων ενωπιον Κυριου, και χριουσι τον Δαυιδ εις βασιλεα επι παντα ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| υιος τριακοντα ετων Δαυιδ εν τω βασιλευσαι αυτον και τεσσαρακοντα ετη εβασιλευσεν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| επτα ετη και μηνας ἓξ εβασιλευσεν εν Χεβρων επι τον ᾿Ιουδαν και τριακοντα τρια ετη εβασιλευσεν επι παντα ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδαν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| Και απηλθε Δαυιδ και οι ανδρες αυτου εις ῾Ιερουσαλημ προς τον ᾿Ιεβουσαιον τον κατοικουντα την γην. και ερρεθη τω Δαυιδ· ουκ εισελευσῃ ωδε, οτι αντεστησαν οι τυφλοι και οι χωλοι λεγοντες οτι ουκ εισελευσεται Δαυιδ ωδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και κατελαβετο Δαυιδ την περιοχην Σιων (αυτη η πολις του Δαυιδ).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και ειπε Δαυιδ τη ημερᾳ εκεινῃ· πας τυπτων ᾿Ιεβουσαιον απτεσθω εν παραξιφιδι και τους χωλους και τους τυφλους και τους μισουντας την ψυχην Δαυιδ· δια τουτο ερουσι· τυφλοι και χωλοι ουκ εισελευσονται εις οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και εκαθισε Δαυιδ εν τη περιοχη, και εκληθη αυτη η πολις Δαυιδ· και ᾠκοδομησεν αυτην πολιν κυκλω απο της ακρας και τον οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και διεπορευετο Δαυιδ πορευομενος και μεγαλυνομενος, και Κυριος παντοκρατωρ μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και απεστειλε Χειραμ βασιλευς Τυρου αγγελους προς Δαυιδ και ξυλα κεδρινα και τεκτονας ξυλων και τεκτονας λιθων και ᾠκοδομησαν οικον τω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και εγνω Δαυιδ οτι ητοιμασεν αυτον Κυριος εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ, και οτι επῄρθη η βασιλεια αυτου δια τον λαον αυτου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και ελαβε Δαυιδ ετι γυναικας και παλλακας εξ ῾Ιερουσαλημ μετα το ελθειν αυτον εκ Χεβρων, και εγενοντο τω Δαυιδ ετι υιοι και θυγατερες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και ταυτα τα ονοματα των γεννηθεντων αυτω εν ῾Ιερουσαλημ· Σαμμους και Σωβαβ και Ναθαν και Σαλωμων 15 και ᾿Εβεαρ και ᾿Ελισους και Ναφεκ και ᾿Ιεφιες 16 και ᾿Ελισαμα και ᾿Ελιδαε και ᾿Ελιφαλαθ, Σαμαε, ᾿Ιεσσιβαθ, Ναθαν, Γαλαμααν, ᾿Ιεβααρ, Θεησους, ᾿Ελιφαλατ, Ναγεδ, Ναφεκ, ᾿Ιωναθαν, Λεασαμυς, Βααλιμαθ, ᾿Ελιφααθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| Και ηκουσαν οι αλλοφυλοι οτι κεχρισται Δαυιδ βασιλευς επι ᾿Ισραηλ, και ανεβησαν παντες οι αλλοφυλοι ζητειν τον Δαυιδ· και ηκουσε Δαυιδ και κατεβη εις την περιοχην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και οι αλλοφυλοι παραγινονται και συνεπεσαν εις την κοιλαδα των Τιτανων 19 και ηρωτησε Δαυιδ δια Κυριου λεγων· ει αναβω προς τους αλλοφυλους και παραδωσεις αυτους εις τας χειρας μου; και ειπε Κυριος προς Δαυιδ· αναβαινε, οτι παραδιδους παραδωσω τους αλλοφυλους εις τας χειρας σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και ηλθε Δαυιδ εκ των επανωδιακοπων και εκοψε τους αλλοφυλους εκει, και ειπε Δαυιδ· διεκοψε Κυριος τους εχθρους αλλοφυλους ενωπιον εμου, ως διακοπτεται υδατα· δια τουτο εκληθη το ονομα του τοπου εκεινου, ᾿Επανω διακοπων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και καταλιμπανουσιν εκει τους θεους αυτων, και ελαβοσαν αυτους Δαυιδ και οι ανδρες οι μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και προσεθεντο ετι αλλοφυλοι του αναβηναι και συνεπεσαν εν τη κοιλαδι των Τιτανων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και επηρωτησε Δαυιδ δια Κυριου και ειπε Κυριος· ουκ αναβησῃ εις συναντησιν αυτων, αποστρεφου απ᾿ αυτων και παρεσῃ αυτοις πλησιον του Κλαυθμωνος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και εσται εν τω ακουσαι σε την φωνην του συγκλεισμου απο του αλσους του Κλαυθμωνος, τοτε καταβησῃ προς αυτους, οτι τοτε εξελευσεται Κυριος εμπροσθεν σου κοπτειν εν τω πολεμω των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και εποιησε Δαυιδ καθως ενετειλατο αυτω Κυριος, και επαταξε τους αλλοφυλους απο Γαβαων εως της γης Γαζηρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ συνηγαγεν ετι Δαυιδ παντα νεανιαν εξ ᾿Ισραηλ, ως εβδομηκοντα χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και ανεστη και επορευθη Δαυιδ και πας ο λαος ο μετ᾿ αυτου και απο των αρχοντων ᾿Ιουδα εν αναβασει του αναγαγειν εκειθεν την κιβωτον του Θεου, εφ᾿ ἣν επεκληθη το ονομα του Κυριου των δυναμεων καθημενου επι των Χερουβιν επ᾿ αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και επεβιβασαν την κιβωτον Κυριου εφ᾿ αμαξαν καινην και ηραν αυτην εξ οικου ᾿Αμιναδαβ του εν τω βουνω· και ᾿Οζα και οι αδελφοι αυτου υιοι ᾿Αμιναδαβ ηγον την αμαξαν συν τη κιβωτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και οι αδελφοι αυτου επορευοντο εμπροσθεν της κιβωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και Δαυιδ και υιοι ᾿Ισραηλ παιζοντες ενωπιον Κυριου εν οργανοις ηρμοσμενοις εν ισχυι, και εν ᾠδαις και εν κινυραις και εν ναβλαις και εν τυμπανοις και εν κυμβαλοις και εν αυλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και παραγινονται εως αλω Ναχων, και εξετεινεν ᾿Οζα την χειρα αυτου επι την κιβωτον του Θεου κατασχειν αυτην και εκρατησεν αυτην, οτι περιεσπασεν αυτην ο μοσχος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και εθυμωθη οργη Κυριος τω ᾿Οζα, και επαισεν αυτον εκει ο Θεος, και απεθανεν εκει παρα την κιβωτον του Κυριου ενωπιον του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ηθυμησε Δαυιδ υπερ ου διεκοψε Κυριος διακοπην εν τω ᾿Οζα· και εκληθη ο τοπος εκεινος Διακοπη ᾿Οζα εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και εφοβηθη Δαυιδ τον Κυριον εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγων· πως εισελευσεται προς με η κιβωτος Κυριου; 10 και ουκ εβουλετο Δαυιδ του εκκλιναι προς αυτον την κιβωτον διαθηκης Κυριου εις την πολιν Δαυιδ, και απεκλινεν αυτην Δαυιδ εις οικον ᾿Αβεδδαρα του Γεθθαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και εκαθισεν η κιβωτος του Κυριου εις οικον ᾿Αβεδδαρα του Γεθθαιου μηνας τρεις· και ευλογησε Κυριος ολον τον οικον ᾿Αβεδδαρα και παντα τα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και απηγγελη τω βασιλει Δαυιδ λεγοντες· ευλογησε Κυριος τον οικον ᾿Αβεδδαρα και παντα τα αυτου ενεκα της κιβωτου του Θεου, και επορευθη Δαυιδ και ανηγαγε την κιβωτον του Κυριου εκ του οικου ᾿Αβεδδαρα εις την πολιν Δαυιδ εν ευφροσυνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και ησαν μετ᾿ αυτου αιροντες την κιβωτον επτα χοροι και θυμα μοσχος και αρνες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και Δαυιδ ανεκρουετο εν οργανοις ηρμοσμενοις ενωπιον Κυριου, και ο Δαυιδ ενδεδυκως στολην εξαλλον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και Δαυιδ και πας ο οικος ᾿Ισραηλ ανηγαγον την κιβωτον Κυριου μετα κραυγης και μετα φωνης σαλπιγγος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και εγενετο της κιβωτου παραγινομενης εως πολεως Δαυιδ και Μελχολ η θυγατηρ Σαουλ διεκυπτε δια της θυριδος και ειδε τον βασιλεα Δαυιδ ορχουμενον και ανακρουομενον ενωπιον Κυριου και εξουδενωσεν αυτον εν τη καρδιᾳ αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και φερουσι την κιβωτον του Κυριου και ανεθησαν αυτην εις τον τοπον αυτης εις μεσον της σκηνης, ἧς επηξεν αυτη Δαυιδ· και ανηνεγκε Δαυιδ ολοκαυτωματα ενωπιον Κυριου και ειρηνικας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και συνετελεσε Δαυιδ συναναφερων τας ολοκαυτωσεις και τας ειρηνικας και ευλογησε τον λαον εν ονοματι Κυριου των δυναμεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και διεμερισε παντι τω λαω εις πασαν την δυναμιν του ᾿Ισραηλ απο Δαν εως Βηρσαβεε και απο ανδρος εως γυναικος, εκαστω κολλυριδα αρτου και εσχαριτην και λαγανον απο τηγανου· και απηλθε πας ο λαος εκαστος εις τον οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και επεστρεψε Δαυιδ ευλογησαι τον οικον αυτου, και εξηλθε Μελχολ η θυγατηρ Σαουλ εις απαντησιν Δαυιδ και ευλογησεν αυτον και ειπε· τι δεδοξασται σημερον ο βασιλευς ᾿Ισραηλ, ὃς απεκαλυφθη σημερον εν οφθαλμοις παιδισκων των δουλων εαυτου, καθως αποκαλυπτεται αποκαλυφθεις εις των ορχουμενων; 21 και ειπε Δαυιδ προς Μελχολ· ενωπιον Κυριου ορχησομαι· ευλογητος Κυριος, ὃς εξελεξατο με υπερ τον πατερα σου και υπερ παντα τον οικον αυτου του καταστησαι με εις ηγουμενον επι τον λαον αυτου επι τον ᾿Ισραηλ· και παιξομαι και ορχησομαι ενωπιον Κυριου 22 και αποκαλυφθησομαι ετι ουτως και εσομαι αχρειος εν οφθαλμοις σου και μετα των παιδισκων, ων ειπας με μη δοξασθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και τη Μελχολ θυγατρι Σαουλ ουκ εγενετο παιδιον εως της ημερας του αποθανειν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ εγενετο οτε εκαθισεν ο βασιλευς εν τω οικω αυτου, και Κυριος κατεκληρονομησεν αυτον κυκλω απο παντων των εχθρων αυτου των κυκλω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ειπεν ο βασιλευς προς Ναθαν τον προφητην· ιδου δη εγω κατοικω εν οικω κεδρινω, και η κιβωτος του Θεου καθηται εν μεσω της σκηνης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ειπε Ναθαν προς τον βασιλεα· παντα, οσα ἂν εν τη καρδιᾳ σου, βαδιζε και ποιει, οτι Κυριος μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και εγενετο τη νυκτι εκεινῃ και εγενετο ρημα Κυριου προς Ναθαν λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| πορευου, και ειπον προς τον δουλον μου Δαυιδ· ταδε λεγει Κυριος· ου συ οικοδομησεις μοι οικον του κατοικησαι με·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι ου κατῴκηκα εν οικω αφ᾿ ἧς ημερας ανηγαγον τους υιους ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου εως της ημερας ταυτης και ημην εμπεριπατων εν καταλυματι και εν σκηνη,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εν πασιν, οις διηλθον εν παντι ᾿Ισραηλ, ει λαλων ελαλησα προς μιαν φυλην του ᾿Ισραηλ, ω ενετειλαμην ποιμαινειν τον λαον μου ᾿Ισραηλ λεγων· ινατι ουκ ᾠκοδομηκατε μοι οικον κεδρινον; 8 και νυν ταδε ερεις τω δουλω μου Δαυιδ· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ελαβον σε εκ της μανδρας των προβατων του ειναι σε εις ηγουμενον επι τον λαον μου επι τον ᾿Ισραηλ 9 και ημην μετα σου εν πασιν, οις επορευου, και εξωλοθρευσα παντας τους εχθρους σου απο προσωπου σου και εποιησα σε ονομαστον κατα το ονομα των μεγαλων των επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και θησομαι τοπον τω λαω μου τω ᾿Ισραηλ και καταφυτευσω αυτον, και κατασκηνωσει καθ᾿ εαυτον και ου μεριμνησει ουκετι, και ου προσθησει υιος αδικιας του ταπεινωσαι αυτον καθως απ᾿ αρχης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| απο των ημερων, ων εταξα κριτας επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ, και αναπαυσω σε απο παντων των εχθρων σου, και απαγγελει σοι Κυριος οτι οικον οικοδομησεις αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εσται εαν πληρωθωσιν αι ημεραι σου και κοιμηθησῃ μετα των πατερων σου, και αναστησω το σπερμα σου μετα σε, ὃς εσται εκ της κοιλιας σου, και ετοιμασω την βασιλειαν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αυτος οικοδομησει μοι οικον τω ονοματι μου, και ανορθωσω τον θρονον αυτου εως εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εγω εσομαι αυτω εις πατερα, και αυτος εσται μοι εις υιον· και εαν ελθῃ η αδικια αυτου, και ελεγξω αυτον εν ραβδω ανδρων και εν αφαις υιων ανθρωπων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| το δε ελεος μου ουκ αποστησω απ᾿ αυτου, καθως απεστησα αφ᾿ ων απεστησα εκ προσωπου μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και πιστωθησεται ο οικος αυτου και η βασιλεια αυτου εως αιωνος ενωπιον μου. και ο θρονος αυτου εσται ανωρθωμενος εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| κατα παντας τους λογους τουτους και κατα πασαν την ορασιν ταυτην, ουτως ελαλησε Ναθαν προς Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και εισηλθεν ο βασιλευς Δαυιδ και εκαθισεν ενωπιον Κυριου και ειπε· τις ειμι εγω, Κυριε μου Κυριε, και τις ο οικος μου, οτι ηγαπησας με εως τουτων; 19 και κατεσμικρυνθην μικρον ενωπιον σου, Κυριε μου Κυριε. και ελαλησας υπερ του οικου του δουλου σου εις μακραν· ουτος δε ο νομος του ανθρωπου, Κυριε μου Κυριε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και τι προσθησει Δαυιδ ετι του λαλησαι προς σε; και νυν συ οιδας τον δουλον σου, Κυριε μου Κυριε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| δια τον λογον σου πεποιηκας, και κατα την καρδιαν σου εποιησας πασαν την μεγαλωσυνην ταυτην γνωρισαι τω δουλω σου 22 ενεκεν του μεγαλυναι σε, Κυριε μου Κυριε, οτι ουκ εστιν ως συ και ουκ εστι Θεος πλην σου εν πασιν, οις ηκουσαμεν εν τοις ωσιν ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και τις ως ο λαος σου ᾿Ισραηλ εθνος αλλο εν τη γη; ως ωδηγησεν αυτον ο Θεος του λυτρωσασθαι αυτω λαον, του θεσθαι σε ονομα, του ποιησαι μεγαλωσυνην και επιφανειαν, του εκβαλειν σε εκ προσωπου του λαου σου, ους ελυτρωσω σεαυτω εξ Αιγυπτου, εθνη και σκηνωματα; 24 και ητοιμασας σεαυτω τον λαον σου ᾿Ισραηλ εις λαον εως αιωνος, και συ, Κυριε, εγενου αυτοις εις Θεον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και νυν, Κυριε μου Κυριε, το ρημα, ὃ ελαλησας περι του δουλου σου και του οικου αυτου, πιστωσον εως του αιωνος, Κυριε παντοκρατωρ Θεε του ᾿Ισραηλ· και νυν καθως ελαλησας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| μεγαλυνθειη το ονομα σου εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| Κυριε παντοκρατωρ Θεος ᾿Ισραηλ, απεκαλυψας το ωτιον του δουλου σου, λεγων· οικον οικοδομησω σοι· δια τουτο ευρεν ο δουλος σου την καρδιαν εαυτου του προσευξασθαι προς σε την προσευχην ταυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και νυν, Κυριε μου Κυριε, συ ει ο Θεος, και οι λογοι σου εσονται αληθινοι, και ελαλησας υπερ του δουλου σου τα αγαθα ταυτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και νυν αρξαι και ευλογησον τον οικον του δουλου σου του ειναι εις τον αιωνα ενωπιον σου, οτι συ, Κυριε μου Κυριε, ελαλησας, και απο της ευλογιας σου ευλογηθησεται ο οικος του δουλου σου του ειναι εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εγενετο μετα ταυτα και επαταξε Δαυιδ τους αλλοφυλους και ετροπωσατο αυτους· και ελαβε Δαυιδ την αφωρισμενην εκ χειρος των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και επαταξε Δαυιδ την Μωαβ και διεμετρησεν αυτους εν σχοινιοις κοιμισας αυτους επι την γην, και εγενετο τα δυο σχοινισματα του θανατωσαι, και τα δυο σχοινισματα εζωγρησε, και εγενετο Μωαβ τω Δαυιδ εις δουλους φεροντας ξενια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και επαταξε Δαυιδ τον ᾿Αδρααζαρ υιον Ρααβ, βασιλεα Σουβα, πορευομενου αυτου επιστησαι την χειρα αυτου επι τον ποταμον Ευφρατην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και προκατελαβετο Δαυιδ των αυτου χιλια αρματα και επτα χιλιαδας ιππεων και εικοσι χιλιαδας ανδρων πεζων, και παρελυσε Δαυιδ παντα τα αρματα και υπελιπετο εαυτω εκατον αρματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και παραγινεται Συρια Δαμασκου βοηθησαι τω ᾿Αδρααζαρ βασιλει Σουβα, και επαταξε Δαυιδ εν τω Συρω εικοσι δυο χιλιαδας ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και εθετο Δαυιδ φρουραν εν Συριᾳ τη κατα Δαμασκον, και εγενετο ο Συρος τω Δαυιδ εις δουλους φεροντας ξενια. και εσωσε Κυριος τον Δαυιδ εν πασιν, οις επορευετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ελαβε Δαυιδ τους χλιδωνας τους χρυσους, οἳ ησαν επι των παιδων των ᾿Αδρααζαρ βασιλεως Σουβα, και ηνεγκεν αυτα εις ῾Ιερουσαλημ· και ελαβεν αυτα Σουσακιμ βασιλευς Αιγυπτου εν τω αναβηναι αυτον εις ῾Ιερουσαλημ εν ημεραις Ροβοαμ υιου Σολομωντος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και εκ της Μασβακ και εκ των εκλεκτων πολεων του ᾿Αδρααζαρ ελαβεν ο βασιλευς Δαυιδ χαλκον πολυν σφοδρα· εν αυτω εποιησε Σολομων την θαλασσαν την χαλκην και τους στυλους και τους λουτηρας και παντα τα σκευη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και ηκουσε Θοου ο βασιλευς ῾Ημαθ οτι επαταξε Δαυιδ πασαν την δυναμιν ᾿Αδρααζαρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και απεστειλε Θοου ᾿Ιεδδουραν τον υιον αυτου προς βασιλεα Δαυιδ ερωτησαι αυτον τα εις ειρηνην και ευλογησαι αυτον υπερ ου επολεμησε τον ᾿Αδρααζαρ και επαταξεν αυτον, οτι αντικειμενος ην τω ᾿Αδρααζαρ, και εν ταις χερσιν αυτου ησαν σκευη αργυρα και σκευη χρυσα και σκευη χαλκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και ταυτα ηγιασεν ο βασιλευς Δαυιδ τω Κυριω μετα του αργυριου και μετα του χρυσιου, ου ηγιασεν εκ πασων των πολεων, ων κατεδυναστευσεν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| εκ της ᾿Ιδουμαιας και εκ της Μωαβ και εκ των υιων ᾿Αμμων και εκ των αλλοφυλων και εξ ᾿Αμαληκ και εκ των σκυλων ᾿Αδρααζαρ υιου Ρααβ βασιλεως Σουβα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και εποιησε Δαυιδ ονομα· και εν τω ανακαμπτειν αυτον επαταξε την ᾿Ιδουμαιαν εν Γεβελεμ εις οκτωκαιδεκα χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εθετο εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ φρουραν, εν πασῃ τη ᾿Ιδουμαιᾳ, και εγενοντο παντες οι ᾿Ιδουμαιοι δουλοι τω βασιλει. και εσωσε Κυριος τον Δαυιδ εν πασιν, οις επορευετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και εβασιλευσε Δαυιδ επι παντα ᾿Ισραηλ. και ην Δαυιδ ποιων κριμα και δικαιοσυνην επι παντα τον λαον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας επι της στρατιας και ᾿Ιωσαφατ υιος ᾿Αχιαδ επι των υπομνηματων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και Σαδουκ υιος ᾿Αχιτωβ και ᾿Αχιμελεχ υιος ᾿Αβιαθαρ ιερεις, και ᾿Ασα ο γραμματευς,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε συμβουλος, και ο Χελεθθι και ο Φελεττι· και οι υιοι Δαυιδ αυλαρχαι ησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ειπε Δαυιδ· ει εστιν ετι υπολελειμμενος εν τω οικω Σαουλ και ποιησω μετ᾿ αυτου ελεος ενεκεν ᾿Ιωναθαν; 2 και εκ του οικου Σαουλ ην παις, και ονομα αυτω Σιβα, και καλουσιν αυτον προς Δαυιδ· και ειπε προς αυτον ο βασιλευς· συ ει Σιβα; και ειπεν· εγω δουλος σος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ειπεν ο βασιλευς· ει υπολελειπται εκ του οικου Σαουλ ετι ανηρ και ποιησω μετ᾿ αυτου ελεος Θεου; και ειπε Σιβα προς τον βασιλεα· ετι εστιν υιος τω ᾿Ιωναθαν πεπληγως τους ποδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και ειπεν ο βασιλευς· που ουτος; και ειπε Σιβα προς τον βασιλεα· ιδου εν οικω Μαχιρ υιου ᾿Αμιηλ εκ της Λαδαβαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και απεστειλεν ο βασιλευς Δαυιδ και ελαβεν αυτον εκ του οικου Μαχιρ υιου ᾿Αμιηλ εκ της Λαδαβαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και παραγινεται Μεμφιβοσθε υιος ᾿Ιωναθαν υιου Σαουλ προς τον βασιλεα Δαυιδ και επεσεν επι προσωπον αυτου και προσεκυνησεν αυτω. και ειπεν αυτω Δαυιδ·Μεμφιβοσθε· και ειπεν· ιδου ο δουλος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και ειπεν αυτω Δαυιδ· μη φοβου, οτι ποιων ποιησω μετα σου ελεος δια ᾿Ιωναθαν τον πατερα σου και αποκαταστησω σοι παντα αγρον Σαουλ πατρος του πατρος σου, και συ φαγη αρτον επι της τραπεζης μου διαπαντος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και προσεκυνησε Μεμφιβοσθε και ειπε· τις ειμι ο δουλος σου, οτι επεβλεψας επι τον κυνα τον τεθνηκοτα τον ομοιον εμοι; 9 και εκαλεσεν ο βασιλευς Σιβα το παιδαριον Σαουλ και ειπε προς αυτον· παντα οσα εστι τω Σαουλ και ολω τω οικω αυτου δεδωκα τω υιω του κυριου σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και εργα αυτω την γην, συ και οι υιοι σου και οι δουλοι σου, και εισοισεις τω υιω του κυριου σου αρτους, και εδεται αυτους· και Μεμφιβοσθε υιος του κυριου σου φαγεται διαπαντος αρτον επι της τραπεζης μου. (και τω Σιβα ησαν πεντεκαιδεκα υιοι και εικοσι δουλοι).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ειπε Σιβα προς τον βασιλεα· κατα παντα, οσα εντεταλται ο κυριος μου ο βασιλευς τω δουλω αυτου, ουτω ποιησει ο δουλος σου· και Μεμφιβοσθε ησθιεν επι της τραπεζης Δαυιδ καθως εις των υιων αυτου του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και τω Μεμφιβοσθε υιος μικρος ην, και ονομα αυτω Μιχα. και πασα η κατοικησις του οικου Σιβα δουλοι του Μεμφιβοσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και Μεμφιβοσθε κατῴκει εν ῾Ιερουσαλημ, οτι επι της τραπεζης του βασιλεως αυτος διαπαντος ησθιε· και αυτος ην χωλος αμφοτεροις τοις ποσιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ εγενετο μετα ταυτα και απεθανε βασιλευς υιων ᾿Αμμων, και εβασιλευσεν ᾿Αννων υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και ειπε Δαυιδ· ποιησω ελεος μετα ᾿Αννων υιου Ναας, ὃν τροπον εποιησεν ο πατηρ αυτου μετ’ αυτου ελεος· και απεστειλε Δαυιδ παρακαλεσαι αυτον εν χειρι των δουλων αυτου περι του πατρος αυτου. και παρεγενοντο οι παιδες Δαυιδ εις την γην υιων ᾿Αμμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και ειπον οι αρχοντες υιων ᾿Αμμων προς ᾿Αννων τον κυριον αυτων· μη παρα το δοξαζειν Δαυιδ τον πατερα σου ενωπιον σου, οτι απεστειλε σοι παρακαλουντας; αλλ’ ουχι οπως ερευνησωσι την πολιν και κατασκοπησωσιν αυτην και του κατασκεψασθαι αυτην απεστειλε Δαυιδ τους παιδας αυτου προς σε; 4 και ελαβεν ᾿Αννων τους παιδας Δαυιδ και εξυρησε τους πωγωνας αυτων και απεκοψε τους μανδυας αυτων εν τω ημισει εως των ισχιων αυτων και εξαπεστειλεν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και απηγγειλαν τω Δαυιδ υπερ των ανδρων, και απεστειλεν εις απαντην αυτων, οτι ησαν οι ανδρες ητιμασμενοι σφοδρα· και ειπεν ο βασιλευς· καθισατε εν ῾Ιεριχω εως του ανατειλαι τους πωγωνας υμων, και επιστραφησεσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και ειδον οι υιοι ᾿Αμμων, οτι κατῃσχυνθησαν ο λαος Δαυιδ, και απεστειλαν οι υιοι ᾿Αμμων και εμισθωσαντο την Συριαν Βαιθρααμ και την Συριαν Σουβα, εικοσι χιλιαδας πεζων, και τον βασιλεα Μααχα, χιλιους ανδρας, και ᾿Ιστωβ, δωδεκα χιλιαδας ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ηκουσε Δαυιδ, και απεστειλε τον ᾿Ιωαβ και πασαν την δυναμιν, τους δυνατους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εξηλθον οι υιοι ᾿Αμμων και παρεταξαντο πολεμον παρα τη θυρᾳ της πυλης Συριας Σουβα και Ροωβ και ᾿Ιστωβ και Μααχα μονοι εν αγρω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και ειδεν ᾿Ιωαβ οτι εγενηθη προς αυτον αντιπροσωπον του πολεμου, εκ του κατα προσωπον εξεναντιας και εκ του οπισθεν, και επελεξατο εκ παντων των νεανιων ᾿Ισραηλ, και παρεταξαντο εξεναντιας Συριας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και το καταλοιπον του λαου εδωκεν εν χειρι ᾿Αβεσσα του αδελφου αυτου, και παρεταξαντο εξεναντιας υιων ᾿Αμμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ειπεν· εαν κραταιωθη Συρια υπερ εμε, και εσεσθε μοι εις σωτηριαν, και εαν κραταιωθωσιν υιοι ᾿Αμμων υπερ σε, και εσομεθα του σωσαι σε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| ανδριζου και κραταιωθωμεν υπερ του λαου ημων και περι των πολεων του Θεου ημων, και Κυριος ποιησει το αγαθον εν οφθαλμοις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και προσηλθεν ᾿Ιωαβ και ο λαος αυτου μετ’ αυτου εις πολεμον προς Συριαν, και εφυγαν απο προσωπου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και οι υιοι ᾿Αμμων ειδαν οτι εφυγε Συρια, και εφυγαν απο προσωπου ᾿Αβεσσα και εισηλθον εις την πολιν. και ανεστρεψεν ᾿Ιωαβ απο των υιων ᾿Αμμων και παρεγενετο εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και ειδε Συρια οτι επταισεν εμπροσθεν ᾿Ισραηλ, και συνηχθησαν επι το αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και απεστειλεν ᾿Αδρααζαρ και συνηγαγε την Συριαν την εκ του περαν του ποταμου Χαλαμακ, και παρεγενοντο εις Αιλαμ, και Σωβακ αρχων της δυναμεως ᾿Αδρααζαρ εμπροσθεν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και απηγγελη τω Δαυιδ, και συνηγαγε τον παντα ᾿Ισραηλ και διεβη τον ᾿Ιορδανην και παρεγενετο εις Αιλαμ· και παρεταξατο Συρια απεναντι Δαυιδ, και επολεμησαν μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και εφυγε Συρια απο προσωπου ᾿Ισραηλ, και ανειλε Δαυιδ εκ της Συριας επτακοσια αρματα και τεσσαρακοντα χιλιαδας ιππεων· και τον Σωβακ τον αρχοντα της δυναμεως αυτου επαταξε, και απεθανεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και ειδαν παντες οι βασιλεις οι δουλοι ᾿Αδρααζαρ οτι επταισαν εμπροσθεν ᾿Ισραηλ, και ηυτομολησαν μετα ᾿Ισραηλ και εδουλευσαν αυτοις. και εφοβηθη Συρια του σωσαι ετι τους υιους ᾿Αμμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ εγενετο επιστρεψαντος του ενιαυτου εις τον καιρον της εξοδιας των βασιλεων, και απεστειλε Δαυιδ τον ᾿Ιωαβ και τους παιδας αυτου μετ’ αυτου και τον παντα ᾿Ισραηλ, και διεφθειραν τους υιους ᾿Αμμων και διεκαθισαν επι Ραββαθ· και Δαυιδ εκαθισεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και εγενετο προς εσπεραν και ανεστη Δαυιδ απο της κοιτης αυτου και περιεπατει επι του δωματος του οικου του βασιλεως και ειδε γυναικα λουομενην απο του δωματος, και η γυνη καλη τω ειδει σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και απεστειλε Δαυιδ και εζητησε την γυναικα και ειπεν· ουχι αυτη Βηρσαβεε θυγατηρ ᾿Ελιαβ γυνη Ουριου του Χετταιου; 4 και απεστειλε Δαυιδ αγγελους και ελαβεν αυτην, και εισηλθε προς αυτην, και εκοιμηθη μετ’ αυτης, και αυτη αγιαζομενη απο ακαθαρσιας αυτης, και απεστρεψεν εις τον οικον αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και εν γαστρι ελαβεν η γυνη· και αποστειλασα απηγγειλε τω Δαυιδ και ειπεν· εγω ειμι εν γαστρι εχω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και απεστειλε Δαυιδ προς ᾿Ιωαβ λεγων· αποστειλον προς με τον Ουριαν τον Χετταιον· και απεστειλεν ᾿Ιωαβ τον Ουριαν προς Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και παραγινεται Ουριας και εισηλθε προς αυτον, και επηρωτησε Δαυιδ εις ειρηνην ᾿Ιωαβ και εις ειρηνην του λαου και εις ειρηνην του πολεμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και ειπε Δαυιδ τω Ουριᾳ· καταβηθι εις τον οικον σου και νιψαι τους ποδας σου· και εξηλθεν Ουριας εξ οικου του βασιλεως, και εξηλθεν οπισω αυτου αρσις του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και εκοιμηθη Ουριας παρα τη θυρᾳ του βασιλεως μετα των δουλων του κυριου αυτου και ου κατεβη εις τον οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και ανηγγειλαν τω Δαυιδ λεγοντες, οτι ου κατεβη Ουριας εις τον οικον αυτου. και ειπε Δαυιδ προς Ουριαν· ουχι εξ οδου συ ερχῃ; τι οτι ου κατεβης εις τον οικον σου; 11 και ειπεν Ουριας προς Δαυιδ· η κιβωτος και ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδας κατοικουσιν εν σκηναις, και ο κυριος μου ᾿Ιωαβ και οι δουλοι του κυριου μου επι προσωπον του αγρου παρεμβαλλουσι· και εγω εισελευσομαι εις τον οικον μου του φαγειν και πιειν και κοιμηθηναι μετα της γυναικος μου; πως; ζη η ψυχη σου, ει ποιησω το ρημα τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και ειπε Δαυιδ προς Ουριαν· καθισον ενταυθα και γε σημερον, και αυριον εξαποστελω σε. και εκαθισεν Ουριας εν ῾Ιερουσαλημ εν τη ημερᾳ εκεινῃ και τη επαυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και εκαλεσεν αυτον Δαυιδ, και εφαγεν ενωπιον αυτου και επιε και εμεθυσεν αυτον· και εξηλθεν εσπερας του κοιμηθηναι επι της κοιτης αυτου μετα των δουλων του κυριου αυτου, και εις τον οικον αυτου ου κατεβη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και εγενετο πρωΐ και εγραψε Δαυιδ βιβλιον προς ᾿Ιωαβ και απεστειλεν εν χειρι Ουριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και εγραψεν εν βιβλιω λεγων· εισαγαγε τον Ουριαν εξ εναντιας του πολεμου του κραταιου, και αποστραφησεσθε απο οπισθεν αυτου, και πληγησεται απο οπισθεν αυτου, και πληγησεται και αποθανειται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και εγενηθη εν τω φυλασσειν ᾿Ιωαβ επι την πολιν και εθηκε τον Ουριαν εις τον τοπον, ου ᾔδει οτι ανδρες δυναμεως εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και εξηλθον οι ανδρες της πολεως και επολεμουν μετα ᾿Ιωαβ, και επεσαν εκ του λαου εκ των δουλων Δαυιδ, και απεθανε και γε Ουριας ο Χετταιος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και απεστειλεν ᾿Ιωαβ και απηγγειλε τω Δαυιδ παντας τους λογους του πολεμου λαλησαι προς τον βασιλεα 19 και ενετειλατο τω αγγελω λεγων· εν τω συντελεσαι παντας τους λογους του πολεμου λαλησαι προς τον βασιλεα 20 και εσται εαν αναβη ο θυμος του βασιλεως, και ειπῃ σοι· τι οτι ηγγισατε προς την πολιν πολεμησαι; ουκ ᾔδειτε οτι τοξευσουσιν απανωθεν του τειχους; 21 τις επαταξε τον ᾿Αβιμελεχ υιον ῾Ιεροβααλ υιου Νηρ; ουχι γυνη ερριψε κλασμα μυλου επ’ αυτον απο ανωθεν του τειχους και απεθανεν εν Θαμασι; ινατι προσηγαγετε προς το τειχος; και ερεις· και γε ο δουλος σου Ουριας ο Χετταιος απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και επορευθη ο αγγελος ᾿Ιωαβ προς τον βασιλεα εις ῾Ιερουσαλημ, και παρεγενετο και απηγγειλε τω Δαυιδ παντα, οσα απηγγειλεν αυτω ᾿Ιωαβ παντα τα ρηματα του πολεμου. και εθυμωθη Δαυιδ προς ᾿Ιωαβ και ειπε προς τον αγγελον· ινατι προσηγαγετε προς την πολιν του πολεμησαι; ουκ ᾔδειτε οτι πληγησεσθε απο του τειχους; τις επαταξε τον ᾿Αβιμελεχ υιον ῾Ιεροβααλ; ουχι γυνη ερριψεν επ’ αυτον κλασμα μυλου απο του τειχους και απεθανεν εν Θαμασι; ινατι προσηγαγετε προς το τειχος; 23 και ειπεν ο αγγελος προς Δαυιδ οτι εκραταιωσαν εφ’ ημας οι ανδρες και εξηλθαν εφ᾿ ημας εις τον αγρον, και εγενηθημεν επ’ αυτους εως της θυρας της πυλης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και ετοξευσαν οι τοξευοντες προς τους παιδας σου απανωθεν του τειχους, και απεθανον των παιδων του βασιλεως, και γε ο δουλος σου Ουριας ο Χετταιος απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και ειπε Δαυιδ προς τον αγγελον· ταδε ερεις προς ᾿Ιωαβ· μη πονηρον εστω εν οφθαλμοις σου το ρημα τουτο, οτι ποτε μεν ουτως και ποτε ουτως φαγεται η μαχαιρα· κραταιωσον τον πολεμον σου εις την πολιν και κατασπασον αυτην και κραταιωσον αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| και ηκουσεν η γυνη Ουριου οτι απεθανεν Ουριας ο ανηρ αυτης, και εκοψατο τον ανδρα αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| και διηλθε το πενθος και απεστειλε Δαυιδ, και συνηγαγεν αυτην εις τον οικον αυτου, και εγενηθη αυτω εις γυναικα, και ετεκεν αυτω υιον. και πονηρον εφανη το ρημα, ὃ εποιησε Δαυιδ, εν οφθαλμοις Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ απεστειλε Κυριος τον Ναθαν τον προφητην προς Δαυιδ, και εισηλθε προς αυτον και ειπεν αυτω· δυο ησαν ανδρες εν πολει μια, εις πλουσιος, και εις πενης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και τω πλουσιω ην ποιμνια και βουκολια πολλα σφοδρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και τω πενητι ουδεν αλλ’ η αμνας μια μικρα, ἣν εκτησατο και περιεποιησατο και εξεθρεψεν αυτην και ηδρυνθη μετ’ αυτου και μετα των υιων αυτου επι το αυτο, εκ του αρτου αυτου ησθιε και εκ του ποτηριου αυτου επινε και εν τω κολπω αυτου εκαθευδε και ην αυτω ως θυγατηρ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ηλθε παροδος τω ανδρι τω πλουσιω, και εφεισατο λαβειν εκ των ποιμνιων αυτου και εκ των βουκολιων αυτου του ποιησαι τω ξενω οδοιπορω τω ελθοντι προς αυτον και ελαβε την αμναδα του πενητος και εποιησεν αυτην τω ανδρι τω ελθοντι προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και εθυμωθη οργη Δαυιδ σφοδρα τω ανδρι, και ειπε Δαυιδ προς Ναθαν· ζη Κυριος, οτι υιος θανατου ο ανηρ ο ποιησας τουτο 6 και την αμναδα αποτισει επταπλασιονα, ανθ’ ων οτι εποιησε το ρημα τουτο και περι ου ουκ εφεισατο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και ειπε Ναθαν προς Δαυιδ· συ ει ο ανηρ ο ποιησας τουτο· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· εγω ειμι ο χρισας σε εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ, και εγω ειμι ερρυσαμην σε εκ χειρος Σαουλ 8 και εδωκα σοι τον οικον του κυριου σου και τας γυναικας του κυριου σου εν τω κολπω σου και εδωκα σοι τον οικον ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα· και ει μικρον εστι, προσθησω σοι κατα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| τι οτι εφαυλισας τον λογον Κυριου του ποιησαι το πονηρον εν οφθαλμοις αυτου; τον Ουριαν τον Χετταιον επαταξας εν ρομφαιᾳ και την γυναικα αυτου ελαβες σεαυτω εις γυναικα και αυτον απεκτεινας εν ρομφαιᾳ υιων ᾿Αμμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και νυν ουκ αποστησεται ρομφαια εκ του οικου σου εως αιωνος ανθ’ ων οτι εξουδενωσας με και ελαβες την γυναικα του Ουριου του Χετταιου του ειναι σοι εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εξεγειρω επι σε κακα εκ του οικου σου και ληψομαι τας γυναικας σου κατ’ οφθαλμους σου και δωσω τω πλησιον σου, και κοιμηθησεται μετα των γυναικων σου εναντιον του ηλιου τουτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| οτι συ εποιησας κρυβη, καγω ποιησω το ρημα τουτο εναντιον παντος ᾿Ισραηλ και απεναντι του ηλιου τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και ειπε Δαυιδ τω Ναθαν· ημαρτηκα τω Κυριω. και ειπε Ναθαν προς Δαυιδ· και Κυριος παρεβιβασε το αμαρτημα σου, ου μη αποθανῃς·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| πλην οτι παροργιζων παρωργισας τους εχθρους Κυριου εν τω ρηματι τουτω, και γε ο υιος σου ο τεχθεις σοι θανατω αποθανειται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και απηλθε Ναθαν εις τον οικον αυτου. και εθραυσε Κυριος το παιδιον, ὃ ετεκεν η γυνη Ουριου του Χετταιου τω Δαυιδ, και ηρρωστησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και εζητησε Δαυιδ τον Θεον περι του παιδαριου, και ενηστευσε Δαυιδ νηστειαν και εισηλθε και ηυλισθη εν σακκω επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και ανεστησαν επ’ αυτον οι πρεσβυτεροι του οικου αυτου εγειραι αυτον απο της γης, και ουκ ηθελησε και ου συνεφαγεν αυτοις αρτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και εγενετο εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ και απεθανε το παιδαριον· και εφοβηθησαν οι δουλοι Δαυιδ αναγγειλαι αυτω οτι τεθνηκε το παιδαριον, οτι ειπαν· ιδου εν τω το παιδαριον ετι ζην ελαλησαμεν προς αυτον, και ουκ εισηκουσε της φωνης ημων· και πως ειπωμεν προς αυτον οτι τεθνηκε το παιδαριον; και ποιησει κακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και συνηκε Δαυιδ οτι οι παιδες αυτου ψιθυριζουσι, και ενοησε Δαυιδ οτι τεθνηκε το παιδαριον· και ειπε Δαυιδ προς τους παιδας αυτου· ει τεθνηκε το παιδαριον; και ειπαν· τεθνηκε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και ανεστη Δαυιδ εκ της γης και ελουσατο και ηλειψατο και ηλλαξε τα ιματια αυτου και εισηλθεν εις τον οικον του Θεου και προσεκυνησεν αυτω· και εισηλθεν εις τον οικον αυτου, και ᾔτησεν αρτον φαγειν και παρεθηκαν αυτω αρτον, και εφαγε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| και ειπαν οι παιδες αυτου προς αυτον· τι το ρημα τουτο, ὃ εποιησας ενεκα του παιδαριου; ετι ζωντος ενηστευες και εκλαιες και ηγρυπνεις, και ηνικα απεθανε το παιδαριον, ανεστης και εφαγες αρτον και πεπωκας; 22 και ειπε Δαυιδ· εν τω το παιδαριον ετι ζην ενηστευσα και εκλαυσα, οτι ειπα· τις οιδεν ει ελεησει με Κυριος και ζησεται το παιδαριον; 23 και νυν τεθνηκεν· ινατι τουτο εγω νηστευω; μη δυνησομαι επιστρεψαι αυτον ετι; εγω πορευσομαι προς αυτον, και αυτος ουκ αναστρεψει προς με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| και παρεκαλεσε Δαυιδ Βηρσαβεε την γυναικα αυτου και εισηλθε προς αυτην και εκοιμηθη μετ’ αυτης και συνελαβε και ετεκεν υιον, και εκαλεσε το ονομα αυτου Σαλωμων, και Κυριος ηγαπησεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| και απεστειλεν εν χειρι Ναθαν του προφητου, και εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ιεδεδι, ενεκεν Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| Και επολεμησεν ᾿Ιωαβ εν Ραββαθ υιων ᾿Αμμων και κατελαβε την πολιν της βασιλειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| και απεστειλεν ᾿Ιωαβ αγγελους προς Δαυιδ και ειπεν· επολεμησα εν Ραββαθ και κατελαβομην την πολιν των υδατων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και νυν συναγαγε το καταλοιπον του λαου και παρεμβαλε επι την πολιν και προκαταλαβου αυτην, ινα μη προκαταλαβωμαι εγω την πολιν και κληθη το ονομα μου επ’ αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| και συνηγαγε Δαυιδ παντα τον λαον και επορευθη εις Ραββαθ και επολεμησεν εν αυτη και κατελαβετο αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και ελαβε τον στεφανον Μολχομ του βασιλεως αυτων απο της κεφαλης αυτου, και ο σταθμος αυτου ταλαντον χρυσιου και λιθου τιμιου, και ην επι της κεφαλης Δαυιδ· και σκυλα της πολεως εξηνεγκε πολλα σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| και τον λαον τον οντα εν αυτη εξηγαγε και εθηκεν εν τω πριονι και εν τοις τριβολοις τοις σιδηροις και υποτομευσι σιδηροις και διηγαγεν αυτους δια του πλινθειου· και ουτως εποιησε πασαις ταις πολεσιν υιων ᾿Αμμων. και επεστρεψε Δαυιδ και πας ο λαος εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ εγενηθη μετα ταυτα και τω ᾿Αβεσσαλωμ υιω Δαυιδ αδελφη καλη τω ειδει σφοδρα, και ονομα αυτη Θημαρ, και ηγαπησεν αυτην ᾿Αμνων υιος Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και εθλιβετο ᾿Αμνων ωστε αρρωστειν δια Θημαρ την αδελφην αυτου, οτι παρθενος ην αυτη, και υπερογκον εν οφθαλμοις ᾿Αμνων του ποιησαι τι αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και ην τω ᾿Αμνων εταιρος, και ονομα αυτω ᾿Ιωναδαβ, υιος Σαμαα του αδελφου Δαυιδ· και ᾿Ιωναδαβ ανηρ σοφος σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και ειπεν αυτω· τι σοι οτι συ ουτως ασθενης, υιε του βασιλεως, το πρωΐ πρωΐ; ουκ απαγγελλεις μοι; και ειπεν αυτω ᾿Αμνων· Θημαρ την αδελφην ᾿Αβεσσαλωμ του αδελφου μου εγω αγαπω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και ειπεν αυτω ᾿Ιωναδαβ· κοιμηθητι επι της κοιτης σου και μαλακισθητι, και εισελευσεται ο πατηρ σου του ιδειν σε, και ερεις προς αυτον· ελθετω δη Θημαρ η αδελφη μου και ψωμισατω με και ποιησατω κατ’ οφθαλμους μου βρωμα, οπως ιδω και φαγω εκ των χειρων αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και εκοιμηθη ᾿Αμνων και ηρρωστησε, και εισηλθεν ο βασιλευς ιδειν αυτον, και ειπεν ᾿Αμνων προς τον βασιλεα· ελθετω δη Θημαρ η αδελφη μου προς με και κολλυρισατω εν οφθαλμοις μου δυο κολλυριδας, και φαγομαι εκ της χειρος αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και απεστειλε Δαυιδ προς Θημαρ εις τον οικον λεγων· πορευθητι δη εις τον οικον του αδελφου σου και ποιησον αυτω βρωμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και επορευθη Θημαρ εις τον οικον ᾿Αμνων αδελφου αυτης, και αυτος κοιμωμενος. και ελαβε το σταις και εφυρασε και εκολλυρισε κατ’ οφθαλμους αυτου και ηψησε τας κολλυριδας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και ελαβε το τηγανον και κατεκενωσεν ενωπιον αυτου, και ουκ ηθελησε φαγειν. και ειπεν ᾿Αμνων· εξαγαγετε παντα ανδρα απο επανωθεν μου· και εξηγαγον παντα ανδρα επανωθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και ειπεν ᾿Αμνων προς Θημαρ· εισενεγκε το βρωμα εις το ταμιειον, και φαγομαι εκ της χειρος σου. και ελαβε Θημαρ τας κολλυριδας, ας εποιησε, και εισηνεγκε τω ᾿Αμνων αδελφω αυτης εις τον κοιτωνα 11 και προσηγαγεν αυτω του φαγειν, και επελαβετο αυτης και ειπεν αυτη· δευρο κοιμηθητι μετ’ εμου, αδελφη μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ειπεν αυτω· μη, αδελφε μου· μη ταπεινωσῃς με, διοτι ου ποιηθησεται ουτως εν ᾿Ισραηλ, μη ποιησῃς την αφροσυνην ταυτην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και εγω που αποισω το ονειδος μου; και συ εσῃ ως εις των αφρονων εν ᾿Ισραηλ· και νυν λαλησον δη προς τον βασιλεα, οτι ου μη κωλυσῃ με απο σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και ουκ ηθελησεν ᾿Αμνων του ακουσαι της φωνης αυτης και εκραταιωσεν υπερ αυτην και εταπεινωσεν αυτην και εκοιμηθη μετ’ αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και εμισησεν αυτην ᾿Αμνων μισος μεγα σφοδρα, οτι μεγα το μισος, ὃ εμισησεν αυτην υπερ την αγαπην, ἣν ηγαπησεν αυτην. και ειπεν αυτη ᾿Αμνων· αναστηθι και πορευου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και ειπεν αυτω Θημαρ· μη, αδελφε, οτι μεγαλη η κακια η εσχατη υπερ την πρωτην, ἣν εποιησας μετ’ εμου του εξαποστειλαι με. και ουκ ηθελησεν ᾿Αμνων ακουσαι της φωνης αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και εκαλεσε το παιδαριον αυτου τον προεστηκοτα του οικου και ειπεν αυτω· εξαποστειλατε δη ταυτην απ’ εμου εξω και αποκλεισον την θυραν οπισω αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και επ’ αυτης ην χιτων καρπωτος, οτι ουτως ενεδιδυσκοντο αι θυγατερες του βασιλεως αι παρθενοι τους επενδυτας αυτων· και εξηγαγεν αυτην ο λειτουργος αυτου εξω και απεκλεισε την θυραν οπισω αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και ελαβε Θημαρ σποδον και επεθηκεν επι την κεφαλην αυτης και τον χιτωνα τον καρπωτον τον επ’ αυτης διερρηξε και επεθηκε τας χειρας αυτης επι την κεφαλην αυτης και επορευθη πορευομενη και κραζουσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και ειπε προς αυτην ᾿Αβεσσαλωμ ο αδελφος αυτης· μη ᾿Αμνων ο αδελφος σου εγενετο μετα σου; και νυν, αδελφη μου, κωφευσον, οτι αδελφος σου εστι· μη θης την καρδιαν σου του λαλησαι το ρημα τουτο. και εκαθισε Θημαρ χηρευουσα εν τω οικω ᾿Αβεσσαλωμ του αδελφου αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και ηκουσεν ο βασιλευς Δαυιδ παντας τους λογους τουτους και εθυμωθη σφοδρα· και ουκ ελυπησε το πνευμα ᾿Αμνων του υιου αυτου, οτι ηγαπα αυτον, οτι πρωτοτοκος αυτου ην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και ουκ ελαλησεν ᾿Αβεσσαλωμ μετα ᾿Αμνων απο πονηρου εως αγαθου,οτι εμισει ᾿Αβεσσαλωμ τον ᾿Αμνων επι λογου, ου εταπεινωσε Θημαρ την αδελφην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| Και εγενετο εις διετηριδα ημερων και ησαν κειροντες τω ᾿Αβεσσαλωμ εν Βελασωρ τη εχομενα ᾿Εφραιμ, και εκαλεσεν ᾿Αβεσσαλωμ παντας τους υιους του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και ηλθεν ᾿Αβεσσαλωμ προς τον βασιλεα και ειπεν· ιδου δη κειρουσι τω δουλω σου, πορευθητω δη ο βασιλευς και οι παιδες αυτου μετα του δουλου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Αβεσσαλωμ· μη δη, υιε μου, μη πορευθωμεν παντες ημεις, και ου μη καταβαρυνθωμεν επι σε. και εβιασατο αυτον, και ουκ ηθελησε του πορευθηναι και ευλογησεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς αυτον· και ει μη, πορευθητω δη μεθ’ ημων ᾿Αμνων ο αδελφος μου. και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ινατι πορευθη μετα σου; 27 και εβιασατο αυτον ᾿Αβεσσαλωμ, και απεστειλε μετ’ αυτου τον ᾿Αμνων και παντας τους υιους του βασιλεως. και εποιησεν ᾿Αβεσσαλωμ ποτον κατα τον ποτον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| και ενετειλατο ᾿Αβεσσαλωμ τοις παιδαριοις αυτου λεγων· ιδετε ως ἂν αγαθυνθη η καρδια ᾿Αμνων εν τω οινω και ειπω προς υμας· παταξατε τον ᾿Αμνων, και θανατωσατε αυτον· μη φοβηθητε, οτι ουχι εγω ειμι ο εντελλομενος υμιν; ανδριζεσθε και γινεσθε εις υιους δυναμεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| και εποιησαν τα παιδαρια ᾿Αβεσσαλωμ τω ᾿Αμνων καθα ενετειλατο αυτοις ᾿Αβεσσαλωμ. και ανεστησαν παντες οι υιοι του βασιλεως και επεκαθισαν ανηρ επι την ημιονον αυτου και εφυγαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.30| και εγενετο αυτων οντων εν τω οδω και η ακοη ηλθε προς Δαυιδ λεγων· επαταξεν ᾿Αβεσσαλωμ παντας τους υιους του βασιλεως, και ου κατελειφθη εξ αυτων ουδε εις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| και ανεστη ο βασιλευς και διερρηξε τα ιματια αυτου και εκοιμηθη επι την γην, και παντες οι παιδες αυτου οι περιεστωτες αυτω διερρηξαν τα ιματια αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.32| και απεκριθη ᾿Ιωναδαβ υιος Σαμαα αδελφου Δαυιδ και ειπε· μη ειπατω ο κυριος μου ο βασιλευς, οτι παντα τα παιδαρια τους υιους του βασιλεως εθανατωσεν, οτι ᾿Αμνων μονωτατος απεθανεν· οτι επι στοματος ᾿Αβεσσαλωμ ην κειμενος απο της ημερας, ἧς εταπεινωσε Θημαρ την αδελφην αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.33| και νυν μη θεσθω ο κυριος μου ο βασιλευς επι την καρδιαν αυτου ρημα λεγων· παντες οι υιοι του βασιλεως απεθανον, οτι αλλ’ η ᾿Αμνων μονωτατος απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.34| και απεδρα ᾿Αβεσσαλωμ. και ηρε το παιδαριον ο σκοπος τους οφθαλμους αυτου και ειδε και ιδου λαος πολυς πορευομενος εν τη οδω οπισθεν αυτου εκ πλευρας του ορους εν τη καταβασει· και παρεγενετο ο σκοπος και απηγγειλε τω βασιλει και ειπεν· ανδρας εωρακα εκ της οδου της ῾Ωρωνην εκ μερους του ορους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.35| και ειπεν ᾿Ιωναδαβ προς τον βασιλεα· ιδου οι υιοι του βασιλεως παρεισι· κατα τον λογον του δουλου σου, ουτως εγενετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.36| και εγενετο ηνικα συνετελεσε λαλων, και ιδου οι υιοι του βασιλεως ηλθαν και επηραν την φωνην αυτων και εκλαυσαν, και γε ο βασιλευς και παντες οι παιδες αυτου εκλαυσαν κλαυθμον μεγαν σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.37| και ᾿Αβεσσαλωμ εφυγε και επορευθη προς Θολμι υιον ᾿Εμιουδ βασιλεα Γεδσουρ εις γην Μαχαδ. και επενθησεν ο βασιλευς Δαυιδ επι τον υιον αυτου πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.38| και ᾿Αβεσσαλωμ απεδρα και επορευθη εις Γεδσουρ και ην εκει ετη τρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.39| και εκοπασε το πνευμα του βασιλεως του εξελθειν οπισω ᾿Αβεσσαλωμ, οτι παρεκληθη επι ᾿Αμνων οτι απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ εγνω ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας οτι η καρδια του βασιλεως επι ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και απεστειλεν ᾿Ιωαβ εις Θεκωε, και ελαβεν εκειθεν γυναικα σοφην και ειπε προς αυτην· πενθησον δη και ενδυσαι ιματια πενθικα και μη αλειψῃ ελαιον και εσῃ ως γυνη πενθουσα επι τεθνηκοτι τουτο ημερας πολλας 3 και ελευσῃ προς τον βασιλεα και λαλησεις προς αυτον κατα το ρημα τουτο· και εθηκεν ᾿Ιωαβ τους λογους εν τω στοματι αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και εισηλθεν η γυνη η Θεκωιτις προς τον βασιλεα και επεσεν επι προσωπον αυτης εις την γην και προσεκυνησεν αυτω και ειπε· σωσον, βασιλευ, σωσον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και ειπε προς αυτην ο βασιλευς· τι εστι σοι; η δε ειπε· και μαλα γυνη χηρα εγω ειμι, και απεθανεν ο ανηρ μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και γε τη δουλῃ σου δυο υιοι, και εμαχεσαντο αμφοτεροι εν τω αγρω, και ουκ ην ο εξαιρουμενος ανα μεσον αυτων, και επαισεν ο εις τον ενα αδελφον αυτου και εθανατωσεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και ιδου επανεστη ολη η πατρια προς την δουλην σου και ειπαν· δος τον παισαντα τον αδελφον αυτου και θανατωσομεν αυτον αντι της ψυχης του αδελφου αυτου, ου απεκτεινε, και εξαρουμεν και γε τον κληρονομον υμων· και σβεσουσι τον ανθρακα μου τον καταλειφθεντα, ωστε μη θεσθαι τω ανδρι μου καταλειμμα και ονομα επι προσωπου της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και ειπεν ο βασιλευς προς την γυναικα· υγιαινουσα βαδιζε εις τον οικον σου, καγω εντελουμαι περι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και ειπεν η γυνη η Θεκωιτις προς τον βασιλεα· επ’ εμε, κυριε μου βασιλευ, η ανομια και επι τον οικον του πατρος μου, και ο βασιλευς και ο θρονος αυτου αθωος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και ειπεν ο βασιλευς· τις ο λαλων προς σε; και αξεις αυτον προς εμε, και ου προσθησει ετι αψασθαι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και ειπε· μνημονευσατω δη ο βασιλευς τον Κυριον Θεον αυτου πληθυνθηναι αγχιστεα του αιματος του διαφθειραι και ου μη εξαρωσι τον υιον μου· και ειπε· ζη Κυριος, ει πεσειται απο της τριχος του υιου σου επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και ειπεν η γυνη· λαλησατω δη η δουλη σου προς τον κυριον μου βασιλεα ρημα. και ειπε· λαλησον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και ειπεν η γυνη· ινατι ελογισω τοιουτο επι λαον Θεου; η εκ στοματος του βασιλεως ο λογος ουτος ως πλημμελεια του μη επιστρεψαι τον βασιλεα τον εξωσμενον αυτου; 14οτι θανατω αποθανουμεθα, και ωσπερ το υδωρ το καταφερομενον επι της γης, ὃ ου συναχθησεται· και ληψεται ο Θεος ψυχην, και λογιζομενος του εξωσαι απ’ αυτου εξεωσμενον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και νυν ὃ ηλθον λαλησαι προς τον βασιλεα τον κυριον μου το ρημα τουτο, οτι οψεται με ο λαος, και ερει η δουλη σου· λαλησατω δη προς τον κυριον μου τον βασιλεα, ειπως ποιησει ο βασιλευς το ρημα της δουλης αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| οτι ακουσει ο βασιλευς· ρυσασθω την δουλην αυτου εκ χειρος του ανδρος του ζητουντος εξαραι με και τον υιον μου απο κληρονομιας Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και ειπεν η γυνη· ειη δη ο λογος του κυριου μου του βασιλεως εις θυσιαν, οτι καθως αγγελος Θεου, ουτως ο κυριος μου ο βασιλευς του ακουειν το αγαθον και το πονηρον, και Κυριος ο Θεος σου εσται μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και απεκριθη ο βασιλευς και ειπε προς την γυναικα· μη δη κρυψῃς απ’ εμου ρημα, ὃ εγω επερωτω σε. και ειπεν η γυνη· λαλησατω δη ο κυριος μου ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και ειπεν ο βασιλευς· μη η χειρ ᾿Ιωαβ εν παντι τουτω μετα σου; και ειπεν η γυνη τω βασιλει· ζη η ψυχη σου, κυριε μου βασιλευ, ει εστιν εις τα δεξια η εις τα αριστερα εκ παντων, ων ελαλησεν ο κυριος μου ο βασιλευς, οτι ο δουλος σου ᾿Ιωαβ αυτος ενετειλατο μοι, και αυτος εθετο εν τω στοματι της δουλης σου παντας τους λογους τουτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| ενεκεν του περιελθειν το προσωπον του ρηματος τουτου εποιησεν ο δουλος σου ᾿Ιωαβ τον λογον τουτον, και ο κυριος μου σοφος καθως σοφια αγγελου του Θεου του γνωναι παντα τα εν τη γη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Ιωαβ· ιδου δη εποιησα σοι κατα τον λογον σου τουτον· πορευου, επιστρεψον το παιδαριον τον ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| και επεσεν ᾿Ιωαβ επι προσωπον αυτου επι την γην και προσεκυνησε και ευλογησε τον βασιλεα, και ειπεν ᾿Ιωαβ· σημερον εγνω ο δουλος σου οτι ευρον χαριν εν οφθαλμοις σου, κυριε μου βασιλευ, οτι εποιησεν ο κυριος μου ο βασιλευς τον λογον του δουλου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και ανεστη ᾿Ιωαβ και επορευθη εις Γεδσουρ και ηγαγε τον ᾿Αβεσσαλωμ εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| και ειπεν ο βασιλευς· αποστραφητω εις τον οικον αυτου και το προσωπον μου μη βλεπετω και απεστρεψεν ᾿Αβεσσαλωμ εις τον οικον αυτου και το προσωπον του βασιλεως ουκ ειδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| και ως ᾿Αβεσσαλωμ ουκ ην ανηρ εν παντι ᾿Ισραηλ αινετος σφοδρα, απο ιχνους ποδος αυτου και εως κορυφης αυτου ουκ ην εν αυτω μωμος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| και εν τω κειρεσθαι αυτον την κεφαλην αυτου —και εγενετο απ’ αρχης ημερων εις ημερας, ως ἂν εκειρετο, οτι κατεβαρυνετο επ’ αυτον— και κειρομενος αυτην εστησε την τριχα της κεφαλης αυτου διακοσιους σικλους εν τω σικλω τω βασιλικω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| και ετεχθησαν τω ᾿Αβεσσαλωμ τρεις υιοι και θυγατηρ μια, και ονομα αυτη Θημαρ· αυτη ην γυνη καλη σφοδρα και γινεται γυνη τω Ροβοαμ υιω Σαλωμων και τικτει αυτω τον ᾿Αβια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| και εκαθισεν ᾿Αβεσσαλωμ εν ῾Ιερουσαλημ δυο ετη ημερων, και το προσωπον του βασιλεως ουκ ειδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| και απεστειλεν ᾿Αβεσσαλωμ προς ᾿Ιωαβ αποστειλαι αυτον προς τον βασιλεα, και ουκ ηθελησεν ελθειν προς αυτον· και απεστειλεν εκ δευτερου προς αυτον, και ουκ ηθελησε παραγενεσθαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς τους παιδας αυτου· ιδετε, η μερις εν αγρω του ᾿Ιωαβ εχομενα μου, και αυτω εκει κριθαι, πορευεσθε και εμπρησατε αυτην εν πυρι· και ενεπρησαν οι παιδες ᾿Αβεσσαλωμ την μεριδα. και παραγινονται οι δουλοι ᾿Ιωαβ προς αυτον διερρηχοτες τα ιματια αυτων και ειπον· ενεπυρισαν οι δουλοι ᾿Αβεσσαλωμ την μεριδα εν πυρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| και ανεστη ᾿Ιωαβ και ηλθε προς ᾿Αβεσσαλωμ εις τον οικον και ειπε προς αυτον· ινατι ενεπυρισαν οι παιδες σου την μεριδα την εμην εν πυρι; 32 και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς ᾿Ιωαβ· ιδου απεστειλα προς σε λεγων· ηκε ωδε, και αποστελω σε προς τον βασιλεα λεγων· ινατι ηλθον εκ Γεδσουρ; αγαθον μοι ην ειναι εκει· και νυν ιδου το προσωπον του βασιλεως ουκ ειδον· ει δε εστιν εν εμοι αδικια, και θανατωσον με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.33| και εισηλθεν ᾿Ιωαβ προς τον βασιλεα, και απηγγειλεν αυτω, και εκαλεσε τον ᾿Αβεσσαλωμ. και εισηλθε προς τον βασιλεα και προσεκυνησεν αυτω και επεσεν επι προσωπον αυτου επι την γην κατα προσωπον του βασιλεως, και κατεφιλησεν ο βασιλευς τον ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ εγενετο μετα ταυτα και εποιησεν εαυτω ᾿Αβεσσαλωμ αρματα και ιππους και πεντηκοντα ανδρας παρατρεχειν εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και ωρθρισεν ᾿Αβεσσαλωμ και εστη ανα χειρας της οδου της πυλης και εγενετο πας ανηρ, ω εγενετο κρισις, ηλθε προς τον βασιλεα εις κρισιν, και εβοησε προς αυτον ᾿Αβεσσαλωμ και ελεγεν αυτω· εκ ποιας πολεως συ ει; και ειπεν· εκ μιας φυλων ᾿Ισραηλ ο δουλος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και ειπε προς αυτον ο ᾿Αβεσσαλωμ· ιδου οι λογοι σου αγαθοι και ευκολοι, και ο ακουων ουκ εστι σοι παρα του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ· τις με καταστησει κριτην εν τη γη, και επ’ εμε ελευσεται πας ανηρ, ω εαν η αντιλογια και κρισις, και δικαιωσω αυτον; 5 και εγενετο εν τω εγγιζειν ανδρα του προσκυνησαι αυτω και εξετεινε την χειρα αυτου και επελαμβανετο αυτου και κατεφιλησεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και εποιησεν ᾿Αβεσσαλωμ κατα το ρημα τουτο παντι ᾿Ισραηλ τοις παραγινομενοις εις κρισιν προς τον βασιλεα, και ιδιοποιειτο ᾿Αβεσσαλωμ την καρδιαν ανδρων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και εγενετο απο τελους τεσσαρακοντα ετων και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς τον πατερα αυτου· πορευσομαι δη και αποτισω τας ευχας μου, ας ηυξαμην τω Κυριω εν Χεβρων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| οτι ευχην ηυξατο ο δουλος σου εν τω οικειν με εν Γεδσουρ εν Συριᾳ λεγων· εαν επιστρεφων επιστρεψῃ με Κυριος εις ῾Ιερουσαλημ, και λατρευσω τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και ειπεν αυτω ο βασιλευς· βαδιζε εις ειρηνην· και αναστας επορευθη εις Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και απεστειλεν ᾿Αβεσσαλωμ κατασκοπους εν πασαις φυλαις ᾿Ισραηλ λεγων· εν τω ακουσαι υμας την φωνην της κερατινης και ερειτε· βεβασιλευκε βασιλευς ᾿Αβεσσαλωμ εν Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και μετα ᾿Αβεσσαλωμ επορευθησαν διακοσιοι ανδρες εξ ῾Ιερουσαλημ κλητοι και πορευομενοι τη απλοτητι αυτων και ουκ εγνωσαν παν ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και απεστειλεν ᾿Αβεσσαλωμ και εκαλεσε τον ᾿Αχιτοφελ τον Γελμωναιον τον συμβουλον Δαυιδ εκ της πολεως αυτου εκ Γωλα εν τω θυσιαζειν αυτον. και εγενετο συστρεμμα ισχυρον, και ο λαος ο πορευομενος και πολυς μετα ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και παρεγενετο ο απαγγελλων προς Δαυιδ λεγων· εγενηθη η καρδια ανδρων ᾿Ισραηλ οπισω ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και ειπε Δαυιδ πασι τοις παισιν αυτου τοις μετ’ αυτου τοις εν ῾Ιερουσαλημ· αναστητε και φυγωμεν, οτι ουκ εστιν ημιν σωτηρια απο προσωπου ᾿Αβεσσαλωμ· ταχυνατε του πορευθηναι, ινα μη ταχυνῃ και καταλαβῃ ημας και εξωσῃ εφ’ ημας την κακιαν και παταξῃ την πολιν εν στοματι μαχαιρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και ειπον οι παιδες του βασιλεως προς τον βασιλεα· κατα παντα, οσα αιρειται ο κυριος ημων ο βασιλευς, ιδου οι παιδες σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και εξηλθεν ο βασιλευς και πας ο οικος αυτου τοις ποσιν αυτων· και αφηκεν ο βασιλευς δεκα γυναικας των παλλακων αυτου φυλασσειν τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και εξηλθεν ο βασιλευς και παντες οι παιδες αυτου πεζη και εστησαν εν οικω τω μακραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και παντες οι παιδες αυτου ανα χειρα αυτου παρηγον και πας Χελεθι και πας ο Φελεθι και εστησαν επι της ελαιας εν τη ερημω· και πας ο λαος παρεπορευετο εχομενος αυτου και παντες οι περι αυτον και παντες οι αδροι και παντες οι μαχηται εξακοσιοι ανδρες, και παρησαν επι χειρα αυτου· και πας ο Χελεθι και πας ο Φελεθι και παντες οι Γεθθαιοι, οι εξακοσιοι ανδρες οι ελθοντες τοις ποσιν αυτων εκ Γεθ, πορευομενοι επι προσωπον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Εθθι τον Γεθθαιον· ινατι πορευῃ και συ μεθ’ ημων; επιστρεφε και οικει μετα του βασιλεως, οτι ξενος ει συ και οτι μετῴκησας συ εκ του τοπου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| ει εχθες παραγεγονας, και σημερον κινησω σε μεθ’ ημων; και γε μεταναστησεις τον τοπον σου; εχθες η εξελευσις σου, και σημερον μετακινησω σε μεθ’ ημων του πορευθηναι; και εγω πορευσομαι ου εαν εγω πορευθω. επιστρεφου και επιστρεψον τους αδελφους σου μετα σου, και Κυριος ποιησει μετα σου ελεος και αληθειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| και απεκριθη ᾿Εθθι τω βασιλει και ειπε· ζη Κυριος και ζη ο κυριος μου ο βασιλευς, οτι εις τον τοπον, ου εαν η ο κυριος μου, και εαν εις θανατον και εαν εις ζωην, οτι εκει εσται ο δουλος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Εθθι· δευρο και διαβαινε μετ’ εμου· και παρηλθεν ᾿Εθθι ο Γεθθαιος και ο βασιλευς και παντες οι παιδες αυτου και πας ο οχλος ο μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| και πασα η γη εκλαιε φωνη μεγαλῃ. και πας ο λαος παρεπορευοντο εν τω χειμαρρω των Κεδρων, και ο βασιλευς διεβη τον χειμαρρουν Κεδρων και πας ο λαος και ο βασιλευς παρεπορευοντο επι προσωπον οδου την ερημον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και ιδου και γε Σαδωκ και παντες οι Λευιται μετ’ αυτου αιροντες την κιβωτον διαθηκης Κυριου απο Βαιθαρ και εστησαν την κιβωτον του Θεου. και ανεβη ᾿Αβιαθαρ, εως επαυσατο πας ο λαος παρελθειν εκ της πολεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| και ειπεν ο βασιλευς προς τον Σαδωκ· αποστρεψον την κιβωτον του Θεου εις την πολιν· εαν ευρω χαριν εν οφθαλμοις Κυριου, και επιστρεψει με και δειξει μοι αυτην και την ευπρεπειαν αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και εαν ειπῃ ουτως· ουκ ηθεληκα εν σοι, ιδου εγω ειμι, ποιειτω μοι κατα το αγαθον εν οφθαλμοις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| και ειπεν ο βασιλευς τω Σαδωκ τω ιερει· ιδετε, συ επιστρεφεις εις την πολιν εν ειρηνῃ, και ᾿Αχιμαας ο υιος σου και ᾿Ιωναθαν ο υιος ᾿Αβιαθαρ οι δυο υιοι υμων μεθ’ υμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| ιδετε, εγω ειμι στρατευομαι εν ᾿Αραβωθ της ερημου εως του ελθειν ρημα παρ’ υμων του απαγγειλαι μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| και απεστρεψε Σαδωκ και ᾿Αβιαθαρ την κιβωτον του Θεου εις ῾Ιερουσαλημ και εκαθισεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| και Δαυιδ ανεβαινεν εν τη αναβασει των ελαιων αναβαινων και κλαιων και την κεφαλην επικεκαλυμμενος, και αυτος επορευετο ανυποδετος, και πας ο λαος ο μετ’ αυτου επεκαλυψεν ανηρ την κεφαλην αυτου και ανεβαινον αναβαινοντες και κλαιοντες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| και ανηγγελη Δαυιδ λεγοντες· και ᾿Αχιτοφελ εν τοις συστρεφομενοις μετα ᾿Αβεσσαλωμ· και ειπε Δαυιδ· διασκεδασον δη την βουλην ᾿Αχιτοφελ, Κυριε ο Θεος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| και ην Δαυιδ ερχομενος εως του Ροως, ου προσεκυνησεν εκει τω Θεω, και ιδου εις απαντην αυτω Χουσι ο αρχιεταιρος Δαυιδ διερρηχως τον χιτωνα αυτου και γη επι της κεφαλης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| και ειπεν αυτω Δαυιδ· εαν μεν διαβης μετ’ εμου, και εσῃ επ’ εμε εις βασταγμα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| και εαν επιστρεψῃς επι την πολιν, και ερεις τω ᾿Αβεσσαλωμ· διεληλυθασιν οι αδελφοι σου, και ο βασιλευς κατοπισθεν μου διεληλυθεν ο πατηρ σου, και νυν παις σου ειμι, βασιλευ, εασον με ζησαι, παις του πατρος σου ημην τοτε και αρτιως, και νυν εγω δουλος σος· και διασκεδασεις μοι την βουλην ᾿Αχιτοφελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| και ιδου εκει μετα σου Σαδωκ και ᾿Αβιαθαρ οι ιερεις, και εσται παν ρημα, ὃ εαν ακουσῃς εξ οικου του βασιλεως, και απαγγελεις τω Σαδωκ και τω ᾿Αβιαθαρ τοις ιερευσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.36| ιδου εκει μετ’ αυτων δυο υιοι αυτων, ᾿Αχιμαας υιος τω Σαδωκ και ᾿Ιωναθαν υιος τω ᾿Αβιαθαρ, και αποστελειτε εν χειρι αυτων προς με παν ρημα, ὃ εαν ακουσητε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.37| και εισηλθε Χουσι ο εταιρος Δαυιδ εις την πολιν, και ᾿Αβεσσαλωμ αρτι εισεπορευετο εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ Δαυιδ παρηλθε βραχυ τι απο της Ροως και ιδου Σιβα το παιδαριον Μεμφιβοσθε εις απαντην αυτου και ζευγος ονων επισεσαγμενων, και επ’ αυτοις διακοσιοι αρτοι και εκατον σταφιδες και εκατον φοινικες και νεβελ οινου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ειπεν ο βασιλευς προς Σιβα· τι ταυτα σοι; και ειπε Σιβα· τα υποζυγια τη οικιᾳ του βασιλεως του επικαθησθαι, και οι αρτοι και οι φοινικες εις βρωσιν τοις παιδαριοις, και ο οινος πιειν τοις εκλελυμενοις εν τη ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και ειπεν ο βασιλευς· και που ο υιος του κυριου σου; και ειπε Σιβα προς τον βασιλεα· ιδου καθηται εν ῾Ιερουσαλημ, οτι ειπε· σημερον επιστρεψουσι μοι οικος ᾿Ισραηλ την βασιλειαν του πατρος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και ειπεν ο βασιλευς τω Σιβα· ιδου σοι παντα, οσα εστι Μεμφιβοσθε. και ειπε Σιβα προσκυνησας· ευροιμι χαριν εν οφθαλμοις σου, κυριε μου βασιλευ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και ηλθεν ο βασιλευς Δαυιδ εως Βαουριμ· και ιδου εκειθεν ανηρ εξεπορευετο εκ συγγενειας οικου Σαουλ, και ονομα αυτω Σεμεΐ υιος Γηρα· εξηλθεν εκπορευομενος και καταρωμενος 6 και λιθαζων εν λιθοις τον Δαυιδ και παντας τους παιδας του βασιλεως Δαυιδ. και πας ο λαος ην και παντες οι δυνατοι εκ δεξιων και εξ ευωνυμων του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και ουτως ελεγε Σεμεΐ εν τω καταρασθαι αυτον· εξελθε, εξελθε ανηρ αιματων και ανηρ ο παρανομος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| επεστρεψεν επι σε Κυριος παντα τα αιματα του οικου Σαουλ, οτι εβασιλευσας αντ’ αυτου, και εδωκε Κυριος την βασιλειαν εν χειρι ᾿Αβεσσαλωμ του υιου σου· και ιδου συ εν τη κακιᾳ σου, οτι ανηρ αιματων συ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και ειπεν ᾿Αβεσσα υιος Σαρουΐας προς τον βασιλεα· ινατι καταραται ο κυων ο τεθνηκως ουτος τον κυριον μου τον βασιλεα; διαβησομαι δη και αφελω την κεφαλην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και ειπεν ο βασιλευς· τι εμοι και υμιν, υιοι Σαρουΐας; αφετε αυτον και ουτως καταρασθω, οτι Κυριος ειπεν αυτω καταρασθαι τον Δαυιδ, και τις ερει, ως τι εποιησας ουτως; 11 και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αβεσσα και προς παντας τους παιδας αυτου· ιδου ο υιος μου ο εξελθων εκ της κοιλιας μου ζητει την ψυχην μου, και προσετι νυν ο υιος του ᾿Ιεμινι· αφετε αυτον καταρασθαι, οτι ειπεν αυτω Κυριος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| ειπως ιδοι Κυριος εν τη ταπεινωσει μου και επιστρεψει μοι αγαθα αντι της καταρας αυτου τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και επορευθη Δαυιδ και παντες οι ανδρες αυτου εν τη οδω, και Σεμεΐ επορευετο εκ πλευρας του ορους εχομενα αυτου πορευομενος και καταρωμενος και λιθαζων εν λιθοις εκ πλαγιων αυτου και τω χοΐ πασσων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και ηλθεν ο βασιλευς και πας ο λαος μετ’ αυτου εκλελυμενοι και ανεψυξαν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| Και ᾿Αβεσσαλωμ και πας ανηρ ᾿Ισραηλ εισηλθον εις ῾Ιερουσαλημ και ᾿Αχιτοφελ μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και εγενηθη ηνικα ηλθε Χουσι ο αρχιεταιρος Δαυιδ προς ᾿Αβεσσαλωμ, και ειπε Χουσι προς ᾿Αβεσσαλωμ· ζητω ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς Χουσι· τουτο το ελεος σου μετα του εταιρου σου; ινατι ουκ απηλθες μετα του εταιρου σου; 18 και ειπε Χουσι προς ᾿Αβεσσαλωμ· ουχι, αλλα κατοπισθεν ου εξελεξατο Κυριος και ο λαος ουτος και πας ανηρ ᾿Ισραηλ, αυτω εσομαι και μετα αυτου καθησομαι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και το δευτερον, τινι εγω δουλευσω; ουχι ενωπιον του υιου αυτου; καθαπερ εδουλευσα ενωπιον του πατρος σου, ουτως εσομαι ενωπιον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς ᾿Αχιτοφελ· φερετε εαυτοις βουλην τι ποιησωμεν; 21 και ειπεν ᾿Αχιτοφελ προς ᾿Αβεσσαλωμ· εισελθε προς τας παλλακας του πατρος σου, ας κατελιπε φυλασσειν τον οικον αυτου, και ακουσεται πας ᾿Ισραηλ οτι κατῄσχυνας τον πατερα σου, και ενισχυσουσιν αι χειρες παντων των μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και επηξαν την σκηνην τω ᾿Αβεσσαλωμ επι το δωμα, και εισηλθεν ᾿Αβεσσαλωμ προς τας παλλακας του πατρος αυτου κατ’ οφθαλμους παντος ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| και η βουλη ᾿Αχιτοφελ, ἣν εβουλευσατο εν ταις ημεραις ταις πρωταις, ὃν τροπον επερωτησῃ τις εν λογω του Θεου, ουτως πασα η βουλη του ᾿Αχιτοφελ και γε τω Δαυιδ και γε τω ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ ειπεν ᾿Αχιτοφελ προς ᾿Αβεσσαλωμ· επιλεξω δη εμαυτω δωδεκα χιλιαδας ανδρων και αναστησομαι και καταδιωξω οπισω Δαυιδ την νυκτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και επελευσομαι επ’ αυτον, και αυτος κοπιων και εκλελυμενος χερσι, και εκστησω αυτον, και φευξεται πας ο λαος ο μετ’ αυτου, και παταξω τον βασιλεα μονωτατον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και επιστρεψω παντα τον λαον προς σε, ὃν τροπον επιστρεφει η νυμφη προς τον ανδρα αυτης· πλην ψυχην ανδρος ενος συ ζητεις και παντι τω λαω εσται ειρηνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και ευθης ο λογος εν οφθαλμοις ᾿Αβεσσαλωμ και εν οφθαλμοις παντων των πρεσβυτερων ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ· καλεσατε δη και γε τον Χουσι τον ᾿Αραχι, και ακουσωμεν τι εν τω στοματι αυτου και γε αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και εισηλθε Χουσι προς ᾿Αβεσσαλωμ· και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ προς αυτον λεγων· κατα το ρημα τουτο ελαλησεν ᾿Αχιτοφελ· ει ποιησομεν κατα τον λογον αυτου; ει δε μη, συ λαλησον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και ειπε Χουσι προς ᾿Αβεσσαλωμ· ουκ αγαθη αυτη η βουλη, ἣν εβουλευσατο ᾿Αχιτοφελ το απαξ τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και ειπε Χουσι· συ οιδας τον πατερα σου και τους ανδρας αυτου, οτι δυνατοι εισι σφοδρα και καταπικροι τη ψυχη αυτων, ως αρκος ητεκνωμενη εν αγρω και ως υς τραχεια εν τω πεδιω, και ο πατηρ σου ανηρ πολεμιστης και ου μη καταλυσῃ τον λαον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| ιδου γαρ αυτος νυν κεκρυπται εν ενι των βουνων η εν ενι των τοπων, και εσται εν τω επιπεσειν αυτοις εν αρχη και ακουσῃ ο ακουων και ειπῃ· εγενηθη θραυσις εν τω λαω τω οπισω ᾿Αβεσσαλωμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και γε αυτος υιος δυναμεως, ου η καρδια καθως η καρδια του λεοντος, τηκομενη τακησεται, οτι οιδε πας ᾿Ισραηλ οτι δυνατος ο πατηρ σου και υιοι δυναμεως οι μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| οτι ουτως συμβουλευων εγω συνεβουλευσα, και συναγομενος συναχθησεται επι σε πας ᾿Ισραηλ απο Δαν και εως Βηρσαβεε ως η αμμος η επι της θαλασσης εις πληθος, και το προσωπον σου πορευομενον εν μεσω αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και ηξομεν προς αυτον εις ενα των τοπων, ου εαν ευρωμεν αυτον εκει, και παρεμβαλουμεν επ’ αυτον, ως πιπτει δροσος επι την γην, και ουχ υπολειψομεθα εν αυτω και τοις ανδρασι τοις μετ’ αυτου και γε ενα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και εαν εις την πολιν συναχθη, και ληψεται πας ᾿Ισραηλ προς την πολιν εκεινην σχοινια και συρουμεν αυτην εως εις τον χειμαρρουν, οπως μη καταλειφθη εκει μηδε λιθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και ειπεν ᾿Αβεσσαλωμ και πας ανηρ ᾿Ισραηλ· αγαθη η βουλη Χουσι του ᾿Αραχι υπερ την βουλην ᾿Αχιτοφελ· και Κυριος ενετειλατο διασκεδασαι την βουλην του ᾿Αχιτοφελ την αγαθην, οπως ἂν επαγαγῃ Κυριος επι ᾿Αβεσσαλωμ τα κακα παντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και ειπε Χουσι ο του ᾿Αραχι προς Σαδωκ και ᾿Αβιαθαρ τους ιερεις· ουτως και ουτως συνεβουλευσεν ᾿Αχιτοφελ τω ᾿Αβεσσαλωμ και τοις πρεσβυτεροις ᾿Ισραηλ, και ουτως και ουτως συνεβουλευσα εγω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| και νυν αποστειλατε ταχυ και αναγγειλατε τω Δαυιδ λεγοντες· μη αυλισθης την νυκτα εν ᾿Αραβωθ της ερημου και γε διαβαινων σπευσον, μη ποτε καταπεισῃ τον βασιλεα και παντα τον λαον τον μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και ᾿Ιωναθαν και ᾿Αχιμαας ειστηκεισαν εν τη πηγη Ρωγηλ, και επορευθη η παιδισκη και ανηγγειλεν αυτοις, και αυτοι πορευονται και αναγγελλουσι τω βασιλει Δαυιδ, οτι ουκ ηδυναντο οφθηναι του εισελθειν εις την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και ειδεν αυτους παιδαριον και ανηγγειλε τω ᾿Αβεσσαλωμ, και επορευθησαν οι δυο ταχεως και εισηλθαν εις οικιαν ανδρος εν Βαουριμ, και αυτω λακκος εν τη αυλη, και κατεβησαν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και ελαβεν η γυνη και διεπετασε το επικαλυμμα επι προσωπον του λακκου και εψυξεν επ’ αυτω αραφωθ, και ουκ εγνωσθη ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και ηλθαν οι παιδες ᾿Αβεσσαλωμ προς την γυναικα εις την οικιαν και ειπαν· που ᾿Αχιμαας και ᾿Ιωναθαν; και ειπεν αυτοις η γυνη· παρηλθαν μικρον του υδατος, και εζητησαν και ουχ ευραν και ανεστρεψαν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| εγενετο δε μετα το απελθειν αυτους και ανεβησαν εκ του λακκου και επορευθησαν και απηγγειλαν τω βασιλει Δαυιδ και ειπαν προς Δαυιδ· αναστητε και διαβητε ταχεως το υδωρ, οτι ουτως εβουλευσατο περι υμων ᾿Αχιτοφελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| και ανεστη Δαυιδ και πας ο λαος ο μετ’ αυτου και διεβησαν τον ᾿Ιορδανην εως του φωτος του πρωΐ, εως ενος ουκ ελαθεν ὃς ου διηλθε τον ᾿Ιορδανην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| και ᾿Αχιτοφελ ειδεν οτι ουκ εγενηθη η βουλη αυτου, και επεσαξε την ονον αυτου, και ανεστη και απηλθεν εις τον οικον αυτου εις την πολιν αυτου· και ενετειλατο τω οικω αυτου και απηγξατο και απεθανε και εταφη εν τω ταφω του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| και Δαυιδ διηλθεν εις Μαναΐμ, και ᾿Αβεσσαλωμ διεβη τον ᾿Ιορδανην αυτος και πας ανηρ ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| και τον ᾿Αμεσσαΐ κατεστησεν ᾿Αβεσσαλωμ αντι ᾿Ιωαβ επι της δυναμεως· και ᾿Αμεσσαΐ υιος ανδρος και ονομα αυτω ᾿Ιοθορ ο ᾿Ισραηλιτης, ουτος εισηλθε προς ᾿Αβιγαιαν θυγατερα Ναας αδελφην Σαρουΐας μητρος ᾿Ιωαβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| και παρενεβαλε πας ᾿Ισραηλ και ᾿Αβεσσαλωμ εις την γην Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| και εγενετο ηνικα ηλθε Δαυιδ εις Μαναΐμ, και Ουεσβι υιος Ναας εκ Ραββαθ υιων ᾿Αμμων και Μαχιρ υιος ᾿Αμιηλ εκ Λωδαβαρ και Βερζελλι ο Γαλααδιτης εκ Ρωγελλιμ 28 ηνεγκαν δεκα κοιτας και αμφιταπους και λεβητας δεκα και σκευη κεραμου και πυρους και κριθας και αλευρον και αλφιτον και κυαμον και φακον 29 και μελι και βουτυρον και προβατα και σαφφωθ βοων και προσηνεγκαν τω Δαυιδ και τω λαω τω μετ’ αυτου φαγειν, οτι ειπαν· ο λαος πεινων και εκλελυμενος και διψων εν τη ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ επεσκεψατο Δαυιδ τον λαον τον μετ’ αυτου και κατεστησεν επ’ αυτων χιλιαρχους και εκατονταρχους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και απεστειλε Δαυιδ τον λαον, το τριτον εν χειρι ᾿Ιωαβ και το τριτον εν χειρι ᾿Αβεσσα υιου Σαρουΐας αδελφου ᾿Ιωαβ και το τριτον εν χειρι ᾿Εθθι του Γεθθαιου. και ειπε Δαυιδ προς τον λαον· εξελθων εξελευσομαι και γε εγω μεθ’ υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και ειπαν· ουκ εξελευσῃ, οτι εαν φυγη φυγωμεν, ου θησουσιν εφ’ ημας καρδιαν, και εαν αποθανωμεν το ημισυ ημων, ου θησουσιν εφ’ ημας καρδιαν, οτι συ ως ημεις δεκα χιλιαδες· και νυν αγαθον οτι εσῃ ημιν εν τη πολει βοηθεια του βοηθειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και ειπε προς αυτους ο βασιλευς· ὃ εαν αρεσῃ εν οφθαλμοις υμων, ποιησω. και εστη ο βασιλευς ανα χειρα της πυλης, και πας ο λαος εξεπορευετο εις εκατονταδας και εις χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και ενετειλατο ο βασιλευς τω ᾿Ιωαβ και τω ᾿Αβεσσα και τω ᾿Εθθι λεγων· φεισασθε μοι του παιδαριου του ᾿Αβεσσαλωμ· και πας ο λαος ηκουσεν εντελλομενου του βασιλεως πασι τοις αρχουσιν υπερ ᾿Αβεσσαλωμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και εξηλθε πας ο λαος εις τον δρυμον εξεναντιας ᾿Ισραηλ, και εγενετο ο πολεμος εν τω δρυμω ᾿Εφραιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και επταισεν εκει ο λαος ᾿Ισραηλ ενωπιον των παιδων Δαυιδ, και εγενετο η θραυσις μεγαλη εν τη ημερᾳ εκεινῃ, εικοσι χιλιαδες ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και εγενετο εκει ο πολεμος διεσπαρμενος επι προσωπον πασης της γης, και επλεονασεν ο δρυμος του καταφαγειν εκ του λαου υπερ ους κατεφαγεν εν τω λαω η μαχαιρα τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και συνηντησεν ᾿Αβεσσαλωμ ενωπιον των παιδων Δαυιδ, και ᾿Αβεσσαλωμ ην επιβεβηκως επι του ημιονου αυτου, και εισηλθεν ο ημιονος υπο το δασος της δρυος της μεγαλης, και περιεπλακη η κεφαλη αυτου εν τη δρυΐ, και εκρεμασθη ανα μεσον του ουρανου και ανα μεσον της γης, και ο ημιονος υποκατω αυτου παρηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10|και ειδεν ανηρ εις και ανηγγειλε τω ᾿Ιωαβ και ειπεν· ιδου εωρακα τον ᾿Αβεσσαλωμ κρεμαμενον εν τη δρυΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και ειπεν ᾿Ιωαβ τω ανδρι τω αναγγελλοντι αυτω· και ιδου εωρακας· τι οτι ουκ επαταξας αυτον εκει εις την γην; και εγω ἂν εδεδωκειν σοι δεκα αργυριου και παραζωνην μιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| ειπε δε ο ανηρ προς ᾿Ιωαβ· και εγω ειμι ιστημι επι τας χειρας μου χιλιους σικλους αργυριου, ου μη επιβαλω την χειρα μου επι τον υιον του βασιλεως, οτι εν τοις ωσιν ημων ενετειλατο ο βασιλευς σοι και τω ᾿Αβεσσα και τω ᾿Εθθι λεγων· φυλαξατε μοι το παιδαριον τον ᾿Αβεσσαλωμ 13 μη ποιησαι εν τη ψυχη αυτου αδικον· και πας ο λογος ου λησεται απο του βασιλεως, και συ στησῃ εξεναντιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και ειπεν ο ᾿Ιωαβ· τουτο εγω αρξομαι· ουχ ουτως μενω ενωπιον σου. και ελαβεν ᾿Ιωαβ τρια βελη εν τη χειρι αυτου και ενεπηξεν αυτα εν τη καρδιᾳ ᾿Αβεσσαλωμ ετι αυτου ζωντος εν τη καρδιᾳ της δρυος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και εκυκλωσαν δεκα παιδαρια αιροντα τα σκευη ᾿Ιωαβ και επαταξαν τον ᾿Αβεσσαλωμ και εθανατωσαν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| και εσαλπισεν ᾿Ιωαβ εν κερατινῃ, και απεστρεψεν ο λαος του μη διωκειν οπισω ᾿Ισραηλ, οτι εφειδετο ᾿Ιωαβ του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| και ελαβε τον ᾿Αβεσσαλωμ και ερριψεν αυτον εις χασμα μεγα εν τω δρυμω εις τον βοθυνον τον μεγαν και εστηλωσεν επ’ αυτον σωρον λιθων μεγαν σφοδρα. και πας ᾿Ισραηλ εφυγεν ανηρ εις το σκηνωμα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| και ᾿Αβεσσαλωμ ετι ζων ελαβε και εστησεν εαυτω την στηλην, εν ᾗ εληφθη, και εστηλωσεν αυτην λαβειν την στηλην την εν τη κοιλαδι του βασιλεως, οτι ειπεν· ουκ εστιν αυτω υιος ενεκα του αναμνησαι το ονομα αυτου· και εκαλεσε την στηλην Χειρ ᾿Αβεσσαλωμ εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| και ᾿Αχιμαας υιος Σαδωκ ειπε· δραμω δη και ευαγγελιω τω βασιλει, οτι εκρινε Κυριος εκ χειρος των εχθρων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| και ειπεν αυτω ᾿Ιωαβ· ουκ ανηρ ευαγγελιας συ εν τη ημερᾳ ταυτῃ και ευαγγελιη εν ημερᾳ αλλῃ, εν δε τη ημερᾳ ταυτῃ ουκ ευαγγελιη, ου εινεκεν ο υιος του βασιλεως απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και ειπεν ᾿Ιωαβ τω Χουσι· βαδισας αναγγειλον τω βασιλει οσα ειδες· και προσεκυνησε Χουσι τω ᾿Ιωαβ και εξηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και προσεθετο ετι ᾿Αχιμαας υιος Σαδωκ και ειπε προς ᾿Ιωαβ· και εστω οτι δραμω και γε εγω οπισω του Χουσι. και ειπεν ᾿Ιωαβ· ινατι συ τουτο τρεχεις, υιε μου; δευρο, ουκ εστι σοι ευαγγελια εις ωφελειαν πορευομενω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και ειπε· τι γαρ εαν δραμω; και ειπεν αυτω ᾿Ιωαβ· δραμε. και εδραμεν ᾿Αχιμαας την οδον την του Κεχαρ και υπερεβη τον Χουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| και Δαυιδ εκαθητο ανα μεσον των δυο πυλων. και επορευθη ο σκοπος εις το δωμα της πυλης προς το τειχος και επηρε τους οφθαλμους αυτου και ειδε και ιδου ανηρ τρεχων μονος ενωπιον αυτου 25 και ανεβοησεν ο σκοπος και απηγγειλε τω βασιλει. και ειπεν ο βασιλευς· ει μονος εστιν, ευαγγελια εν τω στοματι αυτου. και επορευετο πορευομενος και εγγιζων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και ειδεν ο σκοπος ανδρα ετερον τρεχοντα, και εβοησεν ο σκοπος προς τη πυλῃ και ειπε· και ιδου ανηρ ετερος τρεχων μονος. και ειπεν ο βασιλευς· και γε ουτος ευαγγελιζομενος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και ειπεν ο σκοπος· εγω ορω τον δρομον του πρωτου ως δρομον ᾿Αχιμαας υιου Σαδωκ. και ειπεν ο βασιλευς· ανηρ αγαθος ουτος και γε εις ευαγγελιαν αγαθην ελευσεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| και εβοησεν ᾿Αχιμαας και ειπε προς τον βασιλεα· ειρηνη· και προσεκυνησε τω βασιλει επι προσωπον αυτου επι την γην και ειπεν· ευλογητος Κυριος ο Θεος σου, ὃς απεκλεισε τους ανδρας τους επαραμενους την χειρα αυτων εν τω κυριω μου τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| και ειπεν ο βασιλευς· ειρηνη τω παιδαριω τω ᾿Αβεσσαλωμ; και ειπεν ᾿Αχιμαας· ειδον το πληθος το μεγα του αποστειλαι τον δουλον του βασιλεως ᾿Ιωαβ και τον δουλον σου, και ουκ εγνων τι εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και ειπεν ο βασιλευς· επιστρεψον, στηλωθητι ωδε· και επεστραφη και εστη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| και ιδου ο Χουσι παρεγενετο και ειπε τω βασιλει· ευαγγελισθητω ο κυριος μου ο βασιλευς, οτι εκρινε σοι Κυριος σημερον εκ χειρος παντων των επεγειρομενων επι σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| και ειπεν ο βασιλευς προς τον Χουσι· ει ειρηνη τω παιδαριω τω ᾿Αβεσσαλωμ; και ειπεν ο Χουσι· γενοιντο ως το παιδαριον οι εχθροι του κυριου μου του βασιλεως και παντες, οσοι επανεστησαν επ’ αυτον εις κακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.33| και εταραχθη ο βασιλευς και ανεβη εις το υπερωον της πυλης και εκλαυσε· και ουτως ειπεν εν τω πορευεσθαι αυτον· υιε μου ᾿Αβεσσαλωμ, υιε μου, υιε μου ᾿Αβεσσαλωμ, τις δῴη τον θανατον μου αντι σου; εγω αντι σου, ᾿Αβεσσαλωμ, υιε μου υιε μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ ανηγγελη τω ᾿Ιωαβ λεγοντες· ιδου ο βασιλευς κλαιει και πενθει επι ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και εγενετο η σωτηρια εν τη ημερᾳ εκεινῃ εις πενθος παντι τω λαω, οτι ηκουσεν ο λαος εν τη ημερᾳ εκεινῃ λεγων, οτι λυπειται ο βασιλευς επι τω υιω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και διεκλεπτετο ο λαος εν τη ημερᾳ εκεινῃ του εισελθειν εις την πολιν, καθως διακλεπτεται ο λαος οι αισχυνομενοι εν τω αυτους φευγειν εν τω πολεμω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και ο βασιλευς εκρυψε το προσωπον αυτου. και εκραξεν ο βασιλευς φωνη μεγαλῃ λεγων· υιε μου ᾿Αβεσσαλωμ, ᾿Αβεσσαλωμ υιε μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και εισηλθεν ᾿Ιωαβ προς τον βασιλεα εις τον οικον και ειπε· κατῄσχυνας σημερον τα προσωπα παντων των δουλων σου των εξαιρουμενων σε σημερον και την ψυχην των υιων σου και των θυγατερων σου και την ψυχην των γυναικων σου και των παλλακων σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| του αγαπαν τους μισουντας σε και μισειν τους αγαπωντας σε και ανηγγειλας σημερον οτι ουκ εισιν οι αρχοντες σου, ουδε παιδες· οτι εγνωκα σημερον οτι ει ᾿Αβεσσαλωμ εζη, παντες ημεις σημερον νεκροι, οτι τοτε το ευθες ην εν οφθαλμοις σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και νυν αναστας εξελθε και λαλησον εις την καρδιαν των δουλων σου, οτι εν Κυριω ωμοσα οτι ει μη εκπορευσῃ σημερον, ει αυλισθησεται ανηρ μετα σου την νυκτα ταυτην· και επιγνωθι σεαυτω και κακον σοι τουτο υπερ παν το κακον το επελθον σοι εκ νεοτητος σου εως του νυν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και ανεστη ο βασιλευς και εκαθισεν εν τη πυλῃ, και πας ο λαος ανηγγειλαν λεγοντες· ιδου ο βασιλευς καθηται εν τη πυλῃ· και εισηλθε πας ο λαος κατα προσωπον του βασιλεως επι την πυλην. και ᾿Ισραηλ εφυγεν ανηρ εις τα σκηνωματα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| Και ην πας ο λαος κρινομενος εν πασαις φυλαις ᾿Ισραηλ λεγοντες· ο βασιλευς Δαυιδ ερρυσατο ημας απο παντων των εχθρων ημων, και αυτος εξειλετο ημας εκ χειρος αλλοφυλων, και νυν πεφευγεν απο της γης και απο της βασιλειας αυτου, και απο ᾿Αβεσσαλωμ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και ᾿Αβεσσαλωμ, ὃν εχρισαμεν εφ’ ημων, απεθανεν εν τω πολεμω, και νυν ινατι υμεις κωφευετε του επιστρεψαι τον βασιλεα; και το ρημα παντος ᾿Ισραηλ ηλθε προς τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και ο βασιλευς Δαυιδ απεστειλε προς Σαδωκ και προς ᾿Αβιαθαρ τους ιερεις λεγων· λαλησατε προς τους πρεσβυτερους ᾿Ιουδα λεγοντες· ινατι γινεσθε εσχατοι του επιστρεψαι τον βασιλεα εις τον οικον αυτου; και λογος παντος ᾿Ισραηλ ηλθε προς τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| αδελφοι μου υμεις, οστα μου και σαρκες μου υμεις, ινατι γινεσθε εσχατοι του επιστρεψαι τον βασιλεα εις τον οικον αυτου; 13 και τω ᾿Αμεσσαΐ ερειτε· ουχι οστουν μου και σαρξ μου συ; και νυν ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, ει μη αρχων δυναμεως εσῃ ενωπιον εμου πασας τας ημερας αντι ᾿Ιωαβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| και εκλινε την καρδιαν παντος ανδρος ᾿Ιουδα ως ανδρος ενος, και απεστειλαν προς τον βασιλεα λεγοντες· επιστραφηθι συ και παντες οι δουλοι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και επεστρεψεν ο βασιλευς και ηλθεν εως του ᾿Ιορδανου, και ανδρες ᾿Ιουδα ηλθαν εις Γαλγαλα του πορευεσθαι εις απαντην του βασιλεως διαβιβασαι τον βασιλεα τον ᾿Ιορδανην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και εταχυνε Σεμεΐ υιος Γηρα υιου του ᾿Ιεμινι εκ Βαουριμ και κατεβη μετα ανδρος ᾿Ιουδα εις απαντην του βασιλεως Δαυιδ 17 και χιλιοι ανδρες μετ’ αυτου εκ του Βενιαμιν και Σιβα το παιδαριον του οικου Σαουλ και πεντεκαιδεκα υιοι αυτου μετ’ αυτου και εικοσι δουλοι αυτου μετ’ αυτου και κατευθυναν τον ᾿Ιορδανην εμπροσθεν του βασιλεως 18 και ελειτουργησαν την λειτουργιαν του διαβιβασαι τον βασιλεα, και διεβη η διαβασις του εξεγειραι τον οικον του βασιλεως και του ποιησαι το ευθες εν οφθαλμοις αυτου. και Σεμεΐ υιος Γηρα επεσεν επι προσωπον αυτου ενωπιον του βασιλεως διαβαινοντος αυτου τον ᾿Ιορδανην 19 και ειπε προς τον βασιλεα· μη δη λογισασθω ο κυριος μου ανομιαν και μη μνησθης οσα ηδικησεν ο παις σου εν τη ημερᾳ, ᾗ ο κυριος μου εξεπορευετο εξ ῾Ιερουσαλημ, του θεσθαι τον βασιλεα εις την καρδιαν αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| οτι εγνω ο δουλος σου οτι εγω ημαρτον, και ιδου εγω ηλθον σημερον προτερος παντος ᾿Ισραηλ και οικου ᾿Ιωσηφ του καταβηναι με εις απαντην του κυριου μου του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και απεκριθη ᾿Αβεσσα υιος Σαρουΐας και ειπε· μη αντι τουτου ου θανατωθησεται Σεμεΐ, οτι κατηρασατο τον χριστον Κυριου; 22 και ειπε Δαυιδ· τι εμοι και υμιν, υιοι Σαρουΐας, οτι γινεσθε μοι σημερον εις επιβουλον; σημερον ου θανατωθησεται τις ανηρ εξ ᾿Ισραηλ, οτι ουκ οιδα ει σημερον βασιλευω εγω επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| και ειπεν ο βασιλευς προς Σεμεΐ· ου μη αποθανῃς· και ωμοσεν αυτω ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| και Μεμφιβοσθε υιος υιου Σαουλ κατεβη εις απαντην του βασιλεως· και ουκ εθεραπευσε τους ποδας αυτου, ουδε ωνυχισατο, ουδε εποιησε τον μυστακα αυτου, και τα ιματια αυτου ουκ απεπλυνεν απο της ημερας, ἧς απηλθεν ο βασιλευς, εως της ημερας ἧς αυτος παρεγενετο εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| και εγενετο οτε εισηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ εις απαντησιν του βασιλεως, και ειπεν αυτω ο βασιλευς· τι οτι ουκ επορευθης μετ’ εμου, Μεμφιβοσθε; 26 και ειπε προς αυτον Μεμφιβοσθε· κυριε μου βασιλευ, ο δουλος μου παρελογισατο με, οτι ειπεν ο παις σου αυτω· επισαξον μοι την ονον και επιβω επ’ αυτην και πορευσομαι μετα του βασιλεως, οτι χωλος ο δουλος σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| και μεθωδευσεν εν τω δουλω σου προς τον κυριον μου τον βασιλεα, και ο κυριος μου ο βασιλευς ως αγγελος του Θεου, και ποιησον το αγαθον εν οφθαλμοις σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| οτι ουκ ην πας ο οικος του πατρος μου, αλλ’ η οτι ανδρες θανατου τω κυριω μου τω βασιλει, και εθηκας τον δουλον σου εν τοις εσθιουσι την τραπεζαν σου· και τι εστι μοι ετι δικαιωμα και του κεκραγεναι με ετι προς τον βασιλεα; 29 και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ινατι λαλεις ετι τους λογους σου; ειπον· συ και Σιβα διελεισθε τον αγρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.30| και ειπε Μεμφιβοσθε προς τον βασιλεα· και γε τα παντα λαβετω μετα το παραγενεσθαι τον κυριον μου τον βασιλεα εν ειρηνῃ εις τον οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.31| και Βερζελλι ο Γαλααδιτης κατεβη εκ Ρωγελλιμ και διεβη μετα του βασιλεως τον ᾿Ιορδανην εκπεμψαι αυτον τον ᾿Ιορδανην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.32| και Βερζελλι ανηρ πρεσβυτερος σφοδρα, υιος ογδοηκοντα ετων, και αυτος διεθρεψε τον βασιλεα εν τω οικειν αυτον εν Μαναΐμ, οτι ανηρ μεγας ην σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.33| και ειπεν ο βασιλευς προς Βερζελλι· συ διαβησῃ μετ’ εμου, και διαθρεψω το γηρας σου μετ’ εμου εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.34| και ειπε Βερζελλι προς τον βασιλεα· ποσαι ημεραι ετων ζωης μου, οτι αναβησομαι μετα του βασιλεως εις ῾Ιερουσαλημ; 35 υιος ογδοηκοντα ετων εγω ειμι σημερον· μη γνωσομαι ανα μεσον αγαθου και κακου; ει γευσεται ο δουλος σου ετι ὃ φαγομαι η πιομαι; η ακουσομαι ετι φωνην ἆδοντων και ἆδουσων; και ινατι εσται ετι ο δουλος σου εις φορτιον επι τον κυριον μου τον βασιλεα; 36 ως βραχυ διαβησεται ο δουλος σου τον ᾿Ιορδανην μετα του βασιλεως· και ινατι ανταποδιδωσι μοι ο βασιλευς την ανταποδοσιν ταυτην; 37 καθισατω δη ο δουλος σου και αποθανουμαι εν τη πολει μου παρα τω ταφω του πατρος μου και της μητρος μου· και ιδου ο δουλος σου Χαμααμ διαβησεται μετα του κυριου μου του βασιλεως, και ποιησον αυτω το αγαθον εν οφθαλμοις σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.38| και ειπεν ο βασιλευς· μετ’ εμου διαβητω Χαμααμ, καγω ποιησω αυτω το αγαθον εν οφθαλμοις σου και παντα, οσα ἂν εκλεξῃ επ’ εμοι, ποιησω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.39| και διεβη πας ο λαος τον ᾿Ιορδανην, και ο βασιλευς διεβη· και κατεφιλησεν ο βασιλευς τον Βερζελλι και ευλογησεν αυτον, και επεστρεψεν εις τον τοπον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.40| και διεβη ο βασιλευς εις Γαλγαλα, και Χαμααμ διεβη μετ’ αυτου, και πας ο λαος ᾿Ιουδα διαβαινοντες μετα του βασιλεως και γε το ημισυ του λαου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.41| και ιδου πας ανηρ ᾿Ισραηλ παρεγενοντο προς τον βασιλεα και ειπε προς τον βασιλεα· τι οτι εκλεψαν σε οι αδελφοι ημων ανηρ ᾿Ιουδα και διεβιβασαν τον βασιλεα και τον οικον αυτου τον ᾿Ιορδανην και παντες ανδρες Δαυιδ μετ’ αυτου; 42 και απεκριθη πας ανηρ ᾿Ιουδα προς ανδρα ᾿Ισραηλ και ειπαν· διοτι εγγιζει προς με ο βασιλευς· και ινατι ουτως εθυμωθης περι του λογου τουτου; μη βρωσει εφαγαμεν εκ του βασιλεως, η δομα εδωκεν η αρσιν ηρεν ημιν; 43 και απεκριθη ανηρ ᾿Ισραηλ τω ανδρι ᾿Ιουδα και ειπε· δεκα χειρες μοι εν τω βασιλει, και πρωτοτοκος εγω η συ, και γε εν τω Δαυιδ ειμι υπερ σε· και ινατι τουτο υβρισας με και ουκ ελογισθη ο λογος μου πρωτος μοι του επιστρεψαι τον βασιλεα εμοι; και εσκληρυνθη ο λογος ανδρος ᾿Ιουδα υπερ τον λογον ανδρος ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ εκει επικαλουμενος υιος παρανομος, και ονομα αυτω Σαβεε, υιος Βοχορι ανηρ ο ᾿Ιεμινι, και εσαλπισε τη κερατινῃ και ειπεν· ουκ εστιν ημιν μερις εν Δαυιδ ουδε κληρονομια ημιν εν τω υιω ᾿Ιεσσαι· ανηρ εις τα σκηνωματα σου, ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και ανεβη πας ανηρ ᾿Ισραηλ απο οπισθεν Δαυιδ οπισω Σαβεε υιου Βοχορι. και ανηρ ᾿Ιουδα εκολληθη τω βασιλει αυτων απο του ᾿Ιορδανου και εως ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| καιεισηλθε Δαυιδ εις οικον αυτου εις ῾Ιερουσαλημ, και ελαβεν ο βασιλευς τας δεκα γυναικας τας παλλακας αυτου, ας αφηκε φυλασσειν τον οικον, και εδωκεν αυτας εν οικω φυλακης και διεθρεψεν αυτας και προς αυτας ουκ εισηλθε, και ησαν συνεχομεναι εως θανατου αυτων, χηραι ζωσαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Αμεσσαΐ· βοησον μοι τον ανδρα ᾿Ιουδα τρεις ημερας, συ δε αυτου στηθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και επορευθη ᾿Αμεσσαΐ του βοησαι τον ᾿Ιουδαν και εχρονισεν απο του καιρου, ου εταξατο αυτω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Αμεσσαΐ· νυν κακοποιησει ημας Σαβεε υιος Βοχορι υπερ ᾿Αβεσσαλωμ, και νυν συ λαβε μετα σεαυτου τους παιδας του κυριου σου και καταδιωξον οπισω αυτου, μηποτε εαυτω ευρῃ πολεις οχυρας και σκιασει τους οφθαλμους ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και εξηλθον οπισω αυτου οι ανδρες ᾿Ιωαβ και ο Χερεθι και ο Φελεθι και παντες οι δυνατοι και εξηλθον εξ ῾Ιερουσαλημ διωξαι οπισω Σαβεε υιου Βοχορι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και αυτοι παρα τω λιθω τω μεγαλω τω εν Γαβαων, και ᾿Αμεσσαΐ εισηλθεν εμπροσθεν αυτων. και ᾿Ιωαβ περιεζωσμενος μανδυαν το ενδυμα αυτου και επ’ αυτω εζωσμενος μαχαιραν εζευγμενην επι της οσφυος αυτου εν κολεω αυτης, και η μαχαιρα εξηλθε και επεσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και ειπεν ᾿Ιωαβ τω ᾿Αμεσσαΐ· ει υγιαινεις συ αδελφε; και εκρατησεν η χειρ η δεξια ᾿Ιωαβ του πωγωνος ᾿Αμεσσαΐ του καταφιλησαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και ᾿Αμεσσαΐ ουκ εφυλαξατο την μαχαιραν την εν τη χειρι ᾿Ιωαβ, και επαισεν αυτον εν αυτη ᾿Ιωαβ εις την ψοαν, και εξεχυθη η κοιλια αυτου εις την γην, και ουκ εδευτερωσεν αυτω, και απεθανε. και ᾿Ιωαβ και ᾿Αβεσσαΐ ο αδελφος αυτου εδιωξεν οπισω Σαβεε υιου Βοχορι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| και ανηρ εστη επ’ αυτον των παιδαριων ᾿Ιωαβ και ειπε· τις ο βουλομενος ᾿Ιωαβ και τις του Δαυιδ, οπισω ᾿Ιωαβ; 12 και ᾿Αμεσσαΐ πεφυρμενος εν τω αιματι εν μεσω της τριβου, και ειδεν ανηρ, οτι ειστηκει πας ο λαος, και απεστρεψε τον ᾿Αμεσσαΐ εκ της τριβου εις αγρον και επερριψεν επ’ αυτον ιματιον, καθοτι ειδε παντα τον ερχομενον επ’ αυτον εστηκοτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| ηνικα δε εφθασεν εκ της τριβου, παρηλθε πας ανηρ ᾿Ισραηλ οπισω ᾿Ιωαβ του διωξαι οπισω Σαβεε υιου Βοχορι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και διηλθεν εν πασαις φυλαις ᾿Ισραηλ εις ᾿Αβελ και εις Βαιθμαχα και παντες εν Χαρρι, και εξεκκλησιασθησαν, και ηλθον κατοπισθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και παρεγενηθησαν και επολιορκουν επ’ αυτον την ᾿Αβελ και Βαιθμαχα και εξεχεαν προσχωμα προς την πολιν, και εστη εν τω προτειχισματι, και πας ο λαος μετα ᾿Ιωαβ ενοουσαν καταβαλειν το τειχος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| και εβοησε γυνη σοφη εκ του τειχους και ειπεν· ακουσατε ακουσατε, ειπατε δη προς ᾿Ιωαβ· εγγισον εως ωδε, και λαλησω προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| και προσηγγισε προς αυτην, και ειπεν η γυνη· ει συ ει ᾿Ιωαβ; ο δε ειπεν· εγω. ειπε δε αυτω· ακουσον τους λογους της δουλης σου. και ειπεν ᾿Ιωαβ· ακουω εγω ειμι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και ειπε λεγουσα· λογον ελαλησαν εν πρωτοις λεγοντες· ηρωτημενος ηρωτηθη εν τη ᾿Αβελ και εν Δαν ει εξελιπον α εθεντο οι πιστοι του ᾿Ισραηλ, ερωτωντες επερωτησουσιν εν ᾿Αβελ, και ουτως ει εξελιπον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| εγω ειμι ειρηνικα των στηριγματων ᾿Ισραηλ, συ δε ζητεις θανατωσαι πολιν και μητροπολιν εν ᾿Ισραηλ· ινατι καταποντιζεις κληρονομιαν Κυριου; 20 και απεκριθη ᾿Ιωαβ, και ειπεν· ιλεως μοι ιλεως μοι, ει καταποντιω και ει διαφθερω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| ουχ ουτως ο λογος, οτι ανηρ εξ ορους ᾿Εφραιμ, Σαβεε υιος Βοχορι ονομα αυτου, και επηρε την χειρα αυτου επι τον βασιλεα Δαυιδ· δοτε αυτον μοι μονον, και απελευσομαι απανωθεν της πολεως. και ειπεν η γυνη προς ᾿Ιωαβ· ιδου η κεφαλη αυτου ριφησεται προς σε δια του τειχους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| και εισηλθεν η γυνη προς παντα τον λαον και ελαλησε προς πασαν την πολιν εν τη σοφιᾳ αυτης· και αφειλε την κεφαλην Σαβεε υιου Βοχορι. και αφειλε και εβαλε προς ᾿Ιωαβ. και εσαλπισεν εν κερατινῃ, και διεσπαρησαν απο της πολεως απ’ αυτου ανηρ εις τα σκηνωματα αυτου· και ᾿Ιωαβ απεστρεψεν εις ῾Ιερουσαλημ προς τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| Και ο ᾿Ιωαβ προς πασῃ τη δυναμει ᾿Ισραηλ, και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε επι του Χερεθι και επι του Φελεθι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| και ᾿Αδωνιραμ επι του φορου, και ᾿Ιωσαφατ υιος ᾿Αχιλουθ αναμιμνησκων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| και Σουσα γραμματευς, και Σαδωκ και ᾿Αβιαθαρ ιερεις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και γε ᾿Ιρας ο ᾿Ιαριν ην ιερευς του Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ εγενετο λιμος εν ταις ημεραις Δαυιδ τρια ετη, ενιαυτος ο εχομενος ενιαυτου, και εζητησε Δαυιδ το προσωπον Κυριου. και ειπε Κυριος· επι Σαουλ και επι τον οικον αυτου αδικια εν θανατω αιματων αυτου, περι ου εθανατωσε τους Γαβαωνιτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και εκαλεσεν ο βασιλευς Δαυιδ τους Γαβαωνιτας και ειπε προς αυτους· και οι Γαβαωνιται ουχ υιοι ᾿Ισραηλ εισιν, οτι αλλ’ η εκ του λειμματος του ᾿Αμορραιου, και οι υιοι ᾿Ισραηλ ωμοσαν αυτοις· και εζητησε Σαουλ παταξαι αυτους εν τω ζηλωσαι αυτον τους υιους ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και ειπε Δαυιδ προς τους Γαβαωνιτας· τι ποιησω ημιν και εν τινι εξιλασομαι και ευλογησετε την κληρονομιαν Κυριου; 4 και ειπαν αυτω οι Γαβαωνιται· ουκ εστιν ημιν αργυριον η χρυσιον μετα Σαουλ και μετα του οικου αυτου, και ουκ εστιν ημιν ανηρ θανατωσαι εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και ειπε·τι υμεις λεγετε και ποιησω υμιν; και ειπαν προς τον βασιλεα· ο ανηρ, ὃς συνετελεσεν εφ’ ημας και εδιωξεν ημας, ὃς παρελογισατο εξολοθρευσαι ημας· αφανισωμεν αυτον, του μη εσταναι αυτον εν παντι οριω ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| δοτω ημιν επτα ανδρας εκ των υιων αυτου, και εξηλιασωμεν αυτους τω Κυριω εν τω Γαβαων Σαουλ εκλεκτους Κυριου. και ειπεν ο βασιλευς· εγω δωσω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και εφεισατο ο βασιλευς επι Μεμφιβοσθε υιον ᾿Ιωναθαν υιου Σαουλ δια τον ορκον Κυριου τον ανα μεσον αυτων και ανα μεσον Δαυιδ και ανα μεσον ᾿Ιωναθαν υιου Σαουλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και ελαβεν ο βασιλευς τους δυο υιους Ρεσφα θυγατρος ῾Αια, ους ετεκε τω Σαουλ, τον ῾Ερμωνι και τον Μεμφιβοσθε, και τους πεντε υιους της Μιχολ θυγατρος Σαουλ, ους ετεκε τω ᾿Εσδριηλ υιω Βερζελλι τω Μουλαθι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και εδωκεν αυτους εν χειρι των Γαβαωνιτων, και εξηλιασαν αυτους εν τω ορει εναντι Κυριου, και επεσαν οι επτα αυτοι επι το αυτο· και αυτοι δε εθανατωθησαν εν ημεραις θερισμου εν πρωτοις, εν αρχη θερισμου κριθων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και ελαβε Ρεσφα θυγατηρ ῾Αια τον σακκον και επηξεν αυτη προς την πετραν εν αρχη θερισμου κριθων, εως εσταξεν επ’ αυτους υδωρ εκ του ουρανου, και ουκ εδωκε τα πετεινα του ουρανου καταπαυσαι επ’ αυτους ημερας και τα θηρια του αγρου νυκτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και απηγγελη τω Δαυιδ οσα εποιησε Ρεσφα θυγατηρ ῾Αια παλλακη Σαουλ· και εξελυθησαν, και κατελαβεν αυτους Δαν υιος ᾿Ιωα εκ των απογονων των γιγαντων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| και επορευθη Δαυιδ και ελαβε τα οστα Σαουλ και τα οστα ᾿Ιωναθαν του υιου αυτου παρα των ανδρων υιων ᾿Ιαβις Γαλααδ, οἳ εκλεψαν αυτους εκ της πλατειας Βαιθσαν, οτι εστησαν αυτους εκει οι αλλοφυλοι εν τη ημερᾳ, ᾗ επαταξαν οι αλλοφυλοι τον Σαουλ εν Γελβουε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και ανηνεγκεν εκειθεν τα οστα Σαουλ και τα οστα ᾿Ιωναθαν του υιου αυτου και συνηγαγε τα οστα των εξηλιασμενων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και εθαψαν τα οστα Σαουλ και τα οστα ᾿Ιωναθαν του υιου αυτου και τα οστα των ηλιασθεντων εν γη Βενιαμιν εν τη πλευρα εν τω ταφω Κις του πατρος αυτου και εποιησαν παντα, οσα ενετειλατο ο βασιλευς. και επηκουσεν ο Θεος τη γη μετα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| Και εγενηθη ετι πολεμος τοις αλλοφυλοις μετα ᾿Ισραηλ. και κατεβη Δαυιδ και οι παιδες αυτου μετ’ αυτου και επολεμησαν μετα των αλλοφυλων, και εξελυθη Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και ᾿Ιεσβι, ὃςην εν τοις εκγονοις του Ραφα και ο σταθμος του δορατος αυτου τριακοσιων σικλων ολκη χαλκου και αυτος περιεζωσμενος κορυνην, και διενοειτο του παταξαι τον Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και εβοηθησεν αυτω ᾿Αβεσσα υιος Σαρουΐας και επαταξε τον αλλοφυλον και εθανατωσεν αυτον. τοτε ωμοσαν οι ανδρες Δαυιδ λεγοντες· ουκ εξελευσῃ ετι μεθ’ ημων εις πολεμον και ου μη σβεσῃς τον λυχνον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| και εγενηθη μετα ταυτα ετι πολεμος εν Γεθ μετα των αλλοφυλων. τοτε επαταξε Σεβοχα ο ᾿Αστατωθι τον Σεφ εν τοις εκγονοις του Ραφα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και εγενετο ο πολεμος εν Γοβ μετα των αλλοφυλων. και επαταξεν ᾿Ελεαναν υιος ᾿Αριωργιμ ο Βηθλεεμιτης τον Γολιαθ τον Γεθθαιον, και το ξυλον του δορατος αυτου ως αντιον υφαινοντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| και εγενετο ετι πολεμος εν Γεθ. και ην ανηρ μαδων, και οι δακτυλοι των χειρων αυτου και οι δακτυλοι των ποδων αυτου ἓξ και εξ, εικοσιτεσσαρες αριθμω, και γε αυτος ετεχθη τω Ραφα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και ωνειδισε τον ᾿Ισραηλ, και επαταξεν αυτον ᾿Ιωναθαν υιος Σεμεΐ αδελφου Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| οι τεσσαρες ουτοι ετεχθησαν απογονοι των γιγαντων εν Γεθ τω Ραφα οικος, και επεσαν εν χειρι Δαυιδ, και εν χειρι των δουλων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ ελαλησε Δαυιδ τω Κυριω τους λογους της ᾠδης ταυτης εν ᾗ ημερᾳ εξειλετο αυτον Κυριος εκ χειρος παντων των εχθρων αυτου και εκ χειρος Σαουλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και ειπεν· Κυριε, πετρα μου και οχυρωμα μου και εξαιρουμενος με εμοι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| ο Θεος μου φυλαξ μου εσται μοι, πεποιθως εσομαι επ’ αυτω, υπερασπιστης μου και κερας σωτηριας μου, αντιληπτωρ μου και καταφυγη μου σωτηριας μου, εξ αδικου σωσεις με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| αινετον επικαλεσομαι Κυριον και εκ των εχθρων μου σωθησομαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| οτι περιεσχον με συντριμμοι θανατου, χειμαρροι ανομιας εθαμβησαν με·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| ωδινες θανατου εκυκλωσαν με, προεφθασαν με σκληροτητες θανατου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| εν τω θλιβεσθαι με επικαλεσομαι τον Κυριον και προς τον Θεον μου βοησομαι· και επακουσεται εκ ναου αυτου φωνης μου, και η κραυγη μου εν τοις ωσιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και εταραχθη και εσεισθη η γη, και τα θεμελια του ουρανου συνεταραχθησαν και εσπαραχθησαν, οτι εθυμωθη Κυριος αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| ανεβη καπνος εν τη οργη αυτου, και πυρ εκ στοματος αυτου κατεδεται, ανθρακες εξεκαυθησαν απ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| και εκλινεν ουρανους και κατεβη, και γνοφος υποκατω των ποδων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και επεκαθισεν επι Χερουβιμ και επετασθη και ωφθη επι πτερυγων ανεμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και εθετο σκοτος αποκρυφην αυτου κυκλω αυτου, η σκηνη αυτου σκοτος υδατων· επαχυνεν εν νεφελαις αερος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| απο του φεγγους εναντιον αυτου εξεκαυθησαν ανθρακες πυρος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| εβροντησεν εξ ουρανου Κυριος, και ο υψιστος εδωκε φωνην αυτου 15 και απεστειλε βελη και εσκορπισεν αυτους, και ηστραψεν αστραπην και εξεστησεν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και ωφθησαν αφεσεις θαλασσης, και απεκαλυφθη θεμελια της οικουμενης εν τη επιτιμησει Κυριου, απο πνοης πνευματος θυμου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| απεστειλεν εξ υψους και ελαβε με, ειλκυσε με εξ υδατων πολλων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| ερρυσατο με εξ εχθρων μου ισχυος, εκ των μισουντων με, οτι εκραταιωθησαν υπερ εμε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| προεφθασαν με ημεραι θλιψεως μου και εγενετο Κυριος επιστηριγμα μου 20 και εξηγαγε με εις πλατυσμον και εξειλετο με, οτι ηυδοκησεν εν εμοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και ανταπεδωκε μοι Κυριος κατα την δικαιοσυνην μου, και κατα την καθαριοτητα των χειρων μου ανταπεδωκε μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| οτι εφυλαξα οδους Κυριου και ουκ ησεβησα απο του Θεου μου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| οτι παντα τα κριματα αυτου κατεναντιον μου, και τα δικαιωματα αυτου, ουκ απεστην απ’ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| και εσομαι αμωμος αυτω και προφυλαξομαι απο της ανομιας μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| και αποδωσει μοι Κυριος κατα την δικαιοσυνην μου και κατα την καθαριοτητα των χειρων μου ενωπιον των οφθαλμων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| μετα οσιου οσιωθησῃ και μετα ανδρος τελειου τελειωθησῃ 27 και μετα εκλεκτου εκλεκτος εσῃ και μετα στρεβλου στρεβλωθησῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| και τον λαον τον πτωχον σωσεις και οφθαλμους επι μετεωρων ταπεινωσεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| οτι συ ο λυχνος μου, Κυριε, και Κυριος εκλαμψει μοι το σκοτος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| οτι εν σοι δραμουμαι μονοζωνος και εν τω Θεω μου υπερβησομαι τειχος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| ο ισχυρος, αμωμος η οδος αυτου, το ρημα Κυριου κραταιον, πεπυρωμενον, υπερασπιστης εστι πασι τοις πεποιθοσιν επ’ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.32| τις ισχυρος πλην Κυριου; και τις κτιστης εσται πλην του Θεου ημων; 33 ο ισχυρος ο κραταιων με δυναμει, και εξετιναξεν αμωμον την οδον μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.34| τιθεις τους ποδας μου ως ελαφων και επι τα υψη ιστων με·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.35| διδασκων χειρας μου εις πολεμον και καταξας τοξον χαλκουν εν βραχιονι μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.36| και εδωκας μοι υπερασπισμον σωτηριας μου, και η υπακοη σου επληθυνε με 37 εις πλατυσμον εις τα διαβηματα μου υποκατω μου, και ουκ εσαλευθησαν τα σκελη μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.38| διωξω εχθρους μου και αφανιω αυτους και ουκ αναστρεψω εως ἂν συντελεσω αυτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.39| και θλασω αυτους και ουκ αναστησονται και πεσουνται υπο τους ποδας μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.40| και ενισχυσεις με δυναμει εις πολεμον, καμψεις τους επιστανομενους μοι υποκατω μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.41| και τους εχθρους μου εδωκας μοι νωτον, τους μισουντας με, και εθανατωσας αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.42| βοησονται, και ουκ εστι βοηθος, προς Κυριον, και ουκ επηκουσεν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.43| και ελεανα αυτους ως χουν γης, ως πηλον εξοδων ελεπτυνα αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.44| και ρυσῃ με εκ μαχης λαων, φυλαξεις με εις κεφαλην εθνων. λαος, ὃν ουκ εγνω, εδουλευσαν μοι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.45| υιοι αλλοτριοι εψευσαντο μοι, εις ακοην ωτιου ηκουσαν μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.46| υιοι αλλοτριοι απορριφησονται και σφαλουσιν εκ των συγκλεισμων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.47| ζη Κυριος, και ευλογητος ο φυλαξ μου, και υψωθησεται ο Θεος μου, ο φυλαξ της σωτηριας μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.48| ισχυρος Κυριος ο διδους εκδικησεις εμοι, παιδευων λαους υποκατω μου 49 και εξαγων με εξ εχθρων μου, και εκ των επεγειρομενων μοι υψωσεις με, εξ ανδρος αδικηματων ρυσῃ με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.50| δια τουτο εξομολογησομαι σοι, Κυριε, εν τοις εθνεσι και εν τω ονοματι σου ψαλω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.51| μεγαλυνων τας σωτηριας βασιλεως αυτου και ποιων ελεος τω χριστω αυτου, τω Δαυιδ και τω σπερματι αυτου εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ ουτοι οι λογοι Δαυιδ οι εσχατοι· Πιστος Δαυιδ υιος ᾿Ιεσσαι, και πιστος ανηρ, ὃν ανεστησε Κυριος επι χριστον Θεου ᾿Ιακωβ, και ευπρεπεις ψαλμοι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| πνευμα Κυριου ελαλησεν εν εμοι, και ο λογος αυτου επι γλωσσης μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| λεγει ο Θεος ᾿Ισραηλ, εμοι ελαλησε φυλαξ ᾿Ισραηλ· παραβολην ειπον εν ανθρωπω· πως κραταιωσητε φοβον Θεου; 4 και εν Θεω φωτι πρωΐας ανατειλαι ηλιος, το πρωΐ παρηλθεν εκ φεγγους και ως εξ υετου χλοης απο γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| ου γαρ ουτως ο οικος μου μετα ισχυρου; διαθηκην γαρ αιωνιον εθετο μοι, ετοιμην εν παντι καιρω πεφυλαγμενην, οτι πασα σωτηρια μου και παν θελημα, οτι ου μη βλαστησῃ ο παρανομος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| ωσπερ ακανθα εξωσμενη παντες ουτοι, οτι ου χειρι ληφθησονται,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και ανηρ ου κοπιασει εν αυτοις, και πληρες σιδηρου και ξυλον δορατος, και εν πυρι καυσει καυθησονται αισχυνην αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| Ταυτα τα ονοματα των δυνατων Δαυιδ· ᾿Ιεβοσθε ο Χαναναιος, αρχων του τριτου εστιν, ᾿Αδινων ο ᾿Ασωναιος· ουτος εσπασατο την ρομφαιαν αυτου επι οκτακοσιους στρατιωτας εισαπαξ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| και μετ’ αυτον ᾿Ελεαναν υιος πατραδελφου αυτου υιος Σουδιτου εν τοις τρισι δυνατοις. ουτος μετα Δαυιδ ην εν Σερραν, και εν τω ονειδισαι αυτον εν τοις αλλοφυλοις συνηχθησαν εκει εις πολεμον, και ανεβησαν ανηρ ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| αυτος ανεστη και επαταξεν εν τοις αλλοφυλοις, εως ου εκοπιασεν η χειρ αυτου και προσεκολληθη η χειρ αυτου προς την μαχαιραν, και εποιησε Κυριος σωτηριαν μεγαλην εν τη ημερᾳ εκεινῃ· και ο λαος εκαθητο οπισω αυτου πλην εκδιδυσκειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και μετ’ αυτον Σαμαΐα υιος ᾿Ασα ο ᾿Αρουχαιος. και συνηχθησαν οι αλλοφυλοι εις Θηρια, και ην εκει μερις του αγρου πληρης φακου, και ο λαος εφυγεν εκ προσωπου αλλοφυλων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και εστηλωθη εν μεσω της μεριδος και εξειλατο αυτην και επαταξε τους αλλοφυλους, και εποιησε Κυριος σωτηριαν μεγαλην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και κατεβησαν τρεις απο των τριακοντα και ηλθαν εις Κασων προς Δαυιδ εις το σπηλαιον ᾿Οδολλαμ, και ταγμα των αλλοφυλων παρενεβαλον εν τη κοιλαδι Ραφαΐμ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και Δαυιδ τοτε εν τη περιοχη, και το υποστημα των αλλοφυλων τοτε εν Βηθλεεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και επεθυμησε Δαυιδ και ειπε· τις ποτιει με υδωρ εκ του λακκου του εν Βηθλεεμ του εν τη πυλῃ; το δε συστημα των αλλοφυλων τοτε εν Βηθλεεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και διερρηξαν οι τρεις δυνατοι εν τη παρεμβολη των αλλοφυλων και υδρευσαντο υδωρ εκ του λακκου του εν Βηθλεεμ του εν τη πυλῃ και ελαβαν και παρεγενοντο προς Δαυιδ, και ουκ ηθελησε πιειν αυτο και εσπεισεν αυτο τω Κυριω 17 και ειπεν· ιλεως μοι, Κυριε, του ποιησαι τουτο, ει αιμα των ανδρων των πορευθεντων εν ταις ψυχαις αυτων πιομαι· και ουκ ηθελησε πιειν αυτο. ταυτα εποιησαν οι τρεις δυνατοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και ᾿Αβεσσα ο αδελφος ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας αυτος αρχων εν τοις τρισι. και αυτος εξηγειρε το δορυ αυτου επι τριακοσιους τραυματιας, και αυτω ονομα εν τοις τρισιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| εκ των τριων εκεινων ενδοξος, και εγενετο αυτοις εις αρχοντα, και εως των τριων ουκ ηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε ανηρ αυτος πολλοστος εργοις απο Καβεσεηλ, και αυτος επαταξε τους δυο υιους ᾿Αριηλ του Μωαβ· και αυτος κατεβη και επαταξε τον λεοντα εν μεσω του λακκου εν τη ημερᾳ της χιονος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| αυτος επαταξε τον ανδρα τον Αιγυπτιον, ανδρα ορατον, εν δε τη χειρι του Αιγυπτιου δορυ ως ξυλον διαβαθρας, και κατεβη προς αυτον εν ραβδω και ηρπασε το δορυ εκ της χειρος του Αιγυπτιου και απεκτεινεν αυτον εν τω δορατι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| ταυτα εποιησε Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε, και αυτω ονομα εν τοις τρισι τοις δυνατοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| εκ των τριων ενδοξος, και προς τους τρεις ουκ ηλθε· και εταξεν αυτον Δαυιδ προς τας ακοας αυτου. και ταυτα τα ονοματα των δυνατων Δαυιδ του βασιλεως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| ᾿Ασαηλ αδελφος ᾿Ιωαβ (ουτος εν τοις τριακοντα), ᾿Ελεαναν υιος Δουδι πατραδελφου αυτου εν Βηθλεεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| Σαμαΐ ο ᾿Αρουδαιος, ᾿Ελικα ο ᾿Αρωδαιος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| Σελλης ο Κελωθι, ῎Ιρας υιος ᾿Εκκας ο Θεκωΐτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| ᾿Αβιεζερ ο ᾿Αναθωθιτης εκ των υιων του ᾿Ασωθιτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| ᾿Ελλων ο ᾿Αωΐτης, Μοορε ο Νετωφαθιτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| ᾿Εθθι υιος Ριβα εκ Γαβαεθ υιος Βενιαμιν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.30| Βαναιας ο Φαραθενιτης, Ουρι εκ Ναχαλιγαιας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.31| ᾿Αβιηλ υιος του ᾿Αραβωθιτου, ᾿Αζμωθ ο Βαρσαμιτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| ᾿Ελιασου ο Σαλαβωνιτης, υιοι ᾿Ιαβαν, ᾿Ιωναθαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| Σαμναν ο ᾿Αρωδιτης, ᾿Αχιαν υιος ᾿Αραΐ Σαραουριτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.34| ᾿Αλιφαλεθ υιος του ᾿Ασβιτου, υιος του Μααχαθι, ᾿Ελιαβ υιος ᾿Αχιτοφελ του Γελωνιτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.35| ᾿Ασραΐ ο Καρμηλιος, Φαραΐ ο ᾿Ερχι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.36| Γααλ υιος Ναθαν απο δυναμεως, υιος Γαλααδει,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.37| ᾿Ελιε ο ᾿Αμμανιτης, Γελωραΐ ο Βηρωθαιος αιρων τα σκευη ᾿Ιωαβ υιου Σαρουΐας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.38| ᾿Ιρας ο ᾿Ιεθιραιος, Γαρηβ ο ᾿Εθθεναιος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.39| Ουριας ο Χετταιος· οι παντες τριακοντα και επτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ προσεθετο οργην Κυριος εκκαηναι εν ᾿Ισραηλ, και επεσεισε τον Δαυιδ εν αυτοις λεγων· βαδιζε, αριθμησον τον ᾿Ισραηλ και τον ᾿Ιουδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Ιωαβ αρχοντα της ισχυος τον μετ’ αυτου· διελθε δη πασας φυλας ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα, απο Δαν και εως Βηρσαβεε και επισκεψαι τον λαον, και γνωσομαι τον αριθμον του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και ειπεν ᾿Ιωαβ προς τον βασιλεα· και προσθειη Κυριος ο Θεος προς τον λαον ωσπερ αυτους και ωσπερ αυτους εκατονταπλασιονα, και οφθαλμοι του κυριου μου του βασιλεως ορωντες· και ο κυριος μου ο βασιλευς ινατι βουλεται εν τω λογω τουτω; 4 και υπερισχυσεν ο λογος του βασιλεως προς ᾿Ιωαβ και εις τους αρχοντας της δυναμεως. και εξηλθεν ᾿Ιωαβ και οι αρχοντες της ισχυος ενωπιον του βασιλεως επισκεψασθαι τον λαον τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και διεβησαν τον ᾿Ιορδανην και παρενεβαλον εν ᾿Αροηρ εκ δεξιων της πολεως της εν μεσω της φαραγγος Γαδ και ᾿Ελιεζερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| και ηλθον εις Γαλααδ και εις γην Θαβασων, η εστιν ᾿Αδασαι, και παρεγενοντο εις Δανιδαν και Ουδαν και εκυκλωσαν εις Σιδωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και ηλθον εις Μαψαρ Τυρου και εις πασας τας πολεις του Ευαιου και του Χαναναιου και ηλθαν κατα νοτον ᾿Ιουδα εις Βηρσαβεε 8 και περιωδευσαν εν πασῃ τη γη και παρεγενοντο απο τελους εννεα μηνων και εικοσιν ημερων εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και εδωκεν ᾿Ιωαβ τον αριθμον της επισκεψεως του λαου προς τον βασιλεα, και εγενετο ᾿Ισραηλ οκτακοσιαι χιλιαδες ανδρων δυναμεως σπωμενων ρομφαιαν και ανηρ ᾿Ιουδα πεντακοσιαι χιλιαδες ανδρων μαχητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| και επαταξε καρδια Δαυιδ αυτον μετα το αριθμησαι τον λαον, και ειπε Δαυιδ προς Κυριον· ημαρτον σφοδρα, ὃ εποιησα νυν, Κυριε· παραβιβασον δη την ανομιαν του δουλου σου, οτι εμωρανθην σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και ανεστη Δαυιδ το πρωΐ. και λογος Κυριου εγενετο προς Γαδ τον προφητην τον ορωντα λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| πορευθητι και λαλησον προς Δαυιδ λεγων· ταδε λεγει Κυριος· τρια εγω ειμι αιρω επι σε, και εκλεξαι σεαυτω ἓν εξ αυτων και ποιησω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| και εισηλθε Γαδ προς Δαυιδ και ανηγγειλε και ειπεν αυτω· εκλεξαι σεαυτω γενεσθαι, ει ελθῃ σοι τρια ετη λιμος εν τη γη σου, η τρεις μηνας φευγειν σε εμπροσθεν των εχθρων σου και εσονται διωκοντες σε, η γενεσθαι τρεις ημερας θανατον εν τη γη σου· νυν ουν γνωθι και ιδε τι αποκριθω τω αποστειλαντι με ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και ειπε Δαυιδ προς Γαδ· στενα μοι παντοθεν σφοδρα εστιν· εμπεσουμαι δη εις χειρας Κυριου, οτι πολλοι οι οικτιρμοι αυτου σφοδρα, εις δε χειρας ανθρωπου ου μη εμπεσω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και εξελεξατο εαυτω Δαυιδ τον θανατον. και ημεραι θερισμου πυρων, και εδωκε Κυριος θανατον εν ᾿Ισραηλ απο πρωΐθεν εως ωρας αριστου, και ηρξατο η θραυσις εν τω λαω, και απεθανεν εκ του λαου απο Δαν και εως Βηρσαβεε εβδομηκοντα χιλιαδες ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| και εξετεινεν ο αγγελος του Θεου την χειρα αυτου εις ῾Ιερουσαλημ του διαφθειραι αυτην, και παρεκληθη Κυριος επι τη κακιᾳ και ειπε τω αγγελω τω διαφθειροντι εν τω λαω· πολυ νυν, ανες την χειρα σου· και ο αγγελος Κυριου ην παρα τη αλω ᾿Ορνα του ᾿Ιεβουσαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| και ειπε Δαυιδ προς Κυριον εν τω ιδειν αυτον τον αγγελον τον τυπτοντα εν τω λαω και ειπεν· ιδου εγω ειμι ηδικησα και εγω ειμι ο ποιμην εκακοποιησα, και ουτοι τα προβατα τι εποιησαν; γενεσθω δη η χειρ σου εν εμοι και εν τω οικω του πατρος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και ηλθε Γαδ προς Δαυιδ εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ειπεν αυτω· αναβηθι και στησον τω Κυριω θυσιαστηριον εν τω αλωνι ᾿Ορνα του ᾿Ιεβουσαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και ανεβη Δαυιδ κατα τον λογον Γαδ, καθ’ ὃν τροπον ενετειλατο αυτω Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| και διεκυψεν ᾿Ορνα και ειδε τον βασιλεα και τους παιδας αυτου παραπορευομενους επανω αυτου, και εξηλθεν ᾿Ορνα και προσεκυνησε τω βασιλει επι προσωπον αυτου επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| και ειπεν ᾿Ορνα· τι οτι ηλθεν ο κυριος μου ο βασιλευς προς τον δουλον αυτου; και ειπε Δαυιδ· κτησασθαι παρα σου τον αλωνα του οικοδομησαι θυσιαστηριον τω Κυριω, και συσχεθη η θραυσις επανω του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και ειπεν ᾿Ορνα προς Δαυιδ· λαβετω και ανενεγκατω ο κυριος μου ο βασιλευς τω Κυριω το αγαθον εν οφθαλμοις αυτου· ιδου οι βοες εις ολοκαυτωμα, και οι τροχοι και τα σκευη των βοων εις ξυλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| τα παντα εδωκεν ᾿Ορνα τω βασιλει, και ειπεν ᾿Ορνα προς τον βασιλεα· Κυριος ο Θεος σου ευλογησαι σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Ορνα· ουχι, οτι αλλα κτωμενος κτησομαι παρα σου εν αλλαγματι, και ουκ ανοισω τω Κυριω μου Θεω ολοκαυτωμα δωρεαν· και εκτησατο Δαυιδ τον αλωνα και τους βοας εν αργυριω σικλων πεντηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| και ᾠκοδομησεν εκει Δαυιδ θυσιαστηριον Κυριω. και ανηνεγκεν ολοκαυτωσεις και ειρηνικας. και προσεθηκε Σαλωμων επι το θυσιαστηριον επ’ εσχατω, οτι μικρον ην εν πρωτοις. και επηκουσε Κυριος τη γη, και συνεσχεθη η θραυσις επανωθεν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.Βασιλειων Γ'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ο βασιλευς Δαυιδ πρεσβυτερος προβεβηκως ημεραις, και περιεβαλλον αυτον ιματιοις, και ουκ εθερμαινετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και ειπον οι παιδες αυτου· ζητησατωσαν τω βασιλει παρθενον νεανιδα, και παραστησεται τω βασιλει και εσται αυτον θαλπουσαν και κοιμηθησεται μετ᾿ αυτου και θερμανθησεται ο κυριος μου ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και εζητησαν νεανιδα καλην εκ παντος οριου ᾿Ισραηλ και ευρον την ᾿Αβισαγ την Σωμανιτιν και ηνεγκαν αυτην προς τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και η νεανις καλη εως σφοδρα· και ην θαλπουσα τον βασιλεα και ελειτουργει αυτω, και ο βασιλευς ουκ εγνω αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| Και ᾿Αδωνιας υιος ᾿Αγγιθ επῄρετο λεγων· εγω βασιλευσω· και εποιησεν εαυτω αρματα και ιππεις και πεντηκοντα ανδρας παρατρεχειν εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και ουκ απεκωλυσεν αυτον ο πατηρ αυτου ουδεποτε λεγων· διατι συ εποιησας; και γε αυτος ωραιος τη οψει σφοδρα, και αυτον ετεκεν οπισω ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εγενοντο οι λογοι αυτου μετα ᾿Ιωαβ του υιου Σαρουΐας και μετα ᾿Αβιαθαρ του ιερεως, και εβοηθουν οπισω ᾿Αδωνιου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και Σαδωκ ο ιερευς και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε και Ναθαν ο προφητης και Σεμεΐ και Ρησι και υιοι δυνατοι του Δαυιδ ουκ ησαν οπισω ᾿Αδωνιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και εθυσιασεν ᾿Αδωνιας προβατα και μοσχους και αρνας παρα τον λιθον του Ζωελεθι, ὃς ην εχομενα της Ρωγηλ, και εκαλεσε παντας τους αδελφους αυτου και παντας τους αδρους ᾿Ιουδα παιδας του βασιλεως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και Ναθαν τον προφητην και Βαναιαν και τους δυνατους, και τον Σαλωμων αδελφον αυτου ουκ εκαλεσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| Και ειπε Ναθαν προς Βηρσαβεε μητερα Σαλωμων λεγων· ουκ ηκουσας οτι εβασιλευσεν ᾿Αδωνιας υιος ᾿Αγγιθ; και ο κυριος ημων Δαυιδ ουκ εγνω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και νυν δευρο συμβουλευσω σοι δη συμβουλιαν, και εξελου την ψυχην σου και την ψυχην του υιου σου Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| δευρο εισελθε προς τον βασιλεα Δαυιδ και ερεις προς αυτον λεγουσα· ουχι συ, κυριε μου βασιλευ, ωμοσας τη δουλῃ σου λεγων οτι ο υιος σου Σαλωμων βασιλευσει μετ᾿ εμε και αυτος καθιειται επι του θρονου μου; και τι οτι εβασιλευσεν ᾿Αδωνιας; 14 και ιδου ετι λαλουσης σου εκει μετα του βασιλεως και εγω εισελευσομαι οπισω σου και πληρωσω τους λογους σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και εισηλθε Βηρσαβεε προς τον βασιλεα εις το ταμιειον, και ο βασιλευς πρεσβυτης σφοδρα, και ᾿Αβισαγ η Σωμανιτις ην λειτουργουσα τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και εκυψε Βηρσαβεε και προσεκυνησε τω βασιλει· και ειπεν ο βασιλευς· τι εστι σοι; 17 η δε ειπε· κυριε μου βασιλευ, συ ωμοσας εν Κυριω τω Θεω σου τη δουλῃ σου λεγων· οτι ο υιος σου Σαλωμων βασιλευσει μετ᾿ εμε και αυτος καθησεται επι του θρονου μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και νυν ιδου ᾿Αδωνιας εβασιλευσε, και συ, κυριε μου βασιλευ, ουκ εγνως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και εθυσιασε μοσχους και αρνας και προβατα εις πληθος και εκαλεσε παντας τους υιους του βασιλεως και ᾿Αβιαθαρ τον ιερεα και ᾿Ιωαβ τον αρχοντα της δυναμεως, και τον Σαλωμων τον δουλον σου ουκ εκαλεσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και συ, κυριε μου βασιλευ, οι οφθαλμοι παντος ᾿Ισραηλ προς σε. απαγγειλαι αυτοις τις καθησεται επι του θρονου του κυριου μου του βασιλεως μετ᾿ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και εσται ως ἂν κοιμηθη ο κυριος μου ο βασιλευς μετα των πατερων αυτου, και εσομαι εγω και Σαλωμων ο υιος μου αμαρτωλοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ιδου ετι αυτης λαλουσης μετα του βασιλεως και Ναθαν ο προφητης ηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και ανηγγελη τω βασιλει· ιδου Ναθαν ο προφητης· και εισηλθε κατα προσωπον του βασιλεως και προσεκυνησε τω βασιλει κατα προσωπον αυτου επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και ειπε Ναθαν· κυριε μου βασιλευ, συ ειπας ᾿Αδωνιας βασιλευσει οπισω μου και αυτος καθησεται επι του θρονου μου; 25 οτι κατεβη σημερον και εθυσιασε μοσχους και αρνας και προβατα εις πληθος και εκαλεσε παντας τους υιους του βασιλεως και τους αρχοντας της δυναμεως και ᾿Αβιαθαρ τον ιερεα, και ιδου εισιν εσθιοντες και πινοντες ενωπιον αυτου και ειπαν· ζητω ο βασιλευς ᾿Αδωνιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και εμε αυτον τον δουλον σου και Σαδωκ τον ιερεα και Βαναιαν υιον ᾿Ιωδαε και Σαλωμων τον δουλον σου ουκ εκαλεσεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| ει δια του κυριου μου του βασιλεως γεγονε το ρημα τουτο και ουκ εγνωρισας τω δουλω σου τις καθησεται επι τον θρονον του κυριου μου του βασιλεως μετ᾿ αυτον; 28 και απεκριθη ο βασιλευς Δαυιδ και ειπε· καλεσατε μοι την Βηρσαβεε· και εισηλθεν ενωπιον του βασιλεως και εστη ενωπιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| και ωμοσεν ο βασιλευς και ειπε· ζη Κυριος, ὃς ελυτρωσατο την ψυχην μου εκ πασης θλιψεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| οτι καθως ωμοσα σοι εν Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ λεγων οτι Σαλωμων ο υιος σου βασιλευσει μετ᾿ εμε και αυτος καθησεται επι του θρονου μου αντ᾿ εμου, οτι ουτω ποιησω τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| και εκυψε Βηρσαβεε επι προσωπον επι την γην και προσεκυνησε τω βασιλει και ειπε· ζητω ο κυριος μου ο βασιλευς Δαυιδ εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| και ειπεν ο βασιλευς Δαυιδ· καλεσατε μοι Σαδωκ τον ιερεα και Ναθαν τον προφητην και Βαναιαν υιον ᾿Ιωδαε· και εισηλθον ενωπιον του βασιλεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| και ειπεν ο βασιλευς αυτοις· λαβετε τους δουλους του κυριου υμων μεθ᾿ υμων και επιβιβασατε τον υιον μου Σαλωμων επι την ημιονον την εμην και καταγαγετε αυτον εις την Γιων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| και χρισατω αυτον εκει Σαδωκ ο ιερευς και Ναθαν ο προφητης εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ, και σαλπισατε κερατινῃ και ερειτε· ζητω ο βασιλευς Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| και καθησεται επι του θρονου μου και βασιλευσει αντ᾿ εμου, και εγω ενετειλαμην του ειναι εις ηγουμενον επι ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| και απεκριθη Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε τω βασιλει και ειπε· γενοιτο ουτως· πιστωσαι Κυριος ο Θεος του κυριου μου του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| καθως ην Κυριος μετα του κυριου μου του βασιλεως, ουτως ειη μετα Σαλωμων και μεγαλυναι τον θρονον αυτου υπερ τον θρονον του κυριου μου του βασιλεως Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| και κατεβη Σαδωκ ο ιερευς και Ναθαν ο προφητης και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε και ο Χερεθι και ο Φελεθι και επεκαθισαν τον Σαλωμων επι την ημιονον του βασιλεως Δαυιδ και απηγαγον αυτον εις την Γιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| και ελαβε Σαδωκ ο ιερευς το κερας του ελαιου εκ της σκηνης και εχρισε τον Σαλωμων και εσαλπισε τη κερατινῃ, και ειπε πας ο λαος· ζητω ο βασιλευς Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.40| και ανεβη πας ο λαος οπισω αυτου και εχορευον εν χοροις και ευφραινομενοι ευφροσυνην μεγαλην, και ερραγη η γη εν τη φωνη αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| Και ηκουσεν ᾿Αδωνιας και παντες οι κλητοι αυτου, και αυτοι συνετελεσαν φαγειν· και ηκουσεν ᾿Ιωαβ την φωνην της κερατινης και ειπε· τις η φωνη της πολεως ηχουσης; 42 ετι αυτου λαλουντος και ιδου ᾿Ιωναθαν υιος ᾿Αβιαθαρ του ιερεως εισηλθε, και ειπεν ᾿Αδωνιας· εισελθε, οτι ανηρ δυναμεως ει συ, και αγαθα ευαγγελισαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| και απεκριθη ᾿Ιωναθαν και ειπε· και μαλα ο κυριος ημων ο βασιλευς Δαυιδ εβασιλευσε τον Σαλωμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.44| και απεστειλε μετ᾿ αυτου ο βασιλευς τον Σαδωκ τον ιερεα και Ναθαν τον προφητην και Βαναιαν τον υιον ᾿Ιωδαε και τον Χερεθι και τον Φελεθι και επεκαθισαν αυτον επι την ημιονον του βασιλεως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.45| και εχρισαν αυτον Σαδωκ ο ιερευς και Ναθαν ο προφητης εν τη Γιων, και ανεβησαν εκειθεν ευφραινομενοι και ηχησεν η πολις· αυτη η φωνη ἣν ηκουσατε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.46| και εκαθισε Σαλωμων επι θρονον βασιλειας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.47| και εισηλθον οι δουλοι του βασιλεως ευλογησαι τον κυριον ημων τον βασιλεα Δαυιδ λεγοντες· αγαθυναι ο Θεος το ονομα Σαλωμων υπερ το ονομα σου και μεγαλυναι τον θρονον αυτου υπερ τον θρονον σου· και προσεκυνησεν ο βασιλευς επι την κοιτην,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.48| και γε ουτως ειπεν ο βασιλευς· ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ, ὃς εδωκε σημερον εκ του σπερματος μου καθημενον επι του θρονου μου, και οι οφθαλμοι μου βλεπουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.49| Και εξεστησαν παντες οι κλητοι του ᾿Αδωνιου και ηλθον ανηρ εις την οδον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.50| και ᾿Αδωνιας εφοβηθη απο προσωπου Σαλωμων και ανεστη και απηλθε και επελαβετο των κερατων του θυσιαστηριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.51| και ανηγγελη τω Σαλωμων λεγοντες· ιδου ᾿Αδωνιας εφοβηθη τον βασιλεα Σαλωμων και κατεχει των κερατων του θυσιαστηριου λεγων· ομοσατω μοι σημερον Σαλωμων, ει ου θανατωσει τον δουλον αυτου εν ρομφαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.52| και ειπε Σαλωμων· εαν γενηται εις υιον δυναμεων, ει πεσειται των τριχων αυτου επι την γην· και εαν κακια ευρεθη εν αυτω, θανατωθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.53| και απεστειλεν ο βασιλευς Σαλωμων και κατηνεγκαν αυτον απανωθεν του θυσιαστηριου· και εισηλθε και προσεκυνησε τω βασιλει Σαλωμων, και ειπεν αυτω Σαλωμων· δευρο εις τον οικον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ηγγισαν αι ημεραι Δαυιδ αποθανειν αυτον, και απεκρινατο Σαλωμων υιω αυτου λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| εγω ειμι πορευομαι εν οδω πασης της γης· και ισχυσεις και εσῃ εις ανδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και φυλαξεις φυλακην Κυριου Θεου σου του πορευεσθαι εν ταις οδοις αυτου, φυλασσειν τας εντολας αυτου και τα δικαιωματα και τα κριματα τα γεγραμμενα εν τω νομω Μωυσεως· ινα συνησῃς α ποιησεις κατα παντα, οσα ἂν εντειλωμαι σοι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ινα στησῃ Κυριος τον λογον αυτου, ὃν ελαλησε λεγων· εαν φυλαξωσιν οι υιοι σου την οδον αυτων πορευεσθαι ενωπιον μου εν αληθειᾳ εν ολῃ καρδιᾳ αυτων λεγων· ουκ εξολοθρευθησεται σοι ανηρ επανωθεν θρονου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και γε συ εγνως οσα εποιησε μοι ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας, οσα εποιησε τοις δυσιν αρχουσι των δυναμεων ᾿Ισραηλ, τω ᾿Αβεννηρ υιω Νηρ και τω ᾿Αμεσσαΐ υιω ᾿Ιεθερ, και απεκτεινεν αυτους και εταξε τα αιματα πολεμου εν ειρηνῃ και εδωκεν αιμα αθωον εν τη ζωνῃ αυτου τη εν τη οσφυι αυτου και εν τω υποδηματι αυτου τω εν τω ποδι αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και ποιησεις κατα την σοφιαν σου και ου καταξεις την πολιαν αυτου εν ειρηνῃ εις ᾅδου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και τοις υιοις Βερζελλι του Γαλααδιτου ποιησεις ελεος, και εσονται εν τοις εσθιουσι την τραπεζαν σου, οτι ουτως ηγγισαν μοι εν τω με αποδιδρασκειν απο προσωπου ᾿Αβεσσαλωμ του αδελφου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ιδου μετα σου Σεμεΐ υιος Γηρα υιος του ᾿Ιεμενι εκ Βαουριμ, και αυτος κατηρασατο με καταραν οδυνηραν τη ημερᾳ, ᾗ επορευομην εις Παρεμβολας, και αυτος κατεβη εις απαντην μου εις τον ᾿Ιορδανην, και ωμοσα αυτω εν Κυριω λεγων· ει θανατωσω σε εν ρομφαιᾳ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και ου μη αθωωσῃς αυτον, οτι ανηρ σοφος ει συ και γνωσῃ α ποιησεις αυτω, και καταξεις την πολιαν αυτου εν αιματι εις ᾅδου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και εκοιμηθη Δαυιδ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν πολει Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και αι ημεραι, ας εβασιλευσε Δαυιδ επι τον ᾿Ισραηλ τεσσαρακοντα ετη· εν Χεβρων εβασιλευσεν επτα ετη και εν ῾Ιερουσαλημ τριακοντατρια ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| Και Σαλωμων εκαθισεν επι θρονου Δαυιδ του πατρος αυτου υιος ετων δωδεκα και ητοιμασθη η βασιλεια αυτου σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και εισηλθεν ᾿Αδωνιας υιος ᾿Αγγιθ προς Βηρσαβεε μητερα Σαλωμων και προσεκυνησεν αυτη. η δε ειπεν· ειρηνη η εισοδος σου; και ειπεν· ειρηνη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| λογος μοι προς σε· και ειπεν αυτω· λαλησον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ειπεν αυτη· συ οιδας, οτι εμοι ην βασιλεια και επ᾿ εμε εθετο πας ᾿Ισραηλ το προσωπον αυτου εις βασιλεα, και εστραφη η βασιλεια και εγενετο τω αδελφω μου, οτι παρα Κυριου εγενηθη αυτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και νυν αιτησιν μιαν εγω αιτουμαι παρα σου, μη αποστρεψῃς το προσωπον σου. και ειπεν αυτω Βηρσαβεε· λαλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ειπεν αυτη· ειπον δη προς Σαλωμων τον βασιλεα, οτι ουκ αποστρεψει το προσωπον αυτου απο σου, και δωσει μοι την ᾿Αβισαγ την Σωμανιτιν εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και ειπε Βηρσαβεε· καλως· εγω λαλησω περι σου τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και εισηλθε Βηρσαβεε προς τον βασιλεα Σαλωμων λαλησαι αυτω περι ᾿Αδωνιου. και εξανεστη ο βασιλευς εις απαντην αυτη και κατεφιλησεν αυτην και εκαθισεν επι του θρονου, και ετεθη θρονος τη μητρι του βασιλεως και εκαθισεν εκ δεξιων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και ειπεν αυτω· αιτησιν μιαν μικραν εγω αιτουμαι παρα σου, μη αποστρεψῃς το προσωπον σου. και ειπεν αυτη ο βασιλευς· αιτησαι, μητερ εμη, και ουκ αποστρεψω σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και ειπε· δοθητω δη ᾿Αβισαγ η Σωμανιτις τω ᾿Αδωνιᾳ τω αδελφω σου εις γυναικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και απεκριθη ο βασιλευς Σαλωμων και ειπε τη μητρι αυτου· και ινατι συ ᾔτησαι την ᾿Αβισαγ τω ᾿Αδωνιᾳ; και αιτησαι αυτω την βασιλειαν, οτι ουτος αδελφος μου ο μεγας υπερ εμε, και αυτω ᾿Αβιαθαρ ο ιερευς και αυτω ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας αρχιστρατηγος εταιρος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και ωμοσεν ο βασιλευς Σαλωμων κατα του Κυριου λεγων· ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, οτι κατα της ψυχης αυτου ελαλησεν ᾿Αδωνιας τον λογον τουτον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και νυν ζη Κυριος, ὃς ητοιμασε με και εθετο με επι τον θρονον Δαυιδ του πατρος μου, και αυτος εποιησε μοι οικον, καθως ελαλησε Κυριος, οτι σημερον θανατωθησεται ᾿Αδωνιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και εξαπεστειλεν ο βασιλευς Σαλωμων εν χειρι Βαναιου υιου ᾿Ιωδαε και ανειλεν αυτον, και απεθανεν ᾿Αδωνιας εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| Και τω ᾿Αβιαθαρ τω ιερει ειπεν ο βασιλευς· αποτρεχε συ εις ᾿Αναθωθ εις αγρον σου, οτι ανηρ θανατου ει συ εν τη ημερᾳ ταυτῃ, και ου θανατωσω σε, οτι ηρας την κιβωτον της διαθηκης Κυριου ενωπιον του πατρος μου, και οτι εκακουχηθης εν πασιν, οις εκακουχηθη ο πατηρ μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και εξεβαλε Σαλωμων τον ᾿Αβιαθαρ του μη ειναι ιερεα του Κυριου, πληρωθηναι το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν επι τον οικον ῾Ηλι εν Σηλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| και η ακοη ηλθεν εως ᾿Ιωαβ υιου Σαρουΐας (οτι ᾿Ιωαβ ην κεκλικως οπισω ᾿Αδωνιου, και οπισω Σαλωμων ουκ εκλινε), και εφυγεν ᾿Ιωαβ εις το σκηνωμα του Κυριου και κατεσχε των κερατων του θυσιαστηριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| και απηγγελη τω Σαλωμων λεγοντες οτι πεφυγεν ᾿Ιωαβ εις την σκηνην του Κυριου και ιδου κατεχει των κερατων του θυσιαστηριου. και απεστειλε Σαλωμων ο βασιλευς προς ᾿Ιωαβ λεγων· τι γεγονε σοι, οτι πεφυγας εις το θυσιαστηριον; και ειπεν ᾿Ιωαβ· οτι εφοβηθην απο προσωπου σου, και εφυγον προς Κυριον. και απεστειλε Σαλωμων τον Βαναιου υιον ᾿Ιωδαε λεγων· πορευου και ανελε αυτον και θαψον αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| και ηλθε Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε προς ᾿Ιωαβ εις την σκηνην του Κυριου και ειπεν αυτω· ταδε λεγει ο βασιλευς· εξελθε. και ειπεν ᾿Ιωαβ· ουκ εκπορευομαι, οτι ωδε αποθανουμαι. και επεστρεψε Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε και ειπε τω βασιλει λεγων· ταδε λελαληκεν ᾿Ιωαβ και ταδε αποκεκριται μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| και ειπεν αυτω ο βασιλευς· πορευου και ποιησον αυτω καθως ειρηκε, και ανελε αυτον και θαψεις αυτον και εξαρεις σημερον το αιμα, ὃ δωρεαν εξεχεεν απ᾿ εμου και απο του οικου του πατρος μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και επεστεψε Κυριος το αιμα της αδικιας αυτου εις κεφαλην αυτου, ως απηντησε τοις δυσιν ανθρωποις τοις δικαιοις και αγαθοις υπερ αυτον και απεκτεινεν αυτους εν ρομφαιᾳ, και ο πατηρ μου Δαυιδ ουκ εγνω το αιμα αυτων, τον ᾿Αβεννηρ υιον Νηρ αρχιστρατηγον ᾿Ισραηλ και τον ᾿Αμεσσα υιον ᾿Ιεθερ αρχιστρατηγον ᾿Ιουδα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| και επεστραφη τα αιματα αυτων εις κεφαλην αυτου και εις κεφαλην του σπερματος αυτου εις τον αιωνα, και τω Δαυιδ και τω σπερματι αυτου και τω οικω αυτου και τω θρονω αυτου γενοιτο ειρηνη εως αιωνος παρα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και ανεβη Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε και απηντησε αυτω και εθανατωσεν αυτον και εθαψεν αυτον εν τω οικω αυτου εν τη ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| και εδωκεν ο βασιλευς τον Βαναιου υιον ᾿Ιωδαε αντ᾿ αυτου επι την στρατηγιαν· και η βασιλεια κατωρθουτο εν ῾Ιερουσαλημ· και Σαδωκ τον ιερεα εδωκεν αυτον ο βασιλευς εις ιερεα πρωτον αντι ᾿Αβιαθαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|α Και εδωκε Κυριος φρονησιν τω Σαλωμων και σοφιαν πολλην σφοδρα και πλατος καρδιας, ως η αμμος η παρα την θαλασσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|β και επληθυνθη η φρονησις Σαλωμων σφοδρα υπερ την φρονησιν παντων υιων αρχαιων και υπερ παντας φρονιμους Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|γ και ελαβε την θυγατερα Φαραω και εισηγαγεν αυτην εις πολιν Δαυιδ εως συντελεσαι αυτον οικοδομησαι τον οικον αυτου. και τον οικον Κυριου εν πρωτοις και το τειχος ῾Ιερουσαλημ κυκλοθεν· εν επτα ετεσιν εποιησε και συνετελεσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|δ και ην τω Σαλωμων εβδομηκοντα χιλιαδας αιροντες αρσιν και ογδοηκοντα χιλιαδας λατομων εν τω ορει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|ε και εποιησε Σαλωμων την θαλασσαν και τα υποστηριγματα και τους λουτηρας τους μεγαλους και τους στυλους και την κρηνην της αυλης και την θαλασσαν την χαλκην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|ζ και ᾠκοδομησε την ακραν και τας επαλξεις αυτης και διεκοψε την πολιν Δαυιδ· ουτως θυγατηρ Φαραω ανεβαινεν εκ της πολεως Δαυιδ εις τον οικον αυτης, ὃν ᾠκοδομησεν αυτη· τοτε ᾠκοδομησε την ακραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|η και Σαλωμων ανεφερε τρεις εν τω ενιαυτω ολοκαυτωσεις και ειρηνικας επι το θυσιαστηριον, ὃ ᾠκοδομησε τω Κυριω, και εθυμια ενωπιον Κυριου, και συνετελεσε τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|θ και ουτοι οι αρχοντες οι καθεσταμενοι επι τα εργα του Σαλωμων· τρεις χιλιαδες και εξακοσιοι επισταται του λαου των ποιουντων τα εργα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|ι και ᾠκοδομησε την ᾿Ασσουρ και την Μαγδω και την Γαζερ και την Βαιθωρων την επανω και τα Βααλαθ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|κ πλην μετα το οικοδομησαι αυτον τον οικον του Κυριου και το τειχος ῾Ιερουσαλημ κυκλω, μετα ταυτα ᾠκοδομησε τας πολεις ταυτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|λ και εν τω ετι Δαυιδ ζην ενετειλατο τω Σαλωμων λεγων· ιδου μετα σου Σεμεΐ υιος Γηρα υιος του σπερματος του ᾿Ιεμενι εκ Χεβρων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|μ ουτος κατηρασατο με καταραν οδυνηραν εν ᾗ ημερᾳ επορευομην εις Παρεμβολας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|ν και αυτος κατεβαινεν εις απαντην μοι επι τον ᾿Ιορδανην και ωμοσα αυτω κατα του Κυριου λεγων· ει θανατωθησεται εν ρομφαιᾳ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35|ξ και νυν μη αθωωσῃς αυτον, οτι ανηρ φρονιμος συ και γνωσῃ α ποιησεις αυτω, και καταξεις την πολιαν αυτου εν αιματι εις ᾅδου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| Και εκαλεσεν ο βασιλευς τον Σεμεΐ και ειπεν αυτω· οικοδομησον σεαυτω οικον εν ῾Ιερουσαλημ και καθου εκει και ουκ εξελευσῃ εκειθεν ουδαμου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.37| και εσται εν τη ημερᾳ της εξοδου σου και διαβησῃ τον χειμαρρουν Κεδρων, γινωσκων γνωσῃ οτι θανατω αποθανη, το αιμα σου εσται επι την κεφαλην σου. και ωρκισεν αυτον ο βασιλευς εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.38| και ειπε Σεμεΐ προς τον βασιλεα· αγαθον το ρημα, ὃ ελαλησας, κυριε μου βασιλευ· ουτω ποιησει ο δουλος σου. και εκαθισε Σεμεΐ εν ῾Ιερουσαλημ τρια ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.39| και εγενηθη μετα τα τρια ετη και απεδρασαν δυο δουλοι του Σεμεΐ προς ᾿Αγχους υιον Μααχα βασιλεα Γεθ, και απηγγελη τω Σεμεΐ λεγοντες· ιδου οι δουλοι σου εν Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.40| και ανεστη Σεμεΐ και επεσαξε την ονον αυτου και επορευθη εις Γεθ προς ᾿Αγχους του εκζητησαι του δουλους αυτου, και επορευθη Σεμεΐ και ηγαγε τους δουλους αυτου εκ Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.41| και απηγγελη τω Σαλωμων λεγοντες οτι επορευθη Σεμεΐ εξ ῾Ιερουσαλημ εις Γεθ, και απεστρεψε τους δουλους αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.42| και απεστειλεν ο βασιλευς και εκαλεσε τον Σεμεΐ και ειπε προς αυτον· ουχι ωρκισα σε κατα του Κυριου και επεμαρτυραμην σοι λεγων· εν ᾗ ἂν ημερᾳ εξελθῃς εξ ῾Ιερουσαλημ και πορευθης εις δεξια η αριστερα, γινωσκων γνωσῃ οτι θανατω αποθανη; 43 και τι οτι ουκ εφυλαξας τον ορκον Κυριου και την εντολην, ἣν ενετειλαμην κατα σου; 44 και ειπεν ο βασιλευς προς Σεμεΐ· συ οιδας πασαν την κακιαν σου, ἣν οιδεν η καρδια σου, α εποιησας Δαυιδ τω πατρι μου, και ανταπεδωκε Κυριος την κακιαν σου εις κεφαλην σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.45| και ο βασιλευς Σαλωμων ευλογημενος, και ο θρονος Δαυιδ εσται ετοιμος ενωπιον Κυριου εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46| και ενετειλατο ο βασιλευς Σαλωμων τω Βαναιᾳ υιω ᾿Ιωδαε, και εξηλθε και ανειλεν αυτον και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|α Και ην ο βασιλευς Σαλωμων φρονιμος σφοδρα, και σοφος, και ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ πολλοι σφοδρα, ως η αμμος η επι της θαλασσης εις πληθος, εσθιοντες και πινοντες και χαιροντες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|β και Σαλωμων ην αρχων εν πασαις ταις βασιλειαις, και ησαν προσφεροντες δωρα και εδουλευον τω Σαλωμων πασας τας ημερας της ζωης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|γ και Σαλωμων ηρξατο ανοιγειν τα δυναστευματα του Λιβανου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|δ και αυτος ᾠκοδομησε την Θερμαι εν τη ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|ε και τουτο το αριστον τω Σαλωμων· τριακοντα κοροι σεμιδαλεως και εξηκοντα κοροι αλευρου κεκοπανισμενου, δεκα μοσχοι εκλεκτοι και εικοσι βοες νομαδες και εκατον προβατα, εκτος ελαφων και δορκαδων και ορνιθων εκλεκτων νομαδων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|ζ οτι ην αρχων εν παντι περαν του ποταμου απο Ραφι εως Γαζης, εν πασι τοις βασιλευσι περαν του ποταμου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|η και ην αυτω ειρηνη εκ παντων των μερων αυτου κυκλοθεν, και κατῴκει ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ πεποιθοτες εκαστος υπο την αμπελον αυτου και υπο την συκην αυτου, εσθιοντες και πινοντες και εορταζοντες απο Δαν και εως Βηρσαβεε πασας τας ημερας Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|θ και ουτοι οι αρχοντες του Σαλωμων· ᾿Αζαριου υιος Σαδωκ του ιερεως και ᾿Ορνιου υιος Ναθαν αρχων των εφεστηκοτων και ᾿Εδραμ επι τον οικον αυτου και Σουβα γραμματευς και Βασα υιος ᾿Αχιθαλαμ αναμιμνησκων και ᾿Αβι υιος ᾿Ιωαβ αρχιστρατηγος και ᾿Αχιρε υιος ᾿Εδραΐ επι τας αρσεις και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε επι της αυλαρχιας και επι του πλινθιου και Ζαχουρ υιος Ναθαν ο συμβουλος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|ι και ησαν τω Σαλωμων τεσσαρακοντα χιλιαδες τοκαδες ιπποι εις αρματα και δωδεκα χιλιαδες ιππων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|κ και ην αρχων εν πασι τοις βασιλευσιν απο του ποταμου και εως γης αλλοφυλων και εως οριων Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46|λ και Σαλωμων υιος Δαυιδ εβασιλευσεν επι ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.1 Της δε βασιλειας εδρασθεισης εν χειρι Σαλωμων επιγαμιαν εποιησατο Σαλωμων προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και ελαβε την θυγατερα Φαραω και εισηγαγεν αυτην εις την πολιν Δαυιδ, εως ου συνετελεσεν οικοδομων τον οικον εαυτου και τον οικον Κυριου και το τειχος ῾Ιερουσαλημ κυκλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ΠΛΗΝ ο λαος ησαν θυμιωντες επι τοις υψηλοις, οτι ουκ ᾠκοδομηθη οικος τω Κυριω εως του νυν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ηγαπησε Σαλωμων τον Κυριον πορευεσθαι εν τοις προσταγμασι Δαυιδ του πατρος αυτου, πλην εν τοις υψηλοις εθυε και εθυμια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ανεστη και επορευθη εις Γαβαων θυσαι εκει, οτι αυτη υψηλοτατη και μεγαλη· χιλιαν ολοκαυτωσιν ανηνεγκε Σαλωμων επι το θυσιαστηριον εν Γαβαων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ωφθη Κυριος τω Σαλωμων εν υπνω την νυκτα, και ειπε Κυριος προς Σαλωμων· αιτησαι τι αιτημα σεαυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ειπεν Σαλωμων· συ εποιησας μετα του δουλου σου Δαυιδ του πατρος μου ελεος μεγα, καθως διηλθεν ενωπιον σου εν αληθειᾳ και εν δικαιοσυνῃ και εν ευθυτητι καρδιας μετα σου, και εφυλαξας αυτω το ελεος το μεγα τουτο δουναι τον υιον αυτου επι του θρονου αυτου, ως η ημερα αυτη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και νυν, Κυριε ο Θεος μου, συ εδωκας τον δουλον σου αντι Δαυιδ του πατρος μου, και εγω ειμι παιδαριον μικρον και ουκ οιδα την εξοδον μου και την εισοδον μου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| ο δε δουλος σου εν μεσω του λαου σου, ὃν εξελεξω λαον πολυν, ὃς ουκ αριθμηθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και δωσεις τω δουλω σου καρδιαν ακουειν και διακρινειν τον λαον σου εν δικαιοσυνῃ και του συνιειν ανα μεσον αγαθου και κακου· οτι τις δυνηθησεται κρινειν τον λαον σου τον βαρυν τουτον; 10 και ηρεσεν ενωπιον Κυριου, οτι ᾐτησατο Σαλωμων το ρημα τουτο,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ειπε Κυριος προς αυτον· ανθ᾿ ων ᾐτησω παρ᾿ εμου το ρημα τουτο και ουκ ᾐτησω σεαυτω ημερας πολλας και ουκ ᾐτησω πλουτον, ουδε ᾐτησω ψυχας εχθρων σου, αλλ᾿ ᾐτησω σεαυτω του συνιειν του εισακουειν κριμα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ιδου πεποιηκα κατα το ρημα σου· ιδου δεδωκα σοι καρδιαν φρονιμην και σοφην, ως συ ου γεγονεν εμπροσθεν σου και μετα σε ουκ αναστησεται ομοιος σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και α ουκ ᾐτησω, δεδωκα σοι, και πλουτον και δοξαν, ως ου γεγονεν ανηρ ομοιος σοι εν βασιλευσι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και εαν πορευθης εν τη οδω μου φυλασσειν τας εντολας μου και τα προσταγματα μου, ως επορευθη Δαυιδ ο πατηρ σου, και πληθυνω τας ημερας σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και εξυπνισθη Σαλωμων, και ιδου ενυπνιον· και ανεστη και παραγινεται εις ῾Ιερουσαλημ και εστη κατα προσωπον του θυσιαστηριου του κατα προσωπον κιβωτου διαθηκης Κυριου εν Σιων και ανηγαγεν ολοκαυτωσεις και εποιησεν ειρηνικας και εποιησε ποτον μεγα εαυτω και πασι τοις παισιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| Τοτε ωφθησαν δυο γυναικες πορναι τω βασιλει και εστησαν ενωπιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ειπεν η γυνη μια· εν εμοι, κυριε· εγω και η γυνη αυτη ᾠκουμεν εν οικω ενι και ετεκομεν εν τω οικω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και εγενηθη εν τη ημερᾳ τη τριτῃ τεκουσης μου, ετεκε και η γυνη αυτη· και ημεις κατα το αυτο, και ουκ εστιν ουθεις μεθ᾿ ημων παρεξ αμφοτερων ημων εν τω οικω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και απεθανεν ο υιος της γυναικος ταυτης την νυκτα, ως επεκοιμηθη επ᾿ αυτον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και ανεστη μεσης της νυκτος και ελαβε τον υιον μου εκ των αγκαλων μου και εκοιμισεν αυτον εν τω κολπω αυτης και τον υιον αυτης τον τεθνηκοτα εκοιμισεν εν τω κολπω μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και ανεστην το πρωΐ θηλασαι τον υιον μου, και εκεινος ην τεθνηκως· και ιδου κατενοησα αυτον πρωΐ, και ιδου ουκ ην ο υιος μου, ὃν ετεκον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και ειπεν η γυνη η ετερα· ουχι, αλλα ο υιος μου ο ζων, ο δε υιος σου ο τεθνηκως. και ελαλησαν ενωπιον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και ειπεν ο βασιλευς αυταις· συ λεγεις· ουτος ο υιος μου ο ζων, και ο υιος ταυτης ο τεθνηκως. και συ λεγεις· ουχι, αλλα ο υιος μου ο ζων, και ο υιος σου ο τεθνηκως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και ειπεν ο βασιλευς· λαβετε μοι μαχαιραν· και προσηνεγκαν την μαχαιραν ενωπιον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και ειπεν ο βασιλευς· διελετε το παιδιον το ζων το θηλαζον εις δυο και δοτε το ημισυ αυτου ταυτῃ και το ημισυ αυτου ταυτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και απεκριθη η γυνη, ἧς ην ο υιος ο ζων, και ειπε προς τον βασιλεα, οτι εταραχθη η μητρα αυτης επι τω υιω αυτης, και ειπεν· εν εμοι, κυριε, δοτε αυτη το παιδιον και θανατω μη θανατωσητε αυτο· και αυτη ειπε· μητε εμοι μητε αυτη εστω, διελετε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και απεκριθη ο βασιλευς και ειπε· δοτε το παιδιον τη ειπουσῃ· δοτε αυτη αυτο και θανατω μη θανατωσητε αυτο· αυτη η μητηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| και ηκουσαν πας ᾿Ισραηλ το κριμα τουτο, ὃ εκρινεν ο βασιλευς, και εφοβηθησαν απο προσωπου του βασιλεως, οτι ειδον οτι φρονησις Θεου εν αυτω του ποιειν δικαιωμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ην ο βασιλευς Σαλωμων βασιλευων επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ουτοι αρχοντες οἳ ησαν αυτω. ᾿Αζαριας υιος Σαδωκ 3 και ᾿Ελιαρεφ και ᾿Αχια υιος Σαβα γραμματεις. και ᾿Ιωσαφατ υιος ᾿Αχιλιδ αναμιμνησκων 4 και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε επι της δυναμεως και Σαδωκ και ᾿Αβιαθαρ ιερεις 5 και ᾿Ορνια υιος Ναθαν επι των καθεσταμενων και Ζαβουθ υιος Ναθαν εταιρος του βασιλεως 6 και ᾿Αχιηλ ην οικονομος και ᾿Ελιαβ υιος Σαφ επι της πατριας και ᾿Αδωνιραμ υιος ᾿Εφρα επι των φορων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και τω Σαλωμων δωδεκα καθεσταμενοι επι παντα ᾿Ισραηλ χορηγειν τω βασιλει και τω οικω αυτου· μηνα εν τω ενιαυτω εγινετο επι τον ενα χορηγειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ταυτα τα ονοματα αυτων· Βενωρ εν ορει ᾿Εφραιμ, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| υιος Δακαρ εν Μαχεμας και εν Σαλαβιν και Βαιθσαμυς και Αιλων εως Βηθαναν, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| υιος ᾿Εσδι εν ᾿Αραβωθ, αυτου Σωχω και πασα η γη ᾿Οφερ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| Χαναδαβ και ᾿Αναφαθε, ανηρ Ταβληθ, θυγατηρ Σαλωμων ην αυτω εις γυναικα, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| Βαανα υιος ᾿Αχιλιδ Θααναχ και Μαγεδδω και πας ο οικος Σαν ο παρα Σεσαθαν υποκατω του ᾿Εσραε και εκ Βηθσαν εως Σαβελμαουλα, εως Μαεβερ Λουκαμ, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| υιος Γαβερ εν Ρεμαθ Γαλααδ, τουτω σχοινισμα ᾿Ερεγαβα, ἣ εν τη Βασαν, εξηκοντα πολεις μεγαλαι τειχηρεις και μοχλοι χαλκοι, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ᾿Αχιναδαβ υιος Σαδδω Μααναΐμ, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| ᾿Αχιμαας εν Νεφθαλιμ, και ουτος ελαβε την Βασεμμαθ θυγατερα Σαλωμων εις γυναικα, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| Βαανα υιος Χουσι εν ᾿Ασηρ και εν Βααλωθ, εις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| Σαμαα υιος ᾿Ηλα εν τω Βενιαμιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| Γαβερ υιος ᾿Αδαΐ εν τη γη Γαδ, και Σηων βασιλεως του ᾿Εσεβων και ῍Ωγ βασιλεως του Βασαν· και νασιφ εις εν γη ᾿Ιουδα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| ᾿Ιωσαφατ υιος Φουασουδ εν ᾿Ισσαχαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| Και ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ πολλοι ως η αμμος η επι της θαλασσης εις πληθος εσθοντες και πινοντες και ευφραινομενοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1 Και Σαλωμων ην εξουσιαζων εν πασι τοις βασιλειοις απο του ποταμου γης αλλοφυλων και εως οριου Αιγυπτου προσεγγιζοντες δωρα και δουλευοντες τω Σαλωμων πασας ημερας ζωης αυτου. Και εχορηγουν οι καθεσταμενοι ουτως τω βασιλει Σαλωμων και παντα τα διαγγελματα επι την τραπεζαν του βασιλεως, εκαστος μηνα αυτου, ου παραλλασσουσι λογον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και τας κριθας και το αχυρον τοις ιπποις και τοις αρμασιν ηρον εις τον τοπον, ου ἂν η ο βασιλευς, εκαστος κατα την συνταξιν αυτου. και ταυτα τα δεοντα τω Σαλωμων εν ημερᾳ μια· τριακοντα κοροι σεμιδαλεως και εξηκοντα κοροι αλευρου κεκοπανισμενου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και δεκα μοσχοι εκλεκτοι και εικοσι βοες νομαδες και εκατον προβατα εκτος ελαφων και δορκαδων εκλεκτων, σιτευτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| οτι ην αρχων περαν ποταμου, και ην αυτω ειρηνη εκ παντων των μερων κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| Και εδωκε Κυριος φρονησιν τω Σαλωμων και σοφιαν πολλην σφοδρα και χυμα καρδιας ως η αμμος η παρα την θαλασσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και επληθυνθη Σαλωμων σφοδρα υπερ την φρονησιν παντων αρχαιων ανθρωπων και υπερ παντας φρονιμους Αιγυπτου 11 και εσοφισατο υπερ παντας τους ανθρωπους και εσοφισατο υπερ Γαιθαν τον Ζαρειτην και τον Αιναν και τον Χαλκαλ και Δαρδα υιους Μαλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ελαλησε Σαλωμων τρισχιλιας παραβολας, και ησαν ᾠδαι αυτου πεντακισχιλιαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και ελαλησεν υπερ των ξυλων απο της κεδρου της εν τω Λιβανω και εως της υσσωπου της εκπορευομενης δια του τοιχου και ελαλησε περι των κτηνων και περι των πετεινων και περι των ερπετων και περι των ιχθυων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και παρεγινοντο παντες οι λαοι ακουσαι της σοφιας Σαλωμων και ελαμβανε δωρα παρα παντων των βασιλεων της γης, οσοι ηκουον της σοφιας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14|α Και ελαβε Σαλωμων την θυγατερα Φαραω αυτω εις γυναικα και εισηγαγεν αυτην εις την πολιν Δαυιδ εως συντελεσαι αυτον τον οικον Κυριου και τον οικον εαυτου και το τειχος ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14|β τοτε ανεβη Φαραω βασιλευς Αιγυπτου και προκατελαβετο την Γαζερ και ενεπυρισεν αυτην και τον Χανανιτην τον κατοικουντα εν Μεργαβ, και εδωκεν αυτας Φαραω αποστολας θυγατρι αυτου γυναικι Σαλωμων, και Σαλωμων ᾠκοδομησε την Γαζερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| Και απεστειλε Χιραμ βασιλευς Τυρου τους παιδας αυτου χρισαι τον Σαλωμων αντι Δαυιδ του πατρος αυτου, οτι αγαπων ην Χιραμ τον Δαυιδ πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και απεστειλε Σαλωμων προς Χιραμ λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| συ οιδας τον πατερα μου Δαυιδ οτι ουκ ηδυνατο οικοδομησαι οικον τω ονοματι Κυριου Θεου μου απο προσωπου των πολεμων των κυκλωσαντων αυτον εως του δουναι Κυριον αυτους υπο τα ιχνη των ποδων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και νυν ανεπαυσε Κυριος ο Θεος μου εμοι κυκλοθεν· ουκ εστιν επιβουλος και ουκ εστιν αμαρτημα πονηρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και ιδου εγω λεγω οικοδομησαι οικον τω ονοματι Κυριου Θεου μου, καθως ελαλησε Κυριος ο Θεος προς Δαυιδ τον πατερα μου, λεγων· ο υιος σου, ὃν δωσω αντι σου επι τον θρονον σου, ουτος οικοδομησει τον οικον τω ονοματι μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και νυν εντειλαι και κοψατωσαν μοι ξυλα εκ του Λιβανου, και ιδου οι δουλοι μου μετα των δουλων σου· και τον μισθον δουλειας σου δωσω σοι κατα παντα, οσα ἂν ειπῃς, οτι συ οιδας οτι ουκ εστιν ημιν ειδως ξυλα κοπτειν καθως οι Σιδωνιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και εγενηθη καθως ηκουσε Χιραμ των λογων Σαλωμων, εχαρη σφοδρα και ειπεν· ευλογητος ο Θεος σημερον, ὃς εδωκε τω Δαυιδ υιον φρονιμον επι τον λαον τον πολυν τουτον 22 και απεστειλε προς Σαλωμων λεγων· ακηκοα περι παντων, ων απεσταλκας προς με· εγω ποιησω παν θελημα σου, ξυλα κεδρινα και πευκινα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| οι δουλοι μου καταξουσιν αυτα εκ του Λιβανου εις την θαλασσαν, εγω θησομαι αυτα σχεδιας εως του τοπου, ου εαν αποστειλῃς προς με, και εκτιναξω αυτα εκει, και συ αρεις· και ποιησεις το θελημα μου, του δουναι αρτους τω οικω μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ην Χιραμ διδους τω Σαλωμων κεδρους και πευκας και παν θελημα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και Σαλωμων εδωκε τω Χιραμ εικοσι χιλιαδας κορους πυρου και μαχειρ τω οικω αυτου και εικοσι χιλιαδας βαιθ ελαιου κεκομμενου· κατα τουτο εδιδου Σαλωμων τω Χιραμ κατ᾿ ενιαυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και Κυριος εδωκε σοφιαν τω Σαλωμων, καθως ελαλησεν αυτω· και ην ειρηνη ανα μεσον Χιραμ και ανα μεσον Σαλωμων, και διεθεντο διαθηκην ανα μεσον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| και ανηνεγκεν ο βασιλευς φορον εκ παντος ᾿Ισραηλ, και ην ο φορος τριακοντα χιλιαδες ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| και απεστειλεν αυτους εις τον Λιβανον, δεκα χιλιαδες εν τω μηνι, αλλασσομενοι, μηνα ησαν εν τω Λιβανω και δυο μηνας εν οικω αυτων· και ᾿Αδωνιραμ επι του φορου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| και ην τω Σαλωμων εβδομηκοντα χιλιαδες αιροντες αρσιν και ογδοηκοντα χιλιαδες λατομων εν τω ορει,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| χωρις των αρχοντων των καθεσταμενων επι των εργων τω Σαλωμων, τρεις χιλιαδες και εξακοσιοι επισταται οι ποιουντες τα εργα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| και ητοιμασαν τους λιθους και τα ξυλα τρια ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ εγενηθη εν τω τεσσαρακοστω και τετρακοσιοστω ετει της εξοδου υιων ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου, τω ετει τω τεταρτω εν μηνι τω δευτερω βασιλευοντος του βασιλεως Σαλωμων επι τον ᾿Ισραηλ, (Κεφ. Ε´ 31 ) 1α και ενετειλατο ο βασιλευς ινα αιρωσι λιθους μεγαλους τιμιους εις τον θεμελιον του οικου, και λιθους απελεκητους. (Κεφ. Ε´ 32 ) 1β και επελεκησαν οι υιοι Σαλωμων και οι υιοι Χιραμ και εβαλαν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.1|γ εν τω ετει τω τεταρτω εθεμελιωσε τον οικον Κυριου εν μηνι Νισω, και τω δευτερω μηνι 1δ εν ενδεκατω ενιαυτω, εν μηνι Βααλ (ουτος ο μην ο ογδοος) συνετελεσθη ο οικος εις παντα λογον αυτου και εις πασαν διαταξιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και ο οικος, ὃν ᾠκοδομησεν ο βασιλευς τω Κυριω, τεσσαρακοντα εν πηχει μηκος αυτου και εικοσιν εν πηχει πλατος αυτου και πεντε και εικοσιν εν πηχει το υψος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και το αιλαμ κατα προσωπον του ναου, εικοσιν εν πηχει μηκος αυτου εις το πλατος του οικου και δεκα εν πηχει το πλατος αυτου κατα προσωπον του οικου. και ᾠκοδομησε τον οικον και συνετελεσεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και εποιησε τω οικω θυριδας παρακυπτομενας κρυπτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και εδωκεν επι τον τοιχον του οικου μελαθρα κυκλοθεν τω ναω και τω δαβιρ και εποιησε πλευρας κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| η πλευρα η υποκατω πεντε πηχεων εν πηχει το πλατος αυτης, και το μεσον εξ, και η τριτη επτα εν πηχει το πλατος αυτης· οτι διαστημα εδωκε τω οικω κυκλοθεν εξωθεν του οικου, οπως μη επιλαμβανωνται των τοιχων του οικου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και ο οικος εν τω οικοδομεισθαι αυτον λιθοις ακροτομοις αργοις ᾠκοδομηθη, και σφυρα και πελεκυς και παν σκευος σιδηρουν ουκ ηκουσθη εν τω οικω εν τω οικοδομεισθαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ο πυλων της πλευρας της υποκατωθεν υπο την ωμιαν του οικου την δεξιαν, και ελικτη αναβασις εις το μεσον και εκ της μεσης επι τα τριωροφα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και ᾠκοδομησε τον οικον και συνετελεσεν αυτον· και εκοιλοσταθμησε τον οικον κεδροις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και ᾠκοδομησε τους ενδεσμους δι᾿ ολου του οικου πεντε εν πηχει το υψος αυτου, και συνεσχε τον συνδεσμον εν ξυλοις κεδρινοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| Και εγενετο λογος Κυριου προς Σαλωμων λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ο οικος ουτος, ὃν συ οικοδομεις, εαν οδευῃς τοις προσταγμασι μου και τα κριματα μου ποιης και φυλασσῃς πασας τας εντολας μου αναστρεφεσθαι εν αυταις, στησω τον λογον μου, ὃν ελαλησα προς Δαυιδ τον πατερα σου 13 και κατασκηνωσω εν μεσω υιων ᾿Ισραηλ και ουκ εγκαταλειψω τον λαον μου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και ᾠκοδομησε Σαλωμων τον οικον και συνετελεσε αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και ᾠκοδομησε τους τοιχους του οικου εσωθεν δια ξυλων κεδρινων απο του εδαφους του οικου και εως των τοιχων και εως των δοκων· εκοιλοσταθμησε συνεχομενα ξυλοις εσωθεν και περιεσχε το εσω του οικου εν πλευραις πευκιναις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και ᾠκοδομησε τους εικοσι πηχεις απ᾿ ακρου του τοιχου το πλευρον το ἓν απο του εδαφους εως των δοκων, και εποιησε εκ του δαβιρ εις το αγιον των αγιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και τεσσαρακοντα πηχεων ην ο ναος ο εσωτατος 18 και δια κεδρου προς τον οικον εσω πλοκην επαναστησεις και πεταλον και αναγλυφα παντα κεδρινα ουκ εφαινετο λιθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| κατα προσωπον του δαβιρ εν μεσω του οικου εσωθεν δουναι εκει την κιβωτον διαθηκης Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| εικοσι πηχεις μηκος και εικοσι πηχεις πλατος και εικοσι πηχεις το υψος αυτου, και παριεσχεν αυτο χρυσιω συγκεκλεισμενω. και εποιησε θυσιαστηριον κεδρου 21 και περιεπυλωσε Σαλωμων τον οικον ενδοθεν χρυσιω αποκλειστω και παρηγαγεν εν καθηλωμασι χρυσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και ολον τον οικον περιεσχε χρυσιω εως συντελειας παντος του οικου και ολον το εσω του δαβιρ επεταλωσε χρυσιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και εποιησεν εν τω δαβιρ δυο Χερουβιμ δεκα πηχεων μεγεθος εσταθμωμενον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και πεντε πηχεων πτερυγιον του Χερουβιμ του ενος και πεντε πηχεων πτερυγιον αυτου το δευτερον, εν πηχει δεκα απο μερους πτερυγιου αυτου εις μερος πτερυγιου αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| ουτως τω Χερουβιμ τω δευτερω, εν μετρω ενι συντελεια μια αμφοτεροις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| και το υψος του Χερουβ του ενος δεκα εν πηχει, και ουτω τω Χερουβ τω δευτερω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και αμφοτερα τα Χερουβιμ εν μεσω του οικου του εσωτατου· και διεπετασε τας πτερυγας αυτων, και ηπτετο πτερυξ μια του τοιχου, και πτερυξ Χερουβ του δευτερου ηπτετο του τοιχου του δευτερου, και αι πτερυγες αυτων εν μεσω του οικου ηπτοντο πτερυξ πτερυγος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| και περιεσχε τα Χερουβιμ χρυσιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και παντας τους τοιχους του οικου κυκλω εγκολαπτα εγραψε γραφιδι Χερουβιμ, και φοινικες τω εσωτερω και τω εξωτερω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και το εδαφος του οικου περιεσχε χρυσιω, του εσωτατου και του εξωτατου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| και τω θυρωματι του δαβιρ εποιησε θυρας ξυλων αρκευθινων εις φλιας πενταπλας 32 και δυο θυρας ξυλων πευκινων και εγκολαπτον επ᾿ αυτων εγκεκολαμμενα Χερουβιμ και φοινικας και πεταλα διαπεπετασμενα· και περιεσχε χρυσιω και κατεβαινεν επι τα Χερουβιμ και επι τους φοινικας το χρυσιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| και ουτως εποιησε τω πυλωνι του ναου, φλιαι ξυλων αρκευθινων, στοαι τετραπλως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| και εν αμφοτεραις ταις θυραις ξυλα πευκινα· δυο πτυχαι η θυρα η μια και στροφεις αυτων, και δυο πτυχαι η θυρα η δευτερα, στρεφομενα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| εγκεκολαμμενα Χερουβιμ και φοινικες και διαπεπετασμενα πεταλα και περιεχομενα χρυσιω καταγομενω επι την εκτυπωσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| και ᾠκοδομησε την αυλην την εσωτατην τρεις στιχους απελεκητων, και στιχος κατειργασμενης κεδρου κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36|α και ᾠκοδομησε το καταπετασμα της αυλης του αιλαμ του οικου του κατα προσωπον του ναου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ απεστειλεν ο βασιλευς Σαλωμων και ελαβε τον Χιραμ εκ Τυρου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| υιον γυναικος χηρας, και ουτος απο της φυλης της Νεφθαλιμ, και ο πατηρ αυτου ανηρ Τυριος, τεκτων χαλκου και πεπληρωμενος της τεχνης και συνεσεως και επιγνωσεως του ποιειν παν εργον εν χαλκω· και εισηνεχθη προς τον βασιλεα Σαλωμων και εποιησε παντα τα εργα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και εχωνευσε τους δυο στηλους τω αιλαμ του οικου, οκτωκαιδεκα πηχεις υψος του στυλου, και περιμετρον τεσσαρεσκαιδεκα πηχεις εκυκλου αυτον, και το παχος του στυλου τεσσαρων δακτυλων τα κοιλωματα, και ουτως ο στυλος ο δευτερος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και δυο επιθεματα εποιησε δουναι επι τας κεφαλας των στυλων, χωνευτα χαλκα· πεντε πηχεις το υψος του επιθεματος του ενος, και πεντε πηχεις το υψος του επιθεματος του δευτερου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και εποιησε δυο δικτυα περικαλυψαι το επιθεμα των στυλων, και δικτυον τω επιθεματι τω ενι, και δικτυον τω επιθεματι τω δευτερω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και εργον κρεμαστον, δυο στιχοι ροων χαλκων δεδικτυωμενοι, εργον κρεμαστον, στιχος επι στιχον· και ουτως εποιησε τω επιθεματι τω δευτερω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και εστησε τους στυλους του αιλαμ του ναου· και εστησε τον στυλον τον ενα και επεκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ιαχουμ· και εστησε τον στυλον τον δευτερον και επεκαλεσε το ονομα αυτου Βαας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και επι των κεφαλων των στυλων εργον κρινου κατα το αιλαμ τεσσαρων πηχων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και μελαθρον επ᾿ αμφοτερων των στυλων, και επανωθεν των πλευρων επιθεμα το μελαθρον τω παχει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εποιησε την θαλασσαν δεκα εν πηχει απο του χειλους αυτης εως του χειλους αυτης, στρογγυλον κυκλω το αυτο· πεντε εν πηχει το υψος αυτης, και συνηγμενοι τρεις και τριακοντα εν πηχει εκυκλουν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και υποστηριγματα υποκατωθεν του χειλους αυτης κυκλοθεν εκυκλουν αυτην, δεκα εν πηχει κυκλοθεν 12 και το χειλος αυτης ως εργον χειλους ποτηριου, βλαστος κρινου, και το παχος αυτου παλαιστης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και δωδεκα βοες υποκατω της θαλασσης, οι τρεις επιβλεποντες βορραν και οι τρεις επιβλεποντες θαλασσαν και οι τρεις επιβλεποντες νοτον και οι τρεις επιβλεποντες ανατολην, και παντα τα οπισθια εις τον οικον, και η θαλασσα επ᾿ αυτων επανωθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και εποιησε δεκα μεχωνωθ χαλκας· πεντε πηχεις μηκος της μεχωνωθ της μιας, και τεσσαρες πηχεις το πλατος αυτης, και ἓξ εν πηχει το υψος αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και τουτο το εργον των μεχωνωθ συγκλειστον αυτοις, και συγκλειστον ανα μεσον των εξεχομενων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και επι τα συγκλεισματα αυτων ανα μεσον των εξεχομενων λεοντες και βοες και Χερουβιμ, και επι των εξεχομενων ουτως· και επανωθεν και υποκατωθεν των λεοντων και των βοων χωραι, εργον καταβασεως 17 και τεσσαρες τροχοι χαλκοι τη μεχωνωθ τη μια, και τα προσεχοντα χαλκα και τεσσαρα μερη αυτων, ωμιαι υποκατω των λουτηρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και χειρες εν τοις τροχοις εν τη μεχωνωθ, και το υψος του τροχου του ενος πηχεος και ημισους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και το εργον των τροχων εργον τροχων αρματος· αι χειρες αυτων και οι νωτοι αυτων και η πραγματεια αυτων, τα παντα χωνευτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| αι τεσσαρες ωμιαι επι των τεσσαρων γωνιων της μεχωνωθ της μιας, εκ της μεχωνωθ οι ωμοι αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και επι της κεφαλης της μεχωνωθ ημισυ του πηχεος μεγεθος αυτης στρογγυλον κυκλω επι της κεφαλης της μεχωνωθ, και αρχη χειρων αυτης και τα συγκλεισματα αυτης, και ηνοιγετο επι τας αρχας των χειρων αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και τα συγκλεισματα αυτης Χερουβιμ και λεοντες και φοινικες εστωτα, εχομενον εκαστον κατα προσωπον αυτου εσω και τα κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| κατ᾿ αυτην εποιησε πασας τας δεκα μεχωνωθ, ταξιν μιαν και μετρον εν πασαις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και εποιησε δεκα χυτροκαυλους χαλκους, τεσσαρακοντα χοεις χωρουντα τον ενα χυτροκαυλον μετρησει τεσσαρων πηχων· ο χυτροκαυλος ο εις επι της μεχωνωθ της μιας ταις δεκα μεχωνωθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και εθετο τας πεντε μεχωνωθ απο της ωμιας του οικου εκ δεξιων και πεντε απο της ωμιας του οικου εξ αριστερων· και η θαλασσα απο της ωμιας του οικου εκ δεξιων κατ᾿ ανατολας απο του κλιτους του νοτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και εποιησε Χιραμ τους λεβητας και τας θερμαστρεις και τας φιαλας, και συνετελεσε Χιραμ ποιων παντα τα εργα, α εποιησε τω βασιλει Σαλωμων εν οικω Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| στυλους δυο και τα στρεπτα των στυλων επι των κεφαλων των στυλων δυο και τα δικτυα δυο του καλυπτειν αμφοτερα τα στρεπτα των γλυφων τα οντα επι των στυλων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| τας ροας τετρακοσιας αμφοτεροις τοις δικτυοις, δυο στιχοι ροων τω δικτυω τω ενι περικαλυπτειν αμφοτερα τα οντα τα στρεπτα της μεχωνωθ επ᾿ αμφοτεροις τοις στυλοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και τα μεχωνωθ δεκα και τους χυτροκαυλους δεκα επι των μεχωνωθ 30 και την θαλασσαν μιαν και τους βοας δωδεκα υποκατω της θαλασσης 31 και τους λεβητας και τας θερμαστρεις και τας φιαλας και παντα τα σκευη, α εποιησε Χιραμ τω βασιλει Σαλωμων τω οικω Κυριου· και οι στυλοι τεσσαρακοντα και οκτω του οικου του βασιλεως και του οικου Κυριου. παντα τα εργα του βασιλεως, α εποιησε Χιραμ, χαλκα αρδην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| ουκ ην σταθμος του χαλκου, ου εποιησε παντα τα εργα ταυτα, εκ πληθους σφοδρα· ουκ ην τερμα των σταθμων του χαλκου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| εν τω περιοικω του ᾿Ιορδανου εχωνευσεν αυτα εν τω παχει της γης ανα μεσον Σοκχωθ και ανα μεσον Σειρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| και εδωκεν ο βασιλευς Σαλωμων τα σκευη, α εποιησεν, εν οικω Κυριου, το θυσιαστηριον το χρυσουν και την τραπεζαν, εφ᾿ ἧς οι αρτοι της προσφορας, χρυσην,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| και τας λυχνιας πεντε εξ αριστερων και πεντε εκ δεξιων κατα προσωπον του δαβιρ, χρυσας συγκλειομενας, και τα λαμπαδια και τους λυχνους και τας επαρυστριδας χρυσας 36 και τα προθυρα και οι ἧλοι και αι φιαλαι και τα τρυβλια και αι θυΐσκαι χρυσαι, συγκλειστα, και τα θυρωματα των θυρων του οικου του εσωτατου, αγιου των αγιων, και τας θυρας του ναου χρυσας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| και ανεπληρωθη παν το εργον, ὃ εποιησε Σαλωμων οικου Κυριου, και εισηνεγκε Σαλωμων τα αγια Δαυιδ του πατρος αυτου και παντα τα αγια Σαλωμων, το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη, εδωκεν εις τους θησαυρους οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| Και τον οικον εαυτω ᾠκοδομησε Σαλωμων τρισκαιδεκα ετεσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| και ᾠκοδομησε τον οικον δρυμω του Λιβανου· εκατον πηχεις μηκος αυτου, και πεντηκοντα πηχεις πλατος αυτου, και τριακοντα πηχων υψος αυτου· και τριων στιχων στυλων κεδρινων, και ωμιαι κεδριναι τοις στυλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και εφατνωσε τον οικον ανωθεν επι των πλευρων των στυλων, και ο αριθμος των στυλων τεσσαρακοντα και πεντε ο στιχος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| και μελαθρα τρια και χωρα επι χωραν τρισσως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| και παντα τα θυρωματα και αι χωραι τετραγωνοι μεμελαθρωμεναι και απο του θυρωματος επι θυραν τρισσως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| και το αιλαμ των στυλων πεντηκοντα μηκος και πεντηκοντα εν πλατει, εζυγωμενα, αιλαμ επι προσωπον αυτων, και στυλοι και παχος επι προσωπον αυτης τοις αιλαμμιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| και το αιλαμ των θρονων, ου κρινει εκει, αιλαμ του κριτηριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| και ο οικος αυτων, εν ω καθησεται εκει, αυλη μια εξελισσομενη τουτοις κατα το εργον τουτο· και οικον τη θυγατρι Φαραω, ἣν ελαβε Σαλωμων, κατα το αιλαμ τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| παντα ταυτα εκ λιθων τιμιων κεκολαμμενα εκ διαστηματος εσωθεν και εκ του θεμελιου εως των γεισων και εξωθεν εις την αυλην την μεγαλην 47 την τεθεμελιωμενην εν τιμιοις λιθοις μεγαλοις, λιθοις δεκαπηχεσι και τοις οκταπηχεσι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| και επανωθεν τιμιοις κατα το μετρον απελεκητων και κεδροις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49| της αυλης της μεγαλης κυκλω τρεις στιχοι απελεκητων και στιχος κεκολαμμενης κεδρου. και συνετελεσε Σαλωμων ολον τον οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εγενετο ως συνετελεσε Σαλωμων του οικοδομησαι τον οικον Κυριου και τον οικον αυτου μετα εικοσιν ετη, τοτε εξεκκλησιασεν ο βασιλευς Σαλωμων παντας τους πρεσβυτερους ᾿Ισραηλ εν Σιων του ανενεγκειν την κιβωτον διαθηκης Κυριου εκ πολεως Δαυιδ (αυτη εστι Σιων) 2 εν μηνι ᾿Αθανιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ηραν οι ιερεις την κιβωτον 4 και το σκηνωμα του μαρτυριου και τα σκευη τα αγια τα εν τω σκηνωματι του μαρτυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ο βασιλευς και πας ᾿Ισραηλ εμπροσθεν της κιβωτου θυοντες προβατα και βοας αναριθμητα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και εισφερουσιν οι ιερεις την κιβωτον εις τον τοπον αυτης εις το δαβιρ του οικου, εις τα αγια των αγιων υπο τας πτερυγας των Χερουβιμ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| οτι τα Χερουβιμ διαπεπετασμενα ταις πτερυξιν επι τον τοπον της κιβωτου, και περιεκαλυπτον τα Χερουβιμ επι την κιβωτον και επι τα αγια αυτης επανωθεν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και υπερειχον τα ηγιασμενα, και ενεβλεποντο αι κεφαλαι των ηγιασμενων εκ των αγιων εις προσωπον του δαβιρ και ουκ ωπτανοντο εξω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| ουκ ην εν τη κιβωτω πλην δυο πλακες λιθιναι, πλακες της διαθηκης, ας εθηκεν εκει Μωυσης εν Χωρηβ, ας διεθετο Κυριος μετα των υιων ᾿Ισραηλ εν τω εκπορευεσθαι αυτους εκ γης Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και εγενετο ως εξηλθον οι ιερεις εκ του αγιου, και η νεφελη επλησε τον οικον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και ουκ ηδυναντο οι ιερεις στηκειν λειτουργειν απο προσωπου της νεφελης, οτι επλησε δοξα Κυριου τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| Και απεστρεψεν ο βασιλευς το προσωπον αυτου, και ευλογησεν ο βασιλευς παντα ᾿Ισραηλ, και πασα εκκλησια ᾿Ισραηλ ειστηκει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και ειπεν· ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ σημερον, ὃς ελαλησεν εν τω στοματι αυτου περι Δαυιδ του πατρος μου και εν ταις χερσιν αυτου επληρωσε λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| αφ᾿ ἧς ημερας εξηγαγον τον λαον μου τον ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου, ουκ εξελεξαμην εν πολει εν ενι σκηπτρω ᾿Ισραηλ του οικοδομησαι οικον του ειναι το ονομα μου εκει. και εξελεξαμην εν ῾Ιερουσαλημ ειναι το ονομα μου εκει· και εξελεξαμην τον Δαυιδ του ειναι επι τον λαον μου τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και εγενετο επι της καρδιας του πατρος μου οικοδομησαι οικον τω ονοματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και ειπε Κυριος προς Δαυιδ τον πατερα μου· ανθ᾿ ων ηλθεν επι την καρδιαν σου του οικοδομησαι οικον τω ονοματι μου, καλως εποιησας οτι εγενηθη επι την καρδιαν σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| πλην συ ουκ οικοδομησεις τον οικον, αλλ᾿ η ο υιος σου ο εξελθων εκ των πλευρων σου, ουτος οικοδομησει τον οικον τω ονοματι μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και ανεστησε Κυριος το ρημα αυτου, ὃ ελαλησε, και ανεστην αντι Δαυιδ του πατρος μου και εκαθισα επι του θρονου ᾿Ισραηλ, καθως ελαλησε Κυριος, και ᾠκοδομησα τον οικον τω ονοματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και εθεμην εκει τοπον τη κιβωτω, εν ᾗ εστιν εκει διαθηκη Κυριου, ἣν διεθετο Κυριος μετα των πατερων ημων εν τω εξαγαγειν αυτον αυτους εκ γης Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| Και ανεστη Σαλωμων κατα προσωπον του θυσιαστηριου Κυριου ενωπιον πασης εκκλησιας ᾿Ισραηλ και διεπετασε τας χειρας αυτου εις τον ουρανον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και ειπε· Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, ουκ εστιν ως συ Θεος εν τω ουρανω ανω και επι της γης κατω, φυλασσων διαθηκην και ελεος τω δουλω σου τω πορευομενω ενωπιον σου εν ολῃ τη καρδιᾳ αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| α εφυλαξας τω δουλω σου Δαυιδ τω πατρι μου· και γαρ ελαλησας εν τω στοματι σου και εν χερσι σου επληρωσας ως η ημερα αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και νυν, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, φυλαξον τω δουλω σου Δαυιδ τω πατρι μου α ελαλησας αυτω λεγων· ουκ εξαρθησεται σου ανηρ εκ προσωπου μου καθημενος επι θρονου ᾿Ισραηλ, πλην εαν φυλαξωνται τα τεκνα σου τας οδους αυτων του πορευεσθαι ενωπιον μου, καθως επορευθης ενωπιον εμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και νυν, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, πιστωθητω δη το ρημα σου τω Δαυιδ τω πατρι μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| οτι ει αληθως κατοικησει ο Θεος μετα ανθρωπων επι της γης; ει ο ουρανος και ο ουρανος του ουρανου ουκ αρκεσουσι σοι, πλην και ο οικος ουτος, ὃν ᾠκοδομησα τω ονοματι σου; 28 και επιβλεψῃ επι την δεησιν μου, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, ακουειν της προσευχης, ἧς ο δουλος σου προσευχεται ενωπιον σου προς σε σημερον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| του ειναι τους οφθαλμους σου ηνεωγμενους εις τον οικον τουτον ημερας και νυκτος, εις τον τοπον, ὃν ειπας· εσται το ονομα μου εκει, του εισακουειν της προσευχης, ἧς προσευχεται ο δουλος σου εις τον τοπον τουτον ημερας και νυκτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| και εισακουσῃ της δεησεως του δουλου σου και του λαου σου ᾿Ισραηλ, α ἂν προσευξωνται εις τον τοπον τουτον, και συ εισακουσῃ εν τω τοπω της κατοικησεως σου εν ουρανω και ποιησεις και ιλεως εσῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| οσα ἂν αμαρτῃ εκαστος τω πλησιον αυτου, και εαν λαβῃ επ᾿ αυτον αραν του αρασασθαι αυτον, και ελθῃ και εξαγορευσῃ κατα προσωπον του θυσιαστηριου σου εν τω οικω τουτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου και ποιησεις και κρινεις τον λαον σου ᾿Ισραηλ ανομηθηναι ανομον, δουναι την οδον αυτου εις κεφαλην αυτου και του δικαιωσαι δικαιον, δουναι αυτω κατα την δικαιοσυνην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| εν τω πταισαι τον λαον σου ᾿Ισραηλ ενωπιον εχθρων, οτι αμαρτησονται σοι, και επιστρεψουσι και εξομολογησονται τω ονοματι σου και προσευξονται και δεηθησονται εν τω οικω τουτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου και ιλεως εσῃ ταις αμαρτιαις του λαου σου ᾿Ισραηλ και επιστρεψεις αυτους εις την γην, ἣν εδωκας τοις πατρασιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| εν τω συσχεθηναι τον ουρανον και μη γενεσθαι υετον, οτι αμαρτησονται σοι, και προσευξονται εις τον τοπον τουτον και εξομολογησονται τω ονοματι σου και απο των αμαρτιων αυτων αποστρεψουσιν, οταν ταπεινωσῃς αυτους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| και εισακουσῃ εκ του ουρανου και ιλεως εσῃ ταις αμαρτιαις του δουλου σου και του λαου σου ᾿Ισραηλ· οτι δηλωσεις αυτοις την οδον την αγαθην πορευεσθαι εν αυτη και δωσεις υετον επι την γην, ἣν εδωκας τω λαω σου εν κληρονομιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.37| λιμος εαν γενηται, θανατος εαν γενηται, οτι εσται εμπυρισμος, βρουχος, ερυσιβη εαν γενηται, και εαν θλιψῃ αυτον ο εχθρος αυτου εν μια των πολεων αυτου, παν συναντημα, παντα πονον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.38| πασαν προσευχην, πασαν δεησιν, εαν γενηται παντι ανθρωπω ως ἂν γνωσιν εκαστος αφην καρδιας αυτου και διαπετασῃ τας χειρας αυτου εις τον οικον τουτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.39| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου και ιλεως εσῃ και ποιησεις και δωσεις ανδρι κατα τας οδους αυτου, καθως ἂν γνως την καρδιαν αυτου, οτι συ μονωτατος οιδας την καρδιαν παντων υιων ανθρωπων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.40| οπως φοβωνται σε πασας τας ημερας, οσας αυτοι ζωσιν επι της γης, ἧς εδωκας τοις πατρασιν ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.41| και τω αλλοτριω, ὃς ουκ εστιν απο λαου σου ουτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.42| και ηξουσι και προσευξονται εις τον τοπον τουτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.43| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου και ποιησεις κατα παντα, οσα ἂν επικαλεσηται σε ο αλλοτριος, οπως γνωσι παντες οι λαοι το ονομα σου, και φοβωνται σε, καθως ο λαος σου ᾿Ισραηλ, και γνωσιν οτι το ονομα σου επικεκληται επι τον οικον τουτον, ὃν ᾠκοδομησα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.44| οτι εξελευσεται ο λαος σου εις πολεμον επι τους εχθρους αυτου εν οδω, ᾗ επιστρεψεις αυτους, και προσευξονται εν ονοματι Κυριου οδον της πολεως, ἧς εξελεξω εν αυτη, και του οικου, ου ᾠκοδομησα τω ονοματι σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.45| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου της δεησεως αυτων και της προσευχης αυτων και ποιησεις το δικαιωμα αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.46| οτι αμαρτησονται σοι οτι ουκ εστιν ανθρωπος, ὃς ουχ αμαρτησεται και επαξεις αυτους και παραδωσεις αυτους ενωπιον εχθρων και αιχμαλωτιουσιν οι αιχμαλωτιζοντες εις γην μακραν και εγγυς,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.47| και επιστρεψουσι καρδιας αυτων εν τη γη, ου μετηχθησαν εκει, και επιστρεψουσιν εν γη μετοικιας αυτων και δεηθωσι σου λεγοντες· ημαρτομεν, ηδικησαμεν, ηνομησαμεν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.48| και επιστρεψωσι προς σε εν ολῃ καρδιᾳ αυτων και εν ολῃ ψυχη αυτων εν τη γη εχθρων αυτων, ου μετηγαγες αυτους, και προσευξονται προς σε, οδον γης αυτων, ἧς εδωκας τοις πατρασιν αυτων, και της πολεως, ἧς εξελεξω, και του οικου, ου ᾠκοδομηκα τω ονοματι σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.49| και εισακουσῃ εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου 50 και ιλεως εσῃ ταις αδικιαις αυτων, αις ημαρτον σοι, και κατα παντα τα αθετηματα αυτων, α ηθετησαν σοι, και δωσεις αυτους εις οικτιρμους ενωπιον αιχμαλωτευοντων αυτους, και οικτειρησουσιν αυτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.51| οτι λαος σου και κληρονομια σου, ους εξηγαγες εκ γης Αιγυπτου εκ μεσου χωνευτηριου σιδηρου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.52| και εστρωσαν οι οφθαλμοι σου και τα ωτα σου ᾐνεωγμενα εις την δεησιν του δουλου σου και εις την δεησιν του λαου σου ᾿Ισραηλ εισακουειν αυτων εν πασιν, οις ἂν επικαλεσωνται σε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.53| οτι συ διεστειλας αυτους σεαυτω εις κληρονομιαν εκ παντων των λαων της γης, καθως ελαλησας εν χειρι δουλου σου Μωυση εν τω εξαγαγειν σε τους πατερας ημων εκ γης Αιγυπτου, Κυριε Κυριε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.53|α Τοτε ελαλησε Σαλωμων υπερ του οικου, ως συνετελεσε του οικοδομησαι αυτον, ῞Ηλιον εγνωρισεν εν ουρανω Κυριος, ειπε του κατοικειν εν γνοφω· οικοδομησον οικον μου, οικον ευπρεπη σεαυτω, του κατοικειν επι καινοτητος. ουκ ιδου αυτη γεγραπται εν βιβλιω της ᾠδης; 54 Και εγενετο ως συνετελεσε Σαλωμων προσευχομενος προς Κυριον ολην την προσευχην και την δεησιν ταυτην, και ανεστη απο προσωπου του θυσιαστηριου Κυριου οκλακως επι τα γονατα αυτου και αι χειρες αυτου διαπεπετασμεναι εις τον ουρανον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.55| και εστη και ευλογησε πασαν εκκλησιαν ᾿Ισραηλ φωνη μεγαλῃ λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.56| ευλογητος Κυριος σημερον, ὃς εδωκε καταπαυσιν τω λαω αυτου ᾿Ισραηλ κατα παντα, οσα ελαλησεν· ου διεφωνησε λογος εις εν πασι τοις λογοις αυτου τοις αγαθοις, οις ελαλησεν εν χειρι δουλου αυτου Μωυση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.57| γενοιτο Κυριος ο Θεος ημων μεθ᾿ ημων, καθως ην μετα των πατερων ημων· μη εγκαταλιποιτο ημας μηδε αποστρεψοιτο ημας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.58| επικλιναι καρδιας ημων επ᾿ αυτον του πορευεσθαι εν πασαις οδοις αυτου και φυλασσειν πασας εντολας αυτου και τα προσταγματα αυτου, α ενετειλατο τοις πατρασιν ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.59| και εστρωσαν οι λογοι ουτοι, ως δεδεημαι ενωπιον Κυριου Θεου ημων, εγγιζοντες προς Κυριον Θεον ημων ημερας και νυκτος, του ποιειν το δικαιωμα του δουλου σου και το δικαιωμα λαου ᾿Ισραηλ ρημα ημερας εν ημερᾳ ενιαυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.60| οπως γνωσιν παντες οι λαοι της γης, οτι Κυριος ο Θεος, αυτος Θεος και ουκ εστιν ετι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.61| και εστρωσαν οι καρδιαι ημων τελειαι προς Κυριον Θεον ημων και οσιως πορευεσθαι εν τοις προσταγμασιν αυτου και φυλασσειν εντολας αυτου ως η ημερα αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.62| Και ο βασιλευς και παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ εθυσαν θυσιαν ενωπιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.63| και εθυσεν ο βασιλευς Σαλωμων τας θυσιας των ειρηνικων, ας εθυσε τω Κυριω, βοων δυο και εικοσι χιλιαδας και προβατων εκατον και εικοσι χιλιαδας· και ενεκαινισε τον οικον Κυριου ο βασιλευς και παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.64| τη ημερᾳ εκεινῃ ηγιασεν ο βασιλευς το μεσον της αυλης το κατα προσωπον του οικου Κυριου· οτι εποιησεν εκει την ολοκαυτωσιν και τας θυσιας και τα στεατα των ειρηνικων, οτι το θυσιαστηριον το χαλκουν το ενωπιον Κυριου μικρον· του μη δυνασθαι την ολοκαυτωσιν και τας θυσιας των ειρηνικων υπενεγκειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.65| και εποιησε Σαλωμων την εορτην εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και πας ᾿Ισραηλ μετ᾿ αυτου, εκκλησια μεγαλη απο της εισοδου ῾Ημαθ εως ποταμου Αιγυπτου, ενωπιον Κυριου Θεου ημων εν τω οικω, ω ᾠκοδομησεν, εσθιων και πινων και ευφραινομενος ενωπιον Κυριου Θεου ημων επτα ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.66| και εν τη ημερᾳ τη ογδοῃ εξαπεστειλε τον λαον και ευλογησαν τον βασιλεα, και απηλθεν εκαστος εις τα σκηνωματα αυτου χαιροντες και αγαθη καρδιᾳ επι τοις αγαθοις, οις εποιησε Κυριος τω Δαυιδ δουλω αυτου και τω ᾿Ισραηλ λαω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ εγενηθη ως συνετελεσε Σαλωμων οικοδομειν τον οικον Κυριου και τον οικον του βασιλεως και πασαν την πραγματειαν Σαλωμων, οσα ηθελησε ποιησαι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και ωφθη Κυριος τω Σαλωμων δευτερον, καθως ωφθη εν Γαβαων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ειπε προς αυτον Κυριος· ηκουσα της φωνης της προσευχης σου και της δεησεως σου, ἧς εδεηθης ενωπιον μου· πεποιηκα σοι κατα πασαν την προσευχην σου, ηγιακα τον οικον τουτον, ὃν ᾠκοδομησας του θεσθαι το ονομα μου εκει εις τον αιωνα, και εσονται οι οφθαλμοι μου εκει και η καρδια μου πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και συ εαν πορευθης ενωπιον εμου, καθως επορευθη Δαυιδ ο πατηρ σου, εν οσιοτητι καρδιας και εν ευθυτητι και του ποιειν κατα παντα, α ενετειλαμην αυτω, και τα προσταγματα μου και τας εντολας μου φυλαξῃς,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και αναστησω τον θρονον της βασιλειας σου εν ᾿Ισραηλ εις τον αιωνα, καθως ελαλησα Δαυιδ πατρι σου λεγων· ουκ εξαρθησεται σοι ανηρ ηγουμενος εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| εαν δε αποστραφεντες αποστραφητε υμεις και τα τεκνα υμων απ᾿ εμου, και μη φυλαξητε τας εντολας μου και τα προσταγματα μου, α εδωκε Μωυσης ενωπιον υμων, και πορευθητε και δουλευσητε θεοις ετεροις και προσκυνησητε αυτοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και εξαρω τον ᾿Ισραηλ απο της γης ἣν εδωκα αυτοις, και τον οικον τουτον, ὃν ηγιασα τω ονοματι μου, απορριψω εκ προσωπου μου, και εσται ᾿Ισραηλ εις αφανισμον και εις λαλημα εις παντας τους λαους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και ο οικος ουτος εσται ο υψηλος, πας ο διαπορευομενος δι᾿ αυτου εκστησεται και συριει και ερουσιν· ενεκεν τινος εποιησε Κυριος ουτως τη γη ταυτῃ και τω οικω τουτω; 9 και ερουσιν· ανθ᾿ ων εγκατελιπον Κυριον Θεον αυτων, ὃς εξηγαγε τους πατερας αυτων εξ Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας, και αντελαβοντο θεων αλλοτριων και προσεκυνησαν αυτοις και εδουλευσαν αυτοις, δια τουτο επηγαγε Κυριος επ᾿ αυτους την κακιαν ταυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9|α Τοτε ανηγαγε Σαλωμων την θυγατερα Φαραω εκ πολεως Δαυιδ εις οικον αυτου, ὃν ᾠκοδομησεν εαυτω εν ταις ημεραις εκειναις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| Εικοσιν ετη εν οις ᾠκοδομησε Σαλωμων τους δυο οικους, τον οικον Κυριου και τον οικον του βασιλεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| Χιραμ ο βασιλευς Τυρου αντελαβετο του Σαλωμων εν ξυλοις κεδρινοις και εν ξυλοις πευκινοις και εν χρυσιω και εν παντι θεληματι αυτου. τοτε εδωκεν ο βασιλευς τω Χιραμ εικοσι πολεις εν τη γη τη Γαλιλαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και εξηλθε Χιραμ εκ Τυρου και επορευθη εις την Γαλιλαιαν του ιδειν τας πολεις, ας εδωκεν αυτω Σαλωμων, και ουκ ηρεσαν αυτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ειπε· τι αι πολεις αυται, ας εδωκας μοι, αδελφε; και εκαλεσεν αυτας ῞Οριον εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και ηνεγκε Χιραμ τω Σαλωμων εκατον και εικοσι ταλαντα χρυσιου 26 και ναυν υπερ ου εποιησεν ο βασιλευς Σαλωμων εν Γασιων Γαβερ την ουσαν εχομενην Αιλαθ επι του χειλους της εσχατης θαλασσης εν γη ᾿Εδωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και απεστειλε Χιραμ εν τη νειι των παιδων αυτου ανδρας ναυτικους ελαυνειν ειδοτας θαλασσαν μετα των παιδων Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και ηλθον εις Σωφηρα και ελαβον εκειθεν χρυσιου εκατον εικοσι ταλαντα και ηνεγκαν τω βασιλει Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ βασιλισσα Σαβα ηκουσε το ονομα Σαλωμων και το ονομα Κυριου και ηλθε πειρασαι αυτον εν αινιγμασι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και ηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ εν δυναμει βαρειᾳ σφοδρα, και καμηλοι αιρουσαι ηδυσματα και χρυσον πολυν σφοδρα και λιθον τιμιον, και εισηλθε προς Σαλωμων και ελαλησεν αυτω παντα οσα ην εν τη καρδιᾳ αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και απηγγειλεν αυτη Σαλωμων παντας τους λογους αυτης· ουκ ην λογος παρεωραμενος παρα του βασιλεως, ὃν ουκ απηγγειλεν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και ειδε βασιλισσα Σαβα πασαν την φρονησιν Σαλωμων και τον οικον, ὃν ᾠκοδομησε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και τα βρωματα Σαλωμων και την καθεδραν παιδων αυτου και την στασιν λειτουργων αυτου και τον ιματισμον αυτου και τους οινοχοους αυτου, και την ολοκαυτωσιν αυτου, ἣν ανεφερεν εν οικω Κυριου, και εξ εαυτης εγενετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και ειπε προς τον βασιλεα Σαλωμων· αληθινος ο λογος, ὃν ηκουσα εν τη γη μου περι του λογου σου και περι της φρονησεως σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ουκ επιστευσα τοις λαλουσι μοι, εως οτου παρεγενομην και εωρακασιν οι οφθαλμοι μου, και ιδου ουκ εισι το ημισυ καθως απηγγειλαν μοι· προστεθεικας αγαθα προς αυτα επι πασαν την ακοην, ἣν ηκουσα εν τη γη μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| μακαριαι αι γυναικες σου, μακαριοι οι παιδες σου ουτοι οι παρεστηκοτες ενωπιον σου διολου, οι ακουοντες πασαν την φρονησιν σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| γενοιτο Κυριος ο Θεος σου ευλογημενος, ὃς ηθελησεν εν σοι δουναι σε επι θρονον ᾿Ισραηλ· δια το αγαπαν Κυριον τον ᾿Ισραηλ στησαι εις τον αιωνα και εθετο σε βασιλεα επ᾿ αυτους του ποιειν κριμα εν δικαιοσυνῃ και εν κριμασιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εδωκε τω Σαλωμων εκατον εικοσι ταλαντα χρυσιου και ηδυσματα πολλα σφοδρα και λιθον τιμιον· ουκ εληλυθει κατα τα ηδυσματα εκεινα ετι εις πληθος, α εδωκε βασιλισσα Σαβα τω βασιλει Σαλωμων. (11 και η ναυς Χιραμ η αιρουσα το χρυσιον εκ Σουφιρ ηνεγκε ξυλα πελεκητα πολλα σφοδρα και λιθον τιμιον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και εποιησεν ο βασιλευς τα ξυλα τα πελεκητα υποστηριγματα του οικου Κυριου και του οικου του βασιλεως και ναβλας και κινυρας τοις ᾠδοις· ουκ εληλυθει τοιαυτα ξυλα απελεκητα επι της γης, ουδε ωφθησαν που εως της ημερας ταυτης).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και ο βασιλευς Σαλωμων εδωκε τη βασιλισσῃ Σαβα παντα, οσα ηθελησεν, οσα ᾐτησατο, εκτος παντων ων εδεδοκει αυτη δια χειρος του βασιλεως Σαλωμων· και απεστραφη και ηλθεν εις την γην αυτης, αυτη και παντες οι παιδες αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| Και ην ο σταθμος του χρυσιου του εληλυθοτος τω Σαλωμων εν ενιαυτω ενι εξακοσια και εξηκονταεξ ταλαντα χρυσιου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| χωρις των φορων των υποτεταγμενων και των εμπορων και παντων των βασιλεων του περαν και των σατραπων της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και εποιησε Σαλωμων τριακοσια δορατα χρυσα ελατα. —τριακοσιοι χρυσοι επησαν επι το δορυ το ἓν— 17 και τριακοσια οπλα χρυσα ελατα —και τρεις μναι ενησαν χρυσου εις το οπλον το ἓν— και εδωκεν αυτα ο βασιλευς εις οικον δρυμου του Λιβανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και εποιησεν ο βασιλευς θρονον ελεφαντινον μεγαν και περιεχρυσωσεν αυτον χρυσιω δοκιμω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| ἓξ αναβαθμοι εν θρονω και προτομαι μοσχων τω θρονω εκ των οπισω αυτου και χειρες ενθεν και ενθεν επι του τοπου της καθεδρας, και δυο λεοντες εστηκοτες παρα τας χειρας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και δωδεκα λεοντες εστωτες εκει επι των ἓξ αναβαθμων ενθεν και ενθεν· ου γεγονεν ουτως πασῃ βασιλειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και παντα τα σκευη τα υπο του Σαλωμων γεγονοτα χρυσα και λουτηρες χρυσοι, και παντα τα σκευη οικου δρυμου του Λιβανου χρυσιω συγκεκλεισμενα, ουκ ην αργυριον, οτι ουκ ην λογιζομενον εν ταις ημεραις Σαλωμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| οτι ναυς Θαρσις τω βασιλει Σαλωμων εν τη θαλασσῃ μετα των νηων Χιραμ, μια δια τριων ετων ηρχετο τω βασιλει ναυς εκ θαρσις χρυσιου και αργυριου και λιθων τορευτων και πελεκητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22|α Αυτη ην η πραγματεια της προνομης, ἧς ανηνεγκεν ο βασιλευς Σαλωμων οικοδομησαι τον οικον Κυριου και τον οικον του βασιλεως και το τειχος ῾Ιερουσαλημ και την ακραν, του περιφραξαι τον φραγμον της πολεως Δαυιδ και την ᾿Ασσουρ και την Μαγδαλ και την Γαζερ και την Βαιθωρων την ανωτερω και την ᾿Ιεθαρμαθ και πασας τας πολεις των αρματων και πασας τας πολεις των ιππεων και την πραγματειαν Σαλωμων, ἣν επραγματευσατο οικοδομησαι εν ῾Ιερουσαλημ και εν πασῃ τη γη, του μη καταρξαι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22|β παντα τον λαον τον υπολελειμμενον υπο του Χετταιου και του ᾿Αμορραιου και του Φερεζαιου και του Χαναναιου και του Ευαιου και του ᾿Ιεβουσαιου και του Γεργεσαιου, των μη εκ των υιων ᾿Ισραηλ οντων, τα τεκνα αυτων τα υπολελειμμενα μετ᾿ αυτου εν τη γη, ους ουκ εδυναντο οι υιοι ᾿Ισραηλ εξολοθρευσαι αυτους, και ανηγαγεν αυτους Σαλωμων εις φορον εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22|γ και εκ των υιων ᾿Ισραηλ ουκ εδωκε Σαλωμων πραγμα, οτι αυτοι ησαν ανδρες οι πολεμισται και παιδες αυτου και αρχοντες και τρισσοι αυτου και αρχοντες των αρματων αυτου και ιππεις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| Και εμεγαλυνθη Σαλωμων υπερ παντας τους βασιλεις της γης πλουτω και φρονησει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και παντες βασιλεις της γης εζητουν το προσωπον Σαλωμων του ακουσαι της φρονησεως αυτου, ἧς εδωκε Κυριος τη καρδιᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και αυτοι εφερον εκαστος τα δωρα, σκευη χρυσα και ιματισμον, στακτην και ηδυσματα και ιππους και ημιονους το κατ᾿ ενιαυτον ενιαυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και ησαν τω Σαλωμων τεσσαρες χιλιαδες θηλειαι ιπποι εις αρματα και δωδεκα χιλιαδες ιππεων, και εθετο αυτας εν ταις πολεσι των αρματων και μετα του βασιλεως εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26|α και ην ηγουμενος παντων των βασιλεων απο του ποταμου και εως γης αλλοφυλων και εως οριων Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27|και εδωκεν ο βασιλευς το χρυσιον και το αργυριον εν ῾Ιερουσαλημ ως λιθους, και τας κεδρους εδωκεν ως συκαμινους τας εν τη πεδινη εις πληθος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| και η εξοδος Σαλωμων των ιππεων και εξ Αιγυπτου και εκ Θεκουε, εμποροι του βασιλεως ελαμβανον εκ Θεκουε εν αλλαγματι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| και ανεβαινεν η εξοδος εξ Αιγυπτου, αρμα αντι εκατον αργυριου και ιππος αντι πεντηκοντα αργυριου· και ουτως πασι τοις βασιλευσι Χεττιΐν και βασιλευσι Συριας κατα θαλασσαν εξεπορευοντο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ο βασιλευς Σαλωμων ην φιλογυνης. και ησαν αυτω γυναικες αρχουσαι επτακοσιαι και παλλακαι τριακοσιαι. και ελαβε γυναικας αλλοτριας και την θυγατερα Φαραω, Μωαβιτιδας, ᾿Αμμανιτιδας, Συρας και ᾿Ιδουμαιας, Χετταιας και ᾿Αμορραιας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| εκ των εθνων, ων απειπε Κυριος τοις υιοις ᾿Ισραηλ· ουκ εισελευσεσθε εις αυτους, και αυτοι ουκ εισελευσονται εις υμας, μη εκκλινωσι τας καρδιας υμων οπισω ειδωλων αυτων· εις αυτους εκολληθη Σαλωμων του αγαπησαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| Και ησαν αυτω γυναικες αρχουσαι επτακοσιαι και παλλακαι τριακοσιαι και εξεκλιναν γυναικες αυτου την καρδιαν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και εγενηθη εν καιρω γηρους Σαλωμων και ουκ ην η καρδια αυτου τελεια μετα Κυριου Θεου αυτου, καθως η καρδια Δαυιδ του πατρος αυτου, και εξεκλιναν γυναικες αι αλλοτριαι την καρδιαν αυτου οπισω θεων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| τοτε ᾠκοδομησε Σαλωμων υψηλον τω Χαμως, ειδωλω Μωαβ και τω βασιλει αυτων ειδωλω υιων ᾿Αμμων 6 και τη ᾿Ασταρτῃ βδελυγματι Σιδωνιων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ουτως εποιησε πασαις ταις γυναιξιν αυτου ταις αλλοτριαις, αἳ εθυμιων και εθυον τοις ειδωλοις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και εποιησε Σαλωμων το πονηρον ενωπιον Κυριου· ουκ επορευθη οπισω Κυριου ως Δαυιδ ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ωργισθη Κυριος επι Σαλωμων, οτι εξεκλινε καρδιαν αυτου απο Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ του οφθεντος αυτω δις 10 και εντειλαμενου αυτω υπερ του λογου τουτου, το παραπαν μη πορευθηναι οπισω θεων ετερων και φυλαξασθαι ποιησαι, α ενετειλατο αυτω Κυριος ο Θεος, ουδ᾿ ην η καρδια αυτου τελεια μετα Κυριου κατα την καρδιαν Δαυιδ του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και ειπε Κυριος προς Σαλωμων· ανθ᾿ ων εγενετο ταυτα μετα σου και ουκ εφυλαξας τας εντολας μου και τα προσταγματα μου, α ενετειλαμην σοι, διαρρησσων διαρρηξω την βασιλειαν σου εκ χειρος σου και δωσω αυτην τω δουλω σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| πλην εν ταις ημεραις σου ου ποιησω αυτα δια Δαυιδ τον πατερα σου· εκ χειρος υιου σου ληψομαι αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| πλην ολην την βασιλειαν ου μη λαβω· σκηπτρον ἓν δωσω τω υιω σου δια Δαυιδ τον δουλον μου και δια ῾Ιερουσαλημ την πολιν, ἣν εξελεξαμην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| Και ηγειρε Κυριος σαταν τω Σαλωμων τον ῎Αδερ τον ᾿Ιδουμαιον και τον ᾿Εσρωμ υιον ᾿Ελιαδαε, τον εν Ραεμμαθ ᾿Αδραζαρ βασιλεα Σουβα κυριον αυτου· και συνηθροισθησαν επ᾿ αυτον ανδρες, και ην αρχων συστρεμματος και προκατελαβετο την Δαμασεκ· και ησαν σαταν τω ᾿Ισραηλ πασας τας ημερας Σαλωμων. και ῎Αδερ ο ᾿Ιδουμαιος εκ του σπερματος της βασιλειας εν ᾿Ιδουμαιᾳ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και εγενετο εν τω εξολοθρευσαι Δαυιδ τον ᾿Εδωμ εν τω πορευθηναι ᾿Ιωαβ αρχοντα της στρατιας θαπτειν τους τραυματιας, και εκοψαν παν αρσενικον εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ —16 οτι ἓξ μηνας ενεκαθητο εκει ᾿Ιωαβ και πας ᾿Ισραηλ εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ, εως οτου εξωλοθρευσε παν αρσενικον εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ— 17 και απεδρα ῎Αδερ, αυτος και παντες ανδρες ᾿Ιδουμαιοι των παιδων του πατρος αυτου μετ᾿ αυτου, και εισηλθον εις Αιγυπτον· και ῎Αδερ παιδαριον μικρον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και ανιστανται ανδρες εκ της πολεως Μαδιαμ και ερχονται εις Φαραν και λαμβανουσιν ανδρας μεθ᾿ εαυτων και ερχονται προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου, και εισηλθεν ῎Αδερ προς Φαραω, και εδωκεν αυτω οικον και αρτους διεταξεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και ευρεν ῎Αδερ χαριν εναντιον Φαραω σφοδρα, και εδωκεν αυτω γυναικα αδελφην της γυναικος αυτου, αδελφην Θεκεμινας την μειζω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και ετεκεν αυτω η αδελφη Θεκεμινας τω ῎Αδερ τον Γανηβαθ υιον αυτης, και εξεθρεψεν αυτον Θεκεμινα εν μεσω υιων Φαραω, και ην Γανηβαθ εν μεσω υιων Φαραω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| και ῎Αδερ ηκουσεν εν Αιγυπτω οτι κεκοιμηται Δαυιδ μετα των πατερων αυτου, και οτι τεθνηκεν ᾿Ιωαβ ο αρχων της στρατιας· και ειπεν ῎Αδερ προς Φαραω· εξαποστειλον με και αποστρεψω εις την γην μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και ειπε Φαραω τω ῎Αδερ· τινι συ ελαττονη μετ᾿ εμου; και ιδου συ ζητεις απελθειν εις την γην σου. και ειπεν αυτω ῎Αδερ, οτι εξαποστελλων εξαποστελεις με· και ανεστρεψεν ῎Αδερ εις την γην αυτου. αυτη η κακια, ἣν εποιησεν ῎Αδερ· και εβαρυθυμησεν εν ᾿Ισραηλ και εβασιλευσεν εν γη ᾿Εδωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| Και ηγειρε Κυριος σαταν τω Σαλωμων τον Ραζων υιον ᾿Ελιαδαε τον Βαραμεεθ ᾿Αδαδεζερ βασιλεα Σουβα κυριον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και συνηθροισθησαν επ᾿ αυτον ανδρες και ην αρχων συστρεμματος εν τω αποκτεινειν Δαυιδ αυτους, και επορευθησαν εις Δαμασκον και εκαθισαν εν αυτω και εβασιλευσεν εν Δαμασκω 25 και εγενετο αντικειμενος τω ᾿Ισραηλ πασας τας ημερας Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| Και ῾Ιεροβοαμ υιος Ναβατ ο ᾿Εφραθι εκ της Σαριρα υιος γυναικος χηρας δουλος Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| και τουτο το πραγμα ως επῄρατο χειρας επι βασιλεα Σαλωμων. και ο βασιλευς Σαλωμων ᾠκοδομησε την ακραν, συνεκλεισε τον φραγμον της πολεως Δαυιδ του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και ο ανθρωπος ῾Ιεροβοαμ ισχυρος δυναμει, και ειδε Σαλωμων το παιδαριον οτι ανηρ εργων εστι, και κατεστησεν αυτον επι τας αρσεις οικου ᾿Ιωσηφ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| και εγενηθη εν τω καιρω εκεινω και ῾Ιεροβοαμ εξηλθεν εξ ῾Ιερουσαλημ και ευρεν αυτον ᾿Αχια ο Σηλωνιτης ο προφητης εν τη οδω και απεστησεν αυτον εκ της οδου· και ᾿Αχια περιβεβλημενος ιματιω καινω, και αμφοτεροι μονοι εν τω πεδιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| και επελαβετο ᾿Αχια του ιματιου αυτου του καινου του επ᾿ αυτω και διερρηξεν αυτον δωδεκα ρηγματα 31 και ειπε τω ῾Ιεροβοαμ· λαβε σεαυτω δεκα ρηγματα, οτι ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ιδου εγω ρησσω την βασιλειαν εκ χειρος Σαλωμων και δωσω σοι δεκα σκηπτρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και δυο σκηπτρα εσονται αυτω δια τον δουλον μου Δαυιδ και δια ῾Ιερουσαλημ την πολιν, ἣν εξελεξαμην εν αυτη εκ πασων φυλων ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| και ανθ᾿ ων εγκατελιπε με και εποιησε τη ᾿Ασταρτῃ βδελυγματι Σιδωνιων και τω Χαμως και τοις ειδωλοις Μωαβ και τω βασιλει αυτων προσοχθισματι υιων ᾿Αμμων και ουκ επορευθη εν ταις οδοις μου του ποιησαι το ευθες ενωπιον εμου, ως Δαυιδ ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| και ου μη λαβω την βασιλειαν ολην εκ χειρος αυτου, διοτι αντιτασσομενος αντιταξομαι αυτω πασας τας ημερας της ζωης αυτου, δια τον Δαυιδ τον δουλον μου, ὃν εξελεξαμην αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| και ληψομαι την βασιλειαν εκ χειρος του υιου αυτου και δωσω σοι τα δεκα σκηπτρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| τω δε υιω αυτου δωσω τα δυο σκηπτρα, οπως η θεσις τω δουλω μου Δαυιδ πασας τας ημερας ενωπιον εμου εν ῾Ιερουσαλημ τη πολει, ἣν εξελεξαμην εμαυτω του θεσθαι το ονομα μου εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| και σε ληψομαι και βασιλευσεις εν οις επιθυμει η ψυχη σου, και συ εσῃ βασιλευς επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| και εσται εαν φυλαξῃς παντα, οσα ἂν εντειλωμαι σοι, και πορευθης εν ταις οδοις μου και ποιησῃς το ευθες ενωπιον εμου του φυλαξασθαι τα προσταγματα μου και τας εντολας μου, καθως εποιησε Δαυιδ ο δουλος μου, και εσομαι μετα σου και οικοδομησω σοι οικον πιστον, καθως ᾠκοδομησα τω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.40| και εζητησε Σαλωμων θανατωσαι τον ῾Ιεροβοαμ, και ανεστη και απεδρα εις Αιγυπτον προς Σουσακιμ βασιλεα Αιγυπτου και ην εν Αιγυπτω, εως ου απεθανε Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.41| Και τα λοιπα των λογων Σαλωμων και παντα, οσα εποιησε, και πασαν την φρονησιν αυτου, ουκ ιδου ταυτα γεγραπται εν βιβλιω ρηματων Σαλωμων; 42 και αι ημεραι, ας εβασιλευε Σαλωμων εν ῾Ιερουσαλημ επι παντα ᾿Ισραηλ τεσσαρακοντα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.43| και εκοιμηθη Σαλωμων μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον εν πολει Δαυιδ του πατρος αυτου. και εγενηθη ως ηκουσεν ῾Ιεροβοαμ υιος Ναβατ, —και αυτου ετι οντος εν Αιγυπτω ως εφυγεν εκ προσωπου Σαλωμων και εκαθητο εν Αιγυπτω— κατευθυνει και ερχεται εις την πολιν αυτου εις την γην Σαριρα την εν ορει ᾿Εφραιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.44| και ο βασιλευς Σαλωμων εκοιμηθη μετα των πατερων αυτου, και εβασιλευσε Ροβοαμ ο υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ πορευεται βασιλευς Ροβοαμ εις Σικιμα, οτι εις Σικιμα ηρχοντο πας ᾿Ισραηλ βασιλευσαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| Και εγενετο ως ηκουσεν ῾Ιεροβοαμ υιος Ναβατ και αυτου ετι οντος εν Αιγυπτω, και εφυγεν εκ προσωπου του βασιλεως Σαλωμων και επεστρεψεν ῾Ιεροβοαμ εξ Αιγυπτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3|α και απεστειλαν και εκαλεσαν αυτον και ηλθεν ῾Ιεροβοαμ και πασα η εκκλησια ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3|β και ελαλησεν ο λαος προς τον βασιλεα Ροβοαμ λεγοντες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| ο πατηρ σου εβαρυνε τον κλοιον ημων, και συ νυν κουφισον απο της δουλειας του πατρος σου της σκληρας και απο του κλοιου αυτου του βαρεως, ου εδωκεν εφ᾿ ημας, και δουλευσομεν σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και ειπεν προς αυτους· απελθετε εως ημερων τριων και αναστρεψατε προς με· και απηλθον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και απηγγειλεν ο βασιλευς τοις πρεσβυτεροις, οἳ ησαν παρεστωτες ενωπιον Σαλωμων του πατρος αυτου ετι ζωντος αυτου λεγων· πως υμεις βουλευεσθε και αποκριθω τω λαω τουτω λογον; 7 και ελαλησαν προς αυτον λεγοντες· ει εν τη ημερᾳ ταυτῃ εσῃ δουλος τω λαω τουτω και δουλευσεις αυτοις και λαλησεις προς αυτους λογους αγαθους, και εσονται σοι δουλοι πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και εγκατελιπε την βουλην των πρεσβυτερων, α συνεβουλευσαντο αυτω, και συνεβουλευσατο μετα των παιδαριων των εκτραφεντων μετ᾿ αυτου των παρεστηκοτων προς προσωπου αυτου 9 και ειπεν αυτοις· τι υμεις συμβουλευετε, και τι αποκριθω τω λαω τουτω τοις λεγουσι προς με λεγοντων· κουφισον απο του κλοιου, ου εδωκεν ο πατηρ σου εφ᾿ ημας; 10 και ελαλησαν προς αυτον τα παιδαρια τα εκτραφεντα μετ᾿ αυτου, οι παρεστηκοτες προ προσωπου αυτου λεγοντες· ταδε λαλησεις τω λαω τουτω τοις λαλησασι προς σε λεγοντες· ο πατηρ σου εβαρυνε τον κλοιον ημων και συ νυν κουφισον αφ᾿ ημων, ταδε λαλησεις προς αυτους· η μικροτης μου παχυτερα της οσφυος του πατρος μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και νυν ο πατηρ μου επεσασσετο υμας κλοιω βαρει, καγω προσθησω επι τον κλοιον υμων· ο πατηρ μου επαιδευσεν υμας εν μαστιξιν, εγω δε παιδευσω υμας εν σκορπιοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και παρεγενοντο πας ᾿Ισραηλ προς τον βασιλεα Ροβοαμ εν τη ημερᾳ τη τριτῃ, καθοτι ελαλησεν αυτοις ο βασιλευς λεγων· αναστραφητε προς με τη ημερᾳ τη τριτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και απεκριθη ο βασιλευς προς τον λαον σκληρα, και εγκατελιπε Ροβοαμ την βουλην των πρεσβυτερων, α συνεβουλευσαντο αυτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και ελαλησε προς αυτους κατα την βουλην των παιδαριων λεγων· ο πατηρ μου εβαρυνε τον κλοιον υμων, καγω προσθησω επι τον κλοιον υμων· ο πατηρ μου επαιδευσεν υμας εν μαστιξι, καγω παιδευσω υμας εν σκορπιοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και ουκ ηκουσεν ο βασιλευς του λαου, οτι ην μεταστροφη παρα Κυριου, οπως στησῃ το ρημα αυτου, ὃ ελαλησεν εν χειρι ᾿Αχια του Σηλωνιτου περι ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και ειδον πας ᾿Ισραηλ, οτι ουκ ηκουσεν ο βασιλευς αυτων, και απεκριθη ο λαος τω βασιλει λεγων· τις ημιν μερις εν Δαυιδ; και ουκ εστιν ημιν κληρονομια εν υιω ᾿Ιεσσαι· αποτρεχε, ᾿Ισραηλ, εις τα σκηνωματα σου· νυν βοσκε τον οικον σου, Δαυιδ. και απηλθεν ᾿Ισραηλ εις τα σκηνωματα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και απεστειλεν ο βασιλευς τον ᾿Αδωνιραμ τον επι του φορου, και ελιθοβολησαν αυτον εν λιθοις και απεθανε· και ο βασιλευς Ροβοαμ εφθασεν αναβηναι του φυγειν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και ηθετησεν ᾿Ισραηλ εις τον οικον Δαυιδ εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και εγενετο ως ηκουσε πας ᾿Ισραηλ οτι ανεκαμψεν ῾Ιεροβοαμ εξ Αιγυπτου, και απεστειλαν και εκαλεσαν αυτον εις την συναγωγην και εβασιλευσαν αυτον επι ᾿Ισραηλ· και ουκ ην οπισω οικου Δαυιδ παρεξ σκηπτρου ᾿Ιουδα και Βενιαμιν μονοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| και Ροβοαμ εισηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ και εξεκκλησιασε την συναγωγην ᾿Ιουδα και σκηπτρον Βενιαμιν εκατον και εικοσι χιλιαδας νεανιων ποιουντων πολεμον, του πολεμειν προς οικον ᾿Ισραηλ, επιστρεψαι την βασιλειαν Ροβοαμ υιω Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| και εγενετο λογος Κυριου προς Σαμαιαν ανθρωπον του Θεου λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| ειπον τω Ροβοαμ υιω Σαλωμων βασιλει ᾿Ιουδα και προς παντα οικον ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και τω καταλοιπω του λαου λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| ταδε λεγει Κυριος· ουκ αναβησεσθε ουδε πολεμησετε μετα των αδελφων υμων υιων ᾿Ισραηλ· αποστρεφετω εκαστος εις τον οικον εαυτου, οτι παρ᾿ εμου γεγονε το ρημα τουτο. και ηκουσαν του λογου Κυριου και κατεπαυσαν του πορευθηναι κατα το ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|α Και ο βασιλευς Σαλωμων κοιμαται μετα των πατερων αυτου και θαπτεται μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ. και εβασιλευσε Ροβοαμ υιος αυτου αντ᾿ αυτου εν ῾Ιερουσαλημ υιος ων εκκαιδεκα ετων εν τω βασιλευειν αυτον, και δωδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ. και ονομα της μητρος αυτου Νααναν, θυγατηρ ᾿Αναν υιου Ναας βασιλεως υιων ᾿Αμμων· και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου, και ουκ επορευθη εν οδω Δαυιδ του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|β και ην ανθρωπος εξ ορους ᾿Εφραιμ δουλος τω Σαλωμων, και ονομα αυτω ῾Ιεροβοαμ, και ονομα της μητρος αυτου Σαριρα, γυνη πορνη· και εδωκεν αυτον Σαλωμων εις αρχοντα σκυταλης επι αρσεις οικου ᾿Ιωσηφ, και ᾠκοδομησε τω Σαλωμων την Σαριρα την εν ορει ᾿Εφραιμ, και ησαν αυτω τριακοσια αρματα ιππων· ουτος ᾠκοδομησε την ακραν εν ταις αρσεσιν οικου ᾿Εφραιμ, ουτος συνεκλεισε την πολιν Δαυιδ και ην επαιρομενος επι την βασιλειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|γ και εζητει Σαλωμων θανατωσαι αυτον, και εφοβηθη και απεδρα αυτος προς Σουσακιμ βασιλεα Αιγυπτου και ην μετ᾿ αυτου εως απεθανε Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|δ και ηκουσεν ῾Ιεροβοαμ εν Αιγυπτω οτι τεθνηκε Σαλωμων, και ελαλησεν εις τα ωτα Σουσακιμ βασιλεως Αιγυπτου λεγων· εξαποστειλον με και απελευσομαι εγω εις την γην μου· και ειπεν αυτω Σουσακιμ· αιτησαι τι αιτημα και δωσω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ε και Σουσακιμ εδωκε τω ῾Ιεροβοαμ την ᾿Ανω, αδελφην Θεκεμινας την πρεσβυτεραν της γυναικος αυτου αυτω εις γυναικα· αυτη ην μεγαλη εν μεσω των θυγατερων του βασιλεως και ετεκε τω ῾Ιεροβοαμ τον ᾿Αβια υιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ζ και ειπεν ῾Ιεροβοαμ προς Σουσακιμ· οντως εξαποστειλον με και απελευσομαι. και εξηλθεν ῾Ιεροβοαμ εξ Αιγυπτου και ηλθεν εις γην Σαριρα την εν ορει ᾿Εφραιμ· και συναγεται εκει παν σκηπτρον ᾿Εφραιμ· και ᾠκοδομησεν εκει ῾Ιεροβοαμ χαρακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|η Και ηρωστησε το παιδαριον αυτου αρρωστιαν κραταιαν σφοδρα, και επορευθη ῾Ιεροβοαμ ερωτησαι περι του παιδαριου· και ειπε προς ᾿Ανω την γυναικα αυτου· αναστηθι και πορευου, επερωτησον τον Θεον περι του παιδαριου, ει ζησεται εκ της αρρωστιας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|θ και ανθρωπος ην εν Σηλωμ και ονομα αυτω ᾿Αχια, και ουτος ην υιος εξηκοντα ετων, και ρημα Κυριου μετ᾿ αυτου. και ειπεν ῾Ιεροβοαμ προς την γυναικα αυτου· αναστηθι και λαβε εις την χειρα σου τω ανθρωπω του Θεου αρτους και κολλυρια τοις τεκνοις αυτου και σταφυλην και σταμνον μελιτος. και ανεστη η γυνη 24ι και ελαβεν εις την χειρα αυτης αρτους και δυο κολλυρια και σταφυλην και σταμνον μελιτος τω ᾿Αχια· και ο ανθρωπος πρεσβυτερος, και οι οφθαλμοι αυτου ημβλυωπουν του ιδειν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|κ και ανεστη εκ Σαριρα και πορευεται, και εγενετο ελθουσης αυτης εις την πολιν προς ᾿Αχια τον Σηλωνιτην και ειπεν ᾿Αχια τω παιδαριω αυτου· εξελθε δη εις απαντην ᾿Ανω τη γυναικι ῾Ιεροβοαμ και ερεις αυτη· εισελθε και μη στης, οτι ταδε λεγει Κυριος· σκληρα εγω επαποστελλω επι σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|λ και εισηλθεν ᾿Ανω προς τον ανθρωπον του Θεου, και ειπεν αυτη ᾿Αχια· ινατι ενηνοχας μοι αρτους και σταφυλην και κολλυρια και σταμνον μελιτος; ταδε λεγει Κυριος· ιδου συ απελευσῃ απ᾿ εμου, και εσται εισελθουσης σου την πολιν εις Σαριρα και τα κορασια σου εξελευσονται σοι εις συναντησιν και ερουσι σοι· το παιδαριον τεθνηκεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|μ οτι ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εξολοθρευσω του ῾Ιεροβοαμ ουρουντα προς τοιχον, και εσονται οι τεθνηκοτες του ῾Ιεροβοαμ εν τη πολει καταφαγονται οι κυνες, και τον τεθνηκοτα εν τω αγρω καταφαγεται τα πετεινα του ουρανου, και το παιδαριον κοψονται· ουαι Κυριε, οτι ευρεθη εν αυτω ρημα καλον περι του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ν και απηλθεν η γυνη, ως ηκουσε, και εγενετο ως εισηλθεν εις την Σαριρα, και το παιδαριον απεθανε, και εξηλθεν η κραυγη εις απαντην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ξ Και επορευθη ῾Ιεροβοαμ εις Σικιμα την εν ορει ᾿Εφραιμ και συνηθροισεν εκει τας φυλας του ᾿Ισραηλ, και ανεβη εκει Ροβοαμ υιος Σαλωμων. και λογος Κυριου εγενετο προς Σαμαιαν τον ᾿Ελαμι λεγων· λαβε σεαυτω ιματιον καινον το ουκ εισεληλυθος εις υδωρ και ρηξον αυτο δωδεκα ρηγματα και δωσεις τω ῾Ιεροβοαμ και ερεις αυτω· ταδε λεγει Κυριος· λαβε σεαυτω δεκα ρηγματα του περιβαλεσθαι σε. και ελαβεν ῾Ιεροβοαμ· και ειπε Σαμαιας· ταδε λεγει Κυριος επι τας δεκα φυλας του ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ο Και ειπεν ο λαος προς Ροβοαμ υιον Σαλωμων· ο πατηρ σου εβαρυνε τον κλοιον αυτου εφ᾿ ημας και εβαρυνε τα βρωματα της τραπεζης αυτου· και νυν ει κουφιεις εφ᾿ ημας και δουλευσομεν σοι. και ειπε Ροβοαμ προς τον λαον· ετι τριων ημερων και αποκριθησομαι υμιν ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|π και ειπε Ροβοαμ· εισαγαγετε μοι τους πρεσβυτερους και συμβουλευσομαι μετ᾿ αυτων τι αποκριθω τω λαω ρημα εν τη ημερᾳ τη τριτῃ. και ελαλησε Ροβοαμ εις τα ωτα αυτων καθως απεστειλεν ο λαος προς αυτον και ειπον οι πρεσβυτεροι του λαου· ουτως ελαλησε προς σε ο λαος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ρ και διεσκεδασε Ροβοαμ την βουλην αυτων, και ουκ ηρεσεν ενωπιον αυτου· και απεστειλε και εισηγαγε τους συντροφους αυτου και ελαλησεν αυτοις· ταυτα και ταυτα απεσταλκεν ο λαος προς με λεγων. και ειπαν οι συντροφοι αυτου· ουτως λαλησεις προς τον λαον λεγων· η μικροτης μου παχυτερα υπερ την οσφυν του πατρος μου· ο πατηρ μου εμαστιγου υμας μαστιξιν, εγω δε καταρξω υμας εν σκορπιοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|σ και ηρεσε το ρημα ενωπιον Ροβοαμ, και απεκριθη τω λαω καθως συνεβουλευσαν αυτω οι συντροφοι αυτου τα παιδαρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|τ και ειπε πας ο λαος ως ανηρ εις, εκαστος τω πλησιον αυτου, και ανεκραξαν απαντες λεγοντες· ου μερις ημιν εν Δαυιδ ουδε κληρονομια εν υιω ᾿Ιεσσαι· εκαστος εις τα σκηνωματα σου ᾿Ισραηλ, οτι ο ανθρωπος ουτος ουκ εις αρχοντα ουδε εις ηγουμενον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|υ και διεσπαρη πας ο λαος εκ Σικιμων, και απηλθον εκαστος εις το σκηνωμα αυτου. και κατεκρατησε Ροβοαμ και απηλθε και ανεβη επι το αρμα αυτου και εισηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ, και πορευονται οπισω αυτου παν σκηπτρον ᾿Ιουδα και παν σκηπτρον Βενιαμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|φ και εγενετο ενισταμενου του ενιαυτου και συνηθροισε Ροβοαμ παντα ανδρα ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και ανεβη του πολεμειν προς ῾Ιεροβοαμ εις Σικιμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|χ και εγενετο ρημα Κυριου προς Σαμαιαν ανθρωπον του Θεου λεγων· ειπον τω Ροβοαμ βασιλει ᾿Ιουδα και προς παντα οικον ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και προς το καταλειμμα του λαου λεγων· ταδε λεγει Κυριος· ουκ αναβησεσθε ουδε πολεμησετε προς τους αδελφους υμων υιους ᾿Ισραηλ· αναστρεφετε εκαστος εις τον οικον αυτου, οτι παρ᾿ εμου γεγονε το ρημα τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24|ψ και ηκουσαν του λογου Κυριου και ανεσχον μη πορευθηναι κατα το ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| Και ᾠκοδομησεν ῾Ιεροβοαμ την Σικιμα την εν ορει ᾿Εφραιμ και κατῴκει εν αυτη· και εξηλθεν εκειθεν και ᾠκοδομησε την Φανουηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| και ειπεν ῾Ιεροβοαμ εν τη καρδιᾳ αυτου· ιδου νυν επιστρεψει η βασιλεια εις οικον Δαυιδ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| εαν αναβη ο λαος ουτος αναφερειν θυσιαν εν οικω Κυριου εις ῾Ιερουσαλημ, και επιστραφησεται καρδια του λαου προς Κυριον και κυριον αυτων, προς Ροβοαμ βασιλεα ᾿Ιουδα, και αποκτενουσι με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και εβουλευσατο ο βασιλευς και επορευθη και εποιησε δυο δαμαλεις χρυσας· και ειπε προς τον λαον· ικανουσθω υμιν αναβαινειν εις ῾Ιερουσαλημ· ιδου θεοι σου, ᾿Ισραηλ, οι αναγαγοντες σε εκ γης Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| και εθετο την μιαν εν Βαιθηλ και την μιαν εδωκεν εν Δαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και εγενετο ο λογος ουτος εις αμαρτιαν· και επορευετο ο λαος προ προσωπου της μιας εως Δαν. και ειασαν τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| και εποιησεν οικους εφ᾿ υψηλων και εποιησεν ιερεις μερος τι εκ του λαου, οἳ ουκ ησαν εκ των υιων Λευι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| και εποιησεν ῾Ιεροβοαμ εορτην εν τω μηνι τω ογδοω εν τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος κατα την εορτην την εν γη ᾿Ιουδα και ανεβη επι το θυσιαστηριον, ὃ εποιησεν εν Βαιθηλ, του θυειν ταις δαμαλεσιν, αις εποιησε, και παρεστησεν εν Βαιθηλ τους ιερεις των υψηλων, ων εποιησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.33| και ανεβη επι το θυσιαστηριον, ὃ εποιησε, τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ εν τω μηνι τω ογδοω εν τη εορτη, ᾗ επλασατο απο καρδιας αυτου, και εποιησεν εορτην τοις υιοις ᾿Ισραηλ και ανεβη επι το θυσιαστηριον του επιθυσαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ ιδου ανθρωπος του Θεου εξ ᾿Ιουδα παρεγενετο εν λογω Κυριου εις Βαιθηλ, και ῾Ιεροβοαμ ειστηκει επι το θυσιαστηριον επιθυσαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και επεκαλεσε προς το θυσιαστηριον εν λογω Κυριου και ειπε· θυσιαστηριον θυσιαστηριον, ταδε λεγει Κυριος· ιδου υιος τικτεται τω οικω Δαυιδ, ᾿Ιωσιας ονομα αυτω, και θυσει επι σε τους ιερεις των υψηλων τους επιθυοντας επι σε και οστα ανθρωπων καυσει επι σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και δωσει εν τη ημερᾳ εκεινῃ τερας λεγων· τουτο το ρημα ὃ ελαλησε Κυριος λεγων· ιδου το θυσιαστηριον ρηγνυται, και εκχυθησεται η πιοτης η επ᾿ αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς ῾Ιεροβοαμ των λογων του ανθρωπου του Θεου του επικαλεσαμενου επι το θυσιαστηριον το εν Βαιθηλ, και εξετεινεν ο βασιλευς την χειρα αυτου απο του θυσιαστηριου λεγων· συλλαβετε αυτον· και ιδου εξηρανθη η χειρ αυτου, ἣν εξετεινεν επ᾿ αυτον, και ουκ εδυνηθη επιστρεψαι αυτην προς αυτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και το θυσιαστηριον ερραγη, και εξεχυθη η πιοτης απο του θυσιαστηριου κατα το τερας, ὃ εδωκεν ο ανθρωπος του Θεου εν λογω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και ειπεν ο βασιλευς ῾Ιεροβοαμ τω ανθρωπω του Θεου· δεηθητι του προσωπου Κυριου του Θεου σου, και επιστρεψατω η χειρ μου προς εμε. και εδεηθη ο ανθρωπος του Θεου του προσωπου Κυριου, και επεστρεψε την χειρα του βασιλεως προς αυτον, και εγενετο καθως το προτερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και ελαλησεν ο βασιλευς προς τον ανθρωπον του Θεου· εισελθε μετ᾿ εμου εις οικον και αριστησον, και δωσω σοι δομα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και ειπεν ο ανθρωπος του Θεου προς τον βασιλεα· εαν δως μοι το ημισυ του οικου σου, ουκ εισελευσομαι μετα σου ουδε μη φαγω αρτον ουδε μη πιω υδωρ εν τω τοπω τουτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| οτι ουτως ενετειλατο μοι Κυριος εν λογω λεγων· μη φαγῃς αρτον και μη πιῃς υδωρ και μη επιστρεψῃς εν τη οδω, ᾗ επορευθης εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και απηλθεν εν οδω αλλῃ και ουκ ανεστρεψεν εν τη οδω, ᾗ ηλθεν εν αυτη εις Βαιθηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| Και προφητης εις πρεσβυτης κατῴκει εν Βαιθηλ, και ερχονται οι υιοι αυτου και διηγησαντο αυτω παντα τα εργα, α εποιησεν ο ανθρωπος του Θεου εν τη ημερᾳ εκεινῃ εν Βαιθηλ, και τους λογους, ους ελαλησε τω βασιλει· και επεστρεψαν το προσωπον του πατρος αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ελαλησε προς αυτους ο πατηρ αυτων λεγων· ποιᾳ οδω πεπορευται; και δεικνυουσιν αυτω οι υιοι αυτου την οδον, εν ᾗ ανηλθεν ο ανθρωπος του Θεου ο ελθων εξ ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και ειπε τοις υιοις αυτου· επισαξατε μοι τον ονον· και επεσαξαν αυτω τον ονον, και επεβη επ᾿ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και επορευθη κατοπισθεν του ανθρωπου του Θεου και ευρεν αυτον καθημενον υπο δρυν και ειπεν αυτω· ει συ ει ο ανθρωπος του Θεου ο εληλυθως εξ ᾿Ιουδα; και ειπεν αυτω· εγω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και ειπεν αυτω· δευρο μετ᾿ εμου και φαγε αρτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και ειπεν· ου μη δυνωμαι του επιστρεψαι μετα σου ουδε μη φαγομαι αρτον ουδε πιομαι υδωρ εν τω τοπω τουτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| οτι ουτως εντεταλται μοι εν λογω Κυριος λεγων· μη φαγῃς αρτον εκει και μη πιῃς υδωρ και μη επιστρεψῃς εκει εν τη οδω, ᾗ επορευθης εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ειπε προς αυτον· καγω προφητης ειμι καθως συ, και αγγελος λελαληκε προς με εν ρηματι Κυριου λεγων· επιστρεψον αυτον προς σεαυτον εις τον οικον σου, και φαγετω αρτον, και πιετω υδωρ· και εψευσατο αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και επεστρεψεν αυτον και εφαγεν αρτον και επιεν υδωρ εν τω οικω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και εγενετο αυτων καθημενων επι της τραπεζης, και εγενετο λογος Κυριου προς τον προφητην τον επιστρεψαντα αυτον 21 και ειπε προς τον ανθρωπον του Θεου τον ηκοντα εξ ᾿Ιουδα λεγων· ταδε λεγει Κυριος· ανθ᾿ ων παρεπικρανας το ρημα Κυριου και ουκ εφυλαξας την εντολην, ἣν ενετειλατο σοι Κυριος ο Θεος σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και επεστρεψας και εφαγες αρτον και επιες υδωρ εν τω τοπω τουτω, ω ελαλησε προς σε λεγων· ου μη φαγῃς αρτον και μη πιῃς υδωρ, ου μη εισελθῃ το σωμα σου εις τον ταφον των πατερων σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| και εγενετο μετα το φαγειν αυτον αρτον και πιειν υδωρ, και επεσαξεν αυτω τον ονον, και επεστρεψε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και απηλθε, και ευρεν αυτον λεγων εν τη οδω και εθανατωσεν αυτον, και ην το σωμα αυτου ερριμμενον εν τη οδω, και ο ονος ειστηκει παρ᾿ αυτο, και ο λεων ειστηκει παρα το σωμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και ιδου ανδρες παραπορευομενοι και ειδον το θνησιμαιον ερριμμενον εν τη οδω και ο λεων ειστηκει εχομενα του θνησιμαιου· και εισηλθον και ελαλησαν εν τη πολει, ου ο προφητης ο πρεσβυτης κατῴκει εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| και ηκουσεν ο επιστρεψας αυτον εκ της οδου και ειπεν· ο ανθρωπος του Θεου ουτος εστιν, ὃς παρεπικρανε το ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| και επορευθη και ευρε το σωμα αυτου ερριμμενον εν τη οδω, και ο ονος και ο λεων ειστηκεισαν παρα το σωμα, και ουκ εφαγεν ο λεων το σωμα του ανθρωπου του Θεου και ου συνετριψε τον ονον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| και ηρεν ο προφητης το σωμα του ανθρωπου του Θεου και επεθηκεν αυτο επι τον ονον, και επεστρεψεν αυτον εις την πολιν ο προφητης του θαψαι αυτον 30 εν τω ταφω εαυτου, και εκοψαντο αυτον· ουαι αδελφε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| και εγενετο μετα το κοψασθαι αυτον και ειπε τοις υιοις αυτου λεγων· εαν αποθανω, θαψατε με εν τω ταφω τουτω ου ο ανθρωπος του Θεου τεθαπται εν αυτω· παρα τα οστα αυτου θετε με, ινα σωθωσι τα οστα μου μετα των οστων αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.32| οτι γινομενον εσται το ρημα, ὃ ελαλησεν εν λογω Κυριου επι το θυσιαστηριον εν Βαιθηλ και επι τους οικους τους υψηλους τους εν Σαμαρειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.33| και μετα το ρημα τουτο ουκ επεστρεψεν ῾Ιεροβοαμ απο της κακιας αυτου, και επεστρεψε και εποιησεν εκ μερους του λαου ιερεις υψηλων· ο βουλομενος επληρου την χειρα αυτου, και εγινετο ιερευς εις τα υψηλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.34| και εγενετο το ρημα τουτο εις αμαρτιαν τω οικω ῾Ιεροβοαμ και εις ολεθρον και εις αφανισμον απο προσωπου της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.1 ᾿Εν τω καιρω εκεινω ηρρωστησεν ᾿Αβια υιος ῾Ιεροβοαμ 2 και ειπεν ο ῾Ιεροβοαμ προς την γυναικα αυτου· αναστηθι και αλλοιωθησῃ, και ου γνωσονται οτι συ γυνη ῾Ιεροβοαμ, και πορευθησῃ εις Σηλω· και ιδου εκει ᾿Αχια ο προφητης, αυτος ελαλησεν εμε του βασιλευσαι επι τον λαον τουτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και λαβε εις την χειρα σου τω ανθρωπω του Θεου αρτους και κολλυριδα τοις τεκνοις αυτου και σταφιδας και σταμνον μελιτος, και ελευσῃ προς αυτον. αυτος αναγγειλῃ σοι τι εσται τω παιδι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και εποιησεν ουτως γυνη ῾Ιεροβοαμ· και ανεστη και επορευθη εις Σηλω, και εισηλθεν εν οικω ᾿Αχια· και ο ανθρωπος πρεσβυτερος του ιδειν, και ημβλυωπουν οι οφθαλμοι αυτου απο γηρους αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και Κυριος ειπε προς ᾿Αχια· ιδου γυνη του ῾Ιεροβοαμ εισερχεται του εκζητησαι ρημα παρα σου περι υιου αυτης, οτι αρρωστος εστι· κατα τουτο και κατα τουτο λαλησεις προς αυτην. και εγενετο εν τω εισερχεσθαι αυτην και αυτη απεξενουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και εγενετο ως ηκουσεν ᾿Αχια την φωνην ποδων αυτης, εισερχομενης αυτης εν τω ανοιγματι, και ειπεν· εισελθε, γυνη ῾Ιεροβοαμ· ινατι συ τουτο αποξενουσαι; και εγω ειμι αποστολος προς σε σκληρος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| πορευθεισα ειπον τω ῾Ιεροβοαμ· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ανθ᾿ ου οσον υψωσα σε απο μεσου λαου και εδωκα σε ηγουμενον επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και ερρηξα συν το βασιλειον απο του οικου Δαυιδ και εδωκα αυτο σοι και ουκ εγενου ως ο δουλος μου Δαυιδ, ὃς εφυλαξε τας εντολας μου και ὃς επορευθη οπισω μου εν πασῃ καρδιᾳ αυτου ποιησαι εκαστος το ευθες εν οφθαλμοις μου 9 και επονηρευσω του ποιησαι παρα παντος, οσοι εγενοντο εις προσωπον σου και επορευθης και εποιησας σεαυτω θεους ετερους χωνευτα του παροργισαι με και εμε ερριψας οπισω σωματος σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| δια τουτο εγω αγω κακιαν προς σε εις οικον ῾Ιεροβοαμ· εξολοθρευσω του ῾Ιεροβοαμ ουρουντα προς τοιχον εχομενον και εγκαταλελειμμενον εν ᾿Ισραηλ και επιλεξω οικου ῾Ιεροβοαμ, καθως επιλεγεται η κοπρος, ως τελειωθηναι αυτον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| οι τεθνηκοτες του ῾Ιεροβοαμ εν τη πολει, καταφαγονται οι κυνες, και τον τεθνηκοτα εν τω αγρω καταφαγονται τα πετεινα του ουρανου, οτι Κυριος ελαλησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και συ αναστασα πορευθητι εις τον οικον σου· εν τω εισερχεσθαι ποδα σου την πολιν, αποθανειται το παιδαριον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και κοψονται αυτον πας ᾿Ισραηλ και θαψουσιν αυτον, οτι ουτος μονος εισελευσεται τω ῾Ιεροβοαμ προς ταφον, οτι ευρεθη εν αυτω ρημα καλον περι του Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ εν οικω ῾Ιεροβοαμ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και αναστησει Κυριος εαυτω βασιλεα επι ᾿Ισραηλ, ὃς πληξει τον οικον ῾Ιεροβοαμ ταυτῃ τη ημερᾳ· και τι και νυν; 15 Κυριος πληξει τον ᾿Ισραηλ, καθα κινειται ο ανεμος εν τω υδατι, και εκτελει τον ᾿Ισραηλ απο ανω της χθονος της αγαθης ταυτης, ἧς εδωκε τοις πατρασιν αυτων, και λικμησει αυτους απο περαν του ποταμου· ανθ᾿ ου οσον εποιησαν τα αλση αυτων παροργιζοντες τον Κυριον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και παραδωσει Κυριος τον ᾿Ισραηλ χαριν αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ, ὃς ημαρτε και ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και ανεστη η γυνη ῾Ιεροβοαμ και επορευθη εις γην Σαριρα· και εγενετο ως εισηλθεν εν τω προθυρω του οικου και το παιδαριον απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και εθαψαν αυτον και εκοψαντο αυτον πας ᾿Ισραηλ, κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν εν χειρι δουλου αυτου ᾿Αχια του προφητου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και περισσον ρηματων ῾Ιεροβοαμ, οσα επολεμησε και οσα εβασιλευσεν, ιδου αυτα γεγραμμενα επι βιβλιου ρηματων των ημερων των βασιλεων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και αι ημεραι, ας εβασιλευσεν ῾Ιεροβοαμ εικοσι δυο ετη· και εκοιμηθη μετα των πατερων αυτου και εβασιλευσε Ναβατ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| και Ροβοαμ υιος Σαλωμων εβασιλευσεν επι ᾿Ιουδαν· υιος τεσσαρακοντα και ενος ενιαυτων Ροβοαμ εν τω βασιλευειν αυτον και επτακαιδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ τη πολει, ἣν εξελεξατο Κυριος θεσθαι το ονομα αυτου εκει εκ πασων φυλων του ᾿Ισραηλ· και το ονομα της μητρος αυτου Νααμα η ᾿Αμμωνιτις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| και εποιησε Ροβοαμ το πονηρον ενωπιον Κυριου και παρεζηλωσεν αυτον εν πασιν, οις εποιησαν οι πατερες αυτων εν ταις αμαρτιαις αυτων, αις ημαρτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και ᾠκοδομησαν εαυτοις υψηλα και στηλας και αλση επι παντα βουνον υψηλον και υποκατω παντος ξυλου συσκιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| και συνδεσμος εγενηθη εν τη γη, και εποιησαν απο παντων των βδελυγματων των εθνων, ων εξηρε Κυριος απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| και εγενετο εν τω ενιαυτω τω πεμπτω βασιλευοντος Ροβοαμ, ανεβη Σουσακιμ βασιλευς Αιγυπτου επι ῾Ιερουσαλημ 26 και ελαβε παντας τους θησαυρους οικου του βασιλεως και τα δορατα τα χρυσα, α ελαβε Δαυιδ εκ χειρος των παιδων ᾿Αδραζαρ βασιλεως Σουβα, και εισηνεγκεν αυτα εις ῾Ιερουσαλημ τα παντα, α ελαβεν, οπλα τα χρυσα, οσα εποιησε Σαλωμων, και επηνεγκεν αυτα εις Αιγυπτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| και εποιησε Ροβοαμ ο βασιλευς οπλα χαλκα αντ᾿ αυτων. και επεθεντο επ᾿ αυτον οι ηγουμενοι των παρατρεχοντων οι φυλασσοντες τον πυλωνα οικου βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| και εγενετο οτε εισεπορευετο ο βασιλευς εις οικον Κυριου, και ηρον αυτα οι παρατρεχοντες και απηρειδοντο αυτα εις το θεε των παρατρεχοντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| και τα λοιπα των λογων Ροβοαμ και παντα, α εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 30 και πολεμος ην ανα μεσον Ροβοαμ και ανα μεσον ῾Ιεροβοαμ πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| και εκοιμηθη Ροβοαμ μετα των πατερων αυτου και θαπτεται μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Αβιου ο υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ εν τω οκτωκαιδεκατω ετει βασιλευοντος ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, βασιλευει ᾿Αβιου υιος Ροβοαμ επι ᾿Ιουδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και τρια ετη εβασιλευσεν επι ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου Μααχα, θυγατηρ ᾿Αβεσσαλωμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και επορευθη εν ταις αμαρτιαις του πατρος αυτου, αις εποιησεν ενωπιον αυτου, και ουκ ην η καρδια αυτου τελεια μετα Κυριου Θεου αυτου ως η καρδια του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| οτι δια Δαυιδ εδωκεν αυτω Κυριος καταλειμμα, ινα στησῃ τα τεκνα αυτου μετ᾿ αυτον και στησῃ την ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| ως εποιησε Δαυιδ το ευθες ενωπιον Κυριου, ουκ εξεκλινεν απο παντων, ων ενετειλατο αυτω, πασας τας ημερας της ζωης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και τα λοιπα των λογων ᾿Αβιου τα παντα, α εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; και πολεμος ην ανα μεσον ᾿Αβιου και ανα μεσον ῾Ιεροβοαμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και εκοιμηθη ᾿Αβιου μετα των πατερων αυτου εν τω εικοστω και τεταρτω ετει του ῾Ιεροβοαμ και θαπτεται μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ, και βασιλευει ᾿Ασα υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| ᾿Εν τω ενιαυτω τεταρτω και εικοστω του ῾Ιεροβοαμ βασιλεως ᾿Ισραηλ βασιλευει ᾿Ασα επι ᾿Ιουδαν 10 και τεσσαρακοντα και ἓν ετος εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου ᾿Ανα θυγατηρ ᾿Αβεσσαλωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και εποιησεν ᾿Ασα το ευθες ενωπιον Κυριου ως Δαυιδ ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και αφειλε τας τελετας απο της γης και εξαπεστειλε παντα τα επιτηδευματα, α εποιησαν οι πατερες αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και την ᾿Ανα την μητερα εαυτου μετεστησε του μη ειναι ηγουμενην, καθως εποιησε συνοδον εν τω αλσει αυτης, και εξεκοψεν ᾿Ασα τας καταδυσεις αυτης και ενεπρησε πυρι εν τω χειμαρρω Κεδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| τα δε υψηλα ουκ εξηρε· πλην η καρδια ᾿Ασα ην τελεια μετα Κυριου πασας τας ημερας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και εισηνεγκε τους κιονας του πατρος αυτου και τους κιονας αυτου εισηνεγκεν εις τον οικον Κυριου, αργυρους και χρυσους και σκευη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και πολεμος ην ανα μεσον ᾿Ασα και ανα μεσον Βαασα βασιλεως ᾿Ισραηλ πασας τας ημερας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και ανεβη Βαασα βασιλευς ᾿Ισραηλ επι ᾿Ιουδαν και ᾠκοδομησε την Ραμα του μη ειναι εκπορευομενον και εισπορευομενον τω ᾿Ασα βασιλει ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και ελαβεν ᾿Ασα συμπαν το αργυριον και το χρυσιον το ευρεθεν εν τοις θησαυροις οικου Κυριου και εν τοις θησαυροις του οικου του βασιλεως και εδωκεν αυτα εις χειρας παιδων αυτου, και εξαπεστειλεν αυτους ο βασιλευς ᾿Ασα προς υιον ῎Αδερ υιον Ταβερεμμαν υιου ᾿Αζιν βασιλεως Συριας του κατοικουντος εν Δαμασκω λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| διαθου διαθηκην ανα μεσον εμου και ανα μεσον σου και ανα μεσον του πατρος μου και του πατρος σου· ιδου εξαπεσταλκα σοι δωρα αργυριον και χρυσιον, δευρο διασκεδασον την διαθηκην σου την προς Βαασα βασιλεα ᾿Ισραηλ, και αναβησεται απ᾿ εμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και ηκουσεν υιος ῎Αδερ του βασιλεως ᾿Ασα και απεστειλε τους αρχοντας των δυναμεων αυτου ταις πολεσι του ᾿Ισραηλ και επαταξαν την ᾿Αΐν, την Δαν και την ᾿Αβελμαα και πασαν την Χεννερεθ εως πασης της γης Νεφθαλι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| και εγενετο ως ηκουσε Βαασα, και διελιπε του οικοδομειν την Ραμα και ανεστρεψεν εις Θερσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| και ο βασιλευς ᾿Ασα παρηγγειλε παντι ᾿Ιουδα εις Αινακιμ, και αιρουσι τους λιθους της Ραμα και τα ξυλα αυτης, α ᾠκοδομησε Βαασα, και ᾠκοδομησεν εν αυτοις ο βασιλευς ᾿Ασα παν βουνον Βενιαμιν και την σκοπιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| και τα λοιπα των λογων ᾿Ασα και πασα η δυναστεια αυτου, ἣν εποιησε, και τας πολεις, ας ᾠκοδομησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εστιν επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; πλην εν τω καιρω του γηρως αυτου επονεσε τους ποδας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και εκοιμηθη ᾿Ασα μετα των πατερων αυτου και θαπτεται μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ πατρος αυτου, και βασιλευει ᾿Ιωσαφατ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| Και Ναδαβ υιος ῾Ιεροβοαμ βασιλευει επι ᾿Ισραηλ εν ετει δευτερω του ᾿Ασα βασιλεως ᾿Ιουδα και εβασιλευσεν εν ᾿Ισραηλ ετη δυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου και επορευθη εν οδω του πατρος αυτου και εν ταις αμαρτιαις αυτου, αις εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| και περιεκαθισεν αυτον Βαασα υιος ᾿Αχια επι τον οικον Βελααν και εχαραξεν αυτον εν Γαβαθων τη των αλλοφυλων, και Ναδαβ και πας ᾿Ισραηλ περιεκαθητο επι Γαβαθων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| και εθανατωσεν αυτον Βαασα εν ετει τριτω του ᾿Ασα υιου ᾿Αβιου βασιλεως ᾿Ιουδα και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| και εγενετο ως εβασιλευσε, και επαταξεν ολον τον οικον ῾Ιεροβοαμ και ουχ υπελιπετο πασαν πνοην του ῾Ιεροβοαμ εως του εξολοθρευσαι αυτον κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν εν χειρι δουλου αυτου ᾿Αχια του Σηλωνιτου 30 περι των αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ, ως εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, και εν τω παροργισμω αυτου, ω παρωργισε τον Κυριον Θεον του ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| και τα λοιπα των λογων Ναδαβ και παντα, α εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εστιν εν βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 33 Και εν τω ετει τω τριτω του ᾿Ασα βασιλεως ᾿Ιουδα βασιλευει Βαασα υιος ᾿Αχια επι ᾿Ισραηλ εν Θερσα εικοσι και τεσσαρα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου και επορευθη εν οδω ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ και εν ταις αμαρτιαις αυτου, ως εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου εν χειρι ᾿Ιου υιου ᾿Ανανι προς Βαασα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| ανθ᾿ ων υψωσα σε απο της γης και εδωκα σε ηγουμενον επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ και επορευθης εν τη οδω ῾Ιεροβοαμ και εξημαρτες τον λαον μου τον ᾿Ισραηλ, του παροργισαι με εν τοις ματαιοις αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| ιδου εγω εξεγειρω οπισω Βαασα και οπισθεν του οικου αυτου και δωσω τον οικον σου ως τον οικον ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| τον τεθνηκοτα του Βαασα εν τη πολει καταφαγονται αυτον οι κυνες, και τον τεθνηκοτα αυτου εν τω πεδιω καταφαγονται αυτον τα πετεινα του ουρανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και τα λοιπα των λογων Βαασα και παντα α εποιησε, και αι δυναστειαι αυτου, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων των βασιλεων ᾿Ισραηλ; 6 και εκοιμηθη Βαασα μετα των πατερων αυτου και θαπτεται εν Θερσα, και βασιλευει ᾿Ηλα υιος αυτου αντ᾿ αυτου εν τω εικοστω ετει βασιλεως ᾿Ασα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και εν χειρι ᾿Ιου υιου ᾿Ανανι ελαλησε Κυριος επι Βαασα και επι τον οικον αυτου πασαν την κακιαν, ἣν εποιησεν ενωπιον Κυριου του παροργισαι αυτον εν τοις εργοις των χειρων αυτου, του ειναι κατα τον οικον ῾Ιεροβοαμ, και υπερ του παταξαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| Και ᾿Ηλα υιος Βαασα εβασιλευσεν επι ᾿Ισραηλ δυο ετη εν Θερσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και συνεστρεψεν επ᾿ αυτον Ζαμβρι ο αρχων της ημισους της ιππου, και αυτος ην εν Θερσα πινων μεθυων εν τω οικω ῾Ωσα του οικονομου εν Θερσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και εισηλθε Ζαμβρι και επαταξεν αυτον και εθανατωσεν αυτον και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και εγενηθη εν τω βασιλευσαι αυτον εν τω καθισαι αυτον επι του θρονου αυτου και επαταξεν ολον τον οικον Βαασα 12 κατα το ρημα, ὃ ελαλησε Κυριος επι τον οικον Βαασα, προς ᾿Ιου τον προφητην 13 περι πασων των αμαρτιων Βαασα και ᾿Ηλα του υιου αυτου, ως εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ του παροργισαι Κυριον τον Θεον ᾿Ισραηλ εν τοις ματαιοις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και τα λοιπα των λογων ᾿Ηλα, α εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων των βασιλεων ᾿Ισραηλ; 15 Και Ζαμβρι εβασιλευεν εν Θερσα ημερας επτα. και η παρεμβολη ᾿Ισραηλ επι Γαβαθων την των αλλοφυλων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και ηκουσεν ο λαος εν τη παρεμβολη λεγοντων· συνεστραφη Ζαμβρι και επαισε τον βασιλεα· και εβασιλευσαν εν ᾿Ισραηλ τον ᾿Αμβρι τον ηγουμενον της στρατιας επι ᾿Ισραηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ εν τη παρεμβολη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και ανεβη ᾿Αμβρι και πας ᾿Ισραηλ μετ᾿ αυτου εκ Γαβαθων και περιεκαθισαν επι Θερσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και εγενηθη ως ειδε Ζαμβρι οτι προκατειληπται αυτου η πολις, και πορευεται εις αντρον του οικου του βασιλεως και ενεπυρισεν επ᾿ αυτον τον οικον του βασιλεως και απεθανεν 19 υπερ των αμαρτιων αυτου ων εποιησε, του ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου πορευθηναι εν οδω ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ και εν ταις αμαρτιαις αυτου, ως εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και τα λοιπα των λογων Ζαμβρι και τας συναψεις αυτου, ας συνηψεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων των βασιλεων ᾿Ισραηλ; 21 Τοτε μεριζεται ο λαος ᾿Ισραηλ· ημισυ του λαου γινεται οπισω Θαμνι υιου Γωναθ του βασιλευσαι αυτον, και το ημισυ του λαου γινεται οπισω ᾿Αμβρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| ο λαος ο ων οπισω ᾿Αμβρι υπερεκρατησε τον λαον τον οπισω Θαμνι υιου Γωναθ, και απεθανε Θαμνι και ᾿Ιωραμ ο αδελφος αυτου εν τω καιρω εκεινω, και εβασιλευσεν ᾿Αμβρι μετα Θαμνι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| εν τω ετει τω τριακοστω και πρωτω του βασιλεως ᾿Ασα βασιλευει ᾿Αμβρι επι ᾿Ισραηλ δωδεκα ετη. εν Θερσα βασιλευει ἓξ ετη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| και εκτησατο ᾿Αμβρι το ορος το Σεμερων παρα Σεμηρ του κυριου του ορους δυο ταλαντων αργυριου και ᾠκοδομησε το ορος και επεκαλεσε το ονομα του ορους, ου ᾠκοδομησεν, επι τω ονοματι Σεμηρ του κυριου του ορους Σαεμηρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| και εποιησεν ᾿Αμβρι το πονηρον ενωπιον Κυριου και επονηρευσατο υπερ παντας τους γενομενους εμπροσθεν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| και επορευθη εν πασῃ οδω ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ και εν ταις αμαρτιαις αυτου, αις εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ του παροργισαι τον Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ εν τοις ματαιοις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| και τα λοιπα των λογων ᾿Αμβρι και παντα, α εποιησε, και πασα η δυναστεια αυτου, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων των βασιλεων ᾿Ισραηλ; 28 και εκοιμηθη ᾿Αμβρι μετα των πατερων αυτου και θαπτεται εν Σαμαρειᾳ, και βασιλευει ᾿Αχααβ ο υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|α Και εν τω ενιαυτω τω ενδεκατω ετει του ᾿Αμβρι βασιλευει ᾿Ιωσαφατ υιος ᾿Ασα ετων τριακοντα και πεντε εν τη βασιλειᾳ αυτου, και εικοσι πεντε ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου Γαζουβα θυγατηρ Σελι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|β και επορευθη εν τη οδω ᾿Ασα του πατρος αυτου και ουκ εξεκλινεν απ᾿ αυτης του ποιειν το ευθες ενωπιον Κυριου· πλην των υψηλων ουκ εξηραν, εθυον εν τοις υψηλοις, και εθυμιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|γ και α συνεθετο ᾿Ιωσαφατ μετα βασιλεως ᾿Ισραηλ και πασα η δυναστεια, ἣν εποιησε, και ους επολεμησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων των βασιλεων ᾿Ιουδα; 28δ και τα λοιπα των συμπλοκων, ας επεθεντο εν ταις ημεραις ᾿Ασα του πατρος αυτου, εξηρεν απο της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|ε και βασιλευς ουκ ην εν Συριᾳ Νασιβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|ζ και ο βασιλευς ᾿Ιωσαφατ εποιησε ναυν εις Θαρσις πορευεσθαι εις Σωφιρ επι το χρυσιον· και ουκ επορευθη, οτι συνετριβη η ναυς εν Γασιων Γαβερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|η τοτε ειπεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ· εξαποστελω τους παιδας σου και τα παιδαρια μου εν τη νηι· και ουκ εβουλετο ᾿Ιωσαφατ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28|θ και εκοιμηθη ᾿Ιωσαφατ μετα των πατερων αυτου και θαπτεται μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Ιωραμ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| ᾿Εν ετει δευτερω του ᾿Ιωσαφατ βασιλεως ᾿Ιουδα βασιλευει ᾿Αχααβ υιος ᾿Αμβρι· εβασιλευσεν επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ εικοσι και δυο ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| και εποιησεν ᾿Αχααβ το πονηρον ενωπιον Κυριου και επονηρευσατο υπερ παντας τους εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| και ουκ ην αυτω ικανον του πορευεσθαι εν ταις αμαρτιαις ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, και ελαβε γυναικα την ᾿Ιεζαβελ θυγατερα ᾿Ιεθεβααλ βασιλεως Σιδωνιων και επορευθη και εδουλευσε τω Βααλ και προσεκυνησεν αυτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| και εστησε θυσιαστηριον τω Βααλ εν οικω των προσοχθισματων αυτου, ὃν ᾠκοδομησεν εν Σαμαρειᾳ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| και εποιησεν ᾿Αχααβ αλσος, και προσεθεκεν ᾿Αχααβ του ποιησαι παροργισματα του παροργισαι τον Κυριον Θεον του ᾿Ισραηλ και την ψυχην αυτου του εξολοθρευθηναι· εκακοποιησεν υπερ παντας τους βασιλεις ᾿Ισραηλ τους γενομενους εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.34| και εν ταις ημεραις αυτου ᾠκοδομησεν ᾿Αχιηλ ο Βαιθηλιτης την ῾Ιεριχω· εν τω ᾿Αβιρων προτοτοκω αυτου εθεμελιωσεν αυτην και τω Σεγουβ τω νεωτερω αυτου επεστησε θυρας αυτης κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν εν χειρι ᾿Ιησου υιου Ναυη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ ειπεν ᾿Ηλιου ο προφητης Θεσβιτης ο εκ Θεσβων της Γαλααδ προς ᾿Αχααβ· ζη Κυριος ο Θεος των δυναμεων ο Θεος ᾿Ισραηλ, ω παρεστην ενωπιον αυτου, ει εσται τα ετη ταυτα δροσος και υετος, οτι ει μη δια στοματος λογου μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και εγενετο ρημα Κυριου προς ᾿Ηλιου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| πορευου εντευθεν κατα ανατολας και κρυβηθι εν τω χειμαρρω Χορραθ του επι προσωπου του ᾿Ιορδανου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και εσται εκ του χειμαρρου πιεσαι υδωρ, και τοις κοραξιν εντελουμαι διατρεφειν σε εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και εποιησεν ᾿Ηλιου κατα το ρημα Κυριου, και εκαθισεν εν τω χειμαρρω Χορραθ επι προσωπου του ᾿Ιορδανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και οι κορακες εφερον αυτω αρτους το πρωΐ και κρεα το δειλης, και εκ του χειμαρρου επινεν υδωρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και εγενετο μεθ᾿ ημερας και εξηρανθη ο χειμαρρους, οτι ουκ εγενετο υετος επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και εγενετο ρημα Κυριου προς ᾿Ηλιου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| αναστηθι και πορευου εις Σαρεπτα της Σιδωνιας· ιδου εντεταλμαι εκει γυναικι χηρᾳ του διατρεφειν σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και ανεστη και επορευθη εις Σαρεπτα και ἧλθεν εις τον πυλωνα της πολεως, και ιδου εκει γυνη χηρα συνελεγε ξυλα· και εβοησεν οπισω αυτης ᾿Ηλιου και ειπεν αυτη· λαβε δη μοι ολιγον υδωρ εις αγγος και πιομαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και επορευθη λαβειν, και εβοησεν οπισω αυτης ᾿Ηλιου και ειπε· ληψῃ δη μοι ψωμον αρτου του εν τη χειρι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και ειπεν η γυνη· ζη Κυριος ο Θεος σου, ει εστι μοι εγκρυφιας αλλ᾿ η οσον δραξ αλευρου εν τη υδριᾳ και ολιγον ελαιον εν τω καψακῃ· και ιδου εγω συλλεξω δυο ξυλαρια και εισελευσομαι και ποιησω αυτο εμαυτη και τοις τεκνοις μου, και φαγομεθα και αποθανουμεθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και ειπε προς αυτην ᾿Ηλιου· θαρσει, εισελθε και ποιησον κατα το ρημα σου· αλλα ποιησον μοι εκειθεν εγκρυφιαν μικρον και εξοισεις μοι εν πρωτοις, σαυτη δε και τοις τεκνοις σου ποιησεις επ᾿ εσχατω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| οτι ταδε λεγει Κυριος· η υδρια του αλευρου ουκ εκλειψει και ο καψακης του ελαιου ουκ ελαττονησει εως ημερας του δουναι Κυριον τον υετον επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και επορευθη η γυνη, και εποιησε· και ησθιεν αυτη και αυτος και τα τεκνα αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| και η υδρια του αλευρου ουκ εξελιπε και ο καψακης του ελαιου ουκ ηλαττονηθη κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν εν χειρι ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και εγενετο μετα ταυτα και ηρρωστησεν ο υιος της γυναικος της κυριας του οικου, και ην η αρρωστια αυτου κραταια σφοδρα, εως ουχ υπελειφθη εν αυτω πνευμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και ειπε προς ᾿Ηλιου· τι εμοι και σοι, ανθρωπε του Θεου; εισηλθες προς με του αναμνησαι αδικιας μου και θανατωσαι τον υιον μου; 19 και ειπεν ᾿Ηλιου προς την γυναικα· δος μοι τον υιον σου. και ελαβεν αυτον εκ του κολπου αυτης και ανηνεγκεν αυτον εις το υπερωον, εν ω αυτος εκαθητο εκει, και εκοιμισεν αυτον επι της κλινης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και ανεβοησεν ᾿Ηλιου, και ειπεν· οιμοι, Κυριε, ο μαρτυς της χηρας, μεθ᾿ ἧς εγω κατοικω μετ᾿ αυτης, συ κεκακωκας του θανατωσαι τον υιον αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| και ενεφυσησε τω παιδαριω τρις και επεκαλεσατο τον Κυριον και ειπε· Κυριε ο Θεος μου, επιστραφητω δη η ψυχη του παιδαριου τουτου εις αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| και εγενετο ουτως, και ανεβοησε το παιδαριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| και κατηγαγεν αυτο απο του υπερῴου εις τον οικον και εδωκεν αυτο τη μητρι αυτου· και ειπεν ᾿Ηλιου· βλεπε, ζη ο υιος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| και ειπεν η γυνη προς ᾿Ηλιου· ιδου εγνωκα οτι συ ανθρωπος Θεου και ρημα Κυριου εν τω στοματι σου αληθινον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ εγενετο μεθ᾿ ημερας πολλας και ρημα Κυριου εγενετο προς ᾿Ηλιου εν τω ενιαυτω τω τριτω λεγων· πορευθητι και οφθητι τω ᾿Αχααβ, και δωσω υετον επι προσωπον της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και επορευθη ᾿Ηλιου του οφθηναι τω ᾿Αχααβ, και η λιμος κραταια εν Σαμαρειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και εκαλεσεν ᾿Αχααβ τον ᾿Αβδιου τον οικονομον· (και ᾿Αβδιου ην φοβουμενος τον Κυριον σφοδρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και εγενετο εν τω τυπτειν την ᾿Ιεζαβελ τους προφητας Κυριου και ελαβεν ᾿Αβδιου εκατον ανδρας προφητας και κατεκρυψεν αυτους κατα πεντηκοντα εν σπηλαιω και διετρεφεν αυτους εν αρτω και υδατι·) 5 και ειπεν ᾿Αχααβ προς ᾿Αβδιου· δευρο και διελθωμεν επι την γην και επι πηγας των υδατων και επι χειμαρρους, εαν πως ευρωμεν βοτανην και περιποιησωμεθα ιππους και ημιονους, και ουκ εξολοθρευθησονται απο των σκηνων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και εμερισαν εαυτοις την οδον του διελθειν αυτην· ᾿Αχααβ επορευθη εν οδω μια και ᾿Αβδιου επορευθη εν οδω αλλῃ μονος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και ην ᾿Αβδιου εν τη οδω μονος, και ηλθεν ᾿Ηλιου εις συναντησιν αυτου μονος· και ᾿Αβδιου εσπευσεν και επεσεν επι προσωπον αυτου και ειπεν· ει συ ει αυτος, κυριε μου ᾿Ηλιου; 8 και ειπεν ᾿Ηλιου αυτω· εγω. πορευου, λεγε τω κυριω σου· ιδου ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και ειπεν ᾿Αβδιου· τι ημαρτηκα, οτι διδως τον δουλον σου εις χειρα ᾿Αχααβ του θανατωσαι με; 10 ζη Κυριος ο Θεος σου, ει εστιν εθνος η βασιλεια, ου ουκ απεστειλεν ο κυριος μου ζητειν σε, και ει ειπον· ουκ εστι, και ενεπρησε την βασιλειαν και τας χωρας αυτης, οτι ουχ ευρηκε σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και νυν συ λεγεις· πορευου, αναγγελλε τω κυριω σου· ιδου ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και εσται εαν εγω απελθω απο σου, και πνευμα Κυριου αρει σε εις την γην, ἣν ουκ οιδα, και εισελευσομαι απαγγειλαι τω ᾿Αχααβ, και ουχ ευρησει σε, και αποκτενει με· και ο δουλος σου εστι φοβουμενος τον Κυριον εκ νεοτητος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| η ουκ απηγγελη σοι τω κυριω μου, οια πεποιηκα εν τω αποκτεινειν την ᾿Ιεζαβελ τους προφητας Κυριου, και εκρυψα απο των προφητων Κυριου εκατον ανδρας, ανα πεντηκοντα εν σπηλαιω, και εθρεψα εν αρτοις και υδατι; 14 και νυν συ λεγεις μοι· πορευου, λεγε τω κυριω σου· ιδου ᾿Ηλιου· και αποκτενει με; 15 και ειπεν ᾿Ηλιου· ζη Κυριος των δυναμεων, ω παρεστην ενωπιον αυτου, οτι σημερον οφθησομαι αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| και επορευθη ᾿Αβδιου εις συναντην τω ᾿Αχααβ και απηγγειλεν αυτω· και εξεδραμεν ᾿Αχααβ και επορευθη εις συναντησιν ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| Και εγενετο ως ειδεν ᾿Αχααβ τον ᾿Ηλιου, και ειπεν ᾿Αχααβ προς ᾿Ηλιου· ει συ ει αυτος ο διαστρεφων τον ᾿Ισραηλ; 18 και ειπεν ᾿Ηλιου· ου διαστρεφω τον ᾿Ισραηλ, οτι αλλ᾿ η συ και οικος του πατρος σου εν τω καταλιμπανειν υμας τον Κυριον Θεον υμων και επορευθης οπισω των Βααλιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| και νυν αποστειλον, συναθροισον προς με παντα ᾿Ισραηλ εις ορος το Καρμηλιον και τους προφητας της αισχυνης τετρακοσιους και πεντηκοντα και τους προφητας των αλσων τετρακοσιους εσθιοντας τραπεζαν ᾿Ιεζαβελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| και απεστειλεν ᾿Αχααβ εις παντα ᾿Ισραηλ και επισυνηγαγε παντας τους προφητας εις ορος το Καρμηλιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και προσηγαγεν ᾿Ηλιου προς παντας, και ειπεν αυτοις ᾿Ηλιου· εως ποτε υμεις χωλανειτε επ᾿ αμφοτεραις ταις ιγνυαις; ει εστι Κυριος ο Θεος, πορευεσθε οπισω αυτου· ει δε ο Βααλ, πορευεσθε οπισω αυτου. και ουκ απεκριθη ο λαος λογον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και ειπεν ᾿Ηλιου προς τον λαον· εγω υπολελειμμαι προφητης του Κυριου μονωτατος, και οι προφηται του Βααλ τετρακοσιοι και πεντηκοντα ανδρες, και οι προφηται του αλσους τετρακοσιοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| δοτωσαν ημιν δυο βοας, και εκλεξασθωσαν εαυτοις τον ενα και μελισατωσαν και επιθετωσαν επι των ξυλων και πυρ μη επιθετωσαν, και εγω ποιησω τον βουν τον αλλον, και πυρ ου μη επιθω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| και βοατε εν ονοματι θεων υμων, και εγω επικαλεσομαι εν τω ονοματι Κυριου του Θεου μου, και εσται ο θεος ὃς εαν επακουσῃ εν πυρι, ουτος Θεος. και απεκριθησαν πας ο λαος και ειπον· καλον το ρημα, ὃ ελαλησας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και ειπεν ᾿Ηλιου τοις προφηταις της αισχυνης· εκλεξασθε εαυτοις τον μοσχον τον ενα και ποιησατε πρωτοι, οτι πολλοι υμεις, και επικαλεσασθε εν ονοματι θεου υμων και πυρ μη επιθητε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και ελαβον τον μοσχον και εποιησαν και επεκαλουντο εν ονοματι του Βααλ εκ πρωΐθεν εως μεσημβριας και ειπον· επακουσον ημων, ο Βααλ, επακουσον ημων· και ουκ ην φωνη και ουκ ην ακροασις· και διετρεχον επι του θυσιαστηριου, ου εποιησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και εγενετο μεσημβρια και εμυκτηρισεν αυτους ᾿Ηλιου ο Θεσβιτης και ειπεν· επικαλεισθε εν φωνη μεγαλῃ, οτι θεος εστιν, οτι αδολεσχια αυτω εστι, και αμα μη ποτε χρηματιζει αυτος, η μη ποτε καθευδει αυτος, και εξαναστησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| και επεκαλουντο εν φωνη μεγαλῃ και κατετεμνοντο κατα τον εθισμον αυτων εν μαχαιραις και σειρομασταις εως εκχυσεως αιματος επ᾿ αυτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| και επροφητευον εως ου παρηλθε το δειλινον. και εγενετο ως ο καιρος του αναβηναι την θυσιαν και ουκ ην φωνη. και ελαλησεν ᾿Ηλιου ο Θεσβιτης προς τους προφητας των προσοχθισματων λεγων· μεταστητε απο του νυν, και εγω ποιησω το ολοκαυτωμα μου. και μετεστησαν, και απηλθον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και ειπεν ᾿Ηλιου προς τον λαον· προσαγαγετε προς με· και προσηγαγε πας ο λαος προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| και ελαβεν ᾿Ηλιου δωδεκα λιθους κατα αριθμον φυλων του ᾿Ισραηλ, ως ελαλησε Κυριος προς αυτον λεγων· ᾿Ισραηλ εσται το ονομα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| και ᾠκοδομησε τους λιθους εν ονοματι Κυριου και ιασατο το θυσιαστηριον το κατεσκαμμενον, και εποιησε θαλασσαν χωρουσαν δυο μετρητας σπερματος κυκλοθεν του θυσιαστηριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.33| και εστοιβασε τας σχιδακας επι το θυσιαστηριον, ὃ εποιησε, και εμελισε το ολοκαυτωμα και επεθηκεν επι τας σχιδακας και εστοιβασεν επι το θυσιαστηριον και ειπε· λαβετε μοι τεσσαρας υδριας υδατος και επιχεετε επι το ολοκαυτωμα και επι τας σχιδακας· και εποιησαν ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.34| και ειπε· δευτερωσατε· και εδευτερωσαν. και ειπε· τρισσωσατε· και ετρισσευσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.35| και διεπορευετο το υδωρ κυκλω του θυσιαστηριου, και την θαλασσαν επλησαν υδατος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.36| και ανεβοησεν ᾿Ηλιου εις τον ουρανον και ειπε· Κυριε ο Θεος ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ισραηλ, επακουσον μου, Κυριε, επακουσον μου σημερον εν πυρι, και γνωτωσαν πας ο λαος ουτος οτι συ ει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ και εγω δουλος σου και δια σε πεποιηκα τα εργα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.37| επακουσον μου, Κυριε, επακουσον μου εν πυρι, και γνωτω ο λαος ουτος, οτι συ ει Κυριος ο Θεος και συ εστρεψας την καρδιαν του λαου τουτου οπισω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.38| και επεσε πυρ παρα Κυριου εκ του ουρανου και κατεφαγε τα ολοκαυτωματα και τας σχιδακας και το υδωρ το εν τη θαλασσῃ, και τους λιθους και τον χουν εξελειξε το πυρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.39| και επεσε πας ο λαος επι προσωπον αυτων και ειπον· αληθως Κυριος ο Θεος, αυτος ο Θεος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.40| και ειπεν ᾿Ηλιου προς τον λαον· συλλαβετε τους προφητας του Βααλ, μηδεις σωθητω εξ αυτων· και συνελαβον αυτους, και καταγει αυτους ᾿Ηλιου εις τον χειμαρρουν Κισσων και εσφαξεν αυτους εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.41| Και ειπεν ᾿Ηλιου τω ᾿Αχααβ· αναβηθι και φαγε και πιε, οτι φωνη των ποδων του υετου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.42| και ανεβη ᾿Αχααβ του φαγειν και πιειν, και ᾿Ηλιου ανεβη επι τον Καρμηλον και εκυψεν επι την γην και εθηκε το προσωπον αυτου ανα μεσον των γονατων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.43| και ειπε τω παιδαριω αυτου· αναβηθι και επιβλεψον οδον της θαλασσης. και επεβλεψεν το παιδαριον και ειπεν· ουκ εστιν ουθεν. και ειπεν ᾿Ηλιου· και συ επιστρεψον επτακις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.44| και επεστρεψε το παιδαριον επτακις. και εγενετο εν τω εβδομω και ιδου νεφελη μικρα ως ιχνος ανδρος αναγουσα υδωρ· και ειπεν· αναβηθι και ειπον τω ᾿Αχααβ· ζευξον το αρμα σου και καταβηθι, μη καταλαβῃ σε ο υετος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.45| και εγενετο εως ωδε και ωδε και ο ουρανος συνεσκοτασε νεφελαις και πνευματι, και εγενετο υετος μεγας· και εκλαιε και επορευετο ᾿Αχααβ εως ᾿Ιεζραελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.46| και χειρ Κυριου επι τον ᾿Ηλιου, και συνεσφιξε την οσφυν αυτου και ετρεχεν εμπροσθεν ᾿Αχααβ εως ᾿Ιεζραελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ ανηγγειλεν ᾿Αχααβ τη ᾿Ιεζαβελ γυναικι αυτου παντα, α εποιησεν ᾿Ηλιου, και ως απεκτεινε τους προφητας εν ρομφαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και απεστειλεν ᾿Ιεζαβελ προς ᾿Ηλιου και ειπεν· ει συ ει ᾿Ηλιου και εγω ᾿Ιεζαβελ, ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, οτι ταυτην την ωραν αυριον θησομαι την ψυχην σου καθως ψυχην ενος εξ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και εφοβηθη ᾿Ηλιου και ανεστη και απηλθε κατα την ψυχην αυτου και ερχεται εις Βηρσαβεε γην ᾿Ιουδα και αφηκε το παιδαριον αυτου εκει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και αυτος επορευθη εν τη ερημω οδον ημερας και ηλθε και εκαθισεν υποκατω Ραθμεν και ᾐτησατο την ψυχην αυτου αποθανειν και ειπεν· ικανουσθω νυν, λαβε δη την ψυχη μου απ᾿ εμου, Κυριε, οτι ου κρεισσων εγω ειμι υπερ τους πατερας μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και εκοιμηθη και υπνωσεν εκει υπο φυτον, και ιδου τις ηψατο αυτου και ειπεν αυτω· αναστηθι και φαγε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και επεβλεψεν ᾿Ηλιου, και ιδου προς κεφαλης αυτου εγκρυφιας ολυριτης και καψακης υδατος· και ανεστη και εφαγε και επιε. και επιστρεψας εκοιμηθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και επεστρεψεν ο αγγελος Κυριου εκ δευτερου και ηψατο αυτου και ειπεν αυτω· αναστα φαγε, οτι πολλη απο σου η οδος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και ανεστη και εφαγε και επιε· και επορευθη εν ισχυι της βρωσεως εκεινης τεσσαρακοντα ημερας και τεσσαρακοντα νυκτας εως ορους Χωρηβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και εισηλθεν εκει εις το σπηλαιον και κατελυσεν εκει· και ιδου ρημα Κυριου προς αυτον και ειπε· τι συ ενταυθα, ᾿Ηλιου; 10 και ειπεν ᾿Ηλιου· ζηλων εζηλωκα τω Κυριω παντοκρατορι, οτι εγκατελιπον σε οι υιοι ᾿Ισραηλ· τα θυσιαστηρια σου κατεσκαψαν και τους προφητας σου απεκτειναν εν ρομφαιᾳ, και υπολελειμμαι εγω μονωτατος, και ζητουσι την ψυχην μου λαβειν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και ειπεν· εξελευσῃ αυριον και στησῃ ενωπιον Κυριου εν τω ορει· ιδου παρελευσεται Κυριος, και ιδου πνευμα μεγα κραταιον διαλυον ορη και συντριβον πετρας ενωπιον Κυριου, ουκ εν τω πνευματι Κυριος· και μετα το πνευμα συσσεισμος, ουκ εν τω συσσεισμω Κυριος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και μετα τον συσσειμον πυρ, ουκ εν τω πυρι Κυριος· και μετα το πυρ φωνη αυρας λεπτης, κακει Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| και εγενετο ως ηκουσεν ᾿Ηλιου, και επεκαλυψε το προσωπον αυτου εν τη μηλωτη αυτου και εξηλθε και εστη υπο σπηλαιον· και ιδου προς αυτον φωνη και ειπε· τι συ ενταυθα ᾿Ηλιου; 14 και ειπεν ᾿Ηλιου· ζηλων εζηλωκα τω Κυριω παντοκρατορι, οτι εγκατελιπον την διαθηκην σου οι υιοι ᾿Ισραηλ· και τα θυσιαστηρια σου καθειλαν και τους προφητας σου απεκτειναν εν ρομφαιᾳ, και υπολελειμμαι εγω μονωτατος, και ζητουσι την ψυχην μου λαβειν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και ειπε Κυριος προς αυτον· πορευου, αναστρεφε εις την οδον σου και ηξεις εις την οδον ερημου Δαμασκου και ηξεις και χρισεις τον ᾿Αζαηλ εις βασιλεα της Συριας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και τον ᾿Ιου υιον Ναμεσσι χρισεις εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ· και τον ῾Ελισαιε υιον Σαφατ χρισεις εις προφητην αντι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και εσται τον σωζομενον εκ ρομφαιας ᾿Αζαηλ, θανατωσει ᾿Ιου, και τον σωζομενον εκ ρομφαιας ᾿Ιου θανατωσει ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| και καταλειψεις εν ᾿Ισραηλ επτα χιλιαδας ανδρων, παντα γονατα, α ουκ ωκλασαν γονυ τω Βααλ, και παν στομα, ὃ ου προσεκυνησεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| Και απηλθεν εκειθεν και ευρισκει τον ῾Ελισαιε υιον Σαφατ, και αυτος ηροτρια εν βουσι —δωδεκα ζευγη ενωπιον αυτου, και αυτος εν τοις δωδεκα— και απηλθεν επ᾿ αυτον και επερριψε την μηλωτην αυτου επ᾿ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| και κατελιπεν ῾Ελισαιε τας βοας και κατεδραμεν οπισω ᾿Ηλιου και ειπε· καταφιλησω τον πατερα μου και ακολουθησω οπισω σου· και ειπεν ᾿Ηλιου· αναστρεφε, οτι πεποιηκα σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και ανεστρεψεν εξοπισθεν αυτου και ελαβε τα ζευγη των βοων και εθυσε και ηψησεν αυτα εν τοις σκευεσι των βοων και εδωκε τω λαω, και εφαγον· και ανεστη και επορευθη οπισω ᾿Ηλιου και ελειτουργει αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ αμπελων εις ην τω Ναβουθαι τω ᾿Ιεζραηλιτῃ παρα τη αλω ᾿Αχααβ βασιλεως Σαμαρειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και ελαλησεν ᾿Αχααβ προς Ναβουθαι λεγων· δος μοι τον αμπελωνα σου και εσται μοι εις κηπον λαχανων, οτι εγγιζων ουτος τω οικω μου, και δωσω σοι αμπελωνα αλλον αγαθον υπερ αυτον· ει δε αρεσκει ενωπιον σου, δωσω σοι αργυριον αλλαγμα αμπελωνος σου τουτου, και εσται μοι εις κηπον λαχανων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και ειπε Ναβουθαι προς ᾿Αχααβ· μη γενοιτο μοι παρα Θεου μου δουναι κληρονομιαν πατερων μου σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και εγενετο το πνευμα ᾿Αχααβ τεταραγμενον, και εκοιμηθη επι της κλινης αυτου και συνεκαλυψε το προσωπον αυτου και ουκ εφαγεν αρτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και εισηλθεν ᾿Ιεζαβελ η γυνη αυτου προς αυτον και ελαλησε προς αυτον· τι το πνευμα σου τεταραγμενον και ουκ ει συ εσθιων αρτον; 6 και ειπε προς αυτην, οτι ελαλησα προς Ναβουθαι τον ᾿Ιεζραηλιτην λεγων· δος μοι τον αμπελωνα σου αργυριου· ει δε βουλῃ, δωσω σοι αμπελωνα αλλον αντ᾿ αυτου· και ειπεν· ου δωσω σοι κληρονομιαν πατερων μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και ειπε προς αυτον ᾿Ιεζαβελ η γυνη αυτου· συ νυν ουτω ποιεις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ; αναστηθι και φαγε αρτον και σαυτου γενου, εγω δε δωσω σοι τον αμπελωνα Ναβουθαι του ᾿Ιεζραηλιτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και εγραψε βιβλιον επι τω ονοματι ᾿Αχααβ και εσφραγισατο τη σφραγιδι αυτου και απεστειλε το βιβλιον προς τους πρεσβυτερους και τους ελευθερους τους κατοικουντας μετα Ναβουθαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και εγεγραπτο εν τοις βιβλιοις λεγων· νηστευσατε νηστειαν και καθισατε τον Ναβουθαι εν αρχη του λαου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και εγκαθισατε δυο ανδρας υιους παρανομων εξεναντιας αυτου, και καταμαρτυρησατωσαν αυτου λεγοντες· ηυλογησε Θεον και βασιλεα· και εξαγαγετωσαν αυτον και λιθοβολησατωσαν αυτον, και αποθανετω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| και εποιησαν οι ανδρες της πολεως αυτου οι πρεσβυτεροι και οι ελευθεροι οι κατοικοηντες εν τη πολει αυτου, καθως απεστειλε προς αυτους ᾿Ιεζαβελ και καθα εγεγραπτο εν τοις βιβλιοις, οις απεστειλε προς αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| και εκαλεσαν νηστειαν και εκαθισαν τον Ναβουθαι εν αρχη του λαου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| και εισηλθον δυο ανδρες υιοι παρανομων και εκαθισαν εξεναντιας αυτου και κατεμαρτυρησαν αυτου λεγοντες· ηυλογηκας Θεον και βασιλεα· και εξηγαγον αυτον εξω της πολεως και ελιθοβολησαν αυτον εν λιθοις, και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και απεστειλαν προς ᾿Ιεζαβελ λεγοντες· λελιθοβοληται Ναβουθαι και τεθνηκε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και εγενετο ως ηκουσεν ᾿Ιεζαβελ, και ειπε προς ᾿Αχααβ· αναστα, κληρονομει τον αμπελωνα Ναβουθαι του ᾿Ιεζραηλιτου, ὃς ουκ εδωκε σοι αργυριου, οτι ουκ εστι Ναβουθαι ζων, οτι τεθνηκε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| και εγενετο ως ηκουσεν ᾿Αχααβ οτι τεθνηκε Ναβουθαι ο ᾿Ιεζραηλιτης, και διερρηξε τα ιματια αυτου και περιεβαλετο σακκον· και εγενετο μετα ταυτα και ανεστη και κατεβη ᾿Αχααβ εις τον αμπελωνα Ναβουθαι του ᾿Ιεζραηλιτου κληρονομησαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| Και ειπεν Κυριος προς ᾿Ηλιου τον Θεσβιτην λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| αναστηθι και καταβηθι εις απαντην ᾿Αχααβ βασιλεως ᾿Ισραηλ του εν Σαμαρειᾳ, οτι ουτος εν αμπελωνι Ναβουθαι, οτι καταβεβηκεν εκει κληρονομησαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και λαλησεις προς αυτον λεγων· ταδε λεγει Κυριος· ως συ εφονευσας και εκληρονομησας, δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· εν παντι τοπω, ω ελειξαν αι υες και οι κυνες το αιμα Ναβουθαι, εκει λειξουσιν οι κυνες το αιμα σου, και αι πορναι λουσονται εν τω αιματι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| και ειπεν ᾿Αχααβ προς ᾿Ηλιου· ει ευρηκας με, ο εχθρος μου; και ειπεν· ευρηκα, διοτι ματην πεπρασαι ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου παροργισαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| ιδου εγω επαγω επι σε κακα και εκκαυσω οπισω σου και εξολοθρευσω του ᾿Αχααβ ουρουντα προς τοιχον και συνεχομενον και εγκαταλελειμμενον εν ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| και δωσω τον οικον σου ως τον οικον ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ και ως τον οικον Βαασα υιου ᾿Αχια περι των παροργισματων, ων παρωργισας και εξημαρτες τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και τη ᾿Ιεζαβελ ελαλησε Κυριος λεγων· οι κυνες καταφαγονται αυτην εν τω προτειχισματι ᾿Ιεζραελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| τον τεθνηκοτα του ᾿Αχααβ εν τη πολει φαγονται οι κυνες και τον τεθνηκοτα αυτου εν τω πεδιω φαγονται τα πετεινα του ουρανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| πλην ματαιως ᾿Αχααβ, ὃς επραθη ποιησαι το πονηρον ενωπιον Κυριου, ως μετεθηκεν αυτον ᾿Ιεζαβελ η γυνη αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και εβδελυχθη σφοδρα πορευεσθαι οπισω των βδελυγματων κατα παντα, α εποιησεν ο ᾿Αμορραιος, ὃν εξωλοθρευσε Κυριος απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| και υπερ του λογου, ως κατενυγη ᾿Αχααβ απο προσωπου του Κυριου και επορευετο κλαιων και διερρηξε τον χιτωνα αυτου και εζωσατο σακκον επι το σωμα αυτου και ενηστευσε και περιεβαλετο σακκον εν τη ημερᾳ, ᾗ επαταξε Ναβουθαι τον ᾿Ιεζραηλιτην, και επορευθη,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| και εγενετο ρημα Κυριου εν χειρι δουλου αυτου ᾿Ηλιου περι ᾿Αχααβ, και ειπε Κυριος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| εωρακας ως κατενυγη ᾿Αχααβ απο προσωπου μου; ουκ επαξω την κακιαν εν ταις ημεραις αυτου, αλλ᾿ εν ταις ημεραις του υιου αυτου επαξω την κακιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ συνηθροισεν υιος ῎Αδερ πασαν την δυναμιν αυτου και ανεβη και περιεκαθισεν επι Σαμαρειαν και τριακονταδυο βασιλεις μετ᾿ αυτου και πας ιππος και αρμα· και ανεβησαν και περιεκαθισαν επι Σαμαρειαν και επολεμησαν επ᾿ αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και απεστειλε προς ᾿Αχααβ βασιλεα ᾿Ισραηλ εις την πολιν, και ειπε προς αυτον· ταδε λεγει υιος ῎Αδερ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| το αργυριον σου και το χρυσιον σου εμον εστι και αι γυναικες σου και τα τεκνα σου εμα εστι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και απεκριθη βασιλευς ᾿Ισραηλ και ειπε· καθως ελαλησας, κυριε μου βασιλευ, σος εγω ειμι και παντα τα εμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και ανεστρεψαν οι αγγελοι, και ειπαν· ταδε λεγει ο υιος ῎Αδερ· εγω απεστειλα προς σε λεγων· το αργυριον σου και το χρυσιον σου και τας γυναικας και τα τεκνα σου δωσεις εμοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| οτι ταυτην την ωραν αυριον αποστελω τους παιδας μου προς σε, και ερευνησουσι τον οικον σου και τους οικους των παιδων σου και εσται παντα τα επιθυμηματα των οφθαλμων αυτων, εφ᾿ α ἂν επιβαλωσι τας χειρας αυτων, και ληψονται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και εκαλεσεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ παντας τους πρεσβυτερους της γης και ειπε· γνωτε δη και ιδετε οτι κακιαν ουτος ζητει, οτι απεσταλκε προς με περι των γυναικων μου και περι των υιων μου και περι των θυγατερων μου· το αργυριον μου και το χρυσιον μου ουκ απεκωλυσα απ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και ειπαν αυτω οι πρεσβυτεροι και πας ο λαος· μη ακουσῃς και μη θελησῃς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και ειπε τοις αγγελοις υιου ῎Αδερ· λεγετε τω κυριω υμων· παντα οσα απεσταλκας προς τον δουλον σου εν πρωτοις ποιησω, το δε ρημα τουτο ου δυνησομαι ποιησαι. και απηραν οι ανδρες και επεστρεψαν αυτω λογον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και απεστειλε προς αυτον υιος ῎Αδερ λεγων· ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, ει εκποιησει ο χους Σαμαρειας ταις αλωπεξι παντι τω λαω τοις πεζοις μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και απεκριθη ο βασιλευς ᾿Ισραηλ και ειπεν· ικανουσθω· μη καυχασθω ο κυρτος ως ο ορθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| και εγενετο οτε απεκριθη αυτω τον λογον τουτον, πινων ην αυτος και παντες οι βασιλεις οι μετ᾿ αυτου εν σκηναις και ειπε τοις παισιν αυτου· οικοδομησατε χαρακα· και εθεντο χαρακα επι την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και ιδου προφητης εις προσηλθε τω ᾿Αχααβ βασιλει ᾿Ισραηλ και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· ει εωρακας τον οχλον τον μεγαν τουτον; ιδου εγω διδωμι αυτον σημερον εις χειρας σας, και γνωσῃ οτι εγω Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και ειπεν ᾿Αχααβ· εν τινι; και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· εν τοις παιδαριοις των αρχοντων των χωρων. και ειπεν ᾿Αχααβ· τις συναξει τον πολεμον; και ειπε· συ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| και επεσκεψατο ᾿Αχααβ τα παιδαρια των αρχοντων των χωρων, και εγενοντο διακοσια τριακοντα· και μετα ταυτα επεσκεψατο τον λαον, παντα υιον δυναμεως, επτα χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και εξηλθε μεσημβριας· και υιος ῎Αδερ πινων μεθυων εν Σοκχωθ αυτος και οι βασιλεις, τριακοντα και δυο βασιλεις συμβοηθοι μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και εξηλθον αρχοντες παιδαρια των χωρων εν πρωτοις. και αποστελλουσι και απαγγελλουσι τω βασιλει Συριας λεγοντες· ανδρες εξεληλυθασιν εκ Σαμαρειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| και ειπεν αυτοις· ει εις ειρηνην εκπορευονται, συλλαβειν αυτους ζωντας· και ει εις πολεμον, ζωντας συλλαβειν αυτους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και μη εξελθατωσαν εκ της πολεως τα παιδαρια αρχοντων των χωρων. και η δυναμις οπισω αυτων 20 επαταξεν εκαστος τον παρ᾿ αυτου και εδευτερωσεν εκαστος τον παρ᾿ αυτου, και εφυγε Συρια, και κατεδιωξεν αυτους ᾿Ισραηλ· και σῴζεται υιος ῎Αδερ βασιλευς Συριας εφ᾿ ιππου ιππεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και εξηλθεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ και ελαβε παντας τους ιππους και τα αρματα και επαταξε πληγην μεγαλην εν Συριᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| και προσηλθεν ο προφητης προς βασιλεα ᾿Ισραηλ και ειπε· κραταιου και γνωθι και ιδε τι ποιησεις, οτι επιστρεφοντος του ενιαυτου υιος ῎Αδερ βασιλευς Συριας αναβαινει επι σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και οι παιδες βασιλεως Συριας ειπον· Θεος ορεων Θεος ᾿Ισραηλ και ου Θεος κοιλαδων, δια τουτο εκραταιωσεν υπερ ημας· εαν δε πολεμησωμεν αυτους κατ᾿ ευθυ, ει μην κραταιωσωμεν υπερ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και το ρημα τουτο ποιησον· αποστησον τους βασιλεις εκαστον εις τον τοπον αυτων και θου αντ᾿ αυτων σατραπας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και αλλαξομεν σοι δυναμιν κατα την δυναμιν την πεσουσαν και ιππον κατα την ιππον και αρματα κατα τα αρματα και πολεμησομεν προς αυτους κατ᾿ ευθυ και κραταιωσομεν υπερ αυτους. και ηκουσε της φωνης αυτων και εποιησεν ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| και εγενετο επιστρεψαντος του ενιαυτου και επεσκεψατο υιος ῎Αδερ την Συριαν και ανεβη εις ᾿Αφεκα εις πολεμον επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| και οι υιοι ᾿Ισραηλ επεσκεπησαν και παρεγενοντο εις απαντην αυτων, και παρενεβαλεν ᾿Ισραηλ εξεναντιας αυτων ωσει δυο ποιμνια αιγων, και Συρια επλησε την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| και προσηλθεν ο ανθρωπος του Θεου και ειπε τω βασιλει ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος· ανθ᾿ ων ειπε Συρια· Θεος ορεων Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ και ου Θεος κοιλαδων αυτος, και δωσω την δυναμιν την μεγαλην ταυτην εις χειρα σην, και γνωσῃ οτι εγω Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.29| και παρεμβαλλουσιν ουτοι απεναντι τουτων επτα ημερας, και εγενετο εν τη ημερᾳ τη εβδομῃ και προσηγαγεν ο πολεμος, και επαταξεν ᾿Ισραηλ την Συριαν εκατον χιλιαδας πεζων μια ημερᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| και εφυγον οι καταλοιποι εις ᾿Αφεκα εις την πολιν, και επεσε το τειχος επι εικοσι και επτα χιλιαδας ανδρων των καταλοιπων. και υιος ῎Αδερ εφυγε και εισηλθεν εις τον οικον του κοιτωνος, εις το ταμιειον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.31| και ειπε τοις παισιν αυτου· οιδα οτι βασιλεις ᾿Ισραηλ βασιλεις ελεους εισιν· επιθωμεθα δη σακκους επι τας οσφυας ημων και σχοινια επι τας κεφαλας ημων και εξελθωμεν προς βασιλεα ᾿Ισραηλ, ει πως ζωογονησει τας ψυχας ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.32| και περιεζωσαντο σακκους επι τας οσφυας αυτων και εθεσαν σχοινια επι τας κεφαλας αυτων και ειπον τω βασιλει ᾿Ισραηλ· δουλος σου υιος ῎Αδερ λεγει· ζησατω δη η ψυχη ημων. και ειπεν· ει ετι ζη, αδελφος μου εστι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.33| και οι ανδρες οιωνισαντο και εσπεισαντο και ανελεξαντο τον λογον εκ του στοματος αυτου και ειπον· αδελφος σου υιος ῎Αδερ. και ειπεν· εισελθατε και λαβετε αυτον· και εξηλθε προς αυτον υιος ῎Αδερ, και αναβιβαζουσιν αυτον προς αυτον επι το αρμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.34| και ειπε προς αυτον· τας πολεις, ας ελαβεν ο πατηρ μου παρα του πατρος σου, αποδωσω σοι, και εξοδους θησεις σεαυτω εν Δαμασκω, καθως εθετο ο πατηρ μου εν Σαμαρειᾳ· και εγω εν διαθηκῃ εξαποστελω σε. και διεθετο αυτω διαθηκην και εξαπεστειλεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.35| Και ανθρωπος εις εκ των υιων των προφητων ειπε προς τον πλησιον αυτου εν λογω Κυριου· παταξον δη με· και ουκ ηθελησεν ο ανθρωπος παταξαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.36| και ειπε προς αυτον· ανθ᾿ ων ουκ ηκουσας της φωνης Κυριου και ιδου συ αποτρεχεις απ᾿ εμου, και παταξει σε λεων· και απηλθεν απ᾿ αυτου, και ευρισκει αυτον λεων και επαταξεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.37| και ευρισκει ανθρωπον αλλον και ειπε· παταξον με δη· και επαταξεν αυτον ο ανθρωπος παταξας και συνετριψε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.38| και επορευθη ο προφητης και εστη τω βασιλει ᾿Ισραηλ επι της οδου και κατεδησατο εν τελαμωνι τους οφθαλμους αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.39| και εγενετο ως παρεπορευετο ο βασιλευς, και ουτος εβοα προς τον βασιλεα και ειπεν· ο δουλος σου εξηλθεν επι την στρατιαν του πολεμου, και ιδου ανηρ εισηγαγε προς με ανδρα και ειπε προς με· φυλαξον τουτον τον ανδρα, εαν δε εκπηδων εκπηδησῃ, και εσται η ψυχη σου αντι της ψυχης αυτου, η ταλαντον αργυριου στησεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.40| και εγενηθη περιεβλεψατο ο δουλος σου ωδε και ωδε, και ουτος ουκ ην. και ειπε προς αυτον ο βασιλευς ᾿Ισραηλ· ιδου και τα ενεδρα παρ᾿ εμοι εφονευσας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.41| και εσπευσε και αφειλε τον τελαμωνα απο των οφθαλμων αυτου, και επεγνω αυτον ο βασιλευς ᾿Ισραηλ, οτι εκ των προφητων ουτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.42| και ειπε προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος· διοτι εξηνεγκας συ ανδρα ολεθριον εκ της χειρος σου, και εσται η ψυχη σου αντι της ψυχης αυτου και ο λαος σου αντι του λαου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.43| και απηλθεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ συγκεχυμενος και εκλελυμενος και ερχεται εις Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ εκαθισε τα τρια ετη, και ουκ ην πολεμος ανα μεσον Συριας και ανα μεσον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και εγενηθη εν τω ενιαυτω τω τριτω και κατεβη ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα προς βασιλεα ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ προς τους παιδας αυτου· ει οιδατε οτι ημιν Ρεμμαθ Γαλααδ, και ημεις σιωπωμεν λαβειν αυτην εκ χειρος βασιλεως Συριας; 4 και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ· αναβησῃ μεθ᾿ ημων εις Ρεμμαθ Γαλααδ εις πολεμον; 5 και ειπεν ᾿Ιωσαφατ· καθως εγω και συ ουτως, καθως ο λαος μου ο λαος σου, καθως οι ιπποι μου οι ιπποι σου. και ειπεν ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα προς βασιλεα ᾿Ισραηλ· επερωτησατε δη σημερον τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| και συνηθροισεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ παντας τους προφητας, ως τετρακοσιους ανδρας, και ειπεν αυτοις ο βασιλευς· ει πορευθω εις Ρεμμαθ Γαλααδ εις πολεμον η επισχω; και ειπον· αναβαινε, και διδους δωσει Κυριος εις χειρας του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και ειπεν ᾿Ιωσαφατ προς βασιλεα ᾿Ισραηλ· ουκ εστιν ωδε προφητης του Κυριου και επερωτησομεν τον Κυριον δι᾿ αυτου; 8 και ειπεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ· εις εστιν ανηρ εις το επερωτησαι δι᾿ αυτου τον Κυριον, και εγω μεμισηκα αυτον, οτι ου λαλει περι εμου καλα, αλλ᾿ η κακα, Μιχαιας υιος ᾿Ιεμβλαα. και ειπεν ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα· μη λεγετω ο βασιλευς ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| και εκαλεσεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ ευνουχον ενα και ειπε· το ταχος Μιχαιαν υιον ᾿Ιεμβλαα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| και ο βασιλευς ᾿Ισραηλ και ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα εκαθηντο ανηρ επι του θρονου αυτου ενοπλοι εν ταις πυλαις Σαμαρειας, και παντες οι προφηται επροφητευον ενωπιον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και εποιησεν εαυτω Σεδεκιας υιος Χανανα κερατα σιδηρα και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· εν τουτοις κερατιεις την Συριαν, εως συντελεσθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και παντες οι προφηται επροφητευον ουτως λεγοντες· αναβαινε εις Ρεμμαθ Γαλααδ, και ευοδωσει και δωσει Κυριος εις χειρας σου και τον βασιλεα Συριας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| και ο αγγελος ο πορευθεις καλεσαι τον Μιχαιαν ελαλησεν αυτω λεγων· ιδου δη λαλουσι παντες οι προφηται εν στοματι ενι καλα περι του βασιλεως· γινου δη και συ εις τους λογους σου κατα τους λογους ενος τουτων και λαλησον καλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και ειπε Μιχαιας· ζη Κυριος, οτι α εαν ειπῃ Κυριος προς με, ταυτα λαλησω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και ηλθε προς τον βασιλεα και ειπεν αυτω ο βασιλευς· Μιχαια, ει αναβω εις Ρεμμαθ Γαλααδ εις πολεμον, η επισχω; και ειπεν· αναβαινε, και ευοδωσει Κυριος εις χειρας του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ποσακις εγω ορκιζω σε οπως λαλησῃς προς με αληθειαν εν ονοματι Κυριου; 17 και ειπε Μιχαιας· ουχ ουτως. εωρακα παντα τον ᾿Ισραηλ διεσπαρμενον εν τοις ορεσιν ως ποιμνιον, ω ουκ εστι ποιμην, και ειπε Κυριος· ου κυριος τουτοις Θεος; εκαστος εις τον οικον αυτου εν ειρηνῃ αναστρεφετω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ βασιλεα ᾿Ιουδα· ουκ ειπα προς σε οτι ου προφητευει ουτος μοι καλα, διοτι αλλ᾿ η κακα; 19 και ειπε Μιχαιας· ουχ ουτως, ουκ εγω, ακουε ρημα Κυριου, ουχ ουτως· ειδον Θεον ᾿Ισραηλ καθημενον επι θρονου αυτου, και πασα η στρατια του ουρανου ειστηκει περι αυτον εκ δεξιων αυτου και εξ ευωνυμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| και ειπε Κυριος· τις απατησει τον ᾿Αχααβ βασιλεα ᾿Ισραηλ και αναβησεται και πεσειται εν Ρεμμαθ Γαλααδ; και ειπεν ουτος ουτως και ουτος ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| και εξηλθε πνευμα και εστη ενωπιον Κυριου και ειπεν· εγω απατησω αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| και ειπε προς αυτον Κυριος· εν τινι; και ειπεν· εξελευσομαι και εσομαι πνευμα ψευδες εις το στομα παντων των προφητων αυτου. και ειπεν· απατησεις και γε δυνησῃ, εξελθε και ποιησον ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| και νυν ιδου εδωκε Κυριος πνευμα ψευδες εν στοματι παντων των προφητων σου τουτων, και Κυριος ελαλησεν επι σε κακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| και προσηλθε Σεδεκιας υιος Χανανα και επαταξε τον Μιχαιαν επι την σιαγονα και ειπε· ποιον πνευμα Κυριου το λαλησαν εν σοι; 25 και ειπε Μιχαιας· ιδου συ οψῃ τη ημερᾳ εκεινῃ, οταν εισελθῃς ταμιειον του ταμιειου του κρυβηναι εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| και ειπεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ· λαβετε τον Μιχαιαν και αποστρεψατε αυτον προς Σεμηρ τον βασιλεα της πολεως· και τω ᾿Ιωας υιω του βασιλεως 27 ειπον θεσθαι τουτον εν φυλακη και εσθιειν αυτον αρτον θλιψεως και υδωρ θλιψεως εως του επιστρεψαι με εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| και ειπε Μιχαιας· εαν επιστρεφων επιστρεψῃς εν ειρηνῃ, ου λελαληκε Κυριος εν εμοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| και ανεβη βασιλευς ᾿Ισραηλ και ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα μετ᾿ αυτου εις Ρεμμαθ Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ βασιλεα ᾿Ιουδα· συγκαλυψομαι και εισελευσομαι εις τον πολεμον, και συ ενδυσαι τον ιματισμον μου· και συνεκαλυψατο βασιλευς ᾿Ισραηλ και εισηλθεν εις τον πολεμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| και βασιλευς Συριας ενετειλατο τοις αρχουσι των αρματων αυτου τριακοντα και δυσι λεγων· μη πολεμειτε μικρον και μεγαν, αλλ᾿ η τον βασιλεα ᾿Ισραηλ μονωτατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.32| και εγενετο ως ειδον οι αρχοντες των αρματων τον ᾿Ιωσαφατ βασιλεα ᾿Ιουδα, και αυτοι ειπαν· φαινεται βασιλευς ᾿Ισραηλ ουτος· και εκυκλωσαν αυτον πολεμησαι, και ανεκραξεν ᾿Ιωσαφατ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.33| και εγενετο ως ειδον οι αρχοντες των αρματων οτι ουκ εστι βασιλευς ᾿Ισραηλ ουτος, και ανεστρεψαν απ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.34| και επετεινεν εις το τοξον ευστοχως και επαταξε τον βασιλεα ᾿Ισραηλ ανα μεσον του πνευμονος και ανα μεσον του θωρακος. και ειπε τω ηνιοχω αυτου· επιστρεψον τας χειρας σου και εξαγαγε με εκ του πολεμου, οτι τετρωμαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.35| και ετροπωθη ο πολεμος εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και ο βασιλευς ην εστηκως επι του αρματος εξεναντιας Συριας απο πρωΐ εως εσπερας και επεχυνε το αιμα απο της πληγης εις τον κολπον του αρματος· και απεθανεν εσπερας, και εξεπορευετο το αιμα της τροπης εως του κολπου του αρματος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.36| και εστη ο στρατοκηρυξ δυοντος του ηλιου λεγων· εκαστος εις την εαυτου πολιν και εις την εαυτου γην,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.37| οτι τεθνηκεν ο βασιλευς. και ηλθον εις Σαμαρειαν και εθαψαν τον βασιλεα εν Σαμαρειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.38| και απενιψαν το αιμα επι την κρηνην Σαμαρειας, και εξελειξαν αι υες και οι κυνες το αιμα, και αι πορναι ελουσαντο εν τω αιματι κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.39| και τα λοιπα των λογων ᾿Αχααβ και παντα, α εποιησε, και οικον ελεφαντινον, ὃν ᾠκοδομησε, και πασας τας πολεις, ας εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραπται εν βιβλιω λογων των ημερων των βασιλεων ᾿Ισραηλ; 40 και εκοιμηθη ᾿Αχααβ μετα των πατερων αυτου, και εβασιλευσεν ᾿Οχοζιας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.41| Και ᾿Ιωσαφατ υιος ᾿Ασα εβασιλευσεν επι ᾿Ιουδαν· εν ετει τεταρτω του ᾿Αχααβ βασιλεως ᾿Ισραηλ εβασιλευσεν ᾿Ιωσαφατ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.42| υιος τριακοντα και πεντε ετων εν τω βασιλευειν αυτον, και εικοσι και πεντε ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Αζουβα θυγατηρ Σαλαΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.43| και επορευθη εν πασῃ οδω ᾿Ασα του πατρος αυτου· ουκ εξεκλινεν απ᾿ αυτης του ποιησαι το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.44| πλην των υψηλων ουκ εξηρεν, ετι ο λαος εθυσιαζε και εθυμιων εν τοις υψηλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.45| και ειρηνευσεν ᾿Ιωσαφατ μετα βασιλεως ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.46| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωσαφατ και αι δυναστειαι αυτου, οσα εποιησεν ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων βασιλεων ᾿Ιουδα; 47 Και περισσον του ενδιηλλαγμενου, ὃ υπελειφθη εν ημεραις ᾿Ασα του πατρος αυτου, επελεξεν απο της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.48| και βασιλευς ουκ ην εν ᾿Εδεμ εστηλωμενος. και ο βασιλευς 49 ᾿Ιωσαφατ εποιησε νηας εις Θαρσις του πορευθηναι ᾿Ωφερδε εις χρυσιον, και ουκ επορευθησαν, οτι συνετριβησαν νηες εν ᾿Ασεων Γαβερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.50| τοτε ειπε ᾿Οχοζιας υιος ᾿Αχααβ προς ᾿Ιωσαφατ· πορευθητωσαν δουλοι μου μετα των δουλων σου ταις ναυσι· και ουκ ηθελησεν ᾿Ιωσαφατ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.51| και εκοιμηθη ᾿Ιωσαφατ μετα των πατερων αυτου και εταφη παρα τοις πατρασιν αυτου εν πολει Δαυιδ του πατρος αυτου· και εβασιλευσεν ᾿Ιωραμ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.52| Και ᾿Οχοζιας υιος ᾿Αχααβ εβασιλευεν επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ εν ετει επτακαιδεκατω ᾿Ιωσαφατ βασιλεως ᾿Ιουδα· και εβασιλευσεν εν ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ δυο ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.53| και εποιησε το πονηρον εναντιον Κυριου και επορευθη εν οδω ᾿Αχααβ του πατρος αυτου και εν οδω ᾿Ιεζαβελ της μητρος αυτου και εν ταις αμαρτιαις οικου ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.54| και εδουλευσε τοις Βααλιμ και προσεκυνησεν αυτοις και παρωργισε τον Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ, κατα παντα τα γενομενα εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.Βασιλειων Δ'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ηθετησε Μωαβ εν ᾿Ισραηλ μετα το αποθανειν ᾿Αχααβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και επεσεν ᾿Οχοζιας δια του δικτυωτου του εν τω υπερῴω αυτου τω εν Σαμαρειᾳ και ηρρωστησε. και απεστειλεν αγγελους και ειπε προς αυτους· δευτε και επιζητησατε εν τω Βααλ μυιαν θεον ᾿Ακκαρων, ει ζησομαι εκ της αρρωστιας μου ταυτης· και επορευθησαν επερωτησαι δι᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και αγγελος Κυριου εκαλεσεν ᾿Ηλιου τον Θεσβιτην λεγων· αναστας δευρο εις συναντησιν των αγγελων ᾿Οχοζιου βασιλεως Σαμαρειας και λαλησεις προς αυτους· ει παρα το μη ειναι Θεον εν ᾿Ισραηλ υμεις πορευεσθε επιζητησαι εν τω Βααλ μυιαν θεον ᾿Ακκαρων; και ουχ ουτως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| οτι ταδε λεγει Κυριος· η κλινη, εφ᾿ ἧς ανεβης εκει, ου καταβησῃ απ᾿ αυτης, οτι θανατω αποθανη. και επορευθη ᾿Ηλιου και ειπε προς αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και επεστραφησαν οι αγγελοι προς αυτον, και ειπε προς αυτους· τι οτι επεστρεψατε; 6 και ειπαν προς αυτον· ανηρ ανεβη εις συναντησιν ημων και ειπε προς ημας· δευτε επιστραφητε προς τον βασιλεα τον αποστειλαντα υμας και λαλησατε προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος· ει παρα το μη ειναι Θεον εν ᾿Ισραηλ συ πορευῃ επιζητησαι εν τω Βααλ μυιαν θεον ᾿Ακκαρων; ουχ ουτως· η κλινη, εφ᾿ ἧς ανεβης εκει, ου καταβησῃ απ᾿ αυτης, οτι θανατω αποθανη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και ελαλησε προς αυτους λεγων· τις η κρισις του ανδρος του αναβαντος εις συναντησιν υμιν και λαλησαντος προς υμας τους λογους τουτους; 8 και ειπαν προς αυτον· ανηρ δασυς και ζωνην δερματινην περιεζωσμενος την οσφυν αυτου. και ειπεν· ᾿Ηλιου ο Θεσβιτης ουτος εστι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και απεστειλε προς αυτον πεντηκονταρχον και τους πεντηκοντα αυτου, και ανεβη προς αυτον, και ιδου ᾿Ηλιου εκαθητο επι της κορυφης του ορους. και ελαλησεν ο πεντηκονταρχος προς αυτον και ειπεν· ανθρωπε του Θεου, ο βασιλευς εκαλεσε σε, καταβηθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και απεκριθη ᾿Ηλιου, και ειπε προς τον πεντηκονταρχον· και ει ανθρωπος Θεου εγω, καταβησεται πυρ εκ του ουρανου και καταφαγεται σε και τους πεντηκοντα σου· και κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν αυτον και τους πεντηκοντα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και προσεθετο ο βασιλευς και απεστειλε προς αυτον αλλον πεντηκονταρχον και τους πεντηκοντα αυτου, και ανεβη και ελαλησεν ο πεντηκονταρχος προς αυτον και ειπεν· ανθρωπε του Θεου, ταδε λεγει ο βασιλευς· ταχεως καταβηθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και απεκριθη ᾿Ηλιου και ελαλησε προς αυτον και ειπεν· ει ανθρωπος Θεου εγω, καταβησεται πυρ εκ του ουρανου και καταφαγεται σε και τους πεντηκοντα σου· και κατεβη πυρ εξ ουρανου και κατεφαγε αυτον και τους πεντηκοντα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και προσεθετο ο βασιλευς ετι αποστειλαι ηγουμενον και τους πεντηκοντα αυτου, και ηλθεν ο πεντηκονταρχος ο τριτος και εκαμψεν επι τα γονατα αυτου κατεναντι ᾿Ηλιου και εδεηθη αυτου και ελαλησε προς αυτον και ειπεν· ανθρωπε του Θεου, εντιμωθητω δη η ψυχη μου και η ψυχη των δουλων σου τουτων των πεντηκοντα εν οφθαλμοις σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| ιδου κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγε τους δυο πεντηκονταρχους τους πρωτους και τους πεντηκοντα αυτων, και νυν εντιμωθητω δη η ψυχη μου εν οφθαλμοις σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ελαλησεν αγγελος Κυριου προς ᾿Ηλιου και ειπε· καταβηθι μετ᾿ αυτου, μη φοβηθης απο προσωπου αυτων· και ανεστη ᾿Ηλιου και κατεβη μετ᾿ αυτου προς τον βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και ελαλησε προς αυτον και ειπεν ᾿Ηλιου· ταδε λεγει Κυριος· τι οτι απεστειλας αγγελους εκζητησαι εν τω Βααλ μυιαν θεον ᾿Ακκαρων; ουχ ουτως· η κλινη, εφ᾿ ἧς ανεβης εκει, ου καταβησῃ απ᾿ αυτης, οτι θανατω αποθανη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και απεθανε κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και τα λοιπα των λογων ᾿Οχοζιου, α εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 18α Και ᾿Ιωραμ υιος ᾿Αχααβ βασιλευει επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ ετη δεκαδυο, εν ετει οκτωκαιδεκατω ᾿Ιωσαφατ βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18|β και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου, πλην ουχ ως οι αδελφοι αυτου, ουδε ως η μητηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18|γ και απεστησε τας στηλας του Βααλ, ας εποιησεν ο πατηρ αυτου, και συνετριψεν αυτας· πλην εν ταις αμαρτιαις οικου ῾Ιεροβοαμ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, εκολληθη, ουκ απεστη απ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18|δ και εθυμωθη οργη Κυριος εις τον οικον ᾿Αχααβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ εγενετο εν τω αναγειν Κυριον εν συσσεισμω τον ᾿Ηλιου ως εις τον ουρανον και επορευθη ᾿Ηλιου και ῾Ελισαιε εκ Γαλγαλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπεν ᾿Ηλιου προς ῾Ελισαιε· καθου δη ενταυθα, οτι Κυριος απεσταλκε με εως Βαιθηλ· και ειπεν ῾Ελισαιε· ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, ει εγκαταλειψω σε· και ηλθον εις Βαιθηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ηλθον οι υιοι των προφητων οι εν Βαιθηλ προς ῾Ελισαιε και ειπον προς αυτον· ει εγνως, οτι Κυριος σημερον λαμβανει τον κυριον σου επανωθεν της κεφαλης σου; και ειπε· καγω εγνωκα, σιωπατε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ειπεν ᾿Ηλιου προς ῾Ελισαιε· καθου δη ενταυθα, οτι Κυριος απεσταλκε με εις ῾Ιεριχω· και ειπεν ῾Ελισαιε· ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, ει εγκαταλειψω σε· και ηλθον εις ῾Ιεριχω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και ηγγισαν οι υιοι των προφητων οι εν ῾Ιεριχω προς ῾Ελισαιε και ειπαν προς αυτον· ει εγνως οτι σημερον λαμβανει Κυριος τον κυριον σου επανωθεν της κεφαλης σου; και ειπε· και γε εγω εγνων, σιωπατε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και ειπεν αυτω ᾿Ηλιου· καθου δη ωδε, οτι Κυριος απεσταλκε με εως εις τον ᾿Ιορδανην· και ειπεν ῾Ελισαιε· ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, ει εγκαταλειψω σε· και επορευθησαν αμφοτεροι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και πεντηκοντα ανδρες υιοι των προφητων και εστησαν εξεναντιας μακροθεν· και αμφοτεροι εστησαν επι του ᾿Ιορδανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ελαβεν ᾿Ηλιου την μηλωτην αυτου και ειλησε και επαταξε το υδωρ, και διῃρεθη το υδωρ ενθα και ενθα, και διεβησαν αμφοτεροι εν ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εγενετο εν τω διαβηναι αυτους και ᾿Ηλιου ειπε προς ῾Ελισαιε· αιτησαι τι ποιησω σοι πριν η αναληφθηναι με απο σου. και ειπεν ῾Ελισαιε· γενηθητω δη διπλα εν πνευματι σου επ᾿ εμε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ειπεν ᾿Ηλιου· εσκληρυνας του αιτησασθαι· εαν ιδῃς με αναλαμβανομενον απο σου, και εσται σοι ουτως· και εαν μη, ου μη γενηται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και εγενετο αυτων πορευομενων, επορευοντο και ελαλουν· και ιδου αρμα πυρος και ιπποι πυρος και διεστειλαν ανα μεσον αμφοτερων, και ανεληφθη ᾿Ηλιου εν συσσεισμω ως εις τον ουρανον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και ῾Ελισαιε εωρα και εβοα· πατερ, πατερ, αρμα ᾿Ισραηλ και ιππευς αυτου· και ουκ ειδεν αυτον ετι και επελαβετο των ιματιων αυτου και διερρηξεν αυτα εις δυο ρηγματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και υψωσε την μηλωτην ᾿Ηλιου, ἣ επεσεν επανωθεν ῾Ελισαιε, και επεστρεψεν ῾Ελισαιε και εστη επι του χειλους του ᾿Ιορδανου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και ελαβε την μηλωτην ᾿Ηλιου, ἣ επεσεν επανωθεν αυτου, και επαταξε το υδωρ και ου διεστη· και ειπε· που ο Θεος ᾿Ηλιου αφφω; και επαταξε τα υδατα, και διερραγησαν ενθα και ενθα, και διεβη ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ειδον αυτον οι υιοι των προφητων οι εν ῾Ιεριχω εξεναντιας και ειπον· επαναπεπαυται το πνευμα ᾿Ηλιου επι ῾Ελισαιε· και ηλθον εις συναντην αυτου και προσεκυνησαν αυτω επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και ειπον προς αυτον· ιδου δη μετα των παιδων σου πεντηκοντα ανδρες υιοι δυναμεως· πορευθεντες δη ζητησατωσαν τον κυριον σου, μη ποτε ηρεν αυτον πνευμα Κυριου και ερριψεν αυτον εν τω ᾿Ιορδανῃ η εφ᾿ ἓν των ορεων η εφ᾿ ενα των βουνων. και ειπεν ῾Ελισαιε· ουκ αποστελειτε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και παρεβιασαντο αυτον εως ου ᾐσχυνετο. και ειπεν· αποστειλατε. και απεστειλαν πεντηκοντα ανδρας, και εζητησαν τρεις ημερας και ουχ ευρον αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και ανεστρεψαν προς αυτον, και αυτος εκαθητο εν ῾Ιεριχω, και ειπεν ῾Ελισαιε· ουκ ειπον προς υμας, μη πορευθητε; 19 και ειπον οι ανδρες της πολεως προς ῾Ελισαιε· ιδου η κατοικησις της πολεως αγαθη, καθως ο κυριος βλεπει, και τα υδατα πονηρα και η γη ατεκνουμενη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και ειπεν ῾Ελισαιε· λαβετε μοι υδρισκην καινην και θετε εκει αλα· και ελαβον και ηνεγκαν προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και εξηλθεν ῾Ελισαιε εις την διεξοδον των υδατων και ερριψεν εκει αλα και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· ιαμαι τα υδατα, ουκ εσται ετι εκειθεν θανατος και ατεκνουμενη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και ιαθησαν τα υδατα εως της ημερας ταυτης κατα το ρημα ῾Ελισαιε, ὃ ελαλησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και ανεβη εκειθεν εις Βαιθηλ· και αναβαινοντος αυτου εν τη οδω και παιδαρια μικρα εξηλθον εκ της πολεως και κατεπαιζον αυτου και ειπον αυτω· αναβαινε, φαλακρε, αναβαινε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και εξενευσεν οπισω αυτων και ειδεν αυτα, και κατηρασατο αυτοις εν ονοματι Κυριου· και ιδου εξηλθον δυο αρκοι εκ του δρυμου και ανερρηξαν απ᾿ αυτων τεσσαρακοντα και δυο παιδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και επορευθη εκειθεν εις το ορος το Καρμηλιον κακειθεν επεστρεψεν εις Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ᾿Ιωραμ υιος ᾿Αχααβ εβασιλευσεν εν ᾿Ισραηλ εν ετει οκτωκαιδεκατω ᾿Ιωσαφατ βασιλεως ᾿Ιουδα και εβασιλευσε δωδεκα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου, πλην ουχ ως ο πατηρ αυτου και ουχ ως η μητηρ αυτου. και μετεστησε τας στηλας του Βααλ, ας εποιησεν ο πατηρ αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| πλην εν τη αμαρτιᾳ ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, εκολληθη, ουκ απεστη απ᾿ αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και Μωσα βασιλευς Μωαβ ην νωκηδ, και επεστρεφε τω βασιλει ᾿Ισραηλ εν τη επαναστασει εκατον χιλιαδας αρνων και εκατον χιλιαδας κριων επι ποκων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και εγενετο μετα το αποθανειν ᾿Αχααβ και ηθετησε βασιλευς Μωαβ εν βασιλει ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και εξηλθεν ο βασιλευς ᾿Ιωραμ εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ Σαμαρειας και επεσκεψατο τον ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και επορευθη και εξαπεστειλε προς ᾿Ιωσαφατ βασιλεα ᾿Ιουδα λεγων· βασιλευς Μωαβ ηθετησεν εν εμοι· ει πορευσῃ μετ᾿ εμου εις Μωαβ εις πολεμον; και ειπεν· αναβησομαι· ομοιος μοι ομοιος σοι, ως ο λαος μου ο λαος σου, ως οι ιπποι μου οι ιπποι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και ειπε· ποια οδω αναβω; και ειπεν· οδον ερημον ᾿Εδωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και επορευθη ο βασιλευς ᾿Ισραηλ και ο βασιλευς ᾿Ιουδα και ο βασιλευς ᾿Εδωμ και εκυκλωσαν οδον επτα ημερων, και ουκ ην υδωρ τη παρεμβολη και τοις κτηνεσι τοις εν τοις ποσιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και ειπεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ· ω, οτι κεκληκε Κυριος τους τρεις βασιλεις παρερχομενους δουναι αυτους εν χειρι Μωαβ 11 και ειπεν ᾿Ιωσαφατ· ουκ εστιν ωδε προφητης του Κυριου και επιζητησωμεν τον Κυριον παρ᾿ αυτου; και απεκριθη εις των παιδων του βασιλεως ᾿Ισραηλ και ειπεν· ωδε ῾Ελισαιε υιος Σαφατ, ὃς επεχεεν υδωρ επι χειρας ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και ειπεν ᾿Ιωσαφατ· εστιν αυτω ρημα Κυριου. και κατεβη προς αυτον βασιλευς ᾿Ισραηλ και ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα και βασιλευς ᾿Εδωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ειπεν ῾Ελισαιε προς βασιλεα ᾿Ισραηλ· τι εμοι και σοι; δευρο προς τους προφητας του πατρος σου και τους προφητας της μητρος σου. και ειπεν αυτω ο βασιλευς ᾿Ισραηλ· μη οτι κεκληκε Κυριος τους τρεις βασιλεις του παραδουναι αυτους εις χειρας Μωαβ; 14 και ειπεν ῾Ελισαιε· ζη Κυριος των δυναμεων, ω παρεστην ενωπιον αυτου, οτι ει μη προσωπον ᾿Ιωασαφατ βασιλεως ᾿Ιουδα εγω λαμβανω, ει επεβλεψα προς σε και ειδον σε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και νυν λαβε μοι ψαλλοντα. και εγενετο ως εψαλλεν ο ψαλλων, και εγενετο επ᾿ αυτον χειρ Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· ποιησατε τον χειμαρρουν τουτον βοθυνους βοθυνους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| οτι ταδε λεγει Κυριος· ουκ οψεσθε πνευμα και ουκ οψεσθε υετον, και ο χειμαρρους ουτος πλησθησεται υδατος, και πιεσθε υμεις και αι κτησεις υμων και τα κτηνη υμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και κουφη αυτη εν οφθαλμοις Κυριου, και παραδωσω την Μωαβ εν χειρι υμων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και παταξετε πασαν πολιν οχυραν και παν ξυλον αγαθον καταβαλειτε και πασας πηγας υδατος εμφραξεσθε και πασαν μεριδα αγαθην αχρειωσετε εν λιθοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και εγενετο πρωΐ αναβαινουσης της θυσιας και ιδου υδατα ηρχοντο εξ οδου ᾿Εδωμ, και επλησθη η γη υδατος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και πασα Μωαβ ηκουσαν οτι ανεβησαν οι τρεις βασιλεις πολεμειν αυτους, και ανεβοησαν εκ παντος περιεζωσμενοι ζωνην και ειπαν· ω και εστησαν επι του οριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και ωρθρισαν το πρωΐ, και ο ηλιος ανετειλεν επι τα υδατα· και ειδε Μωαβ εξεναντιας τα υδατα πυρα ωσει αιμα 23 και ειπαν· αιμα τουτο της ρομφαιας, και εμαχεσαντο οι βασιλεις και επαταξεν ανηρ τον πλησιον αυτου, και νυν επι τα σκυλα Μωαβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και εισηλθον εις την παρεμβολην ᾿Ισραηλ, και ᾿Ισραηλ ανεστησαν και επαταξαν την Μωαβ, και εφυγον απο προσωπου αυτων. και εισηλθον εισπορευομενοι και τυπτοντες την Μωαβ 25 και τας πολεις καθειλον και πασαν μεριδα αγαθην ερριψαν ανηρ τον λιθον και ενεπλησαν αυτην και πασαν πηγην ενεφραξαν και παν ξυλον αγαθον κατεβαλον εως του καταλιπειν τους λιθους του τοιχου καθῃρημενους, και εκυκλωσαν οι σφενδονηται και επαταξαν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και ειδεν ο βασιλευς Μωαβ οτι εκραταιωσεν υπερ αυτον ο πολεμος. και ελαβε μεθ᾿ εαυτου επτακοσιους ανδρας εσπασμενους ρομφαιαν διακοψαι προς βασιλεα ᾿Εδωμ, και ουκ ηδυνηθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και ελαβε τον υιον αυτου τον πρωτοτοκον, ὃν εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου, και ανηνεγκεν αυτον ολοκαυτωμα επι του τειχους· και εγενετο μεταμελος μεγας επι ᾿Ισραηλ, και απηραν απ᾿ αυτου και επεστρεψαν εις την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ γυνη μια απο των υιων των προφητων εβοα προς τον ῾Ελισαιε λεγουσα· ο δουλος σου ανηρ μου απεθανε, και συ εγνως οτι δουλος σου ην φοβουμενος τον Κυριον· και ο δανειστης ηλθε λαβειν τους δυο υιους μου εαυτω εις δουλους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ειπεν ῾Ελισαιε· τι ποιησω σοι; αναγγειλον μοι τι εστι σοι εν τω οικω. η δε ειπεν· ουκ εστι τη δουλῃ σου ουδεν εν τω οικω, οτι αλλ᾿ η ὃ αλειψομαι ελαιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ειπε προς αυτην· δευρο αιτησαι σεαυτη σκευη εξωθεν παρα παντων των γειτονων σκευη κενα, μη ολιγωσῃς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και εισελευσῃ και αποκλεισεις την θυραν κατα σου και κατα των υιων σου και αποχεεις εις τα σκευη ταυτα και το πληρωθεν αρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και απηλθε παρ᾿ αυτου, και απεκλεισε την θυραν καθ᾿ εαυτης και κατα των υιων αυτης· αυτοι προσηγγιζον προς αυτην, και αυτη επεχεεν εως επλησθησαν τα σκευη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και ειπε προς τους υιους αυτης· εγγισατε ετι προς με το σκευος· και ειπον αυτη· ουκ εστιν ετι σκευος· και εστη το ελαιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και ηλθε και απηγγειλε τω ανθρωπω του Θεου, και ειπεν ῾Ελισαιε· δευρο και αποδου το ελαιον και αποτισεις τους τοκους σου, και συ και οι υιοι σου ζησεσθε εν τω επιλοιπω ελαιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εγενετο ημερα και διεβη ῾Ελισαιε εις Σωμαν, και εκει γυνη μεγαλη και εκρατησεν αυτον φαγειν αρτον. και εγενετο αφ᾿ ικανου του εισπορευεσθαι αυτον εξεκλινε του εκει φαγειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ειπεν η γυνη προς τον ανδρα αυτης· ιδου δη εγνων οτι ανθρωπος του Θεου αγιος ουτος διαπορευεται εφ᾿ ημας δια παντος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ποιησωμεν δη αυτω υπερωον τοπον μικρον και θωμεν αυτω εκει κλινην και τραπεζαν και διφρον και λυχνιαν. και εσται εν τω εισπορευεσθαι προς ημας και εκκλινει εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και εγενετο ημερα και εισηλθεν εκει και εξεκλινεν εις το υπερωον και εκοιμηθη εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ειπε προς Γιεζι το παιδαριον αυτου· καλεσον μοι την Σωμανιτιν ταυτην· και εκαλεσεν αυτην, και εστη ενωπιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ειπεν αυτω· ειπον δη προς αυτην· ιδου εξεστησας ημιν πασαν την εκστασιν ταυτην· τι δει ποιησαι σοι; ει εστι λογος σοι προς τον βασιλεα η προς τον αρχοντα της δυναμεως; η δε ειπεν· εν μεσω του λαου εγω ειμι οικω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ειπε προς Γιεζι· τι δει ποιησαι αυτη; και ειπε Γιεζι το παιδαριον αυτου· και μαλα υιος ουκ εστιν αυτη, και ο ανηρ αυτης πρεσβυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και εκαλεσεν αυτην, και εστη παρα την θυραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και ειπεν ῾Ελισαιε προς αυτην· εις τον καιρον τουτον, ως η ωρα, ζωσα συ περιειληφυια υιον. η δε ειπε· μη Κυριε, μη διαψευσῃ την δουλην σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και εν γαστρι ελαβεν η γυνη και ετεκεν υιον εις τον καιρον τουτον, ως η ωρα, ζωσα, ως ελαλησε προς αυτην ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και ηδρυνθη το παιδαριον· και εγενετο ηνικα εξηλθε προς τον πατερα αυτου προς τους θεριζοντας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και ειπε προς τον πατερα αυτου· την κεφαλην μου, την κεφαλην μου· και ειπε τω παιδαριω· ἆρον αυτον προς την μητερα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ηρεν αυτον προς την μητερα αυτου, και εκοιμηθη επι των γονατων αυτης εως μεσημβριας και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και ανηνεγκεν αυτον και εκοιμισεν αυτον επι την κλινην του ανθρωπου του Θεου και απεκλεισε κατ᾿ αυτου και εξηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και εκαλεσε τον ανδρα αυτης και ειπεν· αποστειλον δη μοι ἓν των παιδαριων και μιαν των ονων, και δραμουμαι εως του ανθρωπου του Θεου και επιστρεψω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| και ειπε· τι οτι συ πορευῃ προς αυτον σημερον; ου νεομηνια ουδε σαββατον. η δε ειπεν· ειρηνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| και επεσαξε την ονον και ειπε προς το παιδαριον αυτης· αγε πορευου, μη επισχῃς μοι του επιβηναι, οτι εαν ειπω σοι· δευρο και πορευσῃ και ελευσῃ προς τον ανθρωπον του Θεου εις ορος το Καρμηλιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| και επορευθη και ηλθεν εως του ανθρωπου του Θεου εις το ορος. και εγενετο ως ειδεν ῾Ελισαιε ερχομενην αυτην, και ειπε προς Γιεζι το παιδαριον αυτου· ιδου δη η Σωμανιτις εκεινη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| νυν δραμε εις απαντην αυτης και ερεις· ει ειρηνη σοι; ει ειρηνη τω ανδρι σου; ει ειρηνη τω παιδαριω; η δε ειπεν· ειρηνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| και ηλθε προς ῾Ελισαιε εις το ορος και επελαβετο των ποδων αυτου. και ηγγισε Γιεζι απωσασθαι αυτην, και ειπεν ῾Ελισαιε· αφες αυτην, οτι η ψυχη αυτης κατωδυνος αυτη, και Κυριος απεκρυψεν απ᾿ εμου και ουκ ανηγγειλε μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| η δε ειπε· μη ᾐτησαμην υιον παρα του Κυριου μου; οτι ουκ ειπα· ου πλανησεις μετ᾿ εμου; 29 και ειπεν ῾Ελισαιε τω Γιεζι· ζωσαι την οσφυν σου και λαβε την βακτηριαν μου εν τη χειρι σου και δευρο· οτι εαν ευρῃς ανδρα, ουκ ευλογησεις αυτον, και εαν ευλογησῃ σε ανηρ, ουκ αποκριθησῃ αυτω· και επιθησεις την βακτηριαν μου επι προσωπον του παιδαριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| και ειπεν η μητηρ του παιδαριου· ζη Κυριος και ζη η ψυχη σου, ει εγκαταλειψω σε· και ανεστη ῾Ελισαιε και επορευθη οπισω αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| και Γιεζι διηλθεν εμπροσθεν αυτης και επεθηκε την βακτηριαν επι προσωπον του παιδαριου, και ουκ ην φωνη και ουκ ην ακροασις· και επεστρεψεν εις απαντην αυτου και απηγγειλεν αυτω λεγων· ουκ ηγερθη το παιδαριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| και εισηλθεν ῾Ελισαιε εις τον οικον και ιδου το παιδαριον τεθνηκος κεκοιμισμενον επι την κλινην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| και εισηλθεν ῾Ελισαιε εις τον οικον και απεκλεισε την θυραν κατα των δυο εαυτων και προσηυξατο προς Κυριον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| και ανεβη και εκοιμηθη επι το παιδαριον και εθηκε το στομα αυτου επι το στομα αυτου και τους οφθαλμους αυτου επι τους οφθαλμους αυτου και τας χειρας αυτου επι τας χειρας αυτου και διεκαμψεν επ᾿ αυτον, και διεθερμανθη η σαρξ του παιδαριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| και επεστρεψε και επορευθη εν τη οικιᾳ ενθεν και ενθεν και ανεβη και συνεκαμψεν επι το παιδαριον εως επτακις, και ηνοιξε το παιδαριον τους οφθαλμους αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.36| και εξεβοησε ῾Ελισαιε προς Γιεζι και ειπε· καλεσον την Σωμανιτιν ταυτην· και εκαλεσε, και εισηλθε προς αυτον. και ειπεν ῾Ελισαιε· λαβε τον υιον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| και εισηλθεν η γυνη και επεσεν επι τους ποδας αυτου και προσεκυνησεν επι την γην και ελαβε τον υιον αυτης και εξηλθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.38| και ῾Ελισαιε επεστρεψεν εις Γαλγαλα, και ο λιμος εν τη γη, και υιοι των προφητων εκαθηντο ενωπιον αυτου. και ειπεν ῾Ελισαιε τω παιδαριω αυτου· επιστησεν τον λεβητα τον μεγαν και εψε εψεμα τοις υιοις των προφητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| και εξηλθεν εις τον αγρον συλλεξαι αριωθ και ευρεν αμπελον εν τω αγρω και συνελεξεν απ᾿ αυτης τολυπην αγριαν πληρες το ιματιον αυτου και ενεβαλεν εις τον λεβητα του εψεματος, οτι ουκ εγνωσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.40| και ενεχει τοις ανδρασι φαγειν, και εγενετο εν τω εσθιειν αυτους εκ του εψεματος και ιδου ανεβοησαν και ειπαν· θανατος εν τω λεβητι, ανθρωπε του Θεου· και ουκ ηδυναντο φαγειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| και ειπε· λαβετε αλευρον και εμβαλετε εις τον λεβητα· και ειπεν ῾Ελισαιε προς Γιεζι το παιδαριον· εγχει τω λαω και εσθιετωσαν· και ουκ εγενηθη εκει ετι ρημα πονηρον εν τω λεβητι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.42| και ανηρ διηλθεν εκ Βαιθσαρισα και ηνεγκε προς τον ανθρωπον του Θεου πρωτογεννηματων εικοσιν αρτους κριθινους και παλαθας, και ειπε· δοτε τω λαω και εσθιετωσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| και ειπεν ο λειτουργος αυτου· τι δω τουτο ενωπιον εκατον ανδρων; και ειπε· δος τω λαω και εσθιετωσαν, οτι ταδε λεγει Κυριος· φαγονται και καταλειψουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.44| και εφαγον και κατελιπον κατα το ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ Ναιμαν ο αρχων της δυναμεως Συριας ην ανηρ μεγας ενωπιον του κυριου αυτου και τεθαυμασμενος προσωπω, οτι εν αυτω εδωκε Κυριος σωτηριαν Συριᾳ· και ο ανηρ ην δυνατος ισχυι, λελεπρωμενος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και Συρια εξηλθον μονοζωνοι και ᾐχμαλωτευσαν εκ γης ᾿Ισραηλ νεανιδα μικραν, και ην ενωπιον της γυναικος Ναιμαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| η δε ειπε τη κυριᾳ αυτης· οφελον ο κυριος μου ενωπιον του προφητου του Θεου του εν Σαμαρειᾳ, τοτε αποσυναξει αυτον απο της λεπρας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εισηλθε και απηγγειλε τω κυριω εαυτης και ειπεν· ουτως και ουτως ελαλησεν η νεανις η εκ γης ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ειπε βασιλευς Συριας προς Ναιμαν· δευρο εισελθε, και εξαποστελω βιβλιον προς βασιλεα ᾿Ισραηλ· και επορευθη και ελαβεν εν τη χειρι αυτου δεκα ταλαντα αργυριου και εξακισχιλιους χρυσους και δεκα αλλασσομενας στολας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και ηνεγκε το βιβλιον προς τον βασιλεα ᾿Ισραηλ λεγων· και νυν ως ἂν ελθῃ το βιβλιον τουτο προς σε, ιδου απεστειλα προς σε Ναιμαν τον δουλον μου, και αποσυναξεις αυτον απο της λεπρας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και εγενετο ως ανεγνω βασιλευς ᾿Ισραηλ το βιβλιον, διερρηξε τα ιματια αυτου και ειπεν· ο Θεος εγω του θανατωσαι και ζωοποιησαι, οτι ουτος αποστελλει προς με αποσυναξαι ανδρα απο της λεπρας αυτου; οτι πλην γνωτε δη και ιδετε οτι προφασιζεται ουτος μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και εγενετο ως ηκουσεν ῾Ελισαιε οτι διερρηξεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ τα ιματια αυτου, και απεστειλε προς τον βασιλεα ᾿Ισραηλ λεγων· ινατι διερρηξας τα ιματια σου; ελθετω δη προς με Ναιμαν και γνωτω οτι εστι προφητης εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ηλθε Ναιμαν εν ιππω και αρματι και εστη επι θυρας οικου ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και απεστειλεν ῾Ελισαιε αγγελον προς αυτον λεγων· πορευθεις λουσαι επτακις εν τω ᾿Ιορδανῃ, και επιστρεψει η σαρξ σου σοι, και καθαρισθησῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και εθυμωθη Ναιμαν και απηλθε και ειπεν· ιδου ειπον οτι προς με παντως εξελευσεται και στησεται και επικαλεσεται εν ονοματι Θεου αυτου και επιθησει την χειρα αυτου επι τον τοπον και αποσυναξει το λεπρον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| ουχι αγαθος ᾿Αβανα και Φαρφαρ ποταμοι Δαμασκου υπερ παντα τα υδατα ᾿Ισραηλ; ουχι πορευθεις λουσομαι εν αυτοις και καθαρισθησομαι; και εξεκλινε και απηλθεν εν θυμω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και ηγγισαν οι παιδες αυτου και ελαλησαν προς αυτον· μεγα λογον ελαλησεν ο προφητης προς σε· ουχι ποιησεις; και οτι ειπε προς σε, λουσαι και καθαρισθητι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και κατεβη Ναιμαν και εβαπτισατο εν τω ᾿Ιορδανῃ επτακις κατα το ρημα ῾Ελισαιε, και επεστρεψεν η σαρξ αυτου ως σαρξ παιδαριου μικρου, και εκαθαρισθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και επεστρεψε προς ῾Ελισαιε αυτος και πασα η παρεμβολη αυτου, και ηλθε και εστη ενωπιον αυτου και ειπεν· ιδου δη εγνωκα οτι ουκ εστι Θεος εν πασῃ τη γη, οτι αλλ᾿ η εν τω ᾿Ισραηλ· και νυν λαβε την ευλογιαν παρα του δουλου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και ειπεν ῾Ελισαιε· ζη Κυριος, ω παρεστην ενωπιον αυτου, ει ληψομαι· και παρεβιασατο αυτον λαβειν, και ηπειθησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και ειπε Ναιμαν· και ει μη, δοθητω δη τω δουλω σου γομος ζευγος ημιονων, οτι ου ποιησει ετι ο δουλος σου ολοκαυτωμα και θυσιασμα θεοις ετεροις, αλλ᾿ η τω Κυριω μονω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και ιλασεται Κυριος τω δουλω σου εν τω εισπορευεσθαι τον κυριον μου εις οικον Ρεμμαν προσκυνησαι εκει και αυτος επαναπαυσεται επι της χειρος μου και προσκυνησω εν οικω Ρεμμαν εν τω προσκυνειν αυτον εν οικω Ρεμμαν, και ιλασεται δη Κυριος τω δουλω σου εν τω λογω τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και ειπεν ῾Ελισαιε προς Ναιμαν· δευρο εις ειρηνην. και απηλθεν απ’ αυτου εις δεβραθα της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και ειπε Γιεζι το παιδαριον ῾Ελισαιε· ιδου εφεισατο ο κυριος μου του Ναιμαν του Συρου τουτου του μη λαβειν εκ χειρος αυτου α ενηνοχε· ζη Κυριος οτι ει μη δραμουμαι οπισω αυτου και ληψομαι απ᾿ αυτου τι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και εδιωξε Γιεζι οπισω του Ναιμαν, και ειδεν αυτον Ναιμαν τρεχοντα οπισω αυτου και επεστρεψεν απο του αρματος εις απαντην αυτου και ειπεν· ειρηνη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| ο κυριος μου απεστειλε με λεγων· ιδου νυν ηλθον προς με δυο παιδαρια εξ ορους ᾿Εφραιμ απο των υιων των προφητων· δος δη αυτοις ταλαντον αργυριου και δυο αλλασσομενας στολας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και ειπε· λαβε διταλαντον αργυριου· και ελαβε δυο ταλαντα αργυριου εν δυσι θυλακοις και δυο αλλασσομενας στολας και εδωκεν επι δυο παιδαρια αυτου. και ηραν εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ηλθον εις το σκοτεινον, και ελαβεν εκ των χειρων αυτων και παρεθετο εν οικω και εξαπεστειλε τους ανδρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και αυτος εισηλθε και παρεστηκει προς τον κυριον αυτου· και ειπε προς αυτον ῾Ελισαιε· ποθεν, Γιεζι; και ειπε Γιεζι· ου πεπορευται ο δουλος σου ενθα και ενθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και ειπε προς αυτον ῾Ελισαιε· ουχι η καρδια μου επορευθη μετα σου, οτε επεστεψεν ο ανηρ απο του αρματος εις συναντην σοι; και νυν ελαβες το αργυριον, και νυν ελαβες τα ιματια και ελαιωνας και αμπελωνας και προβατα και βοας και παιδας και παιδισκας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| και η λεπρα Ναιμαν κολληθησεται εν σοι και εν τω σπερματι σου εις τον αιωνα. και εξηλθεν εκ προσωπου αυτου λελεπρωμενος ωσει χιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ειπον υιοι των προφητων προς ῾Ελισαιε· ιδου δη ο τοπος, εν ω ημεις οικουμεν ενωπιον σου, στενος αφ᾿ ημων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| πορευθωμεν δη εως του ᾿Ιορδανου και λαβωμεν εκειθεν ανηρ εις δοκον μιαν και ποιησωμεν εαυτοις εκει του οικειν εκει. και ειπε· δευτε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ειπεν ο εις επιεικως· δευρο μετα των δουλων σου· και ειπεν· εγω πορευσομαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και επορευθη μετ᾿ αυτων, και ηλθον εις τον ᾿Ιορδανην και ετεμνον τα ξυλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και ιδου ο εις καταβαλλων την δοκον, και το σιδηριον εξεπεσεν εις το υδωρ· και εβοησεν· ω Κυριε, και αυτο κεκρυμμενον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και ειπεν ο ανθρωπος του Θεου· που επεσε; και εδειξεν αυτω τον τοπον. και απεκνισε ξυλον και ερριψεν εκει, και επεπολασε το σιδηριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και ειρηκεν· υψωσον σεαυτω· και εξετεινε την χειρα και ελαβεν αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ο βασιλευς Συριας ην πολεμων εν ᾿Ισραηλ και εβουλευσατο προς τους παιδας αυτου λεγων· εις τον τοπον τονδε τινα ελμωνι παρεμβαλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και απεστειλεν ῾Ελισαιε προς τον βασιλεα ᾿Ισραηλ λεγων· φυλαξαι μη παρελθειν εν τω τοπω τουτω, οτι εκει Συρια κεκρυπται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και απεστειλεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ εις τον τοπον, ὃν ειπεν αυτω ῾Ελισαιε, και εφυλαξατο εκειθεν ου μιαν ουδε δυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και εξεκινηθη η ψυχη βασιλεως Συριας περι του λογου τουτου, και εκαλεσε τους παιδας αυτου και ειπε προς αυτους· ουκ αναγγελειτε μοι τις προδιδωσι με βασιλει ᾿Ισραηλ; 12 και ειπεν εις των παιδων αυτου· ουχι κυριε μου βασιλευ, οτι ῾Ελισαιε ο προφητης ο εν ᾿Ισραηλ αναγγελλει τω βασιλει ᾿Ισραηλ παντας τους λογους, ους εαν λαλησῃς εν τω ταμιειω του κοιτωνος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και ειπε· δευτε ιδετε που ουτος, και αποστειλας ληψομαι αυτον· και απηγγειλαν αυτω λεγοντες· ιδου εν Δωθαΐμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και απεστειλεν εκει ιππον και αρμα και δυναμιν βαρειαν, και ηλθον νυκτος και περιεκυκλωσαν την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και ωρθρισεν ο λειτουργος ῾Ελισαιε αναστηναι και εξηλθε, και ιδου δυναμις κυκλουσα την πολιν και ιππος και αρμα, και ειπε το παιδαριον προς αυτον· ω κυριε, πως ποιησομεν; 16 και ειπεν ῾Ελισαιε· μη φοβου, οτι πλειους οι μεθ᾿ ημων υπερ τους μετ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και προσηυξατο ῾Ελισαιε και ειπε· Κυριε, διανοιξον δη τους οφθαλμους του παιδαριου και ιδετω· και διηνοιξε Κυριος τους οφθαλμους αυτου και ειδε. και ιδου το ορος πληρες ιππων, και αρμα πυρος περικυκλω ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και κατεβησαν προς αυτον, και προσηυξατο προς Κυριον και ειπε· παταξον δη το εθνος τουτο αορασιᾳ· και επαταξεν αυτους αορασιᾳ κατα το ρημα ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και ειπε προς αυτους ῾Ελισαιε· ουχι αυτη η πολις και αυτη η οδος· δευτε οπισω μου, και αξω υμας προς τον ανδρα, ὃν ζητειτε· και απηγαγεν αυτους προς Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και εγενετο ως εισηλθον εις Σαμαρειαν, και ειπεν ῾Ελισαιε· ανοιξον δη, Κυριε, τους οφθαλμους αυτων και ιδετωσαν· και διηνοιξε Κυριος τους οφθαλμους αυτων, και ειδον, και ιδου ησαν εν μεσω Σαμαρειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και ειπεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ῾Ελισαιε, ως ειδεν αυτους· ει παταξας παταξω, πατερ; 22 και ειπεν· ου παταξεις, ει μη ους ᾐχμαλωτευσας εν ρομφαιᾳ σου και τοξω σου συ τυπτεις· παραθες αρτους και υδωρ ενωπιον αυτων, και φαγετωσαν και πιετωσαν και απελθετωσαν προς τον κυριον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και παρεθηκεν αυτοις παραθεσιν μεγαλην, και εφαγον και επιον· και απεστειλεν αυτους, και απηλθον προς τον κυριον αυτων. και ου προσεθεντο ετι μονοζωνοι Συριας του ελθειν εις γην ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| Και εγενετο μετα ταυτα και ηθροισεν υιος ῎Αδερ βασιλευς Συριας πασαν την παρεμβολην αυτου και ανεβη και περιεκαθισεν επι Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και εγενετο λιμος μεγας εν Σαμαρειᾳ, και ιδου περιεκαθηντο επ᾿ αυτην, εως ου εγενηθη κεφαλη ονου πεντηκοντα σικλων αργυριου και τεταρτον του καβου κοπρου περιστερων πεντε σικλων αργυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| και ην ο βασιλευς διαπορευομενος επι του τειχους, και γυνη εβοησε προς αυτον λεγουσα· σωσον, κυριε βασιλευ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και ειπεν αυτη· μη σε σωσαι Κυριος, ποθεν σωσω σε; μη απο αλωνος η απο ληνου; 28 και ειπεν αυτη ο βασιλευς· τι εστι σοι; και ειπεν η γυνη· αυτη ειπε προς με· δος τον υιον σου και φαγομεθα αυτον σημερον, και τον υιον μου φαγομεθα αυτον αυριον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και ηψησαμεν τον υιον μου και εφαγομεν αυτον, και ειπον προς αυτην τη ημερᾳ τη δευτερᾳ· δος τον υιον σου και φαγωμεν αυτον. και εκρυψε τον υιον αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ τους λογους της γυναικος, διερρηξε τα ιματια αυτου, και αυτος διεπορευετο επι του τειχους. και ειδεν ο λαος τον σακκον επι της σαρκος αυτου εσωθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| και ειπε· ταδε ποιησαι μοι ο Θεος και ταδε προσθειη, ει στησεται η κεφαλη ῾Ελισαιε επ᾿ αυτω σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| και ῾Ελισαιε εκαθητο εν τω οικω αυτου, και οι πρεσβυτεροι εκαθηντο μετ᾿ αυτου. και απεστειλεν ανδρα προ προσωπου αυτου πριν ελθειν τον αγγελον προς αυτον και αυτος ειπε προς τους πρεσβυτερους· ει οιδατε οτι απεστειλεν ο υιος του φονευτου ουτος αφελειν την κεφαλην μου; ιδετε ως ἂν ελθῃ ο αγγελος, αποκλεισατε την θυραν· και παραθλιψατε αυτον εν τη θυρᾳ· ουχι φωνη των ποδων του κυριου αυτου κατοπισθεν αυτου; 33 ετι αυτου λαλουντος μετ᾿ αυτων και ιδου αγγελος κατεβη προς αυτον και ειπεν· ιδου αυτη η κακια παρα Κυριου· τι υπομεινω τω Κυριω ετι;<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ειπεν ῾Ελισαιε· ακουσον λογον Κυριου· ταδε λεγει Κυριος· ως η ωρα αυτη αυριον μετρον σεμιδαλεως σικλου και διμετρον κριθων σικλου εν ταις πυλαις Σαμαρειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και απεκριθη ο τριστατης, εφ᾿ ὃν ο βασιλευς επανεπαυετο επι την χειρα αυτου, τω ῾Ελισαιε και ειπεν· ιδου ποιησει Κυριος καταρακτας εν ουρανω, μη εσται το ρημα τουτο; και ῾Ελισαιε ειπεν· ιδου συ οψει τοις οφθαλμοις σου και εκειθεν ου φαγῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και τεσσαρες ανδρες ησαν λεπροι παρα την θυραν της πολεως, και ειπεν ανηρ προς τον πλησιον αυτου· τι ημεις καθημεθα ωδε, εως αποθανωμεν; 4 εαν ειπωμεν, εισελθωμεν εις την πολιν, και ο λιμος εν τη πολει και αποθανουμεθα εκει· και εαν καθισωμεν ωδε, και αποθανουμεθα. και νυν δευτε και εμπεσωμεν εις την παρεμβολην Συριας· εαν ζωογονησωσιν ημας, και ζησομεθα· και εαν θανατωσωσιν ημας, και αποθανουμεθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ανεστησαν εν τω σκοτει εισελθειν εις την παρεμβολην Συριας και ηλθον εις μερος παρεμβολης Συριας, και ιδου ουκ εστιν ανηρ εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και κυριος ακουστην εποιησε παρεμβολην την Συριας φωνην αρματος και φωνην ιππου, φωνην δυναμεως μεγαλης, και ειπεν ανηρ προς τον αδελφον αυτου· νυν εμισθωσατο εφ᾿ ημας ο βασιλευς ᾿Ισραηλ τους βασιλεας των Χετταιων και τους βασιλεας Αιγυπτου του ελθειν εφ᾿ ημας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ανεστησαν και απεδρασαν εν τω σκοτει και εγκατελιπαν τας σκηνας αυτων και τους ιππους αυτων και τους ονους αυτων εν τη παρεμβολη ως εστι και εφυγον προς την ψυχην εαυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και εισηλθον οι λεπροι ουτοι εως μερους της παρεμβολης και εισηλθον εις σκηνην μιαν και εφαγον και επιον και ηραν εκειθεν αργυριον και χρυσιον και ιματισμον και επορευθησαν· και επεστρεψαν εκειθεν και εισηλθον εις σκηνην αλλην και ελαβον εκειθεν και επορευθησαν και κατεκρυψαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και ειπεν ανηρ προς τον πλησιον αυτου· ουχ ουτως ημεις ποιουμεν· η ημερα αυτη ημερα ευαγγελιας εστι, και ημεις σιωπωμεν και μενομεν εως φωτος του πρωΐ και ευρησομεν ανομιαν· και νυν δευρο και εισελθωμεν και αναγγειλωμεν εις τον οικον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εισηλθον και εβοησαν προς την πυλην της πολεως και ανηγγειλαν αυτοις, λεγοντες· εισηλθομεν εις την παρεμβολην Συριας, και ιδου ουκ εστιν εκει ανηρ και φωνη ανθρωπου, οτι ει μη ιππος δεδεμενος και ονος και αι σκηναι αυτων ως εισι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και εβοησαν οι θυρωροι και ανηγγειλαν εις τον οικον του βασιλεως εσω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ανεστη ο βασιλευς νυκτος και ειπε προς τους παιδας αυτου· αναγγελω δη υμιν α εποιησεν υμιν Συρια· εγνωσαν οτι πεινωμεν ημεις, και εξηλθαν εκ της παρεμβολης και εκρυβησαν εν τω αγρω λεγοντες· οτι εξελευσονται εκ της πολεως, και συλληψομεθα αυτους ζωντας και εις την πολιν εισελευσομεθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και απεκριθη εις των παιδων αυτου και ειπε· λαβετωσαν δη πεντε των ιππων των υπολελειμμενων, οἳ κατελειφθησαν ωδε, ιδου εισι προς παν το πληθος ᾿Ισραηλ το εκλειπον· και αποστελουμεν εκει και οψομεθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και ελαβον δυο επιβατας ιππων, και απεστειλεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ οπισω του βασιλεως Συριας λεγων· δευτε και ιδετε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και επορευθησαν οπισω αυτων εως του ᾿Ιορδανου, και ιδου πασα η οδος πληρης ιματιων και σκευων, ων ερριψε Συρια εν τω θαμβεισθαι αυτους· και επεστρεψαν οι αγγελοι και ανηγγειλαν τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και εξηλθεν ο λαος και διηρπασαν την παρεμβολην Συριας, και εγενετο μετρον σεμιδαλεως σικλου, κατα το ρημα Κυριου, και διμετρον κριθων σικλου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και ο βασιλευς κατεστησε τον τριστατην, εφ᾿ ὃν ο βασιλευς επανεπαυσατο τη χειρι αυτου, επι της πυλης. και συνεπατησεν αυτον ο λαος εν τη πυλῃ, και απεθανε, καθα ελαλησεν ο ανθρωπος του Θεου, ὃς ελαλησεν εν τω καταβηναι τον αγγελον προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και εγενετο καθα ελαλησεν ῾Ελισαιε προς τον βασιλεα λεγων· διμετρον κριθης σικλου και μετρον σεμιδαλεως σικλου και εσται ως η ωρα αυριον εν τη πυλῃ Σαμαρειας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και απεκριθη ο τριστατης τω ῾Ελισαιε και ειπεν· ιδου Κυριος ποιει καταρακτας εν τω ουρανω, μη εσται το ρημα τουτο; και ειπεν ῾Ελισαιε· ιδου οψῃ τοις οφθαλμοις σου και εκειθεν ου μη φαγῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και εγενετο ουτως, και συνεπατησεν αυτον ο λαος εν τη πυλῃ και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ῾Ελισαιε ελαλησε προς την γυναικα, ἧς εζωπυρησε τον υιον, λεγων· αναστηθι και δευρο συ και ο οικος σου και παροικει, ου εαν παροικησῃς, οτι κεκληκε Κυριος λιμον επι την γην, και γε ηλθεν επι την γην επτα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ανεστη η γυνη και εποιησε κατα το ρημα ῾Ελισαιε και αυτη και ο οικος αυτης και παρῴκει εν γη αλλοφυλων επτα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και εγενετο μετα το τελος των επτα ετων και επεστρεψεν η γυνη εκ γης αλλοφυλων εις την πολιν και ηλθε βοησαι προς τον βασιλεα περι του οικου εαυτης και περι των αγρων αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ο βασιλευς ελαλει προς Γιεζι το παιδαριον ῾Ελισαιε του ανθρωπου του Θοευ λεγων· διηγησαι δη εμοι παντα τα μεγαλα, α εποιησεν ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και εγενετο αυτου εξηγουμενου τω βασιλει, ως εζωπυρησεν υιον τεθνηκοτα, και ιδου η γυνη, ἧς εζωπυρησε τον υιον αυτης ῾Ελισαιε, βοωσα προς τον βασιλεα περι του οικου εαυτης και περι των αγρων εαυτης· και ειπε Γιεζι· κυριε βασιλευ, αυτη η γυνη και ουτος ο υιος αυτης, ὃν εζωπυρησεν ῾Ελισαιε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και επηρωτησεν ο βασιλευς την γυναικα και διηγησατο αυτω· και εδωκεν αυτη ο βασιλευς ευνουχον ενα λεγων· επιστρεψον παντα τα αυτης και παντα τα γενηματα του αγρου απο της ημερας, ἧς κατελιπε την γην εως του νυν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| Και ηλθεν ῾Ελισαιε εις Δαμασκον, και υιος ῎Αδερ βασιλευς Συριας ηρρωστει, και ανηγγειλαν αυτω λεγοντες· ηκει ο ανθρωπος του Θεου εως ωδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Αζαηλ· λαβε εν τη χειρι σου μαναα και δευρο εις απαντην του ανθρωπου του Θεου και επιζητησον τον Κυριον παρ᾿ αυτου λεγων· ει ζησομαι εκ της αρρωστιας μου ταυτης; 9 και επορευθη ᾿Αζαηλ εις απαντην αυτου και ελαβε μαναα εν τη χειρι αυτου και παντα τα αγαθα Δαμασκου, αρσιν τεσσαρακοντα καμηλων, και ηλθε και εστη ενωπιον αυτου και ειπε προς ῾Ελισαιε· υιος σου υιος ῎Αδερ βασιλευς Συριας απεστειλε με προς σε επερωτησαι λεγων· ει ζησομαι εκ της αρρωστιας μου ταυτης; 10 και και ειπεν ῾Ελισαιε· δευρο ειπον αυτω· ζωη ζησῃ· και εδειξε μοι Κυριος οτι θανατω αποθανη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και παρεστη τω προσωπω αυτου και εθηκεν εως αισχυνης, και εκλαυσεν ο ανθρωπος του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και ειπεν ᾿Αζαηλ· τι οτι ο κυριος μου κλαιει; και ειπεν· οτι οιδα οσα ποιησεις τοις υιοις ᾿Ισραηλ κακα· τα οχυρωματα αυτων εξαποστελεις εν πυρι και τους εκλεκτους αυτων εν ρομφαιᾳ αποκτενεις και τα νηπια αυτων ενσεισεις και τας εν γαστρι εχουσας αυτων αναρρηξεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και ειπεν ᾿Αζαηλ· τις εστιν ο δουλος σου ο κυων ο τεθνηκως, οτι ποιησει το ρημα τουτο; και ειπεν ῾Ελισαιε· εδειξε μοι Κυριος σε βασιλευοντα επι Συριαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και απηλθεν απο ῾Ελισαιε και εισηλθε προς τον κυριον αυτου και ειπεν αυτω· τι ειπε σοι ῾Ελισαιε; και ειπεν· ειπε μοι, ζωη ζησῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και εγενετο τη επαυριον, και ελαβε το μαχμα και εβαψεν εν τω υδατι και περιεβαλεν επι το προσωπον αυτου και απεθανε, και εβασιλευσεν ᾿Αζαηλ αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| ᾿Εν ετει πεμπτω τω ᾿Ιωραμ υιω ᾿Αχααβ βασιλει ᾿Ισραηλ και ᾿Ιωσαφατ βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσεν ᾿Ιωραμ υιος ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| υιος τριακοντα και δυο ετων ην εν τω βασιλευειν αυτον και οκτω ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και επορευθη εν οδω βασιλεων ᾿Ισραηλ, καθως εποιησεν οικος ᾿Αχααβ, οτι θυγατηρ ᾿Αχααβ ην αυτω εις γυναικα· και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και ουκ ηθελησε Κυριος διαφθειραι τον ᾿Ιουδαν δια Δαυιδ τον δουλον αυτου, καθως ειπε δουναι αυτω λυχνον και τοις υιοις αυτου πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| εν ταις ημεραις αυτου ηθετησεν ᾿Εδωμ υποκατωθεν χειρος ᾿Ιουδα και εβασιλευσαν εφ᾿ εαυτους βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ανεβη ᾿Ιωραμ εις Σιωρ και παντα τα αρματα τα μετ᾿ αυτου, και εγενετο αυτου ανασταντος και επαταξε τον ᾿Εδωμ τον κυκλωσαντα επ᾿ αυτον και τους αρχοντας των αρματων, και εφυγεν ο λαος εις τα σκηνωματα αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και ηθετησεν ᾿Εδωμ υποκατω της χειρος ᾿Ιουδα εως της ημερας ταυτης. τοτε ηθετησε Λοβενα εν τω καιρω εκεινω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωραμ και παντα, οσα εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραπται επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 24 και εκοιμηθη ᾿Ιωραμ μετα των πατερων αυτου και εταφη μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ του πατρος αυτου· και εβασιλευσεν ᾿Οχοζιας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| ᾿Εν ετει δωδεκατω τω ᾿Ιωραμ υιω ᾿Αχααβ βασιλει ᾿Ισραηλ εβασιλευσεν ᾿Οχοζιας υιος ᾿Ιωραμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| υιος εικοσι και δυο ετων ᾿Οχοζιας εν τω βασιλευειν αυτον και ενιαυτον ενα εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου Γοθολια θυγατηρ ᾿Αμβρι βασιλεως ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| και επορευθη εν οδω οικου ᾿Αχααβ και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου καθως ο οικος ᾿Αχααβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και επορευθη μετα ᾿Ιωραμ υιου ᾿Αχααβ εις πολεμον μετα ᾿Αζαηλ βασιλεως αλλοφυλων εν Ρεμμωθ Γαλααδ, και επαταξαν οι Συροι τον ᾿Ιωραμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| και επεστρεψεν ο βασιλευς ᾿Ιωραμ του ιατρευθηναι εν ᾿Ιεζραελ απο των πληγων, ων επαταξαν αυτον εν Ρεμμωθ εν τω πολεμειν αυτον μετα ᾿Αζαηλ βασιλεως Συριας· και ᾿Οχοζιας υιος ᾿Ιωραμ κατεβη του ιδειν τον ᾿Ιωραμ υιον ᾿Αχααβ εν ᾿Ιεζραελ, οτι ηρρωστει αυτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ῾Ελισαιε ο προφητης εκαλεσεν ενα των υιων των προφητων και ειπεν αυτω· ζωσαι την οσφυν σου και λαβε τον φακον του ελαιου τουτου εν τη χειρι σου και δευρο εις Ρεμμωθ Γαλααδ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και εισελευσῃ εκει και οψῃ εκει ᾿Ιου υιον ᾿Ιωσαφατ υιου Ναμεσσι και εισελευσῃ και αναστησεις αυτον εκ μεσου των αδελφων αυτου και εισαξεις αυτον εις το ταμιειον εν ταμιειω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ληψῃ τον φακον του ελαιου και επιχεεις επι την κεφαλην αυτου και ειπον· ταδε λεγει Κυριος· κεχρικα σε εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ· και ανοιξεις την θυρα και φευξῃ και ου μενεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και επορευθη το παιδαριον ο προφητης εις Ρεμμωθ Γαλααδ 5 και εισηλθε, και ιδου οι αρχοντες της δυναμεως εκαθηντο, και ειπε· λογος μοι προς σε, ο αρχων. και ειπεν ᾿Ιου· προς τινα εκ παντων ημων; και ειπε· προς σε, ο αρχων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ανεστη και εισηλθεν εις τον οικον, και επεχεε το ελαιον επι την κεφαλην αυτου και ειπεν αυτω· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· κεχρικα σε εις βασιλεα επι λαον Κυριου επι τον ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και εξολοθρευσεις τον οικον ᾿Αχααβ του κυριου σου εκ προσωπου μου και εκδικησεις τα αιματα των δουλων μου των προφητων και τα αιματα παντων των δουλων Κυριου εκ χειρος ᾿Ιεζαβελ 8 και εκ χειρος ολου του οικου ᾿Αχααβ και εξολοθρευσεις τω οικω ᾿Αχααβ ουρουντα προς τοιχον και συνεχομενον και εγκαταλελειμμενον εν ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και δωσω τον οικον ᾿Αχααβ ως τον οικον ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ και ως τον οικον Βαασα υιου ᾿Αχια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και την ᾿Ιεζαβελ καταφαγονται οι κυνες εν τη μεριδι ᾿Ιεζραελ, και ουκ εστιν ο θαπτων. και ηνοιξε την θυραν και εφυγε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ᾿Ιου εξηλθε προς τους παιδας του κυριου αυτου, και ειπαν αυτω· ειρηνη; τι οτι εισηλθεν ο επιληπτος ουτος προς σε; και ειπεν αυτοις· υμεις οιδατε τον ανδρα και την αδολεσχιαν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και ειπον· αδικον· απαγγειλον δη ημιν. και ειπεν ᾿Ιου προς αυτους· ουτω και ουτω ελαλησε προς με λεγων· ταδε λεγει Κυριος· κεχρικα σε εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ακουσαντες εσπευσαν και ελαβεν εκαστος το ιματιον αυτου και εθηκαν υποκατω αυτου επι το γαρεμ των αναβαθμων και εσαλπισαν εν κερατινῃ και ειπαν· εβασιλευσεν ᾿Ιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και συνεστραφη ᾿Ιου υιος ᾿Ιωσαφατ υιου Ναμεσσι προς ᾿Ιωραμ και ᾿Ιωραμ αυτος εφυλασσεν εν Ρεμμωθ Γαλααδ, αυτος και πας ᾿Ισραηλ απο προσωπου ᾿Αζαηλ βασιλεως Συριας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και απεστρεψεν ᾿Ιωραμ ο βασιλευς ιατρευθηναι εν ᾿Ιεζραελ απο των πληγων, ων επαισαν αυτον οι Συριοι εν τω πολεμειν αυτον μετα ᾿Αζαηλ βασιλεως Συριας· και ειπεν ᾿Ιου· ει εστι ψυχη υμων μετ᾿ εμου, μη εξελθετω εκ της πολεως διαπεφευγως του πορευθηναι και απαγγειλαι εν ᾿Ιεζραελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και ιππευσε και επορευθη ᾿Ιου και κατεβη εις ᾿Ιεζραελ, οτι ᾿Ιωραμ βασιλευς ᾿Ισραηλ εθαραπευετο εν τω ᾿Ιεζραελ απο των τοξευματων, ων κατετοξευσαν αυτον οι ᾿Αραμιν εν τη Ραμμαθ εν τω πολεμω μετα ᾿Αζαηλ βασιλεως Συριας, οτι αυτος δυνατος και ανηρ δυναμεως, και ᾿Οχοζιας βασιλευς ᾿Ιουδα κατεβη ιδειν τον ᾿Ιωραμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και ο σκοπος ανεβη επι τον πυργον ᾿Ιεζραελ και ειδε τον κονιορτον ᾿Ιου εν τω παραγινεσθαι αυτον και ειπε· κονιορτον εγω βλεπω. και ειπεν ᾿Ιωραμ· λαβε επιβατην και αποστειλον εμπροσθεν αυτων, και ειπατω, ει ειρηνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και επορευθη επιβατης ιππου εις απαντην αυτων και ειπε· ταδε λεγει ο βασιλευς, ει ειρηνη. και ειπεν ᾿Ιου· τι σοι και ειρηνη; επιστρεφε εις τα οπισω μου. και απηγγειλεν ο σκοπος λεγων· ηλθεν ο αγγελος εως αυτων και ουκ ανεστρεψε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και απεστειλεν επιβατην ιππου δευτερον, και ηλθε προς αυτον και ειπε· ταδε λεγει ο βασιλευς· ει ειρηνη. και ειπεν ᾿Ιου· τι σοι και ειρηνη; επιστρεφου εις τα οπισω μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και απηγγειλεν ο σκοπος λεγων· ηλθεν εως αυτων και ουκ ανεστρεψε· και ο αγων ηγε τον ᾿Ιου υιον Ναμεσσι, οτι εν παραλλαγη εγενετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και ειπεν ᾿Ιωραμ· ζευξον· και εζευξεν αρμα. και εξηλθεν ᾿Ιωραμ βασιλευς ᾿Ισραηλ και ᾿Οχοζιας βασιλευς ᾿Ιουδα, ανηρ εν τω αρματι αυτου, και εξηλθον εις απαντην ᾿Ιου και ευρον αυτον εν τη μεριδι Ναβουθαι του ᾿Ιεζραηλιτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εγενετο ως ειδεν ᾿Ιωραμ τον ᾿Ιου, και ειπεν· ει ειρηνη ᾿Ιου; και ειπεν ᾿Ιου· τι ειρηνη; ετι αι πορνειαι ᾿Ιεζαβελ της μητρος σου και τα φαρμακα αυτης τα πολλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και επεστρεψεν ᾿Ιωραμ τας χειρας αυτου του φυγειν και ειπε προς ᾿Οχοζιαν· δολος, ᾿Οχοζια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| και επλησεν ᾿Ιου την χειρα αυτου εν τω τοξω και επαταξε τον ᾿Ιωραμ ανα μεσον των βραχιονων αυτου, και εξηλθε το βελος αυτου δια της καρδιας αυτου, και εκαμψεν επι τα γονατα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και ειπε προς Βαδεκαρ τον τριστατην αυτου· ριψον αυτον εν τη μεριδι αγρου Ναβουθαι του ᾿Ιεζραηλιτου· οτι μνημονευω, εγω και συ επιβεβηκοτες επι ζευγη οπισω ᾿Αχααβ του πατρος αυτου, και Κυριος ελαβεν επ᾿ αυτον το λημμα τουτο λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| ει μη τα αιματα Ναβουθαι και τα αιματα των υιων αυτου ειδον εχθες, φησι Κυριος, και ανταποδωσω αυτω εν τη μεριδι ταυτῃ, φησι Κυριος· και νυν αρας δη ριψον αυτον εν τη μεριδι κατα το ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και ᾿Οχοζιας βασιλευς ᾿Ιουδα ειδε και εφυγεν οδον Βαιθαγγαν, και εδιωξεν οπισω αυτου ᾿Ιου και ειπε· και γε αυτον· και επαταξεν αυτον προς τω αρματι εν τω αναβαινειν Γαΐ, η εστιν ᾿Ιεβλααμ, και εφυγεν εις Μαγεδδω και απεθανεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και επεβιβασαν αυτον οι παιδες αυτου επι το αρμα και ηγαγον αυτον εις ῾Ιερουσαλημ και εθαψαν αυτον εν τω ταφω αυτου εν πολει Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και εν ετει ενδεκατω ᾿Ιωραμ βασιλεως ᾿Ισραηλ εβασιλευσεν ᾿Οχοζιας επι ᾿Ιουδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και ηλθεν ᾿Ιου επι ᾿Ιεζραελ· και ᾿Ιεζαβελ ηκουσε και εστιμισατο τους οφθαλμους αυτης και ηγαθυνε την κεφαλην αυτης και διεκυψε δια της θυριδος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και ᾿Ιου εισεπορευετο εν τη πολει και ειπεν· ει ειρηνη, Ζαμβρι ο φονευτης του κυριου αυτου; 32 και επηρε το προσωπον αυτου εις την θυριδα και ειδεν αυτην και ειπε· τι ει συ; καταβηθι μετ᾿ εμου. και κατεκυψαν προς αυτον δυο ευνουχοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και ειπε· κυλισατε αυτην, και εκυλισαν αυτην, και ερραντισθη του αιματος αυτης προς τον τοιχον και προς τους ιππους, και συνεπατησαν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| και εισηλθε και εφαγε και επιε και ειπεν· επισκεψασθε δη την κατηραμενην ταυτην και θαψατε αυτην, οτι θυγατηρ βασιλεως εστι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και επορευθησαν θαψαι αυτην και ουχ ευρον εν αυτη αλλο τι η το κρανιον και οι ποδες και τα ιχνη των χειρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.36| και επεστρεψαν και ανηγγειλαν αυτω, και ειπε· λογος Κυριου, ὃν ελαλησεν εν χειρι ᾿Ηλιου του Θεσβιτου λεγων· εν τη μεριδι ᾿Ιεζραελ καταφαγονται οι κυνες τας σαρκας ᾿Ιεζαβελ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.37| και εσται το θνησιμαιον ᾿Ιεζαβελ ως κοπρια επι προσωπου του αγρου εν τη μεριδι ᾿Ιεζραελ, ωστε μη ειπειν αυτους ᾿Ιεζαβελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ τω ᾿Αχααβ εβδομηκοντα υιοι εν Σαμαρειᾳ. και εγραψεν ᾿Ιου βιβλιον και απεστειλεν εν Σαμαρειᾳ προς τους αρχοντας Σαμαρειας και προς τους πρεσβυτερους και προς τους τιθηνους ᾿Αχααβ λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και νυν ως ἂν ελθῃ το βιβλιον τουτο προς υμας, και μεθ᾿ υμων οι υιοι του κυριου υμων και μεθ᾿ υμων το αρμα και οι ιπποι και πολεις οχυραι και τα οπλα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και οψεσθε τον αγαθον και τον ευθη εν τοις υιοις του κυριου υμων και καταστησετε αυτον επι τον θρονον του πατρος αυτου και πολεμειτε υπερ του οικου του κυριου υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και εφοβηθησαν σφοδρα και ειπον· ιδου οι δυο βασιλεις ουκ εστησαν κατα προσωπον αυτου, και πως στησομεθα ημεις; 5 και απεστειλαν οι επι του οικου και οι επι της πολεως και οι πρεσβυτεροι και οι τιθηνοι προς ᾿Ιου λεγοντες· παιδες σου και ημεις, και οσα εαν ειπῃς προς ημας, ποιησομεν· ου βασλευσομεν ανδρα, το αγαθον εν οφθαμοις σου ποιησομεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και εγραψε προς αυτους ᾿Ιου βιβλιον δευτερον λεγων· ει εμοι υμεις, και της φωνης μου υμεις εισακουετε, λαβετε την κεφαλην ανδρων των υιων του κυριου υμων και ενεγκατε προς με ως η ωρα αυριον εν ᾿Ιεζραελ. και οι υιοι του βασιλεως ησαν εβδομηκοντα ανδρες· ουτοι αδροι της πολεως εξετρεφον αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και εγενετο ως ηλθε το βιβλιον προς αυτους, και ελαβον τους υιους του βασιλεως και εσφαξαν αυτους, εβδομηκοντα ανδρας, και εθηκαν τας κεφαλας αυτων εν καρταλλοις και απεστειλαν αυτας προς αυτον εις ᾿Ιεζραελ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και ηλθεν ο αγγελος και απηγγειλε λεγων· ηνεγκαν τας κεφαλας των υιων του βασιλεως· και ειπε· θετε αυτας βουνους δυο παρα την θυραν της πυλης εις πρωΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και εγενετο πρωΐ και εξηλθε και εστη εν τω πυλωνι της πολεως και ειπε προς παντα τον λαον· δικαιοι υμεις· ιδου εγω ειμι συνεστραφην επι τον κυριον μου και απεκτεινα αυτον· και τις επαταξε παντας τουτους; 10 ιδετε αφφω, οτι ου πεσειται απο του ρηματος Κυριου εις την γην, ου ελαλησε Κυριος επι τον οικον ᾿Αχααβ· και Κυριος εποιησεν οσα ελαλησεν εν χειρι δουλου αυτου ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και επαταξεν ᾿Ιου παντας τους καταλειφθεντας εν τω οικω ᾿Αχααβ εν ᾿Ιεζραελ και παντας τους αδρους αυτου και τους γνωστους αυτου και τους ιερεις αυτου ωστε μη καταλιπειν αυτου καταλειμμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Και ανεστη και επορευθη εις Σαμαρειαν, αυτος εν Βαιθακαδ των ποιμενων εν τη οδω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και ᾿Ιου ευρε τους αδελφους ᾿Οχοζιου βασιλεως ᾿Ιουδα και ειπε· τινες υμεις; και ειπον· αδελφοι ᾿Οχοζιου ημεις και κατεβημεν εις ειρηνην των υιων του βασιλεως και των υιων της δυναστευουσης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και ειπε· συλλαβετε αυτους ζωντας· και εσφαξαν αυτους εις Βαιθακαδ, τεσσαρακοντα και δυο ανδρας, ου κατελιπεν ανδρα εξ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και επορευθη εκειθεν και ευρε τον ᾿Ιωναδαβ υιον Ρηχαβ εις απαντην αυτου, και ηυλογησεν αυτον. και ειπε προς αυτον ᾿Ιου· ει εστι καρδια σου μετα καρδιας μου ευθεια καθως η καρδια μου μετα της καρδιας σου; και ειπεν ᾿Ιωναδαβ· εστι. και ειπεν ᾿Ιου· και ει εστι, δος την χειρα σου. και εδωκε την χειρα αυτου, και ανεβιβασεν αυτον προς αυτον επι το αρμα 16 και ειπε προς αυτον· δευρο μετ᾿ εμου και ιδε εν τω ζηλωσαι με τω Κυριω Σαββαωθ και επεκαθισεν αυτον εν τω αρματι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και εισηλθεν εις Σαμαρειαν και επαταξε παντας τους καταλειφθεντας του ᾿Αχααβ εν Σαμαρειᾳ εως του αφανισαι αυτον κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησε προς ᾿Ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| Και συνηθροισεν ᾿Ιου παντα τον λαον και ειπε προς αυτους· ᾿Αχααβ εδουλευσε τω Βααλ ολιγα, ᾿Ιου δουλευσει αυτω πολλα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και νυν, παντες οι προφηται του Βααλ, παντας τους δουλους αυτου και τους ιερεις αυτου καλεσατε προς με, ανηρ μη επισκεπητω, οτι θυσια μεγαλη μοι τω Βααλ· πας, ὃς εαν επισκεπη, ου ζησεται. και ᾿Ιου εποιησεν εν πτερνισμω, ινα απολεσῃ τους δουλους του Βααλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και ειπεν ᾿Ιου· αγιασατε ιερειαν τω Βααλ· και εκηρυξαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και απεστειλεν ᾿Ιου εν παντι ᾿Ισραηλ λεγων· και νυν παντες οι δουλοι και παντες οι ιερεις αυτου και παντες οι προφηται αυτου, μηδεις απολειπεσθω, οτι θυσιαν μεγαλην ποιω· ὃς ἂν απολειφθη, ου ζησεται. και ηλθον παντες οι δουλοι του Βααλ και παντες οι ιερεις αυτου και παντες οι προφηται αυτου· ου κατελειφθη ανηρ, ος ου παρεγενετο. και εισηλθον εις τον οικον του Βααλ, και επλησθη ο οικος του Βααλ στομα εις στομα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και ειπεν ᾿Ιου τω επι του οικου μεσθααλ· εξαγαγε ενδυμα πασι τοις δουλοις του Βααλ· και εξηνεγκεν αυτοις ο στολιστης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και εισηλθεν ᾿Ιου και ᾿Ιωναδαβ υιος Ρηχαβ εις οικον του Βααλ και ειπε τοις δουλοις του Βααλ· ερευνησατε και ιδετε, ει εστι μεθ᾿ υμων των δουλων Κυριου, οτι αλλ᾿ η οι δουλοι του Βααλ μονωτατοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και εισηλθε του ποιησαι τα θυματα και τα ολοκαυτωματα. και ᾿Ιου εταξεν εαυτω εξω ογδοηκοντα ανδρας και ειπεν· ανηρ, ὃς εαν διασωθη απο των ανδρων, ων εγω αναγω επι χειρα υμων, η ψυχη αυτου αντι της ψυχης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και εγενετο ως συνετελεσε ποιων την ολοκαυτωσιν, και ειπεν ᾿Ιου τοις παρατρεχουσι και τοις τρισταταις· εισελθοντες παταξατε αυτους, μη εξελθατω εξ αυτων ανηρ· και επαταξαν αυτους εν στοματι ρομφαιας, και ερριψαν οι παρατρεχοντες και οι τρισταται και επορευθησαν εως πολεως οικου του Βααλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και εξηνεγκαν την στηλην του Βααλ και ενεπρησαν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και κατεσπασαν τας στηλας του Βααλ και εταξαν αυτον εις λυτρωνα εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| Και ηφανισεν ᾿Ιου τον Βααλ εξ ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| πλην αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, ουκ απεστη ᾿Ιου απο οπισθεν αυτων, αι δαμαλεις αι χρυσαι εν Βαιθηλ και εν Δαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιου· ανθ᾿ ων οσα ηγαθυνας ποιησαι το ευθες εν οφθαλμοις μου κατα παντα, οσα εν τη καρδιᾳ μου εποιησας τω οικω ᾿Αχααβ, υιοι τεταρτοι καθησονται σοι επι θρονου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και ᾿Ιου ουκ εφυλαξε πορευεσθαι εν νομω Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ εν ολῃ καρδιᾳ αυτου, ουκ απεστη απανωθεν αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| εν ταις ημεραις εκειναις ηρξατο Κυριος συγκοπτειν εν τω ᾿Ισραηλ, και επαταξεν αυτους ᾿Αζαηλ εν παντι οριω ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| απο του ᾿Ιορδανου κατ᾿ ανατολας ηλιου πασαν την γην Γαλααδ του Γαδδι και του Ρουβην και του Μανασση, απο ᾿Αροηρ, η εστιν επι του χειλους χειμαρρου ᾿Αρνων, και την Γαλααδ και την Βασαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιου και παντα, οσα εποιησε, και πασα η δυναστεια αυτου και τας συναψεις, ας συνηψεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιου λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 35 και εκοιμηθη ᾿Ιου μετα των πατερων αυτου και εθαψαν αυτον εν Σαμαρειᾳ· και εβασιλευσεν ᾿Ιωαχαζ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.36| και αι ημεραι, ας εβασιλευσεν ᾿Ιου επι ᾿Ισραηλ, εικοσιοκτω ετη εν Σαμαρειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ Γοθολια η μητηρ ᾿Οχοζιου ειδεν οτι απεθανεν ο υιος αυτης, και απωλεσε παν το σπερμα της βασιλειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και ελαβεν ᾿Ιωσαβεε θυγατηρ του βασιλεως ᾿Ιωραμ αδελφη ᾿Οχοζιου τον ᾿Ιωας υιον αδελφου αυτης και εκλεψεν αυτον εκ μεσου των υιων του βασιλεως των θανατουμενων, αυτον και την τροφον αυτου, εν τω ταμειω των κλινων, και εκρυψεν αυτον απο προσωπου Γοθολιας και ουκ εθανατωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και ην μετ᾿ αυτης κρυβομενος εν οικω Κυριου εξ ετη· και Γοθολια βασιλευουσα επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και εν τω ετει τω εβδομω απεστειλεν ᾿Ιωδαε ο ιερευς και ελαβε τους εκατονταρχους των Χορρι και των Ρασιμ, και απηγαγεν αυτους προς αυτον εις οικον Κυριου και διεθετο αυτοις διαθηκην Κυριου και ωρκωσεν αυτους ενωπιον Κυριου και εδειξεν αυτοις ᾿Ιωδαε τον υιον του βασιλεως 5 και ενετειλατο αυτοις λεγων· ουτος ο λογος, ὃν ποιησετε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| το τριτον εξ υμων εισελθετω το σαββατον και φυλαξατε φυλακην οικου του βασιλεως εν τω πυλωνι και το τριτον εν τη πυλῃ των οδων και το τριτον της πυλης οπισω των παρατρεχοντων· και φυλαξατε την φυλακην του οικου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και δυο χειρες εν υμιν, πας ο εκπορευομενος το σαββατον, και φυλαξουσι την φυλακην οικου Κυριου προς τον βασιλεα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και κυκλωσατε επι τον βασιλεα κυκλω, ανηρ και το σκευος αυτου εν χειρι αυτου, και ο εισπορευομενος εις τας σαδηρωθ αποθανειται. και εσονται μετα του βασιλεως εν τω εκπορευεσθαι αυτον και εν τω εισπορευεσθαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και εποιησαν οι εκατονταρχοι παντα, οσα ενετειλατο ᾿Ιωδαε ο συνετος, και ελαβεν ανηρ τους ανδρας αυτου και τους εισπορευομενους το σαββατον μετα των εκπορευομενων το σαββατον και εισηλθον προς ᾿Ιωδαε τον ιερεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και εδωκεν ο ιερευς τοις εκατονταρχοις τους σειρομαστας και τους τρισσους του βασιλεως Δαυιδ του εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και εστησαν οι παρατρεχοντες, ανηρ και το σκευος αυτου εν τη χειρι αυτου, απο της ωμιας του οικου της δεξιας εως της ωμιας του οικου της ευωνυμου του θυσιαστηριου και του οικου επι τον βασιλεα κυκλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και εξαπεστειλε τον υιον του βασιλεως και εδωκεν επ᾿ αυτον το νεζερ και το μαρτυριον και εβασιλευσεν αυτον και εχρισεν αυτον, και εκροτησαν τη χειρι και ειπαν· ζητω ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και ηκουσε Γοθολια την φωνην των τρεχοντων του λαου και εισηλθε προς τον λαον εις οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και ειδε και ιδου ο βασιλευς ειστηκει επι του στυλου κατα το κριμα, και οι ᾠδοι και αι σαλπιγγες προς τον βασιλεα, και πας ο λαος της γης χαιρων και σαλπιζων εν σαλπιγξι· και διερρηξε Γοθολια τα ιματια εαυτης και εβοησε· συνδεσμος συνδεσμος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και ενετειλατο ᾿Ιωδαε ο ιερευς τοις εκατονταρχοις τοις επισκοποις της δυναμεως και ειπε προς αυτους· εξαγαγετε αυτην εσωθεν των σαδηρωθ· ο εισπορευομενος οπισω αυτης θανατω θανατωθησεται εν ρομφαιᾳ· οτι ειπεν ο ιερευς· και μη αποθανῃ εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και επεθηκαν αυτη χειρας, και εισηλθεν οδον εισοδου των ιππων οικου του βασιλεως και απεθανεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και διεθετο ᾿Ιωδαε διαθηκην ανα μεσον Κυριου και ανα μεσον του βασιλεως και ανα μεσον του λαου του ειναι εις λαον τω Κυριω, και ανα μεσον του βασιλεως και ανα μεσον του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και εισηλθε πας ο λαος της γης εις οικον του Βααλ και κατεσπασαν αυτον και τα θυσιαστηρια αυτου και τας εικονας αυτου συνετριψαν αγαθως και τον Μαθαν τον ιερεα του Βααλ απεκτειναν κατα προσωπον των θυσιαστηριων, και εθηκεν ο ιερευς επισκοπους εις τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και ελαβε τους εκατονταρχους και τον Χορρι και τον Ρασιμ και παντα τον λαον της γης, και κατηγαγον τον βασιλεα εξ οικου Κυριου, και εισηλθον οδον πυλης των παρατρεχοντων οικου του βασιλεως, και εκαθισαν αυτον επι θρονου των βασιλεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και εχαρη πας ο λαος της γης, και η πολις ησυχασε· και την Γοθολιαν εθανατωσαν εν ρομφαιᾳ εν οικω του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΥΙΟΣ επτα ετων ᾿Ιωας εν τω βασιλευειν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| εν ετει εβδομω τω ᾿Ιου εβασιλευσεν ᾿Ιωας και τεσσαρακοντα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου ᾿Αβια εκ της Βηρσαβεε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και εποιησεν ᾿Ιωας το ευθες ενωπιον Κυριου πασας τας ημερας, ας εφωτισεν αυτον ᾿Ιωδαε ο ιερευς·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| πλην των υψηλων ου μετεσταθησαν, και εκει ετι ο λαος εθυσιαζε και εθυμιων εν τοις υψηλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και ειπεν ᾿Ιωας προς τους ιερεις· παν το αργυριον των αγιων το εισοδιαζομενον εν τω οικω Κυριου, αργυριον συντιμησεως, ανηρ αργυριον λαβων συντιμησεως, παν αργυριον, ὃ εαν αναβη επι καρδιαν ανδρος ενεγκειν εν οικω Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| λαβετωσαν εαυτοις οι ιερεις ανηρ απο της πρασεως αυτων και αυτοι κρατησουσι το βεδεκ του οικου εις παντα, ου εαν ευρεθη εκει βεδεκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και εγενηθη εν τω εικοστω και τριτω ετει τω βασιλει ᾿Ιωας ουκ εκραταιωσαν οι ιερεις το βεδεκ του οικου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και εκαλεσεν ᾿Ιωας ο βασιλευς ᾿Ιωδαε τον ιερεα και τους ιερεις και ειπε προς αυτους· τι οτι ουκ εκραταιουτε το βεδεκ του οικου; και νυν μη λαβητε αργυριον απο των πρασεων υμων, οτι εις το βεδεκ του οικου δωσετε αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και συνεφωνησαν οι ιερεις του μη λαβειν αργυριον παρα του λαου και του μη ενισχυσαι το βεδεκ του οικου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και ελαβεν ᾿Ιωδαε ο ιερευς κιβωτον μιαν και ετρησε τρωγλην επι της σανιδος αυτης και εδωκεν αυτην παρα αμμαζειβι εν τω οικω ανδρος οικου Κυριου, και εδωκαν οι ιερεις οι φυλασσοντες τον σταθμον παν το αργυριον το ευρεθεν εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και εγενετο ως ειδον οτι πολυ το αργυριον εν τη κιβωτω, και ανεβη ο γραμματευς του βασιλεως και ο ιερευς ο μεγας και εσφιγξαν και ηριθμησαν το αργυριον το ευρεθεν εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και εδωκαν το αργυριον το ετοιμασθεν επι χειρας ποιουντων τα εργα των επισκοπων οικου Κυριου, και εξεδοσαν τοις τεκτοσι των ξυλων και τοις οικοδομοις τοις ποιουσιν εν οικω Κυριου 13 και τοις τειχισταις και τοις λατομοις των λιθων του κτησασθαι ξυλα και λιθους λατομητους του κατασχειν το βεδεκ οικου Κυριου εις παντα, οσα εξωδιασθη επι τον οικον του κραταιωσαι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| πλην ου ποιηθησονται οικω Κυριου θυραι αργυραι, ἧλοι, φιαλαι και σαλπιγγες, παν σκευος χρυσουν και σκευος αργυρουν, εκ του αργυριου του εισενεχθεντος εν οικω Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| οτι τοις ποιουσι τα εργα δωσουσιν αυτο, και εκραταιωσαν εν αυτω τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και ουκ εξελογιζοντο τους ανδρας, οις εδιδουν το αργυριον επι χειρας αυτων δουναι τοις ποιουσι τα εργα, οτι εν πιστει αυτων ποιουσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| αργυριον περι αμαρτιας και αργυριον περι πλημμελειας, ο,τι εισηνεχθη εν οικω Κυριου, τοις ιερευσιν εγενετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| Τοτε ανεβη ᾿Αζαηλ βασιλευς Συριας και επολεμησεν επι Γεθ και προκατελαβετο αυτην. και εταξεν ᾿Αζαηλ το προσωπον αυτου αναβηναι επι ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και ελαβεν ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ιουδα παντα τα αγια, οσα ηγιασεν ᾿Ιωσαφατ και ᾿Ιωραμ και ᾿Οχοζιας οι πατερες αυτου και βασιλεις ᾿Ιουδα, και τα αγια αυτου και παν το χρυσιον το ευρεθεν εν θησαυροις οικου Κυριου και οικου του βασιλεως και απεστειλε τω ᾿Αζαηλ βασιλει Συριας, και ανεβη απο ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωας και παντα, οσα εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα παντα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 21 και ανεστησαν οι δουλοι αυτου και εδησαν παντα συνδεσμον και επαταξαν τον ᾿Ιωας εν οικω Μαλλω τω εν Γααλα 22 και ᾿Ιεζιχαρ υιος ᾿Ιεμουαθ και ᾿Ιεζεβουθ ο υιος αυτου Σωμηρ οι δουλοι αυτου επαταξαν αυτον, και απεθανε· και εθαψαν αυτον μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Αμεσσιας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΕΝ ετει εικοστω και τριτω ετει τω ᾿Ιωας υιω ᾿Οχοζιου βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσεν ᾿Ιωαχαζ υιος ᾿Ιου εν Σαμαρειᾳ επτακαιδεκα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου και επορευθη οπισω αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, ουκ απεστη απ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και ωργισθη θυμω Κυριος εν τω ᾿Ισραηλ και εδωκεν αυτους εν χειρι ᾿Αζαηλ βασιλεως Συριας και εν χειρι υιου ῎Αδερ υιου ᾿Αζαηλ πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και εδεηθη ᾿Ιωαχαζ του προσωπου Κυριου, και επηκουσεν αυτου Κυριος, οτι ειδε την θλιψιν ᾿Ισραηλ, οτι εθλιψεν αυτους βασιλευς Συριας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και εδωκεν Κυριος σωτηριαν τω ᾿Ισραηλ, και εξηλθεν υποκατωθεν χειρος Συριας. και εκαθισαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν τοις σκηνωμασιν αυτων καθως εχθες και τριτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| πλην ουκ απεστησαν απο αμαρτιων οικου ῾Ιεροβοαμ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, εν αυταις επορευθησαν, και γε το αλσος εσταθη εν Σαμαρειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| οτι ουχ υπελειφθη τω ᾿Ιωαχαζ λαος, αλλ᾿ η πεντηκοντα ιππεις και δεκα αρματα και δεκα χιλιαδες πεζων, οτι απωλεσεν αυτους βασιλευς Συριας, και εθεντο αυτους ως χουν εις καταπατησιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωαχαζ και παντα οσα εποιησε και αι δυναστειαι αυτου, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 9 και εκοιμηθη ᾿Ιωαχαζ μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον εν Σαμαρειᾳ, και εβασιλευσεν ᾿Ιωας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| ᾿Εν ετει τριακοστω και εβδομω ετει τω ᾿Ιωας βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσεν ᾿Ιωας υιος ᾿Ιωαχαζ επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ εκκαιδεκα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου· ουκ απεστη απο πασης αμαρτιας ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, εν αυταις επορευθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωας και παντα οσα εποιησε, και αι δυναστειαι αυτου, ας εποιησε μετα ᾿Αμεσσιου βασιλεως ᾿Ιουδα, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 13 και εκοιμηθη ᾿Ιωας μετα των πατερων αυτου, και ῾Ιεροβοαμ εκαθισεν επι του θρονου αυτου, και εταφη εν Σαμαρειᾳ μετα των βασιλεων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| Και ῾Ελισαιε ηρρωστησε την αρρωστιαν αυτου, δι᾿ ἣν απεθανε. και κατεβη προς αυτον ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ και εκλαυσεν επι προσωπον αυτου και ειπε· πατερ πατερ, αρμα ᾿Ισραηλ και ιππευς αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και ειπεν αυτω ῾Ελισαιε· λαβε τοξον και βελη. και ελαβε προς εαυτον τοξον και βελη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και ειπε τω βασιλει· επιβιβασον την χειρα σου επι το τοξον· και επεβιβασεν ᾿Ιωας την χειρα αυτου, και επεθηκεν ῾Ελισαιε τας χειρας αυτου επι τας χειρας του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και ειπεν· ανοιξον την θυριδα κατ᾿ ανατολας· και ηνοιξε. και ειπεν ῾Ελισαιε· τοξευσον· και ετοξευσε. και ειπε· βελος σωτηριας τω Κυριω και βελος σωτηριας εν Συριᾳ, και παταξεις την Συριαν εν ᾿Αφεκ εως συντελειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ειπεν αυτω ῾Ελισαιε· λαβε τοξα· και ελαβε. και ειπε τω βασιλει ᾿Ισραηλ· παταξον εις την γην· και επαταξεν ο βασιλευς τρις και εστη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και ελυπηθη επ᾿ αυτω ο ανθρωπος του Θεου και ειπεν· ει επαταξας πεντακις η εξακις, τοτε ἂν επαταξας την Συριαν εως συντελειας· και νυν τρις παταξεις την Συριαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και απεθανεν ῾Ελισαιε, και εθαψαν αυτον. και μονοζωνοι Μωαβ ηλθον εν τη γη ελθοντος του ενιαυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και εγενετο αυτων θαπτοντων τον ανδρα, και ιδου ειδον τον μονοζωνον και ερριψαν τον ανδρα εν τω ταφω ῾Ελισαιε, και επορευθη και ηψατο των οστεων ῾Ελισαιε και εζησε και ανεστη επι τους ποδας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και ᾿Αζαηλ εξεθλιψε τον ᾿Ισραηλ πασας τας ημερας ᾿Ιωαχαζ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| και ηλεησε Κυριος αυτους, και ᾠκτειρησεν αυτους και επεβλεψεν επ᾿ αυτους δια την διαθηκην αυτου την μετα ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ, και ουκ ηθελησε Κυριος διαφθειραι αυτους και ουκ απερριψεν αυτους απο του προσωπου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και απεθανεν ᾿Αζαηλ βασιλευς Συριας, και εβασιλευσεν ᾿Ιωας υιος ᾿Ιωαχαζ και ελαβε τας πολεις εκ χειρος υιου ῎Αδερ υιου ᾿Αζαηλ, ας ελαβεν εκ χειρος ᾿Ιωαχαζ του πατρος αυτου εν τω πολεμω· τρις επαταξεν αυτον ᾿Ιωας και επεστρεψε τας πολεις ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΕΝ ετει δευτερω τω ᾿Ιωας υιω ᾿Ιωαχαζ βασιλει ᾿Ισραηλ και εβασιλευσεν ᾿Αμεσσιας υιος ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| υιος εικοσι και πεντε ετων ην εν τω βασιλευειν αυτον και εικοσι και εννεα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου ᾿Ιωαδιμ εξ ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και εποιησε το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου, πλην ουχ ως Δαυιδ ο πατηρ αυτου· κατα παντα οσα εποιησεν ᾿Ιωας ο πατηρ αυτου, εποιησε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| πλην τα υψηλα ουκ εξηρεν, ετι ο λαος εθυσιαζε και εθυμιων εν τοις υψηλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και εγενετο οτε κατισχυεν η βασιλεια εν χειρι αυτου, και επαταξε τους δουλους αυτου τους παταξαντας τον πατερα αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και τους υιους των παταξαντων ουκ εθανατωσε, καθως γεγραπται εν βιβλιω νομων Μωυση, ως ενετειλατο Κυριος λεγων· ουκ αποθανουνται πατερες υπερ υιων, και υιοι ουκ αποθανουνται υπερ πατερων, οτι αλλ᾿ η εκαστος εν ταις αμαρτιαις αυτου αποθανειται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| αυτος επαταξε την ᾿Εδωμ εν Γαιμελε δεκα χιλιαδας και συνελαβε την Πετραν εν τω πολεμω και εκαλεσε το ονομα αυτης Καθοηλ εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| τοτε απεστειλεν ᾿Αμεσσιας αγγελους προς ᾿Ιωας υιον ᾿Ιωαχαζ υιου ᾿Ιου βασιλεως ᾿Ισραηλ λεγων· δευρο οφθωμεν προσωποις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και απεστειλεν ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Αμεσσιαν βασιλεα ᾿Ιουδα λεγων· ο ακαν ο εν τω Λιβανω απεστειλε προς την κεδρον την εν τω Λιβανω λεγων· δος την θυγατερα σου τω υιω μου εις γυναικα· και διηλθον τα θηρια του αγρου τα εν τω Λιβανω και συνεπατησαν την ακανα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| τυπτων επαταξας την ᾿Ιδουμαιαν, και επηρε σε καρδια σου· ενδοξασθητι καθημενος εν τω οικω σου, και ινατι εριζεις εν κακιᾳ σου; και πεση συ και ᾿Ιουδας μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και ουκ ηκουσεν ᾿Αμεσσιας. και ανεβη ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ, και ωφθησαν προσωποις αυτος και ᾿Αμεσσιας βασιλευς ᾿Ιουδα εν Βαιθσαμυς τη του ᾿Ιουδα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και επταισεν ᾿Ιουδας απο προσωπου ᾿Ισραηλ, και εφυγεν ανηρ εις το σκηνωμα αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και τον ᾿Αμεσσιαν υιον ᾿Ιωας υιου ᾿Οχοζιου συνελαβεν ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ εν Βαιθσαμυς. και ηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ και καθειλεν εν τω τειχει ῾Ιερουσαλημ εν τη πυλῃ ᾿Εφραιμ εως πυλης της γωνιας τετρακοσιους πηχεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και ελαβεν το χρυσιον και το αργυριον και παντα τα σκευη τα ευρεθεντα εν οικω Κυριου και εν θησαυροις οικου του βασιλεως και τους υιους των συμμιξεων και απεστρεψεν εις Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωας, οσα εποιησεν εν δυναστειᾳ αυτου, α επολεμησε μετα ᾿Αμεσσιου βασιλεως ᾿Ιουδα, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 16 και εκοιμηθη ᾿Ιωας μετα των πατερων αυτου και εταφη εν Σαμαρειᾳ μετα των βασιλεων ᾿Ισραηλ, και εβασιλευσεν ῾Ιεροβοαμ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και εζησεν ᾿Αμεσσιας υιος ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ιουδα μετα το αποθανειν ᾿Ιωας υιον ᾿Ιωαχαζ βασιλεα ᾿Ισραηλ πεντεκαιδεκα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και τα λοιπα των λογων ᾿Αμεσσιου και παντα, οσα εποιησεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 19 και συνεστραφησαν επ᾿ αυτον συστρεμμα εν ῾Ιερουσαλημ, και εφυγεν εις Λαχις· και απεστειλαν οπισω αυτου εις Λαχις και εθανατωσαν αυτον εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και ηραν αυτον εφ᾿ ιππων, και εταφη εν ῾Ιερουσαλημ μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| και ελαβε πας ο λαος ᾿Ιουδα τον ᾿Αζαριαν —και αυτος υιος εκκαιδεκα ετων— και εβασιλευσαν αυτον αντι του πατρος αυτου ᾿Αμεσσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| αυτος ᾠκοδομησε την Αιλωθ και επεστρεψεν αυτην τω ᾿Ιουδᾳ μετα το κοιμηθηναι τον βασιλεα μετα των πατερων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| ᾿Εν ετει πεντεκαιδεκατω του ᾿Αμεσσιου υιω ᾿Ιωας βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσεν ῾Ιεροβοαμ υιος ᾿Ιωας επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ τεσσαρακοντα και ἓν ετος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου· ουκ απεστη απο πασων αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| αυτος απεστησε το οριον ᾿Ισραηλ απο εισοδου Αιμαθ εως της θαλασσης της ῎Αραβα κατα το ρημα Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, ὃ ελαλησεν εν χειρι δουλου αυτου ᾿Ιωνα υιου ᾿Αμαθι του προφητου του εν Γεθχοφερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| οτι ειδε Κυριος την ταπεινωσιν ᾿Ισραηλ πικραν σφοδρα και ολιγοστους συνεχομενους και εσπανισμενους και εγκαταλελειμμενους, και ουκ ην ο βοηθων τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| και ουκ ελαλησε Κυριος εξαλειψαι το σπερμα ᾿Ισραηλ υποκατωθεν του ουρανου και εσωσεν αυτους δια χειρος ῾Ιεροβοαμ υιου ᾿Ιωας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| και τα λοιπα των λογων ῾Ιεροβοαμ και παντα, οσα εποιησε, και αι δυναστειαι αυτου, οσα επολεμησε και οσα επεστρεψε την Δαμασκον και την Αιμαθ τω ᾿Ιουδᾳ εν ᾿Ισραηλ, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 29 και εκοιμηθη ῾Ιεροβοαμ μετα των πατερων αυτου μετα βασιλεων ᾿Ισραηλ, και εβασιλευσε Ζαχαριας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΕΝ ετει εικοστω και εβδομω τω ῾Ιεροβοαμ βασιλει ᾿Ισραηλ εβασιλευσεν ᾿Αζαριας υιος ᾿Αμεσσιου βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| υιος εκκαιδεκα ετων ην εν τω βασιλευειν αυτον και πεντηκονταδυο ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ῾Ιεχελια εξ ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και εποιησε το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου κατα παντα, οσα εποιησεν ᾿Αμεσσιας ο πατηρ αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| πλην των υψηλων ουκ εξηρεν, ετι ο λαος εθυσιαζε και εθυμιων εν τοις υψηλοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και ηψατο Κυριος τον βασιλεα, και ην λελεπρωμενος εως ημερας θανατου αυτου και εβασιλευσεν εν οικω αφφουσωθ, και ᾿Ιωαθαμ υιος του βασιλεως επι τω οικω κρινων τον λαον της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και τα λοιπα των λογων ᾿Αζαριου, και παντα, οσα εποιησεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 7 και εκοιμηθη ᾿Αζαριας μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Ιωαθαμ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| ᾿Εν ετει τριακοστω και ογδοω τω ᾿Αζαριου βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσε Ζαχαριας υιος ῾Ιεροβοαμ επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ εξαμηνον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου, καθα εποιησαν οι πατερες αυτου· ουκ απεστη απο πασων των αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και συνεστραφησαν επ᾿ αυτον Σελλουμ υιος ᾿Ιαβις και Κεβλααμ και επαταξαν αυτον και εθανατωσαν αυτον, και Σελλουμ εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και τα λοιπα των λογων Ζαχαριου ιδου εισι γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| ο λογος Κυριου, ὃν ελαλησε προς ᾿Ιου λεγων· υιοι τεταρτοι καθησονται σοι επι θρονου ᾿Ισραηλ· και εγενετο ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| Και Σελλουμ υιος ᾿Ιαβις εβασιλευσε· και εν ετει τριακοστω και ενατω ᾿Αζαριᾳ βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσε Σελλουμ μηνα ημερων εν Σαμαρειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και ανεβη Μαναημ υιος Γαδδι εκ Θαρσιλα και ηλθεν εις Σαμαρειαν και επαταξε τον Σελλουμ υιον ᾿Ιαβις εν Σαμαρειᾳ και εθανατωσεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και τα λοιπα των λογων Σελλουμ και η συστροφη αυτου, ἣν συνεστραφη, ιδου εισι γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| τοτε επαταξε Μαναημ την Θερσα και παντα τα εν αυτη και τα ορια αυτης απο Θερσα, οτι ουκ ηνοιξαν αυτω· και επαταξεν αυτην και τας εν γαστρι εχουσας ανερρηξεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| ᾿Εν ετει τριακοστω και ενατω τω ᾿Αζαριᾳ βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσε Μαναημ υιος Γαδδι επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ δεκα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου· ουκ απεστη απο πασων αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| εν ταις ημεραις αυτου ανεβη Φουλ βασιλευς ᾿Ασσυριων επι την γην, και Μαναημ εδωκε τω Φουλ χιλια ταλαντα αργυριου ειναι την χειρα αυτου μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και εξηνεγκε Μαναημ το αργυριον επι τον ᾿Ισραηλ, επι παν δυνατον ισχυι, δουναι τω βασιλει των ᾿Ασσυριων, πεντηκοντα σικλους τω ανδρι τω ενι· και απεστρεψε βασιλευς ᾿Ασσυριων και ουκ εστη εκει εν τη γη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| και τα λοιπα των λογων Μαναημ και παντα οσα εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ; 22 και εκοιμηθη Μαναημ μετα των πατερων αυτου, και εβασιλευσε Φακεσιας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| ᾿Εν ετει πεντηκοστω του ᾿Αζαριου βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσε Φακεσιας υιος Μαναημ επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ δυο ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου· ουκ απεστη απο αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| και συνεστραφη επ᾿ αυτον Φακεε υιος Ρομελιου ο τριστατης αυτου και επαταξεν αυτον εν Σαμαρειᾳ εναντιον οικου του βασιλεως μετα τοͺ ᾿Αργοβ και μετα του ᾿Αρια, και μετ᾿ αυτου πεντηκοντα ανδρες απο των τετρακοσιων· και εθανατωσεν αυτον και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και τα λοιπα των λογων Φακεσιου και παντα, οσα εποιησεν, ιδου εισι γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| ᾿Εν ετει πεντηκοστω και δευτερω του ᾿Αζαριου βασιλει ᾿Ιουδα εβασιλευσε Φακεε υιος Ρομελιου επι ᾿Ισραηλ εν Σαμαρειᾳ εικοσιν ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου· ουκ απεστη απο πασων αμαρτιων ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| εν ταις ημεραις Φακεε βασιλεως ᾿Ισραηλ ηλθε Θαγλαθφελλασαρ βασιλευς ᾿Ασσυριων και ελαβε την Αἲν και την ᾿Αβελβαιθαμααχα και την ᾿Ανιωχ και την Κενεζ και την ᾿Ασωρ και την Γαλααδ και την Γαλιλαιαν, πασαν γην Νεφθαλι, και απῴκισεν αυτους εις ᾿Ασσυριους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| και συνεστρεψε συστρεμμα ῾Ωσηε υιος ᾿Ηλα επι Φακεε υιον Ρομελιου και επαταξεν αυτον και εθανατωσε και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου εν ετει εικοστω ᾿Ιωαθαμ υιου ᾿Αζαριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| και τα λοιπα των λογων Φακεε και παντα, οσα εποιησεν, ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| ᾿Εν ετει δευτερω Φακεε υιου Ρομελιου βασιλει ᾿Ισραηλ εβασιλευσεν ᾿Ιωαθαμ υιος ᾿Αζαριου βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| υιος εικοσι και πεντε ετων ην εν τω βασιλευειν αυτον και εκκαιδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου ῾Ιερουσα θυγατηρ Σαδωκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| και εποιησε το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου κατα παντα, οσα εποιησεν ᾿Αζαριας ο πατηρ αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| πλην τα υψηλα ουκ εξηρεν, ετι ο λαος εθυσιαζε και εθυμια εν τοις υψηλοις. αυτο ᾠκοδομησε την πυλην οικου Κυριου την επανω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.36| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωαθαμ και παντα, οσα εποιησεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 37 εν ταις ημεραις εκειναις ηρξατο Κυριος εξαποστελλειν εν ᾿Ιουδᾳ τον Ραασσων βασιλεα Συριας, και τον Φακεε υιον Ρομελιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.38| και εκοιμηθη ᾿Ιωαθαμ μετα των πατερων αυτου και εταφη μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ του πατρος αυτου, και εβασιλευσεν ῎Αχαζ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΕΝ ετει επτακαιδεκατω Φακεε υιου Ρομελιου εβασιλευσεν ῎Αχαζ υιος ᾿Ιωαθαμ βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| υιος εικοσιν ετων ην ῎Αχαζ εν τω βασιλευειν αυτον και εκκαιδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ. και ουκ εποιησε το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου Θεου αυτου πιστως, ως Δαυιδ ο πατηρ αυτου 3 και επορευθη, εν οδω βασιλεων ᾿Ισραηλ, και γε τον υιον αυτου διηγεν εν πυρι κατα τα βδελυγματα των εθνων, ων εξηρε Κυριος απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και εθυσιαζε και εθυμια εν τοις υψηλοις και επι των βουνων και υποκατω παντος ξυλου αλσωδους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| τοτε ανεβη Ραασσων βασιλευς Συριας και Φακεε υιος Ρομελιου βασιλευς ᾿Ισραηλ εις ῾Ιερουσαλημ εις πολεμον και επολιορκουν επι ῎Αχαζ και ουκ ηδυναντο πολεμειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| εν τω καιρω εκεινω επεστρεψε Ραασσων βασιλευς Συριας την Αιλαθ τη Συριᾳ και εξεβαλε τους ᾿Ιουδαιους εξ Αιλαθ και ᾿Ιδουμαιοι ηλθον εις Αιλαθ και κατῴκησαν εκει εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και απεστειλεν ῎Αχαζ αγγελους προς Θαγλαθφελλασαρ βασιλεα ᾿Ασσυριων λεγων· δουλος σου και υιος σου εγω, αναβηθι και σωσον με εκ χειρος βασιλεως Συριας και εκ χειρος βασιλεως ᾿Ισραηλ των επανισταμενων επ᾿ εμε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και ελαβεν ῎Αχαζ αργυριον και χρυσιον το ευρεθεν εν θησαυροις οικου Κυριου και οικου βασιλεως και απεστειλε τω βασιλει δωρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και ηκουσεν αυτου βασιλευς ᾿Ασσυριων, και ανεβη βασιλευς ᾿Ασσυριων εις Δαμασκον και συνελαβεν αυτην και απῴκισεν αυτην και τον Ραασσων βασιλεα εθανατωσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και επορευθη βασιλευς ῎Αχαζ εις Δαμασκον εις απαντην Θαγλαθφελλασαρ βασιλει ᾿Ασσυριων εις Δαμασκον. και ειδε το θυσιαστηριον εν Δαμασκω, και απεστειλεν ο βασιλευς ῎Αχαζ προς Ουριαν τον ιερεα το ομοιωμα του θυσιαστηριου και τον ρυθμον αυτου και πασαν ποιησιν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| και ᾠκοδομησεν Ουριας ο ιερευς το θυσιαστηριον κατα παντα, οσα απεστειλεν ο βασιλευς ῎Αχαζ εκ Δαμασκου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και ειδεν ο βασιλευς το θυσιαστηριον και ανεβη επ᾿ αυτο 13 και εθυμιασε την ολοκαυτωσιν αυτου και την θυσιαν αυτου και την σπονδην αυτου και προσεχεε το αιμα των ειρηνικων των αυτου επι το θυσιαστηριον 14 το χαλκουν το απεναντι Κυριου. και προσηγαγε απο προσωπου του οικου Κυριου απο του ανα μεσον του θυσιαστηριου και απο του ανα μεσον του οικου Κυριου και εδειξεν αυτο επι μηρον του θυσιαστηριου κατα βορραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και ενετειλατο ο βασιλευς ῎Αχαζ τω Ουριᾳ τω ιερει λεγων· επι το θυσιαστηριον το μεγα προσφερε την ολοκαυτωσιν την πρωινην και την θυσιαν την εσπερινην, και την ολοκαυτωσιν του βασιλεως και την θυσιαν αυτου και την ολοκαυτωσιν παντος του λαου και την θυσιαν αυτων και την σπονδην αυτων και παν αιμα ολοκαυτωσεως και παν αιμα θυσιας επ᾿ αυτω εκχεεις· και το θυσιαστηριον το χαλκουν εσται μοι εις το πρωΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και εποιησεν Ουριας ο ιερευς κατα παντα, οσα ενετειλατο αυτω ο βασιλευς ῎Αχαζ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και συνεκοψεν ο βασιλευς ῎Αχαζ τα συγκλεισματα των μεχωνωθ και μετηρεν απ᾿ αυτων τον λουτηρα και την θαλασσαν καθειλεν απο των βοων των χαλκων των υποκατω αυτης και εδωκεν αυτην επι βασιν λιθινην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και τον θεμελιον της καθεδρας ᾠκοδομησεν εν οικω Κυριου και την εισοδον του βασιλεως την εξω επεστρεψεν εν οικω Κυριου απο προσωπου βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και τα λοιπα των λογων ῎Αχαζ, οσα εποιησεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 20 και εκοιμηθη ῎Αχαζ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Εζεκιας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΕΝ ετει δωδεκατω του ῎Αχαζ βασιλεως ᾿Ιουδα εβασιλευσεν ῾Ωσηε υιος ᾿Ηλα εν Σαμαρειᾳ επι ᾿Ισραηλ εννεα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου, πλην ουχ ως οι βασιλεις ᾿Ισραηλ, οἳ ησαν εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| επ᾿ αυτον ανεβη Σαλαμανασαρ βασιλευς ᾿Ασσυριων, και εγενηθη αυτω ῾Ωσηε δουλος και επεστρεψεν αυτω μαναα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| και ευρε βασιλευς ᾿Ασσυριων εν τω ῾Ωσηε αδικιαν, οτι απεστειλεν αγγελους προς Σηγωρ βασιλεα Αιγυπτου και ουκ ηνεγκε μαναα τω βασιλει ᾿Ασσυριων εν τω ενιαυτω εκεινω, και επολιορκησεν αυτον ο βασιλευς ᾿Ασσυριων και εδησεν αυτον εν οικω φυλακης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και ανεβη ο βασιλευς ᾿Ασσυριων εν πασῃ τη γη και ανεβη εις Σαμαρειαν, και επολιορκησεν επ᾿ αυτην τρια ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| εν ετει ενατω ῾Ωσηε συνελαβε βασιλευς ᾿Ασσυριων την Σαμαρειαν και απῴκισεν ᾿Ισραηλ εις ᾿Ασσυριους και κατῴκισεν αυτους εν ᾿Αλαε και εν ᾿Αβωρ ποταμοις Γωζαν, και ορη Μηδων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και εγενετο οτι ημαρτον οι υιοι ᾿Ισραηλ τω Κυριω Θεω αυτων τω αναγαγοντι αυτους εκ γης Αιγυπτου υποκατωθεν χειρος Φαραω βασιλεως Αιγυπτου και εφοβηθησαν θεους ετερους 8 και επορευθησαν τοις δικαιωμασι των εθνων, ων εξηρε Κυριος εκ προσωπου υιων ᾿Ισραηλ, και οι βασιλεις ᾿Ισραηλ, οσοι εποιησαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και οσοι ημφιεσαντο οι υιοι ᾿Ισραηλ λογους ουχ ουτως κατα Κυριου Θεου αυτων. και ᾠκοδομησαν εαυτοις υψηλα εν πασαις ταις πολεσιν αυτων απο πυργου φυλασσοντων εως πολεως οχυρας 10 και εστηλωσαν εαυτοις στηλας και αλση επι παντι βουνω υψηλω και υποκατω παντος ξυλου αλσωδους 11 και εθυμιασαν εκει εν πασιν υψηλοις καθως τα εθνη, α απῴκισε Κυριος εκ προσωπου αυτων, και εποιησαν κοινωνους και εχαραξαν του παροργισαι τον Κυριον 12 και ελατρευσαν τοις ειδωλοις, οις ειπε Κυριος αυτοις· ου ποιησετε το ρημα τουτο τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και διεμαρτυρατο Κυριος εν τω ᾿Ισραηλ και εν τω ᾿Ιουδᾳ και εν χειρι παντων των προφητων αυτου, παντος ορωντος λεγων· αποστραφητε απο των οδων υμων των πονηρων και φυλαξατε τας εντολας μου και τα δικαιωματα μου και παντα τον νομον, ὃν ενετειλαμην τοις πατρασιν υμων, οσα απεστειλα αυτοις εν χειρι των δουλων μου των προφητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και ουκ ηκουσαν και εσκληρυναν τον νωτον αυτων υπερ τον νωτον των πατερων αυτων 15 και τα μαρτυρια αυτου, οσα διεμαρτυρατο αυτοις, ουκ εφυλαξαν και επορευθησαν οπισω των ματαιων και εματαιωθησαν, και οπισω των εθνων των περικυκλω αυτων, ων ενετειλατο Κυριος αυτοις μη ποιησαι κατα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| εγκατελιπον τας εντολας Κυριου Θεου αυτων και εποιησαν εαυτοις χωνευμα δυο δαμαλεις και εποιησαν αλση και προσεκυνησαν πασῃ τη δυναμει του ουρανου και ελατρευσαν τω Βααλ 17 και διηγον τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων εν πυρι και εμαντευοντο μαντειας και οιωνιζοντο και επραθησαν του ποιησαι το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου παροργισαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και εθυμωθη Κυριος σφοδρα εν τω ᾿Ισραηλ, και απεστησεν αυτους απο του προσωπου αυτου, και ουχ υπελειφθη πλην φυλη ᾿Ιουδα μονωτατη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και γε ᾿Ιουδας ουκ εφυλαξε τας εντολας Κυριου του Θεου αυτων και επορευθησαν εν τοις δικαιωμασιν ᾿Ισραηλ, οις εποιησαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και απεωσαντο τον Κυριον, και εθυμωθη Κυριος παντι σπερματι ᾿Ισραηλ και εσαλευσεν αυτους και εδωκεν αυτους εν χειρι διαρπαζοντων αυτους, εως ου απερριψεν αυτους απο προσωπου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| οτι πλην ᾿Ισραηλ επανωθεν οικου Δαυιδ και εβασιλευσαν τον ῾Ιεροβοαμ υιον Ναβατ, και εξεωσεν ῾Ιεροβοαμ τον ᾿Ισραηλ εξοπισθεν Κυριου και εξημαρτεν αυτους αμαρτιαν μεγαλην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| και επορευθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν πασῃ αμαρτιᾳ ῾Ιεροβοαμ, ᾗ εποιησεν, ουκ απεστησαν απ᾿ αυτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| εως ου μετεστησε Κυριος τον ᾿Ισραηλ απο προσωπου αυτου, καθως ελαλησε Κυριος εν χειρι παντων των δουλων αυτου των προφητων, και απωκισθη ᾿Ισραηλ επανωθεν της γης αυτου εις ᾿Ασσυριους εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| Και ηγαγε βασιλευς ᾿Ασσυριων εκ Βαβυλωνος τον εκ Χουθα απο ᾿Αια και απο Αιμαθ και Σεπφαρουαΐμ, και κατωκισθησαν εν πολεσι Σαμαρειας αντι των υιων ᾿Ισραηλ και εκληρονομησαν την Σαμαρειαν και κατῴκισαν εν ταις πολεσιν αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| και εγενετο εν αρχη της καθεδρας αυτων ουκ εφοβηθησαν τον Κυριον, και απεστειλε Κυριος εν αυτοις τους λεοντας, και ησαν αποκτεννοντες εν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| και ειπαν τω βασιλει ᾿Ασσυριων λεγοντες· τα εθνη, α απῴκισας και αντεκαθισας εν πολεσι Σαμαρειας, ουκ εγνωσαν το κριμα του Θεου της γης, και απεστειλεν εις αυτους τους λεοντας, και ιδου εισι θανατουντες αυτους, καθοτι ουκ οιδασι το κριμα του Θεου της γης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| και ενετειλατο ο βασιλευς ᾿Ασσυριων λεγων· απαγετε εκειθεν και πορευεσθωσαν και κατοικητωσαν εκει και φωτιουσιν αυτους το κριμα του Θεου της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.28| και ηγαγον ενα των ιερεων, ων απῴκισαν απο Σαμαρειας, και εκαθισεν εν Βαιθηλ και ην φωτιζων αυτους πως φοβηθωσι τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.29| και ησαν ποιουντες εθνη εθνη θεους αυτων και εθηκαν εν οικω των υψηλων, ων εποιησαν οι Σαμαρειται, εθνη εθνη εν ταις πολεσιν αυτων, εν αις κατῴκουν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.30| και οι ανδρες Βαβυλωνος εποιησαν την Σωκχωθ Βαινιθ, και οι ανδρες Χουθ εποιησαν την Νηριγελ, και οι ανδρες Αιμαθ εποιησαν την ᾿Ασιμαθ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.31| και οι Ευαιοι εποιησαν την ᾿Εβλαζερ και την Θαρθακ, και οι Σεπφαρουαΐμ κατεκαιον τους υιους αυτων εν πυρι τω ᾿Αδραμελεχ και ᾿Ανημελεχ, θεοις Σεπφαρουαΐμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.32| και ησαν φοβουμενοι τον Κυριον και κατῴκισαν τα βδελυγματα αυτων εν τοις οικοις των υψηλων, α εποιησαν εν Σαμαρειᾳ, εθνος εθνος εν πολει, εν ᾗ κατῴκουν εν αυτη· και ησαν φοβουμενοι τον Κυριον και εποιησαν εαυτοις ιερεις των υψηλων και εποιησαν εν οικω των υψηλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.33| και τον Κυριον εφοβουντο και τοις θεοις αυτων ελατρευον κατα το κριμα των εθνων, οθεν απῴκισαν αυτους εκειθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.34| εως της ημερας ταυτης αυτοι εποιουν κατα το κριμα αυτων· αυτοι φοβουνται και αυτοι ποιουσι κατα τα δικαιωματα αυτων και κατα την κρισιν αυτων και κατα τον νομον και κατα την εντολην, ἣν ενετειλατο Κυριος τοις υιοις ᾿Ιακωβ, ου εθηκε το ονομα αυτου ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.35| και διεθετο Κυριος μετ᾿ αυτων διαθηκην και ενετειλατο αυτοις λεγων· ου φοβηθησεσθε θεους ετερους και ου προσκυνησετε αυτοις και ου λατρευσετε αυτοις και ου θυσιασετε αυτοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.36| οτι αλλ᾿ η τω Κυριω, ὃς ανηγαγεν υμας εκ γης Αιγυπτου εν ισχυι μεγαλῃ και εν βραχιονι υψηλω, αυτον φοβηθησεσθε και αυτω προσκυνησετε, αυτω θυσετε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.37| και τα δικαιωματα και τα κριματα και τον νομον και τας εντολας, ας εγραψεν υμιν ποιειν, φυλασσεσθε πασας τας ημερας και ου φοβηθησεσθε θεους ετερους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.38| και την διαθηκην, ἣν διεθετο μεθ᾿ υμων, ουκ επιλησεσθε και ου φοβηθησεσθε θεους ετερους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.39| αλλ᾿ η τον Κυριον Θεον υμων φοβηθησεσθε, και αυτος εξελειται υμας εκ παντων των εχθρων υμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.40| και ουκ ακουσεσθε επι τω κριματι αυτων, ὃ αυτοι ποιουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.41| και ησαν τα εθνη ταυτα φοβουμενοι τον Κυριον και τοις γλυπτοις αυ-των ησαν δουλευοντες, και γε οι υιοι και οι υιοι των υιων αυτων, καθα εποιησαν οι πατερες αυτων, ποιουσιν εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ εγενετο εν ετει τριτω τω ῾Ωσηε υιω ᾿Ηλα βασιλει ᾿Ισραηλ εβασιλευσεν ᾿Εζεκιας υιος ῎Αχαζ βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| υιος εικοσι και πεντε ετων εν τω βασιλευειν αυτον και εικοσι και εννεα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ῎Αβου θυγατηρ Ζαχαριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και εποιησε το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου κατα παντα, οσα εποιησε Δαυιδ ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| αυτος εξηρε τα υψηλα και συνετριψε τας στηλας και εξωλοθρευσε τα αλση και τον οφιν τον χαλκουν, ὃν εποιησε Μωυσης, οτι εως των ημερων εκεινων ησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ θυμιωντες αυτω, και εκαλεσεν αυτον Νεεσθαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| εν Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ ηλπισε, και μετ᾿ αυτον ουκ εγενηθη ομοιος αυτω εν βασιλευσιν ᾿Ιουδα και εν τοις γενομενοις εμπροσθεν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και εκολληθη τω Κυριω, ουκ απεστη οπισθεν αυτου και εφυλαξε τας εντολας αυτου, οσας ενετειλατο Μωυση·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και ην Κυριος μετ᾿ αυτου, και εν πασιν, οις εποιει, συνηκε. και ηθετησεν εν τω βασιλει ᾿Ασσυριων και ουκ εδουλευσεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| αυτος επαταξε τους αλλοφυλους εως Γαζης και εως οριου αυτης απο πυργου φυλασσοντων και εως πολεως οχυρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| Και εγενετο εν τω ετει τω τεταρτω βασιλει ᾿Εζεκιᾳ (αυτος ενιαυτος ο εβδομος τω ῾Ωσηε υιω ᾿Ηλα βασιλει ᾿Ισραηλ) ανεβη Σαλαμανασαρ βασιλευς ᾿Ασσυριων επι Σαμαρειαν και επολιορκει επ᾿ αυτην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και κατελαβετο αυτην απο τελους τριων ετων εν ετει εκτω τω ᾿Εζεκιᾳ (αυτος ενιαυτος ενατος τω ῾Ωσηε βασιλει ᾿Ισραηλ), και συνεληφθη Σαμαρεια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και απῴκισε βασιλευς ᾿Ασσυριων την Σαμαρειαν εις ᾿Ασσυριους και εθηκεν αυτους εν ᾿Αλαε και εν ᾿Αβωρ ποταμω Γωζαν και ορη Μηδων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| ανθ᾿ ων οτι ουκ ηκουσαν της φωνης Κυριου Θεου αυτων και παρεβησαν την διαθηκην αυτου, παντα οσα ενετειλατο Μωυσης ο δουλος Κυριου, και ουκ ηκουσαν και ουκ εποιησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| Και τω τεσσαρεσκαιδεκατω ετει του βασιλεως ᾿Εζεκιου ανεβη Σενναχηριμ βασιλευς ᾿Ασσυριων επι τας πολεις ᾿Ιουδα τας οχυρας και συνελαβεν αυτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και απεστειλεν ᾿Εζεκιας βασιλευς ᾿Ιουδα αγγελους προς βασιλεα ᾿Ασσυριων εις Λαχις λεγων· ημαρτηκα, αποστραφηθι απ᾿ εμου· ὃ εαν επιθης επ᾿ εμε, βαστασω. και επεθηκεν ο βασιλευς ᾿Ασσυριων επι ᾿Εζεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα τριακοσια ταλαντα αργυριου και τριακοντα ταλαντα χρυσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και εδωκεν ᾿Εζεκιας παν το αργυριον το ευρεθεν εν οικω Κυριου και εν θησαυροις οικου του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| εν τω καιρω εκεινω συνεκοψεν ᾿Εζεκιας τας θυρας ναου και τα εστηριγμενα, α εχρυσωσεν ᾿Εζεκιας ο βασιλευς ᾿Ιουδα, και εδωκεν αυτα βασιλει ᾿Ασσυριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| και απεστειλε βασιλευς ᾿Ασσυριων τον Θαρθαν και τον Ραφις και τον Ραψακην εκ Λαχις προς τον βασιλεα ᾿Εζεκιαν εν δυναμει βαρειᾳ επι ῾Ιερουσαλημ, και εστησαν εν τω υδραγωγω της κολυμβηθρας της ανω, η εστιν εν τη οδω του αγρου του γναφεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| και εβοησαν προς ᾿Εζεκιαν, και ηλθον προς αυτον ῾Ελιακιμ υιος Χελκιου ο οικονομος και Σωμνας ο γραμματευς και ᾿Ιωας ο υιος Σαφατ ο αναμιμνῄσκων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| και ειπε προς αυτους Ραψακης· ειπατε δη προς ᾿Εζεκιαν· ταδε λεγει ο βασιλευς ο μεγας ο βασιλευς ᾿Ασσυριων· τι η πεποιθησις αυτη, ἣν πεποιθας; 20 ειπας· πλην λογοι χειλεων, βουλη και δυναμις εις πολεμον. νυν ουν τινι πεποιθως ηθετησας εν εμοι; 21 νυν ιδου πεποιθας σαυτω επι την ραβδον την καλαμινην την τεθλασμενην ταυτην, επ᾿ Αιγυπτον; ὃς ἂν στηριχθη ανηρ επ᾿ αυτην, και εισελευσεται εις την χειρα αυτου και τρησει αυτην· ουτως Φαραω βασιλευς Αιγυπτου πασι τοις πεποιθοσιν επ᾿ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και οτι ειπας προς με· επι Κυριον Θεον πεποιθαμεν· ουχι αυτος ουτος, ου απεστησεν ᾿Εζεκιας τα υψηλα αυτου και τα θυσιαστηρια αυτου και ειπε τω ᾿Ιουδᾳ και τη ῾Ιερουσαλημ· ενωπιον του θυσιαστηριου τουτου προσκυνησετε εν ῾Ιερουσαλημ; 23 και νυν μιχθητε δη τω κυριω μου βασιλει ᾿Ασσυριων, και δωσω σοι δισχιλιους ιππους, ει δυνησῃ δουναι σεαυτω επιβατας επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| και πως αποστρεψεις το προσωπον τοπαρχου ενος των δουλων του κυριου μου των ελαχιστων; και ηλπισας σαυτω επ᾿ Αιγυπτον εις αρματα και ιππεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και νυν μη ανευ Κυριου ανεβημεν επι τον τοπον τουτον του διαφθειραι αυτον; Κυριος ειπε προς με· αναβηθι επι την γην ταυτην και διαφθειρον αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| και ειπεν ῾Ελιακιμ υιος Χελκιου και Σωμνας και ᾿Ιωας προς Ραψακην· λαλησον δη προς τους παιδας σου Συριστι, οτι ακουομεν ημεις, και ου λαλησεις μεθ᾿ ημων ᾿Ιουδαιστι, και ινατι λαλεις εν τοις ωσι του λαου του επι του τειχους; 27 και ειπε προς αυτους Ραψακης· μη επι τον κυριον σου και προς σε απεστειλε με ο κυριος μου λαλησαι τους λογους τουτους; ουχι επι τους ανδρας τους καθημενους επι του τειχους του φαγειν την κοπρον αυτων και πιειν το ουρον αυτων μεθ᾿ υμων αμα; 28 και εστη Ραψακης και εβοησε φωνη μεγαλῃ ᾿Ιουδαιστι και ελαλησε και ειπεν· ακουσατε τους λογους του μεγαλου βασιλεως ᾿Ασσυριων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| ταδε λεγει ο βασιλευς· μη επαιρετω υμας ᾿Εζεκιας λογοις, οτι ου μη δυνηται υμας εξελεσθαι εκ χειρος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και μη ελπιζετω υμας ᾿Εζεκιας προς Κυριον λεγων· εξαιρουμενος εξελειται Κυριος, ου μη παραδοθη η πολις αυτη εν χειρι βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| μη ακουετε ᾿Εζεκιου· οτι ταδε λεγει ο βασιλευς ᾿Ασσυριων· ποιησατε μετ᾿ εμου ευλογιαν και εξελθατε προς με, και πιεται ανηρ την αμπελον αυτου και ανηρ την συκην αυτου φαγεται και πιεται υδωρ του λακκου αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| εως ελθω και λαβω υμας εις γην ως γη υμων, γη σιτου και οινου και αρτου και αμπελωνων, γη ελαιας ελαιου και μελιτος, και ζησετε και ου μη αποθανητε. και μη ακουετε ᾿Εζεκιου, οτι απατα υμας λεγων· Κυριος ρησεται υμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.33| μη ρυομενοι ερρυσαντο οι θεοι των εθνων εκαστος την εαυτου χωραν εκ χειρος βασιλεως ᾿Ασσυριων; 34 που εστιν ο θεος Αιμαθ και ᾿Αρφαδ; που εστιν ο θεος Σεπφαουραΐμ, ᾿Ανα και ᾿Αβα, οτι εξειλαντο Σαμαρειαν εκ χειρος μου; 35 τις εν πασι τοις θεοις των γαιων, οἳ εξειλαντο τας γας αυτων εκ χειρος μου, οτι εξελειται Κυριος την ῾Ιερουσαλημ εκ χειρος μου; 36 και εκωφευσαν και ουκ απεκριθησαν αυτω λογον, οτι εντολη του βασιλεως λεγων· ουκ αποκριθησεσθε αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.37| και εισηλθεν ῾Ελιακιμ υιος Χελκιου ο οικονομος και Σωμνας ο γραμματευς και ᾿Ιωας υιος Σαφατ ο αναμιμνησκων προς ᾿Εζεκιαν, διερρηχοτες τα ιματια και ανηγγειλαν αυτω τους λογους Ραψακου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς ᾿Εζεκιας, και διερρηξε τα ιματια αυτου, και περιεβαλετο σακκον και εισηλθεν εις οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και απεστειλεν ῾Ελιακιμ τον οικονομον και Σωμναν τον γραμματεα και τους πρεσβυτερους των ιερεων περιβεβλημενους σακκους προς ῾Ησαΐαν τον προφητην, υιον ᾿Αμως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και ειπον προς αυτον· ταδε λεγει ᾿Εζεκιας· ημερα θλιψεως και ελεγμου και παροργισμου η ημερα αυτη· οτι ηλθον υιοι εως ωδινων, και ισχυς ουκ εστι τη τικτουσῃ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| ει πως εισακουσεται Κυριος ο Θεος σου παντας τους λογους Ραψακου, ὃν απεστειλεν αυτον βασιλευς ᾿Ασσυριων ο κυριος αυτου ονειδιζειν Θεον ζωντα και βασφημειν εν λογοις, οις ηκουσε Κυριος ο Θεος σου, και ληψῃ προσευχην περι του λειμματος του ευρισκομενου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και ηλθον οι παιδες του βασιλεως ᾿Εζεκιου προς ῾Ησαΐαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και ειπεν αυτοις ῾Ησαΐας· ταδε ερειτε προς τον κυριον υμων· ταδε λεγει Κυριος· μη φοβηθης απο των λογων, ων ηκουσας, ων εβλασφημησαν τα παιδαρια βασιλεως ᾿Ασσυριων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| ιδου εγω διδωμι εν αυτω πνευμα, και ακουσεται αγγελιαν και αποστραφησεται εις την γην αυτου, και καταβαλω αυτον εν ρομφαιᾳ εν τη γη αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| Και επεστρεψε Ραψακης, και ευρε τον βασιλεα ᾿Ασσυριων πολεμουντα επι Λοβνα, οτι ηκουσεν οτι απηρεν εκ Λαχις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και ηκουσε περι Θαρακα βασιλεως Αιθιοπων λεγων· ιδου εξηλθε πολεμειν μετα σου. και επεστρεψε και απεστειλεν αγγελους προς ᾿Εζεκιαν λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| μη επαιρετω σε ο Θεος σου, εφ᾿ ω συ πεποιθας επ᾿ αυτω λεγων· ου μη παραδοθη ῾Ιερουσαλημ εις χειρας βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| ιδου συ ηκουσας παντα οσα εποιησαν βασιλεις ᾿Ασσυριων πασαις ταις γαιαις του αναθεματισαι αυτας, και συ ρυσθησῃ; 12 μη εξαιρουμενοι εξειλαντο αυτους οι θεοι των εθνων, ους διεφθειραν οι πατερες μου, την τε Γωζαν και την Χαρραν και την Ραφις και υιους ᾿Εδεμ τους εν Θαεσθεν; 13 που εστιν ο βασιλευς Αιμαθ και ο βασιλευς ᾿Αρφαδ; και που εστι βασιλευς της πολεως Σεπφαρουαΐν ᾿Ανα και ᾿Αβα; 14 και ελαβεν ᾿Εζεκιας τα βιβλια εκ χειρος των αγγελων και ανεγνω αυτα· και ανεβη εις οικον Κυριου και ανεπτυξεν αυτα ᾿Εζεκιας εναντιον Κυριου 15 και ειπε· Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ ο καθημενος επι των Χερουβιμ, συ ει ο Θεος μονος εν πασαις ταις βασιλειαις της γης, συ εποιησας τον ουρανον και την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| κλινον, Κυριε, το ους σου και ακουσον· ανοιξον, Κυριε, τους οφθαλμους σου και ιδε και ακουσον τους λογους Σενναχηριμ, ους απεστειλεν ονειδιζειν Θεον ζωντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| οτι αληθειᾳ, Κυριε, ηρημωσαν βασιλεις ᾿Ασσυριων τα εθνη 18 και εδωκαν τους θεους αυτων εις το πυρ, οτι ου θεοι εισιν, αλλ᾿ η εργα χειρων ανθρωπων, ξυλα και λιθοι, και απωλεσαν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| και νυν, Κυριε ο Θεος ημων, σωσον ημας εκ χειρος αυτου και γνωσονται πασαι αι βασιλειαι της γης, οτι συ Κυριος ο Θεος μονος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| Και απεστειλεν ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως προς ᾿Εζεκιαν λεγων· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος των δυναμεων Θεος ᾿Ισραηλ· α προσηυξω προς με περι Σενναχηριμ βασιλεως ᾿Ασσυριων, ηκουσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| ουτος ο λογος, ὃν ελαλησε Κυριος επ᾿ αυτον· εξουδενωσε σε και εμυκτηρισε σε παρθενος θυγατηρ Σιων, επι σοι κεφαλην αυτης εκινησε θυγατηρ ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| τινα ωνειδισας και τινα εβλασφημησας; και επι τινα υψωσας φωνην; και ηρας εις υψος τους οφθαλμους σου εις τον αγιον του ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| εν χειρι αγγελων σου ωνειδισας Κυριον και ειπας· εν τω πληθει των αρματων μου εγω αναβησομαι εις υψος ορεων, μηρους του Λιβανου, και εκοψα το μεγεθος της κεδρου αυτου, τα εκλεκτα κυπαρισσων αυτου, και ηλθον εις μεσον δρυμου και Καρμηλου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| εγω εψυξα και επιον υδατα αλλοτρια και εξηρημωσα τω ιχνει του ποδος μου παντας ποταμους περιοχης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| επλασα αυτην, συνηγαγον αυτην, και εγενηθη εις επαρσεις αποικεσιων μαχιμων, πολεις οχυρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| και οι ενοικουντες εν αυταις ησθενησαν τη χειρι, επτηξαν και κατῃσχυνθησαν, εγενοντο χορτος αγρου η χλωρα βοτανη, χλοη δωματων και πατημα απεναντι εστηκοτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| και την καθεδραν σου και την εξοδον σου εγνων και τον θυμον σου επ᾿ εμε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| δια το οργισθηναι σε επ᾿ εμε και το στρηνος σου ανεβη εν τοις ωσι μου και θησω τα αγκιστρα μου εν τοις μυκτηρσι σου και χαλινον εν τοις χειλεσι σου και αποστρεψω σε εν τη οδω, ᾗ ηλθες εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| και τουτον σοι το σημειον· φαγε τουτον τον ενιαυτον αυτοματα και τω ετει τω δευτερω τα ανατελλοντα· και ετει τω τριτω σπορα και αμητος και φυτεια αμπελωνων, και φαγεσθε τον καρπον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.30| και προσθησει τον διασεσωσμενον οικου ᾿Ιουδα το υπολειφθεν ριζαν κατω και ποιησει καρπον ανω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.31| οτι εξ ῾Ιερουσαλημ εξελευσεται καταλειμμα και ανασωζομενος εξ ορους Σιων· ο ζηλος Κυριου των δυναμεων ποιησει τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.32| ουχ ουτως; ταδε λεγει Κυριος προς βασιλεα ᾿Ασσυριων· ουκ εισελευσεται εις την πολιν ταυτην και ου τοξευσει εκει βελος, και ου προφθασει αυτην θυρεος, και ου μη εκχεῃ προς αυτην προσχωμα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.33| τη οδω, ᾗ ηλθεν, εν αυτη αποστραφησεται και εις την πολιν ταυτην ουκ εισελευσεται, λεγει Κυριος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.34| και υπερασπιω υπερ της πολεως ταυτης δι᾿ εμε και δια Δαυιδ τον δουλον μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.35| Και εγενετο εως νυκτος και εξηλθεν αγγελος Κυριου και επαταξεν εν τη παρεμβολη ᾿Ασσυριων εκατον ογδοηκονταπεντε χιλιαδας· και ωρθρισαν το πρωΐ, και ιδου παντες σωματα νεκρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.36| και απηρε και επορευθη και απεστρεψε Σενναχηριμ βασιλευς ᾿Ασσυριων και ωκησεν εν Νινευη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.37| και εγενετο αυτου προσκυνουντος εν οικω Νεσεραχ θεου αυτου και ᾿Αδραμελεχ και Σαρασαρ, οι υιοι αυτου επαταξαν αυτον εν μαχαιρᾳ, και αυτοι εσωθησαν εις γην ᾿Αραραθ· και εβασιλευσεν ᾿Ασορδαν ο υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΕΝ ταις ημεραις εκειναις ηρρωστησεν ᾿Εζεκιας εις θανατον. και εισηλθε προς αυτον ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως ο προφητης και ειπε προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος· εντειλαι τω οικω σου, οτι αποθνησκεις συ και ου ζησῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και απεστρεψεν ᾿Εζεκιας προς τον τοιχον και ηυξατο προς Κυριον λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| Κυριε, μνησθητι δη οσα περιεπατησα ενωπιον σου εν αληθειᾳ και καρδιᾳ πληρει και το αγαθον εν οφθαλμοις σου εποιησα. και εκλαυσεν ᾿Εζεκιας κλαυθμω μεγαλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και ην ῾Ησαΐας εν τη αυλη τη μεσῃ, και ρημα Κυριου εγενετο προς αυτον λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| επιστρεψον και ερεις προς ᾿Εζεκιαν τον ηγουμενον του λαου μου· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος Δαυιδ του πατρος σου· ηκουσα της προσευχης σου, ειδον τα δακρυα σου· ιδου εγω ιασομαι σε, τη ημερᾳ τη τριτῃ αναβησῃ εις οικον Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και προσθησω επι τας ημερας σου πεντεκαιδεκα ετη και εκ χειρος βασιλεως ᾿Ασσυριων σωσω σε και την πολιν ταυτην και υπερασπιω υπερ της πολεως ταυτης δι᾿ εμε και δια Δαυιδ τον δουλον μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και ειπε· λαβετωσαν παλαθην συκων και επιθετωσαν επι το ελκος, και υγιασει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και ειπεν ᾿Εζεκιας προς ῾Ησαΐαν· τι το σημειον οτι ιασεται με Κυριος και αναβησομαι εις οικον Κυριου τη ημερᾳ τη τριτῃ; 9 και ειπεν ῾Ησαΐας· τουτο το σημειον παρα Κυριου, οτι ποιησει Κυριος τον λογον, ὃν ελαλησε· πορευσεται η σκια δεκα βαθμους, εαν επιστρεψῃ δεκα βαθμους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και ειπεν ᾿Εζεκιας· κουφον την σκιαν κλιναι δεκα βαθμους· ουχι, αλλ᾿ επιστραφητω η σκια εν τοις αναβαθμοις δεκα βαθμους εις τα οπισω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| και εβοησεν ῾Ησαΐας ο προφητης προς Κυριον, και επεστρεψεν η σκια εν τοις αναβαθμοις εις τα οπισω δεκα βαθμους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| εν τω καιρω εκεινω απεστειλε Μαρωδαχ Βαλαδαν υιος Βαλαδαν βασιλευς Βαβυλωνος βιβλια και μαναα προς ᾿Εζεκιαν, οτι ηκουσεν οτι ηρρωστησεν ᾿Εζεκιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| και εχαρη επ᾿ αυτοις ᾿Εζεκιας και εδειξεν αυτοις ολον τον οικον του νεχωθα, το αργυριον και το χρυσιον, τα αρωματα και το ελαιον το αγαθον, και τον οικον των σκευων και οσα ηυρεθη εν τοις θησαυροις αυτου· ουκ ην λογος, ὃν ουκ εδειξεν αυτοις ᾿Εζεκιας εν τω οικω αυτου και εν πασῃ τη εξουσιᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και εισηλθεν ῾Ησαΐας ο προφητης προς τον βασιλεα ᾿Εζεκιαν και ειπε προς αυτον· τι ελαλησαν οι ανδρες ουτοι και ποθεν ηκασι προς σε; και ειπεν ᾿Εζεκιας· εκ γης πορρωθεν ηκασι προς με, εκ Βαβυλωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και ειπε· τι ειδον εν τω οικω σου; και ειπε· παντα, οσα εν τω οικω μου ειδον, ουκ ην εν τω οικω μου, ὃ ουκ εδειξα αυτοις, αλλα και τα εν τοις θησαυροις μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| και ειπεν ῾Ησαΐας προς ᾿Εζεκιαν· ακουσον λογον Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| ιδου ημεραι ερχονται και ληφθησεται παντα τα εν οικω σου και οσα εθησαυρισαν οι πατερες σου εως της ημερας ταυτης εις Βαβυλωνα· και ουχ υπολειφθησεται ρημα, ὃ ειπε Κυριος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και οι υιοι σου, οἳ εξελευσονται εκ σου, ους γεννησεις ληψεται, και εσονται ευνουχοι εν τω οικω του βασιλεως Βαβυλωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και ειπεν ᾿Εζεκιας προς ῾Ησαΐαν· αγαθος ο λογος Κυριου, ὃν ελαλησεν· εστω ειρηνη εν ταις ημεραις μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| και τα λοιπα των λογων ᾿Εζεκιου και πασα η δυναστεια αυτου, και οσα εποιησε, την κρηνην και τον υδραγωγον και εισηγαγε το υδωρ εις την πολιν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 21 και εκοιμηθη ᾿Εζεκιας μετα των πατερων αυτου και εβασιλευσε Μανασσης υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΥΙΟΣ δωδεκα ετων Μανασσης εν τω βασιλευειν αυτον και πεντηκοντα και πεντε ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Οψιβα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου κατα τα βδελυγματα των εθνων, ων εξηρε Κυριος απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και επεστρεψε και ᾠκοδομησε τα υψηλα, α κατεσπασεν ᾿Εζεκιας ο πατηρ αυτου, και ανεστησε θυσιαστηριον τη Βααλ και εποιησε τα αλση, καθως εποιησε ᾿Αχααβ βασιλευς ᾿Ισραηλ, και προσεκυνησε πασῃ τη δυναμει του ουρανου και εδουλευσεν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και ᾠκοδομησε θυσιαστηριον εν οικω Κυριου, ως ειπεν· εν ῾Ιερουσαλημ θησω το ονομα μου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και ᾠκοδομησε θυσιαστηριον πασῃ τη δυναμει του ουρανου εν ταις δυσιν αυλαις οικου Κυριου 6 και διηγε τους υιους αυτου εν πυρι και εκληδονιζετο και οιωνιζετο και εποιησε τεμενη και γνωστας επληθυνε του ποιειν το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου παροργισαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και εθηκε το γλυπτον του αλσους εν τω οικω, ω ειπε Κυριος προς Δαυιδ και προς Σαλωμων τον υιον αυτου· εν τω οικω τουτω και εν ῾Ιερουσαλημ, ᾗ εξελεξαμην εκ πασων φυλων του ᾿Ισραηλ, και θησω το ονομα μου εις τον αιωνα 8 και ου προσθησω του σαλευσαι τον ποδα ᾿Ισραηλ απο της γης, ἧς εδωκα τοις πατρασιν αυτων, οιτινες φυλαξουσι παντα οσα ενετειλαμην κατα πασαν την εντολην, ἣν ενετειλατο αυτοις ο δουλος μου Μωυσης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και ουκ ηκουσαν, και επλανησεν αυτους Μανασσης του ποιησαι το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου υπερ τα εθνη, α ηφανισε Κυριος εκ προσωπου υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και ελαλησε Κυριος εν χειρι δουλων αυτου των προφητων λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| ανθ᾿ ων οσα εποιησε Μανασσης ο βασιλευς ᾿Ιουδα τα βδελυγματα ταυτα τα πονηρα απο παντων, ων εποιησεν ο ᾿Αμορραιος ο εμπροσθεν, και εξημαρτε και γε τον ᾿Ιουδαν εν τοις ειδωλοις αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| ουχ ουτως, ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ιδου εγω φερω κακα επι ῾Ιερουσαλημ και ᾿Ιουδαν, ωστε παντος ακουοντος ηχησει αμφοτερα τα ωτα αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και εκτενω επι ῾Ιερουσαλημ το μετρον Σαμαρειας και το σταθμιον οικου ᾿Αχααβ· και απαλειψω την ῾Ιερουσαλημ, καθως απαλειφεται ο αλαβαστρος απαλειφομενος και καταστρεφεται επι προσωπον αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και απωσομαι το υπολειμμα της κληρονομιας μου και παραδωσω αυτους εις χειρας εχθρων αυτων, και εσονται εις διαρπαγην και εις προνομην πασι τοις εχθροις αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| ανθ᾿ ων οσα εποιησαν το πονηρον εν οφθαλμοις μου και ησαν παροργιζοντες με απο της ημερας, ἧς εξηγαγον τους πατερας αυτων εξ Αιγυπτου και εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και γε αιμα αθωον εξεχεε Μανασσης πολυ σφοδρα, εως ου επλησε την ῾Ιερουσαλημ στομα εις στομα, πλην απο των αμαρτιων αυτου, ων εξημαρτε τον ᾿Ιουδαν του ποιησαι το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και τα λοιπα των λογων Μανασση και παντα, οσα εποιησε, και η αμαρτια αυτου, ἣν ημαρτεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι τω βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 18 και εκοιμηθη Μανασσης μετα των πατερων αυτου και εταφη εν τω κηπω του οικου αυτου, εν κηπω ᾿Οζα, και εβασιλευσεν ᾿Αμων υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| Υιος εικοσι και δυο ετων ᾿Αμων εν τω βασιλευειν αυτον και δυο ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου Μεσολλαμ θυγατηρ ᾿Αρους εξ ᾿Ιετεβα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου, καθως εποιησε Μανασσης ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και επορευθη εν πασῃ οδω, ᾗ επορευθη ο πατηρ αυτου, και ελατρευσε τοις ειδωλοις, οις ελατρευσεν ο πατηρ αυτου, και προσεκυνησεν αυτοις 22 και εγκατελιπε τον Κυριον Θεον των πατερων αυτου και ουκ επορευθη εν οδω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και συνεστραφησαν οι παιδες ᾿Αμων προς αυτον και εθανατωσαν τον βασιλεα εν τω οικω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και επαταξεν ο λαος της γης παντας τους συστραφεντας επι τον βασιλεα ᾿Αμων και εβασιλευσεν ο λαος της γης τον ᾿Ιωσιαν υιον αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και τα λοιπα των λογων ᾿Αμων, οσα εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 26 και εθαψαν αυτον εν τω ταφω αυτου εν τω κηπω ᾿Οζα, και εβασιλευσεν ᾿Ιωσιας υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΥΙΟΣ οκτω ετων ᾿Ιωσιας εν τω βασιλευειν αυτον και τριακοντα και ἓν ετος εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Ιεδια θυγατηρ ᾿Εδεια εκ Βασουρωθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και εποιησε το ευθες εν οφθαλμοις Κυριου και επορευθη εν πασῃ οδω Δαυιδ του πατρος αυτου, ουκ απεστη δεξια και αριστερα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| και εγενηθη εν τω οκτωκαιδεκατω ετει τω βασιλει ᾿Ιωσιᾳ εν τω μηνι τω ογδοω απεστειλεν ο βασιλευς τον Σαπφαν υιον ᾿Εσελιου υιου Μεσολλαμ, τον γραμματεα οικου Κυριου λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| αναβηθι προς Χελκιαν τον ιερεα τον μεγαν και σφραγισον το αργυριον το εισενεχθεν εν οικω Κυριου, ὃ συνηγαγον οι φυλασσοντες τον σταθμον παρα του λαου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| και δοτωσαν αυτο επι χειρα ποιουντων τα εργα των καθεσταμενων εν οικω Κυριου. και εδωκεν αυτο τοις ποιουσι τα εργα τοις εν οικω Κυριου του κατισχυσαι το βεδεκ του οικου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| τοις τεκτοσι και τοις οικοδομοις και τοις τειχισταις και του κτησασθαι ξυλα και λιθους λατομητους, του κραταιωσαι το βεδεκ του οικου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| πλην ουκ εξελογιζοντο αυτους το αργυριον το διδομενον αυτοις, οτι εν πιστει αυτοι ποιουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και ειπε Χελκιας ο ιερευς ο μεγας προς Σαπφαν τον γραμματεα· βιβλιον του νομου ευρον εν οικω Κυριου· και εδωκε Χελκιας το βιβλιον προς Σαπφαν, και ανεγνω αυτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| και εισηλθεν εν οικω Κυριου προς τον βασιλεα και απεστρεψε τω βασιλει ρημα και ειπεν· εχωνευσαν οι δουλοι σου το αργυριον το ευρεθεν εν οικω Κυριου και εδωκαν αυτο επι χειρα ποιουντων τα εργα καθεσταμενων εν οικω Κυριου 10 και ειπε Σαπφαν ο γραμματευς προς τον βασιλεα λεγων· βιβλιον εδωκε μοι Χελκιας ο ιερευς και ανεγνω αυτο Σαπφαν ενωπιον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς τους λογους του βιβλιου του νομου, και διερρηξε τα ιματια εαυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και ενετειλατο ο βασιλευς τω Χελκιᾳ τω ιερει και τω ᾿Αχικαμ υιω Σαπφαν και τω ᾿Αχοβωρ υιω Μιχαιου και τω Σαπφαν τω γραμματει και τω ᾿Ασαΐᾳ δουλω του βασιλεως λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| δευτε εκζητησατε τον Κυριον περι εμου και περι παντος του λαου και περι παντος του ᾿Ιουδα περι των λογων του βιβλιου του ευρεθεντος τουτου, οτι μεγαλη η οργη Κυριου η εκκεκαυμενη εν ημιν, υπερ ου ουκ ηκουσαν οι πατερες ημων των λογων του βιβλιου τουτου του ποιειν κατα παντα τα γεγραμμενα καθ᾿ ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και επορευθη Χελκιας ο ιερευς και ᾿Αχικαμ και ᾿Αχοβωρ και Σαπφαν και ᾿Ασαΐας προς ῎Ολδαν την προφητιν μητερα Σελλημ υιου Θεκουε υιου ᾿Αραας του ιματιοφυλακος, και αυτη κατῴκει εν ῾Ιερουσαλημ εν τη Μασενα, και ελαλησαν προς αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και ειπεν αυτοις· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ειπατε τω ανδρι τω αποστειλαντι υμας προς με·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επαγω κακα επι τον τοπον τουτον και επι τους ενοικουντας αυτον, παντας τους λογους του βιβλιου, ους ανεγνω βασιλευς ᾿Ιουδα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| ανθ᾿ ων εγκατελιπον με και εθυμιων θεοις ετεροις, οπως παροργισωσι με εν τοις εργοις των χειρων αυτων, και εκκαυθησεται θυμος μου εν τω τοπω τουτω και ου σβεσθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και προς βασιλεα ᾿Ιουδα τον αποστειλαντα υμας επιζητησαι τον Κυριον ταδε ερειτε προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· οι λογοι, ους ηκουσας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| ανθ᾿ ων οτι ηπαλυνθη η καρδια σου και ενετραπης απο προσωπου, ως ηκουσας οσα ελαλησα επι τον τοπον τουτον και επι τους ενοικουντας αυτον του ειναι εις αφανισμον και εις καταραν, και διερρηξας τα ιματια σου και εκλαυσας ενωπιον μου, και γε εγω ηκουσα, λεγει Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| ουχ ουτως· ιδου προστιθημι σε προς τους πατερας σου, και συναχθησῃ εις τον ταφον σου εν ειρηνῃ, και ουκ οφθησεται εν τοις οφθαλμοις σου εν πασι τοις κακοις, οις εγω ειμι επαγω επι τον τοπον τουτον. και επεστρεψαν τω βασιλει το ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ απεστειλεν ο βασιλευς και συνηγαγε προς εαυτον παντας τους πρεσβυτερους ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και ανεβη ο βασιλευς εις οικον Κυριου και πας ανηρ ᾿Ιουδα και παντες οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ μετ᾿ αυτου και οι ιερεις και οι προφηται και πας ο λαος απο μικρου και εως μεγαλου, και ανεγνω εν ωσιν αυτων παντας τους λογους του βιβλιου της διαθηκης του ευρεθεντος εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και εστη ο βασιλευς προς τον στυλον και διεθετο διαθηκην ενωπιον Κυριου του πορευεσθαι οπισω Κυριου και του φυλασσειν τας εντολας αυτου και τα μαρτυρια αυτου και τα δικαιωματα αυτου εν πασῃ καρδιᾳ και εν πασῃ ψυχη του αναστησαι τους λογους της διαθηκης ταυτης, τα γεγραμμενα επι το βιβλιον τουτο· και εστη πας ο λαος εν τη διαθηκῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| και ενετειλατο ο βασιλευς τω Χελκιᾳ τω ιερει τω μεγαλω και τοις ιερευσι της δευτερωσεως και τοις φυλασσουσιν τον σταθμον του εξαγαγειν εκ του ναου Κυριου παντα τα σκευη τα πεποιημενα τω Βααλ και τω αλσει και πασῃ τη δυναμει του ουρανου και κατεκαυσεν αυτα εξω ῾Ιερουσαλημ εν σαδημωθ Κεδρων και εβαλε τον χουν αυτων εις Βαιθηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| και κατεκαυσε τους χωμαριμ, ους εδωκαν βασιλεις ᾿Ιουδα και εθυμιων εν τοις υψηλοις και εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και τοις περικυκλω ῾Ιερουσαλημ, και τους θυμιωντας τω Βααλ και τω ηλιω και τη σεληνῃ και τοις μαζουρωθ και πασῃ τη δυναμει του ουρανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και εξηνεγκε το αλσος εξ οικου Κυριου εξωθεν ῾Ιερουσαλημ εις τον χειμαρρουν Κεδρων και κατεκαυσεν αυτον εν τω χειμαρρω Κεδρων και ελεπτυνεν εις χουν και ερριψεν τον χουν αυτου εις τον ταφον των υιων του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και καθειλε τον οικον των καδησιμ των εν τω οικω Κυριου, ου αι γυναικες υφαινον εκει Χεττιΐμ τω αλσει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και ανηγαγε παντας τους ιερεις εκ πολεων ᾿Ιουδα και εμιανε τα υψηλα, ου εθυμιασαν εκει οι ιερεις απο Γαβαα και εως Βηρσαβεε. και καθειλε τον οικον των πυλων τον παρα την θυραν της πυλης ᾿Ιησου αρχοντος της πολεως, των εξ αριστερων ανδρος εν τη πυλῃ της πολεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| πλην ουκ ανεβησαν οι ιερεις των υψηλων προς το θυσιαστηριον Κυριου εν ῾Ιερουσαλημ, οτι ει μη εφαγον αζυμα εν μεσω των αδελφων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| και εμιανε τον Ταφεθ τον εν φαραγγι υιου ᾿Εννομ του διαγαγειν ανδρα τον υιον αυτου και ανδρα την θυγατερα αυτου τω Μολοχ εν πυρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και κατεκαυσε τους ιππους, ους εδωκαν βασιλεις ᾿Ιουδα τω ηλιω εν τη εισοδω οικου Κυριου εις το γαζοφυλακιον Ναθαν βασιλεως του ευνουχου εν φαρουριμ, και το αρμα του ηλιου κατεκαυσε πυρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και τα θυσιαστηρια τα επι του δωματος του υπερῴου ῎Αχαζ, α εποιησαν βασιλεις ᾿Ιουδα, και τα θυσιαστηρια, α εποιησε Μανασσης εν ταις δυσιν αυλαις οικου Κυριου, καθειλεν ο βασιλευς και κατεσπασεν εκειθεν και ερριψε τον χουν αυτων εις τον χειμαρρουν Κεδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και τον οικον τον επι προσωπον ῾Ιερουσαλημ τον εκ δεξιων του ορους του Μοσοαθ, ὃν ᾠκοδομησε Σαλωμων βασιλευς ᾿Ισραηλ τη ᾿Ασταρτῃ προσοχθισματι Σιδωνιων και τω Χαμως προσοχθισματι Μωαβ και τω Μολχολ βδελυγματι υιων ᾿Αμων, εμιανεν ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και συνετριψε τας στηλας και εξωλοθρευσε τα αλση και επλησε τους τοπους αυτων οστεων ανθρωπων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και γε το θυσιαστηριον το εν Βαιθηλ το υψηλον, ὃ εποιησεν ῾Ιεροβοαμ υιος Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ, και γε το θυσιαστηριον εκεινο το υψηλον κατεσπασε και συνετριψε τους λιθους αυτου και ελεπτυνεν εις χουν και κατεκαυσε το αλσος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και εξενευσεν ᾿Ιωσιας και ειδε τους ταφους τους εκει εν τη πολει και απεστειλε και ελαβε τα οστα εκ των ταφων και κατεκαυσεν επι το θυσιαστηριον και εμιανεν αυτο κατα το ρημα Κυριου, ὃ ελαλησεν ο ανθρωπος του Θεου εν τω εσταναι ῾Ιεροβοαμ εν τη εορτη επι το θυσιαστηριον. και επιστρεψας ηρε τους οφθαλμους αυτου επι τον ταφον του ανθρωπου του Θεου του λαλησαντος τους λογους τουτους 17 και ειπε· τι το σκοπελον εκεινο, ὃ εγω ορω; και ειπον αυτω οι ανδρες της πολεως· ο ανθρωπος του Θεου ο εξεληλυθως εξ ᾿Ιουδα και επικαλεσαμενος τους λογους τουτους, ους επεκαλεσατο επι το θυσιαστηριον Βαιθηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και ειπεν· αφετε αυτον, ανηρ μη κινησατωσαν τα οστα αυτου· και ερρυσθησαν τα οστα αυτου μετα των οστων του προφητου του ηκοντος εκ Σαμαρειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| και γε παντας τους οικους των υψηλων τους εν ταις πολεσι Σαμαρειας, ους εποιησαν βασιλεις ᾿Ισραηλ παροργιζειν Κυριον, απεστησεν ᾿Ιωσιας και εποιησεν εν αυτοις παντα τα εργα, α εποιησεν εν Βαιθηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και εθυσιασε παντας τους ιερεις των υψηλων τους οντας εκει επι των θυσιαστηριων και κατεκαυσε τα οστα των ανθρωπων επ᾿ αυτα, και επεστραφη εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| Και ενετειλατο ο βασιλευς παντι τω λαω λεγων· ποιησατε πασχα τω Κυριω Θεω ημων, καθως γεγραπται επι βιβλιου της διαθηκης ταυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| οτι ουκ εγενηθη το πασχα τουτο αφ᾿ ημερων των κριτων, οἳ εκρινον τον ᾿Ισραηλ, και πασας τας ημερας βασιλεων ᾿Ισραηλ και βασιλεων ᾿Ιουδα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| οτι αλλ᾿ η τω οκτωκαιδεκατω ετει του βασιλεως ᾿Ιωσιου εγενηθη το πασχα τω Κυριω εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| και γε τους θελητας και τους γνωριστας και τα Θεραφιν και τα ειδωλα και παντα τα προσοχθισματα τα γεγονοτα εν τη γη ᾿Ιουδα και εν ῾Ιερουσαλημ εξηρεν ᾿Ιωσιας, ινα στησῃ τους λογους του νομου τους γεγραμμενους επι του βιβλιου, ου ευρε Χελκιας ο ιερευς εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| ομοιος αυτω ουκ εγενηθη εμπροσθεν αυτου βασιλευς, ὃς επεστρεψε προς Κυριον εν ολῃ καρδιᾳ αυτου και εν ολῃ ψυχη αυτου και εν ολῃ ισχυι αυτου κατα παντα τον νομον Μωυση, και μετ᾿ αυτον ουκ ανεστη ομοιος αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| πλην ουκ απεστραφη Κυριος απο θυμου της οργης αυτου της μεγαλης, ου εθυμωθη οργη αυτου εν τω ᾿Ιουδᾳ επι τους παροργισμους, ους παρωργισεν αυτον Μανασσης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| και ειπε Κυριος· και γε τον ᾿Ιουδαν αποστησω απο του προσωπου μου, καθως απεστησα τον ᾿Ισραηλ, και απωσομαι την πολιν ταυτην, ἣν εξελεξαμην την ῾Ιερουσαλημ, και τον οικον ου ειπον· εσται το ονομα μου εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωσιου και παντα, οσα εποιησεν, ουχι ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 29 εν δε ταις ημεραις αυτου ανεβη φαραω Νεχαω βασιλευς Αιγυπτου επι βασιλεα ᾿Ασσυριων επι ποταμον Ευφρατην· και επορευθη ᾿Ιωσιας εις απαντην αυτου, και εθανατωσεν αυτον Νεχαω εν Μαγεδδω εν τω ιδειν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.30| και επεβιβασαν αυτον οι παιδες αυτου νεκρον εκ Μαγεδδω και ηγαγον αυτον εις ῾Ιερουσαλημ και εθαψαν αυτον εν τω ταφω αυτου. και ελαβεν ο λαος της γης τον ᾿Ιωαχαζ υιον ᾿Ιωσιου και εχρισαν αυτον και εβασιλευσαν αυτον αντι του πατρος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.31| Υιος εικοσι και τριων ετων ην ᾿Ιωαχαζ εν τω βασιλευειν αυτον και τριμηνον εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Αμιταλ θυγατηρ ῾Ιερεμιου εκ Λοβνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου κατα παντα, οσα εποιησαν οι πατερες αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| και μετεστησεν αυτον φαραω Νεχαω εν Δεβλαθα εν γη Αιμαθ του μη βασιλευειν εν ῾Ιερουσαλημ και εδωκε ζημιαν επι την γην εκατον ταλαντα αργυριου και εκατον ταλαντα χρυσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.34| και εβασιλευσε φαραω Νεχαω επ᾿ αυτους τον ᾿Ελιακιμ υιον ᾿Ιωσιου βασιλεως ᾿Ιουδα αντι ᾿Ιωσιου του πατρος αυτου και επεστρεψε το ονομα αυτου ᾿Ιωακιμ· και τον ᾿Ιωαχαζ ελαβε και εισηνεγκεν εις Αιγυπτον, και απεθανεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.35| και το αργυριον και το χρυσιον εδωκεν ᾿Ιωακιμ τω φαραω· πλην ετιμογραφησε την γην του δουναι το αργυριον επι στοματος φαραω, ανηρ κατα την συντιμησιν αυτου εδωκαν το αργυριον και το χρυσιον μετα του λαου της γης του δουναι τω φαραω Νεχαω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.36| υιος εικοσι και πεντε ετων ᾿Ιωακιμ εν τω βασιλευειν αυτον και ενδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Ιελδαφ θυγατηρ Φαδαηλ εκ Ρουμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.37| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου κατα παντα, οσα εποιησαν οι πατερες αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΕΝ ταις ημεραις αυτου ανεβη Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος και εγενηθη αυτω ᾿Ιωακιμ δουλος τρια ετη, και επεστρεψε και ηθετησεν εν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και απεστειλε Κυριος αυτω τους μονοζωνους των Χαλδαιων και τους μονοζωνους Συριας και τους μονοζωνους Μωαβ και τους μονοζωνους υιων ᾿Αμων και εξαπεστειλεν αυτους εν τη γη ᾿Ιουδα του κατισχυσαι κατα τον λογον Κυριου, ὃν ελαλησεν εν χειρι των δουλων αυτου των προφητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| πλην επι τον θυμον Κυριου ην εν τω ᾿Ιουδᾳ αποστησαι αυτον απο του προσωπου αυτου εν αμαρτιαις Μανασση κατα παντα, οσα εποιησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| και γε το αιμα αθωον εξεχεε και επλησε την ῾Ιερουσαλημ αιματος αθῴου· και ουκ ηθελησε Κυριος ιλασθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωακιμ και παντα, οσα εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; 6 και εκοιμηθη ᾿Ιωακιμ μετα των πατερων αυτου, και εβασιλευσεν ᾿Ιωαχιμ υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και ου προσεθετο ετι βασιλευς Αιγυπτου εξελθειν εκ της γης αυτου, οτι ελαβε βασιλευς Βαβυλωνος απο του χειμαρρου Αιγυπτου εως του ποταμου Ευφρατου παντα, οσα ην του βασιλεως Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| Υιος οκτωκαιδεκα ετων ᾿Ιωαχιμ εν τω βασιλευειν αυτον και τριμηνον εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου Νεσθα, θυγατηρ ᾿Ελλαναθαν εξ ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και εποιησε το πονηρον εν οφθαλμοις Κυριου κατα παντα, οσα εποιησεν ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| εν τω καιρω εκεινω ανεβη Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος εις ῾Ιερουσαλημ και ηλθεν η πολις εν περιοχη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και εισηλθε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος εις πολιν, και οι παιδες αυτου επολιορκουν επ᾿ αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και εξηλθεν ᾿Ιωαχιμ βασιλευς ᾿Ιουδα επι βασιλεα Βαβυλωνος, αυτος και οι παιδες αυτου και η μητηρ αυτου και οι αρχοντες αυτου και οι ευνουχοι αυτου, και ελαβεν αυτον βασιλευς Βαβυλωνος εν τω ογδοω ετει της βασιλειας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| και εξηνεγκεν εκειθεν παντας τους θησαυρους οικου Κυριου και τους θησαυρους οικου του βασιλεως και συνεκοψε παντα τα σκευη τα χρυσα, α εποιησε Σαλωμων ο βασιλευς ᾿Ισραηλ εν τω ναω Κυριου κατα το ρημα Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και απῴκισε την ῾Ιερουσαλημ και παντας τους αρχοντας και τους δυνατους ισχυι αιχμαλωσιας δεκα χιλιαδας αιχμαλωτισας και παν τεκτονα και τον συγκλειοντα, και ουχ υπελειφθη πλην οι πτωχοι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και απῴκισε τον ᾿Ιωαχιμ εις Βαβυλωνα και την μητερα του βασιλεως και τους ευνουχους αυτου· και τους ισχυρους της γης απηγαγεν εις αποικεσιαν εξ ῾Ιερουσαλημ εις Βαβυλωνα 16 και παντας τους ανδρας της δυναμεως επτακισχιλιους και τον τεκτονα και τον συγκλειοντα χιλιους, παντες δυνατοι ποιουντες πολεμον, και ηγαγεν αυτους βασιλευς Βαβυλωνος μετοικεσιαν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| και εβασιλευσε βασιλευς Βαβυλωνος τον Ματθανιαν υιον αυτου αντ᾿ αυτου και επεθηκε το ονομα αυτου Σεδεκια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| Υιος εικοσι και ενος ενιαυτων Σεδεκιας εν τω βασιλευειν αυτον και ενδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Αμιταλ θυγατηρ ῾Ιερεμιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου κατα παντα, οσα εποιησεν ᾿Ιωακιμ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| οτι επι τον θυμον Κυριου ην επι ῾Ιερουσαλημ και εν τω ᾿Ιουδᾳ, εως απερριψεν αυτους απο προσωπου αυτου. και ηθετησε Σεδεκιας εν τω βασιλει Βαβυλωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ εγενηθη εν τω ετει τω ενατω της βασιλειας αυτου εν τω μηνι τω δεκατω ηλθε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς Βαβυλωνος και πασα η δυναμις αυτου επι ῾Ιερουσαλημ και παρενεβαλεν επ᾿ αυτην και ᾠκοδομησεν επ᾿ αυτην περιτειχος κυκλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| και ηλθεν η πολις εν περιοχη εως του ενδεκατου ετους του βασιλεως Σεδεκιου ενατῃ του μηνος 3 και ενισχυσεν ο λιμος εν τη πολει, και ουκ ησαν αρτοι τω λαω της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| και ερραγη η πολις, και παντες οι ανδρες του πολεμου εξηλθον νυκτος οδον πυλης της ανα μεσον των τειχων, αυτη η εστι του κηπου του βασιλεως, και οι Χαλδαιοι επι την πολιν κυκλω. και επορευθη οδον την ῎Αραβα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| και εδιωξεν η δυναμις των Χαλδαιων οπισω του βασιλεως και κατελαβον αυτον εν ᾿Αραβωθ ῾Ιεριχω, και πασα η δυναμις αυτου διεσπαρη επανωθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| και συνελαβον τον βασιλεα και ηγαγον αυτον προς βασιλεα Βαβυλωνος εις Δεβλαθα, και ελαλησε μετ᾿ αυτου κρισιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και τους υιους Σεδεκιου εσφαξε κατ᾿ οφθαλμους αυτου, και τους οφθαλμους Σεδεκιου εξετυφλωσε και εδησεν αυτον εν πεδαις και ηγαγεν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| Και εν τω μηνι τω πεμπτω εβδομῃ του μηνος (αυτος ενιαυτος εννεακαιδεκατος τω Ναβουχοδονοσορ βασιλει Βαβυλωνος) ηλθε Ναβουζαρδαν ο αρχιμαγειρος εστως ενωπιον βασιλεως Βαβυλωνος εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και ενεπρησε τον οικον Κυριου και τον οικον του βασιλεως και παντας τους οικους ῾Ιερουσαλημ, και παν οικον ενεπρησεν ο αρχιμαγειρος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| και το τειχος ῾Ιερουσαλημ κυκλοθεν κατεσπασεν η δυναμις των Χαλδαιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και το περισσον του λαου το καταλειφθεν εν τη πολει και τους εμπεπτωκοτας, οἳ ενεπεσον προς τον βασιλεα Βαβυλωνος, και το λοιπον του στηριγματος μετηρε Ναβουζαρδαν ο αρχιμαγειρος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| και απο των πτωχων της γης υπελιπεν ο αρχιμαγειρος εις αμπελουργους και εις γαβιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και τους στυλους τους χαλκους τους εν οικω Κυριου και τας μεχωνωθ και την θαλασσαν την χαλκην την εν οικω Κυριου συνετριψαν οι Χαλδαιοι. και ηραν τον χαλκον αυτων εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| και τους λεβητας και τα ιαμιν και τας φιαλας και τας θυΐσκας και παντα τα σκευη τα χαλκα, εν οις λειτουργουσιν εν αυτοις, ελαβε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| και τα πυρεια και τας φιαλας τας χρυσας και τας αργυρας ελαβεν ο αρχιμαγειρος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| στυλους δυο και την θαλασσαν μιαν και τας μεχωνωθ, ας εποιησε Σαλωμων τω οικω Κυριου· ουκ ην σταθμος του χαλκου παντων των σκευων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| οκτωκαιδεκα πηχεων υψος του στυλου του ενος, και το χωθαρ επ᾿ αυτου το χαλκουν, και το υψος του χωθαρ τριων πηχεων, σαβαχα και ροαι επι τω χωθαρ κυκλω, τα παντα χαλκα· και κατα τα αυτα τω στυλω τω δευτερω επι τω σαβαχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| και ελαβεν ο αρχιμαγειρος τον Σαραιαν ιερεα τον πρωτον και τον Σοφονιαν υιον της δευτερωσεως και τους τρεις τους φυλασσοντας τον σταθμον 19 και εκ της πολεως ελαβον ευνουχον ενα, ὃς ην επιστατης των ανδρων των πολεμιστων, και πεντε ανδρας των ορωντων το προσωπον του βασιλεως τους ευρεθεντας εν τη πολει και τον γραμματεα του αρχοντος της δυναμεως τον εκτασσοντα τον λαον της γης και εξηκοντα ανδρας του λαου της γης τους ευρεθεντας εν τη πολει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| και ελαβεν αυτους Ναβουζαρδαν ο αρχιμαγειρος, και ηγαγεν αυτους προς τον βασιλεα Βαβυλωνος εις Δεβλαθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| και επαισεν αυτους ο βασιλευς Βαβυλωνος και εθανατωσεν αυτους εις Δεβλαθα εν γη Αιμαθ. και απωκισθη ᾿Ιουδας επανωθεν της γης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| Και ο λαος ο καταλειφθεις εν τη γη ᾿Ιουδα, ους κατελιπε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος, και κατεστησεν επ᾿ αυτων τον Γοδολιαν υιον ᾿Αχικαμ υιου Σαφαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| και ηκουσαν παντες οι αρχοντες της δυναμεως, αυτοι και οι ανδρες αυτων, οτι κατεστησε βασιλευς Βαβυλωνος τον Γοδολιαν, και ηλθον προς Γοδολιαν εις Μασσηφαθ, και ᾿Ισμαηλ υιος Ναθανιου και ᾿Ιωαναν υιος Καρηθ και Σαραιας υιος Θαναμαθ ο Νετωφαθιτης και ᾿Ιεζονιας υιος του Μαχαθι, αυτοι και οι ανδρες αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| και ωμοσε Γοδολιας αυτοις και τοις ανδρασιν αυτων και ειπεν αυτοις· μη φοβεισθε παροδον των Χαλδαιων· καθισατε εν τη γη και δουλευσατε τω βασιλει Βαβυλωνος, και καλως εσται υμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| και εγενηθη εν τω εβδομω μηνι ηλθεν ᾿Ισμαηλ υιος Ναθανιου υιου ῾Ελισαμα εκ του σπερματος των βασιλεων και δεκα ανδρες μετ᾿ αυτου· και επαταξε τον Γοδολιαν, και απεθανε, και τους ᾿Ιουδαιους και τους Χαλδαιους, οἳ ησαν μετ᾿ αυτου εν Μασσηφαθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| και ανεστη πας ο λαος απο μικρου εως μεγαλου και οι αρχοντες των δυναμεων και εισηλθον εις Αιγυπτον, οτι εφοβηθησαν απο προσωπου των Χαλδαιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| Και εγενηθη εν τω τριακοστω και εβδομω ετει της αποικιας του ᾿Ιωαχιμ βασιλεως ᾿Ιουδα, εν τω δωδεκατω μηνι εβδομῃ και εικαδι του μηνος υψωσεν Ευιαλμαρωδαχ βασιλευς Βαβυλωνος εν τω ενιαυτω της βασιλειας αυτου την κεφαλην ᾿Ιωαχιμ του βασιλεως ᾿Ιουδα και εξηγαγεν αυτον εξ οικου φυλακης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| και ελαλησε μετ᾿ αυτου αγαθα και εδωκε τον θρονον αυτου επανωθεν των θρονων των βασιλεων των μετ᾿ αυτου εν Βαβυλωνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.29| και ηλλοιωσε τα ιματια της φυλακης αυτου και ησθιεν αρτον διαπαντος ενωπιον αυτου πασας τας ημερας της ζωης αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.30| και η εστιατορια αυτου εστιατορια διαπαντος εδοθη αυτω εξ οικου του βασιλεως λογον ημερας εν τη ημερᾳ αυτου πασας τας ημερας της ζωης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.Παραλειπομενων Α'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΑΔΑΜ, Σηθ, ᾿Ενως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Καιναν, Μαλελεηλ, ᾿Ιαρεδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| ᾿Ενωχ, Μαθουσαλα, Λαμεχ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| Νωε. υιοι Νωε· Σημ, Χαμ, ᾿Ιαφεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| υιοι ᾿Ιαφεθ· Γαμερ, Μαγωγ, Μαδαΐμ, ᾿Ιωϋαν, ῾Ελισα, Θοβελ, Μοσοχ και Θιρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και οι υιοι Γαμερ· ᾿Ασχαναζ και Ριφαθ και Θοργαμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και οι υιοι ᾿Ιωϋαν· ῾Ελισα και Θαρσις, Κιτιοι και Ροδιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και οι υιοι Χαμ· Χους και Μεσραΐμ, Φουδ, και Χανααν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και υιοι Χους· Σαβα και Ευιλα και Σαβαθα και Ρεγμα, και Σεβεθαχα. και υιοι Ρεγμα· Σαβα και Δαδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και Χους εγεννησε τον Νεβρωδ· ουτος ηρξατο ειναι γιγας κυνηγος επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| Και Μεσραΐμ εγεννησε τους Λωδιειμ και τους ᾿Αναμιειμ και τους Λαβειν και τους Νεφθαλιμ 12 και τους Πατροσωνιειμ και τους Χασλωνιειμ, οθεν εξηλθεν εκειθεν Φυλιστιειμ, και τους Χαφοριειμ 13 και Χανααν εγεννησε τον Σιδωνα πρωτοτοκον και τον Χετταιον 14 και τον ᾿Ιεβουσαιον και τον ᾿Αμορραιον και τον Γεργεσαιον 15 και τον Ευαιον και τον ᾿Αρουκαιον και τον ᾿Ασενναιον 16 και τον ᾿Αραδιον και τον Σαμαραιον και τον ᾿Αμαθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| υιοι Σημ· Αιλαμ και ᾿Ασσουδ και ᾿Αρφαξαδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| Και ᾿Αρφαξαδ εγεννησε τον Καιναν, και Καιναν εγεννησε τον Σαλα, και Σαλα εγεννησε τον ᾿Εβερ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και τω ᾿Εβερ εγεννηθησαν δυο υιοι· ονομα τω ενι Φαλεκ, οτι εν ταις ημεραις αυτου διεμερισθη η γη, και ονομα τω αδελφω αυτου ᾿Ιεκταν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και ᾿Ιεκταν εγεννησε τον ᾿Ελμωδαδ και τον Σαλεφ και τον ᾿Αραμωθ 21 και τον Κεδουραν και τον Αιγην και τον Δεκλαμ 22 και τον Γεμιαν και τον ᾿Αβιμεκλ και τον Σαβαν 23 και τον Ουφειρ και τον Ευι και τον ᾿Ωραμ· παντες ουτοι υιοι ᾿Ιεκταν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| υιοι Σημ· Αιλαμ και ᾿Ασουρ και ᾿Αρφαξαδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| ῎Εβερ, Φαλεγ, Ραγαυ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| Σερουχ, Νεχωρ, Θαρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| ῾Αβρααμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| υιοι δε ῾Αβρααμ· ᾿Ισαακ και ᾿Ισμαηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| αυται δε αι γενεσεις πρωτοτοκου ᾿Ισμαηλ· Ναβαιωθ και Κηδαρ, Ναβδεηλ, Μαβσαμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| Μασμα, ᾿Ιδουμα, Μασση, Χονδαν, Θαιμαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| ᾿Ιεττουρ, Ναφες και Κεδμα. ουτοι εισιν υιοι ᾿Ισμαηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| και υιοι Χεττουρας παλλακης ῾Αβρααμ· και ετεκεν αυτω τον Ζεμβραμ, ᾿Ιεξαν, Μαδιαμ, Μαδαμ, Σοβακ, Σωε. και υιοι ᾿Ιεξαν· Δαιδαν και Σαβα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| και υιοι Μαδιαμ· Γαιφαρ και ᾿Οφερ και ᾿Ενωχ και ᾿Αβιδα και ᾿Ελλαδα. παντες ουτοι υιοι Χεττουρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| και εγεννησεν ῾Αβρααμ τον ᾿Ισαακ. και υιοι ᾿Ισαακ· ᾿Ιακωβ και ῾Ησαυ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| υιοι ῾Ησαυ· ᾿Ελιφαζ και Ραγουηλ και ᾿Ιεουλ και ᾿Ιεγλομ και Κορε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| υιοι ᾿Ελιφαζ· Θαιμαν και ᾿Ωμαρ, Σωφαρ και Γοωθαμ και Κενεζ και της Θαμνα ᾿Αμαληκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| και υιοι Ραγουηλ· Ναχες, Ζαρε, Σομε και Μοζε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| υιοι Σηΐρ· Λωταν, Σωβαλ, Σεβεγων, ᾿Ανα, Δησων, ῾Ωσαρ και Λισαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| και υιοι Λωταν· Χορρι και Αιμαν, αδελφη δε Λωταν Θαμνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.40| υιοι Σωβαλ· Γωλαμ, Μαναχαθ, Γαιβηλ, Σωβ και ᾿Ωναν. υιοι δε Σεβεγων· ᾿Αια και ᾿Ανα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| υιοι ᾿Ανα· Δαισων. υιοι δε Δαισων· ᾿Εμερων και ᾿Εσεβαν και ᾿Ιεθραν και Χαρραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.42| και υιοι ῾Ωσαρ· Βαλααμ και Ζουκαμ και ᾿Ιωκαν. υιοι Δαισαν· ῍Ως και ᾿Αραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| και ουτοι οι βασιλεις αυτων· Βαλακ υιος Βεωρ, και ονομα τη πολει αυτου Δενναβα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.44| και απεθανε Βαλακ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Ιωβαβ υιος Ζαρα εκ Βοσορρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.45| και απεθανεν ᾿Ιωβαβ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Ασομ εκ γης Θαιμανων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.46| και απεθανεν ᾿Ασομ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Αδαδ υιος Βαραδ ο παταξας Μαδιαμ εν τω πεδιω Μωαβ, και ονομα τη πολει αυτου Γεθθαιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.47| και απεθανεν ᾿Αδαδ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου Σεβλα εκ Μασεκκας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.48| και απεθανε Σεβλα, και εβασιλευσεν αντ’ αυτου Σαουλ εκ Ροωβωθ της παρα ποταμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.49| και απεθανε Σαουλ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου Βαλαεννωρ υιος ᾿Αχοβωρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.50| και απεθανε Βαλαεννωρ, και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Αδαδ υιος Βαραδ, και ονομα τη πολει αυτου Φογωρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.51| ηγεμονες ᾿Εδωμ· ηγεμων Θαμνα, ηγεμων Γωλαδα, ηγεμων ᾿Ιεθερ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.52| ηγεμων ᾿Ελιβαμας, ηγεμων ᾿Ηλας, ηγεμων Φινων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.53| ηγεμων Κενεζ, ηγεμων Θαιμαν, ηγεμων Μαβσαρ, ηγεμων Μαγεδιηλ, ηγεμων Ζαφωΐν. ουτοι ηγεμονες ᾿Εδωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΤΑΥΤΑ τα ονοματα των υιων ᾿Ισραηλ· Ρουβην, Συμεων, Λευι, ᾿Ιουδα, ᾿Ισσαχαρ, Ζαβουλων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| Δαν, ᾿Ιωσηφ, Βενιαμιν, Νεφθαλι, Γαδ, ᾿Ασηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| υιοι ᾿Ιουδα· ῎Ηρ, Αυναν, Σηλωμ, τρεις εγεννηθησαν αυτω εκ της θυγατρος Σαυας της Χανανιτιδος. και ην ῍Ηρ ο πρωτοτοκος ᾿Ιουδα πονηρος εναντιον Κυριου, και απεκτεινεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και Θαμαρ η νυμφη αυτου ετεκεν αυτω τον Φαρες και τον Ζαρα. παντες υιοι ᾿Ιουδα πεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| υιοι Φαρες· ᾿Εσρωμ και ᾿Ιεμουηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και υιοι Ζαρα· Ζαμβρι και Αιθαν και Αιμαν και Καλχαλ και Δαραδ, παντες πεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και υιοι Χαρμι· ῎Αχαρ ο εμποδοστατης ᾿Ισραηλ, ὃς ηθετησεν εις το αναθεμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και υιοι Αιθαν, ᾿Αζαριας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και υιοι ᾿Εσρωμ, οἳ ετεχθησαν αυτω· ο ῾Ιεραμεηλ και ο ᾿Αραμ και ο Χαλεβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ᾿Αραμ εγεννησε τον ᾿Αμιναδαβ και ᾿Αμιναδαβ εγεννησε τον Ναασσων αρχοντα οικου ᾿Ιουδα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και Ναασσων εγεννησε τον Σαλμων, και Σαλμων εγεννησε τον Βοοζ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και Βοοζ εγεννησε τον ᾿Ωβηδ, και ᾿Ωβηδ εγεννησε τον ᾿Ιεσσαι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και ᾿Ιεσσαι εγεννησε τον πρωτοτοκον αυτου τον ᾿Ελιαβ· ᾿Αμιναδαβ ο δευτερος, Σαμαα ο τριτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| Ναθαναηλ ο τεταρτος, Ζαδδαΐ ο πεμπτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ᾿Ασομ ο εκτος, Δαυιδ ο εβδομος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και η αδελφη αυτων Σαρουια και ᾿Αβιγαια· και υιοι Σαρουια· ᾿Αβισα και ᾿Ιωαβ και ᾿Ασαηλ, τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ᾿Αβιγαια εγεννησε τον ᾿Αμεσσα· και πατηρ ᾿Αμεσσα ᾿Ιοθορ ο ᾿Ισμαηλιτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και Χαλεβ υιος ᾿Εσρωμ ελαβε την Γαζουβα γυναικα και την ῾Ιεριωθ. και ουτοι υιοι αυτης· ᾿Ιασαρ και Σουβαβ και ᾿Ορνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και απεθανε Γαζουβα, και ελαβεν εαυτω Χαλεβ την ᾿Εφραθ, και ετεκεν αυτω τον ῎Ωρ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και ῍Ωρ εγεννησε τον Ουρι, και Ουρι εγεννησε τον Βεσελεηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και μετα ταυτα εισηλθεν ᾿Εσρων προς την θυγατερα Μαχιρ πατρος Γαλααδ, και ουτος ελαβεν αυτην, και αυτος εξηκονταπεντε ετων ην. και ετεκεν αυτω τον Σερουχ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και Σερουχ εγεννησε τον ᾿Ιαΐρ. και ησαν αυτω εικοσι και τρεις πολεις εν τη Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και ελαβε Γεδσουρ και ᾿Αραμ τας κωμας ᾿Ιαΐρ εξ αυτων, την Καναθ και τας κωμας αυτης, εξηκοντα πολεις· πασαι αυται υιων Μαχιρ πατρος Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και μετα το αποθανειν ᾿Εσρων ηλθε Χαλεβ εις ᾿Εφραθα. και η γυνη ᾿Εσρων ᾿Αβια, και ετεκεν αυτω τον ᾿Ασχωδ πατερα Θεκωε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και ησαν οι υιοι ῾Ιεραμεηλ πρωτοτοκου ᾿Εσρων, ο πρωτοτοκος Ραμ, και Βαανα και ᾿Αραν και ᾿Ασομ αδελφος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και ην γυνη ετερα τω ῾Ιεραμεηλ, και ονομα αυτη ᾿Αταρα· αυτη εστι μητηρ ᾿Οζομ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και ησαν υιοι Ραμ πρωτοτοκου ῾Ιεραμεηλ· Μαας και ᾿Ιαμιν και ᾿Ακορ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| και ησαν υιοι ᾿Οζομ· Σαμαΐ και ᾿Ιαδαε. και υιοι Σαμαΐ· Ναδαβ και ᾿Αβισουρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| και ονομα της γυναικος ᾿Αβισουρ ᾿Αβιχαια, και ετεκεν αυτω τον ᾿Αχαβαρ και τον Μωηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| και υιοι Ναδαβ· Σαλαδ και ᾿Απφαιν. και απεθανε Σαλαδ ουκ εχων τεκνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| και υιοι ᾿Απφαιν· ᾿Ισεμιηλ. και υιοι ᾿Ισεμιηλ· Σωσαν. και υιοι Σωσαν· ᾿Ααδαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και υιοι ᾿Ααδαι· ᾿Αχισαμας, ᾿Ιεθερ, ᾿Ιωναθαν· και απεθανεν ᾿Ιεθερ ουκ εχων τεκνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| και υιοι ᾿Ιωναθαν· Φαλεδ και ῾Οζαμ. ουτοι ησαν υιοι ῾Ιεραμεηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και ουκ ησαν τω Σωσαν υιοι, αλλ᾿ η θυγατερες· και τω Σωσαν παις Αιγυπτιος, και ονομα αυτω ᾿Ιωχηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| και εδωκε Σωσαν την θυγατερα αυτου τω ᾿Ιωχηλ παιδι αυτου εις γυναικα, και ετεκεν αυτω τον ᾿Εθθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| και ᾿Εθθι εγεννησε τον Ναθαν, και Ναθαν εγεννησε τον Ζαβεδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.37| και Ζαβεδ εγεννησε τον ᾿Αφαμηλ, και ᾿Αφαμηλ εγεννησε τον ᾿Ωβηδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.38| και ᾿Ωβηδ εγεννησε τον ᾿Ιηου, και ᾿Ιηου εγεννησε τον ᾿Αζαριαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.39| και ᾿Αζαριας εγεννησε τον Χελλης, και Χελλης εγεννησε τον ᾿Ελεασα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.40| και ᾿Ελεασα εγεννησε τον Σοσομαΐ, και Σοσομαΐ εγεννησε τον Σαλουμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.41| και Σαλουμ εγεννησε τον ᾿Ιεχεμιαν, και ᾿Ιεχεμιας εγεννησε τον ᾿Ελισαμα, και ᾿Ελισαμα εγεννησε τον ᾿Ισμαηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.42| και υιοι Χαλεβ αδελφου ῾Ιεραμεηλ· Μαρισα ο πρωτοτοκος αυτου, ουτος πατηρ Ζιφ· και υιοι Μαρισα πατρος Χεβρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.43| και υιοι Χεβρων· Κορε και Θαπφους και Ρεκομ και Σαμαα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.44| και Σαμαα εγεννησε τον Ραεμ πατερα ᾿Ιεκλαν, και ᾿Ιεκλαν εγεννησε τον Σαμαΐ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.45| και υιος αυτου Μαων, και Μαων πατηρ Βαιθσουρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46| και Γαιφα η παλλακη Χαλεβ εγεννησε τον ᾿Αρραν και τον Μωσα και τον Γεζουε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.47| και υιοι ᾿Αδδαΐ· Ραγεμ και ᾿Ιωαθαμ και Σωγαρ και Φαλεκ και Γαιφα και Σαγαε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.48| και η παλλακη Χαλεβ Μωχα εγεννησε τον Σαβερ και τον Θαραμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.49| και εγεννησε Σαγαε πατερα Μαρμηνα και τον Σαου πατερα Μαχαμηνα και πατερα Γαιβαα· και θυγατηρ Χαλεβ ᾿Ασχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.50| ουτοι ησαν υιοι Χαλεβ. υιοι ῍Ωρ πρωτοτοκου ᾿Εφραθα· Σωβαλ πατηρ Καριαθιαριμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.51| Σαλωμων πατηρ Βαιθλαεμ και ᾿Αριμ πατηρ Βαιθγεδωρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.52| και ησαν υιοι τω Σωβαλ πατρι Καριαθιαριμ· ᾿Αραα και Αισι και ᾿Αμμανιθ 53 και Ουμασφαε, πολις ᾿Ιαΐρ, Αιθαλιμ και Μιφιθιμ και ῾Ησαμαθιμ και ῾Ημασαραΐμ· εκ τουτων εξηλθοσαν οι Σαραθαιοι και υιοι ᾿Εσθααμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.54| υιοι Σαλωμων· Βαιθλαεμ, Νετωφαθι, ᾿Αταρωθ οικου ᾿Ιωαβ και ημισυ της Μαλαθι, ᾿Ησαρι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.55| πατριαι γραμματεων κατοικουντες εν ᾿Ιαβις, Θαργαθιΐμ, Σαμαθιΐμ, και Σωχαθιμ· ουτοι οι Κιναιοι οι ελθοντες εκ Μεσημα πατρος οικου Ρηχαβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ουτοι ησαν υιοι Δαυιδ οι τεχθεντες αυτω εν Χεβρων· ο πρωτοτοκος ᾿Αμνων τη ᾿Αχινααμ τη ᾿Ιεζραηλιτιδι, ο δευτερος Δαμνιηλ τη ᾿Αβιγαιᾳ τη Καρμηλιᾳ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ο τριτος ᾿Αβεσσαλωμ υιος Μωχα θυγατρος Θολμαΐ βασιλεως Γεδσουρ, ο τεταρτος ᾿Αδωνια υιος ᾿Αγγιθ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ο πεμπτος Σαφατια της ᾿Αβιταλ, ο εκτος ᾿Ιεθρααμ τη ᾿Αγλα γυναικι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ἓξ εγεννηθησαν αυτω εν Χεβρων, και εβασιλευσεν εκει επτα ετη και εξαμηνον. και τριακοντα και τρια ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ουτοι ετεχθησαν αυτω εν ῾Ιερουσαλημ· Σαμαα, Σωβαβ, Ναθαν και Σαλωμων, τεσσαρες τη Βηρσαβεε θυγατρι ᾿Αμιηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ᾿Ιεβααρ και ᾿Ελισα και ᾿Ελιφαληθ 7 και Ναγαι και Ναφεκ και ᾿Ιαφιε 8 και ῾Ελισαμα και ᾿Ελιαδα και ᾿Ελιφαλα, εννεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| παντες υιοι Δαυιδ, πλην των υιων των παλλακων, και Θημαρ αδελφη αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| υιοι Σαλωμων· Ροβοαμ, ᾿Αβια υιος αυτου, ᾿Ασα υιος αυτου, ᾿Ιωσαφατ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| ᾿Ιωραμ υιος αυτου, ᾿Οχοζιας υιος αυτου, ᾿Ιωας υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ᾿Αμασιας υιος αυτου, ᾿Αζαριας υιος αυτου, ᾿Ιωαθαμ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ῎Αχαζ υιος αυτου, ᾿Εζεκιας υιος αυτου, Μανασσης υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| ᾿Αμων υιος αυτου, ᾿Ιωσια υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και υιοι ᾿Ιωσια· πρωτοτοκος ᾿Ιωαναν, ο δευτερος ᾿Ιωακιμ, ο τριτος Σεδεκιας, ο τεταρτος Σαλουμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και υιοι ᾿Ιωακιμ· ᾿Ιεχονιας υιος αυτου, Σεδεκιας υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και υιοι ᾿Ιεχονια· ᾿Ασιρ, Σαλαθιηλ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| Μελχιραμ και Φαδαΐας και Σανεσαρ και ᾿Ιεκεμια και ῾Ωσαμαθ και Ναβαδιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και υιοι Σαλαθιηλ· Ζοροβαβελ και Σεμεΐ. και υιοι Ζοροβαβελ· Μοσολλαμ και ᾿Ανανια και Σαλωμεθι αδελφη αυτων 20 και ᾿Ασουβε και ᾿Οολ και Βαραχια και ᾿Ασαδια και ᾿Ασοβεδ, πεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και υιοι ᾿Ανανια· Φαλεττια και ᾿Ιεσιας υιος αυτου, Ραφαλ υιος αυτου, ᾿Ορνα υιος αυτου, ᾿Αβδια υιος αυτου, Σεχενιας υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και υιος Σεχενια, Σαμαΐα, και υιοι Σαμαΐα· Χαττους και ᾿Ιωηλ και Βερρι και Νωαδια και Σαφαθ, ἓξ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και υιοι Νωαδια· ᾿Ελιθεναν και ᾿Εζεκια και ᾿Εζρικαμ, τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και υιοι ᾿Ελιθεναν· ᾿Οδολια και ῾Ελιασεβων και Φαδαΐα και ᾿Ακουβ και ᾿Ιωαναν και Δαλααΐα και ᾿Αναν, επτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ υιοι ᾿Ιουδα· Φαρες, ᾿Εσρωμ και Χαρμι και ῎Ωρ, Σουβαλ 2 και Ραδα υιος αυτου· και Σουβαλ εγεννησε τον ᾿Ιεθ, και ᾿Ιεθ εγεννησε τον ᾿Αχιμαΐ, και τον Λααδ· αυται αι γενεσεις του Σαραθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ουτοι υιοι Αιταμ· ᾿Ιεζραηλ και ᾿Ιεσμαν και ᾿Ιεβδας, και ονομα αδελφης αυτων ᾿Εσηλεββων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και Φανουηλ πατηρ Γεδωρ, και ᾿Αζηρ πατηρ ᾿Ωσαν. ουτοι υιοι ῍Ωρ του πρωτοτοκου ᾿Εφραθα πατρος Βαθαλαεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και τω ᾿Ασουρ πατρι Θεκωε ησαν δυο γυναικες, ᾿Αωδα και Θοαδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και ετεκεν αυτω ᾿Αωδα τον ᾿Ωχαια και τον ᾿Ηφαλ και τον Θεμαν και τον ᾿Αασθηρ· παντες ουτοι υιοι ᾿Αωδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και υιοι Θοαδας· Σερεθ και Σααρ και ᾿Εθναν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και Κως εγεννησε τον ᾿Ενωβ και τον Σαβαθα. και γεννησεις αδελφου Ρηχαβ υιου ᾿Ιαριν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ην ᾿Ιγαβης ενδοξος υπερ τους αδελφους αυτου· και η μητηρ εκαλεσε το ονομα αυτου ᾿Ιγαβης λεγουσα· ετεκον ως γαβης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και επεκαλεσατο ᾿Ιγαβης τον Θεον ᾿Ισραηλ λεγων· εαν ευλογων ευλογησῃς με και πληθυνῃς τα ορια μου και η η χειρ σου μετ᾿ εμου, και ποιησεις γνωσιν του μη ταπεινωσαι με· και επηγαγεν ο Θεος παντα, οσα ᾐτησατο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και Χαλεβ πατηρ ᾿Ασχα εγεννησε τον Μαχιρ· ουτος πατηρ ᾿Ασσαθων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ᾿Ασσαθων εγεννησε τον Βαθραιαν και τον Βεσσηε και τον Θανα πατερα πολεως Ναας αδελφου ᾿Εσελωμ του Κενεζι· ουτοι ανδρες Ρηφα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και υιοι Κενεζ· Γοθονιηλ και Σαραΐα. και υιοι Γοθονιηλ, ᾿Αθαθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και Μαναθι εγεννησε τον Γοφερα. και Σαραΐα εγεννησε τον ᾿Ιωαβ πατερα ᾿Αγεαδδαΐρ, οτι τεκτονες ησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και υιοι Χαλεβ υιου ᾿Ιεφοννη· ᾿Ηρα, ᾿Αδα και Νοομ. και υιοι ᾿Αδα, Κενεζ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και υιοι Γεσεηλ· Ζιφ και Ζεφα και Θεφια και ᾿Εσεραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και υιοι ᾿Εσρι· ᾿Ιεθερ, Μωραδ και ῎Αφερ και ᾿Ιαμων. και εγεννησεν ᾿Ιεθερ τον Μαρων και τον Σεμαΐ και τον Μαρεθ πατερα ᾿Εσθαιμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και η γυνη αυτου (αυτη ᾿Αδια) ετεκε τον ᾿Ιαρεδ πατερα Γεδωρ και τον ᾿Αβερ πατερα Σωχων και τον Χετιηλ πατερα Ζαμων. και ουτοι υιοι Βετθια θυγατρος Φαραω, ἣν ελαβε Μωρηδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και υιοι γυναικος της ᾿Ιδουΐας αδελφης Ναχεμ πατρος Κειλα, Γαρμι και ᾿Εσθαιμων, Νωχαθι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και υιοι Σεμιων· ᾿Αμνων και ᾿Ανα υιος Φανα και Θιλων. και υιοι Σεΐ· Ζωαθ και υιοι Ζωαβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| υιοι Σηλωμ υιου ᾿Ιουδα· ῍Ηρ πατηρ Ληχαβ, και Λααδα πατηρ Μαρισα και γενεσεις οικειων ᾿Εφραδαβακ τω οικω ᾿Εσοβα 22 και ᾿Ιωακιμ και ανδρες Χωζηβα και ᾿Ιωας και Σαραφ, οἳ κατῴκησαν εν Μωαβ· και απεστρεψεν αυτους αβεδηριν αθουκιΐμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| ουτοι κεραμεις οι κατοικουντες εν ᾿Αταΐμ και Γαδηρα μετα του βασιλεως, εν τη βασιλειᾳ αυτου ενισχυσαν και κατῴκησαν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| υιοι Συμεων· Ναμουηλ και ᾿Ιαμιν, ᾿Ιαριβ, Ζαρε, Σαουλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| Σαλεμ υιος αυτου, Μαβασαμ υιος αυτου, Μασμα υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| ᾿Αμουηλ υιος αυτου, Σαβουδ υιος αυτου, Ζακχουρ υιος αυτου, Σεμεΐ υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| Και τω Σεμεΐ υιοι εκκαιδεκα και θυγατερες τρεις· και τοις αδελφοις αυτων ουκ ησαν υιοι πολλοι· και πασαι αι πατριαι αυτων ουκ επλεονασαν ως υιοι ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| και κατῴκησαν εν Βηρσαβεε και Σαμα και Μωλαδα, και εν ᾿Εσηρσουαλ 29 και εν Βαλαα και εν Βοασομ και εν Θουλαδ 30 και εν Βαθουηλ και εν ῾Ερμα και εν Σικελαγ 31 και εν Βαιθμαριμωθ και ῾Ημισουσεωσιν και οικον Βαρουσεωριμ· αυται αι πολεις αυτων εως βασιλεως Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| και επαυλεις αυτων· Αιταν και ᾿Ηνρεμμων και Θοκκαν και Αισαν, πολεις πεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| και πασαι επαυλεις αυτων κυκλω των πολεων τουτων εως Βααλ· αυτη η κατασχεσις αυτων και ο καταλοχισμος αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| και Μοσωβαβ και ᾿Ιεμολοχ και ᾿Ιωσια υιος ᾿Αμασια 35 και ᾿Ιωηλ (και ουτος υιος ᾿Ασαβια), υιος Σαραια, υιος ᾿Ασιηλ 36 και ᾿Ελιωναΐ και ᾿Ιακαβα και ᾿Ιασουΐα και ᾿Ασαΐα και ᾿Ιεδιηλ και ᾿Ισμαηλ και Βαναιας 37 και Ζουζα υιος Σαφαΐ υιου ᾿Αλων υιου ᾿Ιεδια υιου Σεμρι υιου Σαμαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.38| ουτοι οι διελθοντες εν ονομασιν αρχοντων εν ταις γενεσεσιν αυτων· και εν οικοις πατριων αυτων επληθυνθησαν εις πληθος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| και επορευθησαν εως του ελθειν Γεραρα εως των ανατολων της Γαι του ζητησαι νομας τοις κτηνεσιν αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.40| και ευρον νομας πλειονας και αγαθας, και η γη πλατεια εναντιον αυτων και ειρηνη και ησυχια, οτι εκ των υιων Χαμ των κατοικουντων εκει εμπροσθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| και ηλθοσαν ουτοι οι γεγραμμενοι επ᾿ ονοματος εν ημεραις ᾿Εζεκιου βασιλεως ᾿Ιουδα και επαταξαν τους οικους αυτων και τους Μιναιους, ους ευροσαν εκει, και αναθεματισαν αυτους εως της ημερας ταυτης και ωκησαν αντ᾿ αυτων, οτι νομαι τοις κτηνεσιν αυτων εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.42| και εξ αυτων απο των υιων Συμεων επορευθησαν εις ορος Σηιρ ανδρες πεντακοσιοι, και Φαλαεττια και Νωαδια και Ραφαΐα και ᾿Οζιηλ υιοι ᾿Ιεσι αρχοντες αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| και επαταξαν τους καταλοιπους τους καταλειφθεντας του ᾿Αμαληκ και κατῴκησαν εκει εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ υιοι Ρουβην πρωτοτοκου ᾿Ισραηλ, οτι ουτος ο πρωτοτοκος, και εν τω αναβηναι επι την κοιτην του πατρος αυτου εδωκε την ευλογιαν αυτου τω υιω αυτου ᾿Ιωσηφ υιω ᾿Ισραηλ, και ουκ εγενεαλογηθη εις πρωτοτοκια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| οτι ᾿Ιουδας δυνατος ισχυι και εν τοις αδελφοις αυτου και εις ηγουμενον εξ αυτου, και η ευλογια του ᾿Ιωσηφ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| υιοι Ρουβην πρωτοτοκου ᾿Ισραηλ· ᾿Ενωχ και Φαλλους, ᾿Ασρωμ και Χαρμι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| υιοι ᾿Ιωηλ· Σεμεΐ και Βαναια υιος αυτου. και υιοι Γουγ υιου Σεμεΐ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| υιος αυτου Μιχα, υιος αυτου Ρηχα, υιος αυτου ᾿Ιωηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| υιος αυτου Βεηλ, ὃν μετῴκισε Θαγλαθφαλλασαρ βασιλευς ᾿Ασσουρ· ουτος αρχων των Ρουβην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και αδελφοι αυτου τη πατριδι αυτου εν τοις καταλοχισμοις αυτων κατα γενεσεις αυτων· ο αρχων ᾿Ιωηλ και Ζαχαρια 8 και Βαλεκ υιος ᾿Αζουζ υιος Σαμα, υιος ᾿Ιωηλ· ουτος κατῴκησεν εν ᾿Αροηρ και επι Ναβαυ, και Βελμασσων 9 και προς ανατολας κατῴκησεν εως ερχομενων της ερημου, απο του ποταμου Ευφρατου, οτι κτηνη αυτων πολλα εν γη Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και εν ημεραις Σαουλ εποιησαν πολεμον προς τους παροικους, και επεσον εν χερσιν αυτων κατοικουντες εν σκηναις αυτων παντες κατ᾿ ανατολας της Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| υιοι Γαδ κατεναντι αυτων κατῴκησαν εν γη Βασαν εως Σελχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| ᾿Ιωηλ πρωτοτοκος και Σαφαμ ο δευτερος, και ᾿Ιανιν ο γραμματευς εν Βασαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και οι αδελφοι αυτων κατ᾿ οικους πατριων αυτων· Μιχαηλ, Μοσολλαμ και Σεβεε και ᾿Ιωρεε και ᾿Ιωαχαν και Ζουε, και ᾿Ωβηδ, επτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| ουτοι υιοι ᾿Αβιχαια υιου Ουρι υιου ᾿Ιδαΐ υιου Γαλααδ υιου Μιχαηλ υιου ᾿Ιεσαΐ υιου ᾿Ιεδδαΐ υιου Ζαβουχαμ 15 αδελφου υιου ᾿Αβδιηλ υιου Γουνι· αρχων οικου πατριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| κατῴκουν εν Γαλααδ, εν Βασαν και εν ταις κωμαις· αυτων και παντα τα περιχωρα Σαρων εως εξοδου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| παντων ο καταλοχισμος εν ημεραις ᾿Ιωαθαμ βασιλεως ᾿Ιουδα και εν ημεραις ῾Ιεροβοαμ βασιλεως ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| υιοι Ρουβην και Γαδ και ημισυ φυλης Μανασση εξ υιων δυναμεως, ανδρες αιροντες ασπιδας και μαχαιραν και τεινοντες τοξον και δεδιδαγμενοι πολεμον, τεσσαρακοντα και τεσσαρες χιλιαδες και επτακοσιοι και εξηκοντα εκπορευομενοι εις παραταξιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και εποιουν πολεμον μετα των ᾿Αγαρηνων και ᾿Ιτουραιων και Ναφισαιων και Ναδαβαιων 20 και κατισχυσαν επ᾿ αυτων, και εδοθησαν εις χειρας αυτων οι ᾿Αγαραιοι και παντα τα σκηνωματα αυτων, οτι προς τον Θεον εβοησαν εν τω πολεμω, και επηκουσεν αυτοις, οτι ηλπισαν επ᾿ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και ᾐχμαλωτευσαν την αποσκευην αυτων, καμηλους πεντακισχιλιας και προβατων διακοσιας πεντηκοντα χιλιαδας, ονους δισχιλιους και ψυχας ανδρων εκατον χιλιαδας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| οτι τραυματιαι πολλοι επεσον, οτι παρα του Θεου ο πολεμος. και κατῴκησαν αντ᾿ αυτων εως της μετοικεσιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και ημισεις φυλης Μανασση κατῴκησαν εν τη γη απο Βασαν εως Βααλ ᾿Ερμων και Σανιρ και ορος ᾿Αερμων· και εν τω Λιβανω αυτοι επλεονασθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ουτοι αρχηγοι οικου πατριων αυτων· ᾿Οφερ και Σεΐ και ᾿Ελιηλ και ῾Ιερμια και ᾿Ωδουΐα και ᾿Ιεδιηλ, ανδρες ισχυροι δυναμει, ανδρες ονομαστοι, αρχοντες των οικων πατριων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και ηθετησαν εν Θεω πατερων αυτων και επορνευσαν οπισω θεων των λαων της γης, ους εξηρεν ο Θεος απο προσωπου αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και επηγειρεν ο Θεος ᾿Ισραηλ το πνευμα Φαλωχ βασιλεως ᾿Ασσουρ και το πνευμα Θαγλαθφαλλασαρ βασιλεως ᾿Ασσουρ, και μετῴκισε τον Ρουβην και τον Γαδδι και το ημισυ φυλης Μανασση και ηγαγεν αυτους εις Χαλαχ και Χαβωρ και επι ποταμον Γωζαν εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| Υιοι Λευι· Γεδσων, Κααθ και Μεραρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| και υιοι Κααθ· ῎Αμβραμ και ᾿Ισσααρ, Χεβρων και ᾿Οζιηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| και υιοι ῎Αμβραμ· ᾿Ααρων και Μωυσης και Μαριαμ. και υιοι ᾿Ααρων· Ναδαβ και ᾿Αβιουδ, ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| ᾿Ελεαζαρ εγεννησε τον Φινεες, Φινεες εγεννησε τον ᾿Αβισου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| ᾿Αβισου εγεννησε τον Βωκαΐ, Βωκαΐ εγεννησε τον ᾿Οζι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| ᾿Οζι εγεννησε τον Ζαραια, Ζαραια εγεννησε τον Μαριηλ 33 και Μαριηλ εγεννησε τον ᾿Αμαρια, και ᾿Αμαρια εγεννησε τον ᾿Αχιτωβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.34| και ᾿Αχιτωβ εγεννησε τον Σαδωκ, και Σαδωκ εγεννησε τον ᾿Αχιμαας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.35| και ᾿Αχιμαας εγεννησε τον ᾿Αζαριαν, και ᾿Αζαριας εγεννησε τον ᾿Ιωαναν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.36| και ᾿Ιωαναν εγεννησε τον ᾿Αζαριαν· ουτος ιερατευσεν εν τω οικω, ω ᾠκοδομησε Σαλωμων εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.37| και εγεννησεν ᾿Αζαριας τον ᾿Αμαρια, και ᾿Αμαρια εγεννησε τον ᾿Αχιτωβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.38| και ᾿Αχιτωβ εγεννησε τον Σαδωκ, και Σαδωκ εγεννησε τον Σαλωμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.39| και Σαλωμ εγεννησε τον Χελκιαν, και Χελκιας εγεννησε τον ᾿Αζαριαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.40| και ᾿Αζαριας εγεννησε τον Σαραια, και Σαραιας εγεννησε τον ᾿Ιωσαδακ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.41| και ᾿Ιωσαδακ επορευθη εν τη μετοικεσιᾳ μετα ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ εν χειρι Ναβουχοδονοσορ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΥΙΟΙ Λευι· Γεδσων, Κααθ και Μεραρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και ταυτα τα ονοματα των υιων Γεδσων· Λοβενι και Σεμεΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| υιοι Κααθ· ῎Αμβραμ και ᾿Ισσααρ, Χεβρων και ᾿Οζιηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| υιοι Μεραρι· Μοολι και ῾Ομουσι. και αυται αι πατριαι του Λευι κατα πατριας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| τω Γεδσων· τω Λοβενι υιω αυτου ᾿Ιεθ υιος αυτου, Ζαμμα υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| ᾿Ιωαχ υιος αυτου, ᾿Αδδι υιος αυτου, Ζαρα υιος αυτου, ᾿Ιεθρι υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| υιοι Κααθ· ᾿Αμιναδαβ υιος αυτου, Κορε υιος αυτου, ᾿Ασηρ υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| ῾Ελκανα υιος αυτου, ᾿Αβισαφ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| Θααθ υιος αυτου, Ουριηλ υιος αυτου, ᾿Οζια υιος αυτου, Σαουλ υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και υιοι ῾Ελκανα, ᾿Αμασι και ᾿Αχιμωθ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ῾Ελκανα υιος αυτου, Σουφι υιος αυτου και Νααθ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ᾿Ελιαβ υιος αυτου, ῾Ιερεαμ υιος αυτου, ῾Ελκανα υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| υιοι Σαμουηλ· ο πρωτοτοκος Σανι και ᾿Αβια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| υιοι Μεραρι· Μοολι, Λοβενι υιος αυτου, Σεμεΐ υιος αυτου, ᾿Οζα υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| Σαμαα υιος αυτου, ᾿Αγγια υιος αυτου, ᾿Ασαΐας υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και ουτοι, ους κατεστησε Δαυιδ επι χειρας ἆδοντων εν οικω Κυριου εν τη καταπαυσει της κιβωτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και ησαν λειτουργουντες εναντιον της σκηνης του μαρτυριου εν οργανοις, εως ου ᾠκοδομησε Σαλωμων τον οικον Κυριου εν ῾Ιερουσαλημ, και εστησαν κατα την κρισιν αυτων επι τας λειτουργιας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και ουτοι οι εστηκοτες και υιοι αυτων εκ των υιων του Κααθ· Αιμαν ο ψαλτωδος υιος ᾿Ιωηλ, υιου Σαμουηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| υιου ῾Ελκανα, υιου ῾Ιερεβαμ υιου ᾿Ελιηλ υιου Θοου 20 υιου Σουφ υιου ῾Ελκανα υιου Μααθ υιου ᾿Αμαθι 21 υιου ῾Ελκανα υιου ᾿Ιωηλ υιου ᾿Αζαρια υιου Σαφανια 22 υιου Θααθ υιου ᾿Ασηρ υιου ᾿Αβιασαφ υιου Κορε 23 υιου ᾿Ισααρ υιου Κααθ υιου Λευι υιου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και ο αδελφος αυτου ᾿Ασαφ ο εστηκως εν δεξια αυτου· ᾿Ασαφ υιος Βαραχια υιου Σαμαα 25 υιου Μιχαηλ υιου Βαασια υιου Μελχια 26 υιου ᾿Αθανι υιου Ζαραΐ υιου ᾿Αδαΐ 27 υιου Αιθαν υιου Ζαμμα υιου Σεμεΐ 28 υιου ᾿Ιεεθ υιου Γεθσων υιου Λευι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και υιοι Μεραρι οι αδελφοι αυτων εξ αριστερων· Αιθαν υιος Κισα υιου ᾿Αβαΐ υιου Μαλωχ 30 υιου ᾿Ασεβι υιου ᾿Αμεσια υιου Χελκιου 31 υιου ᾿Αμασαΐ υιου Βανι υιου Σεμηρ 32 υιου Μοολι υιου Μουσι υιου Μεραρι υιου Λευι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| και οι αδελφοι αυτων κατ᾿ οικους πατριων αυτων, οι Λευιται οι δεδομενοι εις πασαν εργασιαν λειτουργιας σκηνης οικου του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| και ᾿Ααρων και οι υιοι αυτου θυμιωντες επι το θυσιαστηριον των ολοκαυτωματων και επι το θυσιαστηριον των θυμιαματων εις πασαν εργασιαν αγια των αγιων και εξιλασκεσθαι περι ᾿Ισραηλ κατα παντα, οσα ενετειλατο Μωυσης παις του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| και ουτοι υιοι ᾿Ααρων· ᾿Ελεαζαρ υιος αυτου, Φινεες υιος αυτου, ᾿Αβισου υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| Βωκαι υιος αυτου, ᾿Οζι υιος αυτου, Ζαραΐα υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.37| Μαριηλ υιος αυτου, ᾿Αμαρια υιος αυτου, ᾿Αχιτωβ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.38| Σαδωκ υιος αυτου, ᾿Αχιμαας υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.39| και αυται αι κατοικιαι αυτων εν ταις κωμαις αυτων, εν τοις οριοις αυτων· τοις υιοις ᾿Ααρων τη πατρια του Κααθι —οτι αυτοις εγενετο ο κληρος— 40 και εδωκαν αυτοις την Χεβρων εν γη ᾿Ιουδα και τα περισπορια αυτης κυκλω αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.41| και τα πεδια της πολεως και τας κωμας αυτης εδωκαν τω Χαλεβ υιω ᾿Ιεφοννη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.42| και τοις υιοις ᾿Ααρων εδωκαν τας πολεις των φυγαδευτηριων, την Χεβρων και την Λοβνα και τα περισπορια αυτης και την ᾿Εσθαμω και τα περισπορια αυτης 43 και την ᾿Ιεθθαρ και τα περισπορια αυτης και την Δαβιρ και τα περισπορια αυτης 44 και την ᾿Ασαν και τα περισπορια αυτης και την Βασαμυς και τα περισπορια αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.45| και εκ φυλης Βενιαμιν την Γαβαε και τα περισπορια αυτης και την Γαλεμεθ και τα περισπορια αυτης και την ᾿Αναθωθ και τα περισπορια αυτης· πασαι αι πολεις αυτων τρισκαιδεκα πολεις κατα πατριας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.46| και τοις υιοις Κααθ τοις καταλοιποις εκ των πατριων εκ της φυλης εκ του ημισους φυλης Μανασση κληρω πολεις δεκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.47| και τοις υιοις Γεδσων κατα πατριας αυτων εκ φυλης ᾿Ισσαχαρ, εκ φυλης ᾿Ασηρ, απο φυλης Νεφθαλι, εκ φυλης Μανασση εν τη Βασαν πολεις τρισκαιδεκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.48| και τοις υιοις Μεραρι κατα πατριας αυτων εκ φυλης Ρουβην, εκ φυλης Γαδ, εκ φυλης Ζαβουλων κληρω πολεις δεκαδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.49| και εδωκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τοις Λευιταις τας πολεις και τα περισπορια αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.50| και εδωκαν εν κληρω εκ φυλης υιων ᾿Ιουδα και εκ φυλης υιων Συμεων και εκ φυλης υιων Βενιαμιν τας πολεις ταυτας, ας εκαλεσεν αυτας επ᾿ ονοματος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.51| και απο των πατριων υιων Κααθ και εγενοντο πολεις των οριων αυτων εκ φυλης ᾿Εφραιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.52| και εδωκαν αυτοις τας πολεις των φυγαδευτηριων, την Συχεμ και τα περισπορια αυτης εν ορει ᾿Εφραιμ και την Γαζερ και τα περισπορια αυτης 53 και την ᾿Ιεκμααν και τα περισπορια αυτης και την Βαιθωρων και τα περισπορια αυτης 54 και την ᾿Εγλαμ και τα περισπορια αυτης και την Γεθρεμμων και τα περισπορια αυτης 55 και απο του ημισους φυλης Μανασση την ᾿Αναρ και τα περισπορια αυτης και την ᾿Ιεμβλααν και τα περισπορια αυτης, κατα πατριαν τοις υιοις Κααθ τοις καταλοιποις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.56| τοις υιοις Γεδσων απο πατριων ημισους φυλης Μανασση την Γωλαν εκ της Βασαν και τα περισπορια αυτης και την ᾿Ασηρωθ και τα περισπορια αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.57| και εκ φυλης ᾿Ισσαχαρ την Κεδες και τα περισπορια αυτης και την Δεβερι και τα περισπορια αυτης και την Δαβωρ και τα περισπορια αυτης 58 και την Ζαβωρ και την Αιναν και τα περισπορια αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.59| και εκ φυλης ᾿Ασηρ την Μαασαλ και τα περισπορια αυτης και την ᾿Αβδων και τα περισπορια αυτης 60 και την ᾿Ακακ και τα περισπορια αυτης και την Ροωβ και τα περισπορια αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.61| και απο φυλης Νεφθαλι την Κεδες εν τη Γαλιλαιᾳ και τα περισπορια αυτης και την Χαμωθ και τα περισπορια αυτης και την Καριαθαΐμ και τα περισπορια αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.62| τοις υιοις Μεραρι τοις καταλοιποις εκ φυλης Ζαβουλων την Ρεμμων και τα περισπορια αυτης και την Θαλλια και τα περισπορια αυτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.63| εκ του περαν του ᾿Ιορδανου την ῾Ιεριχω κατα δυσμας του ᾿Ιορδανου· εκ φυλης Ρουβην την Βοσορ εν τη ερημω και τα περισπορια αυτης και την ᾿Ιασα και τα περισπορια αυτης 64 και την Καδμωθ και τα περισπορια αυτης και την Μαεφλα και τα περισπορια αυτης 65 και εκ φυλης Γαδ την Ραμμωθ Γαλααδ και τα περισπορια αυτης και την Μααναΐμ και τα περισπορια αυτης 66 και την ᾿Εσεβων και τα περισπορια αυτης και την ᾿Ιαζηρ και τα περισπορια αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ τοις υιοις ᾿Ισσαχαρ· Θωλα και Φουα και ᾿Ιασουβ και Σεμερων, τεσσαρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και υιοι Θωλα· ᾿Οζι, Ραφαΐα και ᾿Ιεριηλ και ᾿Ιαμαΐ και ᾿Ιεβασαμ και Σαμουηλ, αρχοντες οικων πατριων αυτων τω Θωλα, ισχυροι δυναμει κατα γενεσεις αυτων. ο αριθμος αυτων εν ημεραις Δαυιδ εικοσι και δυο χιλιαδες και εξακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και υιοι ᾿Οζι· ᾿Ιεζραΐα και υιοι ᾿Ιεζραΐα· Μιχαηλ, ᾿Αβδιου και ᾿Ιωηλ και ᾿Ιεσια, πεντε, αρχοντες παντες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και επ᾿ αυτων κατα γενεσεις αυτων, κατ᾿ οικους πατριων αυτων, ισχυροι παραταξασθαι εις πολεμον τριακοντα και ἓξ χιλιαδες, οτι επληθυναν γυναικας και υιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και αδελφοι αυτων εις πασας πατριας ᾿Ισσαχαρ και ισχυροι δυναμει ογδοηκοντα και επτα χιλιαδες, ο αριθμος αυτων των παντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| υιοι Βενιαμιν· Βαλε και Βαχιρ και ᾿Ιαδιηλ, τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και υιοι Βαλε· ᾿Ασεβων και ᾿Οζι και ᾿Οζιηλ και ᾿Ιεριμωθ και Ουρι, πεντε, αρχοντες οικων πατριων ισχυροι δυναμει, και ο αριθμος αυτων εικοσι και δυο χιλιαδες και τριακοντατεσσαρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και υιοι Βαχιρ· Ζεμιρα και ᾿Ιωας και ᾿Ελιεζερ και ᾿Ελιθεναν και ᾿Αμαρια και ᾿Ιεριμωθ και ᾿Αβιουδ και ᾿Αναθωθ και ᾿Ελμεμεθ· παντες ουτοι υιοι Βαχιρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και ο αριθμος αυτων κατα γενεσεις αυτων, αρχοντες οικων πατριων αυτων ισχυροι δυναμει, εικοσι χιλιαδες και διακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και υιοι ᾿Ιαδιηλ· Βαλααν. και υιοι Βαλααν· ᾿Ιαους και Βενιαμιν και ᾿Αωθ και Χανανα και Ζαιθαν και Θαρσι και ᾿Αχισααρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| παντες ουτοι υιοι ᾿Ιαδιηλ, αρχοντες των πατριων ισχυροι δυναμει επτακαιδεκα χιλιαδες και διακοσιοι, εκπορευομενοι δυναμει του πολεμειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και Σαπφιν και ᾿Απφιν και υιοι Ραωμ· υιος αυτου ᾿Αερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| υιοι Νεφθαλι· ᾿Ιασιηλ, Γωνι και ᾿Ισσιηρ και Σαλλουρ, υιοι Βαλαα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| υιοι Μανασση· ᾿Ασεριηλ, ὃν ετεκεν η παλλακη αυτου η Συρα· ετεκε δε αυτω και Μαχιρ πατερα Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και Μαχιρ ελαβε γυναικα τω ᾿Αμφιν και Μαμφιν· και ονομα αδελφης αυτου Μοωχα. και ονομα τω δευτερω Σαλπααδ, και εγεννηθησαν τω Σαλπααδ θυγατερες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ετεκε Μοωχα γυνη Μαχιρ υιον και εκαλεσε το ονομα αυτου Φαρες, και ονομα αδελφου αυτου Σορος· υιοι αυτου Ουλαμ και Ροκομ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και υιοι Ουλαμ, Βαδαν. ουτοι υιοι Γαλααδ υιου Μαχιρ υιου Μανασση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και η αδελφη αυτου η Μαλεχεθ ετεκε τον ᾿Ισαδεκ και τον ᾿Αβιεζερ και τον Μαελα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και ησαν υιοι Σεμιρα· ᾿Ιααιμ και Συχεμ και Λαχιμ και ᾿Ανιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και υιοι ᾿Εφραιμ· Σωθαλα και Βαραδ υιος αυτου και Θααθ υιος αυτου, ᾿Ελεαδα υιος αυτου, Νομεε υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| Ζαβεδ υιος αυτου, Σωθελε υιος αυτου και ᾿Αζερ και ᾿Ελεαδ. και απεκτειναν αυτους οι ανδρες Γεθ οι τεχθεντες εν τη γη, οτι κατεβησαν του λαβειν τα κτηνη αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και επενθησεν ᾿Εφραιμ ο πατηρ αυτων ημερας πολλας, και ηλθον οι αδελφοι αυτου του παρακαλεσαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εισηλθε προς την γυναικα αυτου, και ελαβεν εν γαστρι και ετεκεν υιον, και εκαλεσε το ονομα αυτου Βαραγα, οτι εν κακοις εγενετο εν οικω μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και εν εκεινοις τοις καταλοιποις και ᾠκοδομησε την Βαιθωρων την κατω και την ανω. και υιοι ᾿Οζαν· Σεηρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και Ραφη υιοι αυτου, Σαραφ και Θαλεες υιοι αυτου, Θαεν υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| τω Λααδαν υιω αυτου υιος ᾿Αμιουδ, ᾿Ελισαμαΐ υιος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| Νουμ υιος αυτου, ᾿Ιησουε υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και κατασχεσις αυτων και κατοικια αυτων· Βαιθηλ και αι κωμαι αυτης, κατ᾿ ανατολας Νοαραν, προς δυσμαις Γαζερ και αι κωμαι αυτης· και Συχεμ και αι κωμαι αυτης εως Γαιαν και αι κωμαι αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και εως οριων υιων Μανασση· Βαιθσααν και αι κωμαι αυτης, Θααναχ και αι κωμαι αυτης, Μαγεδδω και αι κωμαι αυτης, Δωρ και αι κωμαι αυτης. εν ταυταις κατῴκησαν υιοι ᾿Ιωσηφ υιου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| υιοι ᾿Ασηρ· ᾿Ιεμνα και Σουΐα. και ᾿Ισουΐ και Βερια και Σορε αδελφη αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και υιοι Βερια· Χαβερ και Μελχιηλ, ουτος πατηρ Βερζαΐθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| και Χαβερ εγεννησε τον ᾿Ιαφλητ και τον Σαμηρ και τον Χωθαμ και την Σωλα αδελφην αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| και υιοι ᾿Ιαφλητ· Φασεκ και Βαβαηλ και ᾿Ασιθ· ουτοι υιοι ᾿Ιαφλητ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| και υιοι Σεμμηρ· ᾿Αχιουραογα και ᾿Οβα και ᾿Αραμ 35 και Βανηελαμ· αδελφοι αυτου Σοφα και ᾿Ιμανα και Σελλης και ᾿Αμαλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| υιοι Σωφα· Σουε και ᾿Αρναφαρ και Σουδα και Βαριν και ᾿Ιμραν 37 και Σοβαλ και ῍Ωδ και Σεμμα και Σαλισα και ᾿Ιεθραν και Βεηρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| και υιοι ᾿Ιεθηρ· ᾿Ιεφινα και Φασφα και ᾿Αρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| και υιοι ῾Ωλα· ᾿Ορεχ, ᾿Ανιηλ και Ρασια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| παντες ουτοι υιοι ᾿Ασηρ, παντες αρχοντες πατριων εκλεκτοι ισχυροι δυναμει, αρχοντες ηγουμενοι· ο αριθμος αυτων εις παραταξιν του πολεμειν, αριθμος αυτων ανδρες εικοσιεξ χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ Βενιαμιν εγεννησε Βαλε πρωτοτοκον αυτου και ᾿Ασβηλ τον δευτερον, ᾿Ααρα τον τριτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| Νωα τον τεταρτον και Ραφη τον πεμπτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ησαν υιοι τω Βαλε· ᾿Αδιρ και Γηρα και ᾿Αβιουδ 4 και ᾿Αβισουε και Νοαμα και ᾿Αχια 5 και Γηρα και Σεφουφαμ και Ουραμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| ουτοι υιοι ᾿Αωδ· ουτοι εισιν αρχοντες πατριων τοις κατοικουσι Γαβεε, και μετῴκισαν αυτους εις Μαναχαθι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και Νοομα και ᾿Αχια και Γηρα· ουτος ᾿Ιεγλααμ και εγεννησε τον ᾿Αζα και τον ᾿Ιαχιχω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και Σααριν εγεννησεν εν τω πεδιω Μωαβ μετα το αποστειλαι αυτον ῾Ωσιν και την Βααδα γυναικα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και εγεννησεν εκ της ᾿Αδα γυναικος αυτου τον ᾿Ιωβαβ και τον Σεβια και τον Μισα και τον Μελχαμ 10 και τον ᾿Ιαως και τον Σαβια και τον Μαρμα· ουτοι αρχοντες των πατριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και εκ της ῾Ωσιν εγεννησε τον ᾿Αβιτωλ και τον ᾿Αλφααλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και υιοι ᾿Αλφααλ· ᾿Ωβηδ, Μισααλ, Σεμμηρ· ουτος ᾠκοδομησε την ᾿Ωνω και την Λωδ και τας κωμας αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και Βερια και Σαμα. ουτοι αρχοντες πατριων τοις κατοικουσιν Αιλαμ, και ουτοι εξεδιωξαν τους κατοικουντας Γεθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και αδελφος αυτου Σωσηκ και ᾿Αριμωθ 15 και Ζαβαδια, και ᾿Ωρηδ και ῎Εδερ 16 και Μιχαηλ και ᾿Ιεσφα και ᾿Ιωδα, υιοι Βερια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και Ζαβαδια και Μοσολλαμ και ᾿Αζακι και ᾿Αβαρ 18 και ᾿Ισαμαρι και ᾿Ιεζλιας και ᾿Ιωβαβ, υιοι ᾿Ελφααλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και ᾿Ιακιμ και Ζαχρι και Ζαβδι 20 και ᾿Ελιωναΐ και Σαλαθι και ᾿Ελιηλι 21 και ᾿Αδαΐα και Βαραΐα και Σαμαραθ, υιοι Σαμαΐθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και ᾿Ιεσφαν και ᾿Ωβηδ και ᾿Ελεηλ 23 και ᾿Αβδιων και Ζεχρι και ᾿Αναν 24 και ᾿Ανανια και ᾿Αμβρι και Αιλαμ και ᾿Αναθωθ 25 και ᾿Ιαθιν και ᾿Ιεφαδιας και Φανουηλ, υιοι Σωσηκ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και Σαμσαρι και Σααριας και Γοθολια 27 και ᾿Ιαρασια και ᾿Ερια και Ζεχρι, υιοι ῾Ιεροαμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| ουτοι αρχοντες πατριων κατα γενεσεις αυτων αρχοντες· ουτοι κατῴκησαν εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| και εν Γαβαων κατῴκησε πατηρ Γαβαων, και ονομα γυναικι αυτου Μααχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| και ο υιος αυτης ο πρωτοτοκος ᾿Αβαδων και Σουρ και Κις και Βααλ και Νηρ και Ναδαβ 31 και Γεδουρ και αδελφος αυτου και Ζακχουρ και Μακελωθ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| και Μακελωθ εγεννησε τον Σαμαα· και γαρ ουτοι κατεναντι των αδελφων αυτων κατῴκησαν εν ῾Ιερουσαλημ μετα των αδελφων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| και Νηρ εγεννησε τον Κις, και Κις εγεννησε τον Σαουλ, και Σαουλ εγεννησε τον ᾿Ιωναθαν και τον Μελχισουε και τον ᾿Αμιναδαβ και τον ᾿Ασαβαλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| και υιος ᾿Ιωναθαν Μεριβααλ. και ο Μεριβααλ εγεννησε τον Μιχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| και υιοι Μιχα· Φιθων και Μελαχ και Θαραχ και ᾿Αχαζ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| και ᾿Αχαζ εγεννησε τον ᾿Ιαδα, και ᾿Ιαδα εγεννησε τον Σαλαιμαθ και τον ᾿Ασμωθ και τον Ζαμβρι, και Ζαμβρι εγεννησε τον Μαισα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.37| και Μαισα εγεννησε τον Βαανα· Ραφαΐα υιος αυτου, ᾿Ελασα υιος αυτου, ᾿Εσηλ υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.38| και τω ᾿Εσηλ ἓξ υιοι, και ταυτα τα ονοματα αυτων· ᾿Εζρικαμ πρωτοτοκος αυτου και ᾿Ισμαηλ και Σαραΐα και ᾿Αβδια και ᾿Αναν και ᾿Ασα· παντες ουτοι υιοι ᾿Εσηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.39| και υιοι ᾿Ασηλ αδελφου αυτου· Αιλαμ πρωτοτοκος αυτου και ᾿Ιας ο δευτερος και ᾿Ελιφαλετ ο τριτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.40| και ησαν υιοι Αιλαμ ισχυροι ανδρες δυναμει, τεινοντες τοξον και πληθυνοντες υιους και υιους των υιων, εκατον πεντηκοντα. παντες ουτοι εξ υιων Βενιαμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ πας ᾿Ισραηλ ο συλλοχισμος αυτων, και ουτοι καταγεγραμμενοι εν βιβλιω των βασιλεων ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα μετα των αποικισθεντων εις Βαβυλωνα εν ταις ανομιαις αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και οι κατοικουντες προτερον εν ταις κατασχεσεσιν αυτων εν ταις πολεσιν ᾿Ισραηλ, οι ιερεις, οι Λευιται και οι δεδομενοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και εν ῾Ιερουσαλημ κατῴκησαν απο των υιων ᾿Ιουδα και απο των υιων Βενιαμιν και απο των υιων ᾿Εφραιμ και Μανασση·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| Γνωθι και υιος ᾿Αμμιουδ, υιου ᾿Αμρι, υιου υιων Φαρες υιου ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και εκ των Σηλωνι· ᾿Ασαΐα πρωτοτοκος αυτου και οι υιοι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| εκ των υιων Ζαρα· ᾿Ιεηλ και αδελφοι αυτων, εξακοσιοι και ενενηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και εκ των υιων Βενιαμιν· Σαλω υιος Μοσολλαμ υιου ᾿Ωδουΐα υιου ᾿Ασινου 8 και ᾿Ιεμναα υιος ῾Ιεροβοαμ και ᾿Ηλω· ουτοι υιοι ᾿Οζι υιου Μαχιρ· και Μασσαλημ υιος Σαφατια υιου Ραγουηλ υιου ᾿Ιεμναΐ 9 και αδελφοι αυτων κατα γενεσεις αυτων, εννακοσιοι πεντηκονταεξ, παντες οι ανδρες αρχοντες πατριων κατ᾿ οικους πατριων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και απο των ιερεων· ᾿Ιωδαε και ᾿Ιωαριμ και ᾿Ιαχιν 11 και ᾿Αζαρια υιος Χελκια υιου Μοσολλαμ υιου Σαδωκ υιου Μαραιωθ υιου ᾿Αχιτωβ ηγουμενος οικου του Θεου 12 και ᾿Αδαΐα υιος ᾿Ιρααμ υιου Φασχωρ υιου Μελχια και Μαασαια υιος ᾿Αδιηλ υιου ᾿Εζιρα υιου Μοσολλαμ υιου Μασελμωθ υιου ᾿Εμμηρ 13 και αδελφοι αυτων αρχοντες οικων πατριων αυτων χιλιοι και επτακοσιοι και εξηκοντα, ισχυροι δυναμει εις εργασιαν λειτουργιας οικου του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και εκ των Λευιτων· Σαμαΐα υιος ᾿Ασωβ υιου ᾿Εζρικαμ υιου ᾿Ασαβια εκ των υιων Μεραρι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και Βακβακαρ και ᾿Αρης και Γαλααλ και Ματθανιας υιος Μιχα υιου Ζεχρι υιου ᾿Ασαφ 16 και ᾿Αβδια υιος Σαμια υιου Γαλααλ υιου ᾿Ιδιθουν και Βαραχια υιος ᾿Οσσα υιου ῾Ελκανα, ο κατοικων εν ταις κωμαις Νετωφατι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| οι πυλωροι· Σαλωμ, ᾿Ακουμ, Τελμων και Αιμαν και αδελφοι αυτων, Σαλωμ ο αρχων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και εως ταυτης εν τη πυλῃ του βασιλεως κατ᾿ ανατολας· αυται αι πυλαι των παρεμβολων υιων Λευι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και Σαλωμ υιος Κωρη υιου ᾿Αβιασαφ υιου Κορε. και οι αδελφοι αυτου εις οικον πατρος αυτου, οι Κοριται, επι των εργων της λειτουργιας φυλασσοντες τας φυλακας της σκηνης, και πατερες αυτων επι της παρεμβολης Κυριου φυλασσοντες την εισοδον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και Φινεες υιος ᾿Ελεαζαρ ηγουμενος ην επ᾿ αυτων εμπροσθεν Κυριου, και ουτοι μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| Ζαχαριας υιος Μασαλαμι πυλωρος της θυρας της σκηνης του μαρτυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| παντες οι εκλεκτοι επι της πυλης εν ταις πυλαις διακοσιοι και δεκαδυο· ουτοι εν ταις αυλαις αυτων, ο καταλοχισμος αυτων· τουτους εστησε Δαυιδ και Σαμουηλ ο βλεπων τη πιστει αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και ουτοι και οι υιοι αυτων επι των πυλων εν οικω Κυριου και εν οικω της σκηνης του φυλασσειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| κατα τους τεσσαρας ανεμους ησαν αι πυλαι, κατα ανατολας, θαλασσαν, βορραν, νοτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και αδελφοι αυτων εν ταις αυλαις αυτων του εισπορευεσθαι κατα επτα ημερας απο καιρου εις καιρον μετα τουτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| οτι εν πιστει εισι τεσσαρες δυνατοι των πυλων. και οι Λευιται ησαν επι των παστοφοριων, και επι των θησαυρων οικου του Θεου παρεμβαλλουσιν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| οτι επ᾿ αυτους η φυλακη, και ουτοι επι των κλειδων το πρωΐ πρωΐ ανοιγειν τας θυρας του ιερου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και εξ αυτων επι τα σκευη της λειτουργιας, οτι εν αριθμω εισοισουσι και εν αριθμω εξοισουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και εξ αυτων καθεσταμενοι επι τα σκευη και επι παντα σκευη τα αγια και επι της σεμιδαλεως, του οινου, του ελαιου, του λιβανωτου και των αρωματων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και απο των υιων των ιερεων ησαν μυρεψοι του μυρου και εις τα αρωματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και Ματταθιας εκ των Λευιτων (ουτος ο πρωτοτοκος τω Σαλωμ τω Κοριτῃ) εν τη πιστει επι τα εργα της θυσιας του τηγανου του μεγαλου ιερεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| και Βαναΐας ο Κααθιτης εκ των αδελφων αυτων επι των αρτων της προθεσεως του ετοιμασαι σαββατον κατα σαββατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και ουτοι ψαλτωδοι αρχοντες των πατριων των Λευιτων, διατεταγμεναι εφημεριαι, οτι ημερα και νυξ επ᾿ αυτοις εν τοις εργοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| ουτοι αρχοντες των πατριων των Λευιτων κατα γενεσεις αυτων αρχοντες· ουτοι κατῴκησαν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και εν Γαβαων κατῴκησε πατηρ Γαβαων ᾿Ιεηλ, και ονομα γυναικος αυτου Μααχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.36| και υιος αυτου ο πρωτοτοκος ᾿Αβαδων και Σουρ και Κις και Βααλ και Νηρ και Ναδαβ 37 και Γεδουρ και αδελφος και Ζακχουρ και Μακελωθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.38| και Μακελωθ εγεννησε τον Σαμαα. και ουτοι εν μεσω των αδελφων αυτων κατῴκησαν εν ῾Ιερουσαλημ εν μεσω των αδελφων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.39| και Νηρ εγεννησε τον Κις, και Κις εγεννησε τον Σαουλ, και Σαουλ εγεννησε τον ᾿Ιωναθαν και τον Μελχισουε και τον ᾿Αμιναδαβ και τον ᾿Ασαβαλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.40| και υιος ᾿Ιωναθαν Μεριβααλ· και Μεριβααλ εγεννησε τον Μιχα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.41| και υιοι Μιχα· Φιθων και Μαλαχ και Θαραχ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.42| και ᾿Αχαζ εγεννησε τον ᾿Ιαδα, και ᾿Ιαδα εγεννησε τον Γαλεμεθ και τον Γαζμωθ και τον Ζαμβρι, και Ζαμβρι εγεννησε τον Μασα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.43| και Μασα εγεννησε τον Βαανα, Ραφαΐα υιος αυτου, ᾿Ελασα υιος αυτου, ᾿Εσηλ υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.44| και τω ᾿Εσηλ ἓξ υιοι, και ταυτα τα ονοματα αυτων· ᾿Εζρικαμ πρωτοτοκος αυτου και ᾿Ισμαηλ και Σαραΐα και ᾿Αβδια και ᾿Αναν και ᾿Ασα. ουτοι υιοι ᾿Εσηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ αλλοφυλοι επολεμησαν προς τον ᾿Ισραηλ, και εφυγον απο προσωπου αλλοφυλων, και επεσον τραυματιαι εν ορει Γελβουε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και κατεδιωξαν οι αλλοφυλοι οπισω Σαουλ και οπισω των υιων αυτου, και επαταξαν αλλοφυλοι τον ᾿Ιωναθαν και τον ᾿Αμιναδαβ και τον Μελχισουε υιους Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και εβαρυνθη ο πολεμος επι Σαουλ, και ευρον αυτον οι τοξοται εν τοξοις και πονοις, και επονεσεν απο των τοξων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και ειπε Σαουλ τω αιροντι τα σκευη αυτου· σπασαι την ρομφαιαν σου και εκκεντησον με εν αυτη, μη ελθωσιν οι απεριτμητοι ουτοι και εμπαιξωσι μοι. και ουκ εβουλετο ο αιρων τα σκευη αυτου, οτι εφοβειτο σφοδρα· και ελαβε Σαουλ την ρομφαιαν και επεπεσεν επ᾿ αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και ειδεν ο αιρων τα σκευη αυτου οτι απεθανε Σαουλ, και επεσε και γε αυτος επι την ρομφαιαν αυτου και απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και απεθανε Σαουλ και τρεις υιοι αυτου εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και πας ο οικος αυτου επι το αυτο απεθανε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ειδε πας ανηρ ᾿Ισραηλ ο εν τω αυλωνι οτι εφυγεν ᾿Ισραηλ και οτι απεθανε Σαουλ και οι υιοι αυτου, και κατελιπον τας πολεις αυτων και εφυγον· και ηλθον οι αλλοφυλοι και κατῴκησαν εν αυταις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εγενετο τη επομενῃ και ηλθον αλλοφυλοι του σκυλευειν τους τραυματιας και ευρον τον Σαουλ και τους υιους αυτου πεπτωκοτας εν τω ορει Γελβουε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και εξεδυσαν αυτον και ελαβον την κεφαλην αυτου και τα σκευη αυτου και απεστειλαν εις γην αλλοφυλων κυκλω του ευαγγελισασθαι τοις ειδωλοις αυτων και τω λαω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εθηκαν τα σκευη αυτων εν οικω θεου αυτων και την κεφαλην αυτου εθηκαν εν οικω Δαγων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ηκουσαν παντες οι κατοικουντες Γαλααδ απαντα, α εποιησαν οι αλλοφυλοι τω Σαουλ και υιω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και ηγερθησαν εκ Γαλααδ πας ανηρ δυνατος και ελαβον το σωμα Σαουλ και το σωμα των υιων αυτου και ηνεγκαν αυτα εις ᾿Ιαβις και εθαψαν τα οστα αυτων υπο την δρυν εν ᾿Ιαβις και ενηστευσαν επτα ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και απεθανε Σαουλ εν ταις ανομιαις αυτου, αις ηνομησε τω Θεω κατα τον λογον Κυριου, διοτι ουκ εφυλαξεν· οτι επηρωτησε Σαουλ εν τω εγγαστριμυθω του ζητησαι, και απεκρινατο αυτω Σαμουηλ ο προφητης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και ουκ εζητησε Κυριον, και απεκτεινεν αυτον και επεστρεψε την βασιλειαν τω Δαυιδ υιω ᾿Ιεσσαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ηλθε πας ᾿Ισραηλ προς Δαυιδ εν Χεβρων λεγοντες· ιδου οστα σου και σαρκες σου ημεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και εχθες και τριτην οντος Σαουλ βασιλεως, συ ησθα ο εξαγων και εισαγων τον ᾿Ισραηλ, και ειπεν ᾿Ισραηλ Κυριος σοι· συ ποιμανεις τον λαον μου τον ᾿Ισραηλ, και συ εσῃ εις ηγουμενον επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και ηλθον παντες πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ προς τον βασιλεα εις Χεβρων, και διεθετο αυτοις ο βασιλευς Δαυιδ διαθηκην εν Χεβρων εναντι Κυριου, και εχρισαν τον Δαυιδ εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ κατα τον λογον Κυριου, δια χειρος Σαμουηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| Και επορευθη ο βασιλευς και ανδρες αυτου εις ῾Ιερουσαλημ (αυτη ᾿Ιεβους), και εκει οι ᾿Ιεβουσαιοι οι κατοικουντες την γην ειπον τω Δαυιδ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| ουκ εισελευσῃ ωδε. και προκατελαβετο την περιοχην Σιων (αυτη η πολις Δαυιδ).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και ειπε Δαυιδ· πας τυπτων ᾿Ιεβουσαιον εν πρωτοις και εσται εις αρχοντα και εις στρατηγον· και ανεβη επ᾿ αυτην εν πρωτοις ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐα και εγενετο εις αρχοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και εκαθισε Δαυιδ εν τη περιοχη· δια τουτο εκαλεσεν αυτην Πολιν Δαυιδ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και ᾠκοδομησε την πολιν κυκλω· και επολεμησε και ελαβε την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και επορευετο Δαυιδ πορευομενος και μεγαλυνομενος, και Κυριος παντοκρατωρ μετ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| Και ουτοι οι αρχοντες των δυνατων, οἳ ησαν τω Δαυιδ, οι κατισχυοντες μετ᾿ αυτου εν τη βασιλειᾳ αυτου μετα παντος ᾿Ισραηλ του βασιλευσαι αυτον κατα τον λογον Κυριου επι ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και ουτος ο αριθμος των δυνατων του Δαυιδ· ᾿Ιεσεβααλ υιος ᾿Αχαμανι πρωτος των τριακοντα· ουτος εσπασατο την ρομφαιαν αυτου απαξ επι τριακοσιους τραυματιας εν καιρω ενι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και μετ᾿ αυτον ᾿Ελεαζαρ υιος Δωδαΐ ο ᾿Αχωχι· ουτος ην εν τοις τρισι δυνατοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| ουτος ην μετα Δαυιδ εν Φασοδομιν, και οι αλλοφυλοι συνηχθησαν εκει εις πολεμον, και ην μερις του αγρου πληρης κριθων, και ο λαος εφυγεν απο προσωπου αλλοφυλων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και εστη εν μεσω της μεριδος και εσωσεν αυτην και επαταξε τους αλλοφυλους, και εποιησε Κυριος σωτηριαν μεγαλην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και κατεβησαν τρεις εκ των τριακοντα αρχοντων εις την πετραν προς Δαυιδ εις το σπηλαιον ᾿Οδολλαμ, και παρεμβολη των αλλοφυλων εν τη κοιλαδι των γιγαντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και Δαυιδ τοτε εν τη περιοχη, και το συστημα των αλλοφυλων τοτε εν Βηθλεεμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και επεθυμησε Δαυιδ και ειπε· τις ποτιει με υδωρ εκ του λακκου Βηθλεεμ του εν τη πυλῃ; 18 και διερρηξαν οι τρεις την παρεμβολην των αλλοφυλων και υδρευσαντο υδωρ εκ του λακκου του εν Βηθλεεμ, ὃς ην εν τη πυλῃ, και ελαβον και ηλθον προς Δαυιδ, και ουκ ηθελησε Δαυιδ του πιειν αυτο και εσπεισεν αυτο τω Κυριω και ειπεν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| ιλεως μου ο Θεος του ποιησαι το ρημα τουτο, ει αιμα ανδρων τουτων πιομαι εν ψυχαις αυτων; οτι εν ψυχαις αυτων ηνεγκαν αυτο· και ουκ εβουλετο πιειν αυτο. ταυτα εποιησαν οι τρεις δυνατοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και ᾿Αβεσαα αδελφος ᾿Ιωαβ, ουτος ην αρχων των τριων, ουτος εσπασατο την ρομφαιαν αυτου επι τριακοσιους τραυματιας εν καιρω ενι, και ουτος ην ονομαστος εν τοις τρισιν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| απο των τριων υπερ τους δυο ενδοξος, και ην αυτοις εις αρχοντα και εως των τριων ουκ ηρχετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε υιος ανδρος δυνατου, πολλα εργα αυτου υπερ Καβασαηλ· ουτος επαταξε τους δυο αριηλ Μωαβ και ουτος κατεβη και επαταξε τον λεοντα εν τω λακκω εν ημερᾳ χιονος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και ουτος επαταξε τον ανδρα τον Αιγυπτιον, ανδρα ορατον πενταπηχυν, και εν χειρι του Αιγυπτιου δορυ ως αντιον υφαινοντων, και κατεβη επ᾿ αυτον Βαναιας εν ραβδω και αφειλετο εκ της χειρος του Αιγυπτιου το δορυ και απεκτεινεν αυτον εν τω δορατι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| ταυτα εποιησε Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε, και τουτω ονομα εν τοις τρισι τοις δυνατοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| υπερ τους τριακοντα ην ενδοξος ουτος και προς τους τρεις ουκ ηρχετο· και κατεστησεν αυτον Δαυιδ επι την πατριαν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| και δυνατοι των δυναμεων· ᾿Ασαηλ αδελφος ᾿Ιωαβ, ᾿Ελεαναν υιος Δωδωε εκ Βηθλεεμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| Σαμμωθ ο ᾿Αρωρι, Χελλης ο Φελωνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| ῾Ωρα υιος ᾿Εκκις ο Θεκωι, ᾿Αβιεζερ ο ᾿Αναθωθι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| Σοβοχαι ο ᾿Ασωθι, ᾿Ηλι ο ᾿Αχωνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| Μοοραΐ ο Νετωφαθι, Χολοδ υιος Νοοζα ο Νετωφαθι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| Αιρι υιος Ρεβιε εκ βουνου Βενιαμιν, Βαναιας ο Φαραθωνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| Ουρι εκ Ναχαλι Γαας, ᾿Αβιηλ ο Γαραβαιθι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| ᾿Αζμωθ ο Βαρωμι, ᾿Ελιαβα ο Σαλαβωνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| υιος ᾿Ασαμ του Γιζωνιτου, ᾿Ιωναθαν υιος Σωλα ο ᾿Αραρι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| ᾿Αχιμ υιος ᾿Αχαρ ο ᾿Αραρι, ᾿Ελφατ υιος Θυροφαρ 36 ο Μεχωραθρι, ᾿Αχια ο Φελλωνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| ᾿Ησερε ο Χαρμαδαΐ, Νααραι υιος ᾿Αζοβαι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| ᾿Ιωηλ υιος Ναθαν, Μεβααλ υιος ᾿Αγαρι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.39| Σελη ο ᾿Αμμωνι, Ναχωρ ο Βηρωθι, αιρων σκευη ᾿Ιωαβ υιω Σαρουΐα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.40| ᾿Ιρα ο ᾿Ιεθρι, Γαρηβ ο ᾿Ιεθρι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.41| Ουρια ο Χεττι, Ζαβετ υιος ᾿Αχαια,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.42| ᾿Αδινα υιος Σαιζα του Ρουβην αρχων, και επ᾿ αυτω τριακοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.43| ᾿Αναν υιος Μοωχα, και ᾿Ιωσαφατ ο Ματθανι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.44| ᾿Οζια ο ᾿Ασταρωθι, Σαμαθα και ᾿Ιειηλ υιοι Χωθαμ του ᾿Αραρι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.45| ᾿Ιεδιηλ υιος Σαμερι και ᾿Ιωζαε ο αδελφος αυτου ο Θωσαΐ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.46| ᾿Ελιηλ ο Μαωΐ και ᾿Ιαριβι, και ᾿Ιωσια υιος αυτου, ᾿Ελλααμ και ᾿Ιεθαμα ο Μωαβιτης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.47| Δαλιηλ και ᾿Ωβηδ και ᾿Ιεσσιηλ ο Μεσωβια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ουτοι οι ελθοντες προς Δαυιδ εις Σικελαγ, ετι συνεχομενου απο προσωπου Σαουλ υιου Κις, και ουτοι εν τοις δυνατοις βοηθουντες εν πολεμω 2 και τοξω εκ δεξιων και εξ αριστερων και σφενδονηται εν λιθοις και τοξοις· εκ των αδελφων Σαουλ εκ Βενιαμιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| ο αρχων ᾿Αχιεζερ και ᾿Ιωας υιος ᾿Ασμα του Γαβαθιτου και ᾿Ιωηλ και ᾿Ιωφαλητ υιοι ᾿Ασμωθ και Βερχια και ᾿Ιηουλ ο ᾿Αναθωθι 4 και Σαμαΐας ο Γαβαωνιτης δυνατος εν τοις τριακοντα και επι των τριακοντα 5 ῾Ιερεμια και ᾿Ιεζιηλ και ᾿Ιωαναν και ᾿Ιωζαβαθ ο Γαδαραθιιμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| ᾿Αζαΐ και ᾿Ιαριμουθ και Βααλια και Σαμαραΐα και Σαφατιας ο Χαραιφιηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ῾Ηλκανα και ᾿Ιησουνι και ᾿Οζριηλ και ᾿Ιωζαρα και Σοβοκαμ και οι Κοριται 8 και ᾿Ιελια και Ζαβαδια υιοι ᾿Ιρααμ και οι του Γεδωρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και απο του Γαδδι εχωρισθησαν προς Δαυιδ απο της ερημου ισχυροι δυνατοι ανδρες παραταξεως πολεμου αιροντες θυρεους και δορατα, και προσωπον λεοντος τα προσωπα αυτων, και κουφοι ως δορκαδες επι των ορεων τω ταχει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| ᾿Αζερ ο αρχων, ᾿Αβδια ο δευτερος, ᾿Ελιαβ ο τριτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| Μασμανα ο τεταρτος, ῾Ιερμια ο πεμπτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| ᾿Ιεθι ο εκτος, ᾿Ελιαβ ο εβδομος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13|᾿Ιωαναν ο ογδοος, ᾿Ελιαζερ ο ενατος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| ῾Ιερμια ο δεκατος, Μελχαβαναι ο ενδεκατος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| ουτοι εκ των υιων Γαδ αρχοντες της στρατιας, εις τοις εκατον μικρος και μεγας τοις χιλιοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| ουτοι οι διαβαντες τον ᾿Ιορδανην εν τω μηνι τω πρωτω, και ουτος πεπληρωκως επι πασαν κρηπιδα αυτου, και εξεδιωξαν παντας τους κατοικουντας αυλωνας απο ανατολων εως δυσμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και ηλθον απο των υιων Βενιαμιν και ᾿Ιουδα εις βοηθειαν του Δαυιδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και Δαυιδ εξηλθεν εις απαντησιν αυτων και ειπεν αυτοις· ει εις ειρηνην ηκατε προς με, ειη μοι καρδια καθ᾿ εαυτην εφ᾿ υμας· και ει του παραδουναι με τοις εχθροις μου ουκ εν αληθειᾳ χειρος, ιδοι ο Θεος των πατερων υμων και ελεγξαιτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και πνευμα ενεδυσε τον ᾿Αμασαι αρχοντα των τριακοντα, και ειπε· πορευου και ο λαος σου Δαυιδ υιος ᾿Ιεσσαι· ειρηνη ειρηνη σοι, και ειρηνη τοις βοηθοις σου, οτι εβοηθησε σοι ο Θεος σου. και προσεδεξατο αυτους Δαυιδ και κατεστησεν αυτους αρχοντας των δυναμεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και απο Μανασση προσεχωρησαν προς Δαυιδ εν τω ελθειν τους αλλοφυλους επι Σαουλ εις πολεμον· και ουκ εβοηθησεν αυτοις, οτι εν βουλη εγενετο παρα των στρατηγων των αλλοφυλων λεγοντων· εν ταις κεφαλαις των ανδρων εκεινων επιστρεψει προς κυριον αυτου Σαουλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| εν τω πορευθηναι τον Δαυιδ εις Σικελαγ προσεχωρησαν αυτω απο Μανασση ᾿Εδνα και ᾿Ιωζαβαθ και Ρωδιηλ και Μιχαηλ και ᾿Ιωσαβαιθ και ᾿Ελιμουθ και Σεμαθι, αρχηγοι χιλιαδων εισι του Μανασση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| και αυτοι συνεμαχησαν τω Δαυιδ επι τον γεδδουρ, οτι δυνατοι ισχυος παντες και ησαν ηγουμενοι εν τη στρατια εν τη δυναμει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| οτι ημεραν εξ ημερας ηρχοντο προς Δαυιδ εις δυναμιν μεγαλην ως δυναμις του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| και ταυτα τα ονοματα των αρχοντων της στρατιας, οι ελθοντες προς Δαυιδ εις Χεβρων του αποστρεψαι την βασιλειαν Σαουλ προς αυτον κατα τον λογον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| υιοι ᾿Ιουδα θυρεοφοροι και δορατοφοροι ἓξ χιλιαδες και οκτακοσιοι δυνατοι παραταξεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| των υιων Συμεων δυνατοι ισχυος εις παραταξιν επτα χιλιαδες και εκατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| των υιων Λευι τετρακισχιλιοι και εξακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και ᾿Ιωδαε ο ηγουμενος τω ᾿Ααρων και μετ᾿ αυτου τρεις χιλιαδες και επτακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| και Σαδωκ νεος δυνατος ισχυι και της πατρικης οικιας αυτου αρχοντες εικοσιδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και των υιων Βενιαμιν των αδελφων Σαουλ τρεις χιλιαδες· και ετι το πλειστον αυτων απεσκοπει την φυλακην οικου Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| και απο υιων ᾿Εφραιμ εικοσι χιλιαδες και οκτακοσιοι, δυνατοι ισχυι, ανδρες ονομαστοι κατ᾿ οικους πατριων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| και απο του ημισους φυλης Μανασση δεκαοκτω χιλιαδες, οἳ ωνομασθησαν εν ονοματι του βασιλευσαι τον Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.33| και απο των υιων ᾿Ισσαχαρ γινωσκοντες συνεσιν εις τους καιρους, γινωσκοντες τι ποιησαι ᾿Ισραηλ εις τας αρχας αυτων, διακοσιοι, και παντες αδελφοι αυτων μετ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.34| και απο Ζαβουλων εκπορευομενοι εις παραταξιν πολεμου εν πασι σκευεσι πολεμικοις πεντηκοντα χιλιαδες βοηθησαι τω Δαυιδ ου χεροκενως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.35| και απο Νεφθαλι αρχοντες χιλιοι και μετ᾿ αυτων εν θυρεοις και δορασι τριακονταεπτα χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.36| και απο των Δανιτων παρατασσομενοι εις πολεμον εικοσιοκτω χιλιαδες και οκτακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.37| και απο του ᾿Ασηρ εκπορευομενοι βοηθησαι εις πολεμον τεσσαρακοντα χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.38| και εκ περαν του ᾿Ιορδανου απο Ρουβην και Γαδδι και απο του ημισους φυλης Μανασση εν πασι σκευεσι πολεμικοις εκατον εικοσι χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.39| παντες ουτοι ανδρες πολεμισται παρατασσομενοι παραταξιν εν ψυχη ειρηνικη και ηλθον εις Χεβρων του βασιλευσαι τον Δαυιδ επι παντα ᾿Ισραηλ· και ο καταλοιπος ᾿Ισραηλ ψυχη μια του βασιλευσαι τον Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.40| και ησαν εκει ημερας τρεις εσθιοντες και πινοντες, οτι ητοιμασαν οι αδελφοι αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.41| και οι ομορουντες αυτοις εως ᾿Ισσαχαρ και Ζαβουλων και Νεφθαλι εφερον αυτοις επι των καμηλων και των ονων και των ημιονων και επι των μοσχων βρωματα, αλευρα, παλαθας, σταφιδας, οινον και ελαιον, μοσχους και προβατα εις πληθος, οτι ευφροσυνη εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ εβουλευσατο Δαυιδ μετα των χιλιαρχων και των εκατονταρχων, παντι ηγουμενω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και ειπε Δαυιδ τη πασῃ εκκλησιᾳ ᾿Ισραηλ· ει εφ᾿ υμιν αγαθον και παρα Κυριου του Θεου ημων ευοδωθη, αποστειλωμεν προς τους αδελφους ημων τους υπολελειμμενους εν πασῃ γη ᾿Ισραηλ, και μετ᾿ αυτων οι ιερεις οι Λευιται εν πολεσι κατασχεσεως αυτων, και συναχθησονται προς ημας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και μετενεγκωμεν την κιβωτον του Θεου ημων προς ημας· οτι ουκ εζητησαν αυτην αφ᾿ ημερων Σαουλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και ειπε πασα η εκκλησια του ποιησαι ουτως, οτι ευθης ο λογος εν οφθαλμοις παντος του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και εξεκκλησιασε Δαυιδ τον παντα ᾿Ισραηλ απο οριων Αιγυπτου και εως εισοδου ῾Ημαθ του εισενεγκαι την κιβωτον του Θεου εκ πολεως ᾿Ιαριμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και ανηγαγεν αυτην Δαυιδ, και πας ᾿Ισραηλ ανεβη εις πολιν Δαυιδ, ἣ ην του ᾿Ιουδα, του αναγαγειν εκειθεν την κιβωτον του Θεου Κυριου καθημενου επι Χερουβιμ, ου επεκληθη ονομα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και επεθηκαν την κιβωτον του Θεου εφ᾿ αμαξαν καινην εξ οικου ᾿Αμαναδαβ, και ᾿Οζα και οι αδελφοι αυτου ηγον την αμαξαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και Δαυιδ και πας ᾿Ισραηλ παιζοντες εναντιον του Θεου εν πασῃ δυναμει και εν ψαλτωδοις και εν κινυραις και εν ναβλαις, εν τυμπανοις, και εν κυμβαλοις και εν σαλπιγξι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και ηλθοσαν εως της αλωνος, και εξετεινεν ᾿Οζα την χειρα αυτου του κατασχειν την κιβωτον, οτι εξεκλινεν αυτην ο μοσχος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και εθυμωθη Κυριος οργη επι ᾿Οζα και επαταξεν αυτον εκει δια το εκτειναι την χειρα αυτου επι την κιβωτον, και απεθανεν εκει απεναντι του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και ηθυμησε Δαυιδ, οτι διεκοψε Κυριος διακοπην εν ᾿Οζα, και εκαλεσε τον τοπον εκεινον Διακοπη ᾿Οζα εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και εφοβηθη Δαυιδ τον Θεον εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγων· πως εισοισω την κιβωτον του Θεου προς εμαυτον; 13 και ουκ απεστρεψε Δαυιδ την κιβωτον προς εαυτον εις πολιν Δαυιδ, και εξεκλινεν αυτην εις οικον ᾿Αβεδδαρα του Γεθθαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και εκαθισεν η κιβωτος του Θεου εν οικω ᾿Αβεδδαρα τρεις μηνας· και ευλογησεν ο Θεος ᾿Αβεδδαρα και παντα τα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ απεστειλε Χιραμ βασιλευς Τυρου αγγελους προς Δαυιδ και ξυλα κεδρινα και οικοδομους και τεκτονας ξυλων του οικοδομησαι αυτω οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και εγνω Δαυιδ οτι ητοιμασεν αυτον Κυριος εις βασιλεα επι ᾿Ισραηλ, οτι ηυξηθη εις υψος η βασιλεια αυτου δια τον λαον αυτου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| Και ελαβε Δαυιδ ετι γυναικας εν ῾Ιερουσαλημ, και ετεχθησαν Δαυιδ ετι υιοι και θυγατερες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και ταυτα τα ονοματα αυτων των τεχθεντων, οἳ ησαν αυτω εν ῾Ιερουσαλημ· Σαμαα, Σωβαβ, Ναθαν και Σαλωμων 5 και ᾿Ιβααρ και ᾿Ελισαε και ᾿Ελιφαλετ 6 και Ναγεθ και Ναφαγ και ᾿Ιαφιε 7 και ᾿Ελισαμαε και ᾿Ελιαδε και ᾿Ελιφαλετ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| Και ηκουσαν αλλοφυλοι οτι εχρισθη Δαυιδ βασιλευς επι παντα ᾿Ισραηλ, και ανεβησαν παντες οι αλλοφυλοι ζητησαι τον Δαυιδ· και ηκουσε Δαυιδ και εξηλθεν εις απαντησιν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και αλλοφυλοι ηλθον και συνεπεσον εν τη κοιλαδι των γιγαντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και επηρωτησε Δαυιδ δια του Θεου λεγων· ει αναβω επι τους αλλοφυλους και δωσεις αυτους εις τας χειρας μου; και ειπεν αυτω Κυριος· αναβηθι, και δωσω αυτους εις τας χειρας σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και ανεβη εις Βααλ Φαρασιν και επαταξεν αυτους εκει Δαυιδ· και ειπε Δαυιδ· διεκοψεν ο Θεος τους εχθρους μου εν χειρι μου ως διακοπην υδατος· δια τουτο εκαλεσε το ονομα του τοπου εκεινου Διακοπη Φαρασιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και εγκατελιπον εκει τους θεους αυτων οι αλλοφυλοι, και ειπε Δαυιδ κατακαυσαι αυτους εν πυρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και προσεθεντο ετι αλλοφυλοι και συνεπεσαν ετι εν τη κοιλαδι των γιγαντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και ηρωτησε Δαυιδ ετι εν Θεω, και ειπεν αυτω ο Θεος· ου πορευσῃ οπισω αυτων, αποστρεφου απ᾿ αυτων και παρεσῃ αυτοις πλησιον των απιων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και εσται εν τω ακουσαι σε την φωνην του συσσεισμου των ακρων των απιων, τοτε εισελευσῃ εις τον πολεμον, οτι εξηλθεν ο Θεος εμπροσθεν σου του παταξαι την παρεμβολην των αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και εποιησε καθως ενετειλατο αυτω ο Θεος, και επαταξε την παρεμβολην των αλλοφυλων απο Γαβαων εως Γαζηρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και εγενετο ονομα Δαυιδ εν πασῃ τη γη, και Κυριος εδωκε τον φοβον αυτου επι παντα τα εθνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ εποιησεν αυτω οικιας εν πολει Δαυιδ, και ητοιμασε τον τοπον τη κιβωτω του Θεου και εποιησεν αυτη σκηνην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| τοτε ειπε Δαυιδ· ουκ εστιν ἆραι την κιβωτον του Θεου, αλλ᾿ η τους Λευιτας, οτι αυτους εξελεξατο Κυριος αιρειν την κιβωτον Κυριου και λειτουργειν αυτω εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και εξεκκλησιασε Δαυιδ τον παντα ᾿Ισραηλ εν ῾Ιερουσαλημ του ανενεγκαι την κιβωτον Κυριου εις τον τοπον, ὃν ητοιμασεν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και συνηγαγε Δαυιδ τους υιους ᾿Ααρων τους Λευιτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| των υιων Κααθ· Ουριηλ ο αρχων και οι αδελφοι αυτου, εκατον εικοσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| των υιων Μεραρι· ᾿Ασαΐα ο αρχων και οι αδελφοι αυτου, διακοσιοι εικοσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| των υιων Γηρσαμ· ᾿Ιωηλ ο αρχων και οι αδελφοι αυτου, εκατον τριακοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| των υιων ᾿Ελισαφαν· Σεμεΐ ο αρχων και οι αδελφοι αυτου, διακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| των υιων Χεβρων· ᾿Ελιηλ ο αρχων και οι αδελφοι αυτου, ογδοηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| των υιων ᾿Οζιηλ· ᾿Αμιναδαβ ο αρχων και οι αδελφοι αυτου, εκατον δεκαδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και εκαλεσε Δαυιδ τον Σαδωκ και ᾿Αβιαθαρ, τους ιερεις, και τους Λευιτας, τον Ουριηλ, ᾿Ασαΐαν και ᾿Ιωηλ και Σαμαιαν και ᾿Ελιηλ και ᾿Αμιναδαβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και ειπεν αυτοις· υμεις αρχοντες πατριων των Λευιτων, αγνισθητε υμεις και οι αδελφοι υμων και ανοισετε την κιβωτον του Θεου ᾿Ισραηλ, ου ητοιμασα αυτη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| οτι ουκ εν τω προτερον υμας ειναι διεκοψεν ο Θεος ημων εν ημιν, οτι ουκ εξεζητησαμεν εν κριματι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και ηγνισθησαν οι ιερεις και οι Λευιται του ανενεγκαι την κιβωτον Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και ελαβον οι υιοι των Λευιτων την κιβωτον του Θεου, ως ενετειλατο Μωυσης εν λογω Θεου κατα την γραφην, εν αναφορευσιν επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και ειπε Δαυιδ τοις αρχουσι των Λευιτων· στησατε τους αδελφους αυτων τους ψαλτωδους εν οργανοις, ναβλαις, κινυραις και κυμβαλοις του φωνησαι εις υψος εν φωνη ευφροσυνης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| και εστησαν οι Λευιται τον Αιμαν υιον ᾿Ιωηλ· εκ των αδελφων αυτου ᾿Ασαφ υιος Βαραχια. και εκ των υιων Μεραρι αδελφων αυτου Αιθαν υιος Κισαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και μετ᾿ αυτων οι αδελφοι αυτων οι δευτεροι Ζαχαριας και ᾿Οζιηλ και Σεμιραμωθ και ᾿Ιειηλ και ᾿Ελιωηλ και ᾿Ελιαβ και Βαναια και Μαασαΐα και Ματταθια και ᾿Ελιφαλια και Μακενια και ᾿Αβδεδομ και ᾿Ιειηλ και ᾿Οζιας, οι πυλωροι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| και οι ψαλτωδοι, Αιμαν, ᾿Ασαφ και Αιθαν εν κυμβαλοις χαλκοις του ακουσθηναι ποιησαι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| Ζαχαριας και ᾿Οζιηλ, Σεμιραμωθ, ᾿Ιειηλ, ᾿Ωνι, ᾿Ελιαβ, Μασαιας, Βαναιας εν ναβλαις επι αλαιμωθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| και Ματταθιας και ᾿Ελιφαλιας και Μακενιας και ᾿Αβδεδομ και ᾿Ιειηλ και ᾿Οζιας εν κινυραις αμασενιθ του ενισχυσαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| και Χωνενια αρχων των Λευιτων αρχων των ᾠδων, οτι συνετος ην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| και Βαραχια και ᾿Ελκανα πυλωροι της κιβωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| και Σοβνια και ᾿Ιωσαφατ και Ναθαναηλ και ᾿Αμασαΐ και Ζαχαρια και Βαναΐ και ᾿Ελιεζερ οι ιερεις σαλπιζοντες ταις σαλπιγξιν εμπροσθεν της κιβωτου του Θεου. και ᾿Αβδεδομ και ᾿Ιεΐα πυλωροι της κιβωτου του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| και ην Δαυιδ και οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ και οι χιλιαρχοι οι πορευομενοι του αναγαγειν την κιβωτον της διαθηκης εξ οικου ᾿Αβδεδομ εν ευφροσυνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και εγενετο εν τω κατισχυσαι τον Θεον τους Λευιτας αιροντας την κιβωτον της διαθηκης Κυριου και εθυσαν επτα μοσχους και επτα κριους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| και Δαυιδ περιεζωσμενος εν στολη βυσσινῃ και παντες οι Λευιται αιροντες την κιβωτον διαθηκης Κυριου και οι ψαλτωδοι και Χωνενιας ο αρχων των ᾠδων των ἆδοντων, και επι Δαυιδ στολη βυσσινη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| και πας ᾿Ισραηλ αναγοντες την κιβωτον διαθηκης Κυριου εν σημασιᾳ και εν φωνη σωφερ και εν σαλπιγξι και εν κυμβαλοις, αναφωνουντες εν ναβλαις και εν κινυραις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| και εγενετο η κιβωτος διαθηκης Κυριου και ηλθεν εως πολεως Δαυιδ, και Μελχολ η θυγατηρ Σαουλ παρεκυψε δια της θυριδος και ειδε τον βασιλεα Δαυιδ ορχουμενον και παιζοντα, και εξουδενωσεν αυτον εν τη ψυχη αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ εισηνεγκαν την κιβωτον του Θεου και απηρεισαντο αυτην εν μεσω της σκηνης, ἧς επηξεν αυτη Δαυιδ, και προσηνεγκαν ολοκαυτωματα και σωτηριου εναντιον του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και συνετελεσε Δαυιδ αναφερων ολοκαυτωματα και σωτηριου και ευλογησε τον λαον εν ονοματι Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και διεμερισε παντι ανδρι ᾿Ισραηλ απο ανδρος και εως γυναικος, τω ανδρι αρτον ενα αρτοκοπικον και αμοριτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και εταξε κατα προσωπον της κιβωτου διαθηκης Κυριου εκ των Λευιτων λειτουργουντας αναφωνουντας και εξομολογεισθαι και αινειν Κυριον τον Θεον ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ᾿Ασαφ ο ηγουμενος, και δευτερευων αυτω Ζαχαριας, ᾿Ιειηλ, Σεμιραμωθ, ᾿Ιειηλ, Ματταθιας, ᾿Ελιαβ και Βαναιας, και ᾿Αβδεδομ και ᾿Ιειηλ εν οργανοις, ναβλαις, κινυραις, και ᾿Ασαφ εν κυμβαλοις αναφωνων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και Βαναιας και ᾿Οζιηλ οι ιερεις εν ταις σαλπιγξι διαπαντος εναντιον της κιβωτου της διαθηκης του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| ᾿Εν τη ημερᾳ εκεινη τοτε εταξε Δαυιδ εν αρχη του αινειν τον Κυριον εν χειρι ᾿Ασαφ και των αδελφων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| ῼΔΗ. ᾿Εξομολογεισθε τω Κυριω, επικαλεισθε αυτον εν ονοματι αυτου, γνωρισατε εν λαοις τα επιτηδευματα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| ᾄσατε αυτω και υμνησατε αυτω, διηγησασθε πασι τα θαυμασια αυτου, α εποιησε Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| αινειτε εν ονοματι αγιω αυτου, ευφρανθησεται καρδια ζητουσα την ευδοκιαν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| ζητησατε τον Κυριον και ισχυσατε, ζητησατε το προσωπον αυτου διαπαντος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| μνημονευετε τα θαυμασια αυτου, α εποιησε, τερατα και κριματα του στοματος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| σπερμα ᾿Ισραηλ παιδες αυτου, υιοι ᾿Ιακωβ εκλεκτοι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| αυτος Κυριος ο Θεος ημων, εν πασῃ τη γη τα κριματα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| μνημονευων εις αιωνα διαθηκης αυτου, λογον αυτου, ὃν ενετειλατο εις χιλιας γενεας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| ὃν διεθετο τω ῾Αβρααμ και τον ορκον αυτου τω ᾿Ισαακ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| εστησεν αυτον τω ᾿Ιακωβ εις προσταγμα, τω ᾿Ισραηλ διαθηκην αιωνιον 18 λεγων· σοι δωσω την γην Χανααν σχοινισμα κληρονομιας υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| εν τω γενεσθαι αυτους ολιγοστους αριθμω ως εσμικρυνθησαν και παρῴκησαν εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και επορευθησαν απο εθνους εις εθνος και απο βασιλειας εις λαον ετερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| ουκ αφηκεν ανδρα του δυναστευσαι αυτους και ηλεγξε περι αυτων βασιλεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| μη αψησθε των χριστων μου και εν τοις προφηταις μου μη πονηρευεσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| ᾄσατε τω Κυριω, πασα η γη, αναγγειλατε εξ ημερας εις ημεραν σωτηριαν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| εξηγεισθε εν τοις εθνεσι την δοξαν αυτου, εν πασι τοις λαοις τα θαυμασια αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| οτι μεγας Κυριος και αινετος σφοδρα, φοβερος εστιν επι παντας τους θεους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| οτι παντες οι θεοι των εθνων ειδωλα, και ο Θεος ημων ουρανους εποιησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| δοξα και επαινος κατα προσωπον αυτου, ισχυς και καυχημα εν τοπω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| δοτε τω Κυριω αι πατριαι των εθνων, δοτε τω Κυριω δοξαν και ισχυν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| δοτε τω Κυριω δοξαν ονοματος αυτου, λαβετε δωρα και ενεγκατε κατα προσωπον αυτου και προσκυνησατε Κυριω εν αυλαις αγιαις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| φοβηθητω απο προσωπου αυτου πασα η γη, κατορθωθητω η γη και μη σαλευθητω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| ευφρανθητω ο ουρανος και αγαλλιασθω η γη, και ειπατωσαν εν τοις εθνεσι· Κυριος βασιλευων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| βομβησει η θαλασσα συν τω πληρωματι και ξυλον αγρου και παντα τα εν αυτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| τοτε ευφρανθησεται τα ξυλα του δρυμου απο προσωπου Κυριου, οτι ηλθε κριναι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.34| εξομολογεισθε τω Κυριω, οτι αγαθον, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.35| και ειπατε· σωσον ημας, ο Θεος της σωτηριας ημων, και αθροισον ημας, και εξελου ημας εκ των εθνων του αινειν το ονομα το αγιον σου και καυχασθαι εν ταις αινεσεσι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.36| ευλογημενος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ απο του αιωνος και εως του αιωνος· και ερει πας ο λαος· αμην. και ᾔνεσαν τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.37| Και κατελιπον εκει εναντι της κιβωτου διαθηκης Κυριου τον ᾿Ασαφ και τους αδελφους αυτου του λειτουργειν εναντιον της κιβωτου διαπαντος το της ημερας εις ημεραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.38| και ᾿Αβδεδομ και οι αδελφοι αυτου, εξηκοντα και οκτω, και ᾿Αβδεδομ υιος ᾿Ιδιθουν και ᾿Οσσα εις πυλωρους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.39| και τον Σαδωκ τον ιερεα και τους αδελφους αυτου τους ιερεις εναντιον της σκηνης Κυριου εν Βαμα τη εν Γαβαων 40 του αναφερειν ολοκαυτωματα τω Κυριω επι του θυσιαστηριου των ολοκαυτωματων διαπαντος το πρωΐ και το εσπερας και κατα παντα τα γεγραμμενα εν νομω Κυριου οσα ενετειλατο εφ᾿ υιοις ᾿Ισραηλ εν χειρι Μωυση του θεραποντος του Θεου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.41| και μετ᾿ αυτου Αιμαν και ᾿Ιδιθουν και οι λοιποι εκλεγεντες επ᾿ ονοματος του αινειν τον Κυριον, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.42| και μετ᾿ αυτων σαλπιγγες και κυμβαλα του αναφωνειν και οργανα των ᾠδων του Θεου, οι δε υιοι ᾿Ιδιθουν εις την πυλην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.43| και επορευθη πας ο λαος εκαστος εις τον οικον αυτου, και επεστρεψε Δαυιδ του ευλογησαι τον οικον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ εγενετο ως κατῴκησε Δαυιδ εν οικω αυτου, και ειπε Δαυιδ προς Ναθαν τον προφητην· ιδου εγω κατοικω εν οικω κεδρινω, και η κιβωτος διαθηκης Κυριου υποκατω δερρεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και ειπε Ναθαν προς Δαυιδ· παν το εν τη ψυχη σου ποιει, οτι Θεος μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και εγενετο εν τη νυκτι εκεινῃ και εγενετο λογος Κυριου προς Ναθαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| πορευου και ειπον προς Δαυιδ τον δουλον μου· ουτως ειπε Κυριος· ου συ οικοδομησεις μοι οικον του κατοικησαι με εν αυτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| οτι ου κατῴκησα εν οικω απο της ημερας, ἧς ανηγαγον τον ᾿Ισραηλ, εως της ημερας ταυτης και ημην εν σκηνη και εν καλυμματι 6 εν πασιν, οις διηλθον εν παντι ᾿Ισραηλ· ει λαλων ελαλησα προς μιαν φυλην του ᾿Ισραηλ, οις ενετειλαμην του ποιμαινειν τον λαον μου λεγων, οτι ουκ ᾠκοδομησατε μοι οικον κεδρινον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και νυν ουτως ερεις τω δουλω μου Δαυιδ· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· εγω ελαβον σε εκ της μανδρας εξοπισθεν των ποιμνιων του ειναι εις ηγουμενον επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και ημην μετα σου εν πασιν, οις επορευθης, και εξωλοθρευσα παντας τους εχθρους σου απο προσωπου σου και εποιησα σοι ονομα κατα το ονομα των μεγαλων των επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και θησομαι τοπον τω λαω μου ᾿Ισραηλ και καταφυτευσω αυτον, και κατασκηνωσει καθ᾿ εαυτον και ου μεριμνησει ετι, και ου προσθησει υιος αδικιας του ταπεινωσαι αυτον καθως απ᾿ αρχης 10 και αφ᾿ ημερων, ων εταξα κριτας επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ, και εταπεινωσα παντας τους εχθρους σου, και αυξησω σε, και οικον οικοδομησει σοι Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και εσται οταν πληρωθωσιν ημεραι σου και κοιμηθησῃ μετα των πατερων σου, και αναστησω το σπερμα σου μετα σε, ὃς εσται εκ της κοιλιας σου, και ετοιμασω την βασιλειαν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| αυτος οικοδομησει μοι οικον, και ανορθωσω τον θρονον αυτου εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| εγω εσομαι αυτω εις πατερα, και αυτος εσται μοι εις υιον· και το ελεος μου ουκ αποστησω απ᾿ αυτου ως απεστησα απο των οντων εμπροσθεν σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και πιστωσω αυτον εν οικω μου και εν βασιλειᾳ αυτου εως αιωνος, και ο θρονος αυτου εσται ανωρθωμενος εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| κατα παντας τους λογους τουτους και κατα πασαν την ορασιν ταυτην, ουτως ελαλησε Ναθαν προς Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| και ηλθεν ο βασιλευς Δαυιδ και εκαθισεν απεναντι Κυριου και ειπε· τις ειμι εγω Κυριε ο Θεος, και τις ο οικος μου, οτι ηγαπησας με εως αιωνος; 17 και εσμικρυνθη ταυτα ενωπιον σου, ο Θεος, και ελαλησας επι τον οικον του παιδος σου εκ μακρων και επειδες με ως ορασις του ανθρωπου και υψωσας με, Κυριε ο Θεος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| τι προσθησει ετι Δαυιδ προς σε του δοξασαι; και συ τον δουλον σου οιδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και κατα την καρδιαν σου εποιησας την πασαν μεγαλωσυνην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| Κυριε, ουκ εστιν ομοιος σοι, και ουκ εστι Θεος πλην σου κατα παντα, οσα ηκουσαμεν εν ωσιν ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| και ουκ εστιν ως ο λαος σου ᾿Ισραηλ εθνος ετι επι της γης, ως ωδηγησεν αυτον ο Θεος του λυτρωσασθαι λαον εαυτω, του θεσθαι εαυτω ονομα μεγα και επιφανες, του εκβαλειν απο προσωπου λαου σου, ους ελυτρωσω εξ Αιγυπτου, εθνη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| και εδωκας τον λαον σου ᾿Ισραηλ σεαυτω λαον εως αιωνος, και συ, Κυριε, εγενηθης αυτοις εις Θεον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| και νυν, Κυριε, ο λογος σου, ὃν ελαλησας προς τον παιδα σου και επι τον οικον αυτου, πιστωθητω εως αιωνος. και ποιησον καθως ελαλησας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| και πιστωθητω και μεγαλυνθητω το ονομα σου εως αιωνος λεγοντων· Κυριε Κυριε, παντοκρατωρ Θεος ᾿Ισραηλ, και ο οικος Δαυιδ παιδος σου ανωρθωμενος εναντιον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| οτι συ Κυριος ο Θεος μου ηνοιξας το ους του παιδος σου του οικοδομησαι αυτω οικον· δια τουτο ευρεν ο παις σου του προσευξασθαι κατα προσωπον σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| και νυν, Κυριε, συ ει αυτος Θεος και ελαλησας επι τον δουλον σου τα αγαθα ταυτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| και νυν ηρξαι του ευλογησαι τον οικον του παιδος σου του ειναι εις τον αιωνα εναντιον σου· οτι συ, Κυριε, ευλογησας, και ευλογησον εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ εγενετο μετα ταυτα και επαταξε Δαυιδ τους αλλοφυλους και ετροπωσατο αυτους και ελαβε την Γεθ και τας κωμας αυτης εκ χειρος αλλοφυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και επαταξε την Μωαβ, και ησαν Μωαβ παιδες τω Δαυιδ φεροντες δωρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και επαταξε Δαυιδ τον ᾿Αδρααζαρ βασιλεα Σουβα ῾Ημαθ, πορευομενου αυτου επιστησαι χειρα αυτου επι ποταμον Ευφρατην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και προκατελαβετο Δαυιδ αυτων χιλια αρματα και επτα χιλιαδας ιππων και εικοσι χιλιαδας ανδρων πεζων· και παρελυσε Δαυιδ παντα τα αρματα και υπελιπετο εξ αυτων εκατον αρματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και ηλθε Συρος εκ Δαμασκου βοηθησαι ᾿Αδρααζαρ βασιλει Σουβα, και επαταξε Δαυιδ εν τω Συρω εικοσι και δυο χιλιαδας ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και εθετο Δαυιδ φρουραν εν Συριᾳ τη κατα Δαμασκον, και ησαν τω Δαυιδ εις παιδας φεροντας δωρα, και εσωζε Κυριος Δαυιδ εν πασιν, οις επορευετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| και ελαβε Δαυιδ τους κλοιους τους χρυσους, οἳ ησαν επι τους παιδας ᾿Αδρααζαρ, και ηνεγκεν αυτους εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και εκ της μεταβηχας και εκ των εκλεκτων πολεων των ᾿Αδρααζαρ ελαβε Δαυιδ χαλκον πολυν σφοδρα· εξ αυτου εποιησε Σαλωμων την θαλασσαν την χαλκην και τους στυλους και τα σκευη τα χαλκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και ηκουσε Θωα βασιλευς ῾Ημαθ οτι επαταξε Δαυιδ την πασαν δυναμιν ᾿Αδρααζαρ βασιλεως Σουβα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και απεστειλε τον ᾿Αδουραμ υιον αυτου προς τον βασιλεα Δαυιδ του ερωτησαι αυτον τα εις ειρηνην και του ευλογησαι αυτον υπερ ου επολεμησε τον ᾿Αδρααζαρ και επαταξεν αυτον, οτι ανηρ πολεμιος Θωα ην τω ᾿Αδρααζαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και παντα τα σκευη τα χρυσα και τα αργυρα και τα χαλκα, και ταυτα ηγιασεν ο βασιλευς Δαυιδ τω Κυριω μετα του αργυριου και του χρυσιου, ου ελαβεν εκ παντων των εθνων, εξ ᾿Ιδουμαιας και Μωαβ και εξ υιων ᾿Αμμων και εκ των αλλοφυλων και εξ ᾿Αμαληκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και ᾿Αβεσσα υιος Σαρουΐας επαταξε την ᾿Ιδουμαιαν εν κοιλαδι των αλων, οκτωκαιδεκα χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| και εθετο εν τη κοιλαδι φρουρας· και ησαν παντες οι ᾿Ιδουμαιοι παιδες Δαυιδ. και εσωζε Κυριος τον Δαυιδ εν πασιν, οις επορευετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και εβασιλευσε Δαυιδ επι παντα ᾿Ισραηλ και ην ποιων κριμα και δικαιοσυνην τω παντι λαω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και ᾿Ιωαβ υιος Σαρουΐας επι της στρατιας και ᾿Ιωσαφατ υιος ᾿Αχιλουδ υπομνηματογραφος 16 και Σαδωκ υιος ᾿Αχιτωβ και ᾿Αχιμελεχ υιος ᾿Αβιαθαρ ιερεις και Σουσα γραμματευς 17 και Βαναιας υιος ᾿Ιωδαε επι του Χερεθθι και επι του Φελεθθι και υιοι Δαυιδ οι πρωτοι διαδοχοι του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ εγενετο μετα ταυτα απεθανε Ναας βασιλευς υιων ᾿Αμμων, και εβασιλευσεν ᾿Αναν υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και ειπε Δαυιδ· ποιησω ελεος μετα ᾿Αναν υιου Ναας, ως εποιησεν ο πατηρ αυτου μετ᾿ εμου ελεος· και απεστειλεν αγγελους Δαυιδ του παρακαλεσαι αυτον περι του πατρος αυτου. και ηλθον παιδες Δαυιδ εις γην υιων ᾿Αμμων προς ᾿Αναν του παρακαλεσαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και ειπον αρχοντες υιων ᾿Αμμων προς ᾿Αναν· μη δοξαζων Δαυιδ τον πατερα σου εναντιον σου απεστειλε σοι παρακαλουντας; ουχι οπως εξερευνησωσι την πολιν και του κατασκοπησαι την γην ηλθον παιδες αυτου προς σε; 4 και ελαβεν ᾿Αναν τους παιδας Δαυιδ και εξυρησεν αυτους και αφειλε των μανδυων αυτων το ημισυ εως της αναβολης και απεστειλεν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και ηλθον απαγγειλαι τω Δαυιδ περι των ανδρων, και απεστειλεν εις απαντησιν αυτοις, οτι ησαν ητιμωμενοι σφοδρα. και ειπεν ο βασιλευς· καθισατε εν ῾Ιεριχω εως του ανατειλαι τους πωγωνας υμων και ανακαμψατε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και ειδον οι υιοι ᾿Αμμων οτι ᾐσχυνθη λαος Δαυιδ, και απεστειλεν ᾿Αναν και υιοι ᾿Αμμων χιλια ταλαντα αργυριου του μισθωσασθαι εαυτοις εκ Συριας Μεσοποταμιας και εκ Συριας Μοοχα και παρα Σωβα αρματα και ιππεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και εμισθωσαντο εαυτοις δυο και τριακοντα χιλιαδας αρματων και τον βασιλεα Μοοχα και τον λαον αυτου και ηλθον και παρενεβαλον κατεναντι Μαιδαβα, και οι υιοι ᾿Αμμων συνηχθησαν εκ των πολεων αυτων και ηλθον εις το πολεμησαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και ηκουσε Δαυιδ και απεστειλε τον ᾿Ιωαβ και πασαν την στρατιαν των δυνατων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και εξηλθον οι υιοι ᾿Αμμων και παρατασσονται εις πολεμον παρα τον πυλωνα της πολεως, και οι βασιλεις οι ελθοντες παρενεβαλον καθ᾿ εαυτους εν τω πεδιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και ειδεν ᾿Ιωαβ οτι γεγονασιν αντιπροσωποι του πολεμειν προς αυτον κατα προσωπον και εξοπισθεν, και εξελεξατο εκ παντος νεανιου εξ ᾿Ισραηλ, και παρεταξαντο εναντιον του Συρου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και το καταλοιπον του λαου εδωκεν εν χειρι ᾿Αβεσσα αδελφου αυτου, και παρεταξαντο εξεναντιας υιων ᾿Αμμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και ειπεν· εαν κρατησῃ υπερ εμε ο Συρος, και εσῃ μοι εις σωτηριαν, και εαν οι υιοι ᾿Αμμων κρατησωσιν υπερ σε, και σωσω σε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| ανδριζου και ενισχυσωμεν περι του λαου ημων και περι των πολεων του Θεου ημων, και Κυριος το αγαθον εν οφθαλμοις αυτου ποιησει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| και παρεταξατο ᾿Ιωαβ και ο λαος ο μετ᾿ αυτου κατεναντι Συρων εις πολεμον, και εφυγον απ᾿ αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και οι υιοι ᾿Αμμων ειδον οτι εφυγον οι Συροι, και εφυγον και αυτοι απο προσωπου ᾿Αβεσσα και απο προσωπου ᾿Ιωαβ του αδελφου αυτου και ηλθον εις την πολιν. και ηλθεν ᾿Ιωαβ εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| και ειδεν ο Συρος οτι ετροπωσατο αυτον ᾿Ισραηλ, και απεστειλεν αγγελους, και εξηγαγον τον Συρον εκ του περαν του ποταμου, και Σωφα αρχιστρατηγος δυναμεως ᾿Αδρααζαρ εμπροσθεν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και απηγγελη τω Δαυιδ, και συνηγαγε τον παντα ᾿Ισραηλ και διεβη τον ᾿Ιορδανην και ηλθεν επ᾿ αυτους και παρεταξατο επ᾿ αυτους, και παρατασσεται Συρος εξεναντιας Δαυιδ εις πολεμον και επολεμησαν αυτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| και εφυγε Συρος απο προσωπου ᾿Ισραηλ, και απεκτεινε Δαυιδ απο του Συρου επτα χιλιαδας αρματων και τεσσαρακοντα χιλιαδας πεζων και τον Σωφα αρχιστρατηγον δυναμεως απεκτεινε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| και ειδον παιδες ᾿Αδρααζαρ οτι επταικασιν απο προσωπου ᾿Ισραηλ, και διεθεντο μετα Δαυιδ και εδουλευσαν αυτω· και ουκ ηθελησε Συρος του βοηθησαι τοις υιοις ᾿Αμμων ετι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ εγενετο εν τω επιοντι ετει εν τη εξοδω των βασιλεων και ηγαγεν ᾿Ιωαβ πασαν την δυναμιν της στρατιας, και εφθειραν την χωραν υιων ᾿Αμμων· και ηλθε και περιεκαθισε την Ραββα· και Δαυιδ εκαθισεν εν ῾Ιερουσαλημ· και επαταξεν ᾿Ιωαβ την Ραββα και κατεσκαψεν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και ελαβε Δαυιδ τον στεφανον Μολχομ του βασιλεως αυτων απο της κεφαλης αυτου, και ευρεθη ο σταθμος αυτου ταλαντον χρυσιου, και εν αυτω λιθος τιμιος, και ην επι την κεφαλην Δαυιδ· και σκυλα της πολεως εξηνεγκε πολλα σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και τον λαον τον εν αυτη εξηγαγε και διεπρισε πριοσι και εν σκεπαρνοις σιδηροις και εν διασχιζουσι· και ουτως εποιησε Δαυιδ τοις πασιν υιοις ᾿Αμμων. και ανεστρεψε Δαυιδ και πας ο λαος αυτου εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και εγενετο μετα ταυτα και εγενετο ετι πολεμος εν Γαζερ μετα των αλλοφυλων. τοτε επαταξε Σοβοχαι ο Ουσαθι τον Σαφου απο των υιων των γιγαντων, και εταπεινωσεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και εγενετο ετι πολεμος μετα των αλλοφυλων. και επαταξεν ᾿Ελλαναν υιος ᾿Ιαΐρ τον Λαχμι αδελφον Γολιαθ του Γεθθαιου, και ξυλον δορατος αυτου ως αντιον υφαινοντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και εγενετο ετι πολεμος εν Γεθ, και ην ανηρ υπερμεγεθης, και δακτυλοι αυτου ἓξ και εξ, εικοσιτεσσαρες, και ουτος ην απογονος γιγαντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και ωνειδισε τον ᾿Ισραηλ, και επαταξεν αυτον ᾿Ιωναθαν υιος Σαμαα αδελφου Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| ουτοι εγενοντο Ραφα εν Γεθ· παντες ησαν τεσσαρες γιγαντες, και επεσον εν χειρι Δαυιδ και εν χειρι παιδων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ εστη διαβολος εν τω ᾿Ισραηλ και επεσεισε τον Δαυιδ του αριθμησαι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και ειπεν ο βασιλευς Δαυιδ προς ᾿Ιωαβ και προς τους αρχοντας της δυναμεως· πορευθητε, αριθμησατε τον ᾿Ισραηλ απο Βηρσαβεε και εως Δαν και ενεγκατε προς με, και γνωσομαι τον αριθμον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και ειπεν ᾿Ιωαβ· προσθειη Κυριος επι τον λαον αυτου, ως αυτοι εκατονταπλασιως, και οι οφθαλμοι του κυριου μου του βασιλεως βλεποντες· παντες τω κυριω μου παιδες· ινατι ζητει κυριος μου τουτο; ινα μη γενηται εις αμαρτιαν τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| το δε ρημα του βασιλεως ισχυσεν επι ᾿Ιωαβ, και εξηλθεν ᾿Ιωαβ και διηλθεν εν παντι ᾿Ισραηλ και ηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και εδωκεν ᾿Ιωαβ τον αριθμον της επισκεψεως του λαου τω Δαυιδ, και ην πας ᾿Ισραηλ χιλιαι χιλιαδες και εκατον χιλιαδες ανδρων εσπασμενων μαχαιραν και υιοι ᾿Ιουδα τετρακοσιαι και εβδομηκοντα χιλιαδες ανδρων εσπασμενων μαχαιραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και τον Λευι και τον Βενιαμιν ουκ ηριθμησεν εν μεσω αυτων, οτι κατισχυσε λογος του βασιλεως τον ᾿Ιωαβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και πονηρον εναντιον του Θεου περι του πραγματος τουτου, και επαταξε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και ειπε Δαυιδ προς τον Θεον· ημαρτηκα σφοδρα, οτι εποιησα το πραγμα τουτο· και νυν περιελε δη την κακιαν παιδος σου, οτι εματαιωθην σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και ελαλησε Κυριος προς Γαδ τον ορωντα λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| πορευου και λαλησον προς Δαυιδ λεγων· ουτω λεγει Κυριος· τρια αιρω εγω επι σε, εκλεξαι σεαυτω ἓν εξ αυτων και ποιησω σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και ηλθε Γαδ προς Δαυιδ και ειπεν αυτω· ουτως λεγει Κυριος· εκλεξαι σεαυτω 12 η τρια ετη λιμου, η τρεις μηνας φευγειν σε εκ προσωπου εχθρων σου και μαχαιραν εχθρων σου του εξολοθρευσαι, η τρεις ημερας ρομφαιαν Κυριου και θανατον εν τη γη και αγγελος Κυριου εξολοθρευων εν πασῃ κληρονομιᾳ ᾿Ισραηλ· και νυν ιδε τι αποκριθω τω αποστειλαντι με λογον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| και ειπε Δαυιδ προς Γαδ· στενα μοι και τα τρια σφοδρα· εμπεσουμαι δη εις χειρας Κυριου, οτι πολλοι οι οικτιρμοι αυτου σφοδρα, και εις χειρας ανθρωπων ου μη εμπεσω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και εδωκε Κυριος θανατον εν ᾿Ισραηλ, και επεσον εξ ᾿Ισραηλ εβδομηκοντα χιλιαδες ανδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| και απεστειλεν ο Θεος αγγελον εις ῾Ιερουσαλημ του εξολοθρευσαι αυτην. και ως εξωλοθρευσεν, ειδε Κυριος και μετεμεληθη επι τη κακιᾳ και ειπε τω αγγελω τω εξολοθρευοντι· ικανουσθω σοι, ανες την χειρα σου· και ο αγγελος Κυριου εστως εν τω αλω ᾿Ορνα του ᾿Ιεβουσαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και επηρε Δαυιδ τους οφθαλμους αυτου και ειδε τον αγγελον Κυριου εστωτα ανα μεσον της γης και του ουρανου, και η ρομφαια αυτου εσπασμενη εν τη χειρι αυτου εκτεταμενη επι ῾Ιερουσαλημ· και επεσε Δαυιδ και οι πρεσβυτεροι περιβεβλημενοι εν σακκοις επι προσωπον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και ειπε Δαυιδ προς τον Θεον· ουκ εγω ειπα του αριθμησαι εν τω λαω; και εγω ειμι ο αμαρτων, κακοποιων εκακοποιησα, και ταυτα τα προβατα τι εποιησαν; Κυριε ο Θεος, γενηθητω η χειρ σου εν εμοι και εν τω οικω του πατρος μου και μη εν τω λαω σου εις απωλειαν, Κυριε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| και αγγελος Κυριου ειπε τω Γαδ του ειπειν προς Δαυιδ, ινα αναβη του στησαι θυσιαστηριον Κυριω εν αλω ᾿Ορνα του ᾿Ιεβουσαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και ανεβη Δαυιδ κατα τον λογον Γαδ, ὃν ελαλησεν εν ονοματι Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| και επεστρεψεν ᾿Ορνα και ειδε τον βασιλεα και τεσσαρας υιους αυτου μετ᾿ αυτου μεθαχαβιν· και ᾿Ορνα ην αλοων πυρους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| και ηλθε Δαυιδ προς ᾿Ορνα, και ᾿Ορνα εξηλθεν εκ της αλω και προσεκυνησε τω Δαυιδ τω προσωπω επι την γην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| και ειπε Δαυιδ προς ᾿Ορνα· δος μοι τον τοπον σου της αλω, και οικοδομησω επ᾿ αυτω θυσιαστηριον τω Κυριω· εν αργυριω αξιω δος μοι αυτον, και παυσεται η πληγη εκ του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και ειπεν ᾿Ορνα προς Δαυιδ· λαβε σεαυτω, και ποιησατω ο κυριος μου ο βασιλευς το αγαθον εναντιον εαυτου· ιδε δεδωκα τους μοσχους εις ολοκαυτωσιν και το αροτρον εις ξυλα και τον σιτον εις θυσιαν, τα παντα δεδωκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| και ειπεν ο βασιλευς Δαυιδ τω ᾿Ορνα· ουχι, οτι αγοραζων αγορασω εν αργυριω αξιω, οτι ου μη λαβω α εστι σοι Κυριω του ανανεγκαι ολοκαυτωσιν δωρεαν Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και εδωκε Δαυιδ τω ᾿Ορνα εν τω τοπω αυτου σικλους χρυσιου ολκης εξακοσιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| και ᾠκοδομησεν εκει Δαυιδ θυσιαστηριον Κυριω και ανηνεγκεν ολοκαυτωματα και σωτηριου· και εβοησε προς Κυριον, και επηκουσεν αυτω εν πυρι εκ του ουρανου επι το θυσιαστηριον της ολοκαυτωσεως και κατηναλωσε την ολοκαυτωσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| και ειπε Κυριος προς τον αγγελον, και κατεθηκε την ρομφαιαν εις τον κολεον αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| εν τω καιρω εκεινω εν τω ιδειν τον Δαυιδ οτι επηκουσεν αυτω Κυριος εν αλω ᾿Ορνα του ᾿Ιεβουσαιου, και εθυσιασεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.29| και σκηνη Κυριου, ἣν εποιησε Μωυσης εν τη ερημω, και θυσιαστηριον των ολοκαυτωματων εν τω καιρω εκεινω εν Βαμα εν Γαβαων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| και ουκ εδυνατο Δαυιδ του πορευθηναι εμπροσθεν αυτου του ζητησαι τον Θεον, οτι ου κατεσπευσεν απο προσωπου της ρομφαιας αγγελου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ ειπε Δαυιδ· ουτος εστιν ο οικος Κυριου του Θεου και τουτο το θυσιαστηριον εις ολοκαυτωσιν τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και ειπε Δαυιδ συναγαγειν παντας τους προσηλυτους τους εν γη ᾿Ισραηλ και κατεστησε λατομους λατομησαι λιθους ξυστους του οικοδομησαι οικον τω Θεω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| και σιδηρον πολυν εις τους ηλους των θυρωματων και των πυλων και τους στροφεις ητοιμασε Δαυιδ και χαλκον εις πληθος, ουκ ην σταθμος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| και ξυλα κεδρινα, ουκ ην αριθμος, οτι εφεροσαν οι Σιδωνιοι και οι Τυριοι ξυλα κεδρινα εις πληθος τω Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| και ειπε Δαυιδ· Σαλωμων ο υιος μου παιδαριον απαλον, και ο οικος του οικοδομησαι τω Κυριω εις μεγαλωσυνην ανω, εις ονομα και εις δοξαν εις πασαν την γην ετοιμασω αυτω· και ητοιμασε Δαυιδ εις πληθος εμπροσθεν της τελευτης αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| και εκαλεσε Σαλωμων τον υιον αυτου και ενετειλατο αυτω του οικοδομησαι τον οικον τω Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και ειπε Δαυιδ Σαλωμων· τεκνον, εμοι εγενετο επι ψυχη του οικοδομησαι οικον τω ονοματι Κυριου Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και εγενετο μοι λογος Κυριου λεγων· αιμα εις πληθος εξεχεας και πολεμους μεγαλους εποιησας· ουκ οικοδομησεις οικον τω ονοματι μου, οτι αιματα πολλα εξεχεας επι την γην εναντιον μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| ιδου υιος τικτεται σοι, ουτος εσται ανηρ αναπαυσεως, και αναπαυσω αυτον απο παντων των εχθρων αυτου κυκλοθεν, οτι Σαλωμων ονομα αυτω, και ειρηνην και ησυχιαν δωσω επι ᾿Ισραηλ εν ταις ημεραις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| ουτος οικοδομησει οικον τω ονοματι μου, και ουτος εσται μοι εις υιον καγω αυτω εις πατερα, και ανορθωσω θρονον βασιλειας αυτου εν ᾿Ισραηλ εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και νυν, υιε μου, εσται μετα σου Κυριος, και ευοδωσει, και οικοδομησεις οικον τω Κυριω Θεω σου, ως ελαλησε περι σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| αλλ᾿ η δῴη σοι σοφιαν και συνεσιν Κυριος και κατισχυσαι σε επι ᾿Ισραηλ και του φυλασσεσθαι και του ποιειν τον νομον Κυριου του Θεου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| τοτε ευοδωσει, εαν φυλαξῃς του ποιειν τα προσταγματα και τα κριματα, α ενετειλατο Κυριος τω Μωυση επι ᾿Ισραηλ· ανδριζου και ισχυε, μη φοβου μηδε πτοηθης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και ιδου εγω κατα την πτωχειαν μου ητοιμασα εις οικον Κυριου χρυσιου ταλαντων εκατον χιλιαδας και αργυριου ταλαντων χιλιας χιλιαδας και χαλκον και σιδηρον, ου ουκ εστι σταθμος, οτι εις πληθος εστι· και ξυλα και λιθους ητοιμασα, και προς ταυτα προσθες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και μετα σου εις πληθος ποιουντων εργα, τεχνιται και οικοδομοι λιθων και τεκτονες ξυλων και πας σοφος εν παντι εργω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| εν χρυσιω και αργυριω, εν χαλκω και εν σιδηρω ουκ εστιν αριθμος. αναστηθι και ποιει, και Κυριος μετα σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| και ενετειλατο Δαυιδ τοις πασιν αρχουσιν ᾿Ισραηλ αντιλαβεσθαι τω Σαλωμων υιω αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| ουχι Κυριος μεθ᾿ υμων; και ανεπαυσεν υμας κυκλοθεν, οτι εδωκεν εν χερσιν υμων τους κατοικουντας την γην, και υπεταγη η γη εναντιον Κυριου και εναντιον λαου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| νυν δοτε καρδιας υμων και ψυχας υμων του ζητησαι τω Κυριω Θεω υμων και εγερθητε και οικοδομησατε αγιασμα τω Θεω υμων του εισενεγκαι την κιβωτον διαθηκης Κυριου και σκευη τα αγια του Θεου εις οικον τον οικοδομουμενον τω ονοματι Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ Δαυιδ πρεσβυτης και πληρης ημερων και εβασιλευσε Σαλωμων τον υιον αυτου αντ᾿ αυτου επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και συνηγαγε τους παντας αρχοντας ᾿Ισραηλ και τους ιερεις και τους Λευιτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και ηριθμησαν οι Λευιται απο τριακονταετους και επανω, και εγενετο ο αριθμος αυτων κατα κεφαλην αυτων εις ανδρας τριακοντα και οκτω χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| απο των εργοδιωκτων επι τα εργα οικου Κυριου εικοσιτεσσαρες χιλιαδες και γραμματεις και κριται εξακισχιλιοι 5 και τεσσαρες χιλιαδες πυλωροι και τεσσαρες χιλιαδες αινουντες τω Κυριω εν οργανοις, οις εποιησε του αινειν τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και διειλεν αυτους Δαυιδ εφημεριας τοις υιοις Λευι, τω Γεδσων, Κααθ και Μεραρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και τω Γεδσων· ᾿Εδαν και Σεμεΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| υιοι τω ᾿Εδαν· αρχων ᾿Ιειηλ και Ζηθαν και ᾿Ιωηλ, τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| υιοι Σεμεΐ· Σαλωμιθ, ᾿Ιειηλ και Δαν, τρεις. ουτοι αρχοντες πατριων των ᾿Εδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| και τοις υιοις Σεμεΐ· ᾿Ιεθ και Ζιζα και ᾿Ιωας και Βερια· ουτοι υιοι Σεμεΐ τεσσαρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και ην ᾿Ιεθ ο αρχων και Ζιζα ο δευτερος· και ᾿Ιωας και Βερια ουκ επληθυναν υιους και εγενοντο εις οικον πατριας εις επισκεψιν μιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| υιοι Κααθ· ᾿Αμβραμ, ᾿Ισααρ, Χεβρων, ᾿Οζιηλ, τεσσαρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| υιοι ᾿Αμβραμ, ᾿Ααρων και Μωυσης. και διεσταλη ᾿Ααρων του αγιασθηναι αγια αγιων, αυτος και οι υιοι αυτου εως αιωνος, του θυμιαν εναντιον του Κυριου, λειτουργειν και επευχεσθαι επι τω ονοματι αυτου εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και Μωυσης ανθρωπος του Θεου, υιοι αυτου εκληθησαν εις φυλην του Λευι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| υιοι Μωυση· Γηρσαμ και ᾿Ελιεζερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| υιοι Γηρσαμ· Σουβαηλ ο αρχων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και ησαν υιοι τω ᾿Ελιεζερ· Ραβια ο αρχων· και ουκ ησαν τω ᾿Ελιεζερ υιοι ετεροι. και υιοι Ραβια ηυξηθησαν εις υψος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| υιοι ᾿Ισααρ· Σαλωμωθ ο αρχων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| υιοι Χεβρων· ῾Ιερια ο αρχων, ᾿Αμαδια ο δευτερος, ῾Ιεζιηλ ο τριτος, ᾿Ιεκεμιας ο τεταρτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| υιοι ᾿Οζιηλ· Μιχα ο αρχων και ᾿Ισια ο δευτερος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| υιοι Μεραρι· Μοολι και Μουσι. υιοι Μοολι· ᾿Ελεαζαρ και Κις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| και απεθανεν ᾿Ελεαζαρ, και ουκ ησαν αυτω υιοι, αλλ᾿ η θυγατερες, και ελαβον αυτας υιοι Κις αδελφοι αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| υιοι Μουσι· Μοολι και ᾿Εδερ και ᾿Ιαριμωθ, τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| ουτοι υιοι Λευι κατ᾿ οικους πατριων αυτων, αρχοντες των πατριων αυτων κατα την επισκεψιν αυτων, κατα τον αριθμον ονοματων αυτων, κατα κεφαλην αυτων, ποιουντες τα εργα λειτουργιας οικου Κυριου απο εικοσαετους και επανω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| οτι ειπε Δαυιδ· κατεπαυσε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ τω λαω αυτου και κατεσκηνωσεν εν ῾Ιερουσαλημ εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| και οι Λευιται ουκ ησαν αιροντες την σκηνην και τα παντα σκευη αυτης εις την λειτουργιαν αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| οτι εν τοις λογοις Δαυιδ τοις εσχατοις εστιν ο αριθμος υιων Λευι απο εικοσαετους και επανω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| οτι εστησεν αυτους επι χειρι ᾿Ααρων του λειτουργειν εν οικω Κυριου επι τας αυλας και επι τα παστοφορια και επι τον καθαρισμον των παντων αγιων και επι τα εργα λειτουργιας οικου του Θεου 29 και εις τους αρτους της προθεσεως και εις την σεμιδαλιν της θυσιας και εις τα λαγανα τα αζυμα και εις τηγανον και εις την πεφυραμενην και εις παν μετρον 30 και του στηναι πρωΐ του αινειν και εξομολογεισθαι τω Κυριω και ουτω το εσπερας 31 και επι παντων των αναφερομενων ολοκαυτωματων τω Κυριω εν τοις σαββατοις και εν ταις νουμηνιαις και εν ταις εορταις, κατα αριθμον, κατα την κρισιν επ᾿ αυτοις διαπαντος τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| και φυλαξουσι τας φυλακας σκηνης του μαρτυριου και την φυλακην του αγιου και τας φυλακας υιων ᾿Ααρων αδελφων αυτων του λειτουργειν εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ τοις υιοις ᾿Ααρων διαιρεσεις· Ναδαβ και ᾿Αβιουδ και ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και απεθανε Ναδαβ και ᾿Αβιουδ εναντιον του πατρος αυτων, και υιοι ουκ ησαν αυτοις· και ιερατευσεν ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ υιοι ᾿Ααρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και διειλεν αυτους Δαυιδ και Σαδωκ εκ των υιων ᾿Ελεαζαρ και ᾿Αχιμελεχ εκ των υιων ᾿Ιθαμαρ κατα την επισκεψιν αυτων, κατα την λειτουργιαν αυτων, κατ᾿ οικους πατριων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| και ευρεθησαν οι υιοι ᾿Ελεαζαρ πλειους εις αρχοντας των δυνατων παρα τους υιους ᾿Ιθαμαρ, και διειλεν αυτους, τοις υιοις ᾿Ελεαζαρ αρχοντας εις οικους πατριων εκκαιδεκα, και τοις υιοις ᾿Ιθαμαρ κατ᾿ οικους πατριων οκτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και διειλεν αυτους κατα κληρους τουτους προς τουτους, οτι ησαν αρχοντες των αγιων και αρχοντες Κυριου εν τοις υιοις ᾿Ελεαζαρ και εν τοις υιοις ᾿Ιθαμαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| και εγραψεν αυτους Σαμαΐας υιος Ναθαναηλ ο γραμματευς εκ του Λευι κατεναντι του βασιλεως και των αρχοντων και Σαδωκ ο ιερευς και ᾿Αχιμελεχ υιος ᾿Αβιαθαρ και αρχοντες των πατριων των ιερεων και των Λευιτων, οικου πατριας εις εις τω ᾿Ελεαζαρ και εις εις τω ᾿Ιθαμαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και εξηλθεν ο κληρος ο πρωτος τω ᾿Ιωαριμ, τω ᾿Ιεδιᾳ ο δευτερος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| τω Χαριβ ο τριτος, τω Σεωριμ ο τεταρτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| τω Μελχιᾳ ο πεμπτος, τω Μειαμιν ο εκτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| τω Κως ο εβδομος, τω ᾿Αβιᾳ ο ογδοος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| τω ᾿Ιησου ο ενατος, τω Σεχενιᾳ ο δεκατος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| τω ᾿Ελιαβι ο ενδεκατος, τω ᾿Ιακιμ ο δωδεκατος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| τω ᾿Οπφα ο τρισκαιδεκατος, τω ᾿Ιεσβααλ ο τεσσαρεσκαιδεκατος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| τω Βελγα ο πεντεκαιδεκατος, τω ᾿Εμμηρ ο εκκαιδεκατος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| τω Χηζιν ο επτακαιδεκατος, τω ᾿Αφεση ο οκτωκαιδεκατος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| τω Φεταιᾳ ο εννεακαιδεκατος, τω ᾿Εζεκηλ ο εικοστος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| τω ᾿Αχιμ ο εις και εικοστος, τω Γαμουλ ο δευτερος και εικοστος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| τω ᾿Αδαλλαι ο τριτος και εικοστος, τω Μαασαι ο τεταρτος και εικοστος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| αυτη η επισκεψις αυτων κατα την λειτουργιαν αυτων του εισπορευεσθαι εις οικον Κυριου κατα την κρισιν αυτων δια χειρος ᾿Ααρων πατρος αυτων, ως ενετειλατο Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| Και τοις υιοις Λευι τοις καταλοιποις· τοις υιοις ᾿Αμβραμ Σωβαηλ· τοις υιοις Σωβαηλ ᾿Ιεδια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| τω Ρααβιᾳ ο αρχων ᾿Ιεσιας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και τω ᾿Ισααρι Σαλωμωθ· τοις υιοις Σαλωμωθ ᾿Ιαθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| υιοι ᾿Ιεδιου· ᾿Αμαδια ο δευτερος, ᾿Ιαζιηλ ο τριτος, ᾿Ιεκμοαμ ο τεταρτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| τοις υιοις ᾿Οζιηλ Μιχα· υιοι Μιχα Σαμηρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| αδελφος Μιχα ᾿Ισια· υιος ᾿Ισια Ζαχαρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| υιοι Μεραρι Μοολι και Μουσι. υιοι ᾿Οζια υιοι Βοννι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27| υιοι Μεραρι τω ᾿Οζιᾳ, υιοι αυτου ᾿Ισοαμ και Σακχουρ και ᾿Αβαΐ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.28| τω Μοολι ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ιθαμαρ· και απεθανεν ᾿Ελεαζαρ και ουκ ησαν αυτω υιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.29| τω Κις· υιοι του Κις ῾Ιεραμεηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.30| και υιοι του Μουσι Μοολι και ᾿Εδερ και ᾿Ιαριμωθ. ουτοι υιοι των Λευιτων κατ᾿ οικους πατριων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.31| και ελαβον και αυτοι κληρους καθως οι αδελφοι αυτων υιοι ᾿Ααρων εναντιον του βασιλεως και Σαδωκ και ᾿Αχιμελεχ και οι αρχοντες των πατριων των ιερεων και των Λευιτων, πατριαρχαι αρααβ καθως οι αδελφοι αυτου οι νεωτεροι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ εστησε Δαυιδ ο βασιλευς και οι αρχοντες της δυναμεως εις τα εργα τους υιους ᾿Ασαφ και Αιμαν και ᾿Ιδιθουν τους αποφθεγγομενους εν κινυραις και εν ναβλαις και εν κυμβαλοις. και εγενετο ο αριθμος αυτων κατα κεφαλην αυτων εργαζομενων εν τοις εργοις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| υιοι ᾿Ασαφ, Σακχουρ ᾿Ιωσηφ και Ναθανιας και ᾿Εραηλ, υιοι ᾿Ασαφ εχομενοι του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| τω ᾿Ιδιθουν υιοι ᾿Ιδιθουν· Γοδολιας και Σουρι και ᾿Ισεας και Σεμεΐ και ᾿Ασαβιας και Ματταθιας, ἓξ μετα τον πατερα αυτων ᾿Ιδιθουν, εν κινυρᾳ ανακρουομενοι εξομολογησιν και αινεσιν τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| τω Αιμαν υιοι Αιμαν· Βουκιας και Ματθανιας και ᾿Οζιηλ και Σουβαηλ και ᾿Ιεριμωθ και ᾿Ανανιας και ᾿Αναν και ῾Ελιαθα και Γοδολλαθι και Ρωμετθιεζερ και ᾿Ιεσβασακα και Μαλλιθι και ᾿Ωθηρι και Μεαζωθ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| παντες ουτοι υιοι τω Αιμαν τω ανακρουομενω τω βασιλει εν λογοις Θεου υψωσαι κερας. και εδωκεν ο Θεος τω Αιμαν υιους τεσσαρεσκαιδεκα, και θυγατερας τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| παντες ουτοι μετα του πατρος αυτων υμνωδουντες εν οικω Θεου, εν κυμβαλοις και ναβλαις και εν κινυραις εις την δουλειαν οικου του Θεου, εχομενα του βασιλεως και ᾿Ασαφ, και ᾿Ιδιθουν και Αιμαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και εγενετο ο αριθμος αυτων μετα τους αδελφους αυτων, δεδιδαγμενοι ᾄδειν Κυριω, πας συνιων, διακοσιοι ογδοηκοντα και οκτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| και ελαβον και αυτοι κληρους εφημεριων κατα τον μικρον και κατα τον μεγαν, τελειων και μανθανοντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και εξηλθεν ο κληρος ο πρωτος υιων αυτου και αδελφων αυτου τω ᾿Ασαφ τω ᾿Ιωσηφ Γοδολιας· ο δευτερος ῾Ηνεια, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| ο τριτος Ζακχουρ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| ο τεταρτος ᾿Ιεσρι, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| ο πεμπτος Ναθανιας, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| ο εκτος Βουκιας, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| ο εβδομος ᾿Ισεριηλ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| ο ογδοος ᾿Ιωσια, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| ο ενατος Ματθανιας, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| ο δεκατος Σεμεΐα, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| ο ενδεκατος ᾿Ασριηλ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| ο δωδεκατος ᾿Ασαβια, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| ο τρισκαιδεκατος Σουβαηλ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| ο τεσσαρεσκαιδεκατος Ματταθιας, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| ο πεντεκαιδεκατος ᾿Ιεριμωθ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| ο εκκαιδεκατος ᾿Ανανιας, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| ο επτακαιδεκατος ᾿Ιεσβασακα, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| ο οκτωκαιδεκατος ᾿Ανανι, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| ο εννεακαιδεκατος Μαλλιθι, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| ο εικοστος ῾Ελιαθα, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| ο εικοστος πρωτος ᾿Ωθηρι, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.29| ο εικοστος δευτερος Γοδολλαθι, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.30| ο εικοστος τριτος Μεαζωθ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.31| ο εικοστος τεταρτος Ρωμετθιεζερ, υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΕΙΣ διαιρεσεις των πυλων· υιοι Κορεΐμ Μοσελλεμια υιος Κωρη εκ των υιων ᾿Ασαφ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| και τω Μοσελλεμιᾳ υιοι· Ζαχαριας ο πρωτοτοκος, ᾿Ιαδιηλ ο δευτερος, Ζαβαδια ο τριτος, ᾿Ιεθνουηλ ο τεταρτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| ᾿Ιωλαμ ο πεμπτος, ᾿Ιωναθαν ο εκτος, ᾿Ελιωναΐ ο εβδομος, ᾿Αβδεδομ ο ογδοος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και τω ᾿Αβδεδομ υιοι· Σαμαιας ο πρωτοτοκος, ᾿Ιωζαβαθ ο δευτερος, ᾿Ιωαθ ο τριτος, Σαχαρ ο τεταρτος, Ναθαναηλ ο πεμπτος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| ᾿Αμιηλ ο εκτος, ᾿Ισσαχαρ ο εβδομος, Φελαθι ο ογδοος, οτι ευλογησεν αυτον ο Θεος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και τω Σαμαιᾳ υιω αυτου ετεχθησαν υιοι του πρωτοτοκου Ρωσαι εις τον οικον τον πατρικον αυτου, οτι δυνατοι ησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| υιοι Σαμαΐ· ᾿Οθνι και Ραφαηλ και ᾿Ωβηδ και ᾿Ελζαβαθ και ᾿Αχιουδ, υιοι δυνατοι, ῾Ελιου και Σαβαχια και ᾿Ισβακωμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| παντες απο των υιων ᾿Αβδεδομ, αυτοι και οι υιοι αυτων και οι αδελφοι αυτων ποιουντες δυνατως εν τη εργασιᾳ, οι παντες εξηκοντα δυο τω ᾿Αβδεδομ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| και τω Μοσελλεμιᾳ υιοι και αδελφοι δεκακαιοκτω δυνατοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και τω ᾿Ωσα των υιων Μεραρι υιοι φυλασσοντες την αρχην, οτι ουκ ην πρωτοτοκος, και εποιησεν αυτον ο πατηρ αυτου αρχοντα της διαιρεσεως της δευτερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| Χελκιας ο δευτερος, Ταβλαι ο τριτος, Ζαχαριας ο τεταρτος· παντες ουτοι υιοι και αδελφοι τω ᾿Οσα τρισκαιδεκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| τουτοις αι διαιρεσεις των πυλων τοις αρχουσι των δυνατων, εφημεριαι καθως οι αδελφοι αυτων λειτουργειν εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| και εβαλον κληρους κατα τον μικρον και κατα τον μεγα κατ᾿ οικους πατριων αυτων εις πυλωνα και πυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| και επεσεν ο κληρος των προς ανατολας τω Σελεμιᾳ και Ζαχαριᾳ· υιοι ᾿Ιωας τω Μελχιᾳ εβαλον κληρους, και εξηλθεν ο κληρος Βορρα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| τω ᾿Αβδεδομ Νοτον κατεναντι οικου εσεφιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| εις δευτερον· τω ᾿Οσα προς δυσμαις μετα την πυλην παστοφοριου της αναβασεως· φυλακη κατεναντι φυλακης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| προς ανατολας εξ την ημεραν, βορρα της ημερας τεσσαρες, νοτον της ημερας τεσσαρες, και εις τον εσεφιν δυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| εις διαδεχομενους και προς δυσμαις τεσσαρες, και εις την τριβον δυο διαδεχομενους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| αυται αι διαιρεσεις των πυλωρων τοις υιοις του Κορε, και τοις υιοις Μεραρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| Και οι Λευιται αδελφοι αυτων επι των θησαυρων οικου Κυριου και επι των θησαυρων των καθηγιασμενων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| υιοι Λαδαν ουτοι, υιοι τω Γηρσωνι τω Λαδαν, αρχοντες πατριων τω Λαδαν τω Γηρσωνι ᾿Ιειηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| υιοι ᾿Ιειηλ Ζεθομ και ᾿Ιωηλ οι αδελφοι επι των θησαυρων οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| τω ᾿Αμβραμ και ᾿Ισααρ, Χεβρων και ᾿Οζιηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| και Σουβαηλ ο του Γηρσαμ του Μωυση ηγουμενος επι των θησαυρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| και τω αδελφω αυτου ᾿Ελιεζερ Ραβιας υιος και ᾿Ιωσιας και ᾿Ιωραμ και Ζεχρι και Σαλωμωθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| αυτος Σαλωμωθ και οι αδελφοι αυτου επι παντων των θησαυρων των αγιων, ους ηγιασε Δαυιδ ο βασιλευς και οι αρχοντες των πατριων, χιλιαρχοι και εκατονταρχοι και αρχηγοι της δυναμεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| α ελαβεν εκ πολεων και εκ των λαφυρων και ηγιασεν απ᾿ αυτων του μη καθυστερησαι την οικοδομην του οικου του Θεου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| και επι παντων των αγιων του Θεου Σαμουηλ του προφητου και Σαουλ του Κις και ᾿Αβεννηρ του Νηρ και ᾿Ιωαβ του Σαρουΐα· παν ὃ ηγιασαν, δια χειρος Σαλωμωθ και των αδελφων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.29| Τω ᾿Ισσααρι Χωνενια και υιοι της εργασιας της εξω επι τον ᾿Ισραηλ του γραμματευειν και διακρινειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.30| τω Χεβρωνι ᾿Ασαβιας και οι αδελφοι αυτου υιοι δυνατοι, χιλιοι και επτακοσιοι επι της επισκεψεως του ᾿Ισραηλ, περαν του ᾿Ιορδανου προς δυσμαις, εις πασαν λειτουργιαν Κυριου και εργασιαν του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.31| του Χεβρωνι· ᾿Ιωριας ο αρχων των Χεβρωνι κατα γενεσεις αυτων κατα πατριας· εν τω τεσσαρακοστω ετει της βασιλειας αυτου επεσκεπησαν, και ευρεθη ανηρ δυνατος εν αυτοις εν ᾿Ιαζηρ της Γαλααδιτιδος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.32| και οι αδελφοι αυτου υιοι δυνατοι, δισχιλιοι επτακοσιοι οι αρχοντες των πατριων· και κατεστησεν αυτους Δαυιδ ο βασιλευς επι του Ρουβηνι και Γαδδι και ημισους φυλης Μανασση εις παν προσταγμα Κυριου και λογον βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ υιοι ᾿Ισραηλ κατα αρθιμον αυτων, αρχοντες των πατριων, χιλιαρχοι και εκατονταρχοι και γραμματεις οι λειτουργουντες τω βασιλει και εις παν λογον του βασιλεως κατα διαιρεσεις, εις παν λογον του εισπορευομενου και εκπορευμενου μηνα εκ μηνος, εις παντας τους μηνας του ενιαυτου, διαιρεσις μια εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και επι της διαιρεσεως της πρωτης του μηνος του πρωτου, ᾿Ισβοαζ ο του Ζαβδιηλ, επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| απο των υιων Φαρες αρχων παντων των αρχοντων της δυναμεως του μηνος του πρωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| και επι της διαιρεσεως του μηνος του δευτερου Δωδια ο εκ Χωκ, και επι της διαιρεσεως αυτου και Μακελλωθ ο ηγουμενος, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες, αρχοντες δυναμεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| ο τριτος τον μηνα τον τριτον Βαναιας ο του ᾿Ιωδαε ο ιερευς ο αρχων, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| αυτος Βαναιας ο δυνατωτερος των τριακοντα και επι των τριακοντα, και επι της διαιρεσεως αυτου Ζαβαδ ο υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| ο τεταρτος εις τον μηνα τον τεταρτον ᾿Ασαηλ ο αδελφος ᾿Ιωαβ και Ζαβαδιας υιος αυτου, και οι αδελφοι, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| ο πεμπτος τω μηνι τω πεμπτω ο ηγουμενος Σαμαωθ ο ᾿Ιεσραε, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| ο εκτος τω μηνι τω εκτω ᾿Οδουΐας ο του ᾿Εκκης ο Θεκωΐτης, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| ο εβδομος τω μηνι τω εβδομω Χελλης ο εκ Φαλλους απο των υιων ᾿Εφραιμ, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| ο ογδοος τω μηνι τω ογδοω Σοβοχαΐ ο Ουσαθι τω Ζαραΐ, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| ο ενατος τω μηνι τω ενατω ᾿Αβιεζερ ο εξ ᾿Αναθωθ ο εκ γης Βενιαμιν, και επι της διαιρεσεως αυτου τεσσαρες και εικοσι χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| ο δεκατος τω μηνι τω δεκατω Μεηρα ο εκ Νετωφαθι τω Ζαραΐ, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| ο ενδεκατος τω μηνι τω ενδεκατω Βαναιας ο εκ Φαραθων εκ των υιων ᾿Εφραιμ, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| ο δωδεκατος εις τον μηνα τον δωδεκατον Χολδια ο εκ Νετωφαθι τω Γοθονιηλ, και επι της διαιρεσεως αυτου εικοσι και τεσσαρες χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| Και επι των φυλων ᾿Ισραηλ· τω Ρουβην ηγουμενος ᾿Ελιεζερ ο του Ζεχρι, τω Συμεων Σαφατιας ο του Μααχα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| τω Λευι ᾿Ασαβιας ο του Καμουηλ, τω ᾿Ααρων Σαδωκ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| τω ᾿Ιουδᾳ ᾿Ελιαβ των αδελφων Δαυιδ, τω ᾿Ισσαχαρ ᾿Αμβρι ο του Μιχαηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| τω Ζαβουλων Σαμαΐας ο του ᾿Αβδιου, τω Νεφθαλι ᾿Ιεριμωθ ο του ᾿Οζιηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| τω ᾿Εφραιμ ᾿Ωση ο του ᾿Οζιου, τω ημισει φυλης Μανασση ᾿Ιωηλ υιος Φαδαΐα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| τω ημισει φυλης Μανασση τω εν γη Γαλααδ ᾿Ιαδαΐ ο του Ζαδαιου, τοις υιοις Βενιαμιν ᾿Ιασιηλ ο του ᾿Αβεννηρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| τω Δαν ᾿Αζαριηλ ο του ᾿Ιρωαβ. ουτοι πατριαρχαι των φυλων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| και ουκ ελαβε Δαυιδ τον αριθμον αυτων απο εικοσαετους και κατω, οτι ειπε Κυριος πληθυναι τον ᾿Ισραηλ ως τους αστερας του ουρανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.24| και ᾿Ιωαβ ο του Σαρουΐα ηρξατο αριθμειν εν τω λαω και ου συνετελεσε, και εγενετο εν τουτοις οργη επι ᾿Ισραηλ, και ου κατεχωρισθη ο αριθμος εν βιβλιω λογων των ημερων του βασιλεως Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| Και επι των θησαυρων του βασιλεως ᾿Ασμωθ ο του ᾿Οδιηλ, και επι των θησαυρων των εν αγρω και εν ταις κωμαις και εν τοις εποικιοις και εν τοις πυργοις ᾿Ιωναθαν ο του ᾿Οζιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| και επι των γεωργουντων την γην των εργαζομενων ᾿Εσδρι ο του Χελουβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| και επι των χωριων Σεμεΐ ο εκ Ραηλ, και επι των θησαυρων των εν τοις χωριοις του οινου Ζαβδι ο του Σεφνι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.28| και επι των ελαιωνων και επι των συκαμινων των εν τη πεδινη Βαλλαναν ο Γεδωριτης, επι δε των θησαυρων του ελαιου ᾿Ιωας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.29| και επι των βοων των νομαδων των εν τω Σαρων Σατραΐ ο Σαρωνιτης, και επι των βοων των εν τοις αυλωσι Σωφατ ο του ᾿Αδλι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.30| επι δε των καμηλων ᾿Αβιας ο ᾿Ισμαηλιτης, επι δε των ονων ᾿Ιαδιας ο εκ Μεραθων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.31| και επι των προβατων ᾿Ιαζιζ ο ᾿Αγαριτης. παντες ουτοι προσταται υπαρχοντων Δαυιδ του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.32| και ᾿Ιωναθαν ο πατραδελφος Δαυιδ συμβουλος, ανθρωπος συνετος και γραμματευς αυτος, και ᾿Ιεηλ ο του ᾿Αχαμι μετα των υιων του βασιλεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.33| και ᾿Αχιτοφελ συμβουλος του βασιλεως, και Χουσι ο πρωτος φιλος του βασιλεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.34| και μετα τουτον ᾿Αχιτοφελ εχομενος ᾿Ιωδαε ο του Βαναιου και ᾿Αβιαθαρ· και ᾿Ιωαβ αρχιστρατητος του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΚΑΙ εξεκκλησιασε Δαυιδ παντας τους αρχοντας ᾿Ισραηλ, αρχοντας των κριτων, και παντας τους αρχοντας των εφημεριων των περι το σωμα του βασιλεως και αρχοντας των χιλιαδων και των εκατονταδων και τους γαζοφυλακας και τους επι των υπαρχοντων αυτου και πασης της κτησεως του βασιλεως και των υιων αυτου συν τοις ευνουχοις και τους δυναστας και τους μαχητας της στρατιας εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και εστη Δαυιδ εν μεσω της εκκλησιας και ειπεν· ακουσατε μου, αδελφοι μου και λαος μου. εμοι εγενετο επι καρδιαν οικοδομησαι οικον αναπαυσεως της κιβωτου διαθηκης Κυριου και στασιν ποδων Κυριου ημων, και ητοιμασα τα εις την κατασκηνωσιν επιτηδεια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| και ο Θεος ειπεν· ουκ οικοδομησεις εμοι οικον του επονομασαι το ονομα μου επ᾿ αυτω, οτι ανθρωπος πολεμιστης ει συ και αιμα εξεχεας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και εξελεξατο Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ εν εμοι απο παντος οικου πατρος μου ειναι βασιλεα επι ᾿Ισραηλ εις τον αιωνα· και εν ᾿Ιουδᾳ ᾑρετικε το βασιλειον και εξ οικου ᾿Ιουδα τον οικον του πατρος μου, και εν τοις υιοις του πατρος μου εν εμοι ηθελησε του γενεσθαι με εις βασιλεα επι παντι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| και απο παντων των υιων μου (οτι πολλους υιους εδωκε μοι Κυριος) εξελεξατο εν Σαλωμων τω υιω μου καθισαι αυτον επι θρονου βασιλειας Κυριου επι τον ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| και ειπε μοι ο Θεος· Σαλωμων ο υιος σου οικοδομησει τον οικον μου και την αυλην μου, οτι ᾑρετικα εν αυτω ειναι μου υιον, καγω εσομαι αυτω εις πατερα 7 και κατορθωσω την βασιλειαν αυτου εως αιωνος, εαν ισχυσῃ του φυλαξασθαι τας εντολας μου και τα κριματα μου ως η ημερα αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και νυν κατα προσωπον πασης εκκλησιας Κυριου και εν ωσι Θεου ημων φυλαξασθε και ζητησατε πασας τας εντολας Κυριου του Θεου ημων, ινα κληρονομησητε την γην την αγαθην και κατακληρονομησητε τοις υιοις υμων μεθ᾿ υμας εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| και νυν, Σαλωμων υιε μου, γνωθι τον Θεον των πατερων σου και δουλευε αυτω εν καρδιᾳ τελειᾳ και ψυχη θελουσῃ, οτι πασας καρδιας εταζει Κυριος και παν ενθυμημα γινωσκει· εαν ζητησῃς αυτον, ευρεθησεται σοι, και εαν καταλειψῃς αυτον, καταλειψει σε εις τελος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| ιδε νυν οτι Κυριος ᾑρετικε σε οικοδομησαι αυτω οικον εις αγιασμα· ισχυε και ποιει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| και εδωκε Δαυιδ Σαλωμων τω υιω αυτου το παραδειγμα του ναου και των οικων αυτου και των ζακχων αυτου και των υπερῴων και των αποθηκων των εσωτερων και του οικου του εξιλασμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| και το παραδειγμα, ὃ ειχεν εν πνευματι αυτου, των αυλων οικου Κυριου και παντων των παστοφοριων των κυκλω των εις τας αποθηκας οικου Κυριου και των αποθηκων των αγιων και των καταλυματων 13 και των εφημεριων των ιερεων και των Λευιτων εις πασαν εργασιαν λειτουργιας οικου Κυριου και των αποθηκων των λειτουργησιμων σκευων της λατρειας οικου Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| και τον σταθμον της ολκης αυτων των τε χρυσων και αργυρων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| λυχνιων την ολκην εδωκεν αυτω και των λυχνων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| εδωκεν αυτω ομοιως τον σταθμον των τραπεζων της προθεσεως, εκαστης τραπεζης χρυσης και ωσαυτως των αργυρων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| και των κρεαγρων και σπονδειων και των φιαλων των χρυσων και τον σταθμον των χρυσων και αργυρων, και θυΐσκων κεφφουρε εκαστου σταθμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| και τον του θυσιαστηριου των θυμιαματων εκ χρυσιου δοκιμου σταθμον υπεδειξεν αυτω και το παραδειγμα του αρματος των Χερουβιμ των διαπεπετασμενων ταις πτερυξι και σκιαζοντων επι της κιβωτου διαθηκης Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| παντα εν γραφη χειρος Κυριου εδωκε Δαυιδ Σαλωμων κατα την περιγενηθεισαν αυτω συνεσιν της κατεργασιας του παραδειγματος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| και ειπε Δαυιδ Σαλωμων τω υιω αυτου· ισχυε και ανδριζου και ποιει, μη φοβου μηδε πτοηθης, οτι Κυριος ο Θεος μου μετα σου, ου ανησει σε και ου μη σε εγκαταλιπῃ εως του συντελεσαι σε πασαν εργασιαν λειτουργιας οικου Κυριου. και ιδου το παραδειγμα του ναου και του οικου αυτου και ζακχω αυτου και τα υπερωα και τας αποθηκας τας εσωτερας και τον οικον του ιλασμου και το παραδειγμα οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| και ιδου αι εφημεριαι των ιερεων και των Λευιτων εις πασαν λειτουργιαν οικου Κυριου και μετα σου εν πασῃ πραγματειᾳ και πας προθυμος εν σοφιᾳ κατα πασαν τεχνην και οι αρχοντες και πας ο λαος εις παντας τους λογους σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ ειπε Δαυιδ ο βασιλευς πασῃ τη εκκλησιᾳ· Σαλωμων ο υιος μου, εις ὃν ᾑρετικεν εν αυτω Κυριος, νεος και απαλος, και το εργον μεγα, οτι ουκ ανθρωπω, αλλ᾿ η Κυριω Θεω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| κατα πασαν την δυναμιν ητοιμακα εις οικον Θεου μου χρυσιον, αργυριον, χαλκον, σιδηρον, ξυλα, λιθους σοομ, και πληρωσεως λιθους πολυτελεις και ποικιλους και παντα λιθον τιμιον και Παριον πολυν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και ετι εν τω ευδοκησαι με εν οικω Θεου μου εστι μοι ὃ περιπεποιημαι χρυσιον και αργυριον, και ιδου δεδωκα εις οικον Θεου μου εις υψος, εκτος ων ητοιμακα εις τον οικον των αγιων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| τρισχιλια ταλαντα χρυσιου του εκ Σουφιρ και επτακισχιλια ταλαντα αργυριου δοκιμου εξαλειφηναι εν αυτοις τους τοιχους του ιερου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| εις το χρυσιον τω χρυσιω και εις το αργυριον τω αργυριω, και εις παν εργον δια χειρος των τεχνιτων. και τις ο προθυμουμενος πληρωσαι τας χειρας αυτου σημερον Κυριω; 6 και προεθυμηθησαν αρχοντες πατριων και οι αρχοντες των υιων ᾿Ισραηλ, και οι χιλιαρχοι και οι εκατονταρχοι, και οι προσταται των εργων και οι οικοδομοι του βασιλεως 7 και εδωκαν εις τα εργα του οικου Κυριου χρυσιου ταλαντα πεντακισχιλια και χρυσους μυριους και αργυριου ταλαντων δεκα χιλιαδας και χαλκου ταλαντα μυρια οκτακισχιλια και σιδηρου ταλαντων χιλιαδας εκατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και οις ευρεθη παρ᾿ αυτοις λιθος, εδωκαν εις τας αποθηκας οικου Κυριου δια χειρος ᾿Ιειηλ του Γεδσωνι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| και ευφρανθη ο λαος υπερ του προθυμηθηναι, οτι εν καρδιᾳ πληρει προεθυμηθησαν τω Κυριω, και Δαυιδ ο βασιλευς ευφρανθη μεγαλως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| και ευλογησεν ο βασιλευς Δαυιδ τον Κυριον ενωπιον της εκκλησιας λεγων· ευλογητος ει, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, ο πατηρ ημων απο του αιωνος και εως του αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| σοι, Κυριε, η μεγαλωσυνη και η δυναμις και το καυχημα και η νικη και η ισχυς, οτι συ παντων των εν τω ουρανω και επι της γης δεσποζεις, απο προσωπου σου ταρασσεται πας βασιλευς και εθνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| παρα σου ο πλουτος και η δοξα, συ παντων αρχεις, Κυριε, ο αρχων πασης αρχης, και εν χειρι σου ισχυς και δυναστεια, και εν χειρι σου, παντοκρατωρ, μεγαλυναι και κατισχυσαι τα παντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| και νυν, Κυριε, εξομολογουμεθα σοι και αινουμεν το ονομα της καυχησεως σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| και τις ειμι εγω και τις ο λαος μου, οτι ισχυσαμεν προθυμηθηναι σοι κατα ταυτα; οτι σα τα παντα, και εκ των σων δεδωκαμεν σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| οτι παροικοι εσμεν εναντιον σου και παροικουντες ως παντες οι πατερες ημων· ως σκια αι ημεραι ημων επι γης, και ουκ εστιν υπομονη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| Κυριε ο Θεος ημων, προς παν το πληθος τουτο, ὃ ητοιμακα οικοδομηθηναι οικον τω ονοματι τω αγιω σου, εκ χειρος σου εστι, και σοι τα παντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| και εγνων, Κυριε, οτι συ ει ο εταζων καρδιας και δικαιοσυνην αγαπας· εν απλοτητι καρδιας προεθυμηθην ταυτα παντα, και νυν τον λαον σου τον ευρεθεντα ωδε ειδον εν ευφροσυνῃ προθυμηθεντα σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| Κυριε ο Θεος ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ισραηλ, των πατερων ημων, φυλαξον ταυτα εν διανοιᾳ καρδιας λαου σου εις τον αιωνα και κατευθυνον τας καρδιας αυτων προς σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| και Σαλωμων τω υιω μου δος καρδιαν αγαθην ποιειν τας εντολας σου και τα μαρτυρια σου και τα προσταγματα σου και του επι τελους αγαγειν την κατασκευην του οικου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| και ειπε Δαυιδ πασῃ τη εκκλησιᾳ· ευλογησατε Κυριον τον Θεον ημων· και ευλογησε πασα η εκκλησια Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων, και καμψαντες τα γονατα προσεκυνησαν τω Κυριω, και τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| και εθυσε Δαυιδ τω Κυριω θυσιας και ανηνεγκεν ολοκαυτωματα τω Θεω τη επαυριον της πρωτης ημερας μοσχους χιλιους, κριους χιλιους, αρνας χιλιους και τας σπονδας αυτων και θυσιας εις πληθος παντι τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| και εφαγον και επιον εναντιον του Κυριου εν εκεινῃ τη ημερᾳ μετα χαρας και εβασιλευσαν εκ δευτερου τον Σαλωμων υιον Δαυιδ και εχρισαν αυτον τω Κυριω εις βασιλεα και Σαδωκ εις ιερωσυνην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| και εκαθισε Σαλωμων επι θρονου Δαυιδ του πατρος αυτου και ευδοκηθη, και υπηκουσαν αυτου πας ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| οι αρχοντες και οι δυνασται και παντες υιοι Δαυιδ του βασιλεως του πατρος αυτου υπεταγησαν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| και εμεγαλυνε Κυριος τον Σαλωμων επανωθεν παντος ᾿Ισραηλ και εδωκεν αυτω δοξαν βασιλεως, ὃ ουκ εγενετο επι παντος βασιλεως εμπροσθεν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| και Δαυιδ υιος ᾿Ιεσσαι εβασιλευσεν επι ᾿Ισραηλ 27 ετη τεσσαρακοντα, εν Χεβρων ετη επτα και εν ῾Ιερουσαλημ ετη τριακοντατρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| και ετελευτησεν εν γηρᾳ καλω, πληρης ημερων, πλουτω και δοξῃ, και εβασιλευσε Σαλωμων υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.29| οι δε λοιποι λογοι του βασιλεως Δαυιδ, οι προτεροι και οι υστεροι, γεγραμμενοι εισιν εν λογοις Σαμουηλ του βλεποντος και επι λογων Ναθαν του προφητου και επι λογων Γαδ του βλεποντος 30 περι πασης της βασιλειας αυτου και της δυναστειας αυτου, και οι καιροι, οἳ εγενοντο επ᾿ αυτω, και επι τον ᾿Ισραηλ και επι πασας βασιλειας της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.Παραλειπομενων Β'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ενισχυσε Σαλωμων υιος Δαυιδ επι την βασιλειαν αυτου, και Κυριος ο Θεος αυτουμετ’ αυτου και εμεγαλυνεν αυτον εις υψος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και ειπε Σαλωμων προς παντα ᾿Ισραηλ, τοις χιλιαρχοις και τοις εκατονταρχοις και τοις κριταις και πασι τοις αρχουσιν εναντιον ᾿Ισραηλ τοις αρχουσι των πατριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και επορευθη Σαλωμων και πασα η εκκλησια εις την υψηλην την εν Γαβαων, ου εκει ην η σκηνη του μαρτυριου του Θεου, ἣν εποιησε Μωυσης παις Κυριου εν τη ερημω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| αλλα κιβωτον του Θεου ανηνεγκε Δαυιδ εκ πολεως Καριαθιαριμ, οτι ητοιμασεν αυτη Δαυιδ, οτι επηξεν αυτη σκηνην εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και το θυσιαστηριον το χαλκουν, ὃ εποιησε Βεσελεηλ υιος Ουριου, υιου ῎Ωρ, εκει ην εναντι της σκηνης Κυριου, και εξεζητησεν αυτο Σαλωμων και η εκκλησια,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και ηνεγκε Σαλωμων εκει επι το θυσιαστηριον το χαλκουν ενωπιον Κυριου το εν τη σκηνη και ηνεγκεν επ’ αυτω ολοκαυτωσιν χιλιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| εν τη νυκτι εκεινῃ ωφθη Θεος τω Σαλωμων και ειπεν αυτω· αιτησαι τι σοι δω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ειπε Σαλωμων προς τον Θεον· συ εποιησας μετα Δαυιδ του πατρος μου ελεος μεγα και εβασιλευσας με αντ’ αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και νυν, Κυριε ο Θεος, πιστωθητω δη το ονομα σου επι Δαυιδ τον πατερα μου, οτι συ εβασιλευσας με επι λαον πολυν, ως ο χους της γης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| νυν σοφιαν και συνεσιν δος μοι, και εξελευσομαι ενωπιον του λαου τουτου και εισελευσομαι, οτι τις κρινει τον λαον σου τον μεγαν τουτον; 11 και ειπεν ο Θεος προς Σαλωμων· ανθ’ ων εγενετο τουτο εν τη καρδιᾳ σου και ουκ ᾐτησω πλουτον χρηματων ουδε δοξαν ουδε την ψυχην των υπεναντιων και ημερας πολλας ουκ ᾐτησω, και ᾔτησας σεαυτω σοφιαν και συνεσιν, οπως κρινῃς τον λαον μου, εφ’ ὃν εβασιλευσα σε επ’ αυτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| την σοφιαν και την συνεσιν διδωμι σοι και πλουτον και χρηματα και δοξαν δωσω σοι, ως ουκ εγενηθη ομοιος σοι εν τοις βασιλευσι τοις εμπροσθεν σου, και μετα σε ουκ εσται ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και ηλθε Σαλωμων εκ βαμα της εν Γαβαων εις ῾Ιερουσαλημ προ προσωπου της σκηνης του μαρτυριου και εβασιλευσεν επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| Και συνηγαγε Σαλωμων αρματα και ιππεις, και εγενοντο αυτω χιλια και τετρακοσια αρματα και δωδεκα χιλιαδες ιππεων· και κατελιπεν αυτα εν πολεσι των αρματων, και ο λαος μετα του βασιλεως εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και εθηκεν ο βασιλευς το αργυριον και το χρυσιον εν ῾Ιερουσαλημ ως λιθους, και τας κεδρους εν τη ᾿Ιουδαιᾳ ως συκαμινους τας εν τη πεδινη εις πληθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και η εξοδος των ιππων Σαλωμων εξ Αιγυπτου, και η τιμη των εμπορων του βασιλεως· εμπορευεσθαι ηγοραζον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και ανεβαινον και εξηγον εξ Αιγυπτου αρμα ἓν εξακοσιων αργυριου και ιππον πεντηκοντα και εκατον αργυριου· και ουτω πασι τοις βασιλευσι των Χετταιων και τοις βασιλευσι Συριας εν χερσιν αυτων εφερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ειπε Σαλωμων του οικοδομησαι οικον τω ονοματι Κυριου και οικον τη βασιλειᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και συνηγαγε Σαλωμων εβδομηκοντα χιλιαδας ανδρων νωτοφορων και ογδοηκοντα χιλιαδας λατομων εν τω ορει, και οι επισταται επ’ αυτων τρισχιλιοι εξακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και απεστειλε Σαλωμων προς Χιραμ βασιλεα Τυρου λεγων· ως εποιησας μετα Δαυιδ του πατρος μου και απεστειλας αυτω κεδρους του οικοδομησαι εαυτω οικον κατοικησαι εν αυτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ιδου εγω ο υιος αυτου οικοδομω οικον τω ονοματι Κυριου Θεου μου αγιασαι αυτον αυτω του θυμιαν απεναντι αυτου θυμιαμα και προθεσιν δια παντος και του αναφερειν ολοκαυτωματα δια παντος το πρωΐ και το δειλης και εν τοις σαββατοις και εν ταις νουμηνιαις και εν ταις εορταις του Κυριου Θεου ημων· εις τον αιωνα τουτο επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και ο οικος, ὃν εγω οικοδομω μεγας, οτι μεγας Κυριος ο Θεος ημων παρα παντας τους θεους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και τις ισχυσει οικοδομησαι αυτω οικον; οτι ο ουρανος και ο ουρανος του ουρανου ου φερουσι την δοξαν αυτου. και τις εγω οικοδομων αυτω οικον; οτι αλλ’ η του θυμιαν κατεναντι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και νυν αποστειλον μοι ανδρα σοφον και ειδοτα του ποιησαι εν τω χρυσιω και εν τω αργυριω και εν τω χαλκω και εν τω σιδηρω και εν τη πορφυρᾳ και εν τω κοκκινω και εν τη υακινθω και επισταμενον γλυψαι γλυφην μετα των σοφων των μετ’ εμου εν ᾿Ιουδᾳ και εν ῾Ιερουσαλημ, α ητοιμασε Δαυιδ ο πατηρ μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και αποστειλον μοι ξυλα κεδρινα και αρκευθινα και πευκινα εκ του Λιβανου, οτι εγω οιδα ως οι δουλοι σου οιδασι κοπτειν ξυλα εκ του Λιβανου· και ιδου οι παιδες σου μετα των παιδων μου 9 πορευσονται ετοιμασαι μοι ξυλα εις πληθος, οτι ο οικος, ὃν εγω οικοδομω μεγας και ενδοξος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ιδου τοις εργαζομενοις τοις κοπτουσι ξυλα εις βρωματα δεδωκα σιτον εις δοματα τοις παισι σου κορων πυρου εικοσι χιλιαδας και κριθων κορων εικοσι χιλιαδας και οινου μετρων εικοσι χιλιαδας και ελαιου μετρων εικοσι χιλιαδας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και ειπε Χιραμ βασιλευς Τυρου εν γραφη και απεστειλε προς Σαλωμων λεγων· εν τω αγαπησαι Κυριον τον λαον αυτου εδωκε σε επ’ αυτους βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και ειπε Χιραμ· ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ, ὃς εποιησε τον ουρανον και την γην, ὃς εδωκε τωΔαυιδ τω βασιλει υιον σοφον και επισταμενον επιστημην και συνεσιν, ὃς οικοδομησει οικον τω Κυριω και οικον τη βασιλειᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και νυν απεστειλα σοι ανδρα σοφον και ειδοτα συνεσιν Χιραμ τον πατερα μου (14 η μητηρ αυτου απο θυγατερων Δαν, και ο πατηρ αυτου ανηρ Τυριος) ειδοτα ποιησαι εν χρυσιω και εν αργυριω και εν χαλκω και εν σιδηρω και εν λιθοις και ξυλοις και υφαινειν εν τη πορφυρᾳ και εν τη υακινθω και εν τη βυσσω και εν τω κοκκινω και γλυψαι γλυφας και διανοεισθαι πασαν διανοησιν, οσα ἂν δως αυτω, μετα των σοφων σου και σοφων Δαυιδ κυριου μου πατρος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και νυν τον σιτον και την κριθην και το ελαιον και τον οινον, α ειπεν ο κυριος μου, αποστειλατω τοις παισιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και ημεις κοψομεν ξυλα εκ του Λιβανου κατα πασαν την χρειαν σου και αξομεν αυτα σχεδιαις επι θαλασσαν ᾿Ιοππης, και συ αξεις αυτα εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και συνηγαγε Σαλωμων παντας τους ανδρας τους προσηλυτους τους εν γη ᾿Ισραηλ μετα τον αριθμον, ὃν ηριθμησεν αυτους Δαυιδ ο πατηρ αυτου, και ευρεθησαν εκατον πεντηκοντα χιλιαδες και τρισχιλιοι εξακοσιοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και εποιησεν εξ αυτων εβδομηκοντα χιλιαδας νωτοφορων και ογδοηκοντα χιλιαδας λατομων και τρισχιλιους εξακοσιους εργοδιωκτας επι τον λαον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ηρξατο Σαλωμων του οικοδομειν τον οικον Κυριου εν ῾Ιερουσαλημ εν ορει του ᾿Αμωρια, ου ωφθη Κυριος τω Δαυιδ πατρι αυτου, εν τω τοπω, ω ητοιμασε Δαυιδ εν αλω ᾿Ορνα του ᾿Ιεβουσαιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και ηρξατο οικοδομησαι εν τω μηνι τω δευτερω εν τω ετει τω τεταρτω της βασιλειας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ταυτα ηρξατο Σαλωμων του οικοδομησαι τον οικον του Θεου· μηκος πηχεων η διαμετρησις η πρωτη πηχεων εξηκοντα και ευρος πηχεων εικοσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και αιλαμ κατα προσωπον του οικου, μηκος επι προσωπον πλατους του οικου πηχεων εικοσι και υψος πηχεων εκατον εικοσι· και κατεχρυσωσεν αυτον εσωθεν χρυσιω καθαρω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και τον οικον τον μεγαν εξυλωσε ξυλοις κεδρινοις και κατεχρυσωσε χρυσιω καθαρω και εγλυψεν επ’ αυτου φοινικας και χαλαστα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και εκοσμησε τον οικον λιθοις τιμιοις εις δοξαν και εχρυσωσε χρυσιω χρυσιου του εκ Φαρουΐμ 7 και εχρυσωσε τον οικον και τους τοιχους αυτου και τους πυλωνας και τα οροφωματα και τα θυρωματα χρυσιω και εγλυψε Χερουβιμ επι των τοιχων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και εποιησε τον οικον του αγιου των αγιων, μηκος αυτου επι προσωπον πλατους του οικου πηχεων εικοσι και το ευρος πηχεων εικοσι, και εχρυσωσεν αυτον χρυσιω καθαρω εις Χερουβιμ εις ταλαντα εξακοσια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και ολκη των ηλων, ολκη του ενος πεντηκοντα σικλοι χρυσιου. και το υπερωον εχρυσωσε χρυσιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και εποιησεν εν τω οικω τω αγιω των αγιων Χερουβιμ δυο, εργον εκ ξυλων και εχρυσωσεν αυτα χρυσιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και αι πτερυγες των Χερουβιμ το μηκος πηχεων εικοσι, και η πτερυξ η μια πηχεων πεντε απτομενη του τοιχου του οικου, και η πτερυξ η ετερα πηχεων πεντε απτομενη της πτερυγος του Χερουβ του ετερου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και αι πτερυγες των Χερουβιμ τουτων διαπεπετασμεναι πηχεων εικοσι· και αυτα εστηκοκα επι τους ποδας αυτων, και τα προσωπα αυτων εις τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και εποιησε το καταπετασμα υακινθου και πορφυρας και κοκκινου και βυσσου και υφανεν εν αυτω Χερουβιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και εποιησεν εμπροσθεν του οικου στυλους δυο, πηχεων τριακονταπεντε το υψος και τας κεφαλας αυτων πηχεων πεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και εποιησε σερσερωθ εν τω δαβιρ και εδωκεν επι των κεφαλων των στυλων. και εποιησε ροΐσκους εκατον και εποιησε ροΐσκους επι των χαλαστων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και εστησε τους στυλους κατα προσωπον του ναου, ενα εκ δεξιων και τον ενα εξ ευωνυμων, και εκαλεσε το ονομα του εκ δεξιων Κατορθωσις και το ονομα του εξ αριστερων ᾿Ισχυς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ εποιησε θυσιαστηριον χαλκουν, εικοσι πηχεων το μηκος και εικοσι πηχεων το ευρος και δεκα πηχεων το υψος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και εποιησε την θαλασσαν χυτην, δεκα πηχεων την διαμετρησιν, στρογγυλην κυκλοθεν, και πεντε πηχεων το υψος και το κυκλωμα τριακοντα πηχεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ομοιωμα μοσχων υποκατω αυτης, κυκλω κυκλουσιν αυτην, δεκα πηχεις περιεχουσι τον λουτηρα κυκλοθεν. δυο γενη εχωνευσαν τους μοσχους εν τη χωνευσει αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| ᾗ εποιησαν αυτους, δωδεκα μοσχους, οι τρεις βλεποντες βορραν και οι τρεις δυσμας και οι τρεις νοτον και οι τρεις κατ’ ανατολας, και η θαλασσα επ’ αυτων ανω, ησαν τα οπισθια αυτων εσω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και το παχος αυτης παλαιστης, και το χειλος αυτης ως χειλος ποτηριου, διαγεγλυμμενα βλαστους κρινου, χωρουσαν μετρητας τρισχιλιους· και εξετελεσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και εποιησε λουτηρας δεκα και εθηκε τους πεντε εκ δεξιων και τους πεντε εξ αριστερων του πλυνειν εν αυτοις τα εργα των ολοκαυτωματων και αποκλυζειν εν αυτοις· και η θαλασσα εις το νιπτεσθαι τους ιερεις εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και εποιησε τας λυχνιας τας χρυσας δεκα κατα το κριμα αυτων και εθηκεν εν τω ναω, πεντε εκ δεξιων και πεντε εξ αριστερων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εποιησε τραπεζας δεκα και εθηκεν εν τω ναω, πεντε εκ δεξιων και πεντε εξ ευωνυμων, και εποιησε φιαλας χρυσας εκατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και εποιησε την αυλην των ιερεων και την αυλην την μεγαλην και θυρας τη αυλη και θυρωματα αυτων κατακεχαλκωμενα χαλκω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και την θαλασσαν εθηκεν απο γωνιας του οικου εκ δεξιων ως προς ανατολας κατεναντι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και εποιησε Χιραμ τας κρεαγρας και τα πυρεια και την εσχαραν του θυσιαστηριου και παντα τα σκευη αυτου. και συνετελεσε Χιραμ ποιησαι πασαν την εργασιαν, ἣν εποιησε Σαλωμων τω βασιλει εν οικω του Θεου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| στυλους δυο και επ’ αυτων γωλαθ τη χωθαρεθ επι των κεφαλων των στυλων δυο και δικτυα δυο συγκαλυψαι τας κεφαλας των χωθαρεθ, α εστιν επι των κεφαλων των στυλων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και κωδωνας χρυσους τετρακοσιους εις τα δυο δικτυα και δυο γενη ροΐσκων εν τω δικτυω τω ενι του συγκαλυψαι τας δυο γωλαθ των χωθαρεθ, α εστιν επανω των στυλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και τας μεχωνωθ εποιησε δεκα, και τους λουτηρας εποιησεν επι των μεχωνωθ 15 και την θαλασσαν μιαν και τους μοσχους τους δωδεκα υποκατω αυτης 16 και τους ποδιστηρας και τους αναλημπτηρας και τους λεβητας και τας κρεαγρας και παντα τα σκευη αυτων, α εποιησε Χιραμ, και ανηνεγκε τω βασιλει Σαλωμων εν οικω Κυριου χαλκου καθαρου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| εν τω περιχωρω του ᾿Ιορδανου εχωνευσεν αυτα ο βασιλευς εν τω παχει της γης εν οικω Σοκχωθ και ανα μεσον Σαρηδαθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και εποιησε Σαλωμων παντα τα σκευη ταυτα εις πληθος σφοδρα, οτι ουκ εξελιπεν ολκη του χαλκου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και εποιησε Σαλωμων παντα τα σκευη οικου Κυριου και το θυσιαστηριον το χρυσουν και τας τραπεζας (και επ’ αυτων αρτοι προθεσεως) 20 και τας λυχνιας και τους λυχνους του φωτος κατα το κριμα και κατα προσωπον του δαβιρ χρυσιου καθαρου 21 και λαβιδες αυτων και οι λυχνοι αυτων και τας φιαλας και τας θυΐσκας και τα πυρεια χρυσιου καθαρου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και η θυρα του οικου η εσωτερα εις τα αγια των αγιων, και τας θυρας του οικου του ναου χρυσας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ συνετελεσθη πασα η εργασια, ἣν εποιησε Σαλωμων εν οικω Κυριου. και εισηνεγκε Σαλωμων τα αγια Δαυιδ του πατρος αυτου, το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη και εδωκεν εις θησαυρον οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| τοτε εξεκκλησιασε Σαλωμων παντας τους πρεσβυτερους ᾿Ισραηλ και παντας τους αρχοντας των φυλων τους ηγουμενους πατριων υιων ᾿Ισραηλ εις ῾Ιερουσαλημ του ανενεγκαι κιβωτον διαθηκης Κυριου εκ πολεως Δαυιδ (αυτη Σιων)·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και εξεκκλησιασθησαν προς τον βασιλεα πας ᾿Ισραηλ εν τη εορτη (ουτος ο μην εβδομος) 4 και ηλθον παντες οι πρεσβυτεροι ᾿Ισραηλ και ελαβον παντες οι Λευιται την κιβωτον 5 και ανηνεγκαν την κιβωτον και την σκηνην του μαρτυριου και παντα τα σκευη τα αγια εν τη σκηνη, και ανηνεγκαν αυτην οι ιερεις και οι Λευιται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και ο βασιλευς Σαλωμων και πασα συναγωγη ᾿Ισραηλ και οι φοβουμενοι και οι επισυνηγμενοι αυτων εμπροσθεν της κιβωτου θυοντες μοσχους και προβατα, οἳ ουκ αριθμηθησονται και οἳ ου λογισθησονται απο του πληθους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και εισηνεγκαν οι ιερεις την κιβωτον διαθηκης Κυριου εις τον τοπον αυτης, εις το δαβιρ του οικου εις τα αγια των αγιων, υποκατω των πτερυγων των Χερουβιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και ην τα Χερουβιμ διαπεπετακοτα τας πτερυγας αυτων επι τον τοπον της κιβωτου, και συνεκαλυπτε τα Χερουβιμ επι την κιβωτον και επι τους αναφορεις αυτης επανωθεν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και υπερειχον οι αναφορεις, και εβλεποντο αι κεφαλαι των αναφορεων εκ των αγιων εις προσωπον του δαβιρ, ουκ εβλεποντο εξω· και ησαν εκει εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| ουκ ην εν τη κιβωτω πλην δυο πλακες, ας εθηκε Μωυσης εν Χωρηβ, α διεθετο Κυριος μετα των υιων ᾿Ισραηλ εν τω εξελθειν αυτους εκ γης Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και εγενετο εν τω εξελθειν τους ιερεις εκ των αγιων —οτι παντες οι ιερεις οι ευρεθεντες ηγιασθησαν, ουκ ησαν διατεταγμενοι κατ’ εφημεριαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και οι Λευιται οι ψαλτωδοι παντες τοις υιοις ᾿Ασαφ, τω Αιμαν, τω ᾿Ιδιθουν και τοις υιοις αυτων και τοις αδελφοις αυτων, των ενδεδυμενων στολας βυσσινας, εν κυμβαλοις και εν ναβλαις και εν κινυραις, εστηκοτες κατεναντι του θυσιαστηριου και μετ’ αυτων ιερεις εκατον εικοσι σαλπιζοντες ταις σαλπιγξι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και εγενετο μια φωνη εν τω σαλπιζειν και εν τω ψαλτωδειν και εν τω αναφωνειν φωνη μια του εξομολογεισθαι και αινειν τω Κυριω— και υψωσαν φωνην εν σαλπιγξι και εν κυμβαλοις και εν οργανοις των ᾠδων και ελεγον· εξομολογεισθε τω Κυριω, οτι αγαθον, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου. και ο οικος ενεπλησθη νεφελης δοξης Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και ουκ ηδυναντο οι ιερεις του στηναι λειτουργειν απο προσωπου της νεφελης, οτι ενεπλησε δοξα Κυριου τον οικον του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΤΟΤΕ ειπε Σαλωμων· Κυριος ειπε του κατασκηνωσαι εν γνοφω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και εγω ᾠκοδομηκα οικον τω ονοματι σου αγιον σοι και ετοιμον του κατασκηνωσαι εις τους αιωνας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και επεστρεψεν ο βασιλευς το προσωπον αυτου και ευλογησε την πασαν εκκλησιαν ᾿Ισραηλ, και πασα η εκκλησια ᾿Ισραηλ παρειστηκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και ειπεν· ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ, ως ελαλησεν εν στοματι αυτου προς Δαυιδ τον πατερα μου και εν χερσιν αυτου επληρωσε λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| απο της ημερας, ἧς ανηγαγον τον λαον μου εκ γης Αιγυπτου, ουκ εξελεξαμην εν πολει απο πασων φυλων ᾿Ισραηλ του οικοδομησαι οικον του ειναι το ονομα μου εκει και ουκ εξελεξαμην ανδρι του ειναι εις ηγουμενον επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και εξελεξαμην την ῾Ιερουσαλημ γενεσθαι το ονομα μου εκει και εξελεξαμην εν Δαυιδ του ειναι επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και εγενετο επι καρδιαν Δαυιδ του πατρος μου του οικοδομησαι οικον τω ονοματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ειπε Κυριος προς Δαυιδ πατερα μου· διοτι εγενετο επι καρδιαν σου του οικοδομησαι οικον τω ονοματι μου, καλως εποιησας, οτι εγενετο επι την καρδιαν σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| πλην συ ουκ οικοδομησεις τον οικον, οτι ο υιος σου, ὃς εξελευσεται εκ της οσφυος σου, ουτος οικοδομησει τον οικον τω ονοματι μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και ανεστησε Κυριος τον λογον τουτον, ὃν ελαλησε, και εγενηθην αντι Δαυιδ του πατρος μου και εκαθισα επι τον θρονον ᾿Ισραηλ, καθως ελαλησε Κυριος, και ᾠκοδομησα τον οικον τω ονοματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ 11 και εθηκα εκει την κιβωτον, εν ᾗ εκει διαθηκη Κυριου, ἣν διεθετο τω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| Και εστη κατεναντι του θυσιαστηριου Κυριου εναντι πασης εκκλησιας ᾿Ισραηλ και διεπετασε τας χειρας αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| οτι εποιησε Σαλωμων βασιν χαλκην και εθηκεν αυτην εν μεσω της αυλης του ιερου, πεντε πηχεων το μηκος αυτης και πεντε πηχεων το ευρος αυτης και τριων πηχεων το υψος αυτης, και εστη επ’ αυτης και επεσεν επι τα γονατα εναντι πασης εκκλησιας ᾿Ισραηλ και διεπετασε τας χειρας αυτου εις τον ουρανον 14 και ειπε· Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, ουκ εστιν ομοιος σοι Θεος εν ουρανω και επι της γης, φυλασσων την διαθηκην και το ελεος τοις παισι σου τοις πορευομενοις εναντιον σου εν ολῃ καρδιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| α εφυλαξας τω παιδι σου Δαυιδ τω πατρι μου, α ελαλησας αυτω λεγων, και ελαλησας εν στοματι σου και εν χερσι σου επληρωσας ως η ημερα αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και νυν, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, φυλαξον τω παιδι σου τω Δαυιδ τω πατρι μου α ελαλησας αυτω λεγων· ουκ εκλειψει σοι ανηρ απο προσωπου μου καθημενος επι θρονου ᾿Ισραηλ, πλην εαν φυλαξωσιν οι υιοι σου την οδον αυτων του πορευεσθαι εν τω νομω μου, ως επορευθης εναντιον μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και νυν, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, πιστωθητω δη το ρημα σου, ὃ ελαλησας τω παιδι σου τω Δαυιδ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| οτι ει αληθως κατοικησει Θεος μετα ανθρωπων επι της γης; ει ο ουρανος και ο ουρανος του ουρανου ουκ αρκεσουσι σοι, και τις ο οικος ουτος, ὃν ᾠκοδομησα; 19 και επιβλεψῃ επι την προσευχην παιδος σου και επι την δεησιν μου, Κυριε ο Θεος, του επακουσαι της δεησεως και της προσευχης, ἧς ο παις σου προσευχεται εναντιον σου σημερον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| του ειναι οφθαλμους σου ανεωγμενους επι τον οικον τουτον ημερας και νυκτος εις τον τοπον τουτον, ὃν ειπας επικληθηναι το ονομα σου εκει, του ακουσαι της προσευχης, ἧς προσευχεται ο παις σου εις τον τοπον τουτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και ακουσῃ της δεησεως του παιδος σου και του λαου σου ᾿Ισραηλ, α ἂν προσευξωνται εις τον τοπον τουτον, και συ εισακουσῃ εν τω τοπω της κατοικησεως σου εκ του ουρανου και ακουσῃ και ιλεως εσῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| εαν αμαρτῃ ανηρ τω πλησιον αυτου και λαβῃ επ’ αυτον αραν του αρασθαι αυτον, και ελθῃ και αρασηται κατεναντι του θυσιαστηριου εν τω οικω τουτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου και ποιησεις και κρινεις τους δουλους σου του αποδουναι τω ανομω και αποδουναι οδους αυτου εις κεφαλην αυτου, και του δικαιωσαι δικαιον, του αποδουναι αυτω κατα την δικαιοσυνην αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και εαν θραυσθη ο λαος σου ᾿Ισραηλ κατεναντι του εχθρου, εαν αμαρτωσι σοι, και επιστρεψωσι και εξομολογησωνται τω ονοματι σου και προσευξωνται και δεηθωσιν εναντιον σου εν τω οικω τουτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου και ιλεως εσῃ ταις αμαρτιαις λαου σου ᾿Ισραηλ και αποστρεψεις αυτους εις την γην, ἣν εδωκας αυτοις και τοις πατρασιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| εν τω συσχεθηναι τον ουρανον και μη γενεσθαι υετον, οτι αμαρτησονται σοι, και προσευξονται εις τον τοπον τουτον και αινεσουσι το ονομα σου και απο των αμαρτιων αυτων επιστρεψουσιν, οτι ταπεινωσεις αυτους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου και ιλεως εσῃ ταις αμαρτιαις των παιδων σου και του λαου σου ᾿Ισραηλ, οτι δηλωσεις αυτοις την οδον την αγαθην, εν ᾗ πορευσονται εν αυτη, και δωσεις υετον επι την γην σου, ἣν εδωκας τω λαω σου εις κληρονομιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| λιμος εαν γενηται επι της γης, θανατος εαν γενηται, ανεμοφθορια και ικτερος, ακρις και βρουχος εαν γενηται, και εαν θλιψῃ αυτον ο εχθρος κατεναντι των πολεων αυτων, κατα πασαν πληγην και παντα πονον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και πασα προσευχη και πασα δεησις, ἣ εαν γενηται παντι ανθρωπω και παντι λαω σου ᾿Ισραηλ, εαν γνω ανθρωπος την αφην αυτου και την μαλακιαν αυτου και διαπετασῃ τας χειρας αυτου εις τον οικον τουτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου και ιλασῃ και δωσεις ανδρι κατα τας οδους αυτου, ως ἂν γνως την καρδιαν αυτου, οτι μονος γινωσκεις την καρδιαν υιων ανθρωπων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| οπως φοβωνται πασας οδους σου πασας τας ημερας, ας αυτοι ζωσιν επι προσωπον της γης, ἧς εδωκας τοις πατρασιν ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| και πας αλλοτριος, ὃς ουκ εκ του λαου σου ᾿Ισραηλ εστιν αυτος και ελθῃ εκ γης μακροθεν δια το ονομα σου το μεγα και την χειρα σου την κραταιαν και τον βραχιονα σου τον υψηλον και ελθωσι και προσευξωνται εις τον τοπον τουτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| και συ εισακουσῃ εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου και ποιησεις κατα παντα, οσα ἂν επικαλεσηται σε ο αλλοτριος, οπως γνωσι παντες οι λαοι της γης το ονομα σου και του φοβεισθαι σε ως ο λαος σου ᾿Ισραηλ και του γνωναι οτι το ονομα σου επικεκληται επι τον οικον τουτον, ὃν ᾠκοδομησα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| εαν δε εξελθῃ ο λαος σου εις πολεμον επι τους εχθρους αυτου εν οδω, ᾗ αποστελεις αυτους, και προσευξωνται προς σε κατα την οδον της πολεως ταυτης, ἣν εξελεξω εν αυτη, και οικου, ου ᾠκοδομηκα τω ονοματι σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| και ακουσῃ εκ του ουρανου της προσευχης αυτων και της δεησεως αυτων και ποιησεις το δικαιωμα αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| οτι αμαρτησονται σοι (οτι ουκ εσται ανθρωπος, ὃς ουχ αμαρτησεται) και παταξεις αυτους και παραδωσεις αυτους κατα προσωπον εχθρων και αιχμαλωτευσουσιν αυτους οι αιχμαλωτευοντες αυτους εις γην εχθρων εις γην μακραν η εγγυς 37 και επιστρεψωσι καρδιαν αυτων εν τη γη αυτων, ου μετηχθησαν εκει, και γε επιστρεψωσι και δεηθωσι σου εν τη αιχμαλωσιᾳ αυτων λεγοντες· ημαρτομεν, ηνομησαμεν, ηδικησαμεν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.38| και επιστρεψωσι προς σε εν ολῃ καρδιᾳ και εν ολῃ ψυχη αυτων εν γη αιχμαλωτευσαντων αυτους και προσευξωνται οδον γης αυτων, ἧς εδωκας τοις πατρασιν αυτων, και της πολεως, ἧς εξελεξω, και του οικου, ου ᾠκοδομησα τω ονοματι σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.39| και ακουσῃ εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου της προσευχης αυτων και της δεησεως αυτων και ποιησεις κριματα και ιλεως εσῃ τω λαω τω αμαρτωντι σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.40| και νυν, Κυριε, εστωσαν δη οι οφθαλμοι σου ανεωγμενοι και τα ωτα σου επηκοα επι την δεησιν του τοπου τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.41| και νυν αναστηθι, Κυριε ο Θεος, εις την καταπαυσιν σου, συ και η κιβωτος της ισχυος σου. οι ιερεις σου, Κυριε ο Θεος, ενδυσαιντο σωτηριαν, και οι υιοι σου ευφρανθητωσαν εν αγαθοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.42| Κυριε ο Θεος, μη αποστρεψῃς το προσωπον του χριστου σου, μνησθητι τα ελεη Δαυιδ του δουλου σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ως συνετελεσε Σαλωμων προσευχομενος, και το πυρ κατεβη εκ του ουρανου και κατεφαγε τα ολοκαυτωματα και τας θυσιας, και δοξα Κυριου επλησε τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ουκ ηδυναντο οι ιερεις εισελθειν εις τον οικον Κυριου εν τω καιρω εκεινω, οτι επλησε δοξα Κυριου τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ εωρων καταβαινον το πυρ, και η δοξα Κυριου επι τον οικον, και επεσον επι προσωπον επι την γην επι το λιθοστρωτον και προσεκυνησαν και ᾔνουν τω Κυριω, οτι αγαθον, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ο βασιλευς και πας ο λαος θυοντες θυματα εναντι Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και εθυσιασεν ο βασιλευς Σαλωμων την θυσιαν μοσχων εικοσι και δυο χιλιαδας και βοσκηματων εκατον και εικοσι χιλιαδας, και ενεκαινισε τον οικον του Θεου ο βασιλευς και πας ο λαος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και οι ιερεις επι τας φυλακας αυτων εστηκοτες, και οι Λευιται εν οργανοις ᾠδων Κυριου του Δαυιδ του βασιλεως του εξομολογεισθαι εναντι Κυριου, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου, εν υμνοις Δαυιδ δια χειρος αυτων, και οι ιερεις σαλπιζοντες ταις σαλπιγξιν εναντιον αυτων, και πας ᾿Ισραηλ εστηκως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ηγιασε Σαλωμων το μεσον της αυλης της εν οικω Κυριου, οτι εποιησεν εκει τα ολοκαυτωματα και τα στεατα των σωτηριων, οτι το θυσιαστηριον το χαλκουν, ὃ εποιησε Σαλωμων, ουκ εξεποιει δεξασθαι τα ολοκαυτωματα και τα μαναα και τα στεατα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και εποιησε Σαλωμων την εορτην εν τω καιρω εκεινω επτα ημερας και πας ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου, εκκλησια μεγαλη σφοδρα απο εισοδου Αιμαθ και εως χειμαρρου Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και εποιησεν εν τη ημερᾳ τη ογδοῃ εξοδιον, οτι εγκαινισμον του θυσιαστηριου εποιησεν επτα ημερας εορτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εν τη τριτῃ και εικοστη του μηνος του εβδομου απεστειλε τον λαον εις τα σκηνωματα αυτων ευφραινομενους και αγαθη καρδιᾳ επι τοις αγαθοις, οις εποιησε Κυριος τω Δαυιδ, και τω Σαλωμωντι και τω ᾿Ισραηλ λαω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| Και συνετελεσε Σαλωμων τον οικον Κυριου και τον οικον του βασιλεως· και παντα, οσα ηθελησεν εν τη ψυχη Σαλωμων του ποιησαι εν οικω Κυριου και εν οικω αυτου, ευωδωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ωφθη Κυριος τω Σαλωμων την νυκτα και ειπεν αυτω· ηκουσα της προσευχης σου και εξελεξαμην εν τω τοπω τουτω εμαυτω εις οικον θυσιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εαν συσχω τον ουρανον και μη γενηται υετος, και εαν εντειλωμαι τη ακριδι καταφαγειν το ξυλον, και εαν αποστειλω θανατον εν τω λαω μου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και εαν εντραπη ο λαος μου εφ’ ους επικεκληται το ονομα μου επ’ αυτους, και προσευξωνται και ζητησωσι το προσωπον μου και αποστρεψωσιν απο των οδων αυτων των πονηρων, και εγω εισακουσομαι εκ του ουρανου και ιλεως εσομαι ταις αμαρτιαις αυτων και ιασομαι την γην αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και νυν οι οφθαλμοι μου εσονται ανεωγμενοι και τα ωτα μου επηκοα τη προσευχη του τοπου τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και νυν εξελεξαμην και ηγιακα τον οικον τουτον του ειναι ονομα μου εκει εως αιωνος, και εσονται οι οφθαλμοι μου και η καρδια μου εκει πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και συ εαν πορευθης εναντιον μου ως Δαυιδ ο πατηρ σου και ποιησεις κατα παντα, α ενετειλαμην σοι, και τα προσταγματα μου και τα κριματα μου φυλαξῃ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και αναστησω τον θρονον της βασιλειας σου, ως διεθεμην Δαυιδ τω πατρι σου λεγων· ουκ εξαρθησεται σοι ηγουμενος ανηρ εν ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και εαν αποστρεψητε υμεις και εγκαταλιπητε τα προσταγματα μου και τας εντολας μου, ας εδωκα εναντιον υμων, και πορευθητε και λατρευσητε θεοις ετεροις και προσκυνησητε αυτοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και εξαρω υμας απο της γης, ἧς εδωκα αυτοις, και τον οικον τουτον, ὃν ηγιασα τω ονοματι μου, αποστρεψω εκ προσωπου μου και δωσω αυτον εις παραβολην και εις διηγημα εν πασι τοις εθνεσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και ο οικος ουτος ο υψηλος, πας ο διαπορευομενος αυτον εκστησεται και ερει· χαριν τινος εποιησε Κυριος τη γη ταυτῃ και τω οικω τουτω; 22 και ερουσι· διοτι εγκατελιπον Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων τον εξαγαγοντα αυτους εκ γης Αιγυπτου και αντελαβοντο θεων ετερων και προσεκυνησαν αυτοις και εδουλευσαν αυτοις, δια τουτο επηγαγεν επ’ αυτους πασαν την κακιαν ταυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εγενετο μετα εικοσιν ετη, εν οις ᾠκοδομησε Σαλωμων τον οικον Κυριου και τον οικον αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και τας πολεις, ας εδωκε Χιραμ τω Σαλωμων, ᾠκοδομησεν αυτας Σαλωμων και κατῴκισεν εκει τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ηλθε Σαλωμων εις Βαισωβα και κατισχυσεν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ᾠκοδομησε την Θοεδμορ εν τη ερημω και πασας τας πολεις τας οχυρας, ας ᾠκοδομησεν εν ῾Ημαθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ᾠκοδομησε την Βαιθωρων την ανω και την Βαιθωρων την κατω, πολεις οχυρας, τειχη, πυλαι και μοχλοι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και την Βααλαθ και πασας τας πολεις τας οχυρας, αἳ ησαν τω Σαλωμων, και πασας τας πολεις των αρματων και τας πολεις των ιππεων και οσα επεθυμησε Σαλωμων κατα την επιθυμιαν του οικοδομησαι εν ῾Ιερουσαλημ και εν τω Λιβανω και εν πασῃ τη βασιλειᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| πας ο λαος ο καταλειφθεις απο του Χετταιου και του ᾿Αμορραιου και του Φερεζαιου και του Ευαιου και του ᾿Ιεβουσαιου, οἳ ουκ εισιν εκ του ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| αλλ’ ησαν εκ των υιων αυτων των καταλειφθεντων μετ’ αυτους εν τη γη, ους ουκ εξωλοθρευσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, και ανηγαγεν αυτους Σαλωμων εις φορον εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και εκ των υιων ᾿Ισραηλ ουκ εδωκε Σαλωμων εις παιδας τη βασιλειᾳ αυτου, οτι αυτοι ανδρες πολεμισται και αρχοντες και δυνατοι και αρχοντες αρματων και ιππεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και ουτοι αρχοντες των προστατων βασιλεως Σαλωμων· πεντηκοντα και διακοσιοι εργοδιωκτουντες εν τω λαω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| Και την θυγατερα Φαραω ανηγαγε Σαλωμων εκ πολεως Δαυιδ εις τον οικον, ὃν ᾠκοδομησεν αυτη, οτι ειπεν· ου κατοικησει η γυνη μου εν πολει Δαυιδ του βασιλεως ᾿Ισραηλ, οτι αγιος εστιν ου εισηλθεν εκει κιβωτος Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| Τοτε ανηνεγκε Σαλωμων ολοκαυτωματα τω Κυριω επι το θυσιαστηριον, ὃ ᾠκοδομησε Κυριω απεναντι του ναου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| κατα τον λογον ημερας εν ημερᾳ του αναφερειν κατα τας εντολας Μωυση εν τοις σαββατοις και εν τοις μησι και εν ταις εορταις τρεις καιρους του ενιαυτου, εν τη εορτη των αζυμων και εν τη εορτη των εβδομαδων και εν τη εορτη των σκηνων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εστησε κατα την κρισιν Δαυιδ του πατρος αυτου τας διαιρεσεις των ιερεων, κατα τας λειτουργιας αυτων, και οι Λευιται επι τας φυλακας αυτων του αινειν και λειτουργειν κατεναντι των ιερεων κατα τον λογον ημερας εν τη ημερᾳ, και οι πυλωροι κατα τας διαιρεσεις αυτων εις πυλην και πυλην, οτι ουτως εντολαι Δαυιδ ανθρωπου του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| ου παρηλθον τας εντολας του βασιλεως περι των ιερεων και των Λευιτων εις παντα λογον και εις τους θησαυρους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και ητοιμασθη πασα η εργασια, αφ’ ἧς ημερας εθεμελιωθη, εως ου ετελειωσε Σαλωμων τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| Τοτε ωχετο Σαλωμων εις Γασιων Γαβερ και εις την Αιλαθ την παραθαλασσιαν εν γη ᾿Ιδουμαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και απεστειλε Χιραμ εν χειρι παιδων αυτου πλοια και παιδας ειδοτας θαλασσαν, και ωχοντο μετα των παιδων Σαλωμων εις Σωφιρα και ελαβον εκειθεν τετρακοσια και πεντηκοντα ταλαντα χρυσιου και ηλθον προς τον βασιλεα Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ βασιλισσα Σαβα ηκουσε το ονομα Σαλωμων και ηλθε του πειρασαι Σαλωμων εν αινιγμασιν εις ῾Ιερουσαλημ εν δυναμει βαρειᾳ σφοδρα και καμηλοι αιρουσαι αρωματα εις πληθος και χρυσιον και λιθον τιμιον και ηλθε προς Σαλωμων και ελαλησε προς αυτον παντα, οσα ην εν τη ψυχη αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και ανηγγειλεν αυτη Σαλωμων παντας τους λογους αυτης και ου παρηλθε λογος απο Σαλωμων, ὃν ουκ απηγγειλεν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ειδε βασιλισσα Σαβα την σοφιαν Σαλωμων και τον οικον, ὃν ᾠκοδομησε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και τα βρωματα των τραπεζων και καθεδραν παιδων αυτου και στασιν λειτουργων αυτου και ιματισμον αυτων και οινοχοους αυτου και στολισμον αυτων και τα ολοκαυτωματα, α ανεφερεν εν οικω Κυριου, και εξ εαυτης εγενετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και ειπε προς τον βασιλεα· αληθινος ο λογος, ὃν ηκουσα εν τη γη μου περι των λογων σου και περι της σοφιας σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ουκ επιστευσα τοις λογοις, εως ου ηλθον και ειδον οι οφθαλμοι μου, και ιδου ουκ απηγγελη μοι ημισυ του πληθους της σοφιας σου, προσεθηκας επι την ακοην, ἣν ηκουσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| μακαριοι οι ανδρες σου, μακαριοι οι παιδες ουτοι οι παρεστηκοτες σοι διαπαντος και ακουοντες την σοφιαν σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| εστω Κυριος ο Θεος σου ευλογημενος, ὃς ηθελησεν εν σοι του δουναι σε επι θρονον αυτου εις βασιλεα Κυριω Θεω σου· εν τω αγαπησαι Κυριον τον Θεον σου τον ᾿Ισραηλ του στησαι αυτον εις αιωνα και εδωκε σε επ’ αυτους εις βασιλεα του ποιησαι κριμα και δικαιοσυνην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και εδωκε τω βασιλει εκατον εικοσι ταλαντα χρυσιου και αρωματα εις πληθος πολυ και λιθον τιμιον· και ουκ ην κατα τα αρωματα εκεινα, α εδωκε βασιλισσα Σαβα τω βασιλει Σαλωμων.(10 και οι παιδες Σαλωμων και οι παιδες Χιραμ εφερον χρυσιον τω Σαλωμων εκ Σουφιρ και ξυλα πευκινα και λιθον τιμιον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και εποιησεν ο βασιλευς τα ξυλα τα πευκινα αναβασεις τω οικω Κυριου και τω οικω του βασιλεως και κιθαρας και ναβλας τοις ᾠδοις, και ουκ ωφθησαν τοιαυτα εμπροσθεν εν γη ᾿Ιουδα).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και ο βασιλευς Σαλωμων εδωκε τη βασιλισσῃ Σαβα παντα τα θεληματα αυτης, α ᾔτησεν, εκτος παντων, ων ηνεγκε τω βασιλει Σαλωμων· και απεστρεψεν εις την γην αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| Και ην ο σταθμος του χρυσιου του ενεχθεντος τω Σαλωμων εν ενιαυτω ενι εξακοσια εξηκονταεξ ταλαντα χρυσιου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| πλην των ανδρων των υποτεταγμενων και των εμπορευομενων, ων εφερον, και παντων των βασιλεων της ᾿Αραβιας και σατραπων της γης, παντες εφερον χρυσιον και αργυριον τω βασιλει Σαλωμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και εποιησεν ο βασιλευς Σαλωμων διακοσιους θυρεους χρυσους ελατους, εξακοσιοι χρυσοι καθαροι επησαν επι τον ενα θυρεον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και τριακοσιας ασπιδας ελατας χρυσας, τριακοσιων χρυσων ανεφερετο επι την ασπιδα εκαστην· και εδωκεν αυτας ο βασιλευς εν οικω δρυμου του Λιβανου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και εποιησεν ο βασιλευς θρονον ελεφαντινων οδοντων μεγαν και κατεχρυσωσεν αυτον χρυσιω δοκιμω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και ἓξ αναβαθμοι τω θρονω ενδεδεμενοι χρυσιω και αγκωνες ενθεν και ενθεν επι του θρονου της καθεδρας, και δυο λεοντες εστηκοτες παρα τους αγκωνας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και δωδεκα λεοντες εστηκοτες εκει επι των ἓξ αναβαθμων ενθεν και ενθεν· ουκ εγενηθη ουτως εν πασῃ τη βασιλειᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και παντα τα σκευη του βασιλεως Σαλωμων χρυσιου, και παντα τα σκευη οικου δρυμου του Λιβανου χρυσιω κατειλημμενα, ουκ ην αργυριον λογιζομενον εν ημεραις Σαλωμων εις ουθεν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| οτι ναυς τω βασιλει επορευετο εις Θαρσεις μετα των παιδων Χιραμ, απαξ δια τριων ετων ηρχετο πλοια εκ Θαρσεις τω βασιλει γεμοντα χρυσιου και αργυριου και οδοντων ελεφαντινων και πιθηκων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εμεγαλυνθη Σαλωμων υπερ παντας τους βασιλεις και πλουτω και σοφιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και παντες οι βασιλεις της γης εζητουν το προσωπον Σαλωμων ακουσαι της σοφιας αυτου, ἧς εδωκεν ο Θεος εν καρδιᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| και αυτοι εφερον εκαστος τα δωρα αυτου, σκευη αργυρα και σκευη χρυσα και ιματισμον, στακτην και ηδυσματα, ιππους και ημιονους, το κατ’ ενιαυτον ενιαυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και ησαν τω Σαλωμων τεσσαρες χιλιαδες θηλειαι ιπποι εις αρματα και δωδεκα χιλιαδες ιππεων, και εθετο αυτους εν πολεσι των αρματων και μετα του βασιλεως εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και ην ηγουμενος παντων των βασιλεων απο του ποταμου και εως γης αλλοφυλων και εως οριων Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και εδωκεν ο βασιλευς το χρυσιον και το αργυριον εν ῾Ιερουσαλημ ως λιθους και τας κεδρους ως συκαμινους τας εν τη πεδινη εις πληθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και η εξοδος των ιππων εξ Αιγυπτου τω Σαλωμων και εκ πασης της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| Και οι καταλοιποι λογοι Σαλωμων οι πρωτοι και οι εσχατοι ιδου ουτοι γεγραμμενοι επι των λογων Ναθαν του προφητου και επι των λογων ᾿Αχια του Σηλωνιτου και εν ταις ορασεσιν ᾿Ιωηλ του ορωντος περι ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και εβασιλευσε Σαλωμων επι παντα ᾿Ισραηλ τεσσαρακοντα ετη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και εκοιμηθη Σαλωμων, και εθαψαν αυτον εν πολει Δαυιδ του πατρος αυτου, και εβασιλευσε Ροβοαμ υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ ηλθε Ροβοαμ εις Συχεμ, οτι εις Συχεμ ηρχετο πας ᾿Ισραηλ βασιλευσαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και εγενετο ως ηκουσεν ῾Ιεροβοαμ υιος Ναβατ —και αυτος εν Αιγυπτω, ως εφυγεν απο προσωπου Σαλωμων του βασιλεως και κατῴκησεν ῾Ιεροβοαμ εν Αιγυπτω— και απεστρεψεν ῾Ιεροβοαμ εξ Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και απεστειλαν και εκαλεσαν αυτον, και ηλθεν ῾Ιεροβοαμ και πασα η εκκλησια ᾿Ισραηλ προς Ροβοαμ λεγοντες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| ο πατηρ σου εσκληρυνε τον ζυγον ημων, και νυν αφες απο της δουλειας του πατρος σου της σκληρας και απο του ζυγου αυτου του βαρεος, ου εδωκεν εφ’ ημας, και δουλευσομεν σοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και ειπεν αυτοις· πορευεσθε εως τριων ημερων και ερχεσθε προς με· και απηλθεν ο λαος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και συνηγαγεν ο βασιλευς Ροβοαμ τους πρεσβυτερους τους εστηκοτας εναντιον του Σαλωμων του πατρος αυτου εν τω ζην αυτον λεγων· πως υμεις βουλευεσθε του αποκριθηναι τω λαω τουτω λογον; 7 και ελαλησαν αυτω λεγοντες· εαν εν τη σημερον γενῃ εις αγαθον τω λαω τουτω και ευδοκησῃς και λαλησῃς αυτοις λογους αγαθους, και εσονται σοι παιδες πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και κατελιπε την βουλην των πρεσβυτερων, οἳ συνεβουλευσαντο αυτω, και συνεβουλευσατο μετα των παιδαριων των συνεκτραφεντων μετ’ αυτου των εστηκοτων εναντιον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και ειπεν αυτοις· τι υμεις βουλευεσθε και αποκριθησομαι λογον τω λαω τουτω, οἳ ελαλησαν προς με λεγοντες· ανες απο του ζυγου, ου εδωκεν ο πατηρ σου εφ’ ημας; 10 και ελαλησαν αυτω τα παιδαρια τα εκτραφεντα μετ’ αυτου λεγοντες· ουτως λαλησεις τω λαω τω λαλησαντι προς σε λεγων· ο πατηρ σου εβαρυνε τον ζυγον ημων και συ αφες αφ’ ημων, ουτως ερεις· ο μικρος δακτυλος μου παχυτερος της οσφυος του πατρος μου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και νυν ο πατηρ μου επαιδευσεν υμας ζυγω βαρει, καγω προσθησω επι τον ζυγον ημων, ο πατηρ μου επαιδευσεν υμας εν μαστιξι καγω παιδευσω υμας εν σκορπιοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και ηλθεν ῾Ιεροβοαμ και πας ο λαος προς Ροβοαμ τη ημερᾳ τη τριτῃ, ως ελαλησεν ο βασιλευς λεγων· επιστρεψατε προς με εν τη ημερᾳ τη τριτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και απεκριθη ο βασιλευς σκληρα, και εγκατελιπεν ο βασιλευς Ροβοαμ την βουλην των πρεσβυτερων 14 και ελαλησε προς αυτους κατα την βουλην των νεωτερων λεγων· ο πατηρ μου εβαρυνε τον ζυγον υμων και εγω προσθησω επ’ αυτον, ο πατηρ μου επαιδευσεν υμας εν μαστιξι και εγω παιδευσω υμας εν σκορπιοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και ουκ ηκουσεν ο βασιλευς του λαου, οτι ην μεταστροφη παρα του Θεου λεγων· ανεστησε Κυριος τον λογον αυτου, ὃν ελαλησεν εν χειρι ᾿Αχια του Σηλωνιτου περι ῾Ιεροβοαμ υιου Ναβατ 16 και παντος ᾿Ισραηλ, οτι ουκ ηκουσεν ο βασιλευς αυτων. και απεκριθη ο λαος προς τον βασιλεα λεγων· τις ημων η μερις εν Δαυιδ και κληρονομια εν υιω ᾿Ιεσσαι; εις τα σκηνωματα σου, ᾿Ισραηλ· νυν βλεπε τον οικον σου, Δαυιδ. και επορευθη πας ᾿Ισραηλ εις τα σκηνωματα αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και ανδρες ᾿Ισραηλ και οι κατοικουντες εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εβασιλευσεν επ’ αυτων Ροβοαμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και απεστειλεν επ’ αυτους Ροβοαμ ο βασιλευς τον ᾿Αδωνιραμ τον επι του φορου, και ελιθοβολησαν αυτον οι υιοι ᾿Ισραηλ λιθοις και απεθανε. και ο βασιλευς Ροβοαμ εσπευσε του αναβηναι εις το αρμα του φυγειν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και ηθετησεν ᾿Ισραηλ εν τω οικω Δαυιδ εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ηλθε Ροβοαμ εις ῾Ιερουσαλημ και εξεκκλησιασε τον ᾿Ιουδαν και Βενιαμιν εκατον ογδοηκοντα χιλιαδας νεανισκων ποιουντων πολεμον, και επολεμει προς ᾿Ισραηλ του επιστρεψαι την βασιλειαν τω Ροβοαμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και εγενετο λογος Κυριου προς Σαμαιαν ανθρωπον του Θεου λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| ειπον προς Ροβοαμ τον του Σαλωμων και παντα ᾿Ιουδαν και Βενιαμιν λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ταδε λεγει Κυριος· ουκ αναβησεσθε και ου πολεμησεσθε προς τους αδελφους υμων· αποστρεφετε εκαστος εις τον οικον αυτου, οτι παρ’ εμου εγενετο το ρημα τουτο. και επηκουσαν του λογου Κυριου και απεστραφησαν του μη πορευθηναι επι ῾Ιεροβοαμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και κατῴκησε Ροβοαμ εις ῾Ιερουσαλημ και ᾠκοδομησε πολεις τειχηρεις εν τη ᾿Ιουδαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και ᾠκοδομησε την Βηθλεεμ και Αιταν και Θεκωε 7 και Βαιθσουρα και την Σοχωθ και την ᾿Οδολλαμ 8 και την Γεθ και την Μαρισαν και την Ζιφ 9 και την ᾿Αδωραιμ και Λαχις, και την ᾿Αζηκα 10 και την Σαραα και την Αιλωμ και την Χεβρων, η εστι του ᾿Ιουδα και Βενιαμιν, πολεις τειχηρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και ωχυρωσεν αυτας τειχεσι και εδωκεν εν αυταις ηγουμενους και παραθεσεις βρωματων, ελαιον και οινον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| κατα πολιν και κατα πολιν θυρεους και δορατα, και κατισχυσεν αυτας εις πληθος σφοδρα· και ησαν αυτω ᾿Ιουδα και Βενιαμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και οι ιερεις και οι Λευιται, οἳ ησαν εν παντι ᾿Ισραηλ συνηχθησαν προς αυτον εκ παντων των οριων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| οτι εγκατελιπον οι Λευιται τα σκηνωματα της κατασχεσεως αυτων και επορευθησαν προς ᾿Ιουδα εις ῾Ιερουσαλημ, οτι εξεβαλεν αυτους ῾Ιεροβοαμ και οι υιοι αυτου μη λειτουργειν Κυριω 15 και κατεστησεν εαυτω ιερεις των υψηλων και τοις ειδωλοις και τοις ματαιοις και τοις μοσχοις, α εποιησεν ῾Ιεροβοαμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και εξεβαλεν αυτους απο φυλων ᾿Ισραηλ, οἳ εδωκαν καρδιαν αυτων του ζητησαι Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ και ηλθον εις ῾Ιερουσαλημ θυσαι Κυριω Θεω των πατερων αυτων 17 και κατισχυσαν την βασιλειαν ᾿Ιουδα και κατισχυσαν Ροβοαμ τον του Σαλωμων εις ετη τρια, οτι επορευθη εν ταις οδοις Δαυιδ και Σαλωμων ετη τρια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και ελαβεν εαυτω Ροβοαμ γυναικα την Μολλαθ θυγατερα ῾Ιεριμουθ υιου Δαυιδ και ᾿Αβιγαιαν θυγατερα ῾Ελιαβ του ᾿Ιεσσαι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και ετεκεν αυτω υιους τον ᾿Ιαους και τον Σαμαριαν και τον Ζααμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και μετα ταυτα ελαβεν εαυτω την Μααχα θυγατερα ᾿Αβεσσαλωμ, και ετεκεν αυτω τον ᾿Αβια και τον ᾿Ιετθι και τον Ζηζα και τον Σαλημωθ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| και ηγαπησε Ροβοαμ την Μααχα θυγατερα ᾿Αβεσσαλωμ υπερ πασας τας γυναικας αυτου και τας παλλακας αυτου, οτι γυναικας δεκαοκτω ειχε και παλλακας τριακοντα· και εγεννησεν υιους εικοσι και οκτω και θυγατερας εξηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και κατεστησεν εις αρχοντα ᾿Αβια τον της Μααχα εις ηγουμενον εν τοις αδελφοις αυτου, οτι βασιλευσαι διενοειτο αυτον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και ηυξηθη παρα παντας τους υιους αυτου εν πασι τοις οριοις ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και εν ταις πολεσι ταις οχυραις και εδωκεν αυταις τροφας πληθος πολυ και ᾐτησατο πληθος γυναικων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ εγενετο ως ητοιμασθη η βασιλεια Ροβοαμ και ως κατεκρατηθη, εγκατελιπε τας εντολας Κυριου και πας ᾿Ισραηλ μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και εγενετο εν τω ετει τω πεμπτω της βασιλειας Ροβοαμ ανεβη Σουσακιμ βασιλευς Αιγυπτου επι ῾Ιερουσαλημ, οτι ημαρτον εναντιον Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| εν χιλιοις και διακοσιοις αρμασι και εξηκοντα χιλιασιν ιππων, και ουκ ην αριθμος του πληθους του ελθοντος μετ’ αυτου εξ Αιγυπτου, Λιβυες, Τρωγοδυται και Αιθιοπες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και κατεκρατησαν των πολεων των οχυρων, αἳ ησαν εν ᾿Ιουδᾳ, και ηλθον εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και Σαμαιας ο προφητης ηλθε προς Ροβοαμ και προς τους αρχοντας ᾿Ιουδα τους συναχθεντας εις ῾Ιερουσαλημ απο προσωπου Σουσακιμ και ειπεν αυτοις· ουτως ειπε Κυριος· υμεις εγκατελιπετε με, και εγω εγκαταλειψω υμας εν χειρι Σουσακιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ᾐσχυνθησαν οι αρχοντες ᾿Ισραηλ και ο βασιλευς και ειπαν· δικαιος ο Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και εν τω ιδειν Κυριον οτι ενετραπησαν, και εγενετο λογος Κυριου προς Σαμαιαν λεγων· ενετραπησαν, ου καταφθερω αυτους· και δωσω αυτους ως μικρος εις σωτηριαν, και ου μη σταξῃ ο θυμος μου εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| οτι εσονται εις παιδας και γνωσονται την δουλειαν μου και την δουλειαν της βασιλειας της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και ανεβη Σουσακιμ βασιλευς Αιγυπτου επι ῾Ιερουσαλημ και ελαβε τους θησαυρους τους εν οικω Κυριου και τους θησαυρους τους εν οικω του βασιλεως, τα παντα ελαβε· και ελαβε τους θυρεους τους χρυσους, ους εποιησε Σαλωμων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και εποιησεν ο βασιλευς Ροβοαμ θυρεους χαλκους αντ’ αυτων. και κατεστησεν επ’ αυτον Σουσακιμ αρχοντας παρατρεχοντων, τους φυλασσοντας τον πυλωνα του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και εγενετο εν τω εισελθειν τον βασιλεα εις οικον Κυριου. εισεπορευοντο οι φυλασσοντες και οι παρατρεχοντες και οι επιστρεφοντες εις απαντησιν των παρατρεχοντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και εν τω εντραπηναι αυτον απεστραφη απ’ αυτου οργη Κυριου και ουκ εις καταφθοραν εις τελος· και γαρ εν ᾿Ιουδᾳ ησαν λογοι αγαθοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| Και κατισχυσεν ο βασιλευς Ροβοαμ εν ῾Ιερουσαλημ και εβασιλευσε. και τεσσαρακοντα και ενος ετων Ροβοαμ εν τωβασιλευσαι αυτον και επτακαιδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, εν τη πολει, ᾗ εξελεξατο Κυριος επονομασαι το ονομα αυτου εκει εκ πασων φυλων υιων ᾿Ισραηλ· και το ονομα της μητρος αυτου Νοομμα η ᾿Αμανιτις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και εποιησε το πονηρον, οτι ου κατευθυνε την καρδιαν αυτου εκζητησαι τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και λογοι Ροβοαμ οι πρωτοι και εσχατοι ουκ ιδου γεγραμμενοι εν τοις λογοις Σαμαια του προφητου και ᾿Αδδω του ορωντος και πραξεις αυτου; και επολεμησε Ροβοαμ τον ῾Ιεροβοαμ πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και απεθανε Ροβοαμ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Αβια υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΕΝ τω οκτωκαιδεκατω ετει της βασιλειας ῾Ιεροβοαμ εβασιλευσεν ᾿Αβια επι ᾿Ιουδαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| τρια ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου Μααχα θυγατηρ Ουριηλ απο Γαβαων. και πολεμος ην ανα μεσον ᾿Αβια και ανα μεσον ῾Ιεροβοαμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και παρεταξατο ᾿Αβια εν δυναμει πολεμισταις δυναμεως τετρακοσιαις χιλιασιν ανδρων δυνατων, και ῾Ιεροβοαμ παρεταξατο προς αυτον πολεμον εν οκτακοσιαις χιλιασι, δυνατοι πολεμισται δυναμεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και ανεστη ᾿Αβια απο του ορους Σομορων, ο εστιν εν τω ορει ᾿Εφραιμ, και ειπεν· ακουσατε ῾Ιεροβοαμ και πας ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| ουχ υμιν γνωναι οτι Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ εδωκε βασιλεα επι τον ᾿Ισραηλ εις τον αιωνα τω Δαυιδ και τοις υιοις αυτου διαθηκῃ αλος; 6 και ανεστη ῾Ιεροβοαμ ο του Ναβατ ο παις Σαλωμων του Δαυιδ και απεστη απο του κυριου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και συνηχθησαν προς αυτον ανδρες λοιμοι υιοι παρανομοι, και αντεστη προς Ροβοαμ τον του Σαλωμων, και Ροβοαμ ην νεωτερος και δειλος τη καρδιᾳ και ουκ αντεστη κατα προσωπον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και νυν υμεις λεγετε αντιστηναι κατα προσωπον βασιλειας Κυριου δια χειρος υιων Δαυιδ· και υμεις πληθος πολυ και μεθ’ υμων μοσχοι χρυσοι, ους εποιησεν υμιν ῾Ιεροβοαμ εις θεους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| η ουκ εξεβαλετε τους ιερεις Κυριου τους υιους ᾿Ααρων και τους Λευιτας και εποιησατε εαυτοις ιερεις εκ του λαου της γης πασης; ο προσπορευομενος πληρωσαι τας χειρας εν μοσχω εκ βοων και κριοις επτα και εγινετο εις ιερεα τω μη οντι θεω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και ημεις Κυριον τον Θεον ημων ουκ εγκατελιπομεν, και οι ιερεις αυτου λειτουργουσι τω Κυριω οι υιοι ᾿Ααρων και οι Λευιται, και εν ταις εφημεριαις αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| θυμιωσι τω Κυριω ολοκαυτωμα πρωΐ και δειλης και θυμιαμα συνθεσεως και προθεσεις αρτων επι της τραπεζης της καθαρας, και η λυχνια η χρυση και οι λυχνοι της καυσεως αναψαι δειλης, οτι φυλασσομεν τας φυλακας Κυριου του Θεου των πατερων ημων, και υμεις εγκατελιπετε αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ιδου μεθ’ ημων εν αρχη Κυριος και οι ιερεις αυτου και αι σαλπιγγες της σημασιας του σημαινειν εφ’ ημας. οι υιοι του ᾿Ισραηλ μη πολεμησητε προς Κυριον Θεον των πατερων ημων, οτι ουκ ευοδωσεται υμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και ῾Ιεροβοαμ απεστρεψε το ενεδρον ελθειν αυτω εκ των οπισθεν· και εγενετο εμπροσθεν ᾿Ιουδα, και το ενεδρον εκ των οπισθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και απεστρεψεν ᾿Ιουδας, και ιδου αυτοις ο πολεμος εκ των εμπροσθεν και εκ των οπισθεν, και εβοησαν προς Κυριον, και οι ιερεις εσαλπισαν ταις σαλπιγξι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και εβοησαν ανδρες ᾿Ιουδα και εγενετο εν τω βοαν ανδρας ᾿Ιουδα και Κυριος επαταξε τον ῾Ιεροβοαμ και τον ᾿Ισραηλ εναντιον ᾿Αβια και ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και εφυγον οι υιοι ᾿Ισραηλ απο προσωπου ᾿Ιουδα, και παρεδωκεν αυτους Κυριος εις τας χειρας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και επαταξεν εν αυτοις ᾿Αβια και ο λαος αυτου πληγην μεγαλην, και επεσον τραυματιαι απο ᾿Ισραηλ πεντακοσιαι χιλιαδες ανδρες δυνατοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και εταπεινωθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και κατισχυσαν οι υιοι ᾿Ιουδα, οτι ηλπισαν επι Κυριον Θεον των πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και κατεδιωξεν ᾿Αβια οπισω ῾Ιεροβοαμ και προκατελαβετο παρ’ αυτου πολεις, την Βαιθηλ και τας κωμας αυτης και την ᾿Ισανα και τας κωμας αυτης και την ᾿Εφρων και τας κωμας αυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και ουκ εσχεν ισχυν ῾Ιεροβοαμ ετι πασας τας ημερας ᾿Αβια, και επαταξεν αυτον Κυριος, και ετελευτησε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και κατισχυσεν ᾿Αβια και ελαβεν εαυτω γυναικας δεκατεσσαρας και εγεννησεν υιους εικοσιδυο και εκκαιδεκα θυγατερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και οι λοιποι λογοι ᾿Αβια και αι πραξεις αυτου και οι λογοι αυτου γεγραμμενοι επι βιβλιω του προφητου ᾿Αδδω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ απεθανεν ᾿Αβια μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Ασα υιος αυτου αντ’ αυτου. εν ταις ημεραις ᾿Ασα ησυχασεν η γη ᾿Ιουδα δεκα ετη,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και εποιησε το καλον και το ευθες ενωπιον Κυριου του Θεου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και απεστησε τα θυσιαστηρια των αλλοτριων και τα υψηλα και συνετριψε τας στηλας και εξεκοψε τα αλση 4 και ειπε τω ᾿Ιουδᾳ εκζητησαι τον Κυριον Θεον των πατερων αυτων και ποιησαι τον νομον και τας εντολας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και απεστησεν απο πασων πολεων ᾿Ιουδα τα θυσιαστηρια και τα ειδωλα, και ειρηνευσε 6 πολεις τειχηρεις εν γη ᾿Ιουδα, οτι ειρηνευσεν η γη· και ουκ ην αυτω πολεμος εν τοις ετεσι τουτοις, οτι κατεπαυσε Κυριος αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και ειπε τω ᾿Ιουδᾳ· οικοδομησωμεν τας πολεις ταυτας και ποιησωμεν τειχη και πυργους και πυλας και μοχλους, εν ω της γης κυριευσομεν, οτι καθως εξεζητησαμεν Κυριον τον Θεον ημων, εξεζητησεν ημας και κατεπαυσεν ημας κυκλοθεν και ευωδωσεν ημιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και εγενετο δυναμις τω ᾿Ασα οπλοφορων αιροντων θυρεους και δορατα εν γη ᾿Ιουδα τριακοσιαι χιλιαδες και εν γη Βενιαμιν πελτασται και τοξοται διακοσιαι και ογδοηκοντα χιλιαδες, παντες ουτοι πολεμισται δυναμεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και εξηλθεν επ’ αυτους Ζαρε ο Αιθιοψ εν δυναμει εν χιλιαις χιλιασι και αρμασι τριακοσιοις, και ηλθεν εως Μαρισα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και εξηλθεν ᾿Ασα εις συναντησιν αυτω και παρεταξατο πολεμον εν τη φαραγγι κατα βορραν Μαρισα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και εβοησεν ᾿Ασα προς ΚυριοΘεον αυτου και ειπε· Κυριε, ουκ αδυνατει παρα σοι σωζειν εν πολλοις και εν ολιγοις· κατισχυσον ημας, Κυριε ο Θεος ημων, οτι επι σοι πεποιθαμεν και επι τω ονοματι σου ηλθομεν επι το πληθος το πολυ τουτο· Κυριε ο Θεος ημων, μη κατισχυσατω προς σε ανθρωπος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και επαταξε Κυριος τους Αιθιοπας εναντιον ᾿Ιουδα, και εφυγον Αιθιοπες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και κατεδιωξεν αυτους ᾿Ασα και ο λαος αυτου εως Γεδωρ, και επεσον Αιθιοπες ωστε μη ειναι εν αυτοις περιποιησιν, οτι συνετριβησαν ενωπιον Κυριου και εναντιον της δυναμεως αυτου, και εσκυλευσαν σκυλα πολλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και εξεκοψαν τας κωμας αυτων κυκλω Γεδωρ, οτι εγενηθη εκστασις Κυριου επ’ αυτους, και εσκυλευσαν πασας τας πολεις αυτων, οτι πολλα σκυλα εγενηθη αυτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και γε σκηνας κτησεων, τους ᾿Αλιμαζονεις, εξεκοψαν και ελαβον προβατα πολλα και καμηλους και επεστρεψαν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ ᾿Αζαριας υιος ᾿Ωδηδ, εγενετο επ’ αυτον πνευμα Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και εξηλθεν εις απαντησιν ᾿Ασα και παντι ᾿Ιουδᾳ και Βενιαμιν και ειπεν· ακουσατε μου, ᾿Ασα και πας ᾿Ιουδα και Βενιαμιν. Κυριος μεθ’ υμων εν τω ειναι υμας μετ’ αυτου, και εαν εκζητησητε αυτον, ευρεθησεται υμιν, και εαν εγκαταλιπητε αυτον, εγκαταλειψει υμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και ημεραι πολλαι τω ᾿Ισραηλ εν ου θεω αληθινω και ουχ ιερεως υποδεικνυοντος και εν ου νομω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και επιστρεψει αυτους επι Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ, και ευρεθησεται αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και εν εκεινω τω καιρω ουκ εστιν ειρηνη τω εκπορευομενω και τω εισπορευομενω, οτι εκστασις Κυριου επι παντας τους κατοικουντας τας χωρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και πολεμησει εθνος προς εθνος και πολις προς πολιν, οτι ο Θεος εξεστησεν αυτους εν πασῃ θλιψει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και υμεις ισχυσατε, και μη εκλυεσθωσαν αι χειρες υμων, οτι εστι μισθος τη εργασιᾳ υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και εν τω ακουσαι τους λογους τουτους και την προφητειαν ᾿Αδαδ του προφητου και κατισχυσε και εξεβαλε τα βδελυγματα απο πασης της γης ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και απο των πολεων, ων κατεσχεν ῾Ιεροβοαμ εν ορει ᾿Εφραιμ, και ενεκαινισε το θυσιαστηριον Κυριου, ὃ ην εμπροσθεν του ναου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και εξεκκλησιασε τον ᾿Ιουδαν και Βενιαμιν και τους προσηλυτους τους παροικουντας μετ’ αυτου απο ᾿Εφραιμ και απο Μανασση και απο Συμεων, οτι προσετεθησαν προς αυτον πολλοι του ᾿Ισραηλ εν τω ιδειν αυτους, οτι Κυριος ο Θεος αυτου μετ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και συνηχθησαν εις ῾Ιερουσαλημ εν τω μηνι τω τριτω εν τω ετει τω πεντεκαιδεκατω της βασιλειας ᾿Ασα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και εθυσε τω Κυριω εν τη ημερᾳ εκεινῃ απο των σκυλων, ων ηνεγκαν, μοσχους επτακοσιους και προβατα επτακισχιλια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και διηλθεν εν διαθηκῃ ζητησαι Κυριον Θεον των πατερων αυτων εξ ολης της καρδιας και εξ ολης της ψυχης αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και πας, ὃς εαν μη εκζητησῃ τον Κυριον Θεον του ᾿Ισραηλ, αποθανειται απο νεωτερου εως πρεσβυτερου, απο ανδρος εως γυναικος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και ωμοσαν εν Κυριω εν φωνη μεγαλῃ και εν σαλπιγξι και εν κερατιναις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| και ηυφρανθησαν πας ᾿Ιουδα περι του ορκου, οτι εξ ολης της ψυχης ωμοσαν και εν πασῃ θελησει εζητησαν αυτον, και ευρεθη αυτοις και κατεπαυσε Κυριος αυτοις κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| και την Μααχα την μητερα αυτου μετεστησε του μη ειναι τη ᾿Ασταρτῃ λειτουργουσαν και κατεκοψε το ειδωλον και κατεκαυσεν εν χειμαρρω Κεδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| πλην τα υψηλα ουκ απεστησαν, ετι υπηρχεν εν τω ᾿Ισραηλ· αλλ’ η καρδια ᾿Ασα εγενετο πληρης πασας τας ημερας αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και εισηνεγκε τα αγια Δαυιδ του πατρος αυτου και τα αγια οικου του Θεου, αργυριον και χρυσιον και σκευη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| και πολεμος ουκ ην μετ’ αυτου εως του πεμπτου και τριακοστου ετους της βασιλειας ᾿Ασα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ εν τω ογδοω και τριακοστω ετει της βασιλειας ᾿Ασα ανεβη βασιλευς ᾿Ισραηλ επι ᾿Ιουδαν και ᾠκοδομησε την Ραμα του μη δουναι εξοδον και εισοδον τω ᾿Ασα βασιλει ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ελαβεν ᾿Ασα αργυριον και χρυσιον εκ θησαυρων οικου Κυριου και οικου του βασιλεως και απεστειλε προς τον υιον του ῎Αδερ βασιλεως Συριας τον κατοικουντα εν Δαμασκω λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| διαθου διαθηκην ανα μεσον εμου και σου και ανα μεσον του πατρος μου και ανα μεσον του πατρος σου· ιδου απεσταλκα σοι χρυσιον και αργυριον, δευρο και διασκεδασον απ’ εμου τον Βαασα βασιλεα ᾿Ισραηλ και απελθετω απ’ εμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και ηκουσεν υιος ῎Αδερ του βασιλεως ᾿Ασα και απεστειλε τους αρχοντας της δυναμεως αυτου επι τας πολεις ᾿Ισραηλ και επαταξε την ᾿Αιων και την Δαν και την ᾿Αβελμαΐν και πασας τας περιχωρους Νεφθαλι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και εγενετο εν τω ακουσαι Βαασα απελιπε του μηκετι οικοδομειν την Ραμα και κατεπαυσε το εργον αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και ᾿Ασα βασιλευς ελαβε παντα τον ᾿Ιουδαν και ελαβε τους λιθους της Ραμα και τα ξυλα αυτης, α ᾠκοδομησε Βαασα, και ᾠκοδομησεν εν αυτοις την Γαβαε και την Μασφα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και εν τω καιρω εκεινω ηλθεν ᾿Ανανι ο προφητης προς ᾿Ασα βασιλεα ᾿Ιουδα και ειπεν αυτω· εν τω πεποιθεναι σε επι βασιλεα Συριας και μη πεποιθεναι σε επι Κυριον Θεον σου, δια τουτο εσωθη η δυναμις Συριας απο της χειρος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| ουχ οι Αιθιοπες και Λιβυες ησαν εις δυναμιν πολλην εις θαρσος, εις ιππεις εις πληθος σφοδρα; και εν τω πεποιθεναι σε επι Κυριον παρεδωκεν εις χειρας σου; 9 οτι οι οφθαλμοι Κυριου επιβλεπουσιν εν πασῃ τη γη κατισχυσαι εν πασῃ καρδιᾳ πληρει προς αυτον. ηγνοηκας επι τουτω· απο του νυν εσται μετα σου πολεμος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και εθυμωθη ᾿Ασα τω προφητῃ και παρεθετο αυτον εις φυλακην, οτι ωργισθη επι τουτω· και ελυμηνατο ᾿Ασα εν τω λαω εν τω καιρω εκεινω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| Και ιδου οι λογοι ᾿Ασα οι πρωτοι και οι εσχατοι γεγραμμενοι εν βιβλιω βασιλεων ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και εμαλακισθη ᾿Ασα εν τω ετει τω ενατω και τριακοστω της βασιλειας αυτου τους ποδας, εως σφοδρα εμαλακισθη· και εν τη μαλακιᾳ αυτου ουκ εζητησε τον Κυριον, αλλα τους ιατρους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και εκοιμηθη ᾿Ασα μετα των πατερων αυτου και ετελευτησεν εν τω τεσσαρακοστω ετει της βασιλειας αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και εθαψαν αυτον εν τω μνηματι, ω ωρυξεν εαυτω εν πολει Δαυιδ, και εκοιμησαν αυτον επι της κλινης και επλησαν αρωματων και γενη μυρων μυρεψων και εποιησαν αυτω εκφοραν μεγαλην εως σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ εβασιλευσεν ᾿Ιωσαφατ υιος αυτου αντ’ αυτου, και κατισχυσεν ᾿Ιωσαφατ επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| και εδωκε δυναμιν εν πασαις ταις πολεσιν ᾿Ιουδα ταις οχυραις και κατεστησεν ηγουμενους εν πασαις ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και εν πολεσιν ᾿Εφραιμ, ας προκατελαβετο ᾿Ασα ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και εγενετο Κυριος μετα ᾿Ιωσαφατ, οτι επορευθη εν οδοις του πατρος αυτου ταις πρωταις και ουκ εξεζητησε τα ειδωλα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| αλλα Κυριον τον Θεον του πατρος αυτου εξεζητησε και εν ταις εντολαις του πατρος αυτου επορευθη, και ουχ ως τα εργα του ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και κατευθυνε Κυριος την βασιλειαν εν χειρι αυτου, και εδωκε πας ᾿Ιουδα δωρα τω ᾿Ιωσαφατ, και εγενετο αυτω πλουτος και δοξα πολλη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και υψωθη η καρδια αυτου εν οδω Κυριου, και ετι εξηρε τα υψηλα και τα αλση απο της γης ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και εν τω τριτω ετει της βασιλειας αυτου απεστειλε τους ηγουμενους αυτου και τους υιους των δυνατων, τον ᾿Αβδιαν και Ζαχαριαν και Ναθαναηλ και Μιχαιαν, του διδασκειν εν πολεσιν ᾿Ιουδα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και μετ’ αυτων οι Λευιται Σαμαιας και Ναθανιας και Ζαβδιας και ᾿Ασιηλ και Σεμιραμωθ και ᾿Ιωναθαν και ᾿Αδωνιας και Τωβιας, οι Λευιται, και μετ’ αυτων ᾿Ελισαμα και ᾿Ιωραμ οι ιερεις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και εδιδασκον εν ᾿Ιουδᾳ, και μετ’ αυτων βιβλος νομου Κυριου, και διηλθον εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και εδιδασκον τον λαον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και εγενετο εκστασις Κυριου επι πασαις ταις βασιλειαις της γης κυκλω ᾿Ιουδα, και ουκ επολεμουν προς ᾿Ιωσαφατ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| και απο των αλλοφυλων εφερον τω ᾿Ιωσαφατ δωρα και αργυριον και δοματα, και οι ῎Αραβες εφερον αυτω κριους προβατων επτακισχιλιους επτακοσιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| και ην ᾿Ιωσαφατ πορευομενος μειζων εως εις υψος και ᾠκοδομησεν εν τη ᾿Ιουδαιᾳ οικησεις και πολεις οχυρας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και εργα πολλα εγενετο αυτω εν τη ᾿Ιουδαιᾳ και ανδρες πολεμισται δυνατοι ισχυοντες εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και ουτος ο αριθμος αυτων κατ’ οικους πατριων αυτων· και τω ᾿Ιουδᾳ χιλιαρχοι, ῎Εδνας ο αρχων και μετ’ αυτου υιοι δυνατοι δυναμεως τριακοσιαι χιλιαδες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και μετ’ αυτον ᾿Ιωαναν ο ηγουμενος και μετ’ αυτου διακοσιαι ογδοηκοντα χιλιαδες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| και μετ’ αυτον ᾿Αμασιας ο του Ζαρι, ο προθυμουμενος τω Κυριω, και μετ’ αυτου διακοσιαι χιλιαδες δυνατοι δυναμεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και εκ του Βενιαμιν δυνατος δυναμεως ᾿Ελιαδα και μετ’ αυτου τοξοται και πελτασται διακοσιαι χιλιαδες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και μετ’ αυτον ᾿Ιωζαβαδ και μετ’ αυτου εκατον ογδοηκοντα χιλιαδες δυνατοι πολεμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| ουτοι οι λειτουργουντες τω βασιλει, εκτος ων εδωκεν ο βασιλευς εν ταις πολεσι ταις οχυραις εν πασῃ τη ᾿Ιουδαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ εγενηθη τω ᾿Ιωσαφατ ετι πλουτος και δοξα πολλη, και επεγαμβρευσατο εν οικω ᾿Αχααβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| και κατεβη δια τελους ετων προς ᾿Αχααβ εις Σαμαρειαν· και εθυσεν αυτω ᾿Αχααβ προβατα και μοσχους πολλους και τω λαω τω μετ’ αυτου και ηγαπα αυτον του συναναβηναι μετ’ αυτου εις Ραμωθ της Γαλααδιτιδος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και ειπεν ᾿Αχααβ βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ βασιλεα ᾿Ιουδα· ει πορευσῃ μετ’ εμου εις Ραμωθ της Γαλααδιτιδος; και ειπεν αυτω· ως εγω, ουτω και συ· ως ο λαος σου και ο λαος μου μετα σου εις πολεμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και ειπεν ᾿Ιωσαφατ προς βασιλεα ᾿Ισραηλ· ζητησον δη σημερον τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και συνηγαγεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ τους προφητας τετρακοσιους ανδρας και ειπεν αυτοις· ει πορευθω εις Ραμωθ Γαλααδ εις πολεμον η επισχω; και ειπαν· αναβαινε, και δωσει ο Θεος εις τας χειρας του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| και ειπεν ᾿Ιωσαφατ· ουκ εστιν ωδε προφητης του Κυριου ετι και επιζητησομεν παρ’ αυτου; 7 και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ· ετι ανηρ εις του ζητησαι τον Κυριον δι’ αυτου, και εγω εμισησα αυτον, οτι ουκ εστι προφητευων περι εμου εις αγαθα, οτι πασαι αι ημεραι αυτου εις κακα, ουτος Μιχαιας υιος ᾿Ιεμβλα. και ειπεν ᾿Ιωσαφατ· μη λαλειτω ο βασιλευς ουτως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και εκαλεσεν ο βασιλευς ευνουχον ενα και ειπε· ταχος Μιχαιαν υιον ᾿Ιεμβλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και βασιλευς ᾿Ισραηλ και ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα καθημενοι εκαστος επι θρονου αυτου και ενδεδυμενοι στολας, καθημενοι εν τω ευρυχωρω θυρας πυλης Σαμαρειας, και παντες οι προφηται επροφητευον εναντιον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και εποιησεν εαυτω Σεδεκιας υιος Χανααν κερατα σιδηρα και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· εν τουτοις κερατιεις την Συριαν εως ἂν συντελεσθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και παντες οι προφηται επροφητευον ουτω λεγοντες· αναβαινε εις Ραμωθ Γαλααδ και ευοδωθησῃ, και δωσει Κυριος εις χειρας του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και ο αγγελος ο πορευθεις του καλεσαι τον Μιχαιαν ελαλησεν αυτω λεγων· ιδου ελαλησαν οι προφηται εν στοματι ενι αγαθα περι του βασιλεως, και εστωσαν δη οι λογοι σου ως ενος αυτων, και λαλησεις αγαθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| και ειπε Μιχαιας· ζη Κυριος, οτι ὃ εαν ειπῃ ο Θεος προς με, αυτο λαλησω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| και ηλθε προς τον βασιλεα, και ειπεν αυτω ο βασιλευς· Μιχαια, ει πορευθω εις Ραμωθ Γαλααδ εις πολεμον η επισχω; και ειπεν· αναβαινε και ευοδωσεις, και δοθησονται εις χειρας υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ποσακις ορκιζω σε ινα μη λαλησῃς προς με πλην την αληθειαν εν ονοματι Κυριου; 16 και ειπεν· ειδον τον ᾿Ισραηλ διεσπαρμενους εν τοις ορεσιν ως προβατα, οις ουκ εστι ποιμην, και ειπε Κυριος· ουκ εχουσιν ηγουμενον ουτοι, αναστρεφετωσαν εκαστος εις τον οικον αυτου εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| και ειπεν ο βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ· ουκ ειπον σοι, οτι ου προφητευει περι εμου αγαθα, αλλ’ η κακα; 18 και ειπεν· ουχ ουτως· ακουσατε λογον Κυριου· ειδον τον Κυριον καθημενον επι θρονου αυτου, και πασα δυναμις του ουρανου παρειστηκει εκ δεξιων αυτου και εξ αριστερων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| και ειπε Κυριος· τις απατησει τον ᾿Αχααβ βασιλεα ᾿Ισραηλ και αναβησεται και πεσειται εν Ραμωθ Γαλααδ; και ουτος ειπεν ουτως, και ουτος ειπεν ουτως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| και εξηλθε το πνευμα και εστη ενωπιον Κυριου και ειπεν· εγω απατησω αυτον. και ειπε Κυριος· εν τινι; 21 και ειπεν· εξελευσομαι και εσομαι πνευμα ψευδες εν στοματι παντων των προφητων αυτου. και ειπεν· απατησεις και δυνησῃ, εξελθε και ποιησον ουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| και νυν ιδου εδωκε Κυριος πνευμα ψευδες εν στοματι των προφητων σου τουτων, και Κυριος ελαλησεν επι σε κακα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και ηγγισε Σεδεκιας υιος Χανααν και επαταξε τον Μιχαιαν επι την σιαγονα και ειπεν αυτω· ποιᾳ τη οδω παρηλθε πνευμα Κυριου παρ’ εμου του λαλησαι προς σε; 24 και ειπε Μιχαιας· ιδου οψῃ εν τη ημερᾳ εκεινῃ, εν ᾗ εισελευσῃ ταμιειον εκ ταμιειου του κατακρυβηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ· λαβετε τον Μιχαιαν και αποστρεψατε προς ᾿Εμηρ αρχοντα της πολεως και προς ᾿Ιωας αρχοντα υιον του βασιλεως 26 και ερειτε· ουτως ειπεν ο βασιλευς· αποθεσθε τουτον εις οικον φυλακης, και εσθιετω αρτον θλιψεως και υδωρ θλιψεως εως του επιστρεψαι με εν ειρηνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και ειπε Μιχαιας· εαν επιστρεφων επιστρεψῃς εν ειρηνῃ, ουκ ελαλησε Κυριος εν εμοι· ακουσατε λαοι παντες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| Και ανεβη βασιλευς ᾿Ισραηλ και ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα εις Ραμωθ Γαλααδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| και ειπε βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Ιωσαφατ· κατακαλυψον με και εισελευσομαι εις τον πολεμον, και συ ενδυσαι τον ιματισμον μου· και συνεκαλυψατο βασιλευς ᾿Ισραηλ και εισηλθεν εις τον πολεμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.30| και βασιλευς Συριας ενετειλατο τοις αρχουσι των αρματων τοις μετ’ αυτου λεγων· μη πολεμειτε τον μικρον και τον μεγαν, αλλ’ η τον βασιλεα ᾿Ισραηλ μονον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| και εγενετο ως ειδον οι αρχοντες των αρματων τον ᾿Ιωσαφατ, και αυτοι ειπαν· βασιλευς ᾿Ισραηλ εστι, και εκυκλωσαν αυτον του πολεμειν· και εβοησεν ᾿Ιωσαφατ, και Κυριος εσωσεν αυτον, και απεστρεψεν αυτους ο Θεος απ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| και εγενετο ως ειδον οι αρχοντες των αρματων οτι ουκ ην βασιλευς ᾿Ισραηλ, και απεστρεψαν απ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.33| και ανηρ ετεινε τοξον ευστοχως και επαταξε τον βασιλεα ᾿Ισραηλ ανα μεσον του πνευμονος και ανα μεσον του θωρακος. και ειπε τω ηνιοχω· επιστρεφε την χειρα σου και εξαγαγε με εκ του πολεμου, οτι επονεσα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.34| και ετροπωθη ο πολεμος εν τη ημερᾳ εκεινῃ· και ο βασιλευς ᾿Ισραηλ ην εστηκως επι του αρματος εξεναντιας Συριας εως εσπερας και απεθανε δυνοντος του ηλιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ επεστρεψεν ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα εις τον οικον αυτου εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και εξηλθεν εις απαντησιν αυτου ᾿Ιου ο του ᾿Ανανι ο προφητης και ειπεν αυτω· βασιλευ ᾿Ιωσαφατ, ει αμαρτωλω συ βοηθεις η μισουμενω υπο Κυριου φιλιαζεις; δια τουτο εγενετο επι σε οργη παρα Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| οτι αλλ’ η λογοι αγαθοι ευρεθησαν εν σοι, οτι εξηρας τα αλση απο της γης ᾿Ιουδα και κατηυθυνας την καρδιαν σου εκζητησαι τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και κατῴκησεν ᾿Ιωσαφατ εν ῾Ιερουσαλημ και παλιν εξηλθεν εις τον λαον απο Βηρσαβεε εως ορους ᾿Εφραιμ και επεστρεψεν αυτους επι Κυριον Θεον των πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και κατεστησε τους κριτας εν πασαις ταις πολεσιν ᾿Ιουδα ταις οχυραις εν πολει και πολει 6 και ειπε τοις κριταις· ιδετε τι υμεις ποιειτε, οτι ουκ ανθρωπω υμεις κρινετε, αλλ’ η τω Κυριω, και μεθ’ υμων λογοι της κρισεως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και νυν γενεσθω φοβος Κυριου εφ’ υμας, και φυλασσετε και ποιησατε, οτι ουκ εστι μετα Κυριου Θεου ημων αδικια, ουδε θαυμασαι προσωπον ουδε λαβειν δωρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και γε εν ῾Ιερουσαλημ κατεστησεν ᾿Ιωσαφατ των ιερεων και των Λευιτων και των πατριαρχων ᾿Ισραηλ εις κρισιν Κυριου, και κρινειν τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και ενετειλατο προς αυτους λεγων· ουτω ποιησετε εν φοβω Κυριου, εν αληθειᾳ και εν πληρει καρδιᾳ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| πας ανηρ κρισιν την ελθουσαν εφ’ υμας των αδελφων υμων των κατοικουντων εν ταις πολεσιν αυτων ανα μεσον αιμα αιματος και ανα μεσον του προσταγματος και εντολης και δικαιωματα και κριματα και διαστελεισθε αυτοις, και ουχ αμαρτησονται τω Κυριω, και ουκ εσται οργη εφ’ υμας και επι τους αδελφους υμων· ουτω ποιησετε και ουχ αμαρτησεσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και ιδου ῾Αμαριας ο ιερευς ηγουμενος εφ’ υμας εις παντα λογον Κυριου και Ζαβδιας υιος ᾿Ισμαηλ ο ηγουμενος εις οικον ᾿Ιουδα προς παντα λογον βασιλεως και οι γραμματεις και οι Λευιται προ προσωπου υμων· ισχυσατε και ποιησατε, και εσται Κυριος μετα του αγαθου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ μετα ταυτα ηλθον οι υιοι Μωαβ, και υιοι ᾿Αμμων και μετ’ αυτων εκ των Μιναιων προς ᾿Ιωσαφατ εις πολεμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και ηλθον και υπεδειξαν τω ᾿Ιωσαφατ λεγοντες· ηκει επι σε πληθος πολυ εκ περαν της θαλασσης απο Συριας, και ιδου εισιν εν ᾿Ασασαν Θαμαρ (αυτη εστιν ᾿Εγγαδι).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και εφοβηθη και εδωκεν ᾿Ιωσαφατ προσωπον αυτου εκζητησαι τον Κυριον και εκηρυξε νηστειαν εν παντι ᾿Ιουδᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| και συνηχθη ᾿Ιουδας εκζητησαι τον Κυριον, και απο πασων των πολεων ᾿Ιουδα ηλθον ζητησαι τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και ανεστη ᾿Ιωσαφατ εν εκκλησιᾳ ᾿Ιουδα εν ῾Ιερουσαλημ εν οικω Κυριου κατα προσωπον της αυλης της καινης 6 και ειπε· Κυριε ο Θεος των πατερων μου, ουχι συ ει Θεος εν ουρανω ανω και συ κυριευεις πασων των βασιλειων των εθνων και εν τη χειρι σου ισχυς δυναστειας και ουκ εστι προς σε αντιστηναι; 7 ουχι συ ο Κυριος ο εξολοθρευσας τους κατοικουντας την γην ταυτην απο προσωπου του λαου σου ᾿Ισραηλ και εδωκας αυτην σπερματι ῾Αβρααμ τω ηγαπημενω σου εις τον αιωνα; 8 και κατῴκησαν εν αυτη και ᾠκοδομησαν εν αυτη αγιασμα τω ονοματι σου λεγοντες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| εαν επελθῃ εφ’ ημας κακα, ρομφαια, κρισις, θανατος, λιμος, στησομεθα εναντιον του οικου τουτου και εναντιον σου, οτι το ονομα σου επι τω οικω τουτω, και βοησομεθα προς σε απο της θλιψεως, και ακουσῃ και σωσεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και νυν ιδου οι υιοι ᾿Αμμων και Μωαβ και ορος Σηειρ, εις ους ουκ εδωκας τω ᾿Ισραηλ διελθειν δι’ αυτων, εξελθοντων αυτων εκ γης Αιγυπτου, οτι εξεκλιναν απ’ αυτων και ουκ εξωλοθρευσαν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| και νυν ιδου αυτοι επιχειρουσιν εφ’ ημας εξελθειν εκβαλειν ημας απο της κληρονομιας ημων, ἧς εδωκας ημιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| Κυριε ο Θεος ημων, ου κρινεις εν αυτοις; οτι ουκ εστιν ημιν ισχυς του αντιστηναι προς το πληθος το πολυ τουτο το ελθον εφ’ ημας, και ουκ οιδαμεν τι ποιησωμεν αυτοις, αλλ’ η επι σοι οι οφθαλμοι ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| και πας ᾿Ιουδας εστηκως εναντι Κυριου, και τα παιδια αυτων και αι γυναικες αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και τω ᾿Οζιηλ τω του Ζαχαριου των υιων Βαναιου των υιων ᾿Ελειηλ του Ματθανιου του Λευιτου απο των υιων ᾿Ασαφ, εγενετο επ’ αυτον πνευμα Κυριου εν τη εκκλησιᾳ 15 και ειπεν· ακουσατε πας ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ και ο βασιλευς ᾿Ιωσαφατ· ταδε λεγει Κυριος υμιν αυτοις· μη φοβεισθε μηδε πτοηθητε απο προσωπου του οχλου του πολλου τουτου, οτι ουχ υμιν εστιν η παραταξις, αλλ’ η τω Θεω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| αυριον καταβητε επ’ αυτους· ιδου αναβαινουσι κατα την αναβασιν ᾿Ασας, και ευρησετε αυτους επ’ ακρου ποταμου της ερημου ᾿Ιεριηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| ουχ υμιν εστι πολεμησαι· ταυτα συνετε και ιδετε την σωτηριαν Κυριου μεθ’ υμων, ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ· μη φοβηθητε μηδε πτοηθητε αυριον εξελθειν εις απαντησιν αυτοις, και Κυριος μεθ’ υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και κυψας ᾿Ιωσαφατ επι προσωπον αυτου και πας ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ επεσαν εναντι Κυριου προσκυνησαι Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| και ανεστησαν οι Λευιται απο των υιων Κααθ και απο των υιων Κορε αινειν Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ εν φωνη μεγαλῃ εις υψος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| Και ωρθρισαν πρωΐ και εξηλθον εις την ερημον Θεκωε, και εν τω εξελθειν αυτους εστη ᾿Ιωσαφατ και εβοησε και ειπεν· ακουσατε μου ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ· εμπιστευσατε εν Κυριω Θεω ημων, και εμπιστευθησεσθε· εμπιστευσατε εν προφητῃ αυτου, και ευοδωθησεσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| και εβουλευσατο μετα του λαου και εστησε ψαλτωδους και αινουντας εξομολογεισθαι και αινειν τα αγια εν τω εξελθειν εμπροσθεν της δυναμεως, και ελεγον· εξομολογεισθε τω Κυριω, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| και εν τω αρξασθαι αυτους της αινεσεως και της εξομολογησεως εδωκε Κυριος πολεμειν τους υιους ᾿Αμμων επι Μωαβ και ορος Σηειρ τους εξελθοντας επι ᾿Ιουδαν, και ετροπωθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και ανεστησαν οι υιοι ᾿Αμμων και Μωαβ επι τους κατοικουντας ορος Σηειρ εξολοθρευσαι και εκτριψαι αυτους· και ως συνετελεσαν τους κατοικουντας Σηειρ, ανεστησαν εις αλληλους του εξολοθρευθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| και ᾿Ιουδας ηλθεν επι την σκοπιαν της ερημου και επεβλεψε και ειδε το πληθος, και ιδου παντες νεκροι πεπτωκοτες επι της γης, ουκ ην σωζομενος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| και εξηλθεν ᾿Ιωσαφατ και ο λαος αυτου σκυλευσαι τα σκυλα αυτων και ευρον κτηνη πολλα και αποσκευην και σκυλα και σκευη επιθυμητα και εσκυλευσαν εν αυτοις. και εγενοντο ημεραι τρεις σκυλευοντων αυτων τα σκυλα, οτι πολλα ην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και εγενετο τη ημερᾳ τη τεταρτῃ επισυνηχθησαν εις τον αυλωνα της ευλογιας, εκει γαρ ηυλογησαν τον Κυριον· δια τουτο εκαλεσαν το ονομα του τοπου εκεινου Κοιλας ευλογιας εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| και επεστρεψε πας ανηρ ᾿Ιουδα εις ῾Ιερουσαλημ και ᾿Ιωσαφατ ηγουμενος αυτων εν ευφροσυνῃ μεγαλῃ, οτι ευφρανεν αυτους Κυριος απο των εχθρων αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| και εισηλθον εις ῾Ιερουσαλημ εν ναβλαις και κινυραις και εν σαλπιγξιν εις οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| και εγενετο εκστασις Κυριου επι πασας τας βασιλειας της γης εν τω ακουσαι αυτους οτι Κυριος επολεμησε προς τους υπεναντιους ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.30| και ειρηνευσεν η βασιλεια ᾿Ιωσαφατ, και κατεπαυσεν αυτω ο Θεος αυτου κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.31| Και εβασιλευσεν ᾿Ιωσαφατ επι τον ᾿Ιουδαν, ων ετων τριακονταπεντε εν τω βασιλευσαι αυτον, και εικοσι και πεντε ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Αζουβα θυγατηρ Σαλι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.32| και επορευθη εν ταις οδοις του πατρος αυτου ᾿Ασα και ουκ εξεκλινε του ποιησαι το ευθες ενωπιον Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.33| αλλα τα υψηλα ετι υπηρχε, και ετι ο λαος ου κατευθυνε την καρδιαν αυτων προς Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.34| και οι λοιποι λογοι ᾿Ιωσαφατ οι πρωτοι και οι εσχατοι ιδου γεγραμμενοι εν λογοις ᾿Ιου του ᾿Ανανι, ὃς κατεγραψε βιβλιον βασιλεων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.35| Και μετα ταυτα εκοινωνησεν ᾿Ιωσαφατ βασιλευς ᾿Ιουδα προς ᾿Οχοζιαν βασιλεα ᾿Ισραηλ (και ουτος ηνομησεν) 36 εν τω ποιησαι και πορευθηναι προς αυτον του ποιησαι πλοια του πορευθηναι εις Θαρσεις και εποιησε πλοια εν Γασιων Γαβερ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.37| και επροφητευσεν ᾿Ελιεζερ ο του Δωδια απο Μαρισης επι ᾿Ιωσαφατ λεγων· ως εφιλιασας τω ᾿Οχοζιᾳ, εθραυσε Κυριος το εργον σου, και συνετριβη τα πλοια σου. και ουκ εδυνασθη πορευθηναι εις Θαρσεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ εκοιμηθη ᾿Ιωσαφατ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ᾿Ιωραμ υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| και αυτω αδελφοι υιοι ᾿Ιωσαφατ εξ, ᾿Αζαριας και ᾿Ιειηλ και Ζαχαριας και ᾿Αζαριας και Μιχαηλ και Σαφατιας· παντες ουτοι υιοι ᾿Ιωσαφατ βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και εδωκεν αυτοις ο πατηρ αυτων δοματα πολλα, αργυριον και χρυσιον και οπλα μετα των πολεων τετειχισμενων εν ᾿Ιουδᾳ· και την βασιλειαν εδωκε τω ᾿Ιωραμ, οτι ουτος ο πρωτοτοκος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| και ανεστη ᾿Ιωραμ επι την βασιλειαν αυτου και εκραταιωθη και απεκτεινε παντας τους αδελφους αυτου εν ρομφαιᾳ και απο των αρχοντων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| οντος αυτου τριακοντα και δυο ετων, κατεστη ᾿Ιωραμ επι την βασιλειαν αυτου και οκτω ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και επορευθη εν οδω βασιλεων ᾿Ισραηλ, ως εποιησεν οικος ᾿Αχααβ, οτι θυγατηρ ᾿Αχααβ ην αυτου γυνη, και εποιησε το πονηρον εναντιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και ουκ εβουλετο Κυριος εξολοθρευσαι τον οικον Δαυιδ δια την διαθηκην, ἣν διεθετο τω Δαυιδ, και ως ειπεν αυτω δουναι αυτω λυχνον και τοις υιοις αυτου πασας τας ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| εν ταις ημεραις εκειναις απεστη ᾿Εδωμ απο του ᾿Ιουδα και εβασιλευσαν εφ’ εαυτους βασιλεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και ωχετο ᾿Ιωραμ μετα των αρχοντων και πασα η ιππος μετ’ αυτου· και εγενετο και ηγερθη νυκτος και επαταξεν ᾿Εδωμ τον κυκλουντα αυτον και τους αρχοντας των αρματων, και εφυγεν ο λαος εις τα σκηνωματα αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| και απεστη απο ᾿Ιουδα ᾿Εδωμ εως της ημερας ταυτης· τοτε απεστη Λομνα εν τω καιρω εκεινω απο χειρος αυτου, οτι εγκατελιπε Κυριον τον Θεον των πατερων αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και γαρ αυτος εποιησεν υψηλα εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και εξεπορνευσε τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ και απεπλανησε τον ᾿Ιουδαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| και ηλθεν αυτω εν γραφη παρα ᾿Ηλιου του προφητου λεγων· ταδε λεγει Κυριος Θεος Δαυιδ του πατρος σου· ανθ’ ων ουκ επορευθης εν οδω ᾿Ιωσαφατ του πατρος σου και εν οδοις ᾿Ασα βασιλεως ᾿Ιουδα 13 και επορευθης εν οδοις βασιλεων ᾿Ισραηλ και εξεπορνευσας τον ᾿Ιουδαν και τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ, ως εξεπορνευσεν οικος ᾿Αχααβ, και τους αδελφους σου υιους του πατρος σου τους αγαθους υπερ σε απεκτεινας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| ιδου Κυριος παταξει σε πληγην μεγαλην εν τω λαω σου και εν τοις υιοις σου και εν γυναιξι σου και εν πασῃ τη αποσκευη σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| και συ εν μαλακιᾳ πονηρα, εν νοσω κοιλιας, εως ου εξελθῃ η κοιλια σου μετα της μαλακιας εξ ημερων εις ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και επηγειρε Κυριος επι ᾿Ιωραμ τους αλλοφυλους και τους ῎Αραβας και τους ομορους των Αιθιοπων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και ανεβησαν επι ᾿Ιουδαν και κατεδυναστευον και απεστρεψαν πασαν την αποσκευην, ἣν ευρον εν οικω του βασιλεως, και τους υιους αυτου και τας θυγατερας αυτου, και ου κατελειφθη αυτω υιος, αλλ’ η ᾿Οχοζιας ο μικροτατος των υιων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| και μετα ταυτα παντα επαταξεν αυτον Κυριος εις την κοιλιαν μαλακιαν, ᾗ ουκ εστιν ιατρεια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και εγενετο εξ ημερων εις ημερας, και ως ηλθε καιρος των ημερων ημερας δυο, εξηλθεν η κοιλια αυτου μετα της νοσου, και απεθανεν εν μαλακιᾳ πονηρα. και ουκ εποιησεν ο λαος αυτου εκφοραν καθως εκφοραν πατερων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| ην τριακοντα και δυο ετων, οτε εβασιλευσε, και οκτω ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ· και επορευθη ουκ εν επαινω και εταφη εν πολει Δαυιδ και ουκ εν ταφοις των βασιλεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ εβασιλευσαν οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ τον ᾿Οχοζιαν υιον αυτου τον μικρον αντ’ αυτου, οτι παντας τους πρεσβυτερους απεκτεινε το επελθον επ’ αυτους λῃστηριον, οι ῎Αραβες και οι ᾿Αλιμοζονεις· και εβασιλευσεν ᾿Οχοζιας υιος ᾿Ιωραμ βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| ων ετων εικοσιν ᾿Οχοζιας εβασιλευσε και ενιαυτον ενα εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου Γοθολια θυγατηρ ᾿Αμβρι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| και ουτος επορευθη εν οδω οικου ᾿Αχααβ, οτι μητηρ αυτου ην συμβουλος του αμαρτανειν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| και εποιησε το πονηρον εναντιον Κυριου ως οικος ᾿Αχααβ, οτι αυτοι ησαν αυτω συμβουλοι μετα το αποθανειν τον πατερα αυτου, του εξολοθρευσαι αυτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| και εν ταις βουλαις αυτων επορευθη και επορευθη μετα ᾿Ιωραμ υιου ᾿Αχααβ βασιλεως ᾿Ισραηλ εις πολεμον επι ᾿Αζαηλ βασιλεα Συριας εις Ραμωθ Γαλααδ· και επαταξαν οι τοξοται τον ᾿Ιωραμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| και επεστρεψεν ᾿Ιωραμ του ιατρευθηναι εις ᾿Ιεζραελ απο των πληγων, ων επαταξαν αυτον οι Συροι εν Ραμωθ εν τω πολεμειν αυτον προς ᾿Αζαηλ βασιλεα Συριας· και ᾿Οχοζιας υιος ᾿Ιωραμ βασιλευς ᾿Ιουδα κατεβη θεασασθαι τον ᾿Ιωραμ υιον ᾿Αχααβ εις ᾿Ιεζραελ, οτι ηρρωστει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και παρα του Θεου εγενετο καταστροφη ᾿Οχοζιᾳ ελθειν προς ᾿Ιωραμ· και εν τω ελθειν αυτον εξηλθε μετ’ αυτου ᾿Ιωραμ προς ᾿Ιου υιον Ναμεσσεΐ χριστον Κυριου εις τον οικον ᾿Αχααβ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και εγενετο ως εξεδικησεν ᾿Ιου τον οικον ᾿Αχααβ, και ευρε τους αρχοντας ᾿Ιουδα και τους αδελφους ᾿Οχοζιου λειτουργουντας τω ᾿Οχοζιᾳ και απεκτεινεν αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| και ειπε του ζητησαι τον ᾿Οχοζιαν, και κατελαβον αυτον ιατρευομενον εν Σαμαρειᾳ και ηγαγον αυτον προς ᾿Ιου, και απεκτεινεν αυτον και εθαψαν αυτον, οτι ειπαν· υιος ᾿Ιωσαφατ εστιν, ὃς εζητησε τον Κυριον εν ολῃ τη καρδιᾳ αυτου. και ουκ ην εν οικω ᾿Οχοζιᾳ κατισχυσαι δυναμιν περι της βασιλειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| Και Γοθολια η μητηρ ᾿Οχοζιου ειδεν οτι τεθνηκεν ο υιος αυτης και ηγερθη και απωλεσε παν το σπερμα της βασιλειας εν οικω ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και ελαβεν ᾿Ιωσαβεθ θυγατηρ του βασιλεως τον ᾿Ιωας υιον ᾿Οχοζιου και εκλεψεν αυτον εκ μεσου υιων του βασιλεως των θανατουμενων και εδωκεν αυτον και την τροφον αυτου εις ταμιειον των κλινων· και εκρυψεν αυτον ᾿Ιωσαβεθ θυγατηρ του βασιλεως ᾿Ιωραμ, αδελφη ᾿Οχοζιου, γυνη ᾿Ιωδαε του ιερεως, και εκρυψεν αυτον απο προσωπου της Γοθολιας, και ουκ απεκτεινεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και ην μετ’ αυτου εν οικω του Θεου κατακεκρυμμενος ἓξ ετη, και Γοθολια εβασιλευσεν επι της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ εν τω ετει τω ογδοω εκραταιωσεν ᾿Ιωδαε και ελαβε τους εκατονταρχους, τον ᾿Αζαριαν υιον ᾿Ιωραμ και τον ᾿Ισμαηλ υιον ᾿Ιωαναν και τον ᾿Αζαριαν υιον ᾿Ωβηδ και τον Μαασαιαν υιον ᾿Αδαΐα και τον ᾿Ελισαφαν υιον Ζαχαριου, μεθ’ εαυτου εις οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και εκυκλωσαν τον ᾿Ιουδαν και συνηγαγον τους Λευιτας εκ πασων των πολεων ᾿Ιουδα και αρχοντας πατριων του ᾿Ισραηλ, και ηλθον εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και διεθεντο πασα η εκκλησια ᾿Ιουδα διαθηκην εν οικω του Θεου μετα του βασιλεως, και εδειξεν αυτοις τον υιον του βασιλεως και ειπεν αυτοις· ιδου ο υιος του βασιλεως βασιλευσατω, καθως ελαλησε Κυριος επι τον οικον Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| νυν ο λογος ουτος, ὃν ποιησετε· το τριτον εξ υμων εισπορευεσθωσαν το σαββατον, των ιερεων και των Λευιτων, και εις τας πυλας των εισοδων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| και το τριτον εν οικω του βασιλεως, και το τριτον εν τη πυλῃ τη μεσῃ, και πας ο λαος εν αυλαις οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και μη εισελθετω εις οικον Κυριου εαν μη οι ιερεις και οι Λευιται και οι λειτουργουντες των Λευιτων· αυτοι εισελευσονται, οτι αγιοι εισι, και πας ο λαος φυλασσετω φυλακας Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και κυκλωσουσιν οι Λευιται τον βασιλεα κυκλω, ανδρος σκευος σκευος εν χειρι αυτου, και ο εισπορευομενος εις τον οικον αποθανειται· και εσονται μετα του βασιλεως εκπορευομενου και εισπορευομενου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και εποιησαν οι Λευιται και πας ᾿Ιουδα κατα παντα, οσα ενετειλατο αυτοις ᾿Ιωδαε ο ιερευς, και ελαβον εκαστος τους ανδρας αυτου απ’ αρχης του σαββατου εως εξοδου του σαββατου, οτι ου κατελυσεν ᾿Ιωδαε ο ιερευς τας εφημεριας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| και εδωκεν ᾿Ιωδαε τας μαχαιρας και τους θυρεους και τα οπλα, α ην του βασιλεως Δαυιδ, εν οικω του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| και εστησε τον λαον παντα, εκαστον εν τοις οπλοις αυτου, απο της ωμιας του οικου της δεξιας εως της ωμιας της αριστερας του θυσιαστηριου και του οικου επι τον βασιλεα κυκλω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| και εξηγαγε τον υιον του βασιλεως και εδωκεν επ’ αυτον το βασιλειον και τα μαρτυρια, και εβασιλευσαν και εχρισαν αυτον ᾿Ιωδαε ο ιερευς και οι υιοι αυτου και ειπαν· ζητω ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και ηκουσε Γοθολια την φωνην του λαου τρεχοντων και εξομολογουμενων και αινουντων τον βασιλεα και εισηλθε προς τον βασιλεα εις οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και ειδε και ιδου ο βασιλευς επι της στασεως αυτου, και επι της εισοδου οι αρχοντες και αι σαλπιγγες και οι αρχοντες περι τον βασιλεα, και πας ο λαος της γης ηυφρανθη και εσαλπισαν ταις σαλπιγξι και οι ᾄδοντες εν τοις οργανοις ᾠδοι και υμνουντες αινον· και διερρηξε Γοθολια την στολην αυτης και εβοησεν· επιτιθεμενοι επιτιθεσθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και εξηλθεν ᾿Ιωδαε ο ιερευς, και ενετειλατο ᾿Ιωδαε ο ιερευς τοις εκατονταρχοις και τοις αρχηγοις της δυναμεως και ειπεν αυτοις· εκβαλετε αυτην εκτος του οικου και εισελθατε οπισω αυτης, και αποθανετω μαχαιρᾳ· οτι ειπεν ο ιερευς· μη αποθανετω εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και εδωκαν αυτη ανεσιν και διηλθε δια της πυλης των ιππεων του οικου του βασιλεως, και εθανατωσαν αυτην εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και διεθετο ᾿Ιωδαε διαθηκην ανα μεσον αυτου και του λαου και του βασιλεως ειναι λαον τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και εισηλθε πας ο λαος της γης εις οικον Βααλ και κατεσπασαν αυτον και τα θυσιαστηρια αυτου και τα ειδωλα αυτου ελεπτυναν και τον Ματθαν ιερεα Βααλ εθανατωσαν εναντιον των θυσιαστηριων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και ενεχειρισεν ᾿Ιωδαε ο ιερευς τα εργα οικου Κυριου δια χειρος ιερεων και Λευιτων και ανεστησε τας εφημεριας των ιερεων και των Λευιτων, ας διεστειλε Δαυιδ επι τον οικον Κυριου και ανενεγκαι ολοκαυτωματα Κυριω, καθως γεγραπται εν νομω Μωυση, εν ευφροσυνῃ και εν ᾠδαις δια χειρος Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| και εστησαν οι πυλωροι επι τας πυλας οικου Κυριου, και ουκ εισελευσεται ακαθαρτος εις παν πραγμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και ελαβε τους πατριαρχας και τους δυνατους και τους αρχοντας του λαου και παντα τον λαον της γης και επεβιβασαν τον βασιλεα εις οικον Κυριου, και εισηλθε δια της πυλης της εσωτερας εις τον οικον του βασιλεως, και εκαθισαν τον βασιλεα επι του θρονου της βασιλειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| και ηυφρανθη πας ο λαος της γης, και η πολις ησυχασε, και την Γοθολιαν εθανατωσαν μαχαιρᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΩΝ ετων επτα ᾿Ιωας εν τω βασιλευειν αυτον και τεσσαρακοντα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου Σαβια εκ Βηρσαβεε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και εποιησεν ᾿Ιωας το ευθες ενωπιον Κυριου πασας τας ημερας ᾿Ιωδαε του ιερεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και ελαβεν ᾿Ιωδαε δυο γυναικας εαυτω, και εγεννησαν υιους και θυγατερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| και εγενετο μετα ταυτα και εγενετο επι καρδιαν ᾿Ιωας επισκευασαι τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| και συνηγαγε τους ιερεις και τους Λευιτας και ειπεν αυτοις· εξελθατε εις τας πολεις ᾿Ιουδα και συναγαγετε απο παντος ᾿Ισραηλ αργυριον κατισχυσαι τον οικον Κυριου ενιαυτον κατ’ ενιαυτον και σπευσατε λαλησαι· και ουκ εσπευσαν οι Λευιται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| και εκαλεσεν ο βασιλευς ᾿Ιωας τον ᾿Ιωδαε τον αρχοντα και ειπεν αυτω· διατι ουκ επεσκεψω περι των Λευιτων του εισενεγκαι απο ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ το κεκριμενον υπο Μωυση ανθρωπου του Θεου, οτι εξεκκλησιασε τον ᾿Ισραηλ εις την σκηνην του μαρτυριου; 7 οτι Γοθολια ην η ανομος, και οι υιοι αυτης κατεσπασαν τον οικον του Θεου· και γαρ τα αγια οικου Κυριου εποιησαν ταις Βααλιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| και ειπεν ο βασιλευς· γενηθητω γλωσσοκομον και τεθητω εν πυλῃ οικου Κυριου εξω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και κηρυξατωσαν εν ᾿Ιουδᾳ και εν ῾Ιερουσαλημ εισενεγκαι Κυριω, καθως ειπε Μωυσης παις του Θεου επι τον ᾿Ισραηλ εν τη ερημω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| και εδωκαν παντες αρχοντες και πας ο λαος και εισεφερον και ενεβαλλον εις το γλωσσοκομον, εως ου επληρωθη,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| και εγενετο ως εισεφερον το γλωσσοκομον προς τους προστατας του βασιλεως δια χειρος των Λευιτων και ως ειδον οτι επλεονασε το αργυριον, και ηλθεν ο γραμματευς του βασιλεως και ο προστατης του ιερεως του μεγαλου και εξεκενωσαν το γλωσσοκομον και κατεστησαν εις τον τοπον αυτου· ουτως εποιουν ημεραν εξ ημερας και συνηγαγον αργυριον πολυ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και εδωκεν αυτο ο βασιλευς και ᾿Ιωδαε ο ιερευς τοις ποιουσι τα εργα εις εργασιαν οικου Κυριου, και εμισθουντο λατομους και τεκτονας επισκευασαι τον οικον Κυριου και χαλκεις σιδηρου και χαλκου επισκευασαι τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| και εποιουν οι ποιουντες τα εργα, και ανεβη μηκος των εργων εν χερσιν αυτων και ανεστησαν τον οικον Κυριου επι την στασιν αυτου και ενισχυσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| και ως συνετελεσαν, ηνεγκαν προς τον βασιλεα και προς ᾿Ιωδαε το καταλοιπον του αργυριου, και εποιησαν σκευη εις οικον Κυριου, σκευη λειτουργικα ολοκαυτωματων και θυΐσκας χρυσας και αργυρας· και ανηνεγκαν ολοκαυτωσεις εν οικω Κυριου διαπαντος πασας τας ημερας ᾿Ιωδαε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| Και εγηρασεν ᾿Ιωδαε πληρης ημερων και ετελευτησεν ων εκατον και τριακοντα ετων εν τω τελευταν αυτον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| και εθαψαν αυτον εν πολει Δαυιδ μετα των βασιλεων, οτι εποιησεν αγαθωσυνην μετα ᾿Ισραηλ και μετα του Θεου και του οικου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| και εγενετο μετα την τελευτην ᾿Ιωδαε εισηλθον οι αρχοντες ᾿Ιουδα και προσεκυνησαν τον βασιλεα· τοτε επηκουσεν αυτοις ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και εγκατελιπον τον οικον Κυριου Θεου των πατερων αυτων και εδουλευον ταις ᾿Ασταρταις και τοις ειδωλοις· και εγενετο οργη επι ᾿Ιουδαν και επι ῾Ιερουσαλημ εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και απεστειλε προς αυτους προφητας επιστρεψαι προς Κυριον, και ουκ ηκουσαν· και διεμαρτυρατο αυτοις, και ουχ υπηκουσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| και πνευμα Θεου ενεδυσε τον ᾿Αζαριαν τον του ᾿Ιωδαε τον ιερεα και ανεστη επανω του λαου και ειπε· ταδε λεγει Κυριος· τι παραπορευεσθε τας εντολας Κυριου; και ουκ ευοδωθησεσθε, οτι εγκατελιπετε τον Κυριον, και εγκαταλειψει υμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| και επεθεντο αυτω και ελιθοβολησαν αυτον δι’ εντολης ᾿Ιωας του βασιλεως εν αυλη οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και ουκ εμνησθη ᾿Ιωας του ελεους, ου εποιησεν ᾿Ιωδαε ο πατηρ αυτου μετ’ αυτου, και εθανατωσε τον υιον αυτου. και ως απεθνησκεν, ειπεν· ιδοι Κυριος και κρινατω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και εγενετο μετα την συντελειαν του ενιαυτου ανεβη επ’ αυτον δυναμις Συριας και ηλθεν επι ᾿Ιουδαν και επι ῾Ιερουσαλημ και κατεφθειραν παντας τους αρχοντας του λαου εν τω λαω και παντα τα σκυλα αυτων απεστειλαν τω βασιλει Δαμασκου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| οτι εν ολιγοις ανδρασι παρεγενετο δυναμις Συριας, και ο Θεος παρεδωκεν εις τας χειρας αυτων δυναμιν πολλην σφοδρα, οτι εγκατελιπον Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων· και μετα ᾿Ιωας εποιησε κριματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| και μετα το απελθειν αυτους απ’ αυτου, εν τω εγκαταλιπειν αυτον εν μαλακιαις μεγαλαις και επεθεντο αυτω οι παιδες αυτου εν αιμασιν υιου ᾿Ιωδαε του ιερεως και εθανατωσαν αυτον επι της κλινης αυτου, και απεθανε· και εθαψαν αυτον εν πολει Δαυιδ και ουκ εθαψαν αυτον εν τω ταφω των βασιλεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| και οι επιθεμενοι επ’ αυτον Ζαβεδ ο του Σαμααθ ο ᾿Αμμανιτης και ᾿Ιωζαβεδ ο του Σομαρωθ ο Μωαβιτης 27 και οι υιοι αυτου παντες, και προσηλθον αυτω οι πεντε. και τα λοιπα ιδου γεγραμμενα επι την γραφην των βασιλεων· και εβασιλευσεν ᾿Αμασιας υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΩΝ εικοσι και πεντε ετων εβασιλευσεν ᾿Αμασιας και εικοσιεννεα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Ιωαδεν απο ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| και εποιησε το ευθες ενωπιον Κυριου, αλλ’ ουκ εν καρδιᾳ πληρει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| και εγενετο ως κατεστη η βασιλεια εν χειρι αυτου, και εθανατωσε τους παιδας αυτου τους φονευσαντας τον βασιλεα πατερα αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| και τους υιους αυτων ουκ απεκτεινε κατα την διαθηκην του νομου Κυριου, καθως γεγραπται, ως ενετειλατο Κυριος λεγων· ουκ αποθανουνται πατερες υπερ τεκνων, και οι υιοι ουκ αποθανουνται υπερ πατερων, αλλ’ η εκαστος τη εαυτου αμαρτιᾳ αποθανουνται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| και συνηγαγεν ᾿Αμασιας τον οικον ᾿Ιουδα και ανεστησεν αυτους κατ’ οικους πατριων αυτων εις χιλιαρχους και εκατονταρχους εν παντι ᾿Ιουδᾳ και ῾Ιερουσαλημ· και ηριθμησεν αυτους απο εικοσαετους και επανω και ευρεν αυτους τριακοσιας χιλιαδας εξελθειν εις πολεμον δυνατους κρατουντας δορυ και θυρεον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| και εμισθωσατο απο ᾿Ισραηλ εκατον χιλιαδας δυνατους ισχυι εκατον ταλαντων αργυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και ανθρωπος του Θεου ηλθε προς αυτον λεγων· βασιλευ, ου πορευσεται μετα σου δυναμις ᾿Ισραηλ, οτι ουκ εστι Κυριος μετα ᾿Ισραηλ, παντων των υιων ᾿Εφραιμ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| οτι εαν υπολαβῃς κατισχυσαι εν τουτοις, και τροπωσεται σε Κυριος εναντιον των εχθρων, οτι εστι παρα Κυριου και ισχυσαι και τροπωσασθαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και ειπεν ᾿Αμασιας τω ανθρωπω του Θεου· και τι ποιησω τα εκατον ταλαντα, α εδωκα τη δυναμει ᾿Ισραηλ; και ειπεν ο ανθρωπος του Θεου· εστι τω Κυριω δουναι σοι πλειστα τουτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| και διεχωρισεν ᾿Αμασιας τη δυναμει τη ελθουσῃ προς αυτον απο ᾿Εφραιμ απελθειν εις τον τοπον αυτων, και εθυμωθησαν σφοδρα επι ᾿Ιουδαν και επεστρεψαν εις τον τοπον αυτων εν οργη θυμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και ᾿Αμασιας κατισχυσε και παρελαβε τον λαον αυτου και επορευθη εις την κοιλαδα των αλων και επαταξεν εκει τους υιους Σηειρ δεκα χιλιαδας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| και δεκα χιλιαδας εζωγρησαν οι υιοι ᾿Ιουδα και εφερον αυτους επι το ακρον του κρημνου και κατεκρημνιζον αυτους απο του ακρου του κρημνου, και παντες διερρηγνυντο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και οι υιοι της δυναμεως, ους απεστρεψεν ᾿Αμασιας του μη πορευθηναι μετ’ αυτου εις πολεμον, και επεθεντο επι τας πολεις ᾿Ιουδα απο Σαμαρειας εως Βαιθωρων και επαταξαν εν αυτοις τρεις χιλιαδας και εσκυλευσαν σκυλα πολλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| και εγενετο μετα το ελθειν ᾿Αμασιαν παταξαντα την ᾿Ιδουμαιαν και ηνεγκε προς αυτους τους θεους υιων Σηειρ και εστησεν αυτους εαυτω εις θεους και εναντιον αυτων προσεκυνει και αυτος αυτοις εθυε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| και εγενετο οργη Κυριου επι ᾿Αμασιαν, και απεστειλεν αυτω προφητην και ειπεν αυτω· τι εζητησας τους Θεους του λαου, οἳ ουκ εξειλοντο τον λαον εαυτων εκ χειρος σου; 16 και εγενετο εν τω λαλησαι αυτω προς αυτον και ειπεν αυτω· μη συμβουλον του βασιλεως δεδωκα σε; προσεχε ινα μη μαστιγωθης. και εσιωπησεν ο προφητης και ειπεν, οτι γινωσκω οτι εβουλετο επι σοι του καταφθειραι σε, οτι εποιησας τουτο και ουκ επηκουσας της συμβουλιας μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| και εβουλευσατο ᾿Αμασιας ο βασιλευς ᾿Ιουδα και απεστειλε προς ᾿Ιωας υιον ᾿Ιωαχαζ υιου ᾿Ιηου βασιλεα ᾿Ισραηλ λεγων· δευρο και οφθωμεν προσωποις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| και απεστειλεν ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ προς ᾿Αμασιαν βασιλεα ᾿Ιουδα λεγων· ο αχουχ ο εν τω Λιβανω απεστειλε προς την κεδρον την εν τω Λιβανω λεγων· δος την θυγατερα σου τω υιω μου εις γυναικα. και ιδου ελευσεται τα θηρια του αγρου τα εν τω Λιβανω· και ηλθον τα θηρια και κατεπατησαν τον αχουχ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| ειπας· ιδου επαταξα την ᾿Ιδουμαιαν και επαιρει σε η καρδια σου η βαρεια· νυν καθισον εν οικω σου και ινατι συμβαλλεις εν κακιᾳ και πεση συ και ᾿Ιουδας μετα σου; 20 και ουκ ηκουσεν ᾿Αμασιας, οτι παρα Κυριου εγενετο του παραδουναι αυτον εις χειρας, οτι εξεζητησε τους θεους των ᾿Ιδουμαιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| και ανεβη ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ, και ωφθησαν αλληλοις αυτος και ᾿Αμασιας βασιλευς ᾿Ιουδα εν Βαιθσαμυς, η εστι του ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| και ετροπωθη ᾿Ιουδας κατα προσωπον ᾿Ισραηλ, και εφυγεν εκαστος εις το σκηνωμα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| και τον ᾿Αμασιαν βασιλεα ᾿Ιουδα τον του ᾿Ιωας υιου ᾿Ιωαχαζ κατελαβεν ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ισραηλ εν Βαιθσαμυς και εισηγαγεν αυτον εις ῾Ιερουσαλημ και κατεσπασεν απο του τειχους ῾Ιερουσαλημ, απο πυλης ᾿Εφραιμ εως πυλης γωνιας τετρακοσιους πηχεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| και παν το χρυσιον και το αργυριον και παντα τα σκευη τα ευρεθεντα εν οικω Κυριου και παρα τω ᾿Αβδεδομ και τους θησαυρους οικου του βασιλεως και τους υιους των συμμιξεων και επεστρεψεν εις Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| και εζησεν ᾿Αμασιας ο του ᾿Ιωας βασιλευς ᾿Ιουδα μετα το αποθανειν ᾿Ιωας τον του ᾿Ιωαχαζ βασιλεα ᾿Ισραηλ ετη δεκαπεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| και οι λοιποι λογοι ᾿Αμασιου οι πρωτοι και οι εσχατοι ουκ ιδου γεγραμμενοι επι βιβλιου βασιλεων ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ; 27 και εν τω καιρω, ω απεστη ᾿Αμασιας απο Κυριου, και επεθεντο αυτω επιθεσιν, και εφυγεν απο ῾Ιερουσαλημ εις Λαχις· και απεστειλαν κατοπισθεν αυτου εις Λαχις και εθανατωσαν αυτον εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| και ανελαβον αυτον επι των ιππων και εθαψαν αυτον μετα των πατερων αυτου εν πολει Δαυιδ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΚΑΙ ελαβε πας ο λαος της γης τον ᾿Οζιαν, και αυτος υιος εκκαιδεκα ετων, και εβασιλευσαν αυτον αντι του πατρος αυτου ᾿Αμασιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| αυτος ᾠκοδομησε την Αιλαθ, αυτος επεστρεψεν αυτην τω ᾿Ιουδᾳ μετα το κοιμηθηναι τον βασιλεα μετα των πατερων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| υιος εκκαιδεκα ετων εβασιλευσεν ᾿Οζιας και πεντηκοντα και δυο ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Ιεχελια απο ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και εποιησε το ευθες ενωπιον Κυριου κατα παντα, οσα εποιησεν ᾿Αμασιας ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| και ην εκζητων τον Κυριον εν ταις ημεραις Ζαχαριου του συνιοντος εν φοβω Κυριου· και εν ταις ημεραις αυτου εζητησε τον Κυριον, και ευωδωσεν αυτω Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και εξηλθε και επολεμησε προς τους αλλοφυλους και κατεσπασε τα τειχη Γεθ και τα τειχη ᾿Ιαβνη και τα τειχη ᾿Αζωτου και ᾠκοδομησε πολεις ᾿Αζωτου και εν τοις αλλοφυλοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| και κατισχυσεν αυτον Κυριος επι τους αλλοφυλους και επι τους ῎Αραβας τους κατοικουντας επι της πετρας και επι τους Μιναιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| και εδωκαν οι Μιναιοι δωρα τω ᾿Οζιᾳ, και ην το ονομα αυτου εως εισοδου Αιγυπτου, οτι κατισχυσεν εως ανω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| και ᾠκοδομησεν ᾿Οζιας πυργους εν ῾Ιερουσαλημ και επι την πυλην της γωνιας και επι την πυλην της φαραγγος και επι των γωνιων και κατισχυσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και ᾠκοδομησε πυργους εν τη ερημω και ελατομησε λακκους πολλους, οτι κτηνη πολλα υπηρχεν αυτω εν Σεφηλα και εν τη πεδινη και αμπελουργοι εν τη ορεινη και εν τω Καρμηλω, οτι γεωργος ην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| και εγενετο τω ᾿Οζιᾳ δυναμις ποιουσα πολεμον και εκπορευομενη εις παραταξιν εις πολεμον και εισπορευομενη εις παραταξιν εις αριθμον, και ην ο αριθμος αυτων δια χειρος ᾿Ιειηλ του γραμματεως και Μαασιου του κριτου, δια χειρος ᾿Ανανιου του διαδοχου του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| πας ο αριθμος των πατριαρχων των δυνατων εις πολεμον δισχιλιοι εξακοσιοι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| και μετ’ αυτων δυναμις πολεμικη τριακοσιαι χιλιαδες και επτακισχιλιοι και πεντακοσιοι· ουτοι οι ποιουντες πολεμον εν δυναμει ισχυος βοηθησαι τω βασιλει επι τους υπεναντιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| και ητοιμασεν αυτοις ᾿Οζιας πασῃ τη δυναμει θυρεους και δορατα και περικεφαλαιας και θωρακας και τοξα και σφενδονας εις λιθους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| και εποιησεν εν ῾Ιερουσαλημ μηχανας μεμηχανευμενας λογιστου του ειναι επι των πυργων και επι των γωνιων βαλλειν βελεσι και λιθοις μεγαλοις· και ηκουσθη η κατασκευη αυτων εως πορρω, οτι εθαυμαστωθη του βοηθηναι, εως ου κατισχυσε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| Και ως κατισχυσεν, υψωθη η καρδια αυτου του καταφθειραι, και ηδικησεν εν Κυριω Θεω αυτου και εισηλθεν εις τον ναον Κυριου θυμιασαι επι το θυσιαστηριον των θυμιαματων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| και εισηλθεν οπισω αυτου ᾿Αζαριας ο ιερευς και μετ’ αυτου ιερεις του Κυριου ογδοηκοντα υιοι δυνατοι 18 και εστησαν επι ᾿Οζιαν τον βασιλεα και ειπαν αυτω· ου σοι, ᾿Οζια, θυμιασαι τω Κυριω, αλλ’ η τοις ιερευσιν υιοις ᾿Ααρων τοις ηγιασμενοις θυμιασαι· εξελθε εκ του αγιασματος, οτι απεστης απο Κυριου, και ουκ εσται σοι τουτο εις δοξαν παρα Κυριου Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| και εθυμωθη ᾿Οζιας, και εν τη χειρι αυτου το θυμιατηριον του θυμιασαι εν τω ναω, και εν τω θυμωθηναι αυτον προς τους ιερεις και η λεπρα ανετειλεν εν τω μετωπω αυτου εναντιον των ιερεων εν οικω Κυριου επανω του θυσιαστηριου των θυμιαματων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| και επεστρεψε προς αυτον ᾿Αζαριας ο ιερευς ο πρωτος και οι ιερεις, και ιδου αυτος λεπρος εν τω μετωπω· και κατεσπευσαν αυτον εκειθεν, και γαρ αυτος εσπευσεν εξελθειν, οτι ηλεγξεν αυτον Κυριος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| και ᾿Οζιας ο βασιλευς ην λεπρος εως ημερας της τελευτης αυτου, και εν οικω αφφουσωθ εκαθητο λεπρος, οτι απεσχισθη απο οικου Κυριου· και ᾿Ιωαθαμ ο υιος αυτου επι της βασιλειας αυτου κρινων τον λαον της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| και οι λοιποι λογοι ᾿Οζιου οι πρωτοι και οι εσχατοι γεγραμμενοι υπο ᾿Ιεσσιου του προφητου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| και εκοιμηθη ᾿Οζιας μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον μετα των πατερων αυτου εν τω πεδιω της ταφης των βασιλεων, οτι ειπαν οτι λεπρος εστι. και εβασιλευσεν ᾿Ιωαθαμ υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΥΙΟΣ εικοσι και πεντε ετων ᾿Ιωαθαμ εν τω βασιλευσαι αυτον και εκκαιδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου ῾Ιερουσα θυγατηρ Σαδωκ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και εποιησε το ευθες ενωπιον Κυριου κατα παντα, α εποιησεν ᾿Οζιας ο πατηρ αυτου, αλλ’ ουκ εισηλθεν εις τον ναον Κυριου, και ετι ο λαος κατεφθειρετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| αυτος ᾠκοδομησε την πυλην οικου Κυριου την υψηλην και εν τειχει του ᾿Οφλα ᾠκοδομησε πολλα· και πολεις ᾠκοδομησεν 4 εν ορει ᾿Ιουδα και εν τοις δρυμοις και οικησεις και πυργους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| αυτος εμαχεσατο προς βασιλεα υιων ᾿Αμμων και κατισχυσεν επ’ αυτον· και εδιδουν αυτω οι υιοι ᾿Αμμων και κατ’ ενιαυτον εκατον ταλαντα αργυριου και δεκα χιλιαδας κορων πυρου και κριθων δεκα χιλιαδας· ταυτα εφερεν αυτω βασιλευς υιων ᾿Αμμων κατ’ ενιαυτον εν τω πρωτω ετει και εν τω δευτερω και τω τριτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| και κατισχυσεν ᾿Ιωαθαμ, οτι ητοιμασε τας οδους αυτου εναντιον Κυριου Θεου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| και οι λοιποι λογοι ᾿Ιωαθαμ και ο πολεμος και αι πραξεις αυτου ιδου γεγραμμεναι επι βιβλιω βασιλεων ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| και εκοιμηθη ᾿Ιωαθαμ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν πολει Δαυιδ, και εβασιλευσεν ῎Αχαζ υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΥΙΟΣ εικοσι και πεντε ετων ην ῎Αχαζ εν τω βασιλευειν αυτον και εκκαιδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ· και ουκ εποιησε το ευθες ενωπιον Κυριου, ως Δαυιδ ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και επορευθη κατα τας οδους βασιλεων ᾿Ισραηλ· και γαρ γλυπτα εποιησε 3 τοις ειδωλοις αυτων και εθυεν εν Βενεννομ και διηγε τα τεκνα αυτου δια πυρος κατα τα βδελυγματα των εθνων, ων εξωλοθρευσε Κυριος απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και εθυμια επι των υψηλων και επι των δωματων και υποκατω παντος ξυλου αλσωδους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| και παρεδωκεν αυτον Κυριος ο Θεος αυτου δια χειρος βασιλεως Συριας, και επαταξεν εν αυτω και ᾐχμαλωτευσεν εξ αυτων αιχμαλωσιαν πολλην και ηγαγεν εις Δαμασκον· και γαρ εις χειρας βασιλεως ᾿Ισραηλ παρεδωκεν αυτον, και επαταξεν εν αυτω πληγην μεγαλην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| και απεκτεινε Φακεε ο του Ρομελια βασιλευς ᾿Ισραηλ εν ᾿Ιουδᾳ εν μια ημερᾳ εκατον εικοσι χιλιαδας ανδρων δυνατων ισχυι εν τω καταλιπειν αυτους Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| και απεκτεινε Ζεχρι ο δυνατος του ᾿Εφραιμ τον Μαασα τον υιον του βασιλεως και τον ᾿Εζρικαν ηγουμενον του οικου αυτου και τον ῾Ελκανα τον διαδοχον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και ᾐχμαλωτισαν οι υιοι ᾿Ισραηλ απο των αδελφων αυτων τριακοσιας χιλιαδας, γυναικας και υιους και θυγατερας, και σκυλα πολλα εσκυλευσαν εξ αυτων και ηνεγκαν τα σκυλα εις Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| και εκει ην ο προφητης του Κυριου, ᾿Ωδηδ ονομα αυτω, και εξηλθεν εις απαντησιν της δυναμεως των ερχομενων εις Σαμαρειαν και ειπεν αυτοις· ιδου οργη Κυριου Θεου των πατερων υμων επι ᾿Ιουδαν, και παρεδωκεν αυτους εις τας χειρας υμων, και απεκτεινατε εν αυτοις εν οργη· και εως των ουρανων εφθακε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| και νυν υιους ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ υμεις λεγετε κατακτησασθαι εις δουλους και δουλας· ουκ ιδου ειμι μεθ’ υμων μαρτυρησαι Κυριω Θεω υμων; 11 και νυν ακουσατε μου και αποστρεψατε την αιχμαλωσιαν, ἣν ᾐχμαλωτευσατε των αδελφων υμων, οτι οργη θυμου Κυριου εφ’ υμιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| και ανεστησαν αρχοντες απο των υιων ᾿Εφραιμ, Ουδειας ο του ᾿Ιωανου και Βαραχιας ο του Μωσολαμωθ και ᾿Εζεκιας ο του Σελλημ και ᾿Αμασιας ο του ᾿Ελδαΐ, επι τους ερχομενους απο του πολεμου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| και ειπαν αυτοις· ου μη εισαγαγητε την αιχμαλωσιαν ωδε προς ημας, οτι εις το αμαρτανειν τω Κυριω εφ’ ημας υμεις λεγετε, προσθειναι επι ταις αμαρτιαις ημων και επι την αγνοιαν ημων, οτι πολλη η αμαρτια ημων και οργη θυμου Κυριου επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| και αφηκαν οι πολεμισται την αιχμαλωσιαν και τα σκυλα εναντιον των αρχοντων και πασης της εκκλησιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| και ανεστησαν ανδρες, οἳ επεκληθησαν εν ονοματι, και αντελαβοντο της αιχμαλωσιας και παντας τους γυμνους περιεβαλον απο των σκυλων και ενεδυσαν αυτους και υπεδυσαν αυτους και εδωκαν φαγειν και αλειψασθαι και αντελαβοντο και εν υποζυγιοις παντος ασθενουντος και κατεστησαν αυτους εις ῾Ιεριχω πολιν Φοινικων προς τους αδελφους αυτων, και επεστρεψαν εις Σαμαρειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| ᾿Εν τω καιρω εκεινω απεστειλεν ο βασιλευς ῎Αχαζ προς βασιλεα ᾿Ασσουρ βοηθησαι αυτω και εν τουτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| οτι οι ᾿Ιδουμαιοι επεθεντο και επαταξαν εν ᾿Ιουδᾳ και ᾐχμαλωτισαν αιχμαλωσιαν 18 και οι αλλοφυλοι επεθεντο επι τας πολεις της πεδινης και απο λιβος του ᾿Ιουδα και ελαβον την Βαιθσαμυς και την ᾿Αιλων και την Γαδηρωθ και την Σωχω και τας κωμας αυτης και την Θαμνα και τας κωμας αυτης και την Γαμζω και τας κωμας αυτης και κατῴκησαν εκει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| οτι εταπεινωσε Κυριος τον ᾿Ιουδαν δια ῎Αχαζ βασιλεα ᾿Ιουδα, οτι απεστη αποστασει απο Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| και ηλθεν επ’ αυτον Θαγλαθφελλασαρ βασιλευς ᾿Ασσουρ και επαταξεν αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| και ελαβεν ῎Αχαζ τα εν οικω Κυριου και τα εν οικω του βασιλεως και των αρχοντων και εδωκε τω βασιλει ᾿Ασσουρ και ουκ εις βοηθειαν αυτω ην,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| αλλ’ η τω θλιβηναι αυτον. και προσεθηκε του αποστηναι απο Κυριου. και ειπεν ο βασιλευς ῎Αχαζ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| εκζητησω τους θεους Δαμασκου τους τυπτοντας με· και ειπεν οτι θεοι βασιλεως Συριας αυτοι κατισχυσουσιν αυτους, αυτοις τοινυν θυσω, και αντιληψονται μου. και αυτοι εγενοντο αυτω εις σκωλον και παντι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| και απεστησεν ῎Αχαζ τα σκευη οικου Κυριου και κατεκοψεν αυτα και εκλεισε τας θυρας οικου Κυριου και εποιησεν εαυτω θυσιαστηρια εν πασῃ γωνιᾳ εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| και εν πασῃ πολει και πολει εν ᾿Ιουδᾳ εποιησεν υψηλα θυμιαν θεοις αλλοτριοις, και παρωργισαν Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| και οι λοιποι λογοι αυτου και αι πραξεις αυτου αι πρωται και εσχαται ιδου γεγραμμεναι επι βιβλιω βασιλεων ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| και εκοιμηθη ῎Αχαζ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν πολει Δαυιδ, οτι ουκ εισηνεγκαν αυτον εις τους ταφους των βασιλεων ᾿Ισραηλ· και εβασιλευσεν ᾿Εζεκιας υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΑΙ ᾿Εζεκιας εβασιλευσεν ων εικοσι και πεντε ετων και εικοσιν εννεα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Αββα θυγατηρ Ζαχαριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| και εποιησε το ευθες ενωπιον Κυριου κατα παντα, οσα εποιησε Δαυιδ ο πατηρ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και εγενετο ως εστη επι της βασιλειας αυτου, εν τω μηνι τω πρωτω ανεωξε τας θυρας οικου Κυριου και επεσκευασεν αυτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| και εισηγαγε τους ιερεις και τους Λευιτας και κατεστησεν αυτους εις το κλιτος το προς ανατολας και ειπεν αυτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| ακουσατε, οι Λευιται, νυν αγνισθητε και αγνισατε τον οικον Κυριου Θεου των πατερων υμων και εκβαλετε την ακαθαρσιαν εκ των αγιων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| οτι απεστησαν οι πατερες ημων και εποιησαν το πονηρον εναντιον Κυριου Θεου ημων και εγκατελιπαν αυτον και απεστρεψαν το προσωπον αυτων απο της σκηνης Κυριου και εδωκαν αυχενα 7 και απεκλεισαν τας θυρας του ναου και εσβεσαν τους λυχνους και θυμιαμα ουκ εθυμιασαν και ολοκαυτωματα ου προσηνεγκαν εν τω αγιω Θεω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και ωργισθη οργη Κυριος επι τον ᾿Ιουδαν και την ῾Ιερουσαλημ και εδωκεν αυτους εις εκστασιν και εις αφανισμον και εις συρισμον, ως υμεις ορατε τοις οφθαλμοις υμων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| και ιδου πεπληγασιν οι πατερες υμων εν μαχαιρᾳ, και οι υιοι υμων και αι θυγατερες υμων και αι γυναικες υμων εν αιχμαλωσιᾳ εν γη ουκ αυτων, ὃ και νυν εστιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| επι τουτοις νυν εστιν επι καρδιας διαθεσθαι διαθηκην Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, και αποστρεψει την οργην του θυμου αυτου αφ’ ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| και νυν μη διαλιπητε, οτι εν υμιν ᾑρετικε Κυριος στηναι εναντιον αυτου λειτουργειν και ειναι αυτω λειτουργουντας και θυμιωντας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| και ανεστησαν οι Λευιται, Μααθ ο του ᾿Αμασι και ᾿Ιωηλ ο του ᾿Αζαριου εκ των υιων Κααθ και εκ των υιων Μεραρι Κις ο του ᾿Αβδι και ᾿Αζαριας ο του ᾿Ιαλλεληλ, και απο των υιων Γεδσωνι ᾿Ιωδααδ ο του Ζεμμαθ και ᾿Ιωαδαμ ο του ᾿Ιωαχα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| και των υιων ᾿Ελισαφαν Ζαμβρι και ᾿Ιειηλ, και των υιων ᾿Ασαφ Ζαχαριας και Ματθανιας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| και των υιων Αιμαν ᾿Ιειηλ και Σεμεΐ, και των υιων ᾿Ιδιθουν Σαμαιας και ᾿Οζιηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| και συνηγαγον τους αδελφους αυτων και ηγνισθησαν κατα την εντολην του βασιλεως δια προσταγματος Κυριου καθαρισαι τον οικον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| και εισηλθον οι ιερεις εσω εις τον οικον Κυριου αγνισαι και εξεβαλον πασαν την ακαθαρσιαν την ευρεθεισαν εν τω οικω Κυριου και εις την αυλην οικου Κυριου, και εδεξαντο οι Λευιται εκβαλειν εις τον χειμαρρουν Κεδρων εξω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| και ηρξαντο τη ημερᾳ τη πρωτῃ νουμηνιᾳ του πρωτου μηνος αγνισαι και τη ημερᾳ τη ογδοῃ του μηνος εισηλθαν εις τον ναον Κυριου και ηγνισαν τον οικον Κυριου εν ημεραις οκτω και τη ημερᾳ τη τρισκαιδεκατῃ του μηνος του πρωτου συνετελεσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| και εισηλθαν εσω προς ᾿Εζεκιαν τον βασιλεα και ειπαν· ηγνισαμεν παντα τα εν οικω Κυριου, το θυσιαστηριον της ολοκαυτωσεως και τα σκευη αυτου και την τραπεζαν της προθεσεως και τα σκευη αυτης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| και παντα τα σκευη, α εμιανεν ο βασιλευς ῎Αχαζ εν τη βασιλειᾳ αυτου εν τη αποστασιᾳ αυτου, ητοιμακαμεν και ηγνικαμεν, ιδου εστιν εναντιον του θυσιαστηριου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| και ωρθρισεν ᾿Εζεκιας ο βασιλευς και συνηγαγε τους αρχοντας της πολεως και ανεβη εις οικον Κυριου 21 και ανηνεγκε μοσχους επτα, κριους επτα, αμνους επτα, χιμαρους αιγων επτα περι αμαρτιας, περι της βασιλειας και περι των αγιων και περι ᾿Ισραηλ και ειπε τοις υιοις ᾿Ααρων τοις ιερευσιν αναβαινειν επι το θυσιαστηριον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| και εθυσαν τους μοσχους, και εδεξαντο οι ιερεις το αιμα και προσεχεαν επι το θυσιαστηριον· και εθυσαν τους κριους, και προσεχεαν το αιμα επι το θυσιαστηριον· και εθυσαν τους αμνους, και περιεχεον το αιμα τω θυσιαστηριω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| και προσηγαγον τους χιμαρους τους περι αμαρτιας εναντιον του βασιλεως και της εκκλησιας, και επεθηκαν τας χειρας αυτων επ’ αυτους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| και εθυσαν αυτους οι ιερεις και εξιλασαντο το αιμα αυτων προς το θυσιαστηριον και εξιλασαντο περι παντος ᾿Ισραηλ, οτι ειπεν ο βασιλευς, περι παντος ᾿Ισραηλ η ολοκαυτωσις και τα περι αμαρτιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| και εστησε τους Λευιτας εν οικω Κυριου εν κυμβαλοις και εν ναβλαις και εν κινυραις κατα την εντολην Δαυιδ του βασιλεως και Γαδ του ορωντος τω βασιλει και Ναθαν του προφητου, οτι δια εντολης Κυριου το προσταγμα εν χειρι των προφητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| και εστησαν οι Λευιται εν οργανοις Δαυιδ και οι ιερεις ταις σαλπιγξι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| και ειπεν ᾿Εζεκιας ανενεγκαι την ολοκαυτωσιν επι το θυσιαστηριον· και εν τω αρξασθαι αναφερειν την ολοκαυτωσιν ηρξαντο ᾄδειν Κυριω, και σαλπιγγες προς τα οργανα Δαυιδ βασιλεως ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| και πασα η εκκλησια προσεκυνει, και οι ψαλτωδοι ᾄδοντες, και σαλπιγγες σαλπιζουσαι, εως ου συνετελεσθη η ολοκαυτωσις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.29| και ως συνετελεσαν αναφεροντες, εκαμψεν ο βασιλευς και παντες οι ευρεθεντες και προσεκυνησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.30| και ειπεν ᾿Εζεκιας ο βασιλευς και οι αρχοντες τοις Λευιταις υμνειν τον Κυριον εν λογοις Δαυιδ και ᾿Ασαφ του προφητου· και υμνουν εν ευφροσυνῃ και επεσον και προσεκυνησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.31| και απεκριθη ᾿Εζεκιας και ειπε· νυν επληρωσατε τας χειρας υμων Κυριω, προσαγαγετε και φερετε θυσιας αινεσεως εις οικον Κυριου· και ανηνεγκεν η εκκλησια θυσιας και αινεσεις εις οικον Κυριου και πας προθυμος τη καρδιᾳ ολοκαυτωσεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.32| και εγενετο ο αριθμος της ολοκαυτωσεως, ἧς ανηνεγκεν η εκκλησια, μοσχοι εβδομηκοντα, κριοι εκατον, αμνοι διακοσιοι· εις ολοκαυτωσιν Κυριω παντα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.33| και οι ηγιασμενοι μοσχοι εξακοσιοι, προβατα τρισχιλια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.34| αλλ’ η οι ιερεις ησαν ολιγοι και ουκ ηδυναντο εκδειραι την ολοκαυτωσιν, και αντελαβοντο αυτων οι αδελφοι αυτων οι Λευιται, εως ου συνετελεσθη το εργον και εως ου ηγνισθησαν οι ιερεις, οτι οι Λευιται προθυμως ηγνισαν παρα τους ιερεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.35| και η ολοκαυτωσις πολλη εν τοις στεασι της τελειωσεως του σωτηριου και των σπονδων της ολοκαυτωσεως· και κατωρθωθη το εργον εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.36| και ηυφρανθη ᾿Εζεκιας και πας ο λαος δια το ητοιμακεναι τον Θεον τω λαω, οτι εξαπινα εγενετο ο λογος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΚΑΙ απεστειλεν ᾿Εζεκιας επι παντα ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα και επιστολας εγραψαν επι τον ᾿Εφραιμ και Μανασση ελθειν εις οικον Κυριου εις ῾Ιερουσαλημ ποιησαι το φασεκ τω Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| και εβουλευσατο ο βασιλευς και οι αρχοντες και πασα η εκκλησια εν ῾Ιερουσαλημ ποιησαι το φασεκ τω μηνι τω δευτερω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| ου γαρ ηδυνασθησαν ποιησαι αυτο εν τω καιρω εκεινω, οτι οι ιερεις ουχ ηγνισθησαν ικανοι, και ο λαος ου συνηχθη εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| και ηρεσεν ο λογος εναντιον του βασιλεως και εναντιον της εκκλησιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| και εστησαν λογον διελθειν κηρυγμα εν παντι ᾿Ισραηλ απο Βηρσαβεε εως Δαν, ελθοντας ποιησαι το φασεκ Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ εις ῾Ιερουσαλημ, οτι πληθος ουκ εποιησε κατα την γραφην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| και επορευθησαν οι τρεχοντες συν ταις επιστολαις παρα του βασιλεως και των αρχοντων εις παντα ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδαν κατα το προσταγμα του βασιλεως λεγοντες· οι υιοι ᾿Ισραηλ επιστρεψατε προς Κυριον Θεον ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ισραηλ, και επιστρεψει τους ανασεσωσμενους τους καταλειφθεντας απο χειρος βασιλεως ᾿Ασσουρ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| και μη γινεσθε καθως οι πατερες υμων και οι αδελφοι υμων, οἳ απεστησαν απο Κυριου Θεου πατερων αυτων, και παρεδωκεν αυτους εις ερημωσιν, καθως υμεις ορατε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και νυν μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων ως οι πατερες υμων· δοτε δοξαν Κυριω τω Θεω και εισελθετε εις το αγιασμα αυτου, ὃ ηγιασεν εις τον αιωνα, και δουλευσατε τω Κυριω Θεω υμων, και αποστρεψει αφ’ υμων θυμον οργης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| οτι εν τω επιστρεφειν υμας προς Κυριον οι αδελφοι υμων και τα τεκνα υμων εσονται εν οικτιρμοις εναντι παντων των αιχμαλωτισαντων αυτους, και αποστρεψει εις την γην ταυτην, οτι ελεημων και οικτιρμων Κυριος ο Θεος ημων, και ουκ αποστρεψει το προσωπον αυτου αφ’ υμων, εαν επιστρεψωμεν προς αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| και ησαν οι τρεχοντες διαπορευομενοι πολιν εκ πολεως εν τω ορει ᾿Εφραιμ και Μανασση και εως Ζαβουλων, και εγενοντο ως καταγελωντες αυτων και καταμωκωμενοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| αλλα ανθρωποι ᾿Ασηρ και απο Μανασση και απο Ζαβουλων ενετραπησαν και ηλθον εις ῾Ιερουσαλημ και εις ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| και εγενετο χειρ Κυριου δουναι αυτοις καρδιαν μιαν ελθειν του ποιησαι κατα τα προσταγματα του βασιλεως και των αρχοντων εν λογω Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| και συνηχθησαν εις ῾Ιερουσαλημ λαος πολυς του ποιησαι την εορτην των αζυμων εν τω μηνι τω δευτερω, εκκλησια πολλη σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| και ανεστησαν και καθειλαν τα θυσιαστηρια τα εν ῾Ιερουσαλημ και παντα, εν οις εθυμιων τοις ψευδεσι, κατεσπασαν και ερριψαν εις τον χειμαρρουν Κεδρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| και εθυσαν το φασεκ τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ του μηνος του δευτερου· και οι ιερεις και οι Λευιται ενετραπησαν και ηγνισθησαν και εισηνεγκαν ολοκαυτωματα εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| και εστησαν επι την στασιν αυτων κατα το κριμα αυτων, κατα την εντολην Μωυση ανθρωπου του Θεου, και οι ιερεις εδεχοντο τα αιματα εκ χειρος των Λευιτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| οτι πληθος της εκκλησιας ουχ ηγνισθη, και οι Λευιται ησαν του θυειν το φασεκ παντι τω μη δυναμενω αγνισθηναι τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| οτι το πλειστον του λαου απο ᾿Εφραιμ και Μανασση και ᾿Ισσαχαρ και Ζαβουλων ουχ ηγνισθησαν, αλλ’ εφαγον το φασεκ παρα την γραφην. και προσηυξατο ᾿Εζεκιας περι αυτων λεγων· Κυριος αγαθος εξιλασασθω 19 υπερ πασης καρδιας κατευθυνουσης εκζητησαι Κυριον τον Θεον των πατερων αυτων και ου κατα την αγνειαν των αγιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| και επηκουσε Κυριος τω ᾿Εζεκιᾳ και ιασατο τον λαον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ οι ευρεθεντες εν ῾Ιερουσαλημ την εορτην των αζυμων επτα ημερας εν ευφροσυνῃ μεγαλῃ και καθυμνουντες τω Κυριω ημεραν καθ’ ημεραν και οι ιερεις και οι Λευιται εν οργανοις τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| και ελαλησεν ᾿Εζεκιας επι πασαν καρδιαν των Λευιτων και των συνιοντων συνεσιν αγαθην τω Κυριω· και συνετελεσαν την εορτην των αζυμων επτα ημερας θυοντες θυσιαν σωτηριου και εξομολογουμενοι τω Κυριω Θεω των πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| και εβουλευσατο η εκκλησια αμα ποιησαι επτα ημερας αλλας· και εποιησαν επτα ημερας εν ευφροσυνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| οτι ᾿Εζεκιας απηρξατο τω ᾿Ιουδᾳ τη εκκλησιᾳ χιλιους μοσχους και επτακισχιλια προβατα, και οι αρχοντες απηρξαντο τω λαω μοσχους χιλιους και προβατα δεκα χιλιαδας, και τα αγια των ιερεων εις πληθος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| και ηυφρανθη πασα η εκκλησια, οι ιερεις και οι Λευιται και πασα η εκκλησια ᾿Ιουδα και οι ευρεθεντες εξ ῾Ιερουσαλημ και οι προσηλυτοι οι ελθοντες απο γης ᾿Ισραηλ και οι κατοικουντες ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| και εγενετο ευφροσυνη μεγαλη εν ῾Ιερουσαλημ· απο ημερων Σαλωμων υιου Δαυιδ βασιλεως ᾿Ισραηλ ουκ εγενετο τοιαυτη εορτη εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.27| και ανεστησαν οι ιερεις οι Λευιται και ευλογησαν τον λαον· και επηκουσθη η φωνη αυτων, και ηλθεν η προσευχη αυτων εις το κατοικητηριον το αγιον αυτου εις τον ουρανον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΚΑΙ ως συνετελεσθη παντα ταυτα, εξηλθε πας ᾿Ισραηλ οι ευρεθεντες εν πολεσιν ᾿Ιουδα και συνετριψαν τας στηλας και εκοψαν τα αλση και κατεσπασαν τα υψηλα και τους βωμους απο πασης της ᾿Ιουδαιας και Βενιαμιν, και εξ ᾿Εφραιμ και απο Μανασση εως εις τελος, και επεστρεψαν πας ᾿Ισραηλ εκαστος εις την κληρονομιαν αυτου και εις τας πολεις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| και εταξεν ᾿Εζεκιας τας εφημεριας των ιερεων και των Λευιτων και τας εφημεριας εκαστου κατα την εαυτου λειτουργιαν τοις ιερευσι και τοις Λευιταις εις την ολοκαυτωσιν και εις την θυσιαν του σωτηριου και αινειν και εξομολογεισθαι και λειτουργειν εν ταις πυλαις εν ταις αυλαις οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| και μερις του βασιλεως εκ των υπαρχοντων αυτου εις τας ολοκαυτωσεις την πρωινην και την δειλινην και ολοκαυτωσεις εις τα σαββατα και εις τας νουμηνιας και εις τας εορτας τας γεγραμμενας εν τω νομω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| και ειπαν τω λαω τοις κατοικουσιν εν ῾Ιερουσαλημ δουναι την μεριδα των ιερεων και των Λευιτων, οπως κατισχυσωσιν εν τη λειτουργιᾳ οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| και ως προσεταξε τον λογον, επλεονασεν ᾿Ισραηλ απαρχην σιτου και οινου και ελαιου και μελιτος και παν γεννημα αγρου, και επιδεκατα παντα εις πληθος ηνεγκαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| και οι κατοικουντες εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και αυτοι ηνεγκαν επιδεκατα μοσχων και προβατων και επιδεκατα αιγων και ηγιασαν τω Κυριω Θεω αυτων και εισηνεγκαν και εθηκαν σωρους σωρους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| εν τω μηνι τω τριτω ηρξαντο οι σωροι θεμελιουσθαι, και εν τω μηνι τω εβδομω συνετελεσθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| και ηλθεν ᾿Εζεκιας και οι αρχοντες και ειδον τους σωρους και ηυλογησαν τον Κυριον και τον λαον αυτου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| και επυνθανετο ᾿Εζεκιας των ιερεων και των Λευιτων υπερ των σωρων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| και ειπε προς αυτον ᾿Αζαριας ο ιερευς ο αρχων εις οικον Σαδωκ και ειπεν· εξ ου ηρκται η απαρχη φερεσθαι εις οικον Κυριου, εφαγομεν και επιομεν και κατελιπομεν εως εις πληθος, οτι Κυριος ηυλογησε τον λαον αυτου, και κατελιπομεν επι το πληθος τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| και ειπεν ᾿Εζεκιας ετι ετοιμασαι παστοφορια εις οικον Κυριου, και ητοιμασαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| και ηνεγκαν εκει τας απαρχας και τα επιδεκατα εν πιστει, και επ’ αυτων επιστατης Χωνενιας ο Λευιτης, και Σεμεΐ ο αδελφος αυτου διαδεχομενος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| και ᾿Ιειηλ και ᾿Οζαζιας και Ναεθ και ᾿Ασαηλ και ῾Ιεριμωθ και ᾿Ιωζαβαδ και ᾿Ελιηλ και Σαμαχια και Μααθ και Βαναΐας και οι υιοι αυτου καθεσταμενοι δια Χωνενιου και Σεμεΐ του αδελφου αυτου, καθως προσεταξεν ᾿Εζεκιας ο βασιλευς και ᾿Αζαριας ο ηγουμενος οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| και Κωρη ο του ᾿Ιεμνα ο Λευιτης ο πυλωρος κατα ανατολας επι των δοματων δουναι τας απαρχας Κυριου και τα αγια των αγιων 15 δια χειρος ᾿Οδομ και Βενιαμιν και ᾿Ιησους και Σεμεΐ και ᾿Αμαριας, και Σεχονιας δια χειρος των ιερεων εν πιστει δουναι τοις αδελφοις αυτων κατα τας εφημεριας, κατα τον μεγαν και τον μικρον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| εκτος της επιγονης των αρσενικων απο τριετους και επανω, παντι τω εισπορευομενω εις οικον Κυριου, εις λογον ημερων εις ημεραν, εις λειτουργιαν εφημεριαις διαταξεως αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| ουτος ο καταλοχισμος των ιερεων κατ’ οικους πατριων, και οι Λευιται εν ταις εφημεριαις αυτων απο εικοσαετους και επανω εν διαταξει,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| εν καταλοχιαις, εν πασῃ επιγονη υιων αυτων και θυγατερων αυτων εις παν πληθος, οτι εν πιστει ηγνισαν το αγιον 19 τοις υιοις ᾿Ααρων τοις ιερατευουσι, και οι απο των πολεων αυτων εν πασῃ πολει και πολει ανδρες, οἳ ωνομασθησαν εν ονοματι, δουναι μεριδα παντι αρσενικω εν τοις ιερευσι και παντι καταριθμουμενω εν τοις Λευιταις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.20| και εποιησεν ουτως ᾿Εζεκιας εν παντι ᾿Ιουδᾳ και εποιησε το καλον και το ευθες εναντιον του Κυριου Θεου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| και εν παντι εργω, ω ηρξατο εν εργασιᾳ εν οικω Κυριου, και εν τω νομω και εν τοις προσταγμασιν εξεζητησε τον Θεον αυτου εξ ολης ψυχης αυτου και εποιησε και ευωδωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΚΑΙ μετα τους λογους τουτους και την αληθειαν ταυτην ηλθε Σενναχηριμ βασιλευς ᾿Ασσυριων και ηλθεν επι ᾿Ιουδαν και παρενεβαλεν επι τας πολεις τας τειχηρεις και ειπε προκαταλαβεσθαι αυτας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| και ειδεν ᾿Εζεκιας οτι ηκει Σενναχηριμ και το προσωπον αυτου του πολεμησαι επι ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| και εβουλευσατο μετα των πρεσβυτερων αυτου και των δυνατων εμφραξαι τα υδατα των πηγων, α ην εξω της πολεως, και συνεπισχυσαν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| και συνηγαγε λαον πολυν και ενεφραξε τα υδατα των πηγων και τον ποταμον τον διοριζοντα δια της πολεως λεγων· μη ελθῃ βασιλευς ᾿Ασσουρ και ευρῃ υδωρ πολυ και κατισχυσῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και κατισχυσεν ᾿Εζεκιας και ᾠκοδομησε παν το τειχος το κατεσκαμμενον και πυργους και εξω προτειχισμα αλλο και κατισχυσε το αναλημμα της πολεως Δαυιδ και κατεσκευασεν οπλα πολλα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| και εθετο αρχοντας του πολεμου επι τον λαον, και συνηχθησαν προς αυτον επι την πλατειαν της πυλης της φαραγγος, και ελαλησεν επι καρδιαν αυτων λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| ισχυσατε και ανδριζεσθε και μη φοβηθητε, μηδε πτοηθητε απο προσωπου βασιλεως ᾿Ασσουρ και απο προσωπου παντος του εθνους του μετ’ αυτου, οτι μεθ’ ημων πλειονες η μετ’ αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| μετ’ αυτου βραχιονες σαρκινοι, μεθ’ ημων δε Κυριος ο Θεος ημων του σῴζειν και του πολεμειν τον πολεμον ημων. και κατεθαρσησεν ο λαος επι τοις λογοις ᾿Εζεκιου βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| και μετα ταυτα απεστειλε Σενναχηριμ βασιλευς ᾿Ασσυριων τους παιδας εαυτου επι ῾Ιερουσαλημ, και αυτος επι Λαχις και πασα η στρατια μετ’ αυτου, και απεστειλε προς ᾿Εζεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα και προς παντα ᾿Ιουδα τον εν ῾Ιερουσαλημ λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| ουτως λεγει Σενναχηριμ βασιλευς ᾿Ασσυριων· επι τι υμεις πεποιθατε και καθησεσθε εν τη περιοχη εν ῾Ιερουσαλημ; 11 ουχι ᾿Εζεκιας απατα υμας του παραδουναι υμας εις θανατον και εις λιμον και εις διψαν λεγων· Κυριος ο Θεος ημων σωσει ημας εκ χειρος βασιλεως ᾿Ασσουρ; 12 ουχ ουτος εστιν ᾿Εζεκιας, ὃς περιειλε τα θυσιαστηρια αυτου και τα υψηλα αυτου και ειπε τω ᾿Ιουδᾳ και τοις κατοικουσιν εν ῾Ιερουσαλημ λεγων· κατεναντι του θυσιαστηριου τουτου προσκυνησετε και επ’ αυτω θυμιασατε; 13 ου γνωσεσθε ο,τι εποιησα εγω και οι πατερες μου πασι τοις λαοις των χωρων; μη δυναμενοι ηδυναντο θεοι των εθνων πασης της γης σωσαι τον λαον αυτων εκ χειρος μου; 14 τις εν πασι τοις θεοις των εθνων τουτων, ους εξωλοθρευσαν οι πατερες μου; μη εδυναντο σωσαι τον λαον αυτων εκ χειρος μου, οτι δυνησεται ο Θεος υμων σωσαι υμας εκ χειρος μου; 15 νυν ουν μη απατατω υμας ᾿Εζεκιας και μη πεποιθεναι υμας ποιειτω κατα ταυτα, και μη πιστευετε αυτω· οτι ου μη δυνηται ο Θεος παντος εθνους και βασιλειας του σωσαι τον λαον αυτου εκ χειρος μου και εκ χειρος πατερων μου, οτι ο Θεος υμων ου μη σωσει υμας εκ χειρος μου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| και ετι ελαλησαν οι παιδες αυτου επι τον Κυριον Θεον και επι ᾿Εζεκιαν παιδα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| και βιβλιον εγραψεν ονειδιζειν τον Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ και ειπε περι αυτου λεγων· ως οι θεοι των εθνων της γης ουκ εξειλαντο λαους αυτων εκ χειρος μου, ουτως ου μη εξεληται ο Θεος ᾿Εζεκιου λαον αυτου εκ χειρος μου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| και εβοησε φωνη μεγαλῃ ᾿Ιουδαιστι επι τον λαον ῾Ιερουσαλημ τον επι του τειχους, του φοβησαι αυτους και κατασπασαι, οπως προκαταλαβωνται την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| και ελαλησεν επι Θεον ῾Ιερουσαλημ, ως και επι θεους λαων της γης, εργα χειρων ανθρωπων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| και προσηυξατο ᾿Εζεκιας ο βασιλευς και ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως ο προφητης περι τουτων και εβοησαν εις τον ουρανον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| και απεστειλε Κυριος αγγελον, και εξετριψε παντα δυνατον πολεμιστην και αρχοντα και στρατηγον εν τηπαρεμβολη βασιλεως ᾿Ασσουρ, και απεστρεψε μετα αισχυνης προσωπου εις την γην εαυτου. και ηλθεν εις οικον Θεου αυτου, και των εξελθοντων εκ κοιλιας αυτου κατεβαλον αυτον εν ρομφαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| και εσωσε Κυριος τον ᾿Εζεκιαν και τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ εκ χειρος Σενναχηριμ βασιλεως ᾿Ασσουρ και εκ χειρος παντων και κατεπαυσεν αυτους κυκλοθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| και πολλοι εφερον δωρα τω Κυριω εις ῾Ιερουσαλημ και δοματα τω ᾿Εζεκιᾳ βασιλει ᾿Ιουδα, και υπερηρθη κατ’ οφθαλμους παντων των εθνων μετα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| ᾿Εν ταις ημεραις εκειναις ηρρωστησεν ᾿Εζεκιας εως θανατου· και προσηυξατο προς Κυριον, και επηκουσεν αυτω, και σημειον εδωκεν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.25| και ου κατα το ανταποδομα, ὃ εδωκεν αυτω ανταπεδωκεν ᾿Εζεκιας, αλλα υψωθη η καρδια αυτου, και εγενετο επ’ αυτον οργη και επι ᾿Ιουδαν και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.26| και εταπεινωθη ᾿Εζεκιας απο του υψους της καρδιας αυτου αυτος και οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ, και ουκ επηλθεν επ’ αυτους οργη Κυριου εν ταις ημεραις ᾿Εζεκιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.27| και εγενετο τω ᾿Εζεκιᾳ πλουτος και δοξα πολλη σφοδρα, και θησαυρους εποιησεν αυτω αργυριου και χρυσιου και του λιθου του τιμιου και εις τα αρωματα και οπλοθηκας και εις σκευη επιθυμητα 28 και πολεις εις τα γεννηματα του σιτου και οινου και ελαιου και κωμας και φατνας παντος κτηνους και μανδρας εις τα ποιμνια 29 και πολεις, ας ᾠκοδομησεν αυτω, και αποσκευην προβατων και βοων εις πληθος, οτι εδωκεν αυτω Κυριος αποσκευην πολλην σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.30| αυτος ᾿Εζεκιας ενεφραξε την εξοδον του υδατος Γιων το ανω και κατηυθυνεν αυτα κατω προς λιβα της πολεως Δαυιδ· και ευωδωθη ᾿Εζεκιας εν πασι τοις εργοις αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.31| και ουτως τοις πρεσβευταις των αρχοντων απο Βαβυλωνος τοις αποσταλεισι προς αυτον πυθεσθαι παρ’ αυτου το τερας, ὃ εγενετο επι της γης, εγκατελιπεν αυτον Κυριος του πειρασαι αυτον, ειδεναι τα εν τη καρδιᾳ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.32| και τα λοιπα των λογων ᾿Εζεκιου και το ελεος αυτου ιδου γεγραπται εν τη προφητειᾳ ῾Ησαΐου υιου ᾿Αμως του προφητου και επι βιβλιου βασιλεων ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.33| και εκοιμηθη ᾿Εζεκιας μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον εν αναβασει ταφων υιων Δαυιδ, και δοξαν και τιμην εδωκαν αυτω εν τω θανατω αυτου πας ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ· και εβασιλευσε Μανασσης υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΩΝ δεκαδυο ετων Μανασσης εν τω βασιλευσαι αυτον και πεντηκονταπεντε ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| και εποιησε το πονηρον εναντιον Κυριου απο παντων των βδελυγματων των εθνων, ους εξωλοθρευσε Κυριος απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| και επεστρεψε και ᾠκοδομησε τα υψηλα, α κατεσπασεν ᾿Εζεκιας ο πατηρ αυτου, και εστησε στηλας τοις Βααλιμ και εποιησεν αλση και προσεκυνησε πασῃ τη στρατια του ουρανου και εδουλευσεν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| και ᾠκοδομησε θυσιαστηρια εν οικω Κυριου, ου ειπε Κυριος· εν ῾Ιερουσαλημ εσται το ονομα μου εις τον αιωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| και ᾠκοδομησε θυσιαστηρια πασῃ τη στρατια του ουρανου εν ταις δυσιν αυλαις οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| και αυτος διηγαγε τα τεκνα αυτου εν πυρι εν Γεβενεννομ και εκληδονιζετο και οιωνιζετο και εφαρμακευετο και εποιησεν εγγαστριμυθους και επᾳοιδους· και επληθυνε του ποιησαι το πονηρον εναντιον Κυριου του παροργισαι αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| και εθηκε το γλυπτον και το χωνευτον, εικονα ἣν εποιησεν, εν οικω Θεου, ου ειπε Θεος προς Δαυιδ και προς Σαλωμων υιον αυτου· εν τω οικω τουτω και ῾Ιερουσαλημ, ἣν εξελεξαμην εκ πασων φυλων ᾿Ισραηλ, θησω το ονομα μου εις τον αιωνα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| και ου προσθησω σαλευσαι τον ποδα ᾿Ισραηλ απο της γης, ἧς εδωκα τοις πατρασιν αυτων, πλην εαν φυλασσωνται του ποιησαι παντα, α ενετειλαμην αυτοις, κατα παντα τον νομον και τα προσταγματα και τα κριματα εν χειρι Μωϋση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| και επλανησε Μανασσης τον ᾿Ιουδαν και τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ του ποιησαι το πονηρον υπερ παντα τα εθνη, α εξηρε Κυριος απο προσωπου υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| και ελαλησε Κυριος επι Μανασση και επι τον λαον αυτου, και ουκ επηκουσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| και ηγαγε Κυριος επ’ αυτους τους αρχοντας της δυναμεως του βασιλεως ᾿Ασσουρ, και κατελαβον τον Μανασση εν δεσμοις και εδησαν αυτον εν πεδαις και ηγαγον εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| και ως εθλιβη, εζητησε το προσωπον Θεου του Κυριου αυτου και εταπεινωθη σφοδρα απο προσωπου Θεου πατερων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| και προσηυξατο προς αυτον, και επηκουσεν αυτου· και επηκουσε της βοης αυτου και επεστρεψεν αυτον εις ῾Ιερουσαλημ επι την βασιλειαν αυτου· και εγνω Μανασσης, οτι Κυριος αυτος εστι Θεος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| και μετα ταυτα ᾠκοδομησε τειχος εξω της πολεως Δαυιδ απο λιβος κατα Γιων εν τω χειμαρρω και κατα την εισοδον την δια της πυλης της ιχθυικης εκπορευομενων την πυλην την κυκλοθεν και εις ᾿Οφλα και υψωσε σφοδρα. και κατεστησεν αρχοντας της δυναμεως εν πασαις ταις πολεσι ταις τειχηρεσιν εν ᾿Ιουδᾳ 15 και περιειλε τους θεους τους αλλοτριους και το γλυπτον εξ οικου Κυριου και παντα τα θυσιαστηρια, α ᾠκοδομησεν εν ορει οικου Κυριου και εν ῾Ιερουσαλημ και εξωθεν της πολεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| και κατωρθωσε το θυσιαστηριον Κυριου και εθυσιασεν επ’ αυτο θυσιαν σωτηριου και αινεσεως και ειπε τω ᾿Ιουδᾳ του δουλευειν Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| πλην ετι ο λαος επι των υψηλων εθυσιαζε, πλην Κυριος ο Θεος αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| και τα λοιπα των λογων Μανασση και η προσευχη αυτου η προς τον Θεον και λογοι των ορωντων των λαλουντων προς αυτον επ’ ονοματι Θεου ᾿Ισραηλ 19 ιδου επι λογων προσευχης αυτου, ως και επηκουσεν αυτου, και πασαι αι αμαρτιαι αυτου και αποστασεις αυτου και οι τοποι, εφ’ οις ᾠκοδομησεν εν αυτοις τα υψηλα και εστησεν εκει αλση και γλυπτα, προ του επιστρεψαι, ιδου γεγραπται επι των λογων των ορωντων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| και εκοιμηθη Μανασσης μετα των πατερων αυτου, και εθαψαν αυτον εν παραδεισω οικου αυτου· και εβασιλευσεν αντ’ αυτου ᾿Αμων υιος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| ῍Ων ετων εικοσι και δυο ᾿Αμων εν τω βασιλευειν αυτον και δυο ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου, ως εποιησε Μανασσης ο πατηρ αυτου, και πασι τοις ειδωλοις, οις εποιησε Μανασσης ο πατηρ αυτου, εθυεν ᾿Αμων και εδουλευσεν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| και ουκ εταπεινωθη εναντιον Κυριου, ως εταπεινωθη Μανασσης ο πατηρ αυτου, οτι υιος αυτου ᾿Αμων επληθυνε πλημμελειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| και επεθεντο αυτω οι παιδες αυτου και επαταξαν αυτον εν οικω αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.25| και επαταξεν ο λαος της γης τους επιθεμενους επι τον βασιλεα ᾿Αμων, και εβασιλευσεν ο λαος της γης τον ᾿Ιωσιαν υιον αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΩΝ οκτω ετων ᾿Ιωσιας εν τω βασιλευσαι αυτον και τριακοντα και ἓν ετος εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| και εποιησε το ευθες εναντιον Κυριου και επορευθη εν οδοις Δαυιδ του πατρος αυτου και ουκ εξεκλινε δεξια και αριστερα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| και εν τω ογδοω ετει της βασιλειας αυτου —και αυτος ετι παιδαριον— ηρξατο του ζητησαι Κυριον τον Θεον Δαυιδ του πατρος αυτου. και εν τω δωδεκατω ετει της βασιλειας αυτου ηρξατο του καθαρισαι τον ᾿Ιουδαν και την ῾Ιερουσαλημ απο των υψηλων και των αλσεων και απο των περιβωμιων και απο των χωνευτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| και κατεσπασε τα κατα προσωπον αυτου θυσιαστηρια των Βααλιμ και τα υψηλα τα επ’ αυτων και εκοψε τα αλση και τα γλυπτα και τα χωνευτα συνετριψε και ελεπτυνε και ερριψεν επι προσωπον των μνηματων των θυσιαζοντων αυτοις 5 και οστα ιερεων κατεκαυσεν επι τα θυσιαστηρια· και εκαθαρισε τον ᾿Ιουδαν και την ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| και εν πολεσι Μανασση και ᾿Εφραιμ και Συμεων και Νεφθαλι και τοις τοποις αυτων κυκλω 7 και κατεσπασε τα θυσιαστηρια και τα αλση, και ειδωλα κατεκοψε λεπτα και παντα τα υψηλα εκοψεν απο πασης της γης ᾿Ισραηλ, και απεστρεψεν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| Και εν τω ετει τω οκτωκαιδεκατω της βασιλειας αυτου του καθαρισαι την γην και τον οικον απεστειλε τον Σαφαν υιον ᾿Εσελια και τον Μαασα αρχοντα της πολεως και τον ᾿Ιουαχ υιον ᾿Ιωαχαζ τον υπομνηματογραφον αυτου κραταιωσαι τον οικον Κυριου του Θεου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| και ηλθον προς Χελκιαν τον ιερεα τον μεγαν και εδωκαν το αργυριον το εισενεχθεν εις οικον Θεου, ὃ συνηγαγον οι Λευιται φυλασσοντες την πυλην εκ χειρος Μανασση και ᾿Εφραιμ και των αρχοντων και απο παντος καταλοιπου εν ᾿Ισραηλ και υιων ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και οικουντων εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| και εδωκαν αυτο επι χειρα ποιουντων τα εργα οι καθεσταμενοι εν οικω Κυριου και εδωκαν αυτο ποιουσι τα εργα, οἳ εποιουν εν οικω Κυριου, επισκευασαι και κατισχυσαι τον οικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| και εδωκαν τοις τεκτοσι και τοις οικοδομοις αγορασαι λιθους τετραπεδους και ξυλα εις δοκους στεγασαι τους οικους, ους εξωλοθρευσαν βασιλεις ᾿Ιουδα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| και οι ανδρες εν πιστει επι των εργων, και επ’ αυτων επισκοποι ᾿Ιεθ και ᾿Αβδιας οι Λευιται εξ υιων Μεραρι και Ζαχαριας και Μοσολλαμ εκ των υιων Κααθ επισκοπειν και πας Λευιτης και πας συνιων εν οργανοις ᾠδων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| και επι των νωτοφορων και επι παντων των ποιουντων τα εργα εργασια και εργασια, και απο των Λευιτων γραμματεις και κριται και πυλωροι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| και εν τω εκφερειν αυτους το αργυριον το εισοδιασθεν εις οικον Κυριου ευρε Χελκιας ο ιερευς βιβλιον νομου Κυριου δια χειρος Μωυση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| και απεκριθη Χελκιας και ειπε προς Σαφαν τον γραμματεα· βιβλιον νομου ευρον εν οικω Κυριου· και εδωκε Χελκιας το βιβλιον τω Σαφαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| και εισηνεγκε Σαφαν το βιβλιον προς τον βασιλεα και απεδωκεν ετι τω βασιλει λογον· παν το δοθεν αργυριον εν χειρι των παιδων σου των ποιουντων το εργον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| και εχωνευσαν το αργυριον το ευρεθεν εν οικω Κυριου και εδωκαν επι χειρα των επισκοπων και επι χειρα των ποιουντων την εργασιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| και απηγγειλε Σαφαν ο γραμματευς τω βασιλει λογον λεγων· βιβλιον δεδωκε μοι Χελκιας ο ιερευς· και ανεγνω αυτο Σαφαν εναντιον του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς τους λογους του νομου, και διερρηξε τα ιματια αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| και ενετειλατο βασιλευς τω Χελκιᾳ και τω ᾿Αχικαμ υιω Σαφαν και τω ᾿Αβδων υιω Μιχαια και τω Σαφαν τω γραμματει και τω ᾿Ασαΐᾳ παιδι του βασιλεως λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| πορευθητε ζητησατε τον Κυριον περι εμου και περι παντος του καταλειφθεντος εν ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδᾳ περι των λογων του βιβλιου του ευρεθεντος, οτι μεγας ο θυμος Κυριου εκκεκαυται εν ημιν, διοτι ουκ εισηκουσαν οι πατερες ημων των λογων Κυριου του ποιησαι κατα παντα τα γεγραμμενα εν τω βιβλιω τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| και επορευθη Χελκιας και οις ειπεν ο βασιλευς προς ῎Ολδαν την προφητιν γυναικα Σελλημ υιου Θεκωε υιου ᾿Αρας φυλασσουσαν τας εντολας —και αυτη κατῴκει εν ῾Ιερουσαλημ εν μασαναι— και ελαλησαν αυτη κατα ταυτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| και ειπεν αυτοις· ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ειπατε τω ανδρι τω αποστειλαντι υμας προς με.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.24| ουτω λεγει Κυριος· ιδου εγω επαγω επι τον τοπον τουτον κακα, τους παντας λογους τους γεγραμμενους εν τω βιβλιω τω ανεγνωσμενω εναντιον του βασιλεως ᾿Ιουδα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.25| ανθ’ ων εγκατελιπον με και εθυμιασαν θεοις αλλοτριοις, ινα παροργισωσι με εν πασι τοις εργοις των χειρων αυτων· και εξεκαυθη ο θυμος μου εν τω τοπω τουτω και ου σβεσθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.26| και επι βασιλεα ᾿Ιουδα τον αποστειλαντα υμας του ζητησαι τον Κυριον ουτως ερειτε αυτω· ουτω λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· τους λογους, ους ηκουσας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.27| και ενετραπη η καρδια σου και εταπεινωθης απο προσωπου μου εν τω ακουσαι σε τους λογους μου επι τον τοπον τουτον και επι τους κατοικουντας αυτον και εταπεινωθης εναντιον μου και διερρηξας τα ιματια σου και εκλαυσας κατεναντιον μου, και εγω ηκουσα, φησι Κυριος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.28| ιδου προστιθημι σε προς τους πατερας σου, και προστεθησῃ προς τα μνηματα σου εν ειρηνῃ, και ουκ οψονται οι οφθαλμοι σου εν πασι τοις κακοις, οις εγω επαγω επι τον τοπον τουτον και επι τους κατοικουντας αυτον. και απεδωκαν τω βασιλει λογον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.29| και απεστειλεν ο βασιλευς και συνηγαγε τους πρεσβυτερους ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.30| και ανεβη ο βασιλευς εις οικον Κυριου και πας ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ και οι ιερεις και οι Λευιται και πας ο λαος απο μικρου εως μεγαλου· και ανεγνω εν ωσιν αυτων παντας λογους βιβλιου της διαθηκης τους ευρεθεντας εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.31| και εστη ο βασιλευς επι τον στυλον και διεθετο διαθηκην εναντιον Κυριου του πορευθηναι ενωπιον Κυριου του φυλασσειν τας εντολας αυτου και μαρτυρια και προσταγματα αυτου εν ολῃ καρδιᾳ και εν ολῃ ψυχη, ωστε ποιειν τους λογους της διαθηκης τους γεγραμμενους επι τω βιβλιω τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.32| και εστησε παντας τους ευρεθεντας εν ῾Ιερουσαλημ και Βενιαμιν, και εποιησαν οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ διαθηκην εν οικω Κυριου Θεου πατερων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.33| και περιειλεν ᾿Ιωσιας τα παντα βδελυγματα εκ πασης της γης, ἣ ην υιων ᾿Ισραηλ, και εποιησε παντας τους ευρεθεντας εν ῾Ιερουσαλημ και εν ᾿Ισραηλ του δουλευειν Κυριω Θεω αυτων πασας τας ημερας αυτου· ουκ εξεκλινεν απο οπισθεν Κυριου Θεου πατερων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΚΑΙ εποιησεν ᾿Ιωσιας το φασεκ τω Κυριω Θεω αυτου, και εθυσε το φασεκ τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος του πρωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| και εστησε τους ιερεις επι τας φυλακας αυτων και κατισχυσεν αυτους εις τα εργα οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| και ειπε τοις Λευιταις τοις δυνατοις εν παντι ᾿Ισραηλ του αγιασθηναι αυτους τω Κυριω, και εθηκαν την κιβωτον την αγιαν εις τον οικον, ὃν ᾠκοδομησε Σαλωμων υιος Δαυιδ του βασιλεως ᾿Ισραηλ. και ειπεν ο βασιλευς· ουκ εστιν υμιν επ’ ωμων ἆραι ουδεν· νυν ουν λειτουργησατε τω Κυριω Θεω υμων και τω λαω αυτου ᾿Ισραηλ 4 και ετοιμασθητε κατ’ οικους πατριων υμων και κατα τας εφημεριας υμων κατα την γραφην Δαυιδ βασιλεως ᾿Ισραηλ και δια χειρος Σαλωμων υιου αυτου 5 και στητε εν τω οικω κατα τας διαιρεσεις οικων πατριων υμων τοις αδελφοις υμων υιοις του λαου, και μερις οικου πατριας τοις Λευιταις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| και θυσατε το φασεκ και ετοιμασατε τοις αδελφοις υμων του ποιησαι κατα τον λογον Κυριου δια χειρος Μωυση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| και απηρξατο ᾿Ιωσιας τοις υιοις του λαου προβατα και αμνους και εριφους απο των τεκνων των αιγων, παντα εις το φασεκ, και παντας τους ευρεθεντας εις αριθμον τριακοντα χιλιαδας και μοσχων τρεις χιλιαδας· ταυτα απο της υπαρξεως του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| και οι αρχοντες αυτου απηρξαντο τω λαω και τοις ιερευσι και τοις Λευιταις· εδωκε δε Χελκιας και Ζαχαριας και ᾿Ιιηλ οι αρχοντες τοις ιερευσιν οικου Θεου και εδωκεν εις το φασεκ προβατα και αμνους και εριφους δισχιλια εξακοσια και μοσχους τριακοσιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| και Χωνενιας και Βαναιας και Σαμαιας και Ναθαναηλ αδελφος αυτου και ᾿Ασαβιας και ᾿Ιιηλ και ᾿Ιωζαβαδ αρχοντες των Λευιτων απηρξαντο τοις Λευιταις εις το φασεκ προβατα πεντακισχιλια και μοσχους πεντακοσιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| και κατωρθωθη η λειτουργια, και εστησαν οι ιερεις επι την στασιν αυτων και οι Λευιται επι τας διαιρεσεις αυτων κατα την εντολην του βασιλεως 11 και εθυσαν το φασεκ, και προσεχεαν οι ιερεις το αιμα εκ χειρος αυτων, και οι Λευιται εξεδειραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.12| και ητοιμασαν την ολοκαυτωσιν παραδουναι αυτοις κατα την διαιρεσιν κατ’ οικους πατριων τοις υιοις του λαου του προσαγειν τω Κυριω, ως γεγραπται εν βιβλω Μωυση, και ουτως εις το πρωΐ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| και ωπτησαν το φασεκ εν πυρι κατα την κρισιν και τα αγια υψησαν εν τοις χαλκειοις και εν τοις λεβησι· και ευωδωθη, και εδραμον προς παντας τους υιους του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.14| και μετα το ετοιμασαι αυτοις και τοις ιερευσιν, οτι οι ιερεις εν τω αναφερειν τα ολοκαυτωματα και τα στεατα εως νυκτος, και οι Λευιται ητοιμασαν αυτοις και τοις αδελφοις αυτων υιοις ᾿Ααρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| και οι ψαλτωδοι υιοι ᾿Ασαφ επι της στασεως αυτων κατα τας εντολας Δαυιδ και ᾿Ασαφ και Αιμαν και ᾿Ιδιθωμ οι προφηται του βασιλεως και οι αρχοντες και οι πυλωροι πυλης και πυλης, ουκ ην αυτοις κινεισθαι απο της λειτουργιας των αγιων, οτι αδελφοι αυτων οι Λευιται ητοιμασαν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.16| και κατωρθωθη και ητοιμασθη πασα η λειτουργια Κυριου εν τη ημερᾳ εκεινῃ του ποιησαι το φασεκ και ενεγκειν τα ολοκαυτωματα επι το θυσιαστηριον Κυριου κατα την εντολην του βασιλεως ᾿Ιωσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.17| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ οι ευρεθεντες το φασεκ εν τω καιρω εκεινω και την εορτην των αζυμων επτα ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.18| και ουκ εγενετο φασεκ ομοιον αυτω εν ᾿Ισραηλ απο ημερων Σαμουηλ του προφητου και παντος βασιλεως ᾿Ισραηλ ουκ εποιησαν το φασεκ, ὃ εποιησεν ᾿Ιωσιας και οι ιερεις και οι Λευιται και πας ᾿Ιουδα και ᾿Ισραηλ ο ευρεθεις και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19| τω οκτωκαιδεκατω ετει της βασιλειας ᾿Ιωσιου εποιηθη το φασεκ τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19|α και τους εγγαστριμυθους και τους γνωστας και τα θεραφιν και τα ειδωλα και τα καρησιμ, α ην εν γη ᾿Ιουδα και εν ῾Ιερουσαλημ ενεπυρισεν ο βασιλευς ᾿Ιωσιας, ινα στησῃ τους λογους του νομου τους γεγραμμενους επι του βιβλιου, ου ευρε Χελκιας ο ιερευς εν τω οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19|β ομοιος αυτω ουκ εγενηθη εμπροσθεν αυτου, ὃς επεστρεψε προς Κυριον εν ολῃ καρδιᾳ αυτου και εν ολῃ ψυχη αυτου και εν ολῃ τη ισχυι αυτου κατα παντα τον νομον Μωυση, και μετ’ αυτον ουκ ανεστη ομοιος αυτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19|γ πλην ουκ απεστραφη Κυριος απο οργης θυμου αυτου του μεγαλου, ου ωργισθη θυμω Κυριος εν τω ᾿Ιουδᾳ, επι παντα τα παροργισματα αυτου, α παρωργισε Μανασσης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19|δ και ειπε Κυριος· και γε τον ᾿Ιουδαν αποστησω απο προσωπου μου, καθως απεστησα τον ᾿Ισραηλ, και απωσαμην την πολιν, ἣν εξελεξαμην την ῾Ιερουσαλημ, και τον οικον ὃν ειπα· εσται το ονομα μου εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.20| Και ανεβη φαραω Νεχαω βασιλευς Αιγυπτου επι τον βασιλεα ᾿Ασσυριων επι τον ποταμον Ευφρατην, και επορευθη βασιλευς ᾿Ιωσιας εις συναντησιν αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.21| και απεστειλε προς αυτον αγγελους λεγων· τι εμοι και σοι, βασιλευ ᾿Ιουδα; ουκ επι σε ηκω σημερον πολεμον πολεμησαι, και ο Θεος ειπε του κατασπευσαι με· προσεχε απο του Θεου του μετ’ εμου μη καταφθειρῃ σε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.22| και ουκ απεστρεψεν ᾿Ιωσιας το προσωπον αυτου απ’ αυτου, αλλ’ η πολεμειν αυτον εκραταιωθη και ουκ ηκουσε των λογων Νεχαω δια στοματος Θεου και ηλθε του πολεμησαι εν τω πεδιω Μαγεδδω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.23| και ετοξευσαν οι τοξοται επι βασιλεα ᾿Ιωσιαν· και ειπεν ο βασιλευς τοις παισιν αυτου· εξαγαγετε με, οτι επονεσα σφοδρα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.24| και εξηγαγον αυτον οι παιδες αυτου απο του αρματος και ανεβιβασαν αυτον επι το αρμα το δευτεραιον, ὃ ην αυτω, και ηγαγον αυτον εις ῾Ιερουσαλημ· και απεθανε και εταφη μετα των πατερων αυτου. και πας ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ επενθησαν επι ᾿Ιωσιαν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.25| και εθρηνησεν ῾Ιερεμιας επι ᾿Ιωσιαν, και ειπαν παντες οι αρχοντες και αι αρχουσαι θρηνον επι ᾿Ιωσιαν εως της σημερον· και εδωκαν αυτον εις προσταγμα επι ᾿Ισραηλ, και ιδου γεγραπται επι των θρηνων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.26| και ησαν οι λοιποι λογοι ᾿Ιωσιου και η ελπις αυτου γεγραμμενα εν νομω Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.27| και οι λογοι αυτου οι πρωτοι και οι εσχατοι ιδου γεγραμμενοι επι βιβλιω βασιλεων ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΚΑΙ ελαβεν ο λαος της γης τον ᾿Ιωαχαζ υιον ᾿Ιωσιου και εχρισαν αυτον, και κατεστησαν αυτον αντι του πατρος αυτου εις βασιλεα επι ᾿Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| υιος εικοσι και τριων ετων ᾿Ιωαχαζ εν τω βασιλευειν αυτον και τριμηνον εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2|α και ονομα της μητρος αυτου ᾿Αμιταλ θυγατηρ ῾Ιερεμιου εκ Λοβενα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2|β και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου κατα παντα, α εποιησαν οι πατερες αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2|γ και εδησεν αυτον φαραω Νεχαω εν Δεβλαθα εν γη Αιμαθ, του μη βασιλευειν αυτον εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| και μετηγαγεν αυτον ο βασιλευς εις Αιγυπτον, και επεβαλε φορον επι την γην εκατον ταλαντα αργυριου και ταλαντον χρυσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| και κατεστησε φαραω Νεχαω τον ᾿Ελιακιμ υιον ᾿Ιωσιου βασιλεα επι ᾿Ιουδα αντι ᾿Ιωσιου του πατρος αυτου και μετεστρεψε το ονομα αυτου ᾿Ιωακιμ· και τον ᾿Ιωαχαζ αδελφον αυτου ελαβε φαραω Νεχαω, και εισηγαγεν αυτον εις Αιγυπτον, και απεθανεν εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4|α και το αργυριον και το χρυσιον εδωκε τω φαραω· τοτε ηρξατο η γη φορολογεισθαι του δουναι το αργυριον επι στομα φαραω, και εκαστος κατα δυναμιν απῄτει το αργυριον και το χρυσιον παρα του λαου της γης δουναι φαραω Νεχαω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| ῍Ων εικοσι και πεντε ετων ᾿Ιωακιμ εν τω βασιλευειν αυτον και ενδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα της μητρος αυτου Ζεχωρα θυγατηρ Νηριου εκ Ραμα. και εποιησε το πονηρον εναντιον Κυριου κατα παντα οσα εποιησαν οι πατερες αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5|α εν ταις ημεραις αυτου ηλθε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς Βαβυλωνος εις την γην, και ην αυτω δουλευων τρια ετη και απεστη απ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5|β και απεστειλε Κυριος επ’ αυτους τους Χαλδαιους και λῃστηρια Συρων και λῃστηρια Μωαβιτων και υιων ᾿Αμμων και της Σαμαρειας, και απεστησαν μετα τον λογον τουτον κατα τον λογον Κυριου εν χειρι των παιδων αυτου των προφητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5|γ πλην θυμος Κυριου ην επι ᾿Ιουδαν του αποστηναι αυτον απο προσωπου αυτου δια τας αμαρτιας Μανασση εν πασιν, οις εποιησε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5|δ και εν αιματι αθῴω, ω εξεχεεν ᾿Ιωακιμ και επλησε την ῾Ιερουσαλημ αιματος αθῴου, και ουκ ηθελησε Κυριος εξολοθρευσαι αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.6| και ανεβη επ’ αυτον Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος και εδησεν αυτον εν χαλκαις πεδαις και απηγαγεν αυτον εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| και μερος των σκευων οικου Κυριου απηνεγκεν εις Βαβυλωνα και εθηκεν αυτα εν τω ναω αυτου εν Βαβυλωνι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωακιμ και παντα, α εποιησεν, ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα εν βιβλιω λογων των ημερων τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα; και εκοιμηθη ᾿Ιωακιμ μετα των πατερων αυτου και εταφη εν Γανοζα μετα των πατερων αυτου, και εβασιλευσεν ᾿Ιεχονιας υιος αυτου αντ’ αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| ᾿Οκτω ετων ᾿Ιεχονιας εν τω βασιλευειν αυτον και τριμηνον και δεκα ημερας εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| και επιστρεφοντος του ενιαυτου απεστειλεν ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ και εισηνεγκεν αυτον εις Βαβυλωνα μετα των σκευων των επιθυμητων οικου Κυριου και εβασιλευσε Σεδεκιαν αδελφον του πατρος αυτου επι ᾿Ιουδαν και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| ᾿Ετων εικοσιν υιος και ενος ετους Σεδεκιας εν τω βασιλευειν αυτον και ενδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου Θεου αυτου, ουκ ενετραπη απο προσωπου ῾Ιερεμιου του προφητου και εκ στοματος Κυριου 13 εν τω τα προς τον βασιλεα Ναβουχοδονοσορ αθετησαι, α ωρκισεν αυτον κατα του Θεου και εσκληρυνε τον τραχηλον αυτου και την καρδιαν αυτου κατισχυσε του μη επιστρεψαι προς Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| και παντες οι ενδοξοι ᾿Ιουδα και οι ιερεις και ο λαος της γης επληθυναν του αθετησαι αθετηματα βδελυγματων εθνων και εμιαναν τον οικον Κυριου τον εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| και εξαπεστειλε Κυριος ο Θεος των πατερων αυτων εν χειρι των προφητων αυτου ορθριζων και αποστελλων τους αγγελους αυτου, οτι ην φειδομενος του λαου αυτου και του αγιασματος αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| και ησαν μυκτηριζοντες τους αγγελους αυτου και εξουθενουντες τους λογους αυτου και εμπαιζοντες εν τοις προφηταις αυτου, εως ανεβη ο θυμος Κυριου εν τω λαω αυτου, εως ουκ ην ιαμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| και ηγαγεν επ’ αυτους βασιλεα Χαλδαιων, και απεκτεινε τους νεανισκους αυτων εν ρομφαιᾳ εν οικω αγιασματος αυτου και ουκ εφεισατο του Σεδεκιου και τας παρθενους αυτων ουκ ηλεησε και τους πρεσβυτερους αυτων απηγαγον· τα παντα παρεδωκεν εν χερσιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| και παντα τα σκευη οικου του Θεου τα μεγαλα και τα μικρα και τους θησαυρους οικου Κυριου και παντας τους θησαυρους του βασιλεως και των μεγιστανων, παντα εισηνεγκεν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.19| και ενεπρησε τον οικον Κυριου και κατεσκαψε το τειχος ῾Ιερουσαλημ και τας βαρεις αυτης ενεπρησεν εν πυρι και παν σκευος ωραιον εις αφανισμον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.20| και απῴκισε τους καταλοιπους εις Βαβυλωνα, και ησαν αυτω και τοις υιοις αυτου εις δουλους εως βασιλειας Μηδων 21 του πληρωθηναι λογον Κυριου δια στοματος ῾Ιερεμιου εως του προσδεξασθαι την γην τα σαββατα αυτης σαββατισαι· πασας τας ημερας ερημωσεως αυτης εσαββατισεν εις συμπληρωσιν ετων εβδομηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| ῎Ετους πρωτου Κυρου βασιλεως Περσων, μετα το πληρωθηναι ρημα Κυριου δια στοματος ῾Ιερεμιου, εξηγειρε Κυριος το πνευμα Κυρου βασιλεως Περσων και παρηγγειλε κηρυξαι εν πασῃ τη βασιλειᾳ αυτου εν γραπτω λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.23| ταδε λεγει Κυρος βασιλευς Περσων πασαις ταις βασιλειαις της γης· εδωκε μοι Κυριος ο Θεος του ουρανου, και αυτος ενετειλατο μοι οικοδομησαι οικον αυτω εν ῾Ιερουσαλημ εν τη ᾿Ιουδαιᾳ. τις εξ υμων εκ παντος του λαου αυτου; εσται Θεος αυτου μετ’ αυτου, και αναβητω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.Εσδρας Α'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ηγαγεν ᾿Ιωσιας το πασχα εν ῾Ιερουσαλημ τω Κυριω αυτου και εθυσε το πασχα τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ ημερᾳ του μηνος του πρωτου 2 στησας τους ιερεις κατ᾿ εφημεριας εστολισμενους εν τω ιερω του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ειπε τοις Λευιταις, ιεροδουλοις του ᾿Ισραηλ, αγιασαι εαυτους τω Κυριω εν τη θεσει της αγιας κιβωτου του Κυριου εν τω οικω, ω ᾠκοδομησε Σαλωμων ο του Δαυιδ ο βασιλευς·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ουκ εσται υμιν ἆραι επ᾿ ωμων αυτην· και νυν λατρευετε τω Κυριω Θεω υμων και θεραπευετε το εθνος αυτου ᾿Ισραηλ και ετοιμασατε κατα τας πατριας και τας φυλας υμων κατα την γραφην Δαυιδ βασιλεως ᾿Ισραηλ και κατα την μεγαλειοτητα Σαλωμων του υιου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και σταντες εν τω αγιω κατα την μεριδαρχιαν την πατρικην υμων των Λευιτων, των εμπροσθεν των αδελφων υμων υιων ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| εν ταξει θυσατε το πασχα και τας θυσιας ετοιμασατε τοις αδελφοις υμων και ποιησατε το πασχα κατα το προσταγμα του Κυριου το δοθεν τω Μωυση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εδωρησατο ᾿Ιωσιας τω λαω τω ευρεθεντι αρνων και εριφων τριακοντα χιλιαδας, μοσχους τρισχιλιους· ταυτα εκ των βασιλικων εδοθη κατ᾿ επαγγελιαν τω λαω και τοις ιερευσι και Λευιταις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εδωκε Χελκιας και Ζαχαριας και ῾Ησκηλος οι επισταται του ιερου τοις ιερευσιν εις πασχα προβατα δισχιλια εξακοσια, μοσχους τριακοσιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ᾿Ιεχονιας και Σαμαιας και Ναθαναηλ ο αδελφος και ᾿Ασαβιας και ᾿Οχιηλος και ᾿Ιωραμ χιλιαρχοι εδωκαν τοις Λευιταις εις πασχα προβατα πεντακιχιλια, μοσχους επτακοσιους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και ταυτα τα γενομενα· ευπρεπως εστησαν οι ιερεις και οι Λευιται εχοντες τα αζυμα κατα τας φυλας και κατα τας μεριδαρχιας των πατερων εμπροσθεν του λαου προσενεγκειν τω Κυριω κατα τα γεγραμμενα εν βιβλιω Μωυση, και ουτω το πρωινον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και ωπτησαν το πασχα πυρι ως καθηκει, και τας θυσιας ηψησαν εν τοις χαλκειοις και λεβησι μετ᾿ ευωδιας και απηνεγκαν πασι τοις εκ του λαου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| μετα δε ταυτα ητοιμασαν εαυτοις τε και τοις ιερευσιν αδελφοις αυτων υιοις ᾿Ααρων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| οι γαρ ιερεις ανεφερον τα στεατα εως αωριας, και οι Λευιται ητοιμασαν εαυτοις και τοις ιερευσιν αδελφοις αυτων υιοις ᾿Ααρων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και οι ιεροψαλται υιοι ᾿Ασαφ ησαν επι της ταξεως αυτων, κατα τα υπο Δαυιδ τεταγμενα και ᾿Ασαφ και Ζαχαριας και ᾿Εδδινους ο παρα του βασιλεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και οι θυρωροι εφ᾿ εκαστου πυλωνος· ουκ εστι παραβηναι εκαστον την εαυτου εφημεριαν, οι γαρ αδελφοι αυτων οι Λευιται ητοιμασαν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και συνετελεσθη τα της θυσιας του Κυριου εν εκεινῃ τη ημερᾳ, αχθηναι το πασχα και προσαχθηναι τας θυσιας επι το του Κυριου θυσιαστηριον κατα την επιταγην του βασιλεως ᾿Ιωσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και ηγαγοσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ οι ευρεθεντες εν τω καιρω τουτω το πασχα και την εορτην των αζυμων ημερας επτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και ουκ ηχθη το πασχα τοιουτον εν τω ᾿Ισραηλ απο των χρονων Σαμουηλ του προφητου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και παντες οι βασιλεις του ᾿Ισραηλ ουκ ηγαγοσαν πασχα τοιουτον, οιον ηγαγεν ᾿Ιωσιας και οι ιερεις και οι Λευιται και οι ᾿Ιουδαιοι και πας ᾿Ισραηλ ο ευρεθεις εν τη κατοικησει αυτων εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| οκτωκαιδεκατω ετει βασιλευοντος ᾿Ιωσιου ηχθη το πασχα τουτο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και ωρθωθη τα εργα ᾿Ιωσιου ενωπιον του Κυριου αυτου εν καρδιᾳ πληρει ευσεβειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και τα κατ᾿ αυτον δε αναγεγραπται εν τοις εμπροσθεν χρονοις, περι των ημαρτηκοτων και ησεβηκοτων εις τον Κυριον παρα παν εθνος και βασιλειαν, και α ελυπησαν αυτον εν αισθησει, και οι λογοι του Κυριου ανεστησαν επι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| Και μετα πασαν την πραξιν ταυτην ᾿Ιωσιου συνεβη Φαραω βασιλεα Αιγυπτου ελθοντα πολεμον εγειραι εν Χαρκαμυς επι του Ευφρατου, και εξηλθεν εις απαντησιν αυτω ᾿Ιωσιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και διεπεμψατο προς αυτον βασιλευς Αιγυπτου λεγων· τι εμοι και σοι εστι, βασιλευ της ᾿Ιουδαιας; 25 ουχι προς σε εξαπεσταλμαι υπο Κυριου του Θεου· επι γαρ του Ευφρατου ο πολεμος μου εστι. και νυν Κυριος μετ᾿ εμου εστι, και Κυριος μετ᾿ εμου επισπευδων εστιν· αποστηθι και μη εναντιου τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και ουκ απεστρεψεν εαυτον ᾿Ιωσιας επι το αρμα αυτου, αλλα πολεμειν αυτον επεχειρει, ου προσεχων ρημασιν ῾Ιερεμιου προφητου εκ στοματος Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| αλλα συνεστησατο προς αυτον πολεμον εν τω πεδιω Μαγεδδω, και κατεβησαν οι αρχοντες προς τον βασιλεα ᾿Ιωσιαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| και ειπεν ο βασιλευς τοις παισιν εαυτου· αποστησατε με απο της μαχης, ησθενησα γαρ λιαν. και ευθεως απεστησαν αυτον οι παιδες αυτου απο της παραταξεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| και ανεβη επι το αρμα το δευτεριον αυτου· και αποκατασταθεις εις ῾Ιερουσαλημ, μετηλλαξε τον βιον αυτου και εταφη εν τω πατρικω ταφω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| και εν ολῃ τη ᾿Ιουδαιᾳ επενθησαν τον ᾿Ιωσιαν, και εθρηνησεν ῾Ιερεμιας ο προφητης υπερ ᾿Ιωσιου, και οι προκαθημενοι συν γυναιξιν εθρηνουσαν αυτον εως της ημερας ταυτης· και εξεδοθη τουτο γινεσθαι αει εις απαν το γενος ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| ταυτα δε αναγεγραπται εν τη βιβλω των ιστορουμενων περι των βασιλεων της ᾿Ιουδαιας· και το καθ᾿ ἓν πραχθεν της πραξεως ᾿Ιωσιου και της δοξης αυτου και της συνεσεως αυτου εν τω νομω Κυριου, τα τε προπραχθεντα υπ᾿ αυτου και τα νυν, ιστορηται εν τω βιβλιω των βασιλεων ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| Και αναλαβοντες οι εκ του εθνους τον ᾿Ιεχονιαν υιον ᾿Ιωσιου ανεδειξαν βασιλεα αντι ᾿Ιωσιου του πατρος αυτου οντα ετων εικοσι τριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| και εβασιλευσεν εν ᾿Ισραηλ και ῾Ιερουσαλημ μηνας τρεις. και απεστησεν αυτον βασιλευς Αιγυπτου του μη βασιλευειν εν ῾Ιερουσαλημ 34 και εζημιωσε το εθνος αργυριου ταλαντοις εκατον και χρυσιου ταλαντω ενι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| και ανεδειξε βασιλευς Αιγυπτου βασιλεα ᾿Ιωακιμ τον αδελφον αυτου βασιλεα της ᾿Ιουδαιας και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| και εδησεν ᾿Ιωακιμ τους μεγιστανας, Ζαρακην δε τον αδελφον αυτου συλλαβων ανηγαγεν εξ Αιγυπτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| ᾿Ετων δε ην εικοσιπεντε ᾿Ιωακιμ, οτε εβασιλευσε της ᾿Ιουδαιας και ῾Ιερουσαλημ, και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| μετ᾿ αυτον δε ανεβη Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς Βαβυλωνος και δησας αυτον εν χαλκειω δεσμω και απηγαγεν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| και απο των ιερων σκευων του Κυριου λαβων Ναβουχοδονοσορ και απενεγκας απηρεισατο εν τω ναω αυτου εν Βαβυλωνι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.40| τα δε ιστορηθεντα περι αυτου και της ακαθαρσιας αυτου και δυσσεβειας αναγεγραπται εν τη βιβλω των χρονων των βασιλεων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| Και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου ᾿Ιωακιμ ο υιος αυτου· οτε γαρ ανεδειχθη, ην ετων οκτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.42| βασιλευει δε μηνας τρεις και ημερας δεκα εν ῾Ιερουσαλημ και εποιησε το πονηρον εναντι Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| Και μετ᾿ ενιαυτον αποστειλας Ναβουχοδονοσορ μετηγαγεν αυτον εις Βαβυλωνα αμα τοις ιεροις σκευεσι του Κυριου 44 και ανεδειξε Σεδεκιαν βασιλεα της ᾿Ιουδαιας και ῾Ιερουσαλημ οντα ετων εικοσιν ενος, βασιλευει δε ετη ενδεκα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.45| και εποιησε το πονηρον ενωπιον Κυριου και ουκ ενετραπη απο των ρηθεντων λογων υπο ῾Ιερεμιου του προφητου εκ στοματος του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.46| και ορκισθεις απο του βασιλεως Ναβουχοδονοσορ τω ονοματι Κυριου, επιορκησας απεστη· και σκληρυνας αυτου τον τραχηλον και την καρδιαν αυτου παρεβη τα νομιμα Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.47| και οι ηγουμενοι δε του λαου και των ιερεων πολλα ησεβησαν και υπερ πασας τας ακαθαρσιας παντων των εθνων και εμιαναν το ιερον του Κυριου το αγιαζομενον εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.48| και απεστειλεν ο Θεος των πατερων αυτων δια του αγγελου αυτου μετακαλεσαι αυτους, καθοτι εφειδετο αυτων και του σκηνωματος αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.49| αυτοι δε εμυκτηρισαν εν τοις αγγελοις αυτου και ᾗ ημερᾳ ελαλησε Κυριος ησαν εκπαιζοντες τους προφητας αυτου, εως ου θυμωθεντα αυτον επι τω εθνει αυτου δια τα δυσσεβηματα προσταξαι αναβιβασαι επ᾿ αυτους τους βασιλεις των Χαλδαιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.50| ουτοι απεκτειναν τους νεανισκους αυτων εν ρομφαιᾳ περικυκλω του αγιου αυτων ιερου και ουκ εφεισαντο νεανισκου και παρθενου και πρεσβυτου και νεωτερου, αλλα παντας παρεδωκαν εις τας χειρας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.51| και παντα τα ιερα σκευη του Κυριου τα μεγαλα και τα μικρα και τας κιβωτους του Κυριου και τας βασιλικας αποθηκας αναλαβοντες απηνεγκαν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.52| και ενεπυρισαν τον οικον του Κυριου και ελυσαν τα τειχη ῾Ιερουσαλημ και τους πυργους αυτης ενεπυρισαν εν πυρι 53 και συνετελεσαν παντα τα ενδοξα αυτης αχρειωσαι, και τους επιλοιπους απηγαγε μετα ρομφαιας εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.54| και ησαν παιδες αυτω και τοις υιοις αυτου μεχρι του βασιλευσαι Περσας εις αναπληρωσιν ρηματος του Κυριου εν στοματι ῾Ιερεμιου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.55| εως του ευδοκησαι την γην τα σαββατα αυτης, παντα τον χρονον της ερημωσεως αυτης, σαββατιει εις συμπληρωσιν ετων εβδομηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΒΑΣΙΛΕΥΟΝΤΟΣ Κυρου Περσων ετους πρωτου εις συντελειαν ρηματος Κυριου εν στοματι ῾Ιερεμιου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ηγειρε Κυριος το πνευμα Κυρου βασιλεωςΠερσων, και εκηρυξεν εν ολῃ τη βασιλειᾳ αυτου και αμα δια γραπτων λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ταδε λεγει ο βασιλευς Περσων Κυρος· εμε ανεδειξε βασιλεα της οικουμενης ο Κυριος του ᾿Ισραηλ, Κυριος ο ῞Υψιστος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και εσημηνε μοι οικοδομησαι αυτω οικον εν ῾Ιερουσαλημ, τη εν τη ᾿Ιουδαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ει τις εστιν ουν υμων εκ του εθνους αυτου, εστω ο Κυριος αυτου μετ᾿ αυτου, και αναβας εις την ῾Ιερουσαλημ την εν τη ᾿Ιουδαιᾳ οικοδομειτω τον οικον του Κυριου του ᾿Ισραηλ (ουτος ο Κυριος ο κατασκηνωσας εν ῾Ιερουσαλημ).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| οσοι ουν κατα τους τοπους οικουσι, βοηθειτωσαν αυτω οι εν τω τοπω αυτου εν χρυσιω και εν αργυριω, εν δοσεσι μεθ᾿ ιππων και κτηνων συν τοις αλλοις τοις κατ᾿ ευχας προστεθειμενοις εις το ιερον του Κυριου το εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και καταστησαντες οι αρχιφυλοι των πατριων της ᾿Ιουδα και Βενιαμιν φυλης και οι ιερεις και οι Λευιται και παντων, ων ηγειρε Κυριος το πνευμα αναβηναι οικοδομησαι οικον τω Κυριω το εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και οι περικυκλω αυτων εβοηθησαν εν πασιν εν αργυριω και χρυσιω, ιπποις, κτηνεσι και ευχαις ως πλεισταις πολλων, ων ο νους ηγερθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και ο βασιλευς Κυρος εξηνεγκε τα ιερα σκευη του Κυριου, α μετηνεγκε Ναβουχοδονοσορ εξ ῾Ιερουσαλημ, και απηρεισατο αυτα εν τω ειδωλειω αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| εξενεγκας δε αυτα Κυρος ο βασιλευς Περσων παρεδωκεν αυτα Μιθραδατῃ τω εαυτου γαζοφυλακι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| δια δε τουτου παρεδοθησαν Σαμανασσαρω προστατῃ της ᾿Ιουδαιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ο δε τουτων αριθμος ην· σπονδεια χρυσα χιλια, σπονδεια αργυρα χιλια, θυΐσκαι αργυραι εικοσιεννεα, φιαλαι χρυσαι τριακοντα, αργυραι δισχιλιαι τετρακοσιαι δεκα και αλλα σκευη χιλια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| τα δε παντα σκευη διεκομισθη, χρυσα και αργυρα, πεντακισχιλια τετρακοσια εξηκονταεννεα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| ανηνεχθη δε υπο Σαμανασσαρου αμα τοις εκ της αιχμαλωσιας εκ Βαβυλωνος εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ᾿Εν δε τοις επι ᾿Αρταξερξου των Περσων βασιλεως χρονοις κατεγραψαν αυτω κατα των κατοικουντων εν τη ᾿Ιουδαιᾳ και ῾Ιερουσαλημ Βηλεμος και Μιθραδατης και Ταβελλιος και Ραθυμος και Βεελτεθμος και Σαμελλιος ο γραμματευς και οι λοιποι οι τουτοις συντασσομενοι, οικουντες δε εν Σαμαρειᾳ και τοις αλλοις τοποις, την υπογεγραμμενην επιστολην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| «Βασιλει ᾿Αρταξερξῃ κυριω οι παιδες σου Ραθυμος ο τα προσπιπτοντα και Σαμελλιος ο γραμματευς και επιλοιποι της βουλης αυτων και κριται οι εν Κοιλῃ Συριᾳ και Φοινικῃ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και νυν γνωστον εστω τω κυριω βασιλει, οτι οι ᾿Ιουδαιοι αναβαντες παρ᾿ υμων προς ημας ελθοντες εις ῾Ιερουσαλημ, την πολιν την αποστατιν και πονηραν οικοδομουσι, τας τε αγορας αυτης και τα τειχη θεραπευουσι και ναον υποβαλλονται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| εαν ουν η πολις αυτη οικοδομηθη και τα τειχη συντελεσθη, φορολογιαν ου μη υπομεινωσι δουναι, αλλα και βασιλευσιν αντιστησονται. και επει ενεργειται τα κατα τον ναον, καλως εχειν υπολαμβανομεν μη υπεριδειν το τοιουτον, αλλα προσφωνησαι τω κυριω βασιλει, οπως, ἂν φαινηται σοι, επισκεφθη εν τοις απο των πατερων σου βιβλιοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και ευρησεις εν τοις υπομνηματισμοις γεγραμμενα περι τουτων και γνωσῃ οτι η πολις εκεινη ην αποστατις και βασιλεις και πολεις ενοχλουσα και οι ᾿Ιουδαιοι αποσταται και πολιορκιας συνισταμενοι εν αυτη ετι εξ αιωνος, δι᾿ ἣν αιτιαν και η πολις αυτη ηρημωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| νυν ουν υποδεικνυομεν σοι, κυριε βασιλευ, οτι εαν η πολις αυτη οικοδομηθη και τα ταυτης τειχη ανασταθη, καθοδος ουκ ετι σοι εσται εις Κοιλην Συριαν και Φοινικην».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| τοτε αντεγραψεν ο βασιλευς Ραθυμω τω γραφοντι τα προσπιπτοντα και Βεελτεθμω και Σαμελλιω γραμματει και τοις λοιποις τοις συντασσομενοις και οικουσιν εν τη Σαμαρειᾳ και Συριᾳ και Φοινικῃ τα υπογεγραμμενα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| «᾿Ανεγνων την επιστολην, ἣν πεπομφατε προς με. επεταξα ουν επισκεψασθαι, και ευρεθη οτι η πολις εκεινη εστιν εξ αιωνος βασιλευσιν αντιπαρατασσουσα 23 και οι ανθρωποι αποστασεις και πολεμους εν αυτη συντελουντες και βασιλεις ισχυροι και σκληροι ησαν εν ῾Ιερουσαλημ κυριευοντες και φορολογουντες Κοιλην Συριαν και Φοινικην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| νυν ουν επεταξα αποκωλυσαι τους ανθρωπους εκεινους του οικοδομησαι την πολιν και προνοηθηναι οπως μηδεν παρα ταυτα γενηται και μη προβη επι πλειον τα της κακιας εις το βασιλεις ενοχλησαι».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| τοτε αναγνωσθεντων των παρα του βασιλεως ᾿Αρταξερξου γραφεντων, Ραθυμος και Σαμελλιος ο γραμματευς και οι τουτοις συντασσομενοι αναζευξαντες εις ῾Ιερουσαλημ κατα σπουδην μεθ᾿ ιππου και οχλου παραταξεως, ηρξαντο κωλυειν τους οικοδομουντας. και ηργει η οικοδομη του ιερου του εν ῾Ιερουσαλημ μεχρι του δευτερου ετους της βασιλειας Δαρειου του Περσων βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ βασιλευς Δαρειος εποιησε δοχην μεγαλην πασι τοις υπ᾿ αυτον και πασι τοις οικογενεσιν αυτου και πασι τοις μεγιστασι της Μηδιας και της Περσιδος 2 και πασι τοις σατραπαις και στρατηγοις και τοπαρχαις τοις υπ᾿ αυτον, απο της ᾿Ινδικης μεχρις Αιθιοπιας εν ταις εκατον εικοσιεπτα σατραπειαις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και εφαγοσαν και επιοσαν και εμπλησθεντες ανελυσαν. ο δε Δαρειος ο βασιλευς ανελυσεν εις τον κοιτωνα εαυτου και εκοιμηθη και εξυπνος εγενετο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| τοτε οι τρεις νεανισκοι οι σωματοφυλακες οι φυλασσοντες το σωμα του βασιλεως ειπαν ετερος προς τον ετερον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ειπωμεν εκαστος ημων ενα λογον, ὃς υπερισχυσει· και ου εαν φανη το ρημα αυτου σοφωτερον του ετερου, δωσει αυτω Δαρειος ο βασιλευς δωρεας μεγαλας και επινικια μεγαλα 6 και πορφυραν περιβαλεσθαι και εν χρυσωμασι πινειν και επι χρυσω καθευδεν και αρμα χρυσοχαλινον και κιδαριν βυσσινην και μανιακην περι τον τραχηλον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και δευτερος καθιειται Δαρειου δια την σοφιαν αυτου και συγγενης Δαρειου κληθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και τοτε γραψαντες εκαστος τον εαυτου λογον εσφραγισαντο και εθηκαν υπο το προσκεφαλαιον Δαρειου του βασιλεως και ειπαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| οταν εγερθη ο βασιλευς, δωσουσιν αυτω το γραμμα, και ὃν ἂν κρινῃ ο βασιλευς και οι τρεις μεγιστανες της Περσιδος οτι ου ο λογος αυτου σοφωτερος, αυτω δοθησεται το νικος καθως γεγραπται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| ο εις εγραψεν, υπερισχυει ο οινος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| ο ετερος εγραψεν, υπερισχυει ο βασιλευς.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ο τριτος εγραψεν, υπερισχυουσιν αι γυναικες, υπερ δε παντα νικα η αληθεια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και οτε εξηγερθη ο βασιλευς, λαβοντες το γραμμα εδωκαν αυτω, και ανεγνω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και εξαποστειλας εκαλεσε παντας τους μεγιστανας της Περσιδος και της Μηδειας και τους σατραπας και στρατηγους και τοπαρχας και υπατους και εκαθισεν εν τω χρηματιστηριω, και ανεγνωσθη το γραμμα ενωπιον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και ειπε· καλεσατε τους νεανισκους, και αυτοι δηλωσουσι τους λογους εαυτων· και εκληθησαν και εισηλθοσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και ειπαν αυτοις· απαγγειλατε ημιν περι των γεγραμμενων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| Και ηρξατο ο πρωτος ο ειπας περι της ισχυος του οινου και εφη ουτως· ανδρες, πως υπερισχυει ο οινος; παντας τους ανθρωπους τους πιοντας αυτον πλανα την διανοιαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| του τε βασιλεως και του ορφανου ποιει την διανοιαν μιαν, την τε του οικετου και την του ελευθερου, την τε του πενητος και την του πλουσιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και πασαν διανοιαν μεταστρεφει εις ευωχιαν και ευφροσυνην και ου μεμνηται πασαν λυπην και παν οφειλημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και πασας καρδιας ποιει πλουσιας και ου μεμνηται βασιλεα ουδε σατραπην και παντα δια ταλαντων ποιει λαλειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και ου μεμνηται, οταν πινωσι, φιλιαζειν φιλοις και αδελφοις, και μετ᾿ ου πολυ σπωνται τας μαχαιρας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και οταν απο του οινου εγερθωσιν, ου μεμνηνται α επραξαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| ω ανδρες, ουχ υπερισχυει ο οινος, οτι ουτως αναγκαζει ποιειν; και εσιγησεν ουτως ειπας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ηρξατο ο δευτερος λαλειν, ο ειπας περι της ισχυος του βασιλεως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| ω ανδρες, ουχ υπερισχυουσιν οι ανθρωποι, την γην και την θαλασσαν κατακρατουντες και παντα τα εν αυτοις; 3 ο δε βασιλευς υπερισχυει και κυριευει αυτων και δεσποζει αυτων, και παν ὃ εαν ειπῃ αυτοις, ενακουουσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| εαν ειπῃ αυτοις ποιησαι πολεμον ετερος προς τον ετερον, ποιουσιν· εαν δε εξαποστειλῃ αυτους προς τους πολεμιους, βαδιζουσι και κατεργαζονται τα ορη και τα τειχη και τους πυργους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| φονευουσι και φονευονται, και τον λογον του βασιλεως ου παραβαινουσιν· εαν δε νικησωσι, τω βασιλει κομιζουσι παντα, και οσα εαν προνομευσωσι και τα αλλα παντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και οσοι ου στρατευονται ουδε πολεμουσιν, αλλα γεωργουσι την γην, παλιν οταν σπειρωσι, θερισαντες αναφερουσι τω βασιλει· και ετερος τον ετερον αναγκαζοντες αναφερουσι τους φορους τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και αυτος εις μονος εστιν· εαν ειπῃ αποκτειναι, αποκτεννουσιν· εαν ειπῃ αφειναι, αφιουσιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| ειπε παταξαι, τυπτουσιν· ειπεν ερημωσαι, ερημουσιν· ειπεν οικοδομησαι, οικοδομουσιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| ειπεν εκκοψαι, εκκοπτουσιν· ειπε φυτευσαι, φυτευουσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και πας ο λαος αυτου και αι δυναμεις αυτου ενακουουσι. προς δε τουτοις, αυτος ανακειται, εσθιει και πινει και καθευδει,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| αυτοι δε τηρουσι κυκλω περι αυτον και ου δυνανται εκαστος απελθειν και ποιειν τα εργα αυτου, ουδε παρακουουσιν αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| ω ανδρες, πως ουχ υπερισχυει ο βασιλευς, οτι ουτως επακουστος εστι; και εσιγησεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ῾Ο δε τριτος ο ειπας περι των γυναικων και της αληθειας —ουτος εστι Ζοροβαβελ— ηρξατο λαλειν· ανδρες,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ου μεγας ο βασιλευς και πολλοι οι ανθρωποι και ο οινος ισχυει; τις ουν ο δεσποζων αυτων η τις ο κυριευων αυτων; ουχ αι γυναικες; 15 αι γυναικες εγεννησαν τον βασιλεα και παντα τον λαον, ὃς κυριευει της θαλασσης και της γης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και εξ αυτων εγενοντο, και αυται εξεθρεψαν αυτους τους φυτευσαντας τους αμπελωνας, εξ ων ο οινος γινεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και αυται ποιουσι τας στολας των ανθρωπων, και αυται ποιουσι δοξαν τοις ανθρωποις, και ου δυνανται οι ανθρωποι χωρις των γυναικων ειναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| εαν δε συναγαγωσι χρυσιον και αργυριον και παν πραγμα ωραιον και ιδωσι γυναικα μιαν καλην τω ειδει και τω καλλει,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| ταυτα παντα αφεντες, εις αυτην εκκεχηναν και χασκοντες το στομα θεωρουσιν αυτην, και παντες αυτην αιρετιζουσι μαλλον η το χρυσιον και το αργυριον και παν πραγμα ωραιον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| ανθρωπος τον εαυτου πατερα εγκαταλειπει, ὃς εξεθρεψεν αυτον, και την ιδιαν χωραν και προς την ιδιαν γυναικα κολλαται 21 και μετα της γυναικος αφιησι την ψυχην και ουτε τον πατερα μεμνηται ουτε την μητερα ουτε την χωραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και εντευθεν δει υμας γνωναι οτι αι γυναικες κυριευουσιν υμων· ουχι πονειτε και μοχθειτε, και παντα ταις γυναιξι διδοτε και φερετε; 23 και λαμβανει ο ανθρωπος την ρομφαιαν αυτου και εκπορευεται εξοδευειν και λῃστευειν και κλεπτειν και εις την θαλασσαν πλειν και ποταμους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| και τον λεοντα θεωρει και εν σκοτει βαδιζει, και οταν κλεψῃ και αρπασῃ και λωποδυτησῃ, τη ερωμενῃ αποφερει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| και πλειον αγαπα ανθρωπος την ιδιαν γυναικα μαλλον η τον πατερα και την μητερα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| και πολλοι απενοηθησαν· ταις ιδιαις διανοιαις δια τας γυναικας και δουλοι εγενοντο δι᾿ αυτας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| και πολλοι απωλοντο και εσφαλησαν και ημαρτοσαν δια τας γυναικας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| και νυν ου πιστευετε μοι; ουχι μεγας ο βασιλευς τη εξουσιᾳ αυτου; ουχι πασαι αι χωραι ευλαβουνται αψασθαι αυτου; 29 εθεωρουν αυτον και ᾿Απαμην την θυγατερα Βαρτακου του θαυμαστου, την παλλακην του βασιλεως, καθημενην εν δεξια του βασιλεως 30 και αφαιρουσαν το διαδημα απο της κεφαλης του βασιλεως και επιτιθουσαν εαυτη και ερραπιζε τον βασιλεα τη αριστερα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| και προς τουτοις ο βασιλευς χασκων το στομα εθεωρει αυτην. και εαν προσγελασῃ αυτω, γελα· εαν δε πικρανθη επ᾿ αυτον, κολακευει αυτην, οπως διαλλαγη αυτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| ω ανδρες, πως ουχι ισχυραι αι γυναικες, οτι ουτως πρασσουσι; 33 και τοτε ο βασιλευς και οι μεγιστανες εβλεπον εις τον ετερον. και ηρξατο λαλειν περι της αληθειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| ανδρες, ουχι ισχυραι αι γυναικες; μεγαλη η γη και υψηλος ο ουρανος και ταχυς τω δρομω ο ηλιος, οτι στρεφεται εν τω κυκλω του ουρανου και παλιν αποτρεχει εις τον εαυτου τοπον εν μια ημερᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| ουχι μεγας ὃς ταυτα ποιει; και η αληθεια μεγαλη και ισχυροτερα παρα παντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.36| πασα η γη την αληθειαν καλει, και ο ουρανος αυτην ευλογει, και παντα τα εργα σειεται και τρεμει, και ουκ εστι μετ᾿ αυτης αδικον ουδεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| αδικος ο οινος, αδικος ο βασιλευς, αδικοι αι γυναικες, αδικοι παντες οι υιοι των ανθρωπων, και αδικα παντα τα εργα αυτων τα τοιαυτα· και ουκ εστιν εν αυτοις αληθεια, και εν τη αδικιᾳ αυτων απολουνται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.38| η δε αληθεια μενει και ισχυει εις τον αιωνα και ζη και κρατει εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| και ουκ εστι παρ᾿ αυτην λαμβανειν προσωπα, ουδε διαφορα, αλλα τα δικαια ποιει απο παντων των αδικων και πονηρων· και παντες ευδοκουσι τοις εργοις αυτης, και ουκ εστιν εν τη κρισει αυτης ουδεν αδικον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.40| και αυτη η ισχυς και το βασιλειον και η εξουσια και η μεγαλειοτης των παντων αιωνων. ευλογητος ο Θεος της αληθειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| και εσιωπησε του λαλειν· και πας ο λαος τοτε εφωνησε, και τοτε ειπον· μεγαλη η αληθεια και υπερισχυει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.42| Τοτε ο βασιλευς ειπεν αυτω· αιτησαι ὃ θελεις πλειω των γεγραμμενων, και δωσομεν σοι ὃν τροπον ευρεθης σοφωτερος, και εχομενος μου καθησῃ, και συγγενης μου κληθησῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| τοτε ειπε τω βασιλει· μνησθητι την ευχην, ἣν ηυξω, οικοδομησαι την ῾Ιερουσαλημ εν τη ημερᾳ, ᾗ το βασιλειον σου παρελαβες,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.44| και παντα τα σκευη τα ληφθεντα εξ ῾Ιερουσαλημ και εκπεμψαι, α εχωρισε Κυρος, οτε ηυξατο εκκοψαι Βαβυλωνα, και ηυξατο εξαποστειλαι εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.45| και συ ηυξω οικοδομησαι τον ναον, ὃν ενεπυρισαν οι ᾿Ιδουμαιοι, οτε ηρημωθη η ᾿Ιουδαια υπο των Χαλδαιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.46| και νυν τουτο εστιν, ο σε αξιω, κυριε βασιλευ, και ὃ αιτουμαι σε, και αυτη εστιν η μεγαλωσυνη η παρα σου· δεομαι ουν ινα ποιησῃς την ευχην, ἣν ηυξω τω βασιλει του ουρανου ποιησαι εκ στοματος σου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.47| τοτε αναστας Δαρειος ο βασιλευς κατεφιλησεν αυτον και εγραψεν αυτω τας επιστολας προς παντας τους οικονομους και τοπαρχας και στρατηγους και σατραπας, ινα προπεμψωσιν αυτον και τους μετ᾿ αυτου παντας αναβαινοντας οικοδομησαι την ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.48| και πασι τοις τοπαρχαις εν κοιλῃ Συριᾳ και Φοινικῃ και τοις εν τω Λιβανω εγραψεν επιστολας μεταφερειν ξυλα κεδρινα απο του Λιβανου εις ῾Ιερουσαλημ και οπως οικοδομησωσι μετ᾿ αυτου την πολιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.49| και εγραψε πασι τοις ᾿Ιουδαιοις τοις αναβαινουσιν απο της βασιλειας εις την ᾿Ιουδαιαν υπερ της ελευθεριας, παντα δυνατον και τοπαρχην και σατραπην και οικονομον μη απελευσεσθαι επι τας θυρας αυτων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.50| και πασαν την χωραν, ἣν κρατουσιν, αφορολογητον αυτοις υπαρχειν, και ινα οι ᾿Ιδουμαιοι αφιωσι τας κωμας, ας διακρατουσι των ᾿Ιουδαιων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.51| και εις την οικοδομην του ιερου δοθηναι κατ᾿ ενιαυτον ταλαντα εικοσι μεχρι του οικοδομηθηναι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.52| και επι το θυσιαστηριον ολοκαυτωματα καρπουσθαι καθ᾿ ημεραν, καθα εχουσιν εντολην επτακαιδεκα προσφερειν, αλλα ταλαντα, δεκα κατ᾿ ενιαυτον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.53| και πασι τοις προσβαινουσιν απο της Βαβυλωνιας κτισαι την πολιν, υπαρχειν την ελευθεριαν, αυτοις τε και τοις εκγονοις αυτων, και πασι τοις ιερευσι τοις προσβαινουσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.54| εγραψε δε και την χορηγιαν και την ιερατικην στολην, εν τινι λατρευουσιν εν αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.55| και τοις Λευιταις εγραψε δουναι την χορηγιαν εως της ημερας, ἧς επιτελεσθη ο οικος και ῾Ιερουσαλημ οικοδομηθηναι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.56| και πασι τοις φρουρουσι την πολιν εγραψε δουναι αυτοις κληρους και οψωνια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.57| και εξαπεστειλε παντα τα σκευη, α εχωρισε Κυρος απο Βαβυλωνος· και παντα, οσα ειπε Κυρος ποιησαι, και αυτος επεταξε ποιησαι και εξαποστειλαι εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.58| Και οτε εξηλθεν ο νεανισκος, αρας το προσωπον εις τον ουρανον εναντιον ῾Ιερουσαλημ ευλογησε τω βασιλει του ουρανου λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.59| παρα σου νικη, και παρα σου η σοφια, και ση η δοξα και εγω σος οικετης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.60| ευλογητος ει, ὃς εδωκας μοι σοφιαν, και σοι ομολογω, δεσποτα των πατερων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.61| και ελαβε τας επιστολας και εξηλθε και ηλθεν εις Βαβυλωνα και απηγγειλε τοις αδελφοις αυτου πασι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.62| και ευλογησαν τον Θεον των πατερων αυτων, οτι εδωκεν αυτοις ανεσιν και αφεσιν 63 αναβηναι και οικοδομησαι την ῾Ιερουσαλημ και το ιερον, ου ωνομασθη το ονομα αυτου επ᾿ αυτω. και εκωθωνιζοντο μετα μουσικων και χαρας ημερας επτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΜΕΤΑ δε ταυτα εξελεγησαν αναβηναι αρχηγοι οικου πατριων κατα φυλας αυτων και αι γυναικες αυτων και οι υιοι αυτων και αι θυγατερες και οι παιδες αυτων και αι παιδισκαι και τα κτηνη αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και Δαρειος συναπεστειλε μετ᾿ αυτων ιππεις χιλιους εως του αποκαταστησαι αυτους εις ῾Ιερουσαλημ μετ᾿ ειρηνης και μετα μουσικων τυμπανων και αυλων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και παντες οι αδελφοι αυτων παιζοντες, και εποιησεν αυτοις συναναβηναι μετ᾿ εκεινων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| Και ταυτα τα ονοματα των ανδρων των αναβαινοντων κατα πατριας αυτων εις τας φυλας επι την μεριδαρχιαν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| οι ιερεις υιοι Φινεες υιου ᾿Ααρων· ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ του Σαραιου και ᾿Ιωακιμ ο του Ζοροβαβελ του Σαλαθιηλ εκ του οικου του Δαυιδ, εκ της γενεας Φαρες, φυλης δε ᾿Ιουδα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| ὃς ελαλησεν επι Δαρειου του βασιλεως Περσων λογους σοφους εν τω δευτερω ετει της βασιλειας αυτου μηνι Νισαν του πρωτου μηνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| εισι δε ουτοι οι εκ της ᾿Ιουδαιας αναβαντες εκ της αιχμαλωσιας της παροικιας, ους μετῴκισε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος εις Βαβυλωνα 8 και επεστρεψεν εις ῾Ιερουσαλημ και την λοιπην ᾿Ιουδαιαν εκαστος εις την ιδιαν πολιν, οι ελθοντες μετα Ζοροβαβελ και ᾿Ιησου, Νεεμιου, Ζαραιου, Ρησαιου, ᾿Ενηνεος, Μαρδοχαιου, Βεελσαρου, ᾿Ασφαρασου, Ρεελιου, Ροΐμου, Βαανα, των προηγουμενων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| αριθμος των απο του εθνους και οι προηγουμενοι αυτων· υιοι Φορος δυο χιλιαδες και εκατον εβδομηκονταδυο. υιοι Σαφατ τετρακοσιοι εβδομηκονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| υιοι ᾿Αρες επτακοσιοι πεντηκονταεξ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| υιοι Φααθ Μωαβ εις τους υιους ᾿Ιησου και ᾿Ιωαβ δισχιλιοι οκτακοσιοι δεκαδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| υιοι ᾿Ηλαμ χιλιοι διακοσιοι πεντηκοντατεσσαρες. υιοι Ζαθουΐ ενακοσιοι εβδομηκονταπεντε. υιοι Χορβε επτακοσιοι πεντε. υιοι Βανι εξακοσιοι τεσσαρακονταοκτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| υιοι Βηβαι εξακοσιοι τριακοντατρεις. υιοι ᾿Αργαι χιλιοι τριακοσιοι εικοσιδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| υιοι ᾿Αδωνικαν εξακοσιοι τριακονταεπτα. υιοι Βαγοΐ δισχιλιοι εξακοσιοι εξ. υιοι ᾿Αδινου τετρακοσιοι πεντηκοντατεσσαρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| υιοι ᾿Ατηρ ᾿Εζεκιου ενενηκονταδυο. υιοι Κιλαν και ᾿Αζηναν εξηκονταεπτα. υιοι ᾿Αζαρου τετρακοσιοι τριακονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| υιοι ᾿Αννις εκατον εις. υιοι ᾿Αρομ τριακονταδυο. υιοι Βασαι τριακοσιοι εικοσιτρεις. υιοι ᾿Αρσιφουριθ εκατον δυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| υιοι Βαιτηρους τρισχιλιοι πεντε. υιοι εκ Βαιθλωμων εκατον εικοσιτρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| οι εκ Νετωφας πεντηκονταπεντε. οι εξ ᾿Αναθωθ εκατον πεντηκονταοκτω. οι εκ Βαιθασμων τεσσαρακονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| οι εκ Καριαθιρι εικοσιπεντε. οι εκ Καφειρας και Βηρωγ επτακοσιοι τεσσαρακοντατρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| οι Χαδιασαι και ᾿Αμμιδιοι τετρακοσιοι εικοσιδυο. οι εκ Κιραμας και Γαββης εξακοσιοι εικοσιν εις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| οι εκ Μακαλων εκατον εικοσιδυο. οι εκ Βετολιω πεντηκονταδυο. υιοι Νιφις εκατον πεντηκονταεξ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| υιοι Καλαμωλαλου και ᾿Ωνους επτακοσιοι εικοσιπεντε. υιοι ῾Ιερεχου διακοσιοι τεσαρακονταπεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| υιοι Σαναας τρισχιλιοι τριακοσιοι εις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| οι ιερεις οι υιοι ᾿Ιεδδου του ᾿Ιησου εις τους υιους Σανασιβ οκτακοσιοι εβδομηκονταδυο. υιοι ᾿Εμμηρουθ διακοσιοι πεντηκονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| υιοι Φασσουρου χιλιοι τεσσαρακονταεπτα. υιοι Χαρμι διακοσιοι δεκαεπτα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| οι Λευιται οι υιοι ᾿Ιησου και Καδμιηλου και Βαννου και Σουδιου εβδομηκοντατεσσαρες.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| οι ιεροψαλται υιοι ᾿Ασαφ εκατον εικοσιοκτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| οι θυρωροι υιοι Σαλουμ, υιοι ᾿Αταρ, υιοι Τολμαν, υιοι Δακουβ, υιοι ᾿Ατητα, υιοι Τωβις, παντες εκατον τριακονταεννεα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| οι ιεροδουλοι, υιοι ῾Ησαυ, υιοι ᾿Ασιφα, υιοι Ταβαωθ, υιοι Κηρας, υιοι Σουδα, υιοι Φαλαιου, υιοι Λαβανα, υιοι ᾿Αγραβα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| υιοι ᾿Ακουδ, υιοι Ουτα, υιοι Κηταβ, υιοι ᾿Ακκαβα, υιοι Συβαΐ, υιοι ᾿Αναν, υιοι Καθουα, υιοι Γεδδουρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| υιοι ᾿Ιαΐρου, υιοι Δαισαν, υιοι Νοεβα, υιοι Χασεβα, υιοι Καζηρα, υιοι ᾿Οζιου, υιοι Φινοε, υιοι ᾿Ασαρα, υιοι Βασθαΐ, υιοι ᾿Ασσανα, υιοι Μανι, υιοι Ναφισι, υιοι ᾿Ακουφ, υιοι ᾿Αχιβα, υιοι ᾿Ασουβ, υιοι Φαρακεμ, υιοι Βασαλεμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| υιοι Μεεδδα, υιοι Κουθα, υιοι Χαρεα, υιοι Βαρχουε, υιοι Σεραρ, υιοι Θομοΐ, υιοι Νασι, υιοι ᾿Ατεφα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.33| υιοι παιδων Σαλωμων, υιοι ᾿Ασσαπφιωθ, υιοι Φαριρα, υιοι ᾿Ιειηλι, υιοι Λοζων, υιοι ᾿Ισραηλ, υιοι Σαφυΐ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.34| υιοι ᾿Αγια, υιοι Φαχαρεθ, υιοι Σαβιη, υιοι Σαρωθι, υιοι Μισαιας, υιοι Τας, υιοι ᾿Αδδους, υιοι Σουβα, υιοι ᾿Αφερρα, υιοι Βαρωδις, υιοι Σαφαγ, υιοι ᾿Αλλων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.35| παντες οι ιεροδουλοι και οι υιοι των παιδων Σαλωμων τριακοσιοι εβδομηκονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.36| ουτοι αναβαντες απο Θερμελεθ και Θελερσας, ηγουμενος αυτων Χαρααθαλαν και ᾿Ααλαρ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.37| και ουκ ηδυναντο απαγγειλαι τας πατριας αυτων και γενεας, ως εκ του ᾿Ισραηλ εισιν· υιοι Δαλαν του υιου του Βαεναν, υιοι Νεκωδαν εξακοσιοι πεντηκονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.38| και εκ των ιερεων οι εμποιουμενοι ιερωσυνης και ουχ ευρεθησαν· υιοι ᾿Οβδια, υιοι ᾿Ακβως, υιοι ᾿Ιαδδου του λαβοντος Αυγιαν γυναικα των θυγατερων Φαηζελδαιου, και εκληθη επι τω ονοματι αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.39| και τουτων ζητηθεισης της γενικης γραφης εν τω καταλοχισμω και μη ευρεθεισης, εχωρισθησαν του ιερατευειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.40| και ειπεν αυτοις Νεεμιας και ᾿Ατθαριας μη μετεχειν των αγιων εως αναστη αρχιερευς ενδεδυμενος την δηλωσιν και την αληθειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.41| οι δε παντες ᾿Ισραηλ ησαν απο δωδεκαετους και επανω, χωρις παιδων και παιδισκων, μυριαδες τεσσαρες δισχιλιοι τριακοσιοι εξηκοντα· παιδες τουτων και παιδισκαι επτακισχιλιοι τριακοσιοι τριακονταεπτα· ψαλται και ψαλτωδοι διακοσιοι τεσσαρακονταπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.42| καμηλοι τετρακοσιοι τριακονταπεντε και ιπποι επτακισχιλιοι τριακονταεξ, ημιονοι διακοσιοι τεσσαρακονταπεντε, υποζυγια πεντακισχιλια πεντακοσια εικοσιπεντε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.43| και εκ των ηγουμενων κατα τας πατριας εν τω παραγινεσθαι αυτους εις το ιερον του Θεου, το εν ῾Ιερουσαλημ, ηυξαντο εγειραι τον οικον επι του τοπου αυτου κατα την αυτων δυναμιν 44 και δουναι εις το ιερον γαζοφυλακιον των εργων χρυσιου μνας χιλιας και αργυριου μνας πεντακισχιλιας και στολας ιερατικας εκατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.45| και κατωκισθησαν οι ιερεις και οι Λευιται και οι εκ του λαου αυτου εν ῾Ιερουσαλημ και τη χωρᾳ, οι τε ιεροψαλται και οι θυρωροι και πας ᾿Ισραηλ εν ταις κωμαις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.46| ᾿Ενσταντος δε του εβδομου μηνος και οντων των υιων ᾿Ισραηλ εκαστου εν τοις ιδιοις, συνηχθησαν ομοθυμαδον εις το ευρυχωρον του πρωτου πυλωνος του προς τη ανατολη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.47| και καταστας ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ και οι αδελφοι αυτου οι ιερεις και Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ και οι τουτου αδελφοι ητοιμασαν το θυσιαστηριον του Θεου του ᾿Ισραηλ 48 προσενεγκαι επ᾿ αυτου ολοκαυτωσεις ακολουθως τοις εν τη Μωυσεως βιβλω του ανθρωπου του Θεου διηγορευμενοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.49| και επισυνηχθησαν αυτοις εκ των αλλων εθνων της γης, και κατωρθωσαν το θυσιαστηριον επι του τοπου αυτων, οτι εν εχθρᾳ ησαν αυτοις. και κατισχυσαν αυτους παντα τα εθνη τα επι της γης, και ανεφερον θυσιας κατα τον καιρον και ολοκαυτωματα Κυριω το πρωινον και το δειλινον 50 και ηγαγοσαν την της σκηνοπηγιας εορτην, ως επιτετακται εν τω νομω, και θυσιας καθ᾿ ημεραν, ως προσηκον ην,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.51| και μετα ταυτα προσφορας ενδελεχισμου και θυσιας σαββατων και νουμηνιων και εορτων πασων ηγιασμενων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.52| και οσοι ηυξαντο ευχην τω Θεω, απο της νουμηνιας του εβδομου μηνος ηρξαντο προσφερειν θυσιας τω Θεω, και ο ναος του Θεου ουπω ᾠκοδομητο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.53| και εδωκαν αργυριον τοις λατομοις και τεκτοσι και ποτα και βρωτα και χαρα τοις Σιδωνιοις και Τυριοις εις το παραγειν αυτους εκ του Λιβανου ξυλα κεδρινα, διαφερειν σχεδιας εις τον ᾿Ιοπης λιμενα, κατα το προσταγμα το γραφεν αυτοις παρα Κυρου του Περσων βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.54| και τω δευτερω ετει παραγενομενος εις το ιερον του Θεου εις ῾Ιερουσαλημ μηνος δευτερου ηρξατο Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ και ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ και οι αδελφοι αυτων και οι ιερεις οι Λευιται και παντες οι παραγενομενοι εκ της αιχμαλωσιας εις ῾Ιερουσαλημ 55 και εθεμελιωσαν τον ναον του Θεου τη νουμηνιᾳ του δευτερου μηνος, του δευτερου ετους, εν τω ελθειν εις την ᾿Ιουδαιαν και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.56| και εστησαν τους Λευιτας απο εικοσαετους επι των εργων του Κυριου, και εστη ᾿Ιησους και οι υιοι και οι αδελφοι και Καδμιηλ ο αδελφος και οι υιοι ᾿Ημαδαβουν και οι υιοι ᾿Ιωδα του ῾Ηλιαδουδ συν τοις υιοις και αδελφοις, παντες οι Λευιται, ομοθυμαδον εργοδιωκται ποιουντες εις τα εργα εν τω οικω του Κυριου. και ᾠκοδομησαν οι οικοδομοι τον ναον του Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.57| και εστησαν οι ιερεις εστολισμενοι μετα μουσικων και σαλπιγγων και οι Λευιται υιοι ᾿Ασαφ εχοντες τα κυμβαλα υμνουντες τω Κυριω και ευλογουντες κατα Δαυιδ βασιλεα του ᾿Ισραηλ 58 και εφωνησαν δι᾿ υμνων ευλογουντες τω Κυριω, οτι η χρηστοτης αυτου και η δοξα εις τους αιωνας εν παντι ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.59| και πας ο λαος εσαλπισαν και εβοησαν φωνη μεγαλῃ υμνουντες τω Κυριω επι τη εγερσει του οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.60| και ηλθοσαν εκ των ιερεων των Λευιτων και των προκαθημενων κατα τας πατριας αυτων οι πρεσβυτεροι οι εωρακοτες τον προ τουτου οικον προς την τουτου οικοδομην μετα κλαυθμου και κραυγης μεγαλης 61 και πολλοι δια σαλπιγγων και χαρας μεγαλῃ τη φωνη,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.62| ωστε τον λαον μη ακουειν των σαλπιγγων δια τον κλαυθμον του λαου· ο γαρ οχλος ην ο σαλπιζων μεγαλως, ωστε μακροθεν ακουεσθαι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.63| Και ακουσαντες οι εχθροι της φυλης ᾿Ιουδα και Βενιαμιν ηλθοσαν επιγνωναι τις η φωνη των σαλπιγγων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.64| και επεγνωσαν οτι οι εκ της αιχμαλωσιας οικοδομουσι τον ναον τω Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.65| και προσελθοντες εν τω Ζοροβαβελ και ᾿Ιησου και τοις ηγουμενοις των πατριων λεγουσιν αυτοις· συνοικοδομησωμεν υμιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.66| ομοιως γαρ υμιν ακουομεν του Κυριου υμων και αυτω επιθυομεν αφ᾿ ημερων ᾿Ασβασαρεθ βασιλεως ᾿Ασσυριων, ὃς μετηγαγεν ημας ενταυθα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.67| και ειπεν αυτοις Ζοροβαβελ και ᾿Ιησους και οι ηγουμενοι των πατριων του ᾿Ισραηλ· ουχ ημιν και υμιν του οικοδομησαι τον οικον Κυριω Θεω ημων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.68| ημεις γαρ μονοι οικοδομησομεν τω Κυριω του ᾿Ισραηλ ακολουθως, οις προσεταξεν ημιν Κυρος ο βασιλευς Περσων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.69| τα δε εθνη της γης επικοιμωμενα τοις εν τη ᾿Ιουδαιᾳ και πολιορκουντες ειργον του οικοδομειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.70| και βουλας δημαγωγουντες και συστασεις ποιουμενοι απεκωλυσαν του αποτελεσθηναι την οικοδομην παντα τον χρονον της ζωης του βασιλεως Κυρου. και ειρχθησαν της οικοδομης ετη δυο εως της Δαρειου βασιλειας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΕΝ δε τω δευτερω ετει της Δαρειου βασιλειας επροφητευσεν ᾿Αγγαιος και Ζαχαριας ο του ᾿Αδδω οι προφηται επι τους ᾿Ιουδαιους τους εν τη ᾿Ιουδαιᾳ και ῾Ιερουσαλημ επι τω ονοματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| τοτε στας Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ και ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ ηρξαντο οικοδομειν τον οικον του Κυριου τον εν ῾Ιερουσαλημ, συνοντων των προφητων του Κυριου βοηθουντων αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| εν αυτω τω χρονω παρην προς αυτους Σισιννης ο επαρχος Συριας και Φοινικης και Σαθραβουζανης και οι συνεταιροι και ειπαν αυτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| τινος υμιν συνταξαντος τον οικον τουτον οικοδομειτε, και την στεγην ταυτην και τα αλλα παντα επιτελειτε; και τινες εισιν οικοδομοι οι ταυτα επιτελουντες; 5 και εσχοσαν χαριν επισκοπης γενομενης επι την αιχμαλωσιαν παρα του Κυριου οι πρεσβυτεροι των ᾿Ιουδαιων 6 και ουκ εκωλυθησαν της οικοδομης, μεχρις ου υποσημανθηναι Δαρειω περι αυτων και προσφωνηθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| ᾿Αντιγραφον επιστολης, ἧς εγραψε Δαρειω και απεστειλαν· «Σισιννης ο επαρχος Συριας και Φοινικης και Σαθραβουζανης και οι συνεταιροι οι εν Συριᾳ και Φοινικῃ ηγεμονες βασιλει Δαρειω χαιρειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| παντα γνωστα εστω τω κυριω ημων τω βασιλει, οτι παραγενομενοι εις την χωραν της ᾿Ιουδαιας και ελθοντες εις ῾Ιερουσαλημ την πολιν κατελαβομεν της αιχμαλωσιας τους πρεσβυτερους των ᾿Ιουδαιων εν ῾Ιερουσαλημ τη πολει οικοδομουντας οικον τω Κυριω μεγαν, καινον δια λιθων ξυστων πολυτελων, ξυλων τιθεμενων εν τοις τοιχοις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και τα εργα εκεινα επι σπουδης γινομενα και ευοδουμενον το εργον εν ταις χερσιν αυτων και εν πασῃ δοξῃ, και επιμελειᾳ συντελουμενον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| τοτε επυνθανομεθα των πρεσβυτερων τουτων λεγοντες· τινος υμιν προσταξαντος οικοδομειτε τον οικον τουτον και τα εργα ταυτα θεμελιουτε; 11 επερωτησαμεν ουν αυτους εινεκεν του γνωρισαι σοι και γραψαι σοι τους ανθρωπους τους αφηγουμενους και την ονοματογραφιαν ᾐτουμεν αυτους των προκαθηγουμενων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| οι δε απεκριθησαν ημιν λεγοντες· ημεις εσμεν παιδες του Κυριου του κτισαντος τον ουρανον και την γην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και ᾠκοδομητο οικος εμπροσθεν ετων πλειονων δια βασιλεως του ᾿Ισραηλ μεγαλου και ισχυρου και επετελεσθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και επει οι πατερες ημων παραπικραναντες ημαρτον εις τον Κυριον του ᾿Ισραηλ τον ουρανιον, παρεδωκεν αυτους εις χειρας Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Βαβυλωνος βασιλεως των Χαλδαιων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| τον τε οικον καθελοντες ενεπυρισαν και τον λαον ηχμαλωτευσαν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| εν δε τω πρωτω ετει βασιλευοντος Κυρου χωρας Βαβυλωνιας εγραψεν ο βασιλευς Κυρος τον οικον τουτον οικοδομησαι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και τα ιερα σκευη τα χρυσα και τα αργυρα, α εξηνεγκε Ναβουχοδονοσορ εκ του οικου του εν ῾Ιερουσαλημ και απηρεισατο αυτα εν τω αυτου ναω, παλιν εξηνεγκεν αυτα Κυρος ο βασιλευς εκ του ναου του εν Βαβυλωνιᾳ, και παρεδοθη Σαβανασσαρω Ζοροβαβελ τω επαρχω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και επεταγη αυτω, και απηνεγκε παντα τα σκευη ταυτα αποθειναι εν τω ναω τω εν ῾Ιερουσαλημ και τον ναον του Κυριου οικοδομηθηναι επι του τοπου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| τοτε ο Σαβανασσαρος παραγενομενος ανεβαλετο τους θεμελιους του οικου Κυριου του εν ῾Ιερουσαλημ, και απ᾿ εκεινου μεχρι του νυν οικοδομουμενος ουκ ελαβε συντελειαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| νυν ουν ει κρινεται, βασιλευ, επισκεπητω εν τοις βασιλικοις βιβλιοφυλακιοις του Κυρου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και εαν ευρισκηται μετα της γνωμης Κυρου του βασιλεως γενομενην την οικοδομην του οικου Κυριου του εν ῾Ιερουσαλημ και κρινηται τω κυριω βασιλει ημων, προσφωνησατω ημιν περι τουτων».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| Τοτε ο βασιλευς Δαρειος προσεταξεν επισκεψασθαι εν τοις βιβλιοφυλακιοις τοις κειμενοις εν Βαβυλωνι, και ευρεθη εν ᾿Εκβατανοις τη βαρει τη εν Μηδιᾳ χωρᾳ τομος εις, εν ω υπομνηματιστο ταδε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| «῎Ετους πρωτου βασιλευοντος Κυρου βασιλευς Κυρος προσεταξε τον οικον του Κυριου τον εν ῾Ιερουσαλημ οικοδομησαι, οπου επιθυουσι δια πυρος ενδελεχους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| ου το υψος πηχων εξηκοντα, πλατος πηχων εξηκοντα, δια δομων λιθινων ξυστων τριων και δομου ξυλινου εγχωριου καινου ενος, και το δαπανημα δοθηναι εκ του οικου Κυρου του βασιλεως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και τα ιερα σκευη του οικου Κυριου τα τε χρυσα και αργυρα, α εξηνεγκε Ναβουχοδονοσορ εκ του οικου του εν ῾Ιερουσαλημ και απηνεγκεν εις Βαβυλωνα, αποκατασταθηναι εις τον οικον τον εν ῾Ιερουσαλημ, ου ην κειμενα, οπως τεθη εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| προσεταξε δε επιμεληθηναι Σισιννῃ επαρχω Συριας και Φοινικης και Σαθραβουζανῃ και τοις συνεταιροις και τοις αποτεταγμενοις εν Συριᾳ και Φοινικῃ ηγεμοσιν απεχεσθαι του τοπου, εασαι δε τον παιδα Κυριου Ζοροβαβελ, επαρχον δε της ᾿Ιουδαιας, και τους πρεσβυτερους των ᾿Ιουδαιων τον οικον του Κυριου εκεινον οικοδομειν επι του τοπου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και εγω δε επεταξα ολοσχερως οικοδομησαι και ατενισαι, ινα συμποιωσι τοις εκ της αιχμαλωσιας της ᾿Ιουδαιας μεχρι του επιτελεσθηναι τον οικον του Κυριου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| και απο της φορολογιας Κοιλης Συριας και Φοινικης επιμελως συνταξιν διδοσθαι τουτοις τοις ανθρωποις εις θυσιαν τω Κυριω, Ζοροβαβελ επαρχω, εις ταυρους και κριους και αρνας,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| ομοιως δε και πυρον και αλα και οινον και ελαιον ενδελεχως κατ᾿ ενιαυτον, καθως ἂν οι ιερεις οι εν ῾Ιερουσαλημ υπαγορευσωσιν αναλισκεσθαι καθ᾿ ημεραν αναμφισβητητως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| οπως προσφερωνται σπονδαι τω Θεω τω υψιστω υπερ του βασιλεως και των παιδων και προσευχωνται περι της αυτων ζωης,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| και προσταξαι ινα οσοι εαν παραβωσι τι των γεγραμμενων και ακυρωσωσι, ληφθηναι ξυλον εκ των ιδιων αυτου και επι τουτου κρεμασθηναι και τα υπαρχοντα αυτου ειναι βασιλικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| δια ταυτα και ο Κυριος, ου το ονομα αυτου επικεκληται εκει, αφανισαι παντα βασιλεα και εθνος, ὃς εκτενει την χειρα αυτου κωλυσαι η κακοποιησαι τον οικον Κυριου εκεινον τον εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| εγω βασιλευς Δαρειος δεδογματικα επιμελως κατα ταυτα γινεσθαι».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΤΟΤΕ Σισιννης επαρχος Κοιλης Συριας και Φοινικης, και Σαθραβουζανης και οι συνεταιροι κατακολουθησαντες τοις υπο του βασιλεως Δαρειου προσταγεισιν 2 επεστατουν των ιερων εργων επιμελεστερον συνεργουντες τοις πρεσβυτεροις των ᾿Ιουδαιων και ιεροσταταις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ευοδα εγινετο τα ιερα εργα προφητευοντων ᾿Αγγαιου και Ζαχαριου των προφητων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και συνετελεσαν ταυτα δια προσταγματος Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, και μετα της γνωμης του Κυρου και Δαρειου και ᾿Αρταξερξου βασιλεων Περσων 5 συνετελεσθη ο οικος ο αγιος εως τριτης και εικαδος μηνος ῎Αδαρ του εκτου ετους βασιλεως Δαρειου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και οι ιερεις και οι Λευιται και οι λοιποι οι εκ της αιχμαλωσιας οι προστεθεντες ακολουθως τοις εν τη Μωυσεως βιβλω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και προσηνεγκαν εις τον εγκαινισμον του ιερου του Κυριου ταυρους εκατον, κριους διακοσιους, αρνας τετρακοσιους,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| χιμαρους υπερ αμαρτιας παντος του ᾿Ισραηλ δωδεκα προς αριθμον, εκ των φυλαρχων του ᾿Ισραηλ δωδεκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και εστησαν οι ιερεις και οι Λευιται κατα φυλας εστολισμενοι επι των εργων Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ ακολουθως τη Μωυσεως βιβλω και οι θυρωροι εφ᾿ εκαστου πυλωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και ηγαγοσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ των εκ της αιχμαλωσιας το πασχα εν τη τεσσαρεσκαιδεκατη του πρωτου μηνος· οτι ηγνισθησαν οι ιερεις και οι Λευιται αμα 11 και παντες οι υιοι της αιχμαλωσιας, οτι ηγνισθησαν, οτι οι Λευιται αμα παντες ηγνισθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εθυσαν το πασχα πασι τοις υιοις της αιχμαλωσιας και τοις αδελφοις αυτων τοις ιερευσι και εαυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εφαγοσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ οι εκ της αιχμαλωσιας, παντες οι χωρισθεντες απο των βδελυγματων των εθνων της γης, ζητουντες τον Κυριον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και ηγαγοσαν την εορτην των αζυμων επτα ημερας ευφραινομενοι εναντι Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| οτι μετεστρεψε την βουλην του βασιλεως ᾿Ασσυριων επ᾿ αυτους κατισχυσαι τας χειρας αυτων επι τα εργα Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ μεταγενεστερος τουτων βασιλευοντος ᾿Αρταξερξου του Περσων βασιλεως προσεβη ῎Εσδρας Σαραιου, του ᾿Εζεχριου, του Χελκιου του Σαλημου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| του Σαδδουκου, του ᾿Αχιτωβ, του ᾿Αμαριου, του ᾿Οζιου, του Βοκκα, του ᾿Αβισαΐ, του Φινεες, του ᾿Ελεαζαρ, του ᾿Ααρων του ιερεως του πρωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| ουτος ῎Εσδρας ανεβη εκ Βαβυλωνος ως γραμματευς ευφυης ων εν τω Μωυσεως νομω τω εκδεδομενω υπο του Θεου του ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και εδωκεν αυτω ο βασιλευς δοξαν, ευροντος χαριν ενωπιον αυτου επι παντα τα αξιωματα αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και συνανεβησαν εκ των υιων ᾿Ισραηλ και των ιερεων και Λευιτων και ιεροψαλτων και θυρωρων και ιεροδουλων εις ῾Ιερουσαλημ 6 ετους εβδομου βασιλευοντος ᾿Αρταξερξου εν τω πεμπτω μηνι (ουτος ενιαυτος εβδομος τω βασιλει). εξελθοντες γαρ εκ Βαβυλωνος τη νουμηνιᾳ του πρωτου μηνος παρεγενοντο εις ῾Ιερουσαλημ κατα την δοθεισαν αυτοις ευοδιαν παρα του Κυριου επ᾿ αυτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| ο γαρ ῎Εσδρας πολλην επιστημην περιειχεν εις το μηδεν παραλιπειν των εκ του νομου Κυριου και εκ των εντολων διδαξαι παντα τον ᾿Ισραηλ δικαιωματα και κριματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| Προσπεσοντος δε του γραφεντος προσταγματος παρα ᾿Αρταξερξου βασιλεως προς ῎Εσδραν τον ιερεα και αναγνωστην του νομου Κυριου, ου εστιν αντιγραφον το υποκειμενον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| «Βασιλευς ᾿Αρταξερξης ῎Εδρᾳ τω ιερει και αναγνωστῃ του νομου Κυριου χαιρειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και τα φιλανθρωπα εγω κρινας προσεταξα τους βουλομενους εκ του εθνους των ᾿Ιουδαιων αιρετιζοντας και των ιερεων και των Λευιτων, και τωνδε εν τη ημετερᾳ βασιλειᾳ, συμπορευεσθαι σοι εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| οσοι ουν ενθυμουνται, συνεξορμασθωσαν καθαπερ δεδοκται εμοι τε και τοις επτα φιλοις συμβουλευταις,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| οπως επισκεψωνται τα κατα την ᾿Ιουδαιαν και ῾Ιερουσαλημ ακολουθως ω εχει εν τω νομω Κυριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και απενεγκειν δωρα τω Κυριω του ᾿Ισραηλ, α ηυξαμην εγω τε και οι φιλοι, εις ῾Ιερουσαλημ, και παν χρυσιον και αργυριον, ὃ εαν ευρεθη εν τη χωρᾳ της Βαβυλωνιας, τω Κυριω εις ῾Ιερουσαλημ συν τω δεδωρημενω υπο του εθνους εις το ιερον του Κυριου Θεου αυτων το εν ῾Ιερουσαλημ 14 συναχθηναι, το τε χρυσιον και το αργυριον εις ταυρους και κριους και αρνας και τα τουτοις ακολουθα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| ωστε προσενεγκειν θυσιας τω Κυριω επι το θυσιαστηριον του Κυριου Θεου αυτων το εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και παντα, οσα εαν βουλῃ μετα των αδελφων σου ποιησαι χρυσιω και αργυριω, επιτελει κατα το θελημα του Θεου σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και τα ιερα σκευη του Κυριου τα διδομενα σοι εις την χρειαν του ιερου του Θεου σου του εν ῾Ιερουσαλημ 18 και τα λοιπα οσα ἂν υποπιπτῃ σοι εις την χρειαν του ιερου του Θεου σου δωσεις εκ του βασιλικου γαζοφυλακιου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| καγω ιδου ᾿Αρταξερξης βασιλευς προσεταξας τοις γαζοφυλαξι Συριας και Φοινικης, ινα οσα εαν αποστειλῃ ῎Εσδρας ο ιερευς και αναγνωστης του νομου του Θεου του ῾Υψιστου, επιμελως διδωσιν εως αργυριου ταλαντων εκατον,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| ομοιως δε και εως πυρου κορων εκατον και οινου μετρητων εκατον 21 και αλλα εκ πληθους· παντα κατα τον του Θεου νομον επιτελεσθητω επιμελως τω Θεω τω ῾Υψιστω, ενεκεν του μη γενεσθαι οργην εις την βασιλειαν του βασιλεως και των υιων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και υμιν δε λεγεται οπως πασι τοις ιερευσι και τοις Λευιταις και ιεροψαλταις και θυρωροις και ιεροδουλοις και πραγματικοις του ιερου τουτου μηδε μια φορολογια μηδε αλλη επιβουλη γινηται, και μηδενα εχειν εξουσιαν επιβαλειν τι τουτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και συ, ῎Εσδρα, κατα την σοφιαν του Θεου αναδειξον κριτας και δικαστας, οπως δικαζωσιν εν ολῃ Συριᾳ και Φοινικῃ παντας τους επισταμενους τον νομον του Θεου σου· και τους μη επισταμενους διδαξεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και παντες, οσοι ἂν παραβαινωσι τον νομον του Θεου σου και τον βασιλικον, επιμελως κολασθησονται, εαν τε και θανατω· εαν τε και τιμωριᾳ η αργυρικη ζημιᾳ η απαγωγη».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| Και ειπεν ῎Εσδρας ο γραμματευς· ευλογητος μονος Κυριος ο Θεος των πατερων μου ο δους ταυτα εις την καρδιαν του βασιλεως, δοξασαι τον οικον αυτου τον εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και εμε ετιμησεν εναντιον του βασιλεως και των συμβουλευοντων και παντων των φιλων και μεγιστανων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| και εγω ευθαρσης εγενομην κατα την αντιληψιν Κυριου του Θεου μου και συνηγαγον ανδρας εκ του ᾿Ισραηλ ωστε συναναβηναι μοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| Και ουτοι οι προηγουμενοι κατα τας πατριας αυτων και τας μεριδαρχιας οι αναβαντες μετ᾿ εμου εκ Βαβυλωνος εν τη βασιλειᾳ ᾿Αρταξερξου του βασιλεως·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| εκ των υιων Φινεες, Γηρσων· εκ των υιων ᾿Ιαθαμαρου, Γαμαλιηλ· εκ των υιων Δαυιδ, Λαττους ο Σεχενιου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| εκ των υιων Φορος, Ζαχαριας και μετ᾿ αυτου απεγραφησαν ανδρες εκατον πεντηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| εκ των υιων Φααθ Μωαβ, ᾿Ελιαωνιας Ζαραιου και μετ᾿ αυτου ανδρες διακοσιοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| εκ των υιων Ζαθοης, Σεχενιας ᾿Ιεζηλου και μετ᾿ αυτου ανδρες τριακοσιοι· εκ των υιων ᾿Αδιν, ᾿Ωβηθ ᾿Ιωναθου και μετ᾿ αυτου ανδρες διακοσιοι πεντηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| εκ των υιων ᾿Ηλαμ, ᾿Ιεσιας Γοθολιου και μετ᾿ αυτου ανδρες εβδομηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| εκ των υιων Σαφατιου, Ζαραΐας Μιχαηλου και μετ᾿ αυτου ανδρες εβδομηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| εκ των υιων ᾿Ιωαβ, ᾿Αβαδιας ᾿Ιεζηλου και μετ᾿ αυτου ανδρες διακοσιοι δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| εκ των υιων Βανιας, Σαλιμωθ ᾿Ιωσαφιου και μετ᾿ αυτου ανδρες εξηκοντα και εκατον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.37| εκ των υιων Βαβι, Ζαχαριας Βηβαΐ και μετ᾿ αυτου ανδρες εικοσιοκτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.38| εκ των υιων ᾿Ασταθ, ᾿Ιωαννης ᾿Ακαταν και μετ᾿ αυτου ανδρες εκατον δεκα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.39| εκ των υιων ᾿Αδωνικαμ, οι εσχατοι και ταυτα τα ονοματα αυτων· ᾿Ελιφαλα του Γεουηλ και Σαμαιας και μετ᾿ αυτων ανδρες εβδομηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.40| εκ των υιων Βαγω, Ουθι ο του ᾿Ισταλκουρου και μετ᾿ αυτου ανδρες εβδομηκοντα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.41| Και συνηγαγον αυτους επι τον λεγομενον Θεραν ποταμον, και παρενεβαλομεν ημερας τρεις αυτοθι, και κατεμαθον αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.42| και εκ των ιερεων και εκ των λευιτων ουχ ευρων εκει 43 απεστειλα προς ᾿Ελεαζαρον και ᾿Ιδουηλον και Μαια και Μασμαν και ᾿Αλναθαν και Σαμαιαν κα’Ι ᾿Ιωριβον, Ναθαν, ᾿Ενναταν, Ζαχαριαν και Μοσολλαμον τους ηγουμενους και επιστημονας 44 και ειπα αυτοις ελθειν προς Λοδδαιον τον ηγουμενον τον εν τω τοπω του γαζοφυλακιου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.45| εντειλαμενος αυτοις διαλεχθηναι Λοδδαιω και τοις αδελφοις αυτου και τοις εν τω τοπω γαζοφυλαξιν αποστειλαι ημιν τους ιερατευσοντας εν τω οικω του Κυριου ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.46| και ηγαγον ημιν κατα την κραταιαν χειρα του Κυριου ημων ανδρας επιστημονας των υιων Μοολι του Λευι του ᾿Ισραηλ, ᾿Ασεβηβιαν και τους υιους αυτου και τους αδελφους, οντας δεκα και οκτω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.47| και ᾿Ασεβιαν και ῎Αννουον και ᾿Ωσαιαν αδελφον εκ των υιων Χανουναιου και οι υιοι αυτων, εικοσιν ανδρες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.48| και εκ των ιεροδουλων, ων εδωκε Δαυιδ, και οι ηγουμενοι εις την εργασιαν των Λευιτων, ιεροδουλους διακοσιους και εικοσι· παντων εσημανθη η ονοματογραφια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.49| και ευξαμην εκει νηστειαν τοις νεανισκοις εναντι Κυριου ημων 50 ζητησαι παρ᾿ αυτου ευοδιαν ημιν τε και τοις συνουσιν ημιν τεκνοις ημων και κτηνεσιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.51| ενετραπην γαρ αιτησαι τον βασιλεα πεζους τε και ιππεις και προπομπην ενεκεν ασφαλειας της προς τους εναντιουμενους ημιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.52| ειπαμεν γαρ τω βασιλει, οτι η ισχυς του Κυριου ημων εσται μετα των επιζητουντων αυτον εις πασαν επανορθωσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.53| και παλιν εδεηθημεν του Κυριου ημων παντα ταυτα και ετυχομεν ευιλατου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.54| και εχωρισα των φυλαρχων των ιερεων ανδρας δεκαδυο, και ᾿Εσερεβιαν και Σαμιαν και μετ᾿ αυτων εκ των αδελφων αυτων ανδρας δωδεκα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.55| και εστησα αυτοις το αργυριον και το χρυσιον και τα ιερα σκευη του οικου του Κυριου ημων, α εδωρησατο ο βασιλευς, και οι συμβουλοι αυτου και οι μεγιστανες και πας ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.56| και στησας παρεδωκα αυτοις αργυριου ταλαντα εξακοσια πεντηκοντα και σκευη αργυρα ταλαντων εκατον και χρυσιου ταλαντα εκατον και χρυσωματα εικοσι και σκευη χαλκεα απο χρηστου χαλκου στιλβοντα χρυσοειδη σκευη δωδεκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.57| και ειπα αυτοις· και υμεις αγιοι εστε τω Κυριω και τα σκευη τα αγια, και το χρυσιον και το αργυριον ευχη τω Κυριω, Κυριω των πατερων ημων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.58| αγρυπνειτε και φυλασσετε εως του παραδουναι υμας αυτα τοις φυλαρχοις των ιερεων και των Λευιτων και τοις ηγουμενοις των πατριων του ᾿Ισραηλ εν ῾Ιερουσαλημ, εν τοις παστοφοριοις του οικου του Θεου ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.59| και οι παραλαβοντες οι ιερεις και οι Λευιται το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη τα εν ῾Ιερουσαλημ εισηνεγκαν εις το ιερον του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.60| Και αναζευξαντες απο του ποταμου Θερα τη δωδεκατῃ του πρωτου μηνος εως εισηλθομεν εις ῾Ιερουσαλημ κατα την κραταιαν χειρα του Κυριου ημων την εφ᾿ ημιν· και ερρυσατο ημας απο της εισοδου απο παντος εχθρου, και ηλθομεν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.61| και γενομενης αυτοθι ημερας τριτης, τη ημερᾳ τη τεταρτῃ σταθεν το αργυριον και το χρυσιον παρεδοθη εν τω οικω Κυριου ημων Μαρμωθι Ουριᾳ ιερει —62 και μετ᾿ αυτου ᾿Ελεαζαρ ο του Φινεες, και ησαν μετ᾿ αυτου ᾿Ιωσαβδος ᾿Ιησου και Μωεθ Σαβαννου, οι Λευιται— προς αριθμον και ολκην απαντα, και εγραφη πασα η ολκη αυτων αυτη τη ωρᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.63| οι δε παραγενομενοι εκ της αιχμαλωσιας προσηνεγκαν θυσιας τω Θεω του ᾿Ισραηλ Κυριω, ταυρους δωδεκα υπερ παντος ᾿Ισραηλ, κριους ενενηκονταεξ, αρνας εβδομηκονταδυο, τραγους υπερ σωτηριου δωδεκα· απαντα θυσιαν τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.64| και απεδωκαν τα προσταγματα του βασιλεως τοις βασιλικοις οικονομοις και τοις επαρχοις Κοιλης Συριας και Φοινικης, και εδοξασαν το εθνος και το ιερον του Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.65| Και τουτων τελεσθεντων προσηλθοσαν μοι οι ηγουμενοι λεγοντες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.66| ουκ εχωρισαν το εθνος του ᾿Ισραηλ και οι αρχοντες και οι ιερεις και οι Λευιται τα αλλογενη εθνη της γης και τας ακαθαρσιας αυτων, Χαναναιων και Χετταιων και Φερεζαιων και ᾿Ιεβουσαιων και Μωαβιτων και Αιγυπτιων και ᾿Ιδουμαιων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.67| συνῴκησαν γαρ μετα των θυγατερων αυτων και αυτοι και οι υιοι αυτων, και επεμιγη το σπερμα το αγιον εις τα αλλογενη εθνη της γης, και μετειχον οι προηγουμενοι και οι μεγιστανες της ανομιας ταυτης απο της αρχης του πραγματος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.68| και αμα τω ακουσαι με ταυτα διερρηξα τα ιματια και την ιεραν εσθητα και κατετιλα του τριχωματος της κεφαλης και του πωγωνος και εκαθισα συννους και περιλυπος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.69| και επισυνηχθησαν προς με οσοι ποτε επικινουντο επι τω ρηματι Κυριου Θεου του ᾿Ισραηλ, εμου πενθουντος επι τη ανομιᾳ, και εκαθημην περιλυπτος εως της δειλινης θυσιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.70| και εξεγερθεις εκ της νηστειας, διερρηγμενα εχων τα ιματια και την ιεραν εσθητα, καμψας τα γονατα και εκτεινας τας χειρας προς τον Κυριον ελεγον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.71| Κυριε, ᾔσχυμμαι και εντετραμμαι κατα προσωπον σου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.72| αι γαρ αμαρτιαι ημων επλεονασαν υπερ τας κεφαλας ημων, αι δε αγνοιαι ημων υπερηνεγκαν εως του ουρανου 73 ετι απο των χρονων των πατερων ημων, και εσμεν εν μεγαλῃ αμαρτιᾳ εως της ημερας ταυτης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.74| και δια τας αμαρτιας ημων και των πατερων ημων παρεδοθημεν συν τοις αδελφοις ημων και συν τοις βασιλευσιν ημων και συν τοις ιερευσιν ημων τοις βασιλευσι της γης εις ρομφαιαν και αιχμαλωσιαν και προνομην μετα αισχυνης μεχρι της σημερον ημερας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.75| και νυν κατα ποσον τι εγενηθη ημιν ελεος παρα σου, Κυριε, καταλειφθηναι ημιν ριζαν και ονομα εν τω τοπω αγιασματος σου 76 και του ανακαλυψαι φωστηρα ημιν εν τω οικω Κυριου του Θεου ημων δουναι ημιν τροφην εν τω καιρω της δουλειας ημων; και εν τω δουλευειν ημας ουκ εγκατελειφθημεν υπο του Κυριου ημων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.77| αλλα εποιησεν ημας εν χαριτι ενωπιον των βασιλεων Περσων δουναι ημιν τροφην 78 και δοξασαι το ιερον του Κυριου ημων και εγειραι την ερημον Σιων, δουναι ημιν στερεωμα εν τη ᾿Ιουδαιᾳ και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.79| και νυν τι ερουμεν, Κυριε, εχοντες ταυτα; παρεβημεν γαρ τα προσταγματα σου, α εδωκας εν χειρι των παιδων σου των προφητων λεγων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.80| οτι η γη, εις ἣν εισερχεσθε κληρονομησαι, εστι γη μεμολυσμενη μολυσμω των αλλογενων της γης, και της ακαθαρσιας αυτων ενεπλησαν αυτην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.81| και νυν τας θυγατερας υμων μη συνοικησητε τοις υιοις αυτων και τας θυγατερας αυτων μη λαβητε τοις υιοις υμων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.82| και ου ζητησετε ειρηνευσαι τα προς αυτους τον απαντα χρονον, ινα ισχυσαντες φαγητε τα αγαθα της γης, και κατακληρονομησητε τοις τεκνοις υμων εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.83| και τα συμβαινοντα παντα ημιν γινεται δια τα εργα ημων τα πονηρα και τας μεγαλας αμαρτιας ημων. συ γαρ, Κυριε, εκουφισας τας αμαρτιας ημων και 84 εδωκας ημιν τοιαυτην ριζαν· παλιν ανεκαμψαμεν παραβηναι τον νομον σου εις το επιμιγηναι τη ακαθαρσιᾳ των εθνων της γης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.85| ουχι ωργισθης ημιν απολεσαι ημας εως του μη καταλιπειν ριζαν και σπερμα και ονομα ημων; 86 Κυριε του ᾿Ισραηλ, αληθινος ει· κατελειφθημεν γαρ ριζα εν τη σημερον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.87| ιδου νυν εσμεν ενωπιον σου εν ταις ανομιαις ημων· ου γαρ εστι στηναι ετι εμπροσθεν σου επι τουτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.88| Και οτε προσευχομενος ῎Εσδρας ανθωμολογειτο κλαιων χαμαιπετης εμπροσθεν του ιερου, επισυνηχθησαν προς αυτον απο ῾Ιερουσαλημ οχλος πολυς σφοδρα, ανδρες και γυναικες και νεανιαι· κλαυθμος γαρ ην μεγας εν τω πληθει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.89| και φωνησας ᾿Ιεχονιας ᾿Ιεηλου των υιων ᾿Ισραηλ ειπεν· ῎Εσδρα, ημεις ημαρτομεν εις τον Κυριον και συνωκισαμεν γυναικας αλλογενεις εκ των εθνων της γης. και νυν εστιν επανω πας ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.90| εν τουτω γινεσθω ημιν ορκωμοσια προς τον Κυριον, εκβαλειν πασας τας γυναικας ημων τας εκ των αλλογενων συν τοις τεκνοις αυτων, ως εκριθη σοι, και οσοι πειθαρχουσι τω νομω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.91| αναστας επιτελει· προς σε γαρ το πραγμα, και ημεις μετα σου ισχυν ποιειν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.92| και αναστας ῎Εσδρας ωρκισε τους φυλαρχους των ιερεων και Λευιτων παντος του ᾿Ισραηλ ποιησαι κατα ταυτα· και ωμοσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ αναστας ῎Εδρας απο της αυλης του ιερου επορευθη εις το παστοφοριον ᾿Ιωναν του ᾿Ελιασιβου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και αυλισθεις εκει αρτου ουκ εγευσατο ουδε υδωρ επιε, πενθων επι των ανομιων των μεγαλων του πληθους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και εγενετο κηρυγμα εν ολῃ τη ᾿Ιουδαιᾳ και ῾Ιερουσαλημ πασι τοις εκ της αιχμαλωσιας συναχθηναι εις ῾Ιερουσαλημ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και οσοι ἂν μη απαντησωσιν εν δυσιν η τρισιν ημεραις κατα το κριμα των προκαθημενων πρεσβυτερων, ανιερωθησονται τα κτηνη αυτων, και αυτος αλλοτριωθησεται απο του πληθους της αιχμαλωσιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και επισυνηχθησαν παντες οι εκ της φυλης ᾿Ιουδα και Βενιαμιν εν τρισιν ημεραις εις ῾Ιερουσαλημ (ουτος ο μην εννατος τη εικαδι του μηνος),<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και συνεκαθισαν παν το πληθος εν τω ευρυχωρω του ιερου τρεμοντες δια τον ενεστωτα χειμωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και αναστας ῎Εσδρας ειπεν αυτοις· υμεις ηνομησατε και συνωκισατε γυναιξιν αλλογενεσι του προσθειναι αμαρτιας τω ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και νυν δοτε ομολογιαν δοξαν τω Κυριω Θεω των πατερων ημων 9 και ποιησατε το θελημα αυτου και χωρισθητε απο των εθνων της γης και απο των γυναικων των αλλογενων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και εφωνησεν απαν το πληθος και ειπον μεγαλῃ τη φωνη· ουτως ως ειρηκας ποιησομεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| αλλα το πληθος πολυ και ωρα χειμερινη, και ουκ ισχυομεν στηναι αιθριοι, και το εργον ουκ εστιν ημιν ημερας μιας ουδε δυο· επι πλειον γαρ ημαρτομεν εν τουτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| στητωσαν δε οι προηγουμενοι του πληθους, και παντες οι εκ των κατοικιων ημων οσοι εχουσι γυναικας αλλογενεις, παραγενηθητωσαν λαβοντες χρονον·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| εκαστου δε τοπου τους πρεσβυτερους και τους κριτας εως του λυσαι την οργην Κυριου αφ᾿ ημων του πραγματος τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| ᾿Ιωναθας ᾿Αζαηλου και ᾿Εζεκιας Θεωκανου επεδεξαντο κατα ταυτα, και Μοσολλαμος και Λευις και Σαββαταιος συνεβραβευσαν αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και εποιησαν κατα παντα ταυτα οι εκ της αιχμαλωσιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και επελεξατο αυτω ῎Εσδρας ο ιερευς ανδρας ηγουμενους των πατριων αυτων παντας κατ᾿ ονομα, και συνεκλεισθησαν τη νουμηνιᾳ του μηνος του δεκατου ετασαι το πραγμα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και ηχθη επι περας τα κατα τους ανδρας τους επισυνεχοντας γυναικας αλλογενεις εως της νουμηνιας του πρωτου μηνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και ευρεθησαν των ιερεων οι επισυναχθεντες αλλογενεις γυναικας εχοντες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| εκ των υιων ᾿Ιησου του ᾿Ιωσεδεκ και των αδελφων αυτου Μαθηλας και ᾿Ελεαζαρος και ᾿Ιωριβος και ᾿Ιωαδανος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και επεβαλον τας χειρας εκβαλειν τας γυναικας αυτων, και εις εξιλασμον κριους υπερ της αγνοιας αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και εκ των υιων ᾿Εμμηρ, ᾿Ανανιας και Ζαβδαιος και Μανης και Σαμαιος και ῾Ιερεηλ και ᾿Αζαριας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εκ των υιων Φαισουρ, ᾿Ελιωναΐς Μασσιας ᾿Ισμαηλος και Ναθαναηλος και ᾿Ωκοδηλος και Σαλοας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και εκ των Λευιτων, ᾿Ιωζαβαδος και Σεμεΐς και Κωιος (ουτος εστι Καλιτας) και Παθαιος και ᾿Ιουδας και ᾿Ιωνας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| εκ των ιεροψαλτων, ᾿Ελιασεβος, Βακχουρος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| εκ των θυρωρων, Σαλουμος και Τολβανης·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| εκ του ᾿Ισραηλ εκ των υιων Φορος, ῾Ιερμας και ᾿Ιεζιας και Μελχιας και Μαηλος και ᾿Ελεαζαρος και ᾿Ασεβιας και Βαναιας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| εκ των υιων ᾿Ηλα, Ματθανιας, Ζαχαριας και ᾿Ιεζριηλος και ᾿Ιωαβδιος και ῾Ιερεμωθ και ᾿Αιδιας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και εκ των υιων Ζαμωθ, ᾿Ελιαδας, ᾿Ελιασιμος, ᾿Οθονιας ᾿Ιαριμωθ και Σαβαθος και Ζεραλιας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και εκ των υιων Βηβαΐ, ᾿Ιωαννης και ᾿Ανανιας και ᾿Ιωζαβδος και ᾿Αμαθιας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| εκ των υιων Μανι, ᾿Ωλαμος, Μαμουχος, ᾿Ιεδαιος, ᾿Ιασουβος και ᾿Ιασαηλος και ῾Ιερεμωθ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και εξ υιων ᾿Αδδι, Νααθος και Μοοσιας, Λακκουνος και Ναΐδος, Ματθανιας και Σεσθηλ· και Βαλνουος και Μανασσιας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| και εκ των υιων ᾿Αναν, ᾿Ελιωνας και ᾿Ασαΐας και Μελχιας και Σαββαιος και Σιμων Χοσαμαιος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και εκ των υιων ᾿Ασομ, ᾿Αλταναιος και Ματταθιας και Σαβανναιος και ᾿Ελιφαλατ και Μανασσης και Σεμεΐ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| και εκ των υιων Βαανι, ῾Ιερεμιας, Μομδιος, ᾿Ισμαηρος, ᾿Ιουηλ, Μαβδαΐ και Πεδιας και ῎Ανως, Ραβασιων και ᾿Ενασιβος και Μαμνιταναιμος, ᾿Ελιασις, Βαννους, ᾿Ελιαλι, Σομεΐς, Σελεμιας, Ναθανιας· και εκ των υιων ᾿Εζωρα, Σεσις, ᾿Εσρηλ, ᾿Αζαηλος, Σαματος, Ζαμβρι, ᾿Ιωσηφος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και εκ των υιων ᾿Εθμα, Μαζιτιας, Ζαβαδαιας, ᾿Ηδαΐς, ᾿Ιουηλ, Βαναιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.36| παντες ουτοι συνῴκισαν γυναικας αλλογενεις, και απελυσαν αυτας συν τεκνοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.37| Και κατῴκησαν οι ιερεις και οι Λευιται και οι εκ του ᾿Ισραηλ εν ῾Ιερουσαλημ και εν τη χωρᾳ τη νουμηνιᾳ του μηνος του εβδομου και οι υιοι ᾿Ισραηλ εν ταις κατοικιαις αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.38| και συνηχθη παν το πληθος ομοθυμαδον επι το ευρυχωρον του προς ανατολας του ιερου πυλωνος 39 και ειπεν ῎Εσδρᾳ τω ιερει και αναγνωστῃ· κομισαι τον νομον Μωυση τον παραδοθεντα υπο Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.40| και εκομισεν ῎Εσδρας ο αρχιερευς τον νομον παντι τω πληθει ανθρωπου εως γυναικος και πασι τοις ιερευσιν ακουσαι του νομου νουμηνιᾳ του εβδομου μηνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.41| και ανεγινωσκεν εν τω προ του ιερου πυλωνος ευρυχωρω, εξ ορθρου εως μεσης ημερας, ενωπιον ανδρων τε και γυναικων, και απεδωκαν παν το πληθος τον νουν εις τον νομον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.42| και εστη ῎Εσδρας ο ιερευς και αναγνωστης του νομου επι του ξυλινου βηματος του κατασκευασθεντος,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.43| και εστησαν παρ᾿ αυτω Ματταθιας, Σαμμους, ᾿Ανανιας, ᾿Αζαριας, Ουριας, ᾿Εζεκιας, Βααλσαμος εκ δεξιων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.44| και εξ ευωνυμων Φαλδαιος και Μισαηλ, Μελχιας, Λωθασουβος, Ναβαριας, Ζαχαριας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.45| και αναλαβων ῎Εσδρας το βιβλιον ενωπιον του πληθους προεκαθητο επιδοξως ενωπιον παντων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.46| και εν τω λυσαι τον νομον παντες ορθοι εστησαν. και ευλογησεν ῎Εσδρας τω Κυριω Θεω ῾Υψιστω Θεω Σαβαωθ παντοκρατορι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.47| και επεφωνησε παν το πληθος αμην. και αραντες ανω τας χειρας, προσπεσοντες επι την γην, προσεκυνησαν τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.48| ᾿Ιησους και ᾿Αννιουθ και Σαραβιας και ᾿Ιαδινος και ᾿Ιακουβος, Σαββαταιος, Αυταιας, Μαιαννας και Καλιτας, ᾿Αζαριας και ᾿Ιωζαβδος και ᾿Ανανιας, Φαλιας, οι Λευιται, εδιδασκον τον νομον του Κυριου και προς το πληθος ανεγινωσκον τον νομον του Κυριου, εμφυσιουντες αμα την αναγνωσιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.49| και ειπεν ᾿Ατθαρατης ῎Εσδρᾳ τω αρχιερει και αναγνωστῃ και τοις Λευιταις τοις διδασκουσι το πληθος επι παντας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.50| η ημερα αυτη εστιν αγια τω Κυριω, και παντες εκλαιον εν τω ακουσαι του νομου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.51| βαδισαντες ουν φαγετε λιπασματα και πιετε γλυκασματα και αποστειλατε αποστολας τοις μη εχουσιν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.52| αγια γαρ η ημερα τω Κυριω· και μη λυπεισθε, ο γαρ Κυριος δοξασει υμας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.53| και οι Λευιται εκελευον παντι τω δημω λεγοντες· η ημερα αυτη αγια, μη λυπεισθε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.54| και ωχοντο παντες φαγειν και πιειν και ευφραινεσθαι και δουναι αποστολας τοις μη εχουσι και ευφρανθηναι μεγαλως,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.55| οτι γαρ ενεφυσιωθησαν εν τοις ρημασιν, οις εδιδαχθησαν, και επισυνηχθησαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.Εσδρας Β'<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εν τω πρωτω ετει Κυρου του Βασιλεως Περσων του τελεσθηναι λογον Κυριου απο στοματος ῾Ιερεμιου, εξηγειρε Κυριος το πνευμα Κυρου βασιλεως Περσων, και παρηγγειλε φωνην εν πασῃ βασιλειᾳ αυτου και γε εν γραπτω λεγων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ουτως ειπε Κυρος βασιλευς Περσων· πασας τας βασιλειας της γης εδωκε μοι Κυριος ο Θεος του ουρανου, και αυτος επεσκεψατο επ᾿ εμε του οικοδομησαι οικον αυτω εν ῾Ιερουσαλημ τη εν τη ᾿Ιουδαιᾳ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| τις εν υμιν απο παντος του λαου αυτου; και εσται ο Θεος αυτου μετ᾿ αυτου, και αναβησεται εις ῾Ιερουσαλημ την εν τη ᾿Ιουδαιᾳ, και οικοδομησατω τον οικον Θεου ᾿Ισραηλ (αυτος ο Θεος ο εν ῾Ιερουσαλημ).<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και πας ο καταλιπομενος απο παντων των τοπων, ου αυτος παροικει εκει, και ληψονται αυτον ανδρες του τοπου αυτου εν αργυριω και χρυσιω και αποσκευη και κτηνεσι μετα του εκουσιου εις οικον του Θεου του εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και ανεστησαν αρχοντες των πατριων των ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και οι ιερεις και οι Λευιται, παντων ων εξηγειρεν ο Θεος το πνευμα αυτων του αναβηναι οικοδομησαι τον οικον Κυριου τον εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και παντες οι κυκλοθεν ενισχυσαν εν χερσιν αυτων εν σκευεσιν αργυριου, εν χρυσω, εν αποσκευη και εν κτηνεσι και εν ξενιοις, παρεξ των εκουσιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και ο βασιλευς Κυρος εξηνεγκε τα σκευη οικου Κυριου, α ελαβε Ναβουχοδονοσορ απο ῾Ιερουσαλημ και εδωκεν αυτα εν οικω Θεου αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εξηνεγκεν αυτα Κυρος ο βασιλευς Περσων επι χειρα Μιθραδατου Γασβαρηνου, και ηριθμησεν αυτα τω Σασαβασαρ τω αρχοντι του ᾿Ιουδα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ουτος ο αριθμος αυτων· ψυκτηρες χρυσοι τριακοντα και ψυκτηρες αργυροι χιλιοι, παρηλλαγμενα εννεα και εικοσι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| κεφουρης χρυσοι τριακοντα και αργυροι διπλοι τετρακοσια δεκα και σκευη ετερα χιλια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| παντα τα σκευη τω χρυσω και τω αργυρω πεντακισχιλια και τετρακοσια, τα παντα αναβαινοντα μετα Σασαβασαρ απο της αποικιας εκ Βαβυλωνος εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ουτοι οι υιοι της χωρας οι αναβαινοντες απο της αιχμαλωσιας της αποικιας, ἧς απῴκισε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος εις Βαβυλωνα, και επεστρεψεν εις ῾Ιερουσαλημ και ᾿Ιουδα ανηρ εις πολιν αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| οἳ ηλθον μετα Ζοροβαβελ· ᾿Ιησους, Νεεμιας, Σαραΐας, Ρεελιας, Μαρδοχαιος, Βαλασαν, Μασφαρ, Βαγουαι, Ρεουμ, Βαανα, ανδρων αριθμος λαου ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| υιοι Φαρες δισχιλιοι εκατον εβδομηκονταδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| υιοι Σαφατια τριακοσιοι εβδομηκονταπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| υιοι ῎Αρες επτακοσιοι εβδομηκονταπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| υιοι Φααθ Μωαβ τοις υιοις ᾿Ιησουε ᾿Ιωαβ δισχιλιοι οκτακοσιοι δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| υιοι Αιλαμ χιλιοι διακοσιοι πεντηκοντατεσσαρες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| υιοι Ζατθουα ενακοσιοι τεσσαρακονταπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| υιοι Ζακχου επτακοσιοι εξηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| υιοι Βανουι εξακοσιοι τεσσαρακονταδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| υιοι Βαβαΐ εξακοσιοι εικοσιτρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| υιοι ᾿Ασγαδ χιλιοι διακοσιοι εικοσιδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| υιοι ᾿Αδωνικαμ εξακοσιοι εξηκονταεξ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| υιοι Βαγουε δισχιλιοι πεντηκονταεξ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| υιοι ᾿Αδδιν τετρακοσιοι πεντηκοντατεσσαρες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| υιοι ᾿Ατηρ τω ᾿Εζεκιᾳ ενενηκονταοκτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| υιοι Βασσου τριακοσιοι εικοσιτρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| υιοι ᾿Ιωρα εκατον δεκαδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| υιοι ᾿Ασουμ διακοσιοι εικοσιτρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| υιοι Γαβερ ενενηκονταπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| υιοι Βεθλαεμ εκατον εικοσιτρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| υιοι Νετωφα πεντηκονταεξ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| υιοι ᾿Αναθωθ εκατον εικοσιοκτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| υιοι ᾿Αζμωθ τεσσαρακοντατρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| υιοι Καριαθιαριμ Χαφιρα και Βηρωθ επτακοσιοι τεσσαρακοντατρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| υιοι της Ραμα και Γαβαα εξακοσιοι εικοσιεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| ανδρες Μαχμας εκατον εικοσιδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| ανδρες Βαιθηλ και ᾿Αια τετρακοσιοι εικοσιτρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| υιοι Ναβου πεντηκονταδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| υιοι Μαγεβις εκατον πεντηκονταεξ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| υιοι ᾿Ηλαμαρ χιλιοι διακοσιοι πεντηκοντατεσσαρες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| υιοι ᾿Ηλαμ τριακοσιοι εικοσιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| υιοι Λοδαδι και ᾿Ωνω επτακοσιοι εικοσιπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| υιοι ῾Ιεριχω τριακοσιοι τεσσαρακονταπεντε·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| υιοι Σεναα τρισχιλιοι εξακοσιοι τριακοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| και οι ιερεις υιοι ᾿Ιεδουα τω οικω ᾿Ιησοι ενακοσιοι εβδομηκοντατρεις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.37| υιοι ᾿Εμμηρ χιλιοι πεντηκονταδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.38| υιοι Φασσουρ χιλιοι διακοσιοι τεσσαρακονταεπτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.39| υιοι ᾿Ηρεμ χιλιοι επτα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.40| και οι Λευιται υιοι ᾿Ιησου και Καδμιηλ τοις υιοις ᾿Ωδουΐα εβδομηκοντατεσσαρες·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.41| οι ᾄδοντες υιοι ᾿Ανασαφ εκατον εικοσιοκτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.42| υιοι των πυλωρων υιοι Σελλουμ, υιοι ᾿Ατηρ, υιοι Τελμων, υιοι ᾿Ακουβ, υιοι ᾿Ατιτα, υιοι Σωβαΐ, οι παντες εκατον τριακονταεννεα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.43| οι Ναθινιμ, υιοι Σουθια, υιοι ᾿Ασουφα, υιοι Ταβαωθ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.44| υιοι Καδης, υιοι Σιαα, υιοι Φαδων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.45| υιοι Λαβανω, υιοι ᾿Αγαβα, υιοι ᾿Ακουβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46| υιοι ᾿Αγαβ, υιοι Σελαμι, υιοι ᾿Αναν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.47| υιοι Γεδδηλ, υιοι Γααρ, υιοι Ραια,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.48| υιοι Ρασων, υιοι Νεκωδα, υιοι Γαζεμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.49| υιοι ᾿Αζω, υιοι Φαση, υιοι Βασι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.50| υιοι ᾿Ασενα, υιοι Μοουνιμ, υιοι Νεφουσιμ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.51| υιοι Βακβουκ, υιοι ᾿Ακουφα, υιοι ᾿Αρουρ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.52| υιοι Βασαλωθ, υιοι Μαουδα, υιοι ᾿Αρσα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.53| υιοι Βαρκος, υιοι Σισαρα, υιοι Θεμα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.54| υιοι Νασθιε, υιοι ᾿Ατουφα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.55| υιοι δουλων Σαλωμων, υιοι Σωταΐ, υιοι Σεφηρα, υιοι Φαδουρα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.56| υιοι ᾿Ιεηλα, υιοι Δαρκων, υιοι Γεδηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.57| υιοι Σαφατια, υιοι ᾿Ατιλ, υιοι Φαχεραθ, υιοι ᾿Ασεβωειμ, υιοι ῾Ημεΐ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.58| παντες οι Ναθανιμ και υιοι ᾿Αβδησελμα τριακοσιοι ενενηκονταδυο.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.59| και ουτοι οι αναβαντες απο Θελμελεχ, Θελαρησα, Χερουβ, ῾Ηδαν, ᾿Εμμηρ και ουκ εδυνασθησαν του αναγγειλαι οικον πατριας αυτων και σπερμα αυτων ει εξ ῾Ισραηλ εισιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.60| υιοι Δαλαΐα, υιοι Βουα, υιοι Τωβιου, υιοι Νεκωδα, εξακοσιοι πεντηκονταδυο·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.61| και απο των υιων των ιερεων υιοι Λαβεια, υιοι ᾿Ακκους, υιοι Βερζελλαΐ, ὃς ελαβεν απο των θυγατερων Βερζελλαΐ του Γαλααδιτου γυναικα, και εκληθη επι τω ονοματι αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.62| ουτοι, εζητησαν γραφην αυτων οι μεθωεσιμ, και ουχ ευρεθησαν, και ηγχιστευθησαν απο της ιερατειας·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.63| και ειπεν ᾿Αθερσασθα αυτοις του μη φαγειν απο του αγιου των αγιων εως αναστη ιερευς τοις φωτιζουσι και τοις τελειοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.64| πασα δε η εκκλησια ομου ωσει τεσσαρες μυριαδες δισχιλιοι τριακοσιοι εξηκοντα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.65| χωρις δουλων αυτων και παιδισκων αυτων, ουτοι επτακισχιλιοι τριακοσιοι τριακοντεπτα· και ουτοι ᾄδοντες και ᾄδουσαι διακοσιοι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.66| ιπποι αυτων επτακοσιοι τριακονταεξ, ημιονοι αυτων διακοσιοι τεσσαρακονταπεντε,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.67| καμηλοι αυτων τετρακοσιοι τριακονταπεντε, ονοι αυτων εξακισχιλιοι επτακοσιοι εικοσι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.68| και απο αρχοντων πατριων εν τω εισελθειν αυτους εις οικον Κυριου τον εν ῾Ιερουσαλημ ηκουσιασαντο εις οικον του Θεου του στησαι αυτον επι την ετοιμασιαν αυτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.69| ως η δυναμις αυτων, εδωκαν εις θησαυρον του εργου χρυσιον καθαρον, μναι ἓξ μυριαδες και χιλιαι, και αργυριου μνας πεντακισχιλιας, και κοθωνοι των ιερεων εκατον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.70| και εκαθισαν οι ιερεις και οι Λευιται και οι απο του λαου και οι ᾄδοντες και οι πυλωροι και οι Ναθινιμ εν πολεσιν αυτων και πας ᾿Ισραηλ εν πολεσιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ εφθασεν ο μην ο εβδομος—και οι υιοι ᾿Ισραηλ εν πολεσιν αυτων—και συνηχθη ο λαος ως ανηρ εις εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και ανεστη ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ και οι αδελφοι αυτου ιερεις και Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ και οι αδελφοι αυτου και ᾠκοδομησαν το θυσιαστηριον Θεου ᾿Ισραηλ του ανενεγκαι επ᾿ αυτο ολοκαυτωσεις κατα τα γεγραμμενα εν νομω Μωυση ανθρωπου του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ητοιμασαν το θυσιαστηριον επι την ετοιμασιαν αυτου, οτι εν καταπληξει επ᾿ αυτους απο των λαων των γαιων, και ανεβη επ᾿ αυτο ολοκαυτωσις τω Κυριω το πρωΐ και εις εσπεραν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και εποιησαν την εορτην των σκηνων κατα το γεγραμμενον και ολοκαυτωσεις ημεραν εν ημερᾳ εν αριθμω ως η κρισις, λογον ημερας εν ημερᾳ αυτου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και μετα τουτο ολοκαυτωσεις ενδελεχισμου και εις τας νουμηνιας και εις πασας εορτας τω Κυριω τας ηγιασμενας και παντι εκουσιαζομενω εκουσιον τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| εν ημερᾳ μια του μηνος του εβδομου ηρξαντο αναφερειν ολοκαυτωσεις τω Κυριω και ο οικος του Κυριου ουκ εθεμελιωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εδωκαν αργυριον τοις λατομοις και τοις τεκτοσι και βρωματα και ποτα και ελαιον τοις Σιδωνιοις και τοις Τυριοις ενεγκαι ξυλα κεδρινα απο του Λιβανου προς θαλασσαν ᾿Ιοππης κατ᾿ επιχωρησιν Κυρου βασιλεως Περσων επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και εν τω ετει τω δευτερω του ελθειν αυτους εις οικον του Θεου εν ῾Ιερουσαλημ, εν μηνι τω δευτερω, ηρξατο Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ και ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ και οι καταλοιποι των αδελφων αυτων οι ιερεις και οι Λευιται και παντες οι ερχομενοι απο της αιχμαλωσιας εις ῾Ιερουσαλημ και εστησαν τους Λευιτας απο εικοσαετους και επανω επι τους ποιουντας τα εργα εν οικω Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και εστη ᾿Ιησους και οι υιοι αυτου και οι αδελφοι αυτου, Καδμιηλ και οι υιοι αυτου υιοι ᾿Ιουδα, επι τους ποιουντας τα εργα εν οικω του Θεου, υιοι ᾿Ηναδαδ, υιοι αυτων και οι αδελφοι αυτων οι Λευιται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και εθεμελιωσαν του οικοδομησαι τον οικον Κυριου, και εστησαν οι ιερεις εστολισμενοι εν σαλπιγξι και οι Λευιται υιοι ᾿Ασαφ εν κυμβαλοις του αινειν τον Κυριον επι χειρας Δαυιδ βασιλεως ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και απεκριθησαν εν αινω και ανθομολογησει τω Κυριω, οτι αγαθον, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου επι ᾿Ισραηλ. και πας ο λαος εσημαινε φωνη μεγαλῃ αινειν τω Κυριω επι τη θεμελιωσει του οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και πολλοι απο των ιερεων και των Λευιτων και αρχοντες των πατριων οι πρεσβυτεροι, οἳ ειδοσαν τον οικον τον πρωτον εν θεμελιωσει αυτου, και τουτον τον οικον εν οφθαλμοις αυτων, εκλαιον φωνη μεγαλῃ· και ο οχλος εν σημασιᾳ μετ᾿ ευφροσυνης του υψωσαι ᾠδην·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ουκ ην ο λαος επιγινωσκων φωνην σημασιας της ευφροσυνης απο της φωνης του κλαυθμου του λαου, οτι ο λαος εκραυγασε φωνη μεγαλῃ, και η φωνη ηκουετο εως απο μακροθεν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ηκουσαν οι θλιβοντες ᾿Ιουδα και Βενιαμιν, οτι υιοι της αποικιας οικοδομουσιν οικον τω Κυριω Θεω ᾿Ισραηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ηγγισαν προς Ζοροβαβελ και προς τους αρχοντας των πατριων και ειπον αυτοις· οικοδομησομεν μεθ᾿ υμων, οτι ως υμεις εκζητουμεν τω Θεω ημων. και αυτω ημεις θυσιαζομεν απο ημερων ᾿Ασαραδδων βασιλεως ᾿Ασσουρ του ενεγκαντος ημας ωδε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ειπε προς αυτους Ζοροβαβελ και ᾿Ιησους και οι καταλοιποι των αρχοντων των πατριων του ᾿Ισραηλ· ουχ ημιν και υμιν του οικοδομησαι οικον τω Θεω ημων, οτι ημεις αυτοι επι το αυτο οικοδομησομεν τω Κυριω Θεω ημων, ως ενετειλατο ημιν Κυρος ο βασιλευς Περσων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ην ο λαος της γης εκλυων τας χειρας του λαου ᾿Ιουδα και ενεποδιζον αυτους οικοδομειν 5 και μισθουμενοι επ᾿ αυτους βουλευομενοι του διασκεδασαι βουλην αυτων πασας τας ημερας Κυρου βασιλεως Περσων και εως βασιλειας Δαρειου βασιλεως Περσων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| Και εν βασιλειᾳ ᾿Ασσουηρου, εν αρχη βασιλειας αυτου, εγραψαν επιστολην επι οικουντας ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και εν ημεραις ᾿Αρθασασθα εγραψεν εν ειρηνῃ Μιθραδατῃ Ταβεηλ και τοις λοιποις συνδουλοις. προς ᾿Αρθασασθα βασιλεα Περσων εγραψεν ο φορολογος γραφην Συριστι και ηρμηνευμενην.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| Ραουμ βααλταμ και Σαψα ο γραμματευς εγραψαν επιστολην μιαν κατα ῾Ιερουσαλημ τω ᾿Αρθασασθα βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| ταδε εκρινε Ραουμ βααλταμ και Σαμψα ο γραμματευς και οι καταλοιποι συνδουλοι ημων, Δειναιοι, ᾿Αφαρσαθαχαιοι, Ταρφαλαιοι, ᾿Αφασραιοι, ᾿Αρχυαιοι, Βαβυλωνιοι, Σουσαναχαιοι, Δαυαιοι 10 και οι καταλοιποι εθνων, ων απωκισεν ᾿Ασσεναφαρ ο μεγας και ο τιμιος και μετῴκισεν αυτους εν πολεσι της Σομορων και το καταλοιπον περαν του ποταμου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| αυτη η διαταγη της επιστολης ἧς απεστειλαν προς αυτον· «Προς ᾿Αρθασασθα βασιλεα παιδες σου ανδρες περαν του ποταμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| γνωστον εστω τω βασιλει οτι οι ᾿Ιουδαιοι οι αναβαντες απο σου προς ημας ηλθοσαν εις ῾Ιερουσαλημ την πολιν την αποστατιν και πονηραν, ἣν οικοδομουσι, και τα τειχη αυτης κατηρτισμενα εισι, και θεμελιους αυτης ανυψωσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| νυν ουν γνωστον εστω τω βασιλει, οτι εαν η πολις εκεινη ανοικοδομηθη και τα τειχη αυτης καταρτισθωσι, φοροι ουκ εσονται σοι ουδε δωσουσι· και τουτο βασιλεις κακοποιει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ασχημοσυνην βασιλεως ουκ εξεστιν ημιν ιδειν· δια τουτο επεμψαμεν και εγνωρισαμεν τω βασιλει,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| ινα επισκεψηται εν βιβλω υπομνηματισμου των πατερων σου, και ευρησεις και γνωσῃ οτι η πολις εκεινη πολις αποστατις, κακοποιουσα βασιλεις και χωρας, και φυγαδειαι δουλων γινονται εν μεσω αυτης απο ημερων αιωνος· δια ταυτα η πολις αυτη ηρημωθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| γνωριζομεν ουν ημεις τω βασιλει οτι ἂν η πολις εκεινη οικοδομηθη και τα τειχη αυτης καταρτισθη, ουκ εστι σοι ειρηνη».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| Και απεστειλεν ο βασιλευς προς Ραουμ βααλταμ και Σαμψα γραμματεα και τους καταλοιπους συνδουλους αυτων τους οικουντας εν Σαμαρειᾳ και τους καταλοιπους περαν του ποταμου ειρηνην και φησιν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| «ο φορολογος, ὃν απεστειλατε προς ημας, εκληθη εμπροσθεν εμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και παρ᾿ εμου ετεθη γνωμη και επεσκεψαμεθα και ευραμεν, οτι η πολις εκεινη αφ᾿ ημερων αιωνος επι βασιλεις επαιρεται, και αποστασεις και φυγαδειαι γινονται εν αυτη·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και βασιλεις ισχυροι εγενοντο εν ῾Ιερουσαλημ και επικρατουντες ολης της περαν του ποταμου, και φοροι πληρεις και μερος διδονται αυτοις·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και νυν θετε γνωμην καταργησαι τους ανδρας εκεινους, και η πολις εκεινη ουκ οικοδομηθησεται ετι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| οπως απο της γνωμης πεφυλαγμενοι ητε ανεσιν ποιησαι περι τουτου, μη ποτε πληθυνθη αφανισμος εις κακοποιησιν βασιλευσι».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| Τοτε ο φορολογος του ᾿Αρθασασθα βασιλεως ανεγνω ενωπιον Ραουμ βααλταμ και Σαμψα γραμματεως και συνδουλων αυτου· και επορευθησαν σπουδη εις ῾Ιερουσαλημ και εν ᾿Ιουδᾳ και κατηργησαν αυτους εν ιπποις και δυναμει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| τοτε ηργησε το εργον οικου του Θεου το εν ῾Ιερουσαλημ και ην αργουν εως δευτερου ετους της βασιλειας Δαρειου βασιλεως Περσων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ επροφητευσεν ᾿Αγγαιος ο προφητης και Ζαχαριας ο του ᾿Αδδω προφητειαν επι τους ᾿Ιουδαιους τους εν ᾿Ιουδᾳ και ῾Ιερουσαλημ εν ονοματι Θεου ᾿Ισραηλ επ᾿ αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| τοτε ανεστησαν Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ και ᾿Ιησους υιος ᾿Ιωσεδεκ και ηρξαντο οικοδομησαι τον οικον του Θεου τον εν ῾Ιερουσαλημ, και μετ᾿ αυτων οι προφηται του Θεου βοηθουντες αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| εν αυτω τω καιρω ηλθεν επ᾿ αυτους Θανθαναΐ επαρχος περαν του ποταμου και Σαθαρβουζαναΐ και οι συνδουλοι αυτων και τοιαδε ειπαν αυτοις· τις εθηκεν υμιν γνωμην του οικοδομησαι τον οικον τουτον και την χορηγιαν ταυτην καταρτισασθαι; 4 τοτε ταυτα ειποσαν αυτοις· τινα εστι τα ονοματα των ανδρων των οικοδομουντων την πολιν ταυτην; 5 και οι οφθαλμοι του Θεου επι την αιχμαλωσιαν ᾿Ιουδα, και ου κατηργησαν αυτους εως γνωμη τω Δαρειω απηνεχθη· και τοτε απεσταλη τω φορολογω υπερ τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| Διασαφησις επιστολης, ἧς απεστειλε Θανθαναΐ ο επαρχος του περαν του ποταμου και Σαθαρβουζαναΐ και οι συνδουλοι αυτων ᾿Αφαρσαχαιοι οι εν τω περαν του ποταμου Δαρειω τω βασιλει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ρημασι απεστειλαν προς αυτον, και ταδε γεγραπται εν αυτω· «Δαρειω τω βασιλει ειρηνη πασα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| γνωστον εστω τω βασιλει οτι επορευθημεν εις την ᾿Ιουδαιαν χωραν εις οικον του Θεου του μεγαλου, και αυτος οικοδομειται λιθοις εκλεκτοις, και ξυλα εντιθενται εν τοις τοιχοις, και το εργον εκεινο επιδεξιον γινεται και ευοδουται εν ταις χερσιν αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| τοτε ηρωτησαμεν τους πρεσβυτερους εκεινους, και ουτως ειπαμεν αυτοις· τις εθηκεν υμιν γνωμην τον οικον τουτον οικοδομησαι και την χορηγιαν ταυτην καταρτισασθαι; 10 και τα ονοματα αυτων ηρωτησαμεν αυτους γνωρισαι σοι, ωστε γραψαι σοι τα ονοματα των ανδρων των αρχοντων αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και τοιουτο το ρημα απεκριθησαν ημιν λεγοντες· ημεις εσμεν δουλοι του Θεου του ουρανου και της γης και οικοδομουμεν τον οικον, ὃς ην ᾠκοδομημενος προ τουτου ετη πολλα, και βασιλευς του ᾿Ισραηλ μεγας ᾠκοδομησεν αυτον και κατηρτισατο αυτον αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| αφ᾿ οτε δε παρωργισαν οι πατερες ημων τον Θεον του ουρανου, εδωκεν αυτους εις χειρας Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Βαβυλωνος του Χαλδαιου και τον οικον τουτον κατελυσε και τον λαον απῴκισεν εις Βαβυλωνα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| αλλ᾿ εν ετει πρωτω Κυρου του βασιλεως Κυρος ο βασιλευς εθετο γνωμην τον οικον του Θεου τουτον οικοδομηθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και τα σκευη του οικου του Θεου τα χρυσα και τα αργυρα, α Ναβουχοδονοσορ εξηνεγκεν απο του οικου του εν ῾Ιερουσαλημ και απηνεγκεν αυτα εις τον ναον του βασιλεως, εξηνεγκεν αυτα Κυρος ο βασιλευς απο του ναου του βασιλεως και εδωκε τω Σαβανασαρ τω θησαυροφυλακι, τω επι του θησαυρου 15 και ειπεν αυτω· παντα τα σκευη λαβε και πορευου, θες αυτα εν τω οικω τω εν ῾Ιερουσαλημ εις τον τοπον αυτων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| τοτε Σαβανασαρ εκεινος ηλθε και εδωκε θεμελιους του οικου του Θεου εν ῾Ιερουσαλημ· και απο τοτε εως του νυν ᾠκοδομηθη και ουκ ετελεσθη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και νυν ει επι τον βασιλεα αγαθον, επισκεπητω εν τω οικω της γαζης του βασιλεως Βαβυλωνος, οπως γνως οτι απο βασιλεως Κυρου ετεθη γνωμη οικοδομησαι τον οικον του Θεου εκεινον τον εν ῾Ιερουσαλημ. και γνους ο βασιλευς περι τουτου πεμψατω προς ημας».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΤΟΤΕ Δαρειος ο βασιλευς εθηκε γνωμην και επεσκεψατο εν ταις βιβλιοθηκαις, οπου η γαζα κειται εν Βαβυλωνι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και ευρεθη εν πολει εν τη βαρει κεφαλις μια, και τουτο ην γεγραμμενον εν αυτη υπομνημα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| «᾿Εν ετει πρωτω Κυρου βασιλεως Κυρος ο βασιλευς εθηκε γνωμην περι οικου Θεου του εν ῾Ιερουσαλημ· οικος οικοδομηθητω και τοπος, ου θυσιαζουσι τα θυσιασματα· και εθηκεν επαρμα υψος πηχεις εξηκοντα, πλατος αυτου πηχεων εξηκοντα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και δομοι λιθινοι κραταιοι τρεις, και δομος ξυλινος εις, και η δαπανη εξ οικου του βασιλεως δοθησεται·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και τα σκευη οικου του Θεου τα αργυρα και τα χρυσα, α Ναβουχοδονοσορ εξηνεγκεν απο του οικου του εν ῾Ιερουσαλημ και εκομισεν εις Βαβυλωνα, και δοθητω και απελθετω εις τον ναον τον εν ῾Ιερουσαλημ επι τοπου, ου ετεθη εν οικω του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| νυν δωσετε, επαρχοι περαν του ποταμου Σαθαρβουζαναΐ και οι συνδουλοι αυτων ᾿Αφαρσαχαιοι οι εν τω περαν του ποταμου, μακραν οντες εκειθεν 7 νυν αφετε το εργον οικου του Θεου· οι αφηγουμενοι των ᾿Ιουδαιων και οι πρεσβυτεροι των ᾿Ιουδαιων οικον του Θεου εκεινον οικοδομειτωσαν επι του τοπου αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και απ᾿ εμου γνωμη ετεθη, μη ποτε τι ποιησητε μετα των πρεσβυτερων των ᾿Ιουδαιων του οικοδομηθηναι οικον του Θεου εκεινον· και απο υπαρχοντων βασιλεως των φορων περαν του ποταμου επιμελως δαπανη εστω διδομενη τοις ανδρασιν εκεινοις το μη καταργηθηναι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και ὃ ἂν υστερημα, και υιους βοων και κριων και αμνους εις ολοκαυτωσεις τω Θεω του ουρανου, πυρους, αλας, οινον, ελαιον, κατα το ρημα ιερεων των εν ῾Ιερουσαλημ εστω διδομενον αυτοις ημεραν εν ημερᾳ, ὃ εαν αιτησωσιν,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| ινα ωσιν ευωδιας προσφεροντες τω Θεω του ουρανου και προσευχωνται εις ζωην του βασιλεως και υιων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και απ᾿ εμου ετεθη γνωμη οτι πας ανθρωπος, ὃς αλλαξει το ρημα τουτο, καθαιρεθησεται ξυλον εκ της οικιας αυτου και ωρθωμενος παγησεται επ᾿ αυτου, και ο οικος αυτου το κατ᾿ εμε ποιηθησεται.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και ο Θεος, ου κατασκηνοι το ονομα εκει, καταστρεψει παντα βασιλεα και λαον, ὃς εκτενει την χειρα αυτου αλλαξαι η αφανισαι τον οικον του Θεου τον εν ῾Ιερουσαλημ. εγω Δαρειος εθηκα γνωμην· επιμελως εσται».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| Τοτε Θανθαναΐ ο επαρχος περαν του ποταμου, Σαθαρβουζαναΐ και οι συνδουλοι αυτου, προς ὃ απεστειλε Δαρειος ο βασιλευς, ουτως εποιησαν επιμελως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και οι πρεσβυτεροι των ᾿Ιουδαιων ᾠκοδομουσαν και οι Λευιται εν προφητειᾳ ᾿Αγγαιου του προφητου και Ζαχαριου υιου ᾿Αδδω και ανωκοδομησαν και κατηρτισαντο απο γνωμης Θεου ᾿Ισραηλ και απο γνωμης Κυρου και Δαρειου και ᾿Αρθασασθα βασιλεων Περσων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και ετελεσαν τον οικον τουτον εως ημερας τριτης μηνος ᾿Αδαρ, ο εστιν ετος εκτον της βασιλειας Δαρειου του βασιλεως.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, οι ιερεις και οι Λευιται και οι καταλοιποι υιων αποικεσιας, εγκαινια του οικου του Θεου εν ευφροσυνῃ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και προσηνεγκαν εις τα εγκαινια του οικου του Θεου μοσχους εκατον, κριους διακοσιους, αμνους τετρακοσιους, χιμαρους αιγων υπερ αμαρτιας υπερ παντος ᾿Ισραηλ δωδεκα εις αριθμον φυλων ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και εστησαν τους ιερεις εν διαιρεσεσιν αυτων και τους Λευιτας εν μερισμοις αυτων επι δουλειᾳ Θεου του εν ῾Ιερουσαλημ κατα την γραφην βιβλου Μωυση.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| Και εποιησαν οι υιοι της αποικεσιας το πασχα τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ του μηνος του πρωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| οτι εκαθαρισθησαν οι ιερεις και Λευιται, εως εις παντες καθαροι, και εσφαξαν το πασχα τοις πασιν υιοις της αποικεσιας και τοις αδελφοις αυτων τοις ιερευσι και εαυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και εφαγον υιοι ᾿Ισραηλ το πασχα, οι απο της αποικεσιας και πας ο χωριζομενος της ακαθαρσιας εθνων της γης προς αυτους του εκζητησαι Κυριον Θεον ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και εποιησαν την εορτην των αζυμων επτα ημερας εν ευφροσυνῃ, οτι ευφρανεν αυτους Κυριος και επεστρεψε καρδιαν βασιλεως ᾿Ασσουρ επ᾿ αυτους κραταιωσαι τας χειρας αυτων εν εργοις οικου του Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ μετα τα ρηματα ταυτα εν βασιλειᾳ ᾿Αρθασασθα βασιλεως Περσων ανεβη ῎Εσδρας υιος Σαραιου, υιου ᾿Αζαριου, υιου Χελκια,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| υιου Σελουμ, υιου Σαδδουκ, υιου ᾿Αχιτωβ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| υιου Σαμαρια, υιου ᾿Εσρια, υιου Μαρεωθ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| υιου Ζαραΐα, υιου ᾿Οζιου, υιου Βοκκι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| υιου ᾿Αβισουε, υιου Φινεες, υιου ᾿Ελεαζαρ, υιου ᾿Ααρων του ιερεως του πρωτου·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αυτος ῎Εσδρας ανεβη εκ Βαβυλωνος, και αυτος γραμματευς ταχυς εν νομω Μωυση, ὃν εδωκε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ. και εδωκεν αυτω ο βασιλευς, οτι χειρ Κυριου Θεου αυτου επ᾿ αυτον εν πασιν, οις εζητει αυτος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ανεβησαν απο των υιων ᾿Ισραηλ και απο των ιερεων και απο των Λευιτων και οι αδοντες και οι πυλωροι και οι Ναθινιμ εις ῾Ιερουσαλημ εν ετει εβδομω τω ᾿Αρθασασθα τω βασιλει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ηλθοσαν εις ῾Ιερουσαλημ τω μηνι τω πεμπτω, τουτο το ετος εβδομον τω βασιλει·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι εν μια του μηνος του πρωτου αυτος εθεμελιωσε την αναβασιν την απο Βαβυλωνος, εν δε τη πρωτῃ του μηνος του πεμπτου ηλθοσαν εις ῾Ιερουσαλημ, οτι χειρ Θεου αυτου ην αγαθη επ᾿ αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ῎Εσρας εδωκεν εν καρδιᾳ αυτου ζητησαι τον νομον και ποιειν και διδασκειν εν ᾿Ισραηλ προσταγματα και κριματα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| Και αυτη η διασαφησις του διαταγματος, ου εδωκεν ᾿Αρθασασθα τω ῎Εσδρᾳ τω ιερει τω γραμματει βιβλιου λογων εντολων Κυριου και προσταγματων αυτου επι τον ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| «᾿Αρθασασθα βασιλευς βασιλεων ῎Εσδρᾳ γραμματει νομου Κυριου του Θεου του ουρανου· τετελεσθαι λογος και η αποκρισις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| απ᾿ εμου ετεθη γνωμη οτι πας ο εκουσιαζομενος εν βασιλειᾳ μου απο λαου ᾿Ισραηλ και ιερεων και Λευιτων πορευθηναι εις ῾Ιερουσαλημ, μετα σου πορευθηναι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| απο προσωπου του βασιλεως και των επτα συμβουλων απεσταλη επισκεψασθαι επι την ᾿Ιουδαιαν και εις ῾Ιερουσαλημ νομω Θεου αυτων τω εν χειρι σου 15 και εις οικον Κυριου αργυριον και χρυσιον, ὃ ο βασιλευς και οι συμβουλοι εκουσιασθησαν τω Θεω του ᾿Ισραηλ τω εν ῾Ιερουσαλημ κατασκηνουντι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και παν αργυριον και χρυσιον, ο,τι εαν ευρῃς εν πασῃ χωρᾳ Βαβυλωνος μετα εκουσιασμου του λαου και ιερεων των εκουσιαζομενων εις οικον Θεου τον εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και παντα προσπορευομενον τουτον ετοιμως ενταξον εν βιβλιω τουτω, μοσχους, κριους, αμνους και θυσιας αυτων και σπονδας αυτων, και προσοισεις αυτα επι του θυσιαστηριου του οικου του Θεου υμων του εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και ει τι επι σε και τους αδελφους σου αγαθυνθη εν καταλοιπω του αργυριου και του χρυσιου ποιησαι, ως αρεστον τω Θεω υμων ποιησατε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και τα σκευη τα διδομενα σοι εις λειτουργιαν οικου Θεου παραδος ενωπιον του Θεου εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και καταλοιπον χρειας οικου Θεου σου, ὃ ἂν φανη σοι δουναι, δωσεις απο οικων γαζης βασιλεως 21 και απ᾿ εμου. εγω ᾿Αρθασασθα βασιλευς εθηκα γνωμην πασαις ταις γαζαις ταις εν περᾳ του ποταμου, οτι παν, ὃ αν αιτησῃ υμας ῎Εδρας ο ιερευς και γραμματευς του Θεου του ουρανου, ετοιμως γινεσθω,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| εως αργυριου ταλαντων εκατον και εως πυρου κορων εκατον και εως οινου βατων εκατον και εως ελαιου βατων εκατον και αλας ου ουκ εστι γραφη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| παν ο εστιν εν γνωμῃ Θεου του ουρανου, γινεσθω. προσεχετε μη τις επιχειρησῃ εις τον οικον Θεου του ουρανου, μη ποτε γενηται οργη επι την βασιλειαν του βασιλεως και των υιων αυτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και υμιν εγνωρισται εν πασι τοις ιερευσι και τοις Λευιταις, ᾄδουσι, πυλωροις, Ναθινιμ και λειτουργοις οικου Θεου τουτο, φορος μη εστω σοι, ουκ εξουσιασεις καταδουλουσθαι αυτους.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και συ, ῎Εσδρα, ως η σοφια του Θεου εν χειρι σου, καταστησον γραμματεις και κριτας, ινα ωσι κρινοντες παντι τω λαω εν περᾳ του ποταμου πασι τοις ειδοσι νομον του Θεου σου, και τω μη ειδοτι γνωριειτε.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και πας, ὃς ἂν μη η ποιων νομον του Θεου και νομον του βασιλεως ετοιμως, το κριμα εσται γινομενον εξ αυτου, εαν τε εις θανατον εαν τε εις παιδειαν εαν τε εις ζημιαν του βιου εαν τε εις παραδοσιν».<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| Ευλογητος Κυριος ο Θεος των πατερων ημων, ὃς εδωκεν εν καρδιᾳ του βασιλεως ουτως, του δοξασαι τον οικον Κυριου τον εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και επ᾿ εμε εκλινεν ελεος εν οφθαλμοις του βασιλεως και των συμβουλων αυτου και παντων των αρχοντων του βασιλεως των επῃρμενων. και εγω εκραταιωθην ως χειρ Θεου η αγαθη επ᾿ εμε, και συνηξα απο ᾿Ισραηλ αρχοντας αναβηναι μετ᾿ εμου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ουτοι οι αρχοντες πατριων αυτων, οι οδηγοι αναβαινοντες μετ᾿ εμου εν βασιλειᾳ ᾿Αρθασασθα του βασιλεως Βαβυλωνος·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| απο υιων Φινεες, Γηρσων· απο υιων ᾿Ιθαμαρ, Δανιηλ· απο υιων Δαυιδ, ᾿Αττους·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| απο υιων Σαχανια και απο υιων Φορος, Ζαχαριας και μετ᾿ αυτου το συστρεμμα εκατον και πεντηκοντα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| απο υιων Φααθ Μωαβ, ᾿Ελιανα υιος Σαραΐα και μετ᾿ αυτου διακοσιοι τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και απο υιων Ζαθοης, Σεχενιας υιος ᾿Αζιηλ και μετ᾿ αυτου τριακοσια τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και απο των υιων ᾿Αδιν, ᾿Ωβηθ υιος ᾿Ιωναθαν και μετ᾿ αυτου πεντηκοντα τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και απο υιων ᾿Ηλαμ, ᾿Ιεσια υιος ᾿Αθελια και μετ᾿ αυτου εβδομηκοντα τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και απο υιων Σαφατια, Ζαβαδιας υιος Μιχαηλ και μετ᾿ αυτου ογδοηκοντα τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και απο υιων ᾿Ιωαβ, ᾿Αβαδια υιος ᾿Ιειηλ και μετ᾿ αυτου διακοσιοι δεκαοκτω τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και απο των υιων Βαανι, Σελιμουθ υιος ᾿Ιωσεφια και μετ᾿ αυτου εκατον εξηκοντα τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και απο υιων Βαβι, Ζαχαριας υιος Βαβι και μετ᾿ αυτου εικοσιοκτω τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και απο υιων ᾿Ασγαδ, ᾿Ιωαναν υιος ᾿Ακκαταν και μετ᾿ αυτου εκατον δεκα τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και απο υιων ᾿Αδωνικαμ εσχατοι και ταυτα τα ονοματα αυτων· ᾿Ελιφαλατ, ᾿Ιεηλ και Σαμαΐα και μετ᾿ αυτων εξηκοντα τα αρσενικα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και απο υιων Βαγουαΐ, Ουθαΐ και Ζαβουδ και μετ᾿ αυτου εβδομηκοντα τα αρσενικα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| Και συνηξα αυτους προς τον ποταμον τον ερχομενον προς τον Ευι, και παρενεβαλομεν εκει ημερας τρεις. και συνηκα εν τω λαω και εν τοις ιερευσι, και απο υιων Λευι ουχ ευρον εκει.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και απεστειλα τω ᾿Ελεαζαρ, τω ᾿Αριηλ, τω Σεμεΐᾳ και τω ᾿Αλωναμ και τω ᾿Ιαριβ και τω ᾿Ελναθαμ και τω Ναθαν και τω Ζαχαριᾳ και τω Μεσολλαμ και τω ᾿Ιωαριμ και τω ᾿Ελναθαν συνιοντας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και εξηνεγκα αυτους επι αρχοντας εν αργυριω του τοπου και εθηκα εν στοματι αυτων λογους λαλησαι προς τους αδελφους αυτων τους ναθινιμ εν αργυριω του τοπου του ενεγκαι υμιν ᾄδοντας εις οικον Θεου ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και ηλθοσαν ημιν, ως χειρ Θεου ημων αγαθη εφ᾿ ημας, ανηρ Σαχων απο υιων Μοολι, υιου Λευι, υιου ᾿Ισραηλ· και αρχην ηλθον οι υιοι αυτου και αδελφοι αυτου δεκαοκτω·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και τον ᾿Ασεβια και τον ᾿Ισαΐα απο των υιων Μεραρι, αδελφοι αυτου και υιοι αυτου εικοσι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και απο των ναθινιμ, ων εδωκε Δαυιδ και οι αρχοντες εις δουλειαν των Λευιτων, ναθινιμ διακοσιοι εικοσι· παντες συνηχθησαν εν ονομασι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και εκαλεσα εκει νηστειαν επι τον ποταμον ᾿Αουε του ταπεινωθηναι ενωπιον του Θεου ημων, ζητησαι παρ᾿ αυτου οδον ευθειαν ημιν και τοις τεκνοις ημων και πασῃ τη κτισει ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| οτι ᾔσχυνθην αιτησασθαι παρα του βασιλεως δυναμιν και ιππεις σωσαι ημας απο εχθρου εν τη οδω, οτι ειπαμεν τω βασιλει λεγοντες· χειρ του Θεου ημων επι παντας τους ζητουντας αυτον εις αγαθον, και κρατος αυτου και θυμος αυτου επι παντας τους εγκαταλειποντας αυτον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και ενηστευσαμεν και εζητησαμεν παρα του Θεου ημων περι τουτου, και επηκουσεν ημιν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και διεστειλα απο αρχοντων των ιερεων δωδεκα, τω Σαραΐα, τω ᾿Ασαβιᾳ και μετ᾿ αυτων απο αδελφων αυτων δεκα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και εστησα αυτοις το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη απαρχης οικου Θεου ημων, α υψωσεν ο βασιλευς και οι συμβουλοι αυτου και οι αρχοντες αυτου και πας ᾿Ισραηλ οι ευρισκομενοι.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και εστησα επι χειρας αυτων αργυριου ταλαντα εξακοσια πεντηκοντα και σκευη αργυρα εκατον και ταλαντα χρυσιου εκατον 27 και καφουρη χρυσοι εικοσι εις την οδον χαμινιμ χιλιοι και σκευη χαλκου στιλβοντος αγαθου διαφορα επιθυμητα εν χρυσιω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και ειπα προς αυτους· υμεις αγιοι τω Κυριω, και τα σκευη αγια, και το αργυριον και το χρυσιον εκουσια τω Κυριω Θεω πατερων ημων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| αγρυπνειτε και τηρειτε εως στητε ενωπιον αρχοντων των ιερεων και των Λευιτων και των αρχοντων των πατριων εν ῾Ιερουσαλημ εις σκηνας οικου Κυριου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| και εδεξαντο οι ιερεις και οι Λευιται σταθμον του αργυριου και του χρυσιου και των σκευων ενεγκειν εις ῾Ιερουσαλημ εις οικον Θεου ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| Και εξῄραμεν απο του ποταμου του ᾿Αουε εν τη δωδεκατῃ του μηνος του πρωτου του ελθειν εις ῾Ιερουσαλημ· και χειρ Θεου ημων ην εφ᾿ ημιν, και ερρυσατο ημας απο χειρος εχθρου και πολεμιου εν τη οδω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| και ηλθομεν εις ῾Ιερουσαλημ και εκαθισαμεν εκει ημερας τρεις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| και εγενηθη τη ημερᾳ τη τεταρτῃ εστησαμεν το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη εν οικω Θεου ημων επι χειρα Μεριμωθ υιου Ουρια του ιερεως —και μετ᾿ αυτου ᾿Ελεαζαρ υιος Φινεες και μετ᾿ αυτων ᾿Ιωζαβαδ υιος ᾿Ιησου και Νωαδια υιος Βαναΐα, οι Λευιται— 34 εν αριθμω και εν σταθμω τα παντα, και εγραφη πας ο σταθμος. εν τω καιρω εκεινω 35 οι ελθοντες εκ της αιχμαλωσιας υιοι της παροικιας προσηνεγκαν ολοκαυτωσεις τω Θεω ᾿Ισραηλ μοσχους δωδεκα περι παντος ᾿Ισραηλ, κριους ενενηκονταεξ, αμνους εβδομηκονταεπτα, χιμαρους περι αμαρτιας δωδεκα, τα παντα ολοκαυτωματα τω Κυριω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| και εδωκαν το νομισμα του βασιλεως τοις διοικηταις του βασιλεως και τοις επαρχοις περαν του ποταμου, και εδοξασαν τον λαον και τον οικον του Θεου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ως ετελεσθη ταυτα, ηγγισαν προς με οι αρχοντες λεγοντες· ουκ εχωρισθη ο λαος ᾿Ισραηλ και οι ιερεις και οι Λευιται απο λαων των γαιων εν μακρυμμασιν αυτων, τω Χανανι, ο ᾿Εθι, ο Φερεζι, ο ᾿Ιεβουσι, ο ᾿Αμμωνι, ο Μωαβι και ο Μοσερι και ο ᾿Αμορι,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| οτι ελαβοσαν απο θυγατερων αυτων εαυτοις και τοις υιοις αυτων, και παρηχθη σπερμα το αγιον εν λαοις των γαιων, και χειρ των αρχοντων εν τη ασυνθεσιᾳ ταυτῃ εν αρχη 3 και ως ηκουσα τον λογον τουτον, διερρηξα τα ιματια μου και επαλλομην και ετιλλον απο των τριχων της κεφαλης μου και απο του πωγωνος μου και εκαθημην ηρεμαζων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και συνηχθησαν προς με πας ο διωκων λογον Θεου ᾿Ισραηλ επι ασυνθεσιᾳ της αποικιας, καγω καθημενος ηρεμαζων εως της θυσιας της εσπερινης.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και εν θυσιᾳ τη εσπερινη ανεστην απο ταπεινωσεως μου· και εν τω διαρρηξαι με τα ιματια μου και επαλλομην και κλινω επι τα γονατα μου και εκπεταζω τας χειρας μου προς Κυριον τον Θεον 6 και ειπα· Κυριε, ᾐσχυνθην και ενετραπην του υψωσαι, Θεε μου, το προσωπον μου προς σε, οτι αι ανομιαι ημων επληθυνθησαν υπερ κεφαλης ημων και αι πλημμελειαι ημων εμεγαλυνθησαν εως εις τον ουρανον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| απο ημερων πατερων ημων εσμεν εν πλημμελειᾳ μεγαλῃ εως της ημερας ταυτης· και εν ταις ανομιαις ημων παρεδοθημεν ημεις και οι βασιλεις ημων και οι υιοι ημων εν χειρι βασιλεων των εθνων εν ρομφαιᾳ και εν αιχμαλωσιᾳ και εν διαρπαγη και εν αισχυνῃ προσωπου ημων ως η ημερα αυτη.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και νυν επιεικευσατο ημιν ο Θεος ημων του καταλιπειν ημας εις σωτηριαν και δουναι ημιν στηριγμα εν τοπω αγιασματος αυτου του φωτισαι οφθαλμους ημων και δουναι ζωοποιησιν μικραν εν τη δουλειᾳ ημων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| οτι δουλοι εσμεν, και εν τη δουλειᾳ ημων ουκ εγκατελιπεν ημας Κυριος ο Θεος ημων και εκλινεν εφ᾿ ημας ελεος ενωπιον βασιλεων Περσων δουναι ημιν ζωοποιησιν του υψωσαι αυτους τον οικον του Θεου ημων και αναστησαι τα ερημα αυτης και του δουναι ημιν φραγμον εν ᾿Ιουδᾳ και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| τι ειπωμεν, ο Θεος ημων, μετα τουτο; οτι εγκατελιπομεν εντολας σου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| ας εδωκας ημιν εν χειρι δουλων σου των προφητων λεγων· η γη, εις ἣν εισπορευεσθε κληρονομησαι αυτην, γη μετακινουμενη εστιν εν μετακινησει λαων των εθνων εν μακρυμμασιν αυτων, ων επλησαν αυτην απο στοματος επι στομα εν ακαθαρσιαις αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και νυν τας θυγατερας υμων μη δοτε τοις υιοις αυτων και απο των θυγατερων αυτων μη λαβητε τοις υιοις υμων και ουκ εκζητησετε ειρηνην αυτων και αγαθον αυτων εως αιωνος, οπως ενισχυσητε και φαγητε τα αγαθα της γης και κληροδοτησητε τοις υιοις υμων εως αιωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και μετα παν το ερχομενον εφ᾿ ημας εν ποιημασιν ημων τοις πονηροις και εν πλημμελειᾳ ημων τη μεγαλῃ· οτι ουκ εστιν ως ο Θεος ημων, οτι εκουφισας ημων τας ανομιας, και εδωκας ημιν σωτηριαν·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| οτι επεστρεψαμεν διασκεδασαι εντολας σου και επιγαμβρευσαι τοις λαοις των γαιων· μη παροξυνθης εν ημιν εως συντελειας, του μη ειναι εγκαταλειμμα και διασωζομενον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, δικαιος συ, οτι κατελειφθημεν διασωζομενοι ως η ημερα αυτη. ιδου ημεις εναντιον σου εν πλημελειαις ημων, οτι ουκ εστι στηναι ενωπιον σου επι τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ ως προσηυξατο ῎Εσδρας και ως εξηγορευσε κλαιων και προσευχομενος ενωπιον οικου του Θεου, συνηχθησαν προς αυτον απο ᾿Ισραηλ εκκλησια πολλη σφοδρα, ανδρες και γυναικες και νεανισκοι, οτι εκλαυσαν ο λαος και υψωσε κλαιων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και απεκριθη Σεχενιας υιος ᾿Ιεηλ απο υιων ᾿Ηλαμ, και ειπε τω ῎Εσδρᾳ· ημεις ησυνθετησαμεν τω Θεω ημων και εκαθισαμεν γυναικας αλλοτριας απο των λαων της γης· και νυν εστιν υπομονη τω ᾿Ισραηλ επι τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και νυν διαθωμεθα διαθηκην τω Θεω ημων εκβαλειν πασας τας γυναικας και τα γενομενα εξ αυτων, ως ἂν βουλη· αναστηθι, και φοβερισον αυτους εν εντολαις Θεου ημων, και ως ο νομος γενηθητω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| αναστα, οτι επι σε το ρημα, και ημεις μετα σου· κραταιου και ποιησον.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και ανεστη ῎Εσδρας και ωρκισε τους αρχοντας, τους ιερεις και Λευιτας και παντα ᾿Ισραηλ του ποιησαι κατα το ρημα τουτο· και ωμοσαν.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και ανεστη ῎Εσδρας απο προσωπου οικου του Θεου και επορευθη εις γαζοφυλακιον ᾿Ιωαναν υιου ᾿Ελισουβ και επορευθη εκει· αρτον ουκ εφαγεν και υδωρ ουκ επιεν, οτι επενθει επι τη ασυνθεσιᾳ της αποικιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και παρηνεγκαν φωνην εν ᾿Ιουδᾳ και εν ῾Ιερουσαλημ πασι τοις υιοις της αποικιας του συναθροισθηναι εις ῾Ιερουαλημ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| πας, ὃς ἂν μη ελθῃ εις τρεις ημερας, ως η βουλη των αρχοντων και των πρεσβυτερων, αναθεματισθησεται πασα η υπαρξις αυτου, και αυτος διασταλησεται απο εκκλησιας της αποικιας.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| Και συνηχθησαν παντες ανδρες ᾿Ιουδα και Βενιαμιν εις ῾Ιερουσαλημ εις τας τρεις ημερας, ουτος ο μην ο ενατος· εν εικαδι του μηνος εκαθισε πας ο λαος εν πλατειᾳ οικου του Θεου απο θορυβου αυτων περι του ρηματος και απο του χειμωνος.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και ανεστη ῎Εσδρας ο ιερευς και ειπε προς αυτους· υμεις ησυνθετηκατε και εκαθισατε γυναικας αλλοτριας του προσθειναι επι πλημμελειαν ᾿Ισραηλ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και νυν δοτε αινεσιν Κυριω Θεω των πατερων ημων και ποιησατε το αρεστον ενωπιον αυτου και διασταλητε απο λαων της γης και απο των γυναικων των αλλοτριων.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και απεκριθησαν πασα η εκκλησια και ειπαν· μεγα τουτο το ρημα σου εφ᾿ ημας ποιησαι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| αλλα ο λαος πολυς, και ο καιρος χειμερινος, και ουκ εστι δυναμις στηναι εξω· και το εργον ουκ εις ημεραν μιαν και ουκ εις δυο, οτι επληθυναμεν του αδικησαι εν τω ρηματι τουτω.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| στητωσαν δη αρχοντες ημων πασῃ τη εκκλησιᾳ και παντες οι εν πολεσιν ημων, ὃς εκαθισε γυναικας αλλοτριας, ελθετωσαν εις καιρους απο συνταγων και μετ᾿ αυτων πρεσβυτεροι πολεως και πολεως και κριται του αποστρεψαι οργην θυμου Θεου ημων εξ ημων περι του ρηματος τουτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| πλην ᾿Ιωναθαν υιος ᾿Ασαηλ και ᾿Ιαζιας υιος Θεκωε μετ᾿ εμου περι τουτου, και Μεσολλαμ και Σαββαθαΐ ο Λευιτης βοηθων αυτοις.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και εποιησαν ουτως υιοι της αποικιας. και διεσταλησαν ῎Εσδρας ο ιερευς και ανδρες αρχοντες πατριων τω οικω και παντες εν ονομασιν, οτι επεστρεψαν εν ημερᾳ μια του μηνος του δεκατου εκζητησαι το ρημα.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και ετελεσαν εν πασιν ανδρασιν, οἳ εκαθισαν γυναικας αλλοτριας, εως ημερας μιας του μηνος του πρωτου.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| Και ευρεθησαν απο υιων των ιερεων, οἳ εκαθισαν γυναικας αλλοτριας· απο υιων ᾿Ιησου υιου ᾿Ιωσεδεκ και αδελφοι αυτου Μαασια και ᾿Ελιεζερ και ᾿Ιαριβ και Γαδαλια,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και εδωκαν χειρα αυτων του εξενεγκαι γυναικας εαυτων και πλημμελειας κριον εκ προβατων περι πλημμελησεως αυτων·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και απο υιων ᾿Εμμηρ, ᾿Ανανι και Ζαβδια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και απο υιων ᾿Ηραμ, Μασαηλ και ᾿Ελια και Σαμαΐα και ᾿Ιεηλ και ᾿Οζια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και απο υιων Φασουρ, ᾿Ελιωναΐ, Μαασια και ᾿Ισμαηλ και Ναθαναηλ και ᾿Ιωζαβαδ και ᾿Ηλασα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| και απο των Λευιτων, ᾿Ιωζαβαδ και Σαμου και Κωλια (αυτος Κωλιτας) και Φεθεΐα και ᾿Ιοδομ και ᾿Ελιεζερ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| και απο των ἆδοντων, ᾿Ελισαβ· και απο των πυλωρων, Σολμην και Τελμην και ᾿Ωδουθ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και απο ᾿Ισραηλ· απο υιων Φορος, Ραμια και ᾿Αζια και Μελχια και Μεαμιν και ᾿Ελεαζαρ και ᾿Ασαβια και Βαναια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και απο υιων ᾿Ηλαμ, Ματθανια και Ζαχαρια και ᾿Ιαιηλ και ᾿Αβδια και ᾿Ιαριμωθ και ᾿Ηλια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και απο υιων Ζαθονα, ᾿Ελιωναΐ, ᾿Ελισουβ, Ματθαναΐ και ᾿Αρμωθ και Ζαβαδ και ᾿Οζιζα·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| και απο υιων Βαβεΐ, ᾿Ιωαναν, ᾿Ανανια, και Ζαβου και Θαλι·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| και απο υιων Βανουΐ, Μοσολλαμ, Μαλουχ, ᾿Αδαΐας, ᾿Ιασουβ και Σαλουΐα και Ρημωθ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| και απο υιων Φααθ Μωαβ, ᾿Εδνε και Χαληλ και Βαναια Μαασια Ματθανια Βεσελεηλ και Βανουΐ και Μανασση·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και απο υιων ᾿Ηραμ, ᾿Ελιεζερ, ᾿Ιεσια, Μελχια, Σαμαΐας, Συμεων,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| Βενιαμιν, Βαλουχ, Σαμαρια·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| και απο υιων ᾿Ασημ, Μετθανια, Ματθαθα, Ζαδαβ, ᾿Ελιφαλετ, ῾Ιεραμι, Μανασση, Σεμεΐ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και απο υιων Βανι, Μοοδια, ᾿Αμραμ, Ουηλ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.35| Βαναια, Βαδαια, Χελκια,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.36| Ουουανια, Μαριμωθ, ᾿Ελιασιφ,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.37| Ματθανια, Ματθαναΐ και εποιησαν 38 οι υιοι Βανουι και οι υιοι Σεμεΐ 39 και Σελεμια και Ναθαν και ᾿Αδαΐα,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.40| Μαχαδναβου, Σεσεΐ, Σαριου,<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.41| ᾿Εζριηλ και Σελεμια και Σαμαρια 42 και Σελλουμ, ᾿Αμαρεια, ᾿Ιωσηφ·<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.43| απο υιων Ναβου, ᾿Ιαηλ, Ματθανιας, Ζαβαδ, Ζεββενας, ᾿Ιαδαι και ᾿Ιωηλ και Βαναια.<br>Ρουθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.44| παντες ουτοι ελαβοσαν γυναικας αλλοτριας και εγεννησαν εξ αυτων υιους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΟΓΟΙ Νεεμια υιου ᾿Αχαλια, και εγενετο εν μηνι Χασελευ ετους εικοστου και εγω ημην εν Σουσαν αβιρα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και ηλθεν ᾿Ανανι εις απο αδελφων μου, αυτος και ανδρες ᾿Ιουδα, και ηρωτησα αυτους περι των σωθεντων, οἳ κατελειφθησαν απο της αιχμαλωσιας και περι ῾Ιερουσαλημ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ειποσαν προς με· οι καταλειπομενοι οι καταλειφθεντες απο της αιχμαλωσιας εκει εν τη χωρᾳ εν πονηριᾳ μεγαλῃ και εν ονειδισμω, και τειχη ῾Ιερουσαλημ καθῃρημενα, και αι πυλαι αυτης ενεπρησθησαν εν πυρι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και εγενετο εν τω ακουσαι με τους λογους τουτους εκαθισα και εκλαυσα και επενθησα ημερας και ημην νηστευων και προσευχομενος ενωπιον του Θεου του ουρανου 5 και ειπα· μη δη, Κυριε ο Θεος του ουρανου, ο ισχυρος, ο μεγας και φοβερος, φυλασσων την διαθηκην και το ελεος σου τοις αγαπωσιν αυτον και τοις φυλασσουσι τας εντολας αυτου·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| εστω δη το ους σου προσεχον και οι οφθαλμοι σου ανεωγμενοι του ακουσαι προσευχην του δουλου σου, ἣν εγω προσευχομαι ενωπιον σου σημερον ημεραν και νυκτα περι υιων ᾿Ισραηλ δουλων σου. και εξαγορευσω επι αμαρτιαις υιων ᾿Ισραηλ, ας ημαρτομεν σοι. και εγω και ο οικος πατρος μου ημαρτομεν·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| διαλυσει διελυσαμεν προς σε· και ουκ εφυλαξαμεν τας εντολας και τα προσταγματα και τα κριματα, α ενετειλω τω Μωυση παιδι σου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| μνησθητι δη τον λογον, ὃν ενετειλω τω Μωυση παιδι σου λεγων· υμεις εαν ασυνθετησητε, εγω διασκορπιω υμας εν τοις λαοις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και εαν επιστρεψητε προς με και φυλαξητε τας εντολας μου και ποιησητε αυτας, εαν η η διασπορα υμων απ’ ακρου του ουρανου, εκειθεν συναξω αυτους και εισαξω αυτους εις τον τοπον, ὃν εξελεξαμην κατασκηνωσαι το ονομα μου εκει.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και αυτοι παιδες σου και λαος σου, ους ελυτρωσω εν τη δυναμει σου τη μεγαλῃ και εν τη χειρι σου τη κραταια.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| μη δη, Κυριε· αλλα εστω το ους σου προσεχον εις την προσευχην του δουλου σου και εις την προσευχην παιδων σου των θελοντων φοβεισθαι το ονομα σου· και ευοδωσον δη τω παιδι σου σημερον και δος αυτον εις οικτιρμους ενωπιον του ανδρος τουτου. και εγω ημην οινοχοος τω βασιλει.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ εγενετο εν μηνι Νισαν ετους εικοστου ᾿Αρθασασθα βασιλει και ην ο οινος ενωπιον εμου, και ελαβον τον οινον και εδωκα τω βασιλει, και ουκ ην ετερος ενωπιον αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπε μοι ο βασιλευς· διατι το προσωπον σου πονηρον και ουκ ει μετριαζων; και ουκ εστι τουτο, ει μη πονηρια καρδιας. και εφοβηθην πολυ σφοδρα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ειπα τω βασιλει· ο βασιλευς εις τον αιωνα ζητω· διατι ου μη γενηται πονηρον το προσωπον μου, διοτι η πολις, οικος μνημειων πατερων μου, ηρημωθη και αι πυλαι αυτης κατεβρωθησαν εν πυρι; 4 και ειπε μοι ο βασιλευς· περι τινος τουτο συ ζητεις; και προσηυξαμην προς τον Θεον του ουρανου 5 και ειπα τω βασιλει· ει επι τον βασιλεα αγαθον, και ει αγαθυνθησεται ο παις σου ενωπιον σου ωστε πεμψαι αυτον εν ᾿Ιουδᾳ εις πολιν μνημειων πατερων μου, και ανοικοδομησω αυτην.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και ειπε μοι ο βασιλευς και η παλλακη η καθημενη εχομενα αυτου· εως ποτε εσται η πορεια σου και ποτε επιστρεψεις; και ηγαθυνθη ενωπιον του βασιλεως, και απεστειλε με, και εδωκα αυτω ορον,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και ειπα τω βασιλει· ει επι τον βασιλεα αγαθον, δοτω μοι επιστολας προς τους επαρχους περαν του ποταμου ωστε παραγαγειν με, εως ελθω επι ᾿Ιουδαν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και επιστολην επι ᾿Ασαφ φυλακα του παραδεισου, ος εστι τω βασιλει, ωστε δουναι μοι ξυλα στεγασαι τας πυλας και εις το τειχος της πολεως και εις οικον, ὃν εισελευσομαι εις αυτον. και εδωκε μοι ο βασιλευς ως χειρ Θεου η αγαθη.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και ηλθον προς τους επαρχους περαν του ποταμου και εδωκα αυτοις τας επιστολας του βασιλεως, και απεστειλε μετ’ εμου ο βασιλευς αρχηγους δυναμεως και ιππεις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ηκουσε Σαναβαλλατ ο ᾿Αρωνι και Τωβια ο δουλος ᾿Αμμωνι, και πονηρον αυτοις εγενετο οτι ηκει ο ανθρωπος ζητησαι αγαθον τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| Και ηλθον εις ῾Ιερουσαλημ και ημην εκει ημερας τρεις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και ανεστην νυκτος εγω και ανδρες ολιγοι μετ’ εμου· και ουκ απηγγειλα ανθρωπω τι ο Θεος διδωσιν εις καρδιαν μου του ποιησαι μετα του ᾿Ισραηλ, και κτηνος ουκ εστι μετ’ εμου, ει μη το κτηνος, ω εγω επιβαινω επ’ αυτω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και εξηλθον εν πυλῃ του Γωληλα και προς στομα πηγης των συκων και εις πυλην της κοπριας και ημην συντριβων εν τω τειχει ῾Ιερουσαλημ, ὃ αυτοι καθαιρουσι και πυλαι αυτης κατεβρωθησαν πυρι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και παρηλθον επι πυλην του ᾿Αΐν και εις κολυμβηθραν του βασιλεως, και ουκ ην τοπος τω κτηνει παρελθειν υποκατω μου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ημην αναβαινων εν τω τειχει χειμαρρου νυκτος και ημην συντριβων εν τω τειχει, και ημην εν πυλῃ της φαραγγος και επεστρεψα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| τοτε οι φυλασσοντες ουκ εγνωσαν τι επορευθην και τι εγω ποιω, και τοις ᾿Ιουδαιοις και τοις ιερευσι και τοις εντιμοις και τοις στρατηγοις και τοις καταλοιποις τοις ποιουσι τα εργα, εως τοτε ουκ απηγγειλα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ειπα προς αυτους· υμεις βλεπετε την πονηριαν ταυτην, εν ᾗ εσμεν εν αυτη, πως ῾Ιερουσαλημ ερημος και αι πυλαι αυτης εδοθησαν πυρι· δευτε και διοικοδομησωμεν το τειχος ῾Ιερουσαλημ, και ουκ εσομεθα ετι ονειδος.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και απηγγειλα αυτοις την χειρα του Θεου, η εστιν αγαθη επ’ εμε, και τους λογους του βασιλεως, ους ειπε μοι, και ειπα· αναστωμεν και οικοδομησωμεν. και εκραταιωθησαν αι χειρες αυτων εις το αγαθον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και ηκουσε Σαναβαλλατ ο ᾿Αρωνι και Τωβια ο δουλος ο ᾿Αμμωνι και Γησαμ ο ᾿Αραβι και εξεγελασαν ημας και ηλθον εφ’ ημας και ειπαν· τι το ρημα τουτο, ὃ υμεις ποιειτε; η επι τον βασιλεα υμεις αποστατειτε; 20 και επεστρεψα αυτοις λογον και ειπα αυτοις· ο Θεος του ουρανου, αυτος ευοδωσει ημιν, και ημεις δουλοι αυτου καθαροι, και οικοδομησομεν· και υμιν ουκ εστι μερις και δικαιοσυνη και μνημοσυνον εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ανεστη ᾿Ελιασουβ ο ιερευς ο μεγας και οι αδελφοι αυτου οι ιερεις και ᾠκοδομησαν την πυλην την προβατικην. αυτοι ηγιασαν αυτην και εστησαν θυρας αυτης και εως πυργου των εκατον ηγιασαν εως πυργου ᾿Αναμεηλ 2 και επι χειρας ανδρων υιων ῾Ιεριχω και επι χειρας υιων Ζακχουρ, υιου ᾿Αμαρι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και την πυλην την ιχθυηραν ᾠκοδομησαν υιοι ᾿Ασανα· αυτοι εστεγασαν αυτην και εστησαν θυρας αυτης και κλειθρα αυτης και μοχλους αυτης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και επι χειρα αυτων κατεσχεν απο Ραμωθ υιος Ουρια, υιου ᾿Ακκως. και επι χειρα αυτων κατεσχε Μοσολλαμ υιος Βαραχιου υιου Μαζεβηλ, και επι χειρα αυτων κατεσχε Σαδωκ υιος Βαανα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και επι χειρα αυτων κατεσχοσαν οι Θεκωΐμ, και αδωρηεμ ουκ εισηνεγκαν τραχηλον αυτων εις δουλειαν αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και την πυλην ᾿Ιασαναΐ εκρατησαν ᾿Ιωιδα υιος Φασεκ και Μεσουλαμ υιος Βασωδια· αυτοι εστεγασαν αυτην και εστησαν θυρας αυτης και κλειθρα αυτης και μοχλους αυτης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και επι χειρα αυτων εκρατησαν Μαλτιας ο Γαβαωνιτης και Ευαρων ο Μηρωνωθιτης, ανδρες της Γαβαων και της Μασφα εως θρονου του αρχοντος του περαν του ποταμου,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και παρ’ αυτον παρησφαλισατο ᾿Οζιηλ υιος ᾿Αραχιου πυρωτων. και επι χειρα αυτων εκρατησεν ᾿Ανανιας υιος του Ρωκεΐμ, και κατελιπον ῾Ιερουσαλημ εως του τειχους του πλατεος.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και επι χειρα αυτων εκρατησε Ραφαΐα υιος Σουρ, αρχων ημισους περιχωρου ῾Ιερουσαλημ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και επι χειρα αυτων εκρατησεν ᾿Ιεδαΐα υιος ᾿Ερωμαφ και κατεναντι οικιας αυτου. και επι χειρα αυτου εκρατησεν ᾿Αττουθ υιος ᾿Ασαβανια.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και δευτερος εκρατησε Μελχιας υιος ᾿Ηραμ και ᾿Ασουβ υιος Φαατ Μωαβ και εως πυργου των θαννουριμ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και επι χειρα αυτου εκρατησε Σαλλουμ υιος ᾿Αλλωης αρχων ημισους περιχωρου ῾Ιερουσαλημ, αυτος και αι θυγατερες αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| την πυλην της φαραγγος εκρατησαν ᾿Ανουν και οι κατοικουντες Ζανω· αυτοι ᾠκοδομησαν αυτην και εστησαν θυρας αυτης και κλειθρα αυτης και μοχλους αυτης και χιλιους πηχεις εν τω τειχει εως της πυλης της κοπριας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και την πυλην της κοπριας εκρατησε Μελχια υιος Ρηχαβ αρχων περιχωρου Βηθακχαριμ, αυτος και οι υιοι αυτου, και εσκεπασαν αυτην και εστησαν θυρας αυτης και κλειθρα αυτης και μοχλους αυτης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| την δε πυλην της πηγης ησφαλισατο Σαλωμων υιος Χολεζε αρχων μερους της Μασφα· αυτος εξωκοδομησεν αυτην και εστεγασεν αυτην και εστησε τας θυρας αυτης και μοχλους αυτης και το τειχος κολυμβηθρας των κωδιων τη κουρα του βασιλεως και εως των κλιμακων των καταβαινουσων απο πολεως Δαυιδ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| οπισω αυτου εκρατησε Νεεμιας υιος ᾿Αζαβουχ αρχων ημισους περιχωρου Βηθσουρ εως κηπου ταφου Δαυιδ και εως της κολυμβηθρας της γεγονυιας και εως Βηθαγγαριμ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| οπισω αυτου εκρατησαν οι Λευιται, Ραουμ υιος Βανι. επι χειρα αυτου εκρατησεν ᾿Ασαβια αρχων ημισους περιχωρου Κειλα τω περιχωρω αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και μετ’ αυτον εκρατησαν αδελφοι αυτων Βενεΐ υιος ᾿Ηναδαδ αρχων ημισους περιχωρου Κειλα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και εκρατησαν επι χειρα αυτου ᾿Αζουρ υιος ᾿Ιησου, αρχων του Μασφαι, μετρον δευτερον πυργου αναβασεως της συναπτουσης της γωνιας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| μετ’ αυτον εκρατησε Βαρουχ υιος Ζαβου μετρον δευτερον απο της γωνιας εως θυρας Βηθελιασουβ του ιερεως του μεγαλου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| μετ’ αυτον εκρατησε Μεραμωθ υιος Ουρια, υιου ᾿Ακκως, μετρον δευτερον απο θυρας Βηθελιασουβ εως εκλειψεως Βηθελιασουβ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και μετ’ αυτον εκρατησαν οι ιερεις ανδρες ᾿Εκχεχαρ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και μετ’ αυτον εκρατησε Βενιαμιν και ᾿Ασουβ κατεναντι οικου αυτων. και μετ’ αυτον εκρατησεν ᾿Αζαριας υιος Μαασιου, υιου ᾿Ανανια εχομενα οικου αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και μετ’ αυτον εκρατησε Βανι υιος ᾿Αδαδ μετρον δευτερον απο Βηθαζαρια εως της γωνιας και εως της καμπης 25 Φαλαχ υιου Ευζαΐ εξεναντιας της γωνιας, και ο πυργος ο εξεχων εκ του οικου του βασιλεως ο ανωτερος ο της αυλης της φυλακης. και μετ’ αυτον Φαδαΐα υιος Φορος.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και οι ναθινιμ ησαν οικουντες εν τω ᾿Ωφαλ εως κηπου πυλης του υδατος εις ανατολας, και ο πυργος ο εξεχων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και μετ’ αυτον εκρατησαν οι Θεκωΐμ μετρον δευτερον εξεναντιας του πυργου του μεγαλου του εξεχοντος και εως του τειχους του ᾿Οφλα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| ανωτερον πυλης των ιππων εκρατησαν οι ιερεις, ανηρ εξεναντιας οικου εαυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και μετ’ αυτον εκρατησε Σαδδουκ υιος ᾿Εμμηρ εξεναντιας οικου εαυτου. και μετ’ αυτον εκρατησε Σαμαΐα υιος Σεχενια φυλαξ της πυλης της ανατολης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| μετ’ αυτον εκρατησεν ᾿Ανανια υιος Σελεμια και ᾿Ανωμ υιος Σελεφ, ο εκτος, μετρον δευτερον. μετ’ αυτον εκρατησε Μεσουλαμ υιος Βαραχια εξεναντιας γαζοφυλακιου αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| μετ’ αυτον εκρατησε Μελχια υιος του Σαρεφι εως Βηθαναθινιμ και οι ροπωπωλαι απεναντι πυλης του Μαφεκαδ και εως αναβασεως της καμπης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| και ανα μεσον της πυλης της προβατικης εκρατησαν οι χαλκεις και οι ροπωπωλαι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| Και εγενετο ηνικα ηκουσε Σαναβαλλατ οτι ημεις οικοδομουμεν το τειχος, και πονηρον αυτω εφανη, και ωργισθη επι πολυ και εξεγελα επι τοις ᾿Ιουδαιοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| και ειπεν ενωπιον των αδελφων αυτου· αυτη η δυναμις Σομορων, οτι οι ᾿Ιουδαιοι ουτοι οικοδομουσι την εαυτων πολιν; ἆρα θυσιαζουσιν; ἆρα δυνησονται; και σημερον ιασονται τους λιθους μετα το χωμα γενεσθαι γης καυθεντας; 35 και Τωβιας ο ᾿Αμμανιτης εχομενα αυτου ηλθε και ειπε προς αυτους· μη θυσιαζουσιν η φαγονται επι του τοπου αυτων; ουχι αναβησεται αλωπηξ και καθελει το τειχος λιθων αυτων; 36 ακουσον, ο Θεος ημων, οτι εγενηθημεν εις μυκτηρισμον,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| και επιστρεψον ονειδισμον αυτων εις κεφαλην αυτων και δος αυτους εις μυκτηρισμον εν γη αιχμαλωσιας και μη καλυψῃς επι ανομιαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ εγενετο ως ηκουσε Σαναβαλλατ και Τωβια και οι ῎Αραβες και οι ᾿Αμμανιται οτι ανεβη η φυη τοις τειχεσιν ῾Ιερουσαλημ, οτι ηρξαντο αι διασφαγαι αναφρασσεσθαι, και πονηρον αυτοις εφανη σφοδρα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και συνηχθησαν παντες επι το αυτο ελθειν παραταξασθαι εν ῾Ιερουσαλημ και ποιησαι αυτην αφανη.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και προσηυξαμεθα προς τον Θεον ημων και εστησαμεν προφυλακας επ’ αυτους ημερας και νυκτος απο προσωπου αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ειπεν ᾿Ιουδας· συνετριβη η ισχυς των εχθρων, και ο χους πολυς, και ημεις ου δυνησομεθα οικοδομειν εν τω τειχει.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και ειπαν οι θλιβοντες ημας· ου γνωσονται και ουκ οψονται εως οτου ελθωμεν εις μεσον αυτων και φονευσωμεν αυτους και καταπαυσωμεν το εργον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και εγενετο ως ηλθοσαν οι ᾿Ιουδαιοι οι οικουντες εχομενα αυτων και ειποσαν ημιν· αναβαινουσιν εκ παντων των τοπων εφ’ ημας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και εστησα εις τα κατωτατα του τοπου κατοπισθεν του τειχους εν τοις σκεπεινοις και εστησα τον λαον κατα δημους μετα ρομφαιων αυτων, λογχας αυτων και τοξα αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ειδον και ανεστην και ειπα προς τους εντιμους και προς τους στρατηγους και προς τους καταλοιπους του λαου· μη φοβηθητε απο προσωπου αυτων· μνησθητε του Θεου ημων του μεγαλου και φοβερου και παραταξασθε περι των αδελφων υμων, υιων υμων, θυγατερων υμων, γυναικων υμων και οικων υμων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και εγενετο ηνικα ηκουσαν οι εχθροι ημων οτι εγνωσθη ημιν και διεσκεδασεν ο Θεος την βουλην αυτων, και επεστρεψαμεν παντες ημεις εις το τειχος, ανηρ εις το εργον αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και εγενετο απο της ημερας εκεινης ημισυ των εκτετιναγμενων εποιουν το εργον και ημισυ αυτων αντειχοντο, και λογχαι και θυρεοι και τοξα και θωρακες και οι αρχοντες οπισω παντος οικου ᾿Ιουδα 11 των οικοδομουντων εν τω τειχει, και οι αιροντες εν τοις αρτηρσιν εν οπλοις· εν μια χειρι εποιει αυτου το εργον και εν μια εκρατει την βολιδα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και οι οικοδομοι ανηρ ρομφαιαν αυτου εζωσμενος επι την οσφυν αυτου και ᾠκοδομουσαν και ο σαλπιζων εν τη κερατινῃ εχομενα αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ειπα προς τους εντιμους και προς τους αρχοντας και προς τους καταλοιπους του λαου· το εργον πλατυ και πολυ, και ημεις σκορπιζομεθα επι του τειχους μακραν ανηρ απο του αδελφου αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| εν τοπω, ου εαν ακουσητε την φωνην της κερατινης, εκει συναχθησεσθε προς ημας, και ο Θεος ημων πολεμησει περι ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ημεις ποιουντες το εργον, και ημισυ αυτων κρατουντες τας λογχας απο αναβασεως του ορθρου εως εξοδου των αστρων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και εν τω καιρω εκεινω ειπα τω λαω· εκαστος μετα του νεανισκου αυτου αυλισθητε εν μεσω ῾Ιερουσαλημ, και εστω υμιν η νυξ προφυλακη και η ημερα εργον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και ημην εγω και οι ανδρες της προφυλακης οπισω μου, και ουκ ην εξ ημων εκδιδυσκομενος ανηρ τα ιματια αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ η κραυγη του λαου και γυναικων αυτων μεγαλη προς τους αδελφους αυτων τους ᾿Ιουδαιους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και ησαν τινες λεγοντες· εν υιοις ημων και εν θυγατρασιν ημων ημεις πολλοι· και ληψομεθα σιτον και φαγομεθα και ζησομεθα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και εισι τινες λεγοντες· αγροι ημων και αμπελωνες ημων και οικιαι ημων, ημεις διεγγυωμεν, και ληψομεθα σιτον και φαγομεθα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εισι τινες λεγοντες· εδανεισαμεθα αργυριον εις φορους του βασιλεως, αγροι ημων και αμπελωνες ημων και οικιαι ημων·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και νυν ως σαρξ αδελφων ημων σαρξ ημων, ως υιοι αυτων υιοι ημων. και ιδου ημεις καταδυναστευομεν τους υιους ημων και τας θυγατερας ημων εις δουλους, και εισιν απο θυγατερων ημων καταδυναστευομεναι, και ουκ εστι δυναμις χειρων ημων, και αγροι ημων και αμπελωνες ημων τοις εντιμοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και ελυπηθην σφοδρα, καθως ηκουσα την κραυγην αυτων και τους λογους τουτους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και εβουλευσατο καρδια μου επ’ εμε, και εμαχεσαμην προς τους εντιμους και τους αρχοντας και ειπα αυτοις· απαιτησει ανηρ τον αδελφον αυτου, α υμεις απαιτειτε. και εδωκα επ’ αυτους εκκλησιαν μεγαλην 8 και ειπα αυτοις· ημεις κεκτημεθα τους αδελφους ημων τους ᾿Ιουδαιους τους πωλουμενους τοις εθνεσιν εν εκουσιω ημων· και υμεις πωλειτε τους αδελφους υμων και παραδοθησονται ημιν; και ησυχασαν και ουχ ευροσαν λογον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ειπα· ουκ αγαθος ο λογος, ὃν υμεις ποιειτε· ουχ ουτως εν φοβω Θεου ημων απελευσεσθε απο ονειδισμου των εθνων των εχθρων ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και οι αδελφοι μου και οι γνωστοι μου και εγω εθηκαμεν εαυτοις αργυριον και σιτον· εγκατελιπομεν δη την απαιτησιν ταυτην.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| επιστρεψατε δη αυτοις ως σημερον αγρους αυτων και αμπελωνας αυτων και ελαιωνας αυτων και οικιας αυτων· και απο του αργυριου τον σιτον και τον οινον και το ελαιον εξενεγκατε αυτοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ειπαν· αποδωσομεν, και παρ’ αυτων ου ζητησομεν, ουτως ποιησομεν καθως συ λεγεις· και εκαλεσα τους ιερεις και ωρκισα αυτους ποιησαι ως το ρημα τουτο.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και την αναβολην μου εξετιναξα και ειπα· ουτως εκτιναξαι ο Θεος παντα ανδρα, ὃς ου στησει τον λογον τουτον, εκ του οικου αυτου και εκ κοπου αυτου, και εσται ουτως εκτετιναγμενος και κενος. και ειπε πασα η εκκλησια· αμην, και ηνεσαν τον Κυριον. και εποιησεν ο λαος το ρημα τουτο.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| ᾿Απο της ημερας, ἧς ενετειλατο μοι ειναι εις αρχοντα αυτων εν γη ᾿Ιουδα, απο ετους εικοστου και εως ετους τριακοστου και δευτερου τω ᾿Αρθασασθα ετη δωδεκα, εγω και οι αδελφοι μου βιαν αυτων ουκ εφαγον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και τας βιας τας πρωτας, ας προ εμου εβαρυναν επ’ αυτους, και ελαβοσαν παρ’ αυτων εν αρτοις και εν οινω εσχατον αργυριον, διδραχμα τεσσαρακοντα, και οι εκτετιναγμενοι αυτων εξουσιαζονται επι τον λαον· καγω ουκ εποιησα ουτως απο προσωπου φοβου Θεου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και εν εργω του τειχους τουτων ουκ εκρατησα, αγρον ουκ εκτησαμην, και παντες οι συνηγμενοι εκει επι το εργον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και οι ᾿Ιουδαιοι, εκατον και πεντηκοντα ανδρες, και ερχομενοι προς ημας απο των εθνων των κυκλω ημων επι τραπεζαν μου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και ην γινομενον εις ημεραν μιαν μοσχος εις και προβατα ἓξ εκλεκτα και χιμαρος εγινοντο μοι και ανα μεσον δεκα ημερων εν πασιν οινος τω πληθει· και συν τουτοις αρτους της βιας ουκ εζητησα, οτι βαρεια η δουλεια επι τον λαον τουτον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| μνησθητι μου, ο Θεος, εις αγαθον παντα οσα εποιησα τω λαω τουτω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ εγενετο καθως ηκουσθη τω Σαναβαλλατ και Τωβιᾳ και τω Γησαμ τω ᾿Αραβι και τοις καταλοιποις εχθρων ημων οτι ᾠκοδομησα το τειχος, και ου κατελειφθη εν αυτοις πνοη. εως του καιρου εκεινου θυρας ουκ επεστησα εν ταις πυλαις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και απεστειλε Σαναβαλλατ και Γησαμ προς με λεγων· δευρο και συναχθωμεν επι το αυτο εν ταις κωμαις εν πεδιω ᾿Ωνω· και αυτοι λογιζομενοι ποιησαι μοι πονηριαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και απεστειλα επ’ αυτους αγγελους λεγων· εργον μεγα εγω ποιω και ου δυνησομαι καταβηναι, μη ποτε καταπαυσῃ το εργον· ως ἂν τελειωσω αυτο, καταβησομαι προς υμας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και απεστειλαν προς με ως το ρημα τουτο, και απεστειλα αυτοις κατα ταυτα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και απεστειλε προς με Σαναβαλλατ τον παιδα αυτου και επιστολην ανεωγμενην εν χειρι αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και ην γεγραμμενον εν αυτη· «᾿Εν εθνεσιν ηκουσθη οτι συ και οι ᾿Ιουδαιοι λογιζεσθε αποστατησαι, δια τουτο συ οικοδομεις το τειχος, και συ εσῃ αυτοις εις βασιλεα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και προς τουτοις προφητας εστησας σεαυτω, ινα καθισῃς εν ῾Ιερουσαλημ εις βασιλεα επι ᾿Ιουδα· και νυν απαγγελησονται τω βασιλει οι λογοι ουτοι· και νυν δευρο βουλευσωμεθα επι το αυτο.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και απεστειλα προς αυτον λεγων· ουκ εγενηθη ως οι λογοι ουτοι, ως συ λεγεις, οτι απο καρδιας σου συ ψευδῃ αυτους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| οτι παντες φοβεριζουσιν ημας λεγοντες· εκλυθησονται αι χειρες αυτων απο του εργου τουτου, και ου ποιηθησεται· και νυν εκραταιωσα τας χειρας μου».<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| Καγω εισηλθον εις οικον Σεμεΐ υιου Δαλαΐα, υιου Μεταβεηλ —και αυτος συνεχομενος— και ειπε· συναχθωμεν εις οικον του Θεου εν μεσω αυτου και κλεισωμεν τας θυρας αυτου, οτι ερχονται νυκτος φονευσαι σε.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και ειπα· τις εστιν ο ανηρ, ὃς εισελευσεται εις τον οικον και ζησεται; 12 και επεγνων και ιδου ο Θεος ουκ απεστειλεν αυτον, οτι η προφητεια λογος κατ’ εμου, και Τωβιας και Σαναβαλλατ εμισθωσαντο 13 επ’ εμε οχλον, οπως φοβηθω και ποιησω ουτως και αμαρτω και γενωμαι αυτοις εις ονομα πονηρον, οπως ονειδισωσι με.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| μνησθητι, ο Θεος, Τωβια και Σαναβαλλατ, ως τα ποιηματα αυτου ταυτα, και τω Νωαδιᾳ τω προφητῃ και τοις καταλοιποις των προφητων, οἳ ησαν φοβεριζοντες με.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| Και ετελεσθη το τειχος πεμπτῃ και εικαδι του ᾿Ελουλ μηνος εις πεντηκοντα και δυο ημερας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και εγενετο ηνικα ηκουσαν παντες οι εχθροι ημων, και εφοβηθησαν παντα τα εθνη τα κυκλω ημων, και επεπεσε φοβος σφοδρα εν οφθαλμοις αυτων, και εγνωσαν οτι παρα του Θεου ημων εγενηθη τελειωθηναι το εργον τουτο.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και εν ταις ημεραις εκειναις απο πολλων εντιμων ᾿Ιουδα επιστολαι επορευοντο προς Τωβιαν, και αι Τωβια ηρχοντο προς αυτους,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| οτι πολλοι εν ᾿Ιουδᾳ ενορκοι ησαν αυτω, οτι γαμβρος ην του Σεχενια υιου ῾Ηραε, και ᾿Ιωναν υιος αυτου ελαβε την θυγατερα Μεσουλαμ υιου Βαραχια εις γυναικα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και τους λογους αυτου ησαν λεγοντες προς με και λογους μου ησαν εκφεροντες αυτω, και επιστολας απεστειλε Τωβιας φοβερισαι με.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ εγενετο ηνικα ᾠκοδομηθη το τειχος, και εστησα τας θυρας, και επεσκεπησαν οι πυλωροι και οι αδοντες και οι Λευιται.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ενετειλαμην τω ᾿Ανανιᾳ αδελφω μου και τω ᾿Ανανιᾳ αρχοντι της βιρα εν ῾Ιερουσαλημ, οτι αυτος ως ανηρ αληθης και φοβουμενος τον Θεον παρα πολλους,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ειπα αυτοις· ουκ ανοιγησονται πυλαι ῾Ιερουσαλημ εως αμα τω ηλιω, και ετι αυτων γρηγορουντων κλειεσθωσαν αι θυραι και σφηνουσθωσαν· και στησον προφυλακας οικουντων εν ῾Ιερουσαλημ, ανηρ εν προφυλακη αυτου και ανηρ απεναντι οικιας αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| Και η πολις πλατεια και μεγαλη, και ο λαος ολιγος εν αυτη, και ουκ ησαν οικιαι ᾠκοδομημεναι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και εδωκεν ο Θεος εις την καρδιαν μου και συνηξα τους εντιμους και τους αρχοντας και τον λαον εις συνοδιας· και ευρον βιβλιον της συνοδιας, οἳ ανεβησαν εν πρωτοις, και ευρον γεγραμμενον εν αυτω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και ουτοι υιοι της χωρας οι αναβαντες απο αιχμαλωσιας της αποικιας, ἧς απῴκισε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς Βαβυλωνος και επεστρεψαν εις ῾Ιερουσαλημ και εις ᾿Ιουδα ανηρ εις την πολιν αυτου 7 μετα Ζοροβαβελ και ᾿Ιησου και Νεεμια ᾿Αζαρια και Ρεελμα Ναεμανι, Μαρδοχαιος, Βαλσαν, Μασφαραθ, ῎Εσδρα, Βογουΐα, ᾿Ιναουμ, Βαανα, Μασφαρ, ανδρες λαου ᾿Ισραηλ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| υιοι Φορος δισχιλιοι εκατον εβδομηκονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| υιοι Σαφατια τριακοσιοι εβδομηκονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| υιοι ᾿Ηρα εξακοσιοι πεντηκονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| υιοι Φααθ Μωαβ τοις υιοις ᾿Ιησου και ᾿Ιωαβ δισχιλιοι εξακοσιοι δεκαοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| υιοι Αιλαμ χιλιοι διακοσιοι πεντηκοντατεσσαρες·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| υιοι Ζαθουΐα οκτακοσιοι τεσσαρακονταπεντε·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| υιοι Ζακχου επτακοσιοι εξηκοντα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| υιοι Βανουΐ εξακοσιοι τεσσαρακονταοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| υιοι Βηβι εξακοσιοι εικοσιοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| υιοι ᾿Ασγαδ δισχιλιοι τριακοσιοι εικοσιδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| υιοι ᾿Αδωνικαμ εξακοσιοι εξηκονταεπτα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| υιοι Βαγοΐ δισχιλιοι εξηκονταεπτα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| υιοι ᾿Ηδιν εξακοσιοι πεντηκονταπεντε·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| υιοι ᾿Ατηρ τω ᾿Εζεκιᾳ ενενηκονταοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| υιοι ᾿Ησαμ τριακοσιοι εικοσιοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| υιοι Βεσεΐ τριακοσιοι εικοσιτεσσαρες·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| υιοι ᾿Αριφ εκατον δωδεκα· υιοι ᾿Ασεν διακοσιοι εικοσιτρεις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| υιοι Γαβαων ενενηκονταπεντε·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| υιοι Βαιθαλεμ εκατον εικοσιτρεις· υιοι ᾿Ατωφα πεντηκονταεξ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| υιοι ᾿Αναθωθ εκατον εικοσιοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| ανδρες Βηθασμωθ τεσσαρακονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| ανδρες Καριαθαριμ, Καφιρα και Βηρωθ επτακοσιοι τεσσαρακοντατρεις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| ανδρες ᾿Αραμα και Γαβαα εξακοσιοι εικοσιν·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| ανδρες Μαχεμας εκατον εικοσιδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| ανδρες Βαιθηλ και ᾿Αΐ εκατον εικοσιτρεις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| ανδρες Ναβια εκατον πεντηκονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| ανδρες ᾿Ηλαμααρ χιλιοι διακοσιοι πεντηκονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| υιοι ᾿Ηραμ τριακοσιοι εικοσι·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| υιοι ᾿Ιεριχω τριακοσιοι τεσσαρακονταπεντε·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| υιοι Λοδαδιδ και ᾿Ωνω επτακοσιοι εικοσιεις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| υιοι Σανανα τρισχιλιοι ενακοσιοι τριακοντα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| οι ιερεις, υιοι ᾿Ιωδαε εις οικον ᾿Ιησου ενακοσιοι εβδομηκοντατρεις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| υιοι ᾿Εμμηρ χιλιοι πεντηκονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| υιοι Φασεουρ χιλιοι διακοσιοι τεσσαρακονταεπτα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| υιοι ᾿Ηραμ χιλιοι δεκαεπτα·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| οι Λευιται, υιοι ᾿Ιησου του Καδμιηλ τοις υιοις του Ουδουΐα εβδομηκοντατεσσαρες·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| οι αδοντες, υιοι ᾿Ασαφ εκατον τεσσαρακονταοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| οι πυλωροι, υιοι Σαλουμ, υιοι ᾿Ατηρ, υιοι Τελμων, υιοι ᾿Ακουβ, υιοι ᾿Ατιτα, υιοι Σαβι, εκατον τριακονταοκτω·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| οιναθινιμ, υιοι Σηα, υιοι ᾿Ασφα, υιοι Ταβαωθ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| υιοι Κιρας, υιοι ᾿Ασουΐα, υιοι Φαδων,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| υιοι Λαβανα, υιοι ᾿Αγαβα, υιοι Σελμεΐ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49| υιοι ᾿Αναν, υιοι Γαδηλ, υιοι Γααρ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| υιοι Ρααΐα, υιοι Ρασσων, υιοι Νεκωδα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.51| υιοι Γηζαμ, υιοι ᾿Οζι, υιοι Φεση,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.52| υιοι Βησι, υιοι Μεινων, υιοι Νεφωσασι,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.53| υιοι Βακβουκ, υιοι ᾿Αχιφα, υιοι ᾿Αρουρ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.54| υιοι Βασαλωθ, υιοι Μιδα, υιοι ᾿Αδασαν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.55| υιοι Βαρκουε, υιοι Σισαραθ, υιοι Θημα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.56| υιοι Νισια, υιοι ᾿Ατιφα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.57| υιοι δουλων Σαλωμων, υιοι Σουτεΐ, υιοι Σαφαρατ, υιοι Φεριδα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.58| υιοι ᾿Ιεληλ, υιοι Δορκων, υιοι Γαδαηλ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.59| υιοι Σαφατια, υιοι ᾿Εττηλ, υιοι Φακαραθ, υιοι Σαβαΐμ, υιοι ᾿Ημιμ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.60| παντες οι ναθινιμ, και υιοι δουλων Σαλωμων, τριακοσιοι ενενηκονταδυο.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.61| και ουτοι ανεβησαν απο Θελμελεθ, Θελαρησα, Χαρουβ, ᾿Ηρων, ᾿Ιεμηρ και ουκ εδυνασθησαν απαγγειλαι οικους πατριων αυτων και σπερμα αυτων ει απο ᾿Ισραηλ εισιν·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.62| υιοι Δαλαια, υιοι Τωβια, υιοι Νεκωδα, εξακοσιοι τεσσαρακονταδυο·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.63| και απο των ιερεων υιοι ᾿Εβια, υιοι ᾿Ακως, υιοι Βερζελλι, οτι ελαβον απο θυγατερων Βερζελλι του Γαλααδιτου γυναικας και εκληθησαν επ’ ονοματι αυτων·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.64| ουτοι εζητησαν γραφην αυτων της συνοδιας, και ουχ ευρεθη, και ηγχιστευθησαν απο της ιερατειας,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.65| και ειπεν ᾿Αθερσασθα, ινα μη φαγωσιν απο του αγιου των αγιων, εως αναστη ιερευς φωτισων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.66| και εγενετο πασα η εκκλησια ωσει τεσσαρες μυριαδες δισχιλιοι τριακοσιοι εξηκοντα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.67| παρεξ δουλων αυτων και παιδισκων αυτων, ουτοι επτακισχιλιοι τριακοσιοι τριακονταεπτα· και ᾄδοντες και ᾄδουσαι διακοσιοι τεσσαρακονταπεντε·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.69| ονοι δισχιλιοι επτακοσιοι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.70| και απο μερους αρχηγων των πατριων εδωκαν εις το εργον τω Νεεμιᾳ εις θησαυρον χρυσους χιλιους, φιαλας πεντηκοντα και χωθωνωθ των ιερεων τριακοντα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.71| και απο αρχηγων των πατριων εδωκαν εις θησαυρους του εργου χρυσου νομισματος δυο μυριαδας και αργυριου μνας δισχιλιας τριακοσιας, και εδωκαν οι καταλοιποι του λαου χρυσιου δυο μυριαδας και αργυριου μνας δισχιλιας διακοσιας και χωθωνωθ των ιερεων εξηκονταεπτα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.72| και εκαθισαν οι ιερεις και Λευιται και οι πυλωροι και οι ᾄδοντες και οι απο του λαου και οι ναθινιμ και πας ᾿Ισραηλ εν πολεσιν αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εφθασεν ο μην ο εβδομος —και οι υιοι ᾿Ισραηλ εν πολεσιν αυτων— και συνηχθησαν πας ο λαος ως ανηρ εις εις το πλατος το εμπροσθεν πυλης του υδατος. και ειπαν τω ῎Εσδρᾳ τω γραμματει ενεγκαι το βιβλιον νομου Μωυση, ὃν ενετειλατο Κυριος τω ᾿Ισραηλ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ηνεγκεν ῎Εσδρας ο ιερευς τον νομον ενωπιον της εκκλησιας απο ανδρος εως γυναικος και πας ο συνιων ακουειν εν ημερᾳ μια του μηνος του εβδομου 3 και ανεγνω εν αυτω απο της ωρας του διαφωτισαι τον ηλιον εως ημισους της ημερας απεναντι των ανδρων και των γυναικων, και αυτοι συνιεντες, και ωτα παντος του λαου εις το βιβλιον του νομου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και εστη ῎Εσδρας ο γραμματευς επι βηματος ξυλινου, και εστησαν εχομενα αυτου Ματταθιας και Σαμαΐας και ᾿Ανανιας και Ουριας και Χελκια και Μαασια εκ δεξιων αυτου, και εξ αριστερων Φαδαΐας και Μισαηλ και Μελχιας και ᾿Ασωμ και ᾿Ασαβαδμα και Ζαχαριας και Μεσολλαμ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ηνοιξεν ῎Εσδρας το βιβλιον ενωπιον παντος του λαου, οτι αυτος ην επανω του λαου —και εγενετο ηνικα ηνοιξεν αυτο, εστη πας ο λαος— 6 και ηυλογησεν ῎Εσδρας Κυριον τον Θεον τον μεγαν, και απεκριθη πας ο λαος και ειπαν· αμην, επαραντες τας χειρας αυτων, και εκυψαν και προσεκυνησαν τω Κυριω επι προσωπον επι την γην.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ᾿Ιησους και Βαναΐας και Σαραβιας ησαν συνετιζοντες τον λαον εις τον νομον· και ο λαος εν τη στασει αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ανεγνωσαν εν βιβλιω νομου του Θεου, και εδιδασκεν ῎Εσδρας και διεστελλεν εν επιστημῃ Κυριου, και συνηκεν ο λαος εν τη αναγνωσει.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και ειπε Νεεμιας και ῎Εσδρας ο ιερευς και γραμματευς και οι Λευιται και οι συνετιζοντες τον λαον και ειπαν παντι τω λαω· ημερα αγια εστι τω Κυριω Θεω ημων, μη πενθειτε μηδε κλαιετε· οτι εκλαιε πας ο λαος, ως ηκουσαν τους λογους του νομου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και ειπεν αυτοις· πορευεσθε φαγετε λιπασματα και πιετε γλυκασματα και αποστειλατε μεριδας τοις μη εχουσιν· οτι αγια εστιν η ημερα τω Κυριω ημων· και μη διαπεσητε, οτι εστι Κυριος ισχυς ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και οι Λευιται κατεσιωπων παντα τον λαον λεγοντες· σιωπατε, οτι ημερα αγια, και μη καταπιπτετε.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και απηλθε πας ο λαος φαγειν και πιειν και αποστελλειν μεριδας και ποιησαι ευφροσυνην μεγαλην, οτι συνηκαν εν τοις λογοις οις εγνωρισεν αυτοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| Και εν τη ημερᾳ τη δευτερᾳ συνηχθησαν οι αρχοντες των πατριων συν τω παντι λαω, οι ιερεις και οι Λευιται προς ῎Εσδραν τον γραμματεα επιστησαι προς παντας τους λογους του νομου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και ευροσαν γεγραμμενον εν τω νομω, ω ενετειλατο Κυριος τω Μωυση, οπως κατοικησωσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν σκηναις εν εορτη εν μηνι τω εβδομω,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και οπως σημανωσι σαλπιγξιν εν πασαις ταις πολεσιν αυτων και εν ῾Ιερουσαλημ. και ειπεν ῎Εσδρας· εξελθετε εις το ορος, και ενεγκατε φυλλα ελαιας και φυλλα ξυλων κυπαρισσινων και φυλλα μυρσινης και φυλλα φοινικων και φυλλα ξυλου δασεος ποιησαι σκηνας κατα το γεγραμμενον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και εξηλθεν ο λαος και ηνεγκαν και εποιησαν εαυτοις σκηνας ανηρ επι του δωματος αυτου και εν ταις αυλαις αυτων και εν ταις αυλαις οικου του Θεου και εν πλατειαις της πολεως και εως πυλης ᾿Εφραιμ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και εποιησαν πασα η εκκλησια, οι επιστρεψαντες απο της αιχμαλωσιας, σκηνας και εκαθισαν εν σκηναις· οτι ουκ εποιησαν απο ημερων ᾿Ιησου υιου Ναυη ουτως οι υιοι ᾿Ισραηλ εως της ημερας εκεινης· και εγενετο ευφροσυνη μεγαλη.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και ανεγνω εν βιβλιω νομου του Θεου ημεραν εν ημερᾳ απο της ημερας της πρωτης εως της ημερας της εσχατης· και εποιησαν εορτην επτα ημερας, και τη ημερᾳ τη ογδοῃ εξοδιον κατα το κριμα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ εν ημερᾳ εικοστη και τεταρτῃ του μηνος τουτου συνηχθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ εν νηστειᾳ και εν σακκοις και σποδω επι κεφαλης αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και εχωρισθησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ απο παντος υιου αλλοτριου και εστησαν και εξηγορευσαν τας αμαρτιας αυτων και τας ανομιας των πατερων αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και εστησαν επι τη στασει αυτων και ανεγνωσαν εν βιβλιω νομου Κυριου Θεου αυτων και ησαν εξαγορευοντες τω Κυριω και προσκυνουντες τω Κυριω Θεω αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και εστη επι αναβασει των Λευιτων ᾿Ιησους και οι υιοι Καδμιηλ, Σεχενια υιος Σαραβια, υιοι Χωνενι και εβοησαν φωνη μεγαλῃ προς Κυριον τον Θεον αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και ειποσαν οι Λευιται ᾿Ιησους και Καδμιηλ· αναστητε, ευλογειτε Κυριον τον Θεον ημων απο του αιωνος και εως του αιωνος· και ευλογησουσιν ονομα δοξης σου και υψωσουσιν επι πασῃ ευλογιᾳ και αινεσει.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ειπεν ῎Εσδρας· συ ει αυτος Κυριος μονος, συ εποιησας τον ουρανον και τον ουρανον του ουρανου και πασαν την στασιν αυτων, την γην και παντα, οσα εστιν εν αυτη, τας θαλασσας και παντα τα εν αυταις, και συ ζωοποιεις τα παντα, και σοι προσκυνουσιν αι στρατιαι των ουρανων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| συ ει Κυριος ο Θεος· συ εξελεξω εν ῞Αβραμ και εξηγαγες αυτον εκ της χωρας των Χαλδαιων και επεθηκας αυτω ονομα ῾Αβρααμ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και ευρες την καρδιαν αυτου πιστην ενωπιον σου και διεθου προς αυτον διαθηκην δουναι αυτω την γην των Χαναναιων και Χετταιων και ᾿Αμορραιων και Φερεζαιων και ᾿Ιεβουσαιων και Γεργεσαιων και τω σπερματι αυτου· και εστησας τους λογους σου, οτι δικαιος συ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και ειδες την ταπεινωσιν των πατερων ημων εν Αιγυπτω και την κραυγην αυτων ηκουσας επι θαλασσαν ερυθραν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και εδωκας σημεια και τερατα εν Αιγυπτω εν Φαραω και εν πασι τοις παισιν αυτου και εν παντι τω λαω της γης αυτου, οτι εγνως οτι υπερηφανησαν επ’ αυτους, και εποιησας σεαυτω ονομα ως η ημερα αυτη.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και την θαλασσαν ερρηξας ενωπιον αυτων, και παρηλθοσαν εν μεσω της θαλασσης εν ξηρασιᾳ, και τους καταδιωξοντας αυτους ερριψας εις βυθον ωσει λιθον εν υδατι σφοδρω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και εν στυλω νεφελης ωδηγησας αυτους ημερας και εν στυλω πυρος την νυκτα του φωτισαι αυτοις την οδον, εν ᾗ πορευσονται εν αυτη.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και επι ορος Σινα κατεβης και ελαλησας προς αυτους εξ ουρανου και εδωκας αυτοις κριματα ευθεα και νομους αληθειας, προσταγματα και εντολας αγαθας·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και το σαββατον σου το αγιον εγνωρισας αυτοις, εντολας και προσταγματα και νομον ενετειλω αυτοις εν χειρι Μωυση δουλου σου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και αρτον εξ ουρανου εδωκας αυτοις εις σιτοδοτιαν αυτων και υδωρ εκ πετρας εξηνεγκας αυτοις εις διψαν αυτων. και ειπας αυτοις εισελθειν κληρονομησαι την γην, εφ’ ἣν εξετεινας την χειρα σου δουναι αυτοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και αυτοι και οι πατερες ημων υπερηφανευσαντο και εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων και ουκ ηκουσαν των εντολων σου·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και ανενευσαν του εισακουσαι και ουκ εμνησθησαν των θαυμασιων σου, ων εποιησας μετ’ αυτων και εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων και εδωκαν αρχην επιστρεψαι εις δουλειαν αυτων εν Αιγυπτω. και συ ο Θεος ελεημων και οικτιρμων, μακροθυμος και πολυελεος, και ουκ εγκατελιπες αυτους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| ετι δε και εποιησαν εαυτοις μοσχον χωνευτον και ειπαν· ουτοι οι θεοι οι εξαγαγοντες ημας εξ Αιγυπτου· και εποιησαν παροργισμους μεγαλους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και συ εν οικτιρμοις σου τοις πολλοις ουκ εγκατελιπες αυτους εν τη ερημω, τον στυλον της νεφελης ουκ εξεκλινας απ’ αυτων ημερας οδηγησαι αυτους εν τη οδω και τον στυλον του πυρος την νυκτα, φωτιζειν αυτοις την οδον, εν ᾗ πορευσονται εν αυτη.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και το πνευμα σου το αγαθον εδωκας συνετισαι αυτους και το μαννα σου ουκ αφυστερησας απο στοματος αυτων και υδωρ εδωκας αυτοις εν τω διψει αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και τεσσαρακοντα ετη διεθρεψας αυτους εν τη ερημω, ουχ υστερησας αυτοις ουδεν· ιματια αυτων ουκ επαλαιωθησαν, και ποδες αυτων ου διερραγησαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εδωκας αυτοις βασιλειας και λαους εμερισας αυτοις, και εκληρονομησαν την γην Σηων βασιλεως ᾿Εσεβων και την γην ῍Ωγ βασιλεως του Βασαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και τους υιους αυτων επληθυνας ως τους αστερας του ουρανου και εισηγαγες αυτους εις την γην, ἣν ειπας τοις πατρασιν αυτων, και εκληρονομησαν αυτην.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| και εξετριψας ενωπιον αυτων τους κατοικουντας την γην των Χαναναιων και εδωκας αυτους εις τας χειρας αυτων και τους βασιλεις αυτων και τους λαους της γης ποιησαι αυτοις ως αρεστον ενωπιον αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και κατελαβοσαν πολεις υψηλας και εκληρονομησαν οικιας πληρεις παντων αγαθων, λακκους λελατομημενους, αμπελωνας και ελαιωνας και παν ξυλον βρωσιμον εις πληθος· και εφαγοσαν και ενεπλησθησαν και ελιπανθησαν και ετρυφησαν εν αγαθωσυνῃ σου τη μεγαλῃ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και ηλλαξαν και απεστησαν απο σου και ερριψαν τον νομον σου οπισω σωματος αυτων και τους προφητας σου απεκτειναν, οἳ διεμαρτυραντο εν αυτοις επιστρεψαι αυτους προς σε, και εποιησαν παροργισμους μεγαλους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και εδωκας αυτους εν χειρι θλιβοντων αυτους, και εθλιψαν αυτους· και ανεβοησαν προς σε εν καιρω θλιψεως αυτων, και συ εξ ουρανου σου ηκουσας και εν οικτιρμοις σου τοις μεγαλοις εδωκας αυτοις σωτηρας και εσωσας αυτους εκ χειρος θλιβοντων αυτους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και ως ανεπαυσαντο, επεστρεψαν ποιησαι το πονηρον ενωπιον σου· και εγκατελιπες αυτους εις χειρας εχθρων αυτων, και κατηρξαν εν αυτοις· και παλιν ανεβοησαν προς σε, και συ εξ ουρανου εισηκουσας και ερρυσω αυτους εν οικτιρμοις σου πολλοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και επεμαρτυρω αυτοις επιστρεψαι αυτους εις τον νομον σου, και ουκ ηκουσαν, αλλ’ εν ταις εντολαις σου και κριμασι σου ημαρτοσαν, α ποιησας αυτα ανθρωπος ζησεται εν αυτοις· και εδωκαν νωτον απειθουντα και τραχηλον αυτων εσκληρυναν και ουκ ηκουσαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και ειλκυσας επ’ αυτους ετη πολλα και επεμαρτυρω αυτοις εν πνευματι σου εν χειρι προφητων σου· και ουκ ηνωτισαντο, και εδωκας αυτους εν χειρι λαων της γης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και συ εν οικτιρμοις σου τοις πολλοις ουκ εποιησας αυτους συντελειαν και ουκ εγκατελιπες αυτους, οτι ισχυρος ει και ελεημων και οικτιρμων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| και νυν, ο Θεος ημων ο ισχυρος, ο μεγας, ο κραταιος και ο φοβερος, φυλασσων την διαθηκην σου και το ελεος σου, μη ολιγωθητω ενωπιον σου πας ο μοχθος, ὃς ευρεν ημας και τους βασιλεις ημων και τους αρχοντας ημων και τους ιερεις ημων και τους προφητας ημων και τους πατερας ημων και εν παντι τω λαω σου απο ημερων βασιλεων ᾿Ασσουρ και εως της ημερας ταυτης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και συ δικαιος επι πασι τοις ερχομενοις εφ’ ημας, οτι αληθειαν εποιησας, και ημεις εξημαρτομεν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| και οι βασιλεις ημων και οι αρχοντες ημων και οι ιερεις ημων και οι πατερες ημων ουκ εποιησαν τον νομον σου και ου προσεσχον των εντολων σου και τα μαρτυρια σου, α διεμαρτυρω αυτοις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και αυτοι εν βασιλειᾳ σου και εν αγαθωσυνῃ σου τη πολλη, ᾗ εδωκας αυτοις, και εν τη γη τη πλατειᾳ και λιπαρα, ᾗ εδωκας ενωπιον αυτων, ουκ εδουλευσαν σοι και ουκ απεστρεψαν απο επιτηδευματων αυτων των πονηρων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.36| ιδου σημερον εσμεν δουλοι, και η γη, ἣν εδωκας τοις πατρασιν ημων φαγειν τον καρπον αυτης και τα αγαθα αυτης, ιδου εσμεν δουλοι επ’ αυτης,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.37| και οι καρποι αυτης πολλοι τοις βασιλευσιν, οις εδωκας εφ’ ημας εν αμαρτιαις ημων, και επι τα σωματα ημων εξουσιαζουσι και εν κτηνεσιν ημων ως αρεστον αυτοις, και εν θλιψει μεγαλῃ εσμεν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.38| και εν πασι τουτοις ημεις διατιθεμεθα πιστιν και γραφομεν, και επισφραγιζουσιν αρχοντες ημων, Λευιται ημων, ιερεις ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ επι των σφραγιζοντων Νεεμιας ᾿Αρτασασθα υιος ᾿Αχαλια και Σεδεκιας 2 υιος ᾿Αραια και ᾿Αζαρια και ῾Ιερμια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| Φασουρ, ᾿Αμαρια, Μελχια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| ᾿Αττους, Σεβανι, Μαλουχ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| ᾿Ιραμ, Μεραμωθ, ᾿Αβδια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| Δανιηλ, Γανναθων, Βαρουχ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| Μεσουλαμ, ᾿Αβια, Μιαμιν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| Μααζια, Βελγαΐ, Σαμαΐα, ουτοι ιερεις·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και οι Λευιται ᾿Ιησους υιος ᾿Αζανια, Βαναιου απο υιων ᾿Ηναδαδ, Καδμιηλ 10 και οι αδελφοι αυτου, Σαβανια, ᾿Ωδουΐα, Καλιταν, Φελια, ᾿Αναν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| Μιχα, Ροωβ, ᾿Ασεβιας,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Ζακχωρ, Σαραβια, Σεβανια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| ᾿Ωδουμ, υιοι Βανουναΐ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| αρχοντες του λαου Φορος, Φααθ, Μωαβ, ᾿Ηλαμ, Ζαθουΐα, υιοι Βανι,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| ᾿Ασγαδ, Βηβαΐ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| ᾿Αδανια, Βαγοΐ, ᾿Ηδιν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| ᾿Ατηρ, ᾿Εζεκια, ᾿Αζουρ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| ᾿Ωδουΐα, ᾿Ησαμ, Βησι,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| ᾿Αριφ, ᾿Αναθωθ, Νωβαΐ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| Μεγαφης, Μεσουλαμ, ᾿Ηζιρ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| Μεσωζεβηλ, Σαδουκ, ᾿Ιεδδουα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| Φαλτια, ᾿Αναν, ᾿Αναΐα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| ᾿Ωσηε, ᾿Ανανια, ᾿Ασουβ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| ᾿Αλωης, Φαλαΐ, Σωβηκ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| Ρεουμ, ᾿Εσσαβανα, Μαασια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και ᾿Αΐα, Αιναν, ᾿Ηναμ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| Μαλουχ, ᾿Ηραμ, Βαανα.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| και οι καταλοιποι του λαου, οι ιερεις, οι Λευιται, οι πυλωροι, οι ᾄδοντες, οι ναθινιμ και πας ο προσπορευομενος απο λαων της γης προς νομον του Θεου, γυναικες αυτων, υιοι αυτων, θυγατερες αυτων, πας ο ειδως και συνιων,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| ενισχυον επι τους αδελφους αυτων και κατηρασαντο αυτους και εισηλθοσαν εν αρα και εν ορκω του πορευεσθαι εν νομω του Θεου, ὃς εδοθη εν χειρι Μωυση δουλου του Θεου, φυλασσεσθαι και ποιειν πασας τας εντολας Κυριου και τα κριματα αυτου και τα προσταγματα αυτου 30 και του μη δουναι θυγατερας ημων τοις λαοις της γης, και τας θυγατερας αυτων ου ληψομεθα τοις υιοις ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και λαοι της γης οι φεροντες τους αγορασμους και πασαν πρασιν εν ημερᾳ του σαββατου αποδοσθαι, ουκ αγορωμεν παρ’ αυτων εν σαββατω και εν ημερᾳ αγιᾳ. και ανησομεν το ετος το εβδομον και απαιτησιν πασης χειρος.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| και στησομεν εφ’ ημας εντολας δουναι εφ’ ημας τριτον του διδραχμου κατ’ ενιαυτον εις δουλειαν οικου του Θεου ημων 33 εις αρτους του προσωπου και θυσιαν του ενδελεχισμου και εις ολοκαυτωμα του ενδελεχισμου των σαββατων, των νουμηνιων, εις τας εορτας και εις τα αγια, και τα περι αμαρτιας εξιλασασθαι περι ᾿Ισραηλ, και εις εργα οικου του Θεου ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και κληρους εβαλομεν περι κληρου ξυλοφοριας, οι ιερεις και οι Λευιται και ο λαος, ενεγκαι εις οικον Θεου ημων, εις οικον πατριων ημων, εις καιρους απο χρονων, ενιαυτον κατ’ ενιαυτον, εκκαυσαι επι το θυσιαστηριον Κυριου Θεου ημων, ως γεγραπται εν τω νομω,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.35| και ενεγκαι τα πρωτογεννηματα της γης ημων και πρωτογεννηματα καρπου παντος ξυλου ενιαυτον κατ’ ενιαυτον εις οικον Κυριου 36 και τα πρωτοτοκα υιων ημων και κτηνων ημων, ως γεγραπται εν τω νομω, και τα πρωτοτοκα των βοων ημων και ποιμνιων ημων ενεγκαι εις οικον Θεου ημων τοις ιερευσι τοις λειτουργουσιν εν οικω Θεου ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.37| και την απαρχην σιτων ημων και τον καρπον παντος ξυλου, οινου και ελαιου οισομεν τοις ιερευσιν εις το γαζοφυλακιον οικου του Θεου· και δεκατην γης ημων τοις Λευιταις. και αυτοι οι Λευιται δεκατουντες εν πασαις πολεσι δουλειας ημων·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.38| και εσται ο ιερευς υιος ᾿Ααρων μετα του Λευιτου εν τη δεκατῃ του Λευιτου, και οι Λευιται ανοισουσι την δεκατην της δεκατης εις οικον Θεου ημων εις τα γαζοφυλακια εις οικον Θεου·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.39| οτι εις τους θησαυρους εισοισουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ και οι υιοι του Λευι τας απαρχας του σιτου και του οινου και του ελαιου, και εκει σκευη τα αγια, και οι ιερεις και οι λειτουργοι και οι πυλωροι και οι ᾄδοντες, και ουκ εγκαταλειψομεν τον οικον του Θεου ημων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ εκαθισαν οι αρχοντες του λαου εν ῾Ιερουσαλημ, και οι καταλοιποι του λαου εβαλοσαν κληρους ενεγκαι ενα απο των δεκα καθισαι εν ῾Ιερουσαλημ πολει τη αγιᾳ και εννεα μερη εν ταις πολεσι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και ευλογησεν ο λαος τους παντας ανδρας τους εκουσιαζομενους καθισαι εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και ουτοι οι αρχοντες της χωρας, οἳ εκαθισαν εν ῾Ιερουσαλημ και εν πολεσιν ᾿Ιουδα· εκαθισαν ανηρ εν κατασχεσει αυτου, εν πολεσιν αυτων ᾿Ισραηλ, οι ιερεις και οι Λευιται και οι ναθιναιοι και οι υιοι δουλων Σαλωμων·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και εν ῾Ιερουσαλημ εκαθισαν απο υιων ᾿Ιουδα και απο υιων Βενιαμιν. απο υιων ᾿Ιουδα· ᾿Αθαΐα υιος ᾿Αζια, υιος Ζαχαρια, υιος Σαμαρια, υιος Σαφατια, υιος Μαλελεηλ και απο των υιων Φαρες,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και Μαασια υιος Βαρουχ, υιος Χαλαζα, υιος ᾿Οζια, υιος ᾿Αδαΐα, υιος ᾿Ιωαριβ, υιος Ζαχαριου, υιος του Σηλωνι·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| παντες υιοι Φαρες οι καθημενοι εν ῾Ιερουσαλημ τετρακοσιοι εξηκονταοκτω ανδρες δυναμεως.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ουτοι υιοι Βενιαμιν· Σηλω υιος Μεσουλαμ, υιος ᾿Ιωαδ, υιος Φαδαΐα, υιος Κωλεΐα, υιος Μαασιου, υιος ᾿Εθιηλ, υιος ᾿Ιεσια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και οπισω αυτου Γηβε, Σηλι, εννακοσιοι εικοσιοκτω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ᾿Ιωηλ υιος Ζεχρι επισκοπος επ’ αυτους, και ᾿Ιουδα υιος ᾿Ασανα απο της πολεως δευτερος·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| απο των ιερεων· και ᾿Ιαδια υιος ᾿Ιωριβ, ᾿Ιαχιν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| Σαραια υιος ᾿Ελχια, υιος Μεσουλαμ, υιος Σαδδουκ, υιος Μαριωθ, υιος Αιτωθ απεναντι οικου του Θεου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και αδελφοι αυτων ποιουντες το εργον του οικου οκτακοσιοι εικοσιδυο. και ᾿Αδαΐα υιος ῾Ιεροαμ, υιου Φαλαλια, υιου ᾿Αμασι, υιος Ζαχαρια, υιος Φασσουρ, υιος Μελχια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και αδελφοι αυτου, αρχοντες πατριων διακοσιοι τεσσαρακονταδυο. και ᾿Αμασια υιος ᾿Εσδριηλ, υιου Μεσαριμιθ, υιου ᾿Εμμηρ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και αδελφοι αυτου δυνατοι παραταξεως εκατον εικοσιοκτω· και επισκοπος Βαδιηλ υιος των μεγαλων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και απο των Λευιτων Σαμαΐα υιος ᾿Εσρικαμ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| Ματθανιας υιος Μιχα και ᾿Ιωβηβ υιος Σαμουΐ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| διακοσιοι ογδοηκοντατεσσαρες.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και οι πυλωροι ᾿Ακουβ, Τελαμιν, και οι αδελφοι αυτων, εκατον εβδομηκονταδυο.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και επισκοπος Λευιτων υιος Βανι, υιος ᾿Οζι, υιος ᾿Ασαβια, υιος Μιχα. απο υιων ᾿Ασαφ των ἆδοντων απεναντι εργου οικου του Θεου·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| οτι εντολη του βασιλεως εις αυτους.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και Φαθαΐα υιος Βασηζα προς χειρα του βασιλεως εις παν χρημα τω λαω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και προς τας επαυλεις εν αγρω αυτων. και απο υιων ᾿Ιουδα εκαθισαν εν Καριαθαρβοκ 26 και εν ᾿Ιησου 27 και εν Βηρσαβεε, και επαυλεις αυτων,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| Λαχις και αγροι αυτης· και παρενεβαλοσαν εν Βηρσαβεε.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| και οι υιοι Βενιαμιν απο Γαβαα Μαχμας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| και απο των Λευιτων μεριδες ᾿Ιουδα τω Βενιαμιν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ουτοι οι ιερεις και οι Λευιται οι αναβαντες μετα Ζοροβαβελ υιου Σαλαθιηλ και ᾿Ιησου· Σαραΐα, ῾Ιερεμια, ῎Εσδρα,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ᾿Αμαρια, Μαλουχ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| Σεχενια·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ουτοι οι αρχοντες των ιερεων και αδελφοι αυτων εν ημεραις ᾿Ιησου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και οι Λευιται, ᾿Ιησου, Βανουΐ, Καδμιηλ, Σαραβια, ᾿Ιωδαε, Ματθανια, επι των χειρων αυτος και οι αδελφοι αυτων εις τας εφημεριας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και ᾿Ιησους εγεννησε τον ᾿Ιωακιμ, και ᾿Ιωακιμ εγεννησε τον ᾿Ελιασιβ, και ᾿Ελιασιβ τον ᾿Ιωδαε,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και ᾿Ιωδαε εγεννησε τον ᾿Ιωναθαν, και ᾿Ιωναθαν εγεννησε τον ᾿Ιαδου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και εν ημεραις ᾿Ιωακιμ αδελφοι αυτου οι ιερεις και οι αρχοντες των πατριων· τω Σαραΐα ᾿Αμαρια, τω ῾Ιερεμιᾳ ᾿Ανανια,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| τω ῎Εσδρᾳ Μεσουλαμ, τω ᾿Αμαριᾳ ᾿Ιωαναν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| τω ᾿Αμαλουχ ᾿Ιωναθαν, τω Σεχενιᾳ ᾿Ιωσηφ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| τω ᾿Αρε Μαννας, τω Μαριωθ ᾿Ελκαΐ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| τω ᾿Αδαδαΐ Ζαχαρια, τω Γαναθωθ Μοσολαμ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| τω ᾿Αβια Ζεχρι, τω Μιαμιν Μααδαι τω Φελετι,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| τω Βαλγας Σαμουε, τω Σεμιᾳ ᾿Ιωναθαν,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| τω ᾿Ιωαριβ Ματθαναΐ, τω ᾿Εδιω ᾿Οζι,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| τω Σαλαΐ Καλλαΐ, τω ᾿Αμεκ ᾿Αβεδ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| τω ᾿Ελκιᾳ ᾿Ασαβιας, τω ᾿Ιεδειου Ναθαναηλ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| οι Λευιται εν ημεραις ᾿Ελιασιβ, ᾿Ιωαδα και ᾿Ιωα και ᾿Ιωαναν και ᾿Ιδουα, γεγραμμενοι αρχοντες των πατριων, και οι ιερεις εν βασιλειᾳ Δαρειου του Περσου·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| υιοι δε Λευι αρχοντες των πατριων γεγραμμενοι επι βιβλιω λογων των ημερων και εως ημερων ᾿Ιωαναν υιου ᾿Ελισουε.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| και οι αρχοντες των Λευιτων ᾿Ασαβια και Σαραβια και ᾿Ιησου και υιοι Καδμιηλ και οι αδελφοι αυτων κατεναντιον αυτων εις υμνον αινειν εν εντολη Δαυιδ ανθρωπου του Θεου εφημερια προς εφημεριαν 25 εν τω συναγαγειν με τους πυλωρους 26 εν ημεραις ᾿Ιωακιμ υιου ᾿Ιησου, υιου ᾿Ιωσεδεκ και εν ημεραις Νεεμια, και ῎Εσδρας ο ιερευς και γραμματευς.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| Και εν εγκαινιοις τειχους ῾Ιερουσαλημ εζητησαν τους Λευιτας εν τοις τοποις αυτων του ενεγκαι αυτους εις ῾Ιερουσαλημ ποιησαι εγκαινια και ευφροσυνην εν Θωδαθα και εν ᾠδαις, κυμβαλιζοντες και ψαλτηρια και κινυραι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και συνηχθησαν οι υιοι των ἆδοντων και απο της περιχωρου κυκλοθεν εις ῾Ιερουσαλημ και απο επαυλεων 29 και απο αγρων· οτι επαυλεις ᾠκοδομησαν εαυτοις οι ᾄδοντες εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και εκαθαρισθησαν οι ιερεις και οι Λευιται, και εκαθαρισαν τον λαον και τους πυλωρους και το τειχος.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| και ανηνεγκα τους αρχοντας ᾿Ιουδα επανω του τειχους και εστησα δυο περι αινεσεως μεγαλους, και διηλθον εκ δεξιων επανω του τειχους της κοπριας,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| και επορευθη οπισω αυτων ᾿Ωσαΐα και ημισυ αρχοντων ᾿Ιουδα 33 και ᾿Αζαριας και ῎Εσδρας και Μεσολλαμ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.34| και ᾿Ιουδα και Βενιαμιν και Σαμαΐας και ῾Ιερεμια 35 και απο των υιων των ιερεων εν σαλπιγξι Ζαχαριας υιος ᾿Ιωναθαν, υιος Σαμαΐα, υιος Ματθανια, υιος Μιχαια, υιος Ζακχουρ, υιος ᾿Ασαφ·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.36| και αδελφοι αυτου Σαμαΐα και ᾿Οζιηλ, Γελωλ, ᾿Ιαμα, ᾿Αΐα, Ναθαναηλ και ᾿Ιουδα, ᾿Ανανι, του αινειν εν ᾠδαις Δαυιδ ανθρωπου Θεου, και ῎Εσδρας ο γραμματευς εμπροσθεν αυτων·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.37| επι πυλης του αἲν κατεναντι αυτων ανεβησαν επι κλιμακας πολεως Δαυιδ εν αναβασει του τειχους επανωθεν του οικου Δαυιδ και εως της πυλης του υδατος κατα ανατολας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.38| και περι αινεσεως η δευτερα επορευετο συναντωσα αυτοις, και το ημισυ του λαου επανω του τειχους υπερανω του πυργου των θεννουριμ και εως του τειχους του πλατεος 39 και υπερανω της πυλης ᾿Εφραιμ και επι την πυλην ιχθυραν και πυργω ᾿Αναμεηλ και εως πυλης της προβατικης και εστησαν εν πυλῃ της φυλακης.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.40| και εστησαν αι δυο της αινεσεως εν οικω του Θεου, και εγω και το ημισυ των στρατηγων μετ’ εμου 41 και οι ιερεις ᾿Ελιακιμ, Μαασιας, Βενιαμιν, Μιχαιας, ᾿Ελιωηναι, Ζαχαριας, ᾿Ανανιας εν σαλπιγξι και Μαασιας και Σεμεΐας και ᾿Ελεαζαρ και ᾿Οζι και ᾿Ιωαναθ και Μελχιας και Αιλαμ και ᾿Εζουρ,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.42| και ηκουσθησαν οι ᾄδοντες και επεσκεπησαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.43| και εθυσαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ θυσιασματα μεγαλα και ηυφρανθησαν, οτι ο Θεος ηυφρανεν αυτους μεγαλως. και αι γυναικες αυτων και τα τεκνα αυτων ηυφρανθησαν, και ηκουσθη η ευφροσυνη εν ῾Ιερουσαλημ απο μακροθεν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.44| Και κατεστησαν εν τη ημερᾳ εκεινῃ ανδρας επι των γαζοφυλακιων, τοις θυσαυροις, ταις απαρχαις και ταις δεκαταις και τοις συνηγμενοις εν αυτοις αρχουσι των πολεων, μεριδας τοις ιερευσι και τοις Λευιταις, οτι ευφροσυνη ην εν ᾿Ιουδᾳ επι τους ιερεις και επι τους Λευιτας τους εστωτας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.45| και εφυλαξαν φυλακας Θεου αυτων και φυλακας του καθαρισμου και τους ᾄδοντας και τους πυλωρους, ως εντολαι Δαυιδ και Σαλωμων υιου αυτου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.46| οτι εν ημεραις Δαυιδ ᾿Ασαφ απ’ αρχης πρωτος των ἆδοντων και υμνον και αινεσιν τω Θεω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.47| και πας ᾿Ισραηλ εν ημεραις Ζοροβαβελ και εν ταις ημεραις Νεεμιου διδοντες μεριδας των ἆδοντων και των πυλωρων, λογον ημερας εν ημερᾳ αυτου, και αγιαζοντες τοις Λευιταις, και οι Λευιται αγιαζοντες τοις υιοις ᾿Ααρων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.Εν τη ημερᾳ εκεινῃ ανεγνωσθη εν βιβλιω Μωυση εν ωσι του λαου και ευρεθη γεγραμμενον εν αυτω, οπως μη εισελθωσιν ᾿Αμμανιται και Μωαβιται εν εκκλησιᾳ Θεου εως αιωνος,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| οτι ου συνηντησαν τοις υιοις ᾿Ισραηλ εν αρτω και υδατι και εμισθωσαντο επ’ αυτον τον Βαλααμ καταρασασθαι, και επεστρεψεν ο Θεος ημων την καταραν εις ευλογιαν.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και εγενετο ως ηκουσαν τον νομον, και εχωρισθησαν πας επιμικτος εν ᾿Ισραηλ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και προ τουτου ᾿Ελιασιβ ο ιερευς οικων εν γαζοφυλακιω οικου Θεου ημων εγγιων Τωβιᾳ 5 και εποιησεν εαυτω γαζοφυλακιον μεγα, και εκει ησαν προτερον διδοντες την μανααν και τον λιβανον και τα σκευη και την δεκατην του σιτου και του οινου και του ελαιου, εντολην των Λευιτων και των ἆδοντων και των πυλωρων και απαρχας των ιερεων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και εν παντι τουτω ουκ ημην εν ῾Ιερουσαλημ· οτι εν ετει τριακοστω και δευτερω του ᾿Αρθασασθα βασιλεως Βαβυλωνος ηλθον προς τον βασιλεα. και μετα το τελος των ημερων ᾐτησαμην παρα του βασιλεως 7 και ηλθον εις ῾Ιερουσαλημ. και συνηκα εν τη πονηριᾳ, η εποιησεν ᾿Ελιασιβ τω Τωβιᾳ, ποιησαι αυτω γαζοφυλακιον εν αυλη οικου του Θεου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και πονηρον μοι εφανη σφοδρα, και ερριψα παντα τα σκευη οικου Τωβια εξω απο του γαζοφυλακιου·<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και ειπα και εκαθαρισαν τα γαζοφυλακια, και επεστρεψα εκει σκευη οικου του Θεου, την μανααν και τον λιβανον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και εγνων οτι μεριδες των Λευιτων ουκ εδοθησαν, και εφυγοσαν ανηρ εις αγρον αυτου, οι Λευιται και οι ᾄδοντες ποιουντες το εργον.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και εμαχεσαμην τοις στρατηγοις και ειπα· διατι εγκατελειφθη ο οικος του Θεου; και συνηγαγον αυτους και εστησα αυτους επι τη στασει αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και πας ᾿Ιουδα ηνεγκαν δεκατην του πυρου και του οινου και του ελαιου εις τους θησαυρους 13 επι χειρα Σελεμια του ιερεως και Σαδδουκ του γραμματεως και Φαδαΐα απο των Λευιτων, και επι χειρα αυτων ᾿Αναν υιος Ζακχουρ, υιος Ματθανιου, οτι πιστοι ελογισθησαν επ’ αυτους μεριζειν τοις αδελφοις αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| μνησθητι μου, ο Θεος, εν ταυτῃ, και μη εξαλειφθητω ελεος μου, ὃ εποιησα εν οικω Κυριου του Θεου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| ᾿Εν ταις ημεραις εκειναις ειδον εν ᾿Ιουδᾳ πατουντας ληνους εν τω σαββατω και φεροντας δραγματα και επιγεμιζοντας επι τους ονους και οινον και σταφυλην και συκα και παν βασταγμα και φεροντας εις ῾Ιερουσαλημ εν ημερᾳ του σαββατου· και επεμαρτυραμην εν ημερᾳ πρασεως αυτων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και εκαθισαν εν αυτη φεροντες ιχθυν και πασαν πρασιν πωλουντες εν τω σαββατω τοις υιοις ᾿Ιουδα και εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και εμαχεσαμην τοις υιοις ᾿Ιουδα τοις ελευθεροις και ειπα αυτοις· τις ο λογος ουτος ο πονηρος, ὃν υμεις ποιειτε, και βεβηλουτε την ημεραν του σαββατου; 18 ουχι ουτως εποιησαν οι πατερες υμων, και ηνεγκεν επ’ αυτους ο Θεος ημων και εφ’ ημας παντα τα κακα ταυτα και επι την πολιν ταυτην; και υμεις προστιθετε οργην επι ᾿Ισραηλ βεβηλωσαι το σαββατον; 19 και εγενετο ηνικα κατεστησαν πυλαι εν ῾Ιερουσαλημ προ του σαββατου, και ειπα και εκλεισαν τας πυλας, και ειπα ωστε μη ανοιγηναι αυτας εως οπισω του σαββατου· και εκ των παιδαριων μου εστησα επι τας πυλας, ωστε μη αιρειν βασταγματα εν ημερᾳ του σαββατου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και ηυλισθησαν παντες και εποιησαν πρασιν εξω ῾Ιερουσαλημ απαξ και δις.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και επεμαρτυραμην εν αυτοις και ειπα προς αυτους· διατι υμεις αυλιζεσθε απεναντι του τειχους; εαν δευτερωσητε, εκτενω χειρα μου εν υμιν. απο του καιρου εκεινου ουκ ηλθοσαν εν σαββατω.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και ειπα τοις Λευιταις, οἳ ησαν καθαριζομενοι, και ερχομενοι φυλασσοντες τας πυλας, αγιαζειν την ημεραν του σαββατου. προς ταυτα μνησθητι μου, ο Θεος, και φεισαι μου κατα το πληθος του ελεους σου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| Και εν ταις ημεραις εκειναις ειδον τους ᾿Ιουδαιους, οἳ εκαθισαν γυναικας ᾿Αζωτιας, ᾿Αμμανιτιδας, Μωαβιτιδας 24 και οι υιοι αυτων ημισυ λαλουντες ᾿Αζωτιστι και ουκ εισιν επιγινωσκοντες λαλειν ᾿Ιουδαιστι,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| και εμαχεσαμην μετ’ αυτων και κατηρασαμην αυτους και επαταξα εν αυτοις ανδρας και εμαδαρωσα αυτους και ωρκισα αυτους εν τω Θεω· εαν δωτε τας θυγατερας υμων τοις υιοις αυτων, και εαν λαβητε απο των θυγατερων αυτων τοις υιοις υμων.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| ουχ ουτως ημαρτε Σαλωμων βασιλευς ᾿Ισραηλ; και εν εθνεσι πολλοις ουκ ην βασιλευς ομοιος αυτω· και αγαπωμενος τω Θεω ην, και εδωκεν αυτον ο Θεος εις βασιλεα επι παντα ᾿Ισραηλ· και τουτον εξεκλιναν αι γυναικες αι αλλοτριαι.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| και υμων μη ακουσωμεθα ποιησαι την πασαν πονηριαν ταυτην ασυνθετησαι εν τω Θεω ημων καθισαι γυναικας αλλοτριας; 28 και απο υιων ᾿Ιωαδα του ᾿Ελισουβ του ιερεως του μεγαλου νυμφιου του Σαναβαλλατ του Ουρανιτου και εξεβρασα αυτον απ’ εμου.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| μνησθητι αυτοις, ο Θεος, επι αγχιστειᾳ της ιερατειας και διαθηκῃ της ιερατειας και τους Λευιτας.<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.30| και εκαθαρισα αυτους απο πασης αλλοτριωσεως και εστησα εφημεριας τοις ιερευσι και τοις Λευιταις, ανηρ ως το εργον αυτου,<br>Νεεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| και το δωρον των ξυλοφορων εν καιροις απο χρονων και εν τοις βακχουριοις. μνησθητι μου ο Θεος ημων εις αγαθωσυνην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΒΙΒΛΟΣ λογων Τωβιτ, του Τωβιηλ, του ᾿Ανανιηλ, του ᾿Αδουηλ, του Γαβαηλ, εκ του σπερματος ᾿Ασιηλ, εκ της φυλης Νεφθαλιμ,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ὃς ᾐχμαλωτευθη εν ημεραις ᾿Ενεμεσσαρου του βασιλεως ᾿Ασσυριων εκ Θισβης, η εστιν εκ δεξιων Κυδιως της Νεφθαλι εν τη Γαλιλαιᾳ υπερανω ᾿Ασηρ. —εγω Τωβιτ οδοις αληθειας επορευομην και δικαιοσυνης πασας τας ημερας της ζωης μου 3 και ελεημοσυνας πολλας εποιησα τοις αδελφοις μου και τω εθνει, τοις προπορευθεισι μετ᾿ εμου εις χωραν ᾿Ασσυριων εις Νινευη.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και οτε ημην εν τη χωρᾳ μου εν τη γη ᾿Ισραηλ νεωτερου μου οντος, πασα φυλη του Νεφθαλιμ του πατρος μου απεστη απο του οικου ῾Ιερουσολυμων, της εκλεγεισης απο πασων των φυλων ᾿Ισραηλ εις το θυσιαζειν πασας τας φυλας· και ηγιασθη ο ναος της κατασκηνωσεως του ῾Υψιστου και ᾠκοδομηθη εις πασας τας γενεας του αιωνος.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και πασαι αι φυλαι αι συναποστασαι εθυον τη Βααλ τη δαμαλει και ο οικος Νεφθαλιμ του πατρος μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| καγω μονος επορευομην πλεονακις εις ῾Ιεροσολυμα εν ταις εορταις, καθως γεγραπται παντι τω ᾿Ισραηλ εν προσταγματι αιωνιω, τας απαρχας και τας δεκατας των γεννηματων και τας πρωτοκουριας εχων·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εδιδουν αυτας τοις ιερευσι τοις υιοις ᾿Ααρων προς το θυσιαστηριον παντων των γεννηματων. την δεκατην εδιδουν τοις υιοις Λευι τοις θεραπευουσιν εις ῾Ιερουσαλημ, και την δευτεραν δεκατην απεπρατιζομην και επορευομην και εδαπανων αυτα εν ῾Ιεροσολυμοις καθ᾿ εκαστον ενιαυτον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και την τριτην εδιδουν οις καθηκει, καθως ενετειλατο Δεββωρα η μητηρ του πατρος μου, διοτι ορφανος κατελειφθην υπο του πατρος μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και οτε εγενομην ανηρ, ελαβον ῎Ανναν γυναικα εκ του σπερματος της πατριας ημων και εγεννησα εξ αυτης Τωβιαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και οτε ᾐχμαλωτισθημεν εις Νινευη, παντες οι αδελφοι μου και οι εκ του γενους μου ησθιον εκ των αρτων των εθνων·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εγω δε συνετηρησα την ψυχην μου μη φαγειν,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| καθοτι εμεμνημην του Θεου εν ολῃ τη ψυχη μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και εδωκεν ο ῞Υψιστος χαριν και μορφην ενωπιον ᾿Ενεμεσσαρου, και ημην αυτου αγοραστης·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και επορευομην εις την Μηδιαν και παρεθεμην Γαβαηλω τω αδελφω Γαβρια εν Ραγοις της Μηδιας αργυριου ταλαντα δεκα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| Και οτε απεθανεν ᾿Ενεμεσσαρ, εβασιλευσε Σενναχηριμ ο υιος αυτου αντ᾿ αυτου, και αι οδοι αυτου ηκατασταθησαν, και ουκ ετι ηδυνασθην πορευθηναι εις την Μηδιαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και εν ταις ημεραις ᾿Ενεμεσσαρου ελεημοσυνας πολλας εποιουν τοις αδελφοις μου·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| τους αρτους μου εδιδουν τοις πεινωσι και ιματια τοις γυμνοις, και ει τινα εκ του γενους μου εθεωρουν τεθνηκοτα και ερριμμενον οπισω του τειχους Νινευη, εθαπτον αυτον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και ει τινα απεκτεινε Σενναχηριμ ο βασιλευς, οτε ηλθε φευγων εκ της ᾿Ιουδαιας, εθαψα αυτους κλεπτων· πολλους γαρ απεκτεινεν εν τω θυμω αυτου· και εζητηθη υπο του βασιλεως τα σωματα, και ουχ ευρεθη.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| πορευθεις δε εις των εν Νινευη, υπεδειξε τω βασιλει περι εμου οτι θαπτω αυτους, και εκρυβην· επιγνους δε οτι ζητουμαι αποθανειν, φοβηθεις ανεχωρησα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και διηρπαγη παντα τα υπαρχοντα μου, και ου κατελειφθη μοι ουδεν πλην ῎Αννας της γυναικος μου και Τωβιου του υιου μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και ου διηλθον ημερας πεντηκοντα, εως ου απεκτειναν αυτον οι δυο υιοι αυτου και εφυγον εις τα ορη ᾿Αραραθ, και εβασιλευσε Σαχερδονος υιος αυτου αντ᾿ αυτου, και εταξεν ᾿Αχιαχαρον τον ᾿Αναηλ υιον του αδελφου μου επι πασαν την εκλογιστιαν της βασιλειας αυτου και επι πασαν την διοικησιν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ηξιωσεν ᾿Αχιαχαρος περι εμου, και ηλθον εις Νινευη. ᾿Αχιαχαρος δε ην ο οινοχοος και επι του δακτυλιου και διοικητης και εκλογιστης, και κατεστησεν αυτον ο Σαχερδονος εκ δευτερας· ην δε εξαδελφος μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΟΤΕ δε κατηλθον εις τον οικον μου και απεδοθη μοι ῎Αννα η γυνη μου, και Τωβιας ο υιος μου, εν τη πεντηκοστη εορτη, η εστιν αγια επτα εβδομαδων, εγενηθη αριστον καλον μοι, και ανεπεσα του φαγειν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και εθεασαμην οψα πολλα και ειπα τω υιω μου· βαδισον και αγαγε ὃν ἂν ευρῃς των αδελφων ημων ενδεη, ὃς μεμνηται του Κυριου, και ιδου μενω σε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ελθων ειπε· πατερ, εις εκ του γενους ημων εστραγγαλωμενος ερριπται εν τη αγορα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| καγω πριν η γευσασθαι με, αναπηδησας ανειλομην αυτον εις τι οικημα, εως ου εδυ ο ηλιος.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και επιστρεψας ελουσαμην και ησθιον τον αρτον μου εν λυπῃ·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και εμνησθην της προφητειας ᾿Αμως, καθως ειπε· στραφησονται αι εορται υμων εις πενθος και πασαι αι ευφροσυναι υμων εις θρηνον,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και εκλαυσα. και οτε εδυ ο ηλιος, ᾠχομην και ορυξας εθαψα αυτον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και οι πλησιον επεγελων λεγοντες· ουκ ετι φοβειται φονευθηναι περι του πραγματος τουτου, και απεδρα, και ιδου παλιν θαπτει τους νεκρους.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εν αυτη τη νυκτι ανελυσα θαψας και εκοιμηθην μεμιαμμενος παρα τον τοιχον της αυλης, και το προσωπον μου ακαλυπτον ην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ουκ ᾔδειν οτι στρουθια εν τω τοιχω εστι, και των οφθαλμων μου ανεωγοτων, αφωδευσαν τα στρουθια θερμον εις τους οφθαλμους μου, και εγενηθη λευκωματα εν τοις οφθαλμοις μου. και επορευθην προς ιατρους, και ουκ ωφελησαν με· ᾿Αχιαχαρος δε ετρεφε με, εως ου επορευθην εις την ᾿Ελυμαΐδα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και η γυνη μου ῎Αννα ηριθευετο εν τοις γυναικειοις·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και απεστελλε τοις κυριοις, και απεδωκαν αυτη και αυτοι τον μισθον προσδοντες και εριφον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| οτε δε ηλθε προς με, ηρξατο κραζειν· και ειπα αυτη· ποθεν το εριφιον; μη κλεψιμαιον εστιν; αποδος αυτο τοις κυριοις· ου γαρ θεμιτον εστι φαγειν κλεψιμαιον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| η δε ειπε· δωρον δεδοται μοι επι τω μισθω. και ουκ επιστευον αυτη και ελεγον αποδιδοναι αυτο τοις κυριοις και ηρυθριων προς αυτην· η δε αποκριθεισα ειπε μοι· που εισιν αι ελεημοσυναι σου και αι δικαιοσυναι σου; ιδου γνωστα παντα μετα σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ λυπηθεις εκλαυσα και προσευξαμην μετ᾿ οδυνης λεγων·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| δικαιος ει, Κυριε, και παντα τα εργα σου και πασαι αι οδοι σου ελεημοσυναι και αληθεια, και κρισιν αληθινην και δικαιαν συ κρινεις εις τον αιωνα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| μνησθητι μου και επιβλεψον επ᾿ εμε· μη με εκδικησῃς ταις αμαρτιαις μου και τοις αγνοημασι μου και των πατερων μου, α ημαρτον ενωπιον σου·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| παρηκουσαν γαρ των εντολων σου, και εδωκας ημας εις διαρπαγηνκαι αιχμαλωσιαν και θανατον και παραβολην ονειδισμου πασι τοις εθνεσιν, εν οις εσκορπισμεθα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και νυν πολλαι αι κρισεις σου εισι και αληθιναι εξ εμου ποιησαι περι των αμαρτιων μου και των πατερων μου, οτι ουκ εποιησαμεν τας εντολας σου· ου γαρ επορευθημεν εν αληθειᾳ ενωπιον σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και νυν κατα το αρεστον ενωπιον σου ποιησον μετ᾿ εμου· επιταξον αναλαβειν το πνευμα μου, οπως απολυθω και γενωμαι γη· διοτι λυσιτελει μοι αποθανειν η ζην, οτι ονειδισμους ψευδεις ηκουσα, και λυπη εστι πολλη εν εμοι· επιταξον απολυθηναι με της αναγκης ηδη εις τον αιωνιον τοπον, μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απ᾿εμου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| ᾿Εν τη αυτη ημερᾳ συνεβη τη θυγατρι Ραγουηλ Σαρρᾳ εν ᾿Εκβατανοις της Μηδιας και ταυτην ονειδισθηναι υπο παιδισκων πατρος αυτης,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| οτι ην δεδομενη ανδρασιν επτα, και ᾿Ασμοδαιος το πονηρον δαιμονιον απεκτεινεν αυτους πριν η γενεσθαι αυτους μετ᾿ αυτης ως εν γυναιξι. και ειπαν αυτη· ου συνιεις αποπνιγουσα σου τους ανδρας; ηδη επτα εσχες και ενος αυτων ουκ ωνομασθης·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| τι ημας μαστιγοις; ει απεθαναν, βαδιζε μετ᾿ αυτων· μη ιδοιμεν σου υιον η θυγατερα εις τον αιωνα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| ταυτα ακουσασα ελυπηθη σφοδρα ωστε απαγξασθαι. και ειπε· μια μεν ειμι τω πατρι μου· εαν ποιησω τουτο, ονειδος αυτω εσται, και το γηρας αυτου καταξω μετ᾿ οδυνης εις ᾅδου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και εδεηθη προς τη θυριδι και ειπεν· ευλογητος ει, Κυριε ο Θεος μου, και ευλογητον το ονομα σου το αγιον και εντιμον εις τους αιωνας· ευλογησαισαν σε παντα τα εργα σου εις τον αιωνα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και νυν, Κυριε, τους οφθαλμους μου και το προσωπον μου εις σε δεδωκα·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ειπον απολυσαι με απο της γης και μη ακουσαι με μηκετι ονειδισμον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| συ γινωσκεις, Κυριε, οτι καθαρα ειμι απο πασης αμαρτιας ανδρος 15 και ουκ εμολυνα το ονομα μου ουδε το ονομα του πατρος μου εν τη γη της αιχμαλωσιας μου. μονογενης ειμι τω πατρι μου, και ουχ υπαρχει αυτω παιδιον, ὃ κληρονομησει αυτον, ουδε αδελφος εγγυς ουδε υπαρχων αυτω υιος, ινα συντηρησω εμαυτην αυτω γυναικα. ηδη απωλοντο μοι επτα· ινα τι μοι ζην; και ει μη δοκει σοι αποκτειναι με, επιταξον επιβλεψαι επ᾿ εμε και ελεησαι με και μηκετι ακουσαι με ονειδισμον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| Και εισηκουσθη προσευχη αμφοτερων ενωπιον της δοξης του μεγαλου Ραφαηλ,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και απεσταλη ιασασθαι τους δυο, του Τωβιτ λεπισαι τα λευκωματα και Σαρραν την του Ραγουηλ δουναι Τωβιᾳ τω υιω Τωβιτ γυναικα και δησαι ᾿Ασμοδαιον το πονηρον δαιμονιον, διοτι Τωβιᾳ επιβαλλει κληρονομησαι αυτην. εν αυτω τω καιρω επιστρεψας Τωβιτ εισηλθεν εις τον οικον αυτου και Σαρρα η του Ραγουηλ κατεβη εκ του υπερῴου αυτης.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΕΝ τη ημερᾳ εκεινη εμνησθη Τωβιτ περι του αργυριου, ου παρεθετο Γαβαηλ εν Ραγοις της Μηδιας,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ειπεν εν εαυτω· εγω ᾐτησαμην θανατον, τι ου καλω Τωβιαν τον υιον μου, ινα αυτω υποδειξω πριν αποθανειν με; 3 και καλεσας αυτον ειπε· παιδιον, εαν αποθανω, θαψον με, και μη υπεριδῃς την μητερα σου· τιμα αυτην πασας τας ημερας της ζωης σου και ποιει το αρεστον αυτη και μη λυπησῃς αυτην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| μνησθητι, παιδιον, οτι πολλους κινδυνους εωρακεν επι σοι εν τη κοιλιᾳ· οταν αποθανῃ, θαψον αυτην παρ᾿ εμοι εν ενι ταφω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| πασας τας ημερας, παιδιον, Κυριου του Θεου ημων μνημονευε και μη θελησῃς αμαρτανειν και παραβηναι τας εντολας αυτου. δικαιοσυνην ποιει πασας τας ημερας της ζωης σου και μη πορευθης ταις οδοις της αδικιας·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| διοτι ποιουντος σου την αληθειαν, ευοδιαι εσονται εν τοις εργοις σου και πασι τοις ποιουσι την δικαιοσυνην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| εκ των υπαρχοντων σοι ποιει ελεημοσυνην, και μη φθονεσατω σου ο οφθαλμος εν τω ποιειν σε ελεημοσυνην· μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απο παντος πτωχου, και απο σου ου μη αποστραφη το προσωπον του Θεου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| ως σοι υπαρχει κατα το πληθος, ποιησον εξ αυτων ελεημοσυνην· εαν ολιγον σοι υπαρχῃ, κατα το ολιγον μη φοβου ποιειν ελεημοσυνην·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| θεμα γαρ αγαθον θησαυριζεις σεαυτω εις ημεραν αναγκης·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| διοτι ελεημοσυνη εκ θανατου ρυεται και ουκ εα εισελθειν εις το σκοτος·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| δωρον γαρ αγαθον εστιν ελεημοσυνη πασι τοις ποιουσιν αυτην ενωπιον του ῾Υψιστου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| προσεχε σεαυτω, παιδιον, απο πασης πορνειας και γυναικα πρωτον λαβε απο του σπερματος των πατερων σου· μη λαβῃς γυναικα αλλοτριαν, ἣ ουκ εστιν εκ της φυλης του πατρος σου, διοτι υιοι προφητων εσμεν. Νωε, ῾Αβρααμ, ᾿Ισαακ, ᾿Ιακωβ, οι πατερες ημων απο του αιωνος· μνησθητι, παιδιον, οτι αυτοι παντες ελαβον γυναικας εκ των αδελφων αυτων και ευλογηθησαν εν τοις τεκνοις αυτων, και το σπερμα αυτων κληρονομησει γην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και νυν, παιδιον, αγαπα τους αδελφους σου και μη υπερηφανευου τη καρδιᾳ σου απο των αδελφων σου και των υιων και θυγατερων του λαου σου λαβειν σεαυτω εξ αυτων γυναικα· διοτι εν τη υπερηφανιᾳ απωλεια και ακαταστασια πολλη, και εν τη αχρειοτητι ελαττωσις και ενδεια μεγαλη· η γαρ αχρειοτης μητηρ εστι του λιμου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| μισθος παντος ανθρωπου, ὃς εαν εργασηται παρα σοι, μη αυλισθητω, αλλ᾿ αποδος αυτω παραυτικα, και εαν δουλευσῃς τω Θεω, αποδοθησεται σοι. προσεχε σεαυτω, παιδιον, εν πασι τοις εργοις σου και ισθι πεπαιδευμενος εν πασῃ αναστροφη σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ὃ μισεις, μηδενι ποιησῃς. οινον εις μεθην μη πιῃς, και μη πορευθητω μετα σου μεθη εν τη οδω σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| εκ του αρτου σου διδου πεινωντι και εκ των ιματιων σου τοις γυμνοις· παν, ὃ εαν περισσευσῃ σοι, ποιει ελεημοσυνην, και μη φθονεσατω σου ο οφθαλμος εν τω ποιειν σε ελεημοσυνην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| εκχεον τους αρτους σου επι τον ταφον των δικαιων και μη δως τοις αμαρτωλοις.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| συμβουλιαν παρα παντος φρονιμου ζητησον και μη καταφρονησῃς επι πασης συμβουλιας χρησιμης.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| και εν παντι καιρω ευλογει Κυριον τον Θεον και παρ᾿ αυτου αιτησον, οπως αι οδοι σου ευθειαι γενωνται, και πασαι αι τριβοι και βουλαι σου ευοδωθωσι· διοτι παν εθνος ουκ εχει βουλην, αλλ᾿ αυτος ο Κυριος διδωσι παντα τα αγαθα και ὃν εαν θελῃ, ταπεινοι, καθως βουλεται. και νυν, παιδιον, μνημονευε των εντολων μου, και μη εξαλειφθητωσαν εκ της καρδιας σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και νυν υποδεικνυω σοι τα δεκα ταλαντα του αργυριου, α παρεθεμην Γαβαηλω τω του Γαβρια εν Ραγοις της Μηδιας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και μη φοβου, παιδιον, οτι επτωχευσαμεν· υπαρχει σοι πολλα, εαν φοβηθης τον Θεον, και αποστης απο πασης αμαρτιας και ποιησῃς το αρεστον ενωπιον αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ αποκριθεις Τωβιας ειπεν αυτω· πατερ, ποιησω παντα, οσα εντεταλσαι μοι·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| αλλα πως δυνησομαι λαβειν το αργυριον και ου γινωσκω αυτον; 3 και εδωκεν αυτω το χειρογραφον και ειπεν αυτω· ζητησον σεαυτω ανθρωπον, ὃς συμπορευσεται σοι, και δωσω αυτω μισθον εως ζω· και λαβε πορευθεις το αργυριον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και επορευθη ζητησαι ανθρωπον και ευρε τον Ραφαηλ, ὃς ην αγγελος, και ουκ ᾔδει·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ειπεν αυτω· ει δυναμαι πορευθηναι μετα σου εν Ραγοις της Μηδιας, και ει εμπειρος ει των τοπων; 6 και ειπεν αυτω ο αγγελος· πορευσομαι μετα σου και της οδου εμπειρω και παρα Γαβαηλ τον αδελφον ημων ηυλισθην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και ειπεν αυτω Τωβιας· υπομεινον με, και ερω τω πατρι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και ειπεν αυτω· πορευου και μη χρονισῃς.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και εισελθων ειπε τω πατρι· ιδου ευρηκα ὃς συμπορευσεται μοι. ο δε ειπε· φωνησον αυτον προς με, ινα επιγνω ποιας φυλης εστι και ει πιστος του πορευθηναι μετα σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και εκαλεσεν αυτον, και εισηλθε, και ησπασαντο αλληλους.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και ειπεν αυτω Τωβιτ· αδελφε, εκ ποιας φυλης και εκ ποιας πατριας ει συ; υποδειξον μοι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ειπεν αυτω· φυλην και πατριαν συ ζητεις η μισθιον, ὃς συμπορευσεται μετα του υιου σου; και ειπεν αυτω Τωβιτ· βουλομαι, αδελφε, επιγνωναι το γενος σου κα’Ι το ονομα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| ὃς δε ειπεν· εγω ᾿Αζαριας ᾿Ανανιου του μεγαλου, των αδελφων σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και ειπεν αυτω· υγιαινων ελθοις, αδελφε, και μη μοι οργισθης, οτι εζητησα την φυλην σου και την πατριαν σου επιγνωναι. και συ τυγχανεις αδελφος μου εκ της καλης και αγαθης γενεας· επεγινωσκον γαρ εγω ᾿Ανανιαν και ᾿Ιωναθαν τους υιους Σεμεΐ του μεγαλου, ως επορευομεθα κοινως εις ῾Ιεροσολυμα προσκυνειν, αναφεροντες τα πρωτοτοκα και τας δεκατας των γεννηματων, και ουκ επλανηθησαν εν τη πλανῃ των αδελφων ημων. εκ ριζης καλης ει, αδελφε,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| αλλα ειπον μοι τινα σοι εσομαι μισθον διδοναι· δραχμην της ημερας και τα δεοντα σοι ως και τω υιω μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και ετι προσθησω σοι επι τον μισθον, εαν υγιαινοντες επιστρεψητε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και ευδοκησαν ουτως. και ειπε προς Τωβιαν· ετοιμος γινου προς την οδον· και ευοδωθειητε. και ητοιμασεν ο υιος αυτου τα προς την οδον. και ειπεν αυτω ο πατηρ αυτου· πορευου μετα του ανθρωπου τουτου, ο δε εν τω ουρανω οικων Θεος ευοδωσει την οδον υμων, και ο αγγελος αυτου συμπορευθητω υμιν. και εξηλθαν αμφοτεροι απελθειν και ο κυων του παιδαριου μετ᾿ αυτων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| εκλαυσε δε ῎Αννα η μητηρ αυτου και ειπε προς Τωβιτ· τι εξαπεστειλας το παιδιον ημων; η ουχι η ραβδος της χειρος ημων εστιν εν τω εισπορευεσθαι αυτον και εκπορευεσθαι ενωπιον ημων; 19 αργυριον τω αργυριω μη φθασαι, αλλα περιψημα του παιδιου ημων γενοιτο·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| ως γαρ δεδοται ημιν ζην παρα του Κυριου, τουτο ικανον ημιν υπαρχει.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και ειπεν αυτη Τωβιτ· μη λογον εχε, αδελφη· υγιαινων ελευσεται, και οι οφθαλμοι σου οψονται αυτον·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| αγγελος γαρ αγαθος συμπορευσεται αυτω, και ευοδωθησεται η οδος αυτου, και υποστρεψει υγιαινων. και επαυσατο κλαιουσα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΟΙ δε πορευομενοι την οδον ηλθον εσπερας επι τον Τιγριν ποταμον, και ηυλιζοντο εκει.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| το δε παιδαριον κατεβη περικλυσασθαι, και ανεπηδησεν ιχθυς απο του ποταμου και εβουληθη καταπιειν το παιδαριον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| ο δε αγγελος ειπεν αυτω· επιλαβου του ιχθυος. και εκρατησε τον ιχθυν το παιδαριον και ανεβαλεν αυτον επι την γην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και ειπεν αυτω ο αγγελος· ανατεμε τον ιχθυν και λαβων την καρδιαν και το ἧπαρ και την χολην θες ασφαλως.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και εποιησε το παιδαριον ως ειπεν αυτω ο αγγελος, τον δε ιχθυν οπτησαντες εφαγον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και ωδευον αμφοτεροι, εως ου ηγγισαν εν ᾿Εκβατανοις.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και ειπε το παιδαριον τω αγγελω· ᾿Αζαρια αδελφε, τι εστιν η καρδια και το ἧπαρ και η χολη του ιχθυος; 8 και ειπεν αυτω· η καρδια και το ἧπαρ, εαν τινα οχλη δαιμονιον η πνευμα πονηρον, ταυτα δει καπνισαι ενωπιον ανθρωπου η γυναικος, και ουκετι ου μη οχληθη·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| η δε χολη, εγχρισαι ανθρωπον, ὃς εχει λευκωματα εν τοις οφθαλμοις, και ιαθησεται.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| ως δε προσηγγισαν τη Ραγῃ,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ειπεν ο αγγελος τω παιδαριω· αδελφε, σημερον αυλισθησομεθα παρα Ραγουηλ, και αυτος συγγενης σου εστι, και εστιν αυτω θυγατηρ ονοματι Σαρρα·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| λαλησω περι αυτης του δοθηναι σοι αυτην εις γυναικα, οτι σοι επιβαλλει η κληρονομια αυτης, και συ μονος ει εκ του γενους αυτης, και το κορασιον καλον και φρονιμον εστι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και νυν ακουσον μου και λαλησω τω πατρι αυτης, και οταν υποστρεψωμεν εκ Ραγων, ποιησομεν τον γαμον· διοτι επισταμαι Ραγουηλ οτι ου μη δω αυτην ανδρι ετερω κατα τον νομον Μωυση η οφειλησει θανατον, οτι την κληρονομιαν σοι καθηκει λαβειν η παντα ανθρωπον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| τοτε ειπε το παιδαριον τω αγγελω· ᾿Αζαρια αδελφε, ακηκοα εγω το κορασιον δεδοσθαι επτα ανδρασι και παντας εν τω νυμφωνι απολωλοτας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και νυν εγω μονος ειμι τω πατρι και φοβουμαι μη εισελθων αποθανω καθως και οι προτεροι, οτι δαιμονιον φιλει αυτην, ὃ ουκ αδικει ουδενα πλην των προσαγοντων αυτη. και νυν εγω φοβουμαι μη αποθανω και καταξω την ζωην του πατρος μου και της μητρος μου μετ᾿ οδυνης επ᾿ εμοι εις τον ταφον αυτων· και υιος ετερος ουχ υπαρχει αυτοις, ὃς θαψει αυτους.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| ειπε δε αυτω ο αγγελος· ου μεμνησαι των λογων, ων ενετειλατο σοι ο πατηρ σου, υπερ του λαβειν σε γυναικα εκ του γενους σου; και νυν ακουσον μου, αδελφε, διοτι σοι εσται εις γυναικα, και του δαιμονιου μηδενα λογον εχε, οτι την νυκτα ταυτην δοθησεται σοι αυτη εις γυναικα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και εαν εισελθῃς εις τον νυμφωνα, ληψῃ τεφραν θυμιαματων και επιθησεις απο της καρδιας και του ηπατος του ιχθυος και καπνισεις,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και οσφρανθησεται το δαιμονιον και φευξεται και ουκ επανελευσεται εις τον αιωνα του αιωνος. οταν δε προσπορευῃ αυτη, εγερθητε αμφοτεροι και βοησατε προς τον ελεημονα Θεον, και σωσει υμας και ελεησει. μη φοβου, οτι σοι αυτη ητοιμασμενη ην απο του αιωνος, και συ αυτην σωσεις, και πορευσεται μετα σου, και υπολαμβανω οτι σοι εσται εξ αυτης παιδια.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και ως ηκουσε Τωβιας ταυτα, εφιλησεν αυτην, και η ψυχη αυτου εκολληθη σφοδρα αυτη.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ ηλθον εις ᾿Εκβατανα και παρεγενοντο εις την οικιαν Ραγουηλ, Σαρρα δε υπηντησεν αυτοις και εχαιρετισεν αυτους και αυτοι αυτην, και εισηγαγεν αυτους εις την οικιαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ειπε Ραγουηλ ῎Εδνᾳ τη γυναικι αυτου· ως ομοιος ο νεανισκος Τωβιτ τω ανεψιω μου; 3 και ηρωτησεν αυτους Ραγουηλ· ποθεν εστε, αδελφοι; και ειπαν αυτω· εκ των υιων Νεφθαλιμ των αιχμαλωτων εκ Νινευη.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ειπεν αυτοις· γινωσκετε Τωβιτ τον αδελφον ημων; οι δε ειπον· γινωσκομεν. και ειπεν αυτοις· υγιαινει; 5 οι δε ειπαν· και ζη και υγιαινει. και ειπε Τωβιας· πατηρ μου εστι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και ανεπηδησε Ραγουηλ και κατεφιλησεν αυτον και εκλαυσε 7 και ευλογησεν αυτον και ειπεν αυτω· ο του καλου και αγαθου ανθρωπου υιος· και ακουσας οτι Τωβιτ απωλεσε τους οφθαλμους εαυτου, ελυπηθη και εκλαυσε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ῎Εδνα η γυνη αυτου και Σαρρα η θυγατηρ αυτου εκλαυσαν και υπεδεξαντο αυτους προθυμως·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και εθυσαν κριον προβατων και παρεθηκαν οψα πλειονα. ειπε δε Τωβιας τω Ραφαηλ· ᾿Αζαρια αδελφε, λαλησον υπερ ων ελεγες εν τη πορειᾳ, και τελεσθητω το πραγμα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και μετεδωκε τον λογον τω Ραγουηλ· και ειπε Ραγουηλ προς Τωβιαν· φαγε, πιε και ηδεως γινου, σοι γαρ καθηκει το παιδιον μου λαβειν· πλην υποδειξω σοι την αληθειαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εδωκα το παιδιον μου επτα ανδρασι, και οποτε εαν εισεπορευοντο προς αυτην, απεθνησκον υπο την νυκτα. αλλα το νυν εχον, ηδεως γινου. και ειπε Τωβιας· ου γευομαι ουδεν ωδε, εως ἂν στησητε και σταθητε προς με. και ειπε Ραγουηλ· κομιζου αυτην απο του νυν κατα την κρισιν· συ δε αδελφος ει αυτης, και αυτη σου εστιν· ο δε ελεημων Θεος ευοδωσει υμιν τα καλλιστα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εκαλεσε Σαρραν την θυγατερα αυτου, και λαβων της χειρος αυτης παρεδωκεν αυτην Τωβια γυναικα και ειπεν· ιδου κατα τον νομον Μωυσεως κομιζου αυτην και απαγε προς τον πατερα σου· και ευλογησεν αυτους.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εκαλεσεν ῎Εδναν την γυναικα αυτου· και λαβων βιβλιον εγραψε συγγραφην, και εσφραγισατο.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και ηρξαντο εσθιειν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εκαλεσε Ραγουηλ ῎Εδναν την γυναικα αυτου και ειπε αυτη· αδελφη, ετοιμασον το ετερον ταμιειον και εισαγαγε αυτην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και εποιησεν ως ειπε και εισηγαγεν αυτην εκει, και εκλαυσε· και απεδεξατο τα δακρυα της θυγατρος αυτης και ειπεν αυτη·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| θαρσει, τεκνον, ο Κυριος του ουρανου και της γης δῴη σοι χαριν αντι της λυπης σου ταυτης· θαρσει, θυγατερ.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΟΤΕ δε συνετελεσαν δειπνουντες, εισηγαγον Τωβιαν προς αυτην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| ο δε πορευομενος εμνησθη των λογων Ραφαηλ και ελαβε την τεφραν των θυμιαματων και επεθηκε την καρδιαν του ιχθυος και το ἧπαρ και εκαπνισεν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| οτε δε ωσφρανθη το δαιμονιον της οσμης, εφυγεν εις τα ανωτατα Αιγυπτου και εδησεν αυτο ο αγγελος.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| ως δε συνεκλεισθησαν αμφοτεροι, ανεστη Τωβιας απο της κλινης και ειπεν· αναστηθι, αδελφη, και προσευξωμεθα, ινα ελεησῃ ημας ο Κυριος.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ηρξατο Τωβιας λεγειν· ευλογητος ει, ο Θεος των πατερων ημων, και ευλογητον το ονομα σου το αγιον και ενδοξον εις τους αιωνας· ευλογησατωσαν σε οι ουρανοι και πασαι αι κτισεις σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| συ εποιησας ᾿Αδαμ και εδωκας αυτω βοηθον Ευαν στηριγμα την γυναικα αυτου· εκ τουτων εγεννηθη το ανθρωπων σπερμα. συ ειπας· ου καλον ειναι τον ανθρωπον μονον, ποιησωμεν αυτω βοηθον ομοιον αυτω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και νυν, Κυριε, ου δια πορνειαν εγω λαμβανω την αδελφην μου ταυτην, αλλα επ᾿ αληθειας επιταξον ελεησαι με και αυτη συγκαταγηρασαι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ειπε μετ᾿ αυτου· αμην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και εκοιμηθησαν αμφοτεροι την νυκτα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και αναστας Ραγουηλ επορευθη και ωρυξε ταφον λεγων· μη και ουτος αποθανῃ; 11 και ηλθε Ραγουηλ εις την οικιαν εαυτου 12 και ειπεν ῎Εδνᾳ τη γυναικι αυτου· αποστειλον μιαν των παιδισκων, και ιδετωσαν ει ζη· ει δε μη, ινα θαψωμεν αυτον, και μηδεις γνω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και εισηλθεν η παιδισκη ανοιξασα την θυραν και ευρε τους δυο καθευδοντας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εξελθουσα απηγγειλεν αυτοις, οτι ζη.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και ευλογησε Ραγουηλ τον Θεον λεγων· ευλογητος ει συ, ο Θεος, εν πασῃ ευλογιᾳ καθαρα και αγιᾳ, και ευλογειτωσαν σε οι αγιοι σου και πασαι αι κτισεις σου, και παντες οι αγγελοι σου και οι εκλεκτοι σου ευλογειτωσαν σε εις τους αιωνας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| ευλογητος ει οτι ηυφρανας με, και ουκ εγενετο μοι καθως υπενοουν, αλλα κατα το πολυ ελεος σου εποιησας μεθ᾿ ημων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| ευλογητος ει οτι ηλεησας δυο μονογενεις· ποιησον αυτοις, δεσποτα, ελεος, συντελεσον την ζωην αυτων εν υγιειᾳ μετ᾿ ευφροσυνης και ελεους.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| εκελευσε δε τοις οικεταις χωσαι τον ταφον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και εποιησεν αυτοις γαμον ημερων δεκατεσσαρων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και ειπεν αυτω Ραγουηλ πριν η συντελεσθηναι τας ημερας του γαμου ενορκως μη εξελθειν αυτον εαν μη πληρωθωσιν αι δεκατεσσαρες ημεραι του γαμου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και τοτε λαβοντα το ημισυ των υπαρχοντων αυτου πορευεσθαι μεθ᾿ υγιειας προς τον πατερα· και τα λοιπα, οταν αποθανω και η γυνη μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ εκαλεσε Τωβιας τον Ραφαηλ και ειπεν αυτω·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| ᾿Αζαρια αδελφε, λαβε μετα σεαυτου παιδα και δυο καμηλους και πορευθητι εν Ραγοις της Μηδιας παρα Γαβαηλ και κομισαι μοι το αργυριον και αυτον αγε μοι εις τον γαμον·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| διοτι ωμομοκε Ραγουηλ μη εξελθειν με,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και ο πατηρ μου αριθμει τας ημερας, και εαν χρονισω μεγα, οδυνηθησεται λιαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και επορευθη Ραφαηλ και ηυλισθη παρα Γαβαηλ, και εδωκεν αυτω το χειρογραφον· ὃς δε προηνεγκε τα θυλακια εν ταις σφαγισι και εδωκεν αυτω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ωρθρευσαν κοινως και ηλθον εις τον γαμον. και ευλογησε Τωβιας την γυναικα αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ Τωβιτ ο πατηρ αυτου ελογισατο εκαστης ημερας· και ως επληρωθησαν αι ημεραι της πορειας και ουκ ηρχοντο,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| ειπε· μηποτε κατῄσχυνται; η μηποτε απεθανε Γαβαηλ και ουδεις αυτω διδωσι το αργυριον; 3 και ελυπειτο λιαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| ειπε δε αυτω η γυνη· απωλετο το παιδιον, διοτι κεχρονικε· και ηρξατο θρηνειν αυτον και ειπεν·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| ου μελοι μοι, τεκνον, οτι αφηκα σε το φως των οφθαλμων μου; 6 και Τωβιτ λεγει αυτη· σιγα, μη λογον εχει, υγιαινει.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ειπεν αυτω· σιγα, μη πλανα με, απωλετο το παιδιον μου. και επορευετο καθ᾿ ημεραν εις την οδον εξω, οιας απηλθεν, ημερας τε αρτον ουκ ησθιε, τας δε νυκτας ου διελιμπανε θρηνουσα Τωβιαν τον υιον αυτης, εως ου συνετελεσθησαν αι δεκατεσσαρες ημεραι του γαμου, ας ωμοσε Ραγουηλ ποιησαι αυτον εκει· ειπε δε Τωβιας τω Ραγουηλ· εξαποστειλον με, οτι ο πατηρ μου και η μητηρ μου ουκετι ελπιζουσιν οψεσθαι με.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| ειπε δε αυτω ο πενθερος· μεινον παρ᾿ εμοι, καγω εξαποστελω προς τον πατερα σου και δηλωσουσιν αυτω τα κατα σε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και Τωβιας λεγει· εξαποστειλον με προς τον πατερα μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| αναστας δε Ραγουηλ εδωκεν αυτω Σαρραν την γυναικα αυτου και τα ημισυ των υπαρχοντων, σωματα και κτηνη και αργυριον,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ευλογησας αυτους εξαπεστειλε λεγων· ευοδωσει υμας, τεκνα, ο Θεος του ουρανου προ του με αποθανειν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και ειπε τη θυγατρι αυτου· τιμα τους πενθερους σου, αυτοι νυν γονεις σου εισιν· ακουσαιμι σου ακοην καλην, και εφιλησεν αυτην. και ῎Εδνα ειπε προς Τωβιαν· αδελφε αγαπητε, αποκαταστησαι σε ο Κυριος του ουρανου και δῴη μοι ιδειν σου παιδια εκ Σαρρας της θυγατρος μου, ινα ευφρανθω ενωπιον του Κυριου· και ιδου παρατιθεμαι σοι την θυγατερα μου εν παρακαταθηκῃ, μη λυπησῃς αυτην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| μετα ταυτα επορευετο και Τωβιας ευλογων τον Θεον, οτι ευωδωσε την οδον αυτου, και κατευλογει Ραγουηλ και ῎Εδναν την γυναικα αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ επορευετο μεχρις ου εγγισαι αυτους εις Νινευη. και ειπε Ραφαηλ προς Τωβιαν· ου γινωσκεις, αδελφε, πως αφηκας τον πατερα σου; 2 προδραμωμεν εμπροσθεν της γυναικος σου και ετοιμασωμεν την οικιαν·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| λαβε δε παρα χειρα την χολην του ιχθυος. και επορευθησαν, και συνηλθεν ο κυων οπισθεν αυτων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και ῎Αννα εκαθητο περιβλεπομενη εις την οδον τον παιδα αυτης·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και προσενοησεν αυτον ερχομενον και ειπε τω πατρι αυτου· ιδου ο υιος μου ερχεται και ο ανθρωπος ο πορευθεις μετ᾿ αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και Ραφαηλ ειπεν· επισταμαι εγω οτι ανοιξει τους οφθαλμους ο πατηρ σου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| συ εγχρισον την χολην εις τους οφθαλμους αυτου, και δηχθεις διατριψει και αποβαλειται τα λευκωματα και οψεται σε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και προσδραμουσα ῎Αννα επεπεσεν επι τον τραχηλον του υιου αυτης και ειπεν αυτω· ειδον σε, παιδιον, απο του νυν αποθανουμαι και εκλαυσαν αμφοτεροι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και Τωβιτ εξηρχετο προς την θυραν και προσεκοπτεν, ο δε υιος αυτου προσεδραμεν αυτω 10 και επελαβετο του πατρος αυτου και προσεπασε την χολην επι τους οφθαλμους του πατρος αυτου λεγων· θαρσει, πατερ.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| ως δε συνεδηχθησαν, διετριψε τους οφθαλμους αυτου, και ελεπισθη απο των κανθων των οφθαλμων αυτου τα λευκωματα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και ιδων τον υιον αυτου επεπεσεν επι τον τραχηλον αυτου 13 και εκλαυσε και ειπεν· ευλογητος ει, ο Θεος, και ευλογητον το ονομα σου εις τους αιωνας, και ευλογημενοι παντες οι αγιοι σου αγγελοι· οτι εμαστιγωσας και ηλεησας με, ιδου βλεπω Τωβιαν τον υιον μου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και εισηλθεν ο υιος αυτου χαιρων και απηγγειλε τω πατρι αυτου τα μεγαλεια τα γενομενα αυτω εν τη Μηδιᾳ.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και εξηλθε Τωβιτ εις συναντησιν τη νυμφῃ αυτου χαιρων και ευλογων τον Θεον προς τη πυλῃ Νινευη· και εθαυμαζον οι θεωρουντες αυτον πορευομενον, οτι εβλεψε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και Τωβιτ εξωμολογειτο ενωπιον αυτου, οτι ηλεησεν αυτους ο Θεος· και ως ηγγισε Τωβιτ Σαρρᾳ τη νυμφῃ αυτου, κατευλογησεν αυτην λεγων· ελθοις υγιαινουσα, θυγατερ· ευλογητος ο Θεος, ὃς ηγαγε σε προς ημας, και ο πατηρ σου και η μητηρ σου. και εγενετο χαρα πασι τοις εν Νινευη αδελφοις αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και παρεγενετο ᾿Αχιαχαρος και Νασβας ο εξαδελφος αυτου,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και ηχθη ο γαμος Τωβια μετ᾿ ευφροσυνης ημερας επτα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ εκαλεσε Τωβιτ Τωβιαν τον υιον αυτου και ειπεν αυτω· ορα, τεκνον, μισθον τω ανθρωπω τω συνελθοντι σοι, και προσθειναι αυτω δει.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και ειπε· πατερ, ου βλαπτομαι δους αυτω το ημισυ, ων ενηνοχα,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| οτι με αγηοχε σοι υγιη και την γυναικα μου εθεραπευσε και το αργυριον μου ηνεγκε και σε ομοιως εθεραπευσε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ειπεν ο πρεσβυτης· δικαιουται αυτω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και εκαλεσε τον αγγελον και ειπεν αυτω· λαβε το ημισυ παντων, ων ενηνοχατε, και υπαγε υγιαινων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| τοτε καλεσας τους δυο κρυπτως ειπεν αυτοις· ευλογειτε τον Θεον και αυτω εξομολογεισθε και μεγαλωσυνην διδοτε αυτω και εξολογεισθε αυτω ενωπιον παντων των ζωντων, περι ων εποιησε μεθ᾿ υμων. αγαθον το ευλογειν τον Θεον και υψουν το ονομα αυτου, τους λογους των εργων του Θεου εντιμως υποδεικνυοντες, και μη οκνειτε εξομολογεισθαι αυτω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| μυστηριον βασιλεως καλον κρυψαι, τα δε εργα του Θεου ανακαλυπτειν ενδοξως. αγαθον ποιησατε, και κακον ουχ ευρησει υμας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| αγαθον προσευχη μετα νηστειας και ελεημοσυνης και δικαιοσυνης· αγαθον το ολιγον μετα δικαιοσυνης η πολυ μετα αδικιας. καλον ποιησαι ελεημοσυνην η θησαυρισαι χρυσιον·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| ελεημοσυνη γαρ εκ θανατου ρυεται, και αυτη αποκαθαριει πασαν αμαρτιαν· οι ποιουντες ελεημοσυνας και δικαιοσυνας πλησθησονται ζωης,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| οι δε αμαρτανοντες πολεμιοι εισι της εαυτων ζωης.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ου μη κρυψω αφ᾿ υμων παν ρημα· ειρηκα δη μυστηριον βασιλεως κρυψαι καλον, τα δε εργα του Θεου ανακαλυπτειν ενδοξως.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και νυν οτι προσηυξω συ και η νυμφη σου Σαρρα, εγω προσηγαγον το μνημοσυνον της προσευχης υμων ενωπιον του αγιου· και οτε εθαπτες τους νεκρους, ωσαυτως συμπαρηγμην σοι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και οτε ουκ ωκνησας αναστηναι και καταλιπειν το αριστον σου, οπως απελθων περιστειλῃς τον νεκρον, ουκ ελαθες με αγαθοποιων, αλλα συν σοι ημην.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και νυν απεστειλε με ο Θεος ιασασθαι σε και την νυμφην σου Σαρραν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| εγω ειμι Ραφαηλ, εις εκ των επτα αγιων αγγελων, οἳ προσαναφερουσι τας προσευχας των αγιων, και εισπορευονται ενωπιον της δοξης του αγιου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και εταραχθησαν οι δυο και επεσον επι προσωπον, οτι εφοβηθησαν.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και ειπεν αυτοις· μη φοβεισθε, ειρηνη υμιν εσται· τον δε Θεον ευλογειτε εις τον αιωνα,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| οτι ου τη εμαυτου χαριτι, αλλα τη θελησει του Θεου ημων ηλθον, οθεν ευλογειτε αυτον εις τον αιωνα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| πασας τας ημερας ωπτανομην υμιν, και ουκ εφαγον ουδε επιον, αλλα ορασιν υμεις εθεωρειτε.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και νυν εξομολογεισθε τω Θεω, διοτι αναβαινω προς τον αποστειλαντα με, και γραψατε παντα τα συντελεσθεντα εις βιβλιον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| και ανεστησαν, και ουκ ετι ειδον αυτον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| και εξωμολογουντο τα εργα τα μεγαλα και θαυμαστα αυτου και ως ωφθη αυτοις ο αγγελος Κυριου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ Τωβιτ εγραψε προσευχην εις αγαλλιασιν και ειπεν· «Ευλογητος ο Θεος ο ζων εις τους αιωνας και η βασιλεια αυτου,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| οτι αυτος μαστιγοι και ελεει, καταγει εις ᾅδην και αναγει, και ουκ εστιν ὃς εκφευξεται την χειρα αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| εξομολογεισθε αυτω οι υιοι ᾿Ισραηλ ενωπιον των εθνων, οτι αυτος διεσπειρεν ημας εν αυτοις·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εκει υποδειξατε την μεγαλωσυνην αυτου, υψουτε αυτον ενωπιον παντος ζωντος, καθοτι αυτος Κυριος ημων και Θεος, αυτος πατηρ ημων εις παντας τους αιωνας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και μαστιγωσει ημας εν ταις αδικιαις ημων και παλιν ελεησει και συναξει ημας εκ παντων των εθνων, ου εαν σκορπισθητε εν αυτοις.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| εαν επιστρεψητε προς αυτον εν ολῃ τη καρδιᾳ υμων και εν ολῃ τη ψυχη υμων ποιησαι ενωπιον αυτου αληθειαν, τοτε επιστρεψει προς υμας και ου μη κρυψῃ το προσωπον αυτου αφ᾿ υμων. και θεασασθε α ποιησει μεθ᾿ υμων, και εξομολογησασθε αυτω εν ολω τω στοματι υμων· και ευλογησατε τον Κυριον της δικαιοσυνης και υψωσατε τον βασιλεα των αιωνων. εγω εν τη γη της αιχμαλωσιας μου εξομολογουμαι αυτω και δεικνυω την ισχυν και την μεγαλωσυνην αυτου εθνει αμαρτωλων. επιστρεψατε, αμαρτωλοι, και ποιησατε δικαιοσυνην ενωπιον αυτου· τις γινωσκει ει θελησει υμας και ποιησει ελεημοσυνην υμιν; 7 τον Θεον μου υψω και η ψυχη μου τον βασιλεα του ουρανου και αγαλλιασεται την μεγαλωσυνην αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| λεγετωσαν παντες και εξομολογεισθωσαν αυτω εν ῾Ιεροσολυμοις·<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| ῾Ιεροσολυμα πολις αγια, μαστιγωσει επι τα εργα των υιων σου και παλιν ελεησει τους υιους των δικαιων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| εξομολογου τω Κυριω αγαθως και ευλογει τον βασιλεα των αιωνων, ινα παλιν η σκηνη αυτου οικοδομηθη εν σοι μετα χαρας, και ευφραναι εν σοι τους αιχμαλωτους και αγαπησαι εν σοι τους ταλαιπωρους εις πασας τας γενεας του αιωνος.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| εθνη πολλα μακροθεν ηξει προς το ονομα Κυριου του Θεου δωρα εν χερσιν εχοντες και δωρα τω βασιλει του ουρανου, γενεαι γενεων δωσουσι σοι αγαλλιαμα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| επικαταρατοι παντες οι μισουντες σε, ευλογημενοι εσονται παντες οι αγαπωντες σε εις τον αιωνα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| χαρηθι και αγαλλιασαι επι τοις υιοις των δικαιων, οτι συναχθησονται και ευλογησουσι τον Κυριον των δικαιων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| ω μακαριοι οι αγαπωντες σε, χαρησονται επι τη ειρηνῃ σου. μακαριοι οσοι ελυπηθησαν επι πασαις ταις μαστιξι σου, οτι επι σοι χαρησονται θεασαμενοι πασαν την δοξαν σου και ευφρανθησονται εις τον αιωνα.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| η ψυχη μου ευλογειτω τον Θεον τον βασιλεα τον μεγαν,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| οτι οικοδομηθησεται ῾Ιερουσαλημ σαπφειρω και σμαραγδω και λιθω εντιμω τα τειχη σου και οι πυργοι και οι προμαχωνες εν χρυσιω καθαρω,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και αι πλατειαι ῾Ιερουσαλημ εν βηρυλλω και ανθρακι και λιθω εκ Σουφειρ ψηφολογηθησονται.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ερουσι πασαι αι ρυμαι αυτης, αλληλουια και αινεσουσι λεγοντες· ευλογητος ο Θεος, ὃς υψωσε παντας τους αιωνας».<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ επαυσατο εξομολογουμενος Τωβιτ.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και ην ετων πεντηκονταοκτω, οτε απωλεσε τας οψεις, και μετα ετη οκτω ανεβλεψε. και εποιει ελεημοσυνας και προσεθετο φοβεισθαι Κυριον τον Θεον και εξωμολογειτο αυτω.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| μεγαλως δε εγηρασε· και εκαλεσε τον υιον αυτου και τους υιους αυτου και ειπεν αυτω· τεκνον, λαβε τους υιους σου· ιδου γεγηρακα και προς το αποτρεχειν εκ του ζην ειμι.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| απελθε εις την Μηδιαν, τεκνον, οτι πεπεισμαι οσα ελαλησεν ᾿Ιωνας ο προφητης περι Νινευη, οτι καταστραφησεται, εν δε τη Μηδιᾳ εσται ειρηνη μαλλον εως καιρου, και οτι οι αδελφοι ημων εν τη γη σκορπισθησονται απο της αγαθης γης, και ῾Ιεροσολυμα εσται ερημος, και ο οικος του Θεου εν αυτη κατακαησεται και ερημος εσται μεχρι χρονου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και παλιν ελεησει αυτους ο Θεος και επιστρεψει αυτους εις την γην, και οικοδομησουσι τον οικον, ουχ οιος ο προτερος, εως πληρωθωσι καιροι του αιωνος. και μετα ταυτα επιστρεψουσιν εκ των αιχμαλωσιων και οικοδομησουσιν ῾Ιερουσαλημ εντιμως, και ο οικος του Θεου εν αυτη οικοδομηθησεται εις πασας τας γενεας του αιωνος οικοδομη ενδοξω, καθως ελαλησαν περι αυτης οι προφηται.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και παντα τα εθνη επιστρεψουσιν αληθινως φοβεισθαι Κυριον τον Θεον και κατορυξουσι τα ειδωλα αυτων, και ευλογησουσι παντα τα εθνη Κυριον.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και ο λαος αυτου εξομολογησεται τω Θεω, και υψωσει Κυριος τον λαον αυτου, και χαρησονται παντες οι αγαπωντες Κυριον τον Θεον εν αληθειᾳ και δικαιοσυνῃ, ποιουντες ελεος τοις αδελφοις ημων.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και νυν, τεκνον, απελθε απο Νινευη, οτι παντως εσται α ελαλησεν ο προφητης ᾿Ιωνας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| συ δε τηρησον τον νομον και τα προσταγματα και γενου φιλελεημων και δικαιος, ινα σοι καλως η. και θαψον με καλως και την μητερα σου μετ᾿ εμου, και μηκετι αυλισθητε εις Νινευη.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| τεκνον, ιδε τι εποιησεν ᾿Αμαν ᾿Αχιαχαρω τω θρεψαντι αυτον, ως εκ του φωτος ηγαγεν αυτον εις το σκοτος, και οσα ανταπεδωκεν αυτω· και ᾿Αχιαχαρος μεν εσωθη, εκεινω δε το ανταποδομα επεδοθη, και αυτος κατεβη εις το σκοτος. Μανασσης εποιησεν ελεημοσυνην και εσωθη εκ παγιδος θανατου, ἧς επηξεν αυτω, ᾿Αμαν δε ενεπεσεν εις την παγιδα και απωλετο.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και νυν, παιδια, ιδετε τι ελεημοσυνη ποιει, και τι δικαιοσυνη ρυεται. και ταυτα αυτου λεγοντος, εξελιπεν η ψυχη αυτου επι της κλινης· ην δε ετων εκατον πεντηκονταοκτω, και εθαψαν αυτον ενδοξως.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και οτε απεθανεν ῎Αννα, εθαψεν αυτην μετα του πατρος αυτου, απηλθε δε Τωβιας μετα της γυναικος αυτου και των υιων αυτου εις ᾿Εκβατανα προς Ραγουηλ τον πενθερον αυτου,<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και εγηρασεν εντιμως και εθαψε τους πενθερους αυτου ενδοξως και εκληρονομησε την ουσιαν αυτων και Τωβιτ του πατρος αυτου.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και απεθανεν ετων εκατον εικοσιεπτα εν ᾿Εκβατανοις της Μηδιας.<br>Τωβιτ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και ηκουσε πριν η αποθανειν αυτον την απωλειαν Νινευη, ἣν ᾐχμαλωτισε Ναβουχοδονοσορ και ᾿Ασυηρος, και εχαρη προ του αποθανειν επι Νινευη.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΕΤΟΥΣ δωδεκατου της βασιλειας Ναβουχοδονοσορ, ὃς εβασιλευσεν ᾿Ασσυριων εν Νινευη τη πολει τη μεγαλῃ, εν ταις ημεραις ᾿Αρφαξαδ, ὃς εβασιλευσεν Μηδων εν ᾿Εκβατανοις,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και ᾠκοδομησεν επ᾿ ᾿Εκβατανων κυκλω τειχη εκ λιθων λελαξευμενων εις πλατος πηχων τριων και εις μηκος πηχων ἓξ και εποιησε το υψος του τειχους πηχων εβδομηκοντα και το πλατος αυτου πηχων πεντηκοντα 3 και τους πυργους αυτου εστησεν επι ταις πυλαις αυτης πηχων εκατον και το πλατος αυτης εθεμελιωσεν εις πηχεις εξηκοντα 4 και εποιησε τας πυλας αυτης πυλας διεγειρομενας εις υψος πηχων εβδομηκοντα και το πλατος αυτων πηχεις τεσσαρακοντα εις εξοδους δυναμεων δυνατων αυτου και διαταξεις των πεζων αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και εποιησε πολεμον εν ταις ημεραις εκειναις ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ προς βασιλεα ᾿Αρφαξαδ εν τω πεδιω τω μεγαλω, τουτο εστιν εν τοις οριοις Ραγαυ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και συνηντησαν προς αυτον παντες οι κατοικουντες την ορεινην και παντες οι κατοικουντες τον Ευφρατην και τον Τιγριν και τον ῾Υδασπην και πεδια ᾿Αριωχ βασιλεως ᾿Ελυμαιων· και συνηλθον εθνη πολλα σφοδρα εις παραταξιν υιων Χελεουδ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και απεστειλε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς ᾿Ασσυριων επι παντας τους κατοικουντας την Περσιδα και επι παντας τους κατοικουντας προς δυσμαις, τους κατοικουντας Κιλικιαν και Δαμασκον, τον Λιβανον και ᾿Αντιλιβανον, και παντας τους κατοικουντας κατα προσωπον παραλιας 8 και τους εν τοις εθνεσι του Καρμηλου και Γαλααδ και την ανω Γαλιλαιαν και το μεγα πεδιον ᾿Εσδρηλων 9 και παντας τους εν Σαμαρειᾳ και ταις πολεσιν αυτης και περαν του ᾿Ιορδανου εως ῾Ιερουσαλημ και Βετανη και Χελλους και Καδης και του ποταμου Αιγυπτου και Ταφνας και Ραμεσση και πασαν γην Γεσεμ 10 εως του ελθειν επανω Τανεως και Μεμφεως και παντας τους κατοικουντας την Αιγυπτον εως του ελθειν επι τα ορια της Αιθιοπιας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και εφαυλισαν παντες οι κατοικουντες πασαν την γην το ρημα Ναβουχοδονοσορ του βασιλεως ᾿Ασσυριων και ου συνηλθον αυτω εις τον πολεμον, οτι ουκ εφοβηθησαν αυτον, αλλ᾿ ην εναντιον αυτων ως ανηρ εις, και ανεστρεψαν τους αγγελους αυτου κενους εν ατιμιᾳ προσωπου αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εθυμωθη Ναβουχοδονοσορ επι πασαν την γην ταυτην σφοδρα και ωμοσε κατα του θρονου και της βασιλειας αυτου, ει μην εκδικησειν παντα τα ορια της Κιλικιας και Δαμασκηνης και Συριας, ανελειν τη ρομφαιᾳ αυτου και παντας τους κατοικουντας εν γη Μωαβ και τους υιους ᾿Αμμων και πασαν την ᾿Ιουδαιαν και παντας τους εν Αιγυπτω εως του ελθειν επι τα ορια των δυο θαλασσων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και παρεταξατο εν τη δυναμει αυτου προς ᾿Αρφαξαδ βασιλεα εν τω ετει τω επτακαιδεκατω και εκραταιωθη εν τω πολεμω αυτου και ανεστρεψε πασαν την δυναμιν ᾿Αρφαξαδ και πασαν την ιππον αυτου και παντα τα αρματα αυτου 14 και εκυριευσε των πολεων αυτου και αφικετο εως ᾿Εκβατανων και εκρατησε των πυργων και επρονομευσε τας πλατειας αυτης και τον κοσμον αυτης εθηκεν εις ονειδος αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ελαβε τον ᾿Αρφαξαδ εν τοις ορεσι Ραγαυ και κατηκοντισεν αυτον εν ταις ζιβυναις αυτου και εξωλοθρευσεν αυτον εως της ημερας εκεινης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και ανεστρεψε μετ᾿ αυτων αυτος και πας ο συμμικτος αυτου, πληθος ανδρων πολεμιστων πολυ σφοδρα· και ην εκει ραθυμων και ευωχουμενος αυτος και η δυναμις αυτου εφ᾿ ημερας εκατον εικοσι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ εν τω ετει τω οκτωκαιδεκατω, δευτερᾳ και εικαδι του πρωτου μηνος, εγενετο λογος εν οικω Ναβουχοδονοσορ βασιλεως ᾿Ασσυριων εκδικησαι πασαν την γην καθως ελαλησε.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και συνεκαλεσε παντας τους θεραποντας αυτου και παντας τους μεγιστανας αυτου και εθετο μετ᾿ αυτων το μυστηριον της βουλης αυτου και συνετελεσε πασαν την κακιαν της γης εκ του στοματος αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και αυτοι εκριναν ολοθρευσαι πασαν σαρκα, οἳ ουκ ηκολουθησαν τω λογω του στοματος αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και εγενετο ως συνετελεσε την βουλην αυτου, εκαλεσε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς ᾿Ασσυριων τον ᾿Ολοφερνην αρχιστρατηγον της δυναμεως αυτου, δευτερον οντα μετ᾿ αυτον, και ειπε προς αυτον·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ταδε λεγει ο βασιλευς ο μεγας, ο κυριος πασης της γης· ιδου συ εξελευσῃ εκ του προσωπου μου και ληψῃ μετα σεαυτου ανδρας πεποιθοτας εν ισχυι αυτων, πεζων εις χιλιαδας εκατον εικοσι και πληθος ιππων συν αναβαταις μυριαδων δεκαδυο,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και εξελευσῃ εις συναντησιν πασῃ τη γη επι δυσμας, οτι ηπειθησαν τω ρηματι του στοματος μου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και απαγγελεις αυτοις ετοιμαζειν γην και υδωρ. οτι εξελευσομαι εν θυμω μου επ᾿ αυτους και καλυψω παν το προσωπον της γης εν τοις ποσι της δυναμεως μου και δωσω αυτους εις διαρπαγην αυτοις·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και οι τραυματιαι αυτων πληρωσουσι τας φαραγγας και τους χειμαρρους αυτων, και ποταμος επικλυζων τοις νεκροις αυτων πληρωθησεται·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και αξω την αιχμαλωσιαν αυτων επι τα ακρα πασης της γης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| συ δε εξελθων προκαταληψῃ μοι παν οριον αυτων, και εκδωσουσι σοι εαυτους, και διατηρησεις εμοι αυτους εις ημεραν ελεγμου αυτων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| επι δε τους απειθουντας ου φεισεται ο οφθαλμος σου του δουναι αυτους εις φονον και αρπαγην εν πασῃ τη γη σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| οτι ζων εγω και το κρατος της βασιλειας μου, λελαληκα και ποιησω ταυτα εν χειρι μου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και συ δε ου παραβησῃ εν τι των ρηματων του κυριου σου, αλλ᾿ επιτελων επιτελεσεις καθοτι προστεταχα σοι, και ου μακρυνεις του ποιησαι αυτα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και εξηλθεν ᾿Ολοφερνης απο προσωπου του κυριου αυτου και εκαλεσε παντας τους δυναστας και τους στρατηγους και επιστατας της δυναμεως ᾿Ασσουρ 15 και ηριθμησεν εκλεκτους ανδρας εις παραταξιν, καθοτι εκελευσεν αυτω ο κυριος αυτου εις μυριαδας δεκαδυο και ιππεις τοξοτας μυριους δισχιλιους,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και διεταξεν αυτους ὃν τροπον πολεμου πληθος συντασσεται.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ελαβε καμηλους και ονους και ημιονους εις την απαρτιαν αυτων, πληθος πολυ σφοδρα, και προβατα και βοας και αιγας εις την παρασκευην αυτων, ων ουκ ην αριθμος,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και επισιτισμον παντι ανδρι εις πληθος και χρυσιον και αργυριον εξ οικου βασιλεως πολυ σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και εξηλθεν αυτος και πασα η δυναμις αυτου εις πορειαν του προελθειν βασιλεως Ναβουχοδονοσορ και καλυψαι παν το προσωπον της γης προς δυσμαις εν αρμασι και ιππευσι και πεζοις επιλεκτοις αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και πολυς ο επιμικτος ως ακρις συνεξηλθον αυτοις και ως η αμμος της γης· ου γαρ ην αριθμος απο πληθους αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και απηλθον εκ Νινευη οδον τριων ημερων επι προσωπον του πεδιου Βεκτιλεθ και εστρατοπεδευσαν απο Βεκτιλεθ πλησιον του ορους του επ᾿ αριστερα της ανω Κιλικιας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και ελαβε πασαν την δυναμιν αυτου, τους πεζους και τους ιππεις και τα αρματα αυτου, και απηλθεν εκειθεν εις την ορεινην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και διεκοψε το Φουδ και Λουδ και επρονομευσαν παντας υιους Ρασσις και υιους ᾿Ισμαηλ τους κατα προσωπον της ερημου προς νοτον της Χελεων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και παρηλθε τον Ευφρατην και διηλθε την Μεσοποταμιαν και διεσκαψε πασας τας πολεις τας υψηλας τας επι του χειμαρρου ᾿Αβρωνα εως του ελθειν επι θαλασσαν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και κατελαβετο τα ορια της Κιλικιας και κατεκοψε παντας τους αντισταντας αυτω και ηλθεν εως οριων ᾿Ιαφεθ τα προς νοτον κατα προσωπον της ᾿Αραβιας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και εκυκλωσε παντας τους υιους Μαδιαμ και ενεπρησε τα σκηνωματα αυτων και επρονομευσε τας μανδρας αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και κατεβη εις πεδιον Δαμασκου εν ημεραις θερισμου πυρων και ενεπρησε παντας τους αγρους αυτων και τα ποιμνια και τα βουκολια εδωκεν εις αφανισμον και τας πολεις αυτων εσκυλευσε και τα παιδια αυτων εξελικμησε και επαταξε παντας τους νεανισκους αυτων εν στοματι ρομφαιας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| και επεπεσεν ο φοβος και ο τρομος αυτου επι τους κατοικουντας την παραλιαν, τους οντας εν Σιδωνι και Τυρω και τους κατοικουντας Σουρ και ᾿Οκινα, και παντας τους κατοικουντας ῾Ιεμνααν, και οι κατοικουντες εν ᾿Αζωτω και ᾿Ασκαλωνι εφοβηθησαν αυτον σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ απεστειλαν προς αυτον αγγελους λογοις ειρηνικοις λεγοντες·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ιδου ημεις οι παιδες Ναβουχοδονοσορ βασιλεως μεγαλου παρακειμεθα ενωπιον σου, χρησαι ημιν καθως αρεστον εστι τω προσωπω σου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ιδου αι επαυλεις ημων και παν πεδιον πυρων και τα ποιμνια και τα βουκολια και πασαι αι μανδραι των σκηνων ημων παρακεινται προ προσωπου σου, χρησαι καθ᾿ ὃν ἂν αρεσκῃ σοι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ιδου και αι πολεις ημων και οι κατοικουντες εν αυταις δουλοι σου εισιν· ελθων απαντησον αυταις ως εστιν αγαθον εν οφθαλμοις σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και παρεγενοντο οι ανδρες προς ᾿Ολοφερνην και απηγγειλαν αυτω κατα τα ρηματα ταυτα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και κατεβη επι την παραλιαν αυτος και η δυναμις αυτου και εφρουρησε τας πολεις τας υψηλας και ελαβεν εξ αυτων εις συμμαχιαν ανδρας επιλεκτους·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εδεξαντο αυτον αυτοι και πασα η περιχωρος αυτων μετα στεφανων και χορων και τυμπανων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και κατεσκαψε παντα τα ορια αυτων και τα αλση αυτων εξεκοψε, και ην δεδομενον αυτω εξολοθρευσαι παντας τους θεους της γης, οπως αυτω μονω τω Ναβουχοδονοσορ λατρευσωσι παντα τα εθνη, και πασαι αι γλωσσαι και πασαι αι φυλαι αυτων επικαλεσωνται αυτον εις θεον.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και ηλθε κατα προσωπον ᾿Εσδρηλων πλησιον της Δωταιας, η εστιν απεναντι του πριονος του μεγαλου της ᾿Ιουδαιας,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και κατεστρατοπεδευσεν ανα μεσον Γαβαι και Σκυθων πολεως, και ην εκει μηνα ημερων εις το συλλεξαι πασαν την απαρτιαν της δυναμεως αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ηκουσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ οι κατοικουντες εν τη ᾿Ιουδαιᾳ παντα, οσα εποιησεν ᾿Ολοφερνης τοις εθνεσιν, ο αρχιστρατηγος Ναβουχοδονοσορ βασιλεως ᾿Ασσυριων, και ὃν τροπον εσκυλευσε παντα τα ιερα αυτων και εδωκεν αυτα εις αφανισμον,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και εφοβηθησαν σφοδρα σφοδρα απο προσωπου αυτου και περι ῾Ιερουσαλημ και του ναου Κυριου Θεου αυτων εταραχθησαν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| οτι προσφατως ησαν αναβεβηκοτες εκ της αιχμαλωσιας, και νεωστι πας ο λαος συνελελεκτο της ᾿Ιουδαιας, και τα σκευη και το θυσιαστηριον και ο οικος εκ της βεβηλωσεως ηγιασμενα ην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και απεστειλαν εις παν οριον Σαμαρειας και Κωνα και Βαιθωρων και Βελμαιν και ῾Ιεριχω και εις Χωβα και Αισωρα και τον αυλωνα Σαλημ 5 και προκατελαβοντο πασας τας κορυφας των ορεων των υψηλων και ετειχισαντο τας εν αυτοις κωμας και παρεθεντο εις επισιτισμον εις παρασκευην πολεμου, οτι προσφατως ην τα πεδια αυτων τεθερισμενα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και εγραψεν ᾿Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας, ὃς ην εν ταις ημεραις εκειναις εν ῾Ιερουσαλημ, τοις κατοικουσι Βαιτυλουα και Βαιτομεσθαιμ, η εστιν απεναντι ᾿Εσδρηλων κατα προσωπον του πεδιου του πλησιον Δωθαΐμ,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| λεγων διακατασχειν τας αναβασεις της ορεινης, οτι δι᾿ αυτων ην η εισοδος εις την ᾿Ιουδαιαν, και ην ευχερως διακωλυσαι αυτους προσβαινοντας, στενης της προσβασεως ουσης επ᾿ ανδρας τους παντας δυο.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εποιησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ καθα συνεταξεν αυτοις ᾿Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και η γερουσια παντος δημου ᾿Ισραηλ, οἳ εκαθηντο εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ανεβοησαν πας ανηρ ᾿Ισραηλ προς τον Θεον εν εκτενιᾳ μεγαλῃ και εταπεινουσαν τας ψυχας αυτων εν εκτενιᾳ μεγαλῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| αυτοι και αι γυναικες αυτων και τα νηπια αυτων και τα κτηνη αυτων και πας παροικος η μισθωτος και αργυρωνητος αυτων επεθεντο σακκους επι τας οσφυας αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και πας ανηρ ᾿Ισραηλ και γυνη και τα παιδια και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ επεσον κατα προσωπον του ναου και εσποδωσαντο τας κεφαλας αυτων και εξετειναν τους σακκους αυτων κατα προσωπον Κυριου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και το θυσιαστηριον σακκω περιεβαλον και εβοησαν προς τον Θεον ᾿Ισραηλ ομοθυμαδον εκτενως του μη δουναι εις διαρπαγην τα νηπια αυτων και τας γυναικας εις προνομην και τας πολεις της κληρονομιας αυτων εις αφανισμον και τα αγια εις βεβηλωσιν και ονειδισμον, επιχαρμα τοις εθνεσι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και εισηκουσε Κυριος της φωνης αυτων και εισειδε την θλιψιν αυτων· και ην ο λαος νηστευων ημερας πλειους εν πασῃ τη ᾿Ιουδαιᾳ και ῾Ιερουσαλημ κατα προσωπον των αγιων Κυριου παντοκρατορος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ᾿Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και παντες οι παρεστηκοτες ενωπιον Κυριου, ιερεις και οι λειτουργουντες Κυριω, σακκους περιεζωσμενοι τας οσφυας αυτων προσεφερον την ολοκαυτωσιν του ενδελεχισμου και τας ευχας και τα εκουσια δοματα του λαου,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ην σποδος επι τας κιδαρεις αυτων. και εβοων προς Κυριον εκ πασης δυναμεως εις αγαθον επισκεψασθαι παντα οικον ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ ανηγγελη ᾿Ολοφερνῃ αρχιστρατηγω δυναμεως ᾿Ασσουρ διοτι οι υιοι ᾿Ισραηλ παρεσκευασαντο εις πολεμον και τας διοδους της ορεινης συνεκλεισαν και ετειχισαν πασαν κορυφην ορους υψηλου και εθηκαν εν τοις πεδιοις σκανδαλα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και ωργισθη θυμω σφοδρα και εκαλεσε παντας τους αρχοντας Μωαβ και τους στρατηγους ᾿Αμμων και παντας σατραπας της παραλιας 3 και ειπεν αυτοις· αναγγειλατε δη μοι, υιοι Χανααν, τις ο λαος ουτος ο καθημενος εν τη ορεινη, και τινες ας κατοικουσι πολεις, και το πληθος της δυναμεως αυτων, και εν τινι το κρατος αυτων, και η ισχυς αυτων, και τις ανεστηκεν επ᾿ αυτων βασιλευς ηγουμενος στρατιας αυτων,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και διατι κατενωτισαντο του μη ελθειν εις απαντησιν μοι παρα παντας τους κατοικουντας εν δυσμαις; 5 και ειπε προς αυτον ᾿Αχιωρ ο ηγουμενος παντων υιων ᾿Αμμων· ακουσατω δη ο κυριος μου λογον εκ στοματος του δουλου σου, και αναγγελω σοι την αληθειαν περι του λαου, ὃς κατοικει την ορεινην ταυτην, πλησιον σου οικουντος, και ουκ εξελευσεται ψευδος εκ του στοματος του δουλου σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| ο λαος ουτος εισιν απογονοι Χαλδαιων,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και παρῴκησαν το προτερον εν τη Μεσοποταμιᾳ, οτι ουκ εβουληθησαν ακολουθησαι τοις θεοις των πατερων αυτων, οἳ εγενοντο εν γη Χαλδαιων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και εξεβησαν εξ οδου των γονεων αυτων και προσεκυνησαν τω Θεω του ουρανου, Θεω ω επεγνωσαν, και εξεβαλον αυτους απο προσωπου των θεων αυτων, και εφυγον εις Μεσοποταμιαν και παρῴκησαν εκει ημερας πολλας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ειπεν ο Θεος αυτων εξελθειν εκ της παροικιας αυτων και πορευθηναι εις γην Χανααν, και κατῴκησαν εκει και επληθυνθησαν χρυσιω και αργυριω και εν κτηνεσι πολλοις σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και κατεβησαν εις Αιγυπτον, εκαλυψε γαρ το προσωπον της γης Χανααν λιμος, και παρῴκησαν εκει μεχρις ου διετραφησαν· και εγενοντο εκει εις πληθος πολυ, και ουκ ην αριθμος του γενους αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και επανεστη αυτοις ο βασιλευς Αιγυπτου και κατεσοφισαντο αυτους εν πονω και εν πλινθω, και εταπεινωσαν αυτους και εθεντο αυτους εις δουλους·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ανεβοησαν προς τον Θεον αυτων, και επαταξε πασαν την γην Αιγυπτου πληγαις, εν αις ουκ ην ιασις· και εξεβαλον αυτους οι Αιγυπτιοι απο προσωπου αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και κατεξηρανεν ο Θεος την ερυθραν θαλασσαν εμπροσθεν αυτων 14 και ηγαγεν αυτους εις οδον του Σινα και Καδης Βαρνη· και εξεβαλον παντας τους κατοικουντας εν τη ερημω 15 και ωκησαν εν γη ᾿Αμορραιων και παντας τους ᾿Εσεβωνιτας εξωλοθρευσαν εν τη ισχυι αυτων. και διαβαντες τον ᾿Ιορδανην εκληρονομησαν πασαν την ορεινην 16 και εξεβαλον εκ προσωπου αυτων τον Χαναναιον και τον Φερεζαιον και τον ᾿Ιεβουσαιον και τον Συχεμ και παντας τους Γεργεσαιους και κατῴκησαν εν αυτη ημερας πολλας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και εως ουχ ημαρτον ενωπιον του Θεου αυτων, ην τα αγαθα μετ᾿ αυτων, οτι Θεος μισων αδικιαν μετ᾿ αυτων εστιν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| οτε δε απεστησαν απο της οδου, ἧς διεθετο αυτοις, εξωλοθρευθησαν εν πολλοις πολεμοις επι πολυ σφοδρα και ᾐχμαλωτευθησαν εις γην ουκ ιδιαν, και ο ναος του Θεου αυτων εγενηθη εις εδαφος, και οι πολεις αυτων εκρατηθησαν υπο των υπεναντιων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και νυν επιστρεψαντες επι τον Θεον αυτων ανεβησαν εκ της διασπορας, ου διεσπαρησαν εκει, και κατεσχον την ῾Ιερουσαλημ, ου το αγιασμα αυτων, και κατωκισθησαν εν τη ορεινη, οτι ην ερημος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και νυν, δεσποτα κυριε, ει μεν εστιν αγνοημα εν τω λαω τουτω και αμαρτανουσιν εις τον Θεον αυτων και επισκεψομεθα οτι εστιν εν αυτοις σκανδαλον τουτο, και αναβησομεθα και εκπολεμησομεν αυτους.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ει δε ουκ εστιν ανομια εν τω εθνει αυτων, παρελθετω δη ο κυριος μου, μηποτε υπερασπισῃ ο Κυριος αυτων και ο Θεος αυτων υπερ αυτων, και εσομεθα εις ονειδισμον εναντιον πασης της γης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και εγενετο ως επαυσατο ᾿Αχιωρ λαλων τους λογους τουτους, και εγογγυσε πας ο λαος ο κυκλων την σκηνην και περιεστως, και ειπαν οι μεγιστανες ᾿Ολοφερνου και παντες οι κατοικουντες την παραλιαν και την Μωαβ συγκοψαι αυτον·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| ου γαρ φοβηθησομεθα απο υιων ᾿Ισραηλ· ιδου γαρ λαος, εν ω ουκ εστι δυναμις ουδε κρατος εις παραταξιν ισχυραν·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| διο δη αναβησομεθα, και εσονται εις καταβρωμα πασης της στρατιας σου, δεσποτα ᾿Ολοφερνη.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ως κατεπαυσεν ο θορυβος των ανδρων των κυκλω της συνεδριας, και ειπεν ᾿Ολοφερνης ο αρχιστρατηγος δυναμεως ᾿Ασσουρ προς ᾿Αχιωρ εναντιον παντος του δημου αλλοφυλων και προς παντας υιους Μωαβ·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και τις ει συ, ᾿Αχιωρ και οι μισθωτοι του ᾿Εφραιμ, οτι επροφητευσας εν ημιν καθως σημερον και ειπας το γενος ᾿Ισραηλ μη πολεμησαι, οτι ο Θεος αυτων υπερασπιει αυτων; και τις ο Θεος ει μη Ναβουχοδονοσορ; ουτος αποστελει το κρατος αυτου και εξολοθρευσει αυτους απο προσωπου της γης, και ου ρυσεται αυτους ο Θεος αυτων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| αλλ᾿ ημεις οι δουλοι αυτου παταξομεν αυτους ως ανθρωπον ενα, και ουχ υποστησονται το κρατος των ιππων ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| κατακαυσομεν γαρ αυτους εν αυτοις, και τα ορη αυτων μεθυσθησεται εν τω αιματι αυτων, και τα πεδια αυτων πληρωθησεται νεκρων αυτων, και ουκ αντιστησεται το ιχνος των ποδων αυτων κατα προσωπον ημων, αλλα απωλειᾳ απολουνται, λεγει ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ ο κυριος πασης της γης· ειπε γαρ, ου ματαιωθησεται τα ρηματα των λογων αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| συ δε ᾿Αχιωρ μισθωτε του ᾿Αμμων, ὃς ελαλησας τους λογους τουτους εν ημερᾳ αδικιας σου, ουκ οψει ετι το προσωπον μου απο της ημερας ταυτης, εως ου εκδικησω το γενος των εξ Αιγυπτου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και τοτε διελευσεται ο σιδηρος της στρατιας μου και ο λαος των θεραποντων μου τας πλευρας σου, και πεση εν τοις τραυματιαις αυτων, οταν επιστρεψω.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και αποκαταστησουσι σε οι δουλοι μου εις την ορεινην και θησουσι σε εν μια των πολεων των αναβασεων,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ουκ απολη εως ου εξολοθρευθης μετ᾿ αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και ειπερ ελπιζεις τη καρδιᾳ σου οτι ου ληφθησονται, μη συμπεσετω σου το προσωπον· ελαλησα, και ουδεν διαπεσειται των ρηματων μου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και προσεταξεν ᾿Ολοφερνης τοις δουλοις αυτου, οἳ ησαν παρεστηκοτες εν τη σκηνη αυτου, συλλαβειν τον ᾿Αχιωρ και αποκαταστησαι αυτον εις Βαιτυλουα και παραδουναι εις χειρας υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και συνελαβον αυτον οι δουλοι αυτου και ηγαγον αυτον εξω της παρεμβολης εις το πεδιον και απηραν εκ μεσου της πεδινης εις την ορεινην και παρεγενοντο επι τας πηγας, αἳ ησαν υποκατω Βαιτυλουα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και ως ειδαν αυτους οι ανδρες της πολεως επι την κορυφην του ορους, ανελαβον τα οπλα αυτων και απηλθον εξω της πολεως επι την κορυφην του ορους, και πας ανηρ σφενδονητης διεκρατησαν την αναβασιν αυτων και εβαλον εν λιθοις επ᾿ αυτους.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και υποδυσαντες υποκατω του ορους εδησαν τον ᾿Αχιωρ και αφηκαν ερριμμενον υπο την ριζαν του ορους και απῴχοντο προς τον κυριον αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| καταβαντες δε υιοι ᾿Ισραηλ εκ της πολεως αυτων επεστησαν αυτω και λυσαντες αυτον απηγαγον εις την Βαιτυλουα και κατεστησαν αυτον επι τους αρχοντας της πολεως αυτων,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| οἳ ησαν εν ταις ημεραις εκειναις, ᾿Οζιας ο του Μιχα εκ της φυλης Συμεων και ᾿Αβρις ο του Γοθονιηλ και Χαρμις υιος Μελχιηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και συνεκαλεσαν παντας τους πρεσβυτερους της πολεως, και συνεδραμον πας νεανισκος αυτων και αι γυναικες εις την εκκλησιαν, και εστησαν τον ᾿Αχιωρ εν μεσω παντος του λαου αυτων, και επηρωτησεν αυτον ᾿Οζιας το συμβεβηκος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και αποκριθεις απηγγειλεν αυτοις τα ρηματα της συνεδριας ᾿Ολοφερνου και παντα τα ρηματα, οσα ελαλησεν εν μεσω των αρχοντων υιων ᾿Ασσουρ, και οσα εμεγαλορρημονησεν ᾿Ολοφερνης εις τον οικον ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και πεσοντες ο λαος προσεκυνησαν τω Θεω και εβοησαν λεγοντες·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| Κυριε ο Θεος του ουρανου, κατιδε επι τας υπερηφανιας αυτων και ελεησον την ταπεινωσιν του γενους ημων και επιβλεψον επι το προσωπον των ηγιασμενων σοι εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και παρεκαλεσαν τον ᾿Αχιωρ και επῄνεσαν αυτον σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και παρελαβεν αυτον ᾿Οζιας εκ της εκκλησιας εις οικον αυτου και εποιησε ποτον τοις πρεσβυτεροις, και επεκαλεσαντο τον Θεον ᾿Ισραηλ εις βοηθειαν ολην την νυκτα εκεινην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τῌ δ᾿ επαυριον παρηγγειλεν ᾿Ολοφερνης πασῃ τη στρατια αυτου και παντι τω λαω αυτου, οἳ παρεγενοντο επι την συμμαχιαν αυτου, αναζευγνυειν επι Βαιτυλουα και τας αναβασεις της ορεινης προκαταλαμβανεσθαι και ποιειν πολεμον προς τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ανεζευξεν εν τη ημερᾳ εκεινῃ πας ανηρ δυνατος αυτων· και η δυναμις αυτων ανδρων πολεμιστων χιλιαδες ανδρων πεζων εκατον εβδομηκοντα και ιππεων χιλιαδες δεκαδυο, χωρις της αποσκευης και των ανδρων, οἳ ησαν πεζοι εν αυτοις, πληθος πολυ σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και παρενεβαλον εν τω αυλωνι πλησιον Βαιτυλουα επι της πηγης και παρετειναν εις ευρος επι Δωθαΐμ και εως Βελβαιμ και εις μηκος απο Βαιτυλουα εως Κυαμωνος, η εστιν απεναντι ᾿Εσδρηλων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οι δε υιοι ᾿Ισραηλ, ως ειδον αυτων το πληθος, εταραχθησαν σφοδρα και ειπεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου· νυν εκλειξουσιν ουτοι το προσωπον της γης πασης, και ουτε τα ορη τα υψηλα ουτε αι φαραγγες ουτε οι βουνοι υποστησονται το βαρος αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και αναλαβοντες εκαστος τα σκευη τα πολεμικα αυτων και ανακαυσαντες πυρας επι τους πυργους αυτων, εμενον φυλασσοντες ολην την νυκτα εκεινην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| τη δε ημερᾳ τη δευτερᾳ εξηγαγεν ᾿Ολοφερνης πασαν την ιππον αυτου κατα προσωπον των υιων ᾿Ισραηλ, οἳ ησαν εν Βαιτυλουᾳ,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και επεσκεψατο τας αναβασεις της πολεως αυτων και τας πηγας των υδατων αυτων εφωδευσε και προκατελαβετο αυτας και επεστησεν αυταις παρεμβολας ανδρων πολεμιστων, και αυτος ανεζευξεν εις τον λαον αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και προσελθοντες αυτω οι αρχοντες των υιων ῾Ησαυ και παντες οι ηγουμενοι του λαου Μωαβ και οι στρατηγοι της παραλιας ειπαν·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ακουσατω δη λογον ο δεσποτης ημων, ινα μη γενηται θραυσμα εν τη δυναμει σου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ο γαρ λαος ουτος των υιων ᾿Ισραηλ ου πεποιθαν επι τοις δορασιν αυτων, αλλ᾿ επι τοις υψεσι των ορεων αυτων, εν οις αυτοι ενοικουσιν εν αυτοις· ου γαρ εστιν ευχερες προσβηναι ταις κορυφαις των ορεων αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και νυν, δεσποτα, μη πολεμει προς αυτους, καθως γινεται πολεμος παραταξεως, και ου πεσειται εκ του λαου σου ανηρ εις.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| αναμεινον επι της παρεμβολης σου διαφυλασσων παντα ανδρα εκ της δυναμεως σου, και επικρατησατωσαν οι παιδες σου της πηγης του υδατος, ἣ εκπορευεται εκ της ριζης του ορους,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| διοτι εκειθεν υδρευονται παντες οι κατοικουντες Βαιτυλουα, και ανελει αυτους η διψα, και εκδωσουσι την πολιν εαυτων· και ημεις και ο λαος ημων αναβησομεθα επι τας πλησιον κορυφας των ορεων και παρεμβαλουμεν επ᾿ αυταις εις προφυλακην του μη εξελθειν εκ της πολεως ανδρα ενα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και τακησονται εν τω λιμω αυτοι και αι γυναικες αυτων και τα τεκνα αυτων, και πριν ελθειν την ρομφαιαν επ᾿ αυτους, καταστρωθησονται εν ταις πλατειαις της οικησεως αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και ανταποδωσεις αυτοις ανταποδομα πονηρον, ανθ᾿ ων εστασιασαν, και ουκ απηντησαν τω προσωπω σου εν ειρηνῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ηρεσαν οι λογοι αυτων ενωπιον ᾿Ολοφερνου και ενωπιον παντων των θεραποντων αυτου, και συνεταξαν ποιειν καθως ελαλησαν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και απηρε παρεμβολη υιων ᾿Αμμων και μετ᾿ αυτων χιλιαδες πεντε υιων ᾿Ασσουρ και παρενεβαλον εν τω αυλωνι και προκατελαβοντο τα υδατα και τας πηγας των υδατων των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και ανεβησαν υιοι ῾Ησαυ και οι υιοι ᾿Αμμων και παρενεβαλον εν τη ορεινη απεναντι Δωθαΐμ. και απεστειλαν εξ αυτων προς νοτον και απηλιωτην απεναντι ᾿Εγρεβηλ, η εστι πλησιον Χους, η εστιν επι του χειμαρρου Μοχμουρ. και η λοιπη στρατια των ᾿Ασσυριων παρενεβαλον εν τω πεδιω και εκαλυψαν παν το προσωπον της γης· και αι σκηναι και αι απαρτιαι αυτων κατεστρατοπεδευσαν εν οχλω πολλω και ησαν εις πληθος πολυ σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| Και οι υιοι ᾿Ισραηλ ανεβοησαν προς Κυριον Θεον αυτων, οτι ωλιγοψυχησε το πνευμα αυτων, οτι εκυκλωσαν παντες οι εχθροι αυτων και ουκ ην διαφυγειν εκ μεσου αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και εμεινε κυκλω αυτων πασα παρεμβολη ᾿Ασσουρ, οι πεζοι και τα αρματα και οι ιππεις αυτων, ημερας τριακοντατεσσαρας. και εξελιπε παντας τους κατοικουντας Βαιτυλουα παντα τα αγγεια αυτων των υδατων,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και οι λακκοι εξεκενουντο, και ουκ ειχον πιειν εις πλησμονην υδωρ ημεραν μιαν, οτι εν μετρω εδιδοσαν αυτοις πιειν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και ηθυμησαν τα νηπια αυτων, και αι γυναικες αυτων και οι νεανισκοι εξελιπον απο της διψης και επιπτον εν ταις πλατειαις της πολεως και εν ταις διοδοις των πυλων, και ουκ ην κραταιωσις ετι εν αυτοις.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και επισυνηχθησαν πας ο λαος επι ᾿Οζιαν και τους αρχοντας της πολεως, οι νεανισκοι και αι γυναικες και τα παιδια, και ανεβοησαν φωνη μεγαλῃ και ειπαν εναντιον παντων των πρεσβυτερων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| κριναι ο Θεος ανα μεσον ημων και υμων, οτι εποιησατε εν ημιν αδικιαν μεγαλην ου λαλησαντες ειρηνικα μετα των υιων ᾿Ασσουρ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και νυν ουκ εστι βοηθος ημων, αλλα πεπρακεν ημας ο Θεος εις τας χειρας αυτων του καταστρωθηναι εναντιον αυτων εν διψῃ και απωλειᾳ μεγαλῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και νυν επικαλεσασθε αυτους και εκδοσθε την πολιν πασαν εις προνομην τω λαω ᾿Ολοφερνου και πασῃ τη δυναμει αυτου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| κρεισσον γαρ ημιν γενηθηναι αυτοις εις διαρπαγην, εσομεθα γαρ εις δουλους, και ζησεται η ψυχη ημων, και ουκ οψομεθα τον θανατον των νηπιων ημων εν οφθαλμοις ημων και τας γυναικας και τα τεκνα ημων εκλειπουσας τας ψυχας αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| μαρτυρομεθα υμιν τον ουρανον και την γην και τον Θεον ημων και Κυριον των πατερων ημων, ὃς εκδικει ημας κατα τας αμαρτιας ημων και κατα τα αμαρτηματα των πατερων ημων, ινα μη ποιησῃ κατα τα ρηματα ταυτα εν τη ημερᾳ τη σημερον.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και εγενετο κλαυθμος μεγας εν μεσω της εκκλησιας παντων ομοθυμαδον και εβοησαν προς Κυριον τον Θεον φωνη μεγαλῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| και ειπε προς αυτους ᾿Οζιας· θαρσειτε, αδελφοι, διακαρτερησωμεν ετι πεντε ημερας, εν αις επιστρεψει Κυριος ο Θεος ημων το ελεος αυτου εφ᾿ ημας, ου γαρ εγκαταλειψει ημας εις τελος·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| εαν δε διελθωσιν αυται και μη ελθῃ εφ᾿ ημας βοηθεια, ποιησω κατα τα ρηματα υμων. και εσκορπισε τον λαον εις την εαυτου παρεμβολην, και επι τα τειχη και τους πυργους της πολεως αυτων απηλθον, και τας γυναικας και τα τεκνα εις τους οικους αυτων εξαπεστειλε· και ησαν εν ταπεινωσει πολλη εν τη πολει.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ηκουσεν εν εκειναις ταις ημεραις ᾿Ιουδιθ, θυγατηρ Μεραρι, υιου ῎Ωξ, υιου ᾿Ιωσηφ, υιου ᾿Οζιηλ, υιου ᾿Ελκια, υιου ᾿Ηλιου, υιου Χελκιου, υιου ᾿Ελιαβ, υιου Ναθαναηλ, υιου Σαλαμιηλ, υιου Σαρασαδαΐ, υιου ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ο ανηρ αυτης Μανασσης της φυλης αυτης και της πατριας αυτης, και απεθανεν εν ημεραις θερισμου κριθων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| επεστη γαρ επι του δεσμευοντος το δραγμα τω πεδιω, και ο καυσων ηλθεν επι την κεφαλην αυτου, και επεσεν επι την κλινην και ετελευτησεν εν Βαιτυλουᾳ τη πολει αυτου, και εθαψαν αυτον μετα των πατερων αυτου εν τω αγρω τω ανα μεσον Δωθαΐμ και Βαλαμων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ην ᾿Ιουδιθ εν τω οικω αυτης χηρευουσα ετη τρια και μηνας τεσσαρας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και εποιησεν εαυτη σκηνην επι του δωματος του οικου αυτης και επεθηκεν επι την οσφυν αυτης σακκον, και ην επ᾿ αυτης τα ιματια της χηρευσεως αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και ενηστευε πασας τας ημερας χηρευσεως αυτης, χωρις προσαββατων και σαββατων και προνουμηνιων και νουμηνιων και εορτων και χαρμοσυνων οικου ᾿Ισραηλ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ην καλη τω ειδει και ωραια τη οψει σφοδρα· και υπελιπετο αυτη Μανασσης, ο ανηρ αυτης, χρυσιον και αργυριον και παιδας και παιδισκας και κτηνη και αγρους, και εμενεν επ᾿ αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ουκ ην ὃς επηνεγκεν αυτη ρημα πονηρον, οτι εφοβειτο τον Θεον σφοδρα 9 και ηκουσε τα ρηματα του λαου τα πονηρα επι τον αρχοντα, οτι ωλιγοψυχησαν επι τη σπανει των υδατων, και ηκουσε παντας τους λογους ᾿Ιουδιθ, ους ελαλησε προς αυτους ᾿Οζιας, ως ωμοσεν αυτοις παραδωσειν την πολιν μετα ημερας πεντε τοις ᾿Ασσυριοις.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και αποστειλασα την αβραν αυτης την εφεστωσαν πασι τοις υπαρχουσιν αυτης εκαλεσεν ᾿Οζιαν και Χαβριν και Χαρμιν τους πρεσβυτερους της πολεως αυτης,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και ηλθον προς αυτην, και ειπε προς αυτους· ακουσατε δη μου, αρχοντες των κατοικουντων εν Βαιτυλουᾳ, οτι ουκ ευθυς ο λογος υμων, ὃν ελαλησατε εναντιον του λαου εν τη ημερᾳ ταυτῃ και εστησατε τον ορκον, ὃν ελαλησατε ανα μεσον του Θεου και υμων και ειπατε εκδωσειν την πολιν τοις εχθροις ημων, εαν μη εν αυταις επιστρεψῃ ο Κυριος βοηθησαι ημιν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και νυν τινες εστε υμεις, οἳ επειρασατε τον Θεον εν τη ημερᾳ τη σημερον και ιστατε υπερ του Θεου εν μεσω υιων ανθρωπων; 13 και νυν Κυριον παντοκρατορα εξεταζετε και ουθεν επιγνωσεσθε εως του αιωνος,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| οτι βαθος καρδιας ανθρωπου ουχ ευρησετε και λογους της διανοιας αυτου ου διαληψεσθε· και πως τον Θεον, ὃς εποιησε τα παντα ταυτα, ερευνησετε και τον νουν αυτου επιγνωσεσθε και τον λογισμον αυτου κατανοησετε; μηδαμως, αδελφοι, μη παροργιζετε Κυριον τον Θεον ημων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| οτι εαν μη βουληται εν ταις πεντε ημεραις βοηθησαι ημιν, αυτος εχει την εξουσιαν εν αις θελει σκεπασαι ημεραις η και ολοθρευσαι ημας προ προσωπου των εχθρων ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| υμεις δε μη ενεχυραζετε τας βουλας Κυριου του Θεου ημων, οτι ουχ ως ανθρωπος ο Θεος απειληθηναι, ουδε ως υιος ανθρωπου διαιτηθηναι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| διοπερ αναμενοντες την παρ᾿ αυτου σωτηριαν επικαλεσωμεθα αυτον εις βοηθειαν ημων, και εισακουσεται της φωνης ημων, εαν η αυτω αρεστον.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| οτι ουκ ανεστη εν ταις γενεαις ημων ουδε εστιν εν τη ημερᾳ τη σημερον ουτε φυλη ουτε πατρια ουτε δημος ουτε πολις εξ ημων, οἳ προσκυνουσι θεοις χειροποιητοις, καθαπερ εγενετο εν ταις προτερον ημεραις·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| ων χαριν εδοθησαν εις ρομφαιαν και εις διαρπαγην οι πατερες ημων και επεσον πτωμα μεγα ενωπιον των εχθρων ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| ημεις δε ετερον θεον ουκ επεγνωμεν πλην αυτου· οθεν ελπιζομεν οτι ουχ υπεροψεται ημας, ουδ᾿ απο του γενους ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| οτι εν τω ληφθηναι ημας ουτως καθησεται πασα η ᾿Ιουδαια, και προνομευθησεται τα αγια ημων, και ζητησει την βεβηλωσιν αυτων εκ του αιματος ημων 22 και τον φονον των αδελφων ημων και την αιχμαλωσιαν της γης και την ερημωσιν της κληρονομιας ημων επιστρεψει εις κεφαλην ημων εν τοις εθνεσιν, ου εαν δουλευσωμεν εκει, και εσομεθα εις προσκομμα και εις ονειδος εναντιον των κτωμενων ημας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| οτι ου κατευθυνθησεται η δουλεια ημων εις χαριν, αλλ᾿ εις ατιμιαν θησει αυτην Κυριος ο Θεος ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και νυν, αδελφοι, επιδειξωμεθα τοις αδελφοις ημων, οτι εξ ημων κρεμαται η ψυχη αυτων, και τα αγια και ο οικος και το θυσιαστηριον επιστηρικται εφ᾿ ημιν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| παρα ταυτα παντα ευχαριστησωμεν Κυριω τω Θεω ημων, ὃς πειραζει ημας καθα και τους πατερας ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| μνησθητε οσα εποιησε μετα ῾Αβρααμ και οσα επειρασε τον ᾿Ισαακ και οσα εγενετο τω ᾿Ιακωβ εν Μεσοποταμιᾳ της Συριας ποιμαινοντι τα προβατα Λαβαν του αδελφου της μητρος αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| οτι ου καθως εκεινους επυρωσεν εις ετασμον της καρδιας αυτων, και ημας ουκ εξεδικησεν, αλλ᾿ εις νουθετησιν μαστιγοι Κυριος τους εγγιζοντας αυτω.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και ειπε προς αυτην ᾿Οζιας· παντα, οσα ειπας, αγαθη καρδιᾳ ελαλησας, και ουκ εστιν ὃς αντιστησεται τοις λογοις σου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| οτι ουκ εν τη σημερον η σοφια σου προδηλος εστιν, αλλα απ᾿ αρχης ημερων σου εγνω πας ο λαος την συνεσιν σου, καθοτι αγαθον εστι το πλασμα της καρδιας σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| αλλ᾿ ο λαος εδιψησε σφοδρα και ηναγκασαν ποιησαι ημας καθα ελαλησαμεν αυτοις και επαγαγειν ορκον εφ᾿ ημας, ὃν ου παραβησομεθα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| και νυν δεηθητι περι ημων, οτι γυνη ευσεβης ει, και αποστελει Κυριος τον υετον εις πληρωσιν των λακκων ημων, και ουκ εκλειψωμεν ετι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| και ειπε προς αυτους ᾿Ιουδιθ· ακουσατε μου, και ποιησω πραγμα, ὃ αφιξεται εις γενεας γενεων υιοις του γενους ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| υμεις στησεσθε επι της πυλης την νυκτα ταυτην, και εξελευσομαι εγω μετα της αβρας μου, και εν ταις ημεραις, μεθ᾿ ας ειπατε παραδωσειν την πολιν τοις εχθροις ημων, επισκεψεται Κυριος τον ᾿Ισραηλ εν χειρι μου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| υμεις δε ουκ εξερευνησετε την πραξιν μου, ου γαρ ερω υμιν, εως του τελεσθηναι α εγω ποιω.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| και ειπεν ᾿Οζιας και οι αρχοντες προς αυτην· πορευου εις ειρηνην, και Κυριος ο Θεος εμπροσθεν σου εις εκδικησιν των εχθρων ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| και αποστρεψαντες εκ της σκηνης επορευθησαν επι τας διαταξεις αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΙΟΥΔΙΘ δε επεσεν επι προσωπον και επεθετο σποδον επι την κεφαλην αυτης και εγυμνωσεν ὃν ενεδιδυσκετο σακκον, και ην αρτι προσφερομενον εν ῾Ιερουσαλημ εις τον οικον του Θεου το θυμιαμα της εσπερας εκεινης, και εβοησε φωνη μεγαλῃ ᾿Ιουδιθ προς Κυριον και ειπε·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| Κυριε ο Θεος του πατρος μου Συμεων, ω εδωκας εν χειρι ρομφαιαν εις εκδικησιν αλλογενων, οἳ ελυσαν μητραν παρθενου εις μιασμα και εγυμνωσαν μηρον εις αισχυνην και εβεβηλωσαν μητραν εις ονειδος· ειπας γαρ, ουχ ουτως εσται· και εποιησαν 3 ανθ᾿ ων εδωκας αρχοντας αυτων εις φονον και την στρωμνην αυτων, ἣ ᾐδεσατο την απατην αυτων, εις αιμα, και επαταξας δουλους επι δυνασταις και δυναστας επι θρονους αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και εδωκας γυναικας αυτων εις προνομην και θυγατερας εις αιχμαλωσιαν και παντα τα σκυλα εις διαιρεσιν υιων ηγαπημενων υπο σου, οἳ και εζηλωσαν τον ζηλον σου και εβδελυξαντο μιασμα αιματος αυτων και επεκαλεσαντο σε εις βοηθον. ο Θεος ο Θεος ο εμος, και εισακουσον εμου της χηρας·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| συ γαρ εποιησας τα προτερα εκεινων και εκεινα και τα μετεπειτα και τα νυν και τα επερχομενα διενοηθης, και εγενηθησαν α ενενοηθης,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και παρεστησαν α εβουλευσω και ειπαν· ιδου παρεσμεν· πασαι γαρ αι οδοι σου ετοιμοι, και η κρισις σου εν προγνωσει·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ιδου γαρ ᾿Ασσυριοι επληθυνθησαν εν δυναμει αυτων, υψωθησαν εφ᾿ ιππω και αναβατῃ εγαυριασαν εν βραχιονι πεζων, ηλπισαν εν ασπιδι και εν γαισω και τοξω και σφενδονῃ και ουκ εγνωσαν οτι συ ει Κυριος συντριβων πολεμους.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| Κυριος ονομα σοι· συ ραξον αυτων την ισχυν εν δυναμει σου και καταξον το κρατος αυτων εν τω θυμω σου· εβουλευσαντο γαρ βεβηλωσαι τα αγια σου, μιαναι το σκηνωμα της καταπαυσεως του ονοματος της δοξης σου και καταβαλειν σιδηρω κερας θυσιαστηριου σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| βλεψον εις υπερηφανιαν αυτων, αποστειλον την οργην σου εις κεφαλας αυτων, δος εν χειρι μου της χηρας ὃ διενοηθην κρατος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| παταξον δουλον εκ χειλεων απατης μου επ᾿ αρχοντι και αρχοντα επι θεραποντι αυτου, θραυσον αυτων το αναστημα εν χειρι θηλειας·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| ου γαρ εν πληθει το κρατος σου, ουδε η δυναστεια σου εν ισχυουσιν, αλλα ταπεινων ει Θεος, ελαττονων ει βοηθος, αντιληπτωρ ασθενουντων, απεγνωσμενων σκεπαστης, απηλπισμενων σωτηρ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| ναι ναι ο Θεος του πατρος μου και Θεος κληρονομιας ᾿Ισραηλ, δεσποτα των ουρανων και της γης, κτιστα των υδατων, βασιλευ πασης κτισεως σου, συ εισακουσον της δεησεως μου 13 και δος λογον μου και απατην εις τραυμα και μωλωπα αυτων, οἳ κατα της διαθηκης σου και οικου ηγιασμενου σου και κορυφης Σιων και οικου κατασχεσεως υιων σου εβουλευσαντο σκληρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και ποιησον επι παν το εθνος σου, και πασης φυλης επιγνωσιν του ειδησαι οτι συ ει ο Θεος πασης δυναμεως και κρατους, και ουκ εστιν αλλος υπερασπιζων του γενους ᾿Ισραηλ, ει μη συ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ εγενετο ως επαυσατο βοωσα προς τον Θεον ᾿Ισραηλ και συνετελεσε παντα τα ρηματα ταυτα,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και ανεστη απο της πτωσεως και εκαλεσε την αβραν αυτης και κατεβη εις τον οικον, εν ω διετριβεν εν αυτω εν ταις ημεραις των σαββατων και εν ταις εορταις αυτης·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και περιειλατο τον σακκον, ὃν ενεδεδυκει, και εξεδυσατο τα ιματια της χηρευσεως αυτης και περιεκλυσατο το σωμα υδατι και εχρισατο μυρω παχει και διεταξε τας τριχας της κεφαλης αυτης και επεθετο μιτραν επ᾿ αυτης και ενεδυσατο τα ιματια της ευφροσυνης αυτης, εν οις εστολιζετο εν ταις ημεραις της ζωης του ανδρος αυτης Μανασση,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και ελαβε σανδαλια εις τους ποδας αυτης και περιεθετο τους χλιδωνας και τα ψελλια και τους δακτυλιους και τα ενωτια και παντα τον κοσμον αυτης και εκαλλωπισατο σφοδρα εις απατησιν οφθαλμων ανδρων, οσοι ἂν ιδωσιν αυτην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και εδωκε τη αβρᾳ αυτης ασκοπυτινην οινου και καψακην ελαιου και πηραν επληρωσεν αλφιτων και παλαθης και αρτων καθαρων και περιεδιπλωσε παντα τα αγγεια αυτης και επεθηκεν επ᾿ αυτη.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και εξηλθοσαν επι την πυλην της πολεως Βαιτυλουα και ευροσαν εφεστωτας επ᾿ αυτης ᾿Οζιαν και τους πρεσβυτερους της πολεως Χαβριν και Χαρμιν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| ως δε ειδον αυτην και ην ηλλοιωμενον το προσωπον αυτης και την στολην μεταβεβληκυιαν αυτης, και εθαυμασαν επι τω καλλει αυτης επι πολυ σφοδρα και ειπαν αυτη·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| ο Θεος ο Θεος των πατερων ημων δῴη σε εις χαριν και τελειωσαι τα επιτηδευματα σου εις γαυριαμα υιων ᾿Ισραηλ και υψωμα ῾Ιερουσαλημ. και προσεκυνησε τω Θεω 9 και ειπε προς αυτους· επιταξατε ανοιξαι μοι την πυλην της πολεως, και εξελευσομαι εις τελειωσιν των λογων, ων ελαλησατε μετ᾿ εμου· και συνεταξαν τοις νεανισκοις ανοιξαι αυτη καθοτι ελαλησε.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και εποιησαν ουτως. και εξηλθεν ᾿Ιουδιθ, αυτη και η παιδισκη αυτης μετ᾿ αυτης· απεσκοπευον δε αυτην οι ανδρες της πολεως εως ου κατεβη το ορος, εως διηλθε τον αυλωνα και ουκετι εθεωρουν αυτην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και επορευοντο εν τω αυλωνι εις ευθειαν, και συνηντησεν αυτη προφυλακη των ᾿Ασσυριων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και συνελαβον αυτην και επηρωτησαν· τινων ει και ποθεν ερχῃ και που πορευῃ; και ειπε· θυγατηρ ειμι των ῾Εβραιων και αποδιδρασκω απο προσωπου αυτων, οτι μελλουσι διδοσθαι υμιν εις καταβρωμα·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| καγω ερχομαι εις το προσωπον ᾿Ολοφερνου αρχιστρατηγου δυναμεως υμων του αναγγειλαι ρηματα αληθειας και δειξω προ προσωπου αυτου οδον, καθ᾿ ἣν πορευσεται και κυριευσει πασης της ορεινης, και ου διαφωνησει των ανδρων αυτου σαρξ μια ουδε πνευμα ζωης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| ως δε ηκουσαν οι ανδρες τα ρηματα αυτης και κατενοησαν το προσωπον αυτης —και ην εναντιον αυτων θαυμασιον τω καλλει σφοδρα— και ειπαν προς αυτην·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| σεσωκας την ψυχην σου σπευσασα καταβηναι εις προσωπον του κυριου ημων· και νυν προσελθε επι την σκηνην αυτου, και αφ᾿ ημων προπεμψουσι σε, εως παραδωσουσι σε εις τας χειρας αυτου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| εαν δε στης εναντιον αυτου, μη φοβηθης τη καρδιᾳ σου, αλλα αναγγειλον κατα τα ρηματα σου, και ευ σε ποιησει.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και επελεξαν εξ αυτων ανδρας εκατον και παρεζευξαν αυτη και τη αβρᾳ αυτης, και ηγαγον αυτας επι την σκηνην ᾿Ολοφερνου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και εγενετο συνδρομη πασῃ τη παρεμβολη, διεβοηθη γαρ εις τα σκηνωματα η παρουσια αυτης· και ελθοντες εκυκλουν αυτην ως ειστηκει εξω της σκηνης ᾿Ολοφερνου, εως προσηγγειλαν αυτω περι αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και εθαυμαζον επι τω καλλει αυτης και εθαυμαζον τους υιους ᾿Ισραηλ απ᾿ αυτης, και ειπεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου· τις καταφρονησει του λαου τουτου, ὃς εχει εν εαυτω γυναικας τοιαυτας; οτι ου καλον εστιν υπολειπεσθαι εξ αυτων ανδρα ενα, οἳ αφεθεντες δυνησονται κατασοφισασθαι πασαν την γην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και εξηλθον οι παρακαθευδοντες ᾿Ολοφερνῃ και παντες οι θεραποντες αυτου και εισηγαγον αυτην εις την σκηνην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και ην ᾿Ολοφερνης αναπαυομενος επι της κλινης αυτου εν τω κωνωπειω, ὃ ην εκ πορφυρας και χρυσιου και σμαραγδου και λιθων πολυτελων καθυφασμενων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και ανηγγειλαν αυτω περι αυτης, και εξηλθεν εις το προσκηνιον, και λαμπαδες αργυραι προαγουσαι αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| ως δε ηλθε κατα προσωπον αυτου ᾿Ιουδιθ και των θεραποντων αυτου, εθαυμασαν παντες επι τω καλλει του προσωπου αυτης· και πεσουσα επι προσωπον προσεκυνησεν αυτω, και ηγειραν αυτην οι δουλοι αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ειπε προς αυτην ᾿Ολοφερνης· θαρσησον, γυναι, μη φοβηθης τη καρδιᾳ σου, οτι εγω ουκ εκακωσα ανθρωπον, οστις ᾑρετικε δουλευειν βασιλει Ναβουχοδονοσορ πασης της γης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και νυν ο λαος σου ο κατοικων την ορεινην, ει μη εφαυλισαν με, ουκ ἂν ηρα το δορυ μου επ᾿ αυτους, αλλ᾿ αυτοι εαυτοις εποιησαν ταυτα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και νυν λεγε μοι τινος ενεκεν απεδρας απ᾿ αυτων και ηλθες προς ημας; ηκεις γαρ εις σωτηριαν· θαρσει, εν τη νυκτι ταυτῃ ζησῃ και εις το λοιπον·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ου γαρ εστιν ὃς αδικησει σε, αλλ᾿ ευ σε ποιησει καθα γινεται τοις δουλοις του κυριου μου βασιλεως Ναβουχοδονοσορ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και ειπε προς αυτον ᾿Ιουδιθ· δεξαι τα ρηματα της δουλης σου, και λαλησατω η παιδισκη σου κατα προσωπον σου, και ουκ αναγγελω ψευδος τω κυριω μου εν τη νυκτι ταυτῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και εαν κατακολουθησῃς τοις λογοις της παιδισκης σου, τελειως πραγμα ποιησει μετα σου ο Θεος, και ουκ αποπεσειται ο κυριος μου των επιτηδευματων αυτου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| ζη γαρ βασιλευς Ναβουχοδονοσορ πασης της γης και ζη το κρατος αυτου, ὃς απεστειλε σε εις κατορθωσιν πασης ψυχης, οτι ου μονον ανθρωποι δια σε δουλευουσιν αυτω, αλλα και τα θηρια του αγρου και τα κτηνη και τα πετεινα του ουρανου δια της ισχυος σου ζησονται επι Ναβουχοδονοσορ και παντα τον οικον αυτου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| ηκουσαμεν γαρ την σοφιαν σου και τα πανουργευματα της ψυχης σου, και ανηγγελη πασῃ τη γη οτι συ μονος αγαθος εν πασῃ βασιλειᾳ και δυνατος εν επιστημῃ και θαυμαστος εν στρατευμασι πολεμου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και νυν ο λογος, ὃν ελαλησεν ᾿Αχιωρ εν τη συνεδριᾳ σου, ηκουσαμεν τα ρηματα αυτου, οτι περιεποιησαντο αυτον οι ανδρες Βαιτυλουα, και ανηγγειλεν αυτοις παντα, οσα εξελαλησε παρα σοι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| διο, δεσποτα κυριε, μη παρελθῃς τον λογον αυτου, αλλα καταθου αυτον εν τη καρδιᾳ σου, οτι αληθης εστιν· ου γαρ εκδικαται το γενος ημων, ου κατισχυει ρομφαια επ᾿ αυτους, εαν μη αμαρτωσιν εις τον Θεον αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και νυν, ινα μη γενηται ο κυριος μου εκβολος και απρακτος και επιπεσειται θανατος επι προσωπον αυτων, και κατελαβετο αυτους αμαρτημα, εν ω παροργιουσι τον Θεον αυτων, οπηνικα ἂν ποιησωσιν ατοπιαν·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| επει γαρ εξελιπεν αυτους τα βρωματα και εσπανισθη παν υδωρ, εβουλευσαντο επιβαλειν τοις κτηνεσιν αυτων και παντα, οσα διεστειλατο αυτοις ο Θεος εν τοις νομοις αυτου μη φαγειν, διεγνωσαν δαπανησαι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και τας απαρχας του σιτου και τας δεκατας του οινου και του ελαιου, α διεφυλαξαν αγιασαντες τοις ιερευσι τοις παρεστηκοσιν εν ῾Ιερουσαλημ απεναντι του προσωπου του Θεου ημων, κεκρικασιν εξαναλωσαι, ων ουδε ταις χερσιν καθηκεν αψασθαι ουδενα των εκ του λαου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και απεσταλκασιν εις ῾Ιερουσαλημ, οτι και οι εκει κατοικουντες εποιησαν ταυτα, τους μετακομισαντας αυτοις την αφεσιν παρα της γερουσιας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και εσται ως ἂν αναγγειλῃ αυτοις και ποιησωσι, δοθησονται σοι εις ολεθρον εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| οθεν εγω η δουλη σου επιγνουσα ταυτα παντα απεδρων απο προσωπου αυτων, και επεστειλε με ο Θεος ποιησαι μετα σου πραγματα, εφ᾿ οις εκστησεται πασα η γη, οσοι εαν ακουσωσιν αυτα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| οτι η δουλη σου θεοσεβης εστι και θεραπευουσα νυκτος και ημερας τον Θεον του ουρανου· και νυν μενω παρα σοι, κυριε μου, και εξελευσεται η δουλη σου κατα την νυκτα εις την φαραγγα και προσευξομαι προς τον Θεον, και ερει μοι ποτε εποιησαν τα αμαρτηματα αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και ελθουσα προσανοισω σοι, και εξελευσῃ συν πασῃ τη δυναμει σου, και ουκ εστιν ὃς αντιστησεται σοι εξ αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και αξω σε δια μεσου της ᾿Ιουδαιας εως του ελθειν απεναντι ῾Ιερουσαλημ και θησω τον διφρον σου εν μεσω αυτης, και αξεις αυτους ως προβατα, οις ουκ εστι ποιμην, και ου γρυξει κυων τη γλωσσῃ αυτου απεναντι σου, οτι ταυτα ελαληθη μοι κατα προγνωσιν μου και απηγγελη μοι, και απεσταλην αναγγειλαι σοι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και ηρεσαν οι λογοι αυτης εναντιον ᾿Ολοφερνου και εναντιον παντων των θεραποντων αυτου, και εθαυμασαν επι τη σοφιᾳ αυτης και ειπαν·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| ουκ εστι τοιαυτη γυνη απ᾿ ακρου εως ακρου της γης καλω προσωπω και συνεσει λογων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και ειπε προς αυτην ᾿Ολοφερνης· ευ εποιησεν ο Θεος αποστειλας σε εμπροσθεν του λαου του γενηθηναι εν χερσιν ημων κρατος, εν δε τοις φαυλισασι τον κυριον μου απωλειαν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και νυν αστεια ει συ εν τω ειδει σου και αγαθη εν τοις λογοις σου· οτι εαν ποιησῃς καθα ελαλησας, ο Θεος σου εσται μου Θεος, και συ εν οικω βασιλεως Ναβουχοδονοσορ καθησῃ και εσῃ ονομαστη παρα πασαν την γην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ εκελευσεν εισαγαγειν αυτην ου ετιθετο τα αργυρωματα αυτου και συνεταξε καταστρωσαι αυτη απο των οψοποιηματων αυτου και του οινου αυτου πινειν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και ειπεν ᾿Ιουδιθ· ου φαγομαι εξ αυτων, ινα μη γενηται σκανδαλον, αλλ᾿ εκ των ηκολουθηκοτων μοι χορηγηθησεται.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και ειπε προς αυτην ᾿Ολοφερνης· εαν δε εκλιπῃ τα οντα μετα σου, ποθεν εξοισομεν σοι δουναι ομοια αυτοις; ου γαρ εστι μεθ᾿ ημων εκ του εθνους σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ειπεν ᾿Ιουδιθ προς αυτον· ζη η ψυχη σου, κυριε μου, οτι ου δαπανησει η δουλη σου τα οντα μετ᾿ εμου, εως ἂν ποιησῃ Κυριος εν χειρι μου α εβουλευσατο.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και ηγαγοσαν αυτην οι θεραποντες ᾿Ολοφερνου εις την σκηνην, και υπνωσε μεχρι μεσουσης της νυκτος· και ανεστη προς την εωθινην φυλακην,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και απεστειλε προς ᾿Ολοφερνην λεγουσα· επιταξατω δη ο κυριος μου εασαι την δουλην σου επι προσευχην εξελθειν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και προσεταξεν ᾿Ολοφερνης τοις σωματοφυλαξι μη διακωλυειν αυτην. και παρεμεινεν εν τη παρεμβολη ημερας τρεις, και εξεπορευετο κατα νυκτα εις την φαραγγα Βαιτυλουα και εβαπτιζετο εν τη παρεμβολη επι της πηγης του υδατος·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και ως ανεβη, εδεετο του Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ κατευθυναι την οδον αυτης εις αναστημα των υιων του λαου αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και εισπορευομενη καθαρα παρεμενε τη σκηνη, μεχρις ου προσηνεγκατο την τροφην αυτης προς εσπεραν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και εγενετο εν τη ημερᾳ τη τεταρτῃ, εποιησεν ᾿Ολοφερνης ποτον τοις δουλοις αυτου μονοις και ουκ εκαλεσεν εις την χρησιν ουδενα των προς ταις χρειαις.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και ειπε Βαγωᾳ τω ευνουχω, ὃς ην εφεστηκως επι παντων των αυτου· πεισον δη πορευθεις την γυναικα την ῾Εβραιαν η εστι παρα σοι, του ελθειν προς ημας και φαγειν και πιειν μεθ᾿ ημων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| ιδου γαρ αισχρον τω προσωπω ημων, ει γυναικα τοιαυτην παρησομεν ουχ ομιλησαντες αυτη, οτι εαν ταυτην μη επισπασωμεθα, καταγελασεται ημων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και εξηλθε Βαγωας απο προσωπου ᾿Ολοφερνου και εισηλθε προς αυτην και ειπε· μη οκνησατω δη η παιδισκη η καλη αυτη ελθουσα προς τον κυριον μου δοξασθηναι κατα προσωπον αυτου και πιειν μεθ᾿ ημων εις ευφροσυνην οινον και γενηθηναι εν τη ημερᾳ ταυτῃ ως θυγατηρ μια των υιων ᾿Ασσουρ, αἳ παρεστηκασιν εν οικω Ναβουχοδονοσορ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και ειπε προς αυτον ᾿Ιουδιθ· και τις ειμι εγω αντερουσα τω κυριω μου; οτι παν, ὃ εσται εν τοις οφθαλμοις αυτου αρεστον, σπευσασα ποιησω, και εσται τουτο αγαλλιαμα εως ημερας θανατου μου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και διαναστασα εκοσμηθη τω ιματισμω και παντι τω κοσμω τω γυναικειω, και προσηλθεν η δουλη αυτης και εστρωσεν αυτη κατεναντι ᾿Ολοφερνου χαμαι τα κωδια, α ελαβε παρα Βαγωου εις την καθημερινην διαιταν αυτης, εις το εσθιειν κατακλινομενην επ᾿ αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και εισελθουσα ανεπεσεν ᾿Ιουδιθ, και εξεστη η καρδια ᾿Ολοφερνου επ᾿ αυτην, και εσαλευθη η ψυχη αυτου, και ην κατεπιθυμος σφοδρα του συγγενεσθαι μετ᾿ αυτης· και ετηρει καιρον του απατησαι αυτην αφ᾿ ἧς ημερας ειδεν αυτην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και ειπε προς αυτην ᾿Ολοφερνης· πιε δη και γενηθητι μεθ᾿ ημων εις ευφροσυνην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και ειπεν ᾿Ιουδιθ· πιομαι δη, κυριε, οτι εμεγαλυνθη το ζην μου εν εμοι σημερον παρα πασας τας ημερας της γενεσεως μου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και λαβουσα εφαγε και επιε κατεναντι αυτου α ητοιμασεν η δουλη αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και ηυφρανθη ᾿Ολοφερνης απ᾿ αυτης και επιεν οινον πολυν σφοδρα, οσον ουκ επιε πωποτε εν ημερᾳ μια αφ᾿ ου εγεννηθη.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΩΣ δε οψια εγενετο, εσπουδασαν οι δουλοι αυτου αναλυειν. και Βαγωας συνεκλεισε την σκηνην εξωθεν και απεκλεισε τους παρεστωτας εκ προσωπου του κυριου αυτου, και απῴχοντο εις τας κοιτας αυτων· ησαν γαρ παντες κεκοπωμενοι, δια το επι πλειον γεγονεναι τον ποτον.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| υπελειφθη δε ᾿Ιουδιθ μονη εν τη σκηνη, και ᾿Ολοφερνης προπεπτωκως επι την κλινην αυτου· ην γαρ περικεχυμενος αυτω ο οινος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και ειπεν ᾿Ιουδιθ τη δουλῃ αυτης στηναι εξω του κοιτωνος αυτης και επιτηρειν την εξοδον αυτης· καθαπερ καθ᾿ ημεραν, εξελευσεσθαι γαρ εφη επι την προσευχην αυτης· και τω Βαγωᾳ ελαλησε κατα τα ρηματα ταυτα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και απηλθοσαν παντες εκ προσωπου, και ουδεις κατελειφθη εν τω κοιτωνι απο μικρου εως μεγαλου και στασα ᾿Ιουδιθ παρα την κλινην αυτου ειπεν εν τη καρδιᾳ αυτης· Κυριε ο Θεος πασης δυναμεως, επιβλεψον εν τη ωρᾳ ταυτῃ επι τα εργα των χειρων μου εις υψωμα ῾Ιερουσαλημ·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| οτι νυν καιρος αντιλαβεσθαι της κληρονομιας σου και ποιησαι το επιτηδευμα μου εις θραυμα εχθρων, οι επανεστησαν ημιν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και προσελθουσα τω κανονι της κλινης, ὃς ην προς κεφαλης ᾿Ολοφερνου, καθειλε τον ακινακην αυτου απ᾿ αυτου 7 και εγγισασα της κλινης εδραξατο της κομης της κεφαλης αυτου και ειπε· κραταιωσον με, ο Θεος ᾿Ισραηλ, εν τη ημερᾳ ταυτῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και επαταξεν εις τον τραχηλον αυτου δις εν τη ισχυι αυτης και αφειλε την κεφαλην αυτου απ᾿ αυτου,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και απεκυλισε το σωμα αυτου απο της στρωμνης και αφειλε το κωνωπειον απο των στυλων. και μετ᾿ ολιγον εξηλθε, και παρεδωκε τη αβρᾳ αυτης την κεφαλην ᾿Ολοφερνου,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και ενεβαλεν αυτην εις την πηραν των βρωματων αυτης. και εξηλθον αι δυο αμα κατα τον εθισμον αυτων επι την προσευχην· και διελθουσαι την παρεμβολην εκυκλωσαν την φαλαγγα εκεινην και προσανεβησαν το ορος Βαιτυλουα και ηλθοσαν προς τας πυλας αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| Και ειπεν ᾿Ιουδιθ μακροθεν τοις φυλασσουσιν επι των πυλων· ανοιξατε, ανοιξατε δη την πυλην, μεθ᾿ ημων ο Θεος ο Θεος ημων ποιησαι ετι ισχυν εν ᾿Ισραηλ κατα κρατος κατα των εχθρων, καθα και σημερον εποιησε.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και εγενετο ως ηκουσαν οι ανδρες της πολεως αυτης την φωνην αυτης, εσπουδασαν του καταβηναι εις την πυλην της πολεως αυτων και συνεκαλεσαν τους πρεσβυτερους της πολεως.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| και συνεδραμον παντες απο μικρου εως μεγαλου, οτι παραδοξον ην αυτοις το ελθειν αυτην, και ηνοιξαν την πυλην και υπεδεξαντο αυτας και αψαντες πυρ εις φαυσιν περιεκυκλωσαν αυτας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| η δε ειπε προς αυτους φωνη μεγαλῃ· αινειτε τον Θεον, αινειτε· αινειτε τον Θεον, ὃς ουκ απεστησε το ελεος αυτου απο του οικου ᾿Ισραηλ, αλλ᾿ εθραυσε τους εχθρους ημων δια χειρος μου εν τη νυκτι ταυτῃ.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και προελουσα την κεφαλην εκ της πηρας εδειξε και ειπεν αυτοις· ιδου η κεφαλη ᾿Ολοφερνου αρχιστρατηγου δυναμεως ᾿Ασσουρ, και ιδου το κωνωπειον, εν ω κατεκειτο εν ταις μεθαις αυτου· και επαταξεν αυτον ο Κυριος εν χειρι θηλειας·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και ζη Κυριος, ὃς διεφυλαξε με εν τη οδω μου, ᾗ επορευθην, οτι ηπατησεν αυτον το προσωπον μου εις απωλειαν αυτου, και ουκ εποιησεν αμαρτημα μετ᾿ εμου εις μιασμα και αισχυνην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και εξεστη πας ο λαος σφοδρα και κυψαντες προσεκυνησαν τω Θεω και ειπαν ομοθυμαδον· ευλογητος ει, ο Θεος ημων, ο εξουδενωσας εν τη ημερᾳ τη σημερον τους εχθρους του λαου σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ειπεν αυτη ᾿Οζιας· ευλογητη συ, θυγατερ, τω Θεω τω ῾Υψιστω παρα πασας τας γυναικας τας επι της γης, και ευλογημενος Κυριος ο Θεος, ὃς εκτισε τους ουρανους και την γην, ὃς κατευθυνε σε εις τραυμα κεφαλης αρχοντος εχθρων ημων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| οτι ουκ αποστησεται η ελπις σου απο καρδιας ανθρωπων μνημονευοντων ισχυν Θεου εως αιωνος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και ποιησαι σοι αυτα ο Θεος εις υψος αιωνιον του επισκεψασθαι σε εν αγαθοις, ανθ᾿ ων ουκ εφεισω της ψυχης σου δια την ταπεινωσιν του γενους ημων, αλλ᾿ επεξηλθες πτωματι ημων επ᾿ ευθειαν πορευθεισα ενωπιον του Θεου ημων. και ειπαν πας ο λαος· γενοιτο, γενοιτο.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ ειπε προς αυτους ᾿Ιουδιθ· ακουσατε δη μου, αδελφοι, και λαβοντες την κεφαλην ταυτην κρεμασατε αυτην επι της επαλξεως του τειχους υμων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και εσται ηνικα ἂν διαφαυσῃ ο ορθρος και εξελθῃ ο ηλιος επι την γην, αναληψεσθε εκαστος τα σκευη τα πολεμικα υμων και εξελευσεσθε πας ανηρ ισχυων εξω της πολεως και δωσετε αρχηγον εις αυτους ως καταβαινοντες επι το πεδιον εις την προφυλακην υιων ᾿Ασσουρ, και ου καταβησεσθε.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και αναλαβοντες ουτοι τας πανοπλιας αυτων πορευσονται εις την παρεμβολην αυτων και εγερουσι τους στρατηγους της δυναμεως ᾿Ασσουρ· και συνδραμουνται επι την σκηνην ᾿Ολοφερνου και ουχ ευρησουσιν αυτον, και επιπεσειται επ᾿ αυτου’ς φοβος, και φευξονται απο προσωπου υμων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και επακολουθησαντες υμεις και παντες οι κατοικουντες παν οριον ᾿Ισραηλ, καταστρωσατε αυτους εν ταις οδοις αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| προ δε του ποιησαι ταυτα, καλεσατε μοι ᾿Αχιωρ τον ᾿Αμανιτην, ινα ιδων επιγνω τον εκφαυλισαντα τον οικον του ᾿Ισραηλ και αυτον ως εις θανατον αποστειλαντα εις ημας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και εκαλεσαν τον ᾿Αχιωρ εκ του οικου ᾿Οζια· ως δε ηλθε και ειδε την κεφαλην ᾿Ολοφερνου εν χειρι ανδρος ενος εν τη εκκλησιᾳ του λαου, επεσεν επι προσωπον, και εξελυθη το πνευμα αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| ως δε ανελαβον αυτον, προσεπεσε τοις ποσιν ᾿Ιουδιθ και προσεκυνησε τω προσωπω αυτης και ειπεν· ευλογημενη συ εν παντι σκηνωματι ᾿Ιουδα και εν παντι εθνει, οιτινες ακουσαντες το ονομα σου ταραχθησονται·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και νυν αναγγειλον μοι οσα εποισας εν ταις ημεραις ταυταις. και απηγγειλεν αυτω ᾿Ιουδιθ εν μεσω του λαου παντα, οσα ην πεποιηκυια, αφ᾿ ἧς ημερας εξηλθεν εως ου ελαλει αυτοις.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| ως δε επαυσατο λαλουσα, ηλαλαξεν ο λαος φωνη μεγαλῃ και εδωκε φωνην ευφροσυνον εν τη πολει αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| ιδων δε ᾿Αχιωρ παντα, οσα εποιησεν ο Θεος του ᾿Ισραηλ, επιστευσε τω Θεω σφοδρα και περιετεμετο την σαρκα της ακροβυστιας αυτου και προσετεθη προς τον οικον ᾿Ισραηλ εως της ημερας ταυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| ῾Ηνικα δε ο ορθρος ανεβη, και εκρεμασαν την κεφαλην ᾿Ολοφερνου εκ του τειχους, και ανελαβε πας ανηρ ᾿Ισραηλ τα οπλα αυτου και εξηλθοσαν κατα σπειρας επι τας αναβασεις του ορους.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| οι δε υιοι ᾿Ασσουρ ως ειδον αυτους, διεπεμψαν επι τους ηγουμενους αυτων· οι δε ηλθον επι στρατηγους και χιλιαρχους και επι παντα αρχοντα αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και παρεγενοντο επι την σκηνην ᾿Ολοφερνου και ειπαν τω οντι επι παντων των αυτου· εγειρον δη τον κυριον ημων, οτι ετολμησαν οι δουλοι καταβαινειν εφ᾿ ημας εις πολεμον, ινα εξολοθρευθωσιν εις τελος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και εισηλθε Βαγωας και εκρουσε την αυλαιαν της σκηνης· υπενοειτο γαρ καθευδειν αυτον μετα ᾿Ιουδιθ·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| ως δε ουδεις επηκουσε, διαστειλας εισηλθεν εις τον κοιτωνα και ευρεν αυτον επι της χελωνιδος ερριμμενον νεκρον, και η κεφαλη αυτου αφῄρετο απ᾿ αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και εβοησε φωνη μεγαλῃ μετα κλαυθμου και στεναγμου και βοης ισχυρας και διερρηξε τα ιματια αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και εισηλθεν εις την σκηνην, ου ην ᾿Ιουδιθ καταλυουσα, και ουχ ευρεν αυτην· και εξεπηδησεν εις τον λαον κραζων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| ηθετησαν οι δουλοι, εποιησεν αισχυνην μια γυνη των ῾Εβραιων εις τον οικον του βασιλεως Ναβουχοδονοσορ· οτι ιδου ᾿Ολοφερνης χαμαι, και η κεφαλη ουκ εστιν επ᾿ αυτω.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| ως δε ηκουσαν ταυτα τα ρηματα οι αρχοντες της δυναμεως ᾿Ασσουρ, τους χιτωνας αυτων διερρηξαν, και εταραχθη η ψυχη αυτων σφοδρα, και εγενετο αυτων κραυγη και βοη μεγαλη σφοδρα εν μεσω της παρεμβολης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ ως ηκουσαν οι εν τοις σκηνωμασιν οντες, εξεστησαν επι το γεγονος,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και επεπεσεν επ᾿ αυτους φοβος και τρομος, και ουκ ην ανθρωπος μενων κατα προσωπον του πλησιον ετι, αλλ᾿ εκχυθεντες ομοθυμαδον εφευγον επι πασαν οδον του πεδιου και της ορεινης·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και οι παρεμβεβληκοτες εν τη ορεινη κυκλω Βαιτυλουα και ετραπησαν εις φυγην. και τοτε οι υιοι ᾿Ισραηλ, πας ανηρ πολεμιστης εξ αυτων, εξεχυθησαν επ᾿ αυτους.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και απεστειλεν ᾿Οζιας εις Βαιτομασθαιμ και Βηβαΐ και Κωλα και εις παν οριον ᾿Ισραηλ τους απαγγελλοντας υπερ των συντετελεσμενων και ινα παντες επεκχυθωσι τοις πολεμιοις εις την αναιρεσιν αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| ως δε ηκουσαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, παντες ομοθυμαδον επεπεσον επ᾿ αυτους και εκοπτον αυτους εως Χωβα, ωσαυτως δε και οι εξ ῾Ιερουσαλημ παρεγενηθησαν και εκ πασης της ορεινης, ανηγγειλαν γαρ αυτοις τα γεγονοτα τη παρεμβολη των εχθρων αυτων· και οι εν Γαλααδ και οι εν τη Γαλιλαιᾳ υπερεκερασαν αυτους πληγη μεγαλῃ, εως ου παρηλθον Δαμασκον και τα ορια αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| οι δε λοιποι οι κατοικουντες Βαιτυλουα επεπεσαν τη παρεμβολη ᾿Ασσουρ και επρονομευσαν αυτους και επλουτησαν σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| οι δε υιοι ᾿Ισραηλ αναστρεψαντες απο της κοπης εκυριευσαν των λοιπων, και αι κωμαι και αι επαυλεις εν τη ορεινη και πεδινη εκρατησαν πολλων λαφυρων, ην γαρ πληθος πολυ σφοδρα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και ᾿Ιωακιμ ο ιερευς ο μεγας και η γερουσια των υιων ᾿Ισραηλ οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ ηλθον του θεασασθαι τα αγαθα, α εποιησε Κυριος τω ᾿Ισραηλ, και του ιδειν την ᾿Ιουδιθ και λαλησαι μετ᾿ αυτης ειρηνην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| ως δε εισηλθον προς αυτην, ευλογησαν αυτην παντες ομοθυμαδον και ειπαν προς αυτην· συ υψωμα ᾿Ισραηλ, συ γαυριαμα μεγα του ᾿Ισραηλ, συ καυχημα μεγα του γενους ημων·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| εποιησας παντα ταυτα εν χειρι σου, εποιησας τα αγαθα μετα ᾿Ισραηλ, και ευδοκησεν επ᾿ αυτοις ο Θεος· ευλογημενη γινου παρα τω παντοκρατορι Κυριω εις τον αιωνα χρονον. και ειπε ο λαος· γενοιτο 11 και ελαφυρευσε πας ο λαος την παρεμβολην εφ᾿ ημερας τριακοντα· και εδωκαν τη ᾿Ιουδιθ την σκηνην ᾿Ολοφερνου και παντα τα αργυρωματα και τας κλινας και τα ολκια και παντα τα σκευασματα αυτου. και λαβουσα αυτη επεθηκεν επι την ημιονον αυτης και εζευξε τας αμαξας αυτης και εσωρευσεν αυτα επ᾿ αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| και συνεδραμε πασα γυνη ᾿Ισραηλ του ιδειν αυτην και ευλογησαν αυτην και εποιησαν αυτη χορον εξ αυτων, και ελαβε θυρσους εν ταις χερσιν αυτης και εδωκε ταις γυναιξι ταις μετ᾿ αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και εστεφανωσαντο την ελαιαν, αυτη και αι μετ᾿ αυτης, και προηλθε παντος του λαου εν χορειᾳ ηγουμενη πασων των γυναικων, και ηκολουθει πας ανηρ ᾿Ισραηλ ενωπλισμενοι μετα στεφανων και υμνων εν τω στοματι αυτων.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και εξηρχεν ᾿Ιουδιθ την εξομολογησιν ταυτην εν παντι ᾿Ισραηλ, και υπεφωνει πας ο λαος την αινεσιν ταυτην.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ ειπεν ᾿Ιουδιθ· ᾿Εξαρχετε τω Θεω μου εν τυμπανοις, ᾄσατε τω Κυριω μου εν κυμβαλοις, εναρμοσασθε αυτω ψαλμον καινον, υψουτε και επικαλεσασθε το ονομα αυτου,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| οτι Θεος συντριβων πολεμους Κυριος, οτι εις παρεμβολας αυτου μεσω λαου εξειλατο με εκ χειρος των καταδιωκοντων με.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| ηλθεν ᾿Ασσουρ εξ ορεων απο βορρα, ηλθεν εν μυριασι δυναμεως αυτου, ων το πληθος αυτων ενεφραξε χειμαρρους, και η ιππος αυτων εκαλυψε βουνους.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| ειπεν εμπρησειν τα ορια μου και τους νεανισκους μου ανελειν εν ρομφαιᾳ και τα θηλαζοντα μου θησειν εις εδαφος και τα νηπια μου δωσειν εις προνομην και τας παρθενους μου σκυλευσαι.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| Κυριος παντοκρατωρ ηθετησεν αυτους εν χειρι θηλειας.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| ου γαρ υπεπεσεν ο δυνατος αυτων υπο νεανισκων, ουδε υιοι τιτανων επαταξαν αυτον, ουδε υψηλοι γιγαντες επεθεντο αυτω, αλλα ᾿Ιουδιθ θυγατηρ Μεραρι εν καλλει προσωπου αυτης παρελυσεν αυτον·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| εξεδυσατο γαρ στολην χηρευσεως αυτης εις υψος των πονουντων εν ᾿Ισραηλ, ηλειψατο το προσωπον αυτης εν μυρισμω 8 και εδησατο τας τριχας αυτης εν μιτρᾳ και ελαβε στολην λινην εις απατην αυτου·<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| το σανδαλιον αυτης ηρπασεν οφθαλμον αυτου, και το καλλος αυτης ᾐχμαλωτισε ψυχην αυτου, διηλθεν ο ακινακης τον τραχηλον αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| εφριξαν Περσαι την τολμαν αυτης, και Μηδοι το θρασος αυτης ερραχθησαν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| τοτε ηλαλαξαν οι ταπεινοι μου, και εφοβηθησαν οι ασθενουντες μου και επτοηθησαν, υψωσαν την φωνην αυτων και ανετραπησαν.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| υιοι κορασιων κατεκεντησαν αυτους και ως παιδας αυτομολουντων ετιτρωσκον αυτους, απωλοντο εκ παραταξεως Κυριου μου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| υμνησω τω Θεω μου υμνον καινον· Κυριε, μεγας ει και ενδοξος, θαυμαστος εν ισχυι, ανυπερβλητος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| σοι δουλευσατω πασα η κτισις σου· οτι ειπας, και εγενηθησαν, απεστειλας το πνευμα σου, και ᾠκοδομησε· και ουκ εστιν ὃς αντιστησεται τη φωνη σου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| ορη γαρ εκ θεμελιων συν υδασι σαλευθησεται, πετραι δε απο προσωπου σου ως κηρος τακησονται, ετι δε τοις φοβουμενοις σε, συ ευιλατευεις αυτοις.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| οτι μικρον πασα θυσια εις οσμην ευωδιας, και ελαχιστον παν στεαρ εις ολοκαυτωμα σοι· ο δε φοβουμενος τον Κυριον μεγας διαπαντος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| ουαι εθνεσιν επανισταμενοις τω γενει μου· Κυριος παντοκρατωρ εκδικησει αυτους εν ημερᾳ κρισεως δουναι πυρ και σκωληκας εις σαρκας αυτων, και κλαυσονται εν αισθησει εως αιωνος.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| ῾Ως δε ηλθοσαν εις ῾Ιερουσαλημ, προσεκυνησαν τω Θεω. και ηνικα εκαθαρισθη ο λαος, ανηνεγκαν τα ολοκαυτωματα αυτων και τα εκουσια αυτων και τα δοματα.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και ανεθηκεν ᾿Ιουδιθ παντα τα σκευη ᾿Ολοφερνου, οσα εδωκεν ο λαος αυτη, και το κωνωπειον, ὃ ελαβεν αυτη εκ του κοιτωνος αυτου, ως αναθημα τω Θεω εδωκε.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ην ο λαος ευφραινομενος εν ῾Ιερουσαλημ κατα προσωπον των αγιων επι μηνας τρεις, και ᾿Ιουδιθ μετ᾿ αυτων κατεμεινε.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| Μετα δε τας ημερας ταυτας ανεζευξεν εκαστος εις την κληρονομιαν αυτου, και ᾿Ιουδιθ απηλθεν εις Βαιτυλουα και κατεμεινεν επι της υπαρξεως αυτης· και εγενετο κατα τον καιρον αυτης ενδοξος εν πασῃ τη γη.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και πολλοι επεθυμησαν αυτην, και ουκ εγνω ανηρ αυτην πασας τας ημερας της ζωης αυτης, αφ᾿ ἧς ημερας απεθανε Μανασσης ο ανηρ αυτης, και προσετεθη προς τον λαον αυτου.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| και ην προβαινουσα μεγαλη σφοδρα και εγηρασεν εν τω οικω του ανδρος αυτης ετη εκατον πεντε· και αφηκε την αβραν αυτης ελευθεραν. και απεθανεν εις Βαιτυλουα, και εθαψαν αυτην εν τω σπηλαιω του ανδρος αυτης Μανασση,<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| και επενθησεν αυτην οικος ᾿Ισραηλ ημερας επτα. και διειλε τα υπαρχοντα αυτης προ του αποθανειν αυτην πασι τοις εγγιστα Μανασση του ανδρος αυτης και τοις εγγιστα του γενους αυτης.<br>Ιουδηθ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| και ουκ ην ετι ο εκφοβων τους υιους ᾿Ισραηλ εν ταις ημεραις ᾿Ιουδιθ και μετα το αποθανειν αυτην ημερας πολλας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΕΤΟΥΣ δευτερου βασιλευοντος ᾿Αρταξερξου του μεγαλου βασιλεως τη μια του Νισαν, ενυπνιον ειδε Μαρδοχαιος ο του ᾿Ιαΐρου, του Σεμεΐου, του Κισσαιου, εκ φυλης Βενιαμιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|β ανθρωπος ᾿Ιουδαιος οικων εν Σουσοις τη πολει, ανθρωπος μεγας, θεραπευων εν τη αυλη του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|γ ην δε εκ της αιχμαλωσιας, ἧς ᾐχμαλωτευσε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος εξ ῾Ιερουσαλημ μετα ᾿Ιεχονιου του βασιλεως της ᾿Ιουδαιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|δ και τουτο αυτου το ενυπνιον· και ιδου φωναι και θορυβος, βρονται και σεισμος, ταραχος επι της γης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|ε και ιδου δυο δρακοντες μεγαλοι ετοιμοι προηλθον αμφοτεροι παλαιειν, και εγενετο αυτων φωνη μεγαλη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|ζ και τη φωνη αυτων ητοιμασθη παν εθνος εις πολεμον, ωστε πολεμησαι δικαιων εθνος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|η και ιδου ημερα σκοτος και γνοφου, θλιψις και στενοχωρια, κακωσις και ταραχος μεγας επι της γης·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|θ και εταραχθη παν εθνος δικαιον φοβουμενοι τα εαυτων κακα και ητοιμασθησαν απολεσθαι και εβοησαν προς τον Θεον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|ι απο δε της βοης αυτων εγενετο ωσανει απο μικρας πηγης ποταμος μεγας, υδωρ πολυ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|κ και φως και ηλιος ανετειλε, και οι ταπεινοι υψωθησαν και κατεφαγον τους ενδοξους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|λ και διεγερθεις Μαρδοχαιος ο εωρακως το ενυπνιον τουτο και τι ο Θεος βεβουλευται ποιησαι, ειχεν αυτο εν τη καρδιᾳ και εν παντι λογω ηθελεν επιγνωναι αυτο εως της νυκτος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|μ και ησυχασε Μαρδοχαιος εν τη αυλη μετα Γαβαθα και Θαρα των δυο ευνουχων του βασιλεως των φυλασσοντων την αυλην 1ν ηκουσε τε αυτων τους λογισμους και τας μεριμνας αυτων εξηρευνησε και εμαθεν, οτι ετοιμαζουσι τας χειρας επιβαλειν ᾿Αρταξερξῃ τω βασιλει, και υπεδειξε τω βασιλει περι αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|ξ και εξητασεν ο βασιλευς τους δυο ευνουχους, και ομολογησαντες απηχθησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|ο και εγραψεν ο βασιλευς τους λογους τουτους εις μνημοσυνον, και Μαρδοχαιος εγραψεν περι των λογων τουτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|π και επεταξεν ο βασιλευς Μαρδοχαιω θεραπευειν εν τη αυλη και εδωκεν αυτω δοματα περι τουτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1|ρ και ην ᾿Αμαν ᾿Αμαδαθου Βουγαιος ενδοξος ενωπιον του βασιλεως· και εζητησε κακοποιησαι τον Μαρδοχαιον και τον λαον αυτου υπερ των δυο ευνουχων του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1| Και εγενετο μετα τους λογους τουτους εν ταις ημεραις ᾿Αρταξερξου —ουτος ο ᾿Αρταξερξης απο της ᾿Ινδικης εκατον εικοσιεπτα χωρων εκρατησεν— 2 εν αυταις ταις ημεραις οτε εθρονισθη βασιλευς ᾿Αρταξερξης εν Σουσοις τη πολει,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| εν τω τριτω ετει βασιλευοντος αυτου, δοχην εποιησε τοις φιλοις και τοις λοιποις εθνεσι και τοις Περσων και Μηδων ενδοξοις και τοις αρχουσι των σατραπων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και μετα ταυτα μετα το δειξαι αυτοις τον πλουτον της βασιλειας αυτου και την δοξαν της ευφροσυνης του πλουτου αυτου εν ημεραις εκατον ογδοηκοντα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| οτε δε ανεπληρωθησαν αι ημεραι του γαμου, εποιησεν ο βασιλευς ποτον τοις εθνεσι τοις ευρεθεισιν εις την πολιν επι ημερας ἓξ εν αυλη οικου του βασιλεως 6 κεκοσμημενῃ βυσσινοις και καρπασινοις τεταμενοις επι σχοινιοις βυσσινοις και πορφυροις, επι κυβοις χρυσοις και αργυροις, επι στυλοις παρινοις και λιθινοις· κλιναι χρυσαι και αργυραι επι λιθοστρωτου σμαραγδιτου λιθου και πιννινου και παρινου λιθου και στρωμναι διαφανεις ποικιλως διηνθισμεναι, κυκλω ροδα πεπασμενα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ποτηρια χρυσα και αργυρα και ανθρακινον κυλικιον προκειμενον απο ταλαντων τρισμυριων· οινος πολυς και ηδυς, ὃν αυτος ο βασιλευς επινεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| ο δε ποτος ουτος ου κατα προκειμενον νομον εγενετο, ουτως δε ηθελησεν ο βασιλευς και επεταξε τοις οικονομοις ποιησαι το θελημα αυτου και των ανθρωπων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ᾿Αστιν η βασιλισσα εποιησε ποτον ταις γυναιξιν εν τοις βασιλειοις, οπου ο βασιλευς ᾿Αρταξερξης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| εν δε τη ημερᾳ τη εβδομῃ ηδεως γενομενος ο βασιλευς ειπε τω ᾿Αμαν και Βαζαν και Θαρᾳ και Βαραζι και Ζαθολθα και ᾿Αβαταζα και Θαραβα, τοις επτα ευνουχοις τοις διακονοις του βασιλεως ᾿Αρταξερξου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εισαγαγειν την βασιλισσαν προς αυτον, βασιλευειν αυτην και περιθειναι αυτη το διαδημα και δειξαι τοις αρχουσι και τοις εθνεσι το καλλος αυτης, οτι καλη ην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και ουκ εισηκουσεν αυτου ᾿Αστιν η βασιλισσα ελθειν μετα των ευνουχων. και ελυπηθη ο βασιλευς και ωργισθη 13 και ειπε τοις φιλοις αυτου· κατα ταυτα ελαλησεν ᾿Αστιν, ποιησατε ουν περι τουτου νομον και κρισιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και προσηλθεν αυτω ᾿Αρκεσαιος και Σαρσαθαιος και Μαλησεαρ οι αρχοντες Περσων και Μηδων, οι εγγυς του βασιλεως, οι πρωτοι παρακαθημενοι τω βασιλει,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και απηγγειλαν αυτω κατα τους νομους, ως δει ποιησαι ᾿Αστιν τη βασιλισσῃ, οτι ουκ εποιησε τα υπο του βασιλεως προσταχθεντα δια των ευνουχων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και ειπεν ο Μουχαιος προς τον βασιλεα και τους αρχοντας· ου τον βασιλεα μονον ηδικησεν ᾿Αστιν η βασιλισσα, αλλα και παντας τους αρχοντας και τους ηγουμενους του βασιλεως (17 και γαρ διηγησατο αυτοις τα ρηματα της βασιλισσης και ως αντειπε τω βασιλει). ως ουν αντειπε τω βασιλει ᾿Αρταξερξῃ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| ουτω σημερον αι τυραννιδες αι λοιπαι των αρχοντων Περσων και Μηδων ακουσασαι τα τω βασιλει λεχθεντα υπ᾿ αυτης, τολμησουσιν ομοιως ατιμασαι τους ανδρας αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| ει ουν δοκει τω βασιλει, προσταξατω βασιλικον, και γραφητω κατα τους νομους Μηδων και Περσων· και μη αλλως χρησασθω, μηδε εισελθετω ετι η βασιλισσα προς αυτον, και την βασιλειαν αυτης δοτω ο βασιλευς γυναικι κρειττονι αυτης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και ακουσθητω ο νομος ο υπο του βασιλεως, ὃν εαν ποιη εν τη βασιλειᾳ αυτου, και ουτω πασαι αι γυναικες περιθησουσι τιμην τοις ανδρασιν εαυτων, απο πτωχου εως πλουσιου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και ηρεσεν ο λογος τω βασιλει και τοις αρχουσι, και εποιησεν ο βασιλευς καθα ελαλησεν ο Μουχαιος·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και απεστειλεν εις πασαν την βασιλειαν κατα χωραν, κατα την λεξιν αυτων, ωστε ειναι φοβον αυτοις εν ταις οικιαις αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ μετα τους λογους τουτους εκοπασεν ο βασιλευς του θυμου και ουκετι εμνησθη της ᾿Αστιν, μνημονευων οια ελαλησε και ως κατεκρινεν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως· ζητηθητω τω βασιλει κορασια αφθορα καλα τω ειδει·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και καταστησει ο βασιλευς κωμαρχας εν πασαις ταις χωραις της βασιλειας αυτου, και επιλεξατωσαν κορασια παρθενικα καλα τω ειδει εις Σουσαν την πολιν εις τον γυναικωνα· και παραδοθητωσαν τω ευνουχω του βασιλεως τω φυλακι των γυναικων, και δοθητω σμηγμα και η λοιπη επιμελεια·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και η γυνη, ἣ ἂν αρεσῃ τω βασιλει, βασιλευσει αντι ᾿Αστιν. και ηρεσε τω βασιλει το πραγμα, και εποιησεν ουτως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και ανθρωπος ην ᾿Ιουδαιος εν Σουσοις τη πολει, και ονομα αυτου Μαρδοχαιος ο του ᾿Ιαΐρου, του Σεμεΐου, του Κισσαιου, εκ φυλης Βενιαμιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| ὃς ην αιχμαλωτος εξ ῾Ιερουσαλημ, ἣν ᾐχμαλωτευσε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και ην τουτω παις θρεπτη, θυγατηρ ᾿Αμιναδαβ αδελφου πατρος αυτου, και ονομα αυτη ᾿Εσθηρ· εν δε τω μεταλλαξαι αυτης τους γονεις επαιδευσεν αυτην εαυτω εις γυναικα· και ην το κορασιον καλον τω ειδει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και οτε ηκουσθη το του βασιλεως προσταγμα, συνηχθησαν πολλα κορασια εις Σουσαν την πολιν υπο χειρα Γαΐ, και ηχθη ᾿Εσθηρ προς Γαΐ τον φυλακα των γυναικων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και ηρεσεν αυτω το κορασιον και ευρε χαριν ενωπιον αυτου· και εσπευσε δουναι αυτη το σμηγμα και την μεριδα και τα επτα κορασια τα υποδεδειγμενα αυτη εκ βασιλικου και εχρησατο αυτη καλως και ταις αβραις αυτης εν τω γυναικωνι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ουχ υπεδειξε ᾿Εσθηρ το γενος αυτης ουδε την πατριδα· ο γαρ Μαρδοχαιος ενετειλατο αυτη μη απαγγειλαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| καθ’ εκαστην δε ημεραν περιεπατει ο Μαρδοχαιος κατα την αυλην την γυναικειαν επισκοπων τι ᾿Εσθηρ συμβησεται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ουτος δε ην καιρος κορασιου εισελθειν προς τον βασιλεα, οταν αναπληρωσῃ μηνας δεκαδυο· ουτως γαρ αναπληρουνται αι ημεραι της θεραπειας, μηνας ἓξ αλειφομεναι εν σμυρνινω ελαιω και μηνας ἓξ εν τοις αρωμασι και εν τοις σμηγμασι των γυναικων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και τοτε εισπορευεται προς τον βασιλεα. και ω εαν ειπῃ, παραδωσει αυτην συνεισερχεσθαι αυτω απο του γυναικωνος εως των βασιλειων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| δειλης εισπορευεται και προς ημεραν αποτρεχει εις τον γυναικωνα τον δευτερον, ου Γαΐ ο ευνουχος του βασιλεως ο φυλαξ των γυναικων, και ουκετι εισπορευεται προς τον βασιλεα, εαν μη κληθη ονοματι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| εν δε τω αναπληρουσθαι τον χρονον ᾿Εσθηρ της θυγατρος ᾿Αμιναδαβ αδελφου πατρος Μαρδοχαιου εισελθειν προς τον βασιλεα ουδεν ηθετησεν, ων ενετειλατο ο ευνουχος ο φυλαξ των γυναικων· ην γαρ ᾿Εσθηρ ευρισκουσα χαριν παρα παντων των βλεποντων αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και εισηλθεν ᾿Εσθηρ προς ᾿Αρταξερξην τον βασιλεα τω δωδεκατω μηνι, ος εστιν ᾿Αδαρ, τω εβδομω ετει της βασιλειας αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ηρασθη ο βασιλευς ᾿Εσθηρ, και ευρε χαριν παρα πασας τας παρθενους, και επεθηκεν αυτη το διαδημα το γυναικειον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και εποιησεν ο βασιλευς ποτον πασι τοις φιλοις αυτου και ταις δυναμεσιν επι ημερας επτα και υψωσε τους γαμους ᾿Εσθηρ και αφεσιν εποιησε τοις υπο την βασιλειαν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| ο δε Μαρδοχαιος εθεραπευεν εν τη αυλη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| η δε ᾿Εσθηρ ουχ υπεδειξε την πατριδα αυτης· ουτως γαρ ενετειλατο αυτη Μαρδοχαιος, φοβεισθαι τον Θεον και ποιειν τα προσταγματα αυτου, καθως ην μετ᾿ αυτου και ᾿Εσθηρ ου μετηλλαξε την αγωγην αυτης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| Και ελυπηθησαν οι δυο ευνουχοι του βασιλεως, οι αρχισωματοφυλακες, οτι προηχθη Μαρδοχαιος, και εζητουν αποκτειναι ᾿Αρταξερξην τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και εδηλωθη Μαρδοχαιω ο λογος, και εσημανεν ᾿Εσθηρ, και αυτη ενεφανισε τω βασιλει τα της επιβουλης 23 ο δε βασιλευς ητασε τους δυο ευνουχους και εκρεμασεν αυτους· και προσεταξεν ο βασιλευς καταχωρισαι εις μνημοσυνον εν τη βασιλικη βιβλιοθηκῃ υπερ της ευνοιας Μαρδοχαιου εν εγκωμιω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΜΕΤΑ δε ταυτα εδοξασεν ο βασιλευς ᾿Αρταξερξης ᾿Αμαν ᾿Αμαδαθου Βουγαιον και υψωσεν αυτον, και επρωτοβαθρει παντων των φιλων αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και παντες οι εν τη αυλη προσεκυνουν αυτω, ουτως γαρ προσεταξεν ο βασιλευς ποιησαι· ο δε Μαρδοχαιος ου προσεκυνει αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ελαλησαν οι εν τη αυλη του βασιλεως τω Μαρδοχαιω· Μαρδοχαιε, τι παρακουεις τα υπο του βασιλεως λεγομενα; 4 καθ᾿ εκαστην ημεραν ελαλουν αυτω, και ουχ υπηκουεν αυτων· και υπεδειξαν τω ᾿Αμαν Μαρδοχαιον τοις του βασιλεως λογοις αντιτασσομενον· και υπεδειξεν αυτοις ο Μαρδοχαιος οτι ᾿Ιουδαιος εστι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και επιγνους ᾿Αμαν οτι ου προσκυνει αυτω Μαρδοχαιος, εθυμωθη σφοδρα 6 και εβουλευσατο αφανισαι παντας τους υπο την ᾿Αρταξερξου βασιλειαν ᾿Ιουδαιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εποιησε ψηφισμα εν ετει δωδεκατω της βασιλειας ᾿Αρταξερξου και εβαλε κληρους ημεραν εξ ημερας και μηνα εκ μηνος, ωστε απολεσαι εν μια ημερᾳ το γενος Μαρδοχαιου, και επεσεν ο κληρος εις την τεσσαρεσκαιδεκατην του μηνος, ος εστιν ᾿Αδαρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και ελαλησε προς τον βασιλεα ᾿Αρταξερξης λεγων· υπαρχει εθνος διεσπαρμενον εν τοις εθνεσιν εν πασῃ τη βασιλειᾳ σου, οι δε νομοι αυτων εξαλλοι παρα παντα τα εθνη, των δε νομων του βασιλεως παρακουουσι, και ου συμφερει τω βασιλει εασαι αυτους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| ει δοκει τω βασιλει, δογματισατω απολεσαι αυτους, καγω διαγραψω εις το γαζοφυλακιον του βασιλεως αργυριου ταλαντα μυρια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και περιελομενος ο βασιλευς το δακτυλιον εδωκεν εις χειρας τω ᾿Αμαν σφραγισαι κατα των γεγραμμενων κατα των ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ειπεν ο βασιλευς τω ᾿Αμαν· το μεν αργυριον εχε, τω δε εθνει χρω ως βουλει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και εκληθησαν οι γραμματεις του βασιλεως μηνι πρωτω τη τρισκαιδεκατῃ και εγραψαν, ως επεταξεν ᾿Αμαν, τοις στρατηγοις, και τοις αρχουσι κατα πασαν χωραν απο ᾿Ινδικης εως της Αιθιοπιας, ταις εκατον εικοσιεπτα χωραις, τοις τε αρχουσι των εθνων κατα την αυτων λεξιν δι᾿ ᾿Αρταξερξου του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και απεσταλη δια βιβλιοφορων εις την ᾿Αρταξερξου βασιλειαν αφανισαι το γενος των ᾿Ιουδαιων εν ημερᾳ μια μηνος δωδεκατου, ος εστιν ᾿Αδαρ, και διαρπασαι τα υπαρχοντα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13|α Της δε επιστολης εστι το αντιγραφον τοδε· «Βασιλευς μεγας ᾿Αρταξερξης τοις απο της ᾿Ινδικης εως της Αιθιοπιας εκατον εικοσιεπτα χωρων αρχουσι και τοπαρχαις υποτεταγμενοις ταδε γραφει·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13|β πολλων επαρξας εθνων και πασης επικρατησας οικουμενης, εβουληθην μη τω θρασει της εξουσιας επαιρομενος, επιεικεστερον δε και μετα ηπιοτητος αει διεξαγων, τους των υποτεταγμενων ακυμαντους διαπαντος καταστησαι βιους, την τε βασιλειαν ημερον και πορευτην μεχρι περατων παρεξομενος ανανεωσασθαι τε την ποθουμενην τοις πασιν ανθρωποις ειρηνην. ῟13γ πυθομενου δε μου των συμβουλων, πως ἂν αχθειη τουτο επι περας, ο σωφροσυνῃ παρ᾿ ημιν διενεγκας και εν τη ευνοιᾳ απαραλλακτως και βεβαιᾳ πιστει αποδεδειγμενος και δευτερον των βασιλειων γερας απενηνεγμενος ᾿Αμαν 13δ επεδειξεν ημιν εν πασαις ταις κατα την οικουμενην φυλαις αναμεμειχθαι δυσμενη λαον τινα τοις νομοις αντιθετον προς παν εθνος τα τε των βασιλεων παραπεμποντας διηνεκως διαταγματα, προς το μη κατατιθεσθαι την υφ᾿ ημων κατευθυνομενην αμεμπτως συναρχιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13|ε διειληφοτες ουν τοδε το εθνος μονωτατον εν αντιπαραγωγη παντι διαπαντος ανθρωπω κειμενον, διαγωγην νομων ξενιζουσαν παραλλασσον και δυσνοουν τοις ημετεροις πραγμασι τα χειριστα συντελουν κακα και προς το μη την βασιλειαν ευσταθειας τυγχανειν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13|ζ προστεταχαμεν ουν τους σημαινομενους υμιν εν τοις γεγραμμενοις υπο ᾿Αμαν του τεταγμενου επι των πραγματων και δευτερου πατρος ημων παντας συν συναιξι και τεκνοις απολεσαι ολορριζει ταις των εχθρων μαχαιραις ανευ παντος οικτου και φειδους, τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ του δωδεκατου μηνος ᾿Αδαρ, του ενεστωτος ετους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13|η οπως οι παλαι και νυν δυσμενεις εν ημερᾳ μια βιαιως εις τον ᾅδην κατελθοντες, εις τον μετεπειτα χρονον ευσταθη και αταραχα παρεχωσιν ημιν δια τελους τα πραγματα».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| Τα δε αντιγραφα των επιστολων εξετιθετο κατα χωραν, και προσεταγη πασι τοις εθνεσιν ετοιμους ειναι εις την ημεραν ταυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| εσπευδετο δε το πραγμα και εις Σουσαν· ο δε βασιλευς και ᾿Αμαν εκωθωνιζοντο, εταρασσετο δε η πολις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.Ο δε Μαρδοχαιος επιγνους το συντελουμενον διερρηξεν τα ιματια εαυτου και ενεδυσατο σακκον και κατεπασατο σποδον και εκπηδησας δια της πλατειας της πολεως εβοα φωνη μεγαλῃ· αιρεται εθνος μηδεν ηδικηκος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ηλθεν εως της πυλης του βασιλεως και εστη· ου γαρ ην αυτω εξον εισελθειν εις την αυλην σακκον εχοντι και σποδον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και εν πασῃ χωρᾳ, ου εξετιθετο τα γραμματα, κραυγη και κοπετος και πενθος μεγα τοις ᾿Ιουδαιοις, σακκον και σποδον εστρωσαν εαυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και εισηλθον αι αβραι και οι ευνουχοι της βασιλισσης και ανηγγειλαν αυτη, και εταραχθη ακουσασα το γεγονος και απεστειλε στολισαι τον Μαρδαχαιον και αφελεσθαι αυτου τον σακκον· ο δε ουκ επεισθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| η δε ᾿Εσθηρ προσεκαλεσατο ᾿Αχραθαιον τον ευνουχον αυτης, ὃς παρειστηκει αυτη, και απεστειλε μαθειν αυτη παρα του Μαρδοχαιου το ακριβες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| ο δε Μαρδοχαιος υπεδειξεν αυτω το γεγονος και την επαγγελιαν, ἣν επηγγειλατο ᾿Αμαν τω βασιλει εις την γαζαν ταλαντων μυριων, ινα απολεσῃ τους ᾿Ιουδαιους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και το αντιγραφον το εν Σουσοις εκτεθεν υπερ του απολεσθαι αυτους εδωκεν αυτω δειξαι τη ᾿Εσθηρ. και ειπεν αυτω, εντειλασθαι αυτη εισελθουσῃ παραιτησασθαι τον βασιλεα και αξιωσαι αυτον περι του λαου μνησθεισα ημερων ταπεινωσεως σου, ως ετραφης εν χειρι μου, διοτι ᾿Αμαν ο δευτερευων τω βασιλει ελαλησε καθ᾿ ημων εις θανατον· επικαλεσαι τον Κυριον και λαλησον τω βασιλει περι ημων ρυσαι ημας εκ θανατου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| εισελθων δε ο ᾿Αχραθαιος ελαλησεν αυτη παντας τους λογους τουτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ειπε δε ᾿Εσθηρ προς ᾿Αχραθαιον· πορευθητι προς Μαρδοχαιον και ειπον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| οτι τα εθνη παντα της βασιλειας γινωσκει, οτι πας ανθρωπος η γυνη, ὃς εισελευσεται προς τον βασιλεα εις την αυλην την εσωτεραν ακλητος, ουκ εστιν αυτω σωτηρια· πλην ω εκτεινῃ ο βασιλευς την χρυσην ραβδον, ουτος σωθησεται· καγω ου κεκλημαι εισελθειν προς τον βασιλεα, εισιν αυται ημεραι τριακοντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και απηγγειλεν ᾿Αχραθαιος Μαρδοχαιω παντας τους λογους ᾿Εσθηρ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| και ειπε Μαρδοχαιος προς ᾿Αχραθαιον· πορευθητι και ειπον αυτη· ᾿Εσθηρ, μη ειπῃς σεαυτη, οτι σωθησῃ μονη εν τη βασιλειᾳ παρα παντας τους ᾿Ιουδαιους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ως οτι εαν παρακουσῃς εν τουτω τω καιρω, αλλοθεν βοηθεια και σκεπη εσται τοις ᾿Ιουδαιοις, συ δε και ο οικος του πατρος σου απολεισθε· και τις οιδεν, ει εις τον καιρον τουτον εβασιλευσας; 15 και εξαπεστειλεν ᾿Εσθηρ τον ηκοντα προς αυτην, προς Μαρδοχαιον λεγουσα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| βαδισας εκκλησιασον τους ᾿Ιουδαιους τους εν Σουσοις και νηστευσατε επ᾿ εμοι και μη φαγητε μηδε πιητε επι ημερας τρεις νυκτα και ημεραν, καγω δε και αι αβραι μου ασιτησομεν, και τοτε εισελευσομαι προς τον βασιλεα παρα τον νομον, εαν και απολεσθαι με δεῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| Και βαδισας Μαρδοχαιος εποιησεν οσα ενετειλατο αυτω ᾿Εσθηρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|α και εδεηθη Κυριου μνημονευων παντα τα εργα Κυριου και ειπε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|β Κυριε Κυριε, βασιλευ παντων κρατων, οτι εν εξουσιᾳ σου το παν εστι, και ουκ εστιν ο αντιδοξων σοι εν τω θελειν σε σωσαι τον ᾿Ισραηλ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|γ οτι συ εποιησας τον ουρανον και την γην και παν θαυμαζομενον εν τη υπ᾿ ουρανον και Κυριος ει παντων, και ουκ εστιν ὃς αντιταξεται σοι τω Κυριω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|δ συ παντα γινωσκεις· συ οιδας, Κυριε, οτι ουκ εν υβρει ουδε εν υπερηφανιᾳ ουδε εν φιλοδοξιᾳ εποιησα τουτο, το μη προσκυνειν τον υπερηφανον ᾿Αμαν, οτι ηυδοκουν φιλειν πελματα ποδων αυτου προς σωτηριαν ᾿Ισραηλ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ε αλλ᾿ εποιησα τουτο, ινα μη θω δοξαν ανθρωπου υπερανω δοξης Θεου, και ου προσκυνησω ουδενα, πλην σου του Κυριου μου και ου ποιησω αυτα εν υπερηφανιᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ζ και νυν, Κυριε ο Θεος, ο βασιλευς, ο Θεος ῾Αβρααμ, φεισαι του λαου σου, οτι επιβλεπουσιν ημιν εις καταφθοραν και επεθυμησαν απολεσαι την εξ αρχης κληρονομιαν σου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|η μη υπεριδῃς την μεριδα σου, ἣν σεαυτω ελυτρωσω εκ γης Αιγυπτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|θ επακουσον της δεησεως μου και ιλασθητι τω κληρω σου και στρεψον το πενθος ημων εις ευωχιαν, ινα ζωντες υμνωμεν σου το ονομα, Κυριε, και μη αφανισῃς στομα αινουντων σε, Κυριε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ι και πας ᾿Ισραηλ εκεκραξεν εξ ισχυος αυτων, οτι θανατος αυτων εν οφθαλμοις αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|κ Και ᾿Εσθηρ η βασιλισσα κατεφυγεν επι τον Κυριον εν αγωνι θανατου κατειλημμενη, και αφελομενη τα ιματια της δοξης αυτης ενεδυσατο ιματια στενοχωριας και πενθους, και αντι των υπερηφανων ηδυσματων, σποδου και κοπριων ενεπλησε την κεφαλην αυτης και το σωμα αυτης εταπεινωσε σφοδρα και παντα τοπον κοσμου αγαλλιαματος αυτης επλησε στρεπτων τριχων αυτης και εδειτο Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, και ειπε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|λ Κυριε μου, βασιλευς ημων συ ει μονος· βοηθησον μοι τη μονῃ και μη εχουσῃ βοηθον ει μη σε, οτι κινδυνος μου εν χειρι μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|μ εγω ηκουον εκ γενετης μου εν φυλη πατριας μου οτι συ, Κυριε, ελαβες τον ᾿Ισραηλ εκ παντων των εθνων και τους πατερας ημων εκ παντων των προγονων αυτων εις κληρονομιαν αιωνιον και εποιησας αυτοις οσα ελαλησας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ν και νυν ημαρτομεν ενωπιον σου, και παρεδωκας ημας εις χειρας των εχθρων ημων, ανθ᾿ ων εδοξασαμεν τους θεους αυτων· δικαιος ει, Κυριε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ξ και νυν ουκ ικανωθησαν εν πικρασμω δουλειας ημων, αλλ᾿ εθηκαν τας χειρας αυτων επι τας χειρας των ειδωλων αυτων εξαραι ορισμον στοματος σου και αφανισαι κληρονομιαν σου και εμφραξαι στομα αινουντων σοι και σβεσαι δοξαν οικου σου και θυσιαστηριου σου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ο και ανοιξαι στομα εθνων εις αρετας ματαιων και θαυμασθηναι βασιλεα σαρκινον εις αιωνα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|π μη παραδως, Κυριε, το σκηπτρον σου τοις μη ουσι, και μη καταγελασατωσαν εν τη πτωσει ημων, αλλα στρεψον την βουλην αυτων επ᾿ αυτους, τον δε αρξαμενον εφ᾿ ημας παραδειγματισον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ρ μνησθητι, Κυριε, γνωσθητι εν καιρω θλιψεως ημων και εμε θαρσυνον, βασιλευ των θεων και πασης αρχης επικρατων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|σ δος λογον ευρυθμον εις το στομα μου ενωπιον του λεοντος και μεταθες την καρδιαν αυτου εις μισος του πολεμουντος ημας εις συντελειαν αυτου και των ομονουντων αυτω·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|τ ημας δε ρυσαι εν χειρι σου και βοηθησον μοι τη μονῃ και μη εχουσῃ εις μη σε, Κυριε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|υ παντων γνωσιν εχεις και οιδας οτι εμισησα δοξαν ανομων και βδελυσσομαι κοιτην απεριτμητων και παντος αλλοτριου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|φ συ οιδας την αναγκην μου, οτι βδελυσσομαι το σημειον της υπερηφανιας μου, ο εστιν επι της κεφαλης μου εν ημεραις οπτασιας μου· βδελυσσομαι αυτο ως ρακος καταμηνιων και ου φορω αυτο εν ημεραις ησυχιας μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|χ και ουκ εφαγεν η δουλη σου τραπεζαν ᾿Αμαν και ουκ εδοξασα συμποσιον βασιλεως, ουδε επιον οινον σπονδων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ψ και ουκ ηυφρανθη η δουλη σου αφ᾿ ημερας μεταβολης μου μεχρι νυν, πλην επι σοι, Κυριε, ο Θεος ῾Αβρααμ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17|ω ο Θεος ο ισχυων επι παντας, εισακουσον φωνην απηλπισμενων και ρυσαι ημας εκ χειρος των πονηρευομενων, και ρυσαι με εκ του φοβου μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ εγενηθη εν τη ημερᾳ τη τριτῃ, ως επαυσατο προσευχομενη, εξεδυσατο τα ιματια της θεραπειας και περιεβαλετο την δοξαν αυτης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1|α και γενηθεισα επιφανης, επικαλεσαμενη των παντων εποπτην Θεον και σωτηρα, παρελαβε τας δυο αβρας· και τη μεν μια επηρειδετο ως τρυφερευομενη, η δε ετερα επηκολουθει κουφιζουσα την ενδυσιν αυτης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1|β και αυτη ερυθριωσα ακμη καλλους αυτης, και το προσωπον αυτης ιλαρον ως προσφιλες, η δε καρδια αυτης απεστενωμενη απο του φοβου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1|γ και εισελθουσα πασας τας θυρας κατεστη ενωπιον του βασιλεως, και αυτος εκαθητο επι του θρονου της βασιλειας αυτου και πασαν στολην της επιφανειας αυτου ενδεδυκει, ολος δια χρυσου και λιθων πολυτελων, και ην φοβερος σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1|δ και αρας το προσωπον αυτου πεπυρωμενον δοξῃ εν ακμη θυμου εβλεψε, και επεσεν η βασιλισσα και μετεβαλε το χρωμα αυτης εν εκλυσει και κατεπεκυψεν επι την κεφαλην της αβρας της προπορευομενης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1|ε και μετεβαλεν ο Θεος το πνευμα του βασιλεως εις πραΰτητα, και αγωνιασας ανεπηδησεν απο του θρονου αυτου και ανελαβεν αυτην επι τας αγκαλας αυτου, μεχρις ου κατεστη, και παρεκαλει αυτην λογοις ειρηνικοις και ειπεν αυτη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.1|ζ τι εστιν ᾿Εσθηρ; εγω ο αδελφος σου, θαρσει, ου μη αποθανῃς οτι κοινον το προσταγμα ημων εστι· προσελθε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και αρας την χρυσην ραβδον επεθηκεν επι τον τραχηλον αυτης και ησπασατο αυτην και ειπε· λαλησον μοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2|α και ειπεν αυτω· ειδον σε, κυριε, ως αγγελον Θεου, και εταραχθη η καρδια μου απο φοβου της δοξης σου, οτι θαυμαστος ει, κυριε, και το προσωπον σου χαριτων μεστον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2|β εν δε τω διαλεγεσθαι αυτην επεσεν απο εκλυσεως αυτης και ο βασιλευς εταρασσετο, και πασα η θεραπεια αυτου παρεκαλει αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και ειπεν ο βασιλευς· τι θελεις, ᾿Εσθηρ; και τι σου εστι το αξιωμα; εως του ημισους της βασιλειας μου, και εσται σοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| ειπε δε ᾿Εσθηρ· ημερα μου επισημος σημερον εστι· ει ουν δοκει τω βασιλει, ελθατω και αυτος και ᾿Αμαν εις την δοχην, ἣν ποιησω σημερον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ειπεν ο βασιλευς· κατασπευσατε ᾿Αμαν, οπως ποιησωμεν τον λογον ᾿Εσθηρ· και παραγινονται αμφοτεροι εις την δοχην, ἣν ειπεν ᾿Εσθηρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| εν δε τω ποτω ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Εσθηρ· τι εστι βασιλισσα ᾿Εσθηρ; και εσται οσα αξιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και ειπε· το αιτημα μου και το αξιωμα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| ει ευρον χαριν ενωπιον του βασιλεως, ελθατω ο βασιλευς και ᾿Αμαν ετι την αυριον εις την δοχην, ἣν ποιησω αυτοις, και αυριον ποιησω τα αυτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| Και εξηλθεν ο ᾿Αμαν απο του βασιλεως υπερχαρης ευφραινομενος· εν δε τω ιδειν ᾿Αμαν Μαρδοχαιον τον ᾿Ιουδαιον εν τη αυλη εθυμωθη σφοδρα 10 και εισελθων εις τα ιδια εκαλεσε τους φιλους και Ζωσαραν την γυναικα αυτου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και υπεδειξεν αυτοις τον πλουτον αυτου και την δοξαν, ἣν ο βασιλευς αυτω περιεθηκε, και ως εποιησεν αυτον πρωτευειν και ηγεισθαι της βασιλειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ειπεν ᾿Αμαν· ου κεκληκεν η βασιλισσα μετα του βασιλεως ουδενα εις την δοχην αλλ᾿ η εμε, και εις την αυριον κεκλημαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και ταυτα μοι ουκ αρεσκει, οταν ιδω Μαρδοχαιον τον ᾿Ιουδαιον εν τη αυλη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και ειπε προς αυτον Ζωσαρα η γυνη αυτου και οι φιλοι· κοπητω σοι ξυλον πηχων πεντηκοντα, ορθρου δε ειπον τω βασιλει και κρεμασθητω Μαρδοχαιος επι του ξυλου· συ δε εισελθε εις τη δοχην συν τω βασιλει και ευφραινου. και ηρεσε το ρημα τω ᾿Αμαν, και ητοιμασθη το ξυλον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.Ο δε Κυριος απεστησε τον υπνον απο του βασιλεως την νυκτα εκεινην, και ειπε τω διακονω αυτου εισφερειν γραμματα μνημοσυνα των ημερων αναγινωσκειν αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ευρε δε τα γραμματα τα γραφεντα περι Μαρδοχαιου, ως απηγγειλε τω βασιλει περι των δυο ευνουχων του βασιλεως εν τω φυλασσειν αυτους και ζητησαι επιβαλειν τας χειρας ᾿Αρταξερξῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| ειπε δε ο βασιλευς· τινα δοξαν η χαριν εποιησαμεν τω Μαρδοχαιω; και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως· ουκ εποιησας αυτω ουδεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| εν δε τω πυνθανεσθαι τον βασιλεα περι της ευνοιας Μαρδοχαιου, ιδου ᾿Αμαν εν τη αυλη. ειπε δε ο βασιλευς· τις εν τη αυλη; ο δε ᾿Αμαν εισηλθεν ειπειν τω βασιλει κρεμασαι τον Μαρδοχαιον επι τω ξυλω, ω ητοιμασε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως· ιδου ᾿Αμαν εστηκεν εν τη αυλη. και ειπεν ο βασιλευς· καλεσατε αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| ειπε δε ο βασιλευς τω ᾿Αμαν· τι ποιησω τω ανθρωπω, ὃν εγω θελω δοξασαι; ειπε δε εν εαυτω ᾿Αμαν· τινα θελει ο βασιλευς δοξασαι ει μη εμε; 7 ειπε δε προς τον βασιλεα· ανθρωπον, ὃν ο βασιλευς θελει δοξασαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| ενεγκατωσαν οι παιδες του βασιλεως στολην βυσσινην, ἣν ο βασιλευς περιβαλλεται, και ιππον εφ᾿ ὃν ο βασιλευς επιβαινει,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και δοτω ενι των φιλων του βασιλεως των ενδοξων και στολισατω τον ανθρωπον, ὃν ο βασιλευς αγαπα, και αναβιβασατω αυτον επι τον ιππον και κηρυσσετω δια της πλατειας της πολεως λεγων· ουτως εσται παντι ανθρωπω, ὃν ο βασιλευς δοξαζει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| ειπε δε ο βασιλευς τω ᾿Αμαν· καλως ελαλησας. ουτως ποιησον τω Μαρδοχαιω τω ᾿Ιουδαιω τω θεραπευοντι εν τη αυλη, και μη παραπεσατω σου λογος, ων ελαλησας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ελαβε δε ᾿Αμαν την στολην και τον ιππον, και εστολισε τον Μαρδοχαιον, και ανεβιβασεν αυτον επι τον ιππον και διηλθε δια της πλατειας της πολεως και εκηρυσσε λεγων· ουτως εσται παντι ανθρωπω, ὃν ο βασιλευς θελει δοξασαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| επεστρεψε δε ο Μαρδοχαιος εις την αυλην. ᾿Αμαν δε υπεστρεψεν εις τα ιδια λυπουμενος κατα κεφαλης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και διηγησατο ᾿Αμαν τα συμβεβηκοτα αυτω Ζωσαρᾳ τη γυναικι αυτου και τοις φιλοις, και ειπαν προς αυτον οι φιλοι και η γυνη· ει εκ γενους ᾿Ιουδαιων Μαρδοχαιος, ηρξαι ταπεινουσθαι ενωπιον αυτου, πεσων πεση και ου μη δυνῃ αυτον αμυνασθαι, οτι Θεος ζων μετ᾿ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ετι αυτων λαλουντων, παραγινονται οι ευνουχοι επισπευδοντες τον ᾿Αμαν επι τον ποτον, ὃν ητοιμασεν ᾿Εσθηρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΙΣΗΛΘΕ δε ο βασιλευς και ᾿Αμαν συμπιειν τη βασιλισσῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ειπε δε ο βασιλευς ᾿Εσθηρ τη δευτερᾳ ημερᾳ εν τω ποτω· τι εστιν, ᾿Εσθηρ βασιλισσα, και τι το αιτημα σου και τι το αξιωμα σου; και εστω σοι εως ημισους της βασιλειας μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και αποκριθεισα ειπεν· ει ευρον χαριν ενωπιον του βασιλεως, δοθητω η ψυχη τω αιτηματι μου και ο λαος μου τω αξιωματι μου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επραθημεν γαρ εγω τε και ο λαος μου εις απωλειαν και διαρπαγην και δουλειαν, ημεις και τα τεκνα ημων εις παιδας και παιδισκας, και παρηκουσα· ου γαρ αξιος ο διαβολος της αυλης του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ειπε δε ο βασιλευς· τις ουτος, οστις ετολμησε ποιησαι το πραγμα τουτο; 6 ειπε δε ᾿Εσθηρ· ανθρωπος εχθρος ᾿Αμαν, ο πονηρος ουτος. ᾿Αμαν δε εταραχθη απο του βασιλεως και της βασιλισσης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ο δε βασιλευς εξανεστη απο του συμποσιου εις τον κηπον· ο δε ᾿Αμαν παρῃτειτο την βασιλισσαν, εωρα γαρ εαυτον εν κακοις οντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| επεστρεψε δε ο βασιλευς εκ του κηπου, ᾿Αμαν δε επιπεπτωκει επι την κλινην αξιων την βασιλισσαν. ειπε δε ο βασιλευς· ωστε και την γυναικα βιαζῃ εν τη οικιᾳ μου; ᾿Αμαν δε ακουσας διετραπη τω προσωπω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ειπε δε Βουγαθαν εις των ευνουχων προς τον βασιλεα· ιδου και ξυλον ητοιμασεν ᾿Αμαν Μαρδοχαιω τω λαλησαντι περι του βασιλεως, και ωρθωται εν τοις ᾿Αμαν ξυλον πηχων πεντηκοντα. ειπε δε ο βασιλευς· σταυρωθητω επ᾿ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εκρεμασθη ᾿Αμαν επι του ξυλου, ὃ ητοιμασθη Μαρδοχαιω. και τοτε ο βασιλευς εκοπασε του θυμου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εν αυτη τη ημερᾳ ο βασιλευς ᾿Αρταξερξης εδωρησατο ᾿Εσθηρ οσα υπηρχεν ᾿Αμαν τω διαβολω, και Μαρδοχαιος προσεκληθη υπο του βασιλεως· υπεδειξε γαρ ᾿Εσθηρ, οτι ενοικειωται αυτη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| ελαβε δε ο βασιλευς τον δακτυλιον, ὃν αφειλετο ᾿Αμαν, και εδωκεν αυτον Μαρδοχαιω, και κατεστησεν ᾿Εσθηρ Μαρδοχαιον επι παντων των ᾿Αμαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και προσθεισα ελαλησε προς τον βασιλεα και προσεπεσε προς τους ποδας αυτου και ηξιου αφελειν την ᾿Αμαν κακιαν και οσα εποιησε τοις ᾿Ιουδαιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| εξετεινε δε ο βασιλευς ᾿Εσθηρ την ραβδον την χρυσην, εξηγερθη δε ᾿Εσθηρ παρεστηκεναι τω βασιλει,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ειπεν ᾿Εσθηρ· ει δοκει σοι και ευρον χαριν, πεμφθητω αποστραφηναι τα γραμματα τα απεσταλμενα υπο ᾿Αμαν, τα γραφεντα απολεσθαι τους ᾿Ιουδαιους, οι εισιν εν τη βασιλειᾳ σου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| πως γαρ δυνησομαι ιδειν την κακωσιν του λαου μου και πως δυνησομαι σωθηναι εν τη απωλειᾳ της πατριδος μου; 7 και ειπεν ο βασιλευς προς ᾿Εσθηρ· ει παντα τα υπαρχοντα ᾿Αμαν εδωκα και εχαρισαμην σοι και αυτον εκρεμασα επι ξυλου, οτι τας χειρας επηνεγκε τοις ᾿Ιουδαιοις, τι ετι επιζητεις; 8 γραψατε και υμεις εκ του ονοματος μου, ως δοκει υμιν, και σφραγισατε τω δακτυλιω μου· οσα γαρ γραφετε του βασιλεως επιταξαντος και σφραγισθη τω δακτυλιω μου, ουκ εστιν αυτοις αντειπειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| εκληθησαν δε οι γραμματεις εν τω πρωτω μηνι, ος εστι Νισαν, τριτῃ και εικαδι του αυτου ετους, και εγραφη τοις ᾿Ιουδαιοις οσα ενετειλατο τοις οικονομοις και τοις αρχουσι των σατραπων, απο της ᾿Ινδικης εως της Αιθιοπιας, εκατον εικοσιεπτα σατραπαις κατα χωραν και χωραν, κατα την εαυτων λεξιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| εγραφη δε δια του βασιλεως και εσφραγισθη τω δακτυλιω αυτου, και εξαπεστειλαν τα γραμματα δια βιβλιοφορων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| ως επεταξε αυτοις χρησθαι τοις νομοις αυτων εν πασῃ πολει βοηθησαι τε αυτοις και χρησθαι τοις αντιδικοις αυτων και τοις αντικειμενοις αυτων, ως βουλονται,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| εν ημερα μια εν πασῃ τη βασιλειᾳ ᾿Αρταξερξου, τη τρισκαιδεκατῃ του δωδεκατου μηνος, ος εστιν ᾿Αδαρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|α ῟Ων εστιν αντιγραφον της επιστολης τα υπογεγραμμενα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|β «βασιλευς μεγας ᾿Αρταξερξης τοις απο της ᾿Ινδικης εως της Αιθιοπιας εκατον εικοσιεπτα σατραπειαις χωρων αρχουσι και τοις τα ημετερα φρονουσι, χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|γ πολλοι τη πλειστῃ των ευεργετουντων χρηστοτητι πυκνοτερον τιμωμενοι μειζον εφρονησαν και ου μονον τους υποτεταγμενους ημιν ζητουσι κακοποιειν, τον τε κορον ου δυναμενοι φερειν και τοις εαυτων ευεργεταις επιχειρουσιν μηχανασθαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|δ και την ευχαριστιαν ου μονον εκ των ανθρωπων ανταναιρουντες, αλλα και τοις των απειραγαθων κομποις επαρθεντες, του τα παντα κατοπτευοντος αει Θεου μισοπονηρον υπολαμβανουσιν εκφευξεσθαι δικην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ε πολλακις δε και πολλους των επ᾿ εξουσιαις τεταγμενων των πιστευθεντων χειριζειν φιλων τα πραγματα παραμυθια μετοχους αιματων αθωων καταστησασα, περιεβαλε συμφοραις ανηκεστοις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ζ τω της κακοηθειας ψευδει παραλογισμω παραλογισαμενων την των επικρατουντων ακεραιον ευγνωμοσυνην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|η σκοπειν δε εξεστιν, ου τοσουτον εκ των παλαιοτερων ων παρεδωκαμεν ιστοριων, οσα εστι παρα ποδας υμας εκζητουντας ανοσιως συντετελεσμενα τη των αναξια δυναστευοντων λοιμοτητι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|θ και προσεχειν εις τα μετα ταυτα εις το την βασιλειαν αταραχον τοις πασιν ανθρωποις μετ᾿ ειρηνης παρεξομεθα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ι χρωμενοι ταις μεταβολαις, τα δε υπο την οψιν ερχομενα διακρινοντες αει μετ᾿ επιεικεστερας απαντησεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|κ ως γαρ ᾿Αμαν ᾿Αμαδαθου Μακεδων, ταις αληθειας αλλοτριος του των Περσων αιματος και πολυ διεστηκως της ημετερας χρηστοτητος, επιξενωθεις ημιν 12λ ετυχεν, ἧς εχομεν προς παν εθνος φιλανθρωπιας επι τοσουτον, ωστε αναγορευεσθαι ημων πατερα και προσκυνουμενον υπο παντων το δευτερον του βασιλικου θρονου προσωπον διατελειν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|μ ουκ ενεγκας δε την υπερηφανιαν επετηδευσε της αρχης στερησαι ημας και του πνευματος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ν τον τε ημετερον σωτηρα και διαπαντος ευεργετην Μαρδοχαιον και την αμεμπτον της βασιλειας κοινωνον ᾿Εσθηρ συν παντι τω τουτων εθνει πολυπλοκοις μεθοδων παραλογισμοις αιτησαμενος εις απωλειαν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ξ δια γαρ των τροπων τουτων ᾠηθη λαβων ημας ερημους, την των Περσων επικρατησιν εις τους Μακεδονας μεταξαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ο ημεις δε τους υπο του τρισαλιτηριου παραδεδομενους εις αφανισμον ᾿Ιουδαιους, ευρισκομεν ου κακουργους οντας, δικαιοτατοις δε πολιτευομενους νομοις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|π οντας δε υιους του ῾Υψιστου μεγιστου ζωντος Θεου του κατευθυνοντος ημιν τε και τοις προγονοις ημων την βασιλειαν εν τη καλλιστῃ διαθεσει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|ρ καλως ουν ποιησετε μη προσχρησαμενοι τοις υπο ᾿Αμαν ᾿Αμαδαθου αποσταλεισι γραμμασι δια τον αυτον τον ταυτα εξεργασαμενον προς ταις Σουσων πυλαις εσταυρωσθαι συν τη πανοικιᾳ, την καταξιαν του τα παντα επικρατουντος Θεου δια ταχους αποδοντος αυτω κρισιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|σ το δε αντιγραφον της επιστολης ταυτης εκθεντες εν παντι τοπω μετα παρρησιας, εαν τους ᾿Ιουδαιους χρησθαι τοις εαυτων νομιμοις και συνεπισχυειν αυτοις, οπως τους εν καιρω θλιψεως επιθεμενους αυτοις αμυνωνται τη τρισκαιδεκατῃ του δωδεκατου μηνος ᾿Αδαρ τη αυτη ημερᾳ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|τ ταυτην γαρ ο τα παντα δυναστευων Θεος αντ᾿ ολεθριας του εκλεκτου γενους εποιησεν αυτοις ευφροσυνην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|υ και υμεις ουν εν ταις επωνυμοις υμων εορταις επισημον ημεραν μετα πασης ευωχιας αγεται, οπως και νυν και μετα ταυτα σωτηρια η ημιν και τοις ευνοουσι Περσαις, τοις δε ημιν επιβουλευουσι μνημοσυνον της απωλειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12|φ πασα δε πολις η χωρα το συνολον, ητις κατα ταυτα μη ποιησῃ, δορατι και πυρι καταναλωθησεται μετ᾿ οργης· ου μονον ανθρωποις αβατος, αλλα και θηριοις και πετεινοις εις τον απαντα χρονον εχθιστος κατασταθησεται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| τα δε αντιγραφα εκτιθεσθωσαν οφθαλμοφανως εν πασῃ τη βασιλειᾳ, ετοιμους τε ειναι παντας τους ᾿Ιουδαιους εις ταυτην την ημεραν, πολεμησαι αυτων τους υπεναντιους».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| Οι μεν ουν ιππεις εξηλθον σπευδοντες τα υπο του βασιλεως λεγομενα επιτελειν· εξετεθη δε το προσταγμα και εν Σουσοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| ο δε Μαρδοχαιος εξηλθεν εστολισμενος την βασιλικην στολην και στεφανον εχων χρυσουν και διαδημα βυσσινον πορφυρουν· ιδοντες δε οι εν Σουσοις εχαρησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| τοις δε ᾿Ιουδαιοις εγενετο φως και ευφροσυνη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| κατα πολιν και χωραν, ου ἂν εξετεθη το προσταγμα, ου ἂν εξετεθη το εκθεμα, χαρα και ευφροσυνη τοις ᾿Ιουδαιοις, κωθων και ευφροσυνη. και πολλοι των εθνων περιετεμνοντο και ιουδαιζον δια τον φοβον των ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.Εν γαρ τω δωδεκατω μηνι, τη τρισκαιδεκατη του μηνος, ος εστιν ᾿Αδαρ, παρην τα γραμματα τα γραφεντα υπο του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| εν αυτη τη ημερᾳ απωλοντο οι αντικειμενοι τοις ᾿Ιουδαιοις· ουδεις γαρ αντεστη, φοβουμενος αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| οι γαρ αρχοντες των σατραπων και οι τυραννοι και οι βασιλικοι γραμματεις ετιμων τους ᾿Ιουδαιους· ο γαρ φοβος Μαρδοχαιου ενεκειτο αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| προσεπεσε γαρ το προσταγμα του βασιλεως ονομασθηναι εν πασῃ τη βασιλειᾳ και εμεγαλυνετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και επαταξαν οι ᾿Ιουδαιοι πληγην εν πασι τοις εχθροις αυτων πληγην μαχαιρας και αναιρεσεως και απωλειας και εποιησαν εν τοις μισουσιν αυτους κατα το θελημα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και εν Σουσοις τη πολει απεκτειναν οι ᾿Ιουδαιοι ανδρας πεντακοσιους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| τον τε Φαρσαννες και Δελφων και Φασγα 8 και Φαραδαθα και Βαρεα και Σαρβακα 9 και Μαρμασιμα και Ρουφαιον και ᾿Αρσαιον και Ζαβουθαιον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| τους δεκα υιους ᾿Αμαν ᾿Αμαδαθου Βουγαιου του εχθρου των ᾿Ιουδαιων, και διηρπασαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| εν αυτη τη ημερᾳ επεδοθη ο αριθμος τω βασιλει των απολωλοτων εν Σουσοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| ειπε δε ο βασιλευς προς ᾿Εσθηρ· απωλεσαν οι ᾿Ιουδαιοι εν Σουσοις τη πολει ανδρας πεντακοσιους· εν δε τη περιχωρω πως οιει εχρησαντο; τι ουν αξιοις ετι, και εσται σοι; 13 και ειπεν ᾿Εσθηρ τω βασιλει· δοθητω τοις ᾿Ιουδαιοις χρησθαι ωσαυτως την αυριον, ωστε τους δεκα υιους ᾿Αμαν κρεμασαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και επετρεψεν ουτως γενεσθαι και εξεθηκε τοις ᾿Ιουδαιοις της πολεως τα σωματα των υιων ᾿Αμαν κρεμασαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και συνηχθησαν οι ᾿Ιουδαιοι εν Σουσοις τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ του ᾿Αδαρ και απεκτειναν ανδρας τριακοσιους και ουδεν διηρπασαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| οι δε λοιποι των ᾿Ιουδαιων οι εν τη βασιλειᾳ συνηχθησαν και εαυτοις εβοηθουν και ανεπαυσαντο απο των πολεμιων· απωλεσαν γαρ αυτων μυριους πεντακισχιλιους τη τρισκαιδεκατῃ του ᾿Αδαρ και ουδεν διηρπασαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και ανεπαυσαντο τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ του αυτου μηνος και ηγον αυτην ημεραν αναπαυσεως μετα χαρας και ευφροσυνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| οι δε ᾿Ιουδαιοι εν Σουσοις τη πολει συνηχθησαν και τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ και ανεπαυσαντο· ηγον δε και την πεντεκαιδεκατην μετα χαρας και ευφροσυνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| δια τουτο ουν οι ᾿Ιουδαιοι οι διεσπαρμενοι εν πασῃ χωρᾳ τη εξω αγουσι την τεσσαρεσκαιδεκατην του ᾿Αδαρ ημεραν αγαθην μετ᾿ ευφροσυνης αποστελλοντες μεριδας εκαστος τω πλησιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| ῎Εγραψε δε Μαρδοχαιος τους λογους τουτους εις βιβλιον και εξαπεστειλε τοις ᾿Ιουδαιοις, οσοι ησαν εν τη ᾿Αρταξερξου βασιλεια, τοις εγγυς και τοις μακραν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| στησαι τας ημερας ταυτας αγαθας αγειν τε την τεσσαρεσκαιδεκατην και την πεντεκαιδεκατην του ᾿Αδαρ —22 εν γαρ ταυταις ταις ημεραις ανεπαυσαντο οι ᾿Ιουδαιοι απο των εχθρων αυτων— και τον μηνα, εν ω εστραφη αυτοις (ὃς ην ᾿Αδαρ) απο πενθους εις χαραν και απο οδυνης εις αγαθην ημεραν, αγειν ολον αγαθας ημερας γαμων και ευφροσυνης, εξαποστελλοντας μεριδας τοις φιλοις και τοις πτωχοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| και προσεδεξαντο οι ᾿Ιουδαιοι, καθως εγραψεν αυτοις ο Μαρδοχαιος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| πως ᾿Αμαν ᾿Αμαδαθου, ο Μακεδων, επολεμει αυτους, καθως εθετο ψηφισμα και κληρον αφανισαι αυτους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και ως εισηλθε προς τον βασιλεα λεγων κρεμασαι τον Μαρδοχαιον· οσα δε επεχειρησεν επαξαι επι τους ᾿Ιουδαιους κακα, επ᾿ αυτον εγενοντο, και εκρεμασθη αυτος, και τα τεκνα αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| δια τουτο επεκληθησαν αι ημεραι αυται Φρουραι δια τους κληρους, οτι τη διαλεκτω αυτων καλουνται Φρουραι, δια τους λογους της επιστολης ταυτης και οσα πεπονθασι δια ταυτα και οσα αυτοις εγενετο,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και εστησε· και προσεδεχοντο οι ᾿Ιουδαιοι εφ᾿ εαυτοις και επι τω σπερματι αυτων και επι τοις προστεθειμενοις επ᾿ αυτων, ουδε μην αλλων χρησονται. αι δε ημεραι αυται μνημοσυνον επιτελουμενον κατα γενεαν και γενεαν και πολιν και πατριαν και χωραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| αι δε ημεραι αυται των Φρουραι αχθησονται εις τον απαντα χρονον, και το μνημοσυνον αυτων ου μη εκλιπῃ εκ των γενεων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| και εγραψεν ᾿Εσθηρ η βασιλισσα θυγατηρ ᾿Αμιναδαβ και Μαρδοχαιος ο ᾿Ιουδαιος οσα εποιησαν το τε στερεωμα της επιστολης των Φρουραι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| και Μαρδοχαιος και ᾿Εσθηρ η βασιλισσα εστησαν εαυτοις καθ᾿ εαυτων, και τοτε στησαντες κατα της υγειας εαυτων και την βουλην αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και ᾿Εσθηρ λογω εστησεν εις τον αιωνα, και εγραφη εις μνημοσυνον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΕΓΡΑΨΕ δε ο βασιλευς επι την βασιλειαν της τε γης και της θαλασσης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και την ισχυν αυτου και ανδραγαθιαν πλουτον τε και δοξαν της βασιλειας αυτου, ιδου γεγραπται εν βιβλιω βασιλεων Περσων και Μηδων εις μνημοσυνον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| ο δε Μαρδοχαιος διεδεχετο τον βασιλεα ᾿Αρταξερξην και μεγας ην εν τη βασιλειᾳ και δεδοξασμενος υπο των ᾿Ιουδαιων· και φιλουμενος, διηγειτο την αγωγην παντι τω εθνει αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|α Και ειπε Μαρδοχαιος· παρα του Θεου εγενετο ταυτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|β εμνησθη γαρ περι του ενυπνιου, ου ειδον περι των λογων τουτων· ουδε γαρ παρηλθεν απ᾿ αυτων λογος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|γ η μικρα πηγη, ἣ εγενετο ποταμος και ην φως και ηλιος και υδωρ πολυ· ᾿Εσθηρ εστιν ο ποταμος, ἣν εγαμησεν ο βασιλευς και εποιησε βασιλισσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|δ οι δε δυο δρακοντες, εγω ειμι και ᾿Αμαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|ε τα δε εθνη τα επισυναχθεντα απολεσαι το ονομα των ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|ζ το δε εθνος το εμον, ουτος εστιν ᾿Ισραηλ, οι βοησαντες προς τον Θεον και σωθεντες· και εσωσε Κυριος τον λαον αυτου και ερυσατο Κυριος ημας εκ παντων των κακων τουτων. και εποιησεν ο Θεος τα σημεια και τα τερατα τα μεγαλα, α ου γεγονεν εν τοις εθνεσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|η δια τουτο εποιησε κληρους δυο, ενα τω λαω του Θεου και ενα πασι τοις εθνεσι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|θ και ηλθον οι δυο κληροι ουτοι εις ωραν και καιρον και εις ημεραν κρισεως ενωπιον του Θεου και πασιν τοις εθνεσι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|ι και εμνησθη ο Θεος του λαου αυτου και εδικαιωσε την κληρονομιαν αυτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|κ και εσονται αυτοις αι ημεραι αυται εν μηνι ᾿Αδαρ τη τεσσαρεσκαιδεκατῃ και τη πεντεκαιδεκατῃ του μηνος μετα συναγωγης και χαρας και ευφροσυνης ενωπιον του Θεου κατα γενεας εις τον αιωνα εν τω λαω αυτου ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3|λ ῎Ετους τεταρτου βασιλευοντος Πτολεμαιου και Κλεοπατρας εισηνεγκε Δοσιθεος, ὃς εφη ειναι ιερευς και Λευιτης, και Πτολεμαιος ο υιος αυτου την προκειμενην επιστολην των Φρουραι, ἣν εφασαν ειναι και ηρμηνευκεναι Λυσιμαχον Πτολεμαιου των εν ῾Ιερουσαλημ<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.Μακκαβαιων Α'<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο μετα το παταξαι ᾿Αλεξανδρον τον Φιλιππου τον Μακεδονα, ὃς εξηλθεν εκ της γης Χεττειειμ, και επαταξε τον Δαρειον βασιλεα Περσων και Μηδων και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου προτερος επι την ῾Ελλαδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και συνεστησατο πολεμους πολλους και εκρατησεν οχυρωματων πολλων και εσφαξε βασιλεις της γης·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και διηλθεν εως ακρων της γης και ελαβε σκυλα πληθους εθνων. και ησυχασεν η γη ενωπιον αυτου, και υψωθη, και επηρθη η καρδια αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και συνηγαγε δυναμιν ισχυραν σφοδρα και ηρξε χωρων και εθνων και τυραννων, και εγενοντο αυτω εις φορον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και μετα ταυτα επεσεν επι την κοιτην και εγνω οτι αποθνησκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και εκαλεσε τους παιδας αυτου τους ενδοξους τους συντροφους αυτου απο νεοτητος και διειλεν αυτοις την βασιλειαν αυτου ετι ζωντος αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εβασιλευσεν ᾿Αλεξανδρος ετη δωδεκα και απεθανε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και επεκρατησαν οι παιδες αυτου εκαστος εν τω τοπω αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και επεθεντο παντες διαδηματα μετα το αποθανειν αυτον και οι υιοι αυτων οπισω αυτων ετη πολλα και επληθυναν κακα εν τη γη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και εξηλθεν εξ αυτων ριζα αμαρτωλος ᾿Αντιοχος ᾿Επιφανης, υιος ᾿Αντιοχου βασιλεως, ὃς ην ομηρα εν τη Ρωμῃ· και εβασιλευσεν εν ετει εκατοστω και τριακοστω και εβδομω βασιλειας ῾Ελληνων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| ᾿Εν ταις ημεραις εκειναις εξηλθον εξ ᾿Ισραηλ υιοι παρανομοι και ανεπεισαν πολλους λεγοντες· πορευθωμεν και διαθωμεθα διαθηκην μετα των εθνων των κυκλω ημων, οτι αφ᾿ ἧς εχωρισθημεν απ᾿ αυτων, ευρεν ημας κακα πολλα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και ηγαθυνθη ο λογος εν οφθαλμοις αυτων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και προεθυμηθησαν τινες απο του λαου, και επορευθησαν προς τον βασιλεα, και εδωκεν αυτοις εξουσιαν ποιησαι τα δικαιωματα των εθνων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ᾠκοδομησαν γυμνασιον εν ῾Ιεροσολυμοις κατα τα νομιμα των εθνων 15 και εποιησαν εαυτοις ακροβυστιας και απεστησαν απο διαθηκης αγιας και εζευγισθησαν τοις εθνεσι και επραθησαν του ποιησαι το πονηρον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| Και ητοιμασθη η βασιλεια εναντιον ᾿Αντιοχου, και υπεβαλε βασιλευσαι της Αιγυπτου, οπως βασιλευσῃ επι τας δυο βασιλειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και εισηλθεν εις Αιγυπτον εν οχλω βαρει, εν αρμασι και εν ελεφασι και εν ιππευσι και εν στολω μεγαλω 18 και συνεστησαντο πολεμον προς Πτολεμαιον βασιλεα Αιγυπτου· και ενετραπη Πτολεμαιος απο προσωπου αυτου και εφυγε, και επεσον τραυματιαι πολλοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και κατελαβοντο τας πολεις τας οχυρας εν γη Αιγυπτω, και ελαβε τα σκυλα γης Αιγυπτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και επεστρεψεν ᾿Αντιοχος μετα το παταξαι Αιγυπτον εν τω εκατοστω και τεσσαρακοστω και τριτω ετει και ανεβη επι ᾿Ισραηλ και ανεβη εις ῾Ιερουσαλημ εν οχλω βαρει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και εισηλθον εις το αγιασμα εν υπερηφανιᾳ και ελαβε το θυσιαστηριον το χρυσουν και την λυχνιαν του φωτος και παντα τα σκευη αυτης 22 και την τραπεζαν της προθεσεως και τα σπονδεια και τας φιαλας και τας θυΐσκας τας χρυσας και το καταπετασμα και τους στεφανους και τον κοσμον τον χρυσουν τον κατα προσωπον του ναου και ελεπισε παντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και ελαβε το αργυριον και το χρυσιον και τα σκευη τα επιθυμητα και ελαβε τους θησαυρους τους αποκρυφους, ους ευρε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και λαβων παντα απηλθεν εις την γην αυτου. και εποιησε φονοκτονιαν και ελαλησεν υπερηφανιαν μεγαλην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και εγενετο πενθος μεγα επι ᾿Ισραηλ εν παντι τοπω αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και εστεναξαν αρχοντες και πρεσβυτεροι, παρθενοι και νεανισκοι ησθενησαν, και το καλλος των γυναικων ηλλοιωθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| πας νυμφιος ανελαβε θρηνον, και καθημενη εν παστω εγενετο εν πενθει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| και εσεισθη η γη επι τους κατοικουντας αυτην, και πας ο οικος ᾿Ιακωβ ενεδυσατο αισχυνην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| Και μετα δυο ετη ημερων απεστειλεν ο βασιλευς αρχοντα φορολογιας εις τας πολεις ᾿Ιουδα, και ηλθεν εις ῾Ιερουσαλημ εν οχλω βαρει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| και ελαλησεν αυτοις λογους ειρηνικους εν δολω, και ενεπιστευσαν αυτω. και επεπεσεν επι την πολιν εξαπινα και επαταξεν αυτην πληγην μεγαλην και απωλεσε λαον πολυν εξ ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| και ελαβε τα σκυλα της πολεως και ενεπυρισεν αυτην πυρι και καθειλε τους οικους αυτης και τα τειχη αυτης κυκλω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| και ᾐχμαλωτευσαν τας γυναικας και τα τεκνα, και τα κτηνη εκληρονομησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| και ᾠκοδομησαν την πολιν Δαυιδ τειχει μεγαλω και ισχυρω, πυργοις οχυροις, και εγενετο αυτοις εις ακραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| και εθηκαν εκει εθνος αμαρτωλον, ανδρας παρανομους, και ενισχυσαν εν αυτη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| και παρεθεντο οπλα και τροφας και συναγαγοντες τα σκυλα ῾Ιερουσαλημ απεθεντο εκει, και εγενοντο εις μεγαλην παγιδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| και εγενετο εις ενεδρον τω αγιασματι και εις διαβολον πονηρον τω ᾿Ισραηλ διαπαντος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| και εξεχεαν αιμα αθωον κυκλω του αγιασματος και εμολυναν το αγιασμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| και εφυγον οι κατοικοι ῾Ιερουσαλημ δι᾿ αυτους, και εγενετο κατοικια αλλοτριων· και εγενετο αλλοτρια τοις γενημασιν αυτης, και τα τεκνα αυτης εγκατελιπον αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| το αγιασμα αυτης ηρημωθη ως ερημος, αι εορται αυτης εστραφησαν εις πενθος, τα σαββατα αυτης εις ονειδισμον, η τιμη αυτης εις εξουδενωσιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.40| κατα την δοξαν αυτης επληθυνθη η ατιμια αυτης, και το υψος αυτης εστραφη εις πενθος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| Και εγραψεν ο βασιλευς ᾿Αντιοχος πασῃ τη βασιλειᾳ αυτου ειναι παντας εις λαον ενα 42 και εγκαταλιπειν εκαστον τα νομιμα αυτου. και επεδεξατο παντα τα εθνη κατα τον λογον του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| και πολλοι απο ᾿Ισραηλ ευδοκησαν τη λατρειᾳ αυτου και εθυσαν τοις ειδωλοις και εβεβηλωσαν το σαββατον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.44| και απεστειλεν ο βασιλευς βιβλια εν χειρι αγγελων εις ῾Ιερουσαλημ και τας πολεις ᾿Ιουδα πορευθηναι οπισω νομιμων αλλοτριων της γης 45 και κωλυσαι ολοκαυτωματα και θυσιαν και σπονδην εκ του αγιασματος και βεβηλωσαι σαββατα και εορτας 46 και μιαναι αγιασμα και αγιους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.47| και οικοδομησαι βωμους και τεμενη και ειδωλεια και θυειν υεια και κτηνη κοινα 48 και αφιεναι τους υιους αυτων απεριτμητους, βδελυξαι τας ψυχας αυτων εν παντι ακαθαρτω και βεβηλωσει,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.49| ωστε επιλαθεσθαι του νομου και αλλαξαι παντα τα δικαιωματα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.50| και ὃς ἂν μη ποιησῃ κατα το ρημα του βασιλεως, αποθανειται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.51| κατα παντας τους λογους τουτους εγραψε πασῃ τη βασιλειᾳ αυτου και εποιησεν επισκοπους επι παντα τον λαον και ενετειλατο ταις πολεσιν ᾿Ιουδα θυσιαζειν κατα πολιν και πολιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.52| και συνηθροισθησαν απο του λαου προς αυτους πολλοι, πας ο εγκαταλιπων τον νομον, και εποιησαν κακα εν τη γη 53 και εθεντο τον ᾿Ισραηλ εν κρυφοις εν παντι φυγαδευτηριω αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.54| και τη πεντεκαιδεκατῃ ημερᾳ Χασελευ τω πεμπτω και τεσσαρακοστω και εκατοστω ετει ᾠκοδομησαν βδελυγμα ερημωσεως επι το θυσιαστηριον και εν πολεσιν ᾿Ιουδα κυκλω ᾠκοδομησαν βωμους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.55| και επι των θυρων των οικιων και εν ταις πλατειαις εθυμιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.56| και τα βιβλια του νομου, α ευρον, ενεπυρισαν πυρι κατασχισαντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.57| και οπου ευρισκετο παρα τινι βιβλιον διαθηκης, και ει τις συνευδοκει τω νομω, το συγκριμα του βασιλεως εθανατου αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.58| εν ισχυι αυτων εποιουν ουτως τω ᾿Ισραηλ τοις ευρισκομενοις εν παντι μηνι και μηνι εν ταις πολεσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.59| και τη πεμπτῃ και εικαδι του μηνος θυσιαζοντες επι τον βωμον, ὃς ην επι του θυσιαστηριου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.60| και τας γυναικας τας περιτετμηκυιας τα τεκνα αυτων εθανατωσαν κατα το προσταγμα 61 και εκρεμασαν τα βρεφη εκ των τραχηλων αυτων, και τους οικους αυτων προενομευσαν και τους περιτετμηκοτας αυτους εθανατωσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.62| και πολλοι εν ᾿Ισραηλ εκραταιωθησαν και ωχυρωθησαν εν εαυτοις του μη φαγειν κοινα 63 και επελεξαντο αποθανειν, ινα μη μιανθωσι τοις βρωμασι και μη βεβηλωσωσι διαθηκην αγιαν, και απεθανον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.64| και εγενετο οργη μεγαλη επι ᾿Ισραηλ σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΝ ταις ημεραις εκειναις ανεστη Ματταθιας υιος ᾿Ιωαννου του Συμεων ιερευς των υιων ᾿Ιωαριβ απο ῾Ιερουσαλημ και εκαθισεν εν Μωδεΐν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και αυτω υιοι πεντε, ᾿Ιωαννης ο καλουμενος Γαδδις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| Σιμων ο καλουμενος Θασσι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ᾿Ιουδας ο καλουμενος Μακκαβαιος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ᾿Ελεαζαρ ο καλουμενος Αυαραν, ᾿Ιωναθαν ο καλουμενος ᾿Απφους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και ειδε τας βλασφημιας τας γινομενας εν ᾿Ιουδᾳ και εν ῾Ιερουσαλημ 7 και ειπεν· οιμοι, ινατι τουτο εγεννηθην ιδειν το συντριμμα του λαου μου και το συντριμμα της πολεως της αγιας και καθισαι εκει εν τω δοθηναι αυτην εν χειρι εχθρων και το αγιασμα εν χειρι αλλοτριων; 8 εγενετο ο ναος αυτης ως ανηρ αδοξος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| τα σκευη της δοξης αυτης αιχμαλωτα απηχθη, απεκτανθη τα νηπια αυτης εν ταις πλατειαις, οι νεανισκοι αυτης εν ρομφαιᾳ εχθρου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ποιον εθνος ουκ εκληρονομησε βασιλειαν αυτης και ουκ εκρατησε των σκυλων αυτης; 11 πας ο κοσμος αυτης αφῃρεθη, αντι ελευθερας εγενετο εις δουλην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και ιδου τα αγια ημων και η καλλονη ημων και η δοξα ημων ηρημωθη, και εβεβηλωσαν αυτα τα εθνη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| ινατι ημιν ετι ζην; 14 και διερρηξε Ματταθιας και υιοι αυτου τα ιματια αυτων και περιεβαλοντο σακκους και επενθησαν σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| Και ηλθον οι παρα του βασιλεως οι καταναγκαζοντες την αποστασιαν εις Μωδεΐν την πολιν, ινα θυσιασωσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και πολλοι απο ᾿Ισραηλ προς αυτους προσηλθον· και Ματταθιας και οι υιοι αυτου συνηχθησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και απεκριθησαν οι παρα του βασιλεως και ειπον τω Ματταθιᾳ λεγοντες· αρχων και ενδοξος και μεγας ει εν τη πολει ταυτῃ και εστηριγμενος εν υιοις και αδελφοις·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| νυν ουν προσελθε πρωτος και ποιησον το προσταγμα του βασιλεως, ως εποιησαν παντα τα εθνη και οι ανδρες ᾿Ιουδα και οι καταλειφθεντες εν ῾Ιερουσαλημ, και εσῃ συ και ο οικος σου των φιλων του βασιλεως, και συ και οι υιοι σου δοξασθησεσθε αργυριω και χρυσιω και αποστολαις πολλαις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και απεκριθη Ματταθιας και ειπε φωνη μεγαλῃ· ει παντα τα εθνη τα εν οικω της βασιλειας του βασιλεως ακουουσιν αυτου, αποστηναι εκαστος απο λατρειας πατερων αυτου και ᾑρετισαντο εν ταις εντολαις αυτου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| αλλ᾿ εγω και οι υιοι μου και οι αδελφοι μου πορευσομεθα εν διαθηκῃ πατερων ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| ιλεως ημιν καταλιπειν νομον και δικαιωματα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| των λογων του βασιλεως ουκ ακουσομεθα του παρελθειν την λατρειαν ημων δεξιαν η αριστεραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και ως επαυσατο λαλων τους λογους τουτους, προσηλθεν ανηρ ᾿Ιουδαιος εν οφθαλμοις παντων, θυσιασαι επι του βωμου του εν Μωδεΐν κατα το προσταγμα του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και ειδε Ματταθιας και εζηλωσε, και ετρομησαν οι νεφροι αυτου, και ανηνεγκε θυμον κατα το κριμα και δραμων εσφαξεν αυτον επι τον βωμον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και τον ανδρα του βασιλεως τον αναγκαζοντα θυειν απεκτεινεν εν τω καιρω εκεινω και τον βωμον καθειλε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και εζηλωσε τω νομω, καθως εποιησε Φινεες τω Ζαμβρι υιω Σαλωμ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και ανεκραξε Ματταθιας εν τη πολει φωνη μεγαλῃ λεγων· πας ο ζηλων τω νομω και ιστων διαθηκην εξελθετω οπισω μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| και εφυγον αυτος και οι υιοι αυτου εις τα ορη και εγκατελιπον οσα ειχον εν τη πολει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| Τοτε κατεβησαν πολλοι ζητουντες δικαιοσυνην και κριμα εις την ερημον καθισαι εκει,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| αυτοι και οι υιοι αυτων και αι γυναικες αυτων και τα κτηνη αυτων, οτι επληθυνθη επ᾿ αυτους τα κακα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| και ανηγγελη τοις ανδρασι του βασιλεως και ταις δυναμεσιν, αι ησαν εν ῾Ιερουσαλημ πολει Δαυιδ, οτι κατεβησαν ανδρες, οιτινες διασκεδασαν την εντολην του βασιλεως εις τους κρυφους εν τη ερημω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και εδραμον οπισω αυτων πολλοι και καταλαβοντες αυτους παρενεβαλον επ᾿ αυτους και συνεστησαντο προς αυτους πολεμον εν τη ημερᾳ των σαββατων 33 και ειπον προς αυτους· εως του νυν ικανον· εξελθετε και ποιησατε κατα τον λογον του βασιλεως και ζησεσθε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και ειπον· ουκ εξελευσομεθα ουδε ποιησομεν τον λογον του βασιλεως του βεβηλωσαι την ημεραν των σαββατων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| και εταχυναν επ᾿ αυτους πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| και ουκ απεκριθησαν αυτοις ουδε λιθον ενετιναξαν αυτοις, ουδε ενεφραξαν τους κρυφους 37 λεγοντες· αποθανωμεν παντες εν τη απλοτητι ημων· μαρτυρει εφ᾿ ημας ο ουρανος και η γη οτι ακριτως απολλυτε ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.38| και ανεστησαν επ᾿ αυτους εν τω πολεμω τοις σαββασι, και απεθανον αυτοι και αι γυναικες αυτων, και τα τεκνα αυτων, και τα κτηνη αυτων εως χιλιων ψυχων ανθρωπων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.39| Και εγνω Ματταθιας και οι φιλοι αυτου και επενθησαν επ᾿ αυτους εως σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.40| και ειπεν ανηρ τω πλησιον αυτου· εαν παντες ποιησωμεν ως οι αδελφοι ημων εποιησαν, και μη πολεμησωμεν προς τα εθνη υπερ των ψυχων ημων και των δικαιωματων ημων, νυν ταχιον ημας εξολοθρευσουσιν απο της γης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.41| και εβουλευσαντο τη ημερᾳ εκεινῃ λεγοντες· πας ανθρωπος, ὃς εαν ελθῃ προς ημας εις πολεμον τη ημερᾳ των σαββατων, πολεμησωμεν κατεναντι αυτου και ου μη αποθανωμεν παντες καθως απεθανον οι αδελφοι ημων εν τοις κρυφοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.42| τοτε συνηχθησαν προς αυτους συναγωγη ῾Ασιδαιων, ισχυροι δυναμει απο ᾿Ισραηλ, πας ο εκουσιαζομενος τω νομω·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.43| και παντες οι φυγαδευοντες απο των κακων προσετεθησαν αυτοις και εγενοντο αυτοις εις στηριγμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.44| και συνεστησαντο δυναμιν και επαταξαν αμαρτωλους εν οργη αυτων και ανδρας ανομους εν θυμω αυτων· και οι λοιποι εφυγον εις τα εθνη σωθηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.45| και εκυκλωσε Ματταθιας και οι φιλοι αυτου και καθειλον τους βωμους 46 και περιετεμον τα παιδαρια τα απεριτμητα, οσα ευρον εν οριοις ᾿Ισραηλ, εν ισχυι 47 και εδιωξαν τους υιους της υπερηφανιας, και κατευωδωθη το εργον εν χειρι αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.48| και αντελαβοντο του νομου εκ χειρος των εθνων και εκ χειρος των βασιλεων και ουκ εδωκαν κερας τω αμαρτωλω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.49| Και ηγγισαν αι ημεραι του Ματταθιου αποθανειν, και ειπε τοις υιοις αυτου· νυν εστηριχθη υπερηφανια και ελεγμος και καιρος καταστροφης και οργη θυμου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.50| και νυν, τεκνα, ζηλωσατε τω νομω και δοτε τας ψυχας υμων υπερ διαθηκης πατερων ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.51| μνησθητε των πατερων ημων τα εργα, α εποιησαν εν ταις γενεαις αυτων, και δεξασθε δοξαν μεγαλην και ονομα αιωνιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.52| ῾Αβρααμ ουχι εν πειρασμω ευρεθη πιστος, και ελογισθη αυτω εις δικαιοσυνην; 53 ᾿Ιωσηφ εν καιρω στενοχωριας αυτου εφυλαξεν εντολην και εγενετο κυριος Αιγυπτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.54| Φινεες ο πατηρ ημων εν τω ζηλωσαι ζηλον ελαβε διαθηκην ιερωσυνης αιωνιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.55| ᾿Ιησους εν τω πληρωσαι λογον εγενετο κριτης εν ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.56| Χαλεβ εν τω επιμαρτυρασθαι εν τη εκκλησιᾳ ελαβε γης κληρονομιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.57| Δαυιδ εν τω ελεω αυτου εκληρονομησε θρονον βασιλειας εις αιωνα αιωνος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.58| ᾿Ηλιας εν τω ζηλωσαι ζηλον νομου ανεληφθη εως εις τον ουρανον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.59| ᾿Ανανιας, ᾿Αζαριας, Μισαηλ, πιστευσαντες εσωθησαν εκ φλογος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.60| Δανιηλ εν τη απλοτητι αυτου ερρυσθη εκ στοματος λεοντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.61| και ουτως εννοηθητε κατα γενεαν και γενεαν, οτι παντες οι ελπιζοντες επ᾿ αυτον ουκ ασθενησουσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.62| και απο λογων ανδρος αμαρτωλου μη φοβηθητε, οτι η δοξα αυτου εις κοπριαν και εις σκωληκας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.63| σημερον επαρθησεται και αυριον ου μη ευρεθη, οτι επεστρεψεν εις τον χουν αυτου, και ο διαλογισμος αυτου απωλετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.64| και υμεις τεκνα ισχυσατε και ανδριζεσθε εν τω νομω, οτι εν αυτω δοξασθησεσθε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.65| και ιδου Συμεων ο αδελφος υμων, οιδα οτι ανηρ βουλης εστιν, αυτου ακουετε πασας τας ημερας, αυτος υμιν εσται εις πατερα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.66| και ᾿Ιουδας Μακκαβαιος ισχυρος δυναμει εκ νεοτητος αυτου, ουτος υμιν εσται αρχων στρατιας και πολεμησει πολεμον λαων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.67| και υμεις προσαξατε προς υμας παντας τους ποιητας του νομου και εκδικησατε εκδικησιν του λαου υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.68| ανταποδοτε ανταποδομα τοις εθνεσι και προσεχετε εις τα προσταγματα του νομου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.69| και ευλογησεν αυτους, και προσετεθη προς τους πατερας αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.70| και απεθανεν εν τω εκτω και τεσσαρακοστω και εκατοστω ετει, και εθαψαν αυτον οι υιοι αυτου εν ταφοις πατερων αυτων εν Μωδεΐν, και εκοψαντο αυτον πας ᾿Ισραηλ κοπετον μεγαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ανεστη ᾿Ιουδας ο καλουμενος Μακκαβαιος υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και εβοηθουν αυτω παντες οι αδελφοι αυτου και παντες, οσοι εκολληθησαν τω πατρι αυτου, και επολεμουν τον πολεμον ᾿Ισραηλ μετ᾿ ευφροσυνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και επλατυνε δοξαν τω λαω αυτου και ενεδυσατο θωρακα ως γιγας και συνεζωσατο τα σκευη αυτου τα πολεμικα και συνεστησατο πολεμους σκεπαζων παρεμβολην εν ρομφαιᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ωμοιωθη λεοντι εν τοις εργοις αυτου και ως σκυμνος ερευγομενος εις θηραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και εδιωξεν ανομους εξερευνων καιτους ταρασσοντας τον λαον αυτου εφλογισε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και συνεσταλησαν οι ανομοι απο του φοβου αυτου, και παντες οι εργατες της ανομιας συνεταραχθησαν, και ευωδωθη σωτηρια εν χειρι αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και επικρανε βασιλεις πολλους και ευφρανε τον ᾿Ιακωβ εν τοις εργοις αυτου, και εως του αιωνος το μνημοσυνον αυτου εις ευλογιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και διηλθεν εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εξωλοθρευσεν ασεβεις εξ αυτης και απεστρεψεν οργην απο ᾿Ισραηλ 6 και ωνομασθη εως εσχατου της γης και συνηγαγεν απολλυμενους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| Και συνηγαγεν ᾿Απολλωνιος εθνη και απο Σαμαρειας δυναμιν μεγαλην του πολεμησαι προς ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και εγνω ᾿Ιουδας και εξηλθεν εις συναντησιν αυτω και επαταξεν αυτον και απεκτεινεν αυτον· και επεσον τραυματιαι πολλοι, και οι επιλοιποι εφυγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και ελαβον τα σκυλα αυτων, και την μαχαιραν ᾿Απολλωνιου ελαβεν ᾿Ιουδας και ην πολεμων εν αυτη πασας τας ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ηκουσε Σηρων ο αρχων της δυναμεως Συριας οτι ηθροισεν ᾿Ιουδας αθροισμα και εκκλησιαν πιστων μετ᾿ αυτου εκπορευομενων εις πολεμον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ειπε· ποιησω εμαυτω ονομα και δοξασθησομαι εν τη βασιλειᾳ και πολεμησω τον ᾿Ιουδαν και τους συν αυτω τους εξουδενουντας τον λογον του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και προσεθετο του αναβηναι· και ανεβη μετ᾿ αυτου παρεμβολη ασεβων ισχυρα βοηθησαι αυτω και ποιησαι την εκδικησιν εν υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και ηγγισαν εως αναβασεως Βαιθωρων, και εξηλθεν ᾿Ιουδας εις συναντησιν αυτων ολιγοστος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| ως δε ειδον την παρεμβολην ερχομενην εις συναντησιν αυτοις, ειπον τω ᾿Ιουδᾳ· πως δυνησομεθα ολιγοστοι οντες πολεμησαι προς πληθος τοσουτον ισχυρον; και ημεις εκλελυμεθα ασιτουντες σημερον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και ειπεν ᾿Ιουδας· ευκοπον εστι συγκλεισθηναι πολλους εν χερσιν ολιγων, και ουκ εστι διαφορα εναντιον του Θεου του ουρανου σῴζειν εν πολλοις η εν ολιγοις·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| οτι ουκ εν πληθει δυναμεως νικη πολεμου εστιν, αλλ᾿ η εκ του ουρανου η ισχυς.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| αυτοι ερχονται προς ημας εν πληθει υβρεως και ανομιας του εξαραι ημας και τας γυναικας ημων και τα τεκνα ημων, του σκυλευσαι ημας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| ημεις δε πολεμουμεν περι των ψυχων ημων και των νομιμων ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| και αυτος συντριψει αυτους προ προσωπου ημων· υμεις δε μη φοβηθητε απ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| ως δε επαυσατο λαλων, ενηλατο εις αυτους αφνω, και συνετριβη Σηρων και η παρεμβολη αυτου ενωπιον αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και εδιωκον αυτον εν τη καταβασει Βαιθωρων εως του πεδιου· και επεσον απ᾿ αυτων εις ανδρας οκτακοσιους, οι δε λοιποι εφυγον εις γην Φυλιστιειμ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και ηρξατο ο φοβος ᾿Ιουδα και των αδελφων αυτου και η πτοησις επιπιπτειν επι τα εθνη τα κυκλω αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και ηγγισεν εως του βασιλεως το ονομα αυτου, και υπερ των παραταξεων ᾿Ιουδα εξηγειτο παν εθνος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| ῾Ως δε ηκουσεν ᾿Αντιοχος ο βασιλευς τους λογους τουτους, ωργισθη θυμω και απεστειλε και συνηγαγε τας δυναμεις πασας της βασιλειας αυτου, παρεμβολην ισχυραν σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| και ηνοιξε το γαζοφυλακιον αυτου και εδωκεν οψωνια ταις δυναμεσιν αυτου εις ενιαυτον και ενετειλατο ειναι αυτους ετοιμους εις πασαν χρειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και ειδεν οτι εξελιπε το αργυριον απο των θησαυρων και οι φοροι της χωρας ολιγοι, χαριν της διχοστασιας και πληγης, ἧς κατεσκευασεν εν τη γη του ἆραι τα νομιμα, α ησαν αφ᾿ ημερων των πρωτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| και ευλαβηθη μη ουκ εχῃ ως απαξ και δις εις τας δαπανας και τα δοματα, α εδιδου εμπροσθεν δαψιλει χειρι και επερισσευσεν υπερ τους βασιλεις τους εμπροσθεν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| και ηπορειτο τη ψυχη αυτου σφοδρα και εβουλευσατο του πορευθηναι εις την Περσιδα και λαβειν τους φορους των χωρων και συναγαγειν αργυριον πολυ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| και κατελιπε Λυσιαν ανθρωπον ενδοξον και απο γενους της βασιλειας επι των πραγματων του βασιλεως απο του ποταμου Ευφρατου εως των οριων Αιγυπτου 33 και τρεφει ᾿Αντιοχον τον υιον αυτου εως του επιστρεψαι αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| και παρεδωκεν αυτω τας ημισεις των δυναμεων και τους ελεφαντας και ενετειλατο αυτω περι παντων, ων εβουλετο, και περι των κατοικουντων την ᾿Ιουδαιαν και ῾Ιερουσαλημ 35 αποστειλαι επ᾿ αυτους δυναμιν του εκτριψαι και εξαραι την ισχυν ᾿Ισραηλ και το καταλειμμα ῾Ιερουσαλημ και ἆραι το μνημοσυνον αυτων απο του τοπου 36 και κατοικισαι υιους αλλογενεις εν πασι τοις οριοις αυτων και κατακληροδοτησαι την γην αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| και ο βασιλευς παρελαβε τας ημισεις των δυναμεων τας καταλειφθεισας και απηρεν απο ᾿Αντιοχειας απο πολεως βασιλειας αυτου, ετους εβδομου και τεσσαρακοστου και εκατοστου, και διεπερασε τον Ευφρατην ποταμον και διεπορευετο τας επανω χωρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| Και επελεξε Λυσιας Πτολεμαιον τον Δορυμενους και Νικανορα και Γοργιαν ανδρας δυνατους των φιλων του βασιλεως,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.39| και απεστειλε μετ᾿ αυτων τεσσαρακοντα χιλιαδας ανδρων και επτακισχιλιαν ιππον του εξελθειν εις γην ᾿Ιουδα και καταφθειραι αυτην κατα τον λογον του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.40| και απηραν συν πασῃ τη δυναμει αυτων, και ηλθον και παρενεβαλον πλησιον ᾿Εμμανουμ εν τη γη τη πεδινη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.41| και ηκουσαν οι εμποροι της χωρας το ονομα αυτων και ελαβον αργυριον και χρυσιον πολυ σφοδρα και πεδας και ηλθον εις την παρεμβολην του λαβειν τους υιους ᾿Ισραηλ εις παιδας. και προσετεθησαν προς αυτους δυναμις Συριας και γης αλλοφυλων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.42| και ειδεν ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου, οτι επληθυνθη τα κακα και αι δυναμεις παρεμβαλλουσιν εν τοις οριοις αυτων, και επεγνωσαν τους λογους του βασιλεως, ους ενετειλατο ποιησαι τω λαω εις απωλειαν και συντελειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.43| και ειπεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου· αναστησωμεν την καθαιρεσιν του λαου ημων και πολεμησωμεν περι του λαου ημων και των αγιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.44| και συνηθροισθη η συναγωγη του ειναι ετοιμους εις πολεμον και του προσευξασθαι και αιτησαι ελεον και οικτιρμους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.45| και ῾Ιερουσαλημ ην αοικητος ως ερημος· ουκ ην ο εισπορευομενος και εκπορευομενος εκ των γενηματων αυτης, και το αγιασμα καταπατουμενον, και υιοι αλλογενων εν τη ακρᾳ, καταλυμα τοις εθνεσι· και εξῄρθη τερψις εξ ᾿Ιακωβ, και εξελιπεν αυλος και κινυρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.46| και συνηχθησαν και ηλθοσαν εις Μασσηφα κατεναντι ῾Ιερουσαλημ, οτι τοπος προσευχης εις Μασσηφα το προτερον τω ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.47| και ενηστευσαν τη ημερᾳ εκεινῃ και περιεβαλοντο σακκους και σποδον επι τας κεφαλας αυτων και διερρηξαν τα ιματια αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.48| και εξεπετασαν το βιβλιον του νομου, περι ων εξηρευνων τα εθνη τα ομοιωματα των ειδωλων αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.49| και ηνεγκαν τα ιματια της ιερωσυνης και τα πρωτογενηματα και τας δεκατας και ηγειραν τους ναζιραιους, οἳ επληρωσαν τας ημερας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.50| και εβοησαν φωνη εις τον ουρανον λεγοντες· τι ποιησωμεν τουτοις και που αυτους απαγαγωμεν; 52 και τα αγια σου καταπεπατηται και βεβηλωται και οι ιερεις σου εν πενθει και ταπεινωσει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.52| και ιδου τα εθνη συνηκται εφ᾿ ημας του εξαραι ημας· συ οιδας α λογιζονται εφ᾿ ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.53| πως δυνησομεθα υποστηναι κατα προσωπον αυτων, εαν μη συ βοηθησῃς ημιν; 54 και εσαλπισαν ταις σαλπιγξι και εβοησαν φωνη μεγαλῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.55| και μετα τουτο κατεστησεν ᾿Ιουδας ηγουμενος του λαου χιλιαρχους και εκατονταρχους και πεντηκονταρχους και δεκαρχους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.56| και ειπον τοις οικοδομουσιν οικιας και μνηστευομενοις γυναικας και φυτευουσιν αμπελωνας και δειλοις αποστρεφειν εκαστον εις τον οικον αυτου κατα τον νομον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.57| και απηρεν η παρεμβολη, και παρενεβαλε κατα νοτον ᾿Αμμαους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.58| και ειπεν ᾿Ιουδας· περιζωσασθε και γινεσθε εις υιους δυνατους και γινεσθε ετοιμοι εις το πρωΐ του πολεμησαι εν τοις εθνεσι τουτοις τοις επισυνηγμενοις εφ᾿ ημας εξαραι ημας και τα αγια ημων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.59| οτι κρεισσον ημας αποθανειν εν τω πολεμω η επιδειν επι τα κακα του εθνους ημων και των αγιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.60| ως δ᾿ ἂν η θελημα εν ουρανω, ουτω ποιησει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ παρελαβε Γοργιας πεντακισχιλιους ανδρας και χιλιαν ιππον εκλεκτην, και απηρεν η παρεμβολη νυκτος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| ωστε επιβαλειν επι την παρεμβολην των ᾿Ιουδαιων και παταξαι αυτους αφνω· και οι υιοι της ακρας ησαν αυτω οδηγοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και ηκουσεν ᾿Ιουδας και απηρεν αυτος και οι δυνατοι παταξαι την δυναμιν του βασιλεως την εν ᾿Αμμαους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| εως ετι αι δυναμεις εσκορπισμεναι ησαν απο της παρεμβολης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και ηλθε Γοργιας εις την παρεμβολην ᾿Ιουδα νυκτος και ουδενα ευρε· και εζητει αυτους εν τοις ορεσιν, οτι ειπε· φευγουσιν ουτοι αφ᾿ ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και αμα τη ημερᾳ ωφθη ᾿Ιουδας εν τω πεδιω εν τρισχιλιοις ανδρασι· πλην καλυμματα και μαχαιρας ουκ ειχον καθως ηβουλοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και ειδον παρεμβολην εθνων ισχυραν τεθωρακισμενην και ιππον κυκλουσαν αυτην, και ουτοι διδακτοι πολεμου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και ειπεν ᾿Ιουδας τοις ανδρασι τοις μετ᾿ αυτου· μη φοβεισθε το πληθος αυτων και το ορμημα αυτων μη δειλωθητε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| μνησθητε πως εσωθησαν οι πατερες ημων εν θαλασσῃ ερυθρα, οτι εδιωξεν αυτους Φαραω εν δυναμει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και νυν βοησωμεν εις τον ουρανον, ει πως ελεησει ημας και μνησθησεται διαθηκης πατερων ημων και συντριψει την παρεμβολην ταυτην κατα προσωπον ημων σημερον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και γνωσεται παντα τα εθνη οτι εστιν ο λυτρουμενος και σῴζων τον ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και ηραν οι αλλοφυλοι τους οφθαλμους αυτων και ειδον αυτους ερχομενους εξεναντιας 13 και εξηλθον εκ της παρεμβολης εις πολεμον· και εσαλπισαν οι μετα ᾿Ιουδα 14 και συνηψαν και συνετριβησαν τα εθνη και εφυγον εις το πεδιον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| οι δε εσχατοι παντες επεσον εν ρομφαιᾳ. και εδιωξαν αυτους εως Γαζηρων και εως των πεδιων της ᾿Ιδουμαιας και ᾿Αζωτου και ᾿Ιαμνειας, και επεσον εξ αυτων εις ανδρας τρισχιλιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και επεστρεψεν ᾿Ιουδας και η δυναμις απο του διωκειν οπισθεν αυτων 17 και ειπε προς τον λαον· μη επιθυμησητε των σκυλων, οτι πολεμος εξεναντιας ημων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και Γοργιας και η δυναμις εν τω ορει εγγυς ημων· αλλα στητε νυν εναντιον των εχθρων ημων και πολεμησατε αυτους, και μετα ταυτα λαβετε τα σκυλα μετα παρρησιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| ετι λαλουντος ᾿Ιουδα ταυτα, ωφθη μερος τι εκκυπτον εκ του ορους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ειδεν οτι τετροπωνται, και εμπυριζουσι την παρεμβολην· ο γαρ καπνος ο θεωρουμενος ενεφανιζε το γεγονος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| οι δε ταυτα συνιδοντες εδειλωθησαν σφοδρα· συνιδοντες δε και την ᾿Ιουδα παρεμβολην εν τω πεδιω ετοιμην εις παραταξιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| εφυγον παντες εις γην αλλοφυλων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| και ανεστρεψεν ᾿Ιουδας επι την σκυλειαν της παρεμβολης, και ελαβον χρυσιον πολυ και αργυριον και υακινθον και πορφυραν θαλασσιαν και πλουτον μεγαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| και επιστραφεντες υμνουν και ευλογουν εις ουρανον οτι καλον, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| και εγενετο σωτηρια μεγαλη τω ᾿Ισραηλ εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| ῞Οσοι δε των αλλοφυλων διεσωθησαν, παραγενηθεντες απηγγειλαν τω Λυσιᾳ παντα τα συμβεβηκοτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| ο δε ακουσας συνεχυθη και ηθυμει, οτι ουχ οια ηθελε, τοιαυτα γεγονει τω ᾿Ισραηλ, και ουχ οια ενετειλατο αυτω ο βασιλευς, τοιαυτα εξεβη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| και εν τω εχομενω ενιαυτω συνελοχισεν ο Λυσιας ανδρων επιλεκτων εξηκοντα χιλιαδας και πεντακισχιλιαν ιππον, ωστε εκπολεμησαι αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| και ηλθον εις την ᾿Ιδουμαιαν και παρενεβαλον εν Βαιθσουροις, και συνηντησεν αυτοις ᾿Ιουδας εν δεκα χιλιασιν ανδρων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| και ειδε την παρεμβολην ισχυραν και προσηυξατο και ειπεν· ευλογητος ει ο σωτηρ του ᾿Ισραηλ ο συντριψας το ορμημα του δυνατου εν χειρι του δουλου σου Δαυιδ και παρεδωκας την παρεμβολην των αλλοφυλων εις χειρας ᾿Ιωναθαν υιου Σαουλ και του αιροντος τα σκευη αυτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| ουτω συγκλεισον την παρεμβολην ταυτην εν χειρι λαου σου ᾿Ισραηλ, και αισχυνθητωσαν επι τη δυναμει και τη ιππω αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| δος αυτοις δειλιαν και τηξον θρασος ισχυος αυτων, και σαλευθητωσαν τη συντριβη αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| καταβαλε αυτους ρομφαιᾳ αγαπωντων σε, και αινεσατωσαν σε παντες οι ειδοτες το ονομα σου εν υμνοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| και συνεβαλον αλληλοις, και επεσον εκ της παρεμβολης Λυσιου εις πεντακισχιλιους ανδρας και επεσον εξ εναντιας αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| ιδων δε Λυσιας την γενομενην τροπην της αυτου συνταξεως, της δε ᾿Ιουδα το γεγενημενον θαρσος και ως ετοιμοι εισιν η ζην η τεθναναι γενναιως, απηρεν εις ᾿Αντιοχειαν και εξενολογει, και πλεονασας τον γενηθεντα στρατον ελογιζετο παλιν παραγενεσθαι εις την ᾿Ιουδαιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.36| Ειπε δε ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου· ιδου συνετριβησαν οι εχθροι ημων, αναβωμεν καθαρισαι τα αγια και εγκαινισαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| και συνηχθη η παρεμβολη πασα και ανεβησαν εις ορος Σιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.38| και ειδον το αγιασμα ηρημωμενον και το θυσιαστηριον βεβηλωμενον και τας πυλας κατακεκαυμενας και εν ταις αυλαις φυτα πεφυκοτα ως εν δρυμω η ως ενι των ορεων και τα παστοφορια καθῃρημενα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| και διερρηξαν τα ιματια αυτων και εκοψαντο κοπετον μεγαν και επεθεντο σποδον επι την κεφαλην αυτων 40 και επεσον επι προσωπον επι την γην και εσαλπισαν ταις σαλπιγξι των σημασιων και εβοησαν εις τον ουρανον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| τοτε επεταξεν ᾿Ιουδας ανδρας πολεμειν τους εν τη ακρᾳ, εως ἂν καθαρισῃ τα αγια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.42| και επελεξεν ιερεις αμωμους θελητας νομου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| και εκαθαρισαν τα αγια και ηραν τους λιθους του μιασμου εις τοπον ακαθαρτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.44| και εβουλευσαντο περι του θυσιαστηριου της ολοκαυτωσεως του βεβηλωμενου, τι αυτω ποιησωσι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.45| και επεπεσεν αυτοις βουλη αγαθη καθελειν αυτο, μηποτε γενηται αυτοις εις ονειδος, οτι εμιαναν τα εθνη αυτο· και καθειλον το θυσιαστηριον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.46| και απεθεντο τους λιθους εν τω ορει του οικου εν τοπω επιτηδειω μεχρι του παραγενηθηναι προφητην του αποκριθηναι περι αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.47| και ελαβον λιθους ολοκληρους κατα τον νομον και ᾠκοδομησαν το θυσιαστηριον καινον κατα το προτερον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.48| και ᾠκοδομησαν τα αγια και τα εντος του οικου και τας αυλας ηγιασαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.49| και εποιησαν σκευη αγια καινα και εισηνεγκαν την λυχνιαν και το θυσιαστηριον των θυμιαματων και την τραπεζαν εις τον ναον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.50| και εθυμιασαν επι το θυσιαστηριον και εξηψαν τους λυχνους τους επι της λυχνιας, και εφαινοσαν εν τω ναω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.51| και επεθηκαν επι την τραπεζαν αρτους και εξεπετασαν τα καταπετασματα και ετελεσαν παντα τα εργα, α εποιησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.52| και ωρθρισαν το πρωΐ τη πεμπτῃ και εικαδι του μηνος του ενατου (ουτος ο μην Χασελευ) του ογδοου και τεσσαρακοστου και εκατοστου ετους 53 και ανηνεγκαν θυσιαν κατα τον νομον επι το θυσιαστηριον των ολοκαυτωματων το καινον, ὃ εποιησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.54| κατα τον καιρον και κατα την ημεραν, εν ᾗ εβεβηλωσαν αυτο τα εθνη, εν εκεινῃ ενεκαινισθη εν ᾠδαις και κιθαραις και κινυραις και εν κυμβαλοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.55| και επεσον πας ο λαος επι προσωπον και προσεκυνησαν και ευλογησαν εις ουρανον τον ευοδωσαντα αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.56| και εποιησαν τον εγκαινισμον του θυσιαστηριου ημερας οκτω και προσηνεγκαν ολοκαυτωματα μετ᾿ ευφροσυνης και εθυσαν θυσιαν σωτηριου και αινεσεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.57| και κατεκοσμησαν το κατα προσωπον του ναου στεφανοις χρυσοις και ασπιδισκαις και ενεκαινισαν τας πυλας και τα παστοφορια και εθυρωσαν αυτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.58| και εγενηθη ευφροσυνη μεγαλη εν τω λαω σφοδρα, και απεστραφη ονειδος εθνων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.59| και εστησεν ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου και πασα η εκκλησια ᾿Ισραηλ, ινα αγωνται αι ημεραι εγκαινισμου του θυσιαστηριου εν τοις καιροις αυτων ενιαυτον κατ᾿ ενιαυτον ημερας οκτω, απο της πεμπτης και εικαδος του μηνος Χασελευ, μετ᾿ ευφροσυνης και χαρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.60| και ᾠκοδομησαν εν τω καιρω εκεινω το ορος Σιων, κυκλοθεν τειχη υψηλα και πυργους οχυρους, μη ποτε παραγενηθεντα τα εθνη καταπατησωσιν αυτα, ως εποιησαν το προτερον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.61| και επεταξεν εκει δυναμιν τηρειν αυτο και ωχυρωσαν αυτο τηρειν την Βαιθσουραν του εχειν τον λαον οχυρωμα κατα προσωπον της ᾿Ιδουμαιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ εγενετο οτε ηκουσαν τα εθνη κυκλοθεν οτι ᾠκοδομηθη το θυσιαστηριον και ενεκαινισθη το αγιασμα ως το προτερον, και ωργισθησαν σφοδρα 2 και εβουλευσαντο του ἆραι το γενος ᾿Ιακωβ τους οντας εν μεσω αυτων και ηρξαντο του θανατουν εν τω λαω και εξαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και επολεμει ᾿Ιουδας προς τους υιους ῾Ησαυ εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ, την ᾿Ακραβαττηνην, οτι περιεκαθηντο τον ᾿Ισραηλ, και επαταξεν αυτους πληγην μεγαλην και συνεστειλεν αυτους και ελαβε τα σκυλα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εμνησθη της κακιας υιων Βαιαν, οἳ ησαν τω λαω εις παγιδα και εις σκανδαλον εν τω ενεδρευειν αυτους εν ταις οδοις·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και συνεκλεισθησαν υπ᾿ αυτου εν τοις πυργοις, και παρενεβαλεν επ᾿ αυτους και ανεθεματισεν αυτους και ενεπυρισε τους πυργους αυτης εν πυρι συν πασι τοις ενουσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και διεπερασεν επι τους υιους ᾿Αμμων και ευρε χειρα κραταιαν και λαον πολυν και Τιμοθεον ηγουμενον αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και συνηψε προς αυτους πολεμους πολλους, και συνετριβησαν προ προσωπου αυτου, και επαταξεν αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και προκατελαβετο την ᾿Ιαζηρ και τας θυγατερας αυτης και ανεστρεψεν εις την ᾿Ιουδαιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| Και επισυνηχθησαν τα εθνη τα εν τη Γαδααδ επι τον ᾿Ισραηλ τους οντας επι τοις οριοις αυτων του εξαραι αυτους, και εφυγον εις Δαθεμα το οχυρωμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και απεστειλαν γραμματα προς ᾿Ιουδαν και τους αδελφους αυτου λεγοντες· επισυνηγμενα εστιν εφ᾿ ημας τα εθνη τα κυκλω ημων του εξαραι ημας 11 και ετοιμαζονται ελθειν και προκαταλαβεσθαι το οχυρωμα, εις ὃ κατεφυγομεν, και Τιμοθεος ηγειται της δυναμεως αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| νυν ουν ελθων εξελου ημας εκ χειρος αυτων, οτι πεπτωκεν εξ ημων πληθος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και παντες οι αδελφοι ημων οι οντες εν τοις Τωβιου τεθανατωνται, και ᾐχμαλωτικασι τας γυναικας αυτων και τα τεκνα και την αποσκευην, και απωλεσαν εκει ωσει μιαν χιλιαρχιαν ανδρων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| ετι αι επιστολαι ανεγινωσκοντο, και ιδου αγγελοι ετεροι παρεγενοντο εκ της Γαλιλαιας διερρηχοτες τα ιματια απαγγελλοντες κατα τα ρηματα ταυτα λεγοντες 15 επισυνηχθαι επ᾿ αυτους εκ Πτολεμαΐδος και Τυρου και Σιδωνος και πασης Γαλιλαιας αλλοφυλων του εξαναλωσαι ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| ως δε ηκουσεν ᾿Ιουδας και ο λαος τους λογους τουτους, επισυνηχθη εκκλησια μεγαλη βουλευσασθαι τι ποιησωσι τοις αδελφοις αυτων, τοις ουσιν εν θλιψει και πολεμουμενοις υπ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και ειπεν ᾿Ιουδας Σιμωνι τω αδελφω αυτου· επιλεξον σεαυτω ανδρας και πορευου και ρυσαι τους αδελφους σου τους εν τη Γαλιλαιᾳ· εγω δε και ᾿Ιωναθαν ο αδελφος μου πορευσομεθα εις την Γαλααδιτιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και κατελιπεν ᾿Ιωσηφον τον του Ζαχαριου και ᾿Αζαριαν ηγουμενους του λαου μετα των επιλοιπων της δυναμεως εν τη ᾿Ιουδαιᾳ εις τηρησιν 19 και ενετειλατο αυτοις λεγων· προστητε του λαου τουτου και μη συναψητε πολεμον προς τα εθνη εως του επιστρεψαι ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και εμερισθησαν Σιμωνι ανδρες τρισχιλιοι του πορευθηναι εις την Γαλιλαιαν, ᾿Ιουδᾳ δε ανδρες οκτακισχιλιοι εις την Γαλααδιτιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και επορευθη Σιμων εις την Γαλιλαιαν και συνηψε πολεμους πολλους προς τα εθνη, και συνετριβη τα εθνη απο προσωπου αυτου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και εδιωξεν αυτους εως της πυλης Πτολεμαΐδος. και επεσον εκ των εθνων εις τρισχιλιους ανδρας, και ελαβε τα σκυλα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| και παρελαβε τους εν τη Γαλιλαιᾳ και εν ᾿Αρβαττοις συν ταις γυναιξι και τοις τεκνοις και παντα, οσα ην αυτοις, και ηγαγεν εις την ᾿Ιουδαιαν μετ᾿ ευφροσυνης μεγαλης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ᾿Ιουδας ο Μακκαβαιος και ᾿Ιωναθαν ο αδελφος αυτου διεβησαν τον ᾿Ιορδανην και επορευθησαν οδον τριων ημερων εν τη ερημω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και συνηντησαν τοις Ναβαταιοις, και απηντησαν αυτοις ειρηνικως και διηγησαντο αυτοις απαντα τα συμβαντα τοις αδελφοις αυτων εν τη Γαλααδιτιδι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και οτι πολλοι εξ αυτων συνειλημμενοι εισιν εις Βοσορρα και Βοσορ, εν ᾿Αλεμοις, Χασφωρ, Μακεδ και Καρναΐν, πασαι αι πολεις αυται οχυραι και μεγαλαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| και εν ταις λοιπαις πολεσι της Γαλααδιτιδος εισι συνειλημμενοι και εις αυριον τασσονται παρεμβαλλειν επι τα οχυρωματα και καταλαβεσθαι και εξαραι παντας τουτους εν ημερᾳ μια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| και απεστρεψεν ᾿Ιουδας και η παρεμβολη αυτου οδον εις την ερημον Βοσορρα αφνω· και κατελαβετο την πολιν και απεκτεινε παν αρσενικον εν στοματι ρομφαιας και ελαβε παντα τα σκυλα αυτων και ενεπρησεν αυτην πυρι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| και απηρεν εκειθεν νυκτος, και επορευετο εως επι το οχυρωμα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| και εγενετο εωθινη ηραν τους οφθαλμους αυτων και ιδου λαος πολυς, ου ουκ ην αριθμος, αιροντες κλιμακας και μηχανας καταλαβεσθαι το οχυρωμα και επολεμουν αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| και ειδεν ᾿Ιουδας οτι ηρκται ο πολεμος και η κραυγη της πολεως ανεβη εις τον ουρανον σαλπιγξι και φωνη μεγαλῃ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| και ειπε τοις ανδρασι της δυναμεως· πολεμησατε σημερον υπερ των αδελφων υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.33| και εξηλθεν εν τρισιν αρχαις εξοπισθεν αυτων, και εσαλπισαν ταις σαλπιγξι και εβοησαν εν προσευχη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.34| και επεγνω η παρεμβολη Τιμοθεου οτι Μακκαβαιος εστι, και εφυγον απο προσωπου αυτου, και επαταξεν αυτους πληγην μεγαλην, και επεσον εξ αυτων εν εκεινῃ τη ημερᾳ εις οκτακισχιλιους ανδρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.35| και απεκλινεν εις Μααφα και επολεμησεν αυτην και προκατελαβετο αυτην και απεκτεινε παν αρσενικον αυτης και ελαβε τα σκυλα αυτης και ενεπρησεν αυτην πυρι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.36| εκειθεν απηρε και προκατελαβετο την Χασφων, Μακεδ, Βοσορ και τας λοιπας πολεις της Γαλααδιτιδος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.37| μετα δε τα ρηματα ταυτα συνηγαγε Τιμοθεος παρεμβολην αλλην και παρενεβαλε κατα προσωπον Ραφων εκ περαν του χειμαρρου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.38| και απεστειλεν ᾿Ιουδας κατασκοπευσαι την παρεμβολην, και απηγγειλαν αυτω λεγοντες· επισυνηγμενα εισι προς αυτους παντα τα εθνη τα κυκλω ημων, δυναμις πολλη σφοδρα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.39| και ῎Αραβας μεμισθωνται εις βοηθειαν αυτοις και παρενεβαλον περαν του χειμαρρου ετοιμοι του ελθειν επι σε εις πολεμον. και επορευθη ᾿Ιουδας εις συναντησιν αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.40| και ειπε Τιμοθεος τοις αρχουσι της δυναμεως αυτου εν τω εγγιζειν ᾿Ιουδαν και την παρεμβολην αυτου επι τον χειμαρρουν του υδατος· εαν διαβη προς ημας προτερος, ου δυνησομεθα υποστηναι αυτον, οτι δυναμενος δυνησεται προς ημας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.41| εαν δε δειλωθη και παρεμβαλῃ περαν του ποταμου, διαπερασομεν προς αυτον και δυνησομεθα προς αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.42| ως δε ηγγισεν ᾿Ιουδας επι τον χειμαρρουν του υδατος, εστησε τους γραμματεις του λαου επι του χειμαρρου και ενετειλατο αυτοις λεγων· μη αφητε παντα ανθρωπον παρεμβαλειν, αλλ᾿ ερχεσθωσαν παντες εις τον πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.43| και διεπερασεν επ᾿ αυτους προτερος και πας ο λαος οπισθεν αυτου, και συνετριβησαν προ προσωπου αυτου παντα τα εθνη και ερριψαν τα οπλα αυτων και εφυγον εις το τεμενος εν Καρναΐν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.44| και προκατελαβοντο την πολιν και το τεμενος ενεπυρισαν εν πυρι συν πασι τοις εν αυτω· και ετροπωθη η Καρναΐν, και ουκ εδυναντο ετι υποστηναι κατα προσωπον ᾿Ιουδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.45| και συνηγαγεν ᾿Ιουδας παντα ᾿Ισραηλ τους εν τη Γαλααδιτιδι απο μικρου εως μεγαλου και τας γυναικας αυτων και τα τεκνα αυτων και την αποσκευην, παρεμβολην μεγαλην σφοδρα, ελθειν εις γην ᾿Ιουδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.46| και ηλθον εως ᾿Εφρων, και αυτη η πολις μεγαλη επι της εισοδου οχυρα σφοδρα, ουκ ην εκκλιναι απ᾿ αυτης δεξιαν η αριστεραν, αλλ᾿ η δια μεσου αυτης πορευεσθαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.47| και απεκλεισαν αυτους οι εκ της πολεως και ενεφραξαν τας πυλας λιθοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.48| και απεστειλε προς αυτους ᾿Ιουδας λογοις ειρηνικοις λεγων· διελευσομεθα δια της γης σου του απελθειν εις την γην ημων, και ουδεις κακοποιησει υμας, πλην τοις ποσι παρελευσομεθα· και ουκ ηβουλοντο ανοιξαι αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.49| και επεταξεν ᾿Ιουδας κηρυξαι εν τη παρεμβολη του παρεμβαλειν εκαστον εν ω εστι τοπω·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.50| και παρενεβαλον οι ανδρες της δυναμεως, και επολεμησαν την πολιν ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα, και παρεδοθη η πολις εν χερσιν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.51| και απωλεσε παν αρσενικον εν στοματι ρομφαιας και εξερριζωσεν αυτην και ελαβε τα σκυλα αυτης και διηλθε δια της πολεως επανω των απεκταμμενων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.52| και διεβησαν τον ᾿Ιορδανην εις το πεδιον το μεγα κατα προσωπον Βαιθσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.53| και ην ᾿Ιουδας επισυναγων τους εσχατιζοντας και παρακαλων τον λαον κατα πασαν την οδον, εως ου ηλθον εις γην ᾿Ιουδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.54| και ανεβησαν εις το ορος Σιων εν ευφροσυνῃ και χαρα και προσηγαγον ολοκαυτωματα, οτι ουκ επεσεν εξ αυτων ουθεις εως του επιστρεψαι εν ειρηνῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.55| Και εν ταις ημεραις, αις ην ᾿Ιουδας και ᾿Ιωναθαν εν τη Γαλααδ και Σιμων ο αδελφος αυτου εν τη Γαλιλαιᾳ κατα προσωπον Πτολεμαΐδος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.56| ηκουσεν ᾿Ιωσηφ ο του Ζαχαριου και ᾿Αζαριας αρχοντες της δυναμεως των ανδραγαθιων και του πολεμου, οια εποιησαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.57| και ειπε· ποιησωμεν και αυτοι εαυτοις ονομα και πορευθωμεν πολεμησαι προς τα εθνη τα κυκλω ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.58| και παρηγγειλαν τοις απο της δυναμεως της μετ᾿ αυτων, και επορευθησαν επι ᾿Ιαμνειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.59| και εξηλθε Γοργιας εκ της πολεως και οι ανδρες αυτου εις συναντησιν αυτοις εις πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.60| και ετροπωθη ᾿Ιωσηφος και ᾿Αζαριας, και εδιωχθησαν εως των οριων της ᾿Ιουδαιας, και επεσον εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκ του λαου του ᾿Ισραηλ εις δισχιλιους ανδρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.61| και εγενηθη τροπη μεγαλη εν τω λαω ᾿Ισραηλ, οτι ουκ ηκουσαν ᾿Ιουδα και των αδελφων αυτου, οιομενοι ανδραγαθησαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.62| αυτοι δε ουκ ησαν εκ του σπερματος των ανδρων εκεινων, οις εδοθη σωτηρια ᾿Ισραηλ δια χειρος αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.63| και ο ανηρ ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου εδοξασθησαν σφοδρα εναντιον παντος ᾿Ισραηλ και των εθνων παντων, ου ηκουετο το ονομα αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.64| και επισυνηγοντο προς αυτους ευφημουντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.65| και εξηλθεν ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου και επολεμουν τους υιους ῾Ησαυ εν τη γη προς νοτον και επαταξε την Χεβρων και τας θυγατερας αυτης και καθειλε το οχυρωμα αυτης και τους πυργους αυτης ενεπρησε κυκλοθεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.66| και απηρε του πορευθηναι εις γην αλλοφυλων. και διεπορευετο την Σαμαρειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.67| εν τη ημερᾳ εκεινῃ επεσον ιερεις εν πολεμω βουλομενοι ανδραγαθησαι εν τω αυτους εξελθειν εις πολεμον αβουλευτως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.68| και εξεκλινεν ᾿Ιουδας εις ῎Αζωτον γην αλλοφυλων, και καθειλε τους βωμους αυτων και τα γλυπτα των θεων αυτων κατεκαυσε πυρι και εσκυλευσε τα σκυλα των πολεων και επεστρεψεν εις την γην ᾿Ιουδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ο βασιλευς ᾿Αντιοχος διεπορευετο τας επανω χωρας και ηκουσεν οτι εστιν ᾿Ελυμαΐς εν τη Περσιδι πολις ενδοξος πλουτω αργυριω τε και χρυσιω·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και το ιερον το εν αυτη πλουσιον σφοδρα, και εκει καλυμματα χρυσα και θωρακες και οπλα, α κατελιπεν εκει ᾿Αλεξανδρος ο Φιλιππου βασιλευς ο Μακεδων, ὃς εβασιλευσε πρωτος εν τοις ῞Ελλησι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ηλθε και εζητει καταλαβεσθαι την πολιν και προνομευσαι αυτην, και ουκ ηδυνασθη, οτι εγνωσθη ο λογος τοις εκ της πολεως,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και αντεστησαν αυτω εις πολεμον, και εφυγε και απηρεν εκειθεν μετα λυπης μεγαλης αποστρεψαι εις Βαβυλωνα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και ηλθεν απαγγελλων τις αυτω εις την Περσιδα οτι τετροπωνται αι παρεμβολαι αι πορευθεισαι εις γην ᾿Ιουδα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και επορευθη Λυσιας δυναμει ισχυρα εν πρωτοις και ενετραπη απο προσωπου αυτων, και επισχυσαν οπλοις και δυναμει και σκυλοις πολλοις, οις ελαβον απο των παρεμβολων, ων εξεκοψαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και καθειλον το βδελυγμα, ὃ ᾠκοδομησεν επι το θυσιαστηριον το εν ῾Ιερουσαλημ, και το αγιασμα καθως το προτερον εκυκλωσαν τειχεσιν υψηλοις και την Βαιθσουραν πολιν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς τους λογους τουτους, εθαμβηθη και εσαλευθη σφοδρα και επεσεν επι την κοιτην και ενεπεσεν εις αρρωστιαν απο της λυπης, οτι ουκ εγενετο αυτω καθως ενεθυμειτο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και ην εκει ημερας πλειους, οτι ανεκαινισθη επ᾿ αυτον λυπη μεγαλη, και ελογισατο οτι αποθνησκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και εκαλεσε παντας τους φιλους αυτου και ειπε προς αυτους· αφισταται ο υπνος απο των οφθαλμων μου, και συμπεπτωκα τη καρδιᾳ απο της μεριμνης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και ειπα τη καρδιᾳ μου· εως τινος θλιψεως ηλθον και κλυδωνος μεγαλου, εν ω νυν ειμι; οτι χρηστος και αγαπωμενος ημην εν τη εξουσιᾳ μου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| νυν δε μιμνησκομαι των κακων, ων εποιησα εν ῾Ιερουσαλημ και ελαβον παντα τα σκευη τα χρυσα και τα αργυρα τα εν αυτη και εξαπεστειλα εξαραι τους κατοικουντας ᾿Ιουδα διακενης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| εγνων ουν οτι χαριν τουτων ευρον με τα κακα ταυτα· και ιδου απολλυμαι λυπῃ μεγαλῃ εν γη αλλοτριᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και εκαλεσε Φιλιππον ενα των φιλων αυτου και κατεστησεν αυτον επι πασης της βασιλειας αυτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και εδωκεν αυτω το διαδημα και την στολην αυτου και τον δακτυλιον του αγαγειν ᾿Αντιοχον τον υιον αυτου και εκθρεψαι αυτον του βασιλευειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και απεθανεν εκει ᾿Αντιοχος ο βασιλευς ετους ενατου και τεσσαρακοστου και εκατοστου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και επεγνω Λυσιας οτι τεθνηκεν ο βασιλευς, και κατεστησε βασιλευειν ᾿Αντιοχον τον υιον αυτου αντ᾿ αυτου, ὃν εξεθρεψε νεωτερον, και εκαλεσε το ονομα αυτου Ευπατορα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| Και οι εκ της ακρας ησαν συγκλειοντες τον ᾿Ισραηλ κυκλω των αγιων και ζητουντες τα κακα δι᾿ ολου και στηριγμα τοις εθνεσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και ελογισατο ᾿Ιουδας εξαραι αυτους και εξεκκλησιασε παντα τον λαον του περικαθισαι επ᾿ αυτους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και συνηχθησαν αμα και περιεκαθισαν επ᾿ αυτους ετους πεντηκοστου και εκατοστου, και εποιησεν επ᾿ αυτους βελοστασεις και μηχανας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και εξηλθον εξ αυτων εκ του συγκλεισμου, και εκολληθησαν αυτοις τινες των ασεβων εξ ᾿Ισραηλ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και επορευθησαν προς τον βασιλεα και ειπον· εως ποτε ου ποιησῃ κρισιν και εκδικησεις τους αδελφους ημων; 23 ημεις ευδοκουμεν δουλευειν τω πατρι σου και πορευεσθαι τοις υπ᾿ αυτου λεγομενοις και κατακολουθειν τοις προσταγμασιν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και περικαθηνται εις την ακραν υιοι του λαου ημων χαριν τουτου και αλλοτριουνται αφ᾿ ημων· πλην οσοι ευρισκοντο αφ᾿ ημων εθανατουντο και αι κληρονομιαι ημων διηρπαζοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| και ουκ εφ᾿ ημας μονον εξετειναν χειρα, αλλα και επι παντα τα ορια αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| και ιδου παρεμβεβληκασι σημερον επι την ακραν εν ῾Ιερουσαλημ του καταλαβεσθαι αυτην· και το αγιασμα και την Βαιθσουραν ωχυρωσαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| και εαν μη προκαταλαβῃ αυτους δια ταχους, μειζονα τουτων ποιησουσι, και ιδου δυνησῃ του κατασχειν αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| Και ωργισθη ο βασιλευς οτε ηκουσε, και συνηγαγε παντας τους φιλους αυτου και τους αρχοντας της δυναμεως αυτου και τους επι των ηνιων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και απο βασιλειων ετερων και απο νησων θαλασσων ηλθον προς αυτον δυναμεις μισθωται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και ην ο αριθμος των δυναμεων αυτου εκατον χιλιαδες των πεζων και εικοσι χιλιαδες ιππων και ελεφαντες δυο και τριακοντα ειδοτες πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| και ηλθοσαν δια της ᾿Ιδουμαιας και παρενεβαλοσαν επι Βαιθσουραν και επολεμησαν ημερας πολλας και εποιησαν μηχανας· και εξηλθον και ενεπυρισαν αυτας εν πυρι και επολεμησαν ανδρωδως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| και απηρεν ᾿Ιουδας απο της ακρας και παρενεβαλεν εις Βαιθζαχαρια απεναντι της παρεμβολης του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| και ωρθρισεν ο βασιλευς το πρωΐ και απηρε την παρεμβολην εν ορμηματι αυτης κατα την οδον Βαιθζαχαρια, και διεσκευασθησαν αι δυναμεις εις τον πολεμον και εσαλπισαν ταις σαλπιγξι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| και τοις ελεφασιν εδειξαν αιμα σταφυλης και μορων του παραστησαι αυτους εις τον πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| και διειλον τα θηρια εις τας φαλαγγας και παρεστησαν εκαστω ελεφαντι χιλιους ανδρας τεθωρακισμενους εν αλυσιδωτοις, και περικεφαλαιαι χαλκαι επι των κεφαλων αυτων, και πεντακοσιοι ιπποι διατεταγμενοι εκαστω θηριω εκλελεγμενοι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| ουτοι προ καιρου, ου εαν ην το θηριον ησαν και ου εαν επορευετο επορευοντο αμα, ουκ αφισταντο απ᾿ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.37| και πυργοι ξυλινοι επ᾿ αυτους οχυροι σκεπαζομενοι εφ᾿ εκαστου θηριου εζωσμενοι επ᾿ αυτου μηχαναις, και εφ᾿ εκαστου ανδρες δυναμεως δυο και τριακοντα οι πολεμουντες επ᾿ αυτοις και ο ᾿Ινδος αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.38| και την επιλοιπον ιππον ενθεν και ενθεν εστησαν επι τα δυο μερη της παρεμβολης κατασειοντες και καταφρασσομενοι εν ταις φαραγξιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.39| ως δε εστιλβεν ο ηλιος επι τας χρυσας και χαλκας ασπιδας, εστιλβε τα ορη απ᾿ αυτων και κατηυγαζεν ως λαμπαδες πυρος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.40| και εξεταθη μερος τι της παρεμβολης του βασιλεως επι τα υψηλα ορη και τινες επι τα ταπεινα· και ηρχοντο ασφαλως και τεταγμενως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.41| και εσαλευοντο παντες οι ακουοντες φωνης πληθους αυτων και οδοιποριας του πληθους και συγκρουσμου των οπλων· ην γαρ η παρεμβολη μεγαλη σφοδρα και ισχυρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.42| και ηγγισεν ᾿Ιουδας και η παρεμβολη αυτου εις παραταξιν, και επεσον απο της παρεμβολης του βασιλεως εξακοσιοι ανδρες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.43| και ειδεν ᾿Ελεαζαρ ο Αυαραν ἓν των θηριων τεθωρακισμενον θωρακι βασιλικω, και ην υπεραγον παντα τα θηρια, και ᾠηθη οτι εν αυτω εστιν ο βασιλευς.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.44| και εδωκεν εαυτον του σωσαι τον λαον αυτου και περιποιησαι εαυτω ονομα αιωνιον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.45| και επεδραμεν αυτω θρασει εις μεσον της φαλαγγος και εθανατου δεξια και ευωνυμα, και εσχιζοντο απ᾿ αυτου ενθα και ενθα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.46| και εισεδυ υπο τον ελεφαντα και υπεθεκεν αυτω και ανειλεν αυτον, και επεσεν επι την γην επανω αυτου, και απεθανεν εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.47| και ειδον την ισχυν της βασιλειας και το ορμημα των δυναμεων, και εξεκλιναν απ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.48| οι δε εκ της παρεμβολης του βασιλεως ανεβαινον εις συναντησιν αυτων εις ῾Ιερουσαλημ, και παρενεβαλεν ο βασιλευς εις την ᾿Ιουδαιαν και εις το ορος Σιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.49| και εποιησεν ειρηνην μετα των εκ Βαιθσουρων, και εξηλθον εκ της πολεως, οτι ουκ ην αυτοις εκει διατροφη του συγκεκλεισθαι εν αυτη, οτι σαββατον ην τη γη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.50| και κατελαβετο βασιλευς την Βαιθσουραν, και απεταξεν εκει φρουραν τηρειν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.51| και παρενεβαλεν επι το αγιασμα ημερας πολλας και εστησεν εκει βελοστασεις και μηχανας και πυροβολα και λιθοβολα και σκορπιδια εις το βαλλεσθαι βελη και σφενδονας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.52| και εποιησαν και αυτοι μηχανας προς τας μηχανας αυτων και επολεμησαν ημερας πολλας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.53| βρωματα δε ουκ ην εν τοις αγγειοις δια το εβδομον ετος ειναι, και οι ανασωζομενοι εις την ᾿Ιουδαιαν απο των εθνων κατεφαγον το υπολειμμα της παραθεσεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.54| και υπελειφθησαν εν τοις αγιοις ανδρες ολιγοι, οτι κατεκρατησεν αυτων ο λιμος, και εσκορπισθησαν εκαστος εις τον τοπον αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.55| Και ηκουσε Λυσιας οτι Φιλιππος, ὃν κατεστησεν ο βασιλευς ᾿Αντιοχος ετι ζων εκθρεψαι ᾿Αντιοχον τον υιον αυτου εις το βασιλευσαι αυτον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.56| απεστρεψεν απο της Περσιδος και Μηδιας και αι δυναμεις αι πορευθεισαι του βασιλεως μετ᾿ αυτου, και οτι ζητει παραλαβειν τα πραγματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.57| και κατεσπευδε του απελθειν και ειπειν προς τον βασιλεα και τους ηγεμονας της δυναμεως και τους ανδρας· εκλειπομεν καθ᾿ ημεραν, και η τροφη ημιν ολιγη, και ο τοπος ου παρεμβαλλομεν εστιν οχυρος, και επικειται ημιν τα της βασιλειας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.58| νυν ουν δωμεν δεξιαν τοις ανθρωποις τουτοις καιποιησωμεν μετ᾿ αυτων ειρηνην και μετα παντος εθνους αυτων 59 και στησωμεν αυτοις του πορευεσθαι τοις νομιμοις αυτων, ως το προτερον· χαριν γαρ των νομιμων αυτων, ων διεσκεδασαμεν, ωργισθησαν και εποιησαν ταυτα παντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.60| και ηρεσεν ο λογος εναντιον του βασιλεως και των αρχοντων, και απεστειλε προς αυτους ειρηνευσαι, και επεδεξαντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.61| και ωμοσεν αυτοις ο βασιλευς και οι αρχοντες· επι τουτοις εξηλθον εκ του οχυρωματος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.62| και εισηλθεν ο βασιλευς εις το ορος Σιων και ειδε το οχυρωμα του τοπου και ηθετησε τον ορκισμον, ὃν ωμοσε, και ενετειλατο καθελειν το τειχος κυκλοθεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.63| και απηρε κατα σπουδην και απεστρεψεν εις ᾿Αντιοχειαν και ευρε Φιλιππον κυριευοντα της πολεως και επολεμησε προς αυτον, και κατελαβετο την πολιν βιᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΤΟΥΣ ενος και πεντηκοστου και εκατοστου εξηλθε Δημητριος ο του Σελευκου εκ Ρωμης και ανεβη συν ανδρασιν ολιγοις εις πολιν παραθαλασσιαν και εβασιλευσεν εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και εγενετο ως εισεπορευετο εις οικον βασιλειας πατερων αυτου, και συνελαβον αι δυναμεις τον ᾿Αντιοχον και τον Λυσιαν αγαγειν αυτους αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και εγνωσθη αυτω το πραγμα και ειπε· μη μοι δειξητε τα προσωπα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και απεκτειναν αυτους αι δυναμεις, και εκαθισε Δημητριος επι θρονου βασιλειας αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ηλθον προς αυτον παντες ανδρες ανομοι και ασεβεις εξ ᾿Ισραηλ, και ῎Αλκιμος ηγειτο αυτων, βουλομενος ιερατευειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και κατηγορησαν του λαου προς τον βασιλεα λεγοντες· απωλεσεν ᾿Ιουδας και οι αδελφοι αυτου τους φιλους σου, και ημας εσκορπισαν απο της γης ημων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| νυν ουν αποστειλον ανδρα, ω πιστευεις, και πορευθεις ιδετω την εξολοθρευσιν πασαν, ἣν εποιησεν ημιν και τη χωρᾳ του βασιλεως, και κολασατω αυτους και παντας τους επιβοηθουντας αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και επελεξεν ο βασιλευς τον Βακχιδην των φιλων του βασιλεως κυριευοντα εν τω περαν του ποταμου και μεγαν εν τη βασιλειᾳ και πιστον τω βασιλει 9 και απεστειλεν αυτον και ῎Αλκιμον τον ασεβη, και εστησεν αυτω την ιερωσυνην και ενετειλατο αυτω ποιησαι την εκδικησιν εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και απηραν και ηλθον μετα δυναμεως πολλης εις γην ᾿Ιουδα· και απεστειλεν αγγελους προς ᾿Ιουδαν και τους αδελφους αυτου λογοις ειρηνικοις μετα δολου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ου προσεσχον τοις λογοις αυτων· ειδον γαρ οτι ηλθον μετα δυναμεως πολλης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και επισυνηχθησαν προς ῎Αλκιμον και Βακχιδην συναγωγη γραμματεων εκζητησαι δικαια,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και πρωτοι οι ῾Ασιδαιοι ησαν εν υιοις ᾿Ισραηλ και επεζητουν παρ᾿ αυτων ειρηνην·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ειπαν γαρ· ανθρωπος ιερευς εκ του σπερματος ᾿Ααρων ηλθεν εν ταις δυναμεσι και ουκ αδικησει ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και ελαλησε μετ᾿ αυτων λογους ειρηνικους και ωμοσεν αυτοις λεγων· ουκ εκζητησομεν υμιν κακον και τοις φιλοις υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ενεπιστευσαν αυτω, και συνελαβεν εξ αυτων εξηκοντα ανδρας και απεκτεινεν αυτους εν ημερᾳ μια κατα τον λογον, ὃν εγραψε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| σαρκας οσιων σου και αιματα αυτων εξεχεαν κυκλω ῾Ιερουσαλημ, και ουκ ην αυτοις ο θαπτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και επεπεσεν αυτων ο φοβος και ο τρομος επι παντα τον λαον, οτι ειπαν· ουκ εστιν εν αυτοις αληθεια και κρισις, παρεβησαν γαρ την στασιν και τον ορκον, ὃν ωμοσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και απηρε Βακχιδης απο ῾Ιερουσαλημ και παρενεβαλεν εν Βηθζαιθ και απεστειλε και συνελαβε πολλους απο των απ᾿ αυτου αυτομολησαντων ανδρων και τινας του λαου και εθυσεν αυτους εις το φρεαρ το μεγα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και κατεστησε την χωραν τω ᾿Αλκιμω και αφηκε μετ᾿ αυτου δυναμιν του βοηθειν αυτω· και απηλθε Βακχιδης προς τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και ηγωνισατο ῎Αλκιμος περι της αρχιερωσυνης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και συνηχθησαν προς αυτον παντες οι ταρασσοντες τον λαον αυτων και κατεκρατησαν γην ᾿Ιουδα και εποιησαν πληγην μεγαλην εν ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και ειδεν ᾿Ιουδας πασαν την κακιαν, ἣν εποιησεν ῎Αλκιμος και οι μετ᾿ αυτου εν υιοις ᾿Ισραηλ υπερ τα εθνη,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και εξηλθεν εις παντα τα ορια της ᾿Ιουδαιας κυκλοθεν και εποιησεν εκδικησιν εν τοις ανδρασι τοις αυτομολησασι, και ανεσταλησαν του πορευεσθαι εις την χωραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ως δε ειδεν ῎Αλκιμος οτι ενισχυσεν ᾿Ιουδας και οι μετ᾿ αυτου, και εγνω οτι ου δυναται υποστηναι αυτους, και επεστρεψε προς τον βασιλεα και κατηγορησεν αυτων πονηρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| Και απεστειλεν ο βασιλευς Νικανορα ενα των αρχοντων αυτου των ενδοξων και μισουντα και εχθραινοντα τω ᾿Ισραηλ και ενετειλατο αυτω εξαραι τον λαον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| και ηλθε Νικανωρ εις ῾Ιερουσαλημ δυναμει πολλη, και απεστειλε προς ᾿Ιουδαν και τους αδελφους αυτου μετα δολου λογοις ειρηνικοις λεγων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| μη εστω μαχην αναμεσον εμου και υμων· ηξω εν ανδρασιν ολιγοις, ινα υμων ιδω τα προσωπα μετ᾿ ειρηνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και ηλθε προς ᾿Ιουδαν, και ησπασαντο αλληλους ειρηνικως· και οι πολεμιοι ησαν ετοιμοι εξαρπασαι τον ᾿Ιουδαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| και εγνωσθη ο λογος τω ᾿Ιουδᾳ οτι μετα δολου ηλθεν επ᾿ αυτον, και επτοηθη απ᾿ αυτου και ουκ εβουληθη ετι ιδειν το προσωπον αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και εγνω Νικανωρ, οτι απεκαλυφθη η βουλη αυτου, και εξηλθεν εις συναντησιν τω ᾿Ιουδᾳ εν πολεμω κατα Χαφαρσαλαμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| και επεσον των παρα Νικανορος ωσει πεντακισχιλοι ανδρες, και εφυγον εις την πολιν Δαυιδ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| Και μετα τους λογους τουτους ανεβη Νικανωρ εις το ορος Σιων. και εξηλθον απο των ιερεων εκ των αγιων και απο των πρεσβυτερων του λαου ασπασασθαι αυτον ειρηνικως και δειξαι αυτω την ολοκαυτωσιν την προσφερομενην υπερ του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| και εμυκτηρισεν αυτους και κατεγελασεν αυτων και εμιανεν αυτους και ελαλησεν υπερηφανως·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| και ωμοσε μετα θυμου λεγων· εαν μη παραδοθη ᾿Ιουδας και η παρεμβολη αυτου εις χειρας μου το νυν, και εσται εαν επιστρεψω εν ειρηνῃ, εμπυριω τον οικον τουτον. και εξηλθε μετα θυμου μεγαλου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και εισηλθον οι ιερεις και εστησαν κατα προσωπον του θυσιαστηριου και του ναου και εκλαυσαν και ειπον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| συ, Κυριε, εξελεξω τον οικον τουτον επικληθηναι το ονομα σου επ᾿ αυτω ειναι οικον προσευχης και δεησεως τω λαω σου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| ποιησον εκδικησιν εν τω ανθρωπω τουτω και εν τη παρεμβολη αυτου, και πεσετωσαν εν ρομφαιᾳ· μνησθητι των δυσφηριων αυτων και μη δως αυτοις μονην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| και εξηλθε Νικανωρ εξ ῾Ιερουσαλημ και παρενεβαλεν εν Βαιθωρων, και συνηντησεν αυτω δυναμις Συριας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και ᾿Ιουδας παρενεβαλεν εν ᾿Αδασα εν τρισχιλιοις ανδρασι· και προσηυξατο ᾿Ιουδας και ειπεν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| οι παρα του βασιλεως ᾿Ασσυριων οτε εδυσφημησαν, εξηλθεν αγγελος σου, Κυριε, και επαταξεν εν αυτοις εκατον ογδοηκονταπεντε χιλιαδας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| ουτω συντριψον την παρεμβολην ταυτην ενωπιον ημων σημερον, και γνωτωσαν οι επιλοιποι, οτι κακως ελαλησαν επι τα αγια σου, και κρινον αυτον κατα την κακιαν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| και συνηψαν αι παρεμβολαι εις πολεμον τη τρισκαιδεκατῃ του μηνος ῎Αδαρ, και συνετριβη η παρεμβολη Νικανορος, και επεσεν αυτος πρωτος εν τω πολεμω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| ως δε ειδεν η παρεμβολη αυτου οτι επεσε Νικανωρ, ριψαντες τα οπλα αυτων εφυγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| και κατεδιωκον αυτους οδον ημερας μιας απο ᾿Αδασα εως του ελθειν εις Γαζηρα και εσαλπισαν οπισω αυτων ταις σαλπιγξι των σημασιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| και εξηλθον εκ πασων των κωμων της ᾿Ιουδαιας κυκλοθεν και υπερεκερων αυτους, και ανεστρεφον ουτοι προς τουτους, και επεσον παντες ρομφαιᾳ, και ου κατελειφθη εξ αυτων ουδε εις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| και ελαβον τα σκυλα και την προνομην, και την κεφαλην Νικανορος αφειλον και την δεξιαν αυτου, ἣν εξετεινεν υπερηφανως, και ηνεγκαν και εξετειναν παρα την ῾Ιερουσαλημ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| και ευφρανθη ο λαος σφοδρα και ηγαγον την ημεραν εκεινην ημεραν ευφροσυνης μεγαλης·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49| και εστησαν του αγειν κατα ενιαυτον την ημεραν ταυτην την τρισκαιδεκατην του ῎Αδαρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| και ησυχασεν η γη ᾿Ιουδα ημερας ολιγας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ηκουσεν ᾿Ιουδας το ονομα των Ρωμαιων, οτι εισι δυνατοι ισχυι και αυτοι ευδοκουσιν εν πασι τοις προστιθεμενοις αυτοις, και οσοι ἂν προσελθωσιν αυτοις, ιστωσιν αυτοις φιλιαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και οτι εισι δυνατοι ισχυι. και διηγησαντο αυτω τους πολεμους αυτων και τας ανδραγαθιας, ας ποιουσιν εν τοις Γαλαταις, και οτι κατεκρατησαν αυτων και ηγαγον αυτους υπο φορον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και οσα εποιησαν εν χωρᾳ ῾Ισπανιας του κατακρατησαι των μεταλλων του αργυριου και του χρυσιου του εκει·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και κατεκρατησαν του τοπου παντος τη βουλη αυτων και τη μακροθυμιᾳ, και ο τοπος ην μακραν απεχων απ᾿ αυτων σφοδρα, και των βασιλεων των επελθοντων επ᾿ αυτους απ᾿ ακρου της γης εως συνετριψαν αυτους και επαταξαν εν αυτοις πληγην μεγαλην, και οι επιλοιποι διδοασιν αυτοις φορον κατ᾿ ενιαυτον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και τον Φιλιππον και τον Περσεα Κιτιεων βασιλεα και τους επῃρμενους επ᾿ αυτους συνετριψαν αυτους εν πολεμω και κατεκρατησαν αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και ᾿Αντιοχον τον μεγαν βασιλεα της ᾿Ασιας τον πορευθεντα επ᾿ αυτους εις πολεμον εχοντα εκατον εικοσιν ελεφαντας και ιππον και αρματα και δυναμιν πολλην σφοδρα, και συνετριβη υπ᾿ αυτων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ελαβον αυτον ζωντα και εστησαν αυτοις διδοναι αυτον τε και τους βασιλευοντας μετ᾿ αυτον φορον μεγαν και διδοναι ομηρα και διαστολην 8 και χωραν την ᾿Ινδικην και Μηδιαν και Λυδιαν και απο των καλλιστων χωρων αυτων, και λαβοντες αυτας παρ᾿ αυτου εδωκαν αυτας Ευμενει τω βασιλει·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και οτι οι εκ της ῾Ελλαδος εβουλευσαντο ελθειν και εξαραι αυτους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και εγνωσθη ο λογος αυτοις, και απεστειλαν επ᾿ αυτους στρατηγον ενα και επολεμησαν προς αυτους, και επεσον εξ αυτων τραυματιαι πολλοι, και ᾐχμαλωτευσαν τας γυναικας αυτων και τα τεκνα αυτων και επρονομευσαν αυτους και κατεκρατησαν της γης αυτων και καθειλον τα οχυρωματα αυτων και κατεδουλωσαντο αυτους εως της ημερας ταυτης·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και τας επιλοιπους βασιλειας και τας νησους, οσοι ποτε αντεστησαν αυτοις, κατεφθειραν και εδουλωσαν αυτους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| μετα δε των φιλων αυτων και των επαναπαυομενων αυτοις συνετηρησαν φιλιαν· και κατεκρατησαν των βασιλειων των εγγυς και των μακραν, και οσοι ηκουον το ονομα αυτων, εφοβουντο απ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| οσοις δ᾿ ἂν βουλωνται βοηθειν και βασιλευειν, βασιλευουσιν· ους δ᾿ ἂν βουλωνται, μεθιστωσι· και υψωθησαν σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εν πασι τουτοις ουκ επεθετο ουδεις αυτων διαδημα και ου περιεβαλοντο πορφυραν ωστε αδρυνθηναι εν αυτη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και βουλευτηριον εποιησαν εαυτοις, και καθ᾿ ημεραν εβουλευοντο τριακοσιοι και εικοσι βουλευομενοι διαπαντος περι του πληθους του ευκοσμειν αυτους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και πιστευουσιν ενι ανθρωπω την αρχην αυτων κατ᾿ ενιαυτον και κυριευειν πασης της γης αυτων, και παντες ακουουσι του ενος, και ουκ εστι φθονος ουδε ζηλος εν αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και επελεξεν ᾿Ιουδας τον Ευπολεμον υιον ᾿Ιωαννου του ᾿Ακκως και ᾿Ιασονα υιον ᾿Ελεαζαρου και απεστειλεν αυτους εις Ρωμην στησαι αυτοις φιλιαν και συμμαχιαν 18 και του ἆραι τον ζυγον απ᾿ αυτων, οτι ειδον την βασιλειαν των ῾Ελληνων καταδουλουμενους τον ᾿Ισραηλ δουλειᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και επορευθησαν εις Ρωμην, και η οδος πολλη σφοδρα, και εισηλθον εις το βουλευτηριον και απεκριθησαν και ειπον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| ᾿Ιουδας ο Μακκαβαιος και οι αδελφοι αυτου και το πληθος των ᾿Ιουδαιων απεστειλαν ημας προς υμας στησαι μεθ᾿ υμων συμμαχιαν και ειρηνην και γραφηναι ημας συμμαχους και φιλους υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ηρεσεν ο λογος ενωπιον αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και τουτο το αντιγραφον της επιστολης, ἧς αντεγραψεν επι δελτοις χαλκαις και απεστειλεν εις ῾Ιερουσαλημ ειναι παρ᾿ αυτοις εκει μνημοσυνον ειρηνης και συμμαχιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| «Καλως γενοιτο Ρωμαιοις και τω εθνει ᾿Ιουδαιων εν τη θαλασσῃ και επι της ξηρας εις τον αιωνα, και ρομφαια και εχθρος μακρυνθειη απ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| εαν δε ενστη πολεμος εν Ρωμῃ προτερᾳ η πασι τοις συμμαχοις αυτων εν πασῃ κυρειᾳ αυτων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| συμμαχησει το εθνος των ᾿Ιουδαιων, ως ἂν ο καιρος υπογραφη αυτοις καρδιᾳ πληρει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και τοις πολεμουσιν ου δωσουσιν ουδε επαρκεσουσι σιτον, οπλα, αργυριον, πλοια, ως εδοξε Ρωμαιοις· και φυλαξονται τα φυλαγματα αυτων ουθεν λαβοντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| κατα τα αυτα δε εαν εθνει ᾿Ιουδαιων συμβη προτεροις πολεμος, συμμαχησουσιν οι Ρωμαιοι εκ ψυχης, ως ἂν αυτοις ο καιρος υπογραφῃ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| και τοις συμμαχουσιν ου δοθησεται σιτος, οπλα, αργυριον, πλοια, ως εδοξε Ρωμῃ· και φυλαξονται τα φυλαγματα αυτων και ου μετα δολου. —29 κατα τους λογους τουτους εστησαν Ρωμαιοι τω δημω των ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| εαν δε μετα τους λογους τουτους βουλευσωνται ουτοι και ουτοι προσθειναι η αφελειν, ποιησονται εξ αιρεσεως αυτων, και ὃ εαν προσθωσιν η αφελωσιν, εσται κυρια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| και περι των κακων, ων ο βασιλευς Δημητριος συντελειται εις αυτους, εγραψαμεν αυτω λεγοντες· διατι εβαρυνας τον ζυγον σου επι τους φιλους ημων τους συμμαχους ᾿Ιουδαιους; 32 εαν ουν ετι εντυχωσι κατα σου, ποιησομεν αυτοις την κρισιν και πολεμησομεν σε δια της θαλασσης και δια της ξηρας».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ηκουσε Δημητριος οτι επεσε Νικανωρ και αι δυναμεις αυτου εν πολεμω, και προσεθετο τον Βακχιδην και τον ῎Αλκιμον εκ δευτερου αποστειλαι εις γην ᾿Ιουδα και το δεξιον κερας μετ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και επορευθησαν οδον την εις Γαλγαλα και παρενεβαλον επι Μαισαλωθ την εν ᾿Αρβηλοις και προκατελαβοντο αυτην και απωλεσαν ψυχας ανθρωπων πολλας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και του μηνος του πρωτου ετους του δευτερου και πεντηκοστου και εκατοστου παρενεβαλον επι ῾Ιερουσαλημ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και απηραν και επορευθησαν εις Βερεαν εν εικοσι χιλιασιν ανδρων και δισχιλιᾳ ιππω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και ᾿Ιουδας ην παρεμβεβληκως εν ᾿Ελασα, και τρισχιλιοι ανδρες εκλεκτοι μετ᾿ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ειδον το πληθος των δυναμεων οτι πολλοι εισι, και εφοβηθησαν σφοδρα· και εξερρυησαν πολλοι απο της παρεμβολης, ου κατελειφθησαν εξ αυτων αλλ᾿ η οκτακοσιοι ανδρες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και ειδεν ᾿Ιουδας οτι απερρυη η παρεμβολη αυτου και ο πολεμος εθλιβεν αυτον, και συνετριβη τη καρδιᾳ, οτι ουκ ειχε καιρον συναγαγειν αυτους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και εξελυθη και ειπε τοις καταλειφθεισιν· αναστωμεν και αναβωμεν επι τους υπεναντιους ημων, εαν αρα δυνωμεθα πολεμησαι αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και απεστρεφον αυτον λεγοντες· ου μη δυνωμεθα, αλλ᾿ η σῴζωμεν τας εαυτων ψυχας το νυν και επιστρεψωμεν μετα των αδελφων ημων και πολεμησωμεν προς αυτους, ημεις δε ολιγοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και ειπεν ᾿Ιουδας· μη μοι γενοιτο ποιησαι το πραγμα τουτο, φυγειν απ᾿ αυτων, και ει ηγγικεν ο καιρος ημων, και αποθανωμεν εν ανδρειᾳ χαριν των αδελφων ημων και μη καταλιπωμεν αιτιαν τη δοξῃ ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και απηρεν η δυναμις απο της παρεμβολης και εστησαν εις συναντησιν αυτοις, και εμερισθη η ιππος εις δυο μερη, και οι σφενδονηται και οι τοξοται προεπορευοντο της δυναμεως, και οι πρωταγωνισται παντες οι δυνατοι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| Βακχιδης δε ην εν τω δεξιω κερατι. και ηγγισεν η φαλαγξ εκ των δυο μερων και εφωνουν ταις σαλπιγξι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και εσαλπισαν οι παρα ᾿Ιουδᾳ και αυτοι ταις σαλπιγξι· και εσαλευθη η γη απο της φωνης των παρεμβολων, και εγενετο ο πολεμος συνημμενος απο πρωΐθεν εως εσπερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και ειδεν ᾿Ιουδας οτι Βακχιδης και το στερεωμα της παρεμβολης εν τοις δεξιοις, και συνηλθον αυτω παντες οι ευψυχοι τη καρδιᾳ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και συνετριβη το δεξιον κερας απ᾿ αυτων, και εδιωκεν οπισω αυτων εως ᾿Αζωτου ορους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και εις το αριστερον κερας ειδον οτι συνετριβη το δεξιον κερας, και επεστρεψαν κατα ποδας ᾿Ιουδα και των μετ᾿ αυτου εκ των οπισθεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και εβαρυνθη ο πολεμος, και επεσον τραυματιαι πολλοι εκ τουτων και εκ τουτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| και ᾿Ιουδας επεσε, και οι λοιποι εφυγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και ηραν ᾿Ιωναθαν και Σιμων ᾿Ιουδαν τον αδελφον αυτων και εθαψαν αυτον εν τω ταφω των πατερων αυτου εν Μωδεΐν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| και εκλαυσαν αυτον και εκοψαντο αυτον πας ᾿Ισραηλ κοπετον μεγαν και επενθουν ημερας πολλας και ειπον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| πως επεσε δυνατος σῴζων τον ᾿Ισραηλ; 22 και τα περισσα των λογων ᾿Ιουδα και των πολεμων και των ανδραγαθιων, ων εποιησε, και της μεγαλωσυνης αυτων ου κατεγραφη, πολλα γαρ ην σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| Και εγενετο, μετα την τελευτην ᾿Ιουδα εξεκυψαν οι ανομοι εν πασι τοις οριοις ᾿Ισραηλ, και ανετειλαν παντες οι εργαζομενοι την αδικιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| εν ταις ημεραις εκειναις εγενηθη λιμος μεγας σφοδρα, και ηυτομολησεν η χωρα μετ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και εξελεξε Βακχιδης τους ασεβεις ανδρας και κατεστησεν αυτους κυριους της χωρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και εξεζητουν και εξηρευνων τους φιλους ᾿Ιουδα και ηγον αυτους προς Βακχιδην, και εξεδικει εν αυτοις και ενεπαιζεν αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και εγενετο θλιψις μεγαλη εν τω ᾿Ισραηλ, ητις ουκ εγενετο αφ᾿ ἧς ημερας ουκ ωφθη προφητης εν αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| και ηθροισθησαν παντες οι φιλοι ᾿Ιουδα και ειπον τω ᾿Ιωναθαν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| αφ᾿ ου ο αδελφος σου ᾿Ιουδας τετελευτηκε, και ανηρ ομοιος αυτω ουκ εστιν εξελθειν προς τους εχθρους και Βακχιδην, και εν τοις εχθραινουσιν του εθνους ημων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| νυν ουν σε ᾑρετισαμεθα σημερον του ειναι αντ᾿ αυτου ημιν εις αρχοντα και ηγουμενον του πολεμησαι τον πολεμον ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| και επεδεξατο ᾿Ιωναθαν εν τω καιρω εκεινω την ηγησιν και ανεστη αντι ᾿Ιουδα του αδελφου αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| Και εγνω Βακχιδης και εζητει αυτον αποκτειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| και εγνω ᾿Ιωναθαν και Σιμων ο αδελφος αυτου· και παντες οι μετ᾿ αυτου και εφυγον εις την ερημον Θεκωε και παρενεβαλον επι το υδωρ λακκου ᾿Ασφαρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| και εγνω Βακχιδης τη ημερᾳ των σαββατων και ηλθεν αυτος και παν το στρατευμα αυτου περαν του ᾿Ιορδανου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και απεστειλεν ᾿Ιωναθαν τον αδελφον αυτου ηγουμενον του οχλου και παρεκαλεσε τους Ναβαταιους φιλους αυτου παραθεσθαι αυτοις την αποσκευην αυτων την πολλην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.36| και εξηλθον υιοι ᾿Ιαμβρι εκ Μηδαβα και συνελαβον ᾿Ιωαννην και παντα, οσα ειχε, και απηλθον εχοντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.37| μετα δε τους λογους τουτους απηγγειλαν τω ᾿Ιωναθαν και Σιμωνι τω αδελφω αυτου οτι οι υιοι ᾿Ιαμβρι ποιουσι γαμον μεγαν και αγουσι την νυμφην απο Ναδαβαθ, θυγατερα ενος των μεγαλων μεγιστανων Χανααν μετα παραπομπης μεγαλης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.38| και εμνησθησαν ᾿Ιωαννου του αδελφου αυτων και ανεβησαν και εκρυβησαν υπο την σκεπην του ορους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.39| και ηραν τους οφθαλμους αυτων και ειδον και ιδου θρους και αποσκευη πολλη, και ο νυμφιος εξηλθε και οι φιλοι αυτου και οι αδελφοι αυτου εις συναντησιν αυτων μετα τυμπανων και μουσικων και οπλων πολλων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.40| και εξανεστησαν επ᾿ αυτους απο του ενεδρου οι περι τον ᾿Ιωναθαν και απεκτειναν αυτους, και επεσον τραυματιαι πολλοι, και οι επιλοιποι εφυγον εις το ορος· και ελαβον παντα τα σκυλα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.41| και μετεστραφη ο γαμος εις πενθος και η φωνη μουσικων αυτων εις θρηνον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.42| και εξεδικησαν την εκδικησιν αιματος αδελφου αυτων και απεστρεψαν εις το ελος του ᾿Ιορδανου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.43| και ηκουσε Βακχιδης και ηλθε τη ημερᾳ των σαββατων εως των κρηπιδων του ᾿Ιορδανου εν δυναμει πολλη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.44| και ειπεν ᾿Ιωναθαν τοις παρ᾿ αυτου· αναστωμεν νυν και πολεμησωμεν υπερ των ψυχων ημων, ου γαρ εστι σημερον ως εχθες και τριτην ημεραν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.45| ιδου γαρ ο πολεμος εξεναντιας ημων και εξοπισθεν ημων, το δε υδωρ του ᾿Ιορδανου ενθεν και ενθεν και ελος και δρυμος, ουκ εστι τοπος του εκκλιναι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.46| νυν ουν κεκραξατε εις ουρανον, οπως διασωθητε εκ χειρος εχθρων υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.47| και συνηψεν ο πολεμος· και εξετεινεν ᾿Ιωναθαν την χειρα αυτου παταξαι τον Βακχιδην, και εξεκλινεν απ᾿ αυτου εις τα οπισω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.48| και ενεπηδησεν ᾿Ιωναθαν και οι μετ᾿ αυτου εις τον ᾿Ιορδανην και διεκολυμβησαν εις το περαν, και ου διεβησαν επ᾿ αυτους τον ᾿Ιορδανην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.49| και διεπεσον παρα Βακχιδου τη ημερᾳ εκεινῃ εις χιλιους ανδρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.50| και επεστρεψεν εις ῾Ιερουσαλημ, και ᾠκοδομησαν πολεις οχυρας εν τη ᾿Ιουδαιᾳ, το οχυρωμα το εν ῾Ιεριχω και την ᾿Αμμαους και την Βαιθωρων και την Βαιθηλ και την Θαμναθα Φαραθωνι και την Τεφων εν τειχεσιν υψηλοις και πυλαις και μοχλοις·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.51| και εθετο φρουραν εν αυτοις του εχθραινειν τω ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.52| και ωχυρωσε την πολιν την εν Βαιθσουρᾳ και την Γαζαρα και την ακραν και εθετο εν αυταις δυναμεις και παραθεσεις βρωματων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.53| και ελαβε τους υιους των ηγουμενων της χωρας ομηρα και εθετο αυτους εν τη ακρᾳ εν ῾Ιερουσαλημ εν φυλακη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.54| Και εν ετει τριτω και πεντηκοστω και εκατοστω μηνι τω δευτερω επεταξεν ῎Αλκιμος καθαιρειν το τειχος της αυλης των αγιων της εσωτερας· και καθειλε τα εργα των προφητων και ενηρξατο του καθαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.55| εν τω καιρω εκεινω επληγη ῎Αλκιμος και ενεποδισθη τα εργα αυτου, και απεφραγη το στομα αυτου, και παρελυθη και ουκ εδυνατο ετι λαλησαι λογον και εντειλασθαι περι του οικου αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.56| και απεθανεν ῎Αλκιμος εν τω καιρω εκεινω μετα βασανου μεγαλης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.57| και ειδε Βακχιδης οτι απεθανεν ῎Αλκιμος, και απεστρεψε προς τον βασιλεα. και ησυχασεν η γη ᾿Ιουδα ετη δυο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.58| Και εβουλευσαντο παντες οι ανομοι λεγοντες· ιδου ᾿Ιωναθαν και οι παρ᾿ αυτου εν ησυχιᾳ κατοικουσι πεποιθοτες· νυν ουν αξομεν τον Βακχιδην, και συλληψεται αυτους παντας εν νυκτι μια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.59| και πορευθεντες συνεβουλευσαντο αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.60| και απηρε του ελθειν μετα δυναμεως πολλης και απεστειλεν επιστολας λαθρᾳ πασι τοις συμμαχοις αυτου τοις εν τη ᾿Ιουδαιᾳ, οπως συλλαβωσι τον ᾿Ιωναθαν και τους μετ᾿ αυτου· και ουκ εδυναντο, οτι εγνωσθη αυτοις η βουλη αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.61| και συνελαβον απο των ανδρων της χωρας των αρχηγων της κακιας εις πεντηκοντα ανδρας και απεκτειναν αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.62| και εξεχωρησεν ᾿Ιωναθαν και Σιμων και οι μετ᾿ αυτου εις Βαιθβασι την εν τη ερημω και ᾠκοδομησε τα καθῃρημενα αυτης, και εστερεωσαν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.63| και εγνω Βακχιδης και συνηγαγε παν το πληθος αυτου και τοις εκ της ᾿Ιουδαιας παρηγγειλε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.64| και ελθων παρενεβαλεν επι Βαιθβασι και επολεμησεν αυτην ημερας πολλας και εποιησε μηχανας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.65| και απελιπεν ᾿Ιωναθαν Σιμωνα τον αδελφον αυτου εν τη πολει και εξηλθεν εις την χωραν και εξηλθεν εν αριθμω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.66| και επαταξεν ῾Οδομηρα και τους αδελφους αυτου και τους υιους Φασιρων εν τω σκηνωματι αυτων, και εξηρξατο τυπτειν και αναβαινειν εν ταις δυναμεσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.67| και Σιμων και οι μετ᾿ αυτου εξηλθον εκ της πολεως και ενεπυρισαν τας μηχανας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.68| και επολεμησαν προς τον Βακχιδην, και συνετριβη υπ᾿ αυτων. και εθλιβον αυτον σφοδρα, οτι ην η βουλη αυτου και η εφοδος αυτου κενη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.69| και ωργισθη θυμω τοις ανδρασι τοις ανομοις τοις συμβουλευσασιν αυτω ελθειν εις την χωραν και απεκτειναν εξ αυτων πολλους και εβουλευσατο του απελθειν εις την γην αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.70| και επεγνω ᾿Ιωναθαν και απεστειλε προς αυτον πρεσβεις του συνθεσθαι προς αυτον ειρηνην και αποδουναι αυτοις την αιχμαλωσιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.71| και απεδεξατο και εποιησε κατα τους λογους αυτου και ωμοσεν αυτω μη εκζητησαι αυτω κακον πασας τας ημερας της ζωης αυτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.72| και απεδωκεν αυτω την αιχμαλωσιαν, ἣν ᾐχμαλωτευσε το προτερον εκ γης ᾿Ιουδα, και αποστρεψας απηλθεν εις την γην αυτου και ου προσεθετο ετι ελθειν εις τα ορια αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.73| και κατεπαυσε ρομφαια εξ ᾿Ισραηλ· και ωκησεν ᾿Ιωναθαν εν Μαχμας. και ηρξατο ᾿Ιωναθαν κρινειν τον λαον και ηφανισε τους ασεβεις εξ ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ εν ετει εξηκοστω και εκατοστω ανεβη ᾿Αλεξανδρος ο του ᾿Αντιοχου ο ᾿Επιφανης και κατελαβετο Πτολεμαΐδα, και επεδεξαντο αυτον, και εβασιλευσεν εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και ηκουσε Δημητριος ο βασιλευς και συνηγαγε δυναμεις πολλας σφοδρα και εξηλθεν εις συναντησιν αυτω εις πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και απεστειλε Δημητριος προς ᾿Ιωναθαν επιστολας λογοις ειρηνικοις ωστε μεγαλυναι αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| ειπε γαρ· προφθασωμεν του ειρηνην θειναι μετ᾿ αυτου, πριν η θειναι αυτον μετα ᾿Αλεξανδρου καθ᾿ ημων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| μνησθησεται γαρ παντων των κακων, ων συνετελεσαμεν προς αυτον και εις τους αδελφους αυτου και εις το εθνος αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και εδωκεν αυτω εξουσιαν συναγαγειν δυναμεις και κατασκευαζειν οπλα και ειναι αυτον συμμαχον αυτου, και τα ομηρα τα εν τη ακρᾳ ειπε παραδουναι αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ηλθεν ᾿Ιωναθαν εις ῾Ιερουσαλημ και ανεγνω τας επιστολας εις τα ωτα παντος του λαου και των εκ της ακρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εφοβηθησαν φοβον μεγαν, οτι ηκουσαν οτι εδωκεν ο βασιλευς εξουσιαν συναγαγειν δυναμεις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και παρεδωκαν οι εκ της ακρας ᾿Ιωναθαν τα ομηρα, και απεδωκεν αυτους τοις γονευσιν αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και ωκησεν ᾿Ιωναθαν εν ῾Ιερουσαλημ και ηρξατο οικοδομειν και καινιζειν την πολιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ειπε προς τους ποιουντας τα εργα οικοδομειν τα τειχη και το ορος Σιων κυκλοθεν εκ λιθων τετραγωνων εις οχυρωσιν· και εποιησαν ουτως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και εφυγον οι αλλογενεις οι οντες εν τοις οχυρωμασιν, οις ᾠκοδομησε Βακχιδης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και κατελιπεν εκαστος τον τοπον αυτου και απηλθεν εις την γην αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| πλην εν Βαιθσουρᾳ υπελειφθησαν τινες των καταλιποντων τον νομον και τα προσταγματα, ην γαρ αυτοις φυγαδευτηριον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| Και ηκουσεν ᾿Αλεξανδρος ο βασιλευς τας επαγγελιας, οσας απεστειλε Δημητριος τω ᾿Ιωναθαν, και διηγησαντο αυτω τους πολεμους και τας ανδραγαθιας, ας εποιησεν αυτος και οι αδελφοι αυτου, και τους κοπους, ους εσχον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και ειπε· μη ευρησομεν ανδρα τοιουτον ενα; και νυν ποιησομεν αυτον φιλον και συμμαχον ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και εγραψεν επιστολας και απεστειλεν αυτω κατα τους λογους τουτους λεγων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| «Βασιλευς ᾿Αλεξανδρος τω αδελφω ᾿Ιωναθαν χαιρειν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| ακηκοαμεν περι σου, οτι ανηρ δυνατος ισχυι και επιτηδειος ει του ειναι ημιν φιλος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και νυν καθεστακαμεν σε σημερον αρχιερεα του εθνους σου και φιλον βασιλεως καλεισθαι σε (και απεστειλεν αυτω πορφυραν και στεφανον χρυσουν) και φρονειν τα ημων και συντηρειν φιλιαν προς ημας».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και ενεδυσατο ᾿Ιωναθαν την αγιαν στολην τω εβδομω μηνι ετους εξηκοστου και εκατοστου εν εορτη σκηνοπηγιας και συνηγαγε δυναμεις και κατεσκευασεν οπλα πολλα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| Και ηκουσε Δημητριος τους λογους τουτους και ελυπηθη και ειπε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| τι τουτο εποιησαμεν οτι προεφθακεν ημας ο ᾿Αλεξανδρος του φιλιαν καταθεσθαι τοις ᾿Ιουδαιοις εις στηριγμα; 24 γραψω αυτοις καγω λογους παρακλησεως και υψους και δογματων, οπως ωσι συν εμοι εις βοηθειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| και απεστειλεν αυτοις κατα τους λογους τουτους· «Βασιλευς Δημητριος τω εθνει των ᾿Ιουδαιων χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| επει συνετηρησατε τας προς ημας συνθηκας και ενεμεινατε τη φιλιᾳ ημων και ου προσεχωρησατε τοις εχθροις ημων, ηκουσαμεν και εχαρημεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και νυν εμμεινατε ετι του συντηρησαι προς ημας πιστιν, και ανταποδωσομεν υμιν αγαθα ανθ᾿ ων ποιειτε μεθ᾿ ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| και αφησομεν υμιν αφεματα πολλα και δωσομεν υμιν δοματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| και νυν απολυω υμας και αφιημι παντας τους ᾿Ιουδαιους απο των φορων και της τιμης του αλος και απο των στεφανων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| και αντι του τριτου της σπορας και αντι του ημισους του καρπου του ξυλινου του επιβαλλοντος μοι λαβειν, αφιημι απο της σημερον και επεκεινα του λαβειν απο της γης ᾿Ιουδα και απο των τριων νομων των προστιθεμενων αυτη απο της Σαμαρειτιδος και Γαλιλαιας, και απο της σημερον ημερας και εις τον αιωνα χρονον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και ῾Ιερουσαλημ ητω αγια και αφειμενη και τα ορια αυτης, αι δεκαται και τα τελη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| αφιημι και την εξουσιαν της ακρας της εν ῾Ιερουσαλημ και διδωμι τω αρχιερει, οπως ἂν καταστησῃ εν αυτη ανδρας, ους ἂν εκλεξηται αυτος του φυλασσειν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| και πασαν ψυχην ᾿Ιουδαιων την αιχμαλωτισθεισαν απο γης ᾿Ιουδα εις πασαν βασιλειαν μου αφιημι ελευθεραν δωρεαν· και παντες αφιετωσαν τους φορους και των κτηνων αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και πασαι αι εορται και τα σαββατα και νουμηνιαι και ημεραι αποδεδειγμεναι και τρεις ημεραι προ εορτης και τρεις ημεραι μετα εορτην εστωσαν πασαι αι ημεραι ατελειας και αφεσεως πασι τοις ᾿Ιουδαιοις τοις ουσιν εν τη βασιλειᾳ μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.35| και ουχ εξει εξουσιαν ουδεις πρασσειν και παρενοχλειν τινα αυτων περι παντος πραγματος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.36| και προγραφητωσαν των ᾿Ιουδαιων εις τας δυναμεις του βασιλεως εις τριακοντα χιλιαδας ανδρων, και δοθησεται αυτοις ξενια ως καθηκει πασαις ταις δυναμεσι του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.37| και κατασταθησεται εξ αυτων εν τοις οχυρωμασι του βασιλεως τοις μεγαλοις, και εκ τουτων κατασταθησεται επι χρειων της βασιλειας των ουσων εις πιστιν· και οι επ᾿ αυτων και οι αρχοντες εστωσαν εξ αυτων και πορευεσθωσαν τοις νομοις αυτων. καθα και προσεταξεν ο βασιλευς εν γη ᾿Ιουδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.38| και τους τρεις νομους τους προστεθεντας τη ᾿Ιουδαιᾳ απο της χωρας Σαμαρειας προστεθητω τη ᾿Ιουδαιᾳ προς το λογισθηναι του γενεσθαι υφ᾿ ενα, του μη υπακουσαι αλλης εξουσιας αλλ᾿ η του αρχιερεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.39| Πτολεμαΐδα και την προσκυρουσαν αυτη δεδωκα δομα τοις αγιοις τοις εν ῾Ιερουσαλημ εις την προσηκουσαν δαπανην τοις αγιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.40| καγω διδωμι κατ᾿ ενιαυτον δεκαπεντε χιλιαδας σικλων αργυριου απο των λογων του βασιλεως απο των τοπων των ανηκοντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.41| και παν το πλεοναζον, ὃ ουκ απεδιδοσαν οι απο των χρειων, ως εν τοις πρωτοις ετεσιν, απο του νυν δωσουσιν εις τα εργα του οικου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.42| και επι τουτοις πεντακισχιλιους σικλους αργυριου, ους ελαμβανον απο των χρειων του αγιου απο του λογου κατ᾿ ενιαυτον, και ταυτα αφιεται δια το ανηκειν αυτα τοις ιερευσι τοις λειτουργουσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.43| και οσοι εαν φυγωσιν εις το ιερον το εν ῾Ιεροσολυμοις και εν πασι τοις οριοις αυτου οφειλοντες βασιλικα και παν πραγμα, απολελυσθωσαν και παντα, οσα εστιν αυτοις εν τη βασιλειᾳ μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.44| και του οικοδομηθηναι και του επικαινισθηναι τα εργα των αγιων, και η δαπανη δοθησεται εκ του λογου του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.45| και του οικοδομηθηναι τα τειχη ῾Ιερουσαλημ και οχυρωσαι κυκλοθεν, και η δαπανη δοθησεται εκ του λογου του βασιλεως, και του οικοδομηθηναι τα τειχη τα εν τη ᾿Ιουδαιᾳ».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.46| ῾Ως δε ηκουσεν ᾿Ιωναθαν και ο λαος τους λογους τουτους, ουκ επιστευσαν αυτοις ουδε επεδεξαντο, οτι επεμνησθησαν της κακιας της μεγαλης, ἧς εποιησεν εν ᾿Ισραηλ και εθλιψεν αυτους σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.47| και ευδοκησαν εν ᾿Αλεξανδρω, οτι αυτος εγενετο αυτοις αρχηγος λογων ειρηνικων, και συνεμαχουν αυτω πασας τας ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.48| Και συνηγαγεν ᾿Αλεξανδρος ο βασιλευς δυναμεις μεγαλας και παρενεβαλεν εξεναντιας Δημητριου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.49| και συνηψαν πολεμον οι δυο βασιλεις, και εφυγεν η παρεμβολη Δημητριου, και εδιωξεν αυτον ο ᾿Αλεξανδρος και ισχυσεν επ᾿ αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.50| και εστερεωσε τον πολεμον σφοδρα, εως εδυ ο ηλιος, και επεσεν ο Δημητριος εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.51| και απεστειλεν ᾿Αλεξανδρος προς Πτολεμαιον βασιλεα Αιγυπτου πρεσβεις κατα τους λογους τουτους λεγων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.52| «᾿Επει ανεστρεψα εις γην βασιλειας μου και εκαθισα επι θρονου πατερων μου και εκρατησα της αρχης, και συνετριψα τον Δημητριον και επεκρατησα της χωρας ημων 53 και συνηψα προς αυτον μαχην, και συνετριβη αυτος και η παρεμβολη αυτου υφ᾿ ημων, και εκαθισαμεν επι θρονου βασιλειας αυτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.54| και νυν στησωμεν προς εαυτους φιλιαν, και νυν δος μοι την θυγατερα σου εις γυναικα, και επιγαμβρευσω σοι και δωσω σοι δοματα και αυτη αξια σου».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.55| Και απεκριθη Πτολεμαιος ο βασιλευς λεγων· «᾿Αγαθη ημερα, εν ᾗ ανεστρεψας εις γην πατερων σου και εκαθισας επι θρονου βασιλειας αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.56| και νυν ποιησω σοι α εγραψας, αλλ᾿ απαντησον εις Πτολεμαΐδα, οπως ιδωμεν αλληλους, και επιγαμβρευσω σοι, καθως ειρηκας».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.57| Και εξηλθε Πτολεμαιος εξ Αιγυπτου, αυτος και Κλεοπατρα η θυγατηρ αυτου, και εισηλθον εις Πτολεμαΐδα ετους δευτερου και εξηκοστου και εκατοστου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.58| και απηντησεν αυτω ᾿Αλεξανδρος ο βασιλευς, και εξεδοτο αυτω Κλεοπατραν την θυγατερα αυτου και εποιησε τον γαμον αυτης εν Πτολεμαΐδι καθως οι βασιλεις εν δοξῃ μεγαλῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.59| και εγραψεν ᾿Αλεξανδρος ο βασιλευς τω ᾿Ιωναθαν ελθειν εις συναντησιν αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.60| και επορευθη μετα δοξης εις Πτολεμαΐδα και απηντησε τοις δυσι βασιλευσι· και εδωκεν αυτοις αργυριον και χρυσιον και τοις φιλοις αυτων και δοματα πολλα και ευρε χαριν εναντιον αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.61| και επισυνηχθησαν προς αυτον ανδρες λοιμοι εξ ᾿Ισραηλ, ανδρες παρανομοι, εντυχειν κατ᾿ αυτου, και ου προσεσχεν αυτοις ο βασιλευς.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.62| και προσεταξεν ο βασιλευς και εξεδυσαν ᾿Ιωναθαν τα ιματια αυτου και ενεδυσαν αυτον πορφυραν, και εποιησαν ουτως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.63| και εκαθισεν αυτον ο βασιλευς μετ᾿ αυτου και ειπε τοις αρχουσιν αυτου· εξελθετε μετ᾿ αυτου εις μεσον της πολεως και κηρυξατε του μηδενα εντυγχανειν κατ᾿ αυτου περι μηδενος πραγματος, και μηδεις αυτω παρενοχλειτω περι παντος λογου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.64| και εγενετο ως ειδον οι εντυγχανοντες την δοξαν αυτου, καθως εκηρυξε, και περιβεβλημενον αυτον πορφυραν, και εφυγον παντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.65| και εδοξασεν αυτον ο βασιλευς και εγραψεν αυτον των πρωτων φιλων και εθετο αυτον στρατηγον και μεριδαρχην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.66| και επεστρεψεν ᾿Ιωναθαν εις ῾Ιερουσαλημ μετ᾿ ειρηνης και ευφροσυνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.67| Και εν ετει πεμπτω και εξηκοστω και εκατοστω ηλθε Δημητριος υιος Δημητριου εκ Κρητης εις την γην των πατερων αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.68| και ηκουσεν ᾿Αλεξανδρος βασιλευς και ελυπηθη σφοδρα και υπεστρεψεν εις ᾿Αντιοχειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.69| και κατεστησε Δημητριος ᾿Απολλωνιον τον οντα επι Κοιλης Συριας, και συνηγαγε δυναμιν μεγαλην και παρενεβαλεν εν ᾿Ιαμνειᾳ. και απεστειλε προς ᾿Ιωναθαν τον αρχιερεα λεγων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.70| «Συ μονωτατος επαιρῃ εφ᾿ ημας, εγω δε εγενηθην εις καταγελωτα και εις ονειδισμον δια σε· και διατι συ εξουσιαζῃ εφ᾿ ημας εν τοις ορεσι; 71 νυν ουν ει πεποιθας επι ταις δυναμεσι σου, καταβηθι προς ημας εις το πεδιον, και συγκριθωμεν εαυτοις εκει, οτι μετ᾿ εμου εστι δυναμις των πολεων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.72| ερωτησον και μαθε τις ειμι και οι λοιποι οι βοηθουντες ημιν, και λεγουσιν· ουκ εστιν υμιν στασις ποδος κατα προσωπον ημων, οτι δις ετροπωθησαν οι πατερες σου εν γη αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.73| και νυν ου δυνησῃ υποστηναι την ιππον και δυναμιν τοιαυτην εν τω πεδιω, οπου ουκ εστι λιθος ουδε κοχλαξ ουδε τοπος του φυγειν».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.74| ῾Ως δε ηκουσεν ᾿Ιωναθαν των λογων ᾿Απολλωνιου, εκινηθη τη διανοιᾳ και επελεξε δεκα χιλιαδας ανδρων και εξηλθεν εξ ῾Ιερουσαλημ, και συνηντησεν αυτω Σιμων ο αδελφος αυτου επι βοηθειαν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.75| και παρενεβαλεν επι ᾿Ιοππην, και απεκλεισαν αυτον εκ της πολεως, οτι φρουρα ᾿Απολλωνιου εν ᾿Ιοππῃ, και επολεμησαν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.76| και φοβηθεντες ηνοιξαν οι εκ της πολεως, και εκυριευσεν ᾿Ιωναθαν ᾿Ιοππης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.77| και ηκουσεν ᾿Απολλωνιος, και παρενεβαλε τρισχιλιαν ιππον και δυναμιν πολλην και επορευθη εις ῎Αζωτον ως διοδευων και αμα προηγεν εις το πεδιον δια το εχειν αυτον πληθος ιππου και πεποιθεναι επ᾿ αυτη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.78| και κατεδιωξεν ᾿Ιωναθαν οπισω αυτου εις ῎Αζωτον, και συνηψαν αι παρεμβολαι εις πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.79| και απελιπεν ᾿Απολλωνιος χιλιαν ιππον εν κρυπτω κατοπισθεν αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.80| και εγνω ᾿Ιωναθαν οτι εστιν ενεδρον κατοπισθεν αυτου, και εκυκλωσαν αυτου την παρεμβολην και εξετιναξαν τας σχιζας εις τον λαον εκ πρωΐθεν εως εσπερας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.81| ο δε λαος ειστηκει καθως επεταξεν ᾿Ιωναθαν, και εκοπιασαν οι ιπποι αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.82| και ειλκυσε Σιμων την δυναμιν αυτου και συνηψε προς την φαραγγα, η γαρ ιππος εξελυθη, και συνετριβησαν υπ᾿ αυτου και εφυγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.83| και η ιππος εσκορπισθη εν τω πεδιω, και εφυγον εις ῎Αζωτον και εισηλθον εις Βηθδαγων το ειδωλειον αυτων του σωθηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.84| και ενεπυρισεν ᾿Ιωναθαν την ῎Αζωτον και τας πολεις τας κυκλω αυτης και ελαβε τα σκυλα αυτων και το ιερον Δαγων και τους συμφυγοντας εις αυτο ενεπυρισε πυρι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.85| και εγενοντο οι πεπτωκοτες μαχαιρᾳ συν τοις εμπυρισθεισιν εις ανδρας οκτακισχιλιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.86| και απηρεν εκειθεν ᾿Ιωναθαν και παρενεβαλεν επι ᾿Ασκαλωνα, και εξηλθον οι εκ της πολεως εις συναντησιν αυτω εν δοξῃ μεγαλῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.87| και επεστρεψεν ᾿Ιωναθαν εις ῾Ιερουσαλημ συν τοις παρ᾿ αυτου εχοντες σκυλα πολλα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.88| και εγενετο ως ηκουσεν ᾿Αλεξανδρος ο βασιλευς τους λογους τουτους, και προσεθετο δοξασαι τον ᾿Ιωναθαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.89| και απεστειλεν αυτω πορπην χρυσην, ως εθος εστι διδοσθαι τοις συγγενεσι των βασιλεων, και εδωκεν αυτω την ᾿Ακκαρων και παντα τα ορια αυτης εις κληροδοσιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ο βασιλευς Αιγυπτου ηθροισε δυναμεις πολλας ως την αμμον την περι το χειλος της θαλασσης και πλοια πολλα και εζητησε κατακρατησαι της βασιλειας ᾿Αλεξανδρου δολω και προσθειναι αυτην τη βασιλειᾳ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και εξηλθεν εις Συριαν λογοις ειρηνικοις, και ηνοιγον αυτω οι απο των πολεων και συνηντων αυτω, οτι εντολη ην ᾿Αλεξανδρου του βασιλεως συνανταν αυτω δια το πενθερον αυτου ειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| ως δε εισεπορευετο εις τας πολεις ο Πτολεμαιος, απετασσε τας δυναμεις φρουραν εν εκαστῃ πολει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ως δε ηγγισεν ᾿Αζωτου, εδειξαν αυτω το ιερον Δαγων εμπεπυρισμενον και ῎Αζωτον και τα περιπολια αυτης καθῃρημενα και τα σωματα ερριμμενα και τους εμπεπυρισμενους, ους ενεπυρισεν εν τω πολεμω· εποιησαν γαρ θημωνιας αυτων εν τη οδω αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και διηγησαντο τω βασιλει α εποιησεν ᾿Ιωναθαν εις το ψογισαι αυτον· και εσιγησεν ο βασιλευς.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και συνηντησεν ᾿Ιωναθαν τω βασιλει εις ᾿Ιοππην μετα δοξης, και ησπασαντο αλληλους και εκοιμηθησαν εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και επορευθη ᾿Ιωναθαν μετα του βασιλεως εως του ποταμου του καλουμενου ᾿Ελευθερου και επεστρεψεν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| ο δε βασιλευς Πτολεμαιος εκυριευσε των πολεων της παραλιας εως Σελευκειας της παραθαλασσιας και διελογιζετο περι ᾿Αλεξανδρου λογισμους πονηρους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και απεστειλε πρεσβεις προς Δημητριον τον βασιλεα λεγων· δευρο συνθωμεθα προς εαυτους διαθηκην, και δωσω σοι την θυγατερα μου, ἣν εχει ᾿Αλεξανδρος, και βασιλευσεις της βασιλειας του πατρος σου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| μεταμεμελημαι γαρ δους αυτω την θυγατερα μου, εζητησε γαρ αποκτειναι με.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και εψογισεν αυτον χαριν του επιθυμησαι αυτον της βασιλειας αυτου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και αφελομενος αυτου την θυγατερα εδωκεν αυτην τω Δημητριω και ηλλοτριωθη τω ᾿Αλεξανδρω και εφανη η εχθρα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και εισηλθε Πτολεμαιος εις ᾿Αντιοχειαν και περιεθετο το διαδημα της ᾿Ασιας· και περιεθετο δυο διαδηματα περι την κεφαλην αυτου, το της ᾿Ασιας και Αιγυπτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| ᾿Αλεξανδρος δε ο βασιλευς ην εν Κιλικιᾳ κατα τους καιρους εκεινους, οτι απεστατουν οι απο των τοπων εκεινων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και ηκουσεν ᾿Αλεξανδρος και ηλθεν επ᾿ αυτον πολεμω. και εξηγαγε Πτολεμαιος την δυναμιν και απηντησεν αυτω εν χειρι ισχυρα και ετροπωσατο αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και εφυγεν ᾿Αλεξανδρος εις την ᾿Αραβιαν του σκεπασθηναι αυτον εκει. ο δε βασιλευς Πτολεμαιος υψωθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και αφειλε Ζαβδιηλ ο ῎Αραψ την κεφαλην ᾿Αλεξανδρου και απεστειλε τω Πτολεμαιω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και ο βασιλευς Πτολεμαιος απεθανεν εν τη ημερᾳ τη τριτῃ, και οι οντες εν τοις οχυρωμασιν απωλοντο υπο των εν τοις οχυρωμασι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και εβασιλευσε Δημητριος ετους εβδομου και εξηκοστου και εκατοστου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| ᾿Εν ταις ημεραις εκειναις συνηγαγεν ᾿Ιωναθαν τους εκ της ᾿Ιουδαιας του εκπολεμησαι την ακραν την εν ῾Ιερουσαλημ και εποιησεν επ᾿ αυτην μηχανας πολλας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| και επορευθησαν τινες μισουντες το εθνος αυτων ανδρες παρανομοι προς τον βασιλεα και απηγγειλαν αυτω οτι ᾿Ιωναθαν περικαθηται την ακραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και ακουσας ωργισθη· ως δε ηκουσεν, ευθεως αναζευξας ηλθεν εις Πτολεμαΐδα και εγραψεν ᾿Ιωναθαν του μη περικαθησθαι τη ακρᾳ και του απαντησαι αυτον αυτω συμμισγειν εις Πτολεμαΐδα την ταχιστην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| ως δε ηκουσεν ᾿Ιωναθαν, εκελευσε περικαθησθαι και επελεξε των πρεσβυτερων ᾿Ισραηλ και των ιερεων και εδωκεν εαυτον τω κινδυνω·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και λαβων αργυριον και χρυσιον και ιματισμον και ετερα ξενια πλειονα επορευθη προς τον βασιλεα εις Πτολεμαΐδα και ευρε χαριν ενωπιον αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και ενετυγχανον κατ᾿ αυτου τινες ανομοι των εκ του εθνους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| και εποιησεν αυτω ο βασιλευς καθως εποιησαν αυτω οι προ αυτου, και υψωσεν αυτον εναντιον παντων των φιλων αυτου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| και εστησεν αυτω την αρχιερωσυνην και οσα αλλα ειχε τιμια το προτερον και εποιησεν αυτον των πρωτων φιλων ηγεισθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και ηξιωσεν ᾿Ιωναθαν τον βασιλεα ποιησαι την ᾿Ιουδαιαν αφορολογητον και τας τρεις τοπαρχιας και την Σαμαρειτιν και επηγγειλατο αυτω ταλαντα τριακοσια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| και ευδοκησεν ο βασιλευς και εγραψε τω ᾿Ιωναθαν επιστολας περι παντων τουτων εχουσας τον τροπον τουτον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| «Βασιλευς Δημητριος ᾿Ιωναθαν τω αδελφω χαιρειν, και εθνει ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| το αντιγραφον της επιστολης, ἧς εγραψαμεν Λασθενει τω συγγενει ημων περι υμων, γεγραφαμεν και προς υμας οπως ειδητε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| βασιλευς Δημητριος Λασθενει τω πατρι χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| τω εθνει των ᾿Ιουδαιων φιλοις ημων και συντηρουσι τα προς ημας δικαια εκριναμεν αγαθοποιησαι χαριν της εξ αυτων ευνοιας προς ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| εστακαμεν ουν αυτοις τα τε ορια της ᾿Ιουδαιας και τους τρεις νομους, ᾿Αφαιρεμα και Λυδδαν και Ραμαθεμ, οιτινες προσετεθησαν τη ᾿Ιουδαιᾳ απο της Σαμαρειτιδος, και παντα τα συγκυρουντα αυτοις πασι τοις θυσιαζουσιν εις ῾Ιεροσολυμα, αντι των βασιλικων, ων ελαμβανεν ο βασιλευς παρ᾿ αυτων το προτερον κατ᾿ ενιαυτον απο των γεννηματων της γης και απο των ακροδρυων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| και τα αλλα τα ανηκοντα ημιν απο του νυν των δεκατων και των τελων των ανηκοντων ημιν και τας του αλος λιμνας και τους ανηκοντας ημιν στεφανους, παντα επαρκως παριεμεν αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| και ουκ αθετηθησεται ουδε ἓν τουτων απο του νυν και εις τον απαντα χρονον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| νυν ουν επιμελεσθε του ποιησαι τουτων αντιγραφον και δοθητω ᾿Ιωναθαν και τεθητω εν τω ορει τω αγιω εν τοπω επισημω».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| Και ειδε Δημητριος ο βασιλευς οτι ησυχασεν η γη ενωπιον αυτου και ουδεν αυτω ανθειστηκει, και απελυσε πασας τας δυναμεις αυτου εκαστον εις τον ιδιον τοπον, πλην των ξενων δυναμεων, ων εξενολογησεν απο των νησων των εθνων· και ηχθραναν αυτω πασαι αι δυναμεις των πατερων αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.39| Τρυφων δε ην των παρα ᾿Αλεξανδρου το προτερον και ειδεν οτι πασαι αι δυναμεις καταγογγυζουσι του Δημητριου, και επορευθη προς Ειμαλκουαι τον ῎Αραβα, ὃς ετρεφε τον ᾿Αντιοχον το παιδαριον το του ᾿Αλεξανδρου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.40| και προσηδρευεν αυτω, οπως παραδοι αυτον αυτω, οπως βασιλευσῃ αντι του πατρος αυτου. και απηγγειλεν αυτω οσα συνετελεσε Δημητριος και την εχθραν, ἣν εχθραινουσιν αυτω αι δυναμεις αυτου, και εμεινεν εκει ημερας πολλας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.41| και απεστειλεν ᾿Ιωναθαν προς Δημητριον τον βασιλεα, ινα εκβαλῃ τους εκ της ακρας εξ ῾Ιερουσαλημ και τους εν τοις οχυρωμασιν· ησαν γαρ πολεμουντες τον ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.42| και απεστειλε Δημητριος προς ᾿Ιωναθαν λεγων· ου μονον ταυτα ποιησω σοι και τω εθνει σου, αλλα δοξῃ δοξασω σε και το εθνος σου, εαν ευκαιριας τυχω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.43| νυν ουν ορθως ποιησεις αποστειλας μοι ανδρας, οἳ συμμαχησουσιν, οτι απεστησαν πασαι αι δυναμεις μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.44| και απεστειλεν ᾿Ιωναθαν ανδρας τρισχιλιους δυνατους ισχυι αυτω εις ᾿Αντιοχειαν, και ηλθοσαν προς τον βασιλεα, και ηυφρανθη ο βασιλευς επι τη εφοδω αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.45| και επισυνηχθησαν οι εκ της πολεως εις μεσον της πολεως εις ανδρων δωδεκα μυριαδας ανδρων και ηβουλοντο ανελειν τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.46| και εφυγεν ο βασιλευς εις την αυλην, και κατελαβοντο οι εκ της πολεως τας διοδους της πολεως και ηρξαντο πολεμειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.47| και εκαλεσεν ο βασιλευς τους ᾿Ιουδαιους επι βοηθειαν, και επισυνηχθησαν προς αυτον παντες αμα και διεσπαρησαν εν τη πολει παντες αμα και απεκτειναν εν τη πολει εν τη ημερᾳ εκεινῃ εις μυριαδας δεκα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.48| και ενεπυρισαν την πολιν και ελαβοσαν σκυλα πολλα εν εκεινῃ τη ημερᾳ και εσωσαν τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.49| και ειδον οι απο της πολεως οτι κατεκρατησαν οι ᾿Ιουδαιοι της πολεως ως ηβουλοντο, και ησθενησαν ταις διανοιαις αυτων και εκεκραξαν προς τον βασιλεα μετα δεησεως λεγοντες·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.50| δος ημιν δεξιας και παυσασθωσαν οι ᾿Ιουδαιοι πολεμουντες ημας και την πολιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.51| και ερριψαν τα οπλα και εποιησαν ειρηνην και εδοξασθησαν οι ᾿Ιουδαιοι εναντιον του βασιλεως και ενωπιον παντων των εν τη βασιλειᾳ αυτου και επεστρεψαν εις ῾Ιερουσαλημ εχοντες σκυλα πολλα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.52| και εκαθησε Δημητριος ο βασιλευς επι θρονου της βασιλειας αυτου, και ησυχασεν η γη ενωπιον αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.53| και εψευσατο παντα, οσα ειπε, και ηλλοτριωθη τω ᾿Ιωναθαν και ουκ ανταπεδωκε κατα τας ευνοιας, ας ανταπεδωκεν αυτω, και εθλιβεν αυτον σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.54| Μετα δε ταυτα απεστρεψε Τρυφων και ᾿Αντιοχος μετ᾿ αυτου παιδαριον νεωτερον· και εβασιλευσε και επεθετο διαδημα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.55| και επισυνηχθησαν προς αυτον πασαι αι δυναμεις, ας απεσκορπισε Δημητριος, και επολεμησαν προς αυτον, και εφυγε και ετροπωθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.56| και ελαβε Τρυφων τα θηρια και κατεκρατησεν ᾿Αντιοχειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.57| και εγραψεν ᾿Αντιοχος ο νεωτερος τω ᾿Ιωναθαν λεγων· ιστημι σοι την αρχιερωσυνην και καθιστημι σε επι των τεσσαρων νομων και ειναι σε των φιλων του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.58| και απεστειλεν αυτω χρυσωματα και διακονιαν και εδωκεν αυτω εξουσιαν πινειν εν χρυσωμασι και ειναι εν πορφυρᾳ και εχειν πορπην χρυσην·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.59| και Σιμωνα τον αδελφον αυτου κατεστησε στρατηγον απο της κλιμακος Τυρου εως των οριων Αιγυπτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.60| και εξηλθεν ᾿Ιωναθαν και διεπορευετο περαν του ποταμου και εν ταις πολεσι, και ηθροισθησαν προς αυτον πασαι αι δυναμεις Συριας εις συμμαχιαν, και ηλθεν εις ᾿Ασκαλωνα, και απηντησαν αυτω οι εκ της πολεως ενδοξως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.61| και απηλθεν εκειθεν εις Γαζαν, και απεκλεισαν οι απο Γαζης, και περιεκαθισε περι αυτην και ενεπυρισε τα περιπολια αυτης πυρι και εσκυλευσεν αυτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.62| και ηξιωσαν οι απο Γαζης τον ᾿Ιωναθαν, και εδωκεν αυτοις δεξιας και ελαβε τους υιους αρχοντων αυτων εις ομηρα και εξαπεστειλεν αυτους εις ῾Ιερουσαλημ· και διηλθε την χωραν εως Δαμασκου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.63| και ηκουσεν ᾿Ιωναθαν οτι παρησαν οι αρχοντες Δημητριου εις Καδης την εν τη Γαλιλαιᾳ μετα δυναμεως πολλης βουλομενοι μεταστησαι αυτον της χρειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.64| και συνηντησεν αυτοις, τον δε αδελφον αυτου Σιμωνα κατελιπεν εν τη χωρᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.65| και παρενεβαλε Σιμων επι Βαιθσουρᾳ και επολεμει αυτην ημερας πολλας και συνεκλεισεν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.66| και ηξιωσαν αυτον του δεξιας λαβειν, και εδωκεν αυτοις· και εξεβαλεν αυτους εκειθεν και κατελαβετο την πολιν και εθετο επ᾿ αυτη φρουραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.67| και ᾿Ιωναθαν και η παρεμβολη αυτου παρενεβαλον επι το υδωρ Γεννησαρ, και ωρθρισαν το πρωΐ εις το πεδιον Νασωρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.68| και ιδου παρεμβολη αλλοφυλων απηντα αυτω εν τω πεδιω και εξεβαλον ενεδρον επ᾿ αυτον εν τοις ορεσιν, αυτοι δε απηντησαν εξεναντιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.69| τα δε ενεδρα εξανεστησαν εκ των τοπων αυτων και συνηψαν πολεμον. και εφυγον οι παρα ᾿Ιωναθαν παντες,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.70| ουδε εις κατελειφθη απ᾿ αυτων, πλην Ματταθιας ο του ᾿Αβεσσαλωμου και ᾿Ιουδας ο του Χαλφι αρχοντες της στρατιας των δυναμεων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.71| και διερρηξεν ᾿Ιωναθαν τα ιματια αυτου και επεθετο γην επι την κεφαλην αυτου και προσηυξατο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.72| και υπεστρεψε προς αυτους πολεμω και ετροπωσατο αυτους, και εφυγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.73| και ειδον οι φευγοντες οι παρ᾿ αυτου και επεστρεψαν προς αυτον και εδιωκον μετ᾿ αυτου εως Καδης εως της παρεμβολης αυτων και παρενεβαλον εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.74| και επεσον εκ των αλλοφυλων εν τη ημερᾳ εκεινῃ εις ανδρας τρισχιλιους. και επεστρεψεν ᾿Ιωναθαν εις ῾Ιερουσαλημ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ειδεν ᾿Ιωναθαν οτι ο καιρος αυτω συνεργει, και επελεξεν ανδρας και απεστειλεν εις Ρωμην στησαι και ανανεωσασθαι την προς αυτους φιλιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και προς Σπαρτιατας και τοπους ετερους απεστειλεν επιστολας κατα τα αυτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και επορευθησαν εις Ρωμην και εισηλθον εις το βουλευτηριον και ειπον· ᾿Ιωναθαν ο αρχιερευς και το εθνος των ᾿Ιουδαιων απεστειλεν ημας ανανεωσασθαι την φιλιαν αυτοις και την συμμαχιαν κατα το προτερον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και εδωκαν επιστολας αυτοις προς αυτους κατα τοπον, οπως προπεμπωσιν αυτους εις γην ᾿Ιουδα μετ᾿ ειρηνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| Και τουτο το αντιγραφον των επιστολων ων εγραψεν ᾿Ιωναθαν τοις Σπαρτιαταις·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| «᾿Ιωναθαν αρχιερευς και η γερουσια του εθνους και οι ιερεις και ο λοιπος δημος των ᾿Ιουδαιων Σπαρτιαταις τοις αδελφοις χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ετι προτερον απεσταλησαν επιστολαι προς ᾿Ονιαν τον αρχιερεα παρα Δαρειου του βασιλευοντος εν υμιν οτι εστε αδελφοι ημων, ως το αντιγραφον υποκειται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και επεδεξατο ᾿Ονιας τον ανδρα τον απεσταλμενον ενδοξως και ελαβε τας επιστολας, εν αις διεσαφειτο περι συμμαχιας και φιλιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και ημεις ουν απροσδεεις τουτων οντες, παρακλησιν εχοντες τα βιβλια τα αγια τα εν ταις χερσιν ημων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| επειραθημεν αποστειλαι την προς υμας αδελφοτητα και φιλιαν ανανεωσασθαι προς το μη εξαλλοτριωθηναι υμων· πολλοι γαρ καιροι διηλθον αφ᾿ ου απεστειλατε προς ημας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ημεις ουν εν παντι καιρω αδιαλειπτως εν τε ταις εορταις και ταις λοιπαις καθηκουσαις ημεραις μιμνησκομεθα υμων εφ᾿ ων προσφερομεν θυσιων και εν ταις προσευχαις, ως δεον εστι και πρεπον μνημονευειν αδελφων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| ευφραινομεθα δε επι τη δοξῃ υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| ημας δε εκυκλωσαν πολλαι θλιψεις και πολεμοι πολλοι, και επολεμησαν ημας οι βασιλεις οι κυκλω ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και ουκ ηβουλομεθα ουν παρενοχλειν υμιν και τοις λοιποις συμμαχοις και φιλοις ημων εν τοις πολεμοις τουτοις·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| εχομεν γαρ την εξ ουρανου βοηθειαν βοηθουσαν ημιν και ερρυσθημεν απο των εχθρων ημων, και εταπεινωθησαν οι εχθροι ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| επελεξαμεν ουν Νουμηνιον ᾿Αντιοχου και ᾿Αντιπατρον ᾿Ιασωνος και απεσταλκαμεν προς Ρωμαιους ανανεωσασθαι την προς αυτους φιλιαν και συμμαχιαν την προτεραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| ενετειλαμεθα ουν αυτοις και προς υμας πορευθηναι και ασπασασθαι υμας και αποδουναι υμιν τας παρ᾿ ημων επιστολας περι της ανανεωσεως και της αδελφοτητος ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και νυν καλως ποιησετε αντιφωνησοντες ημιν προς ταυτα».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| Και τουτο το αντιγραφον των επιστολων, ων απεστειλαν ᾿Ονιᾳ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| «῎Αρειος βασιλευς Σπαρτιατων ᾿Ονιᾳ ιερει μεγαλω χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| ευρεθη εν γραφη περι τε των Σπαρτιατων και ᾿Ιουδαιων, οτι εισιν αδελφοι και οτι εισιν εκ γενους ῾Αβρααμ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| και νυν αφ᾿ ου εγνωμεν ταυτα, καλως ποιησετε γραφοντες ημιν περι της ειρηνης υμων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| και ημεις δε αντιγραφομεν υμιν τα κτηνη υμων και η υπαρξις υμων ημιν εστι, και τα ημων υμιν εστιν. εντελλομεθα ουν οπως απαγγειλωσιν υμιν κατα ταυτα».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| Και ηκουσεν ᾿Ιωναθαν οτι επεστρεψαν οι αρχοντες Δημητριου μετα δυναμεως πολλης υπερ το προτερον του πολεμησαι προς αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| και απηρεν εξ ῾Ιερουσαλημ και απηντησεν αυτοις εις την ᾿Αμαθιτιν χωραν· ου γαρ εδωκεν αυτοις ανοχην εμβατευσαι εις την χωραν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| και απεστειλε κατασκοπους εις την παρεμβολην αυτων, και επεστρεψαν και απηγγειλαν αυτω, οτι ουτω τασσονται επιπεσειν επ᾿ αυτους την νυκτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| ως δε εδυ ο ηλιος, επεταξεν ᾿Ιωναθαν τοις παρ᾿ αυτου γρηγορειν και ειναι επι τοις οπλοις και ετοιμαζεσθαι εις πολεμον δι᾿ ολης της νυκτος και εξεβαλε προφυλακας κυκλω της παρεμβολης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και ηκουσαν οι υπεναντιοι οτι ητοιμασται ᾿Ιωναθαν και οι παρ᾿ αυτου εις πολεμον, και εφοβηθησαν και επτηξαν τη καρδιᾳ αυτων και ανεκαυσαν πυρας εν τη παρεμβολη αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| ᾿Ιωναθαν δε και οι παρ᾿ αυτου ουκ εγνωσαν εως πρωΐ, εβλεπον γαρ τα φωτα καιομενα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και κατεδιωξεν ᾿Ιωναθαν οπισω αυτων και ου κατελαβεν αυτους, διεβησαν γαρ τον ᾿Ελευθερον ποταμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| και εξεκλινεν ᾿Ιωναθαν επι τους ῎Αραβας τους καλουμενους Ζαβαδαιους και επαταξεν αυτους και ελαβε τα σκυλα αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| και αναζευξας ηλθεν εις Δαμασκον και διωδευσεν εν πασῃ τη χωρᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.33| και Σιμων εξηλθε και διωδευσεν εως ᾿Ασκαλωνος και των πλησιον οχυρωματων, και εξεκλινεν εις ᾿Ιοππην και προκατελαβετο αυτην·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.34| ηκουσεν γαρ οτι βουλονται το οχυρωμα παραδουναι τοις παρα Δημητριου· και εθετο εκει φρουραν, οπως φυλασσωσιν αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.35| και επεστρεψεν ᾿Ιωναθαν και εξεκκλησιασε τους πρεσβυτερους του λαου και εβουλευσατο μετ᾿ αυτων του οικοδομησαι οχυρωματα εν τη ᾿Ιουδαιᾳ 36 και προσυψωσαι τα τειχη ῾Ιερουσαλημ και υψωσαι υψος μεγα ανα μεσον της ακρας και της πολεως εις το διαχωριζειν αυτην της πολεως, ινα η αυτη κατα μονας, οπως μητε αγοραζωσι μητε πωλωσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.37| και συνηχθησαν του οικοδομειν την πολιν και ηγγισε του τειχους του χειμαρρου του εξ απηλιωτου, και επεσκευασαν το καλουμενον Χαφεναθα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.38| και Σιμων ᾠκοδομησε την ᾿Αδιδα εν τη Σεφηλᾳ και ωχυρωσεν αυτην και επεστησε θυρας και μοχλους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.39| Και εζητησε Τρυφων βασιλευσαι της ᾿Ασιας και περιθεσθαι το διαδημα και εκτειναι χειρα επι ᾿Αντιοχον τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.40| και εφοβηθη μηποτε ουκ εασῃ αυτον ᾿Ιωναθαν και μηποτε πολεμησῃ προς αυτον, και εζητει πορον του συλλαβειν τον ᾿Ιωναθαν του απολεσαι αυτον, και απαρας ηλθεν εις Βαιθσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.41| και εξηλθεν ᾿Ιωναθαν εις απαντησιν αυτω εν τεσσαρακοντα χιλιασιν ανδρων επιλελεγμεναις εις παραταξιν και ηλθεν εις Βαιθσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.42| και ειδε Τρυφων οτι παρεστιν ᾿Ιωναθαν μετα δυναμεως πολλης, και εκτειναι χειρας επ᾿ αυτον ευλαβηθη,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.43| και επεδεξατο αυτον ενδοξως και συνεστησεν αυτον πασι τοις φιλοις αυτου και εδωκεν αυτω δοματα και επεταξε ταις δυναμεσιν αυτου υπακουειν αυτω ως εαυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.44| και ειπε τω ᾿Ιωναθαν· ινατι εκοψας παντα τον λαον τουτον, πολεμου μη ενεστηκοτος ημιν; 45 και νυν αποστειλον αυτους εις τους οικους αυτων, επιλεξαι δε σεαυτω ανδρας ολιγους, οιτινες εσονται μετα σου, και δευρο μετ᾿ εμου εις Πτολεμαΐδα, και παραδωσω σοι αυτην και τα λοιπα οχυρωματα και τας δυναμεις τας λοιπας και παντας τους επι των χρειων, και επιστρεψας απελευσομαι· τουτου γαρ χαριν παρειμι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.46| και εμπιστευσας αυτω εποιησε καθως ειπε, και εξαπεστειλε τας δυναμεις, και απηλθον εις γην ᾿Ιουδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.47| κατελιπε δε μεθ᾿ εαυτου ανδρας τρισχιλιους, ων δισχιλιους αφηκεν εν τη Γαλιλαιᾳ, χιλιοι δε συνηλθον αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.48| ως δε εισηλθεν ᾿Ιωναθαν εις Πτολεμαΐδα, απεκλεισαν οι Πτολεμαεις τας πυλας και συνελαβον αυτον, και παντας τους εισελθοντας μετ᾿ αυτου απεκτειναν εν ρομφαιᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.49| και απεστειλε Τρυφων δυναμεις και ιππον εις την Γαλιλαιαν και το πεδιον το μεγα του απολεσαι παντας τους παρα ᾿Ιωναθαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.50| και επεγνωσαν οτι συνεληφθη ᾿Ιωναθαν και απολωλε και οι μετ᾿ αυτου, και παρεκαλεσαν εαυτους και επορευοντο συνεστραμμενοι ετοιμοι εις πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.51| και ειδον οι διωκοντες οτι περι ψυχης αυτοις εστι, και επεστρεψαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.52| και ηλθον παντες μετ᾿ ειρηνης εις γην ᾿Ιουδα και επενθησαν τον ᾿Ιωναθαν και τους μετ᾿ αυτου και εφοβηθησαν σφοδρα· και επενθησε πας ᾿Ισραηλ πενθος μεγα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.53| και εζητησαν παντα τα εθνη τα κυκλω αυτων εκτριψαι αυτους· ειπαν γαρ· ουκ εχουσιν αρχοντα και βοηθουντα· νυν ουν πολεμησωμεν αυτους και εξαρωμεν εξ ανθρωπων το μνημοσυνον αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ ηκουσε Σιμων οτι συνηγαγε Τρυφων δυναμιν πολλην του ελθειν εις γην ᾿Ιουδα και εκτριψαι αυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και ειδε τον λαον οτι εστιν εντρομος και εμφοβος, και ανεβη εις ῾Ιερουσαλημ και ηθροισε τον λαον 3 και παρεκαλεσεν αυτους και ειπεν αυτοις· αυτοι οιδατε οσα εγω και οι αδελφοι μου και ο οικος του πατρος μου εποιησαμεν περι των νομων και των αγιων, και τους πολεμους και τας στενοχωριας, ας ειδομεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| τουτου χαριν απωλοντο οι αδελφοι μου παντες χαριν του ᾿Ισραηλ, και κατελειφθην εγω μονος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και νυν μη μοι γενοιτο φεισασθαι μου της ψυχης εν παντι καιρω θλιψεως, ου γαρ ειμι κρεισσων των αδελφων μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| πλην εκδικησω περι του εθνους μου και περι των αγιων και περι των γυναικων και των τεκνων ημων, οτι συνηχθησαν παντα τα εθνη εκτριψαι ημας εχθρας χαριν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και ανεζωοπυρησε το πνευμα του λαου αμα τω ακουσαι των λογων τουτων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και απεκριθησαν φωνη μεγαλῃ λεγοντες· συ ει ημων ηγουμενος αντι ᾿Ιουδα και ᾿Ιωναθαν του αδελφου σου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| πολεμησον τον πολεμον ημων, και παντα, οσα ἂν ειπῃς ημιν, ποιησομεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| και συνηγαγε παντας τους ανδρας τους πολεμιστας και εταχυνε του τελεσαι τα τειχη ῾Ιερουσαλημ και ωχυρωσεν αυτην κυκλοθεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και απεστειλεν ᾿Ιωναθαν τον του ᾿Αβεσσαλωμου και μετ᾿ αυτου δυναμιν ικανην εις ᾿Ιοππην, και εξεβαλε τους οντας εν αυτη και εμεινεν εκει εν αυτη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| Και απηρε Τρυφων απο Πτολεμαΐδος μετα δυναμεως πολλης εισελθειν εις γην ᾿Ιουδα, και ᾿Ιωναθαν μετ᾿ αυτου εν φυλακη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| Σιμων δε παρενεβαλεν εν ᾿Αδιδα κατα προσωπον του πεδιου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και επεγνω Τρυφων οτι ανεστη Σιμων αντι ᾿Ιωναθαν του αδελφου αυτου και οτι συναπτειν αυτω μελλει πολεμον, και απεστειλε προς αυτον πρεσβεις λεγων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| περι αργυριου, ου ωφειλεν ᾿Ιωναθαν ο αδελφος σου εις το βασιλικον δι᾿ ας ειχε χρειας, συνεχομεν αυτον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και νυν αποστειλον αργυριου ταλαντα εκατον και δυο των υιων αυτου ομηρα, οπως μη αφεθεις αποστατησῃ αφ᾿ ημων, και αφησομεν αυτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| και εγνω Σιμων οτι δολω λαλουσι προς αυτον, και πεμπει του λαβειν το αργυριον και τα παιδαρια, μηποτε εχθραν αρῃ μεγαλην προς τον λαον 18 λεγων· οτι ουκ απεστειλα αυτω το αργυριον και τα παιδαρια, και απωλετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και απεστειλε τα παιδαρια και τα εκατον ταλαντα, και διεψευσατο και ουκ αφηκε τον ᾿Ιωναθαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| και μετα ταυτα ηλθε Τρυφων του εμβατευσαι εις την χωραν και εκτριψαι αυτην, και εκυκλωσεν οδον την εις ῎Αδωρα. και Σιμων και η παρεμβολη αυτου αντιπαρηγεν αυτω εις παντα τοπον, ου ἂν επορευετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| οι δε εκ της ακρας απεστελλον προς Τρυφωνα πρεσβευτας κατασπευδοντας αυτον του ελθειν προς αυτους δια της ερημου και αποστειλαι αυτοις τροφας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και ητοιμασε Τρυφων πασαν την ιππον αυτου ελθειν εν τη νυκτι εκεινῃ, και ην χιων πολλη σφοδρα, και ουκ ηλθε δια την χιονα· και απηρε και ηλθεν εις την Γαλααδιτιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| ως δε ηγγισε της Βασκαμα, απεκτεινε τον ᾿Ιωναθαν, και εταφη εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και επεστρεψε Τρυφων και απηλθεν εις την γην αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| Και απεστειλε Σιμων και ελαβε τα οστα ᾿Ιωναθαν του αδελφου αυτου και εθαψεν αυτα εν Μωδεΐν πολει των πατερων αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| και εκοψαντο αυτον πας ᾿Ισραηλ κοπετον μεγαν και επενθησαν αυτον ημερας πολλας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| και ᾠκοδομησε Σιμων επι τον ταφον του πατρος αυτου και των αδελφων αυτου και υψωσεν αυτον τη ορασει λιθω ξεστω εκ των οπισθεν και εκ των εμπροσθεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| και εστησεν επ᾿ αυτα επτα πυραμιδας, μιαν κατεναντι της μιας τω πατρι και τη μητρι και τοις τεσσαρσιν αδελφοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.29| και ταυταις εποιησε μηχανηματα περιθεις στυλους μεγαλους και εποιησεν επι τοις στυλοις πανοπλιας εις ονομα αιωνιον και παρα ταις πανοπλιαις πλοια επιγεγλυμμενα εις το θεωρεισθαι υπο παντων των πλεοντων την θαλασσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.30| ουτος ο ταφος ὃν εποιησεν εν Μωδεΐν, εως της ημερας ταυτης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.31| ῾Ο δε Τρυφων επορευετο δολω μετα ᾿Αντιοχου του βασιλεως του νεωτερου και απεκτεινεν αυτον 32 και εβασιλευσεν αντ᾿ αυτου και περιεθετο διαδημα της ᾿Ασιας και εποιησε πληγην μεγαλην επι της γης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.33| και ᾠκοδομησε Σιμων τα οχυρωματα της ᾿Ιουδαιας, και περιετειχισε πυργοις υψηλοις και τειχεσι μεγαλοις και πυλαις και μοχλοις και εθετο βρωματα εν τοις οχυρωμασι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.34| και επελεξε Σιμων ανδρας και απεστειλε προς Δημητριον τον βασιλεα του ποιησαι αφεσιν τη χωρᾳ, οτι πασαι αι πραξεις Τρυφωνος ησαν αρπαγαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.35| και απεστειλεν αυτω Δημητριος ο βασιλευς κατα τους λογους τουτους και απεκριθη αυτω και εγραψεν αυτω επιστολην τοιαυτην·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.36| «Βασιλευς Δημητριος Σιμωνι αρχιερει και φιλω βασιλεων και πρεσβυτεροις και εθνει ᾿Ιουδαιων χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.37| τον στεφανον τον χρυσουν και την βαΐνην, ἣν απεστειλατε, κεκομισμεθα και ετοιμοι εσμεν του ποιειν υμιν ειρηνην μεγαλην και γραφειν τοις επι των χρειων του αφιεναι υμιν αφεματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.38| και οσα εστηκαμεν προς υμας, εστηκε, και τα οχυρωματα, α ᾠκοδομηκατε, υπαρχετω υμιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.39| αφιεμεν δε αγνοηματα και τα αμαρτηματα εως της σημερον ημερας και τον στεφανον, ὃν ωφειλετε, και ει τι αλλο ετελωνειτο εν ῾Ιερουσαλημ, μηκετι τελωνεισθω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.40| και ει τινες επιτηδειοι υμων γραφηναι εις τους περι ημας, εγγραφεσθωσαν, και γινεσθω αναμεσον ημων ειρηνη». —41 ετους εβδομηκοστου και εκατοστου ᾔρθη ο ζυγος των εθνων απο του ᾿Ισραηλ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.42| και ηρξατο ο λαος ᾿Ισραηλ γραφειν εν ταις συγγραφαις και συναλλαγμασιν ετους πρωτου επι Σιμωνος αρχιερεως μεγαλου και στρατηγου και ηγουμενου ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.43| ᾿Εν ταις ημεραις εκειναις παρενεβαλε Σιμων επι Γαζαρα και εκυκλωσεν αυτην παρεμβολαις και εποιησεν ελεπολεις και προσηγαγε τη πολει και επαταξε πυργον ενα και κατελαβετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.44| και εξηλλοντο οι εν τη ελεπολει εις την πολιν, και εγενετο κινημα μεγα εν τη πολει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.45| και ανεβησαν οι εν τη πολει συν ταις γυναιξι και τοις τεκνοις επι το τειχος διερρηχοτες τα ιματια αυτων και εβοησαν φωνη μεγαλῃ αξιουντες Σιμωνα δεξιας αυτοις δουναι 46 και ειπαν· μη ημιν χρησῃ κατα τας πονηριας ημων, αλλα κατα το ελεος σου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.47| και συνελυθη Σιμων αυτοις και ουκ επολεμησεν αυτους· και εξεβαλεν αυτους εκ της πολεως, και εκαθαρισε τας οικιας, εν αις ην τα ειδωλα, και ουτως εισηλθεν εις αυτην υμνων και ευλογων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.48| και εξεβαλεν εξ αυτης πασαν ακαθαρσιαν και κατῴκισεν εκει ανδρας, οιτινες τον νομον ποιουσι, και προσωχυρωσεν αυτην και ᾠκοδομησεν εαυτω εν αυτη οικησιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.49| οι δε εκ της ακρας εν ῾Ιερουσαλημ εκωλυοντο εκπορευεσθαι και εισπορευεσθαι εις την χωραν και αγοραζειν και πωλειν και επεινασαν σφοδρα, και απωλοντο εξ αυτων ικανοι τη λιμω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.50| και εβοησαν προς Σιμωνα δεξιας λαβειν, και εδωκεν αυτοις· και εξεβαλεν αυτους εκειθεν και εκαθαρισε την ακραν απο των μιασματων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.51| και εισηλθον εις αυτην τη τριτῃ και εικαδι του δευτερου μηνος ετους ενος και εβδομηκοστου και εκατοστου μετα αινεσεως και βαΐων και εν κινυραις και εν κυμβαλοις και εν ναβλαις και εν υμνοις και εν ᾠδαις, οτι συνετριβη εχθρος μεγας εξ ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.52| και εστησε κατ᾿ ενιαυτον του αγειν την ημεραν ταυτην μετ᾿ ευφροσυνης. και προσωχυρωσε το ορος του ιερου το παρα την ακραν· και ωκει εκει αυτος και οι παρ᾿ αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.53| και ειδε Σιμων τον ᾿Ιωαννην υιον αυτου, οτι ανηρ εστι, και εθετο αυτον ηγουμενον των δυναμεων πασων· και ωκει εν Γαζαροις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ εν ετει δευτερω και εβδομηκοστω και εκατοστω συνηγαγε Δημητριος ο βασιλευς τας δυναμεις αυτου και επορευθη εις Μηδιαν του επισπασασθαι βοηθειαν αυτω, οπως πολεμησῃ τον Τρυφωνα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και ηκουσεν ᾿Αρσακης ο βασιλευς της Περσιδος και Μηδιας οτι ηλθε Δημητριος εις τα ορια αυτου, και απεστειλεν ενα των αρχοντων αυτου συλλαβειν αυτον ζωντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και επορευθη και επαταξε την παρεμβολην Δημητριου και συνελαβεν αυτον και ηγαγεν αυτον προς ᾿Αρσακην, και εθετο αυτον εν φυλακη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| Και ησυχασεν η γη ᾿Ιουδα πασας τας ημερας Σιμωνος, και εζητησαν αγαθα τω εθνει αυτου, και ηρεσεν αυτοις η εξουσια αυτου και η δοξα αυτου πασας τας ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και μετα πασης της δοξης αυτου ελαβε την ᾿Ιοππην εις λιμενα και εποιησεν εισοδον ταις νησοις της θαλασσης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και επλατυνε τα ορια τω εθνει αυτου και εκρατησε της χωρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| και συνηγαγεν αιχμαλωσιαν πολλην και εκυριευσε Γαζαρων και Βαιθσουρων και της ακρας· και εξηρε τας ακαθαρσιας εξ αυτης, και ουκ ην ο αντικειμενος αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και ησαν γεωργουντες την γην αυτων μετ᾿ ειρηνης, και η γη εδιδου τα γεννηματα αυτης και τα ξυλα των πεδιων τον καρπον αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| πρεσβυτεροι εν ταις πλατειαις εκαθηντο, παντες περι αγαθων εκοινολογουντο, και οι νεανισκοι ενεδυσαντο δοξας και στολας πολεμου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| ταις πολεσιν εχορηγησε βρωματα και εταξεν αυτας εν σκευεσιν οχυρωσεως, εως οτου ωνομασθη το ονομα της δοξης αυτου εως ακρου της γης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| εποιησε την ειρηνην επι της γης, και ευφρανθη ᾿Ισραηλ ευφροσυνην μεγαλην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| και εκαθισεν εκαστος υπο την αμπελον αυτου και την συκην αυτου, και ουκ ην ο εκφοβων αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και εξελιπεν ο πολεμων αυτους επι της γης, και οι βασιλεις συνετριβησαν εν ταις ημεραις εκειναις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και εστηρισε παντας τους ταπεινους του λαου αυτου· τον νομον εξεζητησε και εξηρε παντα ανομον και πονηρον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| τα αγια εδοξασε, και επληθυνε τα σκευη των αγιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| Και ηκουσθη εν Ρωμῃ, οτι απεθανεν ᾿Ιωναθαν, και εως Σπαρτης, και ελυπηθησαν σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| ως δε ηκουσαν, οτι Σιμων ο αδελφος αυτου γεγονεν αντ᾿ αυτου αρχιερευς και επικρατει της χωρας και των πολεων των εν αυτη,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| εγραψαν προς αυτον δελτοις χαλκαις του ανανεωσασθαι προς αυτον φιλιαν και την συμμαχιαν, ἣν εστησαν προς ᾿Ιουδαν και ᾿Ιωναθαν τους αδελφους αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| και ανεγνωσθησαν ενωπιον της εκκλησιας εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και τουτο το αντιγραφον των επιστολων, ων απεστειλαν οι Σπαρτιαται· «Σπαρτιατων αρχοντες και η πολις Σιμωνι ιερει μεγαλω και τοις πρεσβυτεροις και τοις ιερευσι και τω λοιπω δημω των ᾿Ιουδαιων αδελφοις χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| οι πρεσβευται οι αποσταλεντες προς τον δημον ημων απηγγειλαν ημιν περι της δοξης υμων και τιμης, και ηυφρανθημεν επι τη εφοδω αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| και ανεγραψαμεν τα υπ᾿ αυτων ειρημενα εν ταις βουλαις του δημου ουτως· Νουμηνιος ᾿Αντιοχου και ᾿Αντιπατρος ᾿Ιασωνος πρεσβευται ᾿Ιουδαιων ηλθοσαν προς ημας ανανεουμενοι την προς ημας φιλιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και ηρεσε τω δημω επιδεξασθαι τους ανδρας ενδοξως και του θεσθαι το αντιγραφον των λογων αυτων εν τοις αποδεδειγμενοις τω δημω βιβλιοις του εχειν μνημοσυνον τον δημον των Σπαρτιατων. το δε αντιγραφον τουτων εγραψαμεν Σιμωνι τω αρχιερει». —24 Μετα δε ταυτα απεστειλε Σιμων τον Νουμηνιον εις Ρωμην εχοντα ασπιδα χρυσην μεγαλην ολκης μνων χιλιων εις το στησαι προς αυτους την συμμαχιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| ῾Ως δε ηκουσεν ο δημος των λογων τουτων, ειπαν· τινα χαριν αποδωσομεν Σιμωνι και τοις υιοις αυτου; 26 εστηρισε γαρ αυτος και οι αδελφοι αυτου και ο οικος του πατρος αυτου και επολεμησαν τους εχθρους ᾿Ισραηλ απ᾿ αυτων και εστησαν αυτω ελευθεριαν. και κατεγραψαν εν δελτοις χαλκαις και εθεντο εν στηλαις εν ορει Σιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| και τουτο το αντιγραφον της γραφης· «᾿Οκτωκαιδεκατῃ ᾿Ελουλ, ετους δευτερου και εβδομηκοστου και εκατοστου —και τουτο τριτον ετος επι Σιμωνος αρχιερεως 28 εν ασαραμελ— επι συναγωγης μεγαλης ιερεων και λαου και αρχοντων εθνους και των πρεσβυτερων της χωρας εγνωρισεν ημιν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| επει πολλακις εγενηθησαν πολεμοι εν τη χωρᾳ, Σιμων δε ο υιος Ματταθιου ο υιος των υιων ᾿Ιωαριβ και οι αδελφοι αυτου εδωκαν εαυτους τω κινδυνω και αντεστησαν τοις υπεναντιοις του εθνους αυτων, οπως σταθη τα αγια αυτων και ο νομος, και δοξῃ μεγαλῃ εδοξασαν το εθνος αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| και ηθροισεν ᾿Ιωναθαν το εθνος αυτων και εγενηθη αυτοις αρχιερευς και προσετεθη προς τον λαον αυτου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| και εβουληθησαν οι εχθροι αυτων εμβατευσαι εις την χωραν αυτων του εκτριψαι την χωραν αυτων και εκτειναι χειρας επι τα αγια αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| τοτε ανεστη Σιμων, και επολεμησε περι του εθνους αυτου και εδαπανησε χρηματα πολλα των εαυτου και ωπλοδοτησε τους ανδρας της δυναμεως του εθνους αυτου και εδωκεν αυτοις οψωνια 33 και ωχυρωσε τας πολεις της ᾿Ιουδαιας και την Βαιθσουραν την επι των οριων της ᾿Ιουδαιας, ου ην τα οπλα των πολεμιων το προτερον, και εθετο εκει φρουραν ανδρας ᾿Ιουδαιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.34| και ᾿Ιοππην ωχυρωσε την επι της θαλασσης και την Γαζαρα την επι των οριων ᾿Αζωτου, εν ᾗ ωκουν οι πολεμιοι το προτερον εκει, και κατῴκισεν εκει ᾿Ιουδαιους, και οσα επιτηδεια ην προς την τουτων επανορθωσιν, εθετο εν αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.35| και ειδεν ο λαος την πραξιν του Σιμωνος και την δοξαν, ἣν εβουλευσατο ποιησαι τω εθνει αυτου, και εθεντο αυτον ηγουμενον αυτων και αρχιερεα δια το αυτον πεποιηκεναι παντα ταυτα και την δικαιοσυνην και την πιστιν, ἣν συνετηρησε τω εθνει αυτου, και εζητησε παντι τροπω υψωσαι τον λαον αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.36| και εν ταις ημεραις αυτου ευωδωθη εν ταις χερσιν αυτου του εξαρθηναι τα εθνη εκ της χωρας αυτων και τους εν τη πολει Δαυιδ τους εν ῾Ιερουσαλημ, οἳ εποιησαν εαυτοις ακραν, εξ ἧς εξεπορευοντο και εμιαινον κυκλω των αγιων και εποιουν πληγην μεγαλην εν τη αγνειᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.37| και κατῴκισεν εν αυτη ανδρας ᾿Ιουδαιους και ωχυρωσεν αυτην προς ασφαλειαν της χωρας και της πολεως και υψωσε τα τειχη ῾Ιερουσαλημ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.38| και ο βασιλευς Δημητριος εστησεν αυτω την αρχιερωσυνην κατα ταυτα 39 και εποιησεν αυτον των φιλων αυτου και εδοξασεν αυτον δοξῃ μεγαλῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.40| ηκουσε γαρ οτι προσηγορευνται οι ᾿Ιουδαιοι υπο Ρωμαιων φιλοι και συμμαχοι και αδελφοι, και οτι απηντησαν τοις πρεσβευταις Σιμωνος ενδοξως,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.41| και οτι ευδοκησαν οι ᾿Ιουδαιοι και οι ιερεις του ειναι Σιμωνα ηγουμενον και αρχιερεα εις τον αιωνα εως του αναστηναι προφητην πιστον 42 και του ειναι επ᾿ αυτων στρατηγον και οπως μελῃ αυτω περι των αγιων καθισταναι αυτους επι των εργων αυτων και επι της χωρας και επι των οπλων και επι των οχυρωματων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.43| και οπως μελῃ αυτω περι των αγιων, και οπως ακουηται υπο παντων, και οπως γραφωνται επι τω ονοματι αυτου πασαι συγγραφαι εν τη χωρᾳ, και οπως περιβαλληται πορφυραν και χρυσοφορη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.44| και ουκ εξεσται ουδενι του λαου και των ιερεων αθετησαι τι τουτων και αντειπειν τοις υπ᾿ αυτου ρηθησομενοις και επισυστρεψαι συστροφην εν τη χωρᾳ ανευ αυτου και περιβαλλεσθαι πορφυραν και εμπορπουσθαι πορπην χρυσην·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.45| ὃς δ᾿ ἂν παρα ταυτα ποιησῃ η αθετησῃ τι τουτων, ενοχος εσται». —46 και ευδοκησε πας ο λαος θεσθαι Σιμωνι και ποιησαι κατα τους λογους τουτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.47| και επεδεξατο Σιμων και ευδοκησεν αρχιερατευειν και ειναι στρατηγος και εθναρχης των ᾿Ιουδαιων και ιερεων και του προστατησαι παντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.48| και την γραφην ταυτην ειπον θεσθαι εν δελτοις χαλκαις και στησαι αυτας εν περιβολω των αγιων εν τοπω επισημω,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.49| τα δε αντιγραφα αυτων θεσθαι εν τω γαζοφυλακιω, οπως εχῃ Σιμων και οι υιοι αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ απεστειλεν ο ᾿Αντιοχος υιος Δημητριου του βασιλεως επιστολας απο των νησων της θαλασσης Σιμωνι ιερει και εθναρχῃ των ᾿Ιουδαιων και παντι τω εθνει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και ησαν περιεχουσαι τον τροπον τουτον· «Βασιλευς ᾿Αντιοχος Σιμωνι ιερει μεγαλω και εθναρχῃ και εθνει ᾿Ιουδαιων χαιρειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| επειδη ανδρες λοιμοι κατεκρατησαν της βασιλειας των πατερων ημων, βουλομαι δε αντιποιησασθαι της βασιλειας, οπως αποκαταστησω αυτην ως ην το προτερον, εξενολογησα δε πληθος δυναμεων και κατεσκευασα πλοια πολεμικα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| βουλομαι δε εκβηναι κατα την χωραν, οπως μετελθω τους κατεφθαρκοτας την χωραν ημων και τους ηρημωκοτας πολεις πολλας εν τη βασιλειᾳ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| νυν ουν ιστημι σοι παντα τα αφαιρεματα, α αφηκαν σοι οι προ εμου βασιλεις και οσα αλλα δοματα αφηκαν σοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και επετρεψα σοι ποιησαι κομμα ιδιον νομισμα τη χωρᾳ σου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| ῾Ιερουσαλημ δε και τα αγια ειναι ελευθερα· και παντα τα οπλα οσα κατεσκευασας, και τα οχυρωματα, α ᾠκοδομησας ων κρατεις, μενετω σοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και παν οφειλημα βασιλικον και τα εσομενα βασιλικα, απο του νυν και εις τον απαντα χρονον αφιεσθω σοι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| ως δ᾿ ἂν κρατησωμεν της βασιλειας ημων, δοξασομεν σε και το εθνος σου και το ιερον δοξῃ μεγαλῃ, ωστε φανεραν γενεσθαι την δοξαν υμων εν πασῃ τη γη». —10 ῎Ετους τεταρτου και εβδομηκοστου και εκατοστου εξηλθεν ᾿Αντιοχος εις την γην πατερων αυτου, και συνηλθον προς αυτον πασαι αι δυναμεις, ωστε ολιγους ειναι τους καταλειφθεντας συν Τρυφωνι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| και εδιωξεν αυτον ᾿Αντιοχος ο βασιλευς, και ηλθε φευγων εις Δωρα την επι της θαλασσης·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| ειδε γαρ οτι συνηκται επ᾿ αυτον τα κακα, και αφηκαν αυτον αι δυναμεις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και παρενεβαλεν ᾿Αντιοχος επι Δωρα και συν αυτω δωδεκα μυριαδες ανδρων πολεμιστων και οκτακισχιλια ιππος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και εκυκλωσε την πολιν, και τα πλοια απο θαλασσης συνηψαν, και εθλιβε την πολιν απο της γης και της θαλασσης, και ουκ ειασεν ουδενα εκπορευεσθαι και εισπορευεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| Και ηλθε Νουμηνιος και οι παρ᾿ αυτου εκ Ρωμης εχοντες επιστολας τοις βασιλευσι και ταις χωραις, εν αις εγεγραπτο ταδε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| «Λευκιος υπατος Ρωμαιων Πτολεμαιω βασιλει χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| οι πρεσβευται των ᾿Ιουδαιων ηλθον προς ημας, φιλοι ημων και συμμαχοι, ανανεουμενοι την εξ αρχης φιλιαν και συμμαχιαν, απεσταλμενοι απο Σιμωνος του αρχιερεως και του δημου των ᾿Ιουδαιων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| ηνεγκαν δε ασπιδα χρυσην απο μνων χιλιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| ηρεσεν ουν ημιν γραψαι τοις βασιλευσι και ταις χωραις οπως μη εκζητησωσιν αυτοις κακα και μη πολεμησωσιν αυτους και τας πολεις αυτων και την χωραν αυτων και ινα μη συμμαχησωσι τοις πολεμουσιν αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| εδοξε δε ημιν δεξασθαι την ασπιδα παρ᾿ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| ει τινες ουν λοιμοι διαπεφευγασιν εκ της χωρας αυτων προς ημας, παραδοτε αυτους Σιμωνι τω αρχιερει, οπως εκδικησῃ εν αυτοις κατα τον νομον αυτων». —22 Και τα αυτα εγραψε Δημητριω τω βασιλει και ᾿Ατταλω, ᾿Αριαραθῃ και ᾿Αρσακῃ 23 και εις πασας τας χωρας και Σαμψαμῃ και Σπαρτιαταις και εις Δηλον και Μυνδον και Σικυωνα και εις την Καριαν και εις Σαμον και εις την Παμφυλιαν και εις την Λυκιαν και εις ῾Αλικαρνασσον και εις Ροδον και εις Φασηλιδα και εις Κω και εις Σιδην και εις ῎Αραδον και εις Γορτυναν και Κνιδον και Κυπρον και Κυρηνην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| το δε αντιγραφον αυτων εγραψαν Σιμωνι τω αρχιερει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| ᾿Αντιοχος δε ο βασιλευς παρενεβαλεν επι Δωρα εν τη δευτερᾳ, προσαγων δια παντος αυτη τας χειρας και μηχανας ποιουμενος και συνεκλεισε τον Τρυφωνα του μη εισπορευεσθαι και εκπορευεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| και απεστειλεν αυτω Σιμων δισχιλιους ανδρας εκλεκτους συμμαχησαι αυτω και αργυριον και χρυσιον και σκευη ικανα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| και ουκ ηβουλετο αυτα δεξασθαι, αλλ᾿ ηθετησε παντα, οσα συνεθετο αυτω το προτερον, και ηλλοτριουντο αυτω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| και απεστειλε προς αυτον ᾿Αθηνοβιον ενα των φιλων αυτου κοινολογησαμενον αυτω λεγων· υμεις κατακρατειτε της ᾿Ιοππης και Γαζαρων και της ακρας της εν ῾Ιερουσαλημ, πολεις της βασιλειας μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| τα ορια αυτων ηρημωσατε και εποιησατε πληγην μεγαλην επι της γης και εκυριευσατε τοπων πολλων εν τη βασιλειᾳ μου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| νυν ουν παραδοτε τας πολεις, ας κατελαβεσθε, και τους φορους των τοπων, ων κατεκυριευσατε εκτος των οριων της ᾿Ιουδαιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| ει δε μη, δοτε αντ᾿ αυτων πεντακοσια ταλαντα αργυριου και της καταφθορας, ἧς κατεφθαρκατε, και των φορων των πολεων αλλα ταλαντα πεντακοσια· ει δε μη, παραγενομενοι εκπολεμησομεν υμας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| και ηλθεν ᾿Αθηνοβιος φιλος του βασιλεως εις ῾Ιερουσαλημ και ειδε την δοξαν Σιμωνος και κυλικειον μετα χρυσωματων και αργυρωματων και παραστασιν ικανην και εξιστατο και απηγγειλεν αυτω τους λογους του βασιλεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| και αποκριθεις Σιμων ειπεν αυτω· ουτε γην αλλοτριαν ειληφαμεν ουτε αλλοτριων κεκρατηκαμεν, αλλα της κληρονομιας των πατερων ημων, υπο δε εχθρων ημων εν τινι καιρω ακριτως κατεκρατηθη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| ημεις δε καιρον εχοντες αντεχομεθα της κληρονομιας των πατερων ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| περι δε ᾿Ιοππης και Γαζαρων, ων αιτεις, αυται εποιουν εν τω λαω πληγην μεγαλην κατα την χωραν ημων, τουτων δωσομεν ταλαντα εκατον. και ουκ απεκριθη αυτω ᾿Αθηνοβιος λογον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.36| απεστρεψε δε μετα θυμου προς τον βασιλεα και απηγγειλεν αυτω τους λογους τουτους και την δοξαν Σιμωνος και παντα, οσα ειδε, και ωργισθη ο βασιλευς οργην μεγαλην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.37| Τρυφων δε εμβας εις πλοιον εφυγεν εις ᾿Ορθωσιαδα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.38| και κατεστησεν ο βασιλευς τον Κενδεβαιον στρατηγον της παραλιας και δυναμεις πεζικας και ιππικας εδωκεν αυτω·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.39| και ενετειλατο αυτω παρεμβαλειν κατα προσωπον της ᾿Ιουδαιας και ενετειλατο αυτω οικοδομησαι την Κεδρων και οχυρωσαι τας πυλας και οπως πολεμησῃ τον λαον· ο δε βασιλευς εδιωκε τον Τρυφωνα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.40| και παρεγενηθη Κενδεβαιος εις ᾿Ιαμνειαν και ηρξατο του ερεθιζειν τον λαον και εμβατευειν εις την ᾿Ιουδαιαν και αιχμαλωτιζειν τον λαον και φονευειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.41| και ᾠκοδομησε την Κεδρων και εταξεν εκει ιππεις και δυναμεις, οπως εκπορευομενοι εξοδευωσι τας οδους της ᾿Ιουδαιας, καθα συνεταξεν αυτω ο βασιλευς.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ ανεβη ᾿Ιωαννης εκ Γαζαρων και απηγγειλε Σιμωνι τω πατρι αυτου α συνετελει Κενδεβαιος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και εκαλεσε Σιμων τους δυο υιους αυτου τους πρεσβυτερους ᾿Ιουδαν και ᾿Ιωαννην και ειπεν αυτοις· εγω και οι αδελφοι μου και ο οικος του πατρος μου επολεμησαμεν τους πολεμιους ᾿Ισραηλ απο νεοτητος εως της σημερον ημερας, και ευωδωθη εν ταις χερσιν ημων ρυσασθαι τον ᾿Ισραηλ πλεονακις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| νυν δε γεγηρακα, και υμεις δε εν τω ελεει ικανοι εστε εν τοις ετεσι· γινεσθε αντ᾿ εμου και του αδελφου μου και εξελθοντες υπερμαχειτε υπερ του εθνους ημων, η δε εκ του ουρανου βοηθεια εστω μεθ᾿ υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και επελεξεν εκ της χωρας εικοσι χιλιαδας ανδρων πολεμιστων και ιππεις, και επορευθησαν επι τον Κενδεβαιον και εκοιμηθησαν εν Μωδεΐν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και ανασταντες το πρωΐ επορευοντο εις το πεδιον, και ιδου δυναμις πολλη εις συναντησιν αυτοις, πεζικη και ιππεις, και ην χειμαρρους αναμεσον αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και παρενεβαλε κατα προσωπον αυτων αυτος και ο λαος αυτου. και ειδε τον λαον δειλουμενον διαπερασαι τον χειμαρρουν και διεπερασε πρωτος· και ειδον αυτον οι ανδρες και διεπερασαν κατοπισθεν αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και διειλε τον λαον και τους ιππεις εν μεσω των πεζων· η δε ιππος των υπεναντιων πολλη σφοδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και εσαλπισαν ταις ιεραις σαλπιγξι, και ετροπωθη Κενδεβαιος και η παρεμβολη αυτου, και επεσον εξ αυτων τραυματιαι πολλοι· οι δε καταλειφθεντες εφυγον εις το οχυρωμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| τοτε ετραυματισθη ᾿Ιουδας ο αδελφος ᾿Ιωαννου· ᾿Ιωαννης δε κατεδιωξεν αυτους εως ηλθεν εις Κεδρων, ἣν ᾠκοδομησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και εφυγον εως εις τους πυργους τους εν τοις αγροις ᾿Αζωτου, και ενεπυρισεν αυτην εν πυρι, και επεσον εξ αυτων εις ανδρας δισχιλιους και απεστρεψεν εις γην ᾿Ιουδα μετ᾿ ειρηνης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| Και Πτολεμαιος ο του ᾿Αβουβου ην καθεσταμενος στρατηγος εις το πεδιον ῾Ιεριχω και εσχεν αργυριον και χρυσιον πολυ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| ην γαρ γαμβρος του αρχιερεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και υψωθη η καρδια αυτου, και ηβουληθη κατακρατησαι της χωρας και εβουλευετο δολω κατα Σιμωνος και των υιων αυτου ἆραι αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| Σιμων δε ην εφοδευων τας πολεις τας εν τη χωρᾳ και φροντιζων της επιμελειας αυτων· και κατεβη εις ῾Ιεριχω αυτος και Ματταθιας και ᾿Ιουδας οι υιοι αυτου ετους εβδομου και εβδομηκοστου και εκατοστου εν μηνι ενδεκατω (ουτος ο μην Σαβατ).<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και υπεδεξατο αυτους ο του ᾿Αβουβου εις το οχυρωματιον το καλουμενον Δωκ μετα δολου, ὃ ᾠκοδομησε, και εποιησεν αυτοις ποτον μεγαν και ενεκρυψεν εκει ανδρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και οτε εμεθυσθη Σιμων και οι υιοι αυτου, εξανεστη Πτολεμαιος και οι παρ᾿ αυτου και ελαβοσαν τα οπλα αυτων και επεισηλθοσαν τω Σιμωνι εις το συμποσιον και απεκτειναν αυτον και τους δυο υιους αυτου και τινας των παιδαριων αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και εποιησεν αθεσιαν μεγαλην, και απεδωκε κακα αντι αγαθων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και εγραψε ταυτα Πτολεμαιος και απεστειλε τω βασιλει, οπως αποστειλῃ αυτω δυναμεις εις βοηθειαν και παραδω αυτω την χωραν αυτων και τας πολεις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και απεστειλεν ετερους εις Γαζαρα ἆραι τον ᾿Ιωαννην, και τοις χιλιαρχοις απεστειλεν επιστολας παραγενεσθαι προς αυτον, οπως δω αυτοις αργυριον και χρυσιον και δοματα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ετερους απεστειλε καταλαβεσθαι την ῾Ιερουσαλημ και το ορος του ιερου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και προδραμων τις απηγγειλεν ᾿Ιωαννῃ εις Γαζαρα οτι απωλετο ο πατηρ αυτου και οι αδελφοι αυτου και οτι απεσταλκε και σε αποκτειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και ακουσας εξεστη σφοδρα και συνελαβε τους ανδρας τους ελθοντας απολεσαι αυτον και απεκτεινεν αυτους, επεγνω γαρ οτι εζητουν αυτον απολεσαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| Και τα λοιπα των λογων ᾿Ιωαννου και των πολεμων αυτου και των ανδραγαθιων αυτου, ων ηνδραγαθησε, και της οικοδομης των τειχεων, ων ᾠκοδομησε, και των πραξεων αυτου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| ιδου ταυτα γεγραπται επι βιβλιω ημερων αρχιερωσυνης αυτου, αφ᾿ ου εγενηθη αρχιερευς μετα τον πατερα αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.Μακκαβαιων Β'<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΤΟΙΣ αδελφοις τοις κατ᾿ Αιγυπτον ᾿Ιουδαιοις χαιρειν. οι αδελφοι οι εν ῾Ιεροσολυμοις ᾿Ιουδαιοι και οι εν τη χωρᾳ της ᾿Ιουδαιας ειρηνην αγαθην·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και αγαθοποιησαι υμιν ο Θεος και μνησθειη της διαθηκης αυτου της προς ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ των δουλων αυτου των πιστων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και δῴη υμιν καρδιαν πασιν εις το σεβεσθαι αυτον και ποιειν αυτου τα θεληματα καρδιᾳ μεγαλῃ και ψυχη βουλομενῃ·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και διανοιξαι την καρδιαν υμων εν τω νομω αυτου και εν τοις προσταγμασι και ειρηνην ποιησαι 5 και επακουσαι υμων των δεησεων και καταλλαγειη υμιν και μη υμας εγκαταλιποι εν καιρω πονηρω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και νυν ωδε εσμεν προσευχομενοι περι υμων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| βασιλευοντος Δημητριου ετους εκατοστου εξηκοστου ενατου, ημεις οι ᾿Ιουδαιοι γεγραφαμεν υμιν εν τη θλιψει και εν τη ακμη τη επελθουσῃ ημιν εν τοις ετεσι τουτοις, αφ᾿ ου απεστη ᾿Ιασων και οι μετ᾿ αυτου απο της αγιας γης και της βασιλειας 8 και ενεπυρισαν τον πυλωνα και εξεχεαν αιμα αθωον· και εδεηθημεν του Κυριου και εισηκουσθημεν και προσηνεγκαμεν θυσιαν και σεμιδαλιν και εξηψαμεν τους λυχνους και προεθηκαμεν τους αρτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και νυν ινα αγητε τας ημερας της σκηνοπηγιας του Χασελευ μηνος. ετους εκατοστου ογδοηκοστου και ογδοου».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| «Οι εν ῾Ιεροσολυμοις και οι εν τη ᾿Ιουδαιᾳ και η γερουσια και ᾿Ιουδας ᾿Αριστοβουλω διδασκαλω Πτολεμαιου του βασιλεως, οντι δε απο του των χριστων ιερεων γενους, και τοις εν Αιγυπτω ᾿Ιουδαιοις χαιρειν και υγιαινειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εκ μεγαλων κινδυνων υπο του Θεου σεσωσμενοι μεγαλως ευχαριστουμεν αυτω, ως ἂν προς βασιλεα παρατασσομενοι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| αυτος γαρ εξεβρασε τους παραταξαμενους εν τη αγιᾳ πολει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| εις γαρ την Περσιδα γενομενος ο ηγεμων και ο περι αυτον ανυποστατος δοκουσα ειναι δυναμις, κατεκοπησαν εν τω της Ναναιᾳς ιερω, παραλογισμω χρησαμενων των περι την Ναναιαν ιερεων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| ως γαρ συνοικησων αυτη παρεγενετο εις τον τοπον ο τε ᾿Αντιοχος και οι συν αυτω φιλοι χαριν του λαβειν τα χρηματα εις φερνης λογον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και προθεντων αυτα των ιερεων της Ναναιας κακεινου προσελθοντος μετ᾿ ολιγων εις τον περιβολον του τεμενους, συγκλεισαντες, το ιερον, ως εισηλθεν ᾿Αντιοχος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ανοιξαντες την του φατνωματος κρυπτην θυραν, βαλοντες πετρους συνεκεραυνωσαν τον ηγεμονα και μελη ποιησαντες και τας κεφαλας αφελοντες τοις εξω παρερριψαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| κατα παντα ευλογητος ημων ο Θεος, ὃς παρεδωκε τους ασεβησαντας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| μελλοντες ουν αγειν εν τω Χασελευ πεμπτη και εικαδι τον καθαρισμον του ιερου, δεον ηγησαμεθα διασαφησαι υμιν, ινα και αυτοι αγητε της σκηνοπηγιας και του πυρος, οτε Νεεμιας οικοδομησας το τε ιερον και το θυσιαστηριον ανηνεγκε θυσιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και γαρ οτε εις την Περσικην ηγοντο οι πατερες ημων, οι τοτε ευσεβεις ιερεις λαβοντες απο του πυρος του θυσιαστηριου λαθραιως, κατεκρυψαν εν κοιλωματι φρεατος ταξιν εχοντος ανυδρου, εν ω κατησφαλισαντο ωστε πασιν αγνωστον ειναι τον τοπον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| διελθοντων δε ετων ικανων, οτε εδοξε τω Θεω, αποσταλεις Νεεμιας υπο του βασιλεως της Περσιδος τους εκγονους των ιερεων των αποκρυψαντων επεμψεν επι το πυρ· ως δε διεσαφησαν ημιν μη ευρηκεναι πυρ, αλλα υδωρ παχυ,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| εκελευσεν αυτους αποβαψαντας φερειν. ως δε ανηνεχθη τα των θυσιων, εκελευσε τους ιερεις Νεεμιας επιρραναι τω υδατι τα τε ξυλα και τα επικειμενα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| ως δε εγενετο τουτο και χρονος διηλθεν ο τε ηλιος ανελαμψε, προτερον επινεφης ων, ανηφθη πυρα μεγαλη ωστε θαυμασαι παντας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| προσευχην δε εποιησαντο οι ιερεις δαπανωμενης της θυσιας, οι τε ιερεις και παντες, καταρχομενου ᾿Ιωναθου, των δε λοιπων επιφωνουντων ως Νεεμιου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| ην δε η προσευχη τον τροπον εχουσα τουτον· Κυριε Κυριε ο Θεος ο παντων κτιστης, ο φοβερος και ισχυρος και δικαιος και ελεημων, ο μονος βασιλευς και χρηστος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| ο μονος χορηγος, ο μονος δικαιος και παντοκρατωρ και αιωνιος, ο διασωζων τον ᾿Ισραηλ εκ παντος κακου, ο ποιησας τους πατερας εκλεκτους και αγιασας αυτους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| προσδεξαι την θυσιαν υπερ παντος του λαου σου ᾿Ισραηλ και διαφυλαξον την μεριδα σου και καθαγιασον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| επισυναγαγε την διασποραν ημων, ελευθερωσον τους δουλευοντας εν τοις εθνεσι, τους εξουθενημενους και βδελυκτους επιδε, και γνωτωσαν τα εθνη, οτι συ ει ο Θεος ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| βασανισον τους καταδυναστευοντας και εξυβριζοντας εν υπερηφανιᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| καταφυτευσον τον λαον σου εις τον τοπον τον αγιον σου, καθως ειπε Μωυσης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| οι δε ιερεις επεψαλλον τους υμνους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| καθως δε ανηλωθη τα της θυσιας και το περιλειπομενον υδωρ, ο Νεεμιας εκελευσε λιθους μειζονας κατασχειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| ως δε τουτο εγενηθη, φλοξ ανηφθη· του δε απο του θυσιαστηριου αντιλαμψαντος φωτος εδαπανηθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| ως δε φανερον εγενηθη το πραγμα, και διηγγελη τω βασιλει των Περσων οτι εις τον τοπον, ου το πυρ απεκρυψαν οι μεταχθεντες ιερεις το υδωρ εφανη, αφ᾿ ου και οι περι τον Νεεμιαν ηγνισαν τα της θυσιας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| περιφραξας δε ο βασιλευς ιερον εποιησε, δοκιμασας το πραγμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| και οις εχαριζετο ο βασιλευς πολλα διαφορα ελαμβανε και μετεδιδου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| προσηγορευσαν δε οι περι τον Νεεμιαν τουτο νεφθαρ, ὃ διερμηνευεται Καθαρισμος· καλειται δε παρα τοις πολλοις Νεφθαει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ δε εν ταις απογραφαις ῾Ιερεμιας ο προφητης οτι εκελευσε του πυρος λαβειν τους μεταγινομενους, ως σεσημανται,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ως ενετειλατο τοις μεταγενομενοις ο προφητης, δους αυτοις τον νομον, ινα μη επιλαθωνται των προσταγματων του Κυριου και ινα μη αποπλανηθωσι ταις διανοιαις βλεποντες αγαλματα χρυσα και αργυρα και τον περι αυτα κοσμον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ετερα τοιαυτα λεγων παρεκαλει μη αποστηναι τον νομον απο της καρδιας αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ην δεν εν τη γραφη ως την σκηνην και την κιβωτον εκελευσεν ο προφητης χρηματισμου γενηθεντος αυτω συνακολουθειν· ως δε εξηλθεν εις το ορος, ου ο Μωυσης αναβας εθεασατο την του Θεου κληρονομιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και ελθων ο ῾Ιερεμιας ευρεν οικον αντρωδη και την σκηνην και την κιβωτον και το θυσιαστηριον του θυμιαματος εισηνεγκεν εκει και την θυραν ενεφραξε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και προσελθοντες τινες των συνακολουθουντων ωστε επισημηνασθαι την οδον και ουκ ηδυνηθησαν ευρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ως δε ο ῾Ιερεμιας εγνω, μεμψαμενος αυτοις ειπεν οτι και αγνωστος ο τοπος εσται, εως ἂν συναγαγῃ ο Θεος επισυναγωγην του λαου και ιλεως γενηται·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και τοτε ο Κυριος αναδειξει ταυτα, και οφθησεται η δοξα του Κυριου και η νεφελη, ως και επι Μωυση εδηλουτο, ως και ο Σαλωμων ηξιωσεν ινα ο τοπος καθαγιασθη μεγαλως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| διεσαφειτο δε και ως σοφιαν εχων ανηνεγκε θυσιαν εγκαινισμου και της τελειωσεως του ιερου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| καθως και Μωυσης προσηυξατο προς Κυριον, και κατεβη πυρ εκ του ουρανου και τα της θυσιας εδαπανησεν, ουτως και Σαλαμων προσηυξατο, και καταβαν το πυρ ανηλωσε τα ολοκαυτωματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και ειπε Μωυσης· δια το μη βεβρωσθαι το περι της αμαρτιας, ανηλωθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ωσαυτως και ο Σαλωμων τας οκτω ημερας ηγαγεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| εξηγουντο δε και εν ταις αναγραφαις και εν τοις υπομνηματισμοις τοις κατα τον Νεεμιαν τα αυτα και ως καταβαλλομενος βιβλιοθηκην επισυνηγαγε τα περι των βασιλεων και προφητων και τα του Δαυιδ και επιστολας βασιλεων περι αναθεματων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| ωσαυτως δε και ᾿Ιουδας τα διαπεπτωκοτα δια τον πολεμον τον γεγονοτα ημιν επισυνηγαγε παντα, και εστι παρ᾿ ημιν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ων ουν εαν χρειαν εχητε τους αποκομιουντας υμιν αποστελλετε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| Μελλοντες ουν αγειν τον καθαρισμον εγραψαμεν υμιν· καλως ουν ποιησετε αγοντες τας ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ο δε Θεος ο σωσας τον παντα λαον αυτου και αποδους την κληρονομιαν πασι και το βασιλειον και το ιερατευμα και τον αγιασμον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| καθως επηγγειλατο δια του νομου· ελπιζομεν γαρ επι τω Θεω οτι ταχεως ημας ελεησει και επισυναξει εκ της υπο τον ουρανον εις τον αγιον τοπον· εξειλετο γαρ ημας εκ μεγαλων κακων και τον τοπον εκαθαρισε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| Τα δε κατα τον ᾿Ιουδαν τον Μακκαβαιον και τους τουτου αδελφους και τον του ιερου του μεγαλου καθαρισμον και τον του βωμου εγκαινισμον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ετι τε τους προς ᾿Αντιοχον τον ᾿Επιφανη και τον τουτου υιον Ευπατορα πολεμους 21 και τας εξ ουρανου γενομενας επιφανειας τοις υπερ του ᾿Ιουδαισμου φιλοτιμως ανδραγαθησασιν, ωστε την ολην χωραν ολιγους οντας λεηλατειν και τα βαρβαρα πληθη διωκειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και το περιβοητον καθ᾿ ολην την οικουμενην ιερον ανακομισασθαι και την πολιν ελευθερωσαι και τους μελλοντας καταλυεσθαι νομους επανορθωσαι, του Κυριου μετα πασης επιεικειας ιλεω γενομενου αυτοις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| τα υπο ᾿Ιασωνος του Κυρηναιου δεδηλωμενα δε πεντε βιβλιων πειρασομεθα δι᾿ ενος συνταγματος επιτεμειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| συνορωντες γαρ το χυμα των αριθμων και την ουσαν δυσχερειαν τοις θελουσιν εισκυκλεισθαι τοις της ιστοριας διηγημασι δια το πληθος της υλης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| εφροντισαμεν τοις μεν βουλομενοις αναγινωσκειν ψυχαγωγιαν, τοις δε φιλοφρονουσιν εις το δια μνημης αναλαβειν ευκοπιαν, πασι δε τοις εντυγχανουσιν ωφελειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και ημιν μεν τοις την κακοπαθειαν επιδεδεγμενοις της επιτομης ου ραδιον, ιδρωτος δε και αγρυπνιας το πραγμα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| καθαπερ τω παρασκευαζοντι συμποσιον και ζητουντι την ετερων λυσιτελειαν ουκ ευχερες μεν, ομως δια την των πολλων ευχαριστιαν ηδεως την κακοπαθειαν υποισομεν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| το με διακριβουν περι εκαστων τω συγγραφει παραχωρησαντες, το δε επιπορευεσθαι τοις υπογραμμοις της επιτομης διαπονουντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| καθαπερ γαρ της καινης οικιας αρχιτεκτονι της ολης καταβολης φροντιστεον, τω δε εγκαιειν και ζωγραφειν επιχειρουντι τα επιτηδεια προς διακοσμησιν εξεταστεον, ουτω δοκω και επι ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| το μεν εμβατευειν και περιπατον ποιεισθαι λογον και πολυπραγμονειν εν τοις κατα μερος τω της ιστοριας αρχηγετῃ καθηκει·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| το δε συντομον της λεξεως μεταδιωκειν και το εξεργαστικον της πραγματειας παραιτεισθαι τω την μεταφρασιν ποιουμενω συγχωρητεον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| εντευθεν ουν αρξωμεθα της διηγησεως, τοις προειρημενοις τοσουτον επιζευξαντες· ευηθες γαρ το μεν προ της ιστοριας πλεοναζειν, την δε ιστοριαν επιτεμειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΤΗΣ αγιας τοινυν πολεως κατοικουμενης μετα πασης ειρηνης και των νομων ετι καλλιστα συντηρουμενων δια την ᾿Ονιου του αρχιερεως ευσεβειαν τε και μισοπονηριαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| συνεβαινε και αυτους τους βασιλεις τιμαν τον τοπον, και το ιερον αποστολαις ταις κρατισταις δοξαζειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ωστε και Σελευκον τον της ᾿Ασιας βασιλεα χορηγειν εκ των ιδιων προσοδων παντα τα προς τας λειτουργιας των θυσιων επιβαλλοντα δαπανηματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| Σιμων δε τις εκ της Βενιαμιν φυλης προστατης του ιερου καθεσταμενος διηνεχθη τω αρχιερει περι της κατα την πολιν αγορανομιας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και νικησαι τον ᾿Ονιαν μη δυναμενος, ηλθε προς ᾿Απολλωνιον Θρασαιου τον κατ᾿ εκεινον το καιρον Κοιλης Συριας και Φοινικης στρατηγον 6 και προσηγγειλε περι του χρηματων αμυθητων γεμειν το εν ῾Ιεροσολυμοις γαζοφυλακιον, ωστε το πληθος των διαφορων εναριθμητον ειναι, και μη προσηκειν αυτα προς τον των θυσιων λογον, ειναι δε δυνατον υπο την του βασιλεως εξουσιαν πεσειν απαντα ταυτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| συμμειξας δε ο ᾿Απολλωνιος τω βασιλει περι των μηνυθεντων αυτω χρηματων ενεφανισεν· ο δε προχειρισαμενος ῾Ηλιοδωρον τον επι των πραγματων απεστειλε δους εντολας την των προειρημενων χρηματων εκκομιδην ποιησασθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| ευθεως δε ο ῾Ηλιοδωρος εποιειτο την πορειαν, τη μεν εμφασει ως τας κατα Κοιλην Συριαν και Φοινικην πολεις εφοδευσων, τω πραγματι δε την του βασιλεως προθεσιν επιτελεσων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| παραγενηθεις δε εις ῾Ιεροσολυμα και φιλοφρονως υπο του αρχιερεως της πολεως αποδεχθεις, ανεθετο περι του γεγονοτος εμφανισμου, και τινος ενεκεν παρεστι διεσαφησεν· επυνθανετο δε, ει ταις αληθειας ταυτα ουτως εχοντα τυγχανει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| του δε αρχιερεως υποδειξαντος παραθηκας ειναι χηρων τε και ορφανων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| τινα δε και ῾Υρκανου του Τωβιου σφοδρα ανδρος εν υπεροχη κειμενου —ουχ ωσπερ ην διαβαλλων ο δυσεβης Σιμων— τα δε παντα αργυριου τετρακοσια ταλαντα, χρυσιου δε διακοσια·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| αδικηθηναι δε τους πεπιστευκοτας τη του τοπου αγιωσυνῃ και τη του τετιμημενου κατα τον συμπαντα κοσμον ιερου σεμνοτητι και ασυλιᾳ παντελως αμηχανον ειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ο δε ῾Ηλιοδωρος, δι᾿ ας ειχε βασιλικας εντολας, παντως ελεγεν εις το βασιλικον αναληπτεα ταυτα ειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| ταξαμενος δε ημεραν εισηει την περι τουτων επισκεψιν οικονομησων· ην δε ου μικρα καθ᾿ ολην την πολιν αγωνια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| οι δε ιερεις προ του θυσιαστηριου εν ταις ιερατικαις στολαις ριψαντες εαυτους, επεκαλουντο εις ουρανον τον περι παραθηκης νομοθετησαντα τοις παρακαταθεμενοις ταυτα σωα διαφυλαξαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| ην δε ορωντα την του αρχιερεως ιδεαν τιτρωσκεσθαι την διανοιαν· η γαρ οψις και το της χροας παρηλλαγμενον ενεφαινε την κατα ψυχην αγωνιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| περιεκεχυτο γαρ περι τον ανδρα δεος τι και φρικασμος σωματος, δι᾿ ων προδηλον εγινετο τοις θεωρουσι το κατα καρδιαν ενεστος αλγος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| οι δε εκ των οικιων αγεληδον εξεπηδων επι πανδημον ικετειαν, δια το μελλειν εις καταφρονησιν ερχεσθαι τον τοπον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| υπεζωσμεναι δε υπο τους μαστους αι γυναικες σακκους κατα τας οδους επληθυον· αι δε κατακλειστοι των παρθενων, αι μεν συνετρεχον επι τους πυλωνας, αι δε επι τα τειχη, τινες δε δια των θυριδων διεξεκυπτον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| πασαι δε προτεινουσαι τας χειρας εις τον ουρανον εποιουντο την λιτανειαν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| ελεειν δ᾿ ην την του πληθους παμμιγη προπτωσιν την τε του μεγαλου διαγωνιωντος αρχιερεως προσδοκιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| οι μεν ουν επεκαλουντο τον παντοκρατορα Θεον τα πεπιστευμενα τοις πεπιστευκοσι σωα διαφυλασσειν μετα πασης ασφαλειας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| ο δε ῾Ηλιοδωρος το διεγνωσμενον επετελει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| αυτοθι δε αυτου συν τοις δορυφοροις κατα το γαζοφυλακιον ηδη παροντος, ο των πατερων Κυριος και πασης εξουσιας δυναστης επιφανειαν μεγαλην εποιησεν, ωστε παντας τους κατοτολμησαντας συνελθειν, καταπλαγεντας την του Θεου δυναμιν, εις εκλυσιν και δειλιαν τραπηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| ωφθη γαρ τις ιππος αυτοις φοβερον εχων τον επιβατην και καλλιστῃ σαγη διακεκοσμημενος, φερομενος δε ρυδην ενεσεισε τω ῾Ηλιοδωρω τας εμπροσθιους οπλας· ο δε επικαθημενος εφαινετο χρυσην πανοπλιαν εχων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| ετεροι δε δυο προεφανησαν αυτω νεανιαι τη ρωμῃ μεν εκπρεπεις, καλλιστοι δε τη δοξῃ, διαπρεπεις δε την περιβολην, οἳ και παρασταντες εξ εκατερου μερους εμαστιγουν αυτον αδιαλειπτως, πολλας επιρριπτουντες αυτω πληγας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| αφνω δε πεσοντα προς την γην και πολλω σκοτει περιχυθεντα συναρπασαντες και εις φορειον ενθεντες 28 τον αρτι μετα πολλης παραδρομης και πασης δορυφοριας εις το προειρημενον εισελθοντα γαζοφυλακιον εφερον αβοηθητον εαυτω καθεστωτα, φανερως την του Θεου δυναστειαν επεγνωκοτες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και ο μεν δια την θειαν ενεργειαν αφωνος και πασης εστερημενος ελπιδος και σωτηριας ερριπτο,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| οι δε τον Κυριον ευλογουν τον παραδοξαζοντα τον εαυτου τοπον, και το μικρω προτερον δεους και ταραχης γεμον ιερον του παντοκρατορος επιφανεντος Κυριου χαρας και ευφροσυνης επεπληρωτο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| ταχυ δε τινες των του ῾Ηλιοδωρου συνηθων ηξιουν τον ᾿Ονιαν επικαλεσασθαι τον ῞Υψιστον και το ζην χαρισασθαι τω παντελως εν εσχατῃ πνοη κειμενω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| υποπτος δε γενομενος ο αρχιερευς, μηποτε διαληψιν ο βασιλευς σχη κακουργιαν τινα περι τον ῾Ηλιοδωρον υπο των ᾿Ιουδαιων συντετελεσθαι, προσηγαγε θυσιαν υπερ της του ανδρος σωτηριας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| ποιουμενου δε του αρχιερεως τον ιλασμον, οι αυτοι νεανιαι παλιν ενεφανησαν τω ῾Ηλιοδωρω εν ταις αυταις εσθησεσιν εστολισμενοι και σταντες ειπον· πολλας τω ᾿Ονιᾳ τω αρχιερει χαριτας εχε, δια γαρ αυτον σοι κεχαρισται το ζην ο Κυριος·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| συ δε υπ᾿ αυτου μεμαστιγωμενος διαγγελλε πασι το μεγαλειον του Θεου κρατος. ταυτα δε ειποντες αφανεις εγενοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| ο δε ῾Ηλιοδωρος θυσιαν ανενεγκας τω Κυριω και ευχας μεγιστας ευξαμενος τω το ζην περιποιησαντι και τον ᾿Ονιαν αποδεξαμενος, ανεστρατοπεδευσε προς τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.36| εξεμαρτυρει δε πασιν απερ ην υπ᾿ οψιν τεθεαμενος εργα του μεγιστου Θεου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| του δε βασιλεως επερωτησαντος τον ῾Ηλιοδωρον ποιος τις ειη επιτηδειος ετι απαξ διαπεμφθηναι εις ῾Ιεροσολυμα, εφησεν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| ει τινα εχεις πολεμιον η πραγματων επιβουλον, πεμψον αυτον εκει, και μεμαστιγωμενον αυτον προσδεξῃ, εαν περ και διασωθειη, δια το περι τον τοπον αληθως ειναι τινα Θεου δυναμιν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.39| αυτος γαρ ο την κατοικιαν επουρανιον εχων, εποπτης εστι και βοηθος εκεινου του τοπου και τους παραγινομενους επι κακωσει τυπτων απολλυσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.40| και τα μεν κατα ῾Ηλιοδωρον και την του γαζοφυλακιου τηρησιν ουτως εχωρησεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.Ο δε προειρημενος Σιμων, ο των χρηματων και της πατριδος ενδεικτης γεγονως, εκακολογει τον ᾿Ονιαν, ως αυτος τε ειη τον ῾Ηλιοδωρον επισεσεικως και των κακων δημιουργος καθεστηκως,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και τον ευεργετην της πολεως και τον κηδεμονα των ομοεθνων και ζηλωτην των νομων επιβουλον των πραγματων ετολμα λεγειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| της δε εχθρας επι τοσουτον προβαινουσης, ωστε και δια τινος των υπο του Σιμωνος δεδοκιμασμενων φονους συντελεισθαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| συνορων ο ᾿Ονιας το χαλεπον της φιλονεικιας και ᾿Απολλωνιον τον Μενεσθεως τον Κοιλης Συριας και Φοινικης στρατηγον συναυξοντα την κακιαν του Σιμωνος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| προς τον βασιλεα διεκομισθη ου γινομενος των πολιτων κατηγορος, το δε συμφερον κοινη και κατ᾿ ιδιαν παντι τω πληθει σκοπων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| εωρα γαρ ανευ βασιλικης προνοιας αδυνατον ειναι τυχειν ειρηνης ετι τα πραγματα και τον Σιμωνα παυλαν ου ληψομενον της ανοιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| Μεταλλαξαντος δε τον βιον Σελευκου και παραλαβοντος την βασιλειαν ᾿Αντιοχου του προσαγορευθεντος ᾿Επιφανους, υπενοθευσεν ᾿Ιασων ο αδελφος ᾿Ονιου την αρχιερωσυνην,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| επαγγειλαμενος τω βασιλει δι᾿ εντευξεως αργυριου ταλαντα εξηκοντα προς τοις τριακοσιοις και προσοδου τινος αλλης ταλαντα ογδοηκοντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| προς δε τουτοις υπισχνειτο και ετερα διαγραψαι πεντηκοντα προς τοις εκατον, εαν συγχωρηθη δια της εξουσιας αυτου γυμνασιον και εφηβειον αυτω συστησασθαι και τους εν ῾Ιεροσολυμοις ᾿Αντιοχεις αναγραψαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| επινευσαντος δε του βασιλεως και της αρχης κρατησας, ευθεως επι τον ῾Ελληνικον χαρακτηρα τους ομοφυλους μετηγε 11 και τα κειμενα τοις ᾿Ιουδαιοις φιλανθρωπα βασιλικα δια ᾿Ιωαννου του πατρος Ευπολεμου, του ποιησαμενου την πρεσβειαν υπερ φιλιας και συμμαχιας προς τους Ρωμαιους, παρωσατο. και τας μεν νομιμους καταλυων πολιτειας, παρανομους εθισμους εκαινιζεν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| ασμενως γαρ υπ᾿ αυτην την ακροπολιν γυμνασιον καθιδρυσε και τους κρατιστους των εφηβων υποτασσων υπο πετασον ηγεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ην δ᾿ ουτως ακμη τις ῾Ελληνισμου και προσβασις αλλοφυλισμου δια την του ασεβους και ουκ αρχιερεως ᾿Ιασωνος υπερβαλλουσαν αναγνειαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ωστε μηκετι περι τας του θυσιαστηριου λειτουργιας προθυμους ειναι τους ιερεις, αλλα του μεν ναου καταφρονουντες και των θυσιων αμελουντες εσπευδον μετεχειν της εν παλαιστρᾳ παρανομου χορηγιας μετα την του δισκου προκλησιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και τας μεν πατρῴους τιμας εν ουδενι τιθεμενοι, τας δε ῾Ελληνικας δοξας καλλιστας ηγουμενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ων χαριν περιεσχεν αυτους χαλεπη περιστασις, και ων εζηλουν τας αγωγας και καθαπαν ηθελον εξομοιουσθαι, τουτους πολεμιους και τιμωρητας εσχον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| ασεβειν γαρ εις τους θειους νομους ου ραδιον, αλλα ταυτα ο ακολουθος καιρος δηλωσει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| αγομενου δε πενταετηρικου αγωνος εν Τυρω και του βασιλεως παροντος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| απεστειλεν ᾿Ιασων ο μιαρος θεωρους απο ῾Ιεροσολυμων ᾿Αντιοχεις οντας παρακομιζοντας αργυριου δραχμας τριακοσιας εις την του ῾Ηρακλεους θυσιαν, ας και ηξιωσαν οι παρακομισαντες μη χρησθαι προς θυσιαν δια το μη καθηκειν, εις ετεραν δε καταθεσθαι δαπανην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| επεσεν ουν ταυτα δια μεν τον αποστειλαντα εις την του ῾Ηρακλεους θυσιαν, ενεκεν δε των παρακομιζοντων εις τας των τριηρων κατασκευας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| αποσταλεντος δε εις Αιγυπτον ᾿Απολλωνιου του Μενεσθεως δια τα πρωτοκλισια Πτολεμαιου του Φιλομητορος Βασιλεως, μεταλαβων ᾿Αντιοχος αλλοτριον αυτον των αυτων γεγονεναι πραγματων, της καθ᾿ αυτον ασφαλειας εφροντιζεν· οθεν εις ᾿Ιοππην παραγενομενος κατηντησεν εις ῾Ιεροσολυμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| μεγαλοπρεπως δε υπο του ᾿Ιασωνος και της πολεως παραδεχθεις, μετα δᾳδουχιας και βοων εισπεπορευται, ειθ᾿ ουτως εις την Φοινικην κατεστρατοπεδευσε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| μετα δε τριετη χρονον απεστειλεν ᾿Ιασων Μενελαον, τον του προσημαινομενου Σιμωνος αδελφον, παρακομιζοντα τα χρηματα τω βασιλει και περι πραγματων αναγκαιων υπομνηματισμους τελεσοντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| ο δε συσταθεις τω βασιλει και δοξασας αυτον τω προσωπω της εξουσιας, εις εαυτον κατηντησε την αρχιερωσυνην, υπερβαλων τον ᾿Ιασωνα ταλαντα αργυριου τριακοσια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| λαβων δε τας βασιλικας εντολας παρεγενετο, της μεν αρχιερωσυνης ουδεν αξιον φερων, θυμους δε ωμου τυραννου και θηρος βαρβαρου οργας εχων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| και ο μεν ᾿Ιασων ο τον ιδιον αδελφον υπονοθευσας, υπονοθευθεις υφ᾿ ετερου, φυγας εις την ᾿Αμμανιτιν χωραν συνηλαστο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| ο δε Μενελαος της μεν αρχης εκρατει, των δε επηγγελμενων τω βασιλει χρηματων ουδεν ευτακνει· ποιουμενου δε την απαιτησιν Σωστρατου του της ακροπολεως επαρχου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| προς τουτον γαρ ην η των φορων πραξις, δι᾿ ἣν αιτιαν οι δυο υπο του βασιλεως προσεκληθησαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| και ο μεν Μενελαος απελιπε της αρχιερωσυνης διαδοχον Λυσιμαχον τον εαυτου αδελφον, Σωστρατος δε Κρατητα τον επι των Κυπριων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| τοιουτων δε συνεστηκοτων, συνεβη Ταρσεις και Μαλλωτας στασιαζειν δια το ᾿Αντιοχιδι τη παλλακη του βασιλεως εν δωρεα δεδοσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| θαττον ουν ο βασιλευς ἧκε καταστειλε τα πραγματα, καταλιπων τον διαδεχομενον ᾿Ανδρονικον των εν αξιωματι κειμενων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| νομισας δε ο Μενελαος ειληφεναι καιρον ευφυη, χρυσωματα τινα των του ιερου νοσφισαμενος εχαρισατο τω ᾿Ανδρονικω και ετερα ετυγχανε πεπρακως εις τε Τυρον και τας κυκλω πολεις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| α και σαφως επεγνωκως ο ᾿Ονιας, παρηλεγχεν αποκεχωρηκως εις ασυλον τοπον επι Δαφνης της προς ᾿Αντιοχειαν κειμενης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| οθεν ο Μενελαος λαβων ιδιᾳ τον ᾿Ανδρονικον, παρεκαλει χειρωσασθαι τον ᾿Ονιαν. ο δε παραγενομενος επι τον ᾿Ονιαν και πεισθεις επι δολω και δεξιας μεθ᾿ ορκων δους, καιπερ εν υποψιᾳ κειμενος, επεισεν εκ του ασυλου προελθειν, ὃν και παραχρημα παρεκλεισεν ουκ αιδεσθεις το δικαιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| δι᾿ ἣν αιτιαν ου μονον ᾿Ιουδαιοι, πολλοι δε και των αλλων εθνων εδειναζον και εδυσφορουν επι τω του ανδρος αδικω φονω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.36| του δε βασιλεως επανελθοντος απο των κατα Κιλικιαν τοπων, ενετυγχανον οι κατα πολιν ᾿Ιουδαιοι, συμμισοπονηρουντων και των ῾Ελληνων υπερ του παρα λογον τον ᾿Ονιαν απεκτανθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| ψυχικως ουν ο ᾿Αντιοχος επιλυπηθεις και τραπεις εις ελεον και δακρυσας δια την του μετηλλαχοτος σωφροσυνην και πολλην ευταξιαν 38 και πυρωθεις τοις θυμοις, παραχρημα την του ᾿Ανδρονικου πορφυραν περιελομενος και τους χιτωνας περιρρηξας, περιαγαγων καθ᾿ ολην την πολιν, επ᾿ αυτο τον τοπον, ουπερ εις τον ᾿Ονιαν ησεβησεν, εκει τον μιαιφονον απεκοσμησε, του Κυριου την αξια αυτω κολασιν αποδοντος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.39| γενομενων δε πολλων ιεροσυλυματων κατα την πολιν υπο του Λυσιμαχου μετα της Μενελαου γνωμης και διαδοθεισης εξω της φημης, επισυνηχθη το πληθος επι τον Λυσιμαχον, χρυσωματων ηδη πολλων διενηνεγμενων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.40| επεγειρομενων δε των οχλων και ταις οργαις διεμπιπλαμενων, καθοπλισας ο Λυσιμαχος προς τρισχιλιους, κατηρξατο χειρων αδικων, προηγησαμενου τινος τυραννου προβεβηκοτος την ηλικιαν, ουδεν δε ἧττον και την ανοιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.41| συνιδοντες δε και την επιθεσιν του Λυσιμαχου, συναρπασαντες οι μεν πετρους, οι δε ξυλων παχη, τινες δε εκ της παρακειμενης σποδου δρασσομενοι, φυρδην ενετινασσον εις τους περι τον Λυσιμαχον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.42| δι᾿ ἣν αιτιαν πολλους μεν αυτων τραυματιας εποιησαν, τινας δε και κατεβαλον, παντας δε εις φυγην συνηλασαν, αυτον δε τον ιεροσυλον παρα το γαζοφυλακιον εχειρωσαντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.43| περι δε τουτων ενεστη κρισις προς τον Μενελαον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.44| καταντησαντος δε του βασιλεως εις Τυρον, επ᾿ αυτου την δικαιολογιαν εποιησαντο οι πεμφθεντες ανδρες τρεις υπο της γερουσιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.45| ηδη δε λελειμμενος ο Μενελαος επηγγειλατο χρηματα ικανα τω Πτολεμαιω τω Δορυμενους προς το πεισαι τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.46| οθεν απολαβων ο Πτολεμαιος εις τι περιστυλον ως αναψυξοντα τον βασιλεα μετεθηκε,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.47| και τον μεν της ολης κακιας Μενελαον απελυσε των κατηγορηματων, τοις δε ταλαιπωροις, οιτινες, ει και επι Σκυθων ελεγον, απελυθησαν ἂν ακαταγνωστοι, τουτοις θανατον επεκρινε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.48| ταχεως ουν την αδικον ζημιαν υπεσχον οι υπερ πολεως και δημων και των ιερων σκευων προαγορευσαντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.49| δι᾿ ἣν αιτιαν και Τυριοι μισοπονηρησαντες τα προς την κηδειαν αυτων μεγαλοπρεπως εχορηγησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.50| ο δε Μενελαος δια τας των κρατουντων πλεονεξιας εμενεν επι της αρχης επιφυομενος τη κακιᾳ, μεγας των πολιτων επιβουλος καθεστως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.Περι δε τον καιρον τουτον την δευτεραν εφοδον ο ᾿Αντιοχος εις Αιγυπτον εστειλατο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| συνεβη δε καθ᾿ ολην την πολιν σχεδον εφ᾿ ημερας τεσσαρακοντα φαινεσθαι δια του αερος τρεχοντας ιππεις διαχρυσους στολας εχοντας και λογχας σπειρηδον εξωπλισμενους 3 και ιλας ιππων διατεταγμενας και προσβολας γινομενας και καταδρομας εκατερων και ασπιδων κινησεις και καμακων πληθη και μαχαιρων σπασμους και βελων βολας και χρυσων κοσμων εκλαμψεις και παντοιους θωρακισμους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| διο παντες ηξιουν επ᾿ αγαθω την επιφανειαν γενεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| γενομενης δε λαλιας ψευδους ως μετηλλαχοτος τον βιον ᾿Αντιοχου παραλαβων ο ᾿Ιασων ουκ ελαττους των χιλιων, αιφνιδιως επι την πολιν συνετελεσατο επιθεσιν· των δε επι τω τειχει συνελασθεντων και τελος ηδη καταλαμβανομενης της πολεως, ο Μενελαος εις την ακροπολιν εφυγαδευσεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| ο δε ᾿Ιασων εποιειτο σφαγας των πολιτων των ιδιων αφειδως, ου συννοων την εις τους συγγενεις ευημεριαν δυσημεριαν ειναι την μεγιστην· δοκων δε πολεμιων και ουχ ομοεθνων τροπαια καταβαλλεσθαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| της μεν αρχης ουκ εκρατησε, το δε τελος της επιβουλης αισχυνην λαβων, φυγας παλιν εις την ᾿Αμμανιτιν απηλθε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| περας ουν κακης αναστροφης ετυχεν εγκλεισθεις προς ᾿Αρεταν τον των ᾿Αραβων τυρρανον, πολιν εκ πολεως φευγων, διωκομενος υπο παντων και στυγουμενος ως των νομων αποστατης και βδελυσσομενος ως πατριδος και πολιτων δημιος, εις Αιγυπτον εξεβρασθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ο συχνους της πατριδος αποξενωσας επι ξενης απωλετο προς Λακεδαιμονιους αναχθεις ως δια την συγγενειαν τευξομενος σκεπης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και ο πληθος αταφων εκριψας απενθητος εγενηθη και κηδειας ουδ᾿ ηστινοσουν ουτε πατρῴου ταφου μετεσχε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| Προσπεσοντων δε τω βασιλει περι των γεγονοτων διελαβεν αποστατειν την ᾿Ιουδαιαν. οθεν αναζευξας εξ Αιγυπτου τεθηριωμενος τη ψυχη, ελαβε την μεν πολιν δορυαλωτον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και εκελευσε τοις στρατιωταις κοπτειν αφειδως τους εμπιπτοντας και τους εις τας οικιας αναβαινοντας κατασφαζειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| εγινοντο δε νεων και πρεσβυτερων αναιρεσεις, ανδρων τε και γυναικων και τεκνων αφανισμος, παρθενων τε και νηπιων σφαγαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| οκτω δε μυριαδες εν ταις πασαις ημεραις τρισι κατεφθαρησαν· τεσσαρες μεν εκ χειρων νομαις, ουχ ἧττον δε των εσφαγμενων επραθησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και ουκ αρκεσθεις δε τουτοις κατετολμησεν εις το πασης της γης αγιωτατον ιερον εισελθειν, οδηγον εχων τον Μενελαον, τον και των νομων και της πατριδος προδοτην γεγονοτα 16 και ταις μιαραις χερσι τα ιερα σκευη λαμβανων και τα υπ᾿ αλλων βασιλεων ανατεθεντα προς αυξησιν και δοξαν του τοπου και τιμην ταις βεβηλοις χερσι συσσυρων επεδιδου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και εμετεωριζετο την διανοιαν ο ᾿Αντιοχος, ου συνορων οτι δια τας αμαρτιας των την πολιν οικουντων απωργισται βραχεως ο Δεσποτης, διο γεγονε περι τον τοπον παρορασις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| ει δε μη συνεβαινε προσενεχεσθαι πολλοις αμαρτημασι, καθαπερ ο ῾Ηλιοδωρος ο πεμφθεις υπο Σελευκου του βασιλεως επι την επισκεψιν του γαζοφυλακιου, ουτος προαχθεις παραχρημα μαστιγωθεις ανετραπη του θρασους.19 αλλ᾿ ου δια τον τοπον το εθνος, αλλα δια το εθνος τον τοπον ο Κυριος εξελεξατο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| διοπερ και αυτος ο τοπος συμμετασχων των του εθνους δυσπετηματων γενομενων, υστερον ευεργετηματων υπο του Κυριου εκοινωνησε, και ο καταληφθεις εν τη του Παντοκρατορος οργη παλιν εν τη του μεγαλου Δεσποτου καταλλαγη μετα πασης δοξης επανωρθωθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ο γουν ᾿Αντιοχος οκτακοσια προς τοις χιλιοις απενεγκαμενος εκ του ιερου ταλαντα θαττον εις ᾿Αντιοχειαν εχωρισθη, οιομενος απο της υπερηφανιας την μεν γην πλωτην και το πελαγος πορευτον θεσθαι δια τον μετεωρισμον της καρδιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| κατελιπε δε και επιστατας του κακουν το γενος, εν μεν ῾Ιεροσολυμοις Φιλιππον το μεν γενος Φρυγα, τον δε τροπον βαρβαρωτερον εχοντα του καταστησαντος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| εν δε Γαριζιν ᾿Ανδρονικον, προς δε τουτοις Μενελαον, ὃς χειριστα των αλλων υπερῄρετο τοις πολιταις, απεχθη δε προς τους πολιτας ᾿Ιουδαιους εχων διαθεσιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| επεμψε δε τον μυσαρχην ᾿Απολλωνιον μετα στρατευματος δισμυριων προς τοις δισχιλιοις, προσταξας τους εν ηλικιᾳ παντας κατασφαξαι, τας δε γυναικας και νεωτερους πωλειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| ουτος δε παραγενομενος εις ῾Ιεροσολυμα και τον ειρηνικον υποκριθεις, επεσχεν εως της αγιας ημερας του σαββατου και λαβων αργουντας τους ᾿Ιουδαιους τοις υφ᾿ εαυτον εξοπλησιαν παρηγγειλε 26 και τους εξελθοντας παντας επι την θεωριαν συνεξεκεντησε και εις την πολιν συν τοις οπλοις εισδραμων ικανα κατεστρωσε πληθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| ᾿Ιουδας δε ο Μακκαβαιος δεκατος που γενηθεις και αναχωρησας εις την ερημον, θηριων τροπον εν τοις ορεσι διεζη συν τοις μετ᾿ αυτου, και την χορτωδη τροφην σιτουμενοι διετελουν προς το μη μετασχειν του μολυσμου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΜΕΤ᾿ ου πολυν δε χρονον εξαπεστειλεν ο βασιλευς γεροντα ᾿Αθηναιον αναγκαζειν τους ᾿Ιουδαιους μεταβαινειν εκ των πατρωων νομων και τοις του Θεου νομοις μη πολιτευεσθαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| μολυναι δε και τον εν ῾Ιεροσολυμοις νεων και προσονομασαι Διος ᾿Ολυμπιου και τον εν Γαριζιν, καθως ετυγχανον οι τον τοπον οικουντες, Διος Ξενιου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| χαλεπη δε και τοις ολοις ην και δυσχερης η επιτασις της κακιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| το μεν γαρ ιερον ασωτιας και κωμων επεπληρωτο υπο των εθνων ραθυμουντων μεθ᾿ εταιρων και εν τοις ιεροις περιβολοις γυναιξι πλησιαζοντων, ετι δε τα μη καθηκοντα ενδον φεροντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| το δε θυσιαστηριον τοις αποδιεσταλμενοις απο των νομων αθεμιτοις επεπληρωτο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| ην δ᾿ ουτε σαββατιζειν ουτε πατρῴους εορτας διαφυλαττειν ουτε απλως ᾿Ιουδαιον ομολογειν ειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| ηγοντο δε μετα πικρας αναγκης εις την κατα μηνα του βασιλεως γενεθλιον ημεραν επι σπλαγχνισμον· γενομενης δε Διονυσιων εορτης ηναγκαζοντο οι ᾿Ιουδαιοι κισσους εχοντες πομπευειν τω Διονυσω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| ψηφισμα δε εξεπεσεν εις τας αστυγειτονας πολεις ῾Ελληνιδας Πτολεμαιου υποτιθεμενου την αυτην αγωγην κατα των ᾿Ιουδαιων αγειν και σπλαγνιζειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| τους δε μη προαιρουμενους μεταβαινειν επι τα ῾Ελληνικα κατασφαζειν. παρην ουν οραν την ενεστωσαν ταλαιπωριαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| δυο γαρ γυναικες ανηνεχθησαν περιτετμηκυιαι τα τεκνα αυτων· τουτων δε εκ των μαστων κρεμασαντες τα βρεφη και δημοσιᾳ περιαγαγοντες αυτας την πολιν κατα του τειχους εκρημνισαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ετεροι δε πλησιον συνδραμοντες εις τα σπηλαια λεληθοτως αγειν την εβδομαδα, μηνυθεντες τω Φιλιππω συνεφλογισθησαν δια το ευλαβως εχειν βοηθησαι εαυτοις κατα την δοξαν της σεμνοτατης ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| Παρακαλω ουν τους εντυγχανοντας τηδε τη βιβλω, μη συστελλεσθαι δια τας συμφορας, λογιζεσθαι δε τας τιμωριας μη προς ολεθρον, αλλα προς παιδειαν του γενους ημων ειναι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και γαρ το μη πολυν χρονον εασθαι τους δυσσεβουντας, αλλ᾿ ευθεως περιπιπτειν επιτιμιοις, μεγαλης ευεργεσιας σημειον εστιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ου γαρ καθαπερ και επι των αλλων εθνων αναμενει μακροθυμων ο δεσποτης μεχρι του καταντησαντας αυτους προς εκπληρωσιν αμαρτιων κολασαι, ουτω και εφ᾿ ημων εκρινεν ειναι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| ινα μη προς τελος αφικομενων ημων των αμαρτιων υστερον ημας εκδικα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| διοπερ ουδεποτε μεν τον ελεον αυτου αφ᾿ ημων αφιστησι, παιδευων δε μετα συμφορας ουκ εγκαταλειπει τον εαυτου λαον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| πλην εως υπομνησεως ταυθ᾿ ημιν ειρησθω· δι᾿ ολιγων δ᾿ ελευστεον επι την διηγησιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| ᾿Ελεαζαρος τις των πρωτευοντων γραμματεων, ανηρ ηδη προβεβηκως την ηλικιαν και την προσοψιν του προσωπου καλλιστος τυγχανων, αναχανων ηναγκαζετο φαγειν υειον κρεας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| ο δε τον μετ᾿ ευκλειας θανατον μαλλον η τον μετα μυσους βιον αναδεξαμενος, αυθαιρετως επι το τυμπανον προσηγε, προπτυσας δε 20 καθ᾿ ὃν εδει τροπον προσερχεσθαι τους υπομενοντας αμυνεσθαι, ων ου θεμις γευσασθαι δια την προς τον ζην φιλοστοργιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| οι δε προς τω παρανομω σπλαγνισμω τεταγμενοι δια την εκ των παλαιων χρονων προς τον ανδρα γνωσιν απολαβοντες αυτον κατ᾿ ιδιαν παρεκαλουν ενεγκατα κρεα, οις καθηκον αυτω χρησασθαι, δι᾿ αυτου παρασκευασθεντα, υποκριθηναι δε ως εσθιοντα τα υπο του βασιλεως προστεταγμενα των απο της θυσιας κρεων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| ινα τουτο πραξας απολυθη του θανατου και δια την αρχαιαν προς αυτους φιλιαν τυχῃ φιλανθρωπιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| ο δε λογισμον αστειον αναλαβων και αξιον της ηλικιας και της του γηρως υπεροχης και της επικτητου και επιφανους πολιας και της εκ παιδος καλλιστης αναστροφης, μαλλον δε της αγιας και θεοκτιστου νομοθεσιας ακολουθως απεφῄνατο, ταχεως λεγων προπεμπειν εις τον ᾅδην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| ου γαρ της ημετερας ηλικιας αξιον εστιν υποκριθηναι, ινα πολλοι των νεων υπολαβοντες ᾿Ελεαζαρον τον ενενηκονταετη μεταβεβηκεναι εις αλλοφυλισμον 25 και αυτοι δια την εμην υποκρισιν και δια τον μικρον και ακαριαιον ζην πλανηθωσι δι᾿ εμε, και μυσος και κηλιδα του γηρως κατακτησομαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| ει γαρ και επι του παροντος εξελουμαι την εξ ανθρωπων τιμωριαν, αλλα τας του Παντοκρατορος χειρας ουτε ζων ουτε αποθανων εκφευξομαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| διοπερ ανδρειως μεν νυν διαλλαξας τον βιον του μεν γηρως αξιος φανησομαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| τοις δε νεοις υποδειγμα γενναιον καταλελοιπως εις το προθυμως και γενναιως υπερ των σεμνων και αγιων νομων απευθανατιζειν. τοσαυτα δε ειπων επι το τυμπανον ευθεως ηλθε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| των δε αγοντων την μικρω προτερον ευμενειαν προς αυτον εις δυσμενειαν μεταβαλοντων δια το τους προειρημενους λογους, ως αυτοι διελαμβανον, απονοιαν ειναι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| μελλων δε ταις πληγαις τελευταν, αναστεναξας ειπε· τω Κυριω τω την αγιαν γνωσιν εχοντι φανερον εστιν οτι δυναμενος απολυθηναι του θανατου, σκληρας υποφερω κατα το σωμα αλγηδονας μαστιγουμενος, κατα ψυχην δε ηδεως δια τον αυτου φοβον ταυτα πασχω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| και ουτος ουν τουτον τον τροπον μετηλλαξεν, ου μονον τοις νεοις, αλλα και τοις πλειστοις του εθνους τον εαυτου θανατον υποδειγμα γεναιοτητος και μνημοσυνον αρετης καταλιπων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΣΥΝΕΒΗ δε και επτα αδελφους μετα της μητρος συλληφθεντας αναγκαζεσθαι υπο του βασιλεως απο των αθεμιτων υειων κρεων εφαπτεσθαι μαστιξι και νευραις αικιζομενους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εις δε αυτων γενομενος προηγορος ουτως εφη· τι μελλεις ερωταν και μανθανειν παρ᾿ ημων; ετοιμοι γαρ αποθνῄσκειν εσμεν η παραβαινειν τους πατριους νομους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εκθυμος δε γενομενος ο βασιλευς προσεταξε τηγανα και λεβητας εκπυρουν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| των δε παραχρημα εκπυρωθεντων, παραχρημα τον γενομενον αυτων προηγορον προσεταξε γλωσσοτομειν και περισκυθισαντες ακρωτηριαζειν, των λοιπων αδελφων και της μητρος συνορωντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αχρηστον δε αυτον τοις ολοις γενομενον εκελευσε τη πυρα προσαγειν εμπνουν και τηγανιζειν. της δε ατμιδος εφ᾿ ικανον διαδιδουσης του τηγανου, αλληλους παρεκαλουν συν τη μητρι γενναιως τελευταν λεγοντες ουτως·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ο Κυριος ο Θεος εφορα και ταις αληθειαις εφ’ ημιν παρακαλειται, καθαπερ δια της κατα προσωπον αντιμαρτυρουσης ᾠδης διεσαφησε Μωυσης λεγων· και επι τοις δουλοις αυτου παρακληθησεται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μεταλλαξαντος δε του πρωτου τον τροπον τουτον, τον δευτερον ηγον επι τον εμπαιγμον και το της κεφαλης δερμα συν ταις θριξι περισυραντες επηρωτων· ει φαγεσαι προ του τιμωρηθηναι το σωμα κατα μελος; 8 ο δε αποκριθεις τη πατριω φωνη ειπεν· ουχι· διοπερ και ουτος την εξης ελαβε βασανον ως ο πρωτος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εν εσχατῃ δε πνοη γενομενος ειπε· συ μεν αλαστωρ εκ του παροντος ημας ζην απολυεις, ο δε του κοσμου βασιλευς αποθανοντας ημας υπερ των αυτου νομων εις αιωνιον αναβιωσιν ζωης ημας αναστησει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| μετα δε τουτον ο τριτος ενεπαιζετο και την γλωσσαν αιτηθεις ταχεως προεβαλε και τας χειρας ευθαρσως προετεινε 11 και γενναιως ειπεν· εξ ουρανου ταυτα κεκτημαι και δια τους αυτου νομους υπερορω ταυτα και παρ᾿ αυτου ταυτα παλιν ελπιζω κομισασθαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ωστε αυτον τον βασιλεα και τους συν αυτω εκπλησσεσθαι την του νεανισκου ψυχην, ως εν ουδενι τας αλγηδονας ετιθετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και τουτου δε μεταλλαξαντος, τον τεταρτον ωσαυτως εβασανιζον αικιζομενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και γενομενος προς το τελευταν ουτως εφη· αιρετον μεταλλασσοντα υπ᾿ ανθρωπων τας υπο του Θεου προσδοκαν ελπιδας παλιν αναστησεσθαι υπ᾿ αυτου· σοι μεν γαρ αναστασις εις ζωην ουκ εσται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εχομενως δε τον πεμπτον προσαγοντες ᾐκιζοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ο δε προς αυτον ιδων ειπεν· εξουσιαν εν ανθρωποις εχων φθαρτος ων, ὃ θελεις ποιεις· μη δοκει δε το γενος ημων υπο του Θεου καταλελειφθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| συ δε καρτερει και θεωρει το μεγαλειον αυτου κρατος, ως σε και το σπερμα σου βασανισει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| μετα δε τουτον ηγον τον εκτον, και μελλων αποθνησκειν εφη· μη πλανω ματην, ημεις γαρ δι᾿ εαυτους ταυτα πασχομεν αμαρτανοντες εις τον εαυτων Θεον, διο αξια θαυμασμου γεγονε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| συ δε μη νομισῃς αθωος εσεσθαι θεομαχειν επιχειρησας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| υπεραγοντως δε η μητηρ θαυμαστη και μνημης αγαθης αξια, ητις απολλυμενους υιους επτα συνορωσα μιας υπο καιρον ημερας ευψυχως εφερε δια τας επι Κυριον ελπιδας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| εκαστον δε αυτων παρεκαλει τη πατριω φωνη γενναιω πεπληρωμενη φρονηματι και τον θηλυν λογισμον αρσενι θυμω διεγειρασα, λεγουσα προς αυτους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ουκ οιδ᾿ οπως εις την εμην εφανητε κοιλιαν, ουδε εγω το πνευμα και την ζωην υμιν εχαρισαμην, και την εκαστου στοιχειωσιν ουκ εγω διερρυθμισα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| τοιγαρουν ο του κοσμου κτιστης, ο πλασας ανθρωπου γενεσιν και παντων εξευρων γενεσιν και το πνευμα και την ζωην υμιν παλιν αποδωσει μετ᾿ ελεους, ως νυν υπεροραται εαυτους δια τους αυτου νομους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| ο δε ᾿Αντιοχος οιομενος καταφρονεισθαι και την ονειδιζουσαν υφορωμενος φωνην, ετι του νεωτερου περιοντος, ου μονον δια λογων εποιειτο την παρακλησιν, αλλα και δι᾿ ορκων επιστου αμα πλουτιειν και μακαριστον ποιησειν μεταθεμενον απο των πατριων νομων και φιλον εξειν και χρειας εμπιστευσειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| του δε νεανιου μηδαμως προσερχοντος, προσκαλεσαμενος ο βασιλευς την μητερα παρῄνει του μειρακιου γενεσθαι συμβουλον επι σωτηριᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| πολλα δε αυτου παραινεσαντος επεδεξατο πεισειν τον υιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| προσκυψασα δε αυτω, χλευασασα τον ωμον τυραννον ουτως εφησε τη πατρῴᾳ φωνη· υιε, ελεησον με την εν γαστρι περιενεγκασαν σε μηνας εννεα και θηλασασαν σε ετη τρια και εκθρεψασαν σε και αγαγουσαν εις την ηλικιαν ταυτην και τροφοφορησασαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| αξιωσε, τεκνον, αναβλεψαντα εις τον ουρανον και την γην και τα εν αυτοις παντα ιδοντα, γνωναι οτι εξ ουκ οντων εποιησεν αυτα ο Θεος και το των ανθρωπων γενος ουτως γεγενηται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| μη φοβηθης τον δημιον τουτον, αλλα των αδελφων αξιος γενομενος, επιδεξαι τον θανατον, ινα εν τω ελεει συν τοις αδελφοις σου κομισωμαι σε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| ετι δε ταυτης καταλεγουσης ο νεανιας ειπε· τινα μενετε; ουχ υπακουω του προσταγματος του βασιλεως, του δε προσταγματος ακουω του νομου του δοθεντος τοις πατρασιν ημων δια Μωυσεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| συ δε πασης κακιας ευρετης γενομενος εις τους ῾Εβραιους, ου μη διαφυγῃς τας χειρας του Θεου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| ημεις γαρ δια τας εαυτων αμαρτιας πασχομεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| ει δε χαριν επιπληξεως και παιδειας ο ζων Κυριος ημων βραχεως επωργισται, και παλιν καταλλαγησεται τοις εαυτου δουλοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| συ δε, ω ανοσιε και παντων ανθρωπων μιαρωτατε, μη ματην μετεωριζου φρυαττομενος αδηλοις ελπισιν, επι τους δουλους αυτου επαιρομενος χειρα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| ουπω γαρ την του Παντοκρατορος εποπτου Θεου, κρισιν εκπεφευγας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| οι μεν γαρ νυν ημετεροι αδελφοι βραχυν υπενεγκαντες πονον αενναου ζωης υπο διαθηκην Θεου πεπτωκασι· συ δε τη του Θεου κρισει δικαια τα προστιμα της υπερηφανιας αποισῃ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| εγω δε καθαπερ οι αδελφοι μου και σωμα και ψυχην προδιδωμι περι των πατριων νομων, επικαλουμενος τον Θεον ιλεων ταχυ τω εθνει γενεσθαι και σε μετα ετασμων και μαστιγων εξομολογησασθαι, διοτι μονος αυτος Θεος εστιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| εν εμοι δε και τοις αδελφοις μου στηναι την του Παντοκρατορος οργην την επι το συμπαν ημων γενος δικαιως επηγμενην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| εκθυμος δε γενομενος ο βασιλευς, τουτω παρα τους αλλους χειριστως απηντησε πικρως φερων επι τω μυκτηρισμω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και ουτος ουν καθαρος τον βιον μετηλλαξε παντελως επι τω Κυριω πεποιθως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| εσχατη δε των υιων η μητηρ ετελευτησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| τα μεν ουν περι τους σπλαγνισμους και τας υπερβαλλουσας αικιας επι τοσουτον δεδηλωσθω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΙΟΥΔΑΣ δε ο Μακκαβαιος και οι συν αυτω παρεισπορευομενοι λεληθοτως εις τας κωμας προσεκαλουντο τους συγγενεις και τους μεμενηκοτας εν τω ᾿Ιουδαισμω προσλαβομενοι συνηγαγον εις εξακισχιλιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και επεκαλουντο τον Κυριον επιδειν επι τον υπο παντων καταπατουμενον λαον, οικτειραι δε και τον ναον τον υπο των ασεβων ανθρωπων βεβηλωθεντα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| ελεησαι δε και την καταφθειρομενην πολιν και μελλουσαν ισοπεδον γινεσθαι και των καταβοωντων προς αυτον αιματων εισακουσαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| μνησθηναι δε και της των αναμαρτητων νηπιων παρανομου απωλειας και περι των γενομενων εις το ονομα αυτου βλασφημιων και μισοπονηρησαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| γενομενος δε εν συστηματι ο Μακκαβαιος ανυποστατος ηδη τοις εθνεσιν εγινετο, της οργης του Κυριου εις ελεον τραπεισης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| πολεις δε και κωμας απροσδοκητως ερχομενος ενεπιμπρα και τους επικαιρους τοπους απολαμβανων ουκ ολιγους των πολεμιων ενικα τροπουμενος 7 μαλιστα τας νυκτας προς τας τοιαυτας επιβουλας συνεργους ελαμβανε. και λαλια τις της ευανδριας αυτου διεχειτο πανταχη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| Συνορων δε ο Φιλιππος κατα μικρον εις προκοπην ερχομενον τον ανδρα, πυκνοτερον δε εν ταις ευημεριαις προβαινοντα, προς Πτολεμαιον τον Κοιλης Συριας και Φοινικης στρατηγον εγραψεν επιβοηθειν τοις του βασιλεως πραγμασιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| ο δε ταχεως προχειρισαμενος Νικανορα τον του Πατροκλου των πρωτων φιλων απεστειλεν υποταξας παμφυλων εθνη ουκ ελαττους των δισμυριων το συμπαν των ᾿Ιουδαιων εξαραι γενος· συνεστησε δε αυτω και Γοργιαν ανδρα στρατηγον και εν πολεμικαις χρειαις πειραν εχοντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| διεστησατο δε ο Νικανωρ τον φορον τω βασιλει τοις Ρωμαιοις οντα ταλαντων δισχιλιων εκ της των ᾿Ιουδαιων αιχμαλωσιας εκπληρωσειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| ευθεως δε εις τας παραθαλασσιους πολεις απεστειλε προσκαλουμενος επ᾿ αγορασμον ᾿Ιουδαικων σωματων, υπισχνουμενος ενενηκοντα σωματα ταλαντου παραχωρησειν, ου προσδεχομενος την παρα του Παντοκρατορος μελλουσαν παρακολουθησειν επ᾿ αυτω δικην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| τω δε ᾿Ιουδᾳ προσεπεσε περι της του Νικανορος εφοδου· και μεταδοντος αυτου τοις συν αυτω την παρουσιαν του στρατοπεδου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| οι δειλανδρουντες και απιστουντες την του Θεου δικην διεδιδρασκον και εξετοπιζον εαυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| οι δε τα περιλελειμμενα παντα επωλουν, ομου δε τον Κυριον ηξιουν ρυσασθαι τους υπο του δυσσεβους Νικανορος πριν συντυχειν πεπραμενους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και ει μη δι᾿ αυτους, αλλα δια τας προς τους πατερας αυτων διαθηκας και ενεκεν της επ᾿ αυτους επικλησεως του σεμνου και μεγαλοπρεπους ονοματος αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| συναγαγων δε ο Μακκαβαιος τους περι αυτον οντας τον αριθμον εξακισχιλιους παρεκαλει μη καταπλαγηναι τους πολεμιους, μηδε ευλαβεισθαι την των αδικως παραγινομενων επ᾿ αυτους εθνων πολυπληθιαν, αγωνισασθαι δε γενναιως 17 προ οφθαλμων λαβοντας την ανομως εις τον αγιον τοπον συντελεσμενην υπ᾿ αυτων υβριν και τον της εμπεπαιγμενης πολεως αικισμον, ετι δε την της προγονικης πολιτειας καταλυσιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| οι μεν γαρ οπλοις πεποιθασιν αμα και τολμαις, εφησεν, ημεις δε επι τω παντοκρατορι Θεω, δυναμενω και τους ερχομενους εφ᾿ ημας και τον ολον κοσμον εν ενι νευματι καταβαλειν, πεποιθαμεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| προσαναλεξαμενος δε αυτοις και τας επι των προγονων γενομενας αντιληψεις και την επι Σενναχηρειμ, εκατον ογδοηκοντα πεντε χιλιαδες ως απωλοντο,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| και την εν τη Βαβυλωνιᾳ την προς αυτους Γαλατας παραταξιν γενομενην, ως οι παντες επι την χρειαν ηλθον οκτακισχιλιοι συν Μακεδοσι τετρασχιλιοις, των Μακεδονων απορουμενων, οι οκτακισχιλιοι τας δωδεκα μυριαδας απωλεσαν δια την γενομενην αυτοις απ᾿ ουρανου βοηθειαν και ωφελειαν πολλην ελαβον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| εφ᾿ οις ευθαρσεις αυτους παραστησας και ετοιμους υπερ των νομων και της πατριδος αποθνησκειν, τετραμερες τι το στρατευμα εποιησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| ταξας και τους αδελφους αυτου προηγουμενους εκατερας ταξεως, Σιμωνα και ᾿Ιωσηφον και ᾿Ιωναθαν, υποταξας εκαστω χιλιους προς τοις πεντακοσιοις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| ετι δε και ᾿Ελεαζαρον, παραγνους την ιεραν βιβλον και δους συνθημα Θεου βοηθειας της πρωτης σπειρας αυτος προηγουμενος, συνεβαλε τω Νικανορι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| γενομενου δε αυτοις του Παντοκρατορος συμμαχου, κατεσφαξαν των πολεμιων υπερ τους ενακισχιλιους, τραυματιας δε και τοις μελεσιν αναπηρους το πλειστον μερος της του Νικανορος στρατιας εποιησαν, παντας δε φυγειν ηναγκασαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| τα δε χρηματα των παραγεγονοτων επι τον αγορασμον αυτων ελαβον· συνδιωξαντες δε αυτους εφ᾿ ικανον ανελυσαν υπο της ωρας συγκλειομενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| ην γαρ η προ του σαββατου, δι᾿ ἣν αιτιαν ουκ εμακροθυμησαν κατατρεχοντες αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| οπλολογησαντες δε αυτους και τα σκυλα εκδυσαντες των πολεμιων περι το σαββατον εγινοντο, περισσως ευλογουντες και εξομολογουμενοι τω Κυριω τω διασωσαντι αυτους εις την ημεραν ταυτην, αρχην ελεους ταξαντος αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| μετα δε το σαββατον τοις ᾐκισμενοις και ταις χηραις και ορφανοις μερισαντες απο των σκυλων, τα λοιπα αυτοι και τα παιδια εμερισαντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| ταυτα δε διαπραξαμενοι και κοινην ικετιαν ποιησαμενοι, τον ελεημονα Κυριον ηξιουν εις τελος καταλλαγηναι τοις αυτου δουλοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| και τοις περι Τιμοθεον και Βακχιδην συνερισαντες υπερ τους δισμυριους αυτων ανειλον και οχυρωματων υψηλων ευ μαλα εγκρατεις εγενοντο και λαφυρα πλειστα εμερισαντο ισομοιρους εαυτους και τοις ᾐκισμενοις και ορφανοις και χηραις, ετι δε και πρεσβυτεροις ποιησαντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| οπλολογησαντες δε αυτους επιμελως παντα συνεθηκαν εις τους επικαιρους τοπους, τα δε λοιπα των σκυλων ηνεγκαν εις ῾Ιεροσολυμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| τον δε φυλαρχην των περι Τιμοθεον ανειλον, ανοσιωτατον ανδρα και πολλα τους ᾿Ιουδαιους επιλελυπηκοτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| επινικια δε αγοντες εν τη πατριδι τους εμπρησαντας τους ιερους πυλωνας. Καλλισθενην και τινας αλλους, υφηψαν εις ἓν οικιδιον πεφευγοτας, οιτινες αξιον της δυσσεβειας εκομισαντο μισθον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| ο δε τρισαλιτηριος Νικανωρ, ο τους χιλιους εμπορους επι την πρασιν των ᾿Ιουδαιων αγαγων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| ταπεινωθεις υπο των κατ᾿ αυτον νομιζομενων ελαχιστων ειναι, τη του Κυριου βοηθειᾳ την δοξικην αποθεμενος εσθητα, δια της μεσογειου, δραπετου τροπον, ερημον εαυτον ποιησας, ἧκεν εις ᾿Αντιοχειαν υπεραγαν δυσημερησας επι τη του στρατου διαφθορα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| και ο τοις Ρωμαιοις αναδεξαμενος φορον απο της των εν ῾Ιεροσολυμοις αιχμαλωσιας κατορθωσασθαι, κατηγγελλεν υπερμαχον εχειν τον Θεον τους ᾿Ιουδαιους και δια τον τροπον τουτο ατρωτους ειναι τους ᾿Ιουδαιους, δια το ακολουθειν τοις υπ᾿ αυτου προστεταγμενοις νομοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΠΕΡΙ δε τον καιρον εκεινον ετυγχανεν ᾿Αντιοχος αναλελυκως ακοσμως εκ των κατα την Περσιδα τοπων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| εισεληλυθει γαρ εις την λεγομενην Περσεπολιν και επεχειρησεν ιεροσυλειν και την πολιν συνεχειν. διο δη των πληθων ορμησαντων επι την των οπλων βοηθειαν ετραπησαν, και συνεβη τροπωθεντα τον ᾿Αντιοχον υπο των εγχωριων ασχημονα την αναζυγην ποιησασθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| οντι δε αυτω κατ᾿ ᾿Εκβατανα προσεπεσε τα κατα Νικανορα και τους περι Τιμοθεον γεγονοτα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| επαρθεις δε τω θυμω ωετο και την των πεφυγαδευκοτων αυτον κακιαν εις τους ᾿Ιουδαιους εναπερεισασθαι, διο συνεταξε τον αρματηλατην αδιαλειπτως ελαυνοντα κατανυειν την πορειαν, της εξ ουρανου δη κρισεως συνουσης αυτω· ουτω γαρ υπερηφανως ειπε· πολυανδριον ᾿Ιουδαιων ῾Ιεροσολυμα ποιησω παραγενομενος εκει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| ο δε πανεποπτης Κυριος ο Θεος του ᾿Ισραηλ επαταξεν αυτον ανιατω και αορατω πληγη· αρτι δε αυτου καταληξαντος τον λογον, ελαβεν αυτον ανηκεστος των σπλαγχνων αλγηδων και πικραι των ενδον βασανοι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| πανυ δικαιως τον πολλαις και ξενιζουσαις συμφοραις ετερων σπλαγχνα βασανισαντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ο δ᾿ ουδαμως της αγερωχιας εληγεν· ετι δε και της υπερηφανιας επεπληρωτο, πυρ πνεων τοις θυμοις επι τους ᾿Ιουδαιους και κελευων εποξυνειν την πορειαν. συνεβη δε και πεσειν αυτον απο του αρματος φερομενου ροιζω και δυσχερει πτωματι περιπεσοντα παντα τα μελη του σωματος αποστρεβλουσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| ο δ᾿ αρτι δοκων τοις της θαλασσης κυμασιν επιτασσειν δια την υπερ ανθρωπον αλαζονειαν και πλαστιγγι τα των ορεων οιομενος υψη στησειν, κατα γην γενομενος εν φορειω παρεκομιζετο, φανεραν του Θεου πασι την δυναμιν ενδεικνυμενος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| ωστε και εκ του σωματος του δυσσεβους σκωληκας αναζειν, και ζωντος εν οδυναις και αλγηδοσι τας σαρκας αυτου διαπιπτειν, υπο δε της οσμης αυτου παν το στρατοπεδον βαρυνεσθαι τη σαπριᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και τον μικρω προτερον των ουρανιων αστρων απτεσθαι δοκουντα παρακομιζειν ουδεις εδυνατο δια το της οσμης αφορητον βαρος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| ενταυθα ουν ηρξατο το πολυ της υπερηφανιας ληγειν υποτεθραυσμενος και εις επιγνωσιν ερχεσθαι θειᾳ μαστιγι κατα στιγμην επιτεινομενος ταις αλγηδοσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και μηδε της οσμης αυτου δυναμενος ανεχεσθαι ταυτ᾿ εφη· δικαιον υποτασσεσθαι τω Θεω και μη θνητον οντα ισοθεα φρονειν υπερηφανως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| ηυχετο δε ο μιαρος προς τον ουκετι αυτον ελεησοντα Δεσποτην, ουτω λεγων 14 την μεν αγιαν πολιν, ἣν σπευδων παρεγινετο ισοπεδον ποιησαι και πολυανδριον οικοδομησαι, ελευθεραν αναδειξαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| τους δε ᾿Ιουδαιους, ους διεγνωκει μηδε ταφης αξιωσαι οιωνοβρωτους δε συν τοις νηπιοις εκριψειν θηριοις, παντας αυτους ισους ᾿Αθηναιους ποιησειν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| ὃν δεν προτερον εσκυλευσεν αγιον νεων καλλιστοις αναθημασι κοσμησειν και τα ιερα σκευη πολυπλασια παντα αποδωσειν, τας δε επιβαλλουσας προς τας θυσιας συνταξεις εκ των ιδιων προσοδων χορηγησειν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| προς δε τουτοις και ᾿Ιουδαιον εσεσθαι και παντα τοπον οικητον επελευσεσθαι καταγγελλοντα το του Θεου κρατος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| ουδαμως δε ληγοντων των πονων, επεληλυθει γαρ επ᾿ αυτον δικαια η του Θεου κρισις, τα κατ᾿ αυτον απελπισας, εγραψε προς τους ᾿Ιουδαιους την υπογεγραμμενην επιστολην, ικετηριας ταξιν εχουσαν, περιεχουσαν δε ουτως·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| «Τοις χρηστοις ᾿Ιουδαιοις τοις πολιταις πολλα χαιρειν και υγιαινειν και ευ πραττειν βασιλευς και στρατηγος ᾿Αντιοχος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| ει ερρωσθε και τα τεκνα και τα ιδια κατα γνωμην εστιν υμιν, ευχομαι μεν τω Θεω την μεγιστην χαριν, εις ουρανον την ελπιδα εχων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| καγω δε ασθενως διεκειμην, υμων την τιμην και την ευνοιαν ἂν εμνημονευον φιλοστοργως. επαναγων εκ των περι την Περσιδα τοπων και περιπεσων ασθενειᾳ δυσχερειαν εχουσῃ, αναγκαιον ηγησαμην φροντισαι της κοινης παντων ασφαλειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| ουκ απογινωσκων τα κατ᾿ εμαυτον, αλλα εχων πολλην ελπιδα εκφευξεσθαι την ασθενειαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| θεωρων δε οτι και ο πατηρ, καθ᾿ ους καιρους εις τους ανω τοπους εστρατοπεδευσεν, ανεδειξε τον διαδεξομενον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| οπως εαν τι παραδοξον αποβαινῃ η και προσαγγελθη τι δυσχερες, ειδοτες οι κατα την χωραν ω καταλελειπται τα πραγματα, μη επιταρασσωνται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| προς δε τουτοις κατανοων τους παρακειμενους δυναστας και γειτνιωντας τη βασιλειᾳ τοις καιροις επεχοντας και προσδεχομενους το αποβησομενον, αναδεδειχα τον υιον μου ᾿Αντιοχον βασιλεα, ὃν πολλακις ανατρεχων εις τας επανω σατραπειας τοις πλειστοις υμων παρακατετιθεμην και συνιστων· γεγραφα δε προς αυτον τα υπογεγραμμενα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| παρακαλω ουν υμας και αξιω, μεμνημενους των ευεργεσιων κοινη και κατ᾿ ιδιαν, εκαστον συντηρειν την ουσαν ευνοιαν εις εμε και τον υιον μου·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| πεπεισμαι γαρ αυτον επιεικως και φιλανθρωπως παρακολουθουντα τη εμη προαιρεσει συμπεριενεχθησεσθαι υμιν».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| ῾Ο μεν ουν ανδροφονος και βλασφημος τα χειριστα παθων, ως ετερους διεθηκεν, επι ξενης εν τοις ορεσιν οικτιστω μορω κατεστρεψε τον βιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| παρεκομιζετο δε το σωμα Φιλιππος ο συντροφος αυτου, ὃς και διευλαβηθεις τον υιον ᾿Αντιοχου, προς Πτολεμαιον τον Φιλομητορα εις Αιγυπτον διεκομισθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΣ δε και οι συν αυτω, του Κυριου προαγοντος αυτους, το μεν ιερον εκομισαντο και την πολιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| τους δε κατα την αγοραν βωμους υπο των αλλοφυλων δεδημιουργημενους, ετι δε τεμενη καθειλον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και τον νεων καθαρισαντες ετερον θυσιαστηριον εποιησαν και πυρωσαντες λιθους και πυρ εκ τουτων λαβοντες, ανηνεγκαν θυσιαν μετα διετη χρονον και θυμιαμα και λυχνους και των αρτων την προθεσιν εποιησαντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| ταυτα δε ποιησαντες ηξιωσαν τον Κυριον πεσοντες επι κοιλιαν μηκετι περιπεσειν τοιουτοις κακοις, αλλ᾿ εαν ποτε και αμαρτωσιν, υπ᾿ αυτου μετ᾿ επιεικειας παιδευεσθαι και μη βλασφημοις και βαρβαροις εθνεσι παραδιδοσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| εν ᾗ δε ημερᾳ ο νεως υπο αλλοφυλων εβεβηλωθη, συνεβη κατα την αυτην ημεραν τον καθαρισμον γενεσθαι του ναου, τη πεμπτῃ και εικαδι του αυτου μηνος, ος εστι Χασελευ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και μετ᾿ ευφροσυνης ηγον ημερας οκτω σκηνωματων τροπον, μνημονευοντες ως προ μικρου χρονου την των σκηνων εορτην εν τοις ορεσι και εν τοις σπηλαιοις θηριων τροπον ησαν νεμομενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| διο θυρσους και κλαδους ωραιους, ετι δε φοινικας εχοντες υμνους ανεφερον τω ευοδωσαντι καθαρισθηναι τον εαυτου τοπον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| εδογματισαν δε μετα κοινου προσταγματος και ψηφισματος παντι τω των ᾿Ιουδαιων εθνει κατ᾿ ενιαυτον αγειν τασδε τας ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και τα μεν της ᾿Αντιοχου του προσαγορευθεντος ᾿Επιφανους τελευτης ουτως ειχε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| Νυνι δε τα κατα τον Ευπατορα ᾿Αντιοχον, υιον δε του ασεβους γενομενον δηλωσομεν, αυτα συντεμνοντες τα των πολεμων κακα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| αυτος γαρ παραλαβων βασιλειαν ανεδειξεν επι των πραγματων Λυσιαν τινα, Κοιλης δε Συριας και Φοινικης στρατηγον πρωταρχον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Πτολεμαιος γαρ ο καλουμενος Μακρων το δικαιον συντηρειν προηγουμενος εις τους ᾿Ιουδαιους δια την γεγονυιαν εις αυτους αδικιαν επειρατο τα προς αυτους ειρηνικως διεξαγειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| οθεν κατηγορουμενος υπο των φιλων προς τον Ευπατορα και προδοτης παρεκαστα ακουων δια το την Κυπρον εμπιστευθεντα υπο του Φιλομητορος εκλιπειν και προς ᾿Αντιοχον τον ᾿Επιφανη αναχωρησαι μητ᾿ ευγενη την εξουσιαν εχων, υπ᾿ αθυμιας φαρμακευσας εαυτον εξελιπε τον βιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| Γοργιας δε γενομενος στρατηγος των τοπων εξενοτροφει και παρεκαστα προς τους ᾿Ιουδαιους επολεμοτροφει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| ομου δε τουτω και οι ᾿Ιδουμαιοι εγκρατεις επικαιρων οχυρωματων οντες εγυμναζον τους ᾿Ιουδαιους, και τους φυγαδευθεντας απο ῾Ιεροσολυμων προσλαβομενοι πολεμοτροφειν επεχειρουν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| οι δε περι τον Μακκαβαιον ποιησαμενοι λιτανειαν και αξιωσαντες τον Θεον συμμαχον αυτοις γενεσθαι, επι τα των ᾿Ιδουμαιων οχυρωματα ωρμησαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| οις και προσβαλοντες ευρωστως εγκρατεις εγενοντο των τοπων παντας τε τους επι τω τειχει μαχομενους ημυναντο κατεσφαζον τε τους εμπιπτοντας, ανειλον δε ουχ ηττον των δισμυριων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| συμφυγοντων δε ουκ ελαττον των ενακισχιλιων εις δυο πυργους οχυρους ευ μαλα και παντα τα προς πολιορκιαν εχοντας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| ο Μακκαβαιος εις επειγοντας τοπους απολιπων Σιμωνα και ᾿Ιωσηφον, ετι δε και Ζακχαιον και τους συν αυτω ικανους προς την τουτων πολιορκιαν, αυτος εχωρισθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| οι δε περι τον Σιμωνα φιλαργυρησαντες υπο τινων των εν τοις πυργοις επεισθησαν αργυριω· επτακις δε μυριαδας δραχμας λαβοντες ειασαν τινας διαρρυηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| προσαγγελθεντος δε τω Μακκαβαιω περι του γεγονοτος, συναγαγων τους ηγουμενους του λαου κατηγορησεν ως αργυριου πεπρακασι τους αδελφους, τους πολεμιους κατ᾿ αυτων απολυσαντες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| τουτους μεν ουν προδοτας γενομενους απεκτεινε και παραχρημα τους δυο πυργους κατελαβετο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| τοις δε οπλοις τα παντα εν ταις χερσιν ευοδουμενος απωλεσεν εν τοις δυσιν οχυρωμασι πλειους των δισμυριων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| Τιμοθεος δε ο προτερον ηττηθεις υπο των ᾿Ιουδαιων συναγαγων ξενας δυναμεις παμπληθεις και τους της ᾿Ασιας γενομενους ιππους συναθροισας ουκ ολιγους, παρην ως δορυαλωτον ληψομενος την ᾿Ιουδαιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| οι δε περι τον Μακκαβαιον συνεγγιζοντος αυτου, προς ικετειαν του Θεου ετραπησαν γη τας κεφαλας καταπασαντες και τας οσφυας σακκοις ζωσαντες,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| επι την απεναντι του θυσιαστηριου κρηπιδα προσπεσοντες, ηξιουν ιλεων αυτοις γενομενν εχθρευσαι τοις εχθροις αυτων και αντικεισθαι τοις αντικειμενοις, καθως ο νομος διασαφει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| γενομενοι δε απο της δεησεως, αναλαβοντες τα οπλα προηγον απο της πολεως επι πλειον· συνεγγισαντες δε τοις πολεμιοις εφ᾿ εαυτων ησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| αρτι δε της ανατολης διαδεχομενης προσεβαλον εκατεροι, οι μεν εγγυον εχοντες ευημεριας και νικης μετ᾿ αρετης την επι τον Κυριον καταφυγην, οι δε καθηγεμονα των αγωνων ταττομενοι τον θυμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| γενομενης δε καρτερας μαχης, εφανησαν τοις υπεναντιοις εξ ουρανου εφ᾿ ιππων χρυσοχαλινων ανδρες πεντε διαπρεπεις, και αφηγουμενοι των ᾿Ιουδαιων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| οἳ και τον Μακκαβαιον μεσον λαβοντες και σκεπαζοντες ταις εαυτων πανοπλιαις ατρωτον διεφυλαττον, εις δε τους υπεναντιους τοξευματα και κεραυνους εξερριπτουν· διο συγχυθεντες αορασιᾳ κατεκοπτοντο ταραχης πεπληρωμενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| κατεσφαγησαν δε δισμυριοι προς τοις πεντακοσιοις, ιππεις δε εξακοσιοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| αυτος δε ο Τιμοθεος συνεφυγεν εις Γαζαρα λεγομενον οχυρωμα, ευ μαλα φρουριον, στρατηγουντος εκει Χαιρεου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| οι δε περι τον Μακκαβαιον ασμενοι περιεκαθισαν το φρουριον ημερας τεσσαρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| οι δε ενδον τη ερυμνοτητι του τοπου πεποιθοτες υπεραγαν εβλασφημουν και λογους αθεμιτους προΐεντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.35| υποφαινουσης δε της πεμπτης ημερας, εικοσι νεανιαι των περι τον Μακκαβαιον πυρωθεντες τοις θυμοις δια τας βλασφημιας, προσβαλοντες τω τειχει αρρενωδως και θηριωδει θυμω τον εμπιπτοντα εκοπτον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.36| ετεροι δε ομοιως προσαναβαντες εν τω περισπασμω προς τους ενδον, ενεπιμπρων τους πυργους και πυρας αναψαντες ζωντας τους βλασφημους κατεκαιον. οι δε τας πυλας διεκοπτον, εισδεξαμενοι δε την λοιπην ταξιν προκατελαβοντο την πολιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.37| και τον Τιμοθεον αποκεκρυμμενον εν τινι λακκω κατεσφαξαν και τον τουτου αδελφον Χαιρεαν και τον ᾿Απολλοφανην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.38| ταυτα δε διαπραξαμενοι μεθ᾿ υμνων και εξομολογησεων ευλογουν τω Κυριω τω μεγαλως ευεργετουντι τον ᾿Ισραηλ και το νικος αυτοις διδοντι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΜΕΤ᾿ ολιγον δε παντελως χρονον Λυσιας επιτροπος του βασιλεως και συγγενης και επι των πραγματων λιαν βαρεως φερων επι τοις γεγονοσι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| συναθροισας περι τας οκτω μυριαδας και την ιππον πασαν, παρεγενετο επι τους ᾿Ιουδαιους λογιζομενος την μεν πολιν ῞Ελλησιν οικητηριον ποιησειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| το δε ιερον αργυρολογητον, καθως τα λοιπα των εθνων τεμενη, πρατην δε την αρχιερωσυνην κατ᾿ ετος ποιησειν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ουδαμως επιλογιζομενος το του Θεου κρατος, πεφρενωμενος δε ταις μυριασι των πεζων και ταις χιλιασι των ιππεων και τοις ελεφασι τοις ογδοηκοντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| εισελθων δε εις την ᾿Ιουδαιαν και συνεγγισας Βαιθσουρᾳ, οντι μεν ερυμνω χωριω, απο δε ῾Ιεροσολυμων απεχοντι ωσει σταδιους πεντε, τουτο εθλιβεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| ως δε μετελαβον οι περι τον Μακκαβαιον πολιορκουντα αυτον τα οχυρωματα, μετ᾿ οδυρμων και δακρυων ικετευον συν τοις οχλοις τον Κυριον αγαθον αγγελον αποστειλαι προς σωτηριαν τω ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| αυτος δε πρωτος ο Μακκαβαιος αναλαβων τα οπλα προετρεψατο τους αλλους, αμα αυτω διακινδυνευοντας επιβοηθειν τοις αδελφοις αυτων· ομου δε και προθυμως εξωρμησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| αυτοθι δε και προς τοις ῾Ιεροσολυμοις οντων, εφανη προηγουμενος αυτων εφιππος εν λευκη εσθητι, πανοπλιαν χρυσην κραδαινων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| ομου δε παντες ευλογησαν τον ελεημονα Θεον και επερρωσθησαν ταις ψυχαις, ου μονον ανθρωπους αλλα και θηρας τους αγριωτατους και σιδηρα τειχη τιτρωσκειν οντες ετοιμοι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| προηγον εν διασκευη τον απ᾿ ουρανου συμμαχον εχοντες, ελεησαντος αυτους του Κυριου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| λεοντηδον δε εντιναξαντες εις τους πολεμιους κατεστρωσαν αυτους χιλιους προς τοις μυριοις, ιππεις δε εξακοσιους προς τοις χιλιοις· τους δε παντας ηναγκασαν φυγειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| οι πλειονες δε αυτων τραυματιαι γυμνοι διεσωθησαν, και αυτος δε ο Λυσιας αισχρως φευγων διεσωθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| ουκ ανους δε υπαρχων, προς εαυτον αντιβαλλων το γεγονος περι εαυτον ελασσωμα και συννοησας ανικητους ειναι τους ῾Εβραιους, του παντα δυναμενου Θεου συμμαχουντος αυτοις, προσαποστειλας 14 επεισε συλλυσεσθαι επι πασι τοις δικαιοις, και διοτι και τον βασιλεα πεισειν φιλον αυτοις αναγκαζειν γενεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| ενεπνευσε δε ο Μακκαβαιος επι πασιν, οις ο Λυσιας παρεκαλει, του συμφεροντος φροντιζων· οσα γαρ ο Μακκαβαιος επεδωκε τω Λυσιᾳ δια γραπτων περι των ᾿Ιουδαιων, συνεχωρησεν ο βασιλευς.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| ησαν γαρ αι γεγραμμεναι τοις ᾿Ιουδαιοις επιστολαι, παρα μεν Λυσιου περιεχουσαι τον τροπον τουτον· «Λυσιας τω πληθει των ᾿Ιουδαιων χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| ᾿Ιωαννης και ᾿Αβεσσαλωμ οι πεμφθεντες παρ᾿ υμων, επιδοντες τον υπογεγραμμενον χρηματισμον, ηξιουν περι των δι᾿ αυτου σημαινομενων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| οσα μεν ουν εδει και τω βασιλει πρσενεχθηναι, διεσαφησα· α δε ην ενδεχομενα, συνεχωρησεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| εαν μεν ουν συντηρησητε την εις τα πραγματα ευνοιαν, και εις το λοιπον πειρασομαι παραιτιος υμιν αγαθων γενεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| υπερ δε των κατα μερος εντεταλμαι τουτοις τε και τοις παρ᾿ εμου διαλεχθηναι υμιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| ερρωσθε. ετους εκατοστου τεσσαρακοστου ογδοου, Διοσκορινθιου τετραδι και εικαδι».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| ῾Η δε του βασιλεως επιστολη περιειχεν ουτως· «Βασιλευς ᾿Αντιοχος τω αδελφω Λυσιᾳ χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| του πατρος ημων εις θεους μετασταντος, βουλομενοι τους εκ της βασιλειας αταραχους οντας γενεσθαι προς την των ιδιων επιμελειαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| ακηκοοτες τους ᾿Ιουδαιους μη συνευδοκουντας τη του πατρος επι τα ῾Ελληνικα μεταθεσει, αλλα την εαυτων αγωγην αιρετιζοντας και δια τουτο αξιουντας συγχωρηθηναι αυτοις τα νομιμα αυτων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| αιρουμενοι ουν και τουτο το εθνος εκτος ταραχης ειναι, κρινομεν το τε ιερον αυτοις αποκατασταθηναι και πολιτευεσθαι κατα τα επι των προγονων αυτων εθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| ευ ουν ποιησεις διαπεμψαμενος προς αυτους και δους δεξιας, οπως ειδοτες την ημετεραν προαιρεσιν ευθυμοι τε ωσι και ηδεως διαγινωνται προς την των ιδιων αντιληψιν».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| Προς δε το εθνος η του βασιλεως επιστολη τοιαυτη ην· «Βασιλευς ᾿Αντιοχος τη γερουσιᾳ των ᾿Ιουδαιων και τοις αλλοις ᾿Ιουδαιοις χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| ει ερρωσθε, ειη ἂν ως βουλομεθα· και αυτοι δε υγιαινομεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| ενεφανισεν ημιν ο Μενελαος βουλεσθαι κατελθοντας υμας γινεσθαι προς τοις ιδιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| τοις ουν καταπορευομενοις μεχρι τριακαδος Ξανθικου υπαρξει δεξια μετα της αδειας 31 χρησθαι τους ᾿Ιουδαιους τοις εαυτων δαπανημασι και νομοις, καθα και το προτερον, και ουδεις αυτων κατ᾿ ουδενα τροπον παρενοχληθησεται περι των ηγνοημενων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| πεπομφα δε και τον Μενελαον παρακαλεσοντα υμας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| ερρωσθε. ετους εκατοστου τεσσαρακοστου ογδοου, Ξανθικου πεμπτῃ και δεκατῃ».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| ῎Επεμψαν δε και οι Ρωμαιοι προς αυτους επιστολην εχουσαν ουτως· «Κοιντος Μεμμιος, Τιτος Μανλιος, πρεσβυται Ρωμαιων, τω δημω των ᾿Ιουδαιων χαιρειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| υπερ ων Λυσιας ο συγγενης του βασιλεως συνεχωρησεν υμιν, και ημεις συνευδοκουμεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| α δε εκρινε προσανενεχθηναι τω βασιλει, πεμψατε τινα παραχρημα επισκεψαμενοι περι τουτων, ινα εκθωμεν ως καθηκει υμιν· ημεις γαρ προσαγομεν προς ᾿Αντιοχειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| διο σπευσατε και πεμψατε τινας, οπως και ημεις επιγνωμεν οποιας εστε γνωμης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| υγιαινετε. ετους εκατοστου τεσσαρακοστου, Ξανθικου πεμπτῃ και δεκατῃ».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΓΕΝΟΜΕΝΩΝ των συνθηκων τουτων, ο μεν Λυσιας απῄει προς τον βασιλεα, οι δε ᾿Ιουδαιοι περι την γεωργιαν εγινοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| των δε κατα τοπον στρατηγων Τιμοθεος και ᾿Απολλωνιος ο του Γενναιους, ετι δε ῾Ιερωνυμος και Δημοφων, προς δε τουτοις Νικανωρ ο Κυπριαρχης ουκ ειων αυτους ευσταθεις και τα της ησυχιας αγειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| ᾿Ιοππιται δε τηλικουτο συνετελεσαν το δυσσεβημα· παρακαλεσαντες τους συν αυτοις οικουντας ᾿Ιουδαιους εμβηναι εις τα παρασταθεντα υπ᾿ αυτων σκαφη συν γυναιξι και τεκνοις ως μηδεμιας ενεστωσης προς αυτους δυσμενειας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| κατα δε το κοινον της πολεως ψηφισμα, και τουτων επιδεξαμενων ως ἂν ειρηνευειν θελοντων και μηδεν υποπτον εχοντων, επαναχθεντας αυτους εβυθισαν οντας ουκ ελαττον των διακοσιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| μεταλαβων δε ᾿Ιουδας την γεγονυιαν εις τους ομοεθνεις ωμοτητα, παραγγειλας τοις περι αυτον ανδρασι 6 και επικαλεσαμενος τον δικαιον κριτην Θεον, παρεγενετο επι τους μιαιοφονους των αδελφων· και τον μεν λιμενα νυκτωρ ενεπρησε και τα σκαφη κατεφλεξε, τους δε εκει συμφυγοντας εξεκεντησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| του δε χωριου συγκλεισθεντος, ανελυσεν ως παλιν ηξων και το συμπαν των ᾿Ιοππιτων εκριζωσαι πολιτευμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| μεταλαβων δε και τους εν ᾿Ιαμνειᾳ τον αυτον επιτελειν βουλομενους τροπον τοις παροικουσιν ᾿Ιουδαιοις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και τοις ᾿Ιαμνιταις νυκτος επιβαλων υφηψε τον λιμενα συν τω στολω, ωστε φαινεσθαι τας αυγας του φεγγους εις τα ῾Ιεροσολυμα, σταδιων οντων διακοσιων τεσσαρακοντα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| ᾿Εκειθεν δε αποσπασθεντων σταδιους εννεα, ποιουμενων την πορειαν επι τον Τιμοθεον, προσεβαλον ῎Αραβες αυτω ουκ ελαττους των πεντακισχιλιων, ιππεις δε πεντακοσιοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| γενομενης δε καρτερας μαχης και των περι τον ᾿Ιουδαν δια την παρα του Θεου βοηθειαν ευημερησαντων, ελαττωθεντες οι νομαδες ῎Αραβες ηξιουν δουναι τον ᾿Ιουδαν δεξιαν αυτοις, υπισχνουμενοι και βοσκηματα δωσειν και εν τοις λοιποις ωφελησειν αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| ᾿Ιουδας δε υπολαβων ως αληθως εν πολλοις αυτους χρησιμους, επεχωρησεν ειρηνην αξειν προς αυτους· και λαβοντες δεξιας εις τας σκηνας αυτων εχωρισθησαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| ᾿Επεβαλε δε και επι τινα πολιν γεφυρουν οχυραν και τειχεσι περιπεφραγμενην και παμμειγεσιν εθνεσι κατοικουμενην, ονομα δε Κασπιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| οι δ᾿ ενδον πεποιθοτες τη των τειχεων ερυμνοτητι τη τε των βρωματων παραθεσει, αναγωγοτερον εχρωντο τοις περι τον ᾿Ιουδαν λοιδορουντες και προσετι βλασφημουντες και λαλουντες α μη θεμις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| οι δε περι τον ᾿Ιουδαν επικαλεσαμενοι τον μεγαν του κοσμου δυναστην, τον ατερ κριων και μηχανων οργανικων κατακρημνισαντα την ῾Ιεριχω κατα τους ᾿Ιησου χρονους, ενεσεισαν θηριωδως τω τειχει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| καταλαβομενοι τε την πολιν τη του Θεου θελησει, αμυθητους εποιησαντο σφαγας, ωστε την παρακειμενην λιμνην, το πλατος εχουσαν σταδιων δυο, καταρρυτον αιματι πεπληρωμενην φαινεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| ᾿Εκειθεν δε αποσπασαντες σταδιους επτακοσιους πεντηκοντα διηνυσαν εις τον Χαρακα προς τους λεγομενους Τουβιηνους ᾿Ιουδαιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και Τιμοθεον μεν επι των τοπων ου κατελαβον, απρακτον τε απο των τοπων εκλελυκοτα, καταλελοιποτα δε φρουραν εν τινι τοπω και μαλα οχυραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| Δοσιθεος δε και Σωσιπατρος των περι τον Μακκαβαιον ηγεμονων εξοδευσαντες απωλεσαν τους υπο Τιμοθεου καταλειφθεντας εν τω οχυρωματι πλειους των μυριων ανδρων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| ο δε Μακκαβαιος διαταξας την εαυτου στρατιαν σπειρηδον, κατεστησεν αυτους επι των σπειρων και επι τον Τιμοθεον ωρμησεν εχοντα περι αυτον μυριαδας δωδεκα πεζων, ιππεις δε χιλιους προς τοις πεντακοσιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| την δε εφοδον μεταλαβων ᾿Ιουδα, ο Τιμοθεος προσεξαπεστειλε τας γυναικας και τα τεκνα και την αλλην αποσκευην εις το λεγομενον Καρνιον· ην γαρ δυσπολιορκητον και δυσπροσιτον το χωριον δια την των παντων των τοπων στενοτητα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| επιφανεισης δε της ᾿Ιουδα σπειρας πρωτης και γενομενου δεους επι τους πολεμιους, φοβου τε εκ της του παντα εφορωντος επιφανειας γενομενου επ᾿ αυτους, εις φυγην ωρμησαν αλλος αλλαχη φερομενος, ωστε πολλακις υπο των ιδιων βλαπτεσθαι και ταις των ξιφων ακμαις αναπειρεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| εποιειτο δε τον διωγμον ευτονωτερον ᾿Ιουδας συγκεντων τους αλιτηριους διεφθειρε τε εις μυριαδας τρεις ανδρων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| αυτος δε ο Τιμοθεος εμπεσων τοις περι τον Δοσιθεον και Σωσιπατρον, ηξιου μετα πολλης γοητειας εξαφειναι σωον αυτον δια το πλειονων μεν γονεις, ων δε αδελφους εχειν και τουτους αλογηθηναι συμβησεται, ει αποθανοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| πιστωσαντος δε αυτου δια πλειονων τον ορισμον αποκαταστησειν τουτους απημαντους, απελυσαν αυτον ενεκα της των αδελφων σωτηριας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| ᾿Εξελθων δε επι το Καρνιον και το ᾿Αταργατειον κατεσφαξε μυριαδας σωματων δυο και πεντακισχιλιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| μετα δε την τουτων τροπην και απωλειαν επεστρατευσεν ᾿Ιουδας και επι ᾿Εφρων πολιν οχυραν, εν ᾗ κατῴκει Λυσιας και παμφυλα πληθη· νεανιαι δε προ των τειχων καθεστωτες ρωμαλεοι απεμαχοντο ευρωστως, ενθα δε οργανων και βελων πολλαι παραθεσεις υπηρχον 28 επικαλεσαμενοι δε τον Δυναστην τον μετα κρατους συντριβοντα τας των πολεμιων αλκας, ελαβον την πολιν υποχειριον και κατεστρωσαν των ενδον εις μυριαδας δυο και πεντακισχιλιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| αναζευξαντες δε εκειθεν ωρμησαν επι Σκυθων πολιν απεχουσαν απο ῾Ιεροσολυμων σταδιους εξακοσιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| απομαρτυρησαντων δε των εκει κατοικουντων ᾿Ιουδαιων, ἣν οι Σκυθοπολιται εσχον προς αυτους ευνοιαν και εν τοις της ατυχιας καιροις ημερον απαντησιν εποιουντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| ευχαρηστησαντες αυτοις και προσπαρακαλεσαντες και εις τα λοιπα προς το γενος ευμενεις ειναι, παρεγενοντο εις ῾Ιεροσολυμα της των εβδομαδων εορτης ουσης υπογυου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| Μετα δε την λεγομενην Πεντηκοστην ωρμησαν επι Γοργιαν τον της ᾿Ιδουμαιας στρατηγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.33| εξηλθε δε μετα πεζων τρισχιλιων, ιππεων δε τετρακοσιων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.34| και παραταξαμενων συνεβη πεσειν ολιγους των ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.35| Δοσιθεος δε τις των του Βακηνορος, εφιππος ανηρ και καρτερος, ειχετο του Γοργιου και λαβομενος της χλαμυδος ηγεν αυτον ευρωστως και βουλομενος τον καταρατον λαβειν ζωγριαν, των ιππεων Θρακων τινος επενεχθεντος αυτω και τον ωμον καθελοντος διεφυγεν ο Γοργιας εις Μαρισα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.36| των δε περι τον ῎Εσδριν επι πλειον μαχομενων και κατακοπων οντων, επικαλεσαμενος ο ᾿Ιουδας τον Κυριον συμμαχον φανηναι και προοδηγον του πολεμου,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.37| καταρξαμενος τη πατριω φωνη την μεθ᾿ υμνων κραυγην, αναβοησας και ενσεισας απροσδοκητως τοις περι τον Γοργιαν, τροπην αυτων εποιησατο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.38| ᾿Ιουδας δε αναλαβων το στρατευμα ηγεν εις ᾿Οδολλαμ πολιν· της δε εβδομαδος επιβαλλουσης, κατα τον εθισμον αγνισθεντες αυτοθι το σαββατον διηγαγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.39| τη δε εχομενῃ ηλθον οι περι τον ᾿Ιουδαν καθ᾿ ὃν τροπον το της χρειας εγεγονει, τα των προπεπτωκοτων σωματα ανακομισασθαι και μετα των συγγενων αποκαταστησαι εις τους πατρῴους ταφους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.40| ευρον δε εκαστου των τεθνηκοτων υπο τους χιτωνας ιερωματα των απο ᾿Ιαμνειας ειδωλων, αφ᾿ ων ο νομος απειργει τους ᾿Ιουδαιους· τοις δε πασι σαφες εγενετο δια τηνδε την αιτιαν τουσδε πεπτωκεναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.41| παντες ουν ευλογησαντες τα του δικαιοκριτου Κυριου του τα κεκρυμμενα φανερα ποιουντος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.42| εις ικετειαν ετραπησαν αξιωσαντες το γεγονος αμαρτημα τελειως εξαλειφθηναι. ο δε γενναιος ᾿Ιουδας παρεκαλεσε το πληθος συντηρειν εαυτους αναμαρτητους ειναι, υπ᾿ οψιν εωρακοτας τα γεγονοτα δια την των προπεπτωκοτων αμαρτιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.43| ποιησαμενος τε κατ᾿ ανδραλογιαν κατασκευασματα εις αργυριου δραχμας δισχιλιας, απεστειλεν εις ῾Ιεροσολυμα προσαγαγειν περι αμαρτιας θυσιαν, πανυ καλως και αστειως πραττων υπερ αναστασεως διαλογιζομενος·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.44| ει γαρ μη τους προπεπτωκοτας αναστηναι προσεδοκα, περισσον ἂν ην και ληρωδες υπερ νεκρων προσευχεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.45| ειτ᾿ εμβλεπων τοις μετ᾿ ευσεβειας κοιμωμενοις καλλιστον αποκειμενον χαριστηριον, οσια και ευσεβης η επινοια· οθεν περι των τεθνηκοτων τον εξιλασμον εποιησαντο της αμαρτιας απολυθηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.Τῼ δε ενατω και τεσσαρακοστω και εκατοστω ετει προσεπεσε τοις περι τον ᾿Ιουδαν ᾿Αντιοχον τον Ευπατορα παραγενεσθαι συν πληθεσιν επι την ᾿Ιουδαιαν 2 και συ αυτω Λυσιαν τον επιτροπον και επι των πραγματων, εκαστον εχοντα δυναμιν ῾Ελληνικην πεζων μυριαδας ενδεκα και ιππεις πεντακισχιλιους τριακοσιους και ελεφαντας εικοσιδυο, αρματα δε δρεπανηφορα τριακοσια.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και Μενελαος δε συνεμειξεν αυτοις και παρεκαλει μετα πολλης ειρωνειας τον ᾿Αντιοχον, ουκ επι σωτηριᾳ της πατριδος, οιομενος δε επι της αρχης κατασταθησεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| ο δε βασιλευς των βασιλεων εξηγειρε τον θυμον του ᾿Αντιοχου επι τον αλιτηριον, και Λυσιου υποδειξαντος τουτον αιτιον ειναι παντων των κακων, προσεταξεν, ως εθος εστιν εν τω τοπω, προσαπολεσαι αγαγοντας αυτον εις Βεροιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| εστι δε εν τω τοπω πυργος πεντηκοντα πηχων πληρης σποδου, ουτος δε οργανον ειχε περιφερες παντοθεν αποκρημνον εις την σποδον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| ενταυθα τον ιεροσυλιας ενοχον οντα η και τινων αλλων κακων υπεροχην πεποιημενον απαντες προσωθουσιν εις ολεθρον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| τοιουτω μορω τον παρανομον συνεβη θανειν, μηδε της γης τυχοντα Μενελαον, πανυ δικαιως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| επει γαρ συνετελεσατο πολλα περι τον βωμον αμαρτηματα, ου το πυρ αγνον ην και η σποδος, εν σποδω τον θανατον εκομισατο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| Τοις δε φρονημασιν ο βασιλευς βεβαρβαρωμενος ηρχετο τα χειριστα των επι του πατρος αυτου γεγονοτων ενδειξομενος τοις ᾿Ιουδαιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| μεταλαβων δε ᾿Ιουδας ταυτα παρηγγειλε τω πληθει δι᾿ ημερας και νυκτος επικαλεισθαι τον Κυριον, ειποτε αλλοτε και νυν επιβοηθειν τοις του νομου και πατριδος και ιερου αγιου στερεισθαι μελουσι 11 και τον αρτι βραχεως ανεψυχοτα λαον μη εασαι τοις δυσφημοις εθνεσι υποχειριους γενεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| παντων δε το αυτο ποιησαντων ομου και καταξιωσαντων τον ελεημονα Κυριον μετα κλαυθμου και νηστειων και προπτωσεως εφ᾿ ημερας τρεις αδιαλειπτως, παρακαλεσας αυτους ο ᾿Ιουδας εκελευσε παραγινεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| καθ᾿ εαυτον δε συν τοις πρεσβυτεροις γενομενος εβουλευσατο, πριν εισβαλειν του βασιλεως το στρατευμα εις την ᾿Ιουδαιαν και γενεσθαι της πολεως εγκρατεις, εξελθοντας κριναι τα πραγματα τη του Κυριου βοηθειᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| δους δε την επιτροπην τω κτιστῃ του κοσμου, παρακαλεσας τους συν αυτω γενναιως αγωνισασθαι μεχρι θανατου περι νομων, περι ιερου, πολεως, πατριδος, πολιτειας, εποιησατο περι Μωδεΐν την στρατοπεδειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| δους δε τοις περι αυτον συνθεμα «Θεου νικη», μετα νεανισκων αριστων κεκριμενων επιβαλων νυκτωρ επι την βασιλικην αυλην, εν τη παρεμβολη ανειλεν εις ανδρας τετρακισχιλιους και τον πρωτευοντα των ελεφαντων συν των κατ᾿ οικιαν οχλω συνεθηκε 16 και το τελος την παρεμβολην δεους και ταραχης επληρωσαν και εξελυσαν ευημερουντες·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| υποφαινουσης δε ηδη της ημερας τουτο εγεγονει δια την επαρηγουσαν αυτω του Κυριου σκεπην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| ῾Ο δε βασιλευς ειληφως γευσιν της των ᾿Ιουδαιων ευτολμιας, κατεπειρασε δια μεθοδων τους τοπους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και επι Βαιθσουρᾳ φρουριον οχυρον των ᾿Ιουδαιων προσηγε και ετροπουτο, προσεκρουεν, ηλαττονουτο·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| τοις δε ενδον ᾿Ιουδας τα δεοντα εισεπεμψε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| προσηγγειλε δε τα μυστηρια τοις πολεμιοις Ροδοκος εκ της ᾿Ιουδαικης ταξεως· ανεζητηθη δε και κατεληφθη και κατεκλεισθη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| εδευτερολογησεν ο βασιλευς τοις εν Βαιθσουρᾳ δεξιαν εδωκεν, ελαβεν, απῄει προσεβαλε τοις περι τον ᾿Ιουδαν, ηττων εγενετο,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| μετελαβεν απονενοησθαι τον Φιλιππον εν ᾿Αντιοχειᾳ τον απολελειμμενον επι των πραγματων, συνεχυθη, τους ᾿Ιουδαιους παρεκαλεσεν, υπεταγη και ωμοσεν επι πασι τοις δικαιοις, συνελυθη και θυσιαν προσηγαγεν, ετιμησε τον νεω και τον τοπον εφιλανθρωπησε 24 και τον Μακκαβαιον απεδεξατο. κατελιπε στρατηγον απο Πτολεμαΐδος εως των Γερρηνων ῾Ηγεμονιδην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| ηλθεν εις Πτολεμαΐδα· εδυσφορουν περι των συνθηκων οι Πτολεμαεις, εδειναζον γαρ υπερ ων ηθελησαν αθετειν τας διασταλσεις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| προσηλθεν επι το βημα Λυσιας, επελογησατο ενδεχομενως, συνεπεισε, κατεπραϋνε, ευμενεις εποιησεν, ανεζευξεν εις ᾿Αντιοχειαν. ουτω τα του βασιλεως της εφοδου και της αναζυγης εχωρησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΜΕΤΑ δε τριετη χρονον προσεπεσε τοις περι τον ᾿Ιουδαν Δημητριον τον του Σελευκου δια του κατα Τριπολιν λιμενος εισπλευσαντα μετα πληθους ισχυρου και στολου 2 κεκρατηκεναι της χωρας επανελομενον ᾿Αντιοχον και τον τουτου επιτροπον Λυσιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| ῎Αλκιμος δε τις προγενομενος αρχιερευς, εκουσιως δε μεμολυμμενος εν τοις της επιμειξιας χρονοις, συννοησας οτι καθ᾿ οντιναουν τροπον ουκ εστιν αυτω σωτηρια, ουδε προς αγιον θυσιαστηριον ετι προσοδος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| ἧκε προς τον βασιλεα Δημητριον πρωτω και πεντηκοστω και εκατοστω ετει προσαγων αυτω στεφανον χρυσουν και φοινικα, προς δε τουτοις των νομιζομενων θαλλων του ιερου, και την ημεραν εκεινην ησυχιαν εσχε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| καιρον δε λαβων της ιδιας ανοιας συνεργον, προσκληθεις εις συνεδριον υπο του Δημητριου και επερωτηθεις εν τινι διαθεσει και βουλη καθεστηκασιν οι ᾿Ιουδαιοι, προς ταυτα εφη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| οι λεγομενοι των ᾿Ιουδαιων ᾿Ασιδαιοι, ων αφηγειται ᾿Ιουδας ο Μακκαβαιος, πολεμοτροφουσι και στασιαζουσιν, ουκ εωντες την βασιλειαν ευσταθειας τυχειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| οθεν αφελομενος την προγονικην δοξαν, λεγω δη την αρχιερωσυνην, δευρο νυν εληλυθα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| πρωτον μεν υπερ των ανηκοντων τω βασιλει γνησιως φρονων, δευτερον δε και των ιδιων πολιτων στοχαζομενος· τη μεν γαρ των προειρημενων αλογιστιᾳ το συμπαν ημων γενος ου μικρως ακληρει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| εκαστα δε τουτων επεγνωκως συ, βασιλευ, και της χωρας και του περιισταμενου γενους ημων προνοηθητι, καθ᾿ ἣν εχεις προς απαντας ευαπαντητον φιλανθρωπιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| αχρι γαρ ᾿Ιουδας περιεστιν, αδυνατον ειρηνης τυχειν τα πραγματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| τοιουτων δε ρηθεντων υπο τουτου, θαττον οι λοιποι φιλοι δυσμενως εχοντες τα προς τον ᾿Ιουδαν προσεπυρωσαν τον Δημητριον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| προσκαλεσαμενος δε ευθεως Νικανορα τον γενομενον ελεφανταρχην, και στρατηγον αναδειξας της ᾿Ιουδαιας, εξαπεστειλε 13 δους εντολας αυτον μεν τον ᾿Ιουδαν επαναλεσθαι, τους δε συν αυτω σκορπισαι, καταστησαι δε ῎Αλκιμον αρχιερεα του μεγιστου ιερου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| οι δε επι της ᾿Ιουδαιας πεφυγαδευκοτες τον ᾿Ιουδαν εθνη συνεμισγον αγεληδον τω Νικανορι, τας των ᾿Ιουδαιων ατυχιας και συμφορας ιδιας ευημεριας δοκουντες εσεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| ᾿Ακουσαντες δε την του Νικανορος εφοδον και την επιθεσιν των εθνων, καταπασαμενοι γην ελιτανευον τον αχρι αιωνος συστησαντα τον εαυτου λαον, αει δε μετ᾿ επιφανειας αντιλαμβανομενον της εαυτου μεριδος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| προταξαντος δε του ηγουμενου εκειθεν ευθεως ανεζευξαν και συμμισγουσιν αυτοις επι κωμην Δεσσαου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| Σιμων δε ο αδελφος ᾿Ιουδα συμβεβληκως ην τω Νικανορι, βραχεως δε δια την αιφνιδιον των αντιπαλων αφασιαν επταικως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| ομως δε ακουων ο Νικανωρ ἣν ειχον οι περι τον ᾿Ιουδαν ανδραγαθιαν και εν τοις υπερ της πατριδος αγωσιν ευψυχιαν, υπευλαβειτο την κρισιν δι᾿ αιματων ποιησασθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| διοπερ επεμψε Ποσιδωνιον και Θεοδοτον και Ματταθιαν δουναι και λαβειν δεξιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| πλειονος δε γενομενης περι τουτων επισκεψεως και του ηγεμονος τοις πληθεσιν ανακοινωσαμενου και φανεισης ομοψηφου γνωμης, επενευσαν ταις συνθηκες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| εταξαντο δε ημεραν, εν ᾗ κατ᾿ ιδιαν ηξουσιν εις το αυτο· και προηλθε και παρ᾿ εκαστου διαφορους εθεσαν διφρους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| διεταξεν ᾿Ιουδας ενοπλους ετοιμους εν τοις επικαιροις τοποις, μη ποτε εκ των πολεμιων αιφνιδιως κακουργια γενηται· την αρμοζουσαν εποιησαντο κοινολογιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| διετριβε δε ο Νικανωρ εν ῾Ιεροσολυμοις, και επραττεν ουθεν ατοπον, τους δε συναχθεντας αγελαιους οχλους απελυσε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| και ειχε τον ᾿Ιουδαν διαπαντος εν προσωπω, ψυχικως τω ανδρι προσεκεκλιτο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| παρακαλεσεν αυτον γημαι και παιδοποιησασθαι· εγαμησεν, ευσταθησεν, εκοινωνησε βιου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| ῾Ο δε ῎Αλκιμος συνιδων την προς αλληλους ευνοιαν και τας γενομενας συνθηκας, αναλαβων ἧκε προς τον Δημητριον και ελεγε τον Νικανορα αλλοτρια φρονειν των πραγματων· τον γαρ επιβουλον της βασιλειας ᾿Ιουδαν διαδοχον αναδεδειχεν εαυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| ο δε βασιλευς εκθυμος γενομενος και ταις του παμπονηρου ερεθισθεις διαβολαις, εγραψε Νικανορι φασκων υπερ μεν των συνθηκων βαρεως φερειν, κελευων δε τον Μακκαβαιον δεσμιον εξαποστελλειν ταχεως εις ᾿Αντιοχειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| προσπεσοντων δε τουτων τω Νικανορι συνεκεχυτο και δυσφορως εφερεν, ει τα διεσταλμενα αθετησει μηδεν τ᾿ ανδρος ηδικηκοτος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| επει δε τω βασιλει αντιπραττειν ουκ ην, ευκαιρον ετηρει στρατηγηματι τουτ᾿ επιτελεσαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| ο δε Μακκαβαιος αυστηροτερον διεξαγοντα συνιδων τον Νικανορα προς αυτον και την ειθισμενην απαντησιν αγροικοτερον εσχηκοτα, νοησας ουκ απο του βελτιστου την αυστηριαν ειναι, συστρεψας ουκ ολιγους των περι εαυτον, συνεκρυπτετο τον Νικανορα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| συγγνους δε ο ετερος οτι γενναιως υπο του ανδρος εστρατηγηται, παραγενομενος επι το μεγιστον και αγιον ιερον, των ιερεων τας καθηκουσας θυσιας προσαγοντων, εκελευσε παραδιδοναι τον ανδρα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| των δε μεθ᾿ ορκων φασκοντων μη γινωσκειν που ποτ᾿ εστιν ο ζητουμενος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.33| προτεινας την δεξιαν εις τον νεω ταυτα ωμοσε· εαν μη δεσμιον μοι τον ᾿Ιουδαν παραδωτε, τονδε του Θεου σηκον εις πεδιον ποιησω και το θυσιαστηριον κατασκαψω και ιερον ενταυθα τω Διονυσω επιφανες αναστησω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.34| τοσαυτα δε ειπων απηλθεν· οι δε ιερεις προτειναντες τας χειρας εις τον ουρανον, επεκαλουντο τον διαπαντος υπερμαχον του εθνους ημων ταυτα λεγοντες·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.35| συ Κυριε, των ολων απροσδεης υπαρχων, ευδοκησας ναον της σης κατασκηνωσεως εν ημιν γενεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.36| και νυν αγιε παντος αγιασμου Κυριε, διατηρησον εις αιωνα αμιαντον τονδε τον προσφατως κεκαθαρισμενον οικον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.37| Ραζις δε τις των απο ῾Ιεροσολυμων πρεσβυτερων εμηνυθη τω Νικανορι, ανηρ φιλοπολιτης και σφοδρα καλως ακουων και κατα την ευνοιαν πατηρ των ᾿Ιουδαιων προσαγορευομενος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.38| ην γαρ εν τοις εμπροσθεν χρονοις της αμειξιας κρισιν εισενηνεγμενος ᾿Ιουδαισμου, και σωμα και ψυχην υπερ του ᾿Ιουδαισμου παραβεβλημενος μετα πασης εκτενιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.39| βουλομενος δε Νικανωρ προδηλον ποιησαι, ἣν ειχε προς τους ᾿Ιουδαιους δυσμενειαν, απεστειλε στρατιωτας υπερ τους πεντακοσιους συλλαβειν αυτον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.40| εδοξε γαρ εκεινον συλλαβων τουτοις εργασασθαι συμφοραν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.41| των δε πληθων μελλοντων τον πυργον καταλαβεσθαι και την αυλαιαν θυραν βιαζομενων και κελευοντων πυρ προσαγειν και τας θυρας υφαπτειν, περικαταληπτος γενομενος υπεθηκε εαυτω ξιφος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.42| ευγενως θελων αποθανειν ηπερ τοις αλιτηριοις υποχειριος γενεσθαι και της ιδιας ευγενειας αναξιως υβρισθηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.43| τη δε πληγη μη κατευθικτησας δια την του αγωνος σπουδην και των οχλων εισω των θυρωματων εισβαλοντων, αναδραμων γενναιως επι το τειχος, κατεκρημνισεν εαυτον ανδρειως εις τους οχλους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.44| των δε ταχεως αναποδισαντων γενομενου διαστηματος ηλθε κατα μεσον τον κενεωνα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.45| ετι δε εμπνους υπαρχων και πεπυρωμενος τοις θυμοις, εξαναστας φερομενων κρουνηδον των αιματων και δυσχερων οντων των τραυματων, δρομω τους οχλους διελθων και στας επι τινος πετρας απορρωγαδος,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.46| παντελως εξαιμος ηδη γενομενος, προβαλων τα εντερα και λαβων εκατεραις ταις χερσιν, ενεσεισε τοις οχλοις και επικαλεσαμενος τον δεσποζοντα της ζωης και του πνευματος, ταυτα αυτω παλιν αποδουναι, τονδε τον τροπον μετηλλαξεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.Ο δε Νικανωρ μεταλαβων τους περι τον ᾿Ιουδαν οντας εν τοις κατα Σαμαρειαν τοποις, εβουλευσατο τη της καταπαυσεως ημερᾳ μετα πασης ασφαλειας αυτοις επιβαλειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| των δε κατ᾿ αναγκην συνεπομενων αυτω ᾿Ιουδαιων λεγοντων· μηδαμως ουτως αγριως και βαρβαρως απολεσῃς, δοξαν δε απομερισον τη προτετιμημενῃ υπο του παντα εφορωντος μεθ᾿ αγιοτητος ημερᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| ο δε τρισαλιτηριος επηρωτησεν. ει εστιν εν ουρανω δυναστης ο προστεταχως αγειν την των σαββατων ημεραν; 4 των δε αποφηναμενων· εστιν ο Κυριος ζων αυτος εν ουρανω δυναστης ο κελευσας ασκειν την εβδομαδα·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| ο δε ετερος· καγω, φησι, δυναστης επι της γης ο προστασσων αιρειν τα οπλα και τας βασιλικας χρειας επιτελειν. ομως ου κατεσχεν επιτελεσαι το σχετλιον αυτου βουλημα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| και ο μεν Νικανωρ μετα πασης αλαζονειας υψαυχενων, διεγνωκει κοινον των περι τον ᾿Ιουδαν συστησασθαι τροπαιον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| ο δε Μακκαβαιος ην αδιαλειπτως πεποιθως μετα πασης ελπιδος αντιληψεως τευξασθαι παρα του Κυριου 8 και παρεκαλει τους συν αυτω μη δειλιαν την των εθνων εφοδον, εχοντας δε κατα νουν τα προγεγονοτα αυτοις απ᾿ ουρανου βοηθηματα και τανυν προσδοκαν την παρα του Παντοκρατορος εσομενην αυτοις νικην και βοηθειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| και παραμυθουμενος αυτους εκ του νομου και των προφητων, προσυπομνησας δε αυτους και τους αγωνας, ους ησαν εκτετελεκοτες, προθυμοτερους αυτους κατεστησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| και τοις θυμοις διεγειρας αυτους παρηγγειλεν αμα παρεπιδεικνυς την των εθνων αθεσιαν και την των ορκων παραβασιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| εκαστον δε αυτων καθοπλισας ου την ασπιδων και λογχων ασφαλειαν, ως την εν τοις αγαθοις λογοις παρακλησιν, και προσεξηγησαμενος ονειρον αξιοπιστον υπερ τι παντας ευφρανεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| ην δε η τουτου θεωρια τοιαδε· ᾿Ονιαν τον γενομενον αρχιερεα ανδρα καλον και αγαθον, αιδημονα μεν την απαντησιν, πραον δε τον τροπον και λαλιαν προιεμενον πρεποντως και εκ παιδος εκμεμελητηκοτα παντα τα της αρετης οικεια, τουτον τας χειρας προτειναντα κατευχεσθαι τω παντι των ᾿Ιουδαιων συστηματι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| ειθ᾿ ουτως επιφανηναι ανδρα πολια και δοξῃ διαφεροντα, θαυμαστην δε τινα και μεγαλοπρεπεστατην ειναι την περι αυτον υπεροχην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| αποκριθεντα δε τον ᾿Ονιαν ειπειν· ο φιλαδελφος ουτος εστιν ο πολλα προσευχομενος περι του λαου και της αγιας πολεως ῾Ιερεμιας ο του Θεου προφητης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| προτειναντα δε τον ῾Ιερεμιαν την δεξιαν παραδουναι τω ᾿Ιουδᾳ ρομφαιαν χρυσην, διδοντα δε προσφωνησαι ταδε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| λαβε την αγιαν ρομφαιαν δωρον παρα του Θεου, δι᾿ ἧς θραυσεις τους υπεναντιους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| παρακληθεντες δε τοις ᾿Ιουδα λογοις πανυ καλοις και δυναμενοις επ᾿ αρετην παρορμησαι και ψυχας νεων επανορθωσαι, διεγνωσαν μη στρατοπεδευεσθαι, γενναιως δε εμφερεσθαι και μετα πασης ευανδριας εμπλακεντες κριναι τα πραγματα, δια το και την πολιν και τα αγια και το ιερον κινδυνευειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| ην γαρ ο περι γυναικων και τεκνων, ετι δε αδελφων και συγγενων εν ηττονι μερει κειμενος αυτοις αγων, μεγιστος δε και πρωτος ο περι του καθηγιασμενου ναου φοβος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| ην δε και τοις εν τη πολει κατειλημμενοις ου παρεργος αγωνια ταρασσομενοις της εν υπαιθρω προσβολης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και παντων ηδη προσδοκωντων την εσομενην κρισιν και ηδη συμμειξαντων των πολεμιων και της στρατιας εκταγεισης και των θηριων επι μερος ευκαιρον αποκατασταθεντων της τε ιππου κατα κερας τεταγμενης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| συνιδων ο Μακκαβαιος την των πληθων παρουσιαν και των οπλων την ποικιλην παρασκευην την τε των θηριων αγριοτητα, προτεινας τας χειρας εις τον ουρανον επεκαλεσατο τον τερατοποιον Κυριον, τον κατοπτην, γινωσκων οτι ουκ εστι δι᾿ οπλων η νικη, καθως δε ἂν αυτω κριθειη, τοις αξιοις περιποιειται την νικην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| ελεγε δε επικαλουμενος τονδε τον τροπον· συ Δεσποτα, απεστειλας τον αγγελον σου επι ᾿Εζεκιου του βασιλεως της ᾿Ιουδαιας και ανειλεν εκ της παρεμβολης Σενναχηρειμ εις εκατον ογδοηκονταπεντε χιλιαδας·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| και νυν, δυναστα των ουρανων, αποστειλον αγγελον αγαθον εμπροσθεν ημων εις δεος και τρομον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| μεγεθει βραχιονος σου καταπλαγειησαν οι μετα βλασφημιας παραγενομενοι επι τον αγιον σου λαον. και ουτος μεν εν τουτοις εληξεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| οι δε περι τον Νικανορα μετα σαλπιγγων και παιανων προσηγον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| οι δε περι τον ᾿Ιουδαν μετ᾿ επικλησεως και ευχων συνεμειξαν τοις πολεμιοις 27 και ταις μεν χερσιν αγωνιζομενοι, ταις δε καρδιαις προς τον Θεον ευχομενοι κατεστρωσαν ουδεν ἧττον μυριαδων τριων και πεντακισχιλιων, τη του Θεου μεγαλως ευφρανθεντες επιφανειᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| γενομενοι δε απο της χρειας και μετα χαρας αναλυοντες, επεγνωσαν προπεπτωκοτα Νικανορα συν τη πανοπλιᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| γενομενης δε κραυγης και ταραχης, ευλογουν τον Δυναστην τη πατριω φωνη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| και προσεταξεν ο καθ᾿ απαν σωματι και ψυχη πρωταγωνιστης υπερ των πολιτων, ο την της ηλικιας ευνοιαν εις ομοεθνεις διαφυλαξας, την του Νικανορος κεφαλην αποτεμοντας και την χειρα συν τω ωμω φερειν εις ῾Ιεροσολυμα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| παραγενομενος δε εκει και συγκαλεσας τους ομοεθνεις και τους ιερεις προ του θυσιαστηριου στησας, μετεπεμψατο τους εκ της ακρας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| και επιδειξαμενος την του μιαρου Νικανορος κεφαλην και την χειρα του δυσφημου, ἣν εκτεινας επι τον αγιον του Παντοκρατορος οικον εμεγαλαυχησε,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| και την γλωσσαν του δυσσεβους Νικανορος εκτεμων εφη κατα μερος δωσειν τοις ορνεοις, τα δε επιχειρα της ανοιας κατεναντι του ναου κρεμασαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| οι δε παντες εις τον ουρανον ευλογησαν τον επιφανη Κυριον λεγοντες· ευλογητος ο διατηρησας τον εαυτου τοπον αμιαντον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| εξεδησε δε την του Νικανορος κεφαλην εκ της ακρας επιδηλον πασι και φανερον της του Κυριου βοηθειας σημειον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.36| και εδογματισαν παντες μετα κοινου ψηφισματος μηδαμως εασαι απαρασημαντον τηνδε την ημεραν, εχειν δε επισημον την τρισκαιδεκατην του δωδεκατου μηνος —῎Αδαρ λεγεται τη Συριακη φωνη— προ μιας ημερας της Μαρδοχαικης ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.37| Των ουν κατα Νικανορα χωρησαντων ουτω και απ᾿ εκεινων των καιρων κρατηθεισης της πολεως υπο των ῾Εβραιων, και αυτος αυτοθι καταπαυσω τον λογον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.38| και ει μεν καλως και ευθικτως τη συνταξει, τουτο και αυτος ηθελον· ει δε ευτελως και μετριως, τουτο εφικτον ην μοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.39| καθαπερ γαρ οινον καταμονας πινειν, ωσαυτως δε και υδωρ παλιν πολεμιον· ὃν δε τροπον οινος υδατι συγκερασθεις ηδυς και επιτερπη την χαριν αποτελει, ουτω και το της κατασκευης του λογου τερπει τας ακοας των εντυγχανοντων τη συνταξει. ενταυθα δε εσται η τελευτη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.Μακκαβαιων Γ'<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.Ο δε Φιλοπατωρ μαθων παρα των ανακομισθεντων την γενομενην των υπ’ αυτου κρατουμενων τοπων αφαιρεσιν υπο ᾿Αντιοχου παραγγειλας ταις πασαις δυναμεσι πεζικαις τε και ιππικαις αυτου και την αδελφην ᾿Αρσινοην συμπαραλαβων, εξωρμησε μεχρι των κατα Ραφιαν τοπων, οπου παρεμβεβληκεισαν οι περι ᾿Αντιοχον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Θεοδοτος δε τις εκπληρωσαι την επιβουλην διανοηθεις, παραλαβων των προϋποτεταγμενων αυτω οπλων Πτολεμαικων τα κρατιστα, διεκομισθη νυκτωρ επι την του Πτολεμαιου σκηνην ως μονος κτειναι αυτον και εν τουτω διαλυσαι τον πολεμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| τουτον δε διαγαγων Δοσιθεος ο Δριμυλου λεγομενος, το γενος ᾿Ιουδαιος, υστερον δε μεταβαλων τα νομιμα και των πατριων δογματων απηλλοτριωμενος, ασημον τινα κατεκλινεν εν τη σκηνη, ὃν συνεβη κομισασθαι την εκεινου κολασιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| γενομενης δε καρτερας μαχης και των πραγματων μαλλον ερρωμενων τω ᾿Αντιοχω, ικανως η ᾿Αρσινοη επιπορευσαμενη τας δυναμεις παρεκαλει, μετα οικτου και δακρυων τους πλοκαμους λελυμενη, βοηθειν εαυτοις τε και τοις τεκνοις και γυναιξι θαρραλεως, επαγγελλομενη δωσειν νικησασιν εκαστω δυο μνας χρυσιου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και ουτω συνεβη τους αντιπαλους εν χειρονομιαις διαφθαρηναι, πολλους δε και δορυαλωτους συλληφθηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| κατακρατησας δε της επιβουλης εκρινε τας πλησιον πολεις επελθων παρακαλεσαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ποιησας δε τουτο και τοις τεμενεσι δωρεας απονειμας, ευθαρσεις τους υποτεταγμενους κατεστησε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| Των δε ᾿Ιουδαιων διαπεμψαμενων προς αυτον απο της γερουσιας και των πρεσβυτερων τους ασπασομενους αυτον και ξενια κομιουντας και επι τοις συμβεβηκοσι συγχαρησομενους, συνεβη μαλλον αυτον προθυμηθηναι ως ταχιστα προς αυτους παραγενεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| διακομισθεις δε εις ῾Ιεροσολυμα και θυσας τω μεγιστω Θεω και χαριτας αποδιδους και των εξης τι τω τοπω ποιησας και δη παραγενομενος εις τον τοπον και τη σπουδαιοτητι και ευπρεπειᾳ καταπλαγεις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| θαυμασας δε και την του ιερου ευταξιαν, ενεθυμηθη βουλευσασθαι εισελθειν εις τον ναον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| των δε ειποντων μη καθηκειν γινεσθαι τουτο, δια το μηδε τοις εκ του εθνους εξειναι εισιεναι, μηδε πασι τοις ιερευσιν, αλλ’ η μονω τω προηγουμενω παντων αρχιερει, και τουτω απαξ κατ’ ενιαυτον, ουδαμως ηβουλετο πειθεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| του τε νομου παραναγνωσθεντος, ουδαμως απελιπε προφερομενος εαυτον δειν εισελθειν λεγων· και ει εκεινοι εστερηνται ταυτης της τιμης, εμε ου δει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και επυνθανετο δια τινα αιτιαν εισερχομενον αυτον εις παν τεμενος ουθεις εκωλυσε των παροντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και τις απρονοητως εφη κακως αυτο τουτο τερατευεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| γενομενου δε, φησι, τουτου δια τινα αιτιαν, ουχι παντως εισελευσεσθαι και θελοντων αυτων και μη; 16 των δε ιερεων εν ταις αγιαις εσθησεσι προπεσοντων και δεομενων του μεγιστου Θεου βοηθειν τη ενεστωσῃ αναγκῃ και την ορμην του κακως επιβαλλομενου μεταθειναι κραυγης τε μετα δακρυων το ιερον εμπλησαντων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| οι κατα την πολιν απολιπομενοι ταραχθεντες εξεπηδησαν, αδηλον τιθεμενοι το γινομενον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| αι τε κατακλειστοι παρθενοι εν θαλαμοις συν ταις τεκουσαις εξωρμησαν και σποδω και κονει τας κεφαλας πασαμεναι, γοων τε και στεναγμων τας πλατειας ενεπιμπλων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| αι δε και προσαρτιως εσταλμεναι τους προς απαντησιν διατεταγμενους παστους και την αρμοζουσαν αιδω παραλειπουσαι, δρομον ατακτον εν τη πολει συνισταντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| τα δε νεογνα των τεκνων, αι τε προς τουτοις μητερες και τιθηνοι παραλιπουσαι αλλως και αλλως, αι μεν κατ’ οικους, αι δε κατα τας αγυιας, ανεπιστρεπτως εις το πανυπερτατον ιερον ηθροιζοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| ποικιλη δε ην των εις τουτο συλλεγομενων η δεησις επι τοις ανοσιως υπ’ εκεινου κατεγχειρουμενοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| συν τε τουτοις οι των πολιτων θρασυνθεντες ουκ ηνειχοντο τελεον αυτου επικειμενου και το της προθεσεως αυτου εκπληρουν διανοουμενου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| φωνησαντες δε την ορμην επι τα οπλα ποιησασθαι και θαρραλεως υπερ του πατρῴου νομου τελευταν, ικανην εποιησαν εν τω τοπω τραχυτητα, μολις δε υπο τε των γεραιων και των πρεσβυτερων αποτραπεντες επι την αυτην της δεησεως εστησαν στασιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και το μεν πληθος ως εμπροσθεν εν τουτοις ανεστρεφετο δεομενον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| οι δε περι τον βασιλεα πρεσβυτεροι πολλαχως επειρωντο τον αγερωχον αυτου νουν εξιστανειν της εντεθυμημενης βουλης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| θρασυνθεις δε και παντα παραπεμψας ηδη και προσβασιν εποιειτο, τελος επιθησειν δοκων τω προειρημενω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| ταυτα ουν και οι περι αυτον οντες θεωρουντες ετραπησαν εις το συν τοις ημετεροις επικαλεισθαι τον παν κρατος εχοντα τοις παρουσιν επαμυναι, μη παριδοντα την ανομον και υπερηφανον πραξιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| εκ δε της πυκνοτατης τε και εμπονου των οχλων συναγομενης κραυγης ανεικαστος τις ην βοη·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| δοκειν γαρ ην μη μονον τους ανθρωπους, αλλα και τα τειχη και το παν εδαφος ηχειν, ατε δη των παντων τοτε θανατον αλλασσομενων αντι της του τοπου βεβηλωσεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.Ο μεν ουν αρχιερευς Σιμων εξεναντιας του ναου καμψας τα γονατα και τας χειρας προτεινας ευτακτως, εποιησατο την δεησιν τοιαυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| Κυριε Κυριε, βασιλευ των ουρανων και δεσποτα πασης κτισεως, αγιε εν αγιοις, μοναρχε, παντοκρατωρ, προσχες ημιν καταπονουμενοις υπο ανοσιου και βεβηλου θρασει και σθενει πεφρυαγμενου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| συ γαρ ο κτισας τα παντα και των ολων επικρατων δυναστης δικαιος ει και τους υβρει και αγερωχιᾳ πρασσοντας τι κρινεις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| συ τους εμπροσθεν αδικιαν ποιησαντας, εν οις και γιγαντες ησαν ρωμῃ και θρασει πεποιθοτες, διεφθειρας επαγαγων αυτοις αμετρητον υδωρ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| συ τους υπερηφανιαν εργαζομενους Σοδομιτας, διαδηλους ταις κακιαις γενομενους, πυρι και θειω κατεφλεξας, παραδειγμα τοις επιγινομενοις καταστησας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| συ τον θρασυν Φαραω καταδουλωσαμενον τον λαον σου τον αγιον ᾿Ισραηλ, ποικιλαις και πολλαις δοκιμασας τιμωριαις, εγνωρισας την σην δυναστειαν, εφ’ αις εγνωρισας το μεγα σου κρατος·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και επιδιωξαντα αυτον συν αρμασι και οχλων πληθει επεκλυσας βαθει θαλασσης, τους δε εμπιστευσαντας επι σοι τω της απασης κτισεως δυναστευοντι σωους διεκομισας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| οἳ και συνιδοντες εργα σης χειρος ᾔνεσαν σε τον παντοκρατορα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| συ, βασιλευ, κτισας την απεραντον και αμετρητον γην, εξελεξω την πολιν ταυτην και αγιασας τον τοπον τουτον εις ονομα σοι τω των απαντων απροσδεει και παρεδοξασας εν επιφανειᾳ μεγαλοπρεπει, συστασιν ποιησαμενος αυτου προς δοξαν του μεγαλου και εντιμου ονοματος σου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και αγαπων τον οικον του ᾿Ισραηλ επηγγειλω δη οτι εαν γενηται ημων αποστροφη και καταλαβῃ ημας στενοχωρια και ελθοντες εις τον τοπον τουτον δεηθωμεν, εισακουσῃ της δεησεως ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και δη πιστος ει και αληθινος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| επει δε πλεονακις θλιβεντων των πατερων ημων εβοηθησας αυτοις εν τη ταπεινωσει και ερρυσω αυτους εκ μεγαλων κινδυνων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| ιδου δε νυν, αγιε βασιλευ, δια τας πολλας και μεγαλας ημων αμαρτιας καταπονουμεθα και υπεταγημεν τοις εχθροις ημων και παρειμεθα εν αδυναμιαις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| εν δε τη ημετερᾳ καταπτωσει ο θρασυς και βεβηλος ουτος επιτηδευει καθυβρισαι τον επι της γης αναδεδειγμενον τω ονοματι της δοξης σου αγιον τοπον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| το μεν γαρ οικητηριον σου ουρανος του ουρανου ανεφικτος ανθρωποις εστιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| αλλ’ επει ευδοκησας την δοξαν σου εν τω λαω σου ᾿Ισραηλ ηγιασας τον τοπον τουτον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| μη εκδικησῃς ημας εν τη τουτων ακαθαρσιᾳ, μηδε ευθυνῃς ημας εν βεβηλωσει, ινα μη καυχησωνται οι παρανομοι εν θυμω αυτων, μηδε αγαλλιασωνται εν υπερηφανιᾳ γλωσσης αυτων λεγοντες·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| ημεις κατεπατησαμεν τον οικον του αγιασμου, ως καταπατουνται οι οικοι των προσοχθισματων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| απαλειψον τας αμαρτιας ημων και διασκεδασον τας αμπλακιας ημων και επιφανον το ελεος σου κατα την ωραν ταυτην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ταχυ προκαταλαβετωσαν ημας οι οικτιρμοι σου, και δος αινεσεις εν στοματι των καταπεπτωκοτων και συντετριμμενων τας ψυχας ποιησας ημιν ειρηνην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| ᾿Ενταυθα ο παντων εποπτης Θεος και προ παντων αγιος εν αγιοις εισακουσας της ενθεσμου λιτανειας, τον υβρει και θρασει μεγαλως επῃρμενον εμαστιξεν αυτον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| ενθεν και ενθεν κραδανας αυτον ως καλαμον υπο ανεμου, ωστε κατ’ εδαφους απρακτον, ετι και τοις μελεσι παραλελυμενον μηδε φωνησαι δυνασθαι δικαιᾳ περιπεπλεγμενον κρισει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| οθεν οι τε φιλοι και οι σωματοφυλακες αυτου ταχειαν και οξειαν ιδοντες την καταλαβουσαν αυτον ευθυναν, φοβουμενοι μη και το ζην εκλειπῃ, ταχεως αυτον εξειλκυσαν υπερβαλλοντι καταπεπληγμενοι φοβω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| εν χρονω δε υστερον αναλεξαμενος εαυτον ουδαμως εις μεταμελον ηλθεν επιτιμηθεις, μετ’ απειλης δε πικρας ανελυσε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| Διακομισθεις δε εις την Αιγυπτον και τα της κακιας επαυξων, δια δε των προαποδεδειγμενων συμποτων και εταιρων του παντος δικαιου κεχωρισμενων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| ου μονον ταις αναριθμητοις ασελγειαις διηρκεσθη, αλλα και επι τοσουτον θρασους προηλθεν, ωστε δισφυμιας εν τοις τοποις συνιστασθαι και πολλους των φιλων ατενιζοντας εις την του βασιλεως προθεσιν και αυτους επεσθαι τη εκεινου θελησει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| προεθετο δε δημοσιᾳ κατα του εθνους διαδουναι ψογον· και επι του κατα την αυλην πυργου στηλην αναστησας εξεκολαψε γραφην,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| μηδενα των μη θυοντων εις τα ιερα αυτων εισιεναι, παντας δε τους ᾿Ιουδαιους εις λαογραφιαν και οικετικην διαθεσιν αχθηναι, τους δε αντιλεγοντας βιᾳ φερομενους του ζην μεταστησαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| τους τε απογραφομενους χαρασσεσθαι και δια πυρος εις το σωμα παρασημω Διονυσου κισσοφυλλω, ους και καταχωρισαι εις την προσυνεσταλμενην αυθεντιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| ινα δε μη τοις πασιν απεχθομενος φαινηται, υπεγραψεν· εαν δε τινες εξ αυτων προαιρωνται εν τοις κατα τας τελετας μεμυημενοις αναστρεφεσθαι, τουτους ισοπολιτας ᾿Αλεξανδρευσιν ειναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| ῎Ενιοι μεν ουν επι πολεως τας της πολεως ευσεβειας επιβαθρας στυγουντες ευχερως εαυτους εδιδοσαν ως μεγαλης τινος κοινωνησοντες ευκλειας απο της εσομενης τω βασιλει συναναστροφης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| οι δε πλειστοι γενναιᾳ ψυχη ενισχυσαν και ου διεστησαν της ευσεβειας, τα τε χρηματα περι του ζην αντικαταλλασσομενοι αδεως επειρωντο εαυτους ρυσασθαι εκ των απογραφων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| ευελπιδες δε καθειστηκεισαν αντιληψεως τευξεσθαι· και τους αποχωρουντας εξ αυτων εβδελυσσοντο και ως πολεμιους του εθνους εκρινον και της κοινης συναναστροφης και ευχρηστιας εστερουν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Α και μεταλαμβανων ο δυσσεβης επι τοσουτον εχολησεν, ωστε ου μονον τοις κατ’ ᾿Αλεξανδρειαν διοργιζεσθαι, αλλα και τοις εν τη χωρᾳ βαρυτερως εναντιωθηναι και προσταξαι σπευσαντας συναγαγειν παντας επι το αυτο και χειριστω μορω του ζην μεταστησαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| τουτων δε οικονομουμενων φημη δυσμενης εξηχειτο κατα του γενους ανθρωποις συμφρονουσιν εις κακοποιησιν, αφορμης διδομενης εις διαθεσιν, ως ἂν απο των νομιμων αυτους κωλυοντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| οι δε ᾿Ιουδαιοι την μεν προς τους βασιλεις ευνοιαν και πιστιν αδιαστροφον ησαν διαφυλασσοντες,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| σεβομενοι δε τον Θεον και τω τουτου νομω πολιτευομενοι χωρισμον εποιουν επι τω κατα τας τροφας, δι’ ἣν αιτιαν ενιοις απεχθεις εφαινοντο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| τη δε των δικαιων ευπραξιᾳ κοσμουντες την συναναστροφην απασιν ανθρωποις ευδοκιμοι καθειστηκεισαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| την μεν ουν περι του γενους εν πασι θρυλουμενην ευπραξιαν οι αλλοφυλοι ουδαμως διηριθμησαντο,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| την δε περι των προσκυνησεων και τροφων διαστασιν εθρυλουν, φασκοντες μητε τω βασιλει μητε ταις δυναμεσιν ομοσπονδους τους ανθρωπους γενεσθαι, δυσμενεις δε ειναι και μεγα τι τοις πραγμασιν εναντιουμενους· και ου τω τυχοντι περιηψαν ψογω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| οι δε κατα την πολιν ῞Ελληνες ουδεν ηδικημενοι, ταραχην απροσδοκητον περι τους ανθρωπους θεωρουντες και συνδρομας απροσκοπτους γινομενας, βοηθειν μεν ουκ εσθενον, τυραννικη γαρ ην η διαθεσις, παρεκαλουν δε και δυσφορως ειχον και μεταπεσεισθαι ταυτα υπελαμβανον·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| μη γαρ ουτως παροραθησεσθαι τηλικουτο συστεμα μηδεν ηγνοηκος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| ηδη δε και τινες γειτονες τε και φιλοι και συμπραγματευομενοι μυστικως τινας επισπωμενοι, πιστεις εδιδουν συνασπιειν και παν εκτενες προσοισεσθαι προς αντιληψιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| ᾿Εκεινος μεν ουν τη κατα το παρον ευημεριᾳ γεγαυρωμενος και ου καθορων το του μεγιστου Θεου κρατος, υπολαμβανων δε διηνεκως εν τη αυτη διαμενειν βουλη, εγραψε κατ’ αυτων επιστολην τηνδε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| «Βασιλευς Πτολεμαιος Φιλοπατωρ τοις κατ’ Αιγυπτον και κατα τοπον στρατηγοις και στρατιωταις χαιρειν και ερρωσθαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ερρωμαι δε και εγω αυτος και τα πραγματα ημων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| της εις την ᾿Ασιαν γενομενης ημιν επιστρατειας, ἧς ιστε και αυτοι, τη των θεων προς ημας απροπτωτω συμμαχιᾳ και τη ημετερᾳ δε ρωμῃ κατα λογον επ’ αριστον τελος αχθεισης,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| ηγησαμεθα μη βιᾳ δορατος, επιεικειᾳ δε και πολλη φιλανθρωπιᾳ τιθηνησασθαι τα κατοικουντα Κοιλην Συριαν και Φοινικην εθνη ευ ποιησαι τε ασμενως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και τοις κατα πολεσιν ιεροις απονειμαντες προσοδους πλειστας, προηχθημεν και εις τα ῾Ιεροσολυμα αναβαντες τιμησαι το ιερον των αλιτηριων και μηδεποτε ληγοντων της ανοιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| οι δε λογω μεν την ημετεραν αποδεξαμενοι παρουσιαν, τω δε πραγματι νοθως, προθυμηθεντων ημων εισελθειν εις τον ναον αυτων και τοις εκπρεπεσι και καλλιστοις αναθημασι τιμησαι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| τυφοις φερομενοι παλαιοτεροις, ειρξαν ημας της εισοδου, απολειπομενοι της ημετερας αλκης δι’ ἣν εχομεν προς απαντας ανθρωπους φιλανθρωπιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| την δε αυτων εις ημας δυσμενειαν εκδηλον καθισταντες, ως μονωτατοι των εθνων βασιλευσι και τοις εαυτων ευεργεταις υψαυχενουντες, ουδεν γνησιον βουλονται φερειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| ημεις δε τη τουτων ανοιᾳ συμπεριενεχθεντες και μετα νικης διακομισθεντες και εις την Αιγυπτον τοις πασιν εθνεσι φιλανθρωπως απαντησαντες καθως επρεπεν εποιησαμεν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| εν δε τουτοις προς τους ομοφυλους αυτων αμνησικακιαν απασι γνωριζοντες, δια τε την συμμαχιαν και τα πεπιστευμενα μετα απλοτητος αυτοις αρχηθεν μυρια πραγματα τολμησαντες εξαλλοιωσαι, εβουληθημεν και πολιτειας αυτους ᾿Αλεξανδρεων καταξιωσαι και μετοχους των αει ιερεων καταστησαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| οι δε τουναντιον εκδεχομενοι και τη συμφυτω κακοηθειᾳ το καλον απωσαμενοι, διηνεκως δε εις το φαυλον εκνευοντες,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| ου μονον απεστρεψαντο την ατιμητον πολιτειαν, αλλα και βδελυσσονται λογω τε και σιγη τους εν αυτοις ολιγους προς ημας γνησιως διακειμενους, παρεκαστα υφορωμενοι δια της δυσκλεεστατης εμβιωσεως δια ταχους ημας καταστρεψαι τα κατορθωματα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| διο και τεκμηριοις καλως πεπεισμενοι, τουτους κατα παντα δυσνοειν ημιν τροπον και προνοουμενοι μηποτε αιφνιδιου μετεπειτα ταραχης ενστασης ημιν τους δυσσεβεις τουτους κατα νωτου προδοτας και βαρβαρους εχωμεν πολεμιους 25 προστεταχαμεν αμα τω προσπεσειν την επιστολην τηνδε αυθωρει τους εννεμομενους συν γυναιξι και τεκνοις μετα υβρεων και σκυλμων αποστειλαι προς ημας εν δεσμοις σιδηροις παντοθεν κατακεκλεισμενους, εις ανηκεστον και δυσκλεη πρεποντα δυσμενεσι φονον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| τουτων γαρ ομου κολασθεντων, διειληφαμεν εις τον επιλοιπον χρονον τελειως ημιν τα πραγματα εν ευσταθειᾳ και βελτιστῃ διαθεσει κατασταθησεσθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| ὃς δι’ ἂν σκεπασῃ τινα των ᾿Ιουδαιων απο γηραιου μεχρι νηπιου μεχρι των υπομαστιδιων, αισχισταις βασανοις αποτυμπανισθησεται πανοικι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| μηνυειν δε τον βουλομενον, εφ’ ω την ουσιαν του εμπιπτοντος υπο την ευθυναν ληψεται και εκ του βασιλικου αργυριου δραχμας δισχιλιας και της ελευθεριας τευξεται και στεφανωθησεται.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| πας δε τοπος, ου εαν φωραθη το συνολον σκεπαζομενος ᾿Ιουδαιος, αβατος και πυριφλεγης γινεσθω και πασῃ θνητη φυσει κατα παντα αχρηστος φανησεται εις τον αει χρονον».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| Και ο μεν της επιστολης τυπος ουτως εγεγραπτο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΠΑΝΤΗ δε, οπου προσεπιπτε τουτο το προσταγμα, δημοτελης συνιστατο τοις εθνεσιν ευωχια μετα αλαλαγμων και χαρας, ως ἂν της προκατεσκιρρωμενης αυτοις παλαι κατα διανοιαν μετα παρρησιας συνεκφαινομενης απεχθειας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| τοις δε ᾿Ιουδαιοις ανηκεστον πενθος ην και πανοδυρτος μετα δακρυων βοη, στεναγμοις πεπυρωμενης της αυτων παντοθεν καρδιας, ολοφυρομενων την απροσδοκητον εξαιφνης επικριθεισαν αυτοις ολεθριαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| τις νομος η πολις η τις το συνολον οικητος τοπος η τινες αγυιαι κοπετου και γοων επ’ αυτοις ουκ ενεπιπλωντο; 4 ουτω γαρ μετα πικριας ανοικτου ψυχης υπο των κατα πολιν στρατηγων ομοθυμαδον εξαπεστελλοντο, ωστε επι ταις εξαλλοις τιμωριαις και τινας των εχθρων λαμβανοντας προ των οφθαλμων τον κοινον ελεον και λογιζομενους την αδηλον του βιου καταστροφην, δακρυειν αυτων την τρισαθλιον εξαποστολην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ηγετο γαρ γεραιων πληθος πολια πεπυκασμενων, την εκ του γηρως νωθροτητα ποδων επικυφον ανατροπης ορμη βιαιας απασης αιδους ανευ προς οξειαν καταχρωμενων πορειαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| αι δε αρτι προς βιου κοινωνιαν γαμικον υπεληλυθυιαι παστον νεανιδες, αντι τερψεως μεταλαβουσαι γοους και κονει την μυροβραχη πεφυρμεναι κομην, ακαλυπτως δε αγομεναι, θρηνον ανθ’ υμεναιων ομοθυμαδον εξηρχον ως εσπαραγμεναι σκυλμοις αλλοεθνεσι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| δεσμιαι δε δημοσιαι μεχρι της εις το πλοιον εμβολης ειλκοντο μετα βιας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| οι τε τουτων συζυγεις βροχοις αντι στεφεων τους αυχενας περιπεπλεγμενοι μετα ακμαιας και νεανικης ηλικιας, αντι ευωχιας και νεωτερικης ραθυμιας τας επιλοιπους των γαμων ημερας εν θρηνοις διηγον, παρα ποδας ηδη τον ᾅδην ορωντες κειμενον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| κατηχθησαν δε θηριων τροπον αγομενοι σιδηροδεσμοις αναγκαις, οι μεν τοις ζυγοις των πλοιων προσηλωμενοι τους τραχηλους, οι δε τους ποδας αρρηκτοις κατησφαλισμενοι πεδαις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ετι και τω καθυπερθε πυκνω σανιδωματι διακειμενω, οπως παντοθεν εσκοτισμενοι τους οφθαλμους αγωγην επιβουλων εν παντι τω καταπλω λαμβανωσι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| Τουτων δε επι την λεγομενην Σχεδιαν αχθεντων και του παραπλου περανθεντος, καθως ην δεδογματισμενον τω βασιλει, προσεταξεν αυτους εν τω προ της πολεως ιπποδρομω παρεμβαλειν απλετω καθεστωτι περιμετρω και προς παραδειγματισμον αγαν ευκαιροτατω καθεστωτι πασι τοις καταπορευομενοις εις την πολιν και τοις εκ τουτων εις την χωραν στελλομενοις προς εκδημιαν προς το μηδε ταις δυναμεσιν αυτου κοινωνειν, μηδε το συνολον καταξιωσαι περιβολων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| ως δε τουτο εγενηθη, ακουσας τους εκ της πολεως ομοεθνεις κρυβη εκπορευομενους πυκνοτερον αποδυρεσθαι την ακλεα των αδελφων ταλαιπωριαν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| διοργισθεις προσεταξε και τουτοις ομου τον αυτον τροπον επιμελως ως εκεινοις ποιησαι μη λειπομενοις κατα μηδενα τροπον της εκεινων τιμωριας,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| απογραφηναι δε παν το φυλον εξ ονοματος, ουκ εις την εμπροσθε βραχει προδεδηλωμενην των εργων καταπονον λατρειαν, στρεβλωθεντας δε ταις παρηγγελμεναις αικιαις το τελος αφανισαι μιας υπο καιρον ημερας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| εγινετο μεν ουν η τουτων απογραφη μετα πικρας σπουδης και φιλοτιμου προσεδρειας απο ανατολων ηλιου μεχρι δυσμων, ανηνυτον λαμβανουσα το τελος επι ημερας τεσσαρακοντα. —16 Μεγαλως δε και διηνεκως ο βασιλευς χαρα πεπληρωμενος, συμποσια επι παντων των ειδωλων συνισταμενος, πεπλανημενῃ πορρω της αληθειας φρενι και βεβηλω στοματι, τα μεν κωφα και μη δυναμενα αυτοις λαλειν η αρηγειν επαινων, εις δε τον μεγιστον Θεον τα μη καθηκοντα λαλων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| μετα δε το προειρημενον του χρονου διαστημα προσηνεγκαντο οι γραμματεις τω βασιλει μηκετι ισχυειν την των ᾿Ιουδαιων απογραφην ποιεισθαι δια την αμετρητον αυτων πληθυν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| καιπερ οντων κατα την χωραν ετι των πλειονων, των μεν κατα τας οικιας ετι συνεστηκοτων, των δε και κατα τοπον, ως αδυνατου καθεστωτος πασι τοις επ’ Αιγυπτον στρατηγοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| απειλησαντος δε αυτοις σκληροτερον ως δεδωροκοπημενοις εις μηχανην της εκφυγης, συνεβη σαφως αυτον περι τουτου πεισθηναι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| λεγοντων μετα αποδειξεως και την χαρτηριαν ηδη και τους γραφικους καλαμους, εν οις εχρωντο, εκλελοιπεναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| τουτο δε ην ενεργεια της του βοηθουντος τοις ᾿Ιουδαιοις εξ ουρανου προνοιας ανικητου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΤΟΤΕ προσκαλεσαμενος ῞Ερμωνα τον προς τη των ελεφαντων επιμελειᾳ, βαρειᾳ μεμεστωμενος οργη και χολω κατα παν αμεταθετος 2 εκελευσεν υπο την επερχομενην ημεραν δαψιλεσι δρακεσι λιβανωτου και οινω πλειονι ακρατω απαντας τους ελεφαντας ποτισαι, οντας τον αριθμον πεντακοσιους, και αγριωθεντας τη του ποματος αφθονω χορηγιᾳ εισαγαγειν προς συναντησιν του μορου των ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ο μεν ταδε προστασσων ετρεπετο προς την ευωχιαν, συναγαγων τους μαλιστα των φιλων και της στρατιας απεχθως εχοντας προς τους ᾿Ιουδαιους·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| ο δε ελεφανταρχης το προσταγεν αραροτως ῞Ερμων συνετελει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| οι τε προς τουτοις λειτουργοι κατα την εσπεραν αξιοντες τας των ταλαιπωρων εδεσμευον χειρας την τε λοιπην εμηχανωντο περι αυτους ασφαλειαν, εννυχον δοξαντες ομου ληψεσθαι το φυλον περας της ολεθριας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| οι δε πασης σκεπης ερημοι δοκουντες ειναι τοις εθνεσιν ᾿Ιουδαιοι δια την παντοθεν περιεχουσαν αυτους μετα δεσμων αναγκην,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| τον παντοκρατορα Κυριον και πασης δυναμεως δυναστευοντα, ελεημονα Θεον αυτων και πατερα, δυσκαταπαυστω βοη παντες μετα δακρυων επεκαλεσαντο, δεομενοι 8 την κατ᾿ αυτων μεταστρεψαι βουλην ανοσιαν και ρυσασθαι αυτους μετα μεγαλομερους επιφανειας εκ του παρα ποδας εν ετοιμω μορου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| τουτων μεν ουν εκτενως η λιτανεια ανεβαινεν εις ουρανον.— 10 ῾Ο δε ῞Ερμων τους ανηλεεις ελεφαντας ποτισας πεπληρωμενους της του οινου πολλης χορηγιας και του λιβανου μεμεστωμενους, ορθροις επι την αυλην παρην περι τουτων προσαγγειλαι τω βασιλει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| το δε απ᾿ αιωνος χρονου κτισμα καλον εν νυκτι και ημερᾳ επιβαλλομενον υπο του χαριζομενου πασιν, οις ἂν αυτος θελησῃ, υπνου μερος απεστειλε προς τον βασιλεα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ηδιστω και βαθει κατεσχεθη τη ενεργειᾳ του Δεσποτου, της αθεσμου μεν προθεσεως πολυ διεσφαλμενος, του δε αμεταθετου λογισμου μεγαλως διεψευσμενος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| οι δε ᾿Ιουδαιοι την προσημανθεισαν ωραν διαφυγοντες, τον αγιον ᾔνουν Θεον αυτων και παλιν ηξιουν τον ευκαταλλακτον δειξαι της μεγαλοσθενους αυτου χειρος κρατος εθνεσιν υπερηφανοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| μεσουσης δε ηδη της δεκατης ωρας σχεδον, ο προς ταις κλησεσι τεταγμενος, αθροους τους κλητους ιδων, ενυξε προσελθων τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και μολις διεγειρας υπεδειξε τον της συμποσιας καιρον ηδη παρατρεχοντα, τον περι τουτων λογον ποιουμενος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| ὃν ο βασιλευς λογισαμενος και τραπεις εις τον ποτον, εκελευσε τους παραγεγονοτας εις την συμποσιαν αντικρυς ανακλιθηναι αυτου.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| ου και γενομενου, παρῄνει εις ευωχιαν δοντας εαυτους, το παρον της συμποσιας επιπολυ γεραιρομενους εις ευφροσυνην καταθεσθαι μερος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| επι πλειον δε προβαινουσης της ομιλιας, τον ῞Ερμωνα μεταπεμψαμενος ο βασιλευς, μετα πικρας απειλης επυνθανετο, τινος ενεκεν αιτιας ειαθησαν οι ᾿Ιουδαιοι την παρουσαν ημεραν περιβεβιωκοτες; 19 του δε υποδειξαντος εκ νυκτος το προσταγεν επι τελος αγηοχεναι και των φιλων αυτω προσμαρτυρησαντων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| την ωμοτητα χειρονα Φαλαριδος εσχηκως εφη τω της σημερον υπνω χαριν εχειν αυτους· ανυπερθετως δε εις την επιτελλουσαν ημεραν κατα το ομοιον ετοιμασον τους ελεφαντας επι τον των αθεμιτων ᾿Ιουδαιων αφανισμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ειποντος δε του βασιλεως, ασμενως παντες μετα χαρας οι παροντες ομου συναινεσαντες, εις τον ιδιον οικον εκαστος ανελυσε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και ουχ ουτως εις υπνον κατεχρησαντο τον χρονον της νυκτος, ως εις το παντοιους μηχανασθαι τοις ταλαιπωροις δοκουσιν εμπαιγμους.— 23 ῎Αρτι δε αλεκτρυων εκεκραγει ορθριος, και τα θηρια καθωπλικως ο ῞Ερμων εν τω μεγαλω περιστυλω διεκινει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| τα δε κατα την πολιν πληθη συνηθροιστο προς την οικτροτατην θεωριαν, προσδοκωντα την πρωΐαν μετα σπουδης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| οι δε ᾿Ιουδαιοι κατα τον αμερη ψυχουλκουμενοι χρονον, πολυδακρυον ικετειαν εν μελεσι γοεροις τεινοντες τας χειρας εις τον ουρανον εδεοντο του μεγιστου Θεου παλιν αυτοις βοηθησαι συντομως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| ουπω δε ηλιου βολαι κατεσπειροντο, και του βασιλεως τους φιλους εκδεχομενου, ο ῞Ερμων παραστας εκαλει προς την εξοδον, υποδεικνυων το προθυμον του βασιλεως εν ετοιμω κεισθαι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| του δε αποδεξαμενου και καταπλαγεντος επι τη παρανομω εξοδω, κατα παν αγνωσιᾳ κεκρατημενος επυνθανετο, τι το πραγμα, αφ᾿ ου τουτο αυτω μετα σπουδης τετελεσται·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| τουτο δε ην η ενεργεια του παντα δεσποτευοντος Θεου, των πριν αυτω μεμηχανημενων ληθην κατα διανοιαν εντεθεικοτος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| ο δε ῞Ερμων υπεδεικνυε και παντες οι φιλοι τα θηρια και τας δυναμεις ητοιμασθαι, βασιλευ, κατα την σην εκτενη προθεσιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| ο δε επι τοις ρηθεισι πληρωθεις βαθει χολω δια το περι τουτων προνοιᾳ Θεου διασκεδασθαι παν αυτου το νοημα, ενατενισας μετα απειλης ειπεν·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| ει σοι γονεις παρησαν η παιδων γοναι, τηνδε θηρσιν αγριοις εσκευασα ἂν δαψιλη θοιναν αντι των ανεγκλητων εμοι και προγονοις εμοις αποδεδειγμενων ολοσχερη βεβαιαν πιστιν εξοχως ᾿Ιουδαιων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| καιπερ ει μη δια την της συντροφιας στοργην και της χρειας, το ζην αντι τουτων εστερηθης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.33| ουτως ο ῞Ερμων απροσδοκητον και επικινδυνον υπηνεγκεν απειλην και τη ορασει και τω προσωπω συνεσταλη.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.34| ο καθεις δε των φιλων σκυθρωπως υπεκρεων, τους συνηθροισμενους απελυσαν εκαστον επι την ιδιαν ασχολιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.35| οι τε ᾿Ιουδαιοι τα παρα του βασιλεως ακουσαντες, τον επιφανη Θεον και βασιλεα των βασιλεων ᾔνουν και τησδε της βοηθειας αυτου τετευχοτες.— 36 Κατα δε τους αυτους νομους ο βασιλευς συστησαμενος παλιν το συμποσιον εις ευφροσυνην τραπηναι παρεκαλει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.37| τον δε ῞Ερμωνα προσκαλεσαμενος μετα απειλης ειπε· ποσακις σοι δει περι τουτων αυτων προσταττειν, αθλιωτατε; 38 τους ελεφαντας ετι και νυν καθοπλισον εις την αυριον επι τον των ᾿Ιουδαιων αφανισμον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.39| οι δε συνανακειμενοι συγγενεις την αστατον διανοιαν αυτου θαυμαζοντες, προεφεροντο ταδε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.40| βασιλευ, μεχρι τινος ως αλογους ημας διαπειραζεις, προστασσων ηδη τριτον αυτους αφανισαι και παλιν επι των πραγματων εκ μεταβολης αναλυων τα σοι δεδογμενα; 41 ων χαριν η πολις δια την προσδοκιαν οχλει και πληθυουσα συστροφαις, ηδη και κινδυνευει πολλακις διαρπασθηναι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.42| οθεν ο κατα παντα Φαλαρις βασιλευς εμπληθυνθεις αλογιστιας και τας γινομενας προς επισκοπην των ᾿Ιουδαιων εν αυτω μεταβολας της ψυχης παρ᾿ ουδεν ηγουμενος, ατελεστατον εβεβαιωσεν ορκον, ορισαμενος τουτους μεν ανυπερθετως πεμψειν εις ᾅδην εν γονασι και ποσι θηριων ᾐκισμενους,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.43| επιστρατευσαντα δε επι την ᾿Ιουδαιαν ισοπεδον πυρι και δορατι θησεσθαι δια ταχους και τον αβατον αυτων ημιν ναον πυρι πρηνεα εν ταχει των συντελουντων εκει θυσιας ερημον εις τον απαντα χρονον καταστησειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.44| τοτε περιχαρεις αναλυσαντες οι φιλοι και συγγενεις μετα πιστεως διετασσον τας δυναμεις επι τους ευκαιροτατους τοπους της πολεως προς τηρησιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.45| ο δε ελεφανταρχης τα θηρια σχεδον ειπειν εις καταστημα μανιωδες αγηοχως, ευωδεστατοις πομασιν οινου λελιβανωμενου φοβεραις κατεσκευασμενα σκευαις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.46| περι την εω, της πολεως ηδη πληθεσιν αναριθμητοις κατα του ιπποδρομου καταμεμεστωμενης, εισελθων εις την αυλην επι το προκειμενον ωτρυνε τον βασιλεα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.47| ο δε οργη βαρειᾳ γεμισας δυσσεβη φρενα παντι τω βαρει συν τοις θηριοις εξωρμησε, βουλομενος ατρωτω καρδιᾳ και κοραις οφθαλμων θεασασθαι την επιπονον και ταλαιπωρον των προσεσημαμμενων καταστροφην.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.48| ως δε των ελεφαντων εξιοντων περι πυλην και της συνεπομενης ενοπλου δυναμεως της τε του πληθους πορειας κονιορτον ιδοντες, και βαρυηχη θορυβον ακουσαντες οι ᾿Ιουδαιοι,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.49| υστατην βιου ροπην αυτοις εκεινην δοξαντες ειναι το τελος της αθλιωτατης προσδοκιας, εις οικτον και γοους τραπεντες κατεφιλουν αλληλους περιπλεκομενοι τοις συγγενεσιν επι τους τραχηλους επιπιπτοντες, γονεις παισι και μητερες νεανισιν, ετεραι δε νεογνα προς μαστους εχουσαι βρεφη τελευταιον ελκοντα γαλα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.50| ου μην δε αλλα και τας εμπροσθεν αυτων γεγενημενας αντιληψεις εξ ουρανου συνιδοντες, πρηνεις ομοθυμαδον ριψαντες εαυτους και τα νηπια χωρισαντες των μαστων,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.51| ανεβοησαν φωνη μεγαλῃ σφοδρα, τον της απασης δυναμεως δυναστην ικετευοντες, οικτειραι μετ᾿ επιφανειας αυτους ηδη προς πυλαις ᾅδου καθεστωτας.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ δε τις ανηρ επισημος των απο της χωρας ιερεων, εν πρεσβειω την ηλικιαν ηδη λελογχως και πασῃ τη κατα τον βιον αρετη κεκοσμημενος, τους περι αυτον καταστειλας πρεσβυτερους επικαλεισθαι τον αγιον Θεον προσηυξατο ταδε·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| βασιλευ μεγαλοκρατωρ, υψιστε, παντοκρατωρ Θεε την πασαν διακυβερνων εν οικτιρμοις κτισιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| επιδε επι ῾Αβρααμ σπερμα, επι ηγιασμενου τεκνα ᾿Ιακωβ, μεριδος ηγιασμενης σου λαον εν ξενῃ γη ξενον αδικως απολλυμενον, πατερ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| συ Φαραω πληθυνοντα αρμασι, τον πριν Αιγυπτου ταυτης δυναστην, επαρθεντα ανομω θρασει και γλωσσῃ μεγαλορρημονι, συν τη υπερηφανω στρατια ποντοβροχους απωλεσας, φεγγος επιφανας ελεους ᾿Ισραηλ γενει.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| συ τον αναριθμητοις δυναμεσι γαυρωθεντα Σενναχηρειμ, βαρυν ᾿Ασσυριων βασιλεα, δορατι την πασαν υποχειριον ηδη λαβοντα γην και μετεωρισθεντα επι την αγιαν σου πολιν, βαρεα λαλουντα κομπω και θρασει συ, Δεσποτα, εθραυσας, εκδηλον δεικνυς εθνεσι πολλοις το σον κρατος.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| συ τους κατα την Βαβυλωνιαν τρεις εταιρους, πυρι την ψυχην αυθαιρετως δεδωκοτας εις το μη λατρευσαι τοις κενοις, διαπυρον δροσισας καμινον ερρυσω μεχρι τριχος απημαντους, φλογα πασιν επιπεμψας τοις υπεναντιοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| συ τον διαβολαις φθονου λεουσι κατα γης ριφεντα θηρσι βοραν Δανιηλ εις φως ανηγαγες ασινη,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| τον τε βυθοτρεφους εν γαστρι κητους ᾿Ιωναν τηκομενον αφειδως απημαντον πασιν οικειοις ανεδειξας, πατερ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και νυν μισυβρι, πολυελεε, των ολων σκεπαστα, το ταχος επιφανηθι τοις απο ᾿Ισραηλ γενους, υπο δε εβδελυγμενων ανομων εθνων υβριζομενοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| ει δε ασεβειαις κατα την αποικιαν ο βιος ημων ενεσχηται, ρυσαμενος ημας απο εχθρων χειρος, ως προαιρη, Δεσποτα, απολεσον ημας μορω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| μη τοις ματαιοις οι ματαιοφρονες ευλογησατωσαν επι τη των ηγαπημενων σου απωλειᾳ λεγοντες· ουδε ο Θεος αυτων ερρυσατο αυτους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| συ δε ο πασαν αλκην και δυναστειαν εχων απασαν, αιωνιε, νυν επιδε· ελεησον ημας τους καθ᾿ υβριν ανομων αλογιστον εκ του ζην μεθιστανομενους εν επιβουλων τροπω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| πτηξατω δε εθνη σην δυναμιν ανικητον σημερον, εντιμε, δυναμιν εχων επι σωτηριᾳ ᾿Ιακωβ γενους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ικετευει σε το παν πληθος των νηπιων και οι τουτων γονεις μετα δακρυων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| δειχθητω πασιν εθνεσιν, οτι μεθ᾿ ημων ει, Κυριε, και ουκ απεστρεψας το προσωπον σου αφ᾿ ημων, αλλα καθως ειπας οτι ουδ᾿ εν τη γη των εχθρων αυτων οντων υπερειδες αυτους, ουτως επιτελεσον, Κυριε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| Του δε ᾿Ελεαζαρου ληγοντος αρτι της προσευχης, ο βασιλευς συν τοις θηριοις και παντι τω της δυναμεως φρυαγματι κατα τον ιπποδρομον παρηγε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και θεωρησαντες οι ᾿Ιουδαιοι μεγα εις ουρανον ανεκραξαν, ωστε και τους παρακειμενους αυλωνας συνηχησαντας ακατασχετον οιμωγην ποιησαι παντι τω στρατοπεδω.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| τοτε ο μεγαλοδοξος παντοκρατωρ και αληθινος Θεος, επιφανας το αγιον αυτου προσωπον, ηνεωξε τας ουρανιους πυλας, εξ ων δεδοξασμενοι δυο φοβεροειδεις αγγελοι κατεβησαν φανεροι πασι, πλην τοις ᾿Ιουδαιοις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| και αντεστησαν και την δυναμιν των υπεναντιων επληρωσαν ταραχης και δειλιας και ακινητοις εδησαν πεδαις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και υποφρικον και το του βασιλεως σωμα εγενηθη και ληθη το θρασος αυτου το βαρυθυμον ελαβε.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και απεστρεψαν τα θηρια επι τας συνεπομενας ενοπλους δυναμεις και κατεπατουν αυτας και ωλοθρευον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| και μετεστραφη του βασιλεως η οργη εις οικτον και δακρυα υπερ των εμπροσθεν αυτω μεμηχανευμενων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| ακουσας γαρ της κραυγης και συνιδων πρηνεις απαντας εις την απωλειαν, δακρυσας μετα οργης τοις φιλοις διηπειλειτο λεγων·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| παραβασιλευετε και τυραννους υπερβεβηκατε ωμοτητι και εμε αυτον τον υμων ευεργετην επιχειρειτε της αρχης ηδη και του πνευματος μεθισταν, λαθρα μηχανωμενοι τα μη συμ‘φεροντα τη βασιλειᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| τις τους κρατησαντας ημων εν πιστει τα της χωρας οχυρωματα, της οικιας αποστησας εκαστον αλογως ηθροισεν ενθαδε; 26 τις τους εξ αρχης ευνοιᾳ προς ημας κατα παντα διαφεροντας παντων εθνων και τους χειριστους πλεονακις ανθρωπων επιδεδεγμενους κινδυνους, ουτως αθεσμοις περιεβαλεν αικιαις; 27 λυσατε, εκλυσατε αδικα δεσμα· εις τα ιδια μετ᾿ ειρηνης εξαποστειλατε, τα προπεπραγμενα παραιτησαμενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| απολυσατε τους υιους του παντοκρατορος επουρανιου Θεου ζωντος, ὃς αφ᾿ ημετερων μεχρι του νυν προγονων απαραποδιστον μετα δοξης ευσταθειαν παρεχει τοις ημετεροις πραγμασιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| ο μεν ουν ταυτα ελεξεν· οι δε εν αμερει χρονω λυθεντες τον αγιον σωτηρα Θεον αυτων ευλογουν, αρτι τον θανατον εκπεφευγοτες.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| Ειτα ο βασιλευς εις την πολιν απαλλαγεις, τον επι των προσοδων προσκαλεσαμενος, εκελευσεν οινους τε και τα λοιπα προς ευωχιαν επιτηδεια τοις ᾿Ιουδαιοις χορηγειν επι ημερας επτα, κρινας αυτους εν ω τοπω εδοξαν τον ολεθρον αναλαμβανειν, εν τουτω εν ευφροσυνῃ πασῃ σωτηρια αγειν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| τοτε οι πριν επονειδιστοι και πλησιον του ᾅδου, μαλλον δ᾿ επ᾿ αυτω βεβηκοτες, αντι πικρου και δυσαιακτου μορου, κωθωνα σωτηριον συστησαμενοι, τον εις πτωσιν αυτοις και ταφον ητοιμασμενον τοπον κλισιαις κατεμερισαν πληρεις χαρμονης.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| καταληξαντες δε θρηνου πανοδυρτον μελος ανελαβον ᾠδην πατριον, τον σωτηρα και τερατοποιον αινουντες Θεον· οιμωγην τε πασαν και κωκυτον απωσαμενοι χορους συνισταντο ευφροσυνης ειρηνικης σημειον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| ωσαυτως δε και ο βασιλευς περι τουτων συμποσιον βαρυ συναγαγων, αδιαλειπτως εις ουρανον ανθωμολογειτο μεγαλοπρεπως επι τη παραδοξω γενηθεισῃ αυτω σωτηριᾳ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| οι τε πριν εις ολεθρον και οιωνοβρωτους αυτους εσεσθαι τιθεμενοι, μετα χαρας απογραψαμενοι κατεστεναξαν, αισχυνην εφ᾿ εαυτοις περιβαλλομενοι και την πυριπνουν τολμαν ακλεως εσβεσμενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| οι τε ᾿Ιουδαιοι, καθως προειρηκαμεν, συστησαμενοι τον προειρημενον χορον, μετ᾿ ευωχιας εν εξομολογησεσιν ιλαραις και ψαλμοις διηγον,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| και κοινον ορισαμενοι περι τουτων θεσμον επι πασαν την παροικιαν αυτων εις γενεας, τας προειρημενας ημερας αγειν εστησαν ευφροσυνους, ου ποτου χαριν και λιχνειας, σωτηριας δε της δια Θεον γενομενης αυτοις.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.37| ενετυχον δε τω βασιλει την απολυσιν αυτων εις τα ιδια αιτουμενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.38| απογραφονται δε αυτους απο πεμπτης και εικαδος του Παχων εως της τεταρτης του ᾿Επιφι, επι ημερας τεσσαρακοντα, συνιστανται δε αυτων την απωλειαν απο πεμπτης του ᾿Επιφι εως εβδομης, ημεραις τρισιν,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.39| εν αις και μεγαλοδοξως επιφανας το ελεος αυτου ο των ολων δυναστης απταιστους αυτους ερρυσατο ομοθυμαδον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.40| ευωχουντο δε πανθ᾿ υπο του βασιλεως χορηγουμενοι μεχρι της τεσσαρεσκαιδεκατης, εν ᾗ και την εντυχιαν εποιησαντο περι της απολυσεως αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.41| συναινεσας τε αυτοις ο βασιλευς εγραψεν αυτοις την υπογεγραμμενην επιστολην προς τους κατα πολιν στρατηγους μεγαλοψυχως την εκτενιαν εχουσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.«ΒΑΣΙΛΕΥΣ Πτολεμαιος ο Φιλοπατωρ τοις κατ᾿ Αιγυπτον στρατηγοις και πασι τοις τεταγμενοις επι πραγματων χαιρειν και ερρωσθαι·<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ερρωμεθα δε και αυτοι και τα τεκνα ημων, κατευθυναντος ημιν του μεγαλου Θεου τα πραγματα καθως προαιρουμεθα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| των φιλων τινες, κακοηθειᾳ πυκνοτερον ημιν παρακειμενοι, συνεπεισαν ημας εις το τους υπο την βασιλειαν ᾿Ιουδαιους συναθροισαντας συστημα κολασασθαι ξενιζουσαις αποστατων τιμωριαις,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| προσφερομενοι μηποτε ευσταθησειν τα πραγματα ημων, δι᾿ ἣν εχουσιν ουτοι προς παντα τα εθνη δυσμενειαν, μεχρις ἂν συντελεσθη τουτο.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οἳ και δεσμιους καταγαγοντες αυτους μετα σκυλμων ως ανδραποδα, μαλλον δε ως επιβουλους, ανευ πασης ανακρισεως και εξετασεως επεχειρησαν ανελειν, νομου Σκυθων αγριωτεραν εμπεπορπημενοι ωμοτητα.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ημεις δε επι τουτοις σκληροτερον διαπειλησαμενοι, καθ᾿ ἣν εχομεν προς απαντας ανθρωπους επιεικειαν, μογις το ζην αυτοις χαρισαμενοι και τον επουρανιον Θεον εγνωκοτες ασφαλως υπερησπικοτα των ᾿Ιουδαιων, ως πατερα υπερ υιων διαπαντος υπερμαχουντα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| την τε του φιλου ἣν εχουσι προς ημας βεβαιαν και τους προγονους ημων ευνοιαν αναλογισαμενοι, δικαιως απολελυκαμεν πασης καθ᾿ οντινουν αιτιας τροπον 8 και προστεταχαμεν εκαστω παντας εις τα ιδια επιστρεφειν, εν παντι τοπω μηθενος αυτους το συνολον καταβλαπτοντος, μητε ονειδιζειν περι των γεγενημενων παρα λογον.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| γινωσκετε γαρ οτι κατα τουτων, εαν τι κακοτεχνησωμεν πονηρον η επιλυπησωμεν αυτους το συνολον, ουκ ανθρωπον, αλλα τον πασης δεσποζοντα δυναμεως Θεον υψιστον αντικειμενον ημιν επ᾿ εκδικησει των πραγματων κατα παν αφευκτως δια παντος εξομεν. ερρωσθε».<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Λαβοντες δε την επιστολην ταυτην ουκ εσπουδασαν ευθεως γενεσθαι περι την αφοδον, αλλα τον βασιλεα προσηξιωσαν τους εκ του γενους των ᾿Ιουδαιων τον αγιον Θεον αυθαιρετως παραβεβηκοτας και του Θεου τον νομον τυχειν δι᾿ αυτων της οφειλομενης κολασεως,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| προφερομενοι τους γαστρος ενεκεν τα θεια παραβεβηκοτας προσταγματα μηδεποτε ευνοησειν μηδε τοις του βασιλεως πραγμασιν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ο δε ταληθες αυτους λεγειν παραδεξαμενος και συναινεσας εδωκεν αυτοις αδειαν παντων, οπως τους παραβεβηκοτας του Θεου τον νομον εξολοθρευσωσι κατα παντα τον υπο την βασιλειαν αυτου τοπον μετα παρρησιας ανευ πασης βασιλικης εξουσιας και επισκεψεως.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| τοτε κατευφημησαντες αυτον, ως πρεπον ην, οι τουτων ιερεις και παν το πληθος επιφωνησαντες το αλληλουια, μετα χαρας ανελυσαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| τοτε τον εμπεσοντα των μεμιασμενων ομοεθνη κατα την οδον εκολαζοντο και μετα παραδειγματισμων ανῄρουν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εκεινῃ δε τη ημερᾳ ανειλον υπερ τους τριακοσιους ανδρας και ηγαγον ευφροσυνην μετα χαρας τους βεβηλους χειρωσαμενοι.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| αυτοι δε οι μεχρι θανατου τον Θεον εσχηκοτες, παντελη σωτηριας απολαυσιν ειληφοτες, ανεζευξαν εκ της πολεως παντοιοις ευωδεστατοις ανθεσι κατεστεμμενοι μετ᾿ ευφροσυνης και βοης, εν αινοις και παμμελεσιν υμνοις ευχαριστουντες τω Θεω των πατερων αυτων αιωνιω σωτηρι του ᾿Ισραηλ.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| Παραγενηθεντες δε εις Πτολεμαΐδα την ονομαζομενην δια την του τοπου ιδιοτητα ροδοφορον, εν ᾗ προσεμεινεν αυτους ο στολος κατα κοινην αυτων βουλην ημερας επτα,<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εκει εποιησαν ποτον σωτηριον, του βασιλεως χορηγησαντος αυτοις ευψυχως τα προς την αφιξιν παντα εκαστω εως εις την ιδιαν οικιαν.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| καταχθεντες δε μετ᾿ ειρηνης εν ταις πρεπουσαις εξομολογησεσιν, ωσαυτως κακει εστησαν και ταυτας αγειν τας ημερας επι τον της παροικιας αυτων χρονον ευφροσυνους.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| ας και ανιερωσαντες εν στηλῃ κατα τον συμποσιας τοπον προσευχης καθιδρυσαντες, ανελυσαν ασινεις, ελευθεροι, υπερχαρεις, δια τε γης και θαλασσης και ποταμου ανασωζομενοι τη του βασιλεως επιταγη, εκαστος εις την ιδιαν 21 και πλειστην η εμπροσθεν εν τοις εχθροις εξουσιαν εσχηκοτες μετα δοξης και φοβου, το συνολον υπο μηδενος διασεισθεντες των υπαρχοντων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και παντα τα εαυτων παντες εκομισαντο εξ απογραφης, ωστε τους εχοντας τι μετα φοβου μεγιστου αποδουναι αυτοις, τα μεγαλεια του μεγιστου Θεου ποιησαντος τελειως επι σωτηριᾳ αυτων.<br>Εσθηρ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| ευλογητος ο ρυστης ᾿Ισραηλ εις τους αει χρονους. ᾿Αμην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.1<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΑΚΑΡΙΟΣ ανηρ, ὃς ουκ επορευθη εν βουλη ασεβων και εν οδω αμαρτωλων ουκ εστη και επι καθεδρᾳ λοιμων ουκ εκαθισεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αλλ᾿ η εν τω νομω Κυριου το θελημα αυτου, και εν τω νομω αυτου μελετησει ημερας και νυκτος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και εσται ως το ξυλον το πεφυτευμενον παρα τας διεξοδους των υδατων, ὃ τον καρπον αυτου δωσει εν καιρω αυτου, και το φυλλον αυτου ουκ αποῤῥυησεται· και παντα, οσα ἂν ποιη, κατευοδωθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουχ ουτως οι ασεβεις, ουχ ουτως, αλλ᾿ η ωσει χνους, ὃν εκριπτει ο ανεμος απο προσωπου της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| δια τουτο ουκ αναστησονται ασεβεις εν κρισει, ουδε αμαρτωλοι εν βουλη δικαιων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι γινωσκει Κυριος οδον δικαιων, και οδος ασεβων απολειται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΙΝΑΤΙ εφρυαξαν εθνη, και λαοι εμελετησαν κενα; 2 παρεστησαν οι βασιλεις της γης, και οι αρχοντες συνηχθησαν επι το αυτο κατα του Κυριου και κατα του χριστου αυτου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| Διαῤῥηξωμεν τους δεσμους αυτων και αποῤῥιψωμεν αφ᾿ ημων τον ζυγον αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο κατοικων εν ουρανοις εκγελασεται αυτους, και ο Κυριος εκμυκτηριει αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τοτε λαλησει προς αυτους εν οργη αυτου και εν τω θυμω αυτου ταραξει αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ᾿Εγω δε κατεσταθην βασιλευς υπ᾿ αυτου επι Σιων ορος το αγιον αυτου 7 διαγγελλων το προσταγμα Κυριου. Κυριος ειπε προς με· υιος μου ει συ, εγω σημερον γεγεννηκα σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αιτησαι παρ᾿ εμου, και δωσω σοι εθνη την κληρονομιαν σου και την κατασχεσιν σου τα περατα της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ποιμανεις αυτους εν ῥαβδω σιδηρα, ως σκευη κεραμεως συντριψεις αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και νυν, βασιλεις, συνετε, παιδευθητε, παντες οι κρινοντες την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| δουλευσατε τω Κυριω εν φοβω και αγαλλιασθε αυτω εν τρομω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| δραξασθε παιδειας, μηποτε οργισθη Κυριος και απολεισθε εξ οδου δικαιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οταν εκκαυθη εν ταχει ο θυμος αυτου, μακαριοι παντες οι πεποιθοτες επ᾿ αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ, οποτε απεδιδρασκεν απο προσωπου ᾿Αβεσσαλωμ του υιου αυτου<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ, τι επληθυνθησαν οι θλιβοντες με; πολλοι επανιστανται επ᾿ εμε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| πολλοι λεγουσι τη ψυχη μου· ουκ εστι σωτηρια αυτω εν τω Θεω αυτου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| συ δε, Κυριε, αντιληπτωρ μου ει, δοξα μου και υψων την κεφαλην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| φωνη μου προς Κυριον εκεκραξα, και επηκουσε μου εξ ορους αγιου αυτου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εγω εκοιμηθην και υπνωσα· εξηγερθην, οτι Κυριος αντιληψεται μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ου φοβηθησομαι απο μυριαδων λαου των κυκλω συνεπιτιθεμενων μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αναστα, Κυριε, σωσον με, ο Θεος μου, οτι συ επαταξας παντας τους εχθραινοντας μοι ματαιως, οδοντας αμαρτωλων συνετριψας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| του Κυριου η σωτηρια, και επι τον λαον σου η ευλογια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν ψαλμοις· ᾠδη τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΝ τω επικαλεισθαι με εισηκουσας μου, ο Θεος της δικαιοσυνης μου· εν θλιψει επλατυνας με. οικτειρησον με και εισακουσον της προσευχης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| υιοι ανθρωπων, εως ποτε βαρυκαρδιοι; ινατι αγαπατε ματαιοτητα και ζητειτε ψευδος; (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και γνωτε οτι εθαυμαστωσε Κυριος τον οσιον αυτου· Κυριος εισακουσεται μου εν τω κεκραγεναι με προς αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οργιζεσθε, και μη αμαρτανετε· α λεγετε εν ταις καρδιαις υμων, επι ταις κοιταις υμων κατανυγητε. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| θυσατε θυσιαν δικαιοσυνης και ελπισατε επι Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| πολλοι λεγουσι· τις δειξει ημιν τα αγαθα; ᾿Εσημειωθη εφ᾿ ημας το φως του προσωπου σου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εδωκας ευφροσυνην εις την καρδιαν μου· απο καρπου σιτου, οινου και ελαιου αυτων επληθυνθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εν ειρηνῃ επι το αυτο κοιμηθησομαι και υπνωσω, οτι συ, Κυριε, κατα μονας επ᾿ ελπιδι κατῴκισας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ της κληρονομουσης· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΤΑ ρηματα μου ενωτισαι, Κυριε, συνες της κραυγης μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| προσχες τη φωνη της δεησεως μου, ο βασιλευς μου και ο Θεος μου. οτι προς σε προσευξομαι, Κυριε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| το πρωΐ εισακουσῃ της φωνης μου, το πρωΐ παραστησομαι σοι και εποψει με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι ουχι Θεος θελων ανομιαν συ ει· ου παροικησει σοι πονηρευομενος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ουδε διαμενουσι παρανομοι κατεναντι των οφθαλμων σου. εμισησας παντας τους εργαζομενους την ανομιαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| απολεις παντας τους λαλουντας το ψευδος. ανδρα αιματων και δολιον βδελυσσεται Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εγω δε εν τω πληθει του ελεους σου εισελευσομαι εις τον οικον σου, προσκυνησω προς ναον αγιον σου εν φοβω σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| Κυριε, οδηγησον με εν τη δικαιοσυνῃ σου ενεκα των εχθρων μου, κατευθυνον ενωπιον σου την οδον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ουκ εστιν εν τω στοματι αυτων αληθεια, η καρδια αυτων ματαια· ταφος ανεωγμενος ο λαρυγξ αυτων, ταις γλωσσαις αυτων εδολιουσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| κρινον αυτους, ο Θεος. αποπεσατωσαν απο των διαβουλιων αυτων· κατα το πληθος των ασεβειων αυτων εξωσον αυτους, οτι παρεπικραναν σε, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ευφρανθειησαν παντες οι ελπιζοντες επι σε· εις αιωνα αγαλλιασονται, και κατασκηνωσεις εν αυτοις, και καυχησονται εν σοι παντες οι αγαπωντες το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι συ ευλογησεις δικαιον· Κυριε, ως οπλω ευδοκιας εστεφανωσας ημας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν υμνοις, υπερ της ογδοης· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ, μη τω θυμω σου ελεγξῃς με, μηδε τη οργη σου παιδευσῃς με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ελεησον με, Κυριε, οτι ασθενης ειμι· ιασαι με, Κυριε, οτι εταραχθη τα οστα μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και η ψυχη μου εταραχθη σφοδρα· και συ, Κυριε, εως ποτε; 5 επιστρεψον, Κυριε, ρυσαι την ψυχην μου, σωσον με ενεκεν του ελεους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι ουκ εστιν εν τω θανατω ο μνημονευων σου· εν δε τω ῞ᾼδῃ τις εξομολογησεται σοι; 7 εκοπιασα εν τω στεναγμω μου, λουσω καθ᾿ εκαστην νυκτα την κλινην μου, εν δακρυσι μου την στρωμνην μου βρεξω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εταραχθη απο θυμου ο οφθαλμος μου, επαλαιωθην εν πασι τοις εχθροις μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| αποστητε απ᾿ εμου παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν, οτι εισηκουσε Κυριος της φωνης του κλαυθμου μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ηκουσε Κυριος της δεησεως μου, Κυριος την προσευχην μου προσεδεξατο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| αισχυνθειησαν και ταραχθειησαν σφοδρα παντες οι εχθροι μου, αποστραφειησαν και καταισχυνθειησαν σφοδρα δια ταχους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ, ὃν ησε τω Κυριω υπερ των λογων Χουσι υιου ᾿Ιεμενει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ ο Θεος μου, επι σοι ηλπισα· σωσον με εκ παντων των διωκοντων με και ῥυσαι με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μηποτε αρπασῃ ως λεων την ψυχην μου, μη οντος λυτρουμενου μηδε σῴζοντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| Κυριε ο Θεος μου, ει εποιησα τουτο, ει εστιν αδικια εν χερσι μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ει ανταπεδωκα τοις ανταποδιδουσι μοι κακα, αποπεσοιμι αρα απο των εχθρων μου κενος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| καταδιωξαι αρα ο εχθρος την ψυχην μου και καταλαβοι και καταπατησαι εις γην την ζωην μου και την δοξαν μου εις χουν κατασκηνωσαι. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αναστηθι, Κυριε, εν οργη σου, υψωθητι εν τοις περασι των εχθρων σου. εξεγερθητι, Κυριε ο Θεος μου, εν προσταγματι, ω ενετειλω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και συναγωγη λαων κυκλωσει σε, και υπερ ταυτης εις υψος επιστρεψον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| Κυριος κρινει λαους. κρινον με, Κυριε, κατα την δικαιοσυνην μου και κατα την ακακιαν μου επ᾿ εμοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| συντελεσθητω δη πονηρια αμαρτωλων και κατευθυνεις δικαιον, εταζων καρδιας και νεφρους ο Θεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| δικαια η βοηθεια μου παρα του Θεου του σῴζοντος τους ευθεις τη καρδιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ο Θεος κριτης δικαιος και ισχυρος και μακροθυμος και μη οργην επαγων καθ᾿ εκαστην ημεραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εαν μη επιστραφητε, την ρομφαιαν αυτου στιλβωσει, το τοξον αυτου ενετεινε και ητοιμασεν αυτο·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και εν αυτω ητοιμασε σκευη θανατου, τα βελη αυτου τοις καιομενοις εξειργασατο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ιδου ωδινησεν αδικιαν, συνελαβε πονον και ετεκεν ανομιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| λακκον ωρυξε και ανεσκαψεν αυτον, και εμπεσειται εις βοθρον, ὃν ειργασατο·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| επιστρεψει ο πονος αυτου εις κεφαλην αυτου, και επι κορυφην αυτου η αδικια αυτου καταβησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εξομολογησομαι τω Κυριω κατα την δικαιοσυνην αυτου και ψαλω τω ονοματι Κυριου του ῾Υψιστου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ των ληνων· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ ο Κυριος ημων, ως θαυμαστον το ονομα σου εν πασῃ τη γη· οτι επηρθη η μεγαλοπρεπεια σου υπερανω των ουρανων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εκ στοματος νηπιων και θηλαζοντων κατηρτισω αινον ενεκα των εχθρων σου του καταλυσαι εχθρον και εκδικητην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι οψομαι τους ουρανους, εργα των δακτυλων σου, σεληνην και αστερας, α συ εθεμελιωσας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τι εστιν ανθρωπος, οτι μιμνῄσκῃ αυτου; η υιος ανθρωπου, οτι επισκεπτῃ αυτον; 6 ηλαττωσας αυτον βραχυ τι παρ᾿ αγγελους, δοξῃ και τιμη εστεφανωσας αυτον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και κατεστησας αυτον επι τα εργα των χειρων σου· παντα υπεταξας υποκατω των ποδων αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| προβατα, και βοας απασας, ετι δε και τα κτηνη του πεδιου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| τα πετεινα του ουρανου και τους ιχθυας της θαλασσης, τα διαπορευομενα τριβους θαλασσων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Κυριε ο Κυριος ημων, ως θαυμαστον το ονομα σου εν πασῃ τη γη!<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ των κρυφιων του υιου· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κυριε, εν ολῃ καρδιᾳ μου, διηγησομαι παντα τα θαυμασια σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ευφρανθησομαι και αγαλλιασομαι εν σοι, ψαλω τω ονοματι σου, ῞Υψιστε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εν τω αποστραφηναι τον εχθρον μου εις τα οπισω, ασθενησουσι και απολουνται απο προσωπου σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι εποιησας την κρισιν μου και την δικην μου, εκαθισας επι θρονου ο κρινων δικαιοσυνην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| επετιμησας εθνεσι, και απωλετο ο ασεβης· το ονομα αυτου εξηλειψας εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| του εχθρου εξελιπον αι ῥομφαιαι εις τελος, και πολεις καθειλες· απωλετο το μνημοσυνον αυτου μετ᾿ ηχου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ο Κυριος εις τον αιωνα μενει. ητοιμασεν εν κρισει τον θρονον αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και αυτος κρινει την οικουμενην εν δικαιοσυνῃ, κρινει λαους εν ευθυτητι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εγενετο Κυριος καταφυγη τω πενητι, βοηθος εν ευκαιριαις εν θλιψεσι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ελπισατωσαν επι σοι οι γινωσκοντες το ονομα σου, οτι ουκ εγκατελιπες τους εκζητουντας σε, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ψαλατε τω Κυριω, τω κατοικουντι εν Σιων, αναγγειλατε εν τοις εθνεσι τα επιτηδευματα αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι εκζητων τα αιματα αυτων εμνησθη, ουκ επελαθετο της κραυγης των πενητων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ελεησον με, Κυριε, ιδε την ταπεινωσιν μου εκ των εχθρων μου, ο υψων με εκ των πυλων του θανατου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| οπως ἂν εξαγγειλω πασας τας αινεσεις σου εν ταις πυλαις της θυγατρος Σιων. αγαλλιασομαι επι τω σωτηριω σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ενεπαγησαν εθνη εν διαφθορα, ᾗ εποιησαν, εν παγιδι ταυτῃ, ᾗ εκρυψαν, συνεληφθη ο πους αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| γινωσκεται Κυριος κριματα ποιων, εν τοις εργοις των χειρων αυτου συνεληφθη ο αμαρτωλος. (ᾠδη διαψαλματος).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αποστραφητωσαν οι αμαρτωλοι εις τον ᾅδην, παντα τα εθνη τα επιλανθανομενα του Θεου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| οτι ουκ εις τελος επιλησθησεται ο πτωχος, η υπομονη των πενητων ουκ απολειται εις τελος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| αναστηθι, Κυριε, μη κραταιουσθω ανθρωπος, κριθητωσαν εθνη ενωπιον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| καταστησον, Κυριε, νομοθετην επ᾿ αυτους, γνωτωσαν εθνη οτι ανθρωποι εισιν. (διαψαλμα). (Μασ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| 1-18).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ῾Ινατι, Κυριε, αφεστηκας μακροθεν, υπερορας εν ευκαιριαις εν θλιψεσιν; 23 εν τω υπερηφανευεσθαι τον ασεβη εμπυριζεται ο πτωχος, συλλαμβανονται εν διαβουλιοις, οις διαλογιζονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| οτι επαινειται ο αμαρτωλος εν ταις επιθυμιαις της ψυχης αυτου, και ο αδικων ενευλογειται·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| παρωξυνε τον Κυριον ο αμαρτωλος· κατα το πληθος της οργης αυτου ουκ εκζητησει· ουκ εστιν ο Θεος ενωπιον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| βεβηλουνται αι οδοι αυτου εν παντι καιρω, ανταναιρειται τα κριματα σου απο προσωπου αυτου, παντων των εχθρων αυτου κατακυριευσει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| ειπε γαρ εν καρδιᾳ αυτου· ου μη σαλευθω, απο γενεας εις γενεαν ανευ κακου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| ου αρας το στομα αυτου γεμει και πικριας και δολου, υπο την γλωσσαν αυτου κοπος και πονος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| εγκαθηται ενεδρᾳ μετα πλουσιων, εν αποκρυφοις του αποκτειναι αθωον· οι οφθαλμοι αυτου εις τον πενητα αποβλεπουσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| ενεδρευει εν αποκρυφω ως λεων εν τη μανδρᾳ αυτου, ενεδρευει του αρπασαι πτωχον, αρπασαι πτωχον εν τω ελκυσαι αυτον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| εν τη παγιδι αυτου ταπεινωσει αυτον, κυψει και πεσειται εν τω αυτον κατακυριευσαι των πενητων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| ειπε γαρ εν καρδιᾳ αυτου· επιλελησται ο Θεος, απεστρεψε το προσωπον αυτου του μη βλεπειν εις τελος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| αναστηθι, Κυριε ο Θεος μου, υψωθητω η χειρ σου, μη επιλαθῃ των πενητων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| ενεκεν τινος παρωργισεν ο ασεβης τον Θεον; ειπε γαρ εν καρδιᾳ αυτου· ουκ εκζητησει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| βλεπεις, οτι συ πονον και θυμον κατανοεις του παραδουναι αυτους εις χειρας σου· σοι εγκαταλελειπται ο πτωχος, ορφανω συ ησθα βοηθος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| συντριψον τον βραχιονα του αμαρτωλου και πονηρου, ζητηθησεται η αμαρτια αυτου, και ου μη ευρεθη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| βασιλευσει Κυριος εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος, απολεισθε εθνη εκ της γης αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| την επιθυμιαν των πενητων εισηκουσε Κυριος, την ετοιμασιαν της καρδιας αυτων προσεσχε το ους σου 39 κριναι ορφανω και ταπεινω, ινα μη προσθη ετι μεγαλαυχειν ανθρωπος επι της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΠΙ τω Κυριω πεποιθα· πως ερειτε τη ψυχη μου· μεταναστευου επι τα ορη ως στρουθιον; 2 οτι ιδου οι αμαρτωλοι ενετειναν τοξον, ητοιμασαν βελη εις φαρετραν του κατατοξευσαι εν σκοτομηνῃ τους ευθεις τη καρδιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι α συ κατηρτισω, αυτοι καθειλον· ο δε δικαιος τι εποιησε; 4 Κυριος εν ναω αγιω αυτου· Κυριος εν ουρανω ο θρονος αυτου. οι οφθαλμοι αυτου εις τον πενητα αποβλεπουσι, τα βλεφαρα αυτου εξεταζει τους υιους των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| Κυριος εξεταζει τον δικαιον και τον ασεβη, ο δε αγαπων την αδικιαν μισει την εαυτου ψυχην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| επιβρεξει επι αμαρτωλους παγιδας, πυρ και θειον και πνευμα καταιγιδος η μερις του ποτηριου αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι δικαιος Κυριος, και δικαιοσυνας ηγαπησεν, ευθυτητας ειδε το προσωπον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ της ογδοης· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΣΩΣΟΝ με, Κυριε, οτι εκλελοιπεν οσιος, οτι ωλιγωθησαν αι αληθειαι απο των υιων των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ματαια ελαλησεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου, χειλη δολια εν καρδιᾳ, και εν καρδιᾳ ελαλησε κακα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξολοθρευσαι Κυριος παντα τα χειλη τα δολια και γλωσσαν μεγαλοῤῥημονα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τους ειποντας· την γλωσσαν ημων μεγαλυνουμεν, τα χειλη ημων παρ᾿ ημιν εστι· τις ημων Κυριος εστιν; 6 απο της ταλαιπωριας των πτωχων και απο του στεναγμου των πενητων, νυν αναστησομαι, λεγει Κυριος· θησομαι εν σωτηριω, παῤῥησιασομαι εν αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τα λογια Κυριου λογια αγνα, αργυριον πεπυρωμενον, δοκιμιον τη γη κεκαθαρισμενον επταπλασιως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| συ, Κυριε, φυλαξαις ημας και διατηρησαις ημας απο της γενεας ταυτης και εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| κυκλω οι ασεβεις περιπατουσι· κατα το υψος σου επολυωρησας τους υιους των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΩΣ ποτε, Κυριε, επιλησῃ μου εις τελος; εως ποτε αποστρεψεις το προσωπον σου απ᾿ εμου; 3 εως τινος θησομαι βουλας εν ψυχη μου, οδυνας εν καρδιᾳ μου ημερας και νυκτος; εως ποτε υψωθησεται ο εχθρος μου επ᾿ εμε; 4 επιβλεψον, εισακουσον μου, Κυριε ο Θεος μου· φωτισον τους οφθαλμους μου, μηποτε υπνωσω εις θανατον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μηποτε ειπῃ ο εχθρος μου· ισχυσα προς αυτον· οι θλιβοντες με αγαλλιασονται, εαν σαλευθω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εγω δε επι τω ελεει σου ηλπισα, αγαλλιασεται η καρδια μου επι τω σωτηριω σου· ᾄσω τω Κυριω τω ευεργετησαντι με και ψαλω τω ονοματι Κυριου του ῾Υψιστου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΙΠΕΝ αφρων εν καρδιᾳ αυτου· ουκ εστι Θεος. διεφθαρησαν και εβδελυχθησαν εν επιτηδευμασιν, ουκ εστι ποιων χρηστοτητα, ουκ εστιν εως ενος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| Κυριος εκ του ουρανου διεκυψεν επι τους υιους των ανθρωπων του ιδειν ει εστι συνιων η εκζητων τον Θεον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| παντες εξεκλιναν, αμα ηχρειωθησαν, ουκ εστι ποιων χρηστοτητα, ουκ εστιν εως ενος ταφος ανεωγμενος ο λαρυγξ αυτων, ταις γλωσσαις αυτων εδολιουσαν· ιος ασπιδων υπο τα χειλη αυτων, ων το στομα αρας και πικριας γεμει, οξεις οι ποδες αυτων εκχεαι αιμα, συντριμμα και ταλαιπωρια εν ταις οδοις αυτων, και οδον ειρηνης ουκ εγνωσαν· ουκ εστι φοβος Θεου απεναντι των οφθαλμων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουχι γνωσονται παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν; οι εσθιοντες τον λαον μου βρωσει αρτου τον Κυριον ουκ επεκαλεσαντο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εκει εδειλιασαν φοβω, ου ουκ ην φοβος, οτι ο Θεος εν γενεα δικαιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| βουλην πτωχου κατῃσχυνατε, ο δε Κυριος ελπις αυτου εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τις δωσει εκ Σιων το σωτηριον του ᾿Ισραηλ; εν τω επιστρεψαι Κυριον την αιχμαλωσιαν του λαου αυτου αγαλλιασεται ᾿Ιακωβ και ευφρανθησεται ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΕ, τις παροικησει εν τω σκηνωματι σου; η τις κατασκηνωσει εν ορει αγιω σου; 2 πορευομενος αμωμος και εργαζομενος δικαιοσυνην, λαλων αληθειαν εν καρδιᾳ αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ὃς ουκ εδολωσεν εν γλωσσῃ αυτου, ουδε εποιησε τω πλησιον αυτου κακον και ονειδισμον ουκ ελαβεν επι τοις εγγιστα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξουδενωται ενωπιον αυτου πονηρευομενος, τους δε φοβουμενους τον Κυριον δοξαζει· ο ομνυων τω πλησιον αυτου και ουκ αθετων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| το αργυριον αυτου ουκ εδωκεν επι τοκω και δωρα επ᾿ αθῴοις ουκ ελαβεν. ο ποιων ταυτα, ου σαλευθησεται εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Στηλογραφια τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΦΥΛΑΞΟΝ με, Κυριε, οτι επι σοι ηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ειπα τω Κυριω· Κυριος μου ει συ, οτι των αγαθων μου ου χρειαν εχεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| τοις αγιοις τοις εν τη γη αυτου εθαυμαστωσεν ο Κυριος, παντα τα θεληματα αυτου εν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επληθυνθησαν αι ασθενειαι αυτων, μετα ταυτα εταχυναν· ου μη συναγαγω τας συναγωγας αυτων εξ αιματων, ουδ᾿ ου μη μνησθω των ονοματων αυτων δια χειλεων μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| Κυριος μερις της κληρονομιας μου και του ποτηριου μου· συ ει ο αποκαθιστων την κληρονομιαν μου εμοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| σχοινια επεπεσε μοι εν τοις κρατιστοις· και γαρ η κληρονομια μου κρατιστη μοι εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ευλογησω τον Κυριον τον συνετισαντα με· ετι δε και εως νυκτος επαιδευσαν με οι νεφροι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| προωρωμην τον Κυριον ενωπιον μου διαπαντος, οτι εκ δεξιων μου εστιν, ινα μη σαλευθω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| δια τουτο ηυφρανθη η καρδια μου, και ηγαλλιασατο η γλωσσα μου, ετι δε και η σαρξ μου κατασκηνωσει επ᾿ ελπιδι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ουκ εγκαταλειψεις την ψυχην μου εις ᾅδην, ουδε δωσεις τον οσιον σου ιδειν διαφθοραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εγνωρισας μοι οδους ζωης· πληρωσεις με ευφροσυνης μετα του προσωπου σου, τερπνοτητες εν τη δεξια σου εις τελος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Προσευχη του Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, Κυριε, της δικαιοσυνης μου, προσχες τη δεησει μου, ενωτισαι την προσευχην μου ουκ εν χειλεσι δολιοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εκ προσωπου σου το κριμα μου εξελθοι, οι οφθαλμοι μου ιδετωσαν ευθυτητας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εδοκιμασας την καρδιαν μου, επεσκεψω νυκτος· επυρωσας με, και ουχ ευρεθη εν εμοι αδικια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οπως ἂν μη λαλησῃ το στομα μου τα εργα των ανθρωπων, δια τους λογους των χειλεων σου εγω εφυλαξα οδους σκληρας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| καταρτισαι τα διαβηματα μου εν ταις τριβοις σου, ινα μη σαλευθωσι τα διαβηματα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εγω εκεκραξα, οτι επηκουσας μου, ο Θεος· κλινον το ους σου εμοι και εισακουσον των ῥηματων μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| θαυμαστωσον τα ελεη σου, ο σῴζων τους ελπιζοντας επι σε εκ των ανθεστηκοτων τη δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| φυλαξον με ως κορην οφθαλμου· εν σκεπῃ των πτερυγων σου σκεπασεις με 9 απο προσωπου ασεβων των ταλαιπωρησαντων με. οι εχθροι μου την ψυχην μου περιεσχον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| το στεαρ αυτων συνεκλεισαν, το στομα αυτων ελαλησεν υπερηφανιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εκβαλοντες με νυνι περιεκυκλωσαν με, τους οφθαλμους αυτων εθεντο εκκλιναι εν τη γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| υπελαβον με ωσει λεων ετοιμος εις θηραν και ωσει σκυμνος οικων εν αποκρυφοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αναστηθι, Κυριε, προφθασον αυτους και υποσκελισον αυτους, ρυσαι την ψυχην μου απο ασεβους, ρομφαιαν σου απο εχθρων της χειρος σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| Κυριε, απο ολιγων απο γης διαμερισον αυτους εν τη ζωη αυτων, και των κεκρυμμενων σου επλησθη η γαστηρ αυτων, εχορτασθησαν υιων*, και αφηκαν τα καταλοιπα τοις νηπιοις αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εγω δε εν δικαιοσυνῃ οφθησομαι τω προσωπω σου, χορτασθησομαι εν τω οφθηναι μοι την δοξαν σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.* ῎Αλλη γραφη· υειων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τω παιδι Κυριου τω Δαυΐδ, α ελαλησεν τω Κυριω τους λογους της ᾠδης ταυτης εν ημερᾳ, ᾗ εῤῥυσατο αυτον ο Κυριος εκ χειρος παντων των εχθρων αυτου και εκ χειρος Σαουλ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ειπεν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΓΑΠΗΣΩ σε, Κυριε, η ισχυς μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| Κυριος στερεωμα μου και καταφυγη μου και ρυστης μου. ῾Ο Θεος μου βοηθος μου, ελπιω επ᾿ αυτον, υπερασπιστης μου και κερας σωτηριας μου και αντιληπτωρ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αινων επικαλεσομαι τον Κυριον και εκ των εχθρων μου σωθησομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| περιεσχον με ωδινες θανατου, και χειμαρροι ανομιας εξεταραξαν με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ωδινες ᾅδου περιεκυκλωσαν με, προεφθασαν με παγιδες θανατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και εν τω θλιβεσθαι με επεκαλεσαμην τον Κυριον και προς τον Θεον μου εκεκραξα· ηκουσεν εκ ναου αγιου αυτου φωνης μου, και η κραυγη μου ενωπιον αυτου εισελευσεται εις τα ωτα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και εσαλευθη και εντρομος εγενηθη η γη, και τα θεμελια των ορεων εταραχθησαν και εσαλευθησαν, οτι ωργισθη αυτοις ο Θεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ανεβη καπνος εν οργη αυτου και πυρ απο προσωπου αυτου καταφλεγησεται, ανθρακες ανηφθησαν απ᾿ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εκλινεν ουρανους και κατεβη, και γνοφος υπο τους ποδας αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και επεβη επι Χερουβιμ και επετασθη, επετασθη επι πτερυγων ανεμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εθετο σκοτος αποκρυφην αυτου· κυκλω αυτου η σκηνη αυτου, σκοτεινον υδωρ εν νεφελαις αερων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| απο της τηλαυγησεως ενωπιον αυτου αι νεφελαι διηλθον, χαλαζα και ανθρακες πυρος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και εβροντησεν εξ ουρανου Κυριος, και ο ῞Υψιστος εδωκε φωνην αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εξαπεστειλε βελη και εσκορπισεν αυτους και αστραπας επληθυνε και συνεταραξεν αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ωφθησαν αι πηγαι των υδατων, και ανεκαλυφθη τα θεμελια της οικουμενης απο επιτιμησεως σου, Κυριε, απο εμπνευσεως πνευματος οργης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εξαπεστειλεν εξ υψους και ελαβε με, προσελαβετο με εξ υδατων πολλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ρυσεται με εξ εχθρων μου δυνατων, και εκ των μισουντων με, οτι εστερεωθησαν υπερ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| προεφθασαν με εν ημερᾳ κακωσεως μου, και εγενετο Κυριος αντιστηριγμα μου 20 και εξηγαγε με εις πλατυσμον, ρυσεται με, οτι ηθελησε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και ανταποδωσει μοι Κυριος κατα την δικαιοσυνην μου και κατα την καθαριοτητα των χειρων μου ανταποδωσει μοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| οτι εφυλαξα τας οδους Κυριου και ουκ ησεβησα απο του Θεου μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| οτι παντα τα κριματα αυτου ενωπιον μου, και τα δικαιωματα αυτου ουκ απεστησαν απ᾿ εμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και εσομαι αμωμος μετ᾿ αυτου και φυλαξομαι απο της ανομιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και ανταποδωσει μοι Κυριος κατα την δικαιοσυνην μου και κατα την καθαριοτητα των χειρων μου ενωπιον των οφθαλμων αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| μετα οσιου οσιος εσῃ, και μετα ανδρος αθῴου αθωος εσῃ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| και μετα εκλεκτου εκλεκτος εσῃ και μετα στρεβλου διαστρεψεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| οτι συ λαον ταπεινον σωσεις και οφθαλμους υπερηφανων ταπεινωσεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| οτι συ φωτιεις λυχνον μου, Κυριε ο Θεος μου, φωτιεις το σκοτος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| οτι εν σοι ῥυσθησομαι απο πειρατηριου και εν τω Θεω μου υπερβησομαι τειχος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| ο Θεος μου, αμωμος η οδος αυτου, τα λογια Κυριου πεπυρωμενα, υπερασπιστης εστι παντων των ελπιζοντων επ᾿ αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| οτι τις Θεος πλην του Κυριου, και τις Θεος πλην του Θεου ημων; 33 ο Θεος ο περιζωννυων με δυναμιν και εθετο αμωμον την οδον μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| καταρτιζομενος τους ποδας μου ωσει ελαφου και επι τα υψηλα ιστων με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| διδασκων χειρας μου εις πολεμον και εθου τοξον χαλκουν τους βραχιονας μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και εδωκας μοι υπερασπισμον σωτηριας, και η δεξια σου αντελαβετο μου, και η παιδεια σου ανωρθωσε με εις τελος, και η παιδεια σου αυτη με διδαξει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| επλατυνας τα διαβηματα μου υποκατω μου, και ουκ ησθενησαν τα ιχνη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| καταδιωξω τους εχθρους μου και καταληψομαι αυτους και ουκ αποστραφησομαι, εως ἂν εκλιπωσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| εκθλιψω αυτους, και ου μη δυνωνται στηναι, πεσουνται υπο τους ποδας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και περιεζωσας με δυναμιν εις πολεμον, συνεποδισας παντας τους επανισταμενους επ᾿ εμε υποκατω μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| και τους εχθρους μου εδωκας μοι νωτον και τους μισουντας με εξωλοθρευσας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| εκεκραξαν, και ουκ ην ο σῴζων, προς Κυριον, και ουκ εισηκουσεν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| και λεπτυνω αυτους ωσει χνουν κατα προσωπον ανεμου, ως πηλον πλατειων λεανω αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| ρυσῃ με εξ αντιλογιας λαου, καταστησεις με εις κεφαλην εθνων. λαος, ὃν ουκ εγνων, εδουλευσε μοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| εις ακοην ωτιου υπηκουσε μου· υιοι αλλοτριοι εψευσαντο μοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| υιοι αλλοτριοι επαλαιωθησαν και εχωλαναν απο των τριβων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| ζη Κυριος, και ευλογητος ο Θεος μου και υψωθητω ο Θεος της σωτηριας μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| ο Θεος ο διδους εκδικησεις εμοι, και υποταξας λαους υπ᾿ εμε,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49| ο ῥυστης μου εξ εχθρων μου οργιλων, απο των επανισταμενων επ᾿ εμε υψωσεις με, απο ανδρος αδικου ρυσαι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| δια τουτο εξομολογησομαι σοι εν εθνεσι, Κυριε, και τω ονοματι σου ψαλω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.51| μεγαλυνων τας σωτηριας του βασιλεως αυτου, και ποιων ελεος τω χριστω αυτου, τω Δαυΐδ και τω σπερματι αυτου εως αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΟΙ ΟΥΡΑΝΟΙ διηγουνται δοξαν Θεου, ποιησιν δε χειρων αυτου αναγγελλει το στερεωμα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ημερα τη ημερᾳ ερευγεται ῥημα, και νυξ νυκτι αναγγελλει γνωσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουκ εισι λαλιαι ουδε λογοι, ων ουχι ακουονται αι φωναι αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εις πασαν την γην εξηλθεν ο φθογγος αυτων και εις τα περατα της οικουμενης τα ῥηματα αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εν τω ηλιω εθετο το σκηνωμα αυτου· και αυτος ως νυμφιος εκπορευομενος εκ παστου αυτου, αγαλλιασεται ως γιγας δραμειν οδον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| απ᾿ ακρου του ουρανου η εξοδος αυτου, και το καταντημα αυτου εως ακρου του ουρανου, και ουκ εστιν ὃς αποκρυβησεται της θερμης αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ο νομος του Κυριου αμωμος, επιστρεφων ψυχας· η μαρτυρια Κυριου πιστη, σοφιζουσα νηπια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| τα δικαιωματα Κυριου ευθεα, ευφραινοντα καρδιαν· η εντολη Κυριου τηλαυγης, φωτιζουσα οφθαλμους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ο φοβος Κυριου αγνος, διαμενων εις αιωνα αιωνος· τα κριματα Κυριου αληθινα, δεδικαιωμενα επι το αυτο,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| επιθυμητα υπερ χρυσιον και λιθον τιμιον πολυν και γλυκυτερα υπερ μελι και κηριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και γαρ ο δουλος σου φυλασσει αυτα· εν τω φυλασσειν αυτα ανταποδοσις πολλη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| παραπτωματα τις συνησει; εκ των κρυφιων μου καθαρισον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και απο αλλοτριων φεισαι του δουλου σου· εαν μη μου κατακυριευσωσι, τοτε αμωμος εσομαι και καθαρισθησομαι απο αμαρτιας μεγαλης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εσονται εις ευδοκιαν τα λογια του στοματος μου και η μελετη της καρδιας μου ενωπιον σου δια παντος, Κυριε, βοηθε μου και λυτρωτα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΠΑΚΟΥΣΑΙ σου Κυριος εν ημερᾳ θλιψεως, υπερασπισαι σου το ονομα του Θεου ᾿Ιακωβ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εξαποστειλαι σοι βοηθειαν εξ αγιου και εκ Σιων αντιλαβοιτο σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μνησθειη πασης θυσιας σου και το ολοκαυτωμα σου πιανατω. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| δῴη σοι Κυριος κατα την καρδιαν σου και πασαν την βουλην σου πληρωσαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αγαλλιασομεθα εν τω σωτηριω σου και εν ονοματι Κυριου Θεου ημων μεγαλυνθησομεθα. πληρωσαι Κυριος παντα τα αιτηματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| νυν εγνων οτι εσωσε Κυριος τον χριστον αυτου· επακουσεται αυτου εξ ουρανου αγιου αυτου· εν δυναστειαις η σωτηρια της δεξιας αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ουτοι εν αρμασι και ουτοι εν ιπποις, ημεις δε εν ονοματι Κυριου Θεου ημων μεγαλυνθησομεθα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| αυτοι συνεποδισθησαν και επεσαν, ημεις δε ανεστημεν και ανωρθωθημεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Κυριε, σωσον τον βασιλεα, και επακουσον ημων, εν ᾗ ἂν ημερᾳ επικαλεσωμεθα σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ, εν τη δυναμει σου ευφρανθησεται ο βασιλευς και επι τω σωτηριω σου αγαλλιασεται σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| την επιθυμιαν της καρδιας αυτου εδωκας αυτω και την θελησιν των χειλεων αυτου ουκ εστερησας αυτον. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι προεφθασας αυτον εν ευλογιαις χρηστοτητος, εθηκας επι την κεφαλην αυτου στεφανον εκ λιθου τιμιου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ζωην ᾐτησατο σε, και εδωκας αυτω, μακροτητα ημερων εις αιωνα αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μεγαλη η δοξα αυτου εν τω σωτηριω σου, δοξαν και μεγαλοπρεπειαν επιθησεις επ᾿ αυτον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι δωσεις αυτω ευλογιαν εις αιωνα αιωνος, ευφρανεις αυτον εν χαρα μετα του προσωπου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι ο βασιλευς ελπιζει επι Κυριον και εν τω ελεει του ῾Υψιστου ου μη σαλευθη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ευρεθειη η χειρ σου πασι τοις εχθροις σου, η δεξια σου ευροι παντας τους μισουντας σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| θησεις αυτους εις κλιβανον πυρος εις καιρον του προσωπου σου· Κυριος εν οργη αυτου συνταραξει αυτους, και καταφαγεται αυτους πυρ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τον καρπον αυτων απο της γης απολεις και το σπερμα αυτων απο υιων ανθρωπων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οτι εκλιναν εις σε κακα, διελογισαντο βουλας, αις ου μη δυνωνται στηναι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι θησεις αυτους νωτον· εν τοις περιλοιποις σου ετοιμασεις το προσωπον αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| υψωθητι, Κυριε, εν τη δυναμει σου· ᾄσομεν και ψαλουμεν τας δυναστειας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ της αντιληψεως της εωθινης· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ, ο Θεος μου, προσχες μοι· ινα τι εγκατελιπες με; μακραν απο της σωτηριας μου οι λογοι των παραπτωματων μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ο Θεος μου, κεκραξομαι ημερας, και ουκ εισακουσῃ, και νυκτος, και ουκ εις ανοιαν εμοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| συ δε εν αγιω κατοικεις, ο επαινος του ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| επι σοι ηλπισαν οι πατερες ημων, ηλπισαν, και εῤῥυσω αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| προς σε εκεκραξαν και εσωθησαν, επι σοι ηλπισαν και ου κατῃσχυνθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εγω δε ειμι σκωληξ και ουκ ανθρωπος, ονειδος ανθρωπων και εξουθενημα λαου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| παντες οι θεωρουντες με εξεμυκτηρισαν με, ελαλησαν εν χειλεσιν, εκινησαν κεφαλην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ηλπισεν επι Κυριον, ῥυσασθω αυτον· σωσατω αυτον, οτι θελει αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι συ ει ο εκσπασας με εκ γαστρος, η ελπις μου απο μαστων της μητρος μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| επι σε επεῤῥιφην εκ μητρας, εκ κοιλιας μητρος μου Θεος μου ει συ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μη αποστης απ᾿ εμου, οτι θλιψις εγγυς, οτι ουκ εστιν ο βοηθων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| περιεκυκλωσαν με μοσχοι πολλοι, ταυροι πιονες περιεσχον με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ηνοιξαν επ᾿ εμε το στομα αυτων ως λεων αρπαζων και ωρυομενος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ωσει υδωρ εξεχυθην, και διεσκορπισθη παντα τα οστα μου, εγενηθη η καρδια μου ωσει κηρος τηκομενος εν μεσω της κοιλιας μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| εξηρανθη ωσει οστρακον η ισχυς μου, και η γλωσσα μου κεκολληται τω λαρυγγι μου, και εις χουν θανατου κατηγαγες με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| οτι εκυκλωσαν με κυνες πολλοι, συναγωγη πονηρευομενων περιεσχον με, ωρυξαν χειρας μου και ποδας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εξηριθμησαν παντα τα οστα μου, αυτοι δε κατενοησαν και επειδον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| διεμερισαντο τα ιματια μου εαυτοις και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| συ δε, Κυριε, μη μακρυνῃς την βοηθειαν μου απ᾿ εμου, εις την αντιληψιν μου προσχες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ρυσαι απο ῥομφαιας την ψυχην μου, και εκ χειρος κυνος την μονογενη μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| σωσον με εκ στοματος λεοντος και απο κερατων μονοκερωτων την ταπεινωσιν μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| διηγησομαι το ονομα σου τοις αδελφοις μου, εν μεσω εκκλησιας υμνησω σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| οι φοβουμενοι τον Κυριον, αινεσατε αυτον, απαν το σπερμα ᾿Ιακωβ, δοξασατε αυτον, φοβηθητωσαν αυτον απαν το σπερμα ᾿Ισραηλ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| οτι ουκ εξουδενωσεν ουδε προσωχθισε τη δεησει του πτωχου, ουδε απεστρεψε το προσωπον αυτου απ᾿ εμου και εν τω κεκραγεναι με προς αυτον εισηκουσε μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| παρα σου ο επαινος μου εν εκκλησιᾳ μεγαλῃ, τας ευχας μου αποδωσω ενωπιον των φοβουμενων αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| φαγονται πενητες και εμπλησθησονται, και αινεσουσι Κυριον οι εκζητουντες αυτον· ζησονται αι καρδιαι αυτων εις αιωνα αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| μνησθησονται και επιστραφησονται προς Κυριον παντα τα περατα της γης και προσκυνησουσιν ενωπιον αυτου πασαι αι πατριαι των εθνων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| οτι του Κυριου η βασιλεια, και αυτος δεσποζει των εθνων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| εφαγον και προσεκυνησαν παντες οι πιονες της γης, ενωπιον αυτου προπεσουνται παντες οι καταβαινοντες εις γην. και η ψυχη μου αυτω ζη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και το σπερμα μου δουλευσει αυτω· αναγγελησεται τω Κυριω γενεα η ερχομενη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| και αναγγελουσι την δικαιοσυνην αυτου λαω τω τεχθησομενω, ὃν εποιησεν ο Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΟΣ ποιμαινει με και ουδεν με υστερησει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εις τοπον χλοης, εκει με κατεσκηνωσεν, επι υδατος αναπαυσεως εξεθρεψε με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| την ψυχην μου επεστρεψεν. ωδηγησε με επι τριβους δικαιοσυνης ενεκεν του ονοματος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εαν γαρ και πορευθω εν μεσω σκιας θανατου, ου φοβηθησομαι κακα, οτι συ μετ᾿ εμου ει· η ραβδος σου και η βακτηρια σου, αυται με παρεκαλεσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ητοιμασας ενωπιον μου τραπεζαν, εξεναντιας των θλιβοντων με· ελιπανας εν ελαιω την κεφαλην μου, και το ποτηριον σου μεθυσκον με ωσει κρατιστον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και το ελεος σου καταδιωξει με πασας τας ημερας της ζωης μου, και το κατοικειν με εν οικω Κυριου εις μακροτητα ημερων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ· της μιας Σαββατων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΤΟΥ Κυριου η γη και το πληρωμα αυτης, η οικουμενη και παντες οι κατοικουντες εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αυτος επι θαλασσων εθεμελιωσεν αυτην και επι ποταμων ητοιμασεν αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| τις αναβησεται εις το ορος του Κυριου και τις στησεται εν τοπω αγιω αυτου; 4 αθωος χερσι και καθαρος τη καρδιᾳ, ὃς ουκ ελαβεν επι ματαιω την ψυχην αυτου και ουκ ωμοσεν επι δολω τω πλησιον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ουτος ληψεται ευλογιαν παρα Κυριου και ελεημοσυνην παρα Θεου σωτηρος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αυτη η γενεα ζητουντων τον Κυριον, ζητουντων το προσωπον του Θεου ᾿Ιακωβ. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αρατε πυλας, οι αρχοντες υμων, και επαρθητε, πυλαι αιωνιοι, και εισελευσεται ο βασιλευς της δοξης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| τις εστιν ουτος ο βασιλευς της δοξης; Κυριος κραταιος και δυνατος, Κυριος δυνατος εν πολεμω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| αρατε πυλας, οι αρχοντες υμων, και επαρθητε, πυλαι αιωνιοι, και εισελευσεται ο βασιλευς της δοξης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| τις εστιν ουτος ο βασιλευς της δοξης; Κυριος των δυναμεων αυτος εστιν ο βασιλευς της δοξης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΠΡΟΣ σε, Κυριε, ηρα την ψυχην μου, ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| επι σοι πεποιθα· μη καταισχυνθειην, μηδε καταγελασατωσαν με οι εχθροι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και γαρ παντες οι υπομενοντες σε ου μη καταισχυνθωσιν· αισχυνθητωσαν οι ανομουντες διακενης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| τας οδους σου, Κυριε, γνωρισον μοι, και τας τριβους σου διδαξον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οδηγησον με επι την αληθειαν σου και διδαξον με, οτι συ ει ο Θεος ο σωτηρ μου, και σε υπεμεινα ολην την ημεραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μνησθητι των οικτιρμων σου, Κυριε, και τα ελεη σου, οτι απο του αιωνος εισιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αμαρτιας νεοτητος μου και αγνοιας μου μη μνησθης· κατα το ελεος σου μνησθητι μου, συ, ενεκεν χρηστοτητος σου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| χρηστος και ευθης ο Κυριος· δια τουτο νομοθετησει αμαρτανοντας εν οδω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οδηγησει πραεις εν κρισει, διδαξει πραεις οδους αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| πασαι αι οδοι Κυριου ελεος και αληθεια τοις εκζητουσι την διαθηκην αυτου και τα μαρτυρια αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ενεκεν του ονοματος σου, Κυριε, και ιλασῃ τη αμαρτιᾳ μου, πολλη γαρ εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| τις εστιν ανθρωπος ο φοβουμενος τον Κυριον; νομοθετησει αυτω εν οδω, ᾗ ᾑρετισατο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| η ψυχη αυτου εν αγαθοις αυλισθησεται, και το σπερμα αυτου κληρονομησει γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| κραταιωμα Κυριος των φοβουμενων αυτον, και η διαθηκη αυτου δηλωσει αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| οι οφθαλμοι μου δια παντος προς τον Κυριον, οτι αυτος εκσπασει εκ παγιδος τους ποδας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| επιβλεψον επ᾿ εμε και ελεησον με, οτι μονογενης και πτωχος ειμι εγω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| αι θλιψεις της καρδιας μου επληθυνθησαν· εκ των αναγκων μου εξαγαγε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ιδε την ταπεινωσιν μου και τον κοπον μου και αφες πασας τας αμαρτιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ιδε τους εχθρους μου, οτι επληθυνθησαν και μισος αδικον εμισησαν με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| φυλαξον την ψυχην μου και ῥυσαι με· μη καταισχυνθειην, οτι ηλπισα επι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ακακοι και ευθεις εκολλωντο μοι, οτι υπεμεινα σε, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| λυτρωσαι, ο Θεος, τον ᾿Ισραηλ εκ πασων των θλιψεων αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Του Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΡΙΝΟΝ με, Κυριε, οτι εγω εν ακακιᾳ μου επορευθην και επι τω Κυριω ελπιζων, ου μη ασθενησω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| δοκιμασον με, Κυριε, και πειρασον με, πυρωσον τους νεφρους μου και την καρδιαν μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι το ελεος σου κατεναντι των οφθαλμων μου εστι, και ευηρεστησα εν τη αληθειᾳ σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουκ εκαθισα μετα συνεδριου ματαιοτητος και μετα παρανομουντων ου μη εισελθω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εμισησα εκκλησιαν πονηρευομενων και μετα ασεβων ου μη καθισω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| νιψομαι εν αθῴοις τας χειρας μου και κυκλωσω το θυσιαστηριον σου, Κυριε,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| του ακουσαι με φωνης αινεσεως σου και διηγησασθαι παντα τα θαυμασια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριε, ηγαπησα ευπρεπειαν οικου σου και τοπον σκηνωματος δοξης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη συναπολεσῃς μετα ασεβων την ψυχην μου και μετα ανδρων αιματων την ζωην μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ων εν χερσιν ανομιαι, η δεξια αυτων επλησθη δωρων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εγω δε εν ακακιᾳ μου επορευθην· λυτρωσαι με και ελεησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ο πους μου εστη εν ευθυτητι· εν εκκλησιαις ευλογησω σε, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Του Δαυΐδ· προ του χρισθηναι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΟΣ φωτισμος μου και σωτηρ μου· τινα φοβηθησομαι; Κυριος υπερασπιστης της ζωης μου· απο τινος δειλιασω; 2 εν τω εγγιζειν επ᾿ εμε κακουντας του φαγειν τας σαρκας μου, οι θλιβοντες με και οι εχθροι μου, αυτοι ησθενησαν και επεσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εαν παραταξηται επ᾿ εμε παρεμβολη, ου φοβηθησεται η καρδια μου· εαν επαναστη επ᾿ εμε πολεμος, εν ταυτῃ εγω ελπιζω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μιαν ᾐτησαμην παρα Κυριου, ταυτην εκζητησω· του κατοικειν με εν οικω Κυριου πασας τας ημερας της ζωης μου, του θεωρειν με την τερπνοτητα Κυριου και επισκεπτεσθαι τον ναον τον αγιον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι εκρυψε με εν σκηνη αυτου εν ημερᾳ κακων μου, εσκεπασε με εν αποκρυφω της σκηνης αυτου, εν πετρᾳ υψωσε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και νυν ιδου υψωσε κεφαλην μου επ᾿ εχθρους μου· εκυκλωσα και εθυσα εν τη σκηνη αυτου θυσιαν αλαλαγμου, ᾄσομαι και ψαλω τω Κυριω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εισακουσον, Κυριε, της φωνης μου, ἧς εκεκραξα· ελεησον με και εισακουσον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| σοι ειπεν η καρδια μου· εξεζητησε σε το προσωπον μου· το προσωπον σου, Κυριε, ζητησω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απ᾿ εμου και μη εκκλινῃς εν οργη απο του δουλου σου· βοηθος μου γενου, μη αποσκορακισῃς με και μη εγκαταλιπῃς με, ο Θεος, ο σωτηρ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ο πατηρ μου και η μητηρ μου εγκατελιπον με, ο δε Κυριος προσελαβετο με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| νομοθετησον με, Κυριε, εν τη οδω σου και οδηγησον με εν τριβω ευθειᾳ ενεκα των εχθρων μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μη παραδως με εις ψυχας θλιβοντων με, οτι επανεστησαν μοι μαρτυρες αδικοι, και εψευσατο η αδικια εαυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| πιστευω του ιδειν τα αγαθα Κυριου εν γη ζωντων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| υπομεινον τον Κυριον· ανδριζου, και κραταιουσθω η καρδια σου, και υπομεινον τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Του Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΠΡΟΣ σε, Κυριε, εκεκραξα, ο Θεος μου, μη παρασιωπησῃς απ᾿ εμου, μηποτε παρασιωπησῃς απ᾿ εμου και ομοιωθησομαι τοις καταβαινουσιν εις λακκον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εισακουσον της φωνης της δεησεως μου εν τω δεεσθαι με προς σε, εν τω αιρειν με χειρας μου προς ναον αγιον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μη συνελκυσῃς μετα αμαρτωλων την ψυχην μου και μετα εργαζομενων αδικιαν μη συναπολεσῃς με των λαλουντων ειρηνην μετα των πλησιον αυτων, κακα δε εν ταις καρδιαις αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| δος αυτοις, Κυριε, κατα τα εργα αυτων και κατα την πονηριαν των επιτηδευματων αυτων· κατα τα εργα των χειρων αυτων δος αυτοις, αποδος το ανταποδομα αυτων αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι ου συνηκαν εις τα εργα Κυριου και εις τα εργα των χειρων αυτου· καθελεις αυτους και ου μη οικοδομησεις αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ευλογητος Κυριος, οτι εισηκουσε της φωνης της δεησεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| Κυριος βοηθος μου και υπερασπιστης μου· επ᾿ αυτω ηλπισεν η καρδια μου, και εβοηθηθην, και ανεθαλεν η σαρξ μου· και εκ θεληματος μου εξομολογησομαι αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριος κραταιωμα του λαου αυτου και υπερασπιστης των σωτηριων του χριστου αυτου εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| σωσον τον λαον σου και ευλογησον την κληρονομιαν σου και ποιμανον αυτους και επαρον αυτους εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ· εξοδιου σκηνης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΝΕΓΚΑΤΕ τω Κυριω, υιοι Θεου, ενεγκατε τω Κυριω υιους κριων, ενεγκατε τω Κυριω δοξαν και τιμην,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ενεγκατε τω Κυριω δοξαν ονοματι αυτου, προσκυνησατε τω Κυριω εν αυλη αγιᾳ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| φωνη Κυριου επι των υδατων, ο Θεος της δοξης εβροντησε, Κυριος επι υδατων πολλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| φωνη Κυριου εν ισχυι, φωνη Κυριου εν μεγαλοπρεπειᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| φωνη Κυριου συντριβοντος κεδρους, και συντριψει Κυριος τας κεδρους του Λιβανου 6 και λεπτυνει αυτας ως τον μοσχον τον Λιβανον, και ο ηγαπημενος ως υιος μονοκερωτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| φωνη Κυριου διακοπτοντος φλογα πυρος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| φωνη Κυριου συσσειοντος ερημον και συσσεισει Κυριος την ερημον Καδης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| φωνη Κυριου καταρτιζομενη ελαφους, και αποκαλυψει δρυμους· και εν τω ναω αυτου πας τις λεγει δοξαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Κυριος τον κατακλυσμον κατοικιει, και καθιειται Κυριος βασιλευς εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| Κυριος ισχυν τω λαω αυτου δωσει, Κυριος ευλογησει τον λαον αυτου εν ειρηνῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος ᾠδης του εγκαινισμου του οικου· Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΥΨΩΣΩ σε, Κυριε, οτι υπελαβες με και ουκ ευφρανας τους εχθρους μου επ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| Κυριε ο Θεος μου, εκεκραξα προς σε, και ιασω με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| Κυριε, ανηγαγες εξ ᾅδου την ψυχην μου, εσωσας με απο των καταβαινοντων εις λακκον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ψαλατε τω Κυριω, οι οσιοι αυτου, και εξομολογεισθε τη μνημῃ της αγιωσυνης αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι οργη εν τω θυμω αυτου, και ζωη εν τω θεληματι αυτου· το εσπερας αυλισθησεται κλαυθμος και εις το πρωΐ αγαλλιασις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εγω δε ειπα εν τη ευθηνιᾳ μου· ου μη σαλευθω εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριε, εν τω θεληματι σου παρεσχου τω καλλει μου δυναμιν· απεστρεψας δε το προσωπον σου και εγενηθην τεταραγμενος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| προς σε, Κυριε, κεκραξομαι, και προς τον Θεον μου δεηθησομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| τις ωφελεια εν τω αιματι μου εν τω καταβαινειν με εις διαφθοραν; μη εξομολογησεται σοι χους η αναγγελει την αληθειαν σου; 11 ηκουσε Κυριος, και ηλεησε με, Κυριος εγενηθη βοηθος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εστρεψας τον κοπετον μου εις χαραν εμοι, διεῤῥηξας τον σακκον μου και περιεζωσας με ευφροσυνην,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οπως ἂν ψαλῃ σοι η δοξα μου και ου μη κατανυγω. Κυριε ο Θεος μου, εις τον αιωνα εξομολογησομαι σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ· εκστασεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΠΙ σοι, Κυριε, ηλπισα, μη καταισχυνθειην εις τον αιωνα· εν τη δικαιοσυνῃ σου ῥυσαι με και εξελου με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| κλινον προς με το ους σου, ταχυνον του εξελεσθαι με· γενου μοι εις Θεον υπερασπιστην και εις οικον καταφυγης του σωσαι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι κραταιωμα μου και καταφυγη μου ει συ και ενεκεν του ονοματος σου οδηγησεις με και διαθρεψεις με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εξαξεις με εκ παγιδος ταυτης, ἧς εκρυψαν μοι, οτι συ ει ο υπερασπιστης μου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εις χειρας σου παραθησομαι το πνευμα μου· ελυτρωσω με, Κυριε ο Θεος της αληθειας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εμισησας τους διαφυλασσοντας ματαιοτητας διακενης· εγω δε επι τω Κυριω ηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αγαλλιασομαι και ευφρανθησομαι επι τω ελεει σου, οτι επειδες την ταπεινωσιν μου, εσωσας εκ των αναγκων την ψυχην μου 9 και ου συνεκλεισας με εις χειρας εχθρων, εστησας εν ευρυχωρω τους ποδας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ελεησον με, Κυριε, οτι θλιβομαι· εταραχθη εν θυμω ο οφθαλμος μου, η ψυχη μου και η γαστηρ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι εξελιπεν εν οδυνῃ η ζωη μου και τα ετη μου εν στεναγμοις· ησθενησεν εν πτωχειᾳ η ισχυς μου, και τα οστα μου εταραχθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| παρα παντας τους εχθρους μου εγενηθην ονειδος και τοις γειτοσι μου σφοδρα, και φοβος τοις γνωστοις μου· οι θεωρουντες με εξω εφυγον απ᾿ εμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| επελησθην ωσει νεκρος απο καρδιας, εγενηθην ωσει σκευος απολωλος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οτι ηκουσα ψογον πολλων παροικουντων κυκλοθεν· εν τω επισυναχθηναι αυτους αμα επ᾿ εμε του λαβειν την ψυχην μου εβουλευσαντο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εγω δε επι σοι ηλπισα, Κυριε, ειπα· συ ει ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| εν ταις χερσι σου οι κληροι μου*· ρυσαι με εκ χειρος εχθρων μου και εκ των καταδιωκοντων με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| επιφανον το προσωπον σου επι τον δουλον σου, σωσον με εν τω ελεει σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| Κυριε, μη καταισχυνθειην, οτι επεκαλεσαμην σε· αισχυνθειησαν οι ασεβεις και καταχθειησαν εις ᾅδου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| αλαλα γενηθητω τα χειλη τα δολια τα λαλουντα κατα του δικαιου ανομιαν εν υπερηφανιᾳ και εξουδενωσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| ως πολυ το πληθος της χρηστοτητος σου, Κυριε, ἧς εκρυψας τοις φοβουμενοις σε, εξειργασω τοις ελπιζουσιν επι σε εναντιον των υιων των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| κατακρυψεις αυτους εν αποκρυφω του προσωπου σου απο ταραχης ανθρωπων, σκεπασεις αυτους εν σκηνη απο αντιλογιας γλωσσων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ευλογητος Κυριος, οτι εθαυμαστωσε το ελεος αυτου εν πολει περιοχης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| εγω δε ειπα εν τη εκστασει μου· απεῤῥιμμαι απο προσωπου των οφθαλμων σου. δια τουτο εισηκουσας της φωνης της δεησεως μου εν τω κεκραγεναι με προς σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| αγαπησατε τον Κυριον παντες οι οσιοι αυτου, οτι αληθειας εκζητει Κυριος και ανταποδιδωσι τοις περισσως ποιουσιν υπερηφανιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ανδριζεσθε, και κραταιουσθω η καρδια υμων, παντες οι ελπιζοντες επι Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.* ῎Αλλη γραφη· οι καιροι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ· συνεσεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΑΚΑΡΙΟΙ ων αφεθησαν αι ανομιαι και ων επεκαλυφθησαν αι αμαρτιαι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| μακαριος ανηρ, ω ου μη λογισηται Κυριος αμαρτιαν, ουδε εστιν εν τω στοματι αυτου δολος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι εσιγησα, επαλαιωθη τα οστα μου απο του κραζειν με ολην την ημεραν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι ημερας και νυκτος εβαρυνθη επ᾿ εμε η χειρ σου, εστραφην εις ταλαιπωριαν εν τω εμπαγηναι μοι ακανθαν. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| την αμαρτιαν μου εγνωρισα και την ανομιαν μου ουκ εκαλυψα· ειπα· εξαγορευσω κατ᾿ εμου την ανομιαν μου τω Κυριω· και συ αφηκας την ασεβειαν της καρδιας μου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| υπερ ταυτης προσευξεται προς σε πας οσιος εν καιρω ευθετω· πλην εν κατακλυσμω υδατων πολλων προς αυτον ουκ εγγιουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| συ μου ει καταφυγη απο θλιψεως της περιεχουσης με· το αγαλλιαμα μου, λυτρωσαι με απο των κυκλωσαντων με. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| συνετιω σε και συμβιβω σε εν οδω ταυτῃ, ᾗ πορευσῃ, επιστηριω επι σε τους οφθαλμους μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη γινεσθε ως ιππος και ημιονος, οις ουκ εστι συνεσις, εν κημω και χαλινω τας σιαγονας αυτων αγξαις των μη εγγιζοντων προς σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| πολλαι αι μαστιγες του αμαρτωλου, τον δε ελπιζοντα επι Κυριον ελεος κυκλωσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ευφρανθητε επι Κυριον και αγαλλιασθε, δικαιοι, και καυχασθε, παντες οι ευθεις τη καρδιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΓΑΛΛΙΑΣΘΕ, δικαιοι, εν Κυριω· τοις ευθεσι πρεπει αινεσις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εξομολογεισθε τω Κυριω εν κιθαρᾳ, εν ψαλτηριω δεκαχορδω ψαλατε αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ᾄσατε αυτω ᾆσμα καινον, καλως ψαλατε αυτω εν αλαλαγμω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι ευθης ο λογος του Κυριου, και παντα τα εργα αυτου εν πιστει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αγαπα ελεημοσυνην και κρισιν, του ελεους Κυριου πληρης η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| τω λογω του Κυριου οι ουρανοι εστερεωθησαν και τω πνευματι του στοματος αυτου πασα η δυναμις αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| συναγων ωσει ασκον υδατα θαλασσης, τιθεις εν θησαυροις αβυσσους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| φοβηθητω τον Κυριον πασα η γη, απ᾿ αυτου δε σαλευθητωσαν παντες οι κατοικουντες την οικουμενην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι αυτος ειπε και εγενηθησαν, αυτος ενετειλατο και εκτισθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Κυριος διασκεδαζει βουλας εθνων, αθετει δε λογισμους λαων και αθετει βουλας αρχοντων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| η δε βουλη του Κυριου εις τον αιωνα μενει, λογισμοι της καρδιας αυτου εις γενεαν και γενεαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μακαριον το εθνος, ου εστι Κυριος ο Θεος αυτου, λαος, ὃν εξελεξατο εις κληρονομιαν εαυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εξ ουρανου επεβλεψεν ο Κυριος, ειδε παντας τους υιους των ανθρωπων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εξ ετοιμου κατοικητηριου αυτου επεβλεψεν επι παντας τους κατοικουντας την γην,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ο πλασας κατα μονας τας καρδιας αυτων, ο συνιεις παντα τα εργα αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ου σῴζεται βασιλευς δια πολλην δυναμιν, και γιγας ου σωθησεται εν πληθει ισχυος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ψευδης ιππος εις σωτηριαν, εν δε πληθει δυναμεως αυτου ου σωθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ιδου οι οφθαλμοι Κυριου επι τους φοβουμενους αυτον τους ελπιζοντας επι το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ρυσασθαι εκ θανατου τας ψυχας αυτων και διαθρεψαι αυτους εν λιμω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| η ψυχη ημων υπομενει τω Κυριω, οτι βοηθος και υπερασπιστης ημων εστιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| οτι εν αυτω ευφρανθησεται η καρδια ημων, και εν τω ονοματι τω αγιω αυτου ηλπισαμεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| γενοιτο, Κυριε, το ελεος σου εφ᾿ ημας, καθαπερ ηλπισαμεν επι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ, οποτε ηλλοιωσε το προσωπον αυτου εναντιον ᾿Αβιμελεχ, και απελυσεν αυτον, και απηλθεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΥΛΟΓΗΣΩ τον Κυριον εν παντι καιρω, δια παντος η αινεσις αυτου εν τω στοματι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εν τω Κυριω επαινεθησεται η ψυχη μου· ακουσατωσαν πρᾳεις, και ευφρανθητωσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μεγαλυνατε τον Κυριον συν εμοι, και υψωσωμεν το ονομα αυτου επι το αυτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εξεζητησα τον Κυριον, και επηκουσε μου και εκ πασων των θλιψεων μου εῤῥυσατο με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| προσελθετε προς αυτον και φωτισθητε, και τα προσωπα υμων ου μη καταισχυνθη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ουτος ο πτωχος εκεκραξε και ο Κυριος εισηκουσεν αυτου και εκ πασων των θλιψεων αυτου εσωσεν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| παρεμβαλει αγγελος Κυριου κυκλω των φοβουμενων αυτον και ῥυσεται αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| γευσασθε και ιδετε οτι χρηστος ο Κυριος· μακαριος ανηρ, ὃς ελπιζει επ᾿ αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| φοβηθητε τον Κυριον παντες οι αγιοι αυτου, οτι ουκ εστιν υστερημα τοις φοβουμενοις αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| πλουσιοι επτωχευσαν και επεινασαν, οι δε εκζητουντες τον Κυριον ουκ ελαττωθησονται παντος αγαθου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| δευτε, τεκνα, ακουσατε μου· φοβον Κυριου διδαξω υμας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| τις εστιν ανθρωπος ο θελων ζωην, αγαπων ημερας ιδειν αγαθας; 14 παυσον την γλωσσαν σου απο κακου και χειλη σου του μη λαλησαι δολον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εκκλινον απο κακου και ποιησον αγαθον, ζητησον ειρηνην και διωξον αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| οφθαλμοι Κυριου επι δικαιους, και ωτα αυτου εις δεησιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| προσωπον δε Κυριου επι ποιουντας κακα του εξολοθρευσαι εκ γης το μνημοσυνον αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εκεκραξαν οι δικαιοι, και ο Κυριος εισηκουσεν αυτων, και εκ πασων των θλιψεων αυτων εῤῥυσατο αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| εγγυς Κυριος τοις συντετριμμενοις την καρδιαν και τους ταπεινους τω πνευματι σωσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| πολλαι αι θλιψεις των δικαιων, και εκ πασων αυτων ῥυσεται αυτους ο Κυριος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| φυλασσει Κυριος παντα τα οστα αυτων, ἓν εξ αυτων ου συντριβησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| θανατος αμαρτωλων πονηρος, και οι μισουντες τον δικαιον πλημμελησουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| λυτρωσεται Κυριος ψυχας δουλων αυτου, και ου μη πλημμελησουσι παντες οι ελπιζοντες επ᾿ αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΔΙΚΑΣΟΝ, Κυριε, τους αδικουντας με, πολεμησον τους πολεμουντας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| επιλαβου οπλου και θυρεου και αναστηθι εις την βοηθειαν μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εκχεον ῥομφαιαν και συγκλεισον εξ εναντιας των καταδιωκοντων με· ειπον τη ψυχη μου· Σωτηρια σου ειμι εγω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αισχυνθητωσαν και εντραπητωσαν οι ζητουντες την ψυχην μου, αποστραφητωσαν εις τα οπισω και καταισχυνθητωσαν οι λογιζομενοι μοι κακα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| γενηθητωσαν ωσει χνους κατα προσωπον ανεμου, και αγγελος Κυριου εκθλιβων αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| γενηθητω η οδος αυτων σκοτος και ολισθημα, και αγγελος Κυριου καταδιωκων αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι δωρεαν εκρυψαν μοι διαφθοραν παγιδος αυτων, ματην ωνειδισαν την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ελθετω αυτω παγις, ἣν ου γινωσκει, και η θηρα, ἣν εκρυψε, συλλαβετω αυτον, και εν τη παγιδι πεσειται εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| η δε ψυχη μου αγαλλιασεται επι τω Κυριω, τερφθησεται επι τω σωτηριω αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| παντα τα οστα μου ερουσι· Κυριε, τις ομοιος σοι; ρυομενος πτωχον εκ χειρος στερεωτερων αυτου και πτωχον και πενητα απο των διαρπαζοντων αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ανασταντες μοι μαρτυρες αδικοι, α ουκ εγινωσκον, επηρωτων με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ανταπεδιδοσαν μοι πονηρα αντι αγαθων και ατεκνιαν τη ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εγω δε εν τω αυτους παρενοχλειν μοι ενεδυομην σακκον και εταπεινουν εν νηστειᾳ την ψυχην μου, και η προσευχη μου εις κολπον μου αποστραφησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ως πλησιον, ως αδελφω ημετερω ουτως ευηρεστουν· ως πενθων και σκυθρωπαζων, ουτως εταπεινουμην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και κατ᾿ εμου ευφρανθησαν και συνηχθησαν, συνηχθησαν επ᾿ εμε μαστιγες, και ουκ εγνων, διεσχισθησαν και ου κατενυγησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| επειρασαν με, εξεμυκτηρισαν με μυκτηρισμω, εβρυξαν επ’ εμε τους οδοντας αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| Κυριε, ποτε εποψῃ; αποκαταστησον την ψυχην μου απο της κακουργιας αυτων, απο λεοντων την μονογενη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εξομολογησομαι σοι εν εκκλησιᾳ πολλη, εν λαω βαρει αινεσω σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| μη επιχαρειησαν μοι οι εχθραινοντες μοι αδικως, οι μισουντες με δωρεαν και διανευοντες οφθαλμοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οτι εμοι μεν ειρηνικα ελαλουν και επ᾿ οργην δολους διελογιζοντο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και επλατυναν επ᾿ εμε το στομα αυτων, ειπαν· ευγε, ευγε, ειδον οι οφθαλμοι ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ειδες, Κυριε, μη παρασιωπησῃς, Κυριε, μη αποστης απ᾿ εμου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| εξεγερθητι, Κυριε, και προσχες τη κρισει μου, ο Θεος μου και ο Κυριος μου, εις την δικην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| κρινον με, Κυριε, κατα την δικαιοσυνην σου, Κυριε ο Θεος μου, και μη επιχαρειησαν μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| μη ειποισαν εν καρδιαις αυτων· ευγε, ευγε τη ψυχη ημων· μηδε ειποιεν· Κατεπιομεν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| αισχυνθειησαν και εντραπειησαν αμα οι επιχαιροντες τοις κακοις μου, ενδυσασθωσαν αισχυνην και εντροπην οι μεγαλοῤῥημονουντες επ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| αγαλλιασθωσαν και ευφρανθητωσαν οι θελοντες την δικαιοσυνην μου και ειπατωσαν διαπαντος· μεγαλυνθητω ο Κυριος, οι θελοντες την ειρηνην του δουλου αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και η γλωσσα μου μελετησει την δικαιοσυνην σου, ολην την ημεραν τον επαινον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τω δουλω Κυριου τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΦΗΣΙΝ ο παρανομος του αμαρτανειν εν εαυτω, ουκ εστι φοβος Θεου απεναντι των οφθαλμων αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι εδολωσεν ενωπιον αυτου του ευρειν την ανομιαν αυτου και μισησαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| τα ῥηματα του στοματος αυτου ανομια και δολος, ουκ ηβουληθη συνιεναι του αγαθυναι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ανομιαν διελογισατο επι της κοιτης αυτου, παρεστη πασῃ οδω ουκ αγαθη, κακιᾳ δε ου προσωχθισε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| Κυριε, εν τω ουρανω το ελεος σου, και η αληθεια σου εως των νεφελων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| η δικαιοσυνη σου ως ορη Θεου, τα κριματα σου ωσει αβυσσος πολλη· ανθρωπους και κτηνη σωσεις, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ως επληθυνας το ελεος σου, ο Θεος· οι δε υιοι των ανθρωπων εν σκεπῃ των πτερυγων σου ελπιουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μεθυσθησονται απο πιοτητος οικου σου, και τον χειμαῤῥουν της τρυφης σου ποτιεις αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι παρα σοι πηγη ζωης, εν τω φωτι σου οψομεθα φως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| παρατεινον το ελεος σου τοις γινωσκουσι σε και την δικαιοσυνην σου τοις ευθεσι τη καρδιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μη ελθετω μοι πους υπερηφανιας, και χειρ αμαρτωλου μη σαλευσαι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εκει επεσον παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν, εξωσθησαν και ου μη δυνωνται στηναι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΗ ΠΑΡΑΖΗΛΟΥ εν πονηρευομενοις μηδε ζηλου τους ποιουντας την ανομιαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι ωσει χορτος ταχυ αποξηρανθησονται και ωσει λαχανα χλοης ταχυ αποπεσουνται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ελπισον επι Κυριον και ποιει χρηστοτητα και κατασκηνου την γην, και ποιμανθησῃ επι τω πλουτω αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| κατατρυφησον του Κυριου, και δωσει σοι τα αιτηματα της καρδιας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αποκαλυψον προς Κυριον την οδον σου και ελπισον επ᾿ αυτον, και αυτος ποιησει 6 και εξοισει ως φως την δικαιοσυνην σου και το κριμα σου ως μεσημβριαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| υποταγηθι τω Κυριω και ικετευσον αυτον· μη παραζηλου εν τω κατευοδουμενω εν τη οδω αυτου εν ανθρωπω ποιουντι παρανομιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| παυσαι απο οργης και εγκαταλιπε θυμον, μη παραζηλου ωστε πονηρευεσθαι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι οι πονηρευομενοι εξολοθρευθησονται, οι δε υπομενοντες τον Κυριον αυτοι κληρονομησουσι γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και ετι ολιγον και ου μη υπαρξῃ ο αμαρτωλος, και ζητησεις τον τοπον αυτου, και ου μη ευρῃς·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οι δε πραεις κληρονομησουσι γην και κατατρυφησουσιν επι πληθει ειρηνης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| παρατηρησεται ο αμαρτωλος τον δικαιον και βρυξει επ᾿ αυτον τους οδοντας αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ο δε Κυριος εκγελασεται αυτον, οτι προβλεπει οτι ηξει η ημερα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ρομφαιαν εσπασαντο οι αμαρτωλοι, ενετειναν τοξον αυτων του καταβαλειν πτωχον και πενητα, του σφαξαι τους ευθεις τη καρδιᾳ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| η ρομφαια αυτων εισελθοι εις τας καρδιας αυτων και τα τοξα αυτων συντριβειη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| κρεισσον ολιγον τω δικαιω υπερ πλουτον αμαρτωλων πολυν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| οτι βραχιονες αμαρτωλων συντριβησονται, υποστηριζει δε δικαιους ο Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| γινωσκει Κυριος τας οδους των αμωμων, και η κληρονομια αυτων εις τον αιωνα εσται·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ου καταισχυνθησονται εν καιρω πονηρω και εν ημεραις λιμου χορτασθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οτι οι αμαρτωλοι απολουνται, οι δε εχθροι του Κυριου αμα τω δοξασθηναι αυτους και υψωθηναι εκλειποντες ωσει καπνος εξελιπον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| δανειζεται ο αμαρτωλος και ουκ αποτισει, ο δε δικαιος οικτειρει και διδωσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| οτι οι ευλογουντες αυτον κληρονομησουσι γην, οι δε καταρωμενοι αυτον εξολοθρευθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| παρα Κυριου τα διαβηματα ανθρωπου κατευθυνεται, και την οδον αυτου θελησει σφοδρα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| οταν πεσῃ, ου καταῤῥαχθησεται, οτι Κυριος αντιστηριζει χειρα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| νεωτερος εγενομην και γαρ εγηρασα και ουκ ειδον δικαιον εγκαταλελειμμενον, ουδε το σπερμα αυτου ζητουν αρτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| ολην την ημεραν ελεει και δανειζει ο δικαιος, και το σπερμα αυτου εις ευλογιαν εσται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| εκκλινον απο κακου και ποιησον αγαθον και κατασκηνου εις αιωνα αιωνος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| οτι Κυριος αγαπα κρισιν και ουκ εγκαταλειψει τους οσιους αυτου, εις τον αιωνα φυλαχθησονται· ανομοι δε εκδιωχθησονται, και σπερμα ασεβων εξολοθρευθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| δικαιοι δε κληρονομησουσι γην και κατασκηνωσουσιν εις αιωνα αιωνος επ᾿ αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| στομα δικαιου μελετησει σοφιαν, και η γλωσσα αυτου λαλησει κρισιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| ο νομος του Θεου αυτου εν καρδιᾳ αυτου, και ουχ υποσκελισθησεται τα διαβηματα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| κατανοει ο αμαρτωλος τον δικαιον και ζητει του θανατωσαι αυτον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| ο δε Κυριος ου μη εγκαταλιπῃ αυτον εις τας χειρας αυτου, ουδε μη καταδικασηται αυτον, οταν κρινηται αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| υπομεινον τον Κυριον και φυλαξον την οδον αυτου, και υψωσει σε του κατακληρονομησαι γην· εν τω εξολοθρευεσθαι αμαρτωλους οψει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| ειδον τον ασεβη υπερυψουμενον και επαιρομενον ως τας κεδρους του Λιβανου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και παρηλθον, και ιδου ουκ ην, και εζητησα αυτον, και ουχ ευρεθη ο τοπος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| φυλασσε ακακιαν και ιδε ευθυτητα, οτι εστιν εγκαταλειμμα ανθρωπω ειρηνικω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| οι δε παρανομοι εξολοθρευθησονται επι το αυτο, τα εγκαταλειμματα των ασεβων εξολοθρευθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| σωτηρια δε των δικαιων παρα Κυριου, και υπερασπιστης αυτων εστιν εν καιρω θλιψεως,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και βοηθησει αυτοις Κυριος και ῥυσεται αυτους και εξελειται αυτους εξ αμαρτωλων και σωσει αυτους, οτι ηλπισαν επ᾿ αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ· εις αναμνησιν περι του σαββατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ, μη τω θυμω σου ελεγξῃς με, μηδε τη οργη σου παιδευσῃς με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι τα βελη σου ενεπαγησαν μοι, και επεστηριξας επ᾿ εμε την χειρα σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουκ εστιν ιασις εν τη σαρκι μου απο προσωπου της οργης σου, ουκ εστιν ειρηνη εν τοις οστεοις μου απο προσωπου των αμαρτιων μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι αι ανομιαι μου υπερηραν την κεφαλην μου, ωσει φορτιον βαρυ εβαρυνθησαν επ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| προσωζεσαν και εσαπησαν οι μωλωπες μου απο προσωπου της αφροσυνης μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εταλαιπωρησα και κατεκαμφθην εως τελους, ολην την ημεραν σκυθρωπαζων επορευομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι αι ψοαι μου επλησθησαν εμπαιγματων, και ουκ εστιν ιασις εν τη σαρκι μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εκακωθην και εταπεινωθην εως σφοδρα, ωρυομην απο στεναγμου της καρδιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Κυριε, εναντιον σου πασα η επιθυμια μου, και ο στεναγμος μου απο σου ουκ απεκρυβη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| η καρδια μου εταραχθη, εγκατελιπε με η ισχυς μου, και το φως των οφθαλμων μου, και αυτο ουκ εστι μετ᾿ εμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οι φιλοι μου και οι πλησιον μου εξ εναντιας μου ηγγισαν και εστησαν, και οι εγγιστα μου απο μακροθεν εστησαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εξεβιαζοντο οι ζητουντες την ψυχην μου, και οι ζητουντες τα κακα μοι ελαλησαν ματαιοτητας, και δολιοτητας ολην την ημεραν εμελετησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εγω δε ωσει κωφος ουκ ηκουον και ωσει αλαλος ουκ ανοιγων το στομα αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εγενομην ωσει ανθρωπος ουκ ακουων και ουκ εχων εν τω στοματι αυτου ελεγμους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| οτι επι σοι, Κυριε, ηλπισα· συ εικακουσῃ, Κυριε ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| οτι ειπα· μηποτε επιχαρωσι μοι οι εχθροι μου· και εν τω σαλευθηναι ποδας μου επ᾿ εμε εμεγαλοῤῥημονησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| οτι εγω εις μαστιγας ετοιμος, και η αλγηδων μου ενωπιον μου εστι διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| οτι την ανομιαν μου εγω αναγγελω και μεριμνησω υπερ της αμαρτιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οι δε εχθροι μου ζωσι και κεκραταιωνται υπερ εμε, και επληθυνθησαν οι μισουντες με αδικως·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| οι ανταποδιδοντες μοι κακα αντι αγαθων ενδιεβαλλον με, επει κατεδιωκον αγαθωσυνην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| μη εγκαταλιπῃς με, Κυριε· ο Θεος μου, μη αποστης απ᾿ εμου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| προσχες εις την βοηθειαν μου, Κυριε της σωτηριας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, τω ᾿Ιδιθουν· ᾠδη τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΙΠΑ· φυλαξω τας οδους μου του μη αμαρτανειν με εν γλωσσῃ μου· εθεμην τω στοματι μου φυλακην εν τω συστηναι τον αμαρτωλον εναντιον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εκωφωθην και εταπεινωθην και εσιγησα εξ αγαθων, και το αλγημα μου ανεκαινισθη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εθερμανθη η καρδια μου εντος μου, και εν τη μελετῃ μου εκκαυθησεται πυρ. ελαλησα εν γλωσσῃ μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| γνωρισον μοι, Κυριε, το περας μου και τον αριθμον των ημερων μου, τις εστιν, ινα γνω τι υστερω εγω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ιδου παλαιστας εθου τας ημερας μου, και η υποστασις μου ωσει ουθεν ενωπιον σου· πλην τα συμπαντα ματαιοτης, πας ανθρωπος ζων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μεντοιγε εν εικονι διαπορευεται ανθρωπος, πλην ματην ταρασσεται· θησαυριζει και ου γινωσκει τινι συναξει αυτα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και νυν τις η υπομονη μου; ουχι ο Κυριος; και η υποστασις μου παρα σοι εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| απο πασων των ανομιων μου ῥυσαι με, ονειδος αφρονι εδωκας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εκωφωθην και ουκ ηνοιξα το στομα μου, οτι συ εποιησας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| αποστησον απ᾿ εμου τας μαστιγας σου· απο γαρ της ισχυος της χειρος σου εγω εξελιπον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εν ελεγμοις υπερ ανομιας επαιδευσας ανθρωπον και εξετηξας ως αραχνην την ψυχην αυτου· πλην ματην ταρασσεται πας ανθρωπος. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εισακουσον της προσευχης μου, Κυριε, και της δεησεως μου, ενωτισαι των δακρυων μου· μη παρασιωπησῃς, οτι παροικος εγω ειμι παρα σοι και παρεπιδημος καθως παντες οι πατερες μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ανες μοι, ινα αναψυξω προ του με απελθειν και ουκετι μη υπαρξω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΥΠΟΜΕΝΩΝ υπεμεινα τον Κυριον, και προσεσχε μοι και εισηκουσε της δεησεως μου 3 και ανηγαγε με εκ λακκου ταλαιπωριας και απο πηλου ιλυος και εστησεν επι πετραν τους ποδας μου και κατηυθυνε τα διαβηματα μου 4 και ενεβαλεν εις το στομα μου ᾆσμα καινον, υμνον τω Θεω ημων· οψονται πολλοι και φοβηθησονται και ελπιουσιν επι Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μακαριος ανηρ, ου εστι το ονομα Κυριου ελπις αυτου, και ουκ επεβλεψεν εις ματαιοτητας και μανιας ψευδεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| πολλα εποιησας συ, Κυριε ο Θεος μου, τα θαυμασια σου, και τοις διαλογισμοις σου ουκ εστι τις ομοιωθησεται σοι· απηγγειλα και ελαλησα, επληθυνθησαν υπερ αριθμον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| θυσιαν και προσφοραν ουκ ηθελησας, σωμα δε κατηρτισω μοι· ολοκαυτωματα και περι αμαρτιας ουκ εζητησας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| τοτε ειπον· ιδου ηκω, εν κεφαλιδι βιβλιου γεγραπται περι εμου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| του ποιησαι το θελημα σου, ο Θεος μου, εβουληθην και τον νομον σου εν μεσω της κοιλιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ευηγγελισαμην δικαιοσυνην εν εκκλησιᾳ μεγαλῃ· ιδου τα χειλη μου ου μη κωλυσω· Κυριε, συ εγνως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| την δικαιοσυνην σου ουκ εκρυψα εν τη καρδιᾳ μου, την αληθειαν σου και το σωτηριον σου ειπα, ουκ εκρυψα το ελεος σου και την αληθειαν σου απο συναγωγης πολλης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| συ δε, Κυριε, μη μακρυνῃς τους οικτιρμους σου απ᾿ εμου· το ελεος σου και η αληθεια σου διαπαντος αντιλαβοιντο μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι περιεσχον με κακα, ων ουκ εστιν αριθμος, κατελαβον με αι ανομιαι μου, και ουκ ηδυνηθην του βλεπειν· επληθυνθησαν υπερ τας τριχας της κεφαλης μου, και η καρδια μου εγκατελιπε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ευδοκησον, Κυριε, του ρυσασθαι με· Κυριε, εις το βοηθησαι μοι προσχες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| καταισχυνθειησαν και εντραπειησαν αμα οι ζητουντες την ψυχην μου του εξαραι αυτην· αποστραφειησαν εις τα οπισω και καταισχυνθειησαν οι θελοντες μοι κακα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| κομισασθωσαν παραχρημα αισχυνην αυτων οι λεγοντες μοι· ευγε, ευγε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| αγαλλιασθωσαν και ευφρανθητωσαν επι σοι παντες οι ζητουντες σε, Κυριε, και ειπατωσαν διαπαντος· μεγαλυνθητω ο Κυριος, οι αγαπωντες το σωτηριον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εγω δε πτωχος ειμι και πενης, Κυριος φροντιει μου. βοηθος μου και υπερασπιστης μου ει συ· ο Θεος μου, μη χρονισῃς.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΜΑΚΑΡΙΟΣ ο συνιων επι πτωχον και πενητα· εν ημερᾳ πονηρα ρυσεται αυτον ο Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| Κυριος διαφυλαξαι αυτον και ζησαι αυτον και μακαρισαι αυτον εν τη γη και μη παραδω αυτον εις χειρας εχθρων αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| Κυριος βοηθησαι αυτω επι κλινης οδυνης αυτου· ολην την κοιτην αυτου εστρεψας εν τη αῤῥωστιᾳ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εγω ειπα· Κυριε, ελεησον με, ιασαι την ψυχην μου, οτι ημαρτον σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οι εχθροι μου ειπαν κακα μοι· ποτε αποθανειται, και απολειται το ονομα αυτου; 7 και εισεπορευετο του ιδειν, ματην ελαλει· η καρδια αυτου συνηγαγεν ανομιαν εαυτω, εξεπορευετο εξω και ελαλει επι το αυτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| κατ᾿ εμου εψιθυριζον παντες οι εχθροι μου, κατ᾿ εμου ελογιζοντο κακα μοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| λογον παρανομον κατεθεντο κατ᾿ εμου· μη ο κοιμωμενος ουχι προσθησει του αναστηναι; 10 και γαρ ο ανθρωπος της ειρηνης μου, εφ᾿ ὃν ηλπισα, ο εσθιων αρτους μου, εμεγαλυνεν επ᾿ εμε πτερνισμον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| συ δε, Κυριε, ελεησον με και αναστησον με, και ανταποδωσω αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εν τουτω εγνων οτι τεθεληκας με, οτι ου μη επιχαρη ο εχθρος μου επ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εμου δε δια την ακακιαν αντελαβου, και εβεβαιωσας με ενωπιον σου εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ απο του αιωνος και εις τον αιωνα. γενοιτο, γενοιτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· εις συνεσιν τοις υιοις Κορε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΟΝ ΤΡΟΠΟΝ επιποθει η ελαφος επι τας πηγας των υδατων, ουτως επιποθει η ψυχη μου προς σε, ο Θεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εδιψησεν η ψυχη μου προς τον Θεον τον ζωντα· ποτε ηξω και οφθησομαι τω προσωπω του Θεου; 4 εγενηθη τα δακρυα μου εμοι αρτος ημερας και νυκτος εν τω λεγεσθαι μοι καθ᾿ εκαστην ημεραν· που εστιν ο Θεος σου; 5 ταυτα εμνησθην και εξεχεα επ᾿ εμε την ψυχην μου, οτι διελευσομαι εν τοπω σκηνης θαυμαστης εως του οικου του Θεου εν φωνη αγαλλιασεως και εξομολογησεως ηχου εορταζοντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ινατι περιλυπος ει, η ψυχη μου, και ινατι συνταρασσεις με; ελπισον επι τον Θεον, οτι εξομολογησομαι αυτω· σωτηριον του προσωπου μου και ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| προς εμαυτον η ψυχη μου εταραχθη· δια τουτο μνησθησομαι σου εκ γης ᾿Ιορδανου και ᾿Ερμωνιειμ, απο ορους μικρου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αβυσσος αβυσσον επικαλειται εις φωνην των καταῤῥακτων σου, παντες οι μετεωρισμοι σου και τα κυματα σου επ᾿ εμε διηλθον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ημερας εντελειται Κυριος το ελεος αυτου, και νυκτος ᾠδη αυτω παρ᾿ εμοι, προσευχη τω Θεω της ζωης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ερω τω Θεω· αντιληπτωρ μου ει· διατι μου επελαθου; και ινατι σκυθρωπαζων πορευομαι εν τω εκθλιβειν τον εχθρον μου; 11 εν τω καταθλασθαι τα οστα μου ωνειδιζον με οι εχθροι μου, εν τω λεγειν αυτους μοι καθ᾿ εκαστην ημεραν· Που εστιν ο Θεος σου; 12 ινατι περιλυπος ει, η ψυχη μου; και ινατι συνταρασσεις με; ελπισον επι τον Θεον, οτι εξομολογησομαι αυτω· σωτηριον του προσωπου μου και ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΡΙΝΟΝ με, ο Θεος, και δικασον την δικην μου εξ εθνους ουχ οσιου· απο ανθρωπου αδικου και δολιου ῥυσαι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι συ ει ο Θεος κραταιωμα μου· ινατι απωσω με; και ινατι σκυθρωπαζων πορευομαι εν τω εκθλιβειν τον εχθρον μου; 3 εξαποστειλον το φως σου και την αληθειαν σου· αυτα με ωδηγησαν και ηγαγον με εις ορος αγιον σου και εις τα σκηνωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και εισελευσομαι προς το θυσιαστηριον του Θεου, προς τον Θεον τον ευφραινοντα την νεοτητα μου· εξομολογησομαι σοι εν κιθαρᾳ, ο Θεος, ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ινατι περιλυπος ει, η ψυχη μου; και ινατι συνταρασσεις με; ελπισον επι τον Θεον, οτι εξομολογησομαι αυτω· σωτηριον του προσωπου μου και ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τοις υιοις Κορε εις συνεσιν ψαλμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ, εν τοις ωσιν ημων ηκουσαμεν, και οι πατερες ημων ανηγγειλαν ημιν εργον, ὃ ειργασω εν ταις ημεραις αυτων, εν ημεραις αρχαιαις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| η χειρ σου εθνη εξωλοθρευσε, και κατεφυτευσας αυτους, εκακωσας λαους και εξεβαλες αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ου γαρ εν τη ῥομφαιᾳ αυτων εκληρονομησαν γην, και ο βραχιων αυτων ουκ εσωσεν αυτους, αλλ᾿ η δεξια σου και ο βραχιων σου και ο φωτισμος του προσωπου σου, οτι ηυδοκησας εν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| συ ει αυτος ο Βασιλευς μου και ο Θεος μου ο εντελλομενος τας σωτηριας ᾿Ιακωβ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εν σοι τους εχθρους ημων κερατιουμεν και εν τω ονοματι σου εξουδενωσομεν τους επανισταμενους ημιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ου γαρ επι τω τοξω μου ελπιω, και η ρομφαια μου ου σωσει με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εσωσας γαρ ημας εκ των θλιβοντων ημας και τους μισουντας ημας κατῄσχυνας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εν τω Θεω επαινεθησομεθα ολην την ημεραν και εν τω ονοματι σου εξομολογηθησομεθα εις τον αιωνα. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| νυνι δε απωσω και κατῄσχυνας ημας και ουκ εξελευσῃ, ο Θεος, εν ταις δυναμεσιν ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| απεστρεψας ημας εις τα οπισω παρα τους εχθρους ημων, και οι μισουντες ημας διηρπαζον εαυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εδωκας ημας ως προβατα βρωσεως και εν τοις εθνεσι διεσπειρας ημας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| απεδου τον λαον σου ανευ τιμης, και ουκ ην πληθος εν τοις αλαλαγμασιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εθου ημας ονειδος τοις γειτοσιν ημων, μυκτηρισμον και χλευασμον τοις κυκλω ημων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εθου ημας εις παραβολην εν τοις εθνεσιν, κινησιν κεφαλης εν τοις λαοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ολην την ημεραν η εντροπη μου κατεναντιον μου εστι, και η αισχυνη του προσωπου μου εκαλυψε με 17 απο φωνης ονειδιζοντος και καταλαλουντος, απο προσωπου εχθρου και εκδιωκοντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ταυτα παντα ηλθεν εφ᾿ ημας και ουκ επελαθομεθα σου και ουκ ηδικησαμεν εν τη διαθηκῃ σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και ουκ απεστη εις τα οπισω η καρδια ημων και εξεκλινας τας τριβους ημων απο της οδου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οτι εταπεινωσας ημας εν τοπω κακωσεως, και επεκαλυψεν ημας σκια θανατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ει επελαθομεθα του ονοματος του Θεου ημων και ει διεπετασαμεν χειρας ημων προς Θεον αλλοτριον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ουχι ο Θεος εκζητησει ταυτα; αυτος γαρ γινωσκει τα κρυφια της καρδιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| οτι ενεκα σου θανατουμεθα ολην την ημεραν, ελογισθημεν ως προβατα σφαγης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| εξεγερθητι· ινατι υπνοις, Κυριε; αναστηθι και μη απωσῃ εις τελος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ινατι το προσωπον σου αποστρεφεις; επιλανθανῃ της πτωχειας ημων και της θλιψεως ημων; 26 οτι εταπεινωθη εις χουν η ψυχη ημων, εκολληθη εις γην η γαστηρ ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| αναστα, Κυριε, βοηθησον ημιν και λυτρωσαι ημας ενεκεν του ονοματος σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ των αλλοιωθησομενων· τοις υιοις Κορε εις συνεσιν· ᾠδη υπερ του αγαπητου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΞΗΡΕΥΞΑΤΟ η καρδια μου λογον αγαθον, λεγω εγω τα εργα μου τω βασιλει, η γλωσσα μου καλαμος γραμματεως οξυγραφου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ωραιος καλλει παρα τους υιους των ανθρωπων, εξεχυθη χαρις εν χειλεσι σου· δια τουτο ευλογησε σε ο Θεος εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| περιζωσαι την ρομφαιαν σου επι τον μηρον σου, δυνατε, τη ωραιοτητι σου και τω καλλει σου 5 και εντεινον και κατευοδου και βασιλευε ενεκεν αληθειας και πρᾳοτητος και δικαιοσυνης, και οδηγησει σε θαυμαστως η δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| τα βελη σου ηκονημενα, δυνατε —λαοι υποκατω σου πεσουνται— εν καρδιᾳ των εχθρων του βασιλεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ο θρονος σου, ο Θεος, εις τον αιωνα του αιωνος, ραβδος ευθυτητος η ῥαβδος της βασιλειας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ηγαπησας δικαιοσυνην και εμισησας ανομιαν· δια τουτο εχρισε σε ο Θεος ο Θεος σου ελαιον αγαλλιασεως παρα τους μετοχους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| σμυρνα και στακτη και κασσια απο των ιματιων σου απο βαρεων ελεφαντινων, εξ ων ευφραναν σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| θυγατερας βασιλεων εν τη τιμη σου· παρεστη η βασιλισσα εκ δεξιων σου εν ιματισμω διαχρυσω περιβεβλημενη, πεποικιλμενη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ακουσον, θυγατερ, και ιδε και κλινον το ους σου και επιλαθου του λαου σου και του οικου του πατρος σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και επιθυμησει ο βασιλευς του καλλους σου, οτι αυτος εστι Κυριος σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και προσκυνησεις αυτω. και θυγατηρ Τυρου εν δωροις· το προσωπον σου λιτανευσουσιν οι πλουσιοι του λαου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| πασα η δοξα της θυγατρος του βασιλεως εσωθεν, εν κροσσωτοις χρυσοις περιβεβλημενη, πεποικιλμενη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| απενεχθησονται τω βασιλει παρθενοι οπισω αυτης, αι πλησιον αυτης απενεχθησονται σοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| απενεχθησονται εν ευφροσυνῃ και αγαλλιασει, αχθησονται εις ναον βασιλεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| αντι των πατερων σου εγενηθησαν υιοι σου· καταστησεις αυτους αρχοντας επι πασαν την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| μνησθησομαι του ονοματος σου εν πασῃ γενεα και γενεα· δια τουτο λαοι εξομολογησονται σοι εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· υπερ των υιων Κορε, υπερ των κρυφιων ψαλμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ ημων καταφυγη και δυναμις, βοηθος εν θλιψεσι ταις ευρουσαις ημας σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| δια τουτο ου φοβηθησομεθα εν τω ταρασσεσθαι την γην και μετατιθεσθαι ορη εν καρδιαις θαλασσων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ηχησαν και εταραχθησαν τα υδατα αυτων, εταραχθησαν τα ορη εν τη κραταιοτητι αυτου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| του ποταμου τα ορμηματα ευφραινουσι την πολιν του Θεου· ηγιασε το σκηνωμα αυτου ο ῞Υψιστος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ο Θεος εν μεσω αυτης και ου σαλευθησεται· βοηθησει αυτη ο Θεος το προς πρωΐ πρωΐ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εταραχθησαν εθνη, εκλιναν βασιλειαι· εδωκε φωνην αυτου, εσαλευθη η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριος των δυναμεων μεθ᾿ ημων, αντιληπτωρ ημων ο Θεος ᾿Ιακωβ. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| δευτε και ιδετε τα εργα του Θεου, α εθετο τερατα επι της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ανταναιρων πολεμους μεχρι των περατων της γης τοξον συντριψει και συνθλασει οπλον και θυρεους κατακαυσει εν πυρι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| σχολασατε και γνωτε οτι εγω ειμι ο Θεος· υψωθησομαι εν τοις εθνεσιν, υψωθησομαι εν τη γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| Κυριος των δυναμεων μεθ᾿ ημων, αντιληπτωρ ημων ο Θεος ᾿Ιακωβ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· υπερ των υιων Κορε ψαλμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΠΑΝΤΑ τα εθνη κροτησατε χειρας, αλαλαξατε τω Θεω εν φωνη αγαλλιασεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι Κυριος υψιστος, φοβερος, βασιλευς μεγας επι πασαν την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| υπεταξε λαους ημιν και εθνη υπο τους ποδας ημων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εξελεξατο ημιν την κληρονομιαν αυτου, την καλλονην ᾿Ιακωβ, ἣν ηγαπησεν. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ανεβη ο Θεος εν αλαλαγμω, Κυριος εν φωνη σαλπιγγος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ψαλατε τω Θεω ημων, ψαλατε, ψαλατε τω βασιλει ημων, ψαλατε,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι βασιλευς πασης της γης ο Θεος, ψαλατε συνετως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εβασιλευσεν ο Θεος επι τα εθνη, ο Θεος καθηται επι θρονου αγιου αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| αρχοντες λαων συνηχθησαν μετα του Θεου ῾Αβρααμ, οτι του Θεου οι κραταιοι της γης σφοδρα επηρθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος ᾠδης τοις υιοις Κορε· δευτερα σαββατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΜΕΓΑΣ Κυριος και αινετος σφοδρα εν πολει του Θεου ημων, εν ορει αγιω αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ευριζω αγαλλιαματι πασης της γης. ορη Σιων, τα πλευρα του Βορρα, η πολις του βασιλεως του μεγαλου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο Θεος εν τοις βαρεσιν αυτης γινωσκεται, οταν αντιλαμβανηται αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι ιδου οι βασιλεις της γης συνηχθησαν, ηλθοσαν επι το αυτο·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αυτοι ιδοντες ουτως εθαυμασαν, εταραχθησαν, εσαλευθησαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τρομος επελαβετο αυτων, εκει ωδινες ως τικτουσης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εν πνευματι βιαιω συντριψεις πλοια Θαρσις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| καθαπερ ηκουσαμεν, ουτω και ειδομεν εν πολει Κυριου των δυναμεων, εν πολει του Θεου ημων· ο Θεος εθεμελιωσεν αυτην εις τον αιωνα. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| υπελαβομεν, ο Θεος, το ελεος σου εν μεσω του λαου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| κατα το ονομα σου, ο Θεος, ουτω και η αινεσις σου επι τα περατα της γης· δικαιοσυνης πληρης η δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ευφρανθητω το ορος Σιων, αγαλλιασθωσαν αι θυγατερες της ᾿Ιουδαιας ενεκεν κριματων σου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| κυκλωσατε Σιων και περιλαβετε αυτην, διηγησασθε εν τοις πυργοις αυτης,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| θεσθε τας καρδιας υμων εις την δυναμιν αυτης και καταδιελεσθε τας βαρεις αυτης, οπως ἂν διηγησησθε εις γενεαν ετεραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| οτι ουτος εστιν ο Θεος ημων εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος· αυτος ποιμανει ημας εις τους αιωνας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τοις υιοις Κορε ψαλμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταυτα, παντα τα εθνη, ενωτισασθε παντες οι κατοικουντες την οικουμενην,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οι τε γηγενεις και οι υιοι των ανθρωπων, επι το αυτο πλουσιος και πενης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| το στομα μου λαλησει σοφιαν και η μελετη της καρδιας μου συνεσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| κλινω εις παραβολην το ους μου, ανοιξω εν ψαλτηριω το προβλημα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ινατι φοβουμαι εν ημερᾳ πονηρα; η ανομια της πτερνης μου κυκλωσει με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οι πεποιθοτες επι τη δυναμει αυτων και επι τω πληθει του πλουτου αυτων καυχωμενοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αδελφος ου λυτρουται, λυτρωσεται ανθρωπος; ου δωσει τω Θεω εξιλασμα εαυτου 9 και την τιμην της λυτρωσεως της ψυχης αυτου. και εκοπιασεν εις τον αιωνα 10 και ζησεται εις τελος· ουκ οψεται καταφθοραν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οταν ιδῃ σοφους αποθνησκοντας. επι το αυτο αφρων και ανους απολουνται και καταλειψουσιν αλλοτριοις τον πλουτον αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και οι ταφοι αυτων οικιαι αυτων εις τον αιωνα, σκηνωματα αυτων εις γενεαν και γενεαν. επεκαλεσαντο τα ονοματα αυτων επι των γαιων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και ανθρωπος εν τιμη ων ου συνηκε, παρασυνεβληθη τοις κτηνεσι τοις ανοητοις και ωμοιωθη αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| αυτη η οδος αυτων σκανδαλον αυτοις, και μετα ταυτα εν τω στοματι αυτων ευδοκησουσι. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ως προβατα εν ᾅδῃ εθεντο, θανατος ποιμανει αυτους· και κατακυριευσουσιν αυτων οι ευθεις το πρωΐ, και η βοηθεια αυτων παλαιωθησεται εν τω ᾅδῃ, εκ της δοξης αυτων εξωσθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| πλην ο Θεος λυτρωσεται την ψυχην μου εκ χειρος ᾅδου, οταν λαμβανῃ με. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| μη φοβου, οταν πλουτησῃ ανθρωπος και οταν πληθυνθη η δοξα του οικου αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| οτι ουκ εν τω αποθνησκειν αυτον ληψεται τα παντα, ουδε συγκαταβησεται αυτω η δοξα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| οτι η ψυχη αυτου εν τη ζωη αυτου ευλογηθησεται· εξομολογησεται σοι, οταν αγαθυνῃς αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| εισελευσεται εως γενεας πατερων αυτου, εως αιωνος ουκ οψεται φως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και ανθρωπος εν τιμη ων ου συνηκε, παρασυνεβληθη τοις κτηνεσι τοις ανοητοις και ωμοιωθη αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΘΕΟΣ θεων Κυριος ελαλησε και εκαλεσε την γην απο ανατολων ηλιου μεχρι δυσμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εκ Σιων η ευπρεπεια της ωραιοτητος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ο Θεος εμφανως ηξει, ο Θεος ημων, και ου παρασιωπησεται· πυρ ενωπιον αυτου καυθησεται, και κυκλω αυτου καταιγις σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| προσκαλεσεται τον ουρανον ανω και την γην του διακριναι τον λαον αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| συναγαγετε αυτω τους οσιους αυτου, τους διατιθεμενους την διαθηκην αυτου επι θυσιαις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και αναγγελουσιν οι ουρανοι την δικαιοσυνην αυτου, οτι ο Θεος κριτης εστι. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ακουσον, λαος μου, και λαλησω σοι, ᾿Ισραηλ, και διαμαρτυρομαι σοι· ο Θεος ο Θεος σου ειμι εγω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ουκ επι ταις θυσιαις σου ελεγξω σε, τα δε ολοκαυτωματα σου ενωπιον μου εστι διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ου δεξομαι εκ του οικου σου μοσχους ουδε εκ των ποιμνιων σου χιμαρους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι εμα εστι παντα τα θηρια του δρυμου, κτηνη εν τοις ορεσι και βοες·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εγνωκα παντα τα πετεινα του ουρανου, και ωραιοτης αγρου μετ᾿ εμου εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εαν πεινασω, ου μη σοι ειπω· εμη γαρ εστιν η οικουμενη και το πληρωμα αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| μη φαγομαι κρεα ταυρων, η αιμα τραγων πιομαι; 14 θυσον τω Θεω θυσιαν αινεσεως και αποδος τω ῾Υψιστω τας ευχας σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και επικαλεσαι με εν ημερᾳ θλιψεως σου, και εξελουμαι σε, και δοξασεις με. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| τω δε αμαρτωλω ειπεν ο Θεος· ινατι συ διηγη τα δικαιωματα μου και αναλαμβανεις την διαθηκην μου δια στοματος σου; 17 συ δε εμισησας παιδειαν και εξεβαλες τους λογους μου εις τα οπισω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ει εθεωρεις κλεπτην, συνετρεχες αυτω, και μετα μοιχου την μεριδα σου ετιθεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| το στομα σου επλεονασε κακιαν, και η γλωσσα σου περιεπλεκε δολιοτητα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| καθημενος κατα του αδελφου σου κατελαλεις και κατα του υιου της μητρος σου ετιθεις σκανδαλον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ταυτα εποιησας, και εσιγησα· υπελαβες ανομιαν, οτι εσομαι σοι ομοιος· ελεγξω σε και παραστησω κατα προσωπον σου τας αμαρτιας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| συνετε δη ταυτα, οι επιλανθανομενοι του Θεου, μηποτε αρπασῃ, και ου μη η ο ρυομενος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| θυσια αινεσεως δοξασει με, και εκει οδος, ᾗ δειξω αυτω το σωτηριον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ 2 εν τω ελθειν προς αυτον Ναθαν τον προφητην, ηνικα εισηλθε προς Βηρσαβεε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3 ΕΛΕΗΣΟΝ με, ο Θεος, κατα το μεγα ελεος σου και κατα το πληθος των οικτιρμων σου εξαλειψον το ανομημα μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επι πλειον πλυνον με απο της ανομιας μου και απο της αμαρτιας μου καθαρισον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι την ανομιαν μου εγω γινωσκω, και η αμαρτια μου ενωπιον μου εστι διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| σοι μονω ημαρτον και το πονηρον ενωπιον σου εποιησα, οπως ἂν δικαιωθης εν τοις λογοις σου, και νικησῃς εν τω κρινεσθαι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ιδου γαρ εν ανομιαις συνεληφθην, και εν αμαρτιαις εκισσησε με η μητηρ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ιδου γαρ αληθειαν ηγαπησας, τα αδηλα και τα κρυφια της σοφιας σου εδηλωσας μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ραντιεις με υσσωπω, και καθαρισθησομαι, πλυνεις με, και υπερ χιονα λευκανθησομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ακουτιεις μοι αγαλλιασιν και ευφροσυνην, αγαλλιασονται οστεα τεταπεινωμενα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| αποστρεψον το προσωπον σου απο των αμαρτιων μου και πασας τας ανομιας μου εξαλειψον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| καρδιαν καθαραν κτισον εν εμοι, ο Θεος, και πνευμα ευθες εγκαινισον εν τοις εγκατοις μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| μη αποῤῥιψῃς με απο του προσωπου σου και το πνευμα σου το αγιον μη αντανελῃς απ᾿ εμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| αποδος μοι την αγαλλιασιν του σωτηριου σου και πνευματι ηγεμονικω στηριξον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| διδαξω ανομους τας οδους σου, και ασεβεις επι σε επιστρεψουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ρυσαι με εξ αιματων, ο Θεος ο Θεος της σωτηριας μου· αγαλλιασεται η γλωσσα μου την δικαιοσυνην σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| Κυριε, τα χειλη μου ανοιξεις, και το στομα μου αναγγελει την αινεσιν σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| οτι ει ηθελησας θυσιαν, εδωκα αν· ολοκαυτωματα ουκ ευδοκησεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| θυσια τω Θεω πνευμα συντετριμμενον, καρδιαν συντετριμμενην και τεταπεινωμενην ο Θεος ουκ εξουδενωσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| αγαθυνον, Κυριε, εν τη ευδοκιᾳ σου την Σιων, και οικοδομηθητω τα τειχη ῾Ιερουσαλημ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| τοτε ευδοκησεις θυσιαν δικαιοσυνης, αναφοραν και ολοκαυτωματα· τοτε ανοισουσιν επι το θυσιαστηριον σου μοσχους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.51<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· συνεσεως τω Δαυΐδ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εν τω ελθειν Δωηκ τον ᾿Ιδουμαιον και αναγγειλαι τω Σαουλ και ειπειν αυτω· ηλθε Δαυΐδ εις τον οικον ᾿Αβιμελεχ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3 ΤΙ ΕΓΚΑΥΧᾼ εν κακιᾳ, ο δυνατος, ανομιαν ολην την ημεραν; 4 αδικιαν ελογισατο η γλωσσα σου· ωσει ξυρον ηκονημενον εποιησας δολον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ηγαπησας κακιαν υπερ αγαθωσυνην, αδικιαν υπερ το λαλησαι δικαιοσυνην. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ηγαπησας παντα τα ρηματα καταποντισμου, γλωσσαν δολιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| δια τουτο ο Θεος καθελοι σε εις τελος· εκτιλαι σε και μεταναστευσαι σε απο σκηνωματος σου και το ριζωμα σου εκ γης ζωντων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οψονται δικαιοι και φοβηθησονται και επ᾿ αυτον γελασονται και ερουσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ιδου ανθρωπος, ὃς ουκ εθετο τον Θεον βοηθον αυτου, αλλ᾿ επηλπισεν επι το πληθος του πλουτου αυτου και ενεδυναμωθη επι τη ματαιοτητι αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εγω δε ωσει ελαια κατακαρπος εν τω οικω του Θεου· ηλπισα επι το ελεος του Θεου εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εξομολογησομαι σοι εις τον αιωνα, οτι εποιησας, και υπομενω το ονομα σου, οτι χρηστον εναντιον των οσιων σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.52<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ μαελεθ· συνεσεως τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΙΠΕΝ αφρων εν καρδιᾳ αυτου· Ουκ εστι Θεος. διεφθαρησαν και εβδελυχθησαν εν ανομιαις, ουκ εστι ποιων αγαθον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ο Θεος εκ του ουρανου διεκυψεν επι τους υιους των ανθρωπων του ιδειν ει εστι συνιων η εκζητων τον Θεον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| παντες εξεκλιναν, αμα ηχρειωθησαν, ουκ εστι ποιων αγαθον, ουκ εστιν εως ενος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ουχι γνωσονται παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν; οι κατεσθιοντες τον λαον μου εν βρωσει αρτου τον Κυριον ουκ επεκαλεσαντο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εκει εφοβηθησαν φοβον, ου ουκ ην φοβος, οτι ο Θεος διεσπορπισεν οστα ανθρωπαρεσκων· κατῃσχυνθησαν, οτι ο Θεος εξουδενωσεν αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τις δωσει εκ Σιων το σωτηριον του ᾿Ισραηλ; εν τω αποστρεψαι τον Θεον την αιχμαλωσιαν του λαου αυτου αγαλλιασεται ᾿Ιακωβ και ευφρανθησεται ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.53<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν υμνοις· συνεσεως τω Δαυΐδ 2 εν τω ελθειν τους Ζιφαιους και ειπειν τω Σαουλ· ουκ ιδου Δαυΐδ κεκρυπται παρ᾿ ημιν;<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3 Ο ΘΕΟΣ, εν τω ονοματι σου σωσον με και εν τη δυναμει σου κρινον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο Θεος, εισακουσον της προσευχης μου, ενωτισαι τα ρηματα του στοματος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι αλλοτριοι επανεστησαν επ᾿ εμε και κραταιοι εζητησαν την ψυχην μου και ου προεθεντο τον Θεον ενωπιον αυτων. (διαψαλμα). ιδου γαρ ο Θεος βοηθει μοι, και ο Κυριος αντιληπτωρ της ψυχης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αποστρεψει τα κακα τοις εχθροις μου· εν τη αληθειᾳ σου εξολοθρευσον αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εκουσιως θυσω σοι, εξομολογησομαι τω ονοματι σου, Κυριε, οτι αγαθον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι εκ πασης θλιψεως ερρυσω με, και εν τοις εχθροις μου επειδεν ο οφθαλμος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.54<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν υμνοις· συνεσεως τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΝΩΤΙΣΑΙ, ο Θεος, την προσευχην μου και μη υπεριδῃς την δεησιν μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| προσχες μοι και εισακουσον μου. ελυπηθην εν τη αδολεσχιᾳ μου και εταραχθην 4 απο φωνης εχθρου και απο θλιψεως αμαρτωλου, οτι εξεκλιναν επ᾿ εμε ανομιαν και εν οργη ενεκοτουν μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| η καρδια μου εταραχθη εν εμοι, και δειλια θανατου επεπεσεν επ᾿ εμε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| φοβος και τρομος ηλθεν επ᾿ εμε, και εκαλυψε με σκοτος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και ειπα· τις δωσει μοι πτερυγας ωσει περιστερας και πετασθησομαι και καταπαυσω; 8 ιδου εμακρυνα φυγαδευων και ηυλισθην εν τη ερημω. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| προσεδεχομην τον σῴζοντα με, απο ολιγοψυχιας και απο καταιγιδος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| καταποντισον, Κυριε, και καταδιελε τας γλωσσας αυτων, οτι ειδον ανομιαν και αντιλογιαν εν τη πολει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ημερας και νυκτος κυκλωσει αυτην επι τα τειχη αυτης, και ανομια και κοπος εν μεσω αυτης 12 και αδικια, και ουκ εξελιπεν εκ των πλατειων αυτης τοκος και δολος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι ει εχθρος ωνειδισε με, υπηνεγκα αν, και ει ο μισων επ᾿ εμε εμεγαλορρημονησεν, εκρυβην ἂν απ᾿ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| συ δε, ανθρωπε ισοψυχε, ηγεμων μου και γνωστε μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ὃς επι το αυτο εγλυκανας μοι εδεσματα, εν τω οικω του Θεου επορευθην εν ομονοιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ελθετω δη θανατος επ᾿ αυτους, και καταβητωσαν εις ᾅδου ζωντες· οτι πονηρια εν ταις παροικιαις αυτων εν μεσω αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εγω προς τον Θεον εκεκραξα, και ο Κυριος εισηκουσε μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εσπερας και πρωΐ και μεσημβριας διηγησομαι και απαγγελω, και εισακουσεται της φωνης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| λυτρωσεται εν ειρηνῃ την ψυχην μου απο των εγγιζοντων μοι, οτι εν πολλοις ησαν συν εμοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| εισακουσεται ο Θεος και ταπεινωσει αυτους ο υπαρχων προ των αιωνων. (διαψαλμα). ου γαρ εστιν αυτοις ανταλλαγμα, οτι ουκ εφοβηθησαν τον Θεον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| εξετεινε την χειρα αυτου εν τω αποδιδοναι· εβεβηλωσαν την διαθηκην αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| διεμερισθησαν απο οργης του προσωπου αυτου, και ηγγισαν αι καρδιαι αυτων· ηπαλυνθησαν οι λογοι αυτου υπερ ελαιον, και αυτοι εισι βολιδες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| επιρριψον επι Κυριον την μεριμναν σου, και αυτος σε διαθρεψει· ου δωσει εις τον αιωνα σαλον τω δικαιω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| συ δε, ο Θεος, καταξεις αυτους εις φρεαρ διαφθορας· ανδρες αιματων και δολιοτητος ου μη ημισευσωσι τας ημερας αυτων, εγω δε, Κυριε, ελπιω επι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.55<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ του λαου του απο των αγιων μεμακρυμμενου· τω Δαυΐδ εις στηλογραφιαν, οποτε εκρατησαν αυτον οι αλλοφυλοι εν Γεθ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΛΕΗΣΟΝ με, ο Θεος, οτι κατεπατησε με ανθρωπος, ολην την ημεραν πολεμων εθλιψε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| κατεπατησαν με οι εχθροι μου ολην την ημεραν, οτι πολλοι οι πολεμουντες με απο υψους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ημερας ου φοβηθησομαι, εγω δε ελπιω επι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εν τω Θεω επαινεσω τους λογους μου, επι τω Θεω ηλπισα, ου φοβηθησομαι τι ποιησει μοι σαρξ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ολην την ημεραν τους λογους μου εβδελυσσοντο, κατ᾿ εμου παντες οι διαλογισμοι αυτων εις κακον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| παροικησουσι και κατακρυψουσιν· αυτοι την πτερναν μου φυλαξουσι, καθαπερ υπεμειναν τη ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| υπερ του μηθενος σωσεις αυτους, εν οργη λαους καταξεις. ο Θεος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| την ζωην μου εξηγγειλα σοι, εθου τα δακρυα μου ενωπιον σου ως και εν τη επαγγελιᾳ σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| επιστρεψουσιν οι εχθροι μου εις τα οπισω, εν ᾗ ἂν ημερᾳ επικαλεσωμαι σε· ιδου εγνων οτι Θεος μου ει συ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| επι τω Θεω αινεσω ρημα, επι τω Κυριω αινεσω λογον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| επι τω Θεω ηλπισα, ου φοβηθησομαι τι ποιησει μοι ανθρωπος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εν εμοι, ο Θεος, ευχαι, ας αποδωσω αινεσεως σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οτι ερρυσω την ψυχην μου εκ θανατου και τους ποδας μου εξ ολισθηματος· ευαρεστησω ενωπιον Κυριου εν φωτι ζωντων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.56<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· μη διαφθειρῃς· τω Δαυΐδ εις στηλογραφιαν εν τω αυτον αποδιδρασκειν απο προσωπου Σαουλ εις το σπηλαιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΛΕΗΣΟΝ με, ο Θεος, ελεησον με, οτι επι σοι πεποιθεν η ψυχη μου και εν τη σκια των πτερυγων σου ελπιω, εως ου παρελθῃ η ανομια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| κεκραξομαι προς τον Θεον τον ῞Υψιστον, τον Θεον τον ευεργετησαντα με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξαπεστειλεν εξ ουρανου και εσωσε με, εδωκεν εις ονειδος τους καταπατουντας με. (διαψαλμα). εξαπεστειλεν ο Θεος το ελεος αυτου και την αληθειαν αυτου 5 και ερρυσατο την ψυχην μου εκ μεσου σκυμνων. εκοιμηθην τεταραγμενος· υιοι ανθρωπων, οι οδοντες αυτων οπλα και βελη, και η γλωσσα αυτων μαχαιρα οξεια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| υψωθητι επι τους ουρανους, ο Θεος, και επι πασαν την γην η δοξα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| παγιδα ητοιμασαν τοις ποσι μου και κατεκαμψαν την ψυχην μου· ωρυξαν προ προσωπου μου βοθρον και ενεπεσαν εις αυτον. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ετοιμη η καρδια μου, ο Θεος, ετοιμη η καρδια μου, ᾄσομαι και ψαλω εν τη δοξῃ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εξεγερθητι, η δοξα μου· εξεγερθητι, ψαλτηριον και κιθαρα· εξεγερθησομαι ορθρου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εξομολογησομαι σοι εν λαοις, Κυριε, ψαλω σοι εν εθνεσι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι εμεγαλυνθη εως των ουρανων το ελεος σου και εως των νεφελων η αληθεια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| υψωθητι επι τους ουρανους, ο Θεος, και επι πασαν την γην η δοξα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.57<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· μη διαφθειρῃς· τω Δαυΐδ εις στηλογραφιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΙ ΑΛΗΘΩΣ αρα δικαιοσυνην λαλειτε; ευθειας κρινετε οι υιοι των ανθρωπων; 3 και γαρ εν καρδιᾳ ανομιαν εργαζεσθε εν τη γη, αδικιαν αι χειρες υμων συμπλεκουσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| απηλλοτριωθησαν οι αμαρτωλοι απο μητρας, επλανηθησαν απο γαστρος, ελαλησαν ψευδη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| θυμος αυτοις κατα την ομοιωσιν του οφεως, ωσει ασπιδος κωφης και βυουσης τα ωτα αυτης,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ητις ουκ εισακουσεται φωνης επᾳδοντων, φαρμακου τε φαρμακευομενου παρα σοφου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ο Θεος συντριψει τους οδοντας αυτων εν τω στοματι αυτων, τας μυλας των λεοντων συνεθλασεν ο Κυριος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εξουδενωθησονται ωσει υδωρ διαπορευομενον· εκτενει το τοξον αυτου εως ου ασθενησουσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ωσει κηρος τακεις ανταναιρεθησονται· επεσε πυρ επ᾿ αυτους, και ουκ ειδον τον ηλιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| προ του συνιεναι τας ακανθας αυτων την ραμνον, ωσει ζωντας, ωσει εν οργη καταπιεται αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ευφρανθησεται δικαιος, οταν ιδῃ εκδικησιν· τας χειρας αυτου νιψεται εν τω αιματι του αμαρτωλου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ερει ανθρωπος· ει αρα εστι καρπος τω δικαιω, αρα εστιν ο Θεος κρινων αυτους εν τη γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.58<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· μη διαφθειρῃς· τω Δαυΐδ εις στηλογραφιαν, οποτε απεστειλε Σαουλ και εφυλαξε τον οικον αυτου του θανατωσαι αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΞΕΛΟΥ με εκ των εχθρων μου, ο Θεος, και εκ των επανισταμενων επ᾿ εμε λυτρωσαι με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ρυσαι με εκ των εργαζομενων την ανομιαν και εξ ανδρων αιματων σωσον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι ιδου εθηρευσαν την ψυχην μου, επεθεντο επ᾿ εμε κραταιοι. ουτε η ανομια μου ουτε η αμαρτια μου, Κυριε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ανευ ανομιας εδραμον και κατευθυνα· εξεγερθητι εις συναντησιν μου και ιδε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και συ, Κυριε, ο Θεος των δυναμεων, ο Θεος του ᾿Ισραηλ, προσχες του επισκεψασθαι παντα τα εθνη, μη οικτειρησῃς παντας τους εργαζομενους την ανομιαν. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| επιστρεψουσιν εις εσπεραν και λιμωξουσιν ως κυων και κυκλωσουσι πολιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ιδου αποφθεγξονται εν τω στοματι αυτων, και ρομφαια εν τοις χειλεσιν αυτων, οτι τις ηκουσε; 9 και συ, Κυριε, εκγελασῃ αυτους, εξουδενωσεις παντα τα εθνη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| το κρατος μου, προς σε φυλαξω, οτι συ, ο Θεος, αντιληπτωρ μου ει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ο Θεος μου, το ελεος αυτου προφθασει με· ο Θεος μου δειξει μοι εν τοις εχθροις μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μη αποκτεινῃς αυτους, μηποτε επιλαθωνται του νομου σου· διασκορπισον αυτους εν τη δυναμει σου και καταγαγε αυτους, ο υπερασπιστης μου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αμαρτια στοματος αυτων, λογος χειλεων αυτων, και συλληφθητωσαν εν τη υπερηφανιᾳ αυτων· και εξ αρας και ψευδους διαγγελησονται εν συντελειᾳ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εν οργη συντελειας, και ου μη υπαρξουσι· και γνωσονται, οτι Θεος δεσποζει του ᾿Ιακωβ των περατων της γης. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| επιστρεψουσιν εις εσπεραν, και λιμωξουσιν ως κυων και κυκλωσουσι πολιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| αυτοι διασκορπισθησονται του φαγειν· εαν δε μη χορτασθωσι, και γογγυσουσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εγω δε ᾄσομαι τη δυναμει σου και αγαλλιασομαι το πρωΐ το ελεος σου, οτι εγενηθης αντιληπτωρ μου και καταφυγη μου εν ημερᾳ θλιψεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| βοηθος μου ει, σοι ψαλω, οτι συ, ο Θεος, αντιληπτωρ μου ει, ο Θεος μου, το ελεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.59<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τοις αλλοιωθησομενοις ετι, εις στηλογραφιαν τω Δαυΐδ, εις διδαχην,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οποτε ενεπυρισε την Μεσοποταμιαν Συριας και την Συριαν Σοβα, και επεστρεψεν ᾿Ιωαβ, και επαταξε την φαραγγα των αλων, δωδεκα χιλιαδας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3 Ο ΘΕΟΣ, απωσω ημας και καθειλες ημας, ωργισθης και οικτειρησας ημας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| συνεσεισας την γην και συνεταραξας αυτην· ιασαι τα συντριμματα αυτης οτι εσαλευθη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εδειξας τω λαω σου σκληρα, εποτισας ημας οινον κατανυξεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εδωκας τοις φοβουμενοις σε σημειωσιν του φυγειν απο προσωπου τοξου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οπως ἂν ῥυσθωσιν οι αγαπητοι σου, σωσον τη δεξια σου και επακουσον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ο Θεος ελαλησεν εν τω αγιω αυτου· αγαλλιασομαι και διαμεριω Σικιμα και την κοιλαδα των σκηνων διαμετρησω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εμος εστι Γαλααδ, και εμος εστι Μανασση, και ᾿Εφραιμ κραταιωσις της κεφαλης μου, ᾿Ιουδας βασιλευς μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Μωαβ λεβης της ελπιδος μου, επι την ᾿Ιδουμαιαν εκτενω το υποδημα μου, εμοι αλλοφυλοι υπεταγησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τις απαξει με εις πολιν περιοχης; η τις οδηγησει με εως της ᾿Ιδουμαιας; 12 ουχι συ, ο Θεος, ο απωσαμενος ημας; και ουκ εξελευσῃ, ο Θεος, εν ταις δυναμεσιν ημων; 13 δος ημιν βοηθειαν εκ θλιψεως, και ματαια σωτηρια ανθρωπου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εν τω Θεω ποιησωμεν δυναμιν, και αυτος εξουδενωσει τους θλιβοντας ημας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.60<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν υμνοις· τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, ο Θεος, της δεησεως μου, προσχες τη προσευχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| απο των περατων της γης προς σε εκεκραξα εν τω ακηδιασαι την καρδιαν μου· εν πετρᾳ υψωσας με, ωδηγησας με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι εγενηθης ελπις μου, πυργος ισχυος απο προσωπου εχθρου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| παροικησω εν τω σκηνωματι σου εις τους αιωνας, σκεπασθησομαι εν σκεπει των πτερυγων σου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι συ, ο Θεος, εισηκουσας των ευχων μου, εδωκας κληρονομιαν τοις φοβουμενοις το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ημερας εφ᾿ ημερας του βασιλεως προσθησεις, τα ετη αυτου εως ημερας γενεας και γενεας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| διαμενει εις τον αιωνα ενωπιον του Θεου· ελεος και αληθειαν αυτου τις εκζητησει; 9 ουτως ψαλω τω ονοματι σου εις τον αιωνα του αιωνος του αποδουναι με τας ευχας μου ημεραν εξ ημερας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.61<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ ᾿Ιδιθουν· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΟΥΧΙ τω Θεω υποταγησεται η ψυχη μου; παρ᾿ αυτω γαρ το σωτηριον μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και γαρ αυτος Θεος μου και σωτηρ μου, και αντιληπτωρ μου, ου μη σαλευθω επι πλειον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εως ποτε επιτιθεσθε επ᾿ ανθρωπον; φονευετε παντες ως τοιχω κεκλιμενω και φραγμω ωσμενω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| πλην την τιμην μου εβουλευσαντο απωσασθαι, εδραμον εν διψει, τω στοματι αυτων ευλογουν και τη καρδιᾳ αυτων κατηρωντο. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| πλην τω Θεω υποταγηθι, η ψυχη μου, οτι παρ᾿ αυτω η υπομονη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι αυτος Θεος μου και σωτηρ μου, αντιληπτωρ μου, ου μη μεταναστευσω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| επι τω Θεω το σωτηριον μου και η δοξα μου· ο Θεος της βοηθειας μου, και η ελπις μου επι τω Θεω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ελπισατε επ᾿ αυτον πασα συναγωγη λαου· εκχεετε ενωπιον αυτου τας καρδιας υμων, οτι ο Θεος βοηθος ημων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| πλην ματαιοι οι υιοι των ανθρωπων, ψευδεις οι υιοι των ανθρωπων εν ζυγοις του αδικησαι αυτοι εκ ματαιοτητος επι το αυτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| μη ελπιζετε επ᾿ αδικιαν και επι αρπαγματα μη επιποθειτε· πλουτος εαν ρεῃ, μη προστιθεσθε καρδιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| απαξ ελαλησεν ο Θεος, δυο ταυτα ηκουσα, οτι το κρατος του Θεου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και σου, Κυριε, το ελεος, οτι συ αποδωσεις εκαστω κατα τα εργα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.62<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ εν τω ειναι αυτον εν τη ερημω της ᾿Ιουδαιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ ο Θεος μου, προς σε ορθριζω· εδιψησε σε η ψυχη μου, ποσαπλως σοι η σαρξ μου εν γη ερημω και αβατω και ανυδρω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ουτως εν τω αγιω ωφθην σοι του ιδειν την δυναμιν σου και την δοξαν σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι κρεισσον το ελεος σου υπερ ζωας· τα χειλη μου επαινεσουσι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ουτως ευλογησω σε εν τη ζωη μου και εν τω ονοματι σου αρω τας χειρας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ως εκ στεατος και πιοτητος εμπλησθειη η ψυχη μου, και χειλη αγαλλιασεως αινεσει το στομα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ει εμνημονευον σου επι της στρωμνης μου, εν τοις ορθροις εμελετων εις σε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι εγενηθης βοηθος μου, και εν τη σκεπῃ των πτερυγων σου αγαλλιασομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εκολληθη η ψυχη μου οπισω σου, εμου δε αντελαβετο η δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| αυτοι δε εις ματην εζητησαν την ψυχην μου, εισελευσονται εις τα κατωτατα της γης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| παραδοθησονται εις χειρας ρομφαιας, μεριδες αλωπεκων εσονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ο δε βασιλευς ευφρανθησεται επι τω Θεω, επαινεθησεται πας ο ομνυων εν αυτω, οτι ενεφραγη στομα λαλουντων αδικα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.63<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΙΣΑΚΟΥΣΟΝ, ο Θεος, της φωνης μου, εν τω δεεσθαι με προς σε, απο φοβου εχθρου εξελου την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εσκεπασας με απο συστροφης πονηρευομενων, απο πληθους εργαζομενων αδικιαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οιτινες ηκονησαν ως ρομφαιαν τας γλωσσας αυτων, ενετειναν τοξον αυτων πραγμα πικρον 5 του κατατοξευσαι εν αποκρυφοις αμωμον, εξαπινα κατατοξευσουσιν αυτον και ου φοβηθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εκραταιωσαν εαυτοις λογον πονηρον, διηγησαντο του κρυψαι παγιδας, ειπαν· τις οψεται αυτους; 7 εξηρευνησαν ανομιαν, εξελιπον εξερευνωντες εξερευνησεις. προσελευσεται ανθρωπος, και καρδια βαθεια,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και υψωθησεται, ο Θεος. βελος νηπιων εγενηθησαν αι πληγαι αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και εξησθενησαν επ᾿ αυτους αι γλωσσαι αυτων. εταραχθησαν παντες οι θεωρουντες αυτους,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εφοβηθη πας ανθρωπος. και ανηγγειλαν τα εργα του Θεου και τα ποιηματα αυτου συνηκαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ευφρανθησεται δικαιος εν τω Κυριω και ελπιει επ᾿ αυτον, και επαινεθησονται παντες οι ευθεις τη καρδιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.64<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ, ᾠδη· ῾Ιερεμιου και ᾿Ιεζεκιηλ εκ του λαου της παροικιας, οτε εμελλον εκπορευεσθαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΣΟΙ ΠΡΕΠΕΙ υμνος, ο Θεος, εν Σιων, και σοι αποδοθησεται ευχη εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εισακουσον προσευχης μου· προς σε πασα σαρξ ηξει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| λογοι ανομων υπερεδυναμωσαν ημας, και ταις ασεβειαις ημων συ ιλασῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μακαριος ὃν εξελεξω και προσελαβου· κατασκηνωσει εν ταις αυλαις σου. πλησθησομεθα εν τοις αγαθοις του οικου σου· αγιος ο ναος σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| θαυμαστος εν δικαιοσυνῃ. επακουσον ημων, ο Θεος, ο σωτηρ ημων, η ελπις παντων των περατων της γης και των εν θαλασσῃ μακραν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ετοιμαζων ορη εν τη ισχυι αυτου, περιεζωσμενος εν δυναστειᾳ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ο συνταρασσων το κυτος της θαλασσης, ηχους κυματων αυτης. ταραχθησονται τα εθνη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και φοβηθησονται οι κατοικουντες τα περατα απο των σημειων σου· εξοδους πρωΐας και εσπερας τερψεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| επεσκεψω την γην και εμεθυσας αυτην, επληθυνας του πλουτισαι αυτην· ο ποταμος του Θεου επληρωθη υδατων· ητοιμασας την τροφην αυτων, οτι ουτως η ετοιμασια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τους αυλακας αυτης μεθυσον, πληθυνον τα γεννηματα αυτης, εν ταις σταγοσιν αυτης ευφρανθησεται ανατελλουσα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ευλογησεις τον στεφανον του ενιαυτου της χρηστοτητος σου, και τα πεδια σου πλησθησονται πιοτητος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| πιανθησεται τα ορη της ερημου, και αγαλλιασιν οι βουνοι περιζωσονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ενεδυσαντο οι κριοι των προβατων, και αι κοιλαδες πληθυνουσι σιτον· κεκραξονται, και γαρ υμνησουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.65<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ᾠδη ψαλμου· αναστασεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΛΑΛΑΞΑΤΕ τω Κυριω πασα η γη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ψαλατε δη τω ονοματι αυτου. δοτε δοξαν αινεσει αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ειπατε τω Θεω· ως φοβερα τα εργα σου· εν τω πληθει της δυναμεως σου ψευσονται σε οι εχθροι σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| πασα η γη προσκυνησατωσαν σοι και ψαλατωσαν σοι, ψαλατωσαν τω ονοματι σου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| δευτε και ιδετε τα εργα του Θεου· φοβερος εν βουλαις υπερ τους υιους των ανθρωπων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ο μεταστρεφων την θαλασσαν εις ξηραν, εν ποταμω διελευσονται ποδι. εκει ευφρανθησομεθα επ᾿ αυτω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τω δεσποζοντι εν τη δυναστειᾳ αυτου του αιωνος. οι οφθαλμοι αυτου επι τα εθνη επιβλεπουσιν, οι παραπικραινοντες μη υψουσθωσαν εν εαυτοις. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ευλογειτε, εθνη, τον Θεον ημων και ακουτισασθε την φωνην της αινεσεως αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| του θεμενου την ψυχην μου εις ζωην, και μη δοντος εις σαλον τους ποδας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι εδοκιμασας ημας, ο Θεος, επυρωσας ημας, ως πυρουται το αργυριον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εισηγαγες ημας εις την παγιδα, εθου θλιψεις επι τον νωτον ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| επεβιβασας ανθρωπους επι τας κεφαλας ημων, διηλθομεν δια πυρος και υδατος, και εξηγαγες ημας εις αναψυχην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εισελευσομαι εις τον οικον σου εν ολοκαυτωμασιν, αποδωσω σοι τας ευχας μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ας διεστειλε τα χειλη μου και ελαλησε το στομα μου εν τη θλιψει μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ολοκαυτωματα μεμυελωμενα ανοισω σοι μετα θυμιαματος και κριων, ανοισω σοι βοας μετα χιμαρων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| δευτε ακουσατε, και διηγησομαι, παντες οι φοβουμενοι τον Θεον, οσα εποιησε τη ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| προς αυτον τω στοματι μου εκεκραξα και υψωσα υπο την γλωσσαν μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αδικιαν ει εθεωρουν εν καρδιᾳ μου, μη εισακουσατω μου Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| δια τουτο εισηκουσε μου ο Θεος, προσεσχε τη φωνη της δεησεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| ευλογητος ο Θεος, ὃς ουκ απεστησε την προσευχην μου και το ελεος αυτου απ᾿ εμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.66<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν υμνοις· ψαλμος ᾠδης τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ οικτειρησαι ημας και ευλογησαι ημας, επιφαναι το προσωπον αυτου εφ᾿ ημας. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| του γνωναι εν τη γη την οδον σου, εν πασιν εθνεσι το σωτηριον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξομολογησασθωσαν σοι λαοι, ο Θεος, εξομολογησασθωσαν σοι λαοι παντες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ευφρανθητωσαν και αγαλλιασθωσαν εθνη, οτι κρινεις λαους εν ευθυτητι και εθνη εν τη γη οδηγησεις. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εξομολογησασθωσαν σοι λαοι, ο Θεος, εξομολογησασθωσαν σοι λαοι παντες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| γη εδωκε τον καρπον αυτης· ευλογησαι ημας ο Θεος, ο Θεος ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ευλογησαι ημας ο Θεος, και φοβηθητωσαν αυτον παντα τα περατα της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.67<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ᾠδης ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΑΝΑΣΤΗΤΩ ο Θεος, και διασκορπισθητωσαν οι εχθροι αυτου, και φυγετωσαν απο προσωπου αυτου οι μισουντες αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ως εκλειπει καπνος, εκλιπετωσαν· ως τηκεται κηρος απο προσωπου πυρος, ουτως απολουνται οι αμαρτωλοι απο προσωπου του Θεου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και οι δικαιοι ευφρανθητωσαν, αγαλλιασθωσαν ενωπιον του Θεου, τερφθητωσαν εν ευφροσυνῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ᾄσατε τω Θεω, ψαλατε τω ονοματι αυτου· οδοποιησατε τω επιβεβηκοτι επι δυσμων, Κυριος ονομα αυτω, και αγαλλιασθε ενωπιον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ταραχθησονται απο προσωπου αυτου, του πατρος των ορφανων και κριτου των χηρων· ο Θεος εν τοπω αγιω αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ο Θεος κατοικιζει μονοτροπους εν οικω εξαγων πεπεδημενους εν ανδρειᾳ, ομοιως τους παραπικραινοντας, τους κατοικουντας εν ταφοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ο Θεος, εν τω εκπορευεσθαι σε ενωπιον του λαου σου, εν τω διαβαινειν σε εν τη ερημω. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| γη εσεισθη, και γαρ οι ουρανοι εσταξαν απο προσωπου του Θεου του Σινα, απο προσωπου του Θεου ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| βροχην εκουσιον αφοριεις, ο Θεος, τη κληρονομιᾳ σου, και ησθενησε, συ δε κατηρτισω αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τα ζωα σου κατοικουσιν εν αυτη· ητοιμασας εν τη χρηστοτητι σου τω πτωχω, ο Θεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| Κυριος δωσει ρημα τοις ευαγγελιζομενοις δυναμει πολλη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ο βασιλευς των δυναμεων του αγαπητου, τη ωραιοτητι του οικου διελεσθαι σκυλα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εαν κοιμηθητε ανα μεσον των κληρων, πτερυγες περιστερας περιηργυρωμεναι, και τα μεταφρενα αυτης εν χλωροτητι χρυσιου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εν τω διαστελλειν τον επουρανιον βασιλεις επ᾿ αυτης, χιονωθησονται εν Σελμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ορος του Θεου, ορος πιον, ορος τετυρωμενον, ορος πιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ινατι υπολαμβανετε, ορη τετυρωμενα, το ορος, ὃ ευδοκησεν ο Θεος κατοικειν εν αυτω; και γαρ ο Κυριος κατασκηνωσει εις τελος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| το αρμα του Θεου μυριοπλασιον, χιλιαδες ευθηνουντων· Κυριος εν αυτοις εν Σινα ην, εν τω αγιω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ανεβης εις υψος, ᾐχμαλωτευσας αιχμαλωσιαν, ελαβες δοματα εν ανθρωποις, και γαρ απειθουντας του κατασκηνωσαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| Κυριος ο Θεος ευλογητος, ευλογητος Κυριος ημεραν καθ᾿ ημεραν· κατευοδωσαι ημιν ο Θεος των σωτηριων ημων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ο Θεος ημων, ο Θεος του σῴζειν, και του Κυριου Κυριου αι διεξοδοι του θανατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| πλην ο Θεος συνθλασει κεφαλας εχθρων αυτου, κορυφην τριχος διαπορευομενων εν πλημμελειαις αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| ειπε Κυριος· εκ Βασαν επιστρεψω, επιστρεψω εν βυθοις θαλασσης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| οπως ἂν βαφη ο πους σου εν αιματι, η γλωσσα των κυνων σου εξ εχθρων παρ᾿ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| εθεωρηθησαν αι πορειαι σου, ο Θεος, αι πορειαι του Θεου μου του βασιλεως του εν τω αγιω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| προεφθασαν αρχοντες εχομενοι ψαλλοντων εν μεσω νεανιδων τυμπανιστριων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| εν εκκλησιαις ευλογειτε τον Θεον, Κυριον εκ πηγων ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| εκει Βενιαμιν νεωτερος εν εκστασει, αρχοντες ᾿Ιουδα ηγεμονες αυτων, αρχοντες Ζαβουλων, αρχοντες Νεφθαλειμ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| εντειλαι, ο Θεος, τη δυναμει σου, δυναμωσον, ο Θεος, τουτο, ὃ κατειργασω εν ημιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| απο του ναου σου επι ῾Ιερουσαλημ σοι οισουσι βασιλεις δωρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| επιτιμησον τοις θηριοις του καλαμου· η συναγωγη των ταυρων εν ταις δαμαλεσι των λαων του εγκλεισθηναι τους δεδοκιμασμενους τω αργυριω· διασκορπισον εθνη τα τους πολεμους θελοντα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| ηξουσι πρεσβεις εξ Αιγυπτου, Αιθιοπια προφθασει χειρα αυτης τω Θεω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| αι βασιλειαι της γης, ᾄσατε τω Θεω, ψαλατε τω Κυριω. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| ψαλατε τω Θεω τω επιβεβηκοτι επι τον ουρανον του ουρανου κατα ανατολας· ιδου δωσει τη φωνη αυτου φωνην δυναμεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| δοτε δοξαν τω Θεω· επι τον ᾿Ισραηλ η μεγαλοπρεπεια αυτου, και η δυναμις αυτου εν ταις νεφελαις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| θαυμαστος ο Θεος εν τοις αγιοις αυτου· ο Θεος ᾿Ισραηλ, αυτος δωσει δυναμιν και κραταιωσιν τω λαω αυτου. ευλογητος ο Θεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.68<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· υπερ των αλλοιωθησομενων· τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΣΩΣΟΝ με, ο Θεος, οτι εισηλθοσαν υδατα εως ψυχης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ενεπαγην εις ιλυν βυθου, και ουκ εστιν υποστασις· ηλθον εις τα βαθη της θαλασσης και καταιγις κατεποντισε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εκοπιασα κραζων, εβραγχιασεν ο λαρυγξ μου, εξελιπον οι οφθαλμοι μου απο του ελπιζειν με επι τον Θεον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| επληθυνθησαν υπερ τας τριχας της κεφαλης μου οι μισουντες με δωρεαν, εκραταιωθησαν οι εχθροι μου οι εκδιωκοντες με αδικως· α ουχ ηρπαζον, τοτε απετιννυον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ο Θεος, συ εγνως την αφροσυνην μου και αι πλημμελειαι μου απο σου ουκ απεκρυβησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μη αισχυνθειησαν επ᾿ εμε οι υπομενοντες σε, Κυριε, Κυριε των δυναμεων, μη εντραπειησαν επ᾿ εμε οι ζητουντες σε, ο Θεος του ᾿Ισραηλ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι ενεκα σου υπηνεγκα ονειδισμον, εκαλυψεν εντροπη το προσωπον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| απηλλοτριωμενος εγενηθην τοις αδελφοις μου και ξενος τοις υιοις της μητρος μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ο ζηλος του οικου σου κατεφαγε με, και οι ονειδισμοι των ονειδιζοντων σε επεπεσον επ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και συνεκαλυψα εν νηστειᾳ την ψυχην μου, και εγενηθη εις ονειδισμους εμοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εθεμην το ενδυμα μου σακκον, και εγενομην αυτοις εις παραβολην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| κατ᾿ εμου ηδολεσχουν οι καθημενοι εν πυλαις, και εις εμε εψαλλον οι πινοντες οινον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εγω δε τη προσευχη μου προς σε, Κυριε· καιρος ευδοκιας, ο Θεος, εν τω πληθει του ελεους σου· επακουσον μου, εν αληθειᾳ της σωτηριας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| σωσον με απο πηλου, ινα μη εμπαγω· ῥυσθειην εκ των μισουντων με και εκ των βαθεων των υδατων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| μη με καταποντισατω καταιγις υδατος, μηδε καταπιετω με βυθος, μηδε συσχετω επ᾿ εμε φρεαρ το στομα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εισακουσον μου, Κυριε, οτι χρηστον το ελεος σου· κατα το πληθος των οικτιρμων σου επιβλεψον επ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απο του παιδος σου, οτι θλιβομαι, ταχυ επακουσον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| προσχες τη ψυχη μου και λυτρωσαι αυτην, ενεκα των εχθρων μου ρυσαι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| συ γαρ γινωσκεις τον ονειδισμον μου και την αισχυνην μου και την εντροπην μου· εναντιον σου παντες οι θλιβοντες με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ονειδισμον προσεδοκησεν η ψυχη μου και ταλαιπωριαν, και υπεμεινα συλλυπουμενον, και ουχ υπηρξε, και παρακαλουντας, και ουχ ευρον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και εδωκαν εις το βρωμα μου χολην και εις την διψαν μου εποτισαν με οξος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| γενηθητω η τραπεζα αυτων ενωπιον αυτων εις παγιδα και εις ανταποδοσιν και εις σκανδαλον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| σκοτισθητωσαν οι οφθαλμοι αυτων του μη βλεπειν, και τον νωτον αυτων διαπαντος συγκαμψον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| εκχεον επ᾿ αυτους την οργην σου, και ο θυμος της οργης σου καταλαβοι αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| γενηθητω η επαυλις αυτων ηρημωμενη, και εν τοις σκηνωμασιν αυτων μη εστω ο κατοικων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| οτι ὃν συ επαταξας, αυτοι κατεδιωξαν, και επι το αλγος των τραυματων μου προσεθηκαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| προσθες ανομιαν επι τη ανομιᾳ αυτων, και μη εισελθετωσαν εν δικαιοσυνῃ σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| εξαλειφθητωσαν εκ βιβλου ζωντων και μετα δικαιων μη γραφητωσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| πτωχος και αλγων ειμι εγω· η σωτηρια σου, ο Θεος, αντιλαβοιτο μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| αινεσω το ονομα του Θεου μου μετ᾿ ᾠδης, μεγαλυνω αυτον εν αινεσει,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| και αρεσει τω Θεω υπερ μοσχον νεον κερατα εκφεροντα και οπλας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| ιδετωσαν πτωχοι και ευφρανθητωσαν· εκζητησατε τον Θεον, και ζησεται η ψυχη υμων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| οτι εισηκουσε των πενητων ο Κυριος και τους πεπεδημενους αυτου ουκ εξουδενωσεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| αινεσατωσαν αυτον οι ουρανοι και η γη, θαλασσα και παντα τα ερποντα εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| οτι ο Θεος σωσει την Σιων, και οικοδομηθησονται αι πολεις της ᾿Ιουδαιας, και κατοικησουσιν εκει και κληρονομησουσιν αυτην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| και το σπερμα των δουλων αυτου καθεξουσιν αυτην, και οι αγαπωντες το ονομα σου κατασκηνωσουσιν εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.69<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τω Δαυΐδ εις αναμνησιν, εις το σωσαι με Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ, εις την βοηθειαν μου προσχες· Κυριε, εις το βοηθησαι μοι σπευσον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αισχυνθητωσαν και εντραπητωσαν οι ζητουντες την ψυχην μου· αποστραφητωσαν εις τα οπισω και καταισχυνθητωσαν οι βουλομενοι μου κακα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αποστραφητωσαν παραυτικα αισχυνομενοι οι λεγοντες μοι· ευγε ευγε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αγαλλιασθωσαν και ευφρανθητωσαν επι σοι παντες οι ζητουντες σε, ο Θεος, και λεγετωσαν διαπαντος· μεγαλυνθητω ο Κυριος, οι αγαπωντες το σωτηριον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εγω δε πτωχος ειμι και πενης· ο Θεος, βοηθησον μοι. βοηθος μου και ρυστης μου ει συ· Κυριε, μη χρονισῃς.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.70<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ· υιων ᾿Ιωναδαβ και των πρωτων αιχμαλωτισθεντων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΠΙ ΣΟΙ, Κυριε, ηλπισα, μη καταισχυνθειην εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εν τη δικαιοσυνῃ σου ῥυσαι με και εξελου με, κλινον προς με το ους σου και σωσον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| γενου μοι εις Θεον υπερασπιστην και εις τοπον οχυρον του σωσαι με, οτι στερεωμα μου και καταφυγη μου ει συ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο Θεος μου, ρυσαι με εκ χειρος αμαρτωλου, εκ χειρος παρανομουντος και αδικουντος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι συ ει η υπομονη μου, Κυριε· Κυριε, η ελπις μου εκ νεοτητος μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| επι σε επεστηριχθην απο γαστρος, εκ κοιλιας μητρος μου συ μου ει σκεπαστης· εν σοι η υμνησις μου διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ωσει τερας εγενηθην τοις πολλοις, και συ βοηθος κραταιος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| πληρωθητω το στομα μου αινεσεως, οπως υμνησω την δοξαν σου, ολην την ημεραν την μεγαλοπρεπειαν σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη απορριψῃς με εις καιρον γηρως, εν τω εκλειπειν την ισχυν μου μη εγκαταλιπῃς με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ειπαν οι εχθροι μου εμοι και οι φυλασσοντες την ψυχην μου εβουλευσαντο επι το αυτο 11 λεγοντες· ο Θεος εγκατελιπεν αυτον· καταδιωξατε και καταλαβετε αυτον, οτι ουκ εστιν ο ρυομενος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ο Θεος μου, μη μακρυνῃς απ᾿ εμου· ο Θεος μου, εις την βοηθειαν μου προσχες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αισχυνθητωσαν και εκλιπετωσαν οι ενδιαβαλλοντες την ψυχην μου, περιβαλλεσθωσαν αισχυνην και εντροπην οι ζητουντες τα κακα μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εγω δε διαπαντος ελπιω επι σε και προσθησω επι πασαν την αινεσιν σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| το στομα μου εξαγγελει την δικαιοσυνην σου, ολην την ημεραν την σωτηριαν σου, οτι ουκ εγνων γραμματειας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| εισελευσομαι εν δυναστειᾳ Κυριου· Κυριε, μνησθησομαι της δικαιοσυνης σου μονου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ο Θεος, α εδιδαξας με εκ νεοτητος μου, και μεχρι του νυν απαγγελω τα θαυμασια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και εως γηρως και πρεσβειου, ο Θεος, μη εγκαταλιπῃς με, εως ἂν απαγγελω τον βραχιονα σου τη γενεα πασῃ τη επερχομενῃ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| την δυναστειαν σου και την δικαιοσυνην σου. ο Θεος, εως υψιστων α εποιησας μεγαλεια· ο Θεος, τις ομοιος σοι; 20 οσας εδειξας μοι θλιψεις πολλας και κακας, και επιστρεψας εζωοποιησας με, και εκ των αβυσσων της γης παλιν ανηγαγες με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| επλεονασας επ᾿ εμε την μεγαλωσυνην σου και επιστρεψας παρεκαλεσας με και εκ των αβυσσων της γης παλιν ανηγαγες με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και γαρ εγω εξομολογησομαι σοι εν σκευει ψαλμου την αληθειαν σου, ο Θεος· ψαλω σοι εν κιθαρᾳ, ο αγιος του ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| αγαλλιασονται τα χειλη μου, οταν ψαλω σοι, και η ψυχη μου, ἣν ελυτρωσω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| ετι δε και η γλωσσα μου ολην την ημεραν μελετησει την δικαιοσυνην σου, οταν αισχυνθωσι και εντραπωσιν οι ζητουντες τα κακα μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.71<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις Σαλωμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο ΘΕΟΣ, το κριμα σου τω βασιλει δος και την δικαιοσυνην σου τω υιω του βασιλεως 2 κρινειν τον λαον σου εν δικαιοσυνῃ και τους πτωχους σου εν κρισει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αναλαβετω τα ορη ειρηνην τω λαω σου και οι βουνοι δικαιοσυνην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| κρινει τους πτωχους του λαου και σωσει τους υιους των πενητων και ταπεινωσει συκοφαντην 5 και συμπαραμενει τω ηλιω και προ της σεληνης γενεας γενεων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| καταβησεται ως υετος επι ποκον και ωσει σταγων η σταζουσα επι την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ανατελει εν ταις ημεραις αυτου δικαιοσυνη και πληθος ειρηνης, εως ου ανταναιρεθη η σεληνη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και κατακυριευσει απο θαλασσης εως θαλασσης και απο ποταμων εως περατων της οικουμενης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ενωπιον αυτου προπεσουνται Αιθιοπες, και οι εχθροι αυτου χουν λειξουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| βασιλεις Θαρσις και νησοι δωρα προσοισουσι, βασιλεις ᾿Αραβων και Σαβα δωρα προσαξουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και προσκυνησουσιν αυτω παντες οι βασιλεις της γης, παντα τα εθνη δουλευσουσιν αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οτι ερρυσατο πτωχον εκ δυναστου και πενητα, ω ουχ υπηρχε βοηθος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| φεισεται πτωχου και πενητος και ψυχας πενητων σωσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εκ τοκου και εξ αδικιας λυτρωσεται τας ψυχας αυτων, και εντιμον το ονομα αυτου ενωπιον αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και ζησεται, και δοθησεται αυτω εκ του χρυσιου της ᾿Αραβιας, και προσευξονται περι αυτου διαπαντος, ολην την ημεραν ευλογησουσιν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| εσται στηριγμα εν τη γη επ᾿ ακρων των ορεων· υπεραρθησεται υπερ τον Λιβανον ο καρπος αυτου, και εξανθησουσιν εκ πολεως ωσει χορτος της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εσται το ονομα αυτου ευλογημενον εις τους αιωνας, προ του ηλιου διαμενει το ονομα αυτου· και ενευλογηθησονται εν αυτω πασαι αι φυλαι της γης, παντα τα εθνη μακαριουσιν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ευλογητος Κυριος, ο Θεος του ᾿Ισραηλ, ο ποιων θαυμασια μονος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και ευλογητον το ονομα της δοξης αυτου εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος, και πληρωθησεται της δοξης αυτου πασα η γη. γενοιτο, γενοιτο. ᾿Εξελιπον οι υμνοι Δαυΐδ του υιου ᾿Ιεσσαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.72<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΩΣ ΑΓΑΘΟΣ ο Θεος τω ᾿Ισραηλ, τοις ευθεσι τη καρδιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εμου δε παραμικρον εσαλευθησαν οι ποδες, παρ᾿ ολιγον εξεχυθη τα διαβηματα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι εζηλωσα επι τοις ανομοις ειρηνην αμαρτωλων θεωρων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι ουκ εστιν ανανευσις εν τω θανατω αυτων και στερεωμα εν τη μαστιγι αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εν κοποις ανθρωπων ουκ εισι και μετα ανθρωπων ου μαστιγωθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| δια τουτο εκρατησεν αυτους η υπερηφανια, περιεβαλοντο αδικιαν και ασεβειαν εαυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εξελευσεται ως εκ στεατος η αδικια αυτων, διηλθον εις διαθεσιν καρδιας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| διενοηθησαν και ελαλησαν εν πονηριᾳ, αδικιαν εις το υψος ελαλησαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εθεντο εις ουρανον το στομα αυτων, και η γλωσσα αυτων διηλθεν επι της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| δια τουτο επιστρεψει ο λαος μου ενταυθα, και ημεραι πληρεις ευρεθησονται εν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ειπαν· πως εγνω ο Θεος; και ει εστι γνωσις εν τω ῾Υψιστω; 12 ιδου ουτοι οι αμαρτωλοι και ευθηνουντες· εις τον αιωνα κατεσχον πλουτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και ειπα· αρα ματαιως εδικαιωσα την καρδιαν μου και ενιψαμην εν αθῴοις τας χειρας μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και εγενομην μεμαστιγωμενος ολην την ημεραν, και ο ελεγχος μου εις τας πρωΐας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ει ελεγον· διηγησομαι ουτως, ιδου τη γενεα των υιων σου ησυνθετηκα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και υπελαβον του γνωναι τουτο· κοπος εστιν ενωπιον μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εως εισελθω εις το αγιαστηριον του Θεου και συνω εις τα εσχατα αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| πλην δια τας δολιοτητας αυτων εθου αυτοις κακα, κατεβαλες αυτους εν τω επαρθηναι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| πως εγενοντο εις ερημωσιν εξαπινα· εξελιπον, απωλοντο δια την ανομιαν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| ωσει ενυπνιον εξεγειρομενου, Κυριε, εν τη πολει σου την εικονα αυτων εξουδενωσεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| οτι εξεκαυθη η καρδια μου, και οι νεφροι μου ηλλοιωθησαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| καγω εξουδενωμενος και ουκ εγνων, κτηνωδης εγενομην παρα σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| καγω διαπαντος μετα σου, εκρατησας της χειρος της δεξιας μου 24 και εν τη βουλη σου ωδηγησας με και μετα δοξης προσελαβου με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| τι γαρ μοι υπαρχει εν τω ουρανω, και παρα σου τι ηθελησα επι της γης; 26 εξελιπεν η καρδια μου και η σαρξ μου, ο Θεος της καρδιας μου και η μερις μου ο Θεος εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| οτι ιδου οι μακρυνοντες εαυτους απο σου απολουνται, εξωλοθρευσας παντα τον πορνευοντα απο σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| εμοι δε το προσκολλασθαι τω Θεω αγαθον εστι, τιθεσθαι εν τω Κυριω την ελπιδα μου του εξαγγειλαι με πασας τας αινεσεις σου εν ταις πυλαις της θυγατρος Σιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.73<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Συνεσεως τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΙΝΑΤΙ απωσω, ο Θεος, εις τελος; ωργισθη ο θυμος σου επι προβατα νομης σου; 2 μνησθητι της συναγωγης σου, ἧς εκτησω απ᾿ αρχης· ελυτρωσω ραβδον κληρονομιας σου, ορος Σιων τουτο, ὃ κατεσκηνωσας εν αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| επαρον τας χειρας σου επι τας υπερηφανιας αυτων εις τελος, οσα επονηρευσατο ο εχθρος εν τοις αγιοις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ενεκαυχησαντο οι μισουντες σε εν μεσω της εορτης σου, εθεντο τα σημεια αυτων σημεια και ουκ εγνωσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ως εις την εξοδον υπερανω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ως εν δρυμω ξυλων αξιναις εξεκοψαν τας θυρας αυτης επι το αυτο εν πελεκει και λαξευτηριω κατερραξαν αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ενεπυρισαν εν πυρι το αγιαστηριον σου, εις την γην εβεβηλωσαν το σκηνωμα του ονοματος σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ειπαν εν τη καρδιᾳ αυτων αι συγγενειαι αυτων επι το αυτο· δευτε και καταπαυσωμεν πασας τας εορτας του Θεου απο της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| τα σημεια αυτων ουκ ειδομεν, ουκ εστιν ετι προφητης, και ημας ου γνωσεται ετι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εως ποτε, ο Θεος, ονειδιει ο εχθρος, παροξυνει ο υπεναντιος το ονομα σου εις τελος; 11 ινατι αποστρεφεις την χειρα σου και την δεξιαν σου εκ μεσου του κολπου σου εις τελος; 12 ο δε Θεος βασιλευς ημων προ αιωνων, ειργασατο σωτηριαν εν μεσω της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| συ εκραταιωσας εν τη δυναμει σου την θαλασσαν, συ συνετριψας τας κεφαλας των δρακοντων επι του υδατος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| συ συνεθλασας την κεφαλην του δρακοντος, εδωκας αυτον βρωμα λαοις τοις Αιθιοψι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| συ διερρηξας πηγας και χειμαρρους, συ εξηρανας ποταμους ᾿Ηθαμ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ση εστιν η ημερα, και ση εστιν η νυξ, συ κατηρτισω φαυσιν και ηλιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| συ εποιησας παντα τα ωραια της γης· θερος και εαρ, συ επλασας αυτα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| μνησθητι ταυτης· εχθρος ωνειδισε τον Κυριον, και λαος αφρων παρωξυνε το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| μη παραδως τοις θηριοις ψυχην εξομολογουμενην σοι, των ψυχων των πενητων σου μη επιλαθῃ εις τελος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| επιβλεψον εις την διαθηκην σου, οτι επληρωθησαν οι εσκοτισμενοι της γης οικων ανομιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| μη αποστραφητω τεταπεινωμενος και κατῃσχυμενος· πτωχος και πενης αινεσουσι το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| αναστα, ο Θεος, δικασον την δικην σου· μνησθητι του ονειδισμου σου του υπο αφρονος ολην την ημεραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| μη επιλαθῃ της φωνης των ικετων σου· η υπερηφανια των μισουντων σε ανεβη δια παντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.74<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· μη διαφθειρῃς· ψαλμος ᾠδης τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΕΘΑ σοι, ο Θεος, εξομολογησομεθα σοι και επικαλεσομεθα το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| διηγησομαι παντα τα θαυμασια σου, οταν λαβω καιρον· εγω ευθυτητας κρινω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ετακη η γη και παντες οι κατοικουντες εν αυτη, εγω εστερεωσα τους στυλους αυτης. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ειπα τοις παρανομουσι· μη παρανομειτε, και τοις αμαρτανουσι· μη υψουτε κερας,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μη επαιρετε εις υψος το κερας υμων και μη λαλειτε κατα του Θεου αδικιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι ουτε εξ εξοδων ουτε απο δυσμων ουτε απο ερημων ορεων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι ο Θεος κριτης εστι, τουτον ταπεινοι και τουτον υψοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι ποτηριον εν χειρι Κυριου οινου ακρατου πληρες κερασματος. και εκλινεν εκ τουτου εις τουτο, πλην ο τρυγιας αυτου ουκ εξεκενωθη, πιονται παντες οι αμαρτωλοι της γης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εγω δε αγαλλιασομαι εις τον αιωνα, ψαλω τω Θεω ᾿Ιακωβ· και παντα τα κερατα των αμαρτωλων συνθλασω, και υψωθησεται τα κερατα του δικαιου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.75<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, εν υμνοις· ψαλμος τω ᾿Ασαφ, ᾠδη προς τον ᾿Ασσυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΓΝΩΣΤΟΣ εν τη ᾿Ιουδαιᾳ ο Θεος, εν τω ᾿Ισραηλ μεγα το ονομα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και εγενηθη εν ειρηνῃ ο τοπος αυτου, και το κατοικητηριον αυτου εν Σιων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εκει συνετριψε τα κρατη των τοξων, οπλον και ρομφαιαν και πολεμον. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| φωτιζεις συ θαυμαστως απο ορεων αιωνιων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εταραχθησαν παντες οι ασυνετοι τη καρδιᾳ, υπνωσαν υπνον αυτων και ουχ ευρον ουδεν παντες οι ανδρες του πλουτου ταις χερσιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| απο επιτιμησεως σου, ο Θεος ᾿Ιακωβ, ενυσταξαν οι επιβεβηκοτες τοις ιπποις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| συ φοβερος ει, και τις αντιστησεται σοι; απο τοτε η οργη σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εκ του ουρανου ηκουτισας κρισιν, γη εφοβηθη και ησυχασεν 10 εν τω αναστηναι εις κρισιν τον Θεον του σωσαι παντας τους πραεις της γης. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι ενθυμιον ανθρωπου εξομολογησεται σοι, και εγκαταλειμμα ενθυμιου εορτασει σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ευξασθε και αποδοτε Κυριω τω Θεω ημων· παντες οι κυκλω αυτου οισουσι δωρα 13 τω φοβερω και αφαιρουμενω πνευματα αρχοντων, φοβερω παρα τοις βασιλευσι της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.76<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ ᾿Ιδιθουν· ψαλμος τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΦΩΝῌ μου προς Κυριον εκεκραξα, φωνη μου προς τον Θεον, και προσεσχε μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εν ημερᾳ θλιψεως μου τον Θεον εξεζητησα, ταις χερσι μου νυκτος εναντιον αυτου, και ουκ ηπατηθην· απηνηνατο παρακληθηναι η ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εμνησθην του Θεου και ευφρανθην· ηδολεσχησα, και ωλιγοψυχησε το πνευμα μου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| προκατελαβοντο φυλακας οι οφθαλμοι μου, εταραχθην και ουκ ελαλησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| διελογισαμην ημερας αρχαιας, και ετη αιωνια εμνησθην και εμελετησα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| νυκτος μετα της καρδιας μου ηδολεσχουν, και εσκαλλε το πνευμα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| μη εις τους αιωνας απωσεται Κυριος και ου προσθησει του ευδοκησαι ετι; 9 η εις τελος το ελεος αυτου αποκοψει; συνετελεσε ρημα απο γενεας εις γενεαν; 10 μη επιλησεται του οικτειρησαι ο Θεος; η συνεξει εν τη οργη αυτου τους οικτιρμους αυτου; (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ειπα· νυν ηρξαμην, αυτη η αλλοιωσις της δεξιας του ῾Υψιστου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εμνησθην των εργων Κυριου, οτι μνησθησομαι απο της αρχης των θαυμασιων σου 13 και μελετησω εν πασι τοις εργοις σου και εν τοις επιτηδευμασι σου αδολεσχησω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ο Θεος, εν τω αγιω η οδος σου· τις Θεος μεγας ως ο Θεος ημων; 15 συ ει ο Θεος ο ποιων θαυμασια, εγνωρισας εν τοις λαοις την δυναμιν σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ελυτρωσω εν τω βραχιονι σου τον λαον σου, τους υιους ᾿Ιακωβ και ᾿Ιωσηφ. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ειδοσαν σε υδατα, ο Θεος, ειδοσαν σε υδατα και εφοβηθησαν, εταραχθησαν αβυσσοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| πληθος ηχους υδατων, φωνην εδωκαν αι νεφελαι, και γαρ τα βελη σου διαπορευονται·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| φωνη της βροντης σου εν τω τροχω, εφαναν αι αστραπαι σου τη οικουμενῃ, εσαλευθη και εντρομος εγενηθη η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| εν τη θαλασσῃ αι οδοι σου, και αι τριβοι σου εν υδασι πολλοις, και τα ιχνη σου ου γνωσθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ωδηγησας ως προβατα τον λαον σου εν χειρι Μωϋση και ᾿Ααρων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.77<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Συνεσεως τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ, λαος μου, τω νομω μου, κλινατε το ους υμων εις τα ῥηματα του στοματος μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ανοιξω εν παραβολαις το στομα μου, φθεγξομαι προβληματα απ᾿ αρχης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οσα ηκουσαμεν και εγνωμεν αυτα και οι πατερες ημων διηγησαντο ημιν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουκ εκρυβη απο των τεκνων αυτων εις γενεαν ετεραν, απαγγελλοντες τας αινεσεις Κυριου και τας δυναστειας αυτου και τα θαυμασια αυτου, α εποιησε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ανεστησε μαρτυριον εν ᾿Ιακωβ και νομον εθετο εν ᾿Ισραηλ, οσα ενετειλατο τοις πατρασιν ημων του γνωρισαι αυτα τοις υιοις αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οπως ἂν γνω γενεα ετερα, υιοι οι τεχθησομενοι, και αναστησονται και απαγγελουσιν αυτα τοις υιοις αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ινα θωνται επι τον Θεον την ελπιδα αυτων και μη επιλαθωνται των εργων του Θεου και τας εντολας αυτου εκζητησωσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ινα μη γενωνται ως οι πατερες αυτων, γενεα σκολια και παραπικραινουσα, γενεα, ητις ου κατηυθυνε την καρδιαν εαυτης και ουκ επιστωθη μετα του Θεου το πνευμα αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| υιοι ᾿Εφραιμ εντεινοντες και βαλλοντες τοξοις εστραφησαν εν ημερᾳ πολεμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ουκ εφυλαξαν την διαθηκην του Θεου και εν τω νομω αυτου ουκ ηβουληθησαν πορευεσθαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και επελαθοντο των ευεργεσιων αυτου και των θαυμασιων αυτου, ων εδειξεν αυτοις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εναντιον των πατερων αυτων α εποιησε θαυμασια εν γη Αιγυπτω, εν πεδιω Τανεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| διερρηξε θαλασσαν και διηγαγεν αυτους, παρεστησεν υδατα ωσει ασκον 14 και ωδηγησεν αυτους εν νεφελῃ ημερας και ολην την νυκτα εν φωτισμω πυρος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| διερρηξε πετραν εν ερημω και εποτισεν αυτους ως εν αβυσσω πολλη 16 και εξηγαγεν υδωρ εκ πετρας και κατηγαγεν ως ποταμους υδατα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και προσεθεντο ετι του αμαρτανειν αυτω, παρεπικραναν τον ῞Υψιστον εν ανυδρω 18 και εξεπειρασαν τον Θεον εν ταις καρδιαις αυτων, του αιτησαι βρωματα ταις ψυχαις αυτων 19 και κατελαλησαν του Θεου και ειπαν· μη δυνησεται ο Θεος ετοιμασαι τραπεζαν εν ερημω; 20 επει επαταξε πετραν και ερρυησαν υδατα και χειμαρροι κατεκλυσθησαν, μη και αρτον δυναται δουναι η ετοιμασαι τραπεζαν τω λαω αυτου; 21 δια τουτο ηκουσε Κυριος και ανεβαλετο, και πυρ ανηφθη εν ᾿Ιακωβ, και οργη ανεβη επι τον ᾿Ισραηλ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| οτι ουκ επιστευσαν εν τω Θεω ουδε ηλπισαν επι το σωτηριον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και ενετειλατο νεφελαις υπερανωθεν και θυρας ουρανου ανεωξε 24 και εβρεξεν αυτοις μαννα φαγειν και αρτον ουρανου εδωκεν αυτοις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| αρτον αγγελων εφαγεν ανθρωπος, επισιτισμον απεστειλεν αυτοις εις πλησμονην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| απηρε Νοτον εξ ουρανου και επηγαγεν εν τη δυναμει αυτου Λιβα 27 και εβρεξεν επ᾿ αυτους ωσει χουν σαρκας και ωσει αμμον θαλασσων πετεινα πτερωτα,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και επεπεσον εν μεσω παρεμβολης αυτων κυκλω των σκηνωματων αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και εφαγον και ενεπλησθησαν σφοδρα, και την επιθυμιαν αυτων ηνεγκεν αυτοις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| ουκ εστερηθησαν απο της επιθυμιας αυτων. ετι της βρωσεως ουσης εν τω στοματι αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και η οργη του Θεου ανεβη επ᾿ αυτους, και απεκτεινεν εν τοις πλειοσιν αυτων, και τους εκλεκτους του ᾿Ισραηλ συνεποδισεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| εν πασι τουτοις ημαρτον ετι και ουκ επιστευσαν εν τοις θαυμασιοις αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| και εξελιπον εν ματαιοτητι αι ημεραι αυτων και τα ετη αυτων μετα σπουδης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| οταν απεκτειναν αυτους, τοτε εξεζητουν αυτον και επεστρεφον και ωρθριζον προς τον Θεον 35 και εμνησθησαν οτι ο Θεος βοηθος αυτων εστι και ο Θεος ο ῞Υψιστος λυτρωτης αυτων εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και ηγαπησαν αυτον εν τω στοματι αυτων και τη γλωσσῃ αυτων εψευσαντο αυτω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| η δε καρδια αυτων ουκ ευθεια μετ᾿ αυτου, ουδε επιστωθησαν εν τη διαθηκῃ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| αυτος δε εστιν οικτιρμων και ιλασκεται ταις αμαρτιαις αυτων και ου διαφθερει και πληθυνει του αποστρεψαι τον θυμον αυτου και ουχι εκκαυσει πασαν την οργην αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| και εμνησθη οτι σαρξ εισι, πνευμα πορευομενον και ουκ επιστρεφον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| ποσακις παρεπικραναν αυτον εν τη ερημω, παρωργισαν αυτον εν γη ανυδρω; 41 και επεστρεψαν και επειρασαν τον Θεον και τον αγιον του ᾿Ισραηλ παρωξυναν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| και ουκ εμνησθησαν της χειρος αυτου, ημερας, ἧς ελυτρωσατο αυτους εκ χειρος θλιβοντος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| ως εθετο εν Αιγυπτω τα σημεια αυτου και τα τερατα αυτου εν πεδιω Τανεως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| και μετεστρεψεν εις αιμα τους ποταμους αυτων και τα ομβρηματα αυτων, οπως μη πιωσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| εξαπεστειλεν εις αυτους κυνομυιαν, και κατεφαγεν αυτους, και βατραχον, και διεφθειρεν αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| και εδωκε τη ερυσιβῃ τους καρπους αυτων και τους πονους αυτων τη ακριδι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| απεκτεινεν εν χαλαζῃ την αμπελον αυτων και τας συκαμινους αυτων εν τη παχνῃ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| και παρεδωκεν εις χαλαζαν τα κτηνη αυτων και την υπαρξιν αυτων τω πυρι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.49| εξαπεστειλεν εις αυτους οργην θυμου αυτου, θυμον και οργην και θλιψιν, αποστολην δι᾿ αγγελων πονηρων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| ωδοποιησε τριβον τη οργη αυτου και ουκ εφεισατο απο θανατου των ψυχων αυτων και τα κτηνη αυτων εις θανατον συνεκλεισε 51 και επαταξε παν πρωτοτοκον εν γη Αιγυπτω, απαρχην παντος πονου αυτων εν τοις σκηνωμασι Χαμ,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.52| και απηρεν ως προβατα τον λαον αυτου και ανηγαγεν αυτους ωσει ποιμνιον εν ερημω 53 και ωδηγησεν αυτους επ᾿ ελπιδι, και ουκ εδειλιασαν, και τους εχθρους αυτων εκαλυψε θαλασσα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.54| και εισηγαγεν αυτους εις ορος αγιασματος αυτου, ορος τουτο, ὃ εκτησατο η δεξια αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.55| και εξεβαλεν απο προσωπου αυτων εθνη και εκληροδοτησεν αυτους εν σχοινιω κληροδοσιας και κατεσκηνωσεν εν τοις σκηνωμασιν αυτων τας φυλας του ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.56| και επειρασαν και παρεπικραναν τον Θεον τον ῞Υψιστον και τα μαρτυρια αυτου ουκ εφυλαξαντο 57 και απεστρεψαν και ηθετησαν, καθως και οι πατερες αυτων, μετεστραφησαν εις τοξον στρεβλον 58 και παρωργισαν αυτον εν τοις βουνοις αυτων, και εν τοις γλυπτοις αυτων παρεζηλωσαν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.59| ηκουσεν ο Θεος και υπερειδε και εξουδενωσε σφοδρα τον ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.60| και απωσατο την σκηνην Σιλωμ, σκηνωμα, ὃ κατεσκηνωσεν εν ανθρωποις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.61| και παρεδωκεν εις αιχμαλωσιαν την ισχυν αυτων και την καλλονην αυτων εις χειρα εχθρων 62 και συνεκλεισεν εν ρομφαιᾳ τον λαον αυτου και την κληρονομιαν αυτου υπερειδε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.63| τους νεανισκους αυτων κατεφαγε πυρ, και αι παρθενοι αυτων ουκ επενθηθησαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.64| οι ιερεις αυτων εν ρομφαιᾳ επεσον, και αι χηραι αυτων ου κλαυθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.65| και εξηγερθη ως ο υπνων Κυριος, ως δυνατος κεκραιπαληκως εξ οινου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.66| και επαταξε τους εχθρους αυτου εις τα οπισω, ονειδος αιωνιον εδωκεν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.67| και απωσατο το σκηνωμα ᾿Ιωσηφ και την φυλην ᾿Εφραιμ ουκ εξελεξατο·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.68| και εξελεξατο την φυλην ᾿Ιουδα, το ορος το Σιων, ὃ ηγαπησε,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.69| και ᾠκοδομησεν ως μονοκερωτος το αγιασμα αυτου, εν τη γη εθεμελιωσεν αυτην εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.70| και εξελεξατο Δαυΐδ τον δουλον αυτου και ανελαβεν αυτον εκ των ποιμνιων των προβατων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.71| εξοπισθεν των λοχευομενων ελαβεν αυτον ποιμαινειν ᾿Ιακωβ τον δουλον αυτου και ᾿Ισραηλ την κληρονομιαν αυτου 72 και εποιμανεν αυτους εν τη ακακιᾳ της καρδιας αυτου, και εν τη συνεσει των χειρων αυτου ωδηγησεν αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.78<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο ΘΕΟΣ, ηλθοσαν εθνη εις την κληρονομιαν σου, εμιαναν τον ναον τον αγιον σου, εθεντο ῾Ιερουσαλημ ως οπωροφυλακιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εθεντο τα θνησιμαια των δουλων σου βρωματα τοις πετεινοις του ουρανου, τας σαρκας των οσιων σου τοις θηριοις της γης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εξεχεαν το αιμα αυτων ωσει υδωρ κυκλω ῾Ιερουσαλημ, και ουκ ην ο θαπτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εγενηθημεν ονειδος τοις γειτοσιν ημων, μυκτηρισμος και χλευασμος τοις κυκλω ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εως ποτε, Κυριε, οργισθησῃ εις τελος, εκκαυθησεται ως πυρ ο ζηλος σου; 6 εκχεον την οργην σου επι τα εθνη τα μη γινωσκοντα σε και επι βασιλειας, αἳ το ονομα σου ουκ επεκαλεσαντο,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι κατεφαγον τον ᾿Ιακωβ, και τον τοπον αυτου ηρημωσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| μη μνησθης ημων ανομιων αρχαιων· ταχυ προκαταλαβετωσαν ημας οι οικτιρμοι σου, Κυριε, οτι επτωχευσαμεν σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| βοηθησον ημιν, ο Θεος, ο σωτηρ ημων· ενεκεν της δοξης του ονοματος σου, Κυριε, ρυσαι ημας και ιλασθητι ταις αμαρτιαις ημων ενεκα του ονοματος σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| μη ποτε ειπωσι τα εθνη· που εστιν ο Θεος αυτων; και γνωσθητω εν τοις εθνεσιν ενωπιον των οφθαλμων ημων η εκδικησις του αιματος των δουλων σου του εκκεχυμενου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εισελθετω ενωπιον σου ο στεναγμος των πεπεδημενων, κατα την μεγαλωσυνην του βραχιονος σου περιποιησαι τους υιους των τεθανατωμενων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| αποδος τοις γειτοσιν ημων επταπλασιονα εις τον κολπον αυτων τον ονειδισμον αυτων, ὃν ωνειδισαν σε, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ημεις δε λαος σου και προβατα νομης σου ανθομολογησομεθα σοι εις τον αιωνα, εις γενεαν και γενεαν εξαγγελουμεν την αινεσιν σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.79<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ των αλλοιωθησομενων· μαρτυριον τω ᾿Ασαφ, ψαλμος υπερ του ᾿Ασσυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΠΟΙΜΑΙΝΩΝ τον ᾿Ισραηλ, προσχες, ο οδηγων ωσει προβατα τον ᾿Ιωσηφ. ο καθημενος επι των Χερουβιμ, εμφανηθι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εναντιον ᾿Εφραιμ και Βενιαμιν και Μανασση εξεγειρον την δυναστειαν σου και ελθε εις το σωσαι ημας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο Θεος, επιστρεψον ημας και επιφανον το προσωπον σου και σωθησομεθα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| Κυριε ο Θεος των δυναμεων, εως ποτε οργιζῃ επι την προσευχην των δουλων σου; 6 ψωμιεις ημας αρτον δακρυων; και ποτιεις ημας εν δακρυσιν εν μετρω; 7 εθου ημας εις αντιλογιαν τοις γειτοσιν ημων, και οι εχθροι ημων εμυκτηρισαν ημας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριε ο Θεος των δυναμεων, επιστρεψον ημας και επιφανον το προσωπον σου, και σωθησομεθα. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| αμπελον εξ Αιγυπτου μετηρας, εξεβαλες εθνη και κατεφυτευσας αυτην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ωδοποιησας εμπροσθεν αυτης και κατεφυτευσας τας ριζας αυτης, και επληρωσε την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εκαλυψεν ορη η σκια αυτης και αι αναδενδραδες αυτης τας κεδρους του Θεου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εξετεινε τα κληματα αυτης εως θαλασσης και εως ποταμων τας παραφυαδας αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ινατι καθειλες τον φραγμον αυτης και τρυγωσιν αυτην παντες οι παραπορευομενοι την οδον; 14 ελυμηνατο αυτην υς εκ δρυμου, και μονιος αγριος κατενεμησατο αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ο Θεος των δυναμεων, επιστρεψον δη, και επιβλεψον εξ ουρανου και ιδε και επισκεψαι την αμπελον ταυτην 16 και καταρτισαι αυτην, ἣν εφυτευσεν η δεξια σου, και επι υιον ανθρωπου, ὃν εκραταιωσας σεαυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εμπεπυρισμενη πυρι και ανεσκαμμενη· απο επιτιμησεως του προσωπου σου απολουνται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| γενηθητω η χειρ σου επ᾿ ανδρα δεξιας σου και επι υιον ανθρωπου, ὃν εκραταιωσας σεαυτω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και ου μη αποστωμεν απο σου, ζωωσεις ημας, και το ονομα σου επικαλεσομεθα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| Κυριε, ο Θεος των δυναμεων, επιστρεψον ημας και επιφανον το προσωπον σου, και σωθησομεθα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.80<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ των ληνων· ψαλμος τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΑΓΑΛΛΙΑΣΘΕ τω Θεω τω βοηθω ημων, αλαλαξατε τω Θεω ᾿Ιακωβ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| λαβετε ψαλμον και δοτε τυμπανον, ψαλτηριον τερπνον μετα κιθαρας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| σαλπισατε εν νεομηνιᾳ σαλπιγγι, εν ευσημω ημερᾳ εορτης υμων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι προσταγμα τω ᾿Ισραηλ εστι και κριμα τω Θεω ᾿Ιακωβ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μαρτυριον εν τω ᾿Ιωσηφ εθετο αυτον εν τω εξελθειν αυτον εκ γης Αιγυπτου· γλωσσαν, ἣν ουκ εγνω, ηκουσεν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| απεστησεν απο αρσεων τον νωτον αυτου, αι χειρες αυτου εν τω κοφινω εδουλευσαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εν θλιψει επεκαλεσω με, και ερρυσαμην σε· επηκουσα σου εν αποκρυφω καταιγιδος, εδοκιμασα σε επι υδατος αντιλογιας. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ακουσον, λαος μου, και διαμαρτυρομαι σοι, ᾿Ισραηλ, εαν ακουσῃς μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ουκ εσται εν σοι Θεος προσφατος, ουδε προσκυνησεις Θεω αλλοτριω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εγω γαρ ειμι Κυριος ο Θεος σου ο αναγαγων σε εκ γης Αιγυπτου· πλατυνον το στομα σου, και πληρωσω αυτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ουκ ηκουσεν ο λαος μου της φωνης μου, και ᾿Ισραηλ ου προσεσχε μοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εξαπεστειλα αυτους κατα τα επιτηδευματα των καρδιων αυτων, πορευσονται εν τοις επιτηδευμασιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ει ο λαος μου ηκουσε μου, ᾿Ισραηλ ταις οδοις μου ει επορευθη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εν τω μηδενι ἂν τους εχθρους αυτων εταπεινωσα και επι τους θλιβοντας αυτους επεβαλον ἂν την χειρα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| οι εχθροι Κυριου εψευσαντο αυτω, και εσται ο καιρος αυτων εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και εψωμισεν αυτους εκ στεατος πυρου και εκ πετρας μελι εχορτασεν αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.81<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο ΘΕΟΣ εστη εν συναγωγη θεων, εν μεσω δε θεους διακρινει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εως ποτε κρινετε αδικιαν και προσωπα αμαρτωλων λαμβανετε; (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| κρινατε ορφανω και πτωχω, ταπεινον και πενητα δικαιωσατε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξελεσθε πενητα και πτωχον, εκ χειρος αμαρτωλου ρυσασθε αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ουκ εγνωσαν ουδε συνηκαν, εν σκοτει διαπορευονται· σαλευθησονται παντα τα θεμελια της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εγω ειπα· θεοι εστε και υιοι ῾Υψιστου παντες·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| υμεις δε ως ανθρωποι αποθνησκετε και ως εις των αρχοντων πιπτετε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αναστα, ο Θεος, κρινων την γην, οτι συ κατακληρονομησεις εν πασι τοις εθνεσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.82<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη ψαλμου τω ᾿Ασαφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 Ο ΘΕΟΣ, τις ομοιωθησεται σοι; μη σιγησῃς μηδε καταπραΰνῃς, ο Θεος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι ιδου οι εχθροι σου ηχησαν, και οι μισουντες σε ηραν κεφαλην,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επι τον λαον σου κατεπανουργευσαντο γνωμην και εβουλευσαντο κατα των αγιων σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ειπαν· δευτε και εξολοθρευσωμεν αυτους εξ εθνους, και ου μη μνησθη το ονομα ᾿Ισραηλ ετι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι εβουλευσαντο εν ομονοιᾳ επι το αυτο, κατα σου διαθηκην διεθεντο 7 τα σκηνωματα των ᾿Ιδουμαιων και οι ᾿Ισμαηλιται, Μωαβ και οι ᾿Αγαρηνοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Γεβαλ και ᾿Αμμων και ᾿Αμαληκ και αλλοφυλοι μετα των κατοικουντων Τυρον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και γαρ και ᾿Ασσουρ συμπαρεγενετο μετ᾿ αυτων, εγενηθησαν εις αντιληψιν τοις υιοις Λωτ. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ποιησον αυτοις ως τη Μαδιαμ και τω Σισαρᾳ, ως τω ᾿Ιαβειμ εν τω χειμαρρω Κεισων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εξωλοθρευθησαν εν ᾿Αενδωρ, εγενηθησαν ωσει κοπρος τη γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| θου τους αρχοντας αυτων ως τον ᾿Ωρηβ και Ζηβ και Ζεβεε και Σαλμανα παντας τους αρχοντας αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οιτινες ειπαν· Κληρονομησωμεν εαυτοις το αγιαστηριον του Θεου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ο Θεος μου, θου αυτους ως τροχον, ως καλαμην κατα προσωπον ανεμου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ωσει πυρ, ὃ διαφλεξει δρυμον, ωσει φλοξ, ἣ κατακαυσει ορη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ουτως καταδιωξεις αυτους εν τη καταιγιδι σου, και εν τη οργη σου συνταραξεις αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| πληρωσον τα προσωπα αυτων ατιμιας, και ζητησουσι το ονομα σου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αισχυνθητωσαν και ταραχθητωσαν εις τον αιωνα του αιωνος και εντραπητωσαν και απολεσθωσαν 19 και γνωτωσαν οτι ονομα σοι Κυριος· συ μονος ῞Υψιστος επι πασαν την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.83<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος, υπερ των ληνων· τοις υιοις Κορε ψαλμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΩΣ ΑΓΑΠΗΤΑ τα σκηνωματα σου, Κυριε των δυναμεων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| επιποθει και εκλειπει η ψυχη μου εις τας αυλας του Κυριου, η καρδια μου και η σαρξ μου ηγαλλιασαντο επι Θεον ζωντα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και γαρ στρουθιον ευρεν εαυτω οικιαν και τρυγων νοσσιαν εαυτη, ου θησει τα νοσσια εαυτης, τα θυσιαστηρια σου, Κυριε των δυναμεων, ο Βασιλευς μου και ο Θεος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μακαριοι οι κατοικουντες εν τω οικω σου, εις τους αιωνας των αιωνων αινεσουσι σε. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μακαριος ανηρ, ω εστιν η αντιληψις αυτου παρα σοι· αναβασεις εν τη καρδιᾳ αυτου διεθετο 7 εις την κοιλαδα του κλαυθμωνος, εις τον τοπον, ὃν εθετο· και γαρ ευλογιας δωσει ο νομοθετων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| πορευσονται εκ δυναμεως εις δυναμιν, οφθησεται ο Θεος των θεων εν Σιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| Κυριε ο Θεος των δυναμεων, εισακουσον της προσευχης μου, ενωτισαι, ο Θεος ᾿Ιακωβ. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| υπερασπιστα ημων, ιδε, ο Θεος, και επιβλεψον εις το προσωπον του χριστου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι κρεισσων ημερα μια εν ταις αυλαις σου υπερ χιλιαδας· εξελεξαμην παραρριπτεισθαι εν τω οικω του Θεου μου μαλλον η οικειν με εν σκηνωμασιν αμαρτωλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οτι ελεος και αληθειαν αγαπα Κυριος ο Θεος, χαριν και δοξαν δωσει· Κυριος ου στερησει τα αγαθα τοις πορευομενοις εν ακακιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| Κυριε, ο Θεος των δυναμεων, μακαριος ανθρωπος ο ελπιζων επι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.84<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· τοις υιοις Κορε ψαλμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΥΔΟΚΗΣΑΣ, Κυριε, την γην σου, απεστρεψας την αιχμαλωσιαν ᾿Ιακωβ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αφηκας τας ανομιας τω λαω σου, εκαλυψας πασας τας αμαρτιας αυτων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| κατεπαυσας πασαν την οργην σου, απεστρεψας απο οργης θυμου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| επιστρεψον ημας, ο Θεος των σωτηριων ημων, και αποστρεψον τον θυμον σου αφ᾿ ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μη εις τους αιωνας οργισθης ημιν; η διατενεις την οργην σου απο γενεας εις γενεαν; 7 ο Θεος, συ επιστρεψας ζωωσεις ημας, και ο λαος σου ευφρανθησεται επι σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| δειξον ημιν, Κυριε, το ελεος σου και το σωτηριον σου δῴης ημιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ακουσομαι τι λαλησει εν εμοι Κυριος ο Θεος, οτι λαλησει ειρηνην επι τον λαον αυτου και επι τους οσιους αυτου και επι τους επιστρεφοντας καρδιαν επ᾿ αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| πλην εγγυς των φοβουμενων αυτον το σωτηριον αυτου του κατασκηνωσαι δοξαν εν τη γη ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ελεος και αληθεια συνηντησαν, δικαιοσυνη και ειρηνη κατεφιλησαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| αληθεια εκ της γης ανετειλε, και δικαιοσυνη εκ του ουρανου διεκυψε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και γαρ ο Κυριος δωσει χρηστοτητα, και η γη ημων δωσει τον καρπον αυτης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| δικαιοσυνη εναντιον αυτου προπορευσεται και θησει εις οδον τα διαβηματα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.85<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Προσευχη τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΛΙΝΟΝ, Κυριε, το ους σου και επακουσον μου, οτι πτωχος και πενης ειμι εγω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| φυλαξον την ψυχην μου, οτι οσιος ειμι· σωσον τον δουλον σου, ο Θεος μου, τον ελπιζοντα επι σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ελεησον με, Κυριε, οτι προς σε κεκραξομαι ολην την ημεραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ευφρανον την ψυχην του δουλου σου, οτι προς σε, Κυριε, ηρα την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι συ, Κυριε, χρηστος και επιεικης και πολυελεος πασι τοις επικαλουμενοις σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ενωτισαι, Κυριε, την προσευχην μου και προσχες τη φωνη της δεησεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εν ημερᾳ θλιψεως μου εκεκραξα προς σε, οτι επηκουσας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ουκ εστιν ομοιος σοι εν θεοις, Κυριε, και ουκ εστι κατα τα εργα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| παντα τα εθνη, οσα εποιησας, ηξουσι και προσκυνησουσιν ενωπιον σου, Κυριε, και δοξασουσι το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι μεγας ει συ και ποιων θαυμασια, συ ει Θεος μονος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οδηγησον με, Κυριε, εν τη οδω σου, και πορευσομαι εν τη αληθειᾳ σου· ευφρανθητω η καρδια μου του φοβεισθαι το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εξομολογησομαι σοι, Κυριε ο Θεος μου, εν ολῃ καρδιᾳ μου, και δοξασω το ονομα σου εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι το ελεος σου μεγα επ᾿ εμε και ερρυσω την ψυχην μου εξ ᾅδου κατωτατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ο Θεος, παρανομοι επανεστησαν επ᾿ εμε, και συναγωγη κραταιων εζητησαν την ψυχην μου και ου προεθεντο σε ενωπιον αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και συ, Κυριε ο Θεος μου, οικτιρμων και ελεημων, μακροθυμος και πολυελεος και αληθινος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| επιβλεψον επ᾿ εμε και ελεησον με, δος το κρατος σου τω παιδι σου και σωσον τον υιον της παιδισκης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ποιησον μετ᾿ εμου σημειον εις αγαθον, και ιδετωσαν οι μισουντες με και αισχυνθητωσαν, οτι συ, Κυριε, εβοηθησας μοι και παρεκαλεσας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.86<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τοις υιοις Κορε ψαλμος ᾠδης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΟΙ ΘΕΜΕΛΙΟΙ αυτου εν τοις ορεσι τοις αγιοις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αγαπα Κυριος τας πυλας Σιων υπερ παντα τα σκηνωματα ᾿Ιακωβ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| δεδοξασμενα ελαληθη περι σου η πολις του Θεου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μνησθησομαι Ρααβ και Βαβυλωνος τοις γινωσκουσι με· και ιδου αλλοφυλοι και Τυρος και λαος των Αιθιοπων, ουτοι εγενηθησαν εκει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μητηρ Σιων, ερει ανθρωπος, και ανθρωπος εγενηθη εν αυτη, και αυτος εθεμελιωσεν αυτην ο ῞Υψιστος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| Κυριος διηγησεται εν γραφη λαων και αρχοντων τουτων των γεγενημενων εν αυτη. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ως ευφραινομενων παντων η κατοικια εν σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.87<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη ψαλμου τοις υιοις Κορε· εις το τελος, υπερ μαελεθ του αποκριθηναι· συνεσεως Αιμαν τω ᾿Ισραηλιτῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ ο Θεος της σωτηριας μου, ημερας εκεκραξα και εν νυκτι εναντιον σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εισελθετω ενωπιον σου η προσευχη μου, κλινον το ους σου εις την δεησιν μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι επλησθη κακων η ψυχη μου, και η ζωη μου τω ᾅδῃ ηγγισε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| προσελογισθην μετα των καταβαινοντων εις λακκον, εγενηθην ωσει ανθρωπος αβοηθητος εν νεκροις ελευθερος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ωσει τραυματιαι καθευδοντες εν ταφω, ων ουκ εμνησθης ετι και αυτοι εκ της χειρος σου απωσθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εθεντο με εν λακκω κατωτατω, εν σκοτεινοις και εν σκια θανατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| επ᾿ εμε επεστηριχθη ο θυμος σου, και παντας τους μετεωρισμους σου επηγαγες επ᾿ εμε. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εμακρυνας τους γνωστους μου απ᾿ εμου, εθεντο με βδελυγμα εαυτοις, παρεδοθην και ουκ εξεπορευομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οι οφθαλμοι μου ησθενησαν απο πτωχειας· εκεκραξα προς σε, Κυριε, ολην την ημεραν, διεπετασα προς σε τας χειρας μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| μη τοις νεκροις ποιησεις θαυμασια; η ιατροι αναστησουσι, και εξομολογησονται σοι; 12 μη διηγησεται τις εν τω ταφω το ελεος σου και την αληθειαν σου εν τη απωλειᾳ; 13 μη γνωσθησεται εν τω σκοτει τα θαυμασια σου και η δικαιοσυνη σου εν γη επιλελησμενῃ; 14 καγω προς σε, Κυριε, εκεκραξα, και το πρωΐ η προσευχη μου προφθασει σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ινατι, Κυριε, απωθη την ψυχην μου, αποστρεφεις το προσωπον σου απ᾿ εμου; 16 πτωχος ειμι εγω και εν κοποις εκ νεοτητος μου, υψωθεις δε εταπεινωθην και εξηπορηθην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| επ᾿ εμε διηλθον αι οργαι σου, οι φοβερισμοι σου εξεταραξαν με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εκυκλωσαν με ωσει υδωρ ολην την ημεραν, περιεσχον με αμα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| εμακρυνας απ᾿ εμου φιλον και πλησιον και τους γνωστους μου απο ταλαιπωριας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.88<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Συνεσεως Αιθαμ τω ᾿Ισραηλιτῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΤΑ ΕΛΕΗ σου, Κυριε, εις τον αιωνα ᾄσομαι, εις γενεαν και γενεαν απαγγελω την αληθειαν σου εν τω στοματι μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι ειπας· εις τον αιωνα ελεος οικοδομηθησεται· εν τοις ουρανοις ετοιμασθησεται η αληθεια σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| διεθεμην διαθηκην τοις εκλεκτοις μου, ωμοσα Δαυΐδ τω δουλω μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εως του αιωνος ετοιμασω το σπερμα σου και οικοδομησω εις γενεαν και γενεαν τον θρονον σου. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εξομολογησονται οι ουρανοι τα θαυμασια σου, Κυριε, και την αληθειαν σου εν εκκλησιᾳ αγιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι τις εν νεφελαις ισωθησεται τω Κυριω; και τις ομοιωθησεται τω Κυριω εν υιοις Θεου; 8 ο Θεος ενδοξαζομενος εν βουλη αγιων, μεγας και φοβερος επι παντας τους περικυκλω αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| Κυριε ο Θεος των δυναμεων, τις ομοιος σοι; δυνατος ει, Κυριε, και η αληθεια σου κυκλω σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| συ δεσποζεις του κρατους της θαλασσης, τον δε σαλον των κυματων αυτης συ καταπραΰνεις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| συ εταπεινωσας ως τραυματιαν υπερηφανον, εν τω βραχιονι της δυναμεως σου διεσκορπισας τους εχθρους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| σοι εισιν οι ουρανοι, και ση εστιν η γη· την οικουμενην και το πληρωμα αυτης συ εθεμελιωσας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| τον βορραν και την θαλασσαν συ εκτισας, Θαβωρ και ῾Ερμων εν τω ονοματι σου αγαλλιασονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| σος ο βραχιων μετα δυναστειας· κραταιωθητω η χειρ σου, υψωθητω η δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| δικαιοσυνη και κριμα ετοιμασια του θρονου σου, ελεος και αληθεια προπορευσονται προ προσωπου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| μακαριος ο λαος ο γινωσκων αλαλαγμον· Κυριε, εν τω φωτι του προσωπου σου πορευσονται 17 και εν τω ονοματι σου αγαλλιασονται ολην την ημεραν και εν τη δικαιοσυνῃ σου υψωθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| οτι καυχημα της δυναμεως αυτων συ ει, και εν τη ευδοκιᾳ σου υψωθησεται το κερας ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| οτι του Κυριου η αντιληψις και του αγιου ᾿Ισραηλ βασιλεως ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| τοτε ελαλησας εν ορασει τοις υιοις σου και ειπας· εθεμην βοηθειαν επι δυνατον, υψωσα εκλεκτον εκ του λαου μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ευρον Δαυΐδ τον δουλον μου, εν ελεει αγιω μου εχρισα αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| η γαρ χειρ μου συναντιληψεται αυτω και ο βραχιων μου κατισχυσει αυτον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| ουκ ωφελησει εχθρος εν αυτω, και υιος ανομιας ου προσθησει του κακωσαι αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και συγκοψω απο προσωπου αυτου τους εχθρους αυτου και τους μισουντας αυτον τροπωσομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και η αληθεια μου και το ελεος μου μετ᾿ αυτου, και εν τω ονοματι μου υψωθησεται το κερας αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και θησομαι εν θαλασσῃ χειρα αυτου και εν ποταμοις δεξιαν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| αυτος επικαλεσεται με· πατηρ μου ει συ, Θεος μου και αντιληπτωρ της σωτηριας μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| καγω πρωτοτοκον θησομαι αυτον, υψηλον παρα τοις βασιλευσι της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| εις τον αιωνα φυλαξω αυτω το ελεος μου, και η διαθηκη μου πιστη αυτω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| και θησομαι εις τον αιωνα του αιωνος το σπερμα αυτου και τον θρονον αυτου ως τας ημερας του ουρανου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| εαν εγκαταλιπωσιν οι υιοι αυτου τον νομον μου και τοις κριμασι μου μη πορευθωσιν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| εαν τα δικαιωματα μου βεβηλωσωσι και τας εντολας μου μη φυλαξωσιν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| επισκεψομαι εν ῥαβδω τας ανομιας αυτων και εν μαστιξι τας αδικιας αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| το δε ελεος μου ου μη διασκεδασω απ᾿ αυτων, ουδ᾿ ου μη αδικησω εν τη αληθειᾳ μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| ουδ᾿ ου μη βεβηλωσω την διαθηκην μου και τα εκπορευομενα δια των χειλεων μου ου μη αθετησω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| απαξ ωμοσα εν τω αγιω μου, ει τω Δαυΐδ ψευσομαι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| το σπερμα αυτου εις τον αιωνα μενει και ο θρονος αυτου ως ο ηλιος εναντιον μου 38 και ως η σεληνη κατηρτισμενη εις τον αιωνα· και ο μαρτυς εν ουρανω πιστος. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| συ δε απωσω και εξουδενωσας, ανεβαλου τον χριστον σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| κατεστρεψας την διαθηκην του δουλου σου, εβεβηλωσας εις την γην το αγιασμα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| καθειλες παντας τους φραγμους αυτου, εθου τα οχυρωματα αυτου δειλιαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| διηρπασαν αυτον παντες οι διοδευοντες οδον, εγενηθη ονειδος τοις γειτοσιν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| υψωσας την δεξιαν των θλιβοντων αυτον, ευφρανας παντας τους εχθρους αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| απεστρεψας την βοηθειαν της ῥομφαιας αυτου και ουκ αντελαβου αυτου εν τω πολεμω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| κατελυσας απο καθαρισμου αυτου, τον θρονον αυτου εις την γην κατερραξας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| εσμικρυνας τας ημερας του χρονου αυτου, κατεχεας αυτου αισχυνην. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| εως ποτε, Κυριε, αποστρεφῃ εις τελος, εκκαυθησεται ως πυρ η οργη σου; 48 μνησθητι τις μου η υποστασις· μη γαρ ματαιως εκτισας παντας τους υιους των ανθρωπων; 49 τις εστιν ανθρωπος, ὃς ζησεται, και ουκ οψεται θανατον; ῥυσεται την ψυχην αυτου εκ χειρος ᾅδου; (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| που εστι τα ελεη σου τα αρχαια, Κυριε, α ωμοσας τω Δαυΐδ εν τη αληθειᾳ σου; 51 μνησθητι, Κυριε, του ονειδισμου των δουλων σου, ου υπεσχον εν τω κολπω πολλων εθνων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.52| ου ωνειδισαν οι εχθροι σου, Κυριε, ου ωνειδισαν το ανταλλαγμα του χριστου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.53| ευλογητος Κυριος εις τον αιωνα. γενοιτο γενοιτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.89<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Προσευχη του Μωυση ανθρωπου του Θεου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΕ, καταφυγη εγενηθης ημιν εν γενεα και γενεα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| προ του ορη γενηθηναι και πλασθηναι την γην και την οικουμενην, και απο του αιωνος και εως του αιωνος συ ει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μη αποστρεψῃς ανθρωπον εις ταπεινωσιν· και ειπας· επιστρεψατε υιοι των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι χιλια ετη εν οφθαλμοις σου ως ημερα η εχθες, ητις διηλθε, και φυλακη εν νυκτι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τα εξουδενωματα αυτων ετη εσονται. το πρωΐ ωσει χλοη παρελθοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| το πρωΐ ανθησαι και παρελθοι, το εσπερας αποπεσοι, σκληρυνθειη και ξηρανθειη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι εξελιπομεν εν τη οργη σου και εν τω θυμω σου εταραχθημεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εθου τας ανομιας ημων εναντιον σου· αιων ημων εις φωτισμον του προσωπου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι πασαι αι ημεραι ημων εξελιπον, και εν τη οργη σου εξελιπομεν· τα ετη ημων ωσει αραχνη εμελετων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| αι ημεραι των ετων ημων εν αυτοις εβδομηκοντα ετη, εαν δε εν δυναστειαις, ογδοηκοντα ετη, και το πλειον αυτων κοπος και πονος· οτι επηλθε πρᾳοτης εφ᾿ ημας, και παιδευθησομεθα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τις γινωσκει το κρατος της οργης σου και απο του φοβου σου τον θυμον σου εξαριθμησασθαι; 12 την δεξιαν σου ουτω γνωρισον μοι και τους πεπαιδευμενους τη καρδιᾳ εν σοφιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| επιστρεψον, Κυριε· εως ποτε; και παρακληθητι επι τοις δουλοις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ενεπλησθημεν το πρωΐ του ελεους σου, Κυριε, και ηγαλλιασαμεθα και ευφρανθημεν εν πασαις ταις ημεραις ημων· ευφρανθειημεν 15 ανθ᾿ ων ημερων εταπεινωσας ημας, ετων, ων ειδομεν κακα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ιδε επι τους δουλους σου και επι τα εργα σου και οδηγησον τους υιους αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και εστω η λαμπροτης Κυριου του Θεου ημων εφ᾿ ημας, και τα εργα των χειρων ημων κατευθυνον εφ᾿ ημας και το εργον των χειρων ημων κατευθυνον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.90<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Αινος ᾠδης τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο ΚΑΤΟΙΚΩΝ εν βοηθειᾳ του ῾Υψιστου, εν σκεπῃ του Θεου του ουρανου αυλισθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ερει τω Κυριω· αντιληπτωρ μου ει και καταφυγη μου, ο Θεος μου, και ελπιω επ᾿ αυτον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι αυτος ρυσεται σε εκ παγιδος θηρευτων και απο λογου ταραχωδους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εν τοις μεταφρενοις αυτου επισκιασει σοι, και υπο τας πτερυγας αυτου ελπιεις· οπλω κυκλωσει σε η αληθεια αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ου φοβηθησῃ απο φοβου νυκτερινου, απο βελους πετομενου ημερας,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| απο πραγματος εν σκοτει διαπορευομενου, απο συμπτωματος και δαιμονιου μεσημβρινου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| πεσειται εκ του κλιτους σου χιλιας και μυριας εκ δεξιων σου, προς σε δε ουκ εγγιει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| πλην τοις οφθαλμοις σου κατανοησεις και ανταποδοσιν αμαρτωλων οψει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι συ, Κυριε, η ελπις μου· τον ῞Υψιστον εθου καταφυγην σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ου προσελευσεται προς σε κακα, και μαστιξ ουκ εγγιει εν τω σκηνωματι σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι τοις αγγελοις αυτου εντελειται περι σου του διαφυλαξαι σε εν πασαις ταις οδοις σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| επι χειρων αρουσι σε, μηποτε προσκοψῃς προς λιθον τον ποδα σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| επι ασπιδα και βασιλισκον επιβησῃ και καταπατησεις λεοντα και δρακοντα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οτι επ᾿ εμε ηλπισε, και ρυσομαι αυτον· σκεπασω αυτον, οτι εγνω το ονομα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| κεκραξεται προς με, και επακουσομαι αυτου, μετ᾿ αυτου ειμι εν θλιψει· εξελουμαι αυτον, και δοξασω αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| μακροτητα ημερων εμπλησω αυτον και δειξω αυτω το σωτηριον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.91<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος ᾠδης, εις την ημεραν του σαββατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΑΓΑΘΟΝ το εξομολογεισθαι τω Κυριω και ψαλλειν τω ονοματι σου, ῞Υψιστε,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| του αναγγελλειν τω πρωΐ το ελεος σου και την αληθειαν σου κατα νυκτα 4 εν δεκαχορδω ψαλτηριω μετ᾿ ᾠδης εν κιθαρᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι ευφρανας με, Κυριε, εν τοις ποιημασι σου, και εν τοις εργοις των χειρων σου αγαλλιασομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ως εμεγαλυνθη τα εργα σου Κυριε· σφοδρα εβαθυνθησαν οι διαλογισμοι σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ανηρ αφρων ου γνωσεται, και ασυνετος ου συνησει ταυτα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εν τω ανατειλαι αμαρτωλους ωσει χορτον και διεκυψαν παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν, οπως ἂν εξολοθρευθωσιν εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| συ δε ῞Υψιστος εις τον αιωνα, Κυριε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι ιδου οι εχθροι σου, Κυριε, ιδου οι εχθροι σου απολουνται, και διασκορπισθησονται παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και υψωθησεται ως μονοκερωτος το κερας μου και το γηρας μου εν ελαιω πιονι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και επειδεν ο οφθαλμος μου εν τοις εχθροις μου, και εν τοις επανισταμενοις επ᾿ εμε πονηρευομενοις ακουσατε το ους μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| δικαιος ως φοινιξ ανθησει, ωσει η κεδρος η εν τω Λιβανω πληθυνθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| πεφυτευμενοι εν τω οικω Κυριου, εν ταις αυλαις του Θεου ημων εξανθησουσιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ετι πληθυνθησονται εν γηρει πιονι και ευπαθουντες εσονται του αναγγειλαι 16 οτι ευθης Κυριος ο Θεος ημων και ουκ εστιν αδικια εν αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.92<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις την ημεραν του προσαββατου, οτε κατῴκισται η γη· αινος ᾠδης τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο Κυριος εβασιλευσεν, ευπρεπειαν ενεδυσατο, ενεδυσατο Κυριος δυναμιν και περιεζωσατο· και γαρ εστερεωσε την οικουμενην, ητις ου σαλευθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ετοιμος ο θρονος σου απο τοτε, απο του αιωνος συ ει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| επηραν οι ποταμοι, Κυριε, επηραν οι ποταμοι φωνας αυτων· αρουσιν οι ποταμοι επιτριψεις αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| απο φωνων υδατων πολλων θαυμαστοι οι μετεωρισμοι της θαλασσης, θαυμαστος εν υψηλοις ο Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τα μαρτυρια σου επιστωθησαν σφοδρα· τω οικω σου πρεπει αγιασμα, Κυριε, εις μακροτητα ημερων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.93<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ, τετραδι σαββατου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΘΕΟΣ εκδικησεων Κυριος, Θεος εκδικησεων επαρρησιασατο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| υψωθητι ο κρινων την γην, αποδος ανταποδοσιν τοις υπερηφανοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εως ποτε αμαρτωλοι, Κυριε, εως ποτε αμαρτωλοι καυχησονται,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| φθεγξονται και λαλησουσιν αδικιαν, λαλησουσι παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν; 5 τον λαον σου, Κυριε, εταπεινωσαν και την κληρονομιαν σου εκακωσαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| χηραν και ορφανον απεκτειναν, και προσηλυτον εφονευσαν 7 και ειπαν· ουκ οψεται Κυριος, ουδε συνησει ο Θεος του ᾿Ιακωβ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| συνετε δη, αφρονες εν τω λαω· και, μωροι, ποτε φρονησατε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ο φυτευσας το ους ουχι ακουει; η ο πλασας τον οφθαλμον ουχι κατανοει; 10 ο παιδευων εθνη ουχι ελεγξει; ο διδασκων ανθρωπον γνωσιν; 11 Κυριος γινωσκει τους διαλογισμους των ανθρωπων οτι εισι ματαιοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μακαριος ο ανθρωπος, ὃν ἂν παιδευσῃς, Κυριε, και εκ του νομου σου διδαξῃς αυτον 13 του πραΰναι αυτον αφ᾿ ημερων πονηρων, εως ου ορυγη τω αμαρτωλω βοθρος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οτι ουκ απωσεται Κυριος τον λαον αυτου και την κληρονομιαν αυτου ουκ εγκαταλειψει,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εως ου δικαιοσυνη επιστρεψῃ εις κρισιν και εχομενοι αυτης παντες οι ευθεις τη καρδιᾳ. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| τις αναστησεται μοι επι πονηρευομενοις; η τις συμπαραστησεται μοι επι τους εργαζομενους την ανομιαν; 17 ει μη οτι Κυριος εβοηθησε μοι, παρα βραχυ παρῴκησε τω ᾅδῃ η ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ει ελεγον· σεσαλευται ο πους μου, το ελεος σου, Κυριε, εβοηθει μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| Κυριε, κατα το πληθος των οδυνων μου εν τη καρδιᾳ μου αι παρακλησεις σου ευφραναν την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| μη συμπροσεστω σοι θρονος ανομιας, ο πλασσων κοπον επι προσταγμα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| θηρευσουσιν επι ψυχην δικαιου και αιμα αθωον καταδικασονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και εγενετο μοι Κυριος εις καταφυγην και ο Θεος μου εις βοηθον ελπιδος μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και αποδωσει αυτοις Κυριος την ανομιαν αυτων, και κατα την πονηριαν αυτων αφανιει αυτους Κυριος ο Θεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.94<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Αινος ᾠδης τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΔΕΥΤΕ αγαλλιασωμεθα τω Κυριω, αλαλαξωμεν τω Θεω τω Σωτηρι ημων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| προφθασωμεν το προσωπον αυτου εν εξομολογησει και εν ψαλμοις αλαλαξωμεν αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι Θεος μεγας Κυριος και Βασιλευς μεγας επι πασαν την γην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι εν τη χειρι αυτου τα περατα της γης, και τα υψη των ορεων αυτου εισιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι αυτου εστιν η θαλασσα, και αυτος εποιησεν αυτην, και την ξηραν αι χειρες αυτου επλασαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| δευτε προσκυνησωμεν και προσπεσωμεν αυτω και κλαυσωμεν εναντιον Κυριου, του ποιησαντος ημας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι αυτος εστιν ο Θεος ημων, και ημεις λαος νομης αυτου και προβατα χειρος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| σημερον, εαν της φωνης αυτου ακουσητε, μη σκληρυνητε τας καρδιας υμων, ως εν τω παραπικρασμω κατα την ημεραν του πειρασμου εν τη ερημω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ου επειρασαν με οι πατερες υμων, εδοκιμασαν με και ειδον τα εργα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| τεσσαρακοντα ετη προσωχθισα τη γενεα εκεινῃ και ειπα· αει πλανωνται τη καρδιᾳ, αυτοι δε ουκ εγνωσαν τας οδους μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ως ωμοσα εν τη οργη μου· ει εισελευσονται εις την καταπαυσιν μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.95<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.῞Οτε ο οικος ᾠκοδομειτο μετα την αιχμαλωσιαν· ᾠδη τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΣΑΤΕ τω Κυριω ᾆσμα καινον, ᾄσατε τω Κυριω πασα η γη·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ᾄσατε τω Κυριω· ευλογησατε το ονομα αυτου, ευαγγελιζεσθε ημεραν εξ ημερας το σωτηριον αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αναγγειλατε εν τοις εθνεσι την δοξαν αυτου, εν πασι τοις λαοις τα θαυμασια αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι μεγας Κυριος και αινετος σφοδρα, φοβερος εστιν υπερ παντας τους θεους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι παντες οι θεοι των εθνων δαιμονια, ο δε Κυριος τους ουρανους εποιησεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εξομολογησις και ωραιοτης ενωπιον αυτου. αγιωσυνη και μεγαλοπρεπεια εν τω αγιασματι αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ενεγκατε τω Κυριω, αι πατριαι των εθνων, ενεγκατε τω Κυριω δοξαν και τιμην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ενεγκατε τω Κυριω δοξαν ονοματι αυτου, αρατε θυσιας και εισπορευεσθε εις τας αυλας αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| προσκυνησατε τω Κυριω εν αυλη αγιᾳ αυτου, σαλευθητω απο προσωπου αυτου πασα η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ειπατε εν τοις εθνεσιν· ο Κυριος εβασιλευσε, και γαρ κατωρθωσε την οικουμενην, ητις ου σαλευθησεται, κρινει λαους εν ευθυτητι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ευφραινεσθωσαν οι ουρανοι και αγαλλιασθω η γη, σαλευθητω η θαλασσα και το πληρωμα αυτης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| χαρησεται τα πεδια και παντα τα εν αυτοις· τοτε αγαλλιασονται παντα τα ξυλα του δρυμου 13 προ προσωπου του Κυριου, οτι ερχεται, οτι ερχεται κριναι την γην. κρινει την οικουμενην εν δικαιοσυνῃ και λαους εν τη αληθειᾳ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.96<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ, οτε η γη αυτου καθισταται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο ΚΥΡΙΟΣ εβασιλευσεν, αγαλλιασθω η γη, ευφρανθητωσαν νησοι πολλαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| νεφη και γνοφος κυκλω αυτου, δικαιοσυνη και κριμα κατορθωσις του θρονου αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| πυρ εναντιον αυτου προπορευσεται και φλογιει κυκλω τους εχθρους αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εφαναν αι αστραπαι αυτου τη οικουμενῃ, ειδε και εσαλευθη η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τα ορη ωσει κηρος ετακησαν απο προσωπου Κυριου, απο προσωπου Κυριου πασης της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ανηγγειλαν οι ουρανοι την δικαιοσυνην αυτου, και ειδοσαν παντες οι λαοι την δοξαν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αισχυνθητωσαν παντες οι προσκυνουντες τοις γλυπτοις, οι εγκαυχωμενοι εν τοις ειδωλοις αυτων· προσκυνησατε αυτω, παντες οι αγγελοι αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ηκουσε και ευφρανθη η Σιων, και ηγαλλιασαντο αι θυγατερες της ᾿Ιουδαιας ενεκεν των κριματων σου, Κυριε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι συ ει Κυριος υψιστος επι πασαν την γην, σφοδρα υπερυψωθης υπερ παντας τους θεους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οι αγαπωντες τον Κυριον, μισειτε πονηρα· φυλασσει Κυριος τας ψυχας των οσιων αυτου, εκ χειρος αμαρτωλων ρυσεται αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| φως ανετειλε τω δικαιω και τοις ευθεσι τη καρδιᾳ ευφροσυνη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ευφρανθητε, δικαιοι, εν τω Κυριω, και εξομολογεισθε τη μνημῃ της αγιωσυνης αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.97<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΣΑΤΕ τω Κυριω ᾆσμα καινον, οτι θαυμαστα εποιησεν ο Κυριος· εσωσεν αυτον η δεξια αυτου και ο βραχιων ο αγιος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εγνωρισε Κυριος το σωτηριον αυτου, εναντιον των εθνων απεκαλυψε την δικαιοσυνην αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εμνησθη του ελεους αυτου τω ᾿Ιακωβ και της αληθειας αυτου τω οικω ᾿Ισραηλ· ειδοσαν παντα τα περατα της γης το σωτηριον του Θεου ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αλαλαξατε τω Θεω, πασα η γη, ᾄσατε και αγαλλιασθε και ψαλατε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ψαλατε τω Κυριω εν κιθαρᾳ, εν κιθαρᾳ και φωνη ψαλμου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εν σαλπιγξιν ελαταις και φωνη σαλπιγγος κερατινης αλαλαξατε ενωπιον του Βασιλεως Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| σαλευθητω η θαλασσα και το πληρωμα αυτης, η οικουμενη και παντες οι κατοικουντες εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ποταμοι κροτησουσι χειρι επι το αυτο, τα ορη αγαλλιασονται,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι ηκει κριναι την γην· κρινει την οικουμενην εν δικαιοσυνῃ και λαους εν ευθυτητι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.98<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο ΚΥΡΙΟΣ εβασιλευσεν, οργιζεσθωσαν λαοι· ο καθημενος επι των Χερουβιμ, σαλευθητω η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| Κυριος εν Σιων μεγας και υψηλος εστιν επι παντας τους λαους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εξομολογησασθωσαν τω ονοματι σου τω μεγαλω, οτι φοβερον και αγιον εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και τιμη βασιλεως κρισιν αγαπα· συ ητοιμασας ευθυτητας, κρισιν και δικαιοσυνην εν ᾿Ιακωβ συ εποιησας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| υψουτε Κυριον τον Θεον ημων και προσκυνειτε τω υποποδιω των ποδων αυτου, οτι αγιος εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| Μωυσης και ᾿Ααρων εν τοις ιερευσιν αυτου, και Σαμουηλ εν τοις επικαλουμενοις το ονομα αυτου· επεκαλουντο τον Κυριον, και αυτος εισηκουσεν αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εν στυλω νεφελης ελαλει προς αυτους· οτι εφυλασσον τα μαρτυρια αυτου και τα προσταγματα αυτου, α εδωκεν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριε ο Θεος ημων, συ επηκουσε αυτων· ο Θεος, συ ευιλατος εγινου αυτοις και εκδικων επι παντα τα επιτηδευματα αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| υψουτε Κυριον τον Θεον ημων και προσκυνειτε εις ορος αγιον αυτου, οτι αγιος Κυριος ο Θεος ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.99<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος εις εξομολογησιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΛΑΛΑΞΑΤΕ τω Κυριω, πασα η γη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| δουλευσατε τω Κυριω εν ευφροσυνῃ, εισελθετε ενωπιον αυτου εν αγαλλιασει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| γνωτε οτι Κυριος, αυτος εστιν ο Θεος ημων, αυτος εποιησεν ημας και ουχ ημεις· ημεις δε λαος αυτου και προβατα της νομης αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εισελθετε εις τας πυλας αυτου εν εξομολογησει, εις τας αυλας αυτου εν υμνοις. εξομολογεισθε αυτω, αινειτε το ονομα αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι χρηστος Κυριος, εις τον αιωνα το ελεος αυτου, και εως γενεας και γενεας η αληθεια αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.100<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΛΕΟΣ και κρισιν ᾄσομαι σοι, Κυριε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ψαλω και συνησω εν οδω αμωμω· ποτε ηξεις προς με; διεπορευομην εν ακακιᾳ καρδιας μου εν μεσω του οικου μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ου προεθεμην προ οφθαλμων μου πραγμα παρανομον, ποιουντας παραβασεις εμισησα· ουκ εκολληθη μοι καρδια σκαμβη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εκκλινοντος απ᾿ εμου του πονηρου ουκ εγινωσκον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τον καταλαλουντα λαθρᾳ τον πλησιον αυτου, τουτον εξεδιωκον· υπερηφανω οφθαλμω και απληστω καρδιᾳ, τουτω ου συνησθιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οι οφθαλμοι μου επι τους πιστους της γης του συγκαθησθαι αυτους μετ᾿ εμου· πορευομενος εν οδω αμωμω, ουτος μοι ελειτουργει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ου κατῴκει εν μεσω της οικιας μου ποιων υπερηφανιαν, λαλων αδικα ου κατευθυνεν ενωπιον των οφθαλμων μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εις τας πρωιας απεκτεινον παντας τους αμαρτωλους της γης του εξολοθρευσαι εκ πολεως Κυριου παντας τους εργαζομενους την ανομιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.101<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Προσευχη τω πτωχω, οταν ακηδιασῃ και εναντιον Κυριου εκχεῃ την δεησιν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΚΥΡΙΕ, εισακουσον της προσευχης μου, και η κραυγη μου προς σε ελθετω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απ᾿ εμου· εν ᾗ ἂν ημερᾳ θλιβωμαι, κλινον προς με το ους σου· εν ᾗ ἂν ημερᾳ επικαλεσωμαι σε, ταχυ επακουσον μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι εξελιπον ωσει καπνος αι ημεραι μου, και τα οστα μου ωσει φρυγιον συνεφρυγησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| επληγην ωσει χορτος και εξηρανθη η καρδια μου, οτι επελαθομην του φαγειν τον αρτον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| απο φωνης του στεναγμου μου εκολληθη το οστουν μου τη σαρκι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ωμοιωθην πελεκανι ερημικω, εγενηθην ωσει νυκτικοραξ εν οικοπεδω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ηγρυπνησα και εγενομην ως στρουθιον μοναζον επι δωματος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ολην την ημεραν ωνειδιζον με οι εχθροι μου, και οι επαινουντες με κατ᾿ εμου ωμνυον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| οτι σποδον ωσει αρτον εφαγον και το πομα μου μετα κλαυθμου εκιρνων 11 απο προσωπου της οργης σου και του θυμου σου, οτι επαρας κατεῤῥαξας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| αι ημεραι μου ωσει σκια εκλιθησαν, καγω ωσει χορτος εξηρανθην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| συ δε, Κυριε, εις τον αιωνα μενεις, και το μνημοσυνον σου εις γενεαν και γενεαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| συ αναστας οικτειρησεις την Σιων, οτι καιρος του οικτειρησαι αυτην, οτι ηκει καιρος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| οτι ευδοκησαν οι δουλοι σου τους λιθους αυτης, και τον χουν αυτης οικτειρησουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και φοβηθησονται τα εθνη το ονομα σου, Κυριε, και παντες οι βασιλεις της γης την δοξαν σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| οτι οικοδομησει Κυριος την Σιων και οφθησεται εν τη δοξῃ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| επεβλεψεν επι την προσευχην των ταπεινων και ουκ εξουδενωσε την δεησιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| γραφητω αυτη εις γενεαν ετεραν, και λαος ο κτιζομενος αινεσει τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οτι εξεκυψεν εξ υψους αγιου αυτου, Κυριος εξ ουρανου επι την γην επεβλεψε 21 του ακουσαι του στεναγμου των πεπεδημενων, του λυσαι τους υιους των τεθανατωμενων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| του αναγγειλαι εν Σιων το ονομα Κυριου και την αινεσιν αυτου εν ῾Ιερουσαλημ 23 εν τω συναχθηναι λαους επι το αυτο και βασιλεις του δουλευειν τω Κυριω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| απεκριθη αυτω εν οδω ισχυος αυτου· την ολιγοτητα των ημερων μου αναγγειλον μοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| μη αναγαγῃς με εν ημισει ημερων μου· εν γενεα γενεων τα ετη σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| κατ᾿ αρχας συ, Κυριε, την γην εθεμελιωσας, και εργα των χειρων σου εισιν οι ουρανοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| αυτοι απολουνται, συ δε διαμενεις, και παντες ως ιματιον παλαιωθησονται, και ωσει περιβολαιον ελιξεις αυτους και αλλαγησονται·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| συ δε ο αυτος ει, και τα ετη σου ουκ εκλειψουσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| οι υιοι των δουλων σου κατασκηνωσουσι, και το σπερμα αυτων εις τον αιωνα κατευθυνθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.102<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΥΛΟΓΕΙ, η ψυχη μου, τον Κυριον και, παντα τα εντος μου, το ονομα το αγιον αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον και μη επιλανθανου πασας τας ανταποδοσεις αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| τον ευιλατευοντα πασας τας ανομιας σου, τον ιωμενον πασας τας νοσους σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| τον λυτρουμενον εκ φθορας την ζωην σου, τον στεφανουντα σε εν ελεει και οικτιρμοις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τον εμπιπλωντα εν αγαθοις την επιθυμιαν σου, ανακαινισθησεται ως αετου η νεοτης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ποιων ελεημοσυνας ο Κυριος και κριμα πασι τοις αδικουμενοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εγνωρισε τας οδους αυτου τω Μωυση, τοις υιοις ᾿Ισραηλ τα θεληματα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οικτιρμων και ελεημων ο Κυριος, μακροθυμος και πολυελεος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ουκ εις τελος οργισθησεται, ουδε εις τον αιωνα μηνιει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ου κατα τας ανομιας ημων εποιησεν ημιν, ουδε κατα τας αμαρτιας ημων ανταπεδωκεν ημιν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι κατα το υψος του ουρανου απο της γης εκραταιωσε Κυριος το ελεος αυτου επι τους φοβουμενους αυτον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| καθοσον απεχουσιν ανατολαι απο δυσμων, εμακρυνεν αφ᾿ ημων τας ανομιας ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| καθως οικτειρει πατηρ υιους, ᾠκτειρησε Κυριος τους φοβουμενους αυτον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οτι αυτος εγνω το πλασμα ημων, εμνησθη οτι χους εσμεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ανθρωπος, ωσει χορτος αι ημεραι αυτου· ωσει ανθος του αγρου, ουτως εξανθησει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| οτι πνευμα διηλθεν εν αυτω, και ουχ υπαρξει και ουκ επιγνωσεται ετι τον τοπον αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| το δε ελεος του Κυριου απο του αιωνος και εως του αιωνος επι τους φοβουμενους αυτον, και η δικαιοσυνη αυτου επι υιοις υιων 18 τοις φυλασσουσι την διαθηκην αυτου και μεμνημενοις των εντολων αυτου του ποιησαι αυτας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| Κυριος εν τω ουρανω ητοιμασε τον θρονον αυτου, και η βασιλεια αυτου παντων δεσποζει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| ευλογειτε τον Κυριον, παντες οι αγγελοι αυτου, δυνατοι ισχυι ποιουντες τον λογον αυτου του ακουσαι της φωνης των λογων αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ευλογειτε τον Κυριον, πασαι αι δυναμεις αυτου, λειτουργοι αυτου ποιουντες το θελημα αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ευλογειτε τον Κυριον, παντα τα εργα αυτου, εν παντι τοπω της δεσποτειας αυτου· ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.103<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΥΛΟΓΕΙ, η ψυχη μου, τον Κυριον. Κυριε ο Θεος μου, εμεγαλυνθης σφοδρα, εξομολογησιν και μεγαλοπρεπειαν ενεδυσω 2 αναβαλλομενος φως ως ιματιον, εκτεινων τον ουρανον ωσει δερριν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ο στεγαζων εν υδασι τα υπερωα αυτου, ο τιθεις νεφη την επιβασιν αυτου, ο περιπατων επι πτερυγων ανεμων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο ποιων τους αγγελους αυτου πνευματα και τους λειτουργους αυτου πυρος φλογα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ο θεμελιων την γην επι την ασφαλειαν αυτης, ου κλιθησεται εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αβυσσος ως ιματιον το περιβολαιον αυτου, επι των ορεων στησονται υδατα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| απο επιτιμησεως σου φευξονται, απο φωνης βροντης σου δειλιασουσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αναβαινουσιν ορη και καταβαινουσι πεδια εις τον τοπον ὃν εθεμελιωσας αυτα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οριον εθου, ὃ ου παρελευσονται, ουδε επιστρεψουσι καλυψαι την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ο εξαποστελλων πηγας εν φαραγξιν, ανα μεσον των ορεων διελευσονται υδατα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ποτιουσι παντα τα θηρια του αγρου, προσδεξονται οναγροι εις διψαν αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| επ᾿ αυτα τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσει, εκ μεσου των πετρων δωσουσι φωνην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ποτιζων ορη εκ των υπερῴων αυτου, απο καρπου των εργων σου χορτασθησεται η γη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ο εξανατελλων χορτον τοις κτηνεσι και χλοην τη δουλειᾳ των ανθρωπων του εξαγαγειν αρτον εκ της γης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και οινος ευφραινει καρδιαν ανθρωπου του ιλαρυναι προσωπον εν ελαιω, και αρτος καρδιαν ανθρωπου στηριζει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| χορτασθησονται τα ξυλα του πεδιου, αι κεδροι του Λιβανου, ας εφυτευσας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εκει στρουθια εννοσσευσουσι, του ερωδιου η οικια ηγειται αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ορη τα υψηλα ταις ελαφοις, πετρα καταφυγη τοις λαγωοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| εποιησε σεληνην εις καιρους, ο ηλιος εγνω την δυσιν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| εθου σκοτος, και εγενετο νυξ· εν αυτη διελευσονται παντα τα θηρια του δρυμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| σκυμνοι ωρυομενοι του αρπασαι και ζητησαι παρα τω Θεω βρωσιν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ανετειλεν ο ηλιος, και συνηχθησαν και εις τας μανδρας αυτων κοιτασθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| εξελευσεται ανθρωπος επι το εργον αυτου και επι την εργασιαν αυτου εως εσπερας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| ως εμεγαλυνθη τα εργα σου, Κυριε· παντα εν σοφιᾳ εποιησας, επληρωθη η γη της κτισεως σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| αυτη η θαλασσα η μεγαλη και ευρυχωρος, εκει ερπετα, ων ουκ εστιν αριθμος, ζωα μικρα μετα μεγαλων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| εκει πλοια διαπορευονται, δρακων ουτος, ὃν επλασας εμπαιζειν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| παντα προς σε προσδοκωσι, δουναι την τροφην αυτων εις ευκαιρον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| δοντος σου αυτοις συλλεξουσιν, ανοιξαντος σου την χειρα, τα συμπαντα πλησθησονται χρηστοτητος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| αποστρεψαντος δε σου το προσωπον ταραχθησονται· αντανελεις το πνευμα αυτων, και εκλειψουσι και εις τον χουν αυτων επιστρεψουσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| εξαποστελεις το πνευμα σου, και κτισθησονται, και ανακαινιεις το προσωπον της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| ητω η δοξα Κυριου εις τους αιωνας, ευφρανθησεται Κυριος επι τοις εργοις αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| ο επιβλεπων επι την γην και ποιων αυτην τρεμειν, ο απτομενος των ορεων και καπνιζονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| ᾄσω τω Κυριω εν τη ζωη μου, ψαλω τω Θεω μου εως υπαρχω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| ηδυνθειη αυτω η διαλογη μου, εγω δε ευφρανθησομαι επι τω Κυριω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| εκλειποιεν αμαρτωλοι απο της γης και ανομοι, ωστε μη υπαρχειν αυτους. ευλογει, η ψυχη μου, τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.104<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τω Κυριω και επικαλεισθε το ονομα αυτου, απαγγειλατε εν τοις εθνεσι τα εργα αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ᾄσατε αυτω και ψαλατε αυτω, διηγησασθε παντα τα θαυμασια αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| επαινεισθε εν τω ονοματι τω αγιω αυτου. ευφρανθητω καρδια ζητουντων τον Κυριον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ζητησατε τον Κυριον και κραταιωθητε, ζητησατε το προσωπον αυτου διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μνησθητε των θαυμασιων αυτου, ων εποιησε, τα τερατα αυτου και τα κριματα του στοματος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| σπερμα ῾Αβρααμ δουλοι αυτου, υιοι ᾿Ιακωβ εκλεκτοι αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αυτος Κυριος ο Θεος ημων, εν πασῃ τη γη τα κριματα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εμνησθη εις τον αιωνα διαθηκης αυτου, λογου, ου ενετειλατο εις χιλιας γενεας,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ὃν διεθετο τω ῾Αβρααμ, και του ορκου αυτου τω ᾿Ισαακ 10 και εστησεν αυτον τω ᾿Ιακωβ εις προσταγμα και τω ᾿Ισραηλ εις διαθηκην αιωνιον 11 λεγων· σοι δωσω την γην Χανααν σχοινισμα κληρονομιας υμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εν τω ειναι αυτους αριθμω βραχεις, ολιγοστους και παροικους εν αυτη 13 και διηλθον εξ εθνους εις εθνος, και εκ βασιλειας εις λαον ετερον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ουκ αφηκεν ανθρωπον αδικησαι αυτους και ηλεγξεν υπερ αυτων βασιλεις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| μη απτεσθε των χριστων μου και εν τοις προφηταις μου μη πονηρευεσθε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και εκαλεσε λιμον επι την γην, παν στηριγμα αρτου συνετριψεν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| απεστειλεν εμπροσθεν αυτων ανθρωπον, εις δουλον επραθη ᾿Ιωσηφ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εταπεινωσαν εν πεδαις τους ποδας αυτου, σιδηρον διηλθεν η ψυχη αυτου 19 μεχρι του ελθειν τον λογον αυτου, το λογιον του Κυριου επυρωσεν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| απεστειλε βασιλευς και ελυσεν αυτον, αρχων λαου, και αφηκεν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| κατεστησεν αυτον κυριον του οικου αυτου και αρχοντα πασης της κτησεως αυτου 22 του παιδευσαι τους αρχοντας αυτου ως εαυτον και τους πρεσβυτερους αυτου σοφισαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εισηλθεν ᾿Ισραηλ εις Αιγυπτον, και ᾿Ιακωβ παρῴκησεν εν γη Χαμ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και ηυξησε τον λαον αυτου σφοδρα και εκραταιωσεν αυτον υπερ τους εχθρους αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| μετεστρεψε την καρδιαν αυτου του μισησαι τον λαον αυτου, του δολιουσθαι εν τοις δουλοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| εξαπεστειλε Μωϋσην τον δουλον αυτου, ᾿Ααρων, ὃν εξελεξατο εαυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| εθετο εν αυτοις τους λογους των σημειων αυτου και των τερατων αυτου εν γη Χαμ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| εξαπεστειλε σκοτος και εσκοτασεν, οτι παρεπικραναν τους λογους αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| μετεστρεψε τα υδατα αυτων εις αιμα, και απεκτεινε τους ιχθυας αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| εξηρψεν η γη αυτων βατραχους εν τοις ταμιειοις των βασιλεων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| ειπε, και ηλθε κυνομυια και σκνιπες εν πασι τοις οριοις αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| εθετο τας βροχας αυτων χαλαζαν, πυρ καταφλεγον εν τη γη αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| και επαταξε τας αμπελους αυτων και τας συκας αυτων και συνετριψε παν ξυλον οριου αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| ειπε και ηλθεν ακρις, και βρουχος, ου ουκ ην αριθμος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| και κατεφαγε παντα τον χορτον εν τη γη αυτων, και κατεφαγε τον καρπον της γης αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και επαταξε παν πρωτοτοκον εν τη γη αυτων, απαρχην παντος πονου αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| και εξηγαγεν αυτους εν αργυριω και χρυσιω, και ουκ ην εν ταις φυλαις αυτων ο ασθενων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| ευφρανθη Αιγυπτος εν τη εξοδω αυτων, οτι επεπεσεν ο φοβος αυτων επ᾿ αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| διεπετασε νεφελην εις σκεπην αυτοις και πυρ του φωτισαι αυτοις την νυκτα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| ᾔτησαν, και ηλθεν ορτυγομητρα, και αρτον ουρανου ενεπλησεν αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| διερρηξε πετραν, και ερρυησαν υδατα, επορευθησαν εν ανυδροις ποταμοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| οτι εμνησθη του λογου του αγιου αυτου του προς ῾Αβρααμ τον δουλον αυτου 43 και εξηγαγε τον λαον αυτου εν αγαλλιασει και τους εκλεκτους αυτου εν ευφροσυνῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| και εδωκεν αυτοις χωρας εθνων, και πονους λαων κατεκληρονομησαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| οπως ἂν φυλαξωσι τα δικαιωματα αυτου, και τον νομον αυτου εκζητησωσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.105<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τω Κυριω, οτι χρηστος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| τις λαλησει τας δυναστειας του Κυριου, ακουστας ποιησει πασας τας αινεσεις αυτου; 3 μακαριοι οι φυλασσοντες κρισιν και ποιουντες δικαιοσυνην εν παντι καιρω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μνησθητι ημων, Κυριε, εν τη ευδοκιᾳ του λαου σου, επισκεψαι ημας εν τω σωτηριω σου 5 του ιδειν εν τη χρηστοτητι των εκλεκτων σου, του ευφρανθηναι εν τη ευφροσυνῃ του εθνους σου, του επαινεισθαι μετα της κληρονομιας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ημαρτομεν μετα των πατερων ημων, ηνομησαμεν, ηδικησαμεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οι πατερες ημων εν Αιγυπτω ου συνηκαν τα θαυμασια σου και ουκ εμνησθησαν του πληθους του ελεους σου και παρεπικραναν αναβαινοντες εν τη ερυθρα θαλασσῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και εσωσεν αυτους ενεκεν του ονοματος αυτου του γνωρισαι την δυναστειαν αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και επετιμησε τη ερυθρα θαλασσῃ, και εξηρανθη, και ωδηγησεν αυτους εν αβυσσω ως εν ερημω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και εσωσεν αυτους εκ χειρος μισουντος και ελυτρωσατο αυτους εκ χειρος εχθρων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εκαλυψεν υδωρ τους θλιβοντας αυτους, εις εξ αυτων ουχ υπελειφθη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και επιστευσαν τοις λογοις αυτου και ησαν την αινεσιν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εταχυναν, επελαθοντο των εργων αυτου, ουχ υπεμειναν την βουλην αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και επεθυμησαν επιθυμιαν εν τη ερημω και επειρασαν τον Θεον εν ανυδρω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εδωκεν αυτοις το αιτημα αυτων, και εξαπεστειλε πλησμονην εις τας ψυχας αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και παρωργισαν Μωυσην εν τη παρεμβολη, τον ᾿Ααρων τον αγιον Κυριου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ηνοιχθη η γη και κατεπιε Δαθαν και εκαλυψεν επι την συναγωγην ᾿Αβειρων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και εξεκαυθη πυρ εν τη συναγωγη αυτων, φλοξ κατεφλεξεν αμαρτωλους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και εποιησαν μοσχον εν Χωρηβ και προσεκυνησαν τω γλυπτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και ηλλαξαντο την δοξαν αυτων εν ομοιωματι μοσχου εσθιοντος χορτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και επελαθοντο του Θεου του σῴζοντος αυτους, του ποιησαντος μεγαλα εν Αιγυπτω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| θαυμαστα εν γη Χαμ, φοβερα επι θαλασσης ερυθρας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και ειπε του εξολοθρευσαι αυτους, ει μη Μωυσης ο εκλεκτος αυτου εστη εν τη θραυσει ενωπιον αυτου του αποστρεψαι τον θυμον αυτου του μη εξολοθρευσαι αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και εξουδενωσαν γην επιθυμητην, ουκ επιστευσαν τω λογω αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και εγογγυσαν εν τοις σκηνωμασιν αυτων, ουκ εισηκουσαν της φωνης Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και επηρε την χειρα αυτου επ᾿ αυτους του καταβαλειν αυτους εν τη ερημω 27 και του καταβαλειν το σπερμα αυτων εν τοις εθνεσι και διασκορπισαι αυτους εν ταις χωραις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και ετελεσθησαν τω Βεελφεγωρ και εφαγον θυσιας νεκρων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| και παρωξυναν αυτον εν τοις επιτηδευμασιν αυτων, και επληθυνθη εν αυτοις η πτωσις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| και εστη Φινεες και εξιλασατο, και εκοπασεν η θραυσις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και ελογισθη αυτω εις δικαιοσυνην εις γενεαν και γενεαν εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| και παρωργισαν αυτον επι υδατος αντιλογιας και εκακωθη Μωυσης δι᾿ αυτους,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| οτι παρεπικραναν το πνευμα αυτου, και διεστειλεν εν τοις χειλεσιν αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| ουκ εξωλοθρευσαν τα εθνη, α ειπε Κυριος αυτοις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| και εμιγησαν εν τοις εθνεσι και εμαθον τα εργα αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και εδουλευσαν τοις γλυπτοις αυτων, και εγενηθη αυτοις εις σκανδαλον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| και εθυσαν τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων τοις δαιμονιοις 38 και εξεχεαν αιμα αθωον, αιμα υιων αυτων και θυγατερων, ων εθυσαν τοις γλυπτοις Χανααν και εφονοκτονηθη η γη εν τοις αιμασι 39 και εμιανθη εν τοις εργοις αυτων, και επορνευσαν εν τοις επιτηδευμασιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| και ωργισθη θυμω Κυριος επι τον λαον αυτου και εβδελυξατο την κληρονομιαν αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| και παρεδωκεν αυτους εις χειρας εχθρων, και εκυριευσαν αυτων οι μισουντες αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| και εθλιψαν αυτους οι εχθροι αυτων, και εταπεινωθησαν υπο τας χειρας αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| πλεονακις ερρυσατο αυτους, αυτοι δε παρεπικραναν αυτον εν τη βουλη αυτων και εταπεινωθησαν εν ταις ανομιαις αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| και ειδε Κυριος εν τω θλιβεσθαι αυτους, εν τω αυτον εισακουσαι της δεησεως αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| και εμνησθη της διαθηκης αυτου και μετεμεληθη κατα το πληθος του ελεους αυτου 46 και εδωκεν αυτους εις οικτιρμους εναντιον παντων των αιχμαλωτευσαντων αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| σωσον ημας, Κυριε ο Θεος ημων, και επισυναγαγε ημας εκ των εθνων του εξομολογησασθαι τω ονοματι σου τω αγιω, του εγκαυχασθαι εν τη αινεσει σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| ευλογητος Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ απο του αιωνος και εως του αιωνος. και ερει πας ο λαος· γενοιτο γενοιτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.106<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τω Κυριω, οτι χρηστος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ειπατωσαν οι λελυτρωμενοι υπο Κυριου, ους ελυτρωσατο εκ χειρος εχθρου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εκ των χωρων συνηγαγεν αυτους, απο ανατολων και δυσμων και βοῤῥα και θαλασσης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επλανηθησαν εν τη ερημω εν γη ανυδρω, οδον πολεως κατοικητηριου ουχ ευρον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| πεινωντες και διψωντες, η ψυχη αυτων εν αυτοις εξελιπε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και εκεκραξαν προς Κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους, και εκ των αναγκων αυτων εῤῥυσατο αυτους 7 και ωδηγησεν αυτους εις οδον ευθειαν του πορευθηναι εις πολιν κατοικητηριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εξομολογησασθωσαν τω Κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οτι εχορτασε ψυχην κενην και πεινωσαν ενεπλησεν αγαθων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| καθημενους εν σκοτει και σκια θανατου, πεπεδημενους εν πτωχειᾳ και σιδηρω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| οτι παρεπικραναν τα λογια του Θεου, και την βουλην του ῾Υψιστου παρωξυναν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εταπεινωθη εν κοποις η καρδια αυτων, ησθενησαν, και ουκ ην ο βοηθων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εκεκραξαν προς Κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους, και εκ των αναγκων αυτων εσωσεν αυτους 14 και εξηγαγεν αυτους εκ σκοτους και σκιας θανατου και τους δεσμους αυτων διερρηξεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εξομολογησασθωσαν τω Κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| οτι συνετριψε πυλας χαλκας και μοχλους σιδηρους συνεθλασεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| αντελαβετο αυτων εξ οδου ανομιας αυτων, δια γαρ τας ανομιας αυτων εταπεινωθησαν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| παν βρωμα εβδελυξατο η ψυχη αυτων, και ηγγισαν εως των πυλων του θανατου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και εκεκραξαν προς Κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους, και εκ των αναγκων αυτων εσωσεν αυτους,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| απεστειλε τον λογον αυτου και ιασατο αυτους και ερρυσατο αυτους εκ των διαφθορων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| εξομολογησασθωσαν τω Κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων 22 και θυσατωσαν αυτω θυσιαν αινεσεως και εξαγγειλατωσαν τα εργα αυτου εν αγαλλιασει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| οι καταβαινοντες εις θαλασσαν εν πλοιοις, ποιουντες εργασιαν εν υδασι πολλοις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| αυτοι ειδον τα εργα Κυριου και τα θαυμασια αυτου εν τω βυθω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ειπε, και εστη πνευμα καταιγιδος, και υψωθη τα κυματα αυτης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| αναβαινουσιν εως των ουρανων και καταβαινουσιν εως των αβυσσων, η ψυχη αυτων εν κακοις ετηκετο·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| εταραχθησαν, εσαλευθησαν ως ο μεθυων, και πασα η σοφια αυτων κατεποθη·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και εκεκραξαν προς Κυριον εν τω θλιβεσθαι αυτους, και εκ των αναγκων αυτων εξηγαγεν αυτους 29 και επεταξε τη καταιγιδι, και εστη εις αυραν, και εσιγησαν τα κυματα αυτης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| και ευφρανθησαν, οτι ησυχασαν, και ωδηγησεν αυτους επι λιμενα θεληματος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| εξομολογησασθωσαν τω Κυριω τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τοις υιοις των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| υψωσατωσαν αυτον εν εκκλησιᾳ λαου και εν καθεδρᾳ πρεσβυτερων αινεσατωσαν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| εθετο ποταμους εις ερημον και διεξοδους υδατων εις διψαν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| γην καρποφορον εις αλμην απο κακιας των κατοικουντων εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| εθετο ερημον εις λιμνας υδατων και γην ανυδρον εις διεξοδους υδατων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| και κατῴκισεν εκει πεινωντας, και συνεστησαντο πολεις κατοικεσιας 37 και εσπειραν αγρους και εφυτευσαν αμπελωνας και εποιησαν καρπον γεννηματος,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| και ευλογησεν αυτους, και επληθυνθησαν σφοδρα, και τα κτηνη αυτων ουκ εσμικρυνε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| και ωλιγωθησαν και εκακωθησαν απο θλιψεως κακων και οδυνης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| εξεχυθη εξουδενωσις επ᾿ αρχοντας αυτων, και επλανησεν αυτους εν αβατω και ουχ οδω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.41| και εβοηθησε πενητι εκ πτωχειας και εθετο ως προβατα πατριας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| οψονται ευθεις και ευφρανθησονται, και πασα ανομια εμφραξει το στομα αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| τις σοφος και φυλαξει ταυτα και συνησει τα ελεη του Κυριου;<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.107<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη ψαλμου τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΤΟΙΜΗ η καρδια μου, ο Θεος, ετοιμη η καρδια μου, ᾄσομαι και ψαλω εν τη δοξῃ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εξεγερθητι, ψαλτηριον και κιθαρα· εξεγερθησομαι ορθρου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξομολογησομαι σοι εν λαοις, Κυριε, ψαλω σοι εν εθνεσιν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι μεγα επανω των ουρανων το ελεος σου και εως των νεφελων η αληθεια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| υψωθητι επι τους ουρανους, ο Θεος, και επι πασαν την γην η δοξα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οπως ἂν ρυσθωσιν οι αγαπητοι σου, σωσον τη δεξια σου και επακουσον μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ο Θεος ελαλησεν εν τω αγιω αυτου· υψωθησομαι και διαμεριω Σικιμα, και την κοιλαδα των σκηνων διαμετρησω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εμος εστι Γαλααδ, και εμος εστι Μανασσης, και ᾿Εφραιμ αντιληψις της κεφαλης μου, ᾿Ιουδας βασιλευς μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| Μωαβ λεβης της ελπιδος μου, επι την ᾿Ιδουμαιαν επιβαλω το υποδημα μου, εμοι αλλοφυλοι υπεταγησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τις απαξει με εις πολιν περιοχης; η τις οδηγησει με εως της ᾿Ιδουμαιας; 12 ουχι συ, ο Θεος, ο απωσαμενος ημας; και ουκ εξελευσῃ, ο Θεος, εν ταις δυναμεσιν ημων; 13 δος ημιν βοηθειαν εκ θλιψεως, και ματαια σωτηρια ανθρωπου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εν τω Θεω ποιησωμεν δυναμιν, και αυτος εξουδενωσει τους εχθρους ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.108<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ο Θεος, την αινεσιν μου μη παρασιωπησῃς,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι στομα αμαρτωλου και στομα δολιου επ᾿ εμε ηνοιχθη, ελαλησαν κατ᾿ εμου γλωσσῃ δολιᾳ 3 και λογοις μισους εκυκλωσαν με και επολεμησαν με δωρεαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αντι του αγαπαν με ενδιεβαλλον με, εγω δε προσηυχομην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και εθεντο κατ᾿ εμου κακα αντι αγαθων και μισος αντι της αγαπησεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| καταστησον επ᾿ αυτον αμαρτωλον, και διαβολος στητω εκ δεξιων αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εν τω κρινεσθαι αυτον εξελθοι καταδεδικασμενος, και η προσευχη αυτου γενεσθω εις αμαρτιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| γενηθητωσαν αι ημεραι αυτου ολιγαι, και την επισκοπην αυτου λαβοι ετερος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| γενηθητωσαν οι υιοι αυτου ορφανοι και η γυνη αυτου χηρα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| σαλευομενοι μεταναστητωσαν οι υιοι αυτου και επαιτησατωσαν, εκβληθητωσαν εκ των οικοπεδων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εξερευνησατω δανειστης παντα, οσα υπαρχει αυτω, και διαρπασατωσαν αλλοτριοι τους πονους αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μη υπαρξατω αυτω αντιληπτωρ, μηδε γενηθητω οικτιρμων τοις ορφανοις αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| γενηθητω τα τεκνα αυτου εις εξολοθρευσιν, εν γενεα μια εξαλειφθειη το ονομα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| αναμνησθειη η ανομια των πατερων αυτου εναντι Κυριου, και η αμαρτια της μητρος αυτου μη εξαλειφθειη·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| γενηθητωσαν εναντιον Κυριου διαπαντος, και εξολοθρευθειη εκ γης το μνημοσυνον αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ανθ᾿ ων ουκ εμνησθη ποιησαι ελεος και κατεδιωξεν ανθρωπον πενητα και πτωχον και κατανενυγμενον τη καρδιᾳ του θανατωσαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| και ηγαπησε καταραν, και ηξει αυτω· και ουκ ηθελησεν ευλογιαν, και μακρυνθησεται απ᾿ αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και ενεδυσατο καταραν ως ιματιον, και εισηλθεν ωσει υδωρ εις τα εγκατα αυτου και ωσει ελαιον εν τοις οστεοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| γενηθητω αυτω ως ιματιον, ὃ περιβαλλεται, και ωσει ζωνη, ἣν διαπαντος περιζωννυται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| τουτο το εργον των ενδιαβαλλοντων με παρα Κυριου και των λαλουντων πονηρα κατα της ψυχης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και συ, Κυριε Κυριε, ποιησον μετ᾿ εμου ενεκεν του ονοματος σου, οτι χρηστον το ελεος σου. ρυσαι με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| οτι πτωχος και πενης ειμι εγω, και η καρδια μου τεταρακται εντος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| ωσει σκια εν τω εκκλιναι αυτην αντανῃρεθην, εξετιναχθην ωσει ακριδες.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| τα γονατα μου ησθενησαν απο νηστειας, και η σαρξ μου ηλλοιωθη δι᾿ ελαιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| καγω εγενηθην ονειδος αυτοις· ειδοσαν με, εσαλευσαν κεφαλας αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| βοηθησον μοι, Κυριε ο Θεος μου, και σωσον με κατα το ελεος σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| και γνωτωσαν οτι η χειρ σου αυτη και συ, Κυριε, εποιησας αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| καταρασονται αυτοι, και συ ευλογησεις· οι επανισταμενοι μοι αισχυνθητωσαν, ο δε δουλος σου ευφρανθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| ενδυσασθωσαν οι ενδιαβαλλοντες με εντροπην και περιβαλεσθωσαν ως διπλοΐδα αισχυνην αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| εξομολογησομαι τω Κυριω σφοδρα εν τω στοματι μου και εν μεσω πολλων αινεσω αυτον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| οτι παρεστη εκ δεξιων πενητος του σωσαι εκ των καταδιωκοντων την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.109<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΙΠΕΝ ο Κυριος τω Κυριω μου· καθου εκ δεξιων μου, εως ἂν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ραβδον δυναμεως εξαποστελει σοι Κυριος εκ Σιων, και κατακυριευε εν μεσω των εχθρων σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μετα σου η αρχη εν ημερᾳ της δυναμεως σου εν ταις λαμπροτησι των αγιων σου· εκ γαστρος προ εωσφορου εγεννησα σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ωμοσε Κυριος και ου μεταμεληθησεται· συ ιερευς εις τον αιωνα κατα την ταξιν Μελχισεδεκ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| Κυριος εκ δεξιων σου συνεθλασεν εν ημερᾳ οργης αυτου βασιλεις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| κρινει εν τοις εθνεσι, πληρωσει πτωματα, συνθλασει κεφαλας επι γης πολλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εκ χειμαρρου εν οδω πιεται· δια τουτο υψωσει κεφαλην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.110<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κυριε, εν ολῃ καρδιᾳ μου εν βουλη ευθεων και συναγωγη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| μεγαλα τα εργα Κυριου, εξεζητημενα εις παντα τα θεληματα αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εξομολογησις και μεγαλοπρεπεια το εργον αυτου, και η δικαιοσυνη αυτου μενει εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μνειαν εποιησατο των θαυμασιων αυτου, ελεημων και οικτιρμων ο Κυριος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τροφην εδωκε τοις φοβουμενοις αυτον, μνησθησεται εις τον αιωνα διαθηκης αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ισχυν εργων αυτου ανηγγειλε τω λαω αυτου του δουναι αυτοις κληρονομιαν εθνων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εργα χειρων αυτου αληθεια και κρισις· πισται πασαι αι εντολαι αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εστηριγμεναι εις τον αιωνα του αιωνος, πεποιημεναι εν αληθειᾳ και ευθυτητι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| λυτρωσιν απεστειλε τω λαω αυτου, ενετειλατο εις τον αιωνα διαθηκην αυτου· αγιον και φοβερον το ονομα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| αρχη σοφιας φοβος Κυριου, συνεσις δε αγαθη πασι τοις ποιουσιν αυτην. η αινεσις αυτου μενει εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.111<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΑΚΑΡΙΟΣ ανηρ ο φοβουμενος τον Κυριον, εν ταις εντολαις αυτου θελησει σφοδρα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| δυνατον εν τη γη εσται το σπερμα αυτου, γενεα ευθεων ευλογηθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| δοξα και πλουτος εν τω οικω αυτου, και η δικαιοσυνη αυτου μενει εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξανετειλεν εν σκοτει φως τοις ευθεσιν ελεημων και οικτιρμων και δικαιος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| χρηστος ανηρ ο οικτειρων και κιχρων· οικονομησει τους λογους αυτου εν κρισει,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι εις τον αιωνα ου σαλευθησεται, εις μνημοσυνον αιωνιον εσται δικαιος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| απο ακοης πονηρας ου φοβηθησεται· ετοιμη η καρδια αυτου ελπιζειν επι Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εστηρικται η καρδια αυτου, ου μη φοβηθη, εως ου επιδῃ επι τους εχθρους αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εσκορπισεν, εδωκε τοις πενησιν· η δικαιοσυνη αυτου μενει εις τον αιωνα του αιωνος, το κερας αυτου υψωθησεται εν δοξῃ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| αμαρτωλος οψεται και οργισθησεται, τους οδοντας αυτου βρυξει και τακησεται· επιθυμια αμαρτωλου απολειται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.112<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙΤΕ, παιδες, Κυριον, αινειτε το ονομα Κυριου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ειη το ονομα Κυριου ευλογημενον απο του νυν και εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| απο ανατολων ηλιου μεχρι δυσμων αινετον το ονομα Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| υψηλος επι παντα τα εθνη ο Κυριος, επι τους ουρανους η δοξα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τις ως Κυριος ο Θεος ημων; ο εν υψηλοις κατοικων 6 και τα ταπεινα εφορων εν τω ουρανω και εν τη γη,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ο εγειρων απο γης πτωχον και απο κοπριας ανυψων πενητα 8 του καθισαι αυτον μετα αρχοντων, μετα αρχοντων λαου αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ο κατοικιζων στειραν εν οικω, μητερα επι τεκνοις ευφραινομενην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.113<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΝ ΕΞΟΔῼ ᾿Ισραηλ εξ Αιγυπτου, οικου ᾿Ιακωβ εκ λαου βαρβαρου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εγενηθη ᾿Ιουδαια αγιασμα αυτου, ᾿Ισραηλ εξουσια αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| η θαλασσα ειδε και εφυγεν, ο ᾿Ιορδανης εστραφη εις τα οπισω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| τα ορη εσκιρτησαν ωσει κριοι και οι βουνοι ως αρνια προβατων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τι σοι εστι, θαλασσα, οτι εφυγες, και συ, ᾿Ιορδανη, οτι εστραφης εις τα οπισω; 6 τα ορη, οτι εσκιρτησατε ωσει κριοι, και οι βουνοι ως αρνια προβατων; 7 απο προσωπου Κυριου εσαλευθη η γη, απο προσωπου του Θεου ᾿Ιακωβ 8 του στρεψαντος την πετραν εις λιμνας υδατων και την ακροτομον εις πηγας υδατων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη ημιν, Κυριε, μη ημιν, αλλ᾿ η τω ονοματι σου δος δοξαν, επι τω ελεει σου και τη αληθειᾳ σου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| μηποτε ειπωσι τα εθνη· που εστιν ο Θεος αυτων; 11 ο δε Θεος ημων εν τω ουρανω και εν τη γη παντα, οσα ηθελησεν, εποιησε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| τα ειδωλα των εθνων, αργυριον και χρυσιον, εργα χειρων ανθρωπων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| στομα εχουσι, και ου λαλησουσιν, οφθαλμους εχουσι, και ουκ οψονται,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ωτα εχουσι, και ουκ ακουσονται, ρινας εχουσι, και ουκ οσφρανθησονται,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| χειρας εχουσι, και ου ψηλαφησουσι, ποδας εχουσι και ου περιπατησουσιν, ου φωνησουσιν εν τω λαρυγγι αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ομοιοι αυτοις γενοιντο οι ποιουντες αυτα και παντες οι πεποιθοτες επ᾿ αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| οικος ᾿Ισραηλ ηλπισεν επι Κυριον· βοηθος και υπερασπιστης αυτων εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| οικος ᾿Ααρων ηλπισεν επι Κυριον· βοηθος και υπερασπιστης αυτων εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| οι φοβουμενοι τον Κυριον ηλπισαν επι Κυριον· βοηθος και υπερασπιστης αυτων εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| Κυριος μνησθεις ημων ευλογησεν ημας, ευλογησε τον οικον ᾿Ισραηλ, ευλογησε τον οικον ᾿Ααρων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ευλογησε τους φοβουμενους τον Κυριον, τους μικρους μετα των μεγαλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| προσθειη Κυριος εφ᾿ υμας, εφ᾿ υμας και επι τους υιους υμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| ευλογημενοι υμεις τω Κυριω τω ποιησαντι τον ουρανον και την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| ο ουρανος του ουρανου τω Κυριω, την δε γην εδωκε τοις υιοις των ανθρωπων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ουχ οι νεκροι αινεσουσι σε, Κυριε, ουδε παντες οι καταβαινοντες εις ᾅδου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| αλλ᾿ ημεις οι ζωντες ευλογησομεν τον Κυριον, απο του νυν, και εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.114<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΗΓΑΠΗΣΑ, οτι εισακουσεται Κυριος της φωνης της δεησεως μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι εκλινε το ους αυτου εμοι, και εν ταις ημεραις μου επικαλεσομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| περιεσχον με ωδινες θανατου, κινδυνοι ᾅδου ευροσαν με· θλιψιν και οδυνην ευρον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και το ονομα Κυριου επεκαλεσαμην· ω Κυριε, ρυσαι την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ελεημων ο Κυριος και δικαιος, και ο Θεος ημων ελεει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| φυλασσων τα νηπια ο Κυριος· εταπεινωθην, και εσωσε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| επιστρεψον, ψυχη μου, εις την αναπαυσιν σου, οτι Κυριος ευηργετησε σε,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι εξειλετο την ψυχην μου εκ θανατου, τους οφθαλμους μου απο δακρυων και τους ποδας μου απο ολισθηματος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ευαρεστησω ενωπιον Κυριου, εν χωρᾳ ζωντων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.115<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΠΙΣΤΕΥΣΑ, διο ελαλησα· εγω δε εταπεινωθην σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εγω δε ειπα εν τη εκστασει μου· πας ανθρωπος ψευστης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| τι ανταποδωσω τω Κυριω περι παντων, ων ανταπεδωκε μοι; 4 ποτηριον σωτηριου ληψομαι και το ονομα Κυριου επικαλεσομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τας ευχας μου τω Κυριω αποδωσω εναντιον παντος του λαου αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| τιμιος εναντιον Κυριου ο θανατος των οσιων αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ω Κυριε, εγω δουλος σος, εγω δουλος σος και υιος της παιδισκης σου. διερρηξας τους δεσμους μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| σοι θυσω θυσιαν αινεσεως και εν ονοματι Κυριου επικαλεσομαι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| τας ευχας μου τω Κυριω αποδωσω εναντιον παντος του λαου αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εν αυλαις οικου Κυριου εν μεσω σου, ῾Ιερουσαλημ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.116<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙΤΕ τον Κυριον, παντα τα εθνη, επαινεσατε αυτον, παντες οι λαοι,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι εκραταιωθη το ελεος αυτου εφ᾿ ημας, και η αληθεια του Κυριου μενει εις τον αιωνα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.117<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τω Κυριω, οτι αγαθος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ειπατω δη οικος ᾿Ισραηλ οτι αγαθος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ειπατω δη οικος ᾿Ααρων οτι αγαθος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ειπατωσαν δη παντες οι φοβουμενοι τον Κυριον οτι αγαθος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εκ θλιψεως επεκαλεσαμην τον Κυριον, και επηκουσε μου εις πλατυσμον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| Κυριος εμοι βοηθος, και ου φοβηθησομαι τι ποιησει μοι ανθρωπος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| Κυριος εμοι βοηθος, καγω εποψομαι τους εχθρους μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αγαθον πεποιθεναι επι Κυριον η πεποιθεναι επ᾿ ανθρωπον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| αγαθον ελπιζειν επι Κυριον η ελπιζειν επ᾿ αρχουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| παντα τα εθνη εκυκλωσαν με, και τω ονοματι Κυριου ημυναμην αυτους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| κυκλωσαντες εκυκλωσαν με, και τω ονοματι Κυριου ημυναμην αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εκυκλωσαν με ωσει μελισσαι κηριον και εξεκαυθησαν ως πυρ εν ακανθαις, και τω ονοματι Κυριου ημυναμην αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ωσθεις ανετραπην του πεσειν, και ο Κυριος αντελαβετο μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ισχυς μου και υμνησις μου ο Κυριος και εγενετο μοι εις σωτηριαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| φωνη αγαλλιασεως και σωτηριας εν σκηναις δικαιων· δεξια Κυριου εποιησε δυναμιν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| δεξια Κυριου υψωσε με, δεξια Κυριου εποιησε δυναμιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ουκ αποθανουμαι, αλλα ζησομαι και διηγησομαι τα εργα Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| παιδευων επαιδευσε με ο Κυριος και τω θανατω ου παρεδωκε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ανοιξατε μοι πυλας δικαιοσυνης· εισελθων εν αυταις εξομολογησομαι τω Κυριω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| αυτη η πυλη του Κυριου, δικαιοι εισελευσονται εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| εξομολογησομαι σοι, οτι επηκουσας μου και εγενου μοι εις σωτηριαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| λιθον, ὃν απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγενηθη εις κεφαλην γωνιας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| παρα Κυριου εγενετο αυτη και εστι θαυμαστη εν οφθαλμοις ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| αυτη η ημερα, ἣν εποιησεν ο Κυριος· αγαλλιασωμεθα και ευφρανθωμεν εν αυτη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ω Κυριε, σωσον δη, ω Κυριε, ευοδωσον δη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου· ευλογηκαμεν υμας εξ οικου Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| Θεος Κυριος και επεφανεν ημιν· συστησασθε εορτην εν τοις πυκαζουσιν εως των κερατων του θυσιαστηριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| Θεος μου ει συ, και εξομολογησομαι σοι· Θεος μου ει συ, και υψωσω σε· εξομολογησομαι σοι, οτι επηκουσας μου και εγενου μοι εις σωτηριαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| εξομολογεισθε τω Κυριω, οτι αγαθος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.118<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΑΚΑΡΙΟΙ οι αμωμοι εν οδω οι πορευομενοι εν νομω Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| μακαριοι οι εξερευνωντες τα μαρτυρια αυτου· εν ολῃ καρδιᾳ εκζητησουσιν αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ου γαρ οι εργαζομενοι την ανομιαν εν ταις οδοις αυτου επορευθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| συ ενετειλω τας εντολας σου του φυλαξασθαι σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οφελον κατευθυνθειησαν αι οδοι μου του φυλαξασθαι τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| τοτε ου μη αισχυνθω εν τω με επιβλεπειν επι πασας τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εξομολογησομαι σοι εν ευθυτητι καρδιας εν τω μεμαθηκεναι με τα κριματα της δικαιοσυνης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| τα δικαιωματα σου φυλαξω· μη με εγκαταλιπῃς εως σφοδρα. — 9 ᾿Εν τινι κατορθωσει νεωτερος την οδον αυτου; εν τω φυλαξασθαι τους λογους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εν ολῃ καρδιᾳ μου εξεζητησα σε· μη απωσῃ με απο των εντολων σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εν τη καρδιᾳ μου εκρυψα τα λογια σου, οπως ἂν μη αμαρτω σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ευλογητος ει, Κυριε· διδαξον με τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εν τοις χειλεσι μου εξηγγειλα παντα τα κριματα του στοματος σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εν τη οδω των μαρτυριων σου ετερφθην ως επι παντι πλουτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εν ταις εντολαις σου αδολεσχησω και κατανοησω τας οδους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| εν τοις δικαιωμασι σου μελετησω, ουκ επιλησομαι των λογων σου. — 17 ᾿Ανταποδος τω δουλω σου· ζησομαι και φυλαξω τους λογους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αποκαλυψον τους οφθαλμους μου, και κατανοησω τα θαυμασια εκ του νομου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| παροικος εγω ειμι εν τη γη· μη αποκρυψῃς απ᾿ εμου τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| επεποθησεν η ψυχη μου του επιθυμησαι τα κριματα σου εν παντι καιρω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| επετιμησας υπερηφανοις· επικαταρατοι οι εκκλινοντες απο των εντολων σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| περιελε απ᾿ εμου ονειδος και εξουδενωσιν, οτι τα μαρτυρια σου εξεζητησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και γαρ εκαθισαν αρχοντες και κατ᾿ εμου κατελαλουν, ο δε δουλος σου ηδολεσχει εν τοις δικαιωμασι σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και γαρ τα μαρτυρια σου μελετη μου εστι, και αι συμβουλιαι μου τα δικαιωματα σου. — 25 ᾿Εκολληθη τω εδαφει η ψυχη μου· ζησον με κατα τον λογον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| τας οδους μου εξηγγειλα, και επηκουσας μου· διδαξον με τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| οδον δικαιωματων σου συνετισον με, και αδολεσχησω εν τοις θαυμασιοις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| ενυσταξεν η ψυχη μου απο ακηδιας· βεβαιωσον με εν τοις λογοις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| οδον αδικιας αποστησον απ᾿ εμου και τω νομω σου ελεησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| οδον αληθειας ᾑρετισαμην και τα κριματα σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| εκολληθην τοις μαρτυριοις σου, Κυριε· μη με καταισχυνῃς.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| οδον εντολων σου εδραμον, οταν επλατυνας την καρδιαν μου.— 33 Νομοθετησον με, Κυριε, την οδον των δικαιωματων σου, και εκζητησω αυτην διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| συνετισον με, και εξερευνησω τον νομον σου και φυλαξω αυτον εν ολῃ καρδιᾳ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| οδηγησον με εν τη τριβω των εντολων σου, οτι αυτην ηθελησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| κλινον την καρδιαν μου εις τα μαρτυρια σου και μη εις πλεονεξιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.37| αποστρεψον τους οφθαλμους μου του μη ιδειν ματαιοτητα, εν τη οδω σου ζησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.38| στησον τω δουλω σου το λογιον σου εις τον φοβον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.39| περιελε τον ονειδισμον μου, ὃν υπωπτευσα· οτι τα κριματα σου χρηστα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.40| ιδου επεθυμησα τας εντολας σου· εν τη δικαιοσυνῃ σου ζησον με. — 41 Και ελθοι επ᾿ εμε το ελεος σου, Κυριε, το σωτηριον σου κατα τον λογον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.42| και αποκριθησομαι τοις ονειδιζουσι μοι λογον, οτι ηλπισα επι τοις λογοις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.43| και μη περιελῃς εκ του στοματος μου λογον αληθειας εως σφοδρα, οτι επι τοις κριμασι σου επηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.44| και φυλαξω τον νομον σου διαπαντος, εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.45| και επορευομην εν πλατυσμω, οτι τας εντολας σου εξεζητησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.46| και ελαλουν εν τοις μαρτυριοις σου εναντιον βασιλεων και ουκ ᾐσχυνομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.47| και εμελετων εν ταις εντολαις σου, ας ηγαπησα σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.48| και ηρα τας χειρας μου προς τας εντολας σου ας ηγαπησα, και ηδολεσχουν εν τοις δικαιωμασι σου. — 49 Μνησθητι των λογων σου τω δουλω σου, ων επηλπισας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.50| αυτη με παρεκαλεσεν εν τη ταπεινωσει μου, οτι το λογιον σου εζησε με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.51| υπερηφανοι παρηνομουν εως σφοδρα, απο δε του νομου σου ουκ εξεκλινα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.52| εμνησθην των κριματων σου απ᾿ αιωνος, Κυριε, και παρεκληθην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.53| αθυμια κατεσχε με απο αμαρτωλων των εγκαταλιμπανοντων τον νομον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.54| ψαλτα ησαν μοι τα δικαιωματα σου εν τοπω παροικιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.55| εμνησθην εν νυκτι του ονοματος σου, Κυριε, και εφυλαξα τον νομον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.56| αυτη εγενηθη μοι, οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα. — 57 Μερις μου ει, Κυριε, ειπα του φυλαξασθαι τον νομον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.58| εδεηθην του προσωπου σου εν ολῃ καρδιᾳ μου· ελεησον με κατα το λογιον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.59| διελογισαμην τας οδους σου και επεστρεψα τους ποδας μου εις τα μαρτυρια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.60| ητοιμασθην και ουκ εταραχθην του φυλαξασθαι τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.61| σχοινια αμαρτωλων περιεπλακησαν μοι, και του νομου σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.62| μεσονυκτιον εξηγειρομην του εξομολογεισθαι σοι επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.63| μετοχος εγω ειμι παντων των φοβουμενων σε και των φυλασσοντων τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.64| του ελεους σου, Κυριε, πληρης η γη· τα δικαιωματα σου διδαξον με. — 65 Χρηστοτητα εποιησας μετα του δουλου σου, Κυριε, κατα τον λογον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.66| χρηστοτητα και παιδειαν και γνωσιν διδαξον με, οτι ταις εντολαις σου επιστευσα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.67| προ του με ταπεινωθηναι εγω επλημμελησα, δια τουτο το λογιον σου εφυλαξα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.68| χρηστος ει συ, Κυριε, και εν τη χρηστοτητι σου διδαξον με τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.69| επληθυνθη επ᾿ εμε αδικια υπερηφανων, εγω δε εν ολῃ καρδιᾳ μου εξερευνησω τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.70| ετυρωθη ως γαλα η καρδια αυτων, εγω δε τον νομον σου εμελετησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.71| αγαθον μοι οτι εταπεινωσας με, οπως ἂν μαθω τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.72| αγαθος μοι ο νομος του στοματος σου υπερ χιλιαδας χρυσιου και αργυριου. — 73 Αι χειρες σου εποιησαν με και επλασαν με· συνετισον με και μαθησομαι τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.74| οι φοβουμενοι σε οψονται με και ευφρανθησονται, οτι εις τους λογους σου επηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.75| εγνων, Κυριε, οτι δικαιοσυνη τα κριματα σου, και αληθειᾳ εταπεινωσας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.76| γενηθητω δη το ελεος σου του παρακαλεσαι με κατα το λογιον σου τω δουλω σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.77| ελθετωσαν μοι οι οικτιρμοι σου, και ζησομαι, οτι ο νομος σου μελετη μου εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.78| αισχυνθητωσαν υπερηφανοι, οτι αδικως ηνομησαν εις εμε· εγω δε αδολεσχησω εν ταις εντολαις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.79| επιστρεψατωσαν με οι φοβουμενοι σε και οι γινωσκοντες τα μαρτυρια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.80| γενηθητω η καρδια μου αμωμος εν τοις δικαιωμασι σου, οπως ἂν μη αισχυνθω. — 81 ᾿Εκλειπει εις το σωτηριον σου η ψυχη μου, εις τους λογους σου επηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.82| εξελιπον οι οφθαλμοι μου εις το λογιον σου λεγοντες· ποτε παρακαλεσεις με; 83 οτι εγενηθην ως ασκος εν παχνῃ· τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.84| ποσαι εισιν αι ημεραι του δουλου σου; ποτε ποιησεις μοι εκ των καταδιωκοντων με κρισιν; 85 διηγησαντο μοι παρανομοι αδολεσχιας, αλλ᾿ ουχ ως ο νομος σου, Κυριε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.86| πασαι αι εντολαι σου αληθεια· αδικως κατεδιωξαν με, βοηθησον μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.87| παρα βραχυ συνετελεσαν με εν τη γη, εγω δε ουκ εγκατελιπον τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.88| κατα το ελεος σου ζησον με, και φυλαξω τα μαρτυρια του στοματος σου. — 89 Εις τον αιωνα, Κυριε, ο λογος σου διαμενει εν τω ουρανω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.90| εις γενεαν και γενεαν η αληθεια σου· εθεμελιωσας την γην και διαμενει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.91| τη διαταξει σου διαμενει ημερα, οτι τα συμπαντα δουλα σα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.92| ει μη οτι ο νομος σου μελετη μου εστι, τοτε ἂν απωλομην εν τη ταπεινωσει μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.93| εις τον αιωνα ου μη επιλαθωμαι των δικαιωματων σου, οτι εν αυτοις εζησας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.94| σος ειμι εγω, σωσον με, οτι τα δικαιωματα σου εξεζητησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.95| εμε υπεμειναν αμαρτωλοι του απολεσαι με· τα μαρτυρια σου συνηκα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.96| πασης συντελειας ειδον περας· πλατεια η εντολη σου σφοδρα. — 97 ῾Ως ηγαπησα τον νομον σου, Κυριε· ολην την ημεραν μελετη μου εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.98| υπερ τους εχθρους μου εσοφισας με την εντολην σου, οτι εις τον αιωνα εμη εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.99| υπερ παντας τους διδασκοντας με συνηκα, οτι τα μαρτυρια σου μελετη μου εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.100| υπερ πρεσβυτερους συνηκα, οτι τας εντολας σου εξεζητησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.101| εκ πασης οδου πονηρας εκωλυσα τους ποδας μου, οπως ἂν φυλαξω τους λογους σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.102| απο των κριματων σου ουκ εξεκλινα, οτι συ ενομοθετησας με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.103| ως γλυκεα τω λαρυγγι μου τα λογια σου, υπερ μελι τω στοματι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.104| απο των εντολων σου συνηκα· δια τουτο εμισησα πασαν οδον αδικιας. — 105 Λυχνος τοις ποσι μου ο νομος σου και φως ταις τριβοις μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.106| ωμοσα και εστησα του φυλαξασθαι τα κριματα της δικαιοσυνης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.107| εταπεινωθην εως σφοδρα· Κυριε, ζησον με κατα τον λογον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.108| τα εκουσια του στοματος μου ευδοκησον δη, Κυριε, και τα κριματα σου διδαξον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.109| η ψυχη μου εν ταις χερσι σου διαπαντος, και του νομου σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.110| εθεντο αμαρτωλοι παγιδα μοι, και εκ των εντολων σου ουκ επλανηθην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.111| εκληρονομησα τα μαρτυρια σου εις τον αιωνα, οτι αγαλλιαμα της καρδιας μου εισιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.112| εκλινα την καρδιαν μου του ποιησαι τα δικαιωματα σου εις τον αιωνα δι᾿ ανταμειψιν. — 113 Παρανομους εμισησα, τον δε νομον σου ηγαπησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.114| βοηθος μου, και αντιληπτωρ μου ει συ· εις τους λογους σου επηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.115| εκκλινατε απ᾿ εμου, πονηρευομενοι, και εξερευνησω τας εντολας του Θεου μου.116 αντιλαβου μου κατα το λογιον σου, και ζησον με, και μη καταισχυνῃς με απο της προσδοκιας μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.117| βοηθησον μοι, και σωθησομαι και μελετησω εν τοις δικαιωμασι σου διαπαντος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.118| εξουδενωσας παντας τους αποστατουντας απο των δικαιωματων σου, οτι αδικον το ενθυμημα αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.119| παραβαινοντας ελογισαμην παντας τους αμαρτωλους της γης· δια τουτο ηγαπησα τα μαρτυρια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.120| καθηλωσον εκ του φοβου σου τας σαρκας μου· απο γαρ των κριματων σου εφοβηθην. — 121 ᾿Εποιησα κριμα και δικαιοσυνην· μη παραδως με τοις αδικουσι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.122| εκδεξαι τον δουλον σου εις αγαθον· μη συκοφαντησατωσαν με υπερηφανοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.123| οι οφθαλμοι μου εξελιπον εις το σωτηριον σου και εις το λογιον της δικαιοσυνης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.124| ποιησον μετα του δουλου σου κατα το ελεος σου και τα δικαιωματα σου διδαξον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.125| δουλος σου ειμι εγω· συνετισον με, και γνωσομαι τα μαρτυρια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.126| καιρος του ποιησαι τω Κυριω· διεσκεδασαν τον νομον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.127| δια τουτο ηγαπησα τας εντολας σου υπερ χρυσιον και τοπαζιον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.128| δια τουτο προς πασας τας εντολας σου κατωρθουμην, πασαν οδον αδικον εμισησα. — 129 Θαυμαστα τα μαρτυρια σου· δια τουτο εξηρευνησεν αυτα η ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.130| η δηλωσις των λογων σου φωτιει και συνετιει νηπιους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.131| το στομα μου ηνοιξα και ειλκυσα πνευμα, οτι τας εντολας σου επεποθουν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.132| ᾿Επιβλεψον επ᾿ εμε και ελεησον με κατα το κριμα των αγαπωντων το ονομα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.133| τα διαβηματα μου κατευθυνον κατα το λογιον σου, και μη κατακυριευσατω μου πασα ανομια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.134| λυτρωσαι με απο συκοφαντιας ανθρωπων, και φυλαξω τας εντολας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.135| το προσωπον σου επιφανον επι τον δουλον σου και διδαξον με τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.136| διεξοδους υδατων κατεδυσαν οι οφθαλμοι μου, επει ουκ εφυλαξα τον νομον σου. — 137 Δικαιος ει, Κυριε, και ευθειαι αι κρισεις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.138| ενετειλω δικαιοσυνην τα μαρτυρια σου και αληθειαν σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.139| εξετηξε με ο ζηλος σου, οτι επελαθοντο των λογων σου οι εχθροι μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.140| πεπυρωμενον το λογιον σου σφοδρα, και ο δουλος σου ηγαπησεν αυτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.141| νεωτερος εγω ειμι και εξουδενωμενος· τα δικαιωματα σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.142| η δικαιοσυνη σου δικαιοσυνη εις τον αιωνα, και ο νομος σου αληθεια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.143| θλιψεις και αναγκαι ευροσαν με· αι εντολαι σου μελετη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.144| δικαιοσυνη τα μαρτυρια σου εις τον αιωνα· συνετισον με, και ζησομαι. — 145 ᾿Εκεκραξα εν ολῃ καρδιᾳ μου· επακουσον μου, Κυριε, τα δικαιωματα σου εκζητησω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.146| εκεκραξα σοι· σωσον με, και φυλαξω τα μαρτυρια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.147| προεφθασα εν αωριᾳ και εκεκραξα, εις τους λογους σου επηλπισα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.148| προεφθασαν οι οφθαλμοι μου προς ορθρον του μελεταν τα λογια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.149| της φωνης μου ακουσον, Κυριε, κατα το ελεος σου, κατα το κριμα σου ζησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.150| προσηγγισαν οι καταδιωκοντες με ανομιᾳ, απο δε του νομου σου εμακρυνθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.151| εγγυς ει, Κυριε, και πασαι αι οδοι σου αληθεια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.152| κατ᾿ αρχας εγνων εκ των μαρτυριων σου, οτι εις τον αιωνα εθεμελιωσας αυτα. — 153 ῎Ιδε την ταπεινωσιν μου και εξελου με, οτι του νομου σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.154| κρινον την κρισιν μου και λυτρωσαι με· δια τον λογον σου ζησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.155| μακραν απο αμαρτωλων σωτηρια, οτι τα δικαιωματα σου ουκ εξεζητησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.156| οι οικτιρμοι σου πολλοι, Κυριε· κατα το κριμα σου ζησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.157| πολλοι οι εκδιωκοντες με και θλιβοντες με· εκ των μαρτυριων σου ουκ εξεκλινα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.158| ειδον ασυνετουντας και εξετηκομην, οτι τα λογια σου ουκ εφυλαξαντο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.159| ιδε, οτι τας εντολας σου ηγαπησα· Κυριε, εν τω ελεει σου ζησον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.160| αρχη των λογων σου αληθεια, και εις τον αιωνα παντα τα κριματα της δικαιοσυνης σου. — 161 ῎Αρχοντες κατεδιωξαν με δωρεαν, και απο των λογων σου εδειλιασεν η καρδια μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.162| αγαλλιασομαι εγω επι τα λογια σου ως ο ευρισκων σκυλα πολλα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.163| αδικιαν εμισησα και εβδελυξαμην, τον δε νομον σου ηγαπησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.164| επτακις της ημερας ᾔνεσα σε επι τα κριματα της δικαιοσυνης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.165| ειρηνη πολλη τοις αγαπωσι τον νομον σου, και ουκ εστιν αυτοις σκανδαλον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.166| προσεδοκων το σωτηριον σου, Κυριε, και τας εντολας σου ηγαπησα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.167| εφυλαξεν η ψυχη μου τα μαρτυρια σου και ηγαπησεν αυτα σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.168| εφυλαξα τας εντολας σου και τα μαρτυρια σου, οτι πασαι αι οδοι μου εναντιον σου, Κυριε. — 169 ᾿Εγγισατω η δεησις μου ενωπιον σου, Κυριε· κατα το λογιον σου συνετισον με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.170| εισελθοι το αξιωμα μου ενωπιον σου, Κυριε· κατα το λογιον σου ῥυσαι με.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.171| εξερευξαιντο τα χειλη μου υμνον, οταν διδαξῃς με τα δικαιωματα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.172| φθεγξαιτο η γλωσσα μου τα λογια σου, οτι πασαι αι εντολαι σου δικαιοσυνη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.173| γενεσθω η χειρ σου του σωσαι με, οτι τας εντολας σου ᾑρετισαμην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.174| επεποθησα το σωτηριον σου, Κυριε, και ο νομος σου μελετη μου εστι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.175| ζησεται η ψυχη μου και αινεσει σε, και τα κριματα σου βοηθησει μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.176| επλανηθην ως προβατον απολωλος· ζητησον τον δουλον σου, οτι τας εντολας σου ουκ επελαθομην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.119<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΡΟΣ Κυριον εν τω θλιβεσθαι με εκεκραξα, και εισηκουσε μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| Κυριε, ρυσαι την ψυχην μου απο χειλεων αδικων και απο γλωσσης δολιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| τι δοθειη σοι και τι προστεθειη σοι προς γλωσσαν δολιαν; 4 τα βελη του δυνατου ηκονημενα, συν τοις ανθραξι τοις ερημικοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οιμοι! οτι η παροικια μου εμακρυνθη, κατεσκηνωσα μετα των σκηνωματων Κηδαρ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| πολλα παρῴκησεν η ψυχη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μετα των μισουντων την ειρηνην ημην ειρηνικος· οταν ελαλουν αυτοις, επολεμουν με δωρεαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.120<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΗΡΑ τους οφθαλμους μου εις τα ορη, οθεν ηξει η βοηθεια μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| η βοηθεια μου παρα Κυριου του ποιησαντος τον ουρανον και την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μη δῴης εις σαλον τον ποδα σου, μηδε νυσταξῃ ο φυλασσων σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ιδου ου νυσταξει ουδε υπνωσει ο φυλασσων τον ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| Κυριος φυλαξει σε, Κυριος σκεπη σοι επι χειρα δεξιαν σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ημερας ο ηλιος ου συγκαυσει σε, ουδε η σεληνη την νυκτα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| Κυριος φυλαξει σε απο παντος κακου, φυλαξει την ψυχην σου ο Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριος φυλαξει την εισοδον σου και την εξοδον σου απο του νυν και εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.121<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΥΦΡΑΝΘΗΝ επι τοις ειρηκοσι μοι· εις οικον Κυριου πορευσομεθα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εστωτες ησαν οι ποδες ημων εν ταις αυλαις σου, ῾Ιερουσαλημ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ῾Ιερουσαλημ οικοδομουμενη ως πολις, ἧς η μετοχη αυτης επι το αυτο.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εκει γαρ ανεβησαν αι φυλαι, φυλαι Κυριου, μαρτυριον τω ᾿Ισραηλ, του εξομολογησασθαι τω ονοματι Κυριου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι εκει εκαθισαν θρονοι εις κρισιν, θρονοι επι οικον Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ερωτησατε δη τα εις ειρηνην την ῾Ιερουσαλημ, και ευθηνια τοις αγαπωσι σε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| γενεσθω δη ειρηνη εν τη δυναμει σου και ευθηνια εν ταις πυργοβαρεσι σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ενεκα των αδελφων μου και των πλησιον μου, ελαλουν δη ειρηνην περι σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ενεκα του οικου Κυριου του Θεου ημων, εξεζητησα αγαθα σοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.122<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΠΡΟΣ σε ηρα τους οφθαλμους μου τον κατοικουντα εν τω ουρανω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ιδου ως οφθαλμοι δουλων εις χειρας των κυριων αυτων, ως οφθαλμοι παιδισκης εις χειρας της κυριας αυτης, ουτως οι οφθαλμοι ημων προς Κυριον τον Θεον ημων, εως ου οικτειρησαι ημας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ελεησον ημας, Κυριε, ελεησον ημας, οτι επι πολυ επλησθημεν εξουδενωσεως,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επι πλειον επλησθη η ψυχη ημων. Το ονειδος τοις ευθηνουσι, και η εξουδενωσις τοις υπερηφανοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.123<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΙ ΜΗ οτι Κυριος ην εν ημιν, ειπατω δη ᾿Ισραηλ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ει μη οτι Κυριος ην εν ημιν εν τω επαναστηναι ανθρωπους εφ᾿ ημας,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αρα ζωντας ἂν κατεπιον ημας εν τω οργισθηναι τον θυμον αυτων εφ᾿ ημας·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αρα το υδωρ ἂν κατεποντισεν ημας, χειμαρρον διηλθεν η ψυχη ημων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αρα διηλθεν η ψυχη ημων το υδωρ το ανυποστατον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ευλογητος Κυριος, ὃς ουκ εδωκεν ημας εις θηραν τοις οδουσιν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| η ψυχη ημων ως στρουθιον ερρυσθη εκ της παγιδος των θηρευοντων· η παγις συνετριβη, και ημεις ερρυσθημεν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| η βοηθεια ημων εν ονοματι Κυριου του ποιησαντος τον ουρανον και την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.124<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΟΙ ΠΕΠΟΙΘΟΤΕΣ επι Κυριον ως ορος Σιων· ου σαλευθησεται εις τον αιωνα ο κατοικων ῾Ιερουσαλημ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ορη κυκλω αυτης, και ο Κυριος κυκλω του λαου αυτου απο του νυν και εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι ουκ αφησει Κυριος την ραβδον των αμαρτωλων επι τον κληρον των δικαιων, οπως ἂν μη εκτεινωσιν οι δικαιοι εν ανομιαις χειρας αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αγαθυνον, Κυριε, τοις αγαθοις και τοις ευθεσι τη καρδιᾳ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τους δε εκκλινοντας εις τας στραγγαλιας απαξει Κυριος μετα των εργαζομενων την ανομιαν ειρηνη επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.125<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΝ Τῼ επιστρεψαι Κυριον την αιχμαλωσιαν Σιων εγενηθημεν ωσει παρακεκλημενοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| τοτε επλησθη χαρας το στομα ημων και η γλωσσα ημων αγαλλιασεως. τοτε ερουσιν εν τοις εθνεσιν· εμεγαλυνε Κυριος του ποιησαι μετ᾿ αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εμεγαλυνε Κυριος του ποιησαι μεθ᾿ ημων, εγενηθημεν ευφραινομενοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| επιστρεψον, Κυριε, την αιχμαλωσιαν ημων ως χειμαρρους εν τω νοτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οι σπειροντες εν δακρυσιν εν αγαλλιασει θεριουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| πορευομενοι επορευοντο και εκλαιον βαλλοντες τα σπερματα αυτων· ερχομενοι δε ηξουσιν εν αγαλλιασει αιροντες τα δραγματα αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.126<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΑΝ μη Κυριος οικοδομησῃ οικον, εις ματην εκοπιασαν οι οικοδομουντες· εαν μη Κυριος φυλαξῃ πολιν, εις ματην ηγρυπνησεν ο φυλασσων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εις ματην υμιν εστι το ορθριζειν, εγειρεσθαι μετα το καθησθαι, οι εσθιοντες αρτον οδυνης, οταν δω τοις αγαπητοις αυτου υπνον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ιδου η κληρονομια Κυριου υιοι, ο μισθος του καρπου της γαστρος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ωσει βελη εν χειρι δυνατου, ουτως οι υιοι των εκτετιναγμενων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μακαριος ὃς πληρωσει την επιθυμιαν αυτου εξ αυτων· ου καταισχυνθησονται, οταν λαλωσι τοις εχθροις αυτων εν πυλαις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.127<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΑΚΑΡΙΟΙ παντες οι φοβουμενοι τον Κυριον, οι πορευομενοι εν ταις οδοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| τους πονους των καρπων σου φαγεσαι· μακαριος ει, και καλως σοι εσται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| η γυνη σου ως αμπελος ευθηνουσα εν τοις κλιτεσι της οικιας σου· οι υιοι σου ως νεοφυτα ελαιων κυκλω της τραπεζης σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ιδου ουτως ευλογηθησεται ανθρωπος ο φοβουμενος τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ευλογησαι σε Κυριος εκ Σιων, και ιδοις τα αγαθα ῾Ιερουσαλημ πασας τας ημερας της ζωης σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και ιδοις υιους των υιων σου. ειρηνη επι τον ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.128<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΠΛΕΟΝΑΚΙΣ επολεμησαν με εκ νεοτητος μου, ειπατω δη ᾿Ισραηλ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| πλεονακις επολεμησαν με εκ νεοτητος μου, και γαρ ουκ ηδυνηθησαν μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| επι τον νωτον μου ετεκταινον οι αμαρτωλοι, εμακρυναν την ανομιαν αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| Κυριος δικαιος συνεκοψεν αυχενας αμαρτωλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αισχυνθητωσαν και αποστραφητωσαν εις τα οπισω παντες οι μισουντες Σιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| γενηθητωσαν ωσει χορτος δωματων, ὃς προ του εκσπασθηναι εξηρανθη·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ου ουκ επληρωσε την χειρα αυτου ο θεριζων και τον κολπον αυτου ο τα δραγματα συλλεγων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ουκ ειπαν οι παραγοντες· ευλογια Κυριου εφ᾿ υμας, ευλογηκαμεν υμας εν ονοματι Κυριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.129<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ εκεκραξα σοι, Κυριε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| Κυριε, εισακουσον της φωνης μου· γενηθητω τα ωτα σου προσεχοντα εις την φωνην της δεησεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εαν ανομιας παρατηρησῃς, Κυριε Κυριε, τις υποστησεται; 4 οτι παρα σοι ο ιλασμος εστιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ενεκεν του ονοματος σου υπεμεινα σε, Κυριε, υπεμεινεν η ψυχη μου εις τον λογον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ηλπισεν η ψυχη μου επι τον Κυριον απο φυλακης πρωΐας μεχρι νυκτος· απο φυλακης πρωΐας ελπισατω ᾿Ισραηλ επι τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι παρα τω Κυριω το ελεος και πολλη παρ᾿ αυτω λυτρωσις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και αυτος λυτρωσεται τον ᾿Ισραηλ εκ πασων των ανομιων αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.130<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΕ, ουχ υψωθη η καρδια μου, ουδε εμετεωρισθησαν οι οφθαλμοι μου, ουδε επορευθην εν μεγαλοις, ουδε εν θαυμασιοις υπερ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ει μη εταπεινοφρονουν, αλλα υψωσα την ψυχην μου ως το απογεγαλακτισμενον επι την μητερα αυτου, ως ανταποδωσεις επι την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ελπισατω ᾿Ισραηλ επι τον Κυριον, απο του νυν και εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.131<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΝΗΣΘΗΤΙ, Κυριε, του Δαυΐδ και πασης της πρᾳοτητος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ως ωμοσε τω Κυριω, ηυξατο τω Θεω ᾿Ιακωβ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ει εισελευσομαι εις σκηνωμα οικου μου, ει αναβησομαι επι κλινης στρωμνης μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ει δωσω υπνον τοις οφθαλμοις μου και τοις βλεφαροις μου νυσταγμον και αναπαυσιν τοις κροταφοις μου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εως ου ευρω τοπον τω Κυριω, σκηνωμα τω Θεω ᾿Ιακωβ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ιδου ηκουσαμεν αυτην εν ᾿Εφραθα, ευρομεν αυτην εν τοις πεδιοις του δρυμου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εισελευσομεθα εις τα σκηνωματα αυτου, προσκυνησομεν εις τον τοπον, ου εστησαν οι ποδες αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αναστηθι, Κυριε, εις την αναπαυσιν σου, συ και η κιβωτος του αγιασματος σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οι ιερεις σου ενδυσονται δικαιοσυνην, και οι οσιοι σου αγαλλιασονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ενεκεν Δαυΐδ του δουλου σου μη αποστρεψῃς το προσωπον του χριστου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ωμοσε Κυριος τω Δαυΐδ αληθειαν και ου μη αθετησει αυτην· εκ καρπου της κοιλιας σου θησομαι επι του θρονου σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εαν φυλαξωνται οι υιοι σου την διαθηκην μου και τα μαρτυρια μου ταυτα, α διδαξω αυτους, και οι υιοι αυτων εως του αιωνος καθιουνται επι του θρονου σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι εξελεξατο Κυριος την Σιων, ᾑρετισατο αυτην εις κατοικιαν εαυτω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| αυτη η καταπαυσις μου εις αιωνα αιωνος, ωδε κατοικησω, οτι ᾑρετισαμην αυτην·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| την θυραν αυτης ευλογων ευλογησω, τους πτωχους αυτης χορτασω αρτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| τους ιερεις αυτης ενδυσω σωτηριαν, και οι οσιοι αυτης αγαλλιασει αγαλλιασονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εκει εξανατελω κερας τω Δαυΐδ, ητοιμασα λυχνον τω χριστω μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| τους εχθρους αυτου ενδυσω αισχυνην, επι δε αυτον εξανθησει το αγιασμα μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.132<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΙΔΟΥ δη τι καλον η τι τερπνον, αλλ᾿ η το κατοικειν αδελφους επι το αυτο; 2 ως μυρον επι κεφαλης το καταβαινον επι πωγωνα, τον πωγωνα του ᾿Ααρων, το καταβαινον επι την ωαν του ενδυματος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ως δροσος ᾿Αερμων η καταβαινουσα επι τα ορη Σιων· οτι εκει ενετειλατο Κυριος την ευλογιαν, ζωην εως του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.133<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿ῼδη των αναβαθμων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΙΔΟΥ δη ευλογειτε τον Κυριον, παντες οι δουλοι Κυριου οι εστωτες εν οικω Κυριου, εν αυλαις οικου Θεου ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εν ταις νυξιν επαρατε τας χειρας υμων εις τα αγια και ευλογειτε τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ευλογησαι σε Κυριος εκ Σιων ο ποιησας τον ουρανον και την γην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.134<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουΐα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙΤΕ το ονομα Κυριου, αινειτε, δουλοι, Κυριον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οι εστωτες εν οικω Κυριου, εν αυλαις οικου Θεου ημων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αινειτε τον Κυριον, οτι αγαθος Κυριος· ψαλατε τω ονοματι αυτου, οτι καλον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι τον ᾿Ιακωβ εξελεξατο εαυτω ο Κυριος, ᾿Ισραηλ εις περιουσιασμον εαυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι εγω εγνωκα οτι μεγας ο Κυριος, και ο Κυριος ημων παρα παντας τους θεους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| παντα, οσα ηθελησεν ο Κυριος εποιησεν εν τω ουρανω και εν τη γη, εν ταις θαλασσαις και εν πασαις ταις αβυσσοις·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αναγων νεφελας εξ εσχατου της γης, αστραπας εις υετον εποιησεν· ο εξαγων ανεμους εκ θησαυρων αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ὃς επαταξε τα πρωτοτοκα Αιγυπτου απο ανθρωπου εως κτηνους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εξαπεστειλε σημεια και τερατα εν μεσω σου, Αιγυπτε, εν Φαραω και εν πασι τοις δουλοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ὃς επαταξεν εθνη πολλα και απεκτεινε βασιλεις κραταιους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| τον Σηων βασιλεα των ᾿Αμορραιων και τον ῍Ωγ βασιλεα της Βασαν και πασας τας βασιλειας Χανααν,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εδωκε την γην αυτων κληρονομιαν, κληρονομιαν ᾿Ισραηλ λαω αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| Κυριε, το ονομα σου εις τον αιωνα και το μνημοσυνον σου εις γενεαν και γενεαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οτι κρινει Κυριος τον λαον αυτου και επι τοις δουλοις αυτου παρακληθησεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| τα ειδωλα των εθνων αργυριον και χρυσιον, εργα χειρων ανθρωπων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| στομα εχουσι και ου λαλησουσιν, οφθαλμους εχουσι και ουκ οψονται,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ωτα εχουσι και ουκ ενωτισθησονται, ουδε γαρ εστι πνευμα εν τω στοματι αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ομοιοι αυτοις γενοιντο οι ποιουντες αυτα και παντες οι πεποιθοτες επ᾿ αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| οικος ᾿Ισραηλ, ευλογησατε τον Κυριον· οικος ᾿Ααρων, ευλογησατε τον Κυριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οικος Λευΐ, ευλογησατε τον Κυριον· οι φοβουμενοι τον Κυριον, ευλογησατε τον Κυριον,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ευλογητος Κυριος εκ Σιων, ο κατοικων ῾Ιερουσαλημ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.135<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουΐα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΣΘΕ τω Κυριω, οτι αγαθος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εξομολογεισθε τω Θεω των θεων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εξομολογεισθε τω Κυριω των κυριων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| τω ποιησαντι θαυμασια μεγαλα μονω, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| τω ποιησαντι τους ουρανους εν συνεσει, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| τω στερεωσαντι την γην επι των υδατων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τω ποιησαντι φωτα μεγαλα μονω, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| τον ηλιον εις εξουσιαν της ημερας, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| την σεληνην και τους αστερας εις εξουσιαν της νυκτος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| τω παταξαντι Αιγυπτον συν τοις πρωτοτοκοις αυτων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και εξαγαγοντι τον ᾿Ισραηλ εκ μεσου αυτων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| τω καταδιελοντι την ᾿Ερυθραν θαλασσαν εις διαιρεσεις, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και διαγαγοντι τον ᾿Ισραηλ δια μεσου αυτης, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και εκτιναξαντι Φαραω και την δυναμιν αυτου εις θαλασσαν ᾿Ερυθραν, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| τω διαγαγοντι τον λαον αυτου εν τη ερημω, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| τω παταξαντι βασιλεις μεγαλους, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και αποκτειναντι βασιλεις κραταιους, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| τον Σηων βασιλεα των ᾿Αμορραιων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και τον ῍Ωγ βασιλεα της Βασαν, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και δοντι την γην αυτων κληρονομιαν, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| κληρονομιαν ᾿Ισραηλ δουλω αυτου, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| οτι εν τη ταπεινωσει ημων εμνησθη ημων ο Κυριος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και ελυτρωσατο ημας εκ των εχθρων ημων, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ο διδους τροφην πασῃ σαρκι, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| εξομολογεισθε τω Θεω του ουρανου, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.136<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ ῾Ιερεμιου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΠΙ των ποταμων Βαβυλωνος εκει εκαθισαμεν και εκλαυσαμεν εν τω μνησθηναι ημας της Σιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| επι ταις ιτεαις εν μεσω αυτης εκρεμασαμεν τα οργανα ημων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι εκει επηρωτησαν ημας οι αιχμαλωτευσαντες ημας λογους ᾠδων και οι απαγαγοντες ημας υμνον· ᾄσατε ημιν εκ των ᾠδων Σιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| πως ᾄσωμεν την ᾠδην Κυριου επι γης αλλοτριας; 5 εαν επιλαθωμαι σου, ῾Ιερουσαλημ, επιλησθειη η δεξια μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| κολληθειη η γλωσσα μου τω λαρυγγι μου, εαν μη σου μνησθω, εαν μη προαναταξωμαι την ῾Ιερουσαλημ ως εν αρχη της ευφροσυνης μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μνησθητι, Κυριε, των υιων ᾿Εδωμ την ημεραν ῾Ιερουσαλημ των λεγοντων· εκκενουτε, εκκενουτε, εως των θεμελιων αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| θυγατηρ Βαβυλωνος η ταλαιπωρος, μακαριος ὃς ανταποδωσει σοι το ανταποδομα σου, ὃ ανταπεδωκας ημιν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μακαριος ὃς κρατησει και εδαφιει τα νηπια σου προς την πετραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.137<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ, ᾿Αγγαιου και Ζαχαριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΜΑΙ σοι, Κυριε, εν ολῃ καρδιᾳ μου, και εναντιον αγγελων ψαλω σοι, οτι ηκουσας παντα τα ῥηματα του στοματος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| προσκυνησω προς ναον αγιον σου και εξομολογησομαι τω ονοματι σου επι τω ελεει σου και τη αληθειᾳ σου, οτι εμεγαλυνας επι παν το ονομα το αγιον σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εν ᾗ ἂν ημερᾳ επικαλεσωμαι σε, ταχυ επακουσον μου· πολυωρησεις με εν ψυχη μου δυναμει σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξομολογησασθωσαν σοι, Κυριε, παντες οι βασιλεις της γης, οτι ηκουσαν παντα τα ρηματα του στοματος σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ἆσατωσαν εν ταις ᾠδαις Κυριου, οτι μεγαλη η δοξα Κυριου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οτι υψηλος Κυριος και τα ταπεινα εφορα και τα υψηλα απο μακροθεν γινωσκει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εαν πορευθω εν μεσω θλιψεως, ζησεις με· επ᾿ οργην εχθρων μου εξετεινας χειρας σου, και εσωσε με η δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριος ανταποδωσει υπερ εμου. Κυριε, το ελεος σου εις τον αιωνα, τα εργα των χειρων σου μη παριδῃς.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.138<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΕ, εδοκιμασας με, και εγνως με·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| συ εγνως την καθεδραν μου και την εγερσιν μου, συ συνηκας τους διαλογισμους μου απο μακροθεν·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| την τριβον μου και την σχοινον μου εξιχνιασας και πασας τας οδους μου προειδες,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι ουκ εστι δολος εν γλωσσῃ μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ιδου, Κυριε, συ εγνως παντα, τα εσχατα και τα αρχαια· συ επλασας με και εθηκας επ᾿ εμε την χειρα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εθαυμαστωθη η γνωσις σου εξ εμου· εκραταιωθη, ου μη δυνωμαι προς αυτην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| που πορευθω απο του πνευματος σου και απο του προσωπου σου που φυγω; 8 εαν αναβω εις τον ουρανον, συ εκει ει, εαν καταβω εις τον ᾅδην, παρει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εαν αναλαβοιμι τας πτερυγας μου κατ᾿ ορθρον και κατασκηνωσω εις τα εσχατα της θαλασσης,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και γαρ εκει η χειρ σου οδηγησει με, και καθεξει με η δεξια σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ειπα· αρα σκοτος καταπατησει με, και νυξ φωτισμος εν τη τρυφη μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οτι σκοτος ου σκοτισθησεται απο σου, και νυξ ως ημερα φωτισθησεται· ως το σκοτος αυτης, ουτως και το φως αυτης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| οτι συ εκτησω τους νεφρους μου, Κυριε, αντελαβου μου εκ γαστρος μητρος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εξομολογησομαι σοι, οτι φοβερως εθαυμαστωθης· θαυμασια τα εργα σου, και η ψυχη μου γινωσκει σφοδρα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ουκ εκρυβη το οστουν μου απο σου, ὃ εποιησας εν κρυφη, και η υποστασις μου εν τοις κατωτατοις της γης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| το ακατεργαστον μου ειδον οι οφθαλμοι σου, και επι το βιβλιον σου παντες γραφησονται· ημερας πλασθησονται και ουθεις εν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| εμοι δε λιαν ετιμηθησαν οι φιλοι σου, ο Θεος, λιαν εκραταιωθησαν αι αρχαι αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εξαριθμησομαι αυτους, και υπερ αμμον πληθυνθησονται· εξηγερθην και ετι ειμι μετα σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| εαν αποκτεινῃς αμαρτωλους, ο Θεος, ανδρες αιματων, εκκλινατε απ᾿ εμου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οτι ερισται εστε εις διαλογισμους· ληψονται εις ματαιοτητα τας πολεις σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ουχι τους μισουντας σε, Κυριε, εμισησα και επι τους εχθρους σου εξετηκομην; 22 τελειον μισος εμισουν αυτους, εις εχθρους εγενοντο μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| δοκιμασον με, ο Θεος, και γνωθι την καρδιαν μου, ετασον με και γνωθι τας τριβους μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και ιδε ει οδος ανομιας εν εμοι, και οδηγησον με εν οδω αιωνιᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.139<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Εις το τελος· ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΕΞΕΛΟΥ με, Κυριε, εξ ανθρωπου πονηρου, απο ανδρος αδικου ρυσαι με,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οιτινες ελογισαντο αδικιαν εν καρδιᾳ, ολην την ημεραν παρετασσοντο πολεμους·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ηκονησαν γλωσσαν αυτων ωσει οφεως, ιος ασπιδων υπο τα χειλη αυτων. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| φυλαξον με, Κυριε, εκ χειρος αμαρτωλου, απο ανθρωπων αδικων εξελου με, οιτινες διελογισαντο του υποσκελισαι τα διαβηματα μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εκρυψαν υπερηφανοι παγιδα μοι και σχοινια διετειναν, παγιδα τοις ποσι μου, εχομενα τριβους σκανδαλα εθεντο μοι. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ειπα τω Κυριω· Θεος μου ει συ, ενωτισαι, Κυριε, την φωνην της δεησεως μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριε, Κυριε, δυναμις της σωτηριας μου, επεσκιασας επι την κεφαλην μου εν ημερᾳ πολεμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη παραδως με, Κυριε, απο της επιθυμιας μου αμαρτωλω· διελογισαντο κατ᾿ εμου, μη εγκαταλιπῃς με, μηποτε υψωθωσιν. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| η κεφαλη του κυκλωματος αυτων, κοπος των χειλεων αυτων καλυψει αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| πεσουνται επ᾿ αυτους ανθρακες, εν πυρι καταβαλεις αυτους, εν ταλαιπωριαις ου μη υποστωσιν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ανηρ γλωσσωδης ου κατευθυνθησεται επι της γης, ανδρα αδικον κακα θηρευσει εις διαφθοραν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εγνων οτι ποιησει Κυριος την κρισιν των πτωχων και την δικην των πενητων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| πλην δικαιοι εξομολογησονται τω ονοματι σου, κατοικησουσιν ευθεις συν τω προσωπω σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.140<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΕ, εκεκραξα προς σε, εισακουσον μου· προσχες τη φωνη της δεησεως μου εν τω κεκραγεναι με προς σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| κατευθυνθητω η προσευχη μου ως θυμιαμα ενωπιον σου, επαρσις των χειρων μου θυσια εσπερινη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| θου, Κυριε, φυλακην τω στοματι μου και θυραν περιοχης περι τα χειλη μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μη εκκλινῃς την καρδιαν μου εις λογους πονηριας του προφασιζεσθαι προφασεις εν αμαρτιαις συν ανθρωποις εργαζομενοις την ανομιαν, και ου μη συνδυασω μετα των εκλεκτων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| παιδευσει με δικαιος εν ελεει και ελεγξει με, ελαιον δε αμαρτωλου μη λιπανατω την κεφαλην μου· οτι ετι και η προσευχη μου εν ταις ευδοκιαις αυτων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| κατεποθησαν εχομενα πετρας οι κριται αυτων· ακουσονται τα ρηματα μου οτι ηδυνθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ωσει παχος γης ερραγη επι της γης, διεσκορπισθη τα οστα αυτων παρα τον ᾅδην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οτι προς σε, Κυριε, Κυριε, οι οφθαλμοι μου· επι σοι ηλπισα, μη αντανελῃς την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| φυλαξον με απο παγιδος, ἧς συνεστησαντο μοι, και απο σκανδαλων των εργαζομενων την ανομιαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| πεσουνται εν αμφιβληστρω αυτων οι αμαρτωλοι· κατα μονας ειμι εγω εως ἂν παρελθω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.141<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Συνεσεως τω Δαυΐδ, εν τω ειναι αυτον εν τω σπηλαιω· προσευχη.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΦΩΝῌ μου προς Κυριον εκεκραξα, φωνη μου προς Κυριον εδεηθην.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εκχεω ενωπιον αυτου την δεησιν μου, την θλιψιν μου ενωπιον αυτου απαγγελω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εν τω εκλειπειν εξ εμου το πνευμα μου, και συ εγνως τας τριβους μου· εν οδω ταυτῃ, ᾗ επορευομην, εκρυψαν παγιδα μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| κατενοουν εις τα δεξια και επεβλεπον, και ουκ ην ο επιγινωσκων με· απωλετο φυγη απ᾿ εμου, και ουκ εστιν ο εκζητων την ψυχην μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εκεκραξα προς σε, Κυριε, ειπα· συ ει η ελπις μου, μερις μου ει εν γη ζωντων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| προσχες προς την δεησιν μου, οτι εταπεινωθην σφοδρα· ρυσαι με εκ των καταδιωκοντων με, οτι εκραταιωθησαν υπερ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| εξαγαγε εκ φυλακης την ψυχην μου του εξομολογησασθαι τω ονοματι σου· εμε υπομενουσι δικαιοι, εως ου ανταποδως μοι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.142<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ψαλμος τω Δαυΐδ, οτε αυτον ο υιος καταδιωκει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΥΡΙΕ, εισακουσον της προσευχης μου, ενωτισαι την δεησιν μου εν τη αληθειᾳ σου, εισακουσον μου εν τη δικαιοσυνῃ σου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και μη εισελθῃς εις κρισιν μετα του δουλου σου, οτι ου δικαιωθησεται ενωπιον σου πας ζων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| οτι κατεδιωξεν ο εχθρος την ψυχην μου, εταπεινωσεν εις γην την ζωην μου, εκαθισε με εν σκοτεινοις ως νεκρους αιωνος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και ηκηδιασεν επ᾿ εμε το πνευμα μου, εν εμοι εταραχθη η καρδια μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| εμνησθην ημερων αρχαιων, εμελετησα εν πασι τοις εργοις σου, εν ποιημασι των χειρων σου εμελετων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| διεπετασα προς σε τας χειρας μου, η ψυχη μου ως γη ανυδρος σοι. (διαψαλμα).<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ταχυ εισακουσον μου, Κυριε, εξελιπε το πνευμα μου· μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απ᾿ εμου, και ομοιωθησομαι τοις καταβαινουσιν εις λακκον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ακουστον ποιησον μοι το πρωΐ το ελεος σου, οτι επι σοι ηλπισα· γνωρισον μοι, Κυριε, οδον, εν ᾗ πορευσομαι, οτι προς σε ηρα την ψυχην μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εξελου με εκ των εχθρων μου, Κυριε, οτι προς σε κατεφυγον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| διδαξον με του ποιειν το θελημα σου, οτι συ ει ο Θεος μου· το πνευμα σου το αγαθον οδηγησει με εν γη ευθειᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ενεκεν του ονοματος σου, Κυριε, ζησεις με, εν τη δικαιοσυνῃ σου εξαξεις εκ θλιψεως την ψυχην μου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και εν τω ελεει σου εξολοθρευσεις τους εχθρους μου και απολεις παντας τους θλιβοντας την ψυχην μου, οτι εγω δουλος σου ειμι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.143<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Τω Δαυΐδ, προς τον Γολιαδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ Κυριος ο Θεος μου ο διδασκων τας χειρας μου εις παραταξιν, τους δακτυλους μου εις πολεμον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ελεος μου και καταφυγη μου, αντιληπτωρ μου και ρυστης μου, υπερασπιστης μου, και επ᾿ αυτω ηλπισα, ο υποτασσων τον λαον μου υπ᾿ εμε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| Κυριε, τι εστιν ανθρωπος οτι εγνωσθης αυτω, η υιος ανθρωπου οτι λογιζῃ αυτω; 4 ανθρωπος ματαιοτητι ωμοιωθη, αι ημεραι αυτου ωσει σκια παραγουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| Κυριε, κλινον ουρανους και καταβηθι, αψαι των ορεων, και καπνισθησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αστραψον αστραπην και σκορπιεις αυτους, εξαποστειλον τα βελη σου και συνταραξεις αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εξαποστειλον την χειρα σου εξ υψους, εξελου με και ρυσαι με εξ υδατων πολλων, εκ χειρος υιων αλλοτριων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ων το στομα ελαλησε ματαιοτητα, και η δεξια αυτων δεξια αδικιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ο Θεος, ᾠδην καινην ᾄσομαι σοι, εν ψαλτηριω δεκαχορδω ψαλω σοι 10 τω διδοντι την σωτηριαν τοις βασιλευσι, τω λυτρουμενω Δαυΐδ τον δουλον αυτου εκ ρομφαιας πονηρας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ρυσαι με και εξελου με εκ χειρος υιων αλλοτριων, ων το στομα ελαλησε ματαιοτητα και η δεξια αυτων δεξια αδικιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ων οι υιοι ως νεοφυτα ιδρυμενα εν τη νεοτητι αυτων, αι θυγατερες αυτων κεκαλλωπισμεναι, περικεκοσμημεναι ως ομοιωμα ναου,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| τα ταμιεια αυτων πληρη, εξερευγομενα εκ τουτου εις τουτο, τα προβατα αυτων πολυτοκα, πληθυνοντα εν ταις εξοδοις αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οι βοες αυτων παχεις, ουκ εστι καταπτωμα φραγμου, ουδε διεξοδος, ουδε κραυγη εν ταις πλατειαις αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| εμακαρισαν τον λαον, ω ταυτα εστι· μακαριος ο λαος, ου Κυριος ο Θεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.144<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Αινεσις του Δαυΐδ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΥΨΩΣΩ σε, ο Θεος μου ο βασιλευς μου, και ευλογησω το ονομα σου εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| καθ᾿ εκαστην ημεραν ευλογησω σε και αινεσω το ονομα σου εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μεγας Κυριος και αινετος σφοδρα, και της μεγαλωσυνης αυτου ουκ εστι περας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| γενεα και γενεα επαινεσει τα εργα σου και την δυναμιν σου απαγγελουσι.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| την μεγαλοπρεπειαν της δοξης της αγιωσυνης σου λαλησουσι και τα θαυμασια σου διηγησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| και την δυναμιν των φοβερων σου ερουσι και την μεγαλωσυνην σου διηγησονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μνημην του πληθους της χρηστοτητος σου εξερευξονται και τη δικαιοσυνῃ σου αγαλλιασονται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| οικτιρμων και ελεημων ο Κυριος, μακροθυμος και πολυελεος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| χρηστος Κυριος τοις συμπασι, και οι οικτιρμοι αυτου επι παντα τα εργα αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| εξομολογησασθωσαν σοι, Κυριε, παντα τα εργα σου, και οι οσιοι σου ευλογησατωσαν σε.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| δοξαν της βασιλειας σου ερουσι και την δυναστειαν σου λαλησουσι 12 του γνωρισαι τοις υιοις των ανθρωπων την δυναστειαν σου και την δοξαν της μεγαλοπρεπειας της βασιλειας σου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| η βασιλεια σου βασιλεια παντων των αιωνων, και η δεσποτεια σου εν πασῃ γενεα και γενεα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13|α πιστος Κυριος εν πασι τοις λογοις αυτου και οσιος εν πασι τοις εργοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| υποστηριζει Κυριος παντας τους καταπιπτοντας και ανορθοι παντας τους κατερραγμενους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| οι οφθαλμοι παντων εις σε ελπιζουσι, και συ διδως την τροφην αυτων εν ευκαιριᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ανοιγεις συ τας χειρας σου και εμπιπλας παν ζωον ευδοκιας.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| δικαιος Κυριος εν πασαις ταις οδοις αυτου και οσιος εν πασι τοις εργοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| εγγυς Κυριος πασι τοις επικαλουμενοις αυτον, πασι τοις επικαλουμενοις αυτον εν αληθειᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| θελημα των φοβουμενων αυτον ποιησει και της δεησεως αυτων εισακουσεται και σωσει αυτους.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| φυλασσει Κυριος παντας τους αγαπωντας αυτον και παντας τους αμαρτωλους εξολοθρευσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| αινεσιν Κυριου λαλησει το στομα μου· και ευλογειτω πασα σαρξ το ονομα το αγιον αυτου εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.145<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια· ᾿Αγγαιου και Ζαχαριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙ, η ψυχη μου, τον Κυριον·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αινεσω Κυριον εν τη ζωη μου, ψαλω τω Θεω μου εως υπαρχω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μη πεποιθατε επ᾿ αρχοντας, επι υιους ανθρωπων, οις ουκ εστι σωτηρια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εξελευσεται το πνευμα αυτου. και επιστρεψει εις την γην αυτου· εν εκεινῃ τη ημερᾳ απολουνται παντες οι διαλογισμοι αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μακαριος ου ο Θεος ᾿Ιακωβ βοηθος αυτου, η ελπις αυτου επι Κυριον τον Θεον αυτου 6 τον ποιησαντα τον ουρανον και την γην, την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις· τον φυλασσοντα αληθειαν εις τον αιωνα,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ποιουντα κριμα τοις αδικουμενοις, διδοντα τροφην τοις πεινωσι. Κυριος λυει πεπεδημενους,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| Κυριος σοφοι τυφλους, Κυριος ανορθοι κατερραγμενους, Κυριος αγαπα δικαιους,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| Κυριος φυλασσει τους προσηλυτους· ορφανον και χηραν αναληψεται και οδον αμαρτωλων αφανιει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| βασιλευσει Κυριος εις τον αιωνα, ο Θεος σου, Σιων, εις γενεαν και γενεαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.146<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια· ᾿Αγγαιου και Ζαχαριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙΤΕ τον Κυριον, οτι αγαθον ψαλμος· τω Θεω ημων ηδυνθειη αινεσις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οικοδομων ῾Ιερουσαλημ ο Κυριος, και τας διασπορας του ᾿Ισραηλ επισυναξει,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ο ιωμενος τους συντετριμμενους την καρδιαν και δεσμευων τα συντριμματα αυτων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο αριθμων πληθη αστρων, και πασιν αυτοις ονοματα καλων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μεγας ο Κυριος ημων, και μεγαλη η ισχυς αυτου, και της συνεσεως αυτου ουκ εστιν αριθμος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αναλαμβανων πρᾳεις ο Κυριος, ταπεινων δε αμαρτωλους εως της γης.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εξαρξατε τω Κυριω εν εξομολογησει, ψαλατε τω Θεω ημων εν κιθαρᾳ 8 τω περιβαλλοντι τον ουρανον εν νεφελαις, τω ετοιμαζοντι τη γη υετον, τω εξανατελλοντι εν ορεσι χορτον και χλοην τη δουλειᾳ των ανθρωπων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| διδοντι τοις κτηνεσι τροφην αυτων και τοις νεοσσοις των κορακων τοις επικαλουμενοις αυτον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ουκ εν τη δυναστειᾳ του ιππου θελησει, ουδε εν ταις κνημαις του ανδρος ευδοκει·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ευδοκει Κυριος εν τοις φοβουμενοις αυτον και εν πασι τοις ελπιζουσιν επι το ελεος αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.147<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια· ᾿Αγγαιου και Ζαχαριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΠΑΙΝΕΙ, ῾Ιερουσαλημ, τον Κυριον, αινει τον Θεον σου, Σιων,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι ενισχυσε τους μοχλους των πυλων σου, ευλογησε τους υιους σου εν σοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ο τιθεις τα ορια σου ειρηνην και στεαρ πυρου εμπιπλων σε·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ο αποστελλων το λογιον αυτου τη γη, εως ταχους δραμειται ο λογος αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| διδοντος χιονα αυτου ωσει εριον, ομιχλην ωσει σποδον πασσοντος·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| βαλλοντος κρυσταλλον αυτου ωσει ψωμους, κατα προσωπον ψυχους αυτου τις υποστησεται; 7 εξαποστελει τον λογον αυτου και τηξει αυτα· πνευσει το πνευμα αυτου και ρυησεται υδατα.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ο απαγγελλων τον λογον αυτου τω ᾿Ιακωβ, δικαιωματα και κριματα αυτου τω ᾿Ισραηλ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ουκ εποιησεν ουτως παντι εθνει και τα κριματα αυτου ουκ εδηλωσεν αυτοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.148<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια· ᾿Αγγαιου και Ζαχαριου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙΤΕ τον Κυριον εκ των ουρανων· αινειτε αυτον εν τοις υψιστοις.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αινειτε αυτον, παντες οι αγγελοι αυτου· αινειτε αυτον, πασαι αι δυναμεις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αινειτε αυτον ηλιος και σεληνη, αινειτε αυτον παντα τα αστρα και το φως.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αινειτε αυτον οι ουρανοι των ουρανων και το υδωρ το υπερανω των ουρανων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αινεσατωσαν το ονομα Κυριου, οτι αυτος ειπε, και εγενηθησαν, αυτος ενετειλατο, και εκτισθησαν.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εστησεν αυτα εις τον αιωνα και εις τον αιωνα του αιωνος· προσταγμα εθετο, και ου παρελευσεται.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| αινειτε τον Κυριον εκ της γης, δρακοντες και πασαι αβυσσοι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| πυρ, χαλαζα, χιων, κρυσταλλος, πνευμα καταιγιδος, τα ποιουντα τον λογον αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| τα ορη και παντες οι βουνοι, ξυλα καρποφορα και πασαι κεδροι·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| τα θηρια και παντα τα κτηνη, ερπετα και πετεινα πτερωτα·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| βασιλεις της γης και παντες λαοι, αρχοντες και παντες κριται γης·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| νεανισκοι και παρθενοι, πρεσβυτεροι μετα νεωτερων·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αινεσατωσαν το ονομα Κυριου, οτι υψωθη το ονομα αυτου μονου· η εξομολογησις αυτου επι γης και ουρανου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και υψωσει κερας λαου αυτου· υμνος πασι τοις οσιοις αυτου, τοις υιοις ᾿Ισραηλ, λαω εγγιζοντι αυτω.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.149<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΣΑΤΕ τω Κυριω ᾆσμα καινον, η αινεσις αυτου εν εκκλησιᾳ οσιων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ευφρανθητω ᾿Ισραηλ επι τω ποιησαντι αυτον, και οι υιοι Σιων αγαλλιασθωσαν επι τω βασιλει αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αινεσατωσαν το ονομα αυτου εν χορω, εν τυμπανω και ψαλτηριω ψαλατωσαν αυτω,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| οτι ευδοκει Κυριος εν τω λαω αυτου και υψωσει πραεις εν σωτηριᾳ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| καυχησονται οσιοι εν δοξῃ και αγαλλιασονται επι των κοιτων αυτων.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αι υψωσεις του Θεου εν τω λαρυγγι αυτων, και ῥομφαιαι διστομοι εν ταις χερσιν αυτων 7 του ποιησαι εκδικησιν εν τοις εθνεσιν, ελεγμους εν τοις λαοις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| του δησαι τους βασιλεις αυτων εν πεδαις και τους ενδοξους αυτων εν χειροπεδαις σιδηραις,<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| του ποιησαι εν αυτοις κριμα εγγραπτον· δοξα αυτη εσται πασι τοις οσιοις αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.150<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.᾿Αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΙΝΕΙΤΕ τον Θεον εν τοις αγιοις αυτου, αινειτε αυτον εν στερεωματι της δυναμεως αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αινειτε αυτον επι ταις δυναστειαις αυτου, αινειτε αυτον κατα το πληθος της μεγαλωσυνης αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αινειτε αυτον εν ηχω σαλπιγγος, αινειτε αυτον εν ψαλτηριω και κιθαρᾳ·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αινειτε αυτον εν τυμπανω και χορω, αινειτε αυτον εν χορδαις και οργανω·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αινειτε αυτον εν κυμβαλοις ευηχοις, αινειτε αυτον εν κυμβαλοις αλαλαγμου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| πασα πνοη αινεσατω τον Κυριον. αλληλουια.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ουτος ο ψαλμος ιδιογραφος εις Δαυΐδ και εξωθεν του αριθμου· οτε εμονομαχησε τω Γολιαθ.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΙΚΡΟΣ ημην εν τοις αδελφοις μου και νεωτερος εν τω οικω του πατρος μου· εποιμαινον τα προβατα του πατρος μου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αι χειρες μου εποιησαν οργανον, και οι δακτυλοι μου ηρμοσαν ψαλτηριον.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και τις αναγγελει τω Κυριω μου; αυτος Κυριος, αυτος εισακουσει.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| αυτος εξαπεστειλε τον αγγελον αυτου και ηρε με εκ των προβατων του πατρος μου και εχρισε με εν τω ελαιω της χρισεως αυτου.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οι αδελφοι μου καλοι και μεγαλοι, και ουκ ευδοκησεν εν αυτοις ο Κυριος.<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| εξηλθον εις συναντησιν τω αλλοφυλω, και επικατηρασατο με εν τοις ειδωλοις αυτου·<br>Ψαλμοι-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| εγω δε, σπασαμενος την παρ᾿ αυτου μαχαιραν, απεκεφαλισα αυτον και ηρα ονειδος εξ υιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΑΝΘΡΩΠΟΣ τις ην εν χωρᾳ τη Αυσιτιδι, ω ονομα ᾿Ιωβ, και ην ο ανθρωπος εκεινος αληθινος, αμεμπτος, δικαιος, θεοσεβης, απεχομενος απο παντος πονηρου πραγματος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| εγενοντο δε αυτω υιοι επτα και θυγατερες τρεις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ην τα κτηνη αυτου προβατα επτακισχιλια, καμηλοι τρισχιλιαι, ζευγη βοων πεντακοσια, θηλειαι ονοι νομαδες πεντακοσιαι, και υπηρεσια πολλη σφοδρα και εργα μεγαλα ην αυτω επι της γης· και ην ο ανθρωπος εκεινος ευγενης των αφ᾿ ηλιου ανατολων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| συμπορευομενοι δε οι υιοι αυτου προς αλληλους εποιουσαν ποτον καθ’ εκαστην ημεραν, συμπαραλαμβανοντες αμα και τας τρεις αδελφας αυτων εσθιειν και πινειν μετ᾿ αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και ως ἂν συνετελεσθησαν αι ημεραι του ποτου, απεστελλεν ᾿Ιωβ και εκαθαριζεν αυτους ανισταμενος το πρωΐ και προσεφερε περι αυτων θυσιας κατα τον αριθμον αυτων και μοσχον ενα περι αμαρτιας περι των ψυχων αυτων· ελεγε γαρ ᾿Ιωβ· μη ποτε οι υιοι μου εν τη διανοιᾳ αυτων κακα ενενοησαν προς Θεον. ουτως ουν εποιει ᾿Ιωβ πασας τας ημερας. —6 Και εγενετο ως η ημερα αυτη, και ιδου ηλθον οι αγγελοι του Θεου παραστηναι ενωπιον του Κυριου, και ο διαβολος ηλθε μετ᾿ αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και ειπεν ο Κυριος τω διαβολω· ποθεν παραγεγονας; και αποκριθεις ο διαβολος τω Κυριω ειπε· περιελθων την γην και εμπεριπατησας την υπ᾿ ουρανον παρειμι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ειπεν αυτω ο Κυριος· προσεσχες τη διανοιᾳ σου κατα του παιδος μου ᾿Ιωβ, οτι ουκ εστι κατ᾿ αυτον επι της γης, ανθρωπος αμεμπτος, αληθινος, θεοσεβης, απεχομενος απο παντος πονηρου πραγματος; 9 απεκριθη δε ο διαβολος και ειπεν εναντιον του Κυριου· μη δωρεαν ᾿Ιωβ σεβεται τον Κυριον; 10 ου συ περιεφραξας τα εξω αυτου και τα εσω της οικιας αυτου και τα εξω παντων των οντων αυτου κυκλω; τα δε εργα των χειρων αυτου ευλογησας και τα κτηνη αυτου πολλα εποιησας επι της γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| αλλα αποστειλον την χειρα σου και αψαι παντων, ων εχει· η μην εις προσωπον σε ευλογησει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| τοτε ειπεν ο Κυριος τω διαβολω· ιδου παντα, οσα εστιν αυτω, διδωμι εν τη χειρι σου, αλλ᾿ αυτου μη αψῃ. και εξηλθεν ο διαβολος απο προσωπου Κυριου. — 13 Και ην ως η ημερα αυτη, οι υιοι ᾿Ιωβ και αι θυγατερες αυτου επινον οινον εν τη οικιᾳ του αδελφου αυτων του πρεσβυτερου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ιδου αγγελος ηλθε προς ᾿Ιωβ και ειπεν αυτω· τα ζευγη των βοων ηροτρια, και αι θηλειαι ονοι εβοσκοντο εχομεναι αυτων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ελθοντες οι αιχμαλωτευοντες ᾐχμαλωτευσαν αυτας και τους παιδας απεκτειναν εν μαχαιραις· σωθεις δε εγω μονος ηλθον του απαγγειλαι σοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ετι τουτου λαλουντος, ηλθεν ετερος αγγελος και ειπε προς ᾿Ιωβ· πυρ επεσεν εκ του ουρανου και κατεκαυσε τα προβατα και τους ποιμενας κατεφαγεν ομοιως· σωθεις δε εγω μονος ηλθον του απαγγειλαι σοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| ετι τουτου λαλουντος ηλθεν ετερος αγγελος και ειπε προς ᾿Ιωβ· οι ιππεις εποιησαν ημιν κεφαλας τρεις και εκυκλωσαν τας καμηλους και ᾐχμαλωτευσαν αυτας και τους παιδας απεκτειναν εν μαχαιραις· εσωθην δε εγω μονος και ηλθον του απαγγειλαι σοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| ετι τουτου λαλουντος αλλος αγγελος ερχεται λεγων τω ᾿Ιωβ· των υιων σου και των θυγατερων σου εσθιοντων και πινοντων παρα τω αδελφω αυτων τω πρεσβυτερω,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| εξαιφνης πνευμα μεγα επηλθεν εκ της ερημου και ηψατο των τεσσαρων γωνιων της οικιας, και επεσεν η οικια επι τα παιδια σου, και ετελευτησαν· εσωθην δε εγω μονος και ηλθον του απαγγειλαι σοι. —20 Ουτως αναστας ᾿Ιωβ ερρηξε τα ιματια αυτου και εκειρατο την κωμην της κεφαλης και πεσων χαμαι προσεκυνησε τω Κυριω και ειπεν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| αυτος γυμνος εξηλθον εκ κοιλιας μητρος μου, γυμνος και απελευσομαι εκει· ο Κυριος εδωκεν, ο Κυριος αφειλατο· ως τω Κυριω εδοξεν, ουτω και εγενετο· ειη το ονομα Κυριου ευλογημενον εις τους αιωνας. —22 ᾿Εν τουτοις πασι τοις συμβεβηκοσιν αυτω ουδεν ημαρτεν ᾿Ιωβ εναντιον του Κυριου και ουκ εδωκεν αφροσυνην τω Θεω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΓΕΝΕΤΟ δε ως η ημερα αυτη και ηλθον οι αγγελοι του Θεου παραστηναι εναντι Κυριου, και ο διαβολος ηλθεν εν μεσω αυτων παραστηναι εναντιον του Κυριου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπεν ο Κυριος τω διαβολω· ποθεν συ ερχῃ; τοτε ειπεν ο διαβολος ενωπιον του Κυριου· διαπορευθεις την υπ᾿ ουρανον και εμπεριπατησας την συμπασαν παρειμι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ειπε δε ο Κυριος προς τον διαβολον· προσεσχες ουν τω θεραποντι μου ᾿Ιωβ, οτι ουκ εστι κατ᾿ αυτον των επι της γης ανθρωπος ομοιος αυτω, ακακος, αληθινος, αμεμπτος, θεοσεβης, απεχομενος απο παντος κακου; ετι δε εχετε ακακιας· συ δε ειπας τα υπαρχοντα αυτου διακενης απολεσαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| υπολαβων δε ο διαβολος ειπε τω Κυριω· δερμα υπερ δερματος· και παντα, οσα υπαρχει ανθρωπω, υπερ της ψυχης αυτου εκτισει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ου μην δε αλλα αποστειλας την χειρα σου αψαι των οστων αυτου και σαρκων αυτου· η μην εις προσωπον σε ευλογησει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| ειπε δε ο Κυριος τω διαβολω· ιδου παραδιδωμι σοι αυτον, μονον την ψυχην αυτου διαφυλαξον. —7 ᾿Εξηλθε δε ο διαβολος απο προσωπου Κυριου και επαισε τον ᾿Ιωβ ελκει πονηρω απο ποδων εως κεφαλης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ελαβεν οστρακον, ινα τον ιχωρα ξυῃ, και εκαθητο επι της κοπριας εξω της πολεως. —9 Χρονου δε πολλου προβεβηκοτος ειπεν αυτω η γυνη αυτου· μεχρι τινος καρτερησεις λεγων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9|α ιδου αναμενω χρονον ετι μικρον προσδεχομενος την ελπιδα της σωτηριας μου; 9β ιδου γαρ ηφανισται σου το μνημοσυνον απο της γης, υιοι και θυγατερες, εμης κοιλιας ωδινες και πονοι, ους εις το κενον εκοπιασα μετα μοχθων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9|γ συ τε αυτος εν σαπριᾳ σκωληκων καθησαι διανυκτερευων αιθριος,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9|δ καγω πλανητις και λατρις, τοπον εκ τοπου περιερχομενη και οικιαν εξ οικιας, προσδεχομενη τον ηλιον ποτε δυσεται, ινα αναπαυσωμαι των μοχθων μου και των οδυνων, αι με νυν συνεχουσιν· αλλα ειπον τι ρημα προς Κυριον και τελευτα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ο δε εμβλεψας ειπεν αυτη· ινα τι ωσπερ μια των αφρονων γυναικων ελαλησας ουτως; ει τα αγαθα εδεξαμεθα εκ χειρος Κυριου, τα κακα ουχ υποισομεν; εν πασι τουτοις τοις συμβεβηκοσιν αυτω ουδεν ημαρτεν ᾿Ιωβ τοις χειλεσιν εναντιον του Θεου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| ακουσαντες δε οι τρεις φιλοι αυτου τα κακα παντα τα επελθοντα αυτω, παρεγενοντο εκαστος εκ της ιδιας χωρας προς αυτον· ᾿Ελιφαζ ο Θαιμανων βασιλευς, Βαλδαδ ο Σαυχαιων τυραννος, Σωφαρ ο Μιναιων βασιλευς, και παρεγενοντο προς αυτον ομοθυμαδον, του παρακαλεσαι και επισκεψασθαι αυτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ιδοτες δε αυτον πορρωθεν ουκ επεγνωσαν· και βοησαντες φωνη μεγαλῃ εκλαυσαν ρηξαντες εκαστος την εαυτου στολην. και καταπασαμενοι γην 13 παρεκαθισαν αυτω επτα ημερας και επτα νυκτας, και ουδεις αυτων ελαλησεν· εωρων γαρ την πληγην δεινην ουσαν και μεγαλην σφοδρα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΜΕΤΑ τουτο ηνοιξεν ᾿Ιωβ το στομα αυτου και κατηρασατο την ημεραν αυτου 2 λεγων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| απολοιτο η ημερα, εν ᾗ εγεννηθην, και η νυξ εκεινη ᾗ ειπαν· ιδου αρσεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| η νυξ εκεινη ειη σκοτος, και μη αναζητησαι αυτην ο Κυριος ανωθεν, μηδε ελθοι εις αυτην φεγγος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| εκλαβοι δε αυτην σκοτος και σκια θανατου, επελθοι επ᾿ αυτην γνοφος. καταραθειη η ημερα 6 και η νυξ εκεινη, απενεγκαιτο αυτην σκοτος· μη ειη εις ημερας ενιαυτου, μηδε αριθμηθειη εις ημερας μηνων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| αλλα η νυξ εκεινη ειη οδυνη, και μη ελθοι επ᾿ αυτην ευφροσυνη μηδε χαρμονη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| αλλα καταρασαιτο αυτην ο καταρωμενος την ημεραν εκεινην, ο μελλων το μεγα κητος χειρωσασθαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| σκοτωθειη τα αστρα της νυκτος εκεινης, υπομειναι και εις φωτισμον μη ελθοι και μη ιδοι εωσφορον ανατελλοντα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| οτι ου συνεκλεισε πυλας γαστρος μητρος μου· απηλλαξε γαρ ἂν πονον απο οφθαλμων μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| διατι γαρ εν κοιλιᾳ ουκ ετελευτησα, εκ γαστρος δε εξηλθον και ουκ ευθυς απωλομην; 12 ινατι δε συνηντησαν μοι γονατα; ινατι δε μαστους εθηλασα; 13 νυν ἂν κοιμηθεις ησυχασα, υπνωσας δε ανεπαυσαμην 14 μετα βασιλεων βουλευτων γης, οἳ εγαυριωντο επι ξιφεσιν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| η μετα αρχοντων, ων πολυς ο χρυσος, οἳ επλησαν τους οικους αυτων αργυριου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| η ωσπερ εκτρωμα εκπορευομενον εκ μητρας μητρος, η ωσπερ νηπιοι, οἳ ουκ ειδον φως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| εκει ασεβεις εξεκαυσαν θυμον οργης, εκει ανεπαυσαντο κατακοποι τω σωματι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| ομοθυμαδον δε οι αιωνιοι ουκ ηκουσαν φωνην φορολογου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| μικρος και μεγας εκει εστι, και θεραπων δεδοικως τον κυριον αυτου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| ινατι γαρ δεδοται τοις εν πικριᾳ φως, ζωη δε ταις εν οδυναις ψυχαις; 21 οἳ ιμειρονται του θανατου και ου τυγχανουσιν ανορυσσοντες ωσπερ θησαυρους,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| περιχαρεις δε εγενοντο εαν κατατυχωσι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| θανατος ανδρι αναπαυμα, συνεκλεισε γαρ ο Θεος κατ᾿ αυτου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| προ γαρ των σιτων μου στεναγμος μοι ηκει, δακρυω δε εγω συνεχομενος φοβω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| φοβος γαρ, ον εφροντισα, ηλθε μοι, και ὃν εδεδοικειν, συνηντησε μοι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| ουτε ειρηνευσα ουτε ησυχασα ουτε ανεπαυσαμην, ηλθε δε μοι οργη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ελιφαζ ο Θαιμανιτης λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| μη πολλακις σοι λελαληται εν κοπω; ισχυν δε ρηματων σου τις υποισει; 3 ει γαρ συ ενουθετησας πολλους και χειρας ασθενους παρεκαλεσας,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| ασθενουντας τε εξανεστησας ρημασι, γονασι τε αδυνατουσι θαρσος περιεθηκας,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| νυν δε ηκει επι σε πονος και ηψατο σου, συ εσπουδασας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| ποτερον ουχ ο φοβος σου εστιν εν αφροσυνῃ και η ελπις σου και η κακια της οδου σου; 7 μνησθητι ουν, τις καθαρος ων απωλετο η ποτε αληθινοι ολορριζοι απωλοντο; 8 καθ᾿ ὃν τροπον ειδον τους αροτριωντας τα ατοπα, οι δε σπειροντες αυτα οδυνας θεριουσιν εαυτοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| απο προσταγματος Κυριου απολουνται, απο δε πνευματος οργης αυτου αφανισθησονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| σθενος λεοντος, φωνη δε λεαινης, γαυριαμα δε δρακοντων εσβεσθη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| μυρμηκολεων ωλετο παρα το μη εχειν βοραν, σκυμνοι δε λεοντων ελιπον αλληλους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| ει δε τι ρημα αληθινον εγεγονει εν λογοις σου, ουθεν αν σοι τουτων κακον απηντησε. ποτερον ου δεξεται μου το ους εξαισια παρ᾿ αυτου; 13 φοβοι δε και ηχω νυκτερινη, επιπιπτων φοβος επ᾿ ανθρωπους,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| φρικη δε μοι συνηντησε και τρομος και μεγαλως μου τα οστα διεσεισε,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και πνευμα επι προσωπον μου επηλθεν, εφριξαν δε μου τριχες και σαρκες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ανεστην, και ουκ επεγνων· ειδον, και ουκ ην μορφη προ οφθαλμων μου, αλλ᾿ η αυραν και φωνην ηκουον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| τι γαρ; μη καθαρος εσται βροτος εναντιον του Κυριου η απο των εργων αυτου αμεμπτος ανηρ; 18 ει κατα παιδων αυτου ου πιστευει, κατα δε αγγελων αυτου σκολιον τι επενοησε,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| τους δε κατοικουντας οικιας πηλινας, εξ ων και αυτοι εκ του αυτου πηλου εσμεν, επαισεν αυτους σητος τροπον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και απο πρωΐθεν μεχρις εσπερας ουκετι εισι, παρα το μη δυνασθαι αυτους εαυτοις βοηθησαι απωλοντο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| ενεφυσησε γαρ αυτοις και εξηρανθησαν, απωλοντο παρα το μη εχειν αυτους σοφιαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΕΠΙΚΑΛΕΣΑΙ δε, ει τις σοι υπακουσεται, η ει τινα αγγελων αγιων οψῃ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και γαρ αφρονα αναιρει οργη, πεπλανημενον δε θανατοι ζηλος,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| εγω δε εωρακα αφρονας ριζαν βαλλοντας, αλλ᾿ ευθεως εβρωθη αυτων η διαιτα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| πορρω γενοιντο οι υιοι αυτων απο σωτηριας, κολαβρισθειησαν δε επι θυραις ησσονων, και ουκ εσται ο εξαιρουμενος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| α γαρ εκεινοι συνηγαγον, δικαιοι εδονται, αυτοι δε εκ κακων ουκ εξαιρετοι εσονται. εκσιφωνισθειη αυτων η ισχυς·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| ου γαρ μη εξελθῃ εκ της γης κοπος, ουδε εξ ορεων αναβλαστησει πονος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| αλλα ανθρωπος γενναται κοπω, νεοσσοι δε γυπος τα υψηλα πετονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| ου μην δε αλλα εγω δεηθησομαι Κυριου, Κυριον δε των παντων δεσποτην επικαλεσομαι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| τον ποιουντα μεγαλα και ανεξιχνιαστα, ενδοξα τε και εξαισια, ων ουκ εστιν αριθμος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| τον διδοντα υετον επι την γην, αποστελλοντα υδωρ επι την υπ᾿ ουρανον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| τον ποιουντα ταπεινους εις υψος, και απολωλοτας εξεγειροντα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| διαλλασσοντα βουλας πανουργων, και ου μη ποιησουσιν αι χειρες αυτων αληθες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| ο καταλαμβανων σοφους εν τη φρονησει, βουλην δε πολυπλοκων εξεστησεν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| ημερας συναντησεται αυτοις σκοτος, το δε μεσημβρινον ψηλαφησαισαν ισα νυκτι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| απολοιντο δε εν πολεμω, αδυνατος δε εξελθοι εκ χειρος δυναστου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| ειη δε αδυνατω ελπις, αδικου δε στομα εμφραχθειη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| μακαριος δε ανθρωπος, ὃν ηλεγξεν ο Κυριος, νουθετημα δε Παντοκρατορος μη απαναινου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| αυτος γαρ αλγειν ποιει και παλιν αποκαθιστησιν· επαισε, και αι χειρες αυτου ιασαντο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| εξακις εξ αναγκων σε εξελειται, εν δε τω εβδομω ου μη αψηται σου κακον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| εν λιμω ρυσεται σε εκ θανατου, εν πολεμω δε εκ χειρος σιδηρου λυσει σε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| απο μαστιγος γλωσσης σε κρυψει, και ου μη φοβηθης απο κακων ερχομενων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| αδικων και ανομων καταγελασῃ, απο δε θηριων αγριων ου μη φοβηθης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| θηρες γαρ αγριοι ειρηνευσουσι σοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| ειτα γνωσῃ οτι ειρηνευσει σου ο οικος, η δε διαιτα της σκηνης σου ου μη αμαρτῃ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| γνωσῃ δε οτι πολυ το σπερμα σου, τα δε τεκνα σου εσται ωσπερ το παμβοτανον του αγρου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| ελευσῃ δε εν ταφω ωσπερ σιτος ωριμος κατα καιρον θεριζομενος η ωσπερ θιμωνια αλωνος καθ᾿ ωραν συγκομισθεισα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| ιδου ταυτα ουτως εξιχνιασαμεν, ταυτα εστιν α ακηκοαμεν· συ δε γνωθι σεαυτω ει τι επραξας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ει γαρ τις ιστων στησαι μου την οργην, τας δε οδυνας μου αραι εν ζυγω ομοθυμαδον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και δη αμμου παραλιας βαρυτερα εσται. αλλ᾿ ως εοικε τα ρηματα μου εστι φαυλα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| βελη γαρ Κυριου εν τω σωματι μου εστιν, ων ο θυμος αυτων εκπινει μου το αιμα· οταν αρξωμαι λαλειν, κεντουσι με.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| τι γαρ; μη διακενης κεκραξεται ονος αγριος, αλλ᾿ η τα σιτα ζητων; ει δε και ρηξει φωνην βους επι φατνης εχων τα βρωματα; 6 ει βρωθησεται αρτος ανευ αλος; ει δε και εστι γευμα εν ρημασι κενοις; 7 ου δυναται γαρ παυσασθαι μου η οργη· βρομον γαρ ορω τα σιτα μου ωσπερ οσμην λεοντος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| ει γαρ δωῃ και ελθοι μου η αιτησις, και την ελπιδα μου δωῃ ο Κυριος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| αρξαμενος ο Κυριος τρωσατω με, εις τελος δε μη με ανελετω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| ειη δε μου πολις ταφος, εφ᾿ ἧς επι τειχεων ηλλομην επ᾿ αυτης, ου φεισομαι· ου γαρ εψευσαμην ρηματα αγια Θεου μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| τις γαρ μου η ισχυς, οτι υπομενω; η τις μου ο χρονος, οτι ανεχεται μου η ψυχη; 12 μη ισχυς λιθων η ισχυς μου; η αι σαρκες μου εισι χαλκεαι; 13 η ουκ επ᾿ αυτω επεποιθειν; βοηθεια δε απ᾿ εμου απεστιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| απειπατο με ελεος, επισκοπη δε Κυριου υπερειδε με.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| ου προσειδον με οι εγγυτατοι μου· ωσπερ χειμαρρους εκλειπων η ωσπερ κυμα παρηλθον με.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| οιτινες με διευλαβουντο, νυν επιπεπτωκασι μοι ωσπερ χιων η κρυσταλλος πεπηγως·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| καθως τακεισα θερμης γενομενης ουκ επεγνωσθη οπερ ην,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| ουτω καγω καταλειφθην υπο παντων. απωλομην δε και εξοικος εγενομην.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| ιδετε οδους Θαιμανων, ατραπους Σαβων, οι διορωντες·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και αισχυνην οφειλησουσιν οι επι πολεσι και χρημασι πεποιθοτες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| αταρ δε και υμεις επεβητε μοι ανελεημονως, ωστε ιδοντες το εμον τραυμα φοβηθητε·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| τι γαρ; μη τι ημας ᾔτησα η της παρ᾿ υμων ισχυος επιδεομαι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| ωστε σωσαι με εξ εχθρων η εκ χειρος δυναστων ρυσασθαι με; 24 διδαξατε με, εγω δε κωφευσω· ει τι πεπλανημαι, φρασατε μοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| αλλ᾿ ως εοικε, φαυλα αληθινου ρηματα, ου γαρ παρ᾿ υμων ισχυν αιτουμαι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| ουδε ελεγχος υμων ρημασι με παυσει, ουδε γαρ υμων φθεγμα ρηματος ανεξομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| πλην οτι επ᾿ ορφανω επιπιπτετε, εναλλεσθε δε επι φιλω υμων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| νυνι δε εισβλεψας εις προσωπα υμων ου ψευσομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| καθισατε δη και μη ειη αδικον, και παλιν τω δικαιω συνερχεσθε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| ου γαρ εστιν εν γλωσσῃ μου αδικον· η ο λαρυγξ μου ουχι συνεσιν μελετα;<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΠΟΤΕΡΟΝ ουχι πειρατηριον εστιν ο βιος ανθρωπου επι της γης και ωσπερ μισθιου αυθημερινου η ζωη αυτου; 2 η ωσπερ θεραπων δεδοικως τον Κυριον αυτου και τετευχως σκιας; η ωσπερ μισθωτος αναμενων τον μισθον αυτου; 3 ουτως καγω υπεμεινα μηνας κενους, νυκτες δε οδυνων δεδομεναι μοι εισιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εαν κοιμηθω, λεγω· ποτε ημερα; ως δ᾿ ἂν αναστω, παλιν· ποτε εσπερα; πληρης δε γινομαι οδυνων απο εσπερας εως πρωΐ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| φυρεται δε μου το σωμα εν σαπριᾳ σκωληκων, τηκω δε βωλακας γης απο ιχωρος ξυων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ο δε βιος μου εστιν ελαφροτερος λαλιας, απολωλε δε εν κενη ελπιδι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μνησθητι ουν οτι πνευμα μου η ζωη και ουκετι επανελευσεται οφθαλμος μου ιδειν αγαθον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ου περιβλεψεται με οφθαλμος ορωντος με· οι οφθαλμοι σου εν εμοι, και ουκετι ειμι 9 ωσπερ νεφος αποκαθαρθεν απ᾿ ουρανου. εαν γαρ ανθρωπος καταβη εις ᾄδην, ουκετι μη αναβη,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ουδ᾿ ου μη επιστρεψῃ ετι εις τον ιδιον οικον, ουδ’ ου μη επιγνω αυτον ετι ο τοπος αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| αταρ ουν ουδε εγω φεισομαι τω στοματι μου, λαλησω εν αναγκῃ ων, ανοιξω πικριαν ψυχης μου συνεχομενος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ποτερον θαλασσα ειμι η δρακων, οτι κατεταξας επ᾿ εμε φυλακην; 13 ειπα οτι παρακαλεσει με η κλινη μου, ανοισω δε προς εμαυτον ιδιᾳ λογον τη κοιτῃ μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| εκφοβεις με ενυπνιοις και οραμασι με καταπλησσεις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| απαλλαξεις απο πνευματος μου την ψυχην μου, απο δε θανατου τα οστα μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ου γαρ εις τον αιωνα ζησομαι, ινα μακροθυμησω· αποστα απ᾿ εμου, κενος γαρ μου ο βιος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| τι γαρ εστιν ανθρωπος οτι εμεγαλυνας αυτον η οτι προσεχεις τον νουν εις αυτον 18 η επισκοπην αυτου ποιησῃ εως το πρωΐ και εις αναπαυσιν αυτον κρινεις; 19 εως τινος ουκ εας με ουδε προΐῃ με, εως ἂν καταπιω τον πτυελον μου εν οδυνῃ; 20 ει εγω ημαρτον, τι δυνησομαι πραξαι, ο επισταμενος τον νουν των ανθρωπων; διατι εθου με κατεντευκτην σου, ειμι δε επι σοι φορτιον; 21 και διατι ουκ εποιησω της ανομιας μου ληθην και καθαρισμον της αμαρτιας μου; νυνι δε εις γην απελευσομαι, ορθριζων δε ουκετι ειμι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε Βαλδαδ ο Σαυχιτης λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| μεχρι τινος λαλησεις ταυτα, πνευμα πολυρρημον του στοματος σου; 3 μη ο Κυριος αδικησει κρινων η ο τα παντα ποιησας ταραξει το δικαιον; 4 ει οι υιοι σου ημαρτον εναντιον αυτου, απεστειλεν εν χειρι ανομιας αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| συ δε ορθριζε προς Κυριον παντοκρατορα δεομενος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| ει καθαρος ει και αληθινος, δεησεως επακουσεται σου, αποκαταστησει δε σοι διαιταν δικαιοσυνης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| εσται ουν τα μεν πρωτα σου ολιγα, τα δε εσχατα σου αμυθητα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| επερωτησον γαρ γενεαν πρωτην, εξιχνιασον δε κατα γενος πατερων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| χθιζοι γαρ εσμεν και ουκ οιδαμεν, σκια γαρ εστιν ημων επι της γης ο βιος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| η ουχ ουτοι σε διδαξουσι και αναγγελουσι και εκ καρδιας εξαξουσι ρηματα; 11 μη θαλλει παπυρος ανευ υδατος η υψωθησεται βουτομον ανευ ποτου; 12 ετι ὂν επι ριζης και ου μη θερισθη, προ του πιειν πασα βοτανη ουχι ξηραινεται; 13 ουτως τοινυν εσται τα εσχατα παντων των επιλανθανομενων του Κυριου· ελπις γαρ ασεβους απολειται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| αοικητος γαρ αυτου εσται ο οικος, αραχνη δε αυτου αποβησεται η σκηνη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| εαν υπερεισῃ την οικιαν αυτου, ου μη στη· επιλαβομενου δε αυτου, ου μη υπομεινῃ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| υγρος γαρ εστιν υπο ηλιου, και εκ σαπριας αυτου ο ραδαμνος αυτου εξελευσεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| επι συναγωγην λιθων κοιμαται, εν δε μεσω χαλικων ζησεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| εαν καταπιῃ, ο τοπος ψευσεται αυτον· ουχ εωρακας τοιαυτα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| οτι καταστροφη ασεβους τοιαυτη, εκ δε γης αλλον αναβλαστησει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| ο γαρ Κυριος ου μη αποποιησεται τον ακακον, παν δε δωρον ασεβους ου δεξεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| αληθινων δε στομα εμπλησει γελωτος, τα δε χειλη αυτων εξομολογησεως·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| οι δε εχθροι αυτων ενδυσονται αισχυνην, διαιτα δε ασεβους ουκ εσται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| επ᾿ αληθειας οιδα, οτι ουτως εστι· πως γαρ εσται δικαιος βροτος παρα Κυριω; 3 εαν γαρ βουληται κριθηναι αυτω, ου μη υπακουσῃ αυτω, ινα μη αντειπῃ προς ενα λογον αυτου εκ χιλιων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| σοφος γαρ εστι διανοιᾳ, κραταιος τε και μεγας. τις σκληρος γενομενος εναντιον αυτου υπεμεινεν; 5 ο παλαιων ορη και ουκ οιδασιν, ο καταστρεφων αυτα οργη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| ο σειων την υπ᾿ ουρανον εκ θεμελιων, οι δε στυλοι αυτης σαλευονται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ο λεγων τω ηλιω και ουκ ανατελλει, κατα δε αστρων κατασφραγιζει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| ο τανυσας τον ουρανον μονος, και περιπατων ως επ᾿ εδαφους επι θαλασσης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| ο ποιων Πλειαδα και ῞Εσπερον και ᾿Αρκτουρον, και ταμιεια νοτου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| ο ποιων μεγαλα και ανεξιχνιαστα, ενδοξα τε και εξαισια, ων ουκ εστιν αριθμος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| εαν υπερβη με, ου μη ιδω· εαν παρελθῃ με, ουδ᾿ ως εγνων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| εαν απαλλαξῃ, τις αποστρεψει η τις ερει αυτω· τι εποιησας; 13 αυτος γαρ απεστραπται οργην, υπ᾿ αυτου εκαμφθησαν κητη τα υπ᾿ ουρανον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| εαν δε μου υπακουσηται, η διακρινει τα ρηματα μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| εαν τε γαρ ω δικαιος, ουκ εισακουσεται μου, του κριματος αυτου δεηθηομαι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| εαν τε καλεσω και μη υπακουσῃ, ου πιστευω οτι εισακηκοε μου της φωνης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| μη γνοφω με εκτριψῃ; πολλα δε μου τα συντριμματα πεποιηκε διακενης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| ουκ εα γαρ με αναπνευσαι, ενεπλησε δε με πικριας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| οτι μεν γαρ ισχυι κρατει· τις ουν κριματι αυτου αντιστησεται; 20 εαν γαρ ω δικαιος, το στομα μου ασεβησει· εαν τε ω αμεμπτος, σκολιος αποβησομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| ειτε γαρ ησεβησα, ουκ οιδα τη ψυχη, πλην οτι αφαιρειται μου η ζωη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| διο ειπον· μεγα και δυναστην απολλυει οργη,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| οτι φαυλοι εν θανατω εξαισιω, αλλα δικαιοι καταγελωνται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| παραδεδονται γαρ εις χειρας ασεβους. προσωπα κριτων αυτης συγκαλυπτει· ει δε μη αυτος εστι, τις εστιν; 25 ο δε βιος μου εστιν ελαφροτερος δρομεως· απεδρασαν και ουκ ειδοσαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| η και εστι ναυσιν ιχνος οδου η αετου πετομενου ζητουντος βοραν; 27 εαν τε γαρ ειπω, επιλησομαι λαλων, συγκυψας τω προσωπω στεναξω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| σειομαι πασι τοις μελεσιν, οιδα γαρ οτι ουκ αθωον με εασεις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| επειδη δε ειμι ασεβης, διατι ουκ απεθανον; 30 εαν γαρ απολουσωμαι χιονι και αποκαθαρωμαι χερσι καθαραις,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.31| ικανως εν ρυπω με εβαψας, εβδελυξατο δε με η στολη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| ου γαρ ει ανθρωπος κατ᾿ εμε, ω αντικρινουμαι, ινα ελθωμεν ομοθυμαδον εις κρισιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.33| ειθε ην ο μεσιτης ημων και ελεγχων και διακουων ανα μεσον αμφοτερων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.34| απαλλαξατω απ᾿ εμου την ραβδον, ο δε φοβος αυτου μη με στροβειτω,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.35| και ου μη φοβηθω, αλλα λαλησω· ου γαρ ουτω συνεπισταμαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΜΝΩΝ τη ψυχη μου, στενων επαφησω επ᾿ αυτον τα ρηματα μου· λαλησω πικριᾳ ψυχης μου συνεχομενος 2 και ερω προς Κυριον· μη με ασεβειν διδασκε· και διατι με ουτως εκρινας; 3 η καλον σοι, εαν αδικησω, οτι απειπω εργα χειρων σου, βουλη δε ασεβων προσεσχες; 4 η ωσπερ βροτος ορα καθορας η καθως ορα ανθρωπος βλεψῃ; 5 η ο βιος σου ανθρωπινος εστιν η τα ετη σου ανδρος; 6 οτι ανεζητησας την ανομιαν μου και τας αμαρτιας μου εξιχνιασας; 7 οιδας γαρ οτι ουκ ησεβησα· αλλα τις εστιν ο εκ των χειρων σου εξαιρουμενος; 8 αι χειρες σου επλασαν με και εποιησαν με, μετα ταυτα μεταβαλων με επαισας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| μνησθητι οτι πηλον με επλασας, εις δε γην με παλιν αποστρεφεις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| η ουχ ωσπερ γαλα με ημελξας, ετυρωσας δε με ισα τυρω; 11 δερμα δε και κρεας με ενεδυσας, οστεοις δε και νευροις με ενειρας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| ζωην δε και ελεος εθου παρ᾿ εμοι, η δε επισκοπη σου εφυλαξε μου το πνευμα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| ταυτα εχων εν σεαυτω οιδα οτι παντα δυνασαι, αδυνατει δε σοι ουθεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| εαν τε γαρ αμαρτω, φυλασσεις με, απο δε ανομιας ουκ αθωον με πεποιηκας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| εαν τε γαρ ασεβησω, οιμοι· εαν δε ω δικαιος, ου δυναμαι ανακυψαι, πληρης γαρ ατιμιας ειμι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| αγρευομαι γαρ ωσπερ λεων εις σφαγην, παλιν γαρ μεταβαλων δεινως με ολεκεις 17 επανακαινιζων επ᾿ εμε την ετασιν μου· οργη δε μεγαλῃ μοι εχρησω, επηγαγες δε επ᾿ εμε πειρατηρια.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| ινατι ουν εκ κοιλιας με εξηγαγες, και ουκ απεθανον, οφθαλμος δε με ουκ ειδε,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και ωσπερ ουκ ων εγενομην; διατι γαρ εκ γαστρος εις μνημα ουκ απηλλαγην; 20 η ουκ ολιγος εστιν ο χρονος του βιου μου; εασον με αναπαυσασθαι μικρον 21 προ του με πορευθηναι οθεν ουκ αναστρεψω, εις γην σκοτεινην και γνοφεραν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| εις γην σκοτους αιωνιου, ου ουκ εστι φεγγος, ουδε οραν ζωην βροτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε Σωφαρ ο Μιναιος λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| ο τα πολλα λεγων, και αντακουσεται· η και ο ευλαλος οιεται ειναι δικαιος; ευλογημενος γεννητος γυναικος ολιγοβιος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| μη πολυς εν ρημασι γινου, ου γαρ εστιν ο αντικρινομενος σοι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| μη γαρ λεγε οτι καθαρος ειμι τοις εργοις και αμεμπτος εναντιον αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| αλλα πως ἂν ο Κυριος λαλησαι προς σε, και ανοιξει χειλη αυτου μετα σου; 6 ειτα αναγγελει σοι δυναμιν σοφιας, οτι διπλους εσται των κατα σε· και τοτε γνωσῃ οτι αξια σοι απεβη απο Κυριου ων ημαρτηκας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| η ιχνος Κυριου ευρησεις η εις τα εσχατα αφικου, α εποιησεν ο Παντοκρατωρ; 8 υψηλος ο ουρανος, και τι ποιησεις; βαθυτερα δε των εν ᾃδου τι οιδας; 9 η μακροτερα μετρου γης η ευρους θαλασσης; 10 εαν δε καταστρεψῃ τα παντα, τις ερει αυτω· τι εποιησας; 11 αυτος γαρ οιδεν εργα ανομων, ιδων δε ατοπα ου παροψεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| ανθρωπος δε αλλως νηχεται λογοις, βροτος δε γεννητος γυναικος ισα ονω ερημιτῃ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| ει γαρ συ καθαραν εθου την καρδιαν σου, υπτιαζεις δε χειρας προς αυτον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| ει ανομον τι εστιν εν χερσι σου, πορρω ποιησον αυτο απο σου, αδικια δε εν διαιτῃ σου μη αυλισθητω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| ουτως γαρ αναλαμψει σου το προσωπον ωσπερ υδωρ καθαρον, εκδυσῃ δε ρυπον, και ου μη φοβηθης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και τον κοπον επιλησῃ ωσπερ κυμα παρελθον και ου πτοηθησῃ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| η δε ευχη σου ωσπερ εωσφορος, εκ δε μεσημβριας ανατελει σοι ζωη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| πεποιθως τε εσῃ οτι εστι σοι ελπις, εκ δε μεριμνης και φροντιδος αναφανειται σοι ειρηνη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| ησυχασεις γαρ, και ου εσται ο πολεμων σε· μεταβαλομενοι δε πολλοι σου δεηθησονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| σωτηρια δε αυτους απολειψει· η γαρ ελπις αυτων απωλεια, οφθαλμοι δε ασεβων τακησονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ειτα υμεις εστε ανθρωποι· η μεθ᾿ υμων τελευτησει σοφια.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| καμοι μεν καρδια καθ᾿ υμας εστι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| δικαιος γαρ ανηρ και αμεμπτος εγεννηθη εις χλευασμα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| εις χρονον γαρ τακτον ητοιμαστο πεσειν υπο αλλων, οικους τε αυτου εκπορθεισθαι υπο ανομων. ου μην δε αλλα μηδεις πεποιθετω πονηρος ων αθωος εσεσθαι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| οσοι παροργιζουσι τον Κυριον, ως ουχι και ετασις αυτων εσται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| αλλα δη ερωτησον τετραποδα εαν σοι ειπωσι, πετεινα δε ουρανου εαν σοι απαγγειλωσιν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| εκδιηγησαι γη, εαν σοι φρασῃ, και εξηγησονται σοι οι ιχθυες της θαλασσης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| τις ουν ουκ εγνω εν πασι τουτοις οτι χειρ Κυριου εποιησε ταυτα; 10 ει μη εν χειρι αυτου ψυχη παντων ζωντων και πνευμα παντος ανθρωπου; 11 ους μεν γαρ ρηματα διακρινει, λαρυγξ δε σιτα γευεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| εν πολλω χρονω σοφια, εν δε πολλω βιω επιστημη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| παρ᾿ αυτω σοφια και δυναμις, αυτω βουλη και συνεσις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| εαν καταβαλῃ, τις οικοδομησει; εαν κλεισῃ κατ᾿ ανθρωπων, τις ανοιξει; 15 εαν κωλυσῃ το υδωρ, ξηρανει την γην· εαν δε επαφη, απωλεσεν αυτην καταστρεψας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| παρ᾿ αυτω κρατος και ισχυς, αυτω επιστημη και συνεσις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| διαγων βουλευτας αιχμαλωτους, κριτας δε γης εξεστησε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| καθιζανων βασιλεις επι θρονους και περιεδησε ζωνῃ οσφυας αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| εξαποστελλων ιερεις αιχμαλωτους, δυναστας δε γης κατεστρεψε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| διαλλασσων χειλη πιστων, συνεσιν δε πρεσβυτερων εγνω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| εκχεων ατιμιαν επ᾿ αρχοντας, ταπεινους δε ιασατο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| ανακαλυπτων βαθεα εκ σκοτους, εξηγαγε δε εις φως σκιαν θανατου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| πλανων εθνη και απολλυων αυτα, καταστρωνυων εθνη και καθοδηγων αυτα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| διαλλασσων καρδιας αρχοντων γης, επλανησε δε αυτους εν οδω, ᾗ ουκ ᾔδεισαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| ψηλαφησαισαν σκοτος και μη φως, πλανηθειησαν δε ωσπερ ο μεθυων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΙΔΟΥ ταυτα εωρακε μου ο οφθαλμος και ακηκοε μου το ους·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και οιδα οσα και υμεις επιστασθε, και ουκ ασυνετωτερος ειμι υμων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| ου μην δε αλλ᾿ εγω προς Κυριον λαλησω, ελεγξω δε εναντιον αυτου εαν βουληται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| υμεις δε εστε ιατροι αδικοι και ιαται κακων παντες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| ειη δε υμιν κωφευσαι, και αποβησεται υμιν εις σοφιαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| ακουσατε ελεγχον του στοματος μου, κρισιν δε χειλεων μου προσεχετε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| ποτερον ουκ εναντι Κυριου λαλειτε, εναντι δε αυτου φθεγγεσθε δολον; 8 η υποστελεισθε; υμεις δε αυτοι κριται γινεσθε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| καλον γε, εαν εξιχνιασῃ υμας· ει γαρ τα παντα ποιουντες προστεθησεσθε αυτω,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| ουθεν ἧττον ελεγξει υμας· ει δε και κρυφη προσωπα θαυμασεσθε,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| ποτερον ουχι δεινα αυτου στροβησει υμας, φοβος δε παρ᾿ αυτου επιπεσειται υμιν; 12 αποβησεται δε υμων το γαυριαμα ισα σποδω, το δε σωμα πηλινον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| κωφευσατε, ινα λαλησω και αναπαυσωμαι θυμου 14 αναλαβων τας σαρκας μου τοις οδουσι, ψυχην δε μου θησω εν χειρι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| εαν με χειρωσηται ο δυναστης, επει και ηρκται, η μην λαλησω και ελεγξω εναντιον αυτου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και τουτο μοι αποβησεται εις σωτηριαν, ου γαρ εναντιον αυτου δολος εισελευσεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| ακουσατε ακουσατε τα ρηματα μου, αναγγελω γαρ υμων ακουοντων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| ιδου εγω εγγυς ειμι του κριματος μου, οιδα εγω οτι δικαιος αναφανουμαι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| τις γαρ εστιν ο κριθησομενος μοι, οτι νυν κωφευσω και εκλειψω; 20 δυοιν δε μοι χρησῃ· τοτε απο του προσωπου σου ου κρυβησομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| την χειρα απ᾿ εμου απεχου, και ο φοβος σου μη με καταπλησσετω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| ειτα καλεσεις, εγω δε σοι υπακουσομαι· η λαλησεις, εγω δε σοι δωσω ανταποκρισιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| ποσαι εισιν αι αμαρτιαι μου και ανομιαι μου; διδαξον με τινες εισι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| διατι απ᾿ εμου κρυπτῃ, ηγησαι δε με υπεναντιον σοι; 25 η ως φυλλον κινουμενον υπο ανεμου ευλαβηθησῃ η ως χορτω φερομενω υπο πνευματος αντικεισαι μοι; 26 οτι κατεγραψας κατ᾿ εμου κακα, περιεθηκας δε μοι νεοτητος αμαρτιας,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| εθου δε μου τον ποδα εν κωλυματι, εφυλαξας δε μου παντα τα εργα, εις δε ριζας των ποδων μου αφικου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.28| ὃ παλαιουται ισα ασκω η ωσπερ ιματιον σητοβρωτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΒΡΟΤΟΣ γαρ γεννητος γυναικος ολιγοβιος και πληρης οργης 2 η ωσπερ ανθος ανθησαν εξεπεσεν, απεδρα δε ωσπερ σκια και ου μη στη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| ουχι και τουτου λογον εποιησω και τουτον εποιησας εισελθειν εν κριματι ενωπιον σου; 4 τις γαρ καθαρος εσται απο ρυπου; αλλ᾿ ουθεις,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| εαν και μια ημερα ο βιος αυτου επι της γης, αριθμητοι δε μηνες αυτου παρ᾿ αυτου· εις χρονον εθου, και ου μη υπερβη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| αποστα απ᾿ αυτου, ινα ησυχασῃ και ευδοκησῃ τον βιον ωσπερ ο μισθωτος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| εστι γαρ δενδρω ελπις· εαν γαρ εκκοπη, ετι επανθησει, και ο ραδαμνος αυτου ου μη εκλιπῃ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| εαν γαρ γηρασῃ εν γη η ριζα αυτου, εν δε πετρᾳ τελευτησῃ το στελεχος αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| απο οσμης υδατος ανθησει, ποιησει δε θερισμον ωσπερ νεοφυτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| ανηρ δε τελευτησας ωχετο, πεσων δε βροτος ουκετι εστι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| χρονω γαρ σπανιζεται θαλασσα, ποταμος δε ερημωθεις εξηρανθη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| ανθρωπος δε κοιμηθεις ου μη αναστη, εως ἂν ο ουρανος ου μη συρραφη· και ουκ εξυπνισθησονται εξ υπνου αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| ει γαρ οφελον εν ᾅδῃ με εφυλαξας, εκρυψας δε με εως ἂν παυσηται σου η οργη και ταξῃ μοι χρονον, εν ω μνειαν μου ποιησῃ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| εαν γαρ αποθανῃ ανθρωπος, ζησεται συντελεσας ημερας του βιου αυτου· υπομενω εως ἂν παλιν γενωμαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| ειτα καλεσεις, εγω δε σοι υπακουσομαι, τα δε εργα των χειρων σου μη αποποιου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| ηριθμησας δε μου τα επιτηδευματα, και ου μη παρελθῃ σε ουδεν των αμαρτιων μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| εσφραγισας δε μου τας ανομιας εν βαλλαντιω, επεσημηνω δε, ει τι ακρων παρεβην.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και πλην ορος πιπτον διαπεσειται, και πετρα παλαιωθησεται εκ του τοπου αυτης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| λιθους ελεαναν υδατα, και κατεκλυσεν υδατα υπτια του χωματος της γης· και υπομονην ανθρωπου απωλεσας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| ωσας αυτον εις τελος, και ωχετο· επεστησας αυτω το προσωπον, και εξαπεστειλας·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| πολλων δε γενομενων των υιων αυτου, ουκ οιδεν, εαν δε ολιγοι γενωνται, ουκ επισταται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| αλλ᾿ η αι σαρκες αυτου ηλγησαν, η δε ψυχη αυτου επενθησεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ελιφαζ ο Θαιμανιτης λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| ποτερον σοφος αποκρισιν δωσει συνεσεως πνευμα και ενεπλησε πονον γαστρος 3 ελεγχων εν ρημασιν, οις ου δει, και εν λογοις, οις ουδεν οφελος; 4 ου και συ απεποιησω φοβον, συνετελεσω δε ρηματα τοιαυτα εναντι του Κυριου; 5 ενοχος ει ρημασι στοματος σου, ουδε διεκρινας ρηματα δυναστων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| ελεγξαι σε το σον στομα και μη εγω, τα δε χειλη σου καταμαρτυρησουσι σου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| τι γαρ; μη πρωτος ανθρωπων εγεννηθης; η προ θινων επαγης; 8 η συνταγμα Κυριου ακηκοας, η συμβουλω σοι εχρησατο ο Θεος, εις δε σε αφικετο σοφια; 9 τι γαρ οιδας, ὃ ουκ οιδαμεν; η τι συνιεις συ, ὃ ου και ημεις; 10 και γε πρεσβυτης και γε παλαιος εν ημιν, βαρυτερος του πατρος σου ημεραις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| ολιγα ων ημαρτηκας μεμαστιγωσαι, μεγαλως υπερβαλλοντως λελαληκας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| τι ετολμησεν η καρδια σου, η τι υπενεγκαν οι οφθαλμοι σου; 13 οτι θυμον ερρηξας εναντι Κυριου, εξηγαγες δε εκ στοματος ρηματα τοιαυτα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| τις γαρ ων βροτος, οτι εσται αμεμπτος, η ως εσομενος δικαιος γεννητος γυναικος; 15 ει κατα αγιων ου πιστευει, ουρανος δε ου καθαρος εναντιον αυτου; 16 εα δε εβδελυγμενος και ακαθαρτος ανηρ, πινων αδικιας ισα ποτω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| αναγγελω δε σοι, ακουε μου· α δη εωρακα, αναγγελω σοι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| α σοφοι ερουσι και ουκ εκρυψαν πατερες αυτων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| αυτοις μονοις εδοθη η γη, και ουκ επηλθεν αλλογενης επ᾿ αυτους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| πας ο βιος ασεβους εν φροντιδι, ετη δε αριθμητα δεδομενα δυναστῃ,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| ο δε φοβος αυτου εν ωσιν αυτου· οταν δοκη ηδη ειρηνευειν, ηξει αυτου η καταστροφη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| μη πιστευετω αποστραφηναι απο σκοτους· εντεταλται γαρ ηδη εις χειρας σιδηρου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| κατατετακται δε εις σιτα γυψιν· οιδε δε εν εαυτω οτι μενει εις πτωμα. ημερα δε σκοτεινη αυτον στροβησει,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| αναγκη δε και θλιψις αυτον καθεξει ωσπερ στρατηγος πρωτοστατης πιπτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| οτι ηρκε χειρας εναντιον του Κυριου, εναντι δε Κυριου παντοκρατορος ετραχηλιασεν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| εδραμε δε εναντιον αυτου υβρει εν παχει νωτου ασπιδος αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| οτι εκαλυψε το προσωπον αυτου εν στεατι αυτου και εποιησε περιστομιον επι των μηριων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| αυλισθειη δε πολεις ερημους, εισελθοι δε εις οικους αοικητους· α δε εκεινοι ητοιμασαν, αλλοι αποισονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| ουτε μη πλουτισθη, ουτε μη μεινῃ αυτου τα υπαρχοντα, ου μη βαλῃ επι την γην σκιαν 30 ουδε μη εκφυγῃ το σκοτος. τον βλαστον αυτου μαραναι ανεμος, εκπεσοι δε αυτου το ανθος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| μη πιστευετω οτι υπομενει, κενα γαρ αποβησεται αυτω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| η τομη αυτου προ ωρας φθαρησεται, και ο ραδαμνος αυτου ου μη πυκασῃ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| τρυγηθειη δε ως ομβραξ προς ωρας, εκπεσοι δε ως ανθος ελαιας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.34| μαρτυριον γαρ ασεβους θανατος, πυρ δε καυσει οικους δωροδεκτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.35| εν γαστρι δε ληψεται οδυνας, αποβησεται δε εαυτω κενα, η δε κοιλια αυτου υποισει δολον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| ακηκοα τοιαυτα πολλα, παρακλητορες κακων παντες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| τι γαρ; μη ταξις εστι ρημασι πνευματος; η τι παρενοχλησει σοι, οτι αποκρινῃ; 4 καγω καθ᾿ υμας λαλησω, ει υπεκειτο γε η ψυχη υμων αντι της εμης· ειτ᾿ εναλουμαι υμιν ρημασι, κινησω δε καθ᾿ υμων κεφαλην·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ειη δε ισχυς εν τω στοματι μου, κινησιν δε χειλεων ου φεισομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| εαν γαρ λαλησω, ουκ αλγησω το τραυμα· εαν δε και σιωπησω, τι ελαττον τρωθησομαι; 7 νυν δε κατακοπον με πεποιηκε, μωρον, σεσηποτα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και επελαβου μου, εις μαρτυριον εγενηθη· και ανεστη εν εμοι το ψευδος μου, κατα προσωπον μου ανταπεκριθη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| οργη χρησαμενος κατεβαλε με, εβρυξεν επ᾿ εμε τους οδοντας, βελη πειρατων αυτου επ᾿ εμοι επεσεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| ακισιν οφθαλμων ενηλατο, οξει επαισε με εις τα γονατα, ομοθυμαδον δε κατεδραμον επ᾿ εμοι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| παρεδωκε γαρ με ο Κυριος εις χειρας αδικων, επι δε ασεβεσιν ερριψε με.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| ειρηνευοντα διεσκεδασε με, λαβων με της κομης διετιλε, κατεστησε με ωσπερ σκοπον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| εκυκλωσαν με λογχαις βαλλοντες εις νεφρους μου, ου φειδομενοι εξεχεαν εις την γην την χολην μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| κατεβαλον με πτωμα επι πτωματι, εδραμον προς με δυναμενοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| σακκον ερραψαν επι βυρσης μου, το δε σθενος μου εν γη εσβεσθη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| η γαστηρ μου συγκεκαυται απο κλαυθμου, επι δε βλεφαροις μου σκια.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| αδικον δε ουδεν ην εν χερσι μου, ευχη δε μου καθαρα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| γη, μη επικαλυψῃ εφ᾿ αιματι της σαρκος μου, μηδε ειη τοπος τη κραυγη μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και νυν ιδου εν ουρανοις ο μαρτυς μου, ο δε συνιστωρ μου εν υψιστοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| αφικοιτο μου η δεησις προς Κυριον, εναντι δε αυτου σταζοι μου ο οφθαλμος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| ειη δε ελεγχος ανδρι εναντι Κυριου και υιω ανθρωπου τω πλησιον αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| ετη δε αριθμητα ηκασιν, οδω δε, η ουκ επαναστραφησομαι, πορευσομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΟΛΕΚΟΜΑΙ πνευματι φερομενος, δεομαι δε ταφης και ου τυγχανω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| λισσομαι καμνων, και τι ποιησας; 3 εκλεψαν δε μου τα υπαρχοντα αλλοτριοι. τις εστιν ουτος; τη χειρι μου συνδεθητω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| οτι καρδιαν αυτων εκρυψας απο φρονησεως, δια τουτο ου μη υψωσῃς αυτους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| τη μεριδι αναγγελει κακιας, οφθαλμοι δε εφ᾿ υιοις ετακησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| εθου δε με θρυλημα εν εθνεσι, γελως δε αυτοις απεβην·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| πεπωρωνται γαρ απο οργης οι οφθαλμοι μου, πεπολιορκημαι μεγαλως υπο παντων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| θαυμα εσχεν αληθινους επι τουτω, δικαιος δε επι παρανομω επανασταιη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| σχοιη δε πιστος την εαυτου οδον, καθαρος δε χειρας αναλαβοι θαρσος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| ου μην δε αλλα παντες ερειδετε, και δευτε δη, ου γαρ ευρισκω εν υμιν αληθες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| αι ημεραι μου παρηλθον εν βρομω, εραγη δε τα αρθρα της καρδιας μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| νυκτα εις ημεραν εθηκα, φως εγγυς απο προσωπου σκοτους·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| εαν γαρ υπομεινω, ᾅδης μου ο οικος, εν δε γνοφω εστρωται μου η στρωμνη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| θανατον επεκαλεσαμην πατερα μου ειναι, μητερα δε μου και αδελφην σαπριαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| που ουν μου ετι εστιν η ελπις; η τα αγαθα μου οψομαι; 16 η μετ᾿ εμου εις ᾅδην καταβησομαι, η ομοθυμαδον επι χωματος καταβησομεθα;<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε Βαλδαδ ο Σαυχιτης λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| μεχρι τινος ου παυσῃ; επισχες, ινα και αυτοι λαλησωμεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| διατι δε ωσπερ τετραποδα σεσιωπηκαμεν εναντιον σου; 4 κεχρηται σοι οργη· τι γαρ; εαν συ αποθανῃς, αοικητος η υπ᾿ ουρανον; η καταστραφησεται ορη εκ θεμελιων; 5 και φως ασεβων σβεσθησεται, και ουκ αποβησεται αυτων η φλοξ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| το φως αυτου σκοτος εν διαιτῃ, ο δε λυχνος επ᾿ αυτω σβεσθησεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| θηρευσαισαν ελαχιστοι τα υπαρχοντα αυτου, σφαλαι δε αυτου η βουλη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| εμβεβληται δε ο πους αυτου εν παγιδι, εν δικτυω ελιχθειη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| ελθοισαν δε επ᾿ αυτον παγιδες, κατισχυσει επ᾿ αυτον διψωντας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| κεκρυπται εν τη γη σχοινιον αυτου και η συλληψις αυτου επι τριβων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| κυκλω ολεσαισαν αυτον οδυναι, πολλοι δε περι ποδα αυτου ελθοισαν 12 εν λιμω στενω. πτωμα δε αυτω ητοιμασται εξαισιον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| βρωθειησαν αυτου κλωνες ποδων, κατεδεται δε αυτου τα ωραια θανατος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| εκραγειη δε εκ διαιτης αυτου ιασις, σχοιη δε αυτον αναγκη αιτιᾳ βασιλικη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| κατασκηνωσει εν τη σκηνη αυτου εν νυκτι αυτου, κατασπαρησονται τα ευπρεπη αυτου θειω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| υποκατωθεν αι ριζαι αυτου ξηρανθησονται, και επανωθεν επιπεσειται θερισμος αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| το μνημοσυνον αυτου απολοιτο εκ γης, και υπαρξει ονομα αυτω επι προσωπον εξωτερω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| απωσειεν αυτον εκ φωτος εις σκοτος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| ουκ εσται επιγνωστος εν λαω αυτου, ουδε σεσωσμενος εν τη υπ᾿ ουρανον ο οικος αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| αλλ᾿ εν τοις αυτου ζησονται ετεροι. επ᾿ αυτω εστεναξαν εσχατοι, πρωτους δε εσχε θαυμα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| ουτοι εισιν οι οικοι αδικων, ουτος δε ο τοπος των μη ειδοτων τον Κυριον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| εως τινος εγκοπον ποιησετε ψυχην μου και καθαιρειτε με λογοις; γνωτε μονον οτι ο Κυριος εποιησε με ουτως·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| καταλαλειτε μου, ουκ αισχυνομενοι με επικεισθε μοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| ναι δη επ᾿ αληθειας εγω επλανηθην, παρ᾿ εμοι δε αυλιζεται πλανος λαλησαι ρηματα, α ουκ εδει, τα δε ρηματα μου πλαναται και ουκ επι καιρου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| εα δε οτι επ᾿ εμοι μεγαλυνεσθε, εναλλεσθε δε μοι ονειδει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| γνωτε ουν οτι Κυριος εστιν ο ταραξας, οχυρωμα δε αυτου επ᾿ εμε υψωσεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| ιδου γελω ονειδει και ου λαλησω· κεκραξομαι, και ουδαμου κριμα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| κυκλω περιωκοδομημαι, και ου μη διαβω, επι προσωπον μου σκοτος εθετο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| την δε δοξαν απ᾿ εμου εξεδυσεν, αφειλε δε στεφανον απο κεφαλης μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| διεσπασε με κυκλω και ᾠχομην· εξεκοψε δε ωσπερ δενδρον την ελπιδα μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| δεινως δε μοι οργη εχρησατο, ηγησατο δε με ωσπερ εχθρον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| ομοθυμαδον δε ηλθον τα πειρατηρια αυτου επ᾿ εμοι, ταις οδοις μου εκυκλωσαν εγκαθετοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| απ᾿ εμου αδελφοι μου απεστησαν, εγνωσαν αλλοτριους η εμε· φιλοι δε μου ανελεημονες γεγονασιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| ου προσεποιησαντο με οι εγγυτατοι μου, και οι ειδοτες μου το ονομα επελαθοντο μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| γειτονες οικιας θεραπαιναι τε μου, αλλογενης ημην εναντιον αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| θεραποντα μου εκαλεσα, και ουχ υπηκουσε· στομα δε μου εδεετο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και ικετευον την γυναικα μου, προσεκαλουμην δε κολακευων υιους παλλακιδων μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| οι δε εις τον αιωνα με απεποιησαντο· οταν αναστω, κατ᾿ εμου λαλουσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| εβδελυξαντο με οι ιδοντες με· ους δη ηγαπηκειν, επανεστησαν μοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| εν δερματι μου εσαπησαν αι σαρκες μου, τα δε οστα μου εν οδουσιν εχεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| ελεησατε με, ελεησατε με, ω φιλοι, χειρ γαρ Κυριου η αψαμενη μου εστι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| διατι με διωκετε ωσπερ και ο Κυριος; απο δε σαρκων μου ουκ εμπιπλασθε; 23 τις γαρ ἂν δοιη γραφηναι τα ρηματα μου, τεθηναι δε αυτα εν βιβλιω εις τον αιωνα; 24 εν γραφειω σιδηρω και μολιβω η εν πετραις εγγλυφηναι; 25 οιδα γαρ οτι αενναος εστιν ο εκλυειν με μελλων επι γης,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| αναστησει δε το δερμα μου το αναντλουν ταυτα· παρα γαρ Κυριου ταυτα μοι συνετελεσθη,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| α εγω εμαυτω συνεπισταμαι, α ο οφθαλμος μου εωρακε και ουκ αλλος, παντα δε μοι συντετελεσθαι εν κολπω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| ει δε και ερειτε· τι ερουμεν εναντι αυτου; και ριζαν λογου ευρησομεν εν αυτω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| ευλαβηθητε δη και υμεις απο επικαλυμματος, θυμος γαρ επ᾿ ανομους επελευσεται, και τοτε γνωσονται που εστιν αυτων η υλη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε Σωφαρ ο Μιναιος λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| ουχ ουτως υπελαμβανον αντερειν σε ταυτα, και ουχι συνιετε μαλλον η και εγω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| παιδειαν εντροπης μου ακουσομαι, και πνευμα εκ της συνεσεως αποκρινεται μοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| μη ταυτα εγνως απο του ετι, αφ᾿ ου ετεθη ανθρωπος επι της γης; 5 ευφροσυνη γαρ ασεβων πτωμα εξαισιον, χαρμονη δε παρανομων απωλεια,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| εαν αναβη εις ουρανον αυτου τα δωρα, η δε θυσια αυτου νεφων αψηται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| οταν γαρ δοκη ηδη κατεστηριχθαι, τοτε εις τελος απολειται· οι δε ειδοτες αυτον ερουσι· που εστιν; 8 ωσπερ ενυπνιον εκπετασθεν ου μη ευρεθη, επτη δε ωσπερ φασμα νυκτερινον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| οφθαλμος παρεβλεψε και ου προσθησει, και ουκετι προσνοησει αυτον ο τοπος αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| τους υιους αυτου ολεσαισαν ηττονες, αι δε χειρες αυτου πυρσευσαισαν οδυνας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| οστα αυτου ενεπλησθησαν νεοτητος αυτου, και μετ᾿ αυτου επι χωματος κοιμηθησεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| εαν γλυκανθη εν στοματι αυτου κακια, κρυψει αυτην υπο την γλωσσαν αυτου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| ου φεισεται αυτης και ουκ εγκαταλειψει αυτην και συναξει αυτην εν μεσω του λαρυγγος αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και ου μη δυνηθη βοηθησαι εαυτω· χολη ασπιδος εν γαστρι αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| πλουτος αδικως συναγομενος εξεμεθησεται, εξ οικιας αυτου εξελκυσει αυτον αγγελος,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| θυμον δε δρακοντων θηλασειεν, ανελοι δε αυτον γλωσσα οφεως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| μη ιδοι αμελξιν νομαδων, μηδε νομας μελιτος και βουτυρου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| εις κενα και ματαια εκοπιασε, πλουτον εξ ου ου γευσεται, ωσπερ στριφνος αμασητος, ακαταποτος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| πολλων γαρ δυνατων οικους εθλασε, διαιταν δε ηρπασε, και ουκ εστησεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| ουκ εστιν αυτου σωτηρια τοις υπαρχουσιν, εν επιθυμιᾳ αυτου ου σωθησεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| ουκ εστιν υπολειμμα τοις βρωμασιν αυτου, δια τουτο ουκ ανθησει αυτου τα αγαθα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| οταν δε δοκη ηδη πεπληρωσθαι, θλιβησεται, πασα δε αναγκη επ᾿ αυτον επελευσεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| ει πως πληρωσαι γαστερα αυτου, επαποστειλαι επ᾿ αυτον θυμον οργης, νιψαι επ᾿ αυτον οδυνας·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| και ου μη σωθη εκ χειρος σιδηρου, τρωσαι αυτον τοξον χαλκειον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| διεξελθοι δε δια σωματος αυτου βελος, αστραπαι δε εν διαιταις αυτου· περιπατησαισαν επ᾿ αυτω φοβοι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| παν δε σκοτος αυτω υπομειναι· κατεδεται αυτον πυρ ακαυστον, κακωσαι δε αυτου επηλυτος τον οικον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| ανακαλυψαι δε αυτου ο ουρανος τας ανομιας, γη δε επανασταιη αυτω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| ελκυσαι τον οικον αυτου απωλεια εις τελος, ημερα οργης επελθοι αυτω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| αυτη η μερις ανθρωπου ασεβους παρα Κυριου, και κτημα υπαρχοντων αυτω παρα του επισκοπου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| ακουσατε ακουσατε μου των λογων, ινα μη η μοι παρ᾿ υμων αυτη η παρακλησις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| αρατε με, εγω δε λαλησω, ειτ᾿ ου καταγελασετε μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| τι γαρ; μη ανθρωπου μου η ελεγξις; η διατι ου θυμωθησομαι; 5 εισβλεψαντες εις εμε θαυμασετε χειρα θεντες επι σιαγονι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| εαν τε γαρ μνησθω, εσπουδακα, εχουσι δε μου τας σαρκας οδυναι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| διατι ασεβεις ζωσι, πεπαλαιωνται δε και εν πλουτω; 8 ο σπορος αυτων κατα ψυχην, τα δε τεκνα αυτων εν οφθαλμοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| οι οικοι αυτων ευθηνουσι, φοβος δε ουδαμου, μαστιξ δε παρα Κυριου ουκ εστιν επ᾿ αυτοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| η βους αυτων ουκ ωμοτοκησε, διεσωθη δε αυτων εν γαστρι εχουσα και ουκ εσφαλε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| μενουσε δε ως προβατα αιωνια, τα δε παιδια αυτων προσπαιζουσιν 12 αναλαβοντες ψαλτηριον και κιθαραν και ευφραινονται φωνη ψαλμου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| συνετελεσαν δε εν αγαθοις τον βιον αυτων, εν δε αναπαυσει ᾅδου εκοιμηθησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| λεγει δε Κυριω· αποστα απ᾿ εμου, οδους σου ειδεναι ου βουλομαι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| τι ικανος, οτι δουλευσομεν αυτω; και τις ωφελεια, οτι απαντησομεν αυτω; 16 εν χερσι γαρ ην αυτων τα αγαθα, εργα δε ασεβων ουκ εφορα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| ου μην δε αλλα και ασεβων λυχνος σβεσθησεται, επελευσεται δε αυτοις η καταστροφη, ωδινες δε αυτους εξουσιν απο οργης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| εσονται δε ωσπερ αχυρα υπ᾿ ανεμου η ωσπερ κονιορτος, ὃν υφειλετο λαιλαψ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| εκλιποι υιους τα υπαρχοντα αυτου, ανταποδωσει προς αυτον και γνωσεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| ιδοισαν οι οφθαλμοι αυτου την εαυτου σφαγην, απο δε Κυριου μη διασωθειη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| οτι το θελημα αυτου εν οικω αυτου μετ᾿ αυτου, και αριθμοι μηνων αυτου διῃρεθησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| ποτερον ουχι ο Κυριος εστιν ο διδασκων συνεσιν και επιστημην; αυτος δε φονους διακρινει; 23 ουτος αποθανειται εν κρατει απλοσυνης αυτου, ολος δε ευπαθων και ευθηνων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| τα δε εγκατα αυτου πληρη στεατος, μυελος δε αυτου διαχειται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| ο δε τελευτα υπο πικριας ψυχης, ου φαγων ουδεν αγαθον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| ομοθυμαδον δε επι γης κοιμωνται, σαπρια δε αυτους εκαλυψεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| ωστε οιδα υμας οτι τολμῃ επικεισθε μοι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| ωστε ερειτε· που εστιν οικος αρχοντος; και που εστιν η σκεπη των σκηνωματων των ασεβων; 29 ερωτησατε παραπορευομενους οδον, και τα σημεια αυτων ουκ απαλλοτριωσετε·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| οτι εις ημεραν απωλειας κουφιζεται ο πονηρος, εις ημεραν οργης αυτου απαχθησονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.31| τις απαγγελει επι προσωπου αυτου την οδον αυτου; και αυτος εποιησε, τις ανταποδωσει αυτω; 32 και αυτος εις ταφους απηνεχθη και επι σωρων ηγρυπνησεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.33| εγλυκανθησαν αυτω χαλικες χειμαρρου, και οπισω αυτου πας ανθρωπος απελευσεται, και εμπροσθεν αυτου αναριθμητοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.34| πως δε παρακαλειτε με κενα; το δε εμε καταπαυσασθαι αφ᾿ υμων ουδεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ελιφαζ ο Θαιμανιτης λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| ποτερον ουχι ο Κυριος εστιν ο διδασκων συνεσιν και επιστημην; 3 τι γαρ μελει τω Κυριω, εαν συ ησθα τοις εργοις αμεμπτος; η ωφελεια, οτι απλωσεις την οδον σου; 4 η λογον σου ποιουμενος ελεγξει σε, και συνεισελευσεται σοι εις κρισιν; 5 ποτερον ουχ η κακια σου εστι πολλη, αναριθμητοι δε σου εισιν αι αμαρτιαι; 6 ηνεχυραζες δε τους αδελφους σου διακενης, αμφιασιν δε γυμνων αφειλου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| ουδε υδωρ διψωντας εποτισας, αλλα πεινωντων εστερησας ψωμον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| εθαυμασας δε τινων προσωπον, ωκισας δε τους επι της γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| χηρας δε εξαπεστειλας κενας, ορφανους δε εκακωσας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| τοιγαρουν εκυκλωσαν σε παγιδες, και εσπουδασε σε πολεμος εξαισιος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| το φως σοι σκοτος απεβη, κοιμηθεντα δε υδωρ σε εκαλυψε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| μη ουχι ο τα υψηλα ναιων εφορα; τους δε υβρει φερομενους εταπεινωσε; 13 και ειπας· τι εγνω ο ισχυρος; η κατα του γνοφου κρινει; 14 νεφελη αποκρυφη αυτου, και ουχ οραθησεται και γυρον ουρανου διαπορευεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| μη τριβον αιωνιον φυλαξεις, ἣν επατησαν ανδρες δικαιοι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| οἳ συνεληφθησαν αωροι; ποταμος επιρρεων οι θεμελιοι αυτων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| οι λεγοντες· Κυριος τι ποιησει ημιν; η τι επαξεται ημιν ο Παντοκρατωρ; 18 ὃς δε ενεπλησε τους οικους αυτων αγαθων, βουλη δε ασεβων πορρω απ᾿ αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| ιδοντες δικαιοι εγελασαν, αμεμπτος δε εμυκτηρισεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| ει μη ηφανισθη η υποστασις αυτων, και το καταλειμμα αυτων καταφαγεται πυρ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| γενου δη σκληρος, εαν υπομεινῃς· ειτα ο καρπος σου εσται εν αγαθοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| εκλαβε δε εκ στοματος αυτου εξηγοριαν και αναλαβε τα ρηματα αυτου εν καρδιᾳ σου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| εαν δε επιστραφης και ταπεινωσῃς σεαυτον εναντι Κυριου, πορρω εποιησας απο διαιτης σου αδικον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| θησῃ επι χωματι εν πετρᾳ και ως πετρα χειμαρρου Σωφιρ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| εσται ουν σου ο Παντοκρατωρ βοηθος απο εχθρων, καθαρον δε αποδωσει σε ωσπερ αργυριον πεπυρωμενον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| ειτα παρρησιασθησῃ εναντιον Κυριου αναβλεψας εις τον ουρανον ιλαρως·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| ευξαμενου δε σου προς αυτον εισακουσεται σου, δωσει δε σοι αποδουναι τας ευχας·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| αποκαταστησει δε σοι διαιταν δικαιοσυνης, επι δε οδοις σου εσται φεγγος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| οτι εταπεινωσας σεαυτον, και ερεις· υπερηφανευσατο, και κυφοντα οφθαλμοις σωσει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| ρυσεται αθωον, και διασωθητι εν καθαραις χερσι σου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| και δη οιδα οτι εκ χειρος μου η ελεγξις εστι, και η χειρ αυτου βαρεια γεγονεν επ᾿ εμω στεναγμω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| τις δ᾿ αρα γνοιη οτι ευροιμι αυτον και ελθοιμι εις τελος; 4 ειποιμι δε εμαυτου κριμα, το δε στομα μου εμπλησαι ελεγχων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| γνοιην δε ιαματα, α μοι ερει, αισθοιμην δε τινα μοι απαγγελει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| και εν πολλη ισχυι επελευσεται μοι, ειτα εν απειλη μοι ου χρησεται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| αληθεια γαρ και ελεγχος παρ᾿ αυτου, εξαγαγοι δε εις τελος το κριμα μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| εις γαρ πρωτα πορευσομαι και ουκετι ειμι· τα δε επ᾿ εσχατοις τι οιδα; 9 αριστερα ποιησαντος αυτου και ου κατεσχον· περιβαλει δεξια, και ουκ οψεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| ειδε γαρ ηδη οδον μου, διεκρινε δε με ωσπερ το χρυσιον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| εξελευσομαι δε εν ενταλμασιν αυτου, οδους γαρ αυτου εφυλαξα και ου μη εκκλινω 12 απο ενταλματων αυτου και ου μη παρελθω, εν δε κολπω μου εκρυψα ρηματα αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| ει δε και αυτος εκρινεν ουτως, τις εστιν ο αντειπων αυτω; ὃ γαρ αυτος ηθελησε, και εποιησε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| δια τουτο επ᾿ αυτω εσπουδακα, νουθετουμενος δε εφροντισα αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| επι τουτω απο προσωπου αυτου κατασπουδασθω· κατανοησω και πτοηθησομαι εξ αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| Κυριος δε εμαλακυνε την καρδιαν μου, ο δε Παντοκρατωρ εσπουδασε με·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| ου γαρ ᾔδειν οτι επελευσεται μοι σκοτος, προ προσωπου δε μου εκαλυψε γνοφος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΔΙΑΤΙ δε Κυριον ελαθον ωραι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| ασεβεις δε οριον υπερεβησαν ποιμνιον συν ποιμενι αρπασαντες; 3 υποζυγιον ορφανων απηγαγον και βουν χηρας ηνεχυρασαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| εξεκλιναν αδυνατους εξ οδου δικαιας, ομοθυμαδον δε εκρυβησαν πρᾳεις γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| απεβησαν δε ωσπερ ονοι εν αγρω υπερ εμου εξελθοντες την εαυτων ταξιν· ηδυνθη αυτω αρτος εις νεωτερους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| αγρον προ ωρας ουκ αυτων οντα εθερισαν· αδυνατοι αμπελωνας ασεβων αμισθι και ασιτι ειργασαντο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| γυμνους πολλους εκοιμησαν ανευ ιματιων, αμφιασιν δε ψυχης αυτων αφειλαντο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| απο ψεκαδων ορεων υγραινονται, παρα τα μη εχειν εαυτους σκεπην, πετραν περιεβαλοντο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| ηρπασαν ορφανον απο μαστου, εκπεπτωκοτα δε εταπεινωσαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| γυμνους δε εκοιμησαν αδικως, πεινωντων δε τον ψωμον αφειλαντο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| εν στενοις αδικως ενηδρευσαν, οδον δε δικαιαν ουκ ᾔδεισαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| οἳ εκ πολεως και οικων ιδιων εξεβαλοντο, ψυχη δε νηπιων εστεναξε μεγα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| αυτος δε διατι τουτων επισκοπην ου πεποιηται; επι γης οντων αυτων και ουκ επεγνωσαν, οδον δε δικαιοσυνης ουκ ᾔδεισαν, ουδε ατραπους αυτων επορευθησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| γνους δε αυτων τα εργα παρεδωκεν αυτους εις σκοτος, και νυκτος εσται ως κλεπτης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| και οφθαλμος μοιχου εφυλαξε σκοτος λεγων· ου προνοησει με οφθαλμος, και αποκρυβην προσωπου εθετο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| διωρυξεν εν σκοτει οικιας· ημερας εσφραγισαν εαυτους, ουκ επεγνωσαν φως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| οτι ομοθυμαδον αυτοις το πρωΐ σκια θανατου, οτι επιγνωσεται ταραχος σκιας θανατου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| ελαφρος εστιν επι προσωπον υδατος, καταραθειη η μερις αυτων επι γης, αναφανειη δε τα φυτα αυτων 19 επι γης ξηρα· αγκαλιδα γαρ ορφανων ηρπασαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| ειτ᾿ ανεμνησθη αυτου η αμαρτια, ωσπερ δε ομιχλη δροσου αφανης εγενετο· αποδοθειη δε αυτω α επραξε, συντριβειη δε πας αδικος ισα ξυλω ανιατω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| στειραν δε ουκ ευ εποιησε και γυναιον ουκ ηλεησε,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| θυμω δε κατεστρεψεν αδυνατους. αναστας τοιγαρουν ου μη πιστευσῃ κατα της εαυτου ζωης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| μαλακισθεις μη ελπιζετω υγιασθηναι, αλλα πεσειται νοσω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| πολλους γαρ εκακωσε το υψωμα αυτου, εμαρανθη δε ωσπερ μολοχη εν καυματι η ωσπερ σταχυς απο καλαμης αυτοματος αποπεσων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| ει δε μη, τις εστιν ο φαμενος ψευδη με λεγειν και θησει εις ουδεν τα ρηματα μου;<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε Βαλδαδ ο Σαυχιτης λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| τι γαρ προοιμιον η φοβος παρ᾿ αυτου ο ποιων την συμπασαν εν υψιστω; 3 μη γαρ τις υπολαβοι οτι εστι παρεκλυσις πειραταις, επι τινας δε ουκ επελευσεται ενεδρα παρ᾿ αυτου; 4 πως γαρ εσται δικαιος βροτος εναντι Κυριου; η τις ἂν αποκαθαρισαι αυτον γεννητος γυναικος; 5 ει σεληνῃ συντασσει, και ουκ επιφαυσκει, αστρα δε ου καθαρα εναντιον αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| εα δε, ανθρωπος σαπρια και υιος ανθρωπου σκωληξ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| τινι προσκεισαι η τινι μελλεις βοηθειν; ποτερον, ουχ ω πολλη ισχυς και ω βραχιων κραταιος εστι; 3 τινι συμβεβουλευσαι; ουχ ω πασα σοφια; τινι επακολουθησεις; ουχ ω μεγιστη δυναμις; 4 τινι ανηγγειλας ρηματα; πνοη δε τινος εστιν η ελθουσα εκ σου; 5 μη γιγαντες μαιωθησονται υποκατωθεν υδατος και των γειτονων αυτου; 6 γυμνος ο ᾅδης ενωπιον αυτου, και ουκ εστι περιβολαιον τη απωλειᾳ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| εκτεινων βορεαν επ᾿ ουδεν, κρεμαζων γην επι ουδενος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| δεσμευων υδωρ εν νεφελαις αυτου, και ουκ ερραγη νεφος υποκατω αυτου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| ο κρατων προσωπον θρονου, εκπεταζων επ᾿ αυτον νεφος αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| προσταγμα εγυρωσεν επι προσωπον υδατος μεχρι συντελειας φωτος μετα σκοτους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| στυλοι ουρανου επετασθησαν και εξεστησαν απο της επιτιμησεως αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| ισχυι κατεπαυσε την θαλασσαν, επιστημῃ δε εστρωσε το κητος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| κλειθρα δε ουρανου δεδοικασιν αυτον, προσταγματι δε εθανατωσε δρακοντα αποστατην.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| ιδου ταυτα μερη οδου αυτου, και επι ικμαδα λογου ακουσομεθα εν αυτω· σθενος δε βροντης αυτου τις οιδεν οποτε ποιησει;<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΕΤΙ δε προσθεις ᾿Ιωβ ειπε τω προοιμιω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| ζη ο Θεος, ὃς ουτω με κεκρικε, και ο Παντοκρατωρ ο πικρανας μου την ψυχην.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| η μην ετι της πνοης μου ενουσης, πνευμα δε θειον το περιον μοι εν ρινι,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| μη λαλησειν τα χειλη μου ανομα, ουδε η ψυχη μου μελετησει αδικα 5 μη μοι ειη δικαιους υμας αποφηναι, εως ἂν αποθανω, ου γαρ απολλαξω μου την ακακιαν μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| δικαιοσυνῃ δε προσεχων ου μην προωμαι, ου γαρ συνοιδα εμαυτω ατοπα πραξας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| ου μην δε αλλα ειησαν οι εχθροι μου ωσπερ η καταστροφη των ασεβων, και οι επ᾿ εμε επανισταμενοι, ωσπερ η απωλεια των παρανομων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| και τις γαρ εστιν ελπις ασεβει οτι επεχει; πεποιθως επι Κυριον αρα σωθησεται; 9 η την δεησιν αυτου εισακουσεται ο Θεος; η επελθουσης αυτω αναγκης 10 μη εχει τινα παρρησιαν εναντι αυτου; η ως επικαλεσαμενου αυτου εισακουσεται αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| αλλα δη αναγγελω υμιν τι εστιν εν χειρι Κυριου, α εστι παρα Παντοκρατορι, ου ψευσομαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| ιδου παντες οιδατε οτι κενα κενοις επιβαλλετε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| αυτη η μερις ανθρωπου ασεβους παρα Κυριου, κτημα δε δυναστων ελευσεται παρα Παντοκρατορος επ᾿ αυτους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| εαν δε πολλοι γενωνται οι υιοι αυτου, εις σφαγην εσονται· εαν δε και ανδρωθωσι, προσαιτησουσιν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| οι δε περιοντες αυτου εν θανατω τελευτησουσι, χηρας δε αυτων ουδεις ελεησει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| εαν συναγαγῃ ωσπερ γην αργυριον, ισα δε πηλω ετοιμασῃ χρυσιον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| ταυτα παντα δικαιοι περιποιησονται, τα δε χρηματα αυτου αληθινοι καθεξουσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| απεβη δε οι οικος αυτου ωσπερ σητες και ωσπερ αραχνη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| πλουσιος κοιμηθησεται και ου προσθησει, οφθαλμους αυτου διηνοιξε, και ουκ εστι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| συνηντησαν αυτω ωσπερ υδωρ αι οδυναι, νυκτι δε υφειλετο αυτον γνοφος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| αναληψεται δε αυτον καυσων και απελευσεται, και λικμησει αυτον εκ του τοπου αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| και επιρριψει επ᾿ αυτον και ου φεισεται, εκ χειρος αυτου φυγη φευξεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| κροτησει επ᾿ αυτους χειρας αυτου και συριει αυτον εκ του τοπου αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΕΣΤΙ γαρ αργυριω τοπος, οθεν γινεται, τοπος δε χρυσιου, οθεν διηθειται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| σιδηρος μεν γαρ εκ γης γινεται, χαλκος δε ισα λιθω λατομειται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| ταξιν εθετο σκοτει, και παν περας αυτος εξακριβαζεται, λιθος σκοτια και σκια θανατου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| διακοπη χειμαρρου απο κονιας, οι δε επιλανθανομενοι οδον δικαιαν ησθενησαν, εκ βροτων εσαλευθησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| γη, εξ αυτης εξελευσεται αρτος, υποκατω αυτης εστραφη ωσει πυρ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| τοπος σαπφειρου οι λιθοι αυτης, και χωμα χρυσιον αυτω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| τριβος, ουκ εγνω αυτην πετεινον, και ου παρεβλεψεν αυτην οφθαλμος γυπος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και ουκ επατησαν αυτον υιοι αλαζονων, ου παρηλθεν επ᾿ αυτης λεων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| εν ακροτομω εξετεινε χειρα αυτου, κατεστρεψε δε εκ ριζων ορη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| δινας δε ποταμων διερρηξε, παν δε εντιμον ειδε μου ο οφθαλμος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| βαθη δε ποταμων ανεκαλυψεν, εδειξε δε αυτου δυναμιν εις φως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| η δε σοφια ποθεν ευρεθη; ποιος δε τοπος εστι της επιστημης; 13 ουκ οιδε βροτος οδον αυτης, ουδε μη ευρεθη εν ανθρωποις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| αβυσσος ειπεν· ουκ ενεστιν εν εμοι· και η θαλασσα ειπεν· ουκ εστι μετ᾿ εμου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| ου δωσει συγκλεισμον αντ᾿ αυτης, και ου σταθησεται αργυριον ανταλλαγμα αυτης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| και ου συμβασταχθησεται χρυσιω ᾿Ωφιρ, εν ονυχι τιμιω και σαπφειρω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| ουκ ισωθησεται αυτη χρυσιον και υαλος και το αλλαγμα αυτης σκευη χρυσα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| μετεωρα και γαβις ου μνησθησεται, και ελκυσον σοφιαν υπερ τα εσωτατα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| ουκ ισωθησεται αυτη τοπαζιον Αιθιοπιας, χρυσιω καθαρω ου συμβασταχθησεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| η δε σοφια ποθεν ευρεθη; ποιος δε τοπος εστι της συνεσεως; 21 λεληθε παντα ανθρωπον και απο πετεινων του ουρανου εκρυβη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| η απωλεια και ο θανατος ειπαν· ακηκοαμεν δε αυτης το κλεος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| ο Θεος ευ συνεστησεν αυτης την οδον, αυτος δε οιδε τον τοπον αυτης·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| αυτος γαρ την υπ᾿ ουρανον πασαν εφορα ειδως τα εν τη γη παντα, α εποιησεν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| ανεμων σταθμον υδατος μετρα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| οτι εποιησεν ουτως, ιδων ηριθμησε και οδον εν τιναγματι φωνας·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| τοτε ειδεν αυτην και εξηγησατο αυτην, ετοιμασας εξιχνιασεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| ειπε δε ανθρωπω· ιδου η θεοσεβεια εστι σοφια, το δε απεχεσθαι απο κακων εστιν επιστημη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΕΤΙ δε προσθεις ᾿Ιωβ ειπε τω προοιμιω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| τις αν με θειη κατα μηνα εμπροσθεν ημερων, ων με ο Θεος εφυλαξεν; 3 ως οτε ηυγει ο λυχνος αυτου υπερ κεφαλης μου, οτε τω φωτι αυτου επορευομην εν σκοτει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| οτε ημην επιβριθων οδους, οτε ο Θεος επισκοπην εποιειτο του οικου μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| οτε ημην υλωδης λιαν, κυκλω δε μου οι παιδες·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| οτε εχεοντο αι οδοι μου βουτυρω, τα δε ορη μου εχεοντο γαλακτι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| οτε εξεπορευομην ορθιος εν πολει, εν δε πλατειαις ετιθετο μου ο διφρος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| ιδοντες με νεανισκοι εκρυβησαν, πρεσβυται δε παντες εστησαν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| αδροι δε επαυσαντο λαλουντες, δακτυλον επιθεντες επι στοματι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| οι δε ακουσαντες εμακαρισαν με, και γλωσσα αυτων τω λαρυγγι αυτων εκολληθη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| οτι ους ηκουσε και εμακαρισε με, οφθαλμος δε ιδων με εξεκλινε·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| διεσωσα γαρ πτωχον εκ χειρος δυναστου και ορφανω, ω ουκ ην βοηθος, εβοηθησα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| ευλογια απολλυμενου επ᾿ εμε ελθοι, στομα δε χηρας με ευλογησε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| δικαιοσυνην δε ενδεδυκειν, ημφιασαμην δε κριμα ισα διπλοΐδι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| οφθαλμος ημην τυφλων, πους δε χωλων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| εγω ημην πατηρ αδυνατων, δικην δε ἣν ουκ ᾔδειν εξιχνιασα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| συνετριψα δε μυλας αδικων, εκ μεσου των οδοντων αυτων αρπαγμα εξηρπασα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| ειπα δε· η ηλικια μου γηρασει ωσπερ στελεχος φοινικος, πολυν χρονον βιωσω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| η ριζα διηνοικται επι υδατος, και δροσος αυλισθησεται εν τω θερισμω μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| η δοξα μου κενη μετ᾿ εμου, και το τοξον μου εν χειρι αυτου πορευεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| εμου ακουσαντες προσεσχον, εσιωπησαν δε επι τη εμη βουλη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| επι τω εμω ρηματι ου προσεθεντο, περιχαρεις δε εγινοντο οποταν αυτοις ελαλουν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| ωσπερ γη διψωσα προσδεχομενη τον υετον, ουτως ουτοι την εμην λαλιαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| εαν γελασω προς αυτους, ου μη πιστευσωσι, και φως του προσωπου μου ουκ απεπιπτεν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| εξελεξαμην οδον αυτων και εκαθισα αρχων και κατεσκηνουν ωσει βασιλευς εν μονοζωνοις ὃν τροπον παθεινους παρακαλων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΝΥΝΙ δε κατεγελασαν μου ελαχιστοι, νυν νουθετουσι με εν μερει ων εξουδενουν τους πατερας αυτων, ους ουχ ηγησαμην αξιους κυνων των εμων νομαδων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| και γε ισχυς χειρων αυτων ινατι μοι; επ᾿ αυτους απωλετο συντελεια.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| εν ενδειᾳ και λιμω αγονος· οι φευγοντες ανυδρον εχθες συνοχην και ταλαιπωριαν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| οι περικυκλουντες αλιμα επι ηχουντι, οιτινες αλιμα ην αυτων τα σιτα, ατιμοι δε και πεφαυλισμενοι, ενδεεις παντος αγαθου, οἳ και ριζας ξυλων εμασσωντο υπο λιμου μεγαλου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| επανεστησαν μοι κλεπται,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| ων οι οικοι αυτων ησαν τρωγλαι πετρων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| ανα μεσον ευηχων βοησονται· οἳ υπο φρυγανα αγρια διῃτωντο,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| αφρονων υιοι και ατιμων, ονομα και κλεος εσβεσμενον απο γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| νυνι δε κιθαρα εγω ειμι αυτων, και εμε θρυλλημα εχουσιν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| εβδελυξαντο δε με αποσταντες μακραν απο δε του προσωπου μου ουκ εφεισαντο πτυελον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| ανοιξας γαρ φαρετραν αυτου εκακωσε με, και χαλινον του προσωπου μου εξαπεστειλαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| επι δεξιων βλαστου εξανεστησαν, ποδα αυτων εξετειναν και ωδοποιησαν επ᾿ εμε τριβους απωλειας αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| εξετριβησαν τριβοι μου, εξεδυσαν γαρ μου την στολην· βελεσιν αυτου κατηκοντισε με,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| κεχρηται δε μοι ως βουλεται, εν οδυναις πεφυρμαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| επιστρεφονται μου αι οδυναι, ωχετο μου η ελπις ωσπερ πνευμα και ωσπερ νεφος η σωτηρια μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| και νυν επ᾿ εμε εκχυθησεται η ψυχη μου, εχουσι δε με ημεραι οδυνων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| νυκτι δε μου τα οστα συγκεχυται, τα δε νευρα μου διαλελυται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| εν πολλη ισχυι επελαβετο μου της στολης, ωσπερ το περιστομιον του χιτωνος μου περιεσχε με.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| ηγησαι δε με ισα πηλω, εν γη και σποδω μου η μερις·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| κεκραγα δε προς σε και ουκ ακουεις μου, εστησαν δε και κατενοησαν με·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| επεβης δε μοι ανελεημονως, χειρι κραταια με εμαστιγωσας·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| εταξας δε με εν οδυναις, και απερριψας με απο σωτηριας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| οιδα γαρ οτι θανατος με εκτριψει, οικια γαρ παντι θνητω γη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| ει γαρ οφελον δυναιμην εμαυτον χειρωσασθαι, η δεηθεις γε ετερου, και ποιησει μοι τουτο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| εγω δε επι παντι αδυνατω εκλαυσα, εστεναξα ιδων ανδρα εν αναγκαις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| εγω δε επεχων αγαθοις, ιδου συνηντησαν μοι μαλλον ημεραι κακων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.27| η κοιλια μου εξεζεσε και ου σιωπησεται, προεφθασαν με ημεραι πτωχειας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.28| στενων πεπορευμαι ανευ φιμου, εστηκα δε εν εκκλησιᾳ κεκραγως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.29| αδελφος γεγονα σειρηνων, εταιρος δε στρουθων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.30| το δε δερμα μου εσκοτωται μεγαλως, τα δε οστα μου απο καυματος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.31| απεβη δε εις πενθος μου η κιθαρα, ο δε ψαλμος μου εις κλαυθμον εμοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΔΙΑΘΗΚΗΝ εθεμην τοις οφθαλμοις μου και ου συνησω επι παρθενον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| και τι εμερισεν ο Θεος ανωθεν και κληρονομια ικανου εξ υψιστων; 3 ουχι απωλεια τω αδικω και απαλλοτριωσις τοις ποιουσιν ανομιαν; 4 ουχι αυτος οψεται οδον μου και παντα τα διαβηματα μου εξαριθμησεται; 5 ει δε ημην πεπορευμενος μετα γελοιαστων, ει δε και εσπουδασεν ο πους μου εις δολον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| εσταμαι γαρ εν ζυγω δικαιω, οιδε δε ο Κυριος την ακακιαν μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| ει εξεκλινεν ο πους μου εκ της οδου, ει δε και τω οφθαλμω επηκολουθησεν η καρδια μου, ει δε και ταις χερσι μου ηψαμην δωρων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| σπειραιμι αρα και αλλοι φαγοισαν, αρριζος δε γενοιμην επι γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| ει εξηκολουθησεν η καρδια μου γυναικι ανδρος ετερου, ει και εγκαθετος εγενομην επι θυραις αυτης,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| αρεσαι αρα και η γυνη μου ετερω, τα δε νηπια μου ταπεινωθειη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| θυμος γαρ οργης ακατασχετος το μιαναι ανδρος γυναικα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| πυρ γαρ εστι καιομενον επι παντων των μερων, ου δ᾿ ἂν επελθῃ εκ ριζων απωλεσεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| ει δε και εφαυλισα κριμα θεραποντος μου η θεραπαινης, κρινομενων αυτων προς με,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| τι γαρ ποιησω, εαν ετασιν μου ποιηται ο Κυριος; εαν δε και επισκοπην, τινα αποκρισιν ποιησομαι; 15 ποτερον ουχ ως και εγω εγενομην εν γαστρι, και εκεινοι γεγονασι; γεγοναμεν δε εν τη αυτη κοιλιᾳ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| αδυνατοι δε χρειαν, ην ποτε ειχον, ουκ απετυχον, χηρας δε τον οφθαλμον ουκ εξετηξα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| ει δε και τον ψωμον μου εφαγον μονος και ουχι ορφανω μετεδωκα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| οτι εκ νεοτητος μου εξετρεφον ως πατηρ, και εκ γαστρος μητρος μου ωδηγησα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.19| ει δε και υπερειδον γυμνον απολλυμενον και ουκ ημφιασα αυτον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.20| αδυνατοι δε ει μη ευλογησαν με, απο δε κουρας αμνων μου εθερμανθησαν οι ωμοι αυτων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| ει επηρα ορφανω χειρα, πεποιθως οτι πολλη μοι βοηθεια περιεστιν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.22| αποσταιη αρα ο ωμος μου απο της κλειδος, ο δε βραχιων μου απο του αγκωνος συντριβειη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.23| φοβος γαρ Κυριου συνεσχε με, απο του λημματος αυτου ουχ υποισω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.24| ει εταξα χρυσιον εις χουν μου, ει δε και λιθω πολυτελει επεποιθησα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.25| ει δε και ευφρανθην πολλου πλουτου μοι γενομενου, ει δε και επ᾿ αναριθμητοις εθεμην χειρα μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.26| η ουχ ορω μεν ηλιον τον επιφαυσκοντα εκλειποντα, σεληνην δε φθινουσαν; ου γαρ επ᾿ αυτοις εστιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.27| και ει ηπατηθη λαθρᾳ η καρδια μου, ει δε χειρα μου επιθεις επι στοματι μου εφιλησα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.28| και τουτο μοι αρα ανομια η μεγιστη λογισθειη, οτι εψευσαμην εναντιον Κυριου του ῾Υψιστου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.29| ει δε και επιχαρης εγενομην πτωματι εχθρων μου και ειπεν η καρδια μου· ευγε,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.30| ακουσαι αρα το ους μου την καταραν μου, θρυλληθειην δε αρα υπο λαου μου κακουμενος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.31| ει δε και πολλακις ειπον αι θαραπαιναι μου· τις ἂν δῴη ημιν των σαρκων αυτου πλησθηναι; λιαν μου χρηστου οντος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.32| εξω δε ουκ ηυλιζετο ξενος, η δε θυρα μου παντι ελθοντι ανεωκτο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.33| ει δε και αμαρτων ακουσιως εκρυψα την αμαρτιαν μου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.34| ου γαρ διετραπην πολυοχλιαν πληθους του μη εξαγορευσαι ενωπιον αυτων· ει δε και ειασα αδυνατον εξελθειν θυραν μου κολπω κενω,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.35| τις δῴη ακουοντα μου; χειρα δε Κυριου ει μη εδεδοικειν, συγγραφην δε, ἣν ειχον κατα τινος,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.36| επ᾿ ωμοις ἂν περιθεμενος στεφανον ανεγινωσκον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.37| και ει μη ρηξας αυτην απεδωκα, ουθεν λαβων παρα χρεωφειλετου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.38| ει επ᾿ εμοι ποτε η γη εστεναξεν, ει δε και οι αυλακες αυτης εκλαυσαν ομοθυμαδον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.39| ει δε και την ισχυν αυτης εφαγον μονος ανευ τιμης, ει δε και ψυχην κυριου της γης εκβαλων ελυπησα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.40| αντι πυρου αρα εξελθοι μοι κνιδη, αντι δε κριθης βατος. και επαυσατο ᾿Ιωβ ρημασιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΗΣΥΧΑΣΑΝ δε και οι τρεις φιλοι αυτου ετι αντειπειν ᾿Ιωβ, ην γαρ ᾿Ιωβ δικαιος εναντιον αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| ωργισθη δε ᾿Ελιους ο του Βαραχιηλ ο Βουζιτης εκ της συγγενειας Ραμ της Αυσιτιδος χωρας· ωργισθη δε τω ᾿Ιωβ σφοδρα, διοτι απεφηνεν εαυτον δικαιον εναντιον Κυριου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| και κατα των τριων δε φιλων ωργισθη σφοδρα, διοτι ουκ ηδυνηθησαν αποκριθηναι αντιθετα ᾿Ιωβ και εθεντο αυτον ειναι ασεβη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| ᾿Ελιους δε υπεμεινε δουναι αποκρισιν ᾿Ιωβ, οτι πρεσβυτεροι αυτου εισιν ημεραις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και ειδεν οτι ουκ εστιν αποκρισις εν στοματι των τριων ανδρων, και εθυμωθη οργη αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| υπολαβων δε ᾿Ελιους ο του Βαραχιηλ ο Βουζιτης ειπε· νεωτερος μεν ειμι τω χρονω, υμεις δε εστε πρεσβυτεροι· διο ησυχασα φοβηθεις του υμιν αναγγειλαι την εμαυτου επιστημην.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| ειπα δε οτι ουχ ο χρονος εστιν ο λαλων, εν πολλοις δε ετεσι οιδασι σοφιαν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| αλλα πνευμα εστιν εν βροτοις, πνοη δε Παντοκρατορος εστιν η διδασκουσα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| ουχ οι πολυχρονιοι εισι σοφοι, ουδ᾿ οι γεροντες οιδασι κριμα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| διο ειπα· ακουσατε μου, και αναγγελω υμιν α οιδα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| ενωτιζεσθε μου τα ρηματα· ερω γαρ υμων ακουοντων, αχρις ου ετασητε λογους,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.12| και μεχρι υμων συνησω. και ιδου ουκ ην τω ᾿Ιωβ ελεγχων ανταποκρινομενος ρηματα αυτου εξ υμων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| ινα μη ειπητε· ευρομεν σοφιαν Κυριω προσθεμενοι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| ανθρωπω δε επετρεψατε λαλησαι τοιαυτα ρηματα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| επτοηθησαν, ουκ απεκριθησαν ετι, επαλαιωσαν εξ αυτων λογους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| υπεμεινα, ου γαρ ελαλησαν· οτι εστησαν, ουκ απεκριθησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| υπολαβων δε ᾿Ελιους λεγει· παλιν λαλησω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| πληρης γαρ ειμι ρηματων, ολεκει γαρ με το πνευμα της γαστρος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| η δε γαστηρ μου ωσπερ ασκος γλευκους ζεων δεδεμενος η ωσπερ φυσητηρ χαλκεως ερρηγως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| λαλησω, ινα αναπαυσωμαι ανοιξας τα χειλη·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| ανθρωπον γαρ ου μη αισχυνθω, αλλα μην ουδε βροτον ου μη εντραπω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| ου γαρ επισταμαι θαυμασαι προσωπα· ει δε μη, και εμε σητες εδονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΟΥ μην δε αλλα ακουσον, ᾿Ιωβ, τα ρηματα μου και λαλιαν ενωτιζου μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| ιδου γαρ ηνοιξα το στομα μου, και ελαλησεν η γλωσσα μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| καθαρα μου η καρδια ρημασι, συνεσις δε χειλεων μου καθαρα νοησει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| πνευμα θειον το ποιησαν με, πνοη δε Παντοκρατορος η διδασκουσα με.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| εαν δυνῃ, δος μοι αποκρισιν προς ταυτα· υπομεινον, στηθι κατ᾿ εμε και εγω κατα σε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| εκ πηλου διηρτισαι συ ως και εγω, εκ του αυτου διηρτισμεθα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| ουχ ο φοβος μου σε στροβησει, ουδε η χειρ μου βαρεια εσται επι σοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| πλην ειπας εν ωσι μου, φωνην ρηματων σου ακηκοα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| διοτι λεγεις· καθαρος ειμι ουχ αμαρτων, αμεμπτος ειμι, ου γαρ ηνομησα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| μεμψιν δε κατ᾿ εμου ευρεν, ηγηται δε με ωσπερ υπεναντιον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| εθετο δε εν ξυλω τον ποδα μου, εφυλαξε δε μου πασας τας οδους·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| πως γαρ λεγεις· δικαιος ειμι, και ουκ επακηκοε μου; αιωνιος γαρ εστιν ο επανω βροτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| λεγεις δε· διατι της δικης μου ουκ επακηκοε μου παν ρημα; 14 εν γαρ τω απαξ λαλησαι ο Κυριος, εν δε τω δευτερω 15 ενυπνιον, η εν μελετῃ νυκτερινη, ως οταν επιπιπτῃ δεινος φοβος επ᾿ ανθρωπους επι νυσταγματων επι κοιτης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| τοτε ανακαλυπτει νουν ανθρωπων, εν ειδεσι φοβου τοιουτοις αυτους εξεφοβησεν 17 αποστρεψαι ανθρωπον απο αδικιας, το δε σωμα αυτου απο πτωματος ερρυσατο.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| εφεισατο δε της ψυχης αυτου απο θανατου και μη πεσειν αυτον εν πολεμω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| παλιν δε ηλεγξεν αυτον επι μαλακιᾳ επι κοιτης και πληθος οστων αυτου εναρκησε·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| παν δε βρωτον σιτου ου μη δυνηται προσδεξασθαι και η ψυχη αυτου βρωσιν επιθυμησει,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| εως ἂν σαπωσιν αυτου αι σαρκες και αποδειξῃ τα οστα αυτου κενα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| ηγγισε δε εις θανατον η ψυχη αυτου, η δε ζωη αυτου εν ᾅδη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| εαν ωσι χιλιοι αγγελοι θανατηφοροι, εις αυτων ου μη τρωσῃ αυτον· εαν νοησῃ τη καρδιᾳ επιστραφηναι προς Κυριον, αναγγειλῃ δε ανθρωπω την εαυτου μεμψιν, την δε ανοιαν αυτου δειξῃ,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| ανθεξεται του μη πεσειν εις θανατον, ανανεωσει δε αυτου το σωμα ωσπερ αλοιφην επι τοιχου, τα δε οστα αυτου εμπλησει μυελου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.25| απαλυνει δε αυτου τας σαρκας ωσπερ νηπιου, αποκαταστησει δε αυτον ανδρωθεντα εν ανθρωποις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.26| ευξαμενος δε προς Κυριον, και δεκτα αυτω εσται, εισελευσεται προσωπω ιλαρω συν εξηγοριᾳ· αποδωσει δε ανθρωποις δικαιοσυνην.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.27| ειτα τοτε απομεμψεται ανθρωπος αυτος εαυτω λεγον· οια συνετελουν και ουκ αξια ητασε με ων ημαρτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.28| σωσον ψυχην μου του μη ελθειν εις διαφθοραν, και η ζωη μου φως οψεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.29| ιδου ταυτα παντα εργαται ο ισχυρος οδους τρεις μετα ανδρος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.30| και ερρυσατο την ψυχην μου εκ θανατου, ινα η ζωη μου εν φωτι αινη αυτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.31| ενωτιζου, ᾿Ιωβ, και ακουε μου· κωφευσον, και εγω ειμι λαλησω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.32| ει εισι σοι λογοι, αποκριθητι μοι· λαλησον, θελω γαρ δικαιωθηναι σε.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.33| ει μη, συ ακουσον μου· κωφευσον και διδαξω σε σοφιαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ελιους λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| ακουσατε μου, σοφοι· επισταμενοι, ενωτιζεσθε το καλον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| οτι ους λογους δοκιμαζει, και λαρυγξ γευεται βρωσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| κρισιν ελωμεθα εαυτοις, γνωμεν ανα μεσον εαυτων ο,τι καλον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| οτι ειρηκεν ᾿Ιωβ· δικαιος ειμι, ο Κυριος απηλλαξε μου το κριμα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| εψευσατο δε τω κριματι μου, βιαιον το βελος μου ανευ αδικιας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| τις ανηρ ωσπερ ᾿Ιωβ, πινων μυκτηρισμον ωσπερ υδωρ,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| ουχ αμαρτων ουδε ασεβησας η οδου κοινωνησας μετα ποιουντων τα ανομα του πορευθηναι μετα ασεβων; 9 μη γαρ ειπῃς, οτι ουκ εσται επισκοπη ανδρος και επισκοπη αυτω παρα Κυριου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| διο, συνετοι καρδιας ακουσατε μου· μη μοι ειη εναντι Κυριου ασεβησαι και εναντι Παντοκρατορος ταραξαι το δικαιον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| αλλα αποδιδοι ανθρωπω καθα ποιει εκαστος αυτων, και εν τριβω ανδρος ευρησει αυτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| οιει δε τον Κυριον ατοπα ποιησειν; η ο Παντοκρατωρ ταραξει κρισιν, ὃς εποιησε την γην; 13 τις δε εστιν ο ποιων την υπ᾿ ουρανον και τα ενοντα παντα; 14 ει γαρ βουλοιτο συνεχειν και το πνευμα παρ᾿ αυτω κατασχειν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| τελευτησει πασα σαρξ ομοθυμαδον, πας δε βροτος εις γην απελευσεται, οθεν και επλασθη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| ει δε μη νουθετη, ακουε ταυτα, ενωτιζου φωνην ρηματων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| ιδε συ τον μισουντα ανομα και τον ολλυντα τους πονηρους οντα αιωνιον δικαιον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| ασεβης ο λεγων βασιλει· παρανομεις, ασεβεστατε, τοις αρχουσιν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| ὃς ουκ επῃσχυνθη προσωπον εντιμου, ουδε οιδε τιμην θεσθαι αδροις θαυμασθηναι προσωπα αυτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| κενα δε αυτοις αποβησεται το κεκραγεναι και δεισθαι ανδρος· εχρησαντο γαρ παρανομως εκκλινομενων αδυνατων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| αυτος γαρ ορατης εστιν εργων ανθρωπων, λεληθε δε αυτον ουδεν ων πρασσουσιν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| ουδε εσται τοπος του κρυβηναι τους ποιουντας τα ανομα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| οτι ουκ απ᾿ ανδρα θησει ετι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.24| ο γαρ Κυριος παντας εφορα ο καταλαμβανων ανεξιχνιαστα, ενδοξα τε και εξαισια, ων ουκ εστιν αριθμος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.25| ο γνωριζων αυτων τα εργα και στρεψει νυκτα και ταπεινωθησονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.26| εσβεσε δε ασεβεις, ορατοι δε εναντιον αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| οτι εξεκλιναν εκ νομου Θεου, δικαιωματα δε αυτου ουκ επεγνωσαν 28 του επαγαγειν επ᾿ αυτον κραυγην πενητων, και κραυγην πτωχων εισακουσεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.29| και αυτος ησυχιαν παρεξει, και τις καταδικασεται; και κρυψει προσωπον, και τις οψεται αυτον; και κατα εθνους και κατα ανθρωπου ομου 30 βασιλευων ανθρωπον υποκριτην απο δυσκολιας λαου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.31| οτι προς τον ισχυρον ο λεγων· ειληφα, ουκ ενεχυρασω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.32| ανευ εμαυτου οψομαι, συ δειξον μοι, ει αδικιαν ειργασαμην, ου μη προσθησω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.33| μη παρα σου αποτισει αυτην; οτι απωσῃ, οτι συ εκλεξῃ, και ουκ εγω· και τι εγνως, λαλησον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.34| διο συνετοι καρδιας ερουσι ταυτα, ανηρ δε σοφος ακηκοε μου το ρημα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.35| ᾿Ιωβ δε ουκ εν συνεσει ελαλησε, τα ρηματα αυτου ουκ εν επιστημῃ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.36| ου μην δε αλλα μαθε, ᾿Ιωβ, μη δως ετι ανταποκρισιν, ωσπερ οι αφρονες,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.37| ινα μη προσθωμεν εφ᾿ αμαρτιαις ημων, ανομια δε εφ᾿ ημιν λογισθησεται, πολλα λαλουντων ρηματα εναντιον του Κυριου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ελιους λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| τι τουτο ηγησω εν κρισει; συ τις ει οτι ειπας· δικαιος ειμι εναντι Κυριου; 3 εγω σοι δωσω αποκρισιν και τοις τρισι φιλοις σου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| αναβλεψον εις τον ουρανον και ιδε, καταμαθε δε νεφη ως υψηλα απο σου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| ει ημαρτες, τι πραξεις; ει δε και πολλα ηνομησας, τι δυνασαι ποιησαι; 7 επει δε ουν δικαιος ει, τι δωσεις αυτω; η τι εκ χειρος σου ληψεται; 8 ανδρι τω ομοιω σου η ασεβεια σου, και υιω ανθρωπου η δικαιοσυνη σου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| απο πληθους συκοφαντουμενοι κεκραξονται, βοησονται απο βραχιονος πολλων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| και ουκ ειπε· που εστιν ο Θεος ο ποιησας με, ο κατατασσων φυλακας νυκτερινας,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.11| ο διοριζων με απο τετραποδων γης, απο δε πετεινων ουρανου; 12 εκει κεκραξονται, και ου μη εισακουσῃ και απο υβρεως πονηρων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| ατοπα γαρ ου βουλεται ιδειν ο Κυριος, αυτος γαρ ο Παντοκρατωρ 14 ορατης εστι των συντελουντων τα ανομα και σωσει με. κριθητι δε εναντιον αυτου, ει δυνασαι αυτον αινεσαι, ως εστι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| και νυν οτι ουκ εστιν επισκεπτομενος οργην αυτου, και ουκ εγνω παραπτωμα τι σφοδρα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.16| και ᾿Ιωβ ματαιως ανοιγει το στομα αυτου, εν αγνωσιᾳ ρηματα βαρυνει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΠΡΟΣΘΕΙΣ δε ετι ᾿Ελιους λεγει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| μεινον με μικρον ετι, ινα διδαξω σε· ετι γαρ εν εμοι εστι λεξις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| αναλαβων την επιστημην μου μακραν, εργοις δε μου δικαια ερω επ᾿ αληθειας 4 και ουκ αδικα ρηματα αδικως συνιεις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| γινωσκε δε οτι ο Κυριος ου μη αποποιησηται τον ακακον. δυνατος ισχυι καρδιας 6 ασεβη ου μη ζωοποιησει και κριμα πτωχων δωσει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| ουκ αφελει απο δικαιου οφθαλμους αυτου· και μετα βασιλεων εις θρονον και καθιει αυτους εις νικος, και υψωθησονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| και οι πεπεδημενοι εν χειροπεδαις συσχεθησονται εν σχοινιοις πενιας,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| και αναγγελει αυτοις τα εργα αυτων και τα παραπτωματα αυτων, οτι ισχυσουσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| αλλα του δικαιου εισακουσεται· και ειπεν οτι επιστραφησονται εξ αδικιας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| εαν ακουσωσι και δουλευσωσι, συντελεσουσι τας ημερας αυτων εν αγαθοις και τα ετη αυτων εν ευπρεπειαις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| ασεβεις δε ου διασῴζει παρα το μη βουλεσθαι αυτους ειδεναι τον Κυριον και διοτι νουθετουμενοι ανηκοοι ησαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| και υποκριται καρδιᾳ ταξουσι θυμον· ου βοησονται, οτι εδησεν αυτους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| αποθανοι τοινυν εν νεοτητι η ψυχη αυτων, η δε ζωη αυτων τιτρωσκομενη υπο αγγελων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| ανθ᾿ ων εθλιψαν ασθενη και αδυνατον, κριμα δε πρᾳεων εκθησει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| και προσετι ηπατησε σε εκ στοματος εχθρου· αβυσσος, καταχυσις υποκατω αυτης, και κατεβη τραπεζα σου πληρης πιοτητος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| ουχ υστερησει δε απο δικαιων κριμα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| θυμος δε επ᾿ ασεβεις εσται δι᾿ ασεβειαν δωρων, ων εδεχοντο επ᾿ αδικιαις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.19| μη σε εκκλινατω εκων ο νους δεησεως εν αναγκῃ οντων αδυνατων, και παντας τους κραταιουντας ισχυν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.20| μη εξελκυσῃς την νυκτα του αναβηναι λαους αντ᾿ αυτων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.21| αλλα φυλαξαι μη πραξῃς ατοπα· επι τουτων γαρ εξειλω απο πτωχειας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| ιδου ο ᾿Ισχυρος κραταιωσει εν ισχυι αυτου· τις γαρ εστι κατ᾿ αυτον δυναστης; 23 τις δε εστιν ο εταζων αυτου τα εργα; η τις ο ειπων· επραξεν αδικα; 24 μνησθητι, οτι μεγαλα εστιν αυτου τα εργα, ων ηρξαν ανδρες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.25| πας ανθρωπος ειδεν εν εαυτω, οσοι τιτρωσκομενοι εισι βροτοι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.26| ιδου ο ᾿Ισχυρος πολυς, και ου γνωσομεθα· αριθμος ετων αυτου, και απεραντος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.27| αριθμηται δε αυτω σταγονες υετου, και επιχυθησονται υετω εις νεφελην·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.28| ρυησονται παλαιωματα, εσκιασε δε νεφη επι αμυθητων βροτων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.28|α ωραν εθετο κτηνεσιν, οιδασι δε κοιτης ταξιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.28|β επι τουτοις πασιν ουκ εξισταται σου η διανοια ουδε διαλλασσεται σου η καρδια απο σωματος; 29 και εαν συνη απεκτασεις νεφελης, ισοτητα σκηνης αυτου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.30| ιδου εκτενει επ᾿ αυτον ηδω και ριζωματα της θαλασσης εκαλυψεν·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.31| εν γαρ αυτοις κρινει λαους, δωσει τροφην τω ισχυοντι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.32| επι χειρων εκαλυψε φως και ενετειλατο περι αυτης εν απαντωντι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.33| αναγγελει περι αυτου φιλον αυτου Κυριος, κτησις και περι αδικιας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.ΚΑΙ απο ταυτης εταραχθη η καρδια μου και απερρυη εκ του τοπου αυτης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| ακουε ακοην εν οργη θυμου Κυριου, και μελετη εκ στοματος αυτου εξελευσεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.3| υποκατω παντος του ουρανου η αρχη αυτου, και το φως αυτου επι πτερυγων της γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.4| οπισω αυτου βοησεται φωνη, βροντησει εν φωνη υβρεως αυτου, και ουκ ανταλλαξει αυτους, οτι ακουσει φωνην αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| βροντησει ο ισχυρος εν φωνη αυτου θαυμασια· εποιησε γαρ μεγαλα α ουκ ᾔδειμεν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.6| συντασσων χιονι· γινου επι γης, και χειμων υετος, και χειμων υετων δυναστειας αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| εν χειρι παντος ανθρωπου κατασφραγιζει, ινα γνω πας ανθρωπος την εαυτου ασθενειαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| εισηλθε δε θηρια υπο την σκεπην, ησυχασαν δε επι κοιτης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.9| εκ ταμιειων επερχονται οδυναι, απο δε ακρωτηριων ψυχος,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.10| και απο πνοης ισχυρου δωσει παγος, οιακιζει δε το υδωρ ως εαν βουληται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.11| και εκλεκτον καταπλασσει νεφελη, διασκορπιει νεφος φως αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.12| και αυτος κυκλωματα διαστρεψει, εν θεεβουλαθωθ εις εργα αυτων. παντα οσα ἂν εντειληται αυτοις, ταυτα συντετακται παρ᾿ αυτου επι της γης,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.13| εαν εις παιδειαν, εαν εις την γην αυτου, εαν εις ελεος ευρησει αυτον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.14| ενωτιζου ταυτα, ᾿Ιωβ· στηθι νουθετουμενος δυναμιν Κυριου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.15| οιδαμεν οτι ο Θεος εθετο εργα αυτου φως ποιησας εκ σκοτους.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.16| επισταται δε διακρισιν νεφων, εξαισια δε πτωματα πονηρων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| σου δε η στολη θερμη, ησυχαζεται δε επι της γης.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| στερεωσεις μετ᾿ αυτου εις παλαιωματα, ισχυραι ως ορασις επιχυσεως.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.19| διατι; διδαξον με, τι ερουμεν αυτω· και παυσωμαθε πολλα λεγοντες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| μη βιβλος η γραμματευς μοι παρεστηκεν, ινα ανθρωπον εστηκως κατασιωπησω; 21 πασι δε ουχ ορατον το φως, τηλαυγες εστιν εν τοις παλαιωμασιν, ωσπερ το παρ᾿ αυτου επι νεφων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.22| απο βορρα νεφη χρυσαυγουντα· επι τουτοις μεγαλη η δοξα και τιμη Παντοκρατορος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.23| και ουχ ευρισκομεν αλλον ομοιον τη ισχυι αυτου· ο τα δικαια κρινων, ουκ οιει επακουειν αυτον; 24 διο φοβηθησονται αυτον οι ανθρωποι, φοβηθησονται δε αυτον και οι σοφοι καρδιᾳ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.ΜΕΤΑ δε το παυσασθαι ᾿Ελιουν της λεξεως ειπεν ο Κυριος τω ᾿Ιωβ δια λαιλαπος και νεφων·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| τις ουτος ο κρυπτων με βουλην, συνεχων δε ρηματα εν καρδιᾳ, εμε δε οιεται κρυπτειν; 3 ζωσαι ωσπερ ανηρ την οσφυν σου, ερωτησω δε σε, συ δε μοι αποκριθητι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.4| που ης εν τω θεμελιουν με την γην; απαγγειλον δε μοι ει επιστῃ συνεσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| τις εθετο τα μετρα αυτης, ει οιδας; η τις ο επαγαγων σπαρτιον επ᾿ αυτης; 6 επι τινος οι κρικοι αυτης πεπηγασι; τις δε εστιν ο βαλων λιθον γωνιαιον επ᾿ αυτης; 7 οτε εγενηθησαν αστρα, ᾔνεσαν με φωνη μεγαλῃ παντες αγγελοι μου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| εφραξα δε θαλασσαν πυλαις, οτε εμαιουτο εκ κοιλιας μητρος αυτης εκπορευομενη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.9| εθεμην δε αυτη νεφος αμφιασιν, ομιχλῃ δε αυτην εσπαργανωσα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| εθεμην δε αυτη ορια, περιθεις κλειθρα και πυλας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.11| ειπα δε αυτη· μεχρι τουτου ελευσῃ και ουχ υπερβησῃ, αλλ᾿ εν σεαυτη συντριβησεται σου τα κυματα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| η επι σου συντεταχα φεγγος πρωινον; εωσφορος δε ειδε την εαυτου ταξιν 13 επιλαβεσθαι πτερυγων γης, εκτιναξαι ασεβεις εξ αυτης; 14 η συ λαβων γην πηλον επλασας ζωον και λαλητον αυτον εθου επ‘Ι γης; 15 αφειλες δε απο ασεβων το φως, βραχιονα δε υπερηφανων συνετριψας; 16 ηλθες δε επι πηγην θαλασσης, εν δε ιχνεσιν αβυσσου περιεπατησας; 17 ανοιγονται δε σοι φοβω πυλαι θανατου, πυλωροι δε ᾅδου ιδοντες σε επτηξαν; 18 νενουθετησαι δε το ευρος της υπ᾿ ουρανον; αναγγειλον δη μοι, ποση τις εστι; 19 εν ποιᾳ δε γη αυλιζεται το φως; σκοτους δε ποιος ο τοπος; 20 ει αγαγοις με εις ορια αυτων; ει δε και επιστασαι τριβους αυτων; 21 οιδας αρα οτι τοτε γεγεννησαι, αριθμος δε ετων σου πολυς; 22 ηλθες δε επι θησαυρους χιονος, θησαυρους δε χαλαζης εωρακας; 23 αποκειται δε σοι εις ωραν εχθρων εις ημεραν πολεμων και μαχης; 24 ποθεν δε εκπορευεται παχνη η διασκεδαννυται νοτος εις την υπ᾿ ουρανον; 25 τις δε ητοιμασεν υετω λαβρω ρυσιν, οδον δε κυδοιμων 26 του υετισαι επι γην, ου ουκ ανηρ, ερημον, ου ουχ υπαρχει ανθρωπος εν αυτη,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.27| του χορτασαι αβατον και αοικητον και του εκβλαστησαι εξοδον χλοης; 28 τις εστιν υετου πατηρ; τις δε εστιν ο τετοκως βωλους δροσου,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.29| εκ γαστρος δε τινος εκπορευεται ο κρυσταλλος; παχνην δε εν ουρανω τις τετοκεν,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.30| ἣ καταβαινει ωσπερ υδωρ ρεον; προσωπον ασεβους τις επληξε; 31 συνηκας δε δεσμον Πλειαδος και φραγμον ᾿Ωριωνος ηνοιξας; 32 η διανοιξεις μαζουρωθ εν καιρω αυτου και ῞Εσπερον επι κομης αυτου αξεις αυτα; 33 επιστασαι δε τροπας ουρανου η τα υπ᾿ ουρανον ομοθυμαδον γινομενα; 34 καλεσεις δε νεφος φωνη, και τρομω υδατος λαβρου υπακουσεται σου; 35 αποστελεις δε κεραυνους και πορευσονται; ερουσι δε σοι· τι εστι; 36 τις δε εδωκε γυναιξιν υφασματος σοφιαν η ποικιλτικην επιστημην; 37 τις δε ο αριθμων νεφη σοφιᾳ, ουρανον δε εις γην εκλινε; 38 κεχυται δε ωσπερ γη κονια, κεκολληκα δε αυτον ωσπερ λιθω κυβον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.39| θηρευσεις δε λεουσι βοραν, ψυχας δε δρακοντων εμπρησεις; 40 δεδοικασι γαρ εν κοιταις αυτων, καθηνται δε εν υλαις ενεδρευοντες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.41| τις δε ητοιμασε κορακι βοραν; νεοσσοι γαρ αυτου προς Κυριον κεκραγασι πλανωμενοι, τα σιτα ζητουντες.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.ΕΙ εγνως καιρον τοκετου τραγελαφων πετρας, εφυλαξας δε ωδινας ελαφων; 2 ηριθμησας δε μηνας αυτων πληρεις τοκετου αυτων, ωδινας δε αυτων εδυσας; 3 εξεθρεψας δε αυτων τα παιδια εξω φοβου; ωδινας δε αυτων εξαποστελεις; 4 απορρηξουσι τα τεκνα αυτων, πληθυνθησονται εν γεννηματι· εξελευσονται, και ου μη ανακαμψουσιν αυτοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| τις δε εστιν ο αφεις ονον αγριον ελευθερον, δεσμους δε αυτου τις ελυσεν; 6 εθεμην δε την διαιταν αυτου ερημον, και τα σκηνωματα αυτου αλμυριδα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.7| καταγελων πολυοχλιας πολεως, μεμψιν δε φορολογου ουκ ακουων,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| κατασκεψεται ορη νομην αυτου και οπισω παντος χλωρου ζητει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.9| βουλησεται δε σοι μονοκερως δουλευσαι η κοιμηθηναι επι φατνης σου; 10 δησεις δε εν ιμασι ζυγον αυτου η ελκυσει σου αυλακας εν πεδιω; 11 πεποιθας δε επ᾿ αυτω, οτι πολλη η ισχυς αυτου, επαφησεις δε αυτω τα εργα σου; 12 πιστευσεις δε οτι αποδωσει σοι τον σπορον, εισοισει δε σου τον αλωνα; 13 πτερυξ τερπομενων νεελασα, εαν συλλαβῃ ασιδα και νεσσα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.14| οτι αφησει εις γην τα ωα αυτης και επι χουν θαλψει 15 και επελαθετο οτι πους σκορπιει και θηρια αγρου καταπατησει·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.16| απεσκληρυνε τα τεκνα εαυτης, ωστε μη εαυτην, εις κενον εκοπιασεν ανευ φοβου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.17| οτι κατεσιωπησεν αυτη ο Θεος σοφιαν και ουκ επεμερισεν αυτη εν τη συνεσει.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.18| κατα καιρον εν υψει υψωσει, καταγελασεται ιππου και του επιβατου αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.19| η συ περιεθηκας ιππω δυναμιν, ενεδυσας δε τραχηλω αυτου φοβον; 20 περιεθηκας δε αυτω πανοπλιαν, δοξαν δε στηθεων αυτου τολμῃ; 21 ανορυσσων εν πεδιω γαυρια, εκπορευεται δε εις πεδιον εν ισχυι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.22| συναντων βασιλει καταγελα και ου μη αποστραφη απο σιδηρου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.23| επ᾿ αυτω γαυρια τοξον και μαχαιρα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.24| και οργη αφανιει την γην και ου μη πιστευσει, εως ἂν σημανῃ σαλπιγξ·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.25| σαλπιγγος δε σημαινουσης λεγει· ευγε. πορρωθεν δε οσφραινεται πολεμου συν αλματι και κραυγη.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.26| εκ δε της σης επιστημης εστηκεν ιεραξ, αναπετασας τας πτερυγας, ακινητος, καθορων τα προς νοτον; 27 επι δε σω προσταγματι υψουται αετος, γυψ δε επι νοσσιας αυτου καθεσθεις αυλιζεται 28 επ᾿ εξοχη πετρας και αποκρυφω; 29 εκεισε ων ζητει τα σιτα, πορρωθεν οι οφθαλμοι αυτου σκοπευουσι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.30| νεοσσοι δε αυτου φυρονται εν αιματι, ου δ᾿ ἂν ωσι τεθνεωτες, παραχρημα ευρισκονται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.ΚΑΙ απεκριθη Κυριος ο Θεος τω ᾿Ιωβ και ειπε·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| μη κρισιν μετα ικανου εκκλινει, ελεγχων δε Θεον αποκριθησεται αυτην; 3 υπολαβων δε ᾿Ιωβ λεγει τω Κυριω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.4| τι ετι εγω κρινομαι, νουθετουμενος και ελεγχων Κυριον, ακουων τοιαυτα ουθεν ων; εγω δε τινα αποκρισιν δω προς ταυτα; χειρα θησω επι στοματι μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.5| απαξ λελαληκα, επι δε τω δευτερω ου προσθησω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.6| ετι δε υπολαβων ο Κυριος ειπε τω ᾿Ιωβ εκ του νεφους·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.7| μη, αλλα ζωσαι ωσπερ ανηρ την οσφυν σου, ερωτησω δε σε, συ δε μοι αποκριναι·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.8| μη αποποιου μου το κριμα. οιει δε με αλλως σοι κεχρηματικεναι η ινα αναφανης δικαιος; 9 η βραχιων σοι εστι κατα του Κυριου, η φωνη κατ᾿ αυτον βροντας; 10 αναλαβε δη υψος και δυναμιν, δοξαν δε και τιμην αμφιασαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.11| αποστειλον δε αγγελους οργη, παντα δε υβριστην ταπεινωσον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| υπερηφανον δε σβεσον, σηψον δε ασεβεις παραχρημα,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.13| κρυψον δε εις γην ομοθυμαδον, τα δε προσωπα αυτων ατιμιας εμπλησον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.14| ομολογησω οτι δυναται η δεξια σου σωσαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.15| αλλα δη ιδου θηρια παρα σοι, χορτον ισα βουσιν εσθιουσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.16| ιδου δη η ισχυς αυτου επ᾿ οσφυι, η δε δυναμις αυτου επ᾿ ομφαλου γαστρος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.17| εστησεν ουραν ως κυπαρισσον, τα δε νευρα αυτου συμπεπλεκται·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.18| αι πλευραι αυτου πλευραι χαλκειαι, η δε ραχις αυτου σιδηρος χυτος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.19| τουτ᾿ εστιν αρχη πλασματος Κυριου, πεποιημενον εγκαταπαιζεσθαι υπο των αγγελων αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.20| επελθων δε επ᾿ ορος ακροτομον εποιησε χαρμονην τετραποσιν εν τω ταρταρω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.21| υπο παντοδαπα δενδρα κοιμαται, παρα παπυρον και καλαμον και βουτομον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.22| σκιαζονται δε εν αυτω δενδρα μεγαλα συν ραδαμνοις και κλωνες αγρου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.23| εαν γενηται πλημμυρα, ου μη αισθηθη· πεποιθεν οτι προσκρουσει ο ᾿Ιορδανης εις το στομα αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.24| εν τω οφθαλμω αυτου δεξεται αυτον, ενσκολιευομενος τρησει ρινα.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.25| αξεις δε δρακοντα εν αγκιστρω, περιθησεις δε φορβαιαν περι ρινα αυτου; 26 ει δησεις κρικον εν τω μυκτηρι αυτου, ψελλιω δε τρυπησεις το χειλος αυτου; 27 λαλησει δε σοι δεησει, ικετηριᾳ μαλακως; 28 θησεται δε μετα σου διαθηκην; ληψῃ δε αυτον δουλον αιωνιον; 29 παιξῃ δε εν αυτω ωσπερ ορνεω η δησεις αυτον ωσπερ στρουθιον παιδιω; 30 ενσιτουνται δε εν αυτω εθνη, μεριτευονται δε αυτον Φοινικων εθνη; 31 παν δε πλωτον συνελθον ου μη ενεγκωσι βυρσαν μιαν ουρας αυτου και εν πλοιοις αλιεων κεφαλην αυτου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.32| επιθησεις δε αυτω χειρα μνησθεις πολεμον τον γινομενον εν σωματι αυτου, και μηκετι γινεσθω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.ΟΥΧ εωρακας αυτον, ουδε επι τοις λεγομενοις τεθαυμακας; 2 ου δεδοικας οτι ητοιμασται μοι; τις γαρ εστιν ο εμοι αντιστας; 3 η τις αντιστησεται μοι και υπομενει, ει πασα η υπ᾿ ουρανον εμη εστιν; 4 ου σιωπησομαι δι᾿ αυτον, και λογον δυναμεως ελεησει τον ισον αυτω.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.5| τις αποκαλυψει προσωπον ενδυσεως αυτου, εις δε πτυξιν θωρακος αυτου τις ἂν εισελθοι; 6 πυλας προσωπου αυτου τις ανοιξει; κυκλω οδοντων αυτου φοβος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.7| τα εγκατα αυτου ασπιδες χαλκεαι, συνδεσμος δε αυτου ωσπερ σμυριτης λιθος·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.8| εις του ενος κολλωνται, πνευμα δε ου μη διελθῃ αυτον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.9| ανηρ τω αδελφω αυτου προσκολληθησεται, συνεχονται και ου μη αποσπασθωσιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.10| εν πταρμω αυτου επιφαυσκεται φεγγος, οι δε οφθαλμοι αυτου ειδος ῾Εωσφορου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.11| εκ στοματος αυτου εκπορευονται ως λαμπαδες καιομεναι και διαρριπτουνται ως εσχαραι πυρος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.12| εκ μυκτηρων αυτου εκπορευεται καπνος καμινου καιομενης πυρι ανθρακων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.13| η ψυχη αυτου ανθρακες, φλοξ δε εκ στοματος αυτου εκπορευεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.14| εν δε τραχηλω αυτου αυλιζεται δυναμις, εμπροσθεν αυτου τρεχει απωλεια.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.15| σαρκες δε σωματος αυτου κεκολληνται· καταχεει επ᾿ αυτον, ου σαλευθησεται.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.16| η καρδια αυτου πεπηγεν ως λιθος, εστηκε δε ωσπερ ακμων ανηλατος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.17| στραφεντος δε αυτου, φοβος θηριοις τετραποσιν επι γης αλλομενοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.18| εαν συναντησωσιν αυτω λογχαι, ουδεν μη ποιησωσι δορυ και θωρακα·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.19| ηγηται μεν γαρ σιδηρον αχυρα, χαλκον δε ωσπερ ξυλον σαθρον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.20| ου μη τρωσῃ αυτον τοξον χαλκεον, ηγηται μεν πετροβολον χορτον·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.21| ως καλαμη ελογισθησαν σφυραι, καταγελα δε σεισμου πυρφορου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.22| η στρωμνη αυτου οβελισκοι οξεις, πας δε χρυσος θαλασσης υπ᾿ αυτον ωσπερ πηλος αμυθητος.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.23| αναζει την αβυσσον ωσπερ χαλκειον, ηγηται δε την θαλασσαν ωσπερ εξαλειπτρον,<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.24| τον δε ταρταρον της αβυσσου ωσπερ αιχμαλωτον· ελογισατο αβυσσον εις περιπατον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.25| ουκ εστιν ουδεν επι της γης ομοιον αυτω πεποιημενον εγκαταπαιζεσθαι υπο των αγγελων μου·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.26| παν υψηλον ορα, αυτος δε βασιλευς παντων των εν τοις υδασιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.ΥΠΟΛΑΒΩΝ δε ᾿Ιωβ λεγει τω Κυριω·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.2| οιδα οτι παντα δυνασαι, αδυνατει δε σοι ουδεν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.3| τις γαρ εστιν ο κρυπτων σε βουλην; φειδομενος δε ρηματων, και σε οιεται κρυπτειν; τις δε αναγγελει μοι α ουκ ᾔδειν, μεγαλα και θαυμαστα, α ουκ επισταμην; 4 ακουσον δε μου, Κυριε, ινα καγω λαλησω· ερωτησω δε σε, συ δε με διδαξον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.5| ακοην μεν ωτος ηκουον σου το προτερον, νυνι δε ο οφθαλμος μου εωρακε σε·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.6| διο εφαυλισα εμαυτον και ετακην, ηγημαι δε εμαυτον γην και σποδον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.7| εγενετο δε μετα το λαλησαι τον Κυριον παντα τα ρηματα ταυτα τω ᾿Ιωβ, ειπεν ο Κυριος ᾿Ελιφαζ τω Θαιμανιτῃ· ημαρτες συ και οι δυο φιλοι σου· ου γαρ ελαλησατε ενωπιον μου αληθες ουδεν ωσπερ ο θεραπων μου ᾿Ιωβ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.8| νυν δε λαβετε επτα μοσχους και επτα κριους και πορευθητε προς τον θεραποντα μου ᾿Ιωβ, και ποιησει καρπωσιν υπερ υμων. ᾿Ιωβ δε ο θεραπων μου ευξεται περι υμων, οτι ει μη προσωπον αυτου ληψομαι· ει μη γαρ δι᾿ αυτον, απωλεσα ἂν υμας· ου γαρ ελαλησατε αληθες κατα του θεραποντος μου ᾿Ιωβ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.9| επορευθη δε ᾿Ελιφαζ ο Θαιμανιτης και Βαλδαδ ο Σαυχιτης και Σωφαρ ο Μιναιος και εποιησαν καθως συνεταξεν αυτοις ο Κυριος, και ελυσε την αμαρτιαν αυτοις δια ᾿Ιωβ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.10| ο δε Κυριος ηυξησε τον ᾿Ιωβ· ευξαμενου δε αυτου και περι των φιλων αυτου, αφηκεν αυτοις την αμαρτιαν. εδωκε δε ο Κυριος διπλα οσα ην εμπροσθεν ᾿Ιωβ εις διπλασιασμον.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.11| ηκουσαν δε παντες οι αδελφοι αυτου και αι αδελφαι αυτου παντα τα συμβεβηκοτα αυτω και ηλθον προς αυτον και παντες οσοι ηδεισαν αυτον εκ πρωτου· φαγοντες δε και πιοντες παρ᾿ αυτω παρεκαλεσαν αυτον, και εθαυμασαν επι πασιν, οις επηγαγεν επ᾿ αυτω ο Κυριος. εδωκε δε αυτω εκαστος αμναδα μιαν και τετραδραχμον χρυσου και ασημου.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.12| ο δε Κυριος ευλογησε τα εσχατα ᾿Ιωβ η τα εμπροσθεν· ην δε τα κτηνη αυτου προβατα μυρια τετρακισχιλια, καμηλοι εξακισχιλιαι, ζευγη βοων χιλια, ονοι θηλειαι νομαδες χιλιαι.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.13| γεννωνται δε αυτω υιοι επτα και θυγατερες τρεις·<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.14| και εκαλεσε την μεν πρωτην ῾Ημεραν, την δε δευτεραν Κασιαν, την δε τριτην ᾿Αμαλθαιας κερας.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.15| και ουχ ευρεθησαν κατα τας θυγατερας ᾿Ιωβ βελτιους αυτων εν τη υπ᾿ ουρανον· εδωκε δε αυταις ο πατηρ κληρονομιαν εν τοις αδελφοις.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.16| εζησε δε ᾿Ιωβ μετα την πληγην ετη εκατον εβδομηκοντα, τα δε παντα ετη εζησε διακοσια τεσσαρακοντα· και ειδεν ᾿Ιωβ τους υιους αυτου και τους υιους των υιων αυτου, τεταρτην γενεαν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17| και ετελευτησεν ᾿Ιωβ πρεσβυτερος και πληρης ημερων.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17|α γεγραπται δε αυτον παλιν αναστησεσθαι μεθ᾿ ων ο Κυριος ανιστησιν.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17|β Ουτος ερμηνευεται εκ της Συριακης βιβλου εν μεν γη κατοικων τη Αυσιτιδι, επι τοις οριοις της ᾿Ιδουμαιας και ᾿Αραβιας, προϋπηρχε δε αυτω ονομα ᾿Ιωβαβ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17|γ λαβων δε γυναικα ᾿Αραβισσαν γεννα υιον, ω ονομα ᾿Εννων· ην δε αυτος πατρος μεν Ζαρε εκ των ῾Ησαυ υιων υιος, μητρος δε Βοσορρας, ωστε ειναι αυτον πεμπτον απο ῾Αβρααμ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17|δ και ουτοι οι βασιλεις οι βασιλευσαντες εν ᾿Εδωμ, ἧς και αυτος ηρξε χωρας· πρωτος Βαλακ ο του Βεωρ, και ονομα τη πολει αυτου Δενναβα· μετα δε Βαλακ ᾿Ιωβαβ ο καλουμενος ᾿Ιωβ· μετα δε τουτον ᾿Ασωμ ο υπαρχων ηγεμων εκ της Θαιμανιτιδος χωρας· μετα δε τουτον ᾿Αδαδ υιος Βαραδ, ο εκκοψας Μαδιαμ εν τω πεδιω Μωαβ, και ονομα τη πολει αυτου Γεθθαιμ.<br>Ιωβ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17|ε οι δε ελθοντες προς αυτον φιλοι, ᾿Ελιφαζ των ῾Ησαυ υιων, Θαιμανων βασιλευς, Βαλδαδ ο Σαυχαιων τυραννος, Σωφαρ ο Μιναιων βασιλευς.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ Σολομωντος υιου Δαυιδ, ὃς εβασιλευσεν εν ᾿Ισραηλ,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| γνωναι σοφιαν και παιδειαν νοησαι τε λογους φρονησεως 3 δεξασθαι τε στροφας λογων νοησαι τε δικαιοσυνην αληθη και κριμα κατευθυνειν,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ινα δω ακακοις πανουργιαν, παιδι δε νεω αισθησιν τε και εννοιαν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| τωνδε γαρ ακουσας σοφος σοφωτερος εσται, ο δε νοημων κυβερνησιν κτησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| νοησει τε παραβολην και σκοτεινον λογον ρησεις τε σοφων και αινιγματα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ᾿Αρχη σοφιας φοβος Κυριου, συνεσις δε αγαθη πασι τοις ποιουσι αυτην· ευσεβεια δε εις Θεον αρχη αισθησεως, σοφιαν δε και παιδειαν ασεβεις εξουθενησουσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| ακουε, υιε, παιδειαν πατρος σου και μη απωσῃ θεσμους μητρος σου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| στεφανον γαρ χαριτων δεξῃ ση κορυφη και κλοιον χρυσεον περι σω τραχηλω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| υιε, μη σε πλανησωσιν ανδρες ασεβεις, μηδε βουληθης,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εαν παρακαλεσωσι σε λεγοντες· ελθε μεθ᾿ ημων, κοινωνησον αιματος, κρυψωμεν δε εις γην ανδρα δικαιον αδικως,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| καταπιωμεν δε αυτον ωσπερ ᾅδης ζωντα και αρωμεν αυτου την μνημην εκ γης·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| την κτησιν αυτου την πολυτελη καταλαβωμεθα, πλησωμεν δε οικους ημετερους σκυλων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| τον δε σον κληρον βαλε εν ημιν, κοινον δε βαλαντιον κτησωμεθα παντες, και μαρσιππιον ἓν γενηθητω ημιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| μη πορευθης εν οδω μετ᾿ αυτων, εκλινον δε τον ποδα σου εκ των τριβων αυτων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| οι γαρ ποδες αυτων εις κακιαν τρεχουσι και ταχινοι του εκχεαι αιμα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| ου γαρ αδικως εκτεινεται δικτυα πτερωτοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| αυτοι γαρ οι φονου μετεχοντες θησαυριζουσιν εαυτοις κακα, η δε καταστροφη ανδρων παρανομων κακη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| αυται αι οδοι εισι παντων των συντελουντων τα ανομα· τη γαρ ασεβειᾳ την εαυτων ψυχην αφαιρουνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| Σοφια εν εξοδοις υμνειται, εν δε πλατειαις παρρησιαν αγει·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| επ᾿ ακρων τειχεων κηρυσσεται, επι δε πυλαις δυναστων παρεδρευει, επι δε πυλαις πολεως θαρρουσα λεγει·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| οσον ἂν χρονον ακακοι εχωνται της δικαιοσυνης, ουκ αισχυνθησονται· οι δε αφρονες, της υβρεως οντες επιθυμηται, ασεβεις γενομενοι εμισησαν αισθησιν 23 και υπευθυνοι εγενοντο ελεγχοις, ιδου προησομαι υμιν εμης πνοης ρησιν, διδαξω δε υμας τον εμον λογον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| επειδη εκαλουν και ουχ υπηκουσατε και εξετεινα λογους και ου προσειχετε,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| αλλα ακυρους εποιειτε εμας βουλας, τοις δε εμοις ελεγχοις ου προσειχετε,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| τοιγαρουν καγω τη υμετερᾳ απωλειᾳ επιγελασομαι, καταχαρουμαι δε ηνικα ερχηται υμιν ολεθρος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| και ως ἂν αφικηται υμιν αφνω θορυβος, η δε καταστροφη ομοιως καταιγιδι παρη, και οταν ερχηται υμιν θλιψις και πολιορκια η οταν ερχηται υμιν ολεθρος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| εσται γαρ οταν επικαλεσησθε με, εγω δε ουκ εισακουσομαι υμων· ζητησουσι με κακοι, και ουχ ευρησουσιν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| εμισησαν γαρ σοφιαν, τον δε λογον του Κυριου ου προειλαντο,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| ουδε ηθελον εμαις προσεχειν βουλαις, εμυκτηριζον δε εμους ελεγχους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| τοιγαρουν εδονται της εαυτων οδου τους καρπους και της εαυτων ασεβειας πλησθησονται·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| ανθ᾿ ων γαρ ηδικουν νηπιους, φονευθησονται, και εξετασμος ασεβεις ολει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| ο δε εμου ακουων κατασκηνωσει επ᾿ ελπιδι και ησυχασει αφοβως απο παντος κακου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΥΙΕ, εαν δεξαμενος ρησιν εμης εντολης κρυψῃς παρα σεαυτω,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| υπακουσεται σοφια το ους σου, και παραβαλεις καρδιαν σου εις συνεσιν, παραβαλεις δε αυτην επι νουθετησιν τω υιω σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| εαν γαρ την σοφιαν επικαλεσῃ και τη συνεσει δως φωνην σου, την δε αισθησιν ζητησῃς μεγαλῃ τη φωνη,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και εαν ζητησῃς αυτην ως αργυριον και ως θησαυρους εξερευνησῃς αυτην,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| τοτε συνησεις φοβον Κυριου και επιγνωσιν Θεου ευρησεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| οτι Κυριος διδωσι σοφιαν, και απο προσωπου αυτου γνωσις και συνεσις·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και θησαυριζει τοις κατορθουσι σωτηριαν, υπερασπιει την πορειαν αυτων 8 του φυλαξαι οδους δικαιωματων και οδον ευλαβουμενων αυτον διαφυλαξει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| τοτε συνησεις δικαιοσυνην και κριμα και κατορθωσεις παντας αξονας αγαθους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| εαν γαρ ελθῃ η σοφια εις σην διανοιαν, η δε αισθησις τη ση ψυχη καλη ειναι δοξῃ,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| βουλη καλη φυλαξει σε, εννοια δε οσια τηρησει σε,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ινα ρυσηται σε απο οδου κακης και απο ανδρος λαλουντος μηδεν πιστον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| ω οι εγκαταλειποντες οδους ευθειας του πορευεσθαι εν οδοις σκοτους·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| οι ευφραινομενοι επι κακοις και χαιροντες επι διαστροφη κακη·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ων αι τριβοι σκολιαι και καμπυλαι αι τροχιαι αυτων 16 του μακραν σε ποιησαι απο οδου ευθειας και αλλοτριον της δικαιας γνωμης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| υιε, μη σε καταλαβῃ κακη βουλη, η απολιπουσα διδασκαλιαν νεοτητος και διαθηκην θειαν επιλελησμενη·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| εθετο γαρ παρα τω θανατω τον οικον αυτης και παρα τω αδῃ μετα των γηγενων τους αξονας αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| παντες οι πορευομενοι εν αυτη ουκ αναστρεψουσιν, ουδε μη καταλαβωσι τριβους ευθειας· ου γαρ καταλαμβανονται υπο ενιαυτων ζωης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ει γαρ επορευοντο τριβους αγαθας, ευροσαν ἂν τριβους δικαιοσυνης λειας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| χρηστοι εσονται οικητορες γης, ακακοι δε υπολειφθησονται εν αυτη· οτι ευθεις κατασκηνωσουσι γην, και οσιοι υπολειφθησονται εν αυτη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| οδοι ασεβων εκ γης ολουνται, οι δε παρανομοι εξωσθησονται απ᾿ αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΥΙΕ, εμων νομιμων μη επιλανθανου, τα δε ρηματα μου τηρειτω ση καρδια·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| μηκος γαρ βιου και ετη ζωης και ειρηνην προσθησουσι σοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ελεημοσυναι και πιστεις μη εκλιπετωσαν σε, αφαψαι δε αυτας επι σω τραχηλω, και ευρησεις χαριν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και προνοου καλα ενωπιον Κυριου και ανθρωπων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ισθι πεποιθως εν ολῃ τη καρδιᾳ επι Θεω επι δε ση σοφιᾳ μη επαιρου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| εν πασαις οδοις σου γνωριζε αυτην, ινα ορθοτομη τας οδους σου, ο δε πους σου μη προσκοψῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| μη ισθι φρονιμος παρα σεαυτω, φοβου δε τον Θεον και εκκλινε απο παντος κακου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| τοτε ιασις εσται τω σωματι σου και επιμελεια τοις οστεοις σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| τιμα τον Κυριον απο σων δικαιων πονων και απαρχου αυτω απο σων καρπων δικαιοσυνης,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| ινα πιμπληται τα ταμιεια σου πλησμονης σιτω, οινω δε αι ληνοι σου εκβλυζωσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| Υιε, μη ολιγωρει παιδειας Κυριου, μηδε εκλυου υπ᾿ αυτου ελεγχομενος·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ὃν γαρ αγαπα Κυριος παιδευει, μαστιγοι δε παντα υιον ὃν παραδεχεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| μακαριος ανθρωπος ὃς ευρε σοφιαν και θνητος ὃς ειδε φρονησιν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| κρεισσον γαρ αυτην εμπορευεσθαι η χρυσιου και αργυριου θησαυρους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| τιμιωτερα δε εστι λιθων πολυτελων, ουκ αντιταξεται αυτη ουδεν πονηρον· ευγνωστος εστι πασι τοις εγγιζουσιν αυτη, παν δε τιμιον ουκ αξιον αυτης εστι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| μηκος γαρ βιου και ετη ζωης εν τη δεξια αυτης, εν δε τη αριστερα αυτης πλουτος και δοξα· εκ του στοματος αυτης εκπορευεται δικαιοσυνη, νομον δε και ελεον επι γλωσσης φορει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| αι οδοι αυτης οδοι καλαι, και πασαι αι τριβοι αυτης εν ειρηνῃ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| ξυλον ζωης εστι πασι τοις αντεχομενοις αυτης, και τοις επερειδομενοις επ᾿ αυτην ως επι Κυριον ασφαλης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| ο Θεος τη σοφιᾳ εθεμελιωσε την γην, ητοιμασε δε ουρανους φρονησει·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| εν αισθησει αβυσσοι ερραγησαν, νεφη δε ερρυησαν δροσους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| Υιε, μη παραρρυης, τηρησον δε εμην βουλην και εννοιαν,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| ινα ζησῃ η ψυχη σου, και χαρις η περι σω τραχηλω. εσται δε ιασις ταις σαρξι σου και επιμελεια τοις σοις οστεοις,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| ινα πορευῃ πεποιθως εν ειρηνῃ πασας τας οδους σου, ο δε πους σου ου μη προσκοψῃ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| εαν γαρ καθῃ, αφοβος εσῃ, εαν δε καθευδῃς, ηδεως υπνωσεις·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και ου φοβηθησῃ πτοησιν επελθουσαν, ουδε ορμας ασεβων επερχομενας·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| ο γαρ Κυριος εσται επι πασων οδων σου και ερεισει σον ποδα, ινα μη σαλευθης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| μη αποσχῃ ευ ποιειν ενδεη, ηνικα ἂν εχῃ η χειρ σου βοηθειν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| μη ειπῃς· επανελθων επανηκε, αυριον δωσω, δυνατου σου οντος ευ ποιειν· ου γαρ οιδας τι τεξεται η επιουσα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| μη τεκταινε επι σον φιλον κακα παροικουντα και πεποιθοτα επι σοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| μη φιλεχθρησῃς προς ανθρωπον ματην, μητι σε εργασηται κακον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| μη κτησῃ κακων ανδρων ονειδη, μηδε ζηλωσῃς τας οδους αυτων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| ακαθαρτος γαρ εναντι Κυριου πας παρανομος, εν δε δικαιοις ου συνεδριαζει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| καταρα Θεου εν οικοις ασεβων, επαυλεις δε δικαιων ευλογουνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| Κυριος υπερηφανοις αντιτασσεται, ταπεινοις δε διδωσιν χαριν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| δοξαν σοφοι κληρονομησουσιν, οι δε ασεβεις υψωσαν ατιμιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΑΚΟΥΣΑΤΕ, παιδες, παιδειαν πατρος και προσεχετε γνωναι εννοιαν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| δωρον γαρ αγαθον δωρουμαι υμιν, τον εμον νομον μη εγκαταλιπητε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| υιος γαρ εγενομην καγω πατρι υπηκοος και αγαπωμενος εν προσωπω μητρος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| οἳ εδιδασκον με και ελεγον· ερειδετω ο ημετερος λογος εις σην καρδιαν· φυλασσε εντολας, μη επιλαθῃ 5 μηδε παριδῃς ρησιν εμου στοματος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| μηδε εγκαταλιπῃς αυτην, και ανθεξεται σου· ερασθητι αυτης, και τηρησει σε·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| περιχαρακωσον αυτην, και υψωσει σε· τιμησον αυτην, ινα σε περιλαβῃ,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| ινα δω τη ση κεφαλη στεφανον χαριτων, στεφανω δε τρυφης υπερασπισῃ σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ῎Ακουε, υιε, και δεξαι εμους λογους, και πληθυνθησεται ετη ζωης σου, ινα σοι γενωνται πολλαι οδοι βιου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| οδους γαρ σοφιας διδασκω σε, εμβιβαζω δε σε τροχιαις ορθαις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| εαν γαρ πορευῃ, ου συγκλεισθησεται σου τα διαβηματα, εαν δε τρεχῃς ου κοπιασεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| επιλαβου εμης παιδειας, μη αφης, αλλα φυλαξον αυτην σεαυτω εις ζωην σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| οδους ασεβων μη επελθῃς, μηδε ζηλωσῃς οδους παρανομων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| εν ω ἂν τοπω στρατοπεδευσωσι, μη επελθῃς εκει, εκκλινον δε απ᾿ αυτων και παραλλαξον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ου γαρ μη υπνωσωσιν, εαν μη κακοποιησωσιν, αφῄρηται ο υπνος αυτων, και ου κοιμωνται·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| οιδε γαρ σιτουνται σιτα ασεβειας, οινω δε παρανομω μεθυσκονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| αι δε οδοι των δικαιων ομοιως φωτι λαμπουσι, προπορευονται και φωτιζουσιν, εως κατορθωσῃ η ημερα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| αι δε οδοι των ασεβων σκοτειναι, ουκ οιδασι πως προσκοπτουσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| Υιε, εμη ρησει προσεχε, τοις δε εμοις λογοις παραβαλλε σον ους,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| οπως μη εκλιπωσι σε αι πηγαι σου, φυλασσε αυτας εν καρδιᾳ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| ζωη γαρ εστι τοις ευρισκουσιν αυτας και πασῃ σαρκι ιασις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| πασῃ φυλακη τηρει σην καρδιαν, εκ γαρ τουτων εξοδοι ζωης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| περιελε σεαυτου σκολιον στομα και αδικα χειλη μακραν απο σου απωσαι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| οι οφθαλμοι σου ορθα βλεπετωσαν, τα δε βλεφαρα σου νευετω δικαια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| ορθας τροχιας ποιει σοις ποσι και τας οδους σου κατευθυνε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| μη εκκλινῃς εις τα δεξια μηδε εις τα αριστερα, αποστρεψον δε σον ποδα απο οδου κακης· οδους γαρ τας εκ δεξιων οιδεν ο Θεος, διεστραμμεναι δε εισιν αι εξ αριστερων· αυτος δε ορθας ποιησει τας τροχιας σου, τας δε πορειας σου εν ειρηνῃ προαξει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΥΙΕ, εμη σοφιᾳ προσεχε, εμοις δε λογοις παραβαλλε σον ους,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| ινα φυλαξῃς εννοιαν αγαθην· αισθησις δε εμων χειλεων εντελλεται σοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| μη προσεχε φαυλῃ γυναικι· μελι γαρ αποσταζει απο χειλεων γυναικος πορνης, ἣ προς καιρον λιπαινει σον φαρυγγα,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| υστερον μεντοι πικροτερον χολης ευρησεις και ηκονημενον μαλλον μαχαιρας διστομου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| της γαρ αφροσυνης οι ποδες καταγουσι τους χρωμενους αυτη μετα θανατου εις τον ᾅδην, τα δε ιχνη αυτης ουκ ερειδεται·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| οδους γαρ ζωης ουκ επερχεται, σφαλεραι δε αι τροχιαι αυτης και ουκ ευγνωστοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| νυν ουν, υιε, ακουε μου και μη ακυρους ποιησῃς εμους λογους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| μακραν ποιησον απ᾿ αυτης σην οδον, μη εγγισῃς προς θυραις οικων αυτης,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| ινα μη προῃ αλλοις ζωην σου και σον βιον ανελεημοσιν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| ινα μη πλησθωσιν αλλοτριοι σης ισχυος, οι δε σοι πονοι εις οικους αλλοτριων ελθωσι 11 και μεταμεληθησῃ επ᾿ εσχατων, ηνικα ἂν κατατριβωσι σαρκες σωματος σου,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και ερεις· πως εμισησα παιδειαν, και ελεγχους εξεκλινεν η καρδια μου; 13 ουκ ηκουον φωνην παιδευοντος με και διδασκοντος με, ουδε παρεβαλλον το ους μου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| παρ᾿ ολιγον εγενομην εν παντι κακω εν μεσω εκκλησιας και συναγωγης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| πινε υδατα απο σων αγγειων και απο σων φρεατων πηγης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| μη υπερεκχεισθω σοι υδατα εκ της σης πηγης, εις δε σας πλατειας διαπορευεσθω τα σα υδατα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| εστω σοι μονω υπαρχοντα, και μηδεις αλλοτριος μετασχετω σοι·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| η πηγη σου του υδατος εστω σοι ιδια, και συνευφραινου μετα γυναικος της εκ νεοτητος σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| ελαφος φιλιας και πωλος σων χαριτων ομιλειτω σοι· η δε ιδια ηγεισθω σου και συνεστω σοι εν παντι καιρω, εν γαρ τη ταυτης φιλιᾳ συμπεριφερομενος πολλοστος εσῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| μη πολυς ισθι προς αλλοτριαν, μηδε συνεχου αγκαλαις της μη ιδιας·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ενωπιον γαρ εισι των του Θεου οφθαλμων οδοι ανδρος, εις δε πασας τας τροχιας αυτου σκοπευει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| παρονομιαι ανδρα αγρευουσι, σειραις δε των εαυτου αμαρτιων εκαστος σφιγγεται·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| ουτος τελευτα μετα απαιδευτων, εκ δε πληθους της εαυτου βιοτητος εξερριφη και απωλετο δι᾿ αφροσυνην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΥΙΕ, εαν εγγυησῃ σον φιλον, παραδωσεις σην χειρα εχθρω·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| παγις γαρ ισχυρα ανδρι τα ιδια χειλη, και αλισκεται χειλεσιν ιδιου στοματος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| ποιει, υιε, α εγω σοι εντελλομαι, και σωζου· ηκεις γαρ εις χειρας κακων δια σον φιλον. ισθι μη εκλυομενος, παροξυνε δε και τον φιλον σου, ὃν ενεγγυησω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| μη δως υπνον σοις ομμασι, μηδε επινυσταξῃς σοις βλεφαροις,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| ινα σωζῃ ωσπερ δορκας εκ βροχων και ωσπερ ορνεον εκ παγιδος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| ῎Ιθι προς τον μυρμηκα, ω οκνηρε, και ζηλωσον ιδων τας οδους αυτου και γενου εκεινου σοφωτερος·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| εκεινω γαρ γεωργιου μη υπαρχοντος, μηδε τον αναγκαζοντα εχων, μηδε υπο δεσποτην ων,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| ετοιμαζεται θερους την τροφην πολλην τε εν τω αμητω ποιειται την παραθεσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8|α η πορευθητι προς την μελισσαν και μαθε ως εργατις εστι την τε εργασιαν ως σεμνην ποιειται·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8|β ης τους πονους βασιλεις και ιδιωται προς υγιειαν προσφερονται· ποθεινη δε εστι πασι και επιδοξος·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8|γ και περ ουσα τη ρωμῃ ασθενης, την σοφιαν τιμησασα προηχθη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| εως τινος, οκνηρε, κατακεισαι; ποτε δε εξ υπνου εγερθησῃ; 10 ολιγον μεν υπνοις, ολιγον δε καθησαι, μικρον δε νυσταζεις, ολιγον δε εναγκαλιζῃ χερσι στηθη·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ειτ᾿ εμπαραγινεται σοι ωσπερ κακος οδοιπορος η πενια και η ενδεια ωσπερ αγαθος δρομευς.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11|α εαν δε αοκνος ης, ηξει ωσπερ πηγη ο αμητος σου, η δε ενδεια ωσπερ κακος δρομευς απαυτομολησει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ᾿Ανηρ αφρων και παρανομος πορευεται οδους ουκ αγαθας·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| ο δ᾿ αυτος εννευει οφθαλμω, σημαινει δε ποδι, διδασκει δε εννευμασι δακτυλων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| διεστραμμενῃ καρδιᾳ τεκταινεται κακα, εν παντι καιρω ο τοιουτος ταραχας συνιστησι πολει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| δια τουτο εξαπινης ερχεται η απωλεια αυτου, διακοπη και συντριβη ανιατος·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| οτι χαιρει πασιν, οις μισει ο Θεος, συντριβεται δε δι᾿ ακαθαρσιαν ψυχης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| οφθαλμος υβριστου, γλωσσα αδικος, χειρες εκχεουσαι αιμα δικαιου 18 και καρδια τεκταινομενη λογισμους κακους και ποδες επισπευδοντες κακοποιειν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| εκκαιει ψευδη μαρτυς αδικος και επιπεμπει κρισεις ανα μεσον αδελφων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| Υιε, φυλασσε νομους πατρος σου και μη απωσῃ θεσμους μητρος σου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| αφαψαι δε αυτους επι ση ψυχη διαπαντος και εγκλοιωσαι περι σω τραχηλω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| ηνικα ἂν περιπατης, επαγου αυτην και μετα σου εστω· ως δ᾿ ἂν καθευδῃς, φυλασσετω σε, ινα εγειρομενω συλλαλη σοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| οτι λυχνος εντολη νομου και φως, οδος ζωης και ελεγχος και παιδεια 24 του διαφυλασσειν σε απο γυναικος υπανδρου και απο διαβολης γλωσσης αλλοτριας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| μη σε νικησῃ καλλους επιθυμια, μηδε αγρευθης σοις οφθαλμοις, μηδε συναρπασθης απο των αυτης βλεφαρων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| τιμη γαρ πορνης οση και ενος αρτου, γυνη δε ανδρων τιμιας ψυχας αγρευει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| αποδησει τις πυρ εν κολπω, τα δε ιματια ου κατακαυσει; 28 η περιπατησει τις επ᾿ ανθρακων πυρος, τους δε ποδας ου κατακαυσει; 29 ουτως ο εισελθων προς γυναικα υπανδρον, ουκ αθωωθησεται, ουδε πας ο απτομενος αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| ου θαυμαστον εαν αλω τις κλεπτων, κλεπτει γαρ ινα εμπλησῃ την ψυχην πεινων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| εαν δε αλω, αποτισει επταπλασια και παντα τα υπαρχοντα αυτου δους ρυσεται εαυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| ο δε μοιχος δι᾿ ενδειαν φρενων απωλειαν τη ψυχη αυτου περιποιειται,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| οδυνας τε και ατιμιας υποφερει, το δε ονειδος αυτου ουκ εξαλειφθησεται εις τον αιωνα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| μεστος γαρ ζηλου θυμος ανδρος αυτης· ου φεισεται εν ημερᾳ κρισεως,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| ουκ ανταλλαξεται ουδενος λυτρου την εχθραν, ουδε μη διαλυθη πολλων δωρων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΥΙΕ, φυλασσε εμους λογους, τας δε εμας εντολας κρυψον παρα σεαυτω. υιε, τιμα τον Κυριον, και ισχυσεις, πλην δε αυτου μη φοβου αλλον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| φυλαξον εμας εντολας, και βιωσεις, τους δε εμους λογους ωσπερ κορας ομματων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| περιθου δε αυτους σοις δακτυλοις, επιγραψον δε επι το πλατος της καρδιας σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ειπον την σοφιαν σην αδελφην ειναι, την δε φρονησιν γνωριμον περιποιησαι σεαυτω·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ινα σε τηρησῃ απο γυναικος αλλοτριας και πονηρας, εαν σε λογοις τοις προς χαριν εμβαλληται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| απο γαρ θυριδος εκ του οικου αυτης εις τας πλατειας παρακυπτουσα,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ὃν ἂν ιδῃ των αφρονων τεκνων νεανιαν ενδεη φρενων,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| παραπορευομενον παρα γωνιαν εν διοδοις οικων αυτης και λαλουντα 9 εν σκοτει εσπερινω, ηνικα ἂν ησυχια νυκτερινη η και γνοφωδης,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| η δε γυνη συναντα αυτω, ειδος εχουσα πορνικον, ἣ ποιει νεων εξιπτασθαι καρδιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ανεπτερωμενη δε εστι και ασωτος, εν οικω δε ουχ ησυχαζουσιν οι ποδες αυτης·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| χρονον γαρ τινα εξω ρεμβεται, χρονον δε εν πλατειαις παρα πασαν γωνιαν ενεδρευει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ειτα επιλαβομενη εφιλησεν αυτον, αναιδει δε προσωπω προσειπεν αυτω·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| θυσια ειρηνικη μοι εστι, σημερον αποδιδωμι τας ευχας μου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ενεκα τουτου εξηλθον εις συναντησιν σοι, ποθουσα το σον προσωπον ευρηκα σε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| κειριαις τετακα την κλινην μου, αμφιταποις δε εστρωκα τοις απ᾿ Αιγυπτου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| διερρακα την κοιτην μου κροκινω, τον δε οικον μου κινναμωμω·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| ελθε και απολαυσωμεν φιλιας εως ορθρου, δευρο και εγκυλισθωμεν ερωτι·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ου γαρ παρεστιν ο ανηρ μου εν οικω, πεπορευται δε οδον μακραν 20 ενδεσμον αργυριου λαβων εν χειρι αυτου, δι᾿ ημερων πολλων επανηξει εις τον οικον αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| απεπλανησε δε αυτον πολλη ομιλιᾳ βροχοις τε τοις απο χειλεων εξωκειλεν αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ο δε επηκολουθησεν αυτη κεπφωθεις, ωσπερ δε βους επι σφαγην αγεται και ωσπερ κυων επι δεσμους 23 η ως ελαφος τοξευματι πεπληγως εις το ἧπαρ, σπευδει δε ωσπερ ορνεον εις παγιδα, ουκ ειδως οτι περι ψυχης τρεχει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| νυν ουν, υιε, ακουε μου και προσεχε ρημασι στοματος μου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| μη εκκλινατω εις τας οδους αυτης η καρδια σου,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| πολλους γαρ τρωσασα καταβεβληκε, και αναριθμητοι εισιν ους πεφονευκεν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| οδοι ᾅδου ο οικος αυτης καταγουσαι εις τα ταμιεια του θανατου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΣΥ την σοφιαν κηρυξεις, ινα φρονησις σοι υπακουσῃ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| επι γαρ των υψηλων ακρων εστιν, ανα μεσον δε των τριβων εστηκε·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| παρα γαρ πυλαις δυναστων παρεδρευει, εν δε εισοδοις υμνειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| ῾Υμας, ω ανθρωποι, παρακαλω, και προΐεμαι εμην φωνην υιοις ανθρωπων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| νοησατε, ακακοι, πανουργιαν, οι δε απαιδευτοι ενθεσθε καρδιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| εισακουσατε μου, σεμνα γαρ ερω και ανοισω απο χειλεων ορθα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| οτι αληθειαν μελετησει ο φαρυγξ μου, εβδελυγμενα δε εναντιον εμου χειλη ψευδη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| μετα δικαιοσυνης παντα τα ρηματα του στοματος μου, ουδεν εν αυτοις σκολιον ουδε στραγγαλιωδες·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| παντα ενωπια τοις συνιουσι και ορθα τοις ευρισκουσι γνωσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| λαβετε παιδειαν και μη αργυριον, και γνωσιν υπερ χρυσιον δεδοκιμασμενον·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| κρεισσων γαρ σοφια λιθων πολυτελων, παν δε τιμιον ουκ αξιον αυτης εστιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| εγω η σοφια κατεσκηνωσα βουλην, και γνωσιν και εννοιαν εγω επεκαλεσαμην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| φοβος Κυριου μισει αδικιαν, υβριν τε και υπερηφανιαν και οδους πονηρων· μεμισηκα δε εγω διεστραμμενας οδους κακων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| εμη βουλη και ασφαλεια, εμη φρονησις, εμη δε ισχυς·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| δι᾿ εμου βασιλεις βασιλευουσι και οι δυνασται γραφουσι δικαιοσυνην·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| δι᾿ εμου μεγιστανες μεγαλυνονται, και τυραννοι δι᾿ εμου κρατουσι γης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| εγω τους εμε φιλουντας αγαπω, οι δε εμε ζητουντες ευρησουσι χαριν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| πλουτος και δοξα εμοι υπαρχει και κτησις πολλων και δικαιοσυνη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| βελτιον εμε καρπιζεσθαι υπερ χρυσιον και λιθον τιμιον, τα δε εμα γεννηματα κρεισσω αργυριου εκλεκτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| εν οδοις δικαιοσυνης περιπατω και ανα μεσον τριβων δικαιοσυνης αναστρεφομαι,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| ινα μερισω τοις εμε αγαπωσιν υπαρξιν και τους θησαυρους αυτων εμπλησω αγαθων. εαν αναγγειλω υμιν τα καθ᾿ ημεραν γινομενα, μνημονευσω τα εξ αιωνος αριθμησαι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| Κυριος εκτισε με αρχην οδων αυτου εις εργα αυτου,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| προ του αιωνος εθεμελιωσε με εν αρχη, προ του την γην ποιησαι 24 και προ του τας αβυσους ποιησαι, προ του προελθειν τας πηγας των υδατων,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| προ του ορη εδρασθηναι, προ δε παντων βουνων γεννα με.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| Κυριος εποιησε χωρας και αοικητους και ακρα οικουμενα της υπ᾿ ουρανον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| ηνικα ητοιμαζε τον ουρανον, συμπαρημην αυτω, και οτε αφωριζε τον εαυτου θρονον επ᾿ ανεμων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| ηνικα ισχυρα εποιει τα ανω νεφη, και ως ασφαλεις ετιθει πηγας της υπ᾿ ουρανον 29 και ισχυρα εποιει τα θεμελια της γης,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.30| ημην παρ᾿ αυτω αρμοζουσα. εγω ημην ᾗ προσεχαιρε, καθ᾿ ημεραν δε ευφραινομην εν προσωπω αυτου εν παντι καιρω,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.31| οτε ενευφραινετο την οικουμενην συντελεσας, και ενευφραινετο εν υιοις ανθρωπων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.32| νυν ουν, υιε, ακουε μου και μακαριοι, οἳ οδους μου φυλασσοντες,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.33| ακουσατε παιδειαν και σοφισθητε και μη αποφραγητε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.34| μακαριος ανηρ, ὃς εισακουεται μου, και ανθρωπος, ὃς τας εμας οδους φυλαξει αγρυπνων επ᾿ εμαις θυραις καθ᾿ ημεραν, τηρων σταθμους εμων εισοδων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.35| αι γαρ εξοδοι μου εξοδοι ζωης, και ετοιμαζεται θελησις παρα Κυριου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.36| οι δε αμαρτανοντες εις εμε ασεβουσιν εις τα εαυτων ψυχας, και οι μισουντες με αγαπωσι θανατον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.Η σοφια ᾠκοδομησεν εαυτη οικον και υπηρεισε στυλους επτα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| εσφαξε τα εαυτης θυματα, εκερασεν εις κρατηρα τον εαυτης οινον και ητοιμασατο την εαυτης τραπεζαν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| απεστειλε τους εαυτης δουλους συγκαλουσα μετα υψηλου κηρυγματος επι κρατηρα λεγουσα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| ος εστιν αφρων, εκκλινατω προς με· και τοις ενδεεσι φρενων ειπεν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| ελθετε φαγετε των εμων αρτων και πιετε οινον, ὃν εκερασα υμιν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| απολειπετε αφροσυνην, ινα εις τον αιωνα βασιλευσητε, και ζητησατε φρονησιν, και κατορθωσατε εν γνωσει συνεσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ῾Ο παιδευων κακους ληψεται εαυτω ατιμιαν· ελεγχων δε τον ασεβη μωμησεται εαυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| μη ελεγχε κακους, ινα μη μισησωσι σε· ελεγχε σοφον, και αγαπησει σε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| διδου σοφω αφορμην, και σοφωτερος εσται· γνωριζε δικαιω, και προσθησει του δεχεσθαι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| αρχη σοφιας φοβος Κυριου, και βουλη αγιων συνεσις, το δε γνωναι νομον διανοιας εστιν αγαθης·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| τουτω γαρ τω τροπω πολυν ζησεις χρονον, και προστεθησεται σοι ετη ζωης σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| υιε, εαν σοφος γενῃ σεαυτω, σοφος εση και τοις πλησιον· εαν δε κακος αποβης, μονος ἂν αντλησεις κακα. ὃς ερειδεται επι ψευδεσιν, ουτος ποιμαινει ανεμους, ο δ᾿ αυτος διωξεται ορνεα πετομενα· απελιπε γαρ οδους του εαυτου αμπελωνος, τους δε αξονας του ιδιου γεωργιου πεπλανηται· διαπορευεται δε δι᾿ ανυδρου ερημου και γην διατεταγμενην εν διψωδεσι, συναγει δε χερσιν ακαρπιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| Γυνη αφρων και θρασεια ενδεης ψωμου γινεται, ἣ ουκ επισταται αισχυνην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| εκαθισεν επι θυραις του εαυτης οικου, επι διφρου εμφανως εν πλατειαις,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| προσκαλουμενη τους παριοντας και κατευθυνοντας εν ταις οδοις αυτων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| ος εστιν υμων αφρονεστατος, εκκλινατω προς με και τοις ενδεεσι φρονησεως παρακελευομαι λεγουσα·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| αρτων κρυφιων ηδεως αψασθε και υδατος κλοπης γλυκερου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| ο δε ουκ οιδεν οτι γηγενεις παρ᾿ αυτη ολλυνται, και επι πεταυρον ᾅδου συναντα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18|α αλλα αποπηδησον, μη χρονισῃς εν τω τοπω, μηδε επιστησῃς το σον ομμα προς αυτην·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18|β ουτως γαρ διαβησῃ υδωρ αλλοτριον και υπερβησῃ ποταμον αλλοτριον·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18|γ απο δε υδατος αλλοτριου αποσχου και απο πηγης αλλοτριας μη πιῃς,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18|δ ινα πολυν ζησῃς χρονον, προστεθη δε σοι ετη ζωης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΥΙΟΣ σοφος ευφραινει πατερα, υιος δε αφρων λυπη τη μητρι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| ουκ ωφελησουσι θησαυροι ανομους, δικαιοσυνη δε ρυσεται εκ θανατου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| ου λιμοκτονησει Κυριος ψυχην δικαιαν, ζωην δε ασεβων ανατρεψει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| πενια ανδρα ταπεινοι, χειρες δε ανδρειων πλουτιζουσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4|α υιος πεπαιδευμενος σοφος εσται, τω δε αφρονι διακονω χρησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| διεσωθη απο καυματος υιος νοημων, ανεμοφθορος δε γινεται εν αμητω υιος παρανομος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| ευλογια Κυριου επι κεφαλην δικαιου, στομα δε ασεβων καλυψει πενθος αωρον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| μνημη δικαιων μετ᾿ εγκωμιων, ονομα δε ασεβους σβεννυται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| σοφος καρδιᾳ δεξεται εντολας, ο δε αστεγος χειλεσι σκολιαζων υποσκελισθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| ὃς πορευεται απλως, πορευεται πεποιθως, ο δε διαστρεφων τας οδους αυτου, γνωσθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| ο εννευων οφθαλμοις μετα δολου, συναγει ανδρασι λυπας, ο δε ελεγχων μετα παρρησιας, ειρηνοποιει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| πηγη ζωης εν χειρι δικαιου, στομα δε ασεβους καλυψει απωλεια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| μισος εγειρει νεικος, παντας δε τους μη φιλονεικουντας καλυπτει φιλια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| ὃς εκ χειλεων προφερει σοφιαν, ραβδω τυπτει ανδρα ακαρδιον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| σοφοι κρυψουσιν αισθησιν, στομα δε προπετους εγγιζει συντριβη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| κτησις πλουσιων πολις οχυρα, συντριβη δε ασεβων πενια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| εργα δικαιων ζωην ποιει, καρποι δε ασεβων αμαρτιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| οδους δικαιας ζωης φυλασσει παιδεια, παιδεια δε ανεξελεγκτος πλαναται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| καλυπτουσιν εχθραν χειλη δικαια, οι δε εκφεροντες λοιδοριας αφρονεστατοι εισιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| εκ πολυλογιας ουκ εκφευξῃ αμαρτιαν, φειδομενος δε χειλεων νοημων εσῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| αργυρος πεπυρωμενος γλωσσα δικαιου, καρδια δε ασεβους εκλειψει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| χειλη δικαιων επισταται υψηλα, οι δε αφρονες εν ενδειᾳ τελευτωσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| ευλογια Κυριου επι κεφαλην δικαιου· αυτη πλουτιζει, και ου μη προστεθη αυτη λυπη εν καρδια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| εν γελωτι αφρων πρασσει κακα, η δε σοφια ανδρι τικτει φρονησιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| εν απωλειᾳ ασεβης περιφερεται, επιθυμια δε δικαιου δεκτη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| παραπορευομενης καταιγιδος αφανιζεται ασεβης, δικαιος δε εκκλινας σωζεται εις τον αιωνα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| ωσπερ ομφαξ οδουσι βλαβερον και καπνος ομμασιν, ουτως παρανομια τοις χρωμενοις αυτη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| φοβος Κυριου προστιθησιν ημερας, ετη δε ασεβων ολιγωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| εγχρονιζει δικαιοις ευφροσυνη, ελπις δε ασεβων απολειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| οχυρωμα οσιου φοβος Κυριου, συντριβη δε τοις εργαζομενοις κακα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.30| δικαιος εις τον αιωνα ουκ ενδωσει, ασεβεις δε ουκ οικησουσι γην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| στομα δικαιου αποσταζει σοφιαν, γλωσσα δε αδικου εξολειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| χειλη ανδρων δικαιων αποσταζει χαριτας, στομα δε ασεβων αποστρεφεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΖΥΓΟΙ δολιοι βδελυγμα ενωπιον Κυριου, σταθμιον δε δικαιον δεκτον αυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| ου εαν εισελθῃ υβρις, εκει και ατιμια· στομα δε ταπεινων μελετα σοφιαν 3 αποθανων δικαιος ελιπε μεταμελον, προχειρος δε γινεται και επιχαρτος ασεβων απωλεια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| δικαιοσυνη αμωμους ορθοτομει οδους, ασεβεια δε περιπιπτει αδικιᾳ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| δικαιοσυνη ανδρων ορθων ρυεται αυτους, τη δε απωλειᾳ αυτων αλισκονται παρανομοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| τελευτησαντος ανδρος δικαιου ουκ ολλυται ελπις, το δε καυχημα των ασεβων ολλυται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| δικαιος εκ θηρας εκδυνει, αντ᾿ αυτου δε παραδιδοται ο ασεβης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| εν στοματι ασεβων παγις πολιταις, αισθησις δε δικαιων ευοδος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| εν αγαθοις δικαιων κατωρθωσε πολις,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| στομασι δε ασεβων κατεσκαφη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| μυκτηριζει πολιτας ενδεης φρενων, ανηρ δε φρονιμος ησυχιαν αγει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| ανηρ διγλωσσος αποκαλυπτει βουλας εν συνεδριω, πιστος δε πνοη κρυπτει πραγματα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| οις μη υπαρχει κυβερνησις, πιπτουσιν ωπερ φυλλα, σωτηρια δε υπαρχει εν πολλη βουλη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| πονηρος κακοποιει οταν συμμιξῃ δικαιω, μισει δε ηχον ασφαλειας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| γυνη ευχαριστος εγειρει ανδρι δοξαν, θρονος δε ατιμιας γυνη μισουσα δικαια. πλουτου οκνηροι ενδεεις γινονται, οι δε ανδρειοι ερειδονται πλουτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| τη ψυχη αυτου αγαθον ποιει ανηρ ελεημων, εξολλυει δε αυτου σωμα ο ανελεημων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| ασεβεις ποιει εργα αδικα, σπερμα δε δικαιων μισθος αληθειας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| υιος δικαιος γενναται εις ζωην, διωγμος δε ασεβους εις θανατον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| βδελυγμα Κυριω διεστραμμεναι οδοι, προσδεκτοι δε αυτω παντες αμωμοι εν ταις οδοις αυτων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| χειρι χειρας εμβαλων αδικως ουκ ατιμωρητος εσται, ο δε σπειρων δικαιοσυνην ληψεται μισθον πιστον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| ωσπερ ενωτιον εν ρινι υος, ουτως γυναικι κακοφρονι καλλος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| επιθυμια δικαιων πασα αγαθη, ελπις δε ασεβων απολειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| εισιν οἳ τα ιδια σπειροντες πλειονα ποιουσιν, εισι δε και οἳ συναγοντες ελαττονουνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| ψυχη ευλογουμενη πασα απλη, ανηρ δε θυμωδης ουκ ευσχημων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| ο συνεχων σιτον υπολειποιτο αυτον τοις εθνεσιν, ευλογιαν δε εις κεφαλην του μεταδιδοντος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| τεκταινομενος αγαθα ζητει χαριν αγαθην, εκζητουντα δε κακα, καταληψεται αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| ο πεποιθως επι πλουτω ουτος πεσειται, ο δε αντιλαμβανομενος δικαιων ουτος ανατελει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| ο μη συμπεριφερομενος τω εαυτου οικω κληρονομησει ανεμον, δουλευσει δε αφρων φρονιμω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| εκ καρπου δικαιοσυνης φυεται δενδρον ζωης, αφαιρουνται δε αωροι ψυχαι παρανομων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| ει ο μεν δικαιος μολις σωζεται, ο ασεβης και αμαρτωλος που φανειται;<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.Ο αγαπων παιδειαν, αγαπα αισθησιν, ο δε μισων ελεγχους αφρων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| κρεισων ο ευρων χαριν παρα Κυριω, ανηρ δε παρανομος παρασιωπηθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| ου κατορθωσει ανθρωπος εξ ανομου, αι δε ριζαι των δικαιων ουκ εξαρθησονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| γυνη ανδρεια στεφανος τω ανδρι αυτης· ωσπερ δε εν ξυλω σκωληξ, ουτως ανδρα απολλυσι γυνη κακοποιος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| λογισμοι δικαιων κριματα, κυβερνωσι δε ασεβεις δολους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| λογοι ασεβων δολιοι, στομα δε ορθων ρυσεται αυτους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ου εαν στραφη ο ασεβης, αφανιζεται, οικοι δε δικαιων παραμενουσι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| στομα συνετου εγκωμιαζεται υπο ανδρος, νωθροκαρδιος δε μυκτηριζεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| κρεισσων ανηρ εν ατιμιᾳ δουλευων εαυτω η τιμην εαυτω περιτιθεις και προσδεομενος αρτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| δικαιος οικτειρει ψυχας κτηνων αυτου, τα δε σπλαγχνα των ασεβων ανελεημονα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ο εργαζομενος την εαυτου γην εμπλησθησεται αρτων, οι δε διωκοντες ματαια ενδεεις φρενων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11|α ος εστιν ηδυς εν οινων διατριβαις, εν τοις εαυτου οχυρωμασι καταλειψει ατιμιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| επιθυμιαι ασεβων κακαι, αι δε ριζαι των ευσεβων εν οχυρωμασι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| δι᾿ αμαρτιαν χειλεων εμπιπτει εις παγιδας αμαρτωλος, εκφευγει δε εξ αυτων δικαιος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13|α ο βλεπων λεια ελεηθησεται, ο δε συναντων εν πυλαις εκθλιψει ψυχας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| απο καρπων στοματος ψυχη ανδρος πλησθησεται αγαθων, ανταποδομα δε χειλεων αυτου δοθησεται αυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| οδοι αφρονων ορθαι ενωπιον αυτων, εισακουει δε συμβουλιας σοφος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| αφρων αυθημερον εξαγγελλει οργην αυτου, κρυπτει δε την εαυτου ατιμιαν ανηρ πανουργος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| επιδεικνυμενην πιστιν απαγγελλει δικαιος, ο δε μαρτυς των αδικων δολιος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| εισιν οἳ λεγοντες τιτρωσκουσι μαχαιρᾳ, γλωσσαι δε σοφων ιωνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| χειλη αληθινα κατορθοι μαρτυριαν, μαρτυς δε ταχυς γλωσσαν εχει αδικον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| δολος εν καρδιᾳ τεκταινομενου κακα, οι δε βουλομενοι ειρηνην ευφρανθησονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| ουκ αρεσει τω δικαιω ουδεν αδικον, οι δε ασεβεις πλησθησονται κακων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| βδελυγμα Κυριω χειλη ψευδη, ο δε ποιων πιστεις δεκτος παρ᾿ αυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| ανηρ συνετος θρονος αισθησεως, καρδια δε αφρονων συναντησεται αραις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| χειρ εκλεκτων κρατησει ευχερως, δολιοι δε εσονται εν προνομη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| φοβερος λογος καρδιαν ταρασσει ανδρος δικαιου, αγγελια δε αγαθη ευφραινει αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| επιγνωμων δικαιος εαυτου φιλος εσται, αι δε γνωμαι των ασεβων ανεπιεικεις. αμαρτανοντας καταδιωξεται κακα η δε οδος των ασεβων πλανησει αυτους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| ουκ επιτευξεται δολιος θηρας, κτημα δε τιμιον ανηρ καθαρος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| εν οδοις δικαιοσυνης ζωη, οδοι δε μνησικακων εις θανατον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΥΙΟΣ πανουργος υπηκοος πατρι, υιος δε ανηκοος εν απωλειᾳ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| απο καρπων δικαιοσυνης φαγεται αγαθος, ψυχαι δε παρανομων ολουνται αωροι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| ὃς φυλασσει το εαυτου στομα, τηρει την εαυτου ψυχην, ο δε προπετης χειλεσι πτοησει εαυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εν επιθυμιαις εστι πας αεργος, χειρες δε ανδρειων εν επιμελειᾳ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| λογον αδικον μισει δικαιος, ασεβης δε αισχυνεται και ουχ εξει παρρησιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| εισιν οι πλουτιζοντες εαυτους μηδεν εχοντες, και εισιν οι ταπεινουντες εαυτους εν πολλω πλουτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| λυτρον ανδρος ψυχης ο ιδιος πλουτος, πτωχος δε ουχ υφισταται απειλην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| φως δικαιοις διαπαντος, φως δε ασεβων σβεννυται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9|α ψυχαι δολιαι πλανωνται εν αμαρτιαις, δικαιοι δε οικτειρουσι και ελεουσι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| κακος μεθ᾿ υβρεως πρασσει κακα, οι δε εαυτων επιγνωμονες σοφοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| υπαρξις επισπουδαζομενη μετα ανομιας ελασσων γινεται, ο δε συναγων εαυτω μετ᾿ ευσεβειας πληθυνθησεται· δικαιος οικτειρει και κιχρα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| κρεισσων εναρχομενος βοηθων καρδιᾳ του επαγγελλομενου και εις ελπιδα αγοντος· δενδρον γαρ ζωης επιθυμια αγαθη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| ὃς καταφρονει πραγματος, καταφρονηθησεται υπ᾿ αυτου· ο δε φοβουμενος εντολην, ουτος υγιαινει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13|α υιω δολιω ουδεν εσται αγαθον, οικετῃ δε σοφω ευοδοι εσονται πραξεις, και κατευθυνθησεται η οδος αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| νομος σοφου πηγη ζωης, ο δε ανους υπο παγιδος θανειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| συνεσις αγαθη διδωσι χαριν, το δε γνωναι νομον διανοιας εστιν αγαθης, οδοι δε καταφρονουντων εν απωλειᾳ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| πας πανουργος πρασσει μετα γνωσεως, ο δε αφρων εξεπετασεν εαυτου κακιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| βασιλευς θρασυς εμπεσειται εις κακα, αγγελος δε σοφος ρυσεται αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| πενιαν και ατιμιαν αφαιρειται παιδεια, ο δε φυλασσων ελεγχους δοξασθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| επιθυμιαι ευσεβων ηδυνουσι ψυχην, εργα δε ασεβων μακραν απο γνωσεως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| ο συμπορευομενος σοφοις σοφος εσται, ο δε συμπορευομενος αφροσι γνωσθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| αμαρτανοντας καταδιωξεται κακα, τους δε δικαιους καταληψεται αγαθα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| αγαθος ανηρ κληρονομησει υιους υιων, θησαυριζεται δε δικαιοις πλουτος ασεβων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| δικαιοι ποιησουσιν εν πλουτω ετη πολλα, αδικοι δε απολουνται συντομως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| ὃς φειδεται της βακτηριας μισει τον υιον αυτου, ο δε αγαπων επιμελως παιδευει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| δικαιος εσθων εμπιπλα την ψυχην αυτου, ψυχαι δε ασεβων ενδεεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΣΟΦΑΙ γυναικες ᾠκοδομησαν οικους, η δε αφρων κατεσκαψε ταις χερσιν αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| ο πορευομενος ορθως φοβειται τον Κυριον, ο δε σκολιαζων ταις οδοις αυτου ατιμασθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| εκ στοματος αφρονων βακτηρια υβρεως, χειλη δε σοφων φυλασσει αυτους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| ου μη εισι βοες, φατναι καθαραι· ου δε πολλα γεννηματα, φανερα βοος ισχυς.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| μαρτυς πιστος ου ψευδεται, εκκαιει δε ψευδη μαρτυς αδικος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| ζητησεις σοφιαν παρα κακοις και ουχ ευρησεις, αισθησις δε παρα φρονιμοις ευχερης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| παντα εναντια ανδρι αφρονι, οπλα δε αισθησεως χειλη σοφα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| σοφια πανουργων επιγνωσεται τας οδους αυτων, ανοια δε αφρονων εν πλανῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| οικιαι παρανομων οφειλησουσι καθαρισμον, οικιαι δε δικαιων δεκται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| καρδια ανδρος αισθητικη, λυπηρα ψυχη αυτου· οταν δε ευφραινηται, ουκ επιμιγνυται υβρει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| οικιαι ασεβων αφανισθησονται, σκηναι δε κατορθουντων στησονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| εστιν οδος, ἣ δοκει παρα ανθρωποις ορθη ειναι, τα δε τελευταια αυτης ερχεται εις πυθμενα ᾄδου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| εν ευφροσυναις ου προσμιγνυται λυπη, τελευταια δε χαρα εις πενθος ερχεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| των εαυτου οδων πλησθησεται θρασυκαρδιος, απο δε των διανοηματων αυτου ανηρ αγαθος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| ακακος πιστευει παντι λογω, πανουργος δε ερχεται εις μετανοιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| σοφος φοβηθεις εξεκλινεν απο κακου, ο δε αφρων εαυτω πεποιθως μιγνυται ανομω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| οξυθυμος πρασσει μετα αβουλιας, ανηρ δε φρονιμος πολλα υποφερει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| μεριουνται αφρονες κακιαν, οι δε πανουργοι κρατησουσιν αισθησεως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| ολισθησουσι κακοι εναντι αγαθων, και ασεβεις θεραπευσουσι θυρας δικαιων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| φιλοι μισησουσι φιλους πτωχους, φιλοι δε πλουσιων πολλοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| ο ατιμαζων πενητας αμαρτανει, ελεων δε πτωχους μακαριστος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| πλανωμενοι τεκταινουσι κακα, ελεον δε και αληθειαν τεκταινουσιν αγαθοι. ουκ επιστανται ελεον και πιστιν τεκτονες κακων, ελεημοσυναι δε και πιστεις παρα τεκτοσιν αγαθοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| εν παντι μεριμνωντι ενεστι περισσον, ο δε ηδυς και αναλγητος εν ενδειᾳ εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| στεφανος σοφων πλουτος αυτων, η δε διατριβη αφρονων κακη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| ρυσεται εκ κακων ψυχην μαρτυς πιστος, εκκαιει δε ψευδη δολιος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| εν φοβω Κυριου ελπις ισχυος, τοις δε τεκνοις αυτου καταλειπει ερεισμα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| προσταγμα Κυριου πηγη ζωης, ποιει δε εκκλινειν εκ παγιδος θανατου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| εν πολλω εθνει δοξα βασιλεως, εν δε εκλειψει λαου συντριβη δυναστου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| μακροθυμος ανηρ πολυς εν φρονησει, ο δε ολιγοψυχος ισχυρως αφρων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| πραΰθυμος ανηρ καρδιας ιατρος, σης δε οστεων καρδια αισθητικη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| ο συκοφαντων πενητα παροξυνει τον ποιησαντα αυτον, ο δε τιμων αυτον ελεει πτωχον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| εν κακιᾳ αυτου απωσθησεται ασεβης, ο δε πεποιθως τη εαυτου οσιοτητι δικαιος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.33| εν καρδιᾳ αγαθη ανδρος αναπαυσεται σοφιᾳ, εν δε καρδιᾳ αφρονων ου διαγινωσκεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.34| δικαιοσυνη υψοι εθνος, ελασσονουσι δε φυλας αμαρτιαι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.35| δεκτος βασιλει υπηρετης νοημων, τη δε εαυτου ευστροφιᾳ αφαιρειται ατιμιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΟΡΓΗ απολλυσι και φρονιμους, αποκρισις δε υποπιπτουσα αποστρεφει θυμον, λογος δε λυπηρος εγειρει οργας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| γλωσσα σοφων καλα επισταται, στομα δε αφρονων αναγγελλει κακα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| εν παντι τοπω οφθαλμοι Κυριου, σκοπευουσι κακους τε και αγαθους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| ιασις γλωσσης δενδρον ζωης, ο δε συντηρων αυτην πλησθησεται πνευματος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| αφρων μυκτηριζει παιδειαν πατρος, ο δε φυλασσων εντολας πανουργοτερος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| εν πλεοναζουσῃ δικαιοσυνῃ ισχυς πολλη, οι δε ασεβεις ολορριζοι εκ γης απολουνται. οικοις δικαιων ισχυς πολλη, καρποι δε ασεβων απολουνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| χειλη σοφων δεδεται αισθησει, καρδια δε αφρονων ουκ ασφαλεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| θυσιαι ασεβων βδελυγμα Κυριω, ευχαι δε κατευθυνοντων δεκται παρ᾿ αυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| βδελυγμα Κυριω οδοι ασεβους, διωκοντας δε δικαιοσυνην αγαπα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| παιδεια ακακου γνωριζεται υπο των παριοντων, οι δε μισουντες ελεγχους τελευτωσιν αισχρως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| ᾅδης και απωλεια φανερα παρα τω Κυριω· πως ουχι και αι καρδιαι των ανθρωπων; 12 ουκ αγαπησει απαιδευτος τους ελεγχοντας αυτον, μετα δε σοφων ουχ ομιλησει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| καρδιας ευφραινομενης προσωπον θαλλει, εν δε λυπαις ουσης σκυθρωπαζει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| καρδια ορθη ζητει αισθησιν, στομα δε απαιδευτων γνωσεται κακα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| παντα τον χρονον οι οφθαλμοι των κακων προσδεχονται κακα, οι δε αγαθοι ησυχαζουσι διαπαντος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| κρεισσον μικρα μερις μετα φοβου Κυριου η θησαυροι μεγαλοι μετα αφοβιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| κρεισσων ξενισμος μετα λαχανων προς φιλιαν και χαριν η παραθεσις μοσχων μετα εχθρας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| ανηρ θυμωδης παρασκευαζει μαχας, μακροθυμος δε και την μελλουσαν καταπραΰνει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18|α μακροθυμος ανηρ κατασβεσει κρισεις, ο δε ασεβης εγειρει μαλλον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| οδοι αεργων εστρωμεναι ακανθαις, αι δε των ανδρειων τετριμμεναι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| υιος σοφος ευφραινει πατερα, υιος δε αφρων μυκτηριζει μητερα αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| ανοητου τριβοι ενδεεις φρενων, ανηρ δε φρονιμος κατευθυνων πορευεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| υπερτιθενται λογισμους οι μη τιμωντες συνεδρια, εν δε καρδιαις βουλευομενων μενει βουλη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.23| ου μη υπακουσῃ ο κακος αυτη, ουδε μη ειπῃ καιριον τι και καλον τω κοινω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| οδοι ζωης διανοηματα συνετου, ινα εκκλινας εκ του ᾅδου σωθη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| οικους υβριστων κατασπα Κυριος, εστηρισε δε οριον χηρας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| βδελυγμα Κυριω λογισμος αδικος, αγνων δε ρησεις σεμναι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27| εξολλυσιν εαυτον ο δωροληπτης, ο δε μισων δωρων ληψεις σωζεται. (Μασ. Ι´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6|).<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.27|α ελεημοσυναις και πιστεσιν αποκαθαιρονται αμαρτιαι, τω δε φοβω Κυριου εκκλινει πας απο κακου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| καρδιαι δικαιων μελετωσι πιστεις, στομα δε ασεβων αποκρινεται κακα. (Μασ. Ι´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7|).<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28|α δεκται παρα Κυριω οδοι ανθρωπων δικαιων, δια δε αυτων και οι εχθροι φιλοι γινονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| μακραν απεχει ο Θεος απο ασεβων, ευχαις δε δικαιων επακουει. (Μασ. Ι´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8|).<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29|α κρεισσων ολιγη ληψις μετα δικαιοσυνης η πολλα γεννηματα μετα αδικιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29|β καρδια ανδρος λογιζεσθω δικαια, ινα υπο του Θεου διορθωθη τα διαβηματα αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| θεωρων οφθαλμος καλα ευφραινει καρδιαν, φημη δε αγαθη πιαινει οστα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| ὃς απωθειται παιδειαν, μισει εαυτον, ο δε τηρων ελεγχους αγαπα ψυχην αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.33| φοβος Θεου παιδεια και σοφια, και αρχη δοξης αποκριθησεται αυτη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΠΑΝΤΑ τα εργα του ταπεινου φανερα παρα τω Θεω, οι δε ασεβεις εν ημερᾳ κακη ολουνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ακαθαρτος παρα Θεω πας υψηλοκαρδιος, χειρι δε χειρας εμβαλων αδικως ουκ αθωωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| αρχη οδου αγαθης το ποιειν τα δικαια, δεκτα δε παρα Θεω μαλλον η θυειν θυσιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| ο ζητων τον Κυριον ευρησει γνωσιν μετα δικαιοσυνης, οι δε ορθως ζητουντες αυτον ευρησουσιν ειρηνην. (Μασ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4|) 9 παντα τα εργα του Κυριου μετα δικαιοσυνης· φυλασσεται δε ο ασεβης εις ημεραν κακην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| μαντειον επι χειλεσι βασιλεως, εν δε κρισει ου μη πλανηθη το στομα αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| ροπη ζυγου δικαιοσυνη παρα Κυριω, τα δε εργα αυτου σταθμια δικαια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| βλελυγμα βασιλει ο ποιων κακα, μετα γαρ δικαιοσυνης ετοιμαζεται θρονος αρχης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| δεκτα βασιλει χειλη δικαια, λογους δε ορθους αγαπα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| θυμος βασιλεως αγγελος θανατου, ανηρ δε σοφος εξιλασεται αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| εν φωτι ζωης υιος βασιλεως, οι δε προσδεκτοι αυτω ωσπερ νεφος οψιμον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| νοσσιαι σοφιας αιρετωτεραι χρυσιου, νοσσιαι δε φρονησεως αιρετωτεραι υπερ αργυριον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| τριβοι ζωης εκκλινουσιν απο κακων, μηκος δε βιου οδοι δικαιοσυνης. ο δεχομενος παιδειαν εν αγαθοις εσται, ο δε φυλασσων ελεγχους σοφισθησεται. ος φυλασσει τας εαυτου οδους, τηρει την εαυτου ψυχην, αγαπων δε ζωην αυτου φεισεται στοματος αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| προ συντριβης ηγειται υβρις, προ δε πτωματος κακοφροσυνη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| κρεισσων πραΰθυμος μετα ταπεινωσεως η ὃς διαιρειται σκυλα μετα υβριστων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| συνετος εν πραγμασιν ευρετης αγαθων, πεποιθως δε επι Θεω μακαριστος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| τους σοφους και συνετους φαυλους καλουσιν, οι δε γλυκεις εν λογω πλειονα ακουσονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| πηγη ζωης εννοια τοις κεκτημενοις, παιδεια δε αφρονων κακη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| καρδια σοφου νοησει τα απο του ιδιου στοματος, επι δε χειλεσι φορεσει επιγνωμοσυνην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| κηρια μελιτος λογοι καλοι, γλυκασμα δε αυτου ιασις ψυχης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| εισιν οδοι δοκουσαι ειναι ορθαι ανδρι, τα μεντοι τελευταια αυτων βλεπει εις πυθμενα ᾅδου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| ανηρ εν πονοις πονει εαυτω και εκβιαζεται την απωλειαν εαυτου, ο μεντοι σκολιος επι τω εαυτου στοματι φορει την απωλειαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| ανηρ αφρων ορυσσει εαυτω κακα, επι δε των εαυτου χειλεων θησαυριζει πυρ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| ανηρ σκολιος διαπεμπεται κακα, και λαμπτηρα δολου πυρσευει κακοις και διαχωριζει φιλους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| ανηρ παρανομος αποπειραται φιλων και απαγει αυτους οδους ουκ αγαθας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| στηριζων δε οφθαλμους αυτου διαλογιζεται διεστραμμενα, οριζει δε τοις χειλεσιν αυτου παντα τα κακα· ουτος καμινος εστι κακιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| στεφανος καυχησεως γηρας, εν δε οδοις δικαιοσυνης ευρισκεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| κρεισσων ανηρ μακροθυμος ισχυρου, ο δε κρατων οργης κρεισσων καταλαμβανομενου πολιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| εις κολπους επερχεται παντα τοις αδικοις, παρα δε Κυριου παντα τα δικαια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΡΕΙΣΣΩΝ ψωμος μεθ᾿ ηδονης εν ειρηνη η οικος πληρης πολλων αγαθων και αδικων θυματων μετα μαχης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| οικετης νοημων κρατησει δεσποτων αφρονων, εν δε αδελφοις διελειται μερη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| ωσπερ δοκιμαζεται εν καμινω αργυρος και χρυσος, ουτως εκλεκται καρδιαι παρα Κυριω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| κακος υπακουει γλωσσης παρανομων, δικαιος δε ου προσεχει χειλεσι ψευδεσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| ο καταγελων πτωχου παροξυνει τον ποιησαντα αυτον, ο δε επιχαιρων απολλυμενω ουκ αθωωθησεται· ο δε επισπλαγχνιζομενος ελεηθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| στεφανος γεροντων τεκνα τεκνων, καυχημα δε τεκνων πατερες αυτων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6|α του πιστου ολος ο κοσμος των χρηματων, του δε απιστου ουδε οβολος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| ουχ αρμοσει αφρονι χειλη πιστα, ουδε δικαιω χειλη ψευδη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| μισθος χαριτων η παιδεια τοις χρωμενοις, ου δ᾿ ἂν επιστρεψῃ ευοδωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| ὃς κρυπτει αδικηματα, ζητει φιλιαν, ὃς δε μισει κρυπτειν, διΐστησι φιλους και οικειους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| συντριβει απειλη καρδιαν φρονιμου, αφρων δε μαστιγωθεις ουκ αισθανεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| αντιλογιας εγειρει πας κακος, ο δε Κυριος αγγελον ανελεημονα εκπεμψει αυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| εμπεσειται μεριμνα ανδρι νοημονι, οι δε αφρονες διαλογιουνται κακα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| ὃς αποδιδωσι κακα αντι αγαθων, ου κινηθησεται κακα εκ του οικου αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| εξουσιαν διδωσι λογοις αρχη δικαιοσυνης, προηγειται δε της ενδειας στασις και μαχη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| ὃς δικαιον κρινει τον αδικον, αδικον δε τον δικαιον, ακαθαρτος και βδελυκτος παρα Θεω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| ινατι υπηρξε χρηματα αφρονι; κτησασθαι γαρ σοφιαν ακαρδιος ου δυνησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16|α ὃς υψηλον ποιει τον εαυτου οικον, ζητει συντριβην, ο δε σκολιαζων του μαθειν εμπεσειται εις κακα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| εις παντα καιρον φιλος υπαρχετω σοι, αδελφοι δε εν αναγκαις χρησιμοι εστωσαν· τουτου γαρ χαριν γεννωνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| ανηρ αφρων επικροτει και επιχαιρει εαυτω, ως και ο εγγυωμενος εγγυῃ των εαυτου φιλων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| φιλαμαρτημων χαιρει μαχαις, [υψων δε θυραν αυτου ζητει συντριβην].<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| ο δε σκληροκαρδιος ου συναντα αγαθοις. ανηρ ευμεταβολος γλωσσῃ εμπεσειται εις κακα,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| καρδια δε αφρονος οδυνη τω κεκτημενω αυτην. ουκ ευφραινεται πατηρ επι υιω απαιδευτω, υιος δε φρονιμος ευφραινει μητερα αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| καρδια ευφραινομενη ευεκτειν ποιει, ανδρος δε λυπηρου ξηραινεται τα οστα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| λαμβανοντος δωρα αδικως εν κολποις ου κατευοδουνται οδοι, ασεβης δε εκκλινει οδους δικαιοσυνης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| προσωπον συνετον ανδρος σοφου, οι δε οφθαλμοι του αφρονος επ᾿ ακρα γης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| οργη πατρι υιος αφρων και οδυνη τη τεκουσῃ αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| ζημιουν ανδρα δικαιον ου καλον, ουδε οσιον επιβουλευειν δυνασταις δικαιοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| ὃς φειδεται ρημα προεσθαι σκληρον, επιγνωμων, μακροθυμος δε ανηρ φρονιμος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.28| ανοητω επερωτησαντι σοφιαν σοφια λογισθησεται, ενεον δε τις εαυτον ποιησας δοξει φρονιμος ειναι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.Προφασεις ζητει ανηρ βουλομενος χωριζεσθαι απο φιλων, εν παντι δε καιρω επονειδιστος εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| ου χρειαν εχει σοφιας ενδεης φρενων, μαλλον γαρ αγεται αφροσυνῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| οταν ελθῃ ασεβης εις βαθος κακων, καταφρονει, επερχεται δε αυτω ατιμια και ονειδος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| υδωρ βαθυ λογος εν καρδιᾳ ανδρος, ποταμος δε αναπηδυει και πηγη ζωης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| θαυμασαι προσωπον ασεβους ου καλον, ουδε οσιον εκκλινειν το δικαιον εν κρισει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| χειλη αφρονος αγουσιν αυτον εις κακα, το δε στομα αυτου το θρασυ θανατον επικαλειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| στομα αφρονος συντριβη αυτω, τα δε χειλη αυτου παγις τη ψυχη αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| οκνηρους καταβαλλει φοβος, ψυχαι δε ανδρογυνων πεινασουσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| ο μη ιωμενος εαυτον εν τοις εργοις αυτου αδελφος εστι του λυμαινομενου εαυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| εκ μεγαλωσυνης ισχυος ονομα Κυριου, αυτω δε προσδραμοντες δικαιοι υψουνται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| υπαρξις πλουσιου ανδρος πολις οχυρα, η δε δοξα αυτης μεγα επισκιαζει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| προ συντριβης υψουται καρδια ανδρος, και προ δοξης ταπεινουται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| ὃς αποκρινεται λογον πριν ακουσαι, αφροσυνη αυτω εστι και ονειδος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| θυμον ανδρος πραΰνει θεραπων φρονιμος, ολιγοψυχον δε ανδρα τις υποισει; 15 καρδια φρονιμου κταται αισθησιν, ωτα δε σοφων ζητει εννοιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| δομα ανθρωπου εμπλατυνει αυτον και παρα δυνασταις καθιζανει αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| δικαιος εαυτου κατηγορος εν πρωτολογιᾳ, ως δ’ ἂν επιβαλῃ ο αντιδικος ελεγχεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| αντιλογιας παυει σιγηρος, εν δε δυναστειαις οριζει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| αδελφος υπο αδελφου βοηθουμενος ως πολις οχυρα και υψηλη, ισχυει δε ωσπερ τεθεμελιωμενον βασιλειον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| απο καρπων στοματος ανηρ πιμπλησι κοιλιαν αυτου, απο δε καρπων χειλεων αυτου εμπλησθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| θανατος και ζωη εν χειρι γλωσσης, οι δε κρατουντες αυτης εδονται τους καρπους αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| ὃς ευρε γυναικα αγαθην, ευρε χαριτας, ελαβε δε παρα Θεου ιλαροτητα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22|α ὃς εκβαλλει γυναικα αγαθην, εκβαλλει τα αγαθα, ο δε κατεχων μοιχαλιδα αφρων και ασεβης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3ΑΦΡΟΣΥΝΗ ανδρος λυμαινεται τας οδους αυτου, τον δε Θεον αιτιαται τη καρδιᾳ αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| πλουτος προστιθησι φιλους πολλους, ο δε πτωχος και απο του υπαρχοντος φιλου λειπεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| μαρτυς ψευδης ουκ ατιμωρητος εσται, ο δε εγκαλων αδικως ου διαφευξεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| πολλοι θεραπευουσι προσωπα βασιλεων, πας δε ο κακος γινεται ονειδος ανδρι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| πας, ὃς αδελφον πτωχον μισει, και φιλιας μακραν εσται. εννοια αγαθη τοις ειδοσιν αυτην εγγιει, ανηρ δε φρονιμος ευρησει αυτην. ο πολλα κακοποιων τελεσιουργει κακιαν, ὃς δε ερεθιζει λογους ου σωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| ο κτωμενος φρονησιν αγαπα εαυτον, ὃς δε φυλασσει φρονησιν, ευρησει αγαθα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| μαρτυς ψευδης ουκ ατιμωρητος εσται, ὃς δ᾿ ἂν εκκαυσῃ κακιαν, απολειται υπ᾿ αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| ου συμφερει αφρονι τρυφη, και εαν οικετης αρξηται μεθ᾿ υβρεως δυναστευειν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| ελεημων ανηρ μακροθυμει, το δε καυχημα αυτου επερχεται παρανομοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| βασιλεως απειλη ομοια βρυγμω λεοντος, ωσπερ δε δροσος επι χορτω, ουτως το ιλαρον αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| αισχυνη πατρι υιος αφρων· ουχ αγναι ευχαι απο μισθωματος εταιρας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| οικον και υπαρξιν μεριζουσι πατερες παισι, παρα δε Κυριου αρμοζεται γυνη ανδρι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| δειλια κατεχει ανδρογυνον, ψυχη δε αεργου πεινασει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| ὃς φυλασσει εντολην, τηρει την εαυτου ψυχην, ο δε καταφρονων των εαυτου οδων απολειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| δανειζει Θεω ο ελεων πτωχον, κατα δε το δομα αυτου ανταποδωσει αυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| παιδευε υιον σου, ουτως γαρ εσται ευελπις, εις δε υβριν μη επαιρου τη ψυχη σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| κακοφρων ανηρ πολλα ζημιωθησεται· εαν δε λοιμευηται, και την ψυχην αυτου προσθησει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| ακουε, υιε, παιδειαν πατρος σου, ινα σοφος γενῃ επ᾿ εσχατων σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| πολλοι λογισμοι εν καρδιᾳ ανδρος, η δε βουλη του Κυριου εις τον αιωνα μενει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| καρπος ανδρι ελεημοσυνη, κρεισσων δε πτωχος δικαιος η πλουσιος ψευστης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| φοβος Κυριου εις ζωην ανδρι, ο δε αφοβος αυλισθησεται εν τοποις, ου ουκ επισκοπειται γνωσις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| ο εγκρυπτων εις τον κολπον αυτου χειρας αδικως, ουδε τω στοματι ου μη προσαγαγῃ αυτας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| λοιμου μαστιγουμενου, αφρων πανουργοτερος γινεται· εαν δε ελεγχῃς ανδρα φρονιμον, νοησει αισθησιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| ο ατιμαζων πατερα και απωθουμενος μητερα αυτου καταισχυνθησεται και επονειδιστος εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| υιος απολειπομενος φυλαξαι παιδειαν πατρος μελετησει ρησεις κακας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| ο εγγυωμενος παιδα αφρονα καθυβρισει δικαιωμα, στομα δε ασεβων καταπιεται κρισεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| ετοιμαζονται ακολαστοις μαστιγες, και τιμωριαι ομοιως αφροσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΑΚΟΛΑΣΤΟΝ οινος και υβριστικον μεθη, πας δε αφρων τοιουτοις συμπλεκεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| ου διαφερει απειλη βασιλεως θυμου λεοντος, ο δε παροξυνων αυτον αμαρτανει εις την εαυτου ψυχην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| δοξα ανδρι αποστρεφεσθαι λοιδοριας, πας δε αφρων τοιουτοις συμπλεκεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| ονειδιζομενος οκνηρος ουκ αισχυνεται, ωσαυτως και ο δανειζομενος σιτον εν αμητω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| υδωρ βαθυ βουλη εν καρδιᾳ ανδρος, ανηρ δε φρονιμος εξαντλησει αυτην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| μεγα ανθρωπος και τιμιον ανηρ ελεημων, ανδρα δε πιστον εργον ευρειν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| ὃς αναστρεφεται αμωμος εν δικαιοσυνῃ, μακαριους τους παιδας αυτου καταλειψει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| οταν βασιλευς δικαιος καθισῃ επι θρονου, ουκ εναντιουται εν οφθαλμοις αυτου παν πονηρον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| τις καυχησεται αγνην εχειν την καρδιαν; η τις παρρησιασεται καθαρος ειναι απο αμαρτιων; 20 κακολογουντος πατερα η μητερα σβεσθησεται λαμπτηρ, αι δε κοραι των οφθαλμων αυτου οψονται σκοτος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| μερις επισπουδαζομενη εν πρωτοις, εν τοις τελευταιοις ουκ ευλογηθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| μη ειπῃς· τισομαι τον εχθρον, αλλ᾿ υπομεινον τον Κυριον, ινα σοι βοηθησῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| σταθμιον μεγα και μικρον και μετρα δισσα, ακαθαρτα ενωπιον Κυριου και αμφοτερα και ο ποιων αυτα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| εν τοις επιτηδευμασιν αυτου συμποδισθησεται νεανισκος μετα οσιου, και ευθεια η οδος αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| ους ακουει και οφθαλμος ορα· Κυριου εργα και αμφοτερα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| μη αγαπα καταλαλειν, ινα μη εξαρθης· διανοιξον τους οφθαλμους σου και εμπλησθητι αρτων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| βδελυγμα Κυριω δισσον σταθμιον, και ζυγος δολιος ου καλον ενωπιον αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| παρα Κυριου ευθυνεται τα διαβηματα ανδρι, θνητος δε πως ἂν νοησαι τας οδους αυτου; 25 παγις ανδρι ταχυ τι των ιδιων αγιασαι, μετα γαρ το ευξασθαι μετανοειν γινεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| λικμητωρ ασεβων βασιλευς σοφος, και επιβαλει αυτοις τροχον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| φως Κυριου πνοη ανθρωπων, ὃς ερευνα ταμιεια κοιλιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| ελεημοσυνη και αληθεια φυλακη βασιλει, και περικυκλωσουσιν εν δικαιοσυνῃ τον θρονον αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| κοσμος νεανιαις σοφια, δοξα δε πρεσβυτερων πολιαι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.30| υπωπια και συντριμματα συναντα κακοις, πληγαι δε εις ταμιεια κοιλιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΩΣΠΕΡ ορμη υδατος, ουτως καρδια βασιλεως εν χειρι Θεου· ου εαν θελων νευσῃ, εκει εκλινεν αυτην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| πας ανηρ φαινεται εαυτω δικαιος, κατευθυνει δε καρδιας Κυριος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| ποιειν δικαια και αληθευειν αρεστα παρα Θεω μαλλον η θυσιων αιμα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| μεγαλοφρων εν υβρει θρασυκαρδιος, λαμπτηρ δε ασεβων αμαρτια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| ο ενεργων θησαυρισματα γλωσσῃ ψευδει ματαια διωκει και ερχεται επι παγιδας θανατου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| ολεθρος ασεβεσιν επιξενωθησεται, ου γαρ βουλονται πρασσειν τα δικαια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| προς τους σκολιους σκολιας οδους αποστελλει ο Θεος, αγνα γαρ και ορθα τα εργα αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9|κρεισσον οικειν επι γωνιας υπαιθρου η εν κεκονιαμενοις μετα αδικιας και εν οικω κοινω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| ψυχη ασεβους ουκ ελεηθησεται υπ᾿ ουδενος των ανθρωπων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| ζημιουμενου ακολαστου πανουργοτερος γινεται ο ακακος, συνιων δε σοφος δεξεται γνωσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| συνιει δικαιος καρδιας ασεβων και φαυλιζει ασεβεις εν κακοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| ὃς φρασσει τα ωτα αυτου του μη επακουσαι ασθενους, και αυτος επικαλεσεται, και ουκ εσται ο εισακουων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| δοσις λαθριος ανατρεπει οργας, δωρων δε ο φειδομενος θυμον εγειρει ισχυρον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| ευφροσυνη δικαιων ποιειν κριμα, οσιος δε ακαθαρτος παρα κακουργοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| ανηρ πλανωμενος εξ οδου δικαιοσυνης εν συναγωγη γιγαντων αναπαυσεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| ανηρ ενδεης αγαπα ευφροσυνην, φιλων οινον και ελαιον εις πλουτον·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| περικαθαρμα δε δικαιου ανομος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| κρεισσον οικειν εν γη ερημω η μετα γυναικος μαχιμου και γλωσσωδους και οργιλου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| θησαυρος επιθυμητος αναπαυσεται επι στοματος σοφου, αφρονες δε ανδρες καταπιονται αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| οδος δικαιοσυνης και ελεημοσυνης ευρησει ζωην και δοξαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| πολεις οχυρας επεβη σοφος και καθειλε το οχυρωμα, εφ᾿ ω επεποιθεισαν οι ασεβεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| ὃς φυλασσει το στομα αυτου και την γλωσσαν, διατηρει εκ θλιψεως την ψυχην αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| θρασυς και αυθαδης και αλαζων λοιμος καλειται, ὃς δε μνησικακει, παρανομος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| επιθυμιαι οκνηρον αποκτεινουσιν, ου γαρ προαιρουνται αι χειρες αυτου ποιειν τι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| ασεβης επιθυμει ολην την ημεραν επιθυμιας κακας, ο δε δικαιος ελεα και οικτειρει αφειδως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| θυσιαι ασεβων βδελυγμα Κυριω, και γαρ παρανομως προσφερουσιν αυτας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| μαρτυς ψευδης απολειται, ανηρ δε υπηκοος φυλασσομενος λαλησει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.29| ασεβης ανηρ αναιδως υφισταται προσωπω, ο δε ευθης αυτος συνιει τας οδους αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| ουκ εστι σοφια, ουκ εστιν ανδρεια, ουκ εστι βουλη προς τον ασεβη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.31| ιππος ετοιμαζεται εις ημεραν πολεμου, παρα δε Κυριου η βοηθεια.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΑΙΡΕΤΩΤΕΡΟΝ ονομα καλον η πλουτος πολυς, υπερ δε αργυριον και χρυσιον χαρις αγαθη,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| πλουσιος και πτωχος συνηντησαν αλληλοις, αμφοτερους δε ο Κυριος εποιησε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| πανουργος ιδων πονηρον τιμωρουμενον κραταιως αυτος παιδευεται, οι δε αφρονες παρελθοντες εζημιωθησαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| γενεα σοφιας φοβος Κυριου και πλουτος και δοξα και ζωη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| τριβολοι και παγιδες εν οδοις σκολιαις, ο δε φυλασσων την εαυτου ψυχην αφεξεται αυτων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| πλουσιοι πτωχων αρξουσι, και οικεται ιδιοις δεσποταις δανειουσι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| ο σπειρων φαυλα θερισει κακα, πληγην δε εργων αυτου συντελεσει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8|α ανδρα ιλαρον και δοτην ευλογει ο Θεος, ματαιοτητα δε εργων αυτου συντελεσει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| ο ελεων πτωχον αυτος διατραφησεται, των γαρ εαυτου αρτων εδωκε τω πτωχω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9|α νικην και τιμην περιποιειται ο δωρα δους, την μεντοι ψυχην αφαιρειται των κεκτημενων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| εκβαλε εκ συνεδριου λοιμον, και συνεξελευσεται αυτω νεικος· οταν γαρ καθισῃ εν συνεδριω, παντας ατιμαζει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| αγαπα Κυριος οσιας καρδιας, δεκτοι δε αυτω παντες αμωμοι· χειλεσι ποιμαινει βασιλευς.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| οι δε οφθαλμοι Κυριου διατηρουσιν αισθησιν, φαυλιζει δε λογους παρανομος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| προφασιζεται και λεγει οκνηρος· λεων εν ταις οδοις, εν δε ταις πλατειαις φονευται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| βοθρος βαθυς στομα παρανομου, ο δε μισηθεις υπο Κυριου εμπεσειται εις αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14|α εισιν οδοι κακαι ενωπιον ανδρος, και ουκ αγαπα του αποστρεψαι απ᾿ αυτων· αποστρεφειν δε δει απο οδου σκολιας και κακης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| ανοια εξηπται καρδιας νεου, ραβδος δε και παιδεια μακραν απ᾿ αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| ο συκοφαντων πενητα πολλα ποιει τα εαυτου· διδωσι δε πλουσιω επ᾿ ελλασσονι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| Λογοις σοφων παραβαλλε σον ους και ακουε εμον λογον, την δε σην καρδιαν επιστησον, ινα γνως, οτι καλοι εισι·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| και εαν εμβαλῃς αυτους εις την καρδιαν σου, ευφρανουσι σε αμα επι σοις χειλεσιν,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| ινα σου γενηται επι Κυριον η ελπις και γνωρισῃ σοι την οδον σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| και συ δε απογραψαι αυτα σεαυτω τρισσως εις βουλην και γνωσιν επι το πλατος της καρδιας σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| διδασκω ουν σε αληθη λογον και γνωσιν αγαθην υπακουειν, του αποκρινεσθαι σε λογους αληθειας τοις προβαλλομενοις σοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| Μη αποβιαζου πενητα, πτωχος γαρ εστι, και μη ατιμασῃς ασθενη εν πυλαις·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| ο γαρ Κυριος κρινει αυτου την κρισιν, και ρυσῃ σην ασυλον ψυχην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| μη ισθι εταιρος ανδρι θυμωδει, φιλω δε οργιλω μη συναυλιζου,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| μηποτε μαθῃς των οδων αυτου και λαβῃς βροχους τη ση ψυχη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| μη διδου σεαυτον εις εγγυην αισχυνομενος προσωπον·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| εαν γαρ μη εχῃς ποθεν αποτισῃς, ληψονται το στρωμα το υπο τας πλευρας σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| μη μεταιρε ορια αιωνια, α εθεντο οι πατερες σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| ορατικον ανδρα και οξυν εν τοις εργοις αυτου βασιλευσι δει παρεσταναι και μη παρεσταναι ανδρασι νωθροις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΕΑΝ καθισῃς δειπνειν επι τραπεζης δυναστων, νοητως νοει τα παρατιθεμενα σοι 2 και επιβαλλε την χειρα σου, ειδως οτι τοιαυτα σε δει παρασκευασαι· ει δε απληστοτερος ει,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| μη επιθυμει των εδεσματων αυτου, ταυτα γαρ εχεται ζωης ψευδους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| μη παρεκτεινου πενης ων πλουσιω, τη δε ση εννοιᾳ αποσχου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| εαν επιστησῃς το σον ομμα προς αυτον, ουδαμου φανειται· κατεσκευασται γαρ αυτω πτερυγες ωσπερ αετου, και υποστρεφει εις τον οικον του προεστηκοτος αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| μη συνδειπνει ανδρι βασκανω, μηδε επιθυμει των βρωματων αυτου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| ὃν τροπον γαρ ει τις καταπιοι τριχα, ουτως εσθιει και πινει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| μηδε προς σε εισαγαγῃς αυτον και φαγῃς τον ψωμον σου μετ᾿ αυτου· εξεμεσει γαρ αυτον και λυμανειται τους λογους σου τους καλους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| εις ωτα αφρονος μηδεν λεγε, μηποτε μυκτηρισῃ τους συνετους λογους σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| μη μεταθης ορια αιωνια, εις δε κτημα ορφανων μη εισελθῃς·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| ο γαρ λυτρουμενος αυτους Κυριος κραταιος εστι και κρινει την κρισιν αυτων μετα σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| δος εις παιδειαν την καρδιαν σου, τα δε ωτα σου ετοιμασον λογοις αισθησεως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| μη αποσχῃ νηπιον παιδευειν, οτι εαν παταξῃς αυτον ραβδω, ου μη αποθανῃ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| συ μεν γαρ παταξεις αυτον ραβδω, την δε ψυχην αυτου εκ θανατου ρυσῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| υιε, εαν σοφη γενηται σου η καρδια, ευφρανεις και την εμην καρδιαν,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και ενδιατριψει λογοις τα σα χειλη προς τα εμα χειλη, εαν ορθα ωσι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| μη ζηλουτω η καρδια σου αμαρτωλους, αλλα εν φοβω Κυριου ισθι ολην την ημεραν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| εαν γαρ τηρησῃς αυτα, εσται σοι εκγονα, η δε ελπις σου ουκ αποστησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| ακουε, υιε, και σοφος γινου, και κατευθυνε εννοιας σης καρδιας·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| μη ισθι οινοποτης, μηδε εκτεινου συμβουλαις κρεων τε αγορασμοις·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| πας γαρ μεθυσος και πορνοκοπος πτωχευσει, και ενδυσεται διερρηγμενα και ρακωδη πας υπνωδης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| ακουε, υιε, πατρος του γεννησαντος σε και μη καταφρονει οτι γεγηρακε σου η μητηρ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| αληθειαν κτησαι και μη απωσῃ σοφιαν και παιδειαν και συνεσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| καλως εκτρεφει πατηρ δικαιος, επι δε υιω σοφω ευφραινεται η ψυχη αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| ευφραινεσθω ο πατηρ και η μητηρ επι σοι, και χαιρετω η τεκουσα σε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| δος μοι, υιε, σην καρδιαν, οι δε σοι οφθαλμοι εμας οδους τηρειτωσαν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| πιθος γαρ τετρημενος εστιν αλλοτριος οικος, και φρεαρ στενον αλλοτριον·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| ουτος γαρ συντομως απολειται, και πας παρανομος αναλωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| τινι ουαι; τινι θορυβος; τινι κρισεις; τινι δε αηδιαι και λεσχαι; τινι συντριμματα διακενης; τινος πελιδνοι οι οφθαλμοι; 30 ου των εγχρονιζοντων εν οινοις; ου των ιχνευοντων που ποτοι γινονται; 31 μη μεθυσκεσθε εν οινοις, αλλα ομιλειτε ανθρωποις δικαιοις και ομιλειτε εν περιπατοις· εαν γαρ εις τας φιαλας και τα ποτηρια δως τους οφθαλμους σου, υστερον περιπατησεις γυμνοτερος υπερου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| το δε εσχατον ωσπερ υπο οφεως πεπληγως εκτεινεται, και ωσπερ υπο κεραστου διαχειται αυτω ο ιος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| οι οφθαλμοι σου οταν ιδωσιν αλλοτριαν, το στομα σου τοτε λαλησει σκολια,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.34| και κατακεισῃ ωσπερ εν καρδιᾳ θαλασσης και ωσπερ κυβερνητης εν πολλω κλυδωνι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.35| ερεις δε· τυπτουσι με και ουκ επονεσα, και ενεπαιξαν μοι, εγω δε ουκ ᾔδειν· ποτε ορθρος εσται, ινα ελθων ζητησω μεθ᾿ ων συνελευσομαι;<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΥΙΕ, μη ζηλωσῃς κακους ανδρας μηδε επιθυμησῃς ειναι μετ᾿ αυτων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| ψευδη γαρ μελετα η καρδια αυτων, και πονους τα χειλη αυτων λαλει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| μετα σοφιας οικοδομειται οικος και μετα συνεσεως ανορθουται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| μετα αισθησεως εμπιπλανται ταμιεια εκ παντος πλουτου τιμιου και καλου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| κρεισσων σοφος ισχυρου και ανηρ φρονησιν εχων γεωργιου μεγαλου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| μετα κυβερνησεως γινεται πολεμος, βοηθεια δε μετα καρδιας βουλευτικης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| σοφια και εννοια αγαθη εν πυλαις σοφων· σοφοι ουκ εκκλινουσιν εκ στοματος Κυριου,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| αλλα λογιζονται εν συνεδριοις. απαιδευτοις συναντα θανατος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| αποθνησκει δε αφρων εν αμαρτιαις. ακαθαρσια δε ανδρι λοιμω 10 εμμολυνθησεται εν ημερᾳ κακη και εν ημερᾳ θλιψεως, εως ἂν εκλιπῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| ρυσαι αγομενους εις θανατον και εκπριου κτεινομενους, μη φεισῃ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| εαν δε ειπῃς, ουκ οιδα τουτον, γινωσκε οτι Κυριος καρδιας παντων γινωσκει, και ο πλασας πνοην πασιν, αυτος οιδε παντα, ὃς αποδιδωσιν εκαστω κατα τα εργα αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| φαγε μελι, υιε, αγαθον γαρ κηριον, ινα γλυκανθη σου ο φαρυγξ·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| ουτως αισθησῃ σοφιαν τη ση ψυχη· εαν γαρ ευρῃς, εσται καλη η τελευτη σου, και ελπις σε ουκ εγκαταλειψει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| μη προσαγαγῃς ασεβη νομη δικαιων μηδε απατηθης χορτασιᾳ κοιλιας·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| επτακις γαρ πεσειται δικαιος και αναστησεται, οι δε ασεβεις ασθενησουσιν εν κακοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| εαν πεσῃ ο εχθρος σου, μη επιχαρης αυτω, εν δε τω υποσκελισματι αυτου μη επαιρου·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| οτι οψεται Κυριος και ουκ αρεσει αυτω, και αποστρεψει τον θυμον αυτου απ᾿ αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| μη χαιρε επι κακοποιοις, μηδε ζηλου αμαρτωλους·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| ου γαρ μη γενηται εκγονα πονηρω, λαμπτηρ δε ασεβων σβεσθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| φοβου τον Θεον, υιε, και βασιλεα και μηθετερω αυτων απειθησῃς·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| εξαιφνης γαρ τισονται τους ασεβεις, τας δε τιμωριας αμφοτερων τις γνωσεται; (Μασ. ΚΘ´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27|).<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22|α λογον φυλασσομενος υιος απωλειας εκτος εσται, δεχομενος δε εδεξατο αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22|β μηδεν ψευδος απο γλωσσης βασιλει λεγεσθω, και ουδεν ψευδος απο γλωσσης αυτου ου μη εξελθῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22|γ μαχαιρα γλωσσα βασιλεως και ου σαρκινη, ὃς δ᾿ ἂν παραδοθη, συντριβησεται·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22|δ εαν γαρ οξυνθη ο θυμος αυτου, συν νευροις ανθρωπους αναλισκει, και οστα ανθρωπων κατατρωγει, και συγκαιει ωσπερ φλοξ, ωστε αβρωτα ειναι νεοσσοις αετων. (Μασ. Λ´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.1|).<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22|ε Τους εμους λογους, υιε, φοβηθητι, και δεξαμενος αυτους μετανοει· ταδε λεγει ο ανηρ τοις πιστευουσι Θεω, και παυομαι·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| αφρονεστατος γαρ ειμι απαντων ανθρωπων, και φρονησις ανθρωπων ουκ εστιν εν εμοι·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| Θεος δεδιδαχε με σοφιαν, και γνωσιν αγιων εγνωκα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| τις ανεβη εις τον ουρανον και κατεβη; τις συνηγαγεν ανεμους εν κολπω; τις συνεστρεψεν υδωρ εν ιματιω; τις εκρατησε παντων των ακρων της γης; τι ονομα αυτω, η τι ονομα τοις τεκνοις αυτου; 5 παντες γαρ λογοι Θεου πεπυρωμενοι, υπερασπιζει δε αυτος των ευλαβουμενων αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| μη προσθης τοις λογοις αυτου, ινα μη ελεγξῃ σε και ψευδης γενῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| δυο αιτουμαι παρα σου, μη αφελῃς μου χαριν προ του αποθανειν με·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| ματαιον λογον και ψευδη μακραν μου ποιησον, πλουτον δε και πενιαν μη μοι δως, συνταξον δε μοι τα δεοντα και τα αυταρκη,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| ινα μη πλησθεις ψευδης γενωμαι και ειπω· τις με ορα; η πενηθεις κλεψω και ομοσω το ονομα του Θεου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| μη παραδως οικετην εις χειρας δεσποτου, μηποτε καταρασηται σε και αφανισθης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| εκγονον κακον πατερα καταραται, την δε μητερα ουκ ευλογει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| εκγονον κακον δικαιον εαυτον κρινει. την δ᾿ εξοδον αυτου ουκ απενιψεν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| εκγονον κακον υψηλους οφθαλμους εχει, τοις δε βλεφαροις αυτου επαιρεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| εκγονον κακον μαχαιρας τους οδοντας εχει και τας μυλας τομιδας, ωστε αναλισκειν και κατεσθιειν τους ταπεινους απο της γης και τους πενητας αυτων εξ ανθρωπων. (Μασ. ΚΔ´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23|). Ταυτα δε λεγω υμιν τοις σοφοις επιγινωσκειν· αιδεισθαι προσωπον εν κρισει ου καλον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| ο ειπων τον ασεβη· δικαιος εστιν, επικαταρατος λαοις εσται και μισητος εις εθνη·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| οι δε ελεγχοντες βελτιους φανουνται, επ᾿ αυτους δε ηξει ευλογια·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| χειλη δε φιλησουσιν αποκρινομενα λογους αγαθους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27| ετοιμαζε εις την εξοδον τα εργα σου και παρασκευαζου εις τον αγρον και πορευου κατοπισθεν μου και ανοικοδομησεις τον οικον σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.28| μη ισθι ψευδης μαρτυς επι σον πολιτην, μηδε πλατυνου σοις χειλεσι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.29| μη ειπῃς· ὃν τροπον εχρησατο μοι, χρησομαι αυτω, τισομαι δε αυτον α με ηδικησεν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.30| ωσπερ γεωργιον ανηρ αφρων, και ωσπερ αμπελων ανθρωπος ενδεης φρενων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.31| εαν αφης αυτον, χερσωθησεται και χορτομανησει ολος και γινεται εκλελειμμενος, οι δε φραγμοι των λιθων αυτου κατασκαπτονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.32| υστερον εγω μετενοησα, επεβλεψα του εκλεξασθαι παιδειαν,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.33| ολιγον νυσταζω, ολιγον δε καθυπνω, ολιγον δε εναγκαλιζομαι χερσι στηθη·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.34| εαν δε τουτο ποιης, ηξει προπορευομενη η πενια σου και η ενδεια σου ωσπερ αγαθος δρομευς. (Μασ. Λ´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15|). Τη βδελλῃ τρεις θυγατερες ησαν αγαπησει αγαπωμεναι, και αι τρεις αυται ουκ ενεπιμπλασαν αυτην, και η τεταρτη ουκ ηρκεσθη ειπειν· ικανον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| ᾅδης και ερως γυναικος και γη ουκ εμπιπλαμενη υδατος και υδωρ και πυρ ου μη ειπωσιν· αρκει·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| οφθαλμον καταγελωντα πατρος και ατιμαζοντα γηρας μητρος, εκκοψαισαν αυτον κορακες εκ των φαραγγων και καταφαγοισαν αυτον νεοσσοι αετων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| τρια δε εστι αδυνατα μοι νοησαι, και το τεταρτον ουκ επιγινωσκω·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| ιχνη αετου πετομενου και οδους οφεως επι πετρας και τριβους νηος ποντοπορουσης και οδους ανδρος εν νεοτητι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| τοιαυτη οδος γυναικος μοιχαλιδος, η, οταν πραξῃ, απονιψαμενη, ουδεν φησι πεπραχεναι ατοπον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| δια τριων σειεται η γη, το δε τεταρτον ου δυναται φερειν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| εαν οικετης βασιλευσῃ και αφρων πλησθη σιτιων 23 και οικετις εαν εκβαλῃ την εαυτης κυριαν και μισητη γυνη εαν τυχῃ ανδρος αγαθου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| τεσσαρα δε ελαχιστα επι της γης, ταυτα δε εστι σοφωτερα των σοφων·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| οι μυρμηκες, οις μη εστιν ισχυς και ετοιμαζονται θερους την τροφην·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| και οι χοιρογρυλλιοι, εθνος ουκ ισχυρον, οἳ εποιησαντο εν πετραις τους εαυτων οικους·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27| αβασιλευτον εστιν η ακρις και στρατευει αφ᾿ ενος κελευσματος ευτακτως·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.28| και καλαβωτης χερσιν ερειδομενος και ευαλωτος ων κατοικει εν οχυρωμασι βασιλεως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.29| τρια δε εστιν, α ευοδως πορευεται, και τεταρτον, ὃ καλως διαβαινει·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.30| σκυμνος λεοντος ισχυροτερος κτηνων, ὃς ουκ αποστρεφεται ουδε καταπτησσει κτηνος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.31| και αλεκτωρ εμπεριπατων θηλειαις ευψυχος και τραγος ηγουμενος αιπολιου και βασιλευς δημηγορων εν εθνει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.32| εαν προῃ σεαυτον εν ευφροσυνῃ και εκτεινῃς την χειρα σου μετα μαχης, ατιμασθησῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.33| αμελγε γαλα, και εσται βουτυρον· εαν δε εκπιεζῃς μυκτηρας, εξελευσεται αιμα· εαν δε εξελκῃς λογους, εξελευσονται κρισεις και μαχαι. (Μασ. ΛΑ´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.1|). Οι εμοι λογοι ειρηνται υπο Θεου, βασιλεως χρηματισμος, ὃν επαιδευσεν η μητηρ αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| τι, τεκνον, τηρησεις; τι; ρησεις Θεου. πρωτογενες, σοι λεγω, υιε· τι τεκνον εμης κοιλιας; τι τεκνον εμων ευχων; 3 μη δως γυναιξι σον πλουτον, και τον σον νουν και βιον εις υστεροβουλιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| μετα βουλης παντα ποιει, μετα βουλης οινοποτει· οι δυνασται θυμωδεις εισιν, οινον δε μη πινετωσαν,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| ινα μη πιοντες επιλαθωνται της σοφιας και ορθα κριναι ου μη δυνωνται τους ασθενεις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| διδοτε μεθην τοις εν λυπαις και οινον πινειν τοις εν οδυναις,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| ινα επιλαθωνται της πενιας και των πονων μη μνησθωσιν ετι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| ανοιγε σον στομα λογω Θεου, και κρινε παντας υγιως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| ανοιγε σον στομα και κρινε δικαιως, διακρινε δε πενητα και ασθενη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΑΥΤΑΙ αι παιδειαι Σολομωντος αι αδιακριτοι, ας εξεγραψαντο οι φιλοι ᾿Εζεκιου του βασιλεως της ᾿Ιουδαιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| Δοξα Θεου κρυπτει λογον, δοξα δε βασιλεως τιμα πραγματα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| ουρανος υψηλος, γη δε βαθεια, καρδια δε βασιλεως ανεξελεγκτος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| τυπτε αδοκιμον αργυριον, και καθαρισθησεται καθαρον απαν·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| κτεινε ασεβεις εκ προσωπου βασιλεως, και κατορθωσει εν δικαιοσυνῃ ο θρονος αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| μη αλαζονευου ενωπιον βασιλεως, μηδε εν τοποις δυναστων υφιστασο·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| κρεισσον γαρ σοι το ρηθηναι· αναβαινε προς με η ταπεινωσαι σε εν προσωπω δυναστου. α ειδον οι οφθαλμοι σου, λεγε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| μη προσπιπτε εις μαχην ταχεως, ινα μη μεταμεληθης επ᾿ εσχατων. ηνικα αν σε ονειδισῃ ο σος φιλος,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| αναχωρει εις τα οπισω μη καταφρονει,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| μη σε ονειδισῃ μεν ο φιλος, η δε μαχη σου και η εχθρα ουκ απεσται, αλλα εσται σοι ιση θανατω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10|α χαρις και φιλια ελευθεροι, ας τηρησον σεαυτω, ινα μη επονειδιστος γενῃ, αλλα φυλαξον τας οδους σου ευσυναλλακτως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| μηλον χρυσουν εν ορμισκω σαρδιου, ουτως ειπειν λογον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| εις ενωτιον χρυσουν και σαρδιον πολυτελες δεδεται, λογος σοφος εις ευηκοον ους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| ωσπερ εξοδος χιονος εν αμητω κατα καυμα ωφελει, ουτως αγγελος πιστος τους αποστειλαντας αυτον· ψυχας γαρ των αυτω χρωμενων ωφελει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| ωσπερ ανεμοι και νεφη και υετοι επιφανεστατα, ουτως ο καυχωμενος επι δοσει ψευδει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| εν μακροθυμιᾳ ευοδια βασιλευσι, γλωσσα δε μαλακη συντριβει οστα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| μελι ευρων φαγε το ικανον, μηποτε πλησθεις εξεμεσῃς.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| σπανιον εισαγε σον ποδα προς σεαυτου φιλον, μηποτε πλησθεις σου μισησῃ σε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| ροπαλον και μαχαιρα και τοξευμα ακιδωτον, ουτως και ανηρ ο καταμαρτυρων του φιλου αυτου μαρτυριαν ψευδη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| οδος κακου και πους παρανομου ολειται εν ημερᾳ κακη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| ωσπερ οξος ελκει ασυμφορον, ουτως προσπεσον παθος εν σωματι καρδιαν λυπει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20|α ωσπερ σης εν ιματιω και σκωληξ ξυλω, ουτως λυπη ανδρος βλαπτει καρδιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| εαν πεινα ο εχθρος σου, ψωμιζε αυτον, εαν διψα, ποτιζε αυτον·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| τουτο γαρ ποιων ανθρακας πυρος σωρευσεις επι την κεφαλην αυτου, ο δε Κυριος ανταποδωσει σοι αγαθα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| ανεμος Βορεας εξεγειρει νεφη, προσωπον δε αναιδες γλωσσαν ερεθιζει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| κρεισσον οικειν επι γωνιας δωματος η μετα γυναικος λοιδορου εν οικιᾳ κοινη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| ωσπερ υδωρ ψυχρον ψυχη διψωσῃ προσηνες, ουτως αγγελια αγαθη εκ γης μακροθεν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| ωσπερ ει τις πηγη φρασσοι και υδατος εξοδον λυμαινοιτο, ουτως ακοσμον δικαιον πεπτωκεναι ενωπιον ασεβους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.27| εσθιειν μελι πολυ ου καλον, τιμα δε χρη λογους ενδοξους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.28| ωσπερ πολις τα τειχει καταβεβλημενη και ατειχιστος, ουτως ανηρ ὃς ου μετα βουλης τι πρασσει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΩΣΠΕΡ δροσος εν αμητω και ωσπερ υετος εν θερει, ουτως ουκ εστιν αφρονι τιμη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| ωσπερ ορνεα πεταται και στρουθοι, ουτως αρα ματαια ουκ επελευσεται ουδενι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| ωσπερ μαστιξ ιππω και κεντρον ονω, ουτως ραβδος εθνει παρανομω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| μη αποκρινου αφρονι προς την εκεινου αφροσυνην, ινα μη ομοιος γενῃ αυτω·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| αλλα αποκρινου αφρονι κατα την αφροσυνην αυτου, ινα μη φαινηται σοφος παρ᾿ εαυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| εκ των οδων εαυτου ονειδος ποιειται ο αποστειλας δι᾿ αγγελου αφρονος λογον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| αφελου πορειαν σκελων και παρανομιαν εκ στοματος αφρονων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| ὃς αποδεσμευει λιθον εν σφενδονῃ, ομοιος εστι τω διδοντι αφρονι δοξαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| ακανθαι φυονται εν χειρι μεθυσου, δουλεια δε εν χειρι των αφρονων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| πολλα χειμαζεται πασα σαρξ αφρονων· συντριβεται γαρ η εκστασις αυτων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| ωσπερ κυων οταν επελθῃ επι τον εαυτου εμετον και μισητος γενηται, ουτως αφρων τη εαυτου κακιᾳ αναστρεψας επι την εαυτου αμαρτιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11|α εστιν αισχυνη επαγουσα αμαρτιαν, και εστιν αισχυνη δοξα και χαρις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| ειδον ανδρα δοξαντα παρ᾿ αυτω σοφον ειναι, ελπιδα μεντοι εσχε μαλλον αφρων αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| λεγει οκνηρος αποστελλομενος εις οδον· λεων εν ταις οδοις, εν δε ταις πλατειαις φονευται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| ωσπερ θυρα στρεφεται επι του στροφιγγος, ουτως οκνηρος επι της κλινης αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| κρυψας οκνηρος την χειρα εν τω κολπω αυτου, ου δυνησεται επενεγκειν επι στομα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| σοφωτερος εαυτω οκνηρος φαινεται του εν πλησμονη αποκομιζοντος αγγελιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| ωσπερ ο κρατων κερκου κυνος, ουτως ο προεστως αλλοτριας κρισεως.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| ωσπερ οι ιωμενοι προβαλλουσι λογους εις ανθρωπους, ο δε απαντησας τω λογω πρωτος υποσκελισθησεται,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| ουτως παντες οι ενεδρευοντες τους εαυτων φιλους, οταν δε οραθωσι, λεγουσι οτι παιζων επραξα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| εν πολλοις ξυλοις θαλλει πυρ, οπου δε ουκ εστι διθυμος, ησυχαζει μαχη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| εσχαρα ανθραξι και ξυλα πυρι, ανηρ δε λοιδορος εις ταραχην μαχης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| λογοι κερκωπων μαλακοι, ουτοι δε τυπτουσιν εις ταμιεια σπλαγχνων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| αργυριον διδομενον μετα δολου, ωσπερ οστρακον ηγητεον. χειλη λεια καρδιαν καλυπτει λυπηραν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| χειλεσι παντα επινευει αποκλαιομενος εχθρος, εν δε τη καρδιᾳ τεκταινεται δολους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| εαν σου δεηται ο εχθρος μεγαλῃ τη φωνη, μη πεισθης, επτα γαρ εισι πονηριαι εν τη ψυχη αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| ο κρυπτων εχθραν συνιστησι δολον, εκκαλυπτει δε τας εαυτου αμαρτιας ευγνωστος εν συνεδριοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| ο ορυσσων βοθρον τω πλησιον εμπεσειται εις αυτον, ο δε κυλιων λιθον εφ᾿ εαυτον κυλιει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| γλωσσα ψευδης μισει αληθειαν, στομα δε αστεγον ποιει ακαταστασιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΜΗ καυχω τα εις αυριον, ου γαρ γινωσκεις τι τεξεται η επιουσα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| εγκωμιαζετω σε ο πελας και μη το σον στομα, αλλοτριος και μη τα σα χειλη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| βαρυ λιθος και δυσβαστακτον αμμος, οργη δε αφρονος βαρυτερα αμφοτερων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| ανελεημων θυμος και οξεια οργη, αλλ᾿ ουδενα υφισταται ζηλος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| κρεισσους ελεγχοι αποκεκαλυμμενοι κρυπτομενης φιλιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| αξιοπιστοστερα εισι τραυματα φιλου η εκουσια φιληματα εχθρου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| ψυχη εν πλησμονη ουσα κηριοις εμπαιζει, ψυχη δε ενδεει και τα πικρα γλυκεα φαινεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| ωσπερ οταν ορνεον καταπετασθη εκ της ιδιας νοσσιας, ουτως ανθρωπος δουλουται οταν αποξενωθη εκ των ιδιων τοπων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| μυροις και οινοις και θυμιαμασι τερπεται καρδια, καταρρηγνυται δε υπο συμπτωματων ψυχη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| φιλον σον η φιλον πατρωον μη εγκαταλιπῃς, εις δε τον οικον του αδελφου σου μη εισελθης ατυχων· κρεισσων φιλος εγγυς η αδελφος μακραν οικων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| σοφος γινου, υιε, ινα σου ευφραινηται η καρδια, και αποστρεψον απο σου επονειδιστους λογους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| πανουργος κακων επερχομενων απεκρυβη, αφρονες δε επελθοντες ζημιαν τισουσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| αφελου το ιματιον αυτου, παρηλθε γαρ υβριστης, οστις τα αλλοτρια λυμαινεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| ὃς ἂν ευλογη φιλον το πρωΐ μεγαλῃ τη φωνη, καταρωμενου ουδεν διαφερειν δοξει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| σταγονες εκβαλλουσιν ανθρωπον εν ημερᾳ χειμερινη εκ του οικου αυτου, ωσαυτως και γυνη λοιδορος εκ του ιδιου οικου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| Βορεας σκληρος ανεμος, ονοματι δε επιδεξιος καλειται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| σιδηρος σιδηρον οξυνει, ανηρ δε παροξυνει προσωπον εταιρου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| ὃς φυτευει συκην φαγεται τους καρπους αυτης, ὃς δε φυλασσει τον εαυτου κυριον, τιμηθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| ωσπερ ουκ ομοια προσωπα προσωποις, ουτως ουδε αι διανοιαι των ανθρωπων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| ᾅδης και απωλεια ουκ εμπιμπλανται, ωσαυτως και οι οφθαλμοι των ανθρωπων απληστοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20|α βδελυγμα Κυριω στηριζων οφθαλμον, και οι απαιδευτοι ακρατεις γλωσσῃ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| δοκιμιον αργυρω και χρυσω πυρωσις, ανηρ δε δοκιμαζεται δια στοματος εγκωμιαζοντων αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21|α καρδια ανομου εκζητει κακα, καρδια δε ευθης εκζητει γνωσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| εαν μαστιγοις αφρονα εν μεσω συνεδριου ατιμαζων, ου μη περιελῃς την αφροσυνην αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| γνωστως επιγνωσῃ ψυχας ποιμνιου σου και επιστησεις καρδιαν σου σαις αγελαις·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.24| οτι ουκ εις τον αιωνα ανδρι κρατος και ισχυς, ουδε παραδιδωσιν εκ γενεας εις γενεαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| επιμελου των εν τω πεδιω χλωρων και κερεις ποαν, και συναγε χορτον ορεινον,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| ινα εχῃς προβατα εις ιματισμον· τιμα πεδιον, ινα ωσι σοι αρνες.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| υιε, παρ᾿ εμου εχεις ρησεις ισχυρας εις την ζωην σου και εις την ζωην σων θεραποντων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΦΕΥΓΕΙ ασεβης μηδενος διωκοντος, δικαιος δε ωσπερ λεων πεποιθε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| δι᾿ αμαρτιας ασεβων κρισεις εγειρονται, ανηρ δε πανουργος κατασβεσει αυτας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| ανδρειος εν ασεβειαις συκοφαντει πτωχους. ωσπερ υετος λαβρος και ανωφελης,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| ουτως οι εγκαταλειποντες τον νομον εγκωμιαζουν ασεβειαν, οι δε αγαπωντες τον νομον περιβαλλουσιν εαυτοις τειχος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| ανδρες κακοι ου νοησουσι κριμα, οι δε ζητουντες τον Κυριον συνησουσιν εν παντι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| κρεισσων πτωχος πορευομενος εν αληθειᾳ, πλουσιου ψευδους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| φυλασσει νομον υιος συνετος, ὃς δε ποιμαινει ασωτιαν ατιμαζει πατερα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| ο πληθυνων τον πλουτον αυτου μετα τοκων και πλεονασμων, τω ελεωντι πτωχους συναγει αυτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| ο εκκλινων το ους αυτου μη εισακουσαι νομου, και αυτος την προσευχην αυτου εβδελυκται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| ὃς πλανα ευθεις εν οδω κακη, εις διαφθοραν αυτος εμπεσειται· οι δε ανομοι διελευσονται αγαθα, και ουκ εισελευσονται εις αυτα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| σοφος παρ᾿ εαυτω ανηρ πλουσιος, πενης δε νοημων καταγνωσεται αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| δια βοηθειαν δικαιων πολλην γινεται δοξα, εν δε τοποις ασεβων αλισκονται ανθρωποι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| ο επικαλυπτων ασεβειαν εαυτου ουκ ευοδωθησεται, ο δε εξηγουμενος ελεγχους αγαπηθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| μακαριος ανηρ, ὃς καταπτησσει παντα δι᾿ ευλαβειαν, ο δε σκληρος την καρδιαν εμπεσειται κακοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| λεων πεινων και λυκος διψων, ὃς τυραννει, πτωχος ων, εθνους πενιχρου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| βασιλευς ενδεης προσοδων μεγας συκοφαντης, ο δε μισων αδικιαν μακρον χρονον ζησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| ανδρα τον εν αιτιᾳ φονου ο εγγυωμενος, φυγας εσται και ουκ εν ασφαλειᾳ.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17|α παιδευε υιον και αγαπησει σε, και δωσει κοσμον τη ση ψυχη· ου μη υπακουσει εθνει παρανομω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| ο πορευομενος δικαιως βεβοηθηται, ο δε σκολιαις οδοις πορευομενος εμπλακησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| ο εργαζομενος την εαυτου γην πλησθησεται αρτων, ο δε διωκων σχολην πλησθησεται πενιας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| ανηρ αξιοπιστος πολλα ευλογηθησεται, ο δε κακος ουκ ατιμωρητος εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| ὃς ουκ αισχυνεται προσωπα δικαιων, ουκ αγαθος· ο τοιουτος ψωμου αρτου αποδωσεται ανδρα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| σπευδει πλουτειν ανηρ βασκανος, και ουκ οιδεν οτι ελεημων κρατησει αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| ο ελεγχων ανθρωπου οδους χαριτας εξει μαλλον του γλωσσοχαριτουντος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| ὃς αποβαλλεται πατερα η μητερα, και δοκει μη αμαρτανειν, ουτος κοινωνος εστιν ανδρος ασεβους.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| απιστος ανηρ κρινει εικη, ὃς δε πεποιθεν επι Κυριον εν επιμελειᾳ εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| ὃς πεποιθε θρασειᾳ καρδιᾳ, ο τοιουτος αφρων· ὃς δε πορευεται σοφιᾳ σωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| ὃς διδωσι πτωχοις, ουκ ενδεηθησεται, ὃς δε αποστρεφει τον οφθαλμον αυτου, εν πολλη αποριᾳ εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| εν τοποις ασεβων στενουσι δικαιοι, εν δε τη εκεινων απωλειᾳ πληθυνθησονται δικαιοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΚΡΕΙΣΣΩΝ ανηρ ελεγχων ανδρος σκληροτραχηλου, εξαπινης γαρ φλεγομενου αυτου ουκ εστιν ιασις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| εγκωμιαζομενων δικαιων ευφρανθησονται λαοι, αρχοντων δε ασεβων στενουσιν ανδρες.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| ανδρος φιλουντος σοφιαν ευφραινεται πατηρ αυτου, ὃς δε ποιμαινει πορνας, απολει πλουτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| βασιλευς δικαιος ανιστησι χωραν, ανηρ δε παρανομος κατασκαπτει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| ὃς παρασκευαζεται επι προσωπον του εαυτου φιλους δικτυον, περιβαλλει αυτο τοις εαυτου ποσιν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| αμαρτανοντι ανδρι μεγαλη παγις, δικαιος δε εν χαρα και εν ευφροσυνῃ εσται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| επισταται δικαιος κρινειν πενιχροις, ο δε ασεβης ου νοει γνωσιν, και πτωχω ουχ υπαρχει νους επιγνωμων.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| ανδρες ανομοι εξεκαυσαν πολιν, σοφοι δε επεστρεψαν οργην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| ανηρ σοφος κρινει εθνη, ανηρ δε φαυλος οργιζομενος καταγελαται και ου καταπτησσει.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| ανδρες αιματων μετοχοι μισουσιν οσιον, οι δε ευθεις εκζητησουσι ψυχην αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| ολον τον θυμον αυτου εκφερει αφρων, σοφος δε ταμιευεται κατα μερος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| βασιλεως υπακουοντος λογον αδικον, παντες οι υπ᾿ αυτον παρανομοι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| δανειστου και χρεωφειλετου αλληλοις συνελθοντων, επισκοπην αμφοτερων ποιειται ο Κυριος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| βασιλεως εν αληθειᾳ κρινοντος πτωχους, ο θρονος αυτου εις μαρτυριον κατασταθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| πληγαι και ελεγχοι διδοασι σοφιαν, παις δε πλανωμενος αισχυνει γονεις αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| πολλων οντων ασεβων πολλαι γινονται αμαρτιαι, οι δε δικαιοι εκεινων πιπτοντων καταφοβοι γινονται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| παιδευε υιον σου, και αναπαυσει σε, και δωσει κοσμον τη ψυχη σου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| ου μη υπαρξῃ εξηγητης εθνει παρανομω, ο δε φυλασσων τον νομον μακαριστος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| λογοις ου παιδευθησεται οικετης σκληρος· εαν γαρ και νοησῃ, αλλ᾿ ουχ υπακουσεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| εαν ιδῃς ανδρα ταχυν εν λογοις, γινωσκε οτι ελπιδα εχει μαλλον ο αφρων αυτου.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| ὃς κατασπαταλα εκ παιδος, οικετης εσται, εσχατον δε οδυνηθησεται εφ᾿ εαυτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| ανηρ θυμωδης ορυσσει νεικος, ανηρ δε οργιλος εξωρυξεν αμαρτιαν.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| υβρις ανδρα ταπεινοι, τους δε ταπεινοφρονας ερειδει δοξῃ Κυριος.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| ὃς μεριζεται κλεπτῃ, μισει την εαυτου ψυχην· εαν δε ορκου προτεθεντος ακουσαντες μη αναγγειλωσι,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| φοβηθεντες και αισχυνθεντες ανθρωπους υπεσκελισθησαν· ο δε πεποιθως επι Κυριω ευφρανθησεται. ασεβεια ανδρι διδωσι σφαλμα, ὃς δε πεποιθεν επι τω δεσποτῃ, σωθησεται.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| πολλοι θεραπευουσι προσωπα ηγουμενων, παρα δε Κυριου γινεται το δικαιον ανδρι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| βδελυγμα δικαιοις ανηρ αδικος, βδελυγμα δε ανομω κατευθυνουσα οδος. (Μασσ. ΛΑ´,<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10|). Γυναικα ανδρειαν τις ευρησει; τιμιωτερα δε εστι λιθων πολυτελων η τοιαυτη.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| θαρσει επ᾿ αυτη η καρδια του ανδρος αυτης, η τοιαυτη καλων σκυλων ουκ απορησει·<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| ενεργει γαρ τω ανδρι αγαθα παντα τον βιον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| μηρυομενη ερια και λινον εποιησεν ευχρηστον ταις χερσιν αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| εγενετο ωσει ναυς εμπορευομενη μακροθεν, συναγει δε αυτης τον πλουτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| και ανισταται εκ νυκτων και εδωκε βρωματα τω οικω και εργα ταις θεραπαιναις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| θεωρησασα γεωργιον επριατο, απο δε καρπων χειρων αυτης κατεφυτευσε κτημα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| αναζωσαμενη ισχυρως την οσφυν αυτης ηρεισε τους βραχιονας αυτης εις εργον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| εγευσατο οτι καλον εστι το εργαζεσθαι, και ουκ αποσβεννυται ο λυχνος αυτης ολην την νυκτα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| τους πηχεις αυτης εκτεινει επι τα συμφεροντα, τας δε χειρας αυτης ερειδει εις ατρακτον.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| χειρας δε αυτης διηνοιξε πενητι, καρπον δε εξετεινε πτωχω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| ου φροντιζει των εν οικω ο ανηρ αυτης, οταν που χρονιζῃ· παντες γαρ οι παρ᾿ αυτης ενδεδυμενοι εισι.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| δισσας χλαινας εποιησε τω ανδρι αυτης, εκ δε βυσσου και πορφυρας εαυτη ενδυματα.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| περιβλεπτος δε γινεται ο ανηρ αυτης εν πυλαις, ηνικα ἂν καθιση εν συνεδριω μετα των γεροντων κατοικων της γης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| σινδονας εποιησε και απεδοτο τοις Φοινιξι, περιζωματα δε τοις Χαναναιοις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| ισχυν και ευπρεπειαν ενεδυσατο και ευφρανθη εν ημεραις εσχαταις.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| στομα αυτης διηνοιξε προσεχοντως και εννομως, και ταξιν εστειλατο τη γλωσσῃ αυτης.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| στεγναι διατριβαι οικων αυτης, σιτα δε οκνηρα ουκ εφαγε.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| το στομα δε ανοιγει σοφως και νομοθεσμως, η δε ελεημοσυνη αυτης ανεστησε τα τεκνα αυτης και επλουτησαν, και ο ανηρ αυτης ᾔνεσεν αυτην.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.29| Πολλαι θυγατερες εκτησαντο πλουτον, πολλαι εποιησαν δυναμιν, συ δε υπερκεισαι και υπερηρας πασας.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.30| ψευδεις αρεσκειαι και ματαιον καλλος γυναικος· γυνη γαρ συνετη ευλογειται, φοβον δε Κυριου αυτη αινειτω.<br>Παροιμιαι Σολομωντος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.31| δοτε αυτη απο καρπων χειλεων αυτης, και αινεισθω εν πυλαις ο ανηρ αυτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.Ρηματα εκκλησιαστου υιου Δαβιδ βασιλεως ᾿Ισραηλ εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Ματαιοτης ματαιοτητων, ειπεν ο εκκλησιαστης, ματαιοτης ματαιοτητων, τα παντα ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| τις περισσεια τω ανθρωπω εν παντι μοχθω αυτου, ω μοχθει υπο τον ηλιον; 4 γενεα πορευεται και γενεα ερχεται, και η γη εις τον αιωνα εστηκε.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και ανατελλει ο ηλιος και δυνει ο ηλιος και εις τον τοπον αυτου ελκει.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| αυτος ανατελλων εκει πορευεται προς νοτον και κυκλοι προς βορραν· κυκλοι κυκλων, πορευεται το πνευμα, και επι κυκλους αυτου επιστρεφει το πνευμα.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| παντες οι χειμαρροι πορευονται εις την θαλασσαν, και η θαλασσα ουκ εστιν εμπιπλαμενη· εις τον τοπον, ου οι χειμαρροι πορευονται, εκει αυτοι επιστρεφουσι του πορευθηναι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| παντες οι λογοι εγκοποι· ου δυνησεται ανηρ του λαλειν, και ου πλησθησεται οφθαλμος του οραν, και ου πληρωθησεται ους απο ακροασεως.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| τι το γεγονος; αυτο το γενησομενον· και τι το πεποιημενον; αυτο το ποιηθησομενον· και ουκ εστι παν προσφατον υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| ὃς λαλησει και ερει· ιδε τουτο κενον εστιν, ηδη γεγονεν εν τοις αιωσι τοις γενομενοις απο εμπροσθεν ημων.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| ουκ εστι μνημη τοις πρωτοις, και γε τοις εσχατοις γενομενοις ουκ εσται αυτων μνημη μετα των γενησομενων εις την εσχατην.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| ᾿Εγω εκκλησιαστης εγενομην βασιλευς επι ᾿Ισραηλ εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και εδωκα την καρδιαν μου του εκζητησαι και του κατασκεψασθαι εν τη σοφιᾳ περι παντων των γινομενων υπο τον ουρανον· οτι περισπασμον πονηρον εδωκεν ο Θεος τοις υιοις των ανθρωπων του περισπασθαι εν αυτω.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| ειδον συν παντα τα ποιηματα τα πεποιημενα υπο τον ηλιον, και ιδου τα παντα ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| διεστραμμενον ου δυνησεται επικοσμηθηναι, και υστερημα ου δυνησεται αριθμηθηναι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ελαλησα εγω εν καρδιᾳ μου τω λεγειν· ιδου εγω εμεγαλυνθην και προσεθηκα σοφιαν επι πασιν, οἳ εγενοντο εμπροσθεν μου εν ῾Ιερουσαλημ, και εδωκα καρδιαν μου του γνωναι σοφιαν και γνωσιν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και καρδια μου ειδε πολλα, σοφιαν και γνωσιν, παραβολας και επιστημην εγνων εγω, οτι και γε τουτο εστι προαιρεσις πνευματος·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| οτι εν πληθει σοφιας πληθος γνωσεως, και ο προστιθεις γνωσιν προσθησει αλγημα.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΙΠΟΝ εγω εν καρδιᾳ μου· δευρο δη πειρασω σε εν ευφροσυνῃ, και ιδε εν αγαθω· και ιδου και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| τω γελωτι ειπα περιφοραν, και τη ευφροσυνῃ· τι τουτο ποιεις; 3 και κατεσκεψαμην ει η καρδια μου ελκυσει ως οινον την σαρκα μου —και καρδια μου ωδηγησεν εν σοφιᾳ— και του κρατησαι επ᾿ ευφροσυνην, εως ου ιδω ποιον το αγαθον τοις υιοις των ανθρωπων, ὃ ποιησουσιν υπο τον ηλιον, αριθμον ημερων ζωης αυτων.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| εμεγαλυνα ποιημα μου, ᾠκοδομησα μοι οικους. εφυτευσα μοι αμπελωνας,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| εποιησα μοι κηπους και παραδεισους και εφυτευσα εν αυτοις ξυλον παν καρπου·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| εποιησα μοι κολυμβηθρας υδατων του ποτισαι απ᾿ αυτων δρυμον βλαστωντα ξυλα·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| εκτησαμην δουλους και παιδισκας, και οικογενεις εγενοντο μοι, και γε κτησις βουκολιου και ποιμνιου πολλη εγενετο μοι υπερ παντας τους γενομενους εμπροσθεν μου εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| συνηγαγον μοι και γε αργυριον και χρυσιον και περιουσιασμους βασιλεων και των χωρων· εποιησα μοι ᾄδοντας και ἆδουσας και εντρυφηματα υιων ανθρωπων, οινοχοον και οινοχοας·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εμεγαλυνθην και προσεθηκα παρα παντας τους γενομενους εμπροσθεν μου εν ῾Ιερουσαλημ· και γε σοφια μου εσταθη μοι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και παν, ὃ ᾔτησαν οι οφθαλμοι μου, ουκ αφειλον απ᾿ αυτων, ουκ απεκωλυσα την καρδιαν μου απο πασης ευφροσυνης, οτι καρδια μου ευφρανθη εν παντι μοχθω μου, και τουτο εγενετο μερις μου απο παντος μοχθου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και επεβλεψα εγω εν πασι ποιημασι μου, οις εποιησαν αι χειρες μου, και εν μοχθω, ω εμοχθησα του ποιειν, και ιδου τα παντα ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος, και ουκ εστι περισσεια υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και επεβλεψα εγω του ιδειν σοφιαν και περιφοραν και αφροσυνην· οτι τις ανθρωπος, ὃς επελευσεται οπισω της βουλης τα οσα εποιησεν αυτην; 13 και ειδον εγω οτι εστι περισσεια τη σοφιᾳ υπερ την αφροσυνην, ως περισσεια του φωτος υπερ το σκοτος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| του σοφου οι οφθαλμοι αυτου εν κεφαλη αυτου, και ο αφρων εν σκοτει πορευεται· και εγνων και γε εγω οτι συναντημα ἓν συναντησεται τοις πασιν αυτοις.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ειπα εγω εν καρδιᾳ μου· ως συναντημα του αφρονος και γε εμοι συναντησεται μοι, και ινατι εσοφισαμην εγω; τοτε περισσον ελαλησα εν καρδιᾳ μου, διοτι ο αφρων εκ περισσευματος λαλει, οτι και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| οτι ουκ εστιν η μνημη του σοφου μετα του αφρονος εις τον αιωνα, καθοτι ηδη αι ημεραι ερχομεναι τα παντα επελησθη· και πως αποθανειται ο σοφος μετα του αφρονος; 17 και εμισησα συν την ζωην, οτι πονηρον επ᾿ εμε το ποιημα το πεποιημενον υπο τον ηλιον, οτι παντα ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και εμισησα εγω συν παντα μοχθον μου, ὃν εγω κοπιω υπο τον ηλιον, οτι αφιω αυτον τω ανθρωπω τω γινομενω μετ᾿ εμε·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και τις οιδεν ει σοφος εσται η αφρων; και ει εξουσιαζεται εν παντι μοχθω μου, ω εμοχθησα και ω εσοφισαμην υπο τον ηλιον; και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και επεστρεψα εγω του αποταξασθαι την καρδιαν μου εν παντι μοχθω μου, ω εμοχθησα υπο τον ηλιον,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| οτι εστιν ανθρωπος, οτι μοχθος αυτου εν σοφιᾳ και εν γνωσει και εν ανδρειᾳ, και ανθρωπος, ὃς ουκ εμοχθησεν εν αυτω, δωσει αυτω μεριδα αυτου. και γε τουτο ματαιοτης και πονηρια μεγαλη·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| οτι γινεται τω ανθρωπω εν παντι μοχθω αυτου και εν προαιρεσει καρδιας αυτου, ω αυτος μοχθει υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| οτι πασαι αι ημεραι αυτου αλγηματων και θυμου περισπασμος αυτου, και γε εν νυκτι ου κοιμαται η καρδια αυτου· και γε τουτο ματαιοτης εστιν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| ουκ εστιν αγαθον ανθρωπω, ὃ φαγεται και ὃ πιεται και ὃ δειξει τη ψυχη αυτου αγαθον εν μοχθω αυτου. και γε τουτο ειδον εγω οτι απο χειρος του Θεου εστιν·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| οτι τις φαγεται και τις πιεται παρεξ αυτου; 26 οτι τω ανθρωπω τω αγαθω προ προσωπου αυτου εδωκε σοφιαν και γνωσιν και ευφροσυνην· και τω αμαρτανοντι εδωκε περισπασμον του προσθειναι και του συναγαγειν, του δουναι τω αγαθω προ προσωπου του Θεου· οτι και γε τουτο ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΤΟΙΣ πασι χρονος και καιρος τω παντι πραγματι υπο τον ουρανον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| καιρος του τεκειν και καιρος του αποθανειν, καιρος του φυτευσαι και καιρος του εκτιλαι το πεφυτευμενον,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| καιρος του αποκτειναι και καιρος του ιασασθαι, καιρος του καθελειν και καιρος του οικοδομειν,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| καιρος του κλαυσαι και καιρος του γελασαι, καιρος του κοψασθαι και καιρος του ορχησασθαι,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| καιρος του βαλειν λιθους και καιρος του συναγαγειν λιθους, καιρος του περιλαβειν και καιρος του μακρυνθηναι απο περιληψεως,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| καιρος του ζητησαι και καιρος του απολεσαι, καιρος του φυλαξαι και καιρος του εκβαλειν,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| καιρος του ρηξαι και καιρος του ραψαι, καιρος του σιγαν και καιρος του λαλειν,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| καιρος του φιλησαι και καιρος του μισησαι, καιρος πολεμου και καιρος ειρηνης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| τις περισσεια του ποιουντος εν οις αυτος μοχθει; 10 ειδον συν παντα τον περισπασμον, ὃν εδωκεν ο Θεος τοις υιοις των ανθρωπων του περισπασθαι εν αυτω.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| συμπαντα, α εποιησε, καλα εν καιρω αυτου, και γε συν τον αιωνα εδωκεν εν καρδιᾳ αυτων, οπως μη ευρῃ ο ανθρωπος το ποιημα, ὃ εποιησεν ο Θεος απ᾿ αρχης και μεχρι τελους.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| εγνων οτι ουκ εστιν αγαθον εν αυτοις, ει μη του ευφρανθηναι και του ποιειν αγαθον εν ζωη αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και γε πας ανθρωπος, ὃς φαγεται και πιεται και ιδῃ αγαθον εν παντι μοχθω αυτου, δομα Θεου εστιν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| εγνων οτι παντα, οσα εποιησεν ο Θεος, αυτα εσται εις τον αιωνα· επ᾿ αυτω ουκ εστι προσθειναι, και απ᾿ αυτου ουκ εστιν αφελειν, και ο Θεος εποιησεν, ινα φοβηθωσιν απο προσωπου αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| το γενομενον ηδη εστι, και οσα του γινεσθαι, ηδη γεγονε, και ο Θεος ζητησει τον διωκομενον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| Και ετι ειδον υπο τον ηλιον τοπον της κρισεως, εκει ο ασεβης, και τοπον του δικαιου, εκει ο ασεβης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ειπα εγω εν καρδιᾳ μου· συν τον δικαιον και συν τον ασεβη κρινει ο Θεος, οτι καιρος τω παντι πραγματι και επι παντι τω ποιηματι εκει.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| ειπα εγω εν καρδιᾳ μου περι λαλιας υιων του ανθρωπου, οτι διακρινει αυτους ο Θεος, και του δειξαι οτι αυτοι κτηνη εισι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και γε αυτοις συναντημα υιων του ανθρωπου και συναντημα του κτηνους, συναντημα ἓν αυτοις· ως ο θανατος τουτου, ουτως και ο θανατος τουτου, και πνευμα ἓν τοις πασι· και τι επερισσευσεν ο ανθρωπος παρα το κτηνος; ουδεν, οτι παντα ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| τα παντα εις τοπον ενα· τα παντα εγενετο απο του χοος, και τα παντα επιστρεψει εις τον χουν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και τις οιδε το πνευμα υιων του ανθρωπου, ει αναβαινει αυτο ανω, και το πνευμα του κτηνους, ει καταβαινει αυτο κατω εις την γην; 22 και ειδον οτι ουκ εστιν αγαθον ει μη ὃ ευφρανθησεται ο ανθρωπος εν ποιημασιν αυτου, οτι αυτο μερις αυτου· οτι τις αξει αυτον του ιδειν εν ω εαν γενηται μετ᾿ αυτον;<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ επεστρεψα εγω και ειδον συν πασας τας συκοφαντιας τας γενομενας υπο τον ηλιον· και ιδου δακρυον των συκοφαντουμενων, και ουκ εστιν αυτοις παρακαλων, και απο χειρος συκοφαντουντων αυτοις ισχυς, και ουκ εστιν αυτοις παρακαλων.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και επῄνεσα εγω συν παντας τους τεθνηκοτας τους ηδη αποθανοντας υπερ τους ζωντας, οτι αυτοι ζωσιν εως του νυν·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και αγαθος υπερ τους δυο τουτους οστις ουπω εγενετο, ὃς ουκ ειδε συν το ποιημα το πονηρον το πεποιημενον υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| Και ειδον εγω συν παντα τον μοχθον και συν πασαν ανδρειαν του ποιηματος, οτι αυτο ζηλος ανδρος απο του εταιρου αυτου· και γε τουτο ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ο αφρων περιεβαλε τας χειρας αυτου και εφαγε τας σαρκας αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| αγαθον πληρωμα δρακος αναπαυσεως υπερ πληρωματα δυο δρακων μοχθου και προαιρεσεως πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| Και επεστρεψα εγω και ειδον ματαιοτητα υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| εστιν εις, και ουκ εστι δευτερος, και γε υιος και γε αδελφος ουκ εστιν αυτω· και ουκ εστι πειρασμος τω παντι μοχθω αυτου, και γε οφθαλμος αυτου ουκ εμπιπλαται πλουτου. και τινι εγω μοχθω και στερισκω την ψυχην μου απο αγαθωσυνης; και γε τουτο ματαιοτης και περισπασμος πονηρος εστι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| αγαθοι οι δυο υπερ τον ενα, οις εστιν αυτοις μισθος αγαθος εν μοχθω αυτων·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| οτι εαν πεσωσιν, ο εις εγερει τον μετοχον αυτου, και ουαι αυτω τω ενι, οταν πεσῃ και μη η δευτερος εγειραι αυτον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και γε εαν κοιμηθωσι δυο, και θερμη αυτοις· και ο εις πως θερμανθη; 12 και εαν επικραταιωθη ο εις, οι δυο στησονται κατεναντι αυτου, και το σπαρτιον το εντριτον ου ταχεως απορραγησεται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ᾿Αγαθος παις πενης και σοφος υπερ βασιλεα πρεσβυτερον και αφρονα, ὃς ουκ εγνω του προσεχειν ετι·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| οτι εξ οικου των δεσμιων εξελευσεται του βασιλευσαι, οτι και γε εν βασιλειᾳ αυτου εγενηθη πενης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| ειδον συν παντας τους ζωντας τους περιπατουντας υπο τον ηλιον μετα του νεανισκου του δευτερου, ὃς στησεται αντ᾿ αυτου·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ουκ εστι περασμος τω παντι λαω, τοις πασιν, οσοι εγενοντο εμπροσθεν αυτων· και γε οι εσχατοι ουκ ευφρανθησονται εν αυτω· οτι και γε τουτο ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| Φυλαξον τον ποδα σου, εν ω εαν πορευῃ εις οικον του Θεου, και εγγυς του ακουειν· υπερ δομα των αφρονων θυσια σου, οτι ουκ εισιν ειδοτες του ποιησαι κακον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΜΗ σπευδε επι στοματι σου, και καρδια σου μη ταχυνατω του εξενεγκαι λογον προ προσωπου του Θεου· οτι ο Θεος εν τω ουρανω ανω, και συ επι της γης. δια τουτο εστωσαν οι λογοι σου ολιγοι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| οτι παραγινεται ενυπνιον εν πληθει πειρασμου και φωνη αφρονος εν πληθει λογων.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| καθως ἂν ευξῃ ευχην τω Θεω, μη χρονισῃς του αποδουναι αυτην, οτι ουκ εστι θελημα εν αφροσι· συ ουν οσα εαν ευξῃ, αποδος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| αγαθον το μη ευξασθαι σε η το ευξασθαι σε και μη αποδουναι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| μη δως το στομα σου του εξαμαρτησαι την σαρκα σου και μη ειπῃς προ προσωπου του Θεου, οτι αγνοια εστιν, ινα μη οργισθη ο Θεος επι φωνη σου και διαφθειρῃ τα ποιηματα χειρων σου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| οτι εν πληθει ενυπνιων και ματαιοτητων και λογων πολλων, οτι συ τον Θεον φοβου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ᾿Εαν συκοφαντιαν πενητος και αρπαγην κριματος και δικαιοσυνης ιδῃς εν χωρᾳ, μη θαυμασῃς επι τω πραγματι· οτι υψηλος επανω υψηλου φυλαξαι, και υψηλοι επ᾿ αυτοις.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και περισσεια γης επι παντι εστι, βασιλευς του αγρου ειργασμενου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| ᾿Αγαπων αργυριον ου πλησθησεται αργυριου· και τις ηγαπησεν εν πληθει αυτων γενημα; και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| εν πληθει αγαθωσυνης επληθυνθησαν εσθοντες αυτην· και τι ανδρεια τω παρ᾿ αυτης οτι αλλ᾿ η του οραν οφθαλμοις αυτου; 11 γλυκυς υπνος του δουλου ει ολιγον και ει πολυ φαγεται· και τω εμπλησθεντι του πλουτησαι ουκ εστιν αφιων αυτον του υπνωσαι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| εστιν αρρωστια, ἣν ειδον υπο τον ηλιον, πλουτον φυλασσομενον τω παρ᾿ αυτου εις κακιαν αυτω,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και απολειται ο πλουτος εκεινος εν περισπασμω πονηρω, και εγεννησεν υιον, και ουκ εστιν εν χειρι αυτου ουδεν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| καθως εξηλθεν απο γαστρος μητρος αυτου γυμνος, επιστρεψει του πορευθηναι ως ηκει, και ουδεν ου ληψεται εν μοχθω αυτου, ινα πορευθη εν χειρι αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και γε τουτο πονηρα αρρωστια· ωσπερ γαρ παρεγενετο, ουτως και απελευσεται, και τις η περισσεια αυτου, ᾗ μοχθει εις ανεμον; 16 και γε πασαι αι ημεραι αυτου εν σκοτει και εν πενθει και θυμω πολλω και αρρωστιᾳ και χολω.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| ᾿Ιδου ειδον εγω αγαθον, ο εστι καλον, του φαγειν και του πιειν και του ιδειν αγαθωσυνην εν παντι μοχθω αυτου, ω εαν μοχθη υπο τον ηλιον αριθμον ημερων ζωης αυτου, ων εδωκεν αυτω ο Θεος· οτι αυτο μερις αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και γε πας ανθρωπος, ω εδωκεν αυτω ο Θεος πλουτον και υπαρχοντα και εξουσιασεν αυτω φαγειν απ᾿ αυτου και λαβειν το μερος αυτου και του ευφρανθηναι εν μοχθω αυτου, τουτο δομα Θεου εστιν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| οτι ου πολλα μνησθησεται τας ημερας της ζωης αυτου· οτι ο Θεος περισπα αυτον εν ευφροσυνῃ καρδιας αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΕΣΤΙ πονηρια, ἣν ειδον υπο τον ηλιον, και πολλη εστιν επι το ανθρωπον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ανηρ, ω δωσει αυτω ο Θεος πλουτον και υπαρχοντα και δοξαν, και ουκ εστιν υστερων τη ψυχη αυτου απο παντων, ων επιθυμησει, και ουκ εξουσιασει αυτω ο Θεος του φαγειν απ᾿ αυτου, οτι ανηρ ξενος φαγεται αυτον· τουτο ματαιοτης και αρρωστια πονηρα εστι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| εαν γεννησῃ ανηρ εκατον και ετη πολλα ζησεται, και πληθος ο,τι εσονται αι ημεραι ετων αυτου, και ψυχη αυτου ου πλησθησεται απο της αγαθωσυνης, και γε ταφη ουκ εγενετο αυτω, ειπα· αγαθον υπερ αυτον το εκτρωμα,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| οτι εν ματαιοτητι ηλθε και εν σκοτει πορευεται, και εν σκοτει ονομα αυτου καλυφθησεται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και γε ηλιον ουκ ειδε και ουκ εγνω, αναπαυσις τουτω υπερ τουτον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και ει εζησε χιλιων ετων καθοδους και αγαθωσυνην ουκ ειδε, μη ουκ εις τοπον ενα πορευεται τα παντα; 7 Πας μοχθος ανθρωπου εις στομα αυτου, και γε η ψυχη ου πληρωθησεται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| οτι τις περισσεια τω σοφω υπερ τον αφρονα; διοτι ο πενης οιδε πορευθηναι κατεναντι της ζωης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| αγαθον οραμα οφθαλμων υπερ πορευομενον ψυχη· και γε τουτο ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| Ει τι εγενετο, ηδη κεκληται ονομα αυτου, και εγνωσθη ο εστιν ανθρωπος, και ου δυνησεται κριθηναι μετα του ισχυροτερου υπερ αυτον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| οτι εισι λογοι πολλοι πληθυνοντες ματαιοτητα. τι περισσον τω ανθρωπω; 12 οτι τις οιδεν αγαθον τω ανθρωπω εν τη ζωη αριθμον ζωης ημερων ματαιοτητος αυτου; και εποιησεν αυτα εν σκια· οτι τις απαγγελει τω ανθρωπω, τι εσται οπισω αυτου υπο τον ηλιον;<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΑΓΑΘΟΝ ονομα υπερ ελαιον αγαθον και ημερα του θανατου υπερ ημεραν γεννησεως.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αγαθον πορευθηναι εις οικον πενθους η οτι πορευθηναι εις οικον ποτου, καθοτι τουτο τελος παντος ανθρωπου, και ο ζων δωσει αγαθον εις καρδιαν αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| αγαθον θυμος υπερ γελωτα, οτι εν κακιᾳ προσωπου αγαθυνθησεται καρδια.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| καρδια σοφων εν οικω πενθους, και καρδια αφρονων εν οικω ευφροσυνης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αγαθον το ακουσαι επιτιμησιν σοφου υπερ ανδρα ακουοντα ᾆσμα αφρονων·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ως φωνη ακανθων υπο τον λεβητα, ουτως γελως των αφρονων· και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οτι η συκοφαντια περιφερει σοφον και απολλυσι την καρδιαν ευτονιας αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αγαθη εσχατη λογων υπερ αρχην αυτου, αγαθον μακροθυμος υπερ υψηλον πνευματι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη σπευσῃς εν πνευματι σου του θυμουσθαι, οτι θυμος εν κολπω αφρονων αναπαυσεται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| μη ειπῃς· τι εγενετο οτι αι ημεραι αι προτεραι ησαν αγαθαι υπερ ταυτας; οτι ουκ εν σοφιᾳ επηρωτησας περι τουτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| αγαθη σοφια μετα κληρονομιας και περισσεια τοις θεωρουσι τον ηλιον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οτι εν σκια αυτης η σοφια ως σκια αργυριου, και περισσεια γνωσεως της σοφιας ζωοποιησει τον παρ᾿ αυτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ιδε τα ποιηματα του Θεου· οτι τις δυνησεται του κοσμησαι ὃν ἂν ο Θεος διαστρεψῃ αυτον; 14 εν ημερᾳ αγαθωσυνης ζηθι εν αγαθω και εν ημερᾳ κακιας ιδε· και γε συν τουτω συμφωνως τουτο εποιησεν ο Θεος περι λαλιας, ινα μη ευρῃ ανθρωπος οπισω αυτου ουδεν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| Συν τα παντα ειδον εν ημεραις ματαιοτητος μου. εστι δικαιος απολλυμενος εν δικαιω αυτου, και εστιν ασεβης μενων εν κακιᾳ αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| μη γινου δικαιος πολυ, μηδε σοφιζου περισσα, μηποτε εκπλαγης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| μη ασεβησῃς πολυ και μη γινου σκληρος, ινα μη αποθανῃς εν ου καιρω σου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αγαθον το αντεχεσθαι σε εν τουτω, και γε απο τουτου μη μιανῃς την χειρα σου, οτι φοβουμενοις τον Θεον εξελευσεται τα παντα.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ῾Η σοφια βοηθησει τω σοφω υπερ δεκα εξουσιαζοντας τους οντας εν τη πολει·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| οτι ανθρωπος ουκ εστι δικαιος εν τη γη, ος ποιησει αγαθον και ουχ αμαρτησεται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και γε εις παντας λογους, ους λαλησουσιν ασεβεις, μη θης καρδιαν σου, οπως μη ακουσῃς του δουλου σου καταρωμενου σε·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| οτι πλειστακις πονηρευσεται σε και καθοδους πολλας κακωσει καρδιαν σου, οτι ως και γε συ κατηρασω ετερους.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| Παντα ταυτα επειρασα εν τη σοφιᾳ· ειπα· σοφισθησομαι,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και αυτη εμακρυνθη απ᾿ εμου μακραν υπερ ὃ ην, και βαθυ βαθος, τις ευρησει αυτο; 25 εκυκλωσα εγω, και η καρδια μου του γνωναι και του κατασκεψασθαι και του ζητησαι σοφιαν και ψηφον και του γνωναι ασεβους αφροσυνην και οχληριαν και περιφοραν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και ευρισκω εγω αυτην και ερω πικροτερον υπερ θανατον, συν την γυναικα, ητις εστι θηρευμα και σαγηναι καρδια αυτης, δεσμος εις χειρας αυτης· αγαθος προ προσωπου του Θεου εξαιρεθησεται απ᾿ αυτης, και αμαρτανων συλληφθησεται εν αυτη.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| ιδε τουτο ευρον, ειπεν ο εκκλησιαστης, μια τη μια του ευρειν λογισμον,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| ὃν επεζητησεν η ψυχη μου και ουχ ευρον· και ανθρωπον ενα απο χιλιων ευρον και γυναικα εν πασι τουτοις ουχ ευρον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| πλην ιδε τουτο ευρον, ὃ εποιησεν ο Θεος συν τον ανθρωπον ευθη, και αυτοι εζητησαν λογισμους πολλους.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΤΙΣ οιδε σοφους; και τις οιδε λυσιν ρηματος; σοφια ανθρωπου φωτιει προσωπον αυτου, και αναιδης προσωπω αυτου μισηθησεται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| στομα βασιλεως φυλαξον και περι λογου ορκου Θεου μη σπουδασῃς.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| απο προσωπου αυτου πορευσῃ, μη στης εν λογω πονηρω· οτι παν ὃ εαν θελησῃ, ποιησει,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| καθως βασιλευς εξουσια‘ζων, και τις ερει αυτω· τι ποιεις; 5 ο φυλασσων εντολην ου γνωσεται ρημα πονηρον, και καιρον κρισεως γινωσκει καρδια σοφου·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| οτι παντι πραγματι εστι καιρος και κρισις, οτι γνωσις του ανθρωπου πολλη επ᾿ αυτον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| οτι ουκ εστι γινωσκων τι το εσομενον οτι καθως εσται τις αναγγελει αυτω; 8 ουκ εστιν ανθρωπος εξουσιαζων εν πνευματι του κωλυσαι συν το πνευμα· και ουκ εστιν εξουσια εν ημερᾳ θανατου, και ουκ εστιν αποστολη εν ημερᾳ πολεμου, και ου διασωσει ασεβεια τον παρ᾿ αυτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και συν παν τουτο ειδον και εδωκα την καρδιαν μου εις παν το ποιημα, ὃ πεποιηται υπο τον ηλιον, τα οσα εξουσιασατο ο ανθρωπος εν ανθρωπω του κακωσαι αυτον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και τοτε ειδον ασεβεις εις ταφους εισαχθεντας, και εκ του αγιου, και επορευθησαν και επῃνεθησαν εν τη πολει, οτι ουτως εποιησαν· και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| οτι ουκ εστι γινομενη αντιρρησις απο των ποιουντων το πονηρον ταχυ· δια τουτο επληροφορηθη καρδια υιων του ανθρωπου εν αυτοις του ποιησαι το πονηρον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| ὃς ημαρτεν, εποιησε το πονηρον απο τοτε και απο μακροτητος αυτων· οτι και γε γινωσκω εγω οτι εστιν αγαθον τοις φοβουμενοις τον Θεον, οπως φοβωνται απο προσωπου αυτου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και αγαθον ουκ εσται τω ασεβει, και ου μακρυνει ημερας εν σκια ὃς ουκ εστι φοβουμενος απο προσωπου του Θεου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| εστι ματαιοτης, ἣ πεποιηται επι της γης, οτι εισι δικαιοι οτι φθανει επ᾿ αυτους ως ποιημα των ασεβων, και εισιν ασεβεις οτι φθανει προς αυτους ως ποιημα των δικαιων· ειπα οτι και γε τουτο ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και επῄνεσα εγω συν την ευφροσυνην, οτι ουκ εστιν αγαθον τω ανθρωπω υπο τον ηλιον, οτι ει μη φαγειν και του πιειν και του ευφρανθηναι, και αυτο συμπροσεσται αυτω εν μοχθω αυτου ημερας ζωης αυτου, οσας εδωκεν αυτω ο Θεος υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| ᾿Εν οις εδωκα την καρδιαν μου του γνωναι την σοφιαν και του ιδειν τον περισπασμον τον πεποιημενον επι της γης, οτι και εν ημερᾳ και εν νυκτι υπνον οφθαλμοις αυτου ουκ εστι βλεπων.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και ειδον συν παντα τα ποιηματα του Θεου, οτι ου δυνησεται ανθρωπος του ευρειν συν το ποιημα το πεποιημενον υπο τον ηλιον. οσα ἂν μοχθησῃ ανθρωπος του ζητησαι, και ουχ ευρησει· και γε οσα ἂν ειπῃ σοφος του γνωναι, ου δυνησεται του ευρειν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΟΤΙ συμπαν τουτο εδωκα εις καρδιαν μου, και καρδια μου συν παν ειδε τουτο, ως οι δικαιοι και οι σοφοι και αι εργασιαι αυτων εν χειρι του Θεου, και γε αγαπην και γε μισος ουκ εστιν ειδως ο ανθρωπος· τα παντα προ προσωπου αυτων, ματαιοτης εν τοις πασι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| συναντημα ἓν τω δικαιω και τω ασεβει, τω αγαθω και τω κακω και τω καθαρω και τω ακαθαρτω και τω θυσιαζοντι και τω μη θυσιαζοντι· ως ο αγαθος, ως ο αμαρτανων· ως ο ομνυων, καθως ο τον ορκον φοβουμενος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| τουτο πονηρον εν παντι πεποιημενω υπο τον ηλιον, οτι συναντημα ἓν τοις πασι· και γε καρδια υιων του ανθρωπου επληρωθη πονηρου, και περιφερεια εν καρδιᾳ αυτων εν ζωη αυτων, και οπισω αυτων προς τους νεκρους.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| οτι τις ὃς κοινωνει προς παντας τους ζωντας; εστιν ελπις, οτι ο κυων ο ζων, αυτος αγαθος υπερ τον λεοντα τον νεκρον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| οτι οι ζωντες γνωσονται οτι αποθανουνται, και οι νεκροι ουκ εισι γινωσκοντες ουδεν· και ουκ εστιν αυτοις ετι μισθος, οτι επελησθη η μνημη αυτων·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και γε αγαπη αυτων και γε μισος αυτων και γε ζηλος αυτων ηδη απωλετο, και γε μερις ουκ εστιν αυτοις ετι εις τον αιωνα εν παντι τω πεποιημενω υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| Δευρο φαγε εν ευφροσυνῃ τον αρτον σου και πιε εν καρδιᾳ αγαθη οινον σου, οτι ηδη ευδοκησεν ο Θεος τα ποιηματα σου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| εν παντι καιρω εστωσαν ιματια σου λευκα, και ελαιον επι κεφαλης σου μη υστερησατω.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και ιδε ζωην μετα γυναικος, ἧς ηγαπησας, πασας τας ημερας ζωης ματαιοτητος σου τας δοθεισας σοι υπο τον ηλιον, οτι αυτο μερις σου εν τη ζωη σου και εν τω μοχθω σου, ω συ μοχθεις υπο τον ηλιον.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| παντα, οσα ἂν ευρῃ η χειρ σου του ποιησαι, ως η δυναμις σου ποιησον, οτι ουκ εστι ποιημα και λογισμος και γνωσις και σοφια εν ᾅδῃ, οπου συ πορευῃ εκει.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| ᾿Επεστρεψα και ειδον υπο τον ηλιον οτι ου τοις κουφοις ο δρομος και ου τοις δυνατοις ο πολεμος και γε ου τω σοφω αρτος και γε ου τοις συνετοις πλουτος και γε ου τοις γινωσκουσι χαρις, οτι καιρος και απαντημα συναντησεται τοις πασιν αυτοις.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| οτι και γε ουκ εγνω ο ανθρωπος τον καιρον αυτου· ως οι ιχθυες οι θηρευομενοι εν αμφιβληστρω κακω και ως ορνεα τα θηρευομενα εν παγιδι, ως αυτα παγιδευονται οι υιοι του ανθρωπου εις καιρον πονηρον, οταν επιπεσῃ επ᾿ αυτους αφνω.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| Και γε τουτο ειδον σοφιαν υπο τον ηλιον, και μεγαλη εστι προς με·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| πολις μικρα και ανδρες εν αυτη ολιγοι, και ελθῃ επ᾿ αυτην βασιλευς μεγας και κυκλωσῃ αυτην και οικοδομησῃ επ᾿ αυτην χαρακας μεγαλους·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και ευρῃ εν αυτη ανδρα πενητα σοφον, και διασωσει αυτος την πολιν εν τη σοφιᾳ αυτου· και ανθρωπος ουκ εμνησθη συν του ανδρος του πενητος εκεινου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και ειπα εγω· αγαθη σοφια υπερ δυναμιν, και σοφια του πενητος εξουδενωμενη, και οι λογοι αυτου ουκ εισιν ακουομενοι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| λογοι σοφων εν αναπαυσει ακουονται υπερ κραυγην εξουσιαζοντων εν αφροσυναις.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| αγαθη σοφια υπερ σκευη πολεμου, και αμαρτανων εις απολεσει αγαθωσυνην πολλην.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΜΥΙΑΙ θανατουσαι σαπριουσι σκευασιαν ελαιου ηδυσματος· τιμιον ολιγον σοφιας υπερ δοξαν αφροσυνης μεγαλην,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| καρδια σοφου εις δεξιον αυτου, και καρδια αφρονος εις αριστερον αυτου·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και γε εν οδω οταν αφρων πορευηται, καρδια αυτου υστερησει, και α λογιειται παντα αφροσυνη εστιν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| εαν πνευμα του εξουσιαζοντος αναβη επι σε, τοπον σου μη αφης, οτι ιαμα καταπαυσει αμαρτιας μεγαλας.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| εστι πονηρια, ἣν ειδον υπο τον ηλιον, ως ακουσιον ὃ εξηλθεν απο προσωπου εξουσιαζοντος·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| εδοθη ο αφρων εν υψεσι μεγαλοις, και πλουσιοι εν ταπεινω καθησονται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| ειδον δουλους εφ᾿ ιππους και αρχοντας πορευομενους ως δουλους επι της γης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| ο ορυσσων βοθρον εις αυτον εμπεσειται, και καθαιρουντα φραγμον, δηξεται αυτον οφις.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| εξαιρων λιθους διαπονηθησεται εν αυτοις, σχιζων ξυλα κινδυνευσει εν αυτοις.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| εαν εκπεσῃ το σιδηριον, και αυτος προσωπον εταραξε, και δυναμεις δυναμωσει, και περισσεια του ανδρειου σοφια.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| εαν δακῃ οφις εν ου ψιθυρισμω, και ουκ εστι περισσεια τω επαδοντι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| λογοι στοματος σοφου χαρις, και χειλη αφρονος καταποντιουσιν αυτον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| αρχη λογων στοματος αυτου αφροσυνη, και εσχατη στοματος αυτου περιφερεια πονηρα,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και ο αφρων πληθυνει λογους, ουκ εγνω ανθρωπος τι το γενομενον, και τι το εσομενον, οτι οπισω αυτου, τις αναγγελει αυτω; 15 μοχθος των αφρονων κοπωσει αυτους, ὃς ουκ εγνω του πορευθηναι εις πολιν.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| ουαι σοι, πολις, ἧς ο βασιλευς σου νεωτερος και οι αρχοντες σου πρωΐ εσθιουσι.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| μακαρια συ, γη, ἧς ο βασιλευς σου υιος ελευθερων και οι αρχοντες σου προς καιρον φαγονται εν δυναμει και ουκ αισχυνθησονται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| εν οκνηριαις ταπεινωθησεται η δοκωσις, και εν αργιᾳ χειρων σταξει η οικια.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| εις γελωτα ποιουσιν αρτον και οινον και ελαιον του ευφρανθηναι ζωντας, και του αργυριου ταπεινωσει επακουσεται τα παντα.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και γε εν συνειδησει σου βασιλεα μη καταρασῃ, και εν ταμιειοις κοιτωνων σου μη καταρασῃ πλουσιον· οτι πετεινον του ουρανου αποισει συν την φωνην σου, και ο εχων τας πτερυγας απαγγελει λογον σου.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΑΠΟΣΤΕΙΛΟΝ τον αρτον σου επι προσωπον του υδατος, οτι εν πληθει ημερων ευρησεις αυτον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| δος μεριδα τοις επτα και γε τοις οκτω, οτι ου γινωσκεις τι εσται πονηρον επι την γην.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| εαν πλησθωσι τα νεφη υετου, επι την γην εκχεουσι· και εαν πεσῃ ξυλον εν τω νοτω και εαν εν τω βορρα, τοπω, ου πεσειται το ξυλον, εκει εσται.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| τηρων ανεμον ου σπερει, και βλεπων εν ταις νεφελαις ου θερισει.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| εν οις ουκ εστι γινωσκων τις η οδος του πνευματος. ως οστα εν γαστρι κυοφορουσης, ουτως ου γνωσῃ τα ποιηματα του Θεου, οσα ποιησει συν τα παντα.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| εν τω πρωΐ σπειρον το σπερμα σου, και εις εσπεραν μη αφετω η χειρ σου, οτι ου γινωσκεις ποιον στοιχησει, η τουτο η τουτο, και εαν τα δυο επι το αυτο αγαθα.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και γλυκυ το φως και αγαθον τοις οφθαλμοις του βλεπειν συν τον ηλιον·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| οτι και εαν ετη πολλα ζησεται ο ανθρωπος, εν πασιν αυτοις ευφρανθησεται και μνησθησεται τας ημερας του σκοτους, οτι πολλαι εσονται· παν το ερχομενον ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| Ευφραινου, νεανισκε, εν νεοτητι σου, και αγαθυνατω σε η καρδια σου εν ημεραις νεοτητος σου, και περιπατει εν οδοις καρδιας σου αμωμος και μη εν ορασει οφθαλμων σου και γνωθι οτι επι πασι τουτοις αξει σε ο Θεος εν κρισει.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και αποστησον θυμον απο καρδιας σου και παραγαγε πονηριαν απο σαρκος σου, οτι η νεοτης και η ανοια ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ μνησθητι του κτισαντος σε εν ημεραις νεοτητος σου, εως οτου μη ελθωσιν ημεραι της κακιας και φθασωσιν ετη, εν οις ερεις· ουκ εστι μοι εν αυτοις θελημα·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| εως ου μη σκοτισθη ο ηλιος και το φως και η σεληνη και οι αστερες, και επιστρεψωσι τα νεφη οπισω του υετου·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| εν ημερᾳ, ᾗ εαν σαλευθωσι φυλακες της οικιας και διαστραφωσιν ανδρες της δυναμεως, και ηργησαν αι αληθουσαι, οτι ωλιγωθησαν, και σκοτασουσιν αι βλεπουσαι εν ταις οπαις·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και κλεισουσι θυρας εν αγορα, εν ασθενειᾳ φωνης της αληθουσης, και αναστησεται εις φωνην του στρουθιου, και ταπεινωθησονται πασαι αι θυγατερες του ᾄσματος·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και απο υψους οψονται, και θαμβοι εν τη οδω· και ανθησῃ το αμυγδαλον, και παχυνθη η ακρις, και διασκεδασθη η καππαρις, οτι επορευθη ο ανθρωπος εις οικον αιωνος αυτου, και εκυκλωσαν εν αγορα οι κοπτομενοι·<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| εως οτου μη ανατραπη το σχοινιον του αργυριου, και συντριβη το ανθεμιον του χρυσιου, και συντριβη υδρια επι τη πηγη, και συντροχασῃ ο τροχος επι τον λακκον,<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και επιστρεψῃ ο χους επι την γην, ως ην, και το πνευμα επιστρεψῃ προς τον Θεον, ὃς εδωκεν αυτο.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| ματαιοτης ματαιοτητων, ειπεν ο εκκλησιαστης, τα παντα ματαιοτης.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| Και περισσον οτι εγενετο εκκλησιαστης σοφος, οτι εδιδαξε γνωσιν συν τον λαον, και ους εξιχνιασεται κοσμιον παραβολων.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| πολλα εζητησεν εκκλησιαστης του ευρειν λογους θεληματος και γεγραμμενον ευθυτητος, λογους αληθειας.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| Λογοι σοφων ως τα βουκεντρα και ως ἧλοι πεφυτευμενοι, οἳ παρα των συνθεματων εδοθησαν εκ ποιμενος ενος 12 και περισσον εξ αυτων. υιε μου, φυλαξαι, του ποιησαι βιβλια πολλα· ουκ εστι περασμος, και μελετη πολλη κοπωσις σαρκος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| Τελος λογου, το παν ακουε· τον Θεον φοβου και τας εντολας αυτου φυλασσε, οτι τουτο πας ο ανθρωπος.<br>Εκκλησιαστης-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| οτι συμπαν το ποιημα ο Θεος αξει εν κρισει, εν παντι παρεωραμενω, εαν αγαθον και εαν πονηρον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΑΣΜΑ ἆσματων, ο εστι τω Σαλωμων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Φιλησατω με απο φιληματων στοματος αυτου, οτι αγαθοι μαστοι σου υπερ οινον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και οσμη μυρων σου υπερ παντα τα αρωματα· μυρον εκκενωθεν ονομα σου. δια τουτο νεανιδες ηγαπησαν σε,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ειλκυσαν σε, οπισω σου εις οσμην μυρων σου δραμουμεν. εισηνεγκε με ο βασιλευς εις το ταμιειον αυτου. αγαλλιασωμεθα και ευφρανθωμεν εν σοι· αγαπησομεν μαστους σου υπερ οινον· ευθυτης ηγαπησε σε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| μελαινα ειμι εγω και καλη, θυγατερες ῾Ιερουσαλημ, ως σκηνωματα Κηδαρ, ως δερρεις Σαλωμων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| μη βλεψητε με οτι εγω ειμι μεμελανωμενη, οτι παρεβλεψε με ο ηλιος· υιοι μητρος μου εμαχεσαντο εν εμοι, εθεντο με φυλακισσαν εν αμπελωσιν· αμπελωνα εμον ουκ εφυλαξα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| απαγγειλον μοι ὃν ηγαπησεν η ψυχη μου, που ποιμαινεις, που κοιταζεις εν μεσημβριᾳ, μηποτε γενωμαι ως περιβαλλομενη επ᾿ αγελαις εταιρων σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| εαν μη γνως σεαυτην, η καλη εν γυναιξιν, εξελθε συ εν πτερναις των ποιμνιων και ποιμαινε τας εριφους σου επι σκηνωμασι των ποιμενων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| τη ιππω μου εν αρμασι Φαραω ωμοιωσα σε, η πλησιον μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| τι ωραιωθησαν σιαγονες σου ως τρυγονος, τραχηλος σου ως ορμισκοι; 11 ομοιωματα χρυσιου ποιησομεν σοι μετα στιγματων του αργυριου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| εως ου ο βασιλευς εν ανακλισει αυτου, ναρδος μου εδωκεν οσμην αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| αποδεσμος της στακτης αδελφιδος μου εμοι, ανα μεσον των μαστων μου αυλισθησεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| βοτρυς της κυπρου αδελφιδος μου εμοι, εν αμπελωσιν ᾿Εγγαδδι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| ιδου ει καλη, η πλησιον μου, ιδου ει καλη, οφθαλμοι σου περιστεραι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ιδου ει καλος, ο αδελφιδος μου, και γε ωραιος· προς κλινῃ ημων συσκιος,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| δοκοι οικων ημων κεδροι, φατνωματα ημων κυπαρισσοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΓΩ ανθος του πεδιου, κρινον των κοιλαδων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ως κρινον εν μεσω ακανθων, ουτως η πλησιον μου ανα μεσον των θυγατερων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ως μηλον εν τοις ξυλοις του δρυμου, ουτως αδελφιδος μου ανα μεσον των υιων· εν τη σκια αυτου επεθυμησα και εκαθισα, και καρπος αυτου γλυκυς εν λαρυγγι μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| εισαγαγετε με εις οικον του οινου, ταξατε επ᾿ εμε αγαπην.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| στηρισατε με εν μυροις, στοιβασατε με εν μηλοις, οτι τετρωμενη αγαπης εγω.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| ευωνυμος αυτου υπο την κεφαλην μου, και η δεξια αυτου περιληψεται με.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ωρκισα υμας, θυγατερες ῾Ιερουσαλημ, εν δυναμεσι και εν ισχυσεσι του αγρου, εαν εγειρητε και εξεγειρητε την αγαπην, εως ου θελησῃ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| Φωνη αδελφιδου μου· ιδου ουτος ηκει πηδων επι τα ορη, διαλλομενος επι τους βουνους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| ομοιος εστιν αδελφιδος μου τη δορκαδι η νεβρω ελαφων επι τα ορη Βαιθηλ. ιδου ουτος οπισω του τοιχου ημων παρακυπτων δια των θυριδων, εκκυπτων δια των δικτυων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| αποκρινεται αδελφιδος μου, και λεγει μοι· αναστα, ελθε η πλησιον μου, καλη μου, περιστερα μου,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| οτι ιδου ο χειμων παρηλθεν, ο υετος απηλθεν, επορευθη εαυτω,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| τα ανθη ωφθη εν τη γη, καιρος της τομης εφθακε, φωνη της τρυγονος ηκουσθη εν τη γη ημων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| η συκη εξηνεγκεν ολυνθους αυτης, αι αμπελοι κυπριζουσιν, εδωκαν οσμην. αναστα, ελθε, η πλησιον μου, καλη μου, περιστερα μου, και ελθε,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| συ περιστερα μου, εν σκεπῃ της πετρας, εχομενα του προτειχισματος· δειξον μοι την οψιν σου, και ακουτισον με την φωνην σου, οτι η φωνη σου ηδεια, και η οψις σου ωραια.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| πιασατε ημιν αλωπεκας μικρους αφανιζοντας αμπελωνας, και αι αμπελοι ημων κυπριζουσιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| αδελφιδος μου εμοι, καγω αυτω, ο ποιμαινων εν τοις κρινοις,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| εως ου διαπνευσῃ η ημερα και κινηθωσιν αι σκιαι. αποστρεψον, ομοιωθητι συ, αδελφιδε μου, τω δορκωνι η νεβρω ελαφων επι ορη κοιλωματων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΕΠΙ κοιτην μου εν νυξιν εζητησα ὃν ηγαπησεν η ψυχη μου· εζητησα αυτον και ουχ ευρον αυτον· εκαλεσα αυτον, και ουχ υπηκουσε μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| αναστησομαι δη και κυκλωσω εν τη πολει, εν ταις αγοραις και εν ταις πλατειαις, και ζητησω ὃν ηγαπησεν η ψυχη μου. εζητησα αυτον και ουχ ευρον αυτον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ευροσαν με οι τηρουντες, οι κυκλουντες εν τη πολει. μη ὃν ηγαπησεν η ψυχη μου ιδετε; 4 ως μικρον οτε παρηλθον απ᾿ αυτων, εως ου ευρον ὃν ηγαπησεν η ψυχη μου· εκρατησα αυτον και ουκ αφηκα αυτον, εως ου εισηγαγον αυτον εις οικον μητρος μου και εις ταμιειον της συλλαβουσης με.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ωρκισα υμας, θυγατερες ῾Ιερουσαλημ, εν ταις δυναμεσι και εν ταις ισχυσεσι του αγρου, εαν εγειρητε και εξεγειρητε την αγαπην, εως ἂν θελησῃ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| Τις αυτη η αναβαινουσα απο της ερημου ως στελεχη καπνου τεθυμιαμενη σμυρναν και λιβανον απο παντων κονιορτων μυρεψου; 7 ιδου η κλινη του Σαλωμων, εξηκοντα δυνατοι κυκλω αυτης απο δυνατων ᾿Ισραηλ,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| παντες κατεχοντες ρομφαιαν, δεδιδαγμενοι πολεμον, ανηρ ρομφαια αυτου επι μηρον αυτου απο θαμβους εν νυξι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| φορειον εποιησεν εαυτω ο βασιλευς Σαλωμων απο ξυλων του Λιβανου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| στυλους αυτου εποιησεν αργυριον και ανακλιτον αυτου χρυσεον· επιβασις αυτου πορφυρα, εντος αυτου λιθοστρωτον, αγαπην απο θυγατερων ῾Ιερουσαλημ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| θυγατερες Σιων, εξελθατε και ιδετε εν τω βασιλει Σαλωμων εν τω στεφανω, ω εστεφανωσεν αυτον η μητηρ αυτου εν ημερᾳ νυμφευσεως αυτου και εν ημερᾳ ευφροσυνης καρδιας αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.Ιδου ει καλη, η πλησιον μου, ιδου ει καλη. οφθαλμοι σου περιστεραι εκτος της σιωπησεως σου. τριχωμα σου ως αγελαι των αιγων, αἳ απεκαλυφθησαν απο του Γαλααδ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| οδοντες σου ως αγελαι των κεκαρμενων, αἳ ανεβησαν απο του λουτρου, αι πασαι διδυμευουσαι, και ατεκνουσα ουκ εστιν εν αυταις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| ως σπαρτιον το κοκκινον χειλη σου, και η λαλια σου ωραια, ως λεπυρον ροας μηλον σου εκτος της σιωπησεως σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| ως πυργος Δαυΐδ τραχηλος σου, ο ᾠκοδομημενος εις θαλπιωθ· χιλιοι θυρεοι κρεμανται επ᾿ αυτον, πασαι βολιδες των δυνατων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| δυο μαστοι σου ως δυο νεβροι διδυμοι δορκαδος οι νεμομενοι εν κρινοις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| εως ου διαπνευσῃ ημερα και κινηθωσιν αι σκιαι, πορευσομαι εμαυτω προς το ορος της σμυρνης και προς τον βουνον του Λιβανου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| ολη καλη ει, πλησιον μου, και μωμος ουκ εστιν εν σοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| δευρο απο Λιβανου, νυμφη, δευρο απο Λιβανου· ελευσῃ και διελευσῃ απο αρχης πιστεως, απο κεφαλης Σανιρ και ᾿Ερμων, απο μανδρων λεοντων, απο ορεων παρδαλεων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| εκαρδιωσας ημας, αδελφη μου νυμφη· εκαρδιωσας ημας ενι απο οφθαλμων σου, εν μια ενθεματι τραχηλων σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| τι εκαλλιωθησαν μαστοι σου, αδελφη μου νυμφη; τι εκαλλιωθησαν μαστοι σου απο οινου, και οσμη ιματιων σου υπερ παντα τα αρωματα; 11 κηριον αποσταζουσι χειλη σου, νυμφη· μελι και γαλα υπο την γλωσσαν σου, και οσμη ιματιων σου ως οσμη Λιβανου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| κηπος κεκλεισμενος, αδελφη μου νυμφη, κηπος κεκλεισμενος, πηγη εσφραγισμενη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| αποστολαι σου παραδεισος ροων μετα καρπου ακροδρυων, κυπροι μετα ναρδων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ναρδος και κροκος, καλαμος και κινναμωμον μετα παντων ξυλων του Λιβανου, σμυρνα αλωθ μετα παντων πρωτων μυρων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| πηγη κηπου και φρεαρ υδατος ζωντος και ροιζουντος απο του Λιβανου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ᾿Εξεγερθητι, βορρα, και ερχου, νοτε, διαπνευσον κηπον μου, και ρευσατωσαν αρωματα μου· καταβητω αδελφιδος μου εις κηπον αυτου και φαγετω καρπον ακροδρυων αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΕΙΣΗΛΘΟΝ εις κηπον μου, αδελφη μου νυμφη, ετρυγησα σμυρναν μου μετα αρωματων μου, εφαγον αρτον μου μετα μελιτος μου, επιον οινον μου μετα γαλακτος μου· φαγετε, πλησιοι, και πιετε και μεθυσθητε, αδελφοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| ᾿Εγω καθευδω και η καρδια μου αγρυπνει. φωνη αδελφιδου μου κρουει επι την θυραν. ῎Ανοιξον μοι, αδελφη μου, η πλησιον μου, περιστερα μου, τελεια μου, οτι η κεφαλη μου επλησθη δροσου και οι βοστρυχοι μου ψεκαδων νυκτος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ᾿Εξεδυσαμην τον χιτωνα μου, πως ενδυσομαι αυτον; ενιψαμην τους ποδας μου, πως μολυνω αυτους; 4 αδελφιδος μου απεστειλε χειρα αυτου απο της οπης, και η κοιλια μου εθροηθη επ᾿ αυτον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| ανεστην εγω ανοιξαι τω αδελφιδω μου, χειρες μου εσταξαν σμυρναν, δακτυλοι μου σμυρναν πληρη επι χειρας του κλειθρου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| ηνοιξα εγω τω αδελφιδω μου· αδελφιδος μου παρηλθε. ψυχη μου εξηλθεν εν λογω αυτου. εζητησα αυτον και ουχ ευρον αυτον, εκαλεσα αυτον και ουχ υπηκουσε μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ευροσαν με οι φυλακες οι κυκλουντες εν τη πολει, επαταξαν με, ετραυματισαν με· ηραν το θεριστρον μου απ᾿ εμου φυλακες των τειχεων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| ωρκισα υμας, θυγατερες ῾Ιερουσαλημ, εν ταις δυναμεσι και εν ταις ισχυσεσι του αγρου· εαν ευρητε τον αδελφιδον μου, τι απαγγειλητε αυτω; οτι τετρωμενη αγαπης εγω ειμι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| Τι αδελφιδος σου απο αδελφιδου, η καλη εν γυναιξι; τι αδελφιδος σου απο αδελφιδου, οτι ουτως ωρκισας ημας; 10 ᾿Αδελφιδος μου, λευκος και πυρρος, εκλελοχισμενος απο μυριαδων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| κεφαλη αυτου χρυσιον καιφαζ, βοστρυχοι αυτου ελαται, μελανες ως κοραξ·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| οφθαλμοι αυτου ως περιστεραι επι πληρωματα υδατων λελουσμεναι εν γαλακτι, καθημεναι επι πληρωματα·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| σιαγονες αυτου ως φιαλαι του αρωματος φυουσαι μυρεψικα· χειλη αυτου κρινα σταζοντα σμυρναν πληρη·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| χειρες αυτου τορευται χρυσαι πεπληρωμεναι Θαρσις· κοιλια αυτου πυξιον ελεφαντινον επι λιθου σαπφειρου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| κνημαι αυτου στυλοι μαρμαρινοι τεθεμελιωμενοι επι βασεις χρυσας· ειδος αυτου ως Λιβανος, εκλεκτος ως κεδροι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| φαρυγξ αυτου γλυκασμοι και ολος επιθυμια· ουτος αδελφιδος μου και ουτος πλησιον μου, θυγατερες ῾Ιερουσαλημ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΠΟΥ απηλθεν ο αδελφιδος σου, η καλη εν γυναιξι; που απεβλεψεν ο αδελφιδος σου; και ζητησομεν αυτον μετα σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ᾿Αδελφιδος μου κατεβη εις κηπον αυτου εις φιαλας του αρωματος ποιμαινειν εν κηποις και συλλεγειν κρινα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| εγω τω αδελφιδω μου, και αδελφιδος μου εμοι, ο ποιμαινων εν τοις κρινοις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| Καλη ει, η πλησιον μου, ως ευδοκια, ωραια ως ῾Ιερουσαλημ, θαμβος ως τεταγμεναι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| αποστρεψον οφθαλμους σου απεναντιον μου, οτι αυτοι ανεπτερωσαν με. τριχωμα σου ως αγελαι των αιγων, αἳ ανεφανησαν απο του Γαλααδ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| οδοντες σου ως αγελαι των κεκαρμενων, αἳ ανεβησαν απο του λουτρου, αι πασαι διδυμευουσαι, και ατεκνουσα ουκ εστιν εν αυταις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| ως σπαρτιον το κοκκινον χειλη σου και η λαλια σου ωραια, ως λεπυρον της ροας μηλον σου εκτος της σιωπησεως σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| εξηκοντα εισι βασιλισσαι, και ογδοηκοντα παλλακαι, και νεανιδες ων ουκ εστιν αριθμος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| μια εστι περιστερα μου, τελεια μου, μια εστι τη μητρι αυτης, εκλεκτη εστι τη τεκουσῃ αυτην. ειδοσαν αυτην θυγατερες και μακαριουσιν αυτην, βασιλισσαι και γε παλλακαι και αινεσουσιν αυτην.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| τις αυτη η εκκυπτουσα ωσει ορθρος, καλη ως σεληνη, εκλεκτη ως ο ηλιος, θαμβος ως τεταγμεναι; 11 Εις κηπον καρυας κατεβην ιδειν εν γεννημασι του χειμαρρου, ιδειν ει ηνθισεν η αμπελος, εξηνθησαν αι ροαι· εκει δωσω τους μαστους μου σοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ουκ εγνω η ψυχη μου· εθετο με αρματα ᾿Αμιναδαβ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΠΙΣΤΡΕΦΕ, επιστρεφε, η Σουλαμιτις· επιστρεφε, επιστρεφε, και οψομεθα εν σοι, τι οψεσθε εν τη Σουλαμιτιδι; η ερχομενη ως χοροι των παρεμβολων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| ωραιωθησαν διαβηματα σου εν υποδημασι σου, θυγατερ Ναδαβ· ρυθμοι μηρων ομοιοι ορμισκοις, εργον τεχνιτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ομφαλος σου κρατηρ τορευτος μη υστερουμενος κραμα· κοιλια σου θημωνια σιτου πεφραγμενη εν κρινοις·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| δυο μαστοι σου, ως δυο νεβροι διδυμοι δορκαδος·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ο τραχηλος σου ως πυργος ελεφαντινος· οι οφθαλμοι σου ως λιμναι εν ᾿Εσεβων, εν πυλαις θυγατρος πολλων· μυκτηρ σου ως πυργος του Λιβανου σκοπευων προσωπον Δαμασκου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| κεφαλη σου επι σε ως Καρμηλος, και πλοκιον κεφαλης σου ως πορφυρα, βασιλευς δεδεμενος εν παραδρομαις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| τι ωραιωθης και τι ηδυνθης αγαπη, εν τρυφαις σου; 8 τουτο μεγεθος σου, ωμοιωθης τω φοινικι και οι μαστοι σου τοις βοτρυσιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ειπα· αναβησομαι επι τω φοινικι, κρατησω των υψεων αυτου, και εσονται δη μαστοι σου ως βοτρυες της αμπελου και οσμη ρινος σου ως μηλα 10 και ο λαρυγξ σου ως οινος ο αγαθος, πορευομενος τω αδελφιδω μου εις ευθυτητα, ικανουμενος χειλεσι μου και οδουσιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ᾿Εγω τω αδελφιδω μου, και επ᾿ εμε η επιστροφη αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ελθε, αδελφιδε μου, εξελθωμεν εις αγρον, αυλισθωμεν εν κωμαις·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ορθρισωμεν εις αμπελωνας, ιδωμεν ει ηνθησεν η αμπελος, ηνθησεν ο κυπρισμος, ηνθησαν αι ροαι· εκει δωσω τους μαστους μου σοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| οι μανδραγοραι εδωκαν οσμην, και επι θυραις ημων παντα ακροδρυα, νεα προς παλαια, αδελφιδε μου, ετηρησα σοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΤΙΣ δῴη σε, αδελφιδε μου, θηλαζοντα μαστους μητρος σου; ευρουσα σε εξω φιλησω σε, και γε ουκ εξουδενωσουσι μοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| παραληψομαι σε, εισαξω σε εις οικον μητρος μου και εις ταμιειον της συλλαβουσης με· ποτιω σε απο οινου του μυρεψικου, απο ναματος ροων μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| ευωνυμος αυτου υπο την κεφαλην μου, και η δεξια αυτου περιληψεται με.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| ωρκισα υμας, θυγατερες ῾Ιερουσαλημ, εν ταις δυναμεσι και εν ταις ισχυσεσι του αγρου εαν εγειρητε και εαν εξεγειρητε την αγαπην, εως ἂν θελησῃ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| Τις αυτη η αναβαινουσα λελευκανθισμενη, επιστηριζομενη επι τον αδελφιδον αυτης; υπο μηλον εξηγειρα σε· εκει ωδινησε σε η μητηρ σου, εκει ωδινησε σε η τεκουσα σε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| θες με ως σφραγιδα επι την καρδιαν σου, ως σφραγιδα επι τον βραχιονα σου· οτι κραταια ως θανατος αγαπη, σκληρος ως ᾅδης ζηλος· περιπτερα αυτης περιπτερα πυρος, φλογες αυτης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| υδωρ πολυ ου δυνησεται σβεσαι την αγαπην, και ποταμοι ου συγκλυσουσιν αυτην. εαν δω ανηρ παντα τον βιον αυτου εν τη αγαπῃ, εξουδενωσει εξουδενωσουσιν αυτον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| αδελφη ημων μικρα και μαστους ουκ εχει· τι ποιησωμεν τη αδελφη ημων εν ημερᾳ, ᾗ εαν λαληθη εν αυτη; 9 ει τειχος εστιν, οικοδομησωμεν επ᾿ αυτην επαλξεις αργυρας· και ει θυρα εστι, διαγραψωμεν επ᾿ αυτην σανιδα κεδρινην.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| εγω τειχος, και μαστοι μου ως πυργοι· εγω ημην εν οφθαλμοις αυτων ως ευρισκουσα ειρηνην.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| αμπελων εγενηθη τω Σαλωμων εν Βεελαμων· εδωκε τον αμπελωνα αυτου τοις τηρουσιν, ανηρ οισει εν καρπω αυτου χιλιους αργυριου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| αμπελων μου εμος ενωπιον μου· οι χιλιοι Σαλωμων και οι διακοσιοι τοις τηρουσι τον καρπον αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| ο καθημενος εν κηποις, εταιροι προσεχοντες τη φωνη σου· ακουτισον με·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| φυγε, αδελφιδε μου, και ομοιωθητι τη δορκαδι η τω νεβρω των ελαφων επι ορη των αρωματων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.Σοφια Σολομωντος<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΑΓΑΠΗΣΑΤΕ δικαιοσυνην, οι κρινοντες την γην, φρονησατε περι του Κυριου εν αγαθοτητι, και εν απλοτητι καρδιας ζητησατε αυτον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| οτι ευρισκεται τοις μη πειραζουσιν αυτον, εμφανιζεται δε τοις μη απιστουσιν αυτω.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| σκολιοι γαρ λογισμοι χωριζουσιν απο Θεου, δοκιμαζομενη τε η δυναμις ελεγχει τους αφρονας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| οτι εις κακοτεχνον ψυχην ουκ εισελευσεται σοφια, ουδε κατοικησει εν σωματι καταχρεω αμαρτιας·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| αγιον γαρ πνευμα παιδειας φευξεται δολον και απαναστησεται απο λογισμων ασυνετων και ελεγχθησεται επελθουσης αδικιας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| φιλανθρωπον γαρ πνευμα σοφια και ουκ αθωωσει βλασφημον απο χειλεων αυτου· οτι των νεφρων αυτου μαρτυς ο Θεος και της καρδιας αυτου επισκοπος αληθης και της γλωσσης ακουστης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| οτι πνευμα Κυριου πεπληρωκε την οικουμενην, και το συνεχον τα παντα γνωσιν εχει φωνης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| δια τουτο φθεγγομενος αδικα ουδεις μη λαθῃ, ουδε μη παροδευσῃ αυτον ελεγχουσα η δικη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| εν γαρ διαβουλιοις ασεβους εξετασις εσται, λογων δε αυτου ακοη προς Κυριον ηξει εις ελεγχον ανομηματων αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| οτι ους ζηλωσεως ακροαται τα παντα, και θρους γογγυσμων ουκ αποκρυπτεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| φυλαξασθε τοινυν γογγυσμον ανωφελη και απο καταλαλιας φεισασθε γλωσσης· οτι φθεγμα λαθραιον κενον ου πορευσεται, στομα δε καταψευδομενον αναιρει ψυχην.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| μη ζηλουτε θανατον εν πλανῃ ζωης υμων, μηδε επισπασθε ολεθρον εργοις χειρων υμων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| οτι ο Θεος θανατον ουκ εποιησεν, ουδε τερπεται επ᾿ απωλειᾳ ζωντων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| εκτισε γαρ εις το ειναι τα παντα, και σωτηριοι αι γενεσεις του κοσμου, και ουκ εστιν εν αυταις φαρμακον ολεθρου ουτε ᾅδου βασιλειον επι γης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| δικαιοσυνη γαρ αθανατος εστιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ᾿Ασεβεις δε ταις χερσι και τοις λογοις προσεκαλεσαντο αυτον, φιλον ηγησαμενοι αυτον ετακησαν και συνθηκην εθεντο προς αυτον, οτι αξιοι εισι της εκεινου μεριδος ειναι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΙΠΟΝ γαρ εν εαυτοις λογισαμενοι ουκ ορθως· ολιγος εστι και λυπηρος ο βιος ημων, και ουκ εστιν ιασις εν τελευτη ανθρωπου, και ουκ εγνωσθη ο αναλυσας εξ ᾅδου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| οτι αυτοσχεδιως εγεννηθημεν, και μετα τουτο εσομεθα ως ουχ υπαρξαντες· οτι καπνος η πνοη εν ρισιν ημων, και ο λογος σπινθηρ εν κινησει καρδιας ημων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ου σβεσθεντος τεφρα αποβησεται το σωμα και το πνευμα διαχυθησεται ως χαυνος αηρ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και το ονομα ημων επιλησθησεται εν χρονω, και ουθεις μνημονευσει των εργων ημων· και παρελευσεται ο βιος ημων ως ιχνη νεφελης και ως ομιχλη διασκεδασθησεται διωχθεισα υπο ακτινων ηλιου και υπο θερμοτητος αυτου βαρυνθεισα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| σκιας γαρ παροδος ο βιος ημων, και ουκ εστιν αναποδισμος της τελευτης ημων, οτι κατεσφραγισθη, και ουδεις αναστρεφει.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| δευτε ουν και απολαυσωμεν των οντων αγαθων και χρησωμεθα τη κτισει ως εν νεοτητι σπουδαιως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| οινου πολυτελους και μυρων πλησθωμεν, και μη παροδευσατω ημας ανθος αερος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| στεψωμεθα ροδων καλυξι πριν η μαρανθηναι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| μηδεις ημων αμοιρος εστω της ημετερας αγερωγιας, πανταχη καταλιπωμεν συμβολα της ευφροσυνης, οτι αυτη η μερις ημων και ο κληρος ουτος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| καταδυναστευσωμεν πενητα δικαιον, μη φεισωμεθα χηρας, μηδε πρεσβυτου εντραπωμεν πολιας πολυχρονιους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| εστω δε ημων η ισχυς νομος της δικαιοσυνης, το γαρ ασθενες αχρηστον ελεγχεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ενεδρευσωμεν δε τον δικαιον, οτι δυσχρηστος ημιν εστι και εναντιουται τοις εργοις ημων και ονειδιζει ημιν αμαρτηματα νομου και επιφημιζει ημιν αμαρτηματα παιδειας ημων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| επαγγελλεται γνωσιν εχειν Θεου και παιδα Κυριου εαυτον ονομαζει·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| εγενετο ημιν εις ελεγχον εννοιων ημων· βαρυς εστιν ημιν κα`βλεπομενος,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| οτι ανομοιος τοις αλλοις ο βιος αυτου, και εξηλλαγμεναι αι τριβοι αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| εις κιβδηλον ελογισθημεν αυτω, και απεχεται των οδων ημων ως απο ακαθαρσιων· μακαριζει εσχατα δικαιων και αλαζονευεται πατερα Θεον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ιδωμεν ει οι λογοι αυτου αληθεις, και πειρασωμεν τα εν εκβασει αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| ει γαρ εστιν ο δικαιος υιος Θεου, αντιληψεται αυτου και ρυσεται αυτον εκ χειρος ανθεστηκοτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| υβρει και βασανω ετασωμεν αυτον, ινα γνωμεν την επικεικειαν αυτου και δοκιμασωμεν την ανεξικακιαν αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| θανατω ασχημονι καταδικασωμεν αυτον, εσται γαρ αυτου επισκοπη εκ λογων αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| Ταυτα ελογισαντο, και επλανηθησαν· απετυφλωσε γαρ αυτους η κακια αυτων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και ουκ εγνωσαν μυστηρια Θεου, ουδε μισθον ηλπισαν οσιοτητος, ουδε εκριναν γερας ψυχων αμωμων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| οτι ο Θεος εκτισε τον ανθρωπον επ᾿ αφθαρσιᾳ και εικονα της ιδιας ιδιοτητος εποιησεν αυτον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| φθονω δε διαβολου θανατος εισηλθεν εις τον κοσμον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| πειραζουσι δε αυτον οι της εκεινου μεριδος οντες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΔΙΚΑΙΩΝ δε ψυχαι εν χειρι Θεου, και ου μη αψηται αυτων βασανος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| εδοξαν εν οφθαλμοις αφρονων τεθναναι, και ελογισθη κακωσις η εξοδος αυτων 3 και η αφ᾿ ημων πορεια συντριμμα, οι δε εισιν εν ειρηνῃ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και γαρ εν οψει ανθρωπων εαν καλασθωσιν, η ελπις αυτων αθανασιας πληρης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και ολιγα παιδευθεντες μεγαλα ευεργετηθησονται, οτι ο Θεος επειρασεν αυτους και ευρεν αυτους αξιους εαυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| ως χρυσον εν χωνευτηριω εδοκιμασεν αυτους και ως ολοκαρπωμα θυσιας προσεδεξατο αυτους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εν καιρω επισκοπης αυτων αναλαμψουσι και ως σπινθηρες εν καλαμῃ διαδραμουνται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| κρινουσιν εθνη και κρατησουσι λαων, και βασιλευσει αυτων Κυριος εις τους αιωνας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| οι πεποιθοτες επ᾿ αυτω συνησουσιν αληθειαν, και οι πιστοι εν αγαπῃ προσμενουσιν αυτω, οτι χαρις και ελεος εν τοις οσιοις αυτου, και επισκοπη εν τοις εκλεκτοις αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| Οι δε ασεβεις καθα ελογισαντο εξουσιν επιτιμιαν, οι αμελησαντες του δικαιου και του Κυριου αποσταντες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| σοφιαν γαρ και παιδειαν ο εξουθενων ταλαιπωρος, και κενη η ελπις αυτων, και οι κοποι ανονητοι και αχρηστα τα εργα αυτων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| αι γυναικες αυτων αφρονες, και πονηρα τα τεκνα αυτων, επικαταρατος η γενεσις αυτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| οτι μακαρια στειρα η αμιαντος, ητις ουκ εγνω κοιτην εν παραπτωματι, εξει καρπον εν επισκοπη ψυχων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ευνουχος ο μη εργασαμενος εν χειρι ανομημα, μηδε ενθυμηθεις κατα του Κυριου πονηρα, δοθησεται γαρ αυτω της πιστεως χαρις εκλεκτη και κληρος εν ναω Κυριου θυμηρεστερος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| αγαθων γαρ πονων καρπος ευκλεης, και αδιαπτωτος η ριζα της φρονησεως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| τεκνα δε μοιχων ατελεστα εσται, και εκ παρανομου κοιτης σπερμα αφανισθησεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| εαν τε γαρ μακροβιοι γενωνται, εις ουθεν λογισθησονται, και ατιμον επ᾿ εσχατων το γηρας αυτων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| εαν τε οξεως τελευτησωσιν, ουχ εξουσιν ελπιδα, ουδε εν ημερᾳ διαγνωσεως παραμυθιον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| γενεας γαρ αδικου χαλεπα τα τελη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΡΕΙΣΣΩΝ ατεκνια μετα αρετης· αθανασια γαρ εστιν εν μνημῃ αυτης, οτι και παρα Θεω γινωσκεται και παρα ανθρωποις·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| παρουσαν τε μιμουνται αυτην και ποθουσιν απελθουσαν· και εν τω αιωνι στεφανηφορουσα πομπευει τον των αμιαντων αθλων αγωνα νικησασα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| πολυγονον δε ασεβων πληθος ου χρησιμευσει, και εκ νοθων μοσχευματων ου δωσει ριζαν εις βαθος, ουδε ασφαλη βασιν εδρασει·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| κἂν γαρ εν κλαδοις προς καιρον αναθαλῃ, επισφαλως βεβηκοτα υπο ανεμου σαλευθησεται και υπο βιας ανεμων εκριζωθησεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| περικλασθησονται κλωνες ατελεστοι, και ο καρπος αυτων αχρηστος, αωρος εις βρωσιν και εις ουθεν επιτηδειος·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| εκ γαρ ανομων υπνων τεκνα γεννωμενα μαρτυρες εισι πονηριας κατα γονεων εν εξετασμω αυτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| Δικαιος δε εαν φθασῃ τελευτησαι, εν αναπαυσει εσται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| γηρας γαρ τιμιον ου το πολυχρονιον ουδε αριθμω ετων μεμετρηται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| πολια δε εστι φρονησις ανθρωποις και ηλικια γηρως βιος ακηλιδωτος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ευαρεστος τω Θεω γενομενος ηγαπηθη και ζων μεταξυ αμαρτωλων μετετεθη·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| ηρπαγη, μη κακια αλλαξῃ συνεσιν αυτου η δολος απατησῃ ψυχην αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| βασκανια γαρ φαυλοτητος αμαυροι τα καλα, και ρεμβασμος επιθυμιας μεταλλευει νουν ακακον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| τελειωθεις εν ολιγω επληρωσε χρονους μακρους,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| αρεστη γαρ ην Κυριω η ψυχη αυτου· δια τουτο εσπευσεν εκ μεσου πονηριας. οι δε λαοι ιδοντες και μη νοησαντες, μηδε θεντες επι διανοιᾳ το τοιουτον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| οτι χαρις και ελεος εν τοις εκλεκτοις αυτου και επισκοπη εν τοις οσιοις αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| κατακρινει δε δικαιος καμων τους ζωντας ασεβεις και νεοτης τελεσθεισα ταχεως πολυετες γηρας αδικου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| οψονται γαρ τελευτην σοφου και ου νοησουσι τι εβουλευσατο περι αυτου και εις τι ησφαλισατο αυτον ο Κυριος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| οψονται και εξουθενησουσιν, αυτους δε ο Κυριος εκγελασεται 19 και εσονται μετα τουτο εις πτωμα ατιμον και εις υβριν εν νεκροις δι᾿ αιωνος, οτι ρηξει αυτους αφωνους πρηνεις και σαλευσει αυτους εκ θεμελιων και εως εσχατου χερσωθησονται και εσονται εν οδυνῃ, και η μνημη αυτων απολειται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| ελευσονται εν συλλογισμω αμαρτηματων αυτων δειλοι, και ελεγξει αυτους εξεναντιας τα ανομηματα αυτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΤΟΤΕ στησεται εν παρρησιᾳ πολλη ο δικαιος κατα προσωπον των θλιψαντων αυτον και των αθετουντων τους πονους αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| ιδοντες ταραχθησονται φοβω δεινω και εκστησονται επι τω παραδοξω της σωτηριας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ερουσιν εν εαυτοις μετανοουντες και δια στενοχωριαν πνευματος στεναξονται και ερουσιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| ουτος ην ὃν εσχομεν ποτε εις γελωτα και εις παραβολην ονειδισμου οι αφρονες· τον βιον αυτου ελογισαμεθα μανιαν και την τελευτην αυτου ατιμον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| πως κατελογισθη εν υιοις Θεου και εν αγιοις ο κληρος αυτου εστιν; 6 αρα επλανηθημεν απο οδου αληθειας, και το της δικαιοσυνης φως ουκ ελαμψεν ημιν, και ο ηλιος ουκ ανετειλεν ημιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ανομιας ενεπλησθημεν τριβοις και απωλειας και διωδευσαμεν ερημους αβατους, την δε οδον Κυριου ουκ εγνωμεν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| τι ωφελησεν ημας η υπερηφανια; και τι πλουτος μετα αλαζονιας συμβεβληται ημιν; 9 παρηλθεν εκειναι παντα ως σκια και ως αγγελια παρατρεχουσα·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| ως ναυς διερχομενη κυμαινομενον υδωρ, ἧς διαβασης ουκ εστιν ιχνος ευρειν, ουδε ατραπον τροπιος αυτης εν κυμασιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| η ως ορνεου διαπταντος αερα ουθεν ευρισκεται τεκμηριον πορειας, πληγη δε ταρσων μαστιζομενον πνευμα κουφον και σχιζομενον βιᾳ ροιζου, κινουμενων πτερυγων διωδευθη, και μετα τουτο ουχ ευρεθη σημειον επιβασεως εν αυτω·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| η ως βελους βληθεντος επι σκοπον, τμηθεις ο αηρ ευθεως εις εαυτον ανελυθη ως αγνοησαι την διοδον αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| ουτως και ημεις γεννηθεντες εξελιπομεν και αρετης μεν σημειον ουδεν εσχομεν δειξαι, εν δε τη κακιᾳ ημων κατεδαπανηθημεν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| οτι ελπις ασεβους ως φερομενος χνους υπο ανεμου και ως παχνη υπο λαιλαπος διωχθεισα λεπτη και ως καπνος υπο ανεμου διεχυθη και ως μνεια καταλυτου μονοημερου παρωδευσε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| Δικαιοι δε εις τον αιωνα ζωσι, και εν Κυριω ο μισθος αυτων, και η φροντις αυτων παρα ῾Υψιστω.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| δια τουτο ληψονται το βασιλειον της ευπρεπειας και το διαδημα του καλλους εκ χειρος Κυριου, οτι τη δεξια σκεπασει αυτους και τω βραχιονι υπερασπιει αυτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| ληψεται πανοπλιαν τον ζηλον αυτου και οπλοποιησει την κτισιν εις αμυναν εχθρων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| ενδυσεται θωρακα δικαιοσυνην και περιθησεται κορυθα κρισιν ανυποκριτον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| ληψεται ασπιδα ακαταμαχητον οσιοτητα,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| οξυνει δε αποτομον οργην εις ρομφαιαν, συνεκπολεμησει δε αυτω ο κοσμος επι τους παραφρονας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| πορευσονται ευστοχοι βολιδες αστραπων και ως απο ευκυκλου τοξου των νεφων επι σκοπον αλουνται,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και εκ πετροβολου θυμου πληρεις ριφησονται χαλαζαι. αγανακτησει κατ᾿ αυτων υδωρ θαλασσης, ποταμοι δε συγκλυσουσιν αποτομως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| αντιστησεται αυτοις πνευμα δυναμεως και ως λαιλαψ εκλικμησει αυτους. και ερημωσει πασαν την γην ανομια, και η κακοπραγια περιτρεψει θρονους δυναστων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΑΚΟΥΣΑΤΕ ουν, βασιλεις, και συνετε· μαθετε, δικασται περατων γης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ενωτισασθε οι κρατουντες πληθους και γεγαυρωμενοι επι οχλοις εθνων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| οτι εδοθη παρα του Κυριου η κρατησις υμιν και η δυναστεια παρα ῾Υψιστου, ὃς εξετασει υμων τα εργα και τας βουλας διερευνησει·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| οτι υπηρεται οντες της αυτου βασιλειας ουκ εκρινατε ορθως, ουδε εφυλαξατε νομον, ουδε κατα την βουλην του Θεου επορευθητε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| φρικτως και ταχεως επιστησεται υμιν, οτι κρισις αποτομος εν τοις υπερεχουσι γινεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| ο γαρ ελαχιστος συγγνωστος εστιν ελεους, δυνατοι δε δυνατως ετασθησονται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| ου γαρ υποστελειται προσωπον ο παντων δεσποτης, ουδε εντραπησεται μεγεθος, οτι μικρον και μεγαν αυτος εποιησεν ομοιως τε προνοει περι παντων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| τοις δε κραταιοις ισχυρα εφισταται ερευνα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| προς υμας ουν, ω τυραννοι, οι λογοι μου, ινα μαθητε σοφιαν και μη παραπεσητε·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| οι γαρ φυλαξαντες οσιως τα οσια οσιωθησονται, και οι διδαχθεντες αυτα ευρησουσιν απολογιαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| επιθυμησατε ουν των λογων μου, ποθησατε και παιδευθησεσθε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| Λαμπρα και αμαραντος εστιν η σοφια και ευχερως θεωρειται υπο των αγαπωντων αυτην και ευρισκεται υπο των ζητουντων αυτην,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| φθανει τους επιθυμουντας προγνωσθηναι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ο ορθρισας προς αυτην ου κοπιασει, παρεδρον γαρ ευρησει των πυλων αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| το γαρ ενθυμηθηναι περι αυτης φρονησεως τελειοτης, και ο αγρυπνησας δι᾿ αυτην ταχεως αμεριμνος εσται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| οτι τους αξιους αυτης αυτη περιερχεται ζητουσα και εν ταις τριβοις φανταζεται αυτοις ευμενως και εν πασῃ επινοιᾳ υπαντα αυτοις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| αρχη γαρ αυτης η αληθεστατη παιδειας επιθυμια, φροντις δε παιδειας αγαπη,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| αγαπη δε τηρησις νομων αυτης, προσοχη δε νομων βεβαιωσις αφθαρσιας,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| αφθαρσια δε εγγυς ειναι ποιει Θεου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| επιθυμια αρα σοφιας αναγει επι βασιλειαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| ει ουν ηδεσθε επι θρονοις και σκηπτροις, τυραννοι λαων, τιμησατε σοφιαν, ινα εις τον αιωνα βασιλευσητε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| τι δε εστι σοφια και πως εγενετο, απαγγελω και ουκ αποκρυψω υμιν μυστηρια, αλλα απ᾿ αρχης γενεσεως εξιχνιασω και θησω εις το εμφανες την γνωσιν αυτης και ου μη παροδευσω την αληθειαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| ουτε μην φθονω τετηκοτι συνοδευσω, οτι ουτος ου κοινωνησει σοφιᾳ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| πληθος δε σοφων σωτηρια κοσμου, και βασιλευς φρονιμος ευσταθεια δημου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| ωστε παιδευσθε τοις ρημασι μου, και ωφεληθησεσθε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΙΜΙ μεν καγω θνητος ανθρωπος ισος απασι και γηγενους απογονος πρωτοπλαστου· και εν κοιλιᾳ μητρος εγλυφην σαρξ 2 δεκαμηνιαιω χρονω παγεις εν αιματι εκ σπερματος ανδρος και ηδονης υπνω συνελθουσης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και εγω δε γενομενος εσπασα τον κοινον αερα και επι την ομοιοπαθη κατεπεσον γην, πρωτην φωνην την ομοιαν πασιν ισα κλαιων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| εν σπαργανοις ανετραφην και εν φροντισιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ουδεις γαρ βασιλευς ετεραν εσχε γενεσεως αρχην,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μια δε παντων εισοδος εις τον βιον, εξοδος τε ιση.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| δια τουτο ηυξαμην, και φρονησις εδοθη μοι· επεκαλεσαμην, και ηλθε μοι πνευμα σοφιας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| προεκρινα αυτην σκηπτρων και θρονων και πλουτον ουδεν ηγησαμην εν συγκρισει αυτης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ουδε ωμοιωσα αυτη λιθον ατιμητον, οτι ο πας χρυσος εν οψει αυτης ψαμμος ολιγη, και ως πηλος λογισθησεται αργυρος εναντιον αυτης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| υπερ υγιειαν και ευμορφιαν ηγαπησα αυτην και προειλομην αυτην αντι φωτος εχειν, οτι ακοιμητον το εκ ταυτης φεγγος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ηλθε δε μοι τα αγαθα ομου παντα μετ᾿ αυτης και αναριθμητος πλουτος εν χερσιν αυτης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ευφρανθην δε επι πασιν, οτι αυτων ηγειται σοφια, ηγνοουν δε αυτην γενετιν ειναι τουτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| αδολως τε εμαθον αφθονως τε μεταδιδωμι, τον πλουτον αυτης ουκ αποκρυπτομαι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| ανεκλιπης γαρ θησαυρος εστιν ανθρωποις, ὃν οι χρησαμενοι προς Θεον εστειλαντο φιλιαν δια τας εκ παιδειας δωρεας συσταθεντες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ᾿Εμοι δε δῴη ο Θεος ειπειν κατα γνωμην και ενθυμηθηναι αξιως των δεδομενων, οτι αυτος και της σοφιας οδηγος εστι και των σοφων διορθωτης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| εν γαρ χειρι αυτου και ημεις και οι λογοι ημων πασα τε φρονησις και εργατειων επιστημη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| αυτος γαρ μοι εδωκε των οντων γνωσιν αψευδη ειδεναι συστασιν κοσμου και ενεργειαν στοιχειων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αρχην και τελος και μεσοτητα χρονων, τροπων αλλαγας και μεταβολας καιρων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| ενιαυτων κυκλους και αστερων θεσεις,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| φυσεις ζῴων και θυμους θηριων, πνευματων βιας και διαλογισμους ανθρωπων, διαφορας φυτων και δυναμεις ριζων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| οσα τε εστι κρυπτα και εμφανη εγνων· η γαρ παντων τεχνιτις εδιδαξε με σοφια.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| ῎Εστι γαρ εν αυτη πνευμα νοερον, αγιον, μονογενες, πολυμερες, λεπτον, ευκινητον, τρανον, αμολυντον, σαφες, απημαντον, φιλαγαθον, οξυ, ακωλυτον, ευεργετικον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| φιλανθρωπον, βεβαιον, ασφαλες, αμεριμνον, παντοδυναμον, πανεπισκοπον και δια παντων χωρουν πνευματων νοερων καθαρων λεπτοτατων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| πασης γαρ κινησεως κινητικωτερον σοφια, διηκει δε και χωρει δια παντων δια την καθαροτητα·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| ατμις γαρ εστι της του Θεου δυναμεως και απορροια της του Παντοκρατορος δοξης ειλικρινης· δια τουτο ουδεν μεμιαμμενον εις αυτην παρεμπιπτει.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| απαυγασμα γαρ εστι φωτος αιδιου και εσοπτρον ακηλιδωτον της του Θεου ενεργειας και εικων της αγαθοτητος αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| μια δε ουσα παντα δυναται και μενουσα εν αυτη τα παντα καινιζει και κατα γενεας εις ψυχας οσιας μεταβαινουσα φιλους Θεου και προφητας κατασκευαζει·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| ουθεν γαρ αγαπα ο Θεος ει μη τον σοφιᾳ συνοικουντα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.29| εστι γαρ αυτη ευπρεπεστερα ηλιου και υπερ πασαν αστρων θεσιν, φωτι συγκρινομενη, ευρισκεται προτερα·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| τουτο μεν γαρ διαδεχεται νυξ, σοφιας δε ου κατισχυει κακια.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΔΙΑΤΕΙΝΕΙ δε απο περατος εις περας ευρωστως και διοικει τα παντα χρηστως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| Ταυτην εφιλησα και εξεζητησα εκ νεοτητος μου και εζητησα νυμφην αγαγεσθαι εμαυτω και εραστης εγενομην του καλλους αυτης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| ευγενειαν δοξαζει συμβιωσιν Θεου εχουσα, και ο παντων δεσποτης ηγαπησεν αυτην·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| μυστις γαρ εστι της του Θεου επιστημης και αιρετις των εργων αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| ει δε πλουτος εστιν επιθυμητον κτημα εν βιω, τι σοφιας πλουσιωτερον της τα παντα εργαζομενης; 6 ει δε φρονησις εργαζεται, τις αυτης των οντων μαλλον εστι τεχνιτις; 7 και ει δικαιοσυνην αγαπα τις, οι πονοι ταυτης εισιν αρεται· σωφροσυνην γαρ και φρονησιν εκδιδασκει, δικαιοσυνην και ανδρειαν, ων χρησιμωτερον ουδεν εστιν εν βιω ανθρωποις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| ει δε και πολυπειριαν ποθει τις, οιδε τα αρχαια και τα μελλοντα εικαζειν, επισταται στροφας λογων και λυσεις αινιγματων, σημεια και τερατα προγινωσκει και εκβασεις καιρων και χρονων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| εκρινα τοινυν ταυτην αγαγεσθαι προς συμβιωσιν, ειδως οτι εσται μοι συμβουλος αγαθων και παραινεσις φροντιδων και λυπης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| εξω δι᾿ αυτην δοξαν εν οχλοις και τιμην παρα πρεσβυτεροις ο νεος·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| οξυς ευρεθησομαι εν κρισει και εν οψει δυναστων θαυμασθησομαι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| σιγωντα με περιμενουσι και φθεγγομενω προσεξουσι και λαλουντος επι πλειον χειρα επιθησουσιν επι στομα αυτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| εξω δι᾿ αυτην αθανασιαν και μνημην αιωνιον τοις μετ᾿ εμε απολειψω.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| διοικησω λαους, και εθνη υποταγησεται μοι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| φοβηθησονται με ακουσαντες τυραννοι φρικτοι, εν πληθει φανουμαι αγαθος και εν πολεμω ανδρειος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| εισελθων εις τον οικον μου προσαναπαυσομαι αυτη· ου γαρ εχει πικριαν η συναναστροφη αυτης, ουδε οδυνην η συμβιωσις αυτης, αλλα ευφροσυνην και χαραν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| ταυτα λογισαμενος εν εμαυτω και φροντισας εν καρδιᾳ μου οτι εστιν αθανασια εν συγγενειᾳ σοφιας 18 και εν φιλιᾳ αυτης τερψις αγαθη και εν πονοις χειρων αυτης πλουτος ανεκλιπης και εν συγγυμνασιᾳ ομιλιας αυτης φρονησις και ευκλεια εν κοινωνιᾳ λογων αυτης, περιῄειν ζητων οπως λαβω αυτην εις εμαυτον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| παις δε ημην ευφυης ψυχης τε ελαχον αγαθης,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| μαλλον δε αγαθος ων ηλθον εις σωμα αμιαντον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| γνους δε οτι ουκ αλλως εσομαι εγκρατης, εαν μη ο Θεος δω —και τουτο δ᾿ ην φρονησεως το ειδεναι τινος η χαρις— ενετυχον τω Κυριω και εδεηθην αυτου και ειπον εξ ολης της καρδιας μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΘΕΕ πατερων και Κυριε του ελεους ο ποιησας τα παντα εν λογω σου 2 και τη σοφιᾳ σου κατεσκευσασας ανθρωπον, ινα δεσποζῃ των υπο σου γενομενων κτισματων 3 και διεπῃ τον κοσμον εν οσιοτητι και δικαιοσυνῃ και εν ευθυτητι ψυχης κρισιν κρινῃ,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| δος μοι την των σων θρονων παρεδρον σοφιαν και μη με αποδοκιμασῃς εκ παιδων σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| οτι εγω δουλος σος και υιος της παιδισκης σου, ανθρωπος ασθενης και ολιγοχρονιος και ελασσων εν συνεσει κρισεως και νομων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| κἂν γαρ τις η τελειος εν υιοις ανθρωπων, της απο σου σοφιας απουσης, εις ουδεν λογισθησεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| συ με προειλω βασιλεα λαου σου και δικαστην υιων σου και θυγατερων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| ειπας οικοδομησαι ναον εν ορει αγιω σου και εν πολει κατασκηνωσεως σου θυσιαστηριον, μιμημα σκηνης αγιας, ἣν προητοιμασας απ᾿ αρχης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και μετα σου η σοφια η ειδυια τα εργα σου και παρουσα, οτε εποιεις τον κοσμον, και επισταμενη τι αρεστον εν οφθαλμοις σου και τι ευθες εν εντολαις σου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| εξαποστειλον αυτην εξ αγιων ουρανων και απο θρονου δοξης σου πεμψον αυτην, ινα συμπαρουσα μοι κοπιασῃ και γνω τι ευαρεστον εστι παρα σοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| οιδε γαρ εκεινη παντα και συνιει και οδηγησει με εν ταις πραξεσι μου σωφρονως και φυλαξει με εν τη δοξῃ αυτης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και εσται προσδεκτα τα εργα μου, και διακρινω τον λαον σου δικαιως και εσομαι αξιος θρονων πατρος μου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| τις γαρ ανθρωπος γνωσεται βουλην Θεου; η τις ενθυμηθησεται τι θελει ο Κυριος; 14 λογισμοι γαρ θνητων δειλοι, και επισφαλεις αι επινοιαι ημων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| φθαρτον γαρ σωμα βαρυνει ψυχην, και βριθει το γεωδες σκηνος νουν πολυφροντιδα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και μολις εικαζομεν τα επι γης και τα εν χερσιν ευρισκομεν μετα πονου· τα δε εν ουρανοις τις εξιχνιασε; 17 βουλην δε σου τις εγων, ει μη συ εδωκας σοφιαν και επεμψας το αγιον σου πνευμα απο υψιστων; 18 και ουτως διωρθωθησαν αι τριβοι των επι γης, και τα αρεστα σου εδιδαχθησαν ανθρωποι,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| και τη σοφιᾳ εσωθησαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΑΥΤΗ πρωτοπλαστον πατερα κοσμου μονον κτισθεντα διεφυλαξε και εξειλατο αυτον εκ παραπτωματος ιδιου 2 εδωκε τε αυτω ισχυν κρατησαι απαντων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| αποστας δε απ᾿ αυτης αδικος εν οργη αυτου, αδελφοκτονοις συναπωλετο θυμοις·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| δι᾿ ὃν κατακλυζομενην γην παλιν διεσωσε σοφια, δι᾿ ευτελους ξυλου τον δικαιον κυβερνησασα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| αυτη και εν ομονοιᾳ πονηριας εθνων συγχυθεντων εγνω τον δικαιον και ετηρησεν αυτον αμεμπτον Θεω και επι τεκνου σπλαγχνοις ισχυρον εφυλαξεν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| αυτη δικαιον εξαπολλυμενων ασεβων ερρυσατο φυγοντα πυρ καταβασιον Πενταπολεως·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| ἧς ετι μαρτυριον της πονηριας καπνιζομενη καθεστηκε χερσος, και ατελεσιν ωραις καρποφορουντα φυτα, απιστουσης ψυχης μνημειον εστηκυια στηλη αλος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| σοφιαν γαρ παροδευσαντες ου μονον εβλαβησαν του μη γνωναι τα καλα, αλλα και της αφροσυνης απελιπον τω βιω μνημοσυνον, ινα εν οις εσφαλησαν μηδε λαθειν δυνηθωσι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| σοφια δε τους θεραπευσαντας αυτην εκ πονων ερρυσατο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| αυτη φυγαδα οργης αδελφου δικαιον ωδηγησεν εν τριβοις ευθειαις· εδειξεν αυτω βασιλειαν Θεου και εδωκεν αυτω γνωσιν αγιων· ευπορησεν αυτον εν μοχθοις και επληθυνε τους πονους αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| εν πλεονεξιᾳ κατισχυοντων αυτον παρεστη και επλουτισεν αυτον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| διεφυλαξεν αυτον απο εχθρων, και απο ενεδρευοντων ησφαλισατο και αγωνα ισχυρον εβραβευσεν αυτω, ινα γνω, οτι παντος δυνατωτερα εστιν ευσεβεια.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| αυτη πραθεντα δικαιον ουκ εγκατελιπεν, αλλα εξ αμαρτιας ερρυσατο αυτον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| συγκατεβη αυτω εις λακκον και εν δεσμοις ουκ αφηκεν αυτον, εως ηνεγκεν αυτω σκηπτρα βασιλειας και εξουσιαν τυραννουντων αυτου· ψευδεις τε εδειξε τους μωμησαμενους αυτον και εδωκεν αυτω δοξαν αιωνιον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| αυτη λαον οσιον και σπερμα αμεμπτον ερρυσατο εξ εθνους θλιβοντων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| εισηλθεν εις ψυχην θεραποντος Κυριου και αντεστη βασιλευσι φοβεροις εν τερασι και σημειοις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| απεδωκεν οσιοις μισθον κοπων αυτων, ωδηγησεν αυτους εν οδω θαυμαστη και εγενετο αυτοις εις σκεπην ημερας και εις φλογα αστρων την νυκτα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| διεβιβασεν αυτους θαλασσαν ερυθραν και διηγαγεν αυτους δι᾿ υδατος πολλου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| τους δε εχθρους αυτων κατεκλυσε και εκ βαθους αβυσσου ανεβρασεν αυτους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| δια τουτο δικαιοι εσκυλευσαν ασεβεις και υμνησαν, Κυριε, το ονομα το αγιον σου, την τε υπερμαχον σου χειρα ᾔνεσαν ομοθυμαδον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| οτι η σοφια ηνοιξε στομα κωφων και γλωσσας νηπιων εθηκε τρανας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΕΥΩΔΩΣΕ τα εργα αυτων εν χειρι προφητου αγιου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| διωδευσαν ερημον αοικητον και εν αβατοις επηξαν σκηνας·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| αντεστησαν πολεμιοις και ημυναντο εχθρους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| εδιψησαν και επεκαλεσαντο σε, και εδοθη αυτοις εκ πετρας ακροτομου υδωρ και ιαμα διψης εκ λιθου σκληρου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| δι᾿ ων γαρ εκολασθησαν οι εχθροι αυτων, δια τουτων αυτοι απορουντες ευεργετηθησαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| αντι μεν πηγης αενναου ποταμου αιματι λυθρωδει ταραχθεντος 7 εις ελεγχον νηπιοκτονου διαταγματος, εδωκας αυτοις δαψιλες υδωρ ανελπιστως,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| δειξας δια του τοτε διψους πως τους υπεναντιους εκολασας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| οτε γαρ επειρασθησαν, και περ εν ελεει παιδευομενοι, εγνωσαν πως εν οργη κρινομενοι ασεβεις εβασανιζοντο·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| τουτους μεν γαρ ως πατηρ νουθετων εδοκιμασας, εκεινους δε ως αποτομος βασιλευς καταδικαζων εξητασας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και αποντες δε και παροντες ομοιως ετρυχοντο·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| διπλη γαρ αυτους ελαβε λυπη· και στεναγμος μνημων των παρελθοντων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| οτε γαρ ηκουσαν δια των ιδιων κολασεων ευεργετουμενους αυτους, ᾔσθοντο του Κυριου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| ὃν γαρ εν εκθεσει παλαι ριφεντα απειπον χλευαζοντες, επι τελει των εκβασεων εθαυμασαν, ουχ ομοια δικαιοις διψησαντες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| αντι δε λογισμων ασυνετων αδικιας αυτων, εν οις πλανηθεντες εθρησκευον αλογα ερπετα και κνωδαλα ευτελη, επαπεστειλας αυτοις πληθος αλογων ζωων εις εκδικησιν,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| ινα γνωσιν οτι δι᾿ ων τις αμαρτανει, δια τουτων κολαζεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| ου γαρ ηπορει η παντοδυναμος σου χειρ και κτισασα τον κοσμον εξ αμορφου υλης επιπεμψαι αυτοις πληθος αρκων η θρασεις λεοντας 18 η νεοκτιστους θυμου πληρεις θηρας αγνωστους ητοι πυρπνοον φυσωντας ἆσθμα η βρομους λικμωμενους καπνου η δεινους απ᾿ ομματων σπινθηρας αστραπτοντας,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| ων ου μονον η βλαβη ηδυνατο συνεκτριψαι αυτους, αλλα και η οψις εκφοβησασα διολεσαι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και χωρις δε τουτων, ενι πνευματι πεσειν εδυναντο υπο της δικης διωχθεντες και λικμηθεντες υπο πνευματος δυναμεως σου· αλλα παντα μετρω και αριθμω και σταθμω διεταξας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| το γαρ μεγαλως ισχυειν παρεστι σοι παντοτε, και κρατει βραχιονος σου τις αντιστησεται; 22 οτι ως ροπη εκ πλαστιγγων ολος ο κοσμος εναντιον σου και ως ρανις δροσου ορθρινη κατελθουσα επι γην.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| ελεεις δε παντας, οτι παντα δυνασαι, και παρορας αμαρτηματα ανθρωπων εις μετανοιαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| αγαπας γαρ τα οντα παντα και ουδεν βδελυσσῃ, ων εποιησας· ουδε γαρ ἂν μισων τι κατεσκευασας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| πως δε εμεινεν αν τι, ει μη συ ηθελησας η το μη κληθεν υπο σου διετηρηθη; 26 φειδῃ δε παντων, οτι σα εστι, δεσποτα φιλοψυχε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΤΟ γαρ αφθαρτον σου πνευμα εστιν εν πασι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| διο τους παραπιπτοντας κατ᾿ ολιγον ελεγχεις και εν οις αμαρτανουσιν υπομιμνησκων νουθετεις, ινα απαλλαγεντες της κακιας πιστευσωσιν επι σε, Κυριε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και γαρ τους παλαιους οικητορας της αγιας σου γης μισησας 4 επι τω εχθιστα πρασσειν εργα φαρμακειων και τελετας ανοσιους 5 τεκνων τε φονεας ανελεημονας και σπλαγχνοφαγων ανθρωπινων σαρκων θοιναν και αιματος, εκ μεσου μυστας θιασου 6 και αυθεντας γονεις ψυχων αβοηθητων, εβουληθης απολεσαι δια χειρων πατερων ημων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ινα αξιαν αποικιαν δεξηται Θεου παιδων η παρα σοι πασων τιμιωτατη γη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| αλλα και τουτων ως ανθρωπων εφεισω απεστειλας τε προδρομους του στρατοπεδου σου σφηκας, ινα αυτους κατα βραχυ εξολοθρευσωσιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| ουκ αδυνατων εν παραταξει ασεβεις δικαιοις υποχειριους δουναι η θηριοις δεινοις η λογω αποτομω υφ᾿ ἓν εκτριψαι,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| κρινων δε κατα βραχυ εδιδους τοπον μετανοιας, ουκ αγνοων οτι πονηρα η γενεσις αυτων και εμφυτος η κακια αυτων και οτι ου μη αλλαγη ο λογισμος αυτων εις τον αιωνα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| σπερμα γαρ ην κατηραμενον απ᾿ αρχης, ουδε ευλαβουμενος τινα εφ᾿ οις ημαρτανον αδειαν εδιδους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| τις γαρ ερει· τι εποιησας; η τις αντιστησεται τω κριματι σου; τις δε εγκαλεσει σοι κατα εθνων απολωλοτων, α συ εποιησας; η τις εις καταστασιν σοι ελευσεται εκδικος κατα αδικων ανθρωπων; 13 ουτε γαρ Θεος εστι πλην σου, ω μελει περι παντων, ινα δειξῃς οτι ουκ αδικως εκρινας,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| ουτε βασιλευς η τυραννος αντοφθαλμησαι δυνησεται σοι περι ων εκολασας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| δικαιος δε ων δικαιως τα παντα διεπεις, αυτον τον μη οφειλοντα κολασθηναι καταδικασαι αλλοτριον ηγουμενος της σης δυναμεως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| η γαρ ισχυς σου δικαιοσυνης αρχη, και το παντων σε δεσποζειν παντων φειδεσθαι ποιει.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| ισχυν γαρ ενδεικνυσαι απιστουμενος επι δυναμεως τελειοτητι και εν τοις ειδοσι το θρασος εξελεγχεις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| συ δε δεσποζων ισχυος εν επιεικειᾳ κρινεις και μετα πολλης φειδους διοικεις ημας· παρεστι γαρ σοι, οταν θελῃς, το δυνασθαι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| ᾿Εδιδαξας δε σου τον λαον δια των τοιουτων εργων, οτι δει τον δικαιον ειναι φιλανθρωπον· και ευελπιδας εποιησας τους υιους σου οτι διδως επι αμαρτημασι μετανοιαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| ει γαρ εχθρους παιδων σου και οφειλομενους θανατω μετα τοσαυτης ετιμωρησας προσοχης και διεσεως, δους χρονους και τοπον, δι᾿ ων απαλλαγωσι της κακιας,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| μετα ποσης ακριβειας εκρινας τους υιους σου, ων τοις πατρασιν ορκους και συνθηκας εδωκας αγαθων υποσχεσεων; 22 ῾Ημας ουν παιδευων τους εχθρους ημων εν μυριοτητι μαστιγοις, ινα σου την αγαθοτητα μεριμνωμεν κρινοντες, κρινομενοι δε προσδοκωμεν ελεος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| οθεν και τους εν αφροσυνῃ ζωης βιωσαντας αδικους δια των ιδιων εβασανισας βδελυγματων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| και γαρ των πλανης οδων μακροτερον επλανηθησαν, θεους υπολαμβανοντες τα και εν ζῴοις των εχθρων ατιμα, νηπιων δικην αφρονων ψευσθεντες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| δια τουτο ως παισιν αλογιστοις την κρισιν εις εμπαιγμον επεμψας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| οι δε παιγνιοις επιτιμησεως μη νουθετηθεντες αξιαν Θεου κρισιν πειρασουσιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| εφ᾿ οις γαρ αυτοι πασχοντες ηγανακτουν, επι τουτοις, ους εδοκουν θεους, εν αυτοις κολαζομενοι, ιδοντες ὃν παλαι ηρνουντο ειδεναι Θεον επεγνωσαν αληθη· διο και το τερμα της καταδικης επ᾿ αυτους επηλθεν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΜΑΤΑΙΟΙ μεν γαρ παντες ανθρωποι φυσει, οις παρην Θεου αγνωσια και εκ των ορωμενων αγαθων ουκ ισχυσαν ειδεναι τον οντα ουτε τοις εργοις προσχοντες επεγνωσαν τον τεχνιτην·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| αλλ᾿ η πυρ η πνευμα η ταχινον αερα η κυκλον αστρων η βιαιον υδωρ η φωστηρας ουρανου πρυτανεις κοσμου θεους ενομισαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| ων ει μεν τη καλλονη τερπομενοι ταυτα θεους υπελαμβανον, γνωτωσαν ποσω τουτων ο δεσποτης εστι βελτιων, ο γαρ του καλλους γενεσιαρχης εκτισεν αυτα·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| ει δε δυναμιν και ενεργειαν εκπλαγεντες νοησατωσαν απ᾿ αυτων ποσω ο κατασκευασας αυτα δυνατωτερος εστιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| εκ γαρ μεγεθους καλλονης κτισματων αναλογως ο γενεσιουργος αυτων θεωρειται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| αλλ᾿ ομως επι τουτοις εστι μεμψις ολιγη, και γαρ αυτοι ταχα πλανωνται Θεον ζητουντες και θελοντες ευρειν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| εν γαρ τοις εργοις αυτου αναστρεφομενοι διερευνωσι και πειθονται τη οψει, οτι καλα τα βλεπομενα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| παλιν δε ουδ᾿ αυτοι συγγνωστοι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| ει γαρ τοσουτον ισχυσαν ειδεναι, ινα δυνωνται στοχασασθαι τον αιωνα, τον τουτων δεσποτην πως ταχιον ουχ ευρον; 10 Ταλαιπωροι δε και εν νεκροις αι ελπιδες αυτων, οιτινες εκαλεσαν θεους εργα χειρων ανθρωπων, χρυσον και αργυρον τεχνης εμμελετημα και απεικασματα ζῴων η λιθον αχρηστον χειρος εργον αρχαιας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| ει δε και τις υλοτομος τεκνων ευκινητον φυτον εκπρισας περιεξυσεν ευμαθως παντα τον φλοιον αυτου και τεχνησαμενος ευπρεπως κατεσκευασε χρησιμον σκευος εις υπηρεσιαν ζωης,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| τα δε αποβληματα της εργασιας εις ετοιμασιαν τροφης αναλωσας ενεπλησθη·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| το δε εξ αυτων αποβλημα εις ουθεν ευχρηστον, ξυλον σκολιον και οζοις συμπεφηκος, λαβων εγλυψεν εν επιμελειᾳ αργιας αυτου και εμπειριᾳ συνεσεως ετυπωσεν αυτο, απεικασεν αυτο εικονι ανθρωπου 14 η ζῴω τινι ευτελει ωμοιωσεν αυτο, καταχρισας μιλτω και φυκει ερυθηνας χροαν αυτου, και πασαν κηλιδα την εν αυτω καταχρισας 15 και ποιησας αυτω αυτου αξιον οικημα, εν τοιχω εθηκεν αυτο ασφαλισαμενος σιδηρω.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| ινα μεν ουν μη καταπεσῃ, προενοησεν αυτου ειδως οτι αδυνατει εαυτω βοηθησαι· και γαρ εστιν εικων και χρειαν εχει βοηθειας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| περι δε κτηματων και γαμων αυτου και τεκνων προσευχομενος, ουκ αισχυνεται τω αψυχω προσλαλων και περι μεν υγιειας το ασθενες επικαλειται,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| περι δε ζωης τον νεκρον αξιοι, περι δε επικουριας το απειροτατον ικετευει, περι δε οδοιποριας το μηδε βασει χρησθαι δυναμενον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| περι δε πορισμου και εργασιας και χειρων επιτυχιας το αδρανεστατον ταις χερσιν ευδρανειαν αιτειται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.Πλουν τις παλιν στελλομενος και αγρια μελλων διοδευειν κυματα, του φεροντος αυτον πλοιου σαθροτερον ξυλον επιβοαται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| εκεινο μεν γαρ ορεξις πορισμων επενοησε, τεχνιτις δε σοφιᾳ κατεσκευασεν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| η δε ση, πατερ, διακυβερνα προνοια, οτι εδωκας και εν θαλασσῃ οδον και εν κυμασι τριβον ασφαλη,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| δεικνυς οτι δυνασαι εκ παντος σωζειν, ινα κἂν ανευ τεχνης τις επιβη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| θελεις δε μη αργα ειναι τα της σοφιας σου εργα, δια τουτο και ελαχιστω ξυλω πιστευουσιν ανθρωποι ψυχας και διελθοντες κλυδωνα σχεδιᾳ διεσωθησαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και αρχης γαρ απολλυμενων υπερηφανων γιγαντων, η ελπις του κοσμου επι σχεδιας καταφυγουσα απελιπεν αιωνι σπερμα γενεσεως τη ση κυβερνηθεισα χειρι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| ευλογηται γαρ ξυλον, δι᾿ ου γινεται δικαιοσυνη·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| το χειροποιητον δε, επικαταρατον αυτον και ο ποιησας αυτο, οτι ο μεν ειργαζετο, το δε φθαρτον θεος ωνομασθη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| εν ισω γαρ μισητα Θεω και ο ασεβων και η ασεβεια αυτου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και γαρ το πραχθεν συν τω δρασαντι κολασθησεται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| δια τουτο και εν ειδωλοις εθνων επισκοπη εσται, οτι εν κτισματι Θεου εις βδελυγμα εγενηθησαν και εις σκανδαλα ψυχαις ανθρωπων και εις παγιδα ποσιν αφρονων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| ᾿Αρχη γαρ πορνειας επινοια ειδωλων, ευρεσις δε αυτων φθορα ζωης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| ουτε γαρ ην απ᾿ αρχης, ουτε εις τον αιωνα εσται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| κενοδοξιᾳ γαρ ανθρωπων εισηλθεν εις κοσμον, και δια τουτο συντομον αυτων τελος επενοηθη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| αωρω γαρ πενθει τρυχομενος πατηρ, του ταχεως αφαιρεθεντος τεκνου εικονα ποιησας, τον τοτε νεκρον ανθρωπον νυν ως Θεον ετιμησε και παρεδωκε τοις υποχειριοις μυστηρια και τελετας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| ειτα εν χρονω κρατυνθεν το ασεβες εθος ως νομος εφυλαχθη, και τυραννων επιταγαις εθρησκευετο τα γλυπτα,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| ους εν οψει μη δυναμενοι τιμαν ανθρωποι δια το μακραν οικειν, την πορρωθεν οψιν ανατυπωσαμενοι, εμφανη εικονα του τιμωμενου βασιλεως εποιησαν, ινα τον αποντα ως παροντα κολακευωσι δια της σπουδης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| εις επιτασιν δε θρησκειας και τους αγνοουντας η του τεχνιτου προετρεψατο φιλοτιμια·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| ο μεν γαρ ταχα τω κρατουντι βουλομενος αρεσαι, εξεβιασατο τη τεχνῃ την ομοιοτητα επι το καλλιον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| το δε πληθος εφελκομενον δια το ευχαρι της εργασιας, τον προ ολιγου τιμηθεντα ανθρωπον νυν σεβασμα ελογισαντο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| και τουτο εγενετο τω βιω εις ενεδρον, οτι η συμφορα η τυραννιδι δουλευσαντες ανθρωποι το ακοινωνητον ονομα λιθοις και ξυλοις περιεθεσαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| Ειτ᾿ ουκ ηρκεσε το πλανασθαι περι την του Θεου γνωσιν, αλλα και μεγαλω ζωντες αγνοιας πολεμω τα τοσαυτα κακα ειρηνην προσαγορευουσιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| η γαρ τεκνοφονους τελετας η κρυφια μυστηρια η εμμανεις εξ αλλων θεσμων κωμους αγοντες,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| ουτε βιους ουτε γαμους καθαρους ετι φυλασσουσιν, ετερος δ᾿ ετερον η λοχων αναιρει η νοθευων οδυνα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| παντας δ᾿ επιμιξ εχει αιμα και φονος, κλοπη και δολος, φθορα, απιστια, ταραχη, επιορκια, θορυβος αγαθων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| χαριτος αμνησια, ψυχων μιασμος, γενεσεως εναλλαγη, γαμων αταξια, μοιχεια και ασελγεια.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| η γαρ των ανωνυμων ειδωλων θρησκεια παντος αρχη κακου και αιτια και περας εστιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.28| η γαρ ευφραινομενοι μεμηνασιν η προφητευουσι ψευδη η ζωσιν αδικως η επιορκουσι ταχεως·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| αψυχοις γαρ πεποιθοτες ειδωλοις κακως ομοσαντες, αδικηθηναι ου προσδεχονται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.30| αμφοτερα δε αυτους μετελευσεται τα δικαια, οτι κακως εφρονησαν περι Θεου προσχοντες ειδωλοις και αδικως ωμοσαν εν δολω καταφρονησαντες οσιοτητος·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| ου γαρ η των ομνυομενων δυναμις, αλλ᾿ η των αμαρτανοντων δικη επεξερχεται αει την των αδικων παραβασιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΣΥ δε ο Θεος ημων χρηστος και αληθης, μακροθυμος και εν ελεει διοικων τα παντα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και γαρ εαν αμαρτωμεν, σοι εσμεν, ειδοτες σου το κρατος· ουχ αμαρτησομεθα δε, ειδοτες οτι σοι λελογισμεθα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| το γαρ επιστασθαι σε ολοκληρος δικαιοσυνη, και ειδεναι το κρατος σου ριζα αθανασιας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| ουτε γαρ επλανησεν ημας ανθρωπων κακοτεχνος επινοια, ουδε σκιαγραφων πονος ακαρπος, ειδος σπιλωθεν χρωμασι διηλλαγμενοις,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| ων οψις αφροσιν εις ονειδος ερχεται, ποθει τε νεκρας εικονος ειδος απνουν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| κακων ερασται αξιοι τε τοιουτων ελπιδων, και οι δρωντες και οι ποθουντες και οι σεβομενοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| Και γαρ κεραμευς απαλην γην θλιβων επιμοχθον πλασσει προς υπηρεσιαν ημων ἓν εκαστον· αλλ᾿ εκ του αυτου πηλου ανεπλασατο τα τε των καθαρων εργων δουλα σκευη τα τε εναντια, πανθ᾿ ομοιως· τουτων δε εκατερου τις εκαστω εστιν η χρησις, κριτης ο πηλουργος·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και κακομοχθος θεον ματαιον εκ του αυτου πλασσει πηλου, ὃς προ μικρου γης γεννηθεις μετ᾿ ολιγον πορευεται εξ ἧς εληφθη, το της ψυχης απαιτηθεις χρεος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| αλλ᾿ εστιν αυτω φροντις ουχ οτι μελλει καμνειν, αλλ᾿ οτι βραχυτελη βιον εχει, αλλ᾿ αντερειδεται μεν χρυσουργοις και αργυροχοοις, χαλκοπλαστας τε μιμειται και δοξαν ηγειται οτι κιβδηλα πλασσει.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| σποδος η καρδια αυτου, και γης ευτελεστερα η ελπις αυτου, πηλου τε ατιμοτερος ο βιος αυτου,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| οτι ηγνοησε τον πλασαντα αυτον και τον εμπνευσαντα αυτω ψυχην ενεργουσαν και εμφυσησαντα πνευμα ζωτικον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| αλλ᾿ ελογισαντο παιγνιον ειναι την ζωην ημων και τον βιον πανηγυρισμον επικερδη· δειν γαρ φησιν οθεν δη, κἂν εκ κακου, ποριζειν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| ουτος γαρ παρα παντας οιδεν οτι αμαρτανει, υλης γεωδους ευθραυστα σκευη και γλυπτα δημιουργων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| παντες δ᾿ αφρονεστατοι και ταλαντες υπερ ψυχην νηπιου οι εχθροι του λαου σου καταδυναστευσαντες αυτον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| οτι και παντα ειδωλα των εθνων ελογισαντο θεους, οις ουτε ομματων χρησις εις ορασιν ουτε ρινες εις συνολκην αερος ουτε ωτα ακουειν ουτε δακτυλοι χειρων εις ψηλαφησιν, και οι ποδες αυτων αργοι προς επιβασιν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| αθρωπος γαρ εποιησεν αυτους, και το πνευμα δεδανεισμενος επλασεν αυτους· ουδεις γαρ αυτω ομοιον ανθρωπος ισχυει πλασαι Θεον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| θνητος δε ων νεκρον εργαζεται χερσιν ανομοις· κρειττων γαρ εστι των σεβασματων αυτου, ων αυτος μεν εζησεν, εκεινα δε ουδεποτε.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| και τα ζωα δε τα εχθιστα σεβονται· ανοιᾳ γαρ συγκρινομενα των αλλων εστι χειρονα·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| ουδ᾿ οσον επιποθησαι ως εν ζῴων οψει καλα τυγχανει, εκπεφευγε δε και τον του Θεου επαινον και την ευλογιαν αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΔΙΑ τουτο δ᾿ ομοιων εκολασθησαν αξιως και δια πληθους κνωδαλων εβασανισθησαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| ανθ᾿ ἧς κολασεως ευεργετησας τον λαον σου, εις επιθυμιαν ορεξεως ξενην γευσιν, τροφην ητοιμασας ορτυγομητραν,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| ινα εκεινοι μεν επιθυμουντες τροφην δια την ειδε χθειαν των επαπεσταλμενων και την αναγκαιαν ορεξιν αποστρεφωνται, αυτοι δε επ᾿ ολιγον ενδεεις γενομενοι και ξενης μετασχωσι γευσεως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| εδει γαρ εκεινοις μεν απαραιτητον ενδειαν επελθειν τυραννουσι, τουτοις δε μονον δειχθηναι πως οι εχθροι αυτων εβασανιζοντο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| Και γαρ οτε αυτοις δεινος επηλθε θηριων θυμος δηγμασι τε σκολιων διεφθειροντο οφεων, ου μεχρι τελους εμεινεν η οργη σου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| εις νουθεσιαν δε προς ολιγον εταραχθησαν, συμβουλον εχοντες σωτηριας εις αναμνησιν εντολης νομου σου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| ο γαρ επιστραφεις ου δια το θεωρουμενον εσωζετο, αλλα δια σε τον παντων σωτηρα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και εν τουτω δε επεισας τους εχθρους ημων, οτι συ ει ο ρυομενος εκ παντος κακου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| ους μεν γαρ ακριδων και μυιων απεκτεινε δηγματα, και ουχ ευρεθη ιαμα τη ψυχη αυτων, οτι αξιοι ησαν υπο τοιουτων κολασθηναι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| τους δε υιους σου ουδε ιοβολων δρακοντων ενικησαν οδοντες, το ελεος γαρ σου αντιπαρηλθε και ιασατο αυτους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| εις γαρ υπομνησιν των λογιων σου ενεκεντριζοντο και οξεως διεσωζοντο, ινα μη εις βαθειαν εμπεσοντες ληθην απερισπαστοι γενωνται της σης ευεργεσιας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και γαρ ουτε βοτανη ουτε μαλαγμα εθεραπευσεν αυτους, αλλα ο σος, Κυριε, λογος ο παντα ιωμενος.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| συ γαρ ζωης και θανατου εξουσιαν εχεις και καταγεις εις πυλας ᾅδου και αναγεις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| ανθρωπος δε αποκτεννει μεν τη κακιᾳ αυτου, εξελθον δε πνευμα ουκ αναστρεφει ουδε αναλυει ψυχην παραληφθεισαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| Την δε σην χειρα φυγειν αδυνατον εστιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| αρνουμενοι γαρ σε ειδεναι ασεβεις, εν ισχυι βραχιονος σου εμαστιγωθησαν, ξενοις υετοις και χαλαζαις και ομβροις διωκομενοι απαραιτητοις και πυρι καταναλισκομενοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| το γαρ παραδοξοτατον, εν τω παντα σβεννυντι υδατι πλειον ενηργει το πυρ, υπερμαχος γαρ ο κοσμος εστι δικαιων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| ποτε μεν γαρ ημερουτο φλοξ, ινα μη καταφλεξῃ τα επ᾿ ασεβεις απεσταλμενα ζωα, αλλ᾿ αυτοι βλεποντες ιδωσιν, οτι Θεου κρισει ελαυνονται·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| ποτε δε και μεταξυ υδατος υπερ την πυρος δυναμιν φλεγει, ινα αδικου γης γεννηματα διαφθειρῃ.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| ανθ᾿ ων αγγελων τροφην εψωμισας τον λαον σου και ετοιμον αρτον αυτοις απ᾿ ουρανου επεμψας ακοπιατως πασαν ηδονην ισχυοντα και προς πασαν αρμονιον γευσιν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| η μεν γαρ υποστασις σου την σην γλυκυτητα προς τεκνα ενεφανισε, τη δε του προσφερομενου επιθυμιᾳ υπηρετων προς ο τις εβουλετο μετεκιρνατο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| χιων δε και κρυσταλλος υπεμεινε πυρ και ουκ ετηκετο, ινα γνωσιν οτι τους των εχθρων καρπους κατεφθειρε πυρ φλεγομενον εν τη χαλαζῃ και εν τοις υετοις διαστραπτον·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| τουτο παλιν δ᾿ ινα τραφωσι δικαιοι, και της ιδιας επιλελησθαι δυναμεως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| η γαρ κτισις σοι τω ποιησαντι υπηρετουσα επιτεινεται εις κολασιν κατα των αδικων και ανιεται εις ευεργεσιαν υπερ των εις σε πεποιθοτων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| δια τουτο και τοτε εις παντα μεταλλευομενη τη παντοτροφω σου δωρεα υπηρετει προς την των δεομενων θελησιν,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| ινα μαθωσιν οι υιοι σου, ους ηγαπησας, Κυριε, οτι ουχ αι γενεσεις των καρπων τρεφουσιν ανθρωπον, αλλα το ρημα σου τους σοι πιστευοντας διατηρει.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| το γαρ υπο πυρος μη φθειρομενον απλως υπο βραχειας ακτινος ηλιου θερμαινομενον ετηκετο,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| οπως γνωστον η οτι δει φθανειν τον ηλιον επ᾿ ευχαριστιαν σου και προς ανατολην φωτος εντυγχανειν σοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| αχαριστου γαρ ελπις ως χειμεριος παχνη τακησεται και ρυησεται ως υδωρ αχρηστον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΜΕΓΑΛΑΙ γαρ σου αι κρισεις και δυσδιηγητοι· δια τουτο απαιδευτοι ψυχαι επλανηθησαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| υπειληφοτες γαρ καταδυναστευειν εθνος αγιον ανομοι, δεσμιοι σκοτους και μακρας πεδηται νυκτος κατακλεισθεντες οροφοις, φυγαδες της αιωνιου προνοιας εκειντο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| λανθανειν γαρ νομιζοντες επι κρυφαιοις αμαρτημασιν, αφεγγει ληθης παρακαλυμματι εσκορπισθησαν, θαμβουμενοι δεινως και ινδαλμασιν εκταρασσομενοι·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| ουδε γαρ ο κατεχων αυτους μυχος αφοβως διεφυλασσεν, ηχοι δε καταρασσοντες αυτους περιεκομπουν, και φασματα αμειδητοις κατηφη προσωποις ενεφανιζετο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και πυρος μεν ουδεμια βια κατισχυε φωτιζειν, ουτε αστρων εκλαμπροι φλογες καταυγαζειν υπεμενον την στυγνην εκεινην νυκτα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| διεφαινετο δ᾿ αυτοις μονον αυτοματη πυρα φοβου πληρης, εκδειματουμενοι δε της μη θεωρουμενης εκεινης οψεως ηγουντο χειρω τα βλεπομενα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| μαγικης δε εμπαιγματα κατεκειτο τεχνης, και της επι φρονησει αλαζονειας ελεγχος εφυβριστος·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| οι γαρ υπισχνουμενοι δειματα και ταραχας απελαυνειν ψυχης νοσουσης, ουτοι καταγελαστον ευλαβειαν ενοσουν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και γαρ ει μηδεν αυτους ταραχωδες εφοβει, κνωδαλων παροδοις και ερπετων συριγμοις εκσεσοβημενοι, διωλλυντο εντρομοι και τον μηθαμοθεν φευκτον αερα προσιδειν αρνουμενοι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| δειλον γαρ ιδιως πονηρια μαρτυρει καταδικαζομενη, αει δε προσειληφε τα χαλεπα συνεχομενη τη συνειδησει·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| ουθεν γαρ εστι φοβος ει μη προδοσια των απο λογισμου βοηθηματων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| ενδοθεν δε ουσα ηττων η προσδοκια, πλειονα λογιζεται την αγνοιαν της παρεχουσης την βασανον αιτιας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| οι δε την αδυνατον οντως νυκτα και εξ αδυνατου ᾅδου μυχων επελθουσαν, τον αυτον υπνον κοιμωμενοι,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| τα μεν τερασιν ηλαυνοντο φαντασματων, τα δε της ψυχης παρελυοντο προδοσιᾳ· αιφνιδιος γαρ αυτοις και απροσδοκητος φοβος επηλθεν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| ειθ᾿ ουτως, ὃς δηποτ᾿ ουν ην εκει καταπιπτων, εφρουρειτο εις την ασιδηρον ειρκτην κατακλεισθεις·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| ει τε γαρ γεωργος ην τις η ποιμην η των κατ᾿ ερη μιαν εργατης μοχθων, προληφθεις την δυσαλυκτον εμενεν αναγκην,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| μια γαρ αλυσει σκοτους παντες εδεθησαν· ειτε πνευμα συριζον η περι αμφιλαφεις κλαδους ορνεων ηχος ευμελης η ρυθμος υδατος πορευομενου βιᾳ η κτυπος απηνης καταρριπτομενων πετρων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| η σκιρτωντων ζωων δρομος αθεωρητος η ωρυομενων απηνεστατων θηριων φωνη η αντανακλωμενη εκ κοιλοτατων ορεων ηχω, παρελυεν αυτους εκφοβουντα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| ολος γαρ ο κοσμος λαμπρω καταλαμπετο φωτι και ανεμποδιστοις συνειχετο εργοις·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| μονοις δε εκεινοις επετετατο βαρεια νυξ, εικων του μελλοντος αυτους διαδεχεσθαι σκοτους, εαυτοις δε ησαν βαρυτεροι σκοτους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΤΟΙΣ δε οσιοις σου μεγιστον ην φως· ων φωνην μεν ακουοντες, μορφην δε ουχ ορωντες, οτι μεν ου κακεινοι επεπονθεισαν, εμακαριζον,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| οτι δε ου βλαπτουσι προηδικημενοι, ηυχαριστουν και του διενεχθηναι χαριν εδεοντο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| ανθ᾿ ων πυριφλεγη στυλον, οδηγον μεν αγνωστου οδοιποριας, ηλιον δε αβλαβη φιλοτιμου ξενιτειας παρεσχες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| αξιοι μεν γαρ εκεινοι στερηθηναι φωτος και φυλακισθηναι εν σκοτει, οι κατακλειστους φυλαξαντες τους υιους σου, δι᾿ ων ημελλε το αφθαρτον νομου φως τω αιωνι διδοσθαι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| Βουλευσαμενους δ᾿ αυτους τα των οσιων αποκτειναι νηπια και ενος εκτεθεντος τεκνου και σωθεντος, εις ελεγχον το αυτων αφειλω πληθος τεκνων και ομοθυμαδον απωλεσας εν υδατι σφοδρω.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| εκεινη η νυξ προεγνωσθη πατρασιν ημων, ινα ασφαλως ειδοτες οις επιστευσαν ορκοις επευθυμησωσι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| προσεδεχθη δε υπο λαου σου σωτηρια μεν δικαιων, εχθρων δε απωλεια·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| ω γαρ ετιμωρησω τους υπεναντιους, τουτο ημας προσκαλεσαμενος εδοξασας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| κρυφη γαρ εθυσιαζον οσιοι παιδες αγαθων και τον της θειοτητος νομον εν ομονοιᾳ διεθεντο των αυτων ομοιως και αγαθων και κινδυνων μεταληψεσθαι τους αγιους, πατερων ηδη προαναμελποντες αινους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| αντηχει δ᾿ ασυμφωνος εχθρων βοη, και οικτρα διεφερετο θρηνουμενων παιδων·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| ομοιᾳ δε δικῃ δουλος αμα δεσποτῃ κολασθεις και δημοτης βασιλει τα αυτα πασχων,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| ομοθυμαδον δε παντες εν ενι ονοματι θανατου νεκρους ειχον αναριθμητους· ουδε γαρ προς το θαψαι οι ζωντες ησαν ικανοι, επει προς μιαν ροπην η εντιμοτερα γενεσις αυτων διεφθαρτο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| παντα γαρ απιστουντες δια τας φαρμακειας επι τω των πρωτοτοκων ολεθρω, ωμολογησαν Θεου υιον λαον ειναι.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| ησυχου γαρ σιγης περιεχουσης τα παντα και νυκτος εν ιδιω ταχει μεσαζουσης,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| ο παντοδυναμος σου λογος απ᾿ ουρανων εκ θρονων βασιλειων αποτομος πολεμιστης εις μεσον της ολεθριας ηλατο γης,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| ξιφος οξυ την ανυποκριτον επιταγην σου φερων, και στας επληρωσε τα παντα θανατου· και ουρανου μεν ηπτετο, βεβηκει δ᾿ επι γης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| τοτε παραχρημα φαντασιαι μεν ονειρων δεινως εξεταραξαν αυτους, φοβοι δε επεστησαν αδοκητοι,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| και αλλος αλλαχη ριφεις ημιθνητος δι᾿ ἣν εθνησκεν αιτιαν ενεφανιζεν·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| οι γαρ ονειροι θορυβησαντες αυτους τουτο προεμηνυσαν, ινα μη αγνοουντες δι᾿ ὃ κακως πασχουσιν απολωνται.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| ῞Ηψατο δε και δικαιων πειρα θανατου, και θραυσις εν ερημω εγενετο πληθους. αλλ᾿ ουκ επι πολυ εμεινεν η οργη·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| σπευσας γαρ ανηρ αμεμπτος προεμαχησε το της ιδιας λειτουργιας οπλον, προσευχην και θυμιαματος εξιλασμον κομισας, αντεστη τω θυμω και περας επεθηκε τη συμφορα, δεικνυς οτι σος εστι θεραπων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| ενικησε δε τον οχλον ουκ ισχυι του σωματος, ουχ οπλων ενεργειᾳ, αλλα λογω τον κολαζοντα υπεταξεν, ορκους πατερων και διαθηκας υπομνησας.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| σωρηδον γαρ ηδη πεπτωκοτων επ᾿ αλληλων νεκρων, μεταξυ στας, ανεκοψε την οργην και διεσχισε την προς τους ζωντας οδον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| επι γαρ ποδηρους ενδυματος ην ολος ο κοσμος, και πατερων δοξαι επι τετραστιχου λιθου γλυφης, και μεγαλωσυνη σου επι διαδηματος κεφαλης αυτου.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| τουτοις ειξεν ο ολοθρευων, ταυτα δε εφοβηθησαν· ην γαρ μονη η πειρα της οργης ικανη.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΤΟΙΣ δε ασεβεσι μεχρι τελους ανελεημων θυμος επεστη· προῄδει γαρ αυτων και τα μελλοντα,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| οτι αυτοι επιτρεψαντες του απιεναι και μετα σπουδης προπεμψαντες αυτους, διωξουσι μεταμεληθεντες.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| ετι γαρ εν χερσιν εχοντες τα πενθη και προσοδυρομενοι ταφοις νεκρων, ετερον επεσπασαντο λογισμον ανοιας και ους ικετευοντες εξεβαλον, τουτους ως φυγαδες εδιωκον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| ειλκε γαρ αυτους η αξια επι τουτο το περας αναγκη και των συμβεβηκοτων αμνηστιαν ενεβαλεν, ινα την λειπουσαν ταις βασανοις προαναπληρωσωσι κολασιν,<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και ο μεν λαος σου παραδοξον οδοιποριαν περασῃ, εκεινοι δε ξενον ευρωσι θανατον.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| ολη γαρ η κτισις εν ιδιω γενει παλιν ανωθεν διετυπουτο υπηρετουσα ταις σαις επιταγαις. ινα οι σοι παιδες φυλαχθωσιν αβλαβεις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| η την παρεμβολην σκιαζουσα νεφελη, εκ δε προϋφεστωτος υδατος ξηρας αναδυσις γης εθεωρηθη, εξ ερυθρας θαλασσης οδος ανεμποδιστος και χλοηφορον πεδιον εκ κλυδωνος βιαιου·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| δι᾿ ου πανεθνι διηλθον οι τη ση σκεπαζομενοι χειρι, θεωρησαντες θαυμαστα τερατα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| ως γαρ ιπποι ενεμηθησαν και ως αμνοι διεσκιρτησαν αινουντες σε, Κυριε, τον ρυομενον αυτους.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| εμεμνηντο γαρ ετι των εν τη παροικιᾳ αυτων, πως αντι μεν γενεσεως ζῴων εξηγαγεν η γη σκνιπα, αντι δε ενυδρων εξηρευξατο ο ποταμος πληθος βατραχων.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| εφ᾿ υστερω δε ειδον και νεαν γενεσιν ορνεων, οτι επιθυμιᾳ προαχθεντες ᾐτησαντο εδεσματα τρυφης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| εις γαρ παραμυθιαν ανεβη αυτοις απο θαλασσης ορτυγομητρα.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| και αι τιμωριαι τοις αμαρτωλοις επηλθον ουκ ανευ των προγεγονοτων τεκμηριων τη βιᾳ των κεραυνων· δικαιως γαρ επασχον ταις ιδιαις αυτων πονηριαις, και γαρ χαλεπωτεραν μισοξενιαν επετηδευσαν.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| οι μεν γαρ τους αγνοουντας ουκ εδεχοντο παροντας, ουτοι δε ευεργετας ξενους εδουλουντο.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και ου μονον, αλλ᾿ η τις επισκοπη εσται αυτων, επει απεχθως προσεδεχοντο τους αλλοτριους·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| οι δε μετα εορτασματων εισδεξαμενοι τους ηδη των αυτων μετεσχηκοτας δικαιων, δεινοις εκακωσαν πονοις.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| επληγησαν δε και αορασιᾳ, ωσπερ εκεινοι επι ταις του δικαιου θυραις, οτε αχανει περιβληθεντες σκοτει, εκαστος των αυτου θυρων την διοδον εζητει.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| δι᾿ εαυτων γαρ τα στοιχεια μεθαρμοζομενα, ωσπερ εν ψαλτηριω φθογγοι του ρυθμου το ονομα διαλλασσουσι, παντοτε μενοντα ηχω, οπερ εστιν εικασαι εκ της των γεγονοτων οψεως ακριβως.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| χερσαια γαρ εις ενυδρα μετεβαλλετο, και νηκτα μετεβαινεν επι γης·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| πυρ ισχυεν εν υδατι της ιδιας δυναμεως, και υδωρ της σβεστικης δυναμεως επελανθανετο·<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| φλογες αναπαλιν ευφθαρτων ζῴων ουκ εμαραναν σαρκας εμπεριπατουντων, ουδε τηκτον κρυσταλλοειδες ευτηκτον γενος αμβροσιας τροφης.<br>Άσμα Ασματων-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| Κατα παντα γαρ, Κυριε, εμεγαλυνας τον λαον σου και εδοξασας και ουχ υπερειδες εν παντι καιρω και τοπω παρισταμενος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΕΙΡΑΧ<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΠΟΛΛΩΝ και μεγαλων ημιν δια του νομου και των προφητων και των αλλων των κατ᾿ αυτους ηκολουθηκοτων δεδομενων, υπερ ων δεον εστιν επαινειν τον ᾿Ισραηλ παιδειας και σοφιας, και ως ου μονον αυτους τους αναγινωσκοντας δεον εστιν επιστημονας γινεσθαι, αλλα και τοις εκτος δυνασθαι τους φιλομαθουντας χρησιμους ειναι και λεγοντας και γραφοντας, ο παππος μου ᾿Ιησους επι πλειον εαυτον δους εις τε την του νομου και των προφητων και των αλλων πατριων βιβλιων αναγνωσιν και εν τουτοις ικανην εξιν περιποιησαμενος, προηχθη και αυτος συγγραψαι τι των εις παιδειαν και σοφιαν ανηκοντων, οπως οι φιλομαθεις, και τουτων ενοχοι γενομενοι, πολλω μαλλον επιπροσθωσι δια της εννομου βιωσεως. παρακεκλησθε ουν μετ᾿ ευνοιας και προσοχης την αναγνωσιν ποιεισθαι και συγγνωμην εχειν εφ᾿ οις ἂν δοκωμεν των κατα την ερμηνειαν πεφιλοπονημενων τισι των λεξεων αδυναμειν· ου γαρ ισοδυναμει αυτα εν εαυτοις εβραιστι λεγομενα και οταν μεταχθη εις ετεραν γλωσσαν. ου μονον δε ταυτα, αλλα και αυτος ο νομος και αι προφητειαι και τα λοιπα των βιβλιων ου μικραν εχει την διαφοραν εν εαυτοις λεγομενα. εν γαρ τω ογδοω και τριακοστω ετει επι του Ευεργετου βασιλεως παραγενηθεις εις Αιγυπτον και συγχρονισας, ευρων ου μικρας παιδειας αφομοιον, αναγκαιοτατον εθεμην αυτος προσενεγκασθαι τινα σπουδην και φιλοπονιαν του μεθερμηνευσαι τηνδε την βιβλον, πολλην αγρυπνιαν και επιστημην προσενεγκαμενος εν τω διαστηματι του χρονου προς το επι περας αγαγοντα το βιβλιον εκδοσθαι και τοις εν τη παροικιᾳ βουλομενοις φιλομαθειν, προκατασκευαζομενους τα ηθη εννομως βιοτευειν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΠΑΣΑ σοφια παρα Κυριου και μετ᾿ αυτου εστιν εις τον αιωνα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| αμμον θαλασσων και σταγονας υετου και ημερας αιωνος τις εξαριθμησει; 3 υψος ουρανου και πλατος γης και αβυσσον και σοφιαν τις εξιχνιασει; 4 προτερα παντων εκτισται σοφια και συνεσις φρονησεως εξ αιωνος [5 πηγη σοφιας λογος Θεου εν υψιστοις, και αι πορειαι αυτης εντολαι αιωνιοι].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| ριζα σοφιας τινι απεκαλυφθη; και τα πανουργευματα αυτης τις εγνω; [7 επιστημη σοφιας τινι εφανερωθη; και την πολυπειριαν αυτης τις συνηκε;] 8 εις εστι σοφος φοβερος σφοδρα καθημενος επι του θρονου αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| Κυριος αυτος εκτισεν αυτην και ειδε και εξηριθμησεν αυτην και εξεχεεν αυτην επι παντα τα εργα αυτου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| μετα πασης σαρκος κατα την δοσιν αυτου, και εχορηγησεν αυτην τοις αγαπωσιν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| φοβος Κυριου δοξα και καυχημα και ευφροσυνη και στεφανος αγαλλιαματος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| φοβος Κυριου τερψει καρδιαν και δωσει ευφροσυνην και χαραν και μακροημερευσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| τω φοβουμενω τον Κυριον ευ εσται επ᾿ εσχατων, και εν ημερᾳ τελευτης αυτου ευρησει χαριν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| αρχη σοφιας φοβεισθαι τον Κυριον, και μετα πιστων εν μητρᾳ συνεκτισθη αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| μετα ανθρωπων θεμελιον αιωνος ενοσσευσε και μετα του σπερματος αυτων εμπιστευθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| πλησμονη σοφιας φοβεισθαι τον Κυριον και μεθυσκει αυτους απο των καρπων αυτης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| παντα τον οικον αυτης εμπλησει επιθυμηματων και τα αποδοχεια απο των γεννηματων αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| στεφανος σοφιας φοβος Κυριου αναθαλλων ειρηνην και υγιειαν ιασεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και ειδε και εξηριθμησεν αυτην, επιστημην και γνωσιν συνεσεως εξωμβρησε και δοξαν κρατουντων αυτης ανυψωσε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| ριζα σοφιας φοβεισθε τον Κυριον, και οι κλαδοι αυτης μακροημερευσις. [21 φοβος Κυριου απωθειται αμαρτηματα, παραμενων δε αποστρεψει οργην].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| ου δυνησεται θυμος αδικος δικαιωθηναι, η γαρ ροπη του θυμου αυτου πτωσις αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| εως καιρου ανθεξεται μακροθυμος, και υστερον αυτω αναδωσει ευφροσυνη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| εως καιρου κρυψει τους λογους αυτου, και χειλη πιστων εκδιηγησεται συνεσιν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| εν θησαυροις σοφιας παραβολη επιστημης, βδελυγμα δε αμαρτωλω θεοσεβεια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| επεθυμησας σοφιαν διατηρησον εντολας, και Κυριος χορηγησει σοι αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| σοφια γαρ και παιδεια φοβος Κυριου, και η ευδοκια αυτου πιστις και πρᾳοτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| μη απειθησῃς φοβω Κυριου και μη προσελθῃς αυτω εν καρδιᾳ δισση.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| μη υποκριθης εν στομασιν ανθρωπων και εν τοις χειλεσι σου προσεχε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| μη εξυψου σεαυτον, ινα μη πεσῃς και επαγαγῃς τη ψυχη σου ατιμιαν, και αποκαλυψει Κυριος τα κρυπτα σου και εν μεσω συναγωγης καταβαλει σε, οτι ου προσηλθες φοβω Κυριου, και η καρδια σου πληρης δολου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΤΕΚΝΟΝ, ει προσερχῃ δουλευειν Κυριω Θεω, ετοιμασον την ψυχην σου εις πειρασμον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ευθυνον την καρδιαν σου και καρτερησον και μη σπευσῃς εν καιρω επαγωγης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| κολληθητι αυτω και μη αποστης, ινα αυξηθης επ᾿ εσχατων σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| παν ὃ εαν επαχθη σοι, δεξαι και εν αλλαγμασι ταπεινωσεως σου μακροθυμησον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| οτι εν πυρι δοκιμαζεται χρυσος και ανθρωποι δεκτοι εν καμινω ταπεινωσεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| πιστευσον αυτω, και αντιληψεται σου· ευθυνον τας οδους σου και ελπισον επ᾿ αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| οι φοβουμενοι τον Κυριον αναμεινατε το ελεος αυτου και μη εκκλινητε, ινα μη πεσητε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| οι φοβουμενοι Κυριον πιστευσατε αυτω, και ου μη πταισῃ ο μισθος υμων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| οι φοβουμενοι Κυριον ελπισατε εις αγαθα και εις ευφροσυνην αιωνος και ελεους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| εμβλεψατε εις αρχαιας γενεας και ιδετε· τις ενεπιστευσε Κυριω και κατῃσχυνθη; η τις ενεμεινε τω φοβω αυτου και εγκατελειφθη; η τις επεκαλεσατο αυτον, και υπερειδεν αυτον; 11 διοτι οικτιρμων και ελεημων ο Κυριος και αφιησιν αμαρτιας και σωζει εν καιρω θλιψεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ουαι καρδιαις δειλαις και χερσι παρειμεναις και αμαρτωλω επιβαινοντι επι δυο τριβους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| ουαι καρδιᾳ παρειμενῃ, οτι ου πιστευει· δια τουτο ου σκεπασθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| ουαι υμιν τοις απολωλεκοσι την υπομονην· και τι ποιησετε οταν επισκεπτηται ο Κυριος; 15 οι φοβουμενοι Κυριον ουκ απειθησουσι ρηματων αυτου, και οι αγαπωντες αυτον συντηρησουσι τας οδους αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| οι φοβουμενοι κυριον ζητησουσιν ευδοκιαν αυτου, και οι αγαπωντες αυτον εμπλησθησονται του νομου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| οι φοβουμενοι Κυριον ετοιμασουσι καρδιας αυτων και ενωπιον αυτου ταπεινωσουσι τας ψυχας αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| εμπεσουμεθα εις χειρας Κυριου και ουκ εις χειρας ανθρωπων· ως γαρ η μεγαλωσυνη αυτου, ουτως και το ελεος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΕΜΟΥ του πατρος ακουσατε, τεκνα, και ουτως ποιησατε, ινα σωθητε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ο γαρ Κυριος εδοξασε πατερα επι τεκνοις και κρισιν μητρος εστερεωσεν εφ᾿ υιοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ο τιμων πατερα εξιλασεται αμαρτιας,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ως ο αποθησαυριζων, ο δοξαζων μητερα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ο τιμων πατερα ευφρανθησεται υπο τεκνων, και εν ημερᾳ προσευχης αυτου εισακουσθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| ο δοξαζων πατερα μακροημερευσει, και ο εισακουων Κυριου αναπαυσει μητερα αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και ως δεσποταις δουλευσει εν τοις γεννησασιν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| εν εργω και λογω τιμα τον πατερα σου, ινα επελθῃ σοι ευλογια παρ᾿ αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| ευλογια γαρ πατρος στηριζει οικους τεκνων, καταρα δε μητρος εκριζοι θεμελια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| μη δοξαζου εν ατιμιᾳ πατρος σου, ου γαρ εστι σοι δοξα πατρος ατιμια·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| η γαρ δοξα ανθρωπου εκ τιμης πατρος αυτου, και ονειδος τεκνοις μητηρ εν αδοξιᾳ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| τεκνον, αντιλαβου εν γηρᾳ πατρος σου, και μη λυπησῃς αυτον εν τη ζωη αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| κἂν απολειπῃ συνεσιν, συγγνωμην εχε και μη ατιμασῃς αυτον εν πασῃ ισχυι σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| ελεημοσυνη γαρ πατρος ουκ επιλησθησεται, και αντι αμαρτιων προσανοικοδομηθησεται σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| εν ημερᾳ θλιψεως σου αναμνησθησεται σου· ως ευδια επι παγετω, ουτως αναλυθησονται σου αι αμαρτιαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| ως βλασφημος ο εγκαταλιπων πατερα, και κεκατηραμενος υπο Κυριου ο παροργιζων μητερα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| τεκνον, εν πραΰτητι τα εργα σου διεξαγε, και υπο ανθρωπου δεκτου αγαπηθησῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| οσω μεγας ει, τοσουτω ταπεινου σεαυτον, και εναντι Κυριου ευρησεις χαριν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| οτι μεγαλη η δυναστεια του Κυριου και υπο των ταπεινων δοξαζεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| χαλεπωτερα σου μη ζητει και ισχυροτερα σου μη εξεταζε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| α προσεταγη σοι, ταυτα διανοου, ου γαρ εστι σοι χρεια των κρυπτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| εν τοις περισσοις των εργων σου μη περιεργαζου· πλειονα γαρ συνεσεως ανθρωπων υπεδειχθη σοι·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| πολλους γαρ επλανησεν η υποληψις αυτων, και υπονοια πονηρα ωλισθησε διανοιας αυτων. [25 κορας μη εχων απορησεις φωτος, γνωσεως δε αμοιρος ων μη επαγγελλου].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| καρδια σκληρα κακωθησεται επ᾿ εσχατων, και ο αγαπων κινδυνον εν αυτω εμπεσειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| καρδια σκληρα βαρυνθησεται πονοις, και ο αμαρτωλος προσθησει αμαρτιαν εφ᾿ αμαρτιαις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| επαγωγη υπερηφανου ουκ εστιν ιασις, φυτον γαρ πονηριας ερριζωκεν εν αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| καρδια συνετου διανοηθησεται παραβολην, και ους ακροατου επιθυμια σοφου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| πυρ φλογιζομενον αποσβεσει υδωρ, και ελεημοσυνη εξιλασεται αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| ο ανταποδιδους χαριτας μεμνηται εις τα μετα ταυτα, και εν καιρω πτωσεως ευρησει στηριγμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΤΕΚΝΟΝ, την ζωην του πτωχου μη αποστερησῃς και μη παρελκυσῃς οφθαλμους επιδεεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| ψυχην πεινωσαν μη λυπησῃς και μη παροργισῃς ανδρα εν αποριᾳ αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| καρδιαν παρωργισμενην μη προσταραξῃς και μη παρελκυσῃς δοσιν προσδεομενου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| ικετην θλιβομενον μη απαναινου και μη αποστρεψῃς το προσωπον σου απο πτωχου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| απο δεομενου μη αποστρεψῃς οφθαλμον και μη δως τοπον ανθρωπω καταρασασθαι σε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| καταρωμενου γαρ σε εν πικριᾳ ψυχης αυτου, της δεησεως αυτου επακουσεται ο ποιησας αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| προσφιλη συναγωγη σεαυτον ποιει και μεγιστανι ταπεινου την κεφαλην σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| κλινον πτωχω το ους σου και αποκριθητι αυτω ειρηνικα εν πραΰτητι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| εξελου αδικουμενον εκ χειρος αδικουντος και μη ολιγοψυχησῃς εν τω κρινειν σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| γινου ορφανοις ως πατηρ και αντι ανδρος τη μητρι αυτων· και εσῃ ως υιος ῾Υψιστου, και αγαπησει σε μαλλον η μητηρ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| ῾Η σοφια υιους αυτης ανυψωσε και επιλαμβανεται των ζητουντων αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| ο αγαπων αυτην αγαπα ζωην, και οι ορθριζοντες προς αυτην εμπλησθησονται ευφροσυνης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ο κρατων αυτης κληρονομησει δοξαν, και ου εισπορευεται, ευλογησει Κυριος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| οι λατρευοντες αυτη λειτουργησουσιν αγιω, και τους αγαπωντας αυτην αγαπα ο Κυριος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| ο υπακουων αυτης κρινει εθνη, και ο προσεχων αυτη κατασκηνωσει πεποιθως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| εαν εμπιστευσῃ, κατακληρονομησει αυτην, και εν κατασχεσει εσονται αι γενεαι αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| οτι διεστραμμενως πορευεται μετ᾿ αυτου εν πρωτοις, φοβον δε και δειλιαν επαξει επ᾿ αυτον και βασανισει αυτον εν παιδειᾳ αυτης, εως ου εμπιστευσῃ τη ψυχη αυτου, και πειρασῃ αυτον εν τοις δικαιωμασιν αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και παλιν επανηξει κατ᾿ ευθειαν προς αυτον και ευφρανει αυτον και αποκαλυψει αυτω τα κρυπτα αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| εαν αποπλανηθη, εγκαταλειψει αυτον και παραδωσει αυτον εις χειρας πτωσεως αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| Συντηρησον καιρον και φυλαξαι απο πονηρου και περι της ψυχης σου μη αισχυνθης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| εστι γαρ αισχυνη επαγουσα αμαρτιαν, και εστιν αισχυνη δοξα και χαρις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| μη λαβῃς προσωπον κατα της ψυχης σου και μη εντραπης εις πτωσιν σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| μη κωλυσῃς λογον εν καιρω σωτηριας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| εν γαρ λογω γνωσθησεται σοφια και παιδεια εν ρηματι γλωσσης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| μη αντιλεγε τη αληθειᾳ και περι της απαιδευσιας σου εντραπηθι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| μη αισχυνθης ομολογησαι εφ᾿ αμαρτιαις σου και μη βιαζου ρουν ποταμου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| και μη υποστρωσῃς σεαυτον ανθρωπω μωρω και μη λαβῃς προσωπον δυναστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| εως του θανατου αγωνισαι περι της αληθειας, και Κυριος ο Θεος πολεμησει υπερ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| μη γινου ταχυς εν γλωσσῃ σου και νωθρος και παρειμενος εν τοις εργοις σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| μη ισθι ως λεων εν τω οικω σου και φαντασιοκοπων εν τοις οικεταις σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| μη εστω η χειρ σου εκτεταμενη εις το λαβειν και εν τω αποδιδοναι συνεσταλμενη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΜΗ επεχε επι τοις χρημασι σου και μη ειπῃς· αυταρκη μοι εστι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| μη εξακολουθει τη ψυχη σου και τη ισχυι σου του πορευεσθαι εν επιθυμιαις καρδιας σου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και μη ειπῃς· τις με δυναστευσει; ο γαρ Κυριος εκδικων εκδικησει σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| μη ειπῃς, ημαρτον, και τι μοι εγενετο; ο γαρ Κυριος εστι μακροθυμος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| περι εξιλασμου μη αφοβος γινου, προσθειναι αμαρτιαν εφ᾿ αμαρτιαις·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και μη ειπῃς· ο οικτιρμος αυτου πολυς, το πληθος των αμαρτιων μου εξιλασεται· ελεος γαρ και οργη παρ᾿ αυτου, και επι αμαρτωλους καταπαυσει ο θυμος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| μη αναμενε επιστρεψαι προς Κυριον και μη υπερβαλλου ημεραν εξ ημερας· εξαπινα γαρ εξελευσεται οργη Κυριου, και εν καιρω εκδικησεως εξολη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| μη επεχε επι χρημασιν αδικοις· ουδεν γαρ ωφελησει σε εν ημερᾳ επαγωγης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| μη λικμα εν παντι ανεμω και μη πορευου εν πασῃ ατραπω· ουτως ο αμαρτωλος ο διγλωσσος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| ισθι εστηριγμενος εν συνεσει σου, και εις εστω σου ο λογος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| γινου ταχυς εν ακροασει σου και εν μακροθυμιᾳ φθεγγου αποκρισιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| ει εστι σοι συνεσις, αποκριθητι τω πλησιον· ει δε μη, η χειρ σου εστω επι στοματι σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| δοξα και ατιμια εν λαλια, και γλωσσα ανθρωπου πτωσις αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| μη κληθης ψιθυρος, και τη γλωσσῃ σου μη ενεδρευε· επι γαρ τω κλεπτῃ εστιν αισχυνη, και καταγνωσις πονηρα επι διγλωσσου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| εν μεγαλω και εν μικρω μη αγνοει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ αντι φιλου μη γινου εχθρος· ονομα γαρ πονηρον αισχυνην και ονειδος κληρονομησει· ουτως ο αμαρτωλος ο διγλωσσος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| μη επαρῃς σεαυτον εν βουλη ψυχης σου, ινα μη διαρπαγη ως ταυρος η ψυχη σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| τα φυλλα σου καταφαγεσαι και τους καρπους σου απολεσεις και αφησεις σεαυτον ως ξυλον ξηρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| ψυχη πονηρα απολει τον κτησαμενον αυτην και επιχαρμα εχθρων ποιησει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| Λαρυγξ γλυκυς πληθυνει φιλους αυτου, και γλωσσα ευλαλος πληθυνει ευπροσηγορα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| οι ειρηνευοντες σοι εστωσαν πολλοι, οι δε συμβουλοι σου εις απο χιλιων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| ει κτασαι φιλον, εν πειρασμω κτησαι αυτον, και μη ταχυ εμπιστευσῃς αυτω·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| εστι γαρ φιλος εν καιρω αυτου και ου μη παραμεινῃ εν ημερᾳ θλιψεως σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και εστι φιλος μετατιθεμενος εις εχθραν και μαχην ονειδισμου σου αποκαλυψει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και εστι φιλος κοινωνος τραπεζων και ου μη παραμεινῃ εν ημερᾳ θλιψεως σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και εν τοις αγαθοις σου εσται ως συ, και επι τους οικετας σου παρρησιασεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| εαν ταπεινωθης, εσται κατα σου, και απο του προσωπου σου κρυβησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| απο των εχθρων σου διαχωρισθητι και απο των φιλων σου προσεχε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| φιλος πιστος σκεπη κραταια, ο δε ευρων αυτον ευρε θησαυρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| φιλου πιστου ουκ εστιν ανταλλαγμα, και ουκ εστι σταθμος της καλλονης αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| φιλος πιστος φαρμακον ζωης, και οι φοβουμενοι Κυριον ευρησουσιν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| ο φοβουμενος Κυριον ευθυνει φιλιαν αυτου, οτι κατ᾿ αυτον ουτως και ο πλησιον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| Τεκνον, εκ νεοτητος σου επιλεξαι παιδειαν, και εως πολιων ευρησεις σοφιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| ως ο αροτριων και ο σπειρων προσελθε αυτη και αναμενε τους αγαθους καρπους αυτης· εν γαρ τη εργασιᾳ αυτης ολιγον κοπιασεις και ταχυ φαγεσαι γεννηματων αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| ως τραχεια εστι σφοδρα τοις απαιδευτοις, και ουκ εμμενει εν αυτη ακαρδιος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| ως λιθος δοκιμασιας ισχυρος εσται επ᾿ αυτω, και ου χρονιει απορριψαι αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| σοφια γαρ κατα το ονομα αυτης εστι, και ου πολλοις εστι φανερα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| ακουσον, τεκνον, και δεξαι γνωμην μου, και μη απαναινου την συμβουλιαν μου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και εισενεγκον τους ποδας σου εις τας πεδας αυτης και εις τον κλοιον αυτης τον τραχηλον σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| υποθες τον ωμον σου και βασταξον αυτην, και μη προσοχθισῃς τοις δεσμοις αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| εν πασῃ ψυχη σου προσελθε αυτη και εν ολῃ δυναμει σου συντηρησον τας οδους αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| εξιχνευσον και ζητησον, και γνωσθησεται σοι, και εγκρατης γενομενος μη αφης αυτην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| επ᾿ εσχατων γαρ ευρησεις την αναπαυσιν αυτης, και στραφησεται σοι εις ευφροσυνην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| και εσονται σοι αι πεδαι εις σκεπην ισχυος και οι κλοιοι αυτης εις στολην δοξης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| κοσμος γαρ χρυσεος εστιν επ᾿ αυτης, και οι δεσμοι αυτης κλωσμα υακινθινον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.31| στολην δοξης ενδυσῃ αυτην, και στεφανον αγαλλιασεως περιθησεις σεαυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| εαν θελῃς, τεκνον, παιδευθησῃ, και εαν δως την ψυχην σου, πανουργος εσῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| εαν αγαπησῃς ακουειν, εκδεξῃ, και εαν κλινῃς το ους σου, σοφος εσῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| εν πληθει πρεσβυτερων στηθι, και τις σοφος, αυτω προσκολληθητι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| πασαν διηγησιν θειαν θελε ακροασθαι, και παροιμιαι συνεσεως μη εκφευγετωσαν σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.36| εαν ιδῃς συνετον, ορθριζε προς αυτον, και βαθμους θυρων αυτου εκτριβετω ο πους σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.37| διανοου εν τοις προσταγμασι Κυριου και εν ταις εντολαις αυτου μελετα δια παντος· αυτος στηριει την καρδιαν σου, και η επιθυμια της σοφιας σου δοθησεται σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΜΗ ποιει κακα, και ου μη σε καταλαβῃ κακον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| αποστηθι απο αδικου, και εκκλινει απο σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| υιε, μη σπειρε επ᾿ αυλακας αδικιας, και ου μη θερισῃς αυτας επταπλασιως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μη ζητει παρα Κυριου ηγεμονιαν, μηδε παρα βασιλεως καθεδραν δοξης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μη δικαιου εναντι Κυριου και παρα βασιλει μη σοφιζου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μη ζητει γενεσθαι κριτης, μη ουκ εξισχυσεις εξαραι αδικιας· μη ποτε ευλαβηθης απο προσωπου δυναστου και θησεις σκανδαλον εν ευθυτητι σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| μη αμαρτανε εις πληθος πολεως και μη καταβαλῃς σεαυτον εν οχλω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| μη καταδεσμευσῃς δις αμαρτιαν, εν γαρ τη μια ουκ αθωος εσῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| μη ειπῃς· τω πληθει των δωρων μου εποψεται και εν τω προσενεγκαι με Θεω ῾Υψιστω προσδεξεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| μη ολιγοψυχησῃς εν τη προσευχη σου και ελεημοσυνην ποιησαι μη παριδῃς.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| μη καταγελα ανθρωπον οντα εν πικριᾳ ψυχης αυτου, εστι γαρ ο ταπεινων και ανυψων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| μη αροτρια ψευδος επ᾿ αδελφω σου, μηδε φιλω το ομοιον ποιει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| μη θελε ψευδεσθαι παν ψευδος, ο γαρ ενδελεχισμος αυτου ουκ εις αγαθον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| μη αδελεσχει εν πληθει πρεσβυτερων και μη δευτερωσῃς λογον εν προσευχη σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| μη μισησῃς επιπονον εργασιαν και γεωργιαν υπο ῾Υψιστου εκτισμενην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| μη προσλογιζου σεαυτον εν πληθει αμαρτωλων. μνησθητι οτι οργη ου χρονιει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ταπεινωσον σφοδρα την ψυχην σου, οτι εκδικησις ασεβους πυρ και σκωληξ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| Μη αλλαξῃς φιλον ενεκεν διαφορου, μηδ᾿ αδελφον γνησιον εν χρυσιω Σουφειρ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| μη αστοχει γυναικος σοφης και αγαθης, η γαρ χαρις αυτης υπερ το χρυσιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| μη κακωσῃς οικετην εργαζομενον εν αληθειᾳ, μηδε μισθιον διδοντα ψυχην αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| οικετην συνετον αγαπατω σου η ψυχη, μη στερησῃς αυτον ελευθεριας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| κτηνη σοι εστιν, επισκεπτου αυτα και ει εστι σοι χρησιμα, εμμενετω σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| τεκνα σοι εστι, παιδευσον αυτα, και καμψον εκ νεοτητος τον τραχηλον αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| θυγατερες σοι εισι, προσεχε τω σωματι αυτων, και μη ιλαρωσῃς προς αυτας το προσωπον σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| εκδου θυγατερα, και εσῃ τετελεκως εργον μεγα, και ανδρι συνετω δωρησαι αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| γυνη σοι εστι κατα ψυχην, μη εκβαλῃς αυτην· και μισουμενῃ μη εμπιστευσῃς σεαυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| ᾿Εν ολῃ καρδιᾳ δοξασον τον πατερα σου και μητρος ωδινας μη επιλαθῃ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| μνησθητι οτι δι᾿ αυτων εγεννηθης, και τι ανταποδωσεις αυτοις καθως αυτοι σοι; 29 εν ολῃ ψυχη σου ευλαβου τον Κυριον και τους ιερεις αυτου θαυμαζε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| εν ολῃ δυναμει αγαπησον τον ποιησαντα σε και τους λειτουργους αυτου μη εγκαταλιπῃς.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| φοβου τον Κυριον και δοξασον ιερεα και δως την μεριδα αυτω, καθως εντεταλται σοι, απαρχην και περι πλημμελειας και δοσιν βραχιονων και θυσιαν αγιασμου και απαρχην αγιων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| Και πτωχω εκτεινον την χειρα σου, ινα τελειωθη η ευλογια σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| χαρις δοματος εναντι παντος ζωντος, και επι νεκρω μη αποκωλυσῃς χαριν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| μη υστερει απο κλαιοντων και μετα πενθουντων πενθησον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.35| μη οκνει επισκεπτεσθαι αρρωστον, εκ γαρ των τοιουτων αγαπηθησῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.36| εν πασι τοις λογοις σου μιμνησκου τα εσχατα σου, και εις τον αιωνα ουχ αμαρτησεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΜΗ διαμαχου μετα ανθρωπου δυναστου, μηποτε εμπεσῃς εις τας χειρας αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| μη εριζε μετα ανθρωπου πλουσιου, μηποτε αντιστησῃ σου την ολκην· πολλους γαρ απωλεσε το χρυσιον και καρδιας βασιλεων εξεκλινε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| μη διαμαχου μετα ανθρωπου γλωσσωδους και μη επιστοιβασῃς επι το πυρ αυτου ξυλα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| μη προσπαιζε απαιδευτω, ινα μη ατιμαζωνται οι προγονοι σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| μη ονειδιζε ανθρωπον αποστρεφοντα απο αμαρτιας· μνησθητι οτι παντες εσμεν εν επιτιμιοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| μη ατιμασῃς ανθρωπον εν γηρᾳ αυτου, και γαρ εξ ημων γηρασκουσι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| μη επιχαιρε επι νεκρω, μνησθητι οτι παντες τελευτωμεν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| μη παριδῃς διηγημα σοφων, και εν ταις παροιμιαις αυτων αναστρεφου· οτι παρ᾿ αυτων μαθησῃ παιδειαν και λειτουργησαι μεγιστασι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| μη αστοχει διηγηματος γεροντων, και γαρ αυτοι εμαθον παρα των πατερων αυτων· οτι παρ᾿ αυτων μαθησει συνεσιν και εν καιρω χρειας δουναι αποκρισιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| μη εκκαιε ανθρακας αμαρτωλου, μη εμπυρισθης εν πυρι φλογος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| μη εξαναστης απο προσωπου υβριστου, ινα μη εγκαθισῃ ως ενεδρον τω στοματι σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| μη δανεισῃς ανθρωπω ισχυροτερω σου· και εαν δανεισῃς, ως απολωλεκως γινου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| μη εγγυησῃ υπερ δυναμιν σου· και εαν εγγυησῃ, ως αποτισων φροντιζε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| μη δικαζου μετα κριτου, κατα γαρ την δοξαν αυτου κρινουσιν αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| μετα τολμηρου μη πορευου εν οδω, ινα μη βαρυνηται κατα σου· αυτος γαρ κατα το θελημα αυτου ποιησει, και τη αφροσυνῃ αυτου συναπολη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| μετα θυμωδους μη ποιησῃς μαχην και μη διαπορευου μετ᾿ αυτου την ερημον· οτι ως ουδεν εν οφθαλμοις αυτου αιμα, και οπου ουκ εστι βοηθεια, καταβαλει σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| μετα μωρου μη συμβουλευου, ου γαρ δυνησεται λογον στεξαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| ενωπιον αλλοτριου μη ποιησῃς κρυπτον, ου γαρ γινωσκεις τι τεξεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| παντι ανθρωπω μη εκφαινε σην καρδιαν, και μη αναφερετω σοι χαριν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΜΗ ζηλου γυναικα του κολπου σου, μηδε διδαξῃς επι σεαυτον παιδειαν πονηραν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| μη δως γυναικι την ψυχην σου επιβηναι αυτην επι την ισχυν σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| μη υπαντα γυναικι εταιριζομενῃ, μηποτε εμπεσῃς εις τας παγιδας αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| μετα ψαλλουσῃς μη ενδελεχιζε, μηποτε αλως εν τοις επιχειρημασιν αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| παρθενον μη καταμανθανε, μηποτε σκανδαλισθης εν τοις επιτιμιοις αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| μη δως πορναις την ψυχην σου, ινα μη απολεσῃς την κληρονομιαν σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| μη περιβλεπου εν ρυμαις πολεως και εν ταις ερημοις αυτης μη πλανω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| αποστρεψον οφθαλμον απο γυναικος ευμορφου, και μη καταμανθανε καλλος αλλοτριον· εν καλλει γυναικος πολλοι επλανηθησαν, και εκ τουτου φιλια ως πυρ ανακαιεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| μετα υπανδρου γυναικος μη καθου το συνολον και μη συμβολοκοπησῃς μετ᾿ αυτης εν οινω, μηποτε εκκλινη η ψυχη σου επ᾿ αυτην και τω πνευματι σου ολισθησῃς εις απωλειαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| μη εγκαταλιπῃς φιλον αρχαιον, ο γαρ προσφατος ουκ εστιν επισος αυτω· οινος νεος φιλος νεος· εαν παλαιωθη, μετ᾿ ευφροσυνης πιεσαι αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| μη ζηλωσῃς δοξαν αμαρτωλου, ου γαρ οιδας τι εσται η καταστροφη αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| μη ευδοκησῃς εν ευδοκιᾳ ασεβων· μνησθητι οτι εως ᾅδου ου μη δικαιωθωσι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| μακραν απεχε απο ανθρωπου, ὃς εχει εξουσιαν του φονευειν, και ου μη υποπτευσῃς φοβον θανατου· κἂν προσελθῃς, μη πλημμελησῃς, ινα μη αφεληται την ζωην σου· επιγνωθι οτι εν μεσω παγιδων διαβαινεις και επι επαλξεων πολεων περιπατεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| κατα την ισχυν σου στοχασαι τους πλησιον και μετα σοφων συμβουλευου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και μετα συνετων εστω ο διαλογισμος σου και πασα διηγησις σου εν νομω ῾Υψιστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| ανδρες δικαιοι εστωσαν συνδειπνοι σου, και εν φοβω Κυριου εστω το καυχημα σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| εν χειρι τεχνιτων εργον επαινεθησεται, και ο ηγουμενος λαου σοφος εν λογω αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| φοβερος εν πολει αυτου ανηρ γλωσσωδης, και ο προπετης εν λογω αυτου μισηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΡΙΤΗΣ σοφος παιδευσει τον λαον αυτου, και ηγεμονια συνετου τεταγμενη εσται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| κατα τον κριτην του λαου αυτου ουτως και οι λειτουργοι αυτου, και κατα τον ηγουμενον της πολεως παντες οι κατοικουντες αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| βασιλευς απαιδευτος απολει τον λαον αυτου, και πολις οικισθησεται εν συνεσει δυναστων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| εν χειρι Κυριου εξουσια της γης, και τον χρησιμον εγερει εις καιρον επ᾿ αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| εν χειρι Κυριου ευοδια ανδρος, και προσωπω γραμματεως επιθησει δοξαν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| ᾿Επι παντι αδικηματι μη μηνιασῃς τω πλησιον και μη πρασσε μηδεν εν εργοις υβρεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| μισητη εναντι Κυριου και ανθρωπων υπερηφανια, και εξ αμφοτερων πλημμελησει αδικα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| βασιλεια απο εθνους εις εθνος μεταγεται δια αδικιας και υβρεις και χρηματα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| τι υπερηφανευεται γη και σποδος; οτι εν ζωη ερριψα τα ενδοσθια αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| μακρον αρρωστημα σκωπτει ιατρος· και βασιλευς σημερον, και αυριον τελευτησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| εν γαρ τω αποθανειν ανθρωπον κληρονομησει ερπετα και θηρια και σκωληκας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| αρχη υπερηφανιας ανθρωπου αφισταμενου απο Κυριου, και απο του ποιησαντος αυτον απεστη η καρδια αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| οτι αρχη υπερηφανιας αμαρτια, και ο κρατων αυτης εξομβρησει βδελυγμα· δια τουτο παρεδοξασε Κυριος τας επαγωγας και κατεστρεψεν εις τελος αυτους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| θρονους αρχοντων καθειλεν ο Κυριος και εκαθισε πρᾳεις αντ᾿ αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| ριζας εθνων εξετιλεν ο Κυριος και εφυτευσε ταπεινους αντ᾿ αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| χωρας εθνων κατεστρεψεν ο Κυριος και απωλεσεν αυτας εως θεμελιων γης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| εξηρανεν εξ αυτων και απωλεσεν αυτους και κατεπαυσεν απο γης το μνημοσυνον αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| ουκ εκτισται ανθρωποις υπερηφανια, ουδε οργη θυμου γεννημασι γυναικων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| Σπερμα εντιμον ποιον; σπερμα ανθρωπου. σπερμα εντιμον ποιον; οι φοβουμενοι τον Κυριον. σπερμα ατιμον ποιον; σπερμα ανθρωπου. σπερμα ατιμον ποιον; οι παραβαινοντες εντολας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| εν μεσω αδελφων ο ηγουμενος αυτων εντιμος, και οι φοβουμενοι Κυριον εν οφθαλμοις αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| πλουσιος και ενδοξος και πτωχος, το καυχημα αυτων φοβος Κυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| ου δικαιον ατιμασαι πτωχον συνετον, και ου καθηκει δοξασαι ανδρα αμαρτωλον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| μεγισταν και κριτης και δυναστης δοξασθησεται, και ουκ εστιν αυτων τις μειζων του φοβουμενου τον Κυριον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| οικετῃ σοφω ελευθεροι λειτουργησουσι, και ανηρ επιστημων ου γογγυσει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| Μη σοφιζου ποιησαι το εργον σου και μη δοξαζου εν καιρω στενοχωριας σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| κρεισσων εργαζομενος και περισσευων εν πασιν η περιπατων δοξαζομενος και απορων αρτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| τεκνον, εν πραΰτητι δοξασον την ψυχην σου και δος αυτη τιμην κατα την αξιαν αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.29| τον αμαρτανοντα εις την ψυχην αυτου τις δικαιωσει; και τις δοξασει τον ατιμαζοντα την ζωην αυτου; 30 πτωχος δοξαζεται δι᾿ επιστημην αυτου, και πλουσιος δοξαζεται δια τον πλουτον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| ο δεδοξασμενος εν πτωχειᾳ, και εν πλουτω ποσαχως; και ο αδοξος εν πλουτω, και εν πτωχειᾳ ποσαχως;<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΣΟΦΙΑ ταπεινου ανυψωσει κεφαλην αυτου, και εν μεσω μεγιστανων καθισει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| μη αινεσῃς ανδρα εν καλλει αυτου και μη βδελυξῃ ανθρωπον εν ορασει αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| μικρα εν πετεινοις μελισσα, και αρχη γλυκασματων ο καρπος αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| εν περιβολη ιματιων μη καυχησῃ και εν ημερᾳ δοξης μη επαιρου· οτι θαυμαστα τα εργα Κυριου, και κρυπτα τα εργα αυτου εν ανθρωποις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| πολλοι τυραννοι εκαθισαν επι εδαφους, ο δε ανυπονοητος εφορεσε διαδημα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| πολλοι δυνασται ητιμασθησαν σφοδρα, και ενδοξοι παρεδοθησαν εις χειρας ετερων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| πριν εξετασῃς, μη μεμψῃ· νοησον πρωτον και τοτε επιτιμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| πριν η ακουσαι, μη αποκρινου και εν μεσω λογων μη παρεμβαλλου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| περι πραγματος, ου ουκ εστι σοι χρεια, μη εριζε και εν κρισει αμαρτωλων μη συνεδρευε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| Τεκνον, μη περι πολλα εστωσαν αι πραξεις σου· εαν πληθυνης, ουκ αθωωθησῃ· και εαν διωκῃς, ου μη καταλαβῃς, και ου μη εκφυγῃς διαδρας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| εστι κοπιων και πονων και σπευδων, και τοσω μαλλον υστερειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| εστι νωθρος και προσδεομενος αντιληψεως, υστερων ισχυι και πτωχειᾳ περισσευει· και οι οφθαλμοι Κυριου επεβλεψαν αυτω εις αγαθα, και ανωρθωσεν αυτον εκ ταπεινωσεως αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και ανυψωσε κεφαλην αυτου και απεθαυμασαν επ᾿ αυτω πολλοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| αγαθα και κακα, ζωη και θανατος, πτωχεια και πλουτος παρα Κυριου εστι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| δοσις Κυριου παραμενει ευσεβεσι, και η ευδοκια αυτου εις τον αιωνα ευοδωθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| εστι πλουτων απο προσοχης και σφιγγιας αυτου, και αυτη η μερις του μισθου αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| εν τω ειπειν αυτον· ευρον αναπαυσιν και νυν φαγομαι εκ των αγαθων μου, και ουκ οιδε τις καιρος παρελευσεται και καταλειψει αυτα ετεροις και αποθανειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| στηθι εν διαθηκῃ σου και ομιλει εν αυτη και εν τω εργω σου παλαιωθητι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| μη θαυμαζε εν εργοις αμαρτωλου, πιστευε τω Κυριω και εμμενε τω πονω σου· οτι κουφον εν οφθαλμοις Κυριου δια ταχους εξαπινα πλουτισαι πενητα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| ευλογια Κυριου εν μισθω ευσεβους, και εν ωρᾳ ταχινη αναθαλλει ευλογιαν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| μη ειπῃς· τις εστι μου χρεια, και τινα απο του νυν εσται μου τα αγαθα; 24 μη ειπῃς· αυταρκη μοι εστι, και τι απο του νυν κακωθησομαι; 25 εν ημερᾳ αγαθων αμνησια κακων, και εν ημερᾳ κακων ου μνησθησεται αγαθων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| οτι κουφον εναντι Κυριου εν ημερᾳ τελευτης αποδουναι ανθρωπω κατα τας οδους αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| κακωσις ωρας επιλησμονην ποιει τρυφης, και εν συντελειᾳ ανθρωπου αποκαλυψις εργων αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| προ τελευτης μη μακαριζε μηδενα, και εν τεκνοις αυτου γνωσθησεται ανηρ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| Μη παντα ανθρωπον εισαγε εις τον οικον σου, πολλα γαρ τα ενεδρα του δολιου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| περδιξ θηρευτης εν καρταλλω, ουτως καρδια υπερηφανου, και ως ο κατασκοπος επιβλεπει πτωσιν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| τα γαρ αγαθα εις κακα μεταστρεφων ενεδρευει και εν τοις αιρετοις επιθησει μωμον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| απο σπινθηρος πυρος πληθυνεται ανθρακια, και ανθρωπος αμαρτωλος εις αιμα ενεδρευει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| προσεχε απο κακουργου, πονηρα γαρ τεκταινει, μηποτε μωμον εις τον αιωνα δω σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| ενοικισον αλλοτριον και διαστρεψει σε εν ταραχαις, και απαλλοτριωσει σε των ιδιων σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΕΑΝ ευ ποιης, γνωθι τινι ποιεις, και εσται χαρις τοις αγαθοις σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ευ ποιησον ευσεβει, και ευρησεις ανταποδομα και ει μη παρ᾿ αυτου, αλλα παρα ῾Υψιστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| ουκ εστιν αγαθα τω ενδελεχιζοντι εις κακα και τω ελεημοσυνην μη χαριζομενω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| δος τω ευσεβει και μη αντιλαβῃ του αμαρτωλου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| ευ ποιησον τω ταπεινω και μη δως ασεβει· εμποδισον τους αρτους αυτου και μη δως αυτω, ινα μη εν αυτοις σε δυναστευσῃ· διπλασια γαρ κακα ευρησεις εν πασιν αγαθοις, οις ἂν ποιησῃς αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| οτι και ο ῞Υψιστος εμισησεν αμαρτωλους και τοις ασεβεσιν αποδωσει εκδικησιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| δος τω αγαθω και μη αντιλαβου του αμαρτωλου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| Ουκ εκδικηθησεται εν αγαθοις ο φιλος και ου κρυβησεται εν κακοις ο εχθρος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| εν αγαθοις ανδρος οι εχθροι αυτου εν λυπῃ, και εν τοις κακοις αυτου και ο φιλος διαχωρισθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| μη πιστευσῃς τω εχθρω σου εις τον αιωνα· ως γαρ ο χαλκος ιουται, ουτως η πονηρια αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και εαν ταπεινωθη και πορευηται συγκεκυφως, επιστησον την ψυχην σου και φυλαξαι απ᾿ αυτου και εσῃ αυτω ως εκμεμαχως εσοπτρον, και γνωσῃ οτι ουκ εις τελος κατιωσε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| μη στησῃς αυτον παρα σεαυτω, μη ανατρεψας σε στη επι τον τοπον σου· μη καθισῃς αυτον εκ δεξιων σου, μηποτε ζητησῃ την καθεδραν σου και επ᾿ εσχατων επιγνωσῃ τους λογους μου και επι των ρηματων μου κατανυγησῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| τις ελεησει επαοιδον οφιοδηκτον και παντας τους προσαγοντας θηριοις; 14 ουτως τον προσπορευομενον ανδρι αμαρτωλω και συμφυρομενον εν ταις αμαρτιαις αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| ωραν μετα σου διαμενει, και εαν εκκλινῃς, ου μη καρτερησῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και εν τοις χειλεσιν αυτου γλυκανει ο εχθρος και εν τη καρδιᾳ αυτου βουλευσεται ανατρεψαι σε εις βοθρον· εν οφθαλμοις αυτου δακρυσει ο εχθρος, και εαν ευρῃ καιρον, ουκ εμπλησθησεται αφ᾿ αιματος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| κακα ἂν υπαντησῃ σοι, ευρησεις αυτον εκει προτερον σου, και ως βοηθων υποσχασει πτερναν σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| κινησει την κεφαλην αυτου και επικροτησει ταις χερσιν αυτου και πολλα διαψιθυρισει και αλλοιωσει το προσωπον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.Ο ΑΠΤΟΜΕΝΟΣ πισσης μολυνθησεται, και ο κοινωνων υπερηφανω ομοιωθησεται αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| βαρος υπερ σε μη αρῃς, και ισχυροτερω σου και πλουσιωτερω μη κοινωνει. τι κοινωνησει χυτρα προς λεβητα; αυτη προσκρουσει, και αυτη συντριβησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| πλουσιος ηδικησε, και αυτος προσενεβριμησατο· πτωχος ηδικηται, και αυτος προσδεηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εαν χρησιμευσῃς, εργαται εν σοι· και εαν υστερησῃς, καταλειψει σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| εαν εχῃς, συμβιωσεται σοι και αποκενωσει σε, και αυτος ου πονεσει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| χρειαν εσχηκε σου, και αποπλανησει σε και προσγελασεται σοι και δωσει σοι ελπιδα· λαλησει σοι καλα και ερει· τις η χρεια σου; 7 και αισχυνει σε εν τοις βρωμασιν αυτου, εως ου αποκενωσῃ σε δις η τρις, και επ᾿ εσχατων καταμωκησεται σου· μετα ταυτα οψεται σε και καταλειψει σε και την κεφαλην αυτου κινησει επι σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| προσεχε μη αποπλανηθης και μη ταπεινωθης εν αφροσυνῃ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| Προσκαλεσαμενου σε δυναστου, υποχωρων γινου, και τοσω μαλλον προσκαλεσεται σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| μη εμπιπτε, ινα μη απωσθης, και μη μακραν αφιστω, ινα μη επιλησθης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| μη επεχε ισηγορεισθαι μετ᾿ αυτου και μη πιστευε τοις πλειοσι λογοις αυτου· εκ πολλης γαρ λαλιας πειρασει σε και ως προσγελων εξετασει σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| ανελεημων ο μη συντηρων λογους και ου μη φεισηται περι κακωσεως και δεσμων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| συντηρησον και προσεχε σφοδρως, οτι μετα της πτωσεως σου περιπατεις. [14 ακουων αυτα εν υπνω σου γρηγορησον· πασῃ ζωη σου αγαπα τον Κυριον, και επικαλου αυτον εις σωτηριαν σου].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| Παν ζωον αγαπα το ομοιον αυτω και πας ανθρωπος τον πλησιον αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| πασα σαρξ κατα γενος συναγεται, και τω ομοιω αυτου προσκολληθησεται ανηρ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| τι κοινωνησει λυκος αμνω; ουτως αμαρτωλος προς ευσεβη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| τις ειρηνη υαινῃ προς κυνα; και τις ειρηνη πλουσιω προς πενητα; 19 κυνηγια λεοντων οναγροι εν ερημω, ουτως νομαι πλουσιων πτωχοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| βδελυγμα υπερηφανω ταπεινοτης, ουτως βδελυγμα πλουσιω πτωχος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| πλουσιος σαλευομενος στηριζεται υπο φιλων, ταπεινος δε πεσων προσαπωθειται υπο φιλων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| πλουσιου σφαλεντος πολλοι αντιληπτορες, ελαλησεν απορρητα και εδικαιωσαν αυτον. ταπεινος εσφαλε και προσεπετιμησαν αυτω, εφθεγξατο συνεσιν και ουκ εδοθη αυτω τοπος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| πλουσιος ελαλησε και παντες εσιγησαν, και τον λογον αυτου ανυψωσαν εως των νεφελων. πτωχος ελαλησε και ειπαν· τις ουτος; κἂν προσκοψῃ, προσανατρεψουσιν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| αγαθος ο πλουτος, ω μη εστιν αμαρτια, και πονηρα η πτωχεια εν στοματι ασεβους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| Καρδια ανθρωπου αλλοιοι το προσωπον αυτου, εαν τε εις αγαθα εαν τε εις κακα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| ιχνος καρδιας εν αγαθοις προσωπον ιλαρον, και ευρεσις παραβολων διαλογισμοι μετα κοπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΜΑΚΑΡΙΟΣ ανηρ, ὣς ουκ ωλισθησεν εν στοματι αυτου και ου κατενυγη εν λυπῃ αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| μακαριος ου ου κατεγνω η ψυχη αυτου, και ὃς ουκ επεσεν απο της ελπιδος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| ᾿Ανδρι μικρολογω ου καλος ο πλουτος, και ανθρωπω βασκανω ινατι χρηματα; 4 ο συναγων απο της ψυχης αυτου συναγει αλλοις, και εν τοις αγαθοις αυτου τρυφησουσιν ετεροι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| ο πονηρος εαυτω τινι αγαθος εσται; και ου μη ευφρανθησεται εν τοις χρημασιν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| του βασκαινοντος εαυτον ουκ εστι πονηροτερος, και τουτο ανταποδομα της κακιας αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| κἂν ευ ποιη, εν ληθῃ ποιει, και επ᾿ εσχατων εκφαινει την κακιαν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| πονηρος ο βασκαινων οφθαλμω, αποστρεφων προσωπον και υπερορων ψυχας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| πλεονεκτου οφθαλμος ουκ εμπιπλαται μεριδι, και αδικια πονηρα αναξηραινει ψυχην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| οφθαλμος πονηρος φθονερος επ᾿ αρτω και ελλιπης επι της τραπεζης αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| Τεκνον, καθως εαν εχῃς, ευ ποιει σεαυτον και προσφορας Κυριω αξιως προσαγε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| μνησθητι οτι θανατος ου χρονιει και διαθηκη ᾅδου ουχ υπεδειχθη σοι·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| πριν σε τελευτησαι, ευ ποιει φιλω και κατα την ισχυν σου εκτεινον και δως αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| μη αφυστερησῃς απο αγαθης ημερας, και μερις επιθυμιας αγαθης μη σε παρελθατω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| ουχι ετερω καταλειψεις τους πονους σου και τους κοπους σου εις διαιρεσιν κληρου; 16 δος και λαβε και απατησον την ψυχην σου, οτι ουκ εστιν εν ᾅδου ζητησαι τρυφην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| πασα σαρξ ως ιματιον παλαιουται, η γαρ διαθηκη απ᾿ αιωνος· θανατω αποθανη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| ως φυλλον θαλλον επι δενδρου δασεος, τα μεν καταβαλλει, αλλα δε φυει, ουτως γενεα σαρκος και αιματος, η μεν τελευτα, ετερα δε γενναται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| παν εργον σηπομενον εκλειπει, και ο εργαζομενος αυτο μετ᾿ αυτου απελευσεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| Μακαριος ανηρ, ὃς εν σοφιᾳ τελευτησει και ὃς εν συνεσει αυτου διαλεχθησεται,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| ο διανοουμενος τας οδους αυτης εν καρδιᾳ αυτου, και εν τοις αποκρυφοις αυτης νοηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| εξελθε οπισω αυτης ως ιχνευτης, και εν ταις εισοδοις αυτης ενεδρευε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| ο παρακυπτων δια των θυριδων αυτης και επι των θυρωματων αυτης ακροασεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| ο καταλυων συνεγγυς του οικου αυτης και πηξει πασσαλον εν τοις τοιχοις αυτης,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| στησει την σκηνην αυτου κατα χειρας αυτης και καταλυσει εν καταλυματι αγαθων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| θησει τα τεκνα αυτου εν τη σκεπῃ αυτης και υπο τους κλαδους αυτης αυλισθησεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| σκεπασθησεται υπ᾿ αυτης απο καυματος και εν τη δοξῃ αυτης καταλυσει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΟΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ Κυριον ποιησει αυτο, και ο εγκρατης του νομου καταληψεται αυτην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και υπαντησεται αυτω ως μητηρ και ως γυνη παρθενιας προσδεξεται αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| ψωμιει αυτον αρτον συνεσεως και υδωρ σοφιας ποτισει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| στηριχθησεται επ᾿ αυτην και ου μη κλιθη, και επ᾿ αυτης εφεξει και ου μη καταισχυνθη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| και υψωσει αυτον παρα τους πλησιον αυτου και εν μεσω εκκλησιας ανοιξει στομα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| ευφροσυνην και στεφανον αγαλλιαματος και ονομα αιωνιον κατακληρονομησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| ου μη καταληψονται αυτην ανθρωποι ασυνετοι, και ανδρες αμαρτωλοι ου μη ιδωσιν αυτην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| μακραν εστιν υπερηφανιας, και ανδρες ψευσται ου μη μνησθησονται αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| Ουχ ωραιος αινος εν στοματι αμαρτωλου, οτι ου παρα Κυριου απεσταλη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| εν γαρ σοφιᾳ ρηθησεται αινος, και ο Κυριος ευοδωσει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| μη ειπῃς οτι δια Κυριον απεστην· α γαρ εμισησεν, ου ποιησεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| μη ειπῃς οτι αυτος με επλανησεν· ου γαρ χρειαν εχει ανδρος αμαρτωλου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| παν βδελυγμα εμισησε Κυριος, και ουκ εστιν αγαπητον τοις φοβουμενοις αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| αυτος εξ αρχης εποιησεν ανθρωπον και αφηκεν αυτον εν χειρι διαβουλιου αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| εαν θελῃς, συντηρησεις εντολας και πιστιν ποιησαι ευδοκιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| παρεθηκε σοι πυρ και υδωρ· ου εαν θελῃς, εκτενεις την χειρα σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| εναντι ανθρωπων η ζωη και ο θανατος, και ὃ εαν ευδοκησῃ, δοθησεται αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| οτι πολλη σοφια του Κυριου· ισχυρος εν δυναστειᾳ και βλεπων τα παντα,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| και οι οφθαλμοι αυτου επι τους φοβουμενους αυτον, και αυτος επιγνωσεται παν εργον ανθρωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και ουκ ενετειλατο ουδενι ασεβειν και ουκ εδωκεν ανεσιν ουδενι αμαρτανειν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΜΗ επιθυμει τεκνων πληθος αχρηστων, μη ευφραινου επι υιοις ασεβεσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| εαν πληθυνωσι, μη ευφραινου επ᾿ αυτοις, ει μη εστι φοβος Κυριου μετ᾿ αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| μη εμπιστευσῃς τη ζωη αυτων και μη επεχε επι το πληθος αυτων· κρεισσων γαρ εις η χιλιοι, και αποθανειν ατεκνον η εχειν τεκνα ασεβη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| απο γαρ ενος συνετου συνοικισθησεται πολις, φυλη δε ανομων ερημωθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| πολλα τοιαυτα εωρακα εν οφθαλμοις μου, και ισχυροτερα τουτων ακηκοε το ους μου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| εν συναγωγη αμαρτωλων εκκαυθησεται πυρ, και εν εθνει απειθει εξεκαυθη οργη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| ουκ εξιλασατο περι των αρχαιων γιγαντων, οἳ απεστησαν τη ισχυι αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| ουκ εφεισατο περι της παροικιας Λωτ, ους εβδελυξατο δια την υπερηφανιαν αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| ουκ ηλεησεν εθνος απωλειας, τους εξῃρμενους εν αμαρτιαις αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και ουτως εξακοσιας χιλιαδας πεζων τους επισυναχθεντας εν σκληροκαρδιᾳ αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| κἂν η εις σκληροτραχηλος, θαυμαστον τουτο ει αθωωθησεται· ελεος γαρ και οργη παρ᾿ αυτω, δυναστης εξιλασμων και εκχεων οργην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| κατα το πολυ ελεος αυτου, ουτως και πολυς ο ελεγχος αυτου· ανδρα κατα τα εργα αυτου κρινει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| ουκ εκφευξεται εν αρπαγμασιν αμαρτωλος, και ου μη καθυστερησῃ υπομονην ευσεβους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| πασῃ ελεημοσυνῃ ποιησει τοπον, εκαστος κατα τα εργα αυτου ευρησει. [15 Κυριος εσκληρυνε Φαραω μη ειδεναι αυτον, οπως ἂν γνωσθη ενεργηματα αυτου τη υπ’ ουρανον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| πασῃ τη κτισει το ελεος αυτου φανερον, και το φως αυτου και το σκοτος εμερισε τω αδαμαντι].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| μη ειπῃς, οτι απο Κυριου κρυβησομαι, μη εξ υψους τις μου μνησθησεται; εν λαω πλειονι ου μη γνωσθω, τις γαρ η ψυχη μου εν αμετρητω κτισει; 18 ιδου ο ουρανος και ο ουρανος του ουρανου, αβυσσος και γη σαλευθησονται εν τη επισκοπη αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| αμα τα ορη και τα θεμελια της γης εν τω επιβλεψαι εις αυτα τρομω συσσειονται,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και επ᾿ αυτοις ου διανοηθησεται καρδια· και τας οδους αυτου τις ενθυμηθησεται; 21 και καταιγις, ἣν ουκ οψεται ανθρωπος, τα δε πλειονα των εργων αυτου εν αποκρυφοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| εργα δικαιοσυνης τις αναγγελει η τις υπομενει; μακραν γαρ η διαθηκη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| ελαττουμενος καρδιᾳ διανοειται ταυτα, και ανηρ αφρων και πλανωμενος διανοειται μωρα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| ῎Ακουσον μου, τεκνον, και μαθε επιστημην και επι των λογων μου προσεχε τη καρδιᾳ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| εκφανω εν σταθμω παιδειαν και εν ακριβειᾳ απαγγελω επιστημην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| εν κρισει Κυριου τα εργα αυτου απ᾿ αρχης, και απο ποιησεως αυτων διεστειλε μεριδας αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| εκοσμησεν εις αιωνα τα εργα αυτου και τας αρχας αυτων εις γενεας αυτων· ουτε επεινασαν ουτε εκοπιασαν και ουκ εξελιπον απο των εργων αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| εκαστος τον πλησιον αυτου ουκ εξεθλιψε, και εως αιωνος ουκ απειθησουσι του ρηματος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| και μετα ταυτα Κυριος εις την γην επεβλεψε και ενεπλησεν αυτην των αγαθων αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| ψυχην παντος ζῴου εκαλυψε το προσωπον αυτης, και εις αυτην η αποστροφη αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΥΡΙΟΣ εκτισεν εκ γης ανθρωπον και παλιν απεστρεψεν αυτον εις αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| ημερας αριθμου και καιρον εδωκεν αυτοις και εδωκεν αυτοις εξουσιαν των επ᾿ αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| καθ᾿ εαυτους ενεδυσεν αυτους ισχυν και κατ᾿ εικονα αυτου εποιησεν αυτους 4 και εθηκε τον φοβον αυτου επι πασης σαρκος και κατακυριευειν θηριων και πετεινων. [5 ελαβον χρησιν των πεντε του Κυριου ενεργηματων, εκτον δε νουν αυτοις εδωρησατο μεριζων και τον εβδομον λογον ερμηνεα των ενεργηματων αυτου].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| διαβουλιον και γλωσσαν και οφθαλμους, ωτα και καρδιαν εδωκε διανοεισθαι αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| επιστημην συνεσεως ενεπλησεν αυτους και αγαθα και κακα υπεδειξεν αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| εθηκε τον οφθαλμον αυτου επι τας καρδιας αυτων δειξαι αυτοις το μεγαλειον των εργων αυτου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| και ονομα αγιασμου αινεσουσιν,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| ινα διηγωνται τα μεγαλεια των εργων αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| προσεθηκεν αυτοις επιστημην και νομον ζωης εκληροδοτησεν αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| διαθηκην αιωνος εστησε μετ᾿ αυτων και τα κριματα αυτου υπεδειξεν αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| μεγαλειον δοξης ειδον οι οφθαλμοι αυτων, και δοξαν φωνης αυτων ηκουσε το ους αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| και ειπεν αυτοις· προσεχετε απο παντος αδικου· και ενετειλατο αυτοις εκαστω περι του πλησιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| αι οδοι αυτων εναντιον αυτου διαπαντος, ου κρυβησονται απο των οφθαλμων αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| εκαστω εθνει κατεστησεν ηγουμενον, και μερις Κυριου ᾿Ισραηλ εστιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| απαντα τα εργα αυτων ως ο ηλιος εναντιον αυτου, και οι οφθαλμοι αυτου ενδελεχεις επι τας οδους αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| ουκ εκρυβησαν αι αδικιαι αυτων απ᾿ αυτου, και πασαι αι αμαρτιαι αυτων εναντι Κυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| ελεημοσυνη ανδρος ως σφραγις μετ᾿ αυτου, και χαριν ανθρωπου ως κορην συντηρησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| μετα ταυτα εξαναστησεται και ανταποδωσει αυτοις και το ανταποδομα αυτων εις κεφαλην αυτων αποδωσει·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| πλην μετανοουσιν εδωκεν επανοδον και παρεκαλεσεν εκλειποντας υπομονην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| ᾿Επιστρεφε επι Κυριον και απολειπε αμαρτιας, δεηθητι κατα προσωπον και σμικρυνον προσκομμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| επαναγε επι ῞Υψιστον και αποστρεφε απο αδικιας, και σφοδρα μισησον βδελυγμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| ῾Υψιστω τις αινεσει εν ᾅδου αντι ζωντων και ζωντων και διδοντων ανθομολογησιν; 28 απο νεκρου ως μηδε οντος απολλυται εξομολογησις· ζων και υγιης αινεσει τον Κυριον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.29| ως μεγαλη η ελεημοσυνη του Κυριου και εξιλασμος τοις επιστρεφουσιν επ᾿ αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.30| ου γαρ δυναται παντα ειναι εν ανθρωποις, οτι ουκ αθανατος υιος ανθρωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.31| τι φωτεινοτερον ηλιου; και τουτο εκλειπει· και πονηρος ενθυμηθησεται σαρκα και αιμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.32| δυναμιν υψους ουρανου αυτος επισκεπτεται, και οι ανθρωποι παντες γη και σποδος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.Ο ΖΩΝ εις τον αιωνα εκτισε τα παντα κοινη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| Κυριος μονος δικαιωθησεται. [και ουκ εστιν αλλος πλην αυτου 3 οιακιζων τον κοσμον εν σπιθαμη χειρος αυτου, και παντα υπακουει τω θεληματι αυτου, αυτος γαρ βασιλευς παντων εν κρατει αυτου, διαστελλων εν αυτοις αγια απο βεβηλων].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| ουθενι εξεποιησεν εξαγγειλαι τα εργα αυτου· και τις εξιχνιασει τα μεγαλεια αυτου; 5 κρατος μεγαλωσυνης αυτου τις εξαριθμησεται; και τις προσθησει εκδιηγησασθαι τα ελεη αυτου; 6 ουκ εστιν ελαττωσαι ουδε προσθειναι, και ουκ εστιν εξιχνιασαι τα θαυμασια του Κυριου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| οταν συντελεσῃ ανθρωπος, τοτε αρχεται, και οταν παυσηται, τοτε απορηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| τι ανθωπος και τι η χρησις αυτου; τι το αγαθον αυτου και τι το κακον αυτου; 9 αριθμος ημερων ανθρωπου πολλα ετη εκατον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| ως σταγων υδατος απο θαλασσης και ψηφος αμμου, ουτως ολιγα ετη εν ημερᾳ αιωνος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| δια τουτο εμακροθυμησε Κυριος επ᾿ αυτοις και εξεχεεν επ᾿ αυτους το ελεος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| ειδε και επεγνω την καταστροφην αυτων οτι πονηρα· δια τουτο επληθυνε τον εξιλασμον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| ελεος ανθρωπου επι τον πλησιον αυτου, ελεος δε Κυριου επι πασαν σαρκα· ελεγχων και παιδευων και διδασκων και επιστρεφων ως ποιμην το ποιμνιον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| τους εκδεχομενους παιδειαν ελεα και τους κατασπευδοντας επι τα κριματα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| Τεκνον, εν αγαθοις μη δως μωμον και εν πασῃ δοσει λυπην λογων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| ουχι καυσωνα αναπαυσει δροσος; ουτως κρεισσων λογος η δοσις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| ουκ ιδου λογος υπερ δομα αγαθον; και αμφοτερα παρα ανδρι κεχαριτωμενω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| μωρος αχαριστως ονειδιει, και δοσις βασκανου εκτηκει οφθαλμους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| πριν η λαλησαι μανθανε, και προ αρρωστιας θεραπευου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| προ κρισεως εξεταζε σεαυτον, και εν ωρᾳ επισκοπης ευρησεις εξιλασμον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| πριν αρρωστησαι σε ταπεινωθητι και εν καιρω αμαρτηματων δειξον επιστροφην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| μη εμποδισθης του αποδουναι ευχην ευκαιρως, και μη μεινῃς εως θανατου δικαιωθηναι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| πριν ευξασθαι, ετοιμασον σεαυτον και μη γινου ως ανθρωπος πειραζων τον Κυριον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| μνησθητι θυμου εν ημεραις τελευτης και καιρον εκδικησεως εν αποστροφη προσωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| μνησθητι καιρον λιμου εν καιρω πλησμονης, πτωχειαν και ενδειαν εν ημεραις πλουτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.26| απο πρωΐθεν εως εσπερας μεταβαλλει καιρος, και παντα εστι ταχινα εναντι Κυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| ανθρωπος σοφος εν παντι ευλαβηθησεται και εν ημεραις αμαρτιων προσεξει απο πλημμελειας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.28| πας συνετος εγνω σοφιαν και τω ευροντι αυτην δωσει εξομολογησιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| συνετοι εν λογοις και αυτοι εσοφισαντο και ανωμβρησαν παροιμιας ακριβεις. ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΨΥΧΗΣ.— 30 ᾿Οπισω των επιθυμιων σου μη πορευου και απο των ορεξεων σου κωλυου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| εαν χορηγησῃς τη ψυχη σου ευδοκιαν επιθυμιας, ποιησει σε επιχαρμα των εχθρων σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.32| μη ευφραινου επι πολλη τρυφη, μηδε προσδεθης συμβολη αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.33| μη γινου πτωχος συμβολοκοπων εκ δανεισμου, και ουδεν σοι εστιν εν μαρσιπειω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΕΡΓΑΤΗΣ μεθυσος ου πλουτισθησεται· ο εξουθενων τα ολιγα κατα μικρον πεσειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| οινος και γυναικες αποστησουσι συνετους, και ο κολλωμενος πορναις τολμηροτερος εσται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| σητες και σκωληκες κληρονομησουσιν αυτον, και ψυχη τολμηρα εξαρθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| ῾Ο ταχυ εμπιστευων κουφος καρδιᾳ, και ο αμαρτανων εις ψυχην αυτου πλημμελησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| ο ευφραινομενος καρδιᾳ καταγνωσθησεται,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και ο μισων λαλιαν ελαττονουται κακιᾳ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| μηδεποτε δευτερωσῃς λογον, και ουθεν σοι ου μη ελαττονωθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| εν φιλω και εν εχθρω μη διηγου, και ει μη εστι σοι αμαρτια, μη αποκαλυπτε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| ακηκοε γαρ σου και εφυλαξατο σε, και εν καιρω μισησει σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| ακηκοας λογον, συναποθανετω σοι· θαρσει, ου μη σε ρηξει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| απο προσωπου λογου ωδινησει μωρος ως απο προσωπου βρεφους η τικτουσα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| βελος πεπηγος εν μηρω σαρκος, ουτως λογος εν κοιλιᾳ μωρου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| ῎Ελεγξον φιλον, μηποτε ουκ εποιησε, και ει τι εποιησε, μηποτε προσθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| ελεγξον τον πλησιον, μηποτε ουκ ειπε, και ει ειρηκεν, ινα μη δευτερωσῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| ελεγξον φιλον, πολλακις γαρ γινεται διαβολη, και μη παντι λογω πιστευε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| εστιν ολισθαινων και ουκ απο ψυχης, και τις ουχ ημαρτησεν εν τη γλωσσῃ αυτου; 17 ελεγξον τον πλησιον σου πριν η απειλησαι, και δος τοπον νομω ῾Υψιστου. [γινομενος αμηνις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| φοβος Κυριου αρχη προσληψεως, σοφια δε παρ’ αυτου αγαπησιν περιποιει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| γνωσις εντολων Κυριου παιδεια ζωης, οι δε ποιουντες τα αρεστα αυτω αθανασιας δενδρον καρπουνται].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.20| Πασα σοφια φοβος Κυριου, και εν πασῃ σοφιᾳ ποιησις νομου· [και γνωσις της παντοδυναμιας αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| οικετης λεγων τω δεσποτῃ· ως αρεσκει ου ποιησω, εαν μετα ταυτα ποιησῃ, παροργιζει τον τρεφοντα αυτον].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και ουκ εστι σοφια πονηριας επιστημη, και ουκ εστιν οπου βουλη αμαρτωλων φρονησις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| εστι πονηρια και αυτη βδελυγμα, και εστιν αφρων ελαττουμενος σοφιᾳ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| κρειττων ηττωμενος εν συνεσει εμφοβος η περισσευων εν φρονησει και παραβαινων νομον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| εστι πανουργια ακριβης και αυτη αδικος, και εστι διαστρεφων χαριν του εκφαναι κριμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.26| εστι πονηρευομενος συγκεκυφως μελανιᾳ, και τα εντος αυτου πληρης δολου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.27| συγκυφων προσωπον και ετεροκωφων, οπου ουκ επεγνωσθη, προφθασει σε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.28| και εαν υπο ελαττωματος ισχυος κωλυθη αμαρτειν, εαν ευρῃ καιρον, κακοποιησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.29| απο ορασεως επιγνωσθησεται ανηρ, και απο απαντησεως προσωπου επιγνωσθησεται νοημων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.30| στολισμος ανδρος και γελως οδοντων και βηματα ανθρωπου αναγγελλει τα περι αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΕΣΤΙΝ ελεγχος ὃς ουκ εστιν ωραιος, και εστι σιωπων και αυτος φρονιμος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| ως καλον ελεγξαι η θυμουσθαι, και ο ανθομολογουμενος απο ελαττωσεως κωλυθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| επιθυμια ευνουχου αποπαρθενωσαι νεανιδα, ουτως ο ποιων εν βιᾳ κριματα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| εστι σιωπων ευρισκομενος σοφος, και εστι μισητος απο πολλης λαλιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| εστι σιωπων, ου γαρ εχει αποκρισιν, και εστι σιωπων ειδως καιρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| ανθρωπος σοφος σιγησει εως καιρου, ο δε λαπιστης και αφρων υπερβησεται καιρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| ο πλεοναζων λογω βδελυχθησεται, και ο ενεξουσιαζομενος μισηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| εστιν ευοδια εν κακοις ανδρι, και εστιν ευρημα εις ελαττωσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| εστι δοσις, ἣ ου λυσιτελησει σοι, και εστι δοσις, ἧς το ανταποδομα διπλουν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| εστιν ελαττωσις ενεκεν δοξης, και εστιν ὃς απο ταπεινωσεως ηρε κεφαλην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| εστιν αγοραζων πολλα ολιγου και αποτιννυων αυτα επταπλασιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| ο σοφος εν λογω εαυτον προσφιλη ποιησει, χαριτες δε μωρων εκχυθησονται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| δοσις αφρονος ου λυσιτελησει σοι, οι γαρ οφθαλμοι αυτου ανθ᾿ ενος πολλοι·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| ολιγα δωσει και πολλα ονειδισει και ανοιξει το στομα αυτου ως κηρυξ· σημερον δανιει και αυριον απαιτησει, μισητος ανθρωπος ο τοιουτος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| μωρος ερει· ουχ υπαρχει μοι φιλος, και ουκ εστι χαρις τοις αγαθοις μου· οι εσθοντες τον αρτον μου, φαυλοι γλωσσῃ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| ποσακις και οσοι καταγελασονται αυτου;— 18 ᾿Ολισθημα απο εδαφους μαλλον η απο γλωσσης, ουτως πτωσις κακων κατα σπουδην ηξει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| ανθρωπος αχαρις, μυθος ακαιρος· εν στοματι απαιδευτων ενδελεχισθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| απο στοματος μωρου αποδοκιμασθησεται παραβολη, ου γαρ μη ειπῃ αυτην εν καιρω αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| ῎Εστι κωλυομενος αμαρτανειν απο ενδειας, και εν τη αναπαυσει αυτου ου κατανυγησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| εστιν απολλυων την ψυχην αυτου δι᾿ αισχυνην, και απο αφρονος προσωπου απολει αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| εστι χαριν αισχυνης επαγγελομενος φιλω, και εκτησατο αυτον εχθρον δωρεαν.— 24 Μωμος πονηρος εν ανθρωπω ψευδος, εν στοματι απαιδευτων ενδελεχισθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| αιρετον κλεπτης η ο ενδελεχιζων ψευδει, αμφοτεροι δε απωλειαν κληρονομησουσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| ηθος ανθρωπου ψευδους ατιμια, και η αισχυνη αυτου μετ᾿ αυτου ενδελεχως. ΛΟΓΟΙ ΠΑΡΑΒΟΛΩΝ.— 27 ῾Ο σοφος εν λογοις προαξει εαυτον, και ανθρωπος φρονιμος αρεσει μεγιστασιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| ο εργαζομενος γην ανυψωσει θημωνιαν αυτου, και ο αρεσκων μεγιστασιν εξιλασεται αδικιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| ξενια και δωρα αποτυφλοι οφθαλμους σοφων και ως φιμος εν στοματι αποτρεπει ελεγμους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.30| σοφια κεκρυμμενη και θησαυρος αφανης, τις ωφελεια εν αμφοτεροις; 31 κρεισσων ανθρωπος αποκρυπτων την μωριαν αυτου η ανθρωπος αποκρυπτων την σοφιαν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΤΕΚΝΟΝ, ημαρτες, μη προσθης μηκετι και περι των προτερων σου δεηθητι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| ως απο προσωπου οφεως φευγε απο αμαρτιας, εαν γαρ προσελθῃς, δηξεται σε· οδοντες λεοντος οι οδοντες αυτης αναιρουντες ψυχας ανθρωπων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| ως ρομφαια διστομος πασα ανομια, τη πληγη αυτης ουκ εστιν ιασις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| καταπληγμος και υβρις ερημωσουσι πλουτον· ουτως οικος υπερηφανου ερημωθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| δεησις πτωχου εκ στοματος εως ωτιων αυτου, και το κριμα αυτου κατα σπουδην ερχεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| μισων ελεγμον εν ιχνει αμαρτωλου, και ο φοβουμενος Κυριον επιστρεψει εν καρδιᾳ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| γνωστος μακροθεν ο δυνατος εν γλωσσῃ, ο δε νοημων οιδεν εν τω ολισθαινειν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| ο οικοδομων την οικιαν αυτου εν χρημασιν αλλοτριοις, ως ο συναγων αυτου τους λιθους εις χειμωνα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| στυππειον συνηγμενον συναγωγη ανομων, και η συντελεια αυτων φλοξ πυρος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| οδος αμαρτωλων ωμαλισμενη εκ λιθων, και επ᾿ εσχατω αυτης βοθρος ᾅδου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| ῾Ο φυλασσων νομον κατακρατει του εννοηματος αυτου, και συντελεια του φοβου Κυριου σοφια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| ου παιδευθησεται ὃς ουκ εστι πανουργος· εστι πανουργια πληθυνουσα πικριαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| γνωσις σοφου ως κατακλυσμος πληθυνθησεται και η βουλη αυτου ως πηγη ζωης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| εγκατα μωρου ως αγγειον συντετριμμενον και πασαν γνωσιν ου κρατησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| λογον σοφον εαν ακουσῃ επιστημων, αινεσει αυτον και επ᾿ αυτον προσθησει· ηκουσεν ο σπαταλων και απηρεσεν αυτω, και απεστρεψεν αυτον οπισω του νωτου αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| εξηγησις μωρου ως εν οδω φορτιον, επι δε χειλους συνετου ευρεθησεται χαρις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| στομα φρονιμου ζητηθησεται εν εκκλησιᾳ, και τους λογους αυτου διανοηθησονται εν καρδιᾳ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| ως οικος ηφανισμενος ουτως μωρω σοφια, και γνωσις ασυνετου αδιεξεταστοι λογοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| πεδαι εν ποσιν ανοητοις παιδεια και ως χειροπεδαι επι χειρος δεξιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.20| μωρος εν γελωτι ανυψοι φωνην αυτου, ανηρ δε πανουργος μολις ησυχη μειδιασει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| ως κοσμος χρυσου φρονιμω παιδεια και ως χλιδων επι βραχιονι δεξιω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| πους μωρου ταχυς εις οικιαν, ανθρωπος δε πολυπειρος αισχυνθησεται απο προσωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| αφρων απο θυρας παρακυπτει εις οικιαν, ανηρ δε πεπαιδευμενος εξω στησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| απαιδευσια ανθρωπου ακροασθαι παρα θυραν, ο δε φρονιμος βαρυνθησεται ατιμιᾳ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| χειλη αλλοτριων εν τουτοις βαρυνθησεται, λογοι δε φρονιμων εν ζυγω σταθησονται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| εν στοματι μωρων η καρδια αυτων, καρδια δε σοφων στομα αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| εν τω καταρασθαι ασεβη τον σαταναν αυτος καταραται την εαυτου ψυχην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.28| μολυνει την εαυτου ψυχην ο ψιθυριζων και εν παροικησει μισηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΛΙΘῼ ηρδαλωμενω συνεβληθη οκνηρος, και πας εκσυριει επι τη ατιμιᾳ αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| βολβιτω κοπριων συνεβληθη οκνηρος, πας ο αναιρουμενος αυτον εκτιναξει χειρα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| αισχυνη πατρος εν γεννησει απαιδευτου, θυγατηρ δε επ᾿ ελαττωσει γινεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| θυγατηρ φρονιμη κληρονομησει ανδρα αυτης, και η καταισχυνουσα εις λυπην γεννησαντος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| πατερα και ανδρα καταισχυνει η θρασεια και υπο αμφοτερων ατιμασθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| Μουσικα εν πενθει ακαιρος διηγησις, μαστιγες δε και παιδεια εν παντι καιρω σοφιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| συγκολλων οστρακον ο διδασκων μωρον, εξεγειρων καθευδοντα εκ βαθεως υπνου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| διηγουμενος νυσταζοντι ο διηγουμενος μωρω, και επι συντελειᾳ ερει, τι εστιν; 11 επι νεκρω κλαυσον, εξελιπε γαρ φως, και επι μωρω κλαυσον, εξελιπε γαρ συνεσις. ηδιον κλαυσον επι νεκρω, οτι ανεπαυσατο, του δε μωρου υπερ θανατον η ζωη πονηρα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| πενθος νεκρου επτα ημεραι, μωρου δε και ασεβους πασαι αι ημεραι της ζωης αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| μετα αφρονος μη πληθυνῃς λογον, και προς ασυνετον μη πορευου· φυλαξαι απ᾿ αυτου, ινα μη κοπον εχῃς, και ου μη μολυνθης εν τω εντιναγμω αυτου· εκκλινον απ᾿ αυτου και ευρησεις αναπαυσιν και ου μη ακηδιασῃς εν τη απονοιᾳ αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| υπερ μολυβδον τι βαρυνθησεται; και τι αυτω ονομα αλλ᾿ η μωρος; 15 αμμον και αλα και βωλον σιδηρου ευκοπον υπενεγκειν η ανθρωπον ασυνετον.— 16 ῾Ιμαντωσις ξυλινη ενδεδεμενη εις οικοδομην εν συσσεισμω ου διαλυθησεται· ουτως καρδια εστηριγμενη επι διανοηματος βουλης εν καιρω ου δειλιασει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.17| καρδια ηδρασμενη επι διανοιας συνεσεως ως κοσμος ψαμμωτος τοιχου ξυστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| χαρακες επι μετεωρου κειμενοι κατεναντι ανεμου ου μη υπομεινωσιν· ουτως καρδια δειλη επι διανοηματος μωρου κατεναντι παντος φοβου ου μη υπομεινῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| ῾Ο νυσσων οφθαλμον καταξει δακρυα, και ο νυσσων καρδιαν εκφαινει αισθησιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| βαλλων λιθον επι πετεινα αποσοβει αυτα, και ο ονειδιζων φιλον διαλυσει φιλιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| επι φιλον εαν σπασῃς ρομφαιαν, μη απελπισῃς, εστι γαρ επανοδος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| επι φιλον εαν ανοιξῃς στομα, μη ευλαβηθης, εστι γαρ διαλλαγη· πλην ονειδισμου και υπερηφανιας και μυστηριου αποκαλυψεως και πληγης δολιας, εν τουτοις αποφευξεται πας φιλος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| πιστιν κτησαι εν πτωχειᾳ μετα του πλησιον, ινα εν τοις αγαθοις αυτου ομου πλησθης· εν καιρω θλιψεως διαμενε αυτω, ινα εν τη κληρονομιᾳ αυτου συγκληρονομησῃς.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| προ πυρος ατμις καμινου και καπνος· ουτως προ αιματων λοιδοριαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| φιλον σκεπασαι ουκ αισχυνθησομαι και απο προσωπου αυτου ου μη κρυβω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| και ει κακα μοι συμβη δι᾿ αυτον, πας ο ακουων φυλαξεται απ᾿ αυτου.— 27 Τις δωσει μοι επι στομα μου φυλακην και επι των χειλεων μου σφραγιδα πανουργον, ινα μη πεσω απ᾿ αυτης και η γλωσσα μου απολεσῃ με;<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΥΡΙΕ, πατερ και δεσποτα ζωης μου, μη εγκαταλιπῃς με εν βουλη αυτων, μη αφης με πεσειν εν αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| τις επιστησει επι του διανοηματος μου μαστιγας και επι της καρδιας μου παιδειαν σοφιας, ινα επι τοις αγνοημασι μου μη φεισωνται και ου μη παρη τα αμαρτηματα αυτων,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| οπως μη πληθυνωσιν αι αγνοιαι μου και αι αμαρτιαι μου πλεονασωσι και πεσουμαι εναντι των υπεναντιων και επιχαρειται μοι ο εχθρος μου; 4 Κυριε, πατερ και Θεε ζωης μου, μετεωρισμον οφθαλμων μη δως μοι 5 και επιθυμιαν αποστρεψον απ᾿ εμου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| κοιλιας ορεξις και συνουσιασμος μη καταλαβετωσαν με, και ψυχη αναιδει μη παραδως με. ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟΜΑΤΟΣ.— 7 Παιδειαν στοματος ακουσατε, τεκνα, και ο φυλασσων ου μη αλω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| εν τοις χειλεσιν αυτου καταληφθησεται αμαρτωλος, και λοιδορος και υπερηφανος σκανδαλισθησονται εν αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| ορκω μη εθισῃς το στομα σου και ονομασιᾳ του αγιου μη συνεθισθης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| ωσπερ γαρ οικετης εξεταζομενος ενδελεχως απο μωλωπος ουκ ελαττωθησεται, ουτως και ο ομνυων και ονομαζων διαπαντος απο αμαρτιας ου μη καθαρισθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| ανηρ πολυορκος πλησθησεται ανομιας, και ουκ αποστησεται απο του οικου αυτου μαστιξ· εαν πλημμελησῃ, αμαρτια αυτου επ᾿ αυτω, κἂν υπεριδῃ, ημαρτε δισσως· και ει διακενης ωμοσεν, ου δικαιωθησεται, πλησθησεται γαρ επαγωγων ο οικος αυτου.— 12 ῎Εστι λεξις αντιπεριβεβλημενη θανατω, μη ευρεθητω εν κληρονομιᾳ ᾿Ιακωβ· απο γαρ ευσεβων ταυτα παντα αποστησεται, και εν αμαρτιαις ουκ εγκυλισθησονται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| απαιδευσιαν ασυρη μη συνεθισῃς το στομα σου, εστι γαρ εν αυτη λογος αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| μνησθητι πατρος και μητρος σου, ανα μεσον γαρ μεγιστανων συνεδρευεις· μηποτ᾿ επιλαθῃ ενωπιον αυτων και τω εθισμω σου μωρανθης και θελησεις ει μη εγεννηθης και την ημεραν του τοκετου σου καταρασῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| ανθρωπος συνεθιζομενος λογοις ονειδισμου εν πασαις ταις ημεραις αυτου ου μη παιδευθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| Δυο ειδη πληθυνουσιν αμαρτιας, και το τριτον επαξει οργην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| ψυχη θερμη ως πυρ καιομενον, ου μη σβεσθη εως ἂν καταποθη· ανθρωπος πορνος εν σωματι σαρκος αυτου, ου μη παυσηται εως ἂν εκκαυσῃ πυρ· ανθρωπω πορνω πας αρτος ηδυς, ου μη κοπασῃ εως ἂν τελευτησῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| ανθρωπος παραβαινων απο της κλινης αυτου, λεγων εν τη ψυχη αυτου· τις με ορα; σκοτος κυκλω μου, και οι τοιχοι με καλυπτουσι, και ουθεις με ορα· τι ευλαβουμαι; των αμαρτιων μου ου μη μνησθησεται ο ῞Υψιστος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| και οφθαλμοι ανθρωπων ο φοβος αυτου, και ουκ εγνω οτι οφθαλμοι Κυριου μυριοπλασιως ηλιου φωτεινοτεροι, επιβλεποντες πασας οδους ανθρωπων και κατανοουντες εις αποκρυφα μερη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| πριν η κτισθηναι τα παντα, εγνωσται αυτω, ουτως και μετα το συντελεσθηναι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| ουτος εν πλατειαις πολεως εκδικηθησεται, και ου ουχ υπενοησεν πιασθησεται.— 22 Ουτως και γυνη καταλιπουσα τον ανδρα και παριστωσα κληρονομον εξ αλλοτριου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| πρωτον μεν γαρ εν νομω ῾Υψιστου ηπειθησε, και δευτερον εις ανδρα εαυτης επλημμελησε, και το τριτον εν πορνειᾳ εμοιχευθη, εξ αλλοτριου ανδρος τεκνα παρεστησεν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| αυτη εις εκκλησιαν εξαχθησεται, και επι τα τεκνα αυτης επισκοπη εσται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| ου διαδωσουσι τα τεκνα αυτης εις ριζαν, και οι κλαδοι αυτης ου δωσουσι καρπον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| καταλειψει εις καταραν το μνημοσυνον αυτης, και το ονειδος αυτης ουκ εξαλειφθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| και επιγνωσονται οι καταλειφθεντες οτι ουθεν κρειττον φοβου Κυριου και ουθεν γλυκυτερον του προσεχειν εντολαις Κυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΑΙΝΕΣΙΣ ΣΟΦΙΑΣ.— ῾Η σοφια αινεσει ψυχην αυτης και εν μεσω λαου αυτης καυχησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| εν εκκλησιᾳ ῾Υψιστου στομα αυτης ανοιξει και εναντι δυναμεως αυτου καυχησεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| εγω απο στοματος ῾Υψιστου εξηλθον, και ως ομιχλη κατεκαλυψα γην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| εγω εν υψηλοις κατεσκηνωσα, και ο θρονος μου εν στυλω νεφελης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| γυρον ουρανου εκυκλωσα μονη και εν βαθει αβυσσων περιεπατησα·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| εν κυμασι θαλασσης και εν πασῃ τη γη και εν παντι λαω και εθνει εκτησαμην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| μετα τουτων παντων αναπαυσιν εζητησα και εν κληρονομιᾳ τινος αυλισθησομαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| τοτε ενετειλατο μοι ο κτιστης απαντων, και ο κτισας με κατεπαυσε την σκηνην μου και ειπεν· εν ᾿Ιακωβ κατασκηνωσον και εν ᾿Ισραηλ κατακληρονομηθητι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| προ του αιωνος απ᾿ αρχης εκτισε με, και εως αιωνος ου μη εκλιπω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| εν σκηνη αγιᾳ ενωπιον αυτου ελειτουργησα και ουτως εν Σιων εστηριχθην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| εν πολει ηγαπημενῃ ομοιως με κατεπαυσε, και εν ῾Ιερουσαλημ η εξουσια μου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και ερριζωσα εν λαω δεδοξασμενω, εν μεριδι Κυριου κληρονομιας αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| ως κεδρος ανυψωθην εν τω Λιβανω και ως κυπαρισσος εν ορεσιν ᾿Αερμων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| ως φοινιξ ανυψωθην εν αιγιαλοις και ως φυτα ροδου εν ῾Ιεριχω, ως ελαια ευπρεπης εν πεδιω, και ανυψωθην ως πλατανος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| ως κινναμωμον και ασπαλαθος αρωματων δεδωκα οσμην και ως σμυρνα εκλεκτη διεδωκα ευωδιαν, ως χαλβανη και ονυξ και στακτη και ως λιβανου ατμις εν σκηνη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| εγω ως τερεμινθος εξετεινα κλαδους μου, και οι κλαδοι μου κλαδοι δοξης και χαριτος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| εγω ως αμπελος βλαστησασα χαριν, και τα ανθη μου καρπος δοξης και πλουτου. [18 εγω μητηρ της αγαπησεως της καλης, και φοβου και γνωσεως και της οσιας ελπιδος, διδομαι ουν πασι τοις τεκνοις μου, αειγενης τοις λεγομενοις υπ’ αυτου].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| προσελθετε προς με οι επιθυμουντες μου, και απο των γεννηματων μου εμπλησθητε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| το γαρ μνημοσυνον μου υπερ το μελι γλυκυ, και η κληρονομια μου υπερ μελιτος κηριον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| οι εσθιοντες με ετι πεινασουσι, και οι πινοντες με ετι διψησουσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| ο υπακουων μου ουκ αισχυνθησεται, και οι εργαζομενοι εν εμοι ουχ αμαρτησουσι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| ταυτα παντα βιβλος διαθηκης Θεου ῾Υψιστου, νομον ὃν ενετειλατο ημιν Μωυσης κληρονομιαν συναγωγαις ᾿Ιακωβ. [24 μη εκλυεσθε ισχυν εν Κυριω, κολλασθε δε προς αυτον, ινα κραταιωσῃ υμας, Κυριος παντοκρατωρ Θεος μονος εστι, και ουκ εστιν ετι πλην αυτου σωτηρ].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.25| ο πιμπλων ως Φεισων σοφιαν και ως Τιγρις εν ημεραις νεων,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| ο αναπληρων ως Ευφρατης συνεσιν και ως ᾿Ιορδανης εν ημεραις θερισμου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.27| ο εκφαινων ως φως παιδειαν, ως Γηων εν ημεραις τρυγητου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.28| ου συνετελεσεν ο πρωτος γνωναι αυτην, και ουτως ο εσχατος ουκ εξιχνιασεν αυτην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.29| απο γαρ θαλασσης επληθυνθη διανοημα αυτης και η βουλη αυτης απο αβυσσου μεγαλης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.30| καγω ως διωρυξ απο ποταμου και ως υδραγωγος εξηλθον εις παραδεισον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.31| ειπα· ποτιω μου τον κηπον και μεθυσω μου την πρασιαν· και ιδου εγενετο μοι η διωρυξ εις ποταμον, και ο ποταμος μου εγενετο εις θαλασσαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.32| ετι παιδειαν ως ορθρον φωτιω και εκφανω αυτα εως εις μακραν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.33| ετι διδασκαλιαν ως προφητειαν εκχεω και καταλειψω αυτην εις γενεας αιωνων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.34| ιδετε οτι ουκ εμοι μονω εκοπιασα, αλλα πασι τοις εκζητουσιν αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΕΝ τρισιν ωραΐσθην και ανεστην ωραια εναντι Κυριου και ανθρωπων· ομονοια αδελφων, και φιλια των πλησιον, και γυνη και ανηρ εαυτοις συμπεριφερομενοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| τρια δε ειδη εμισησεν η ψυχη μου και προσωχθισα σφοδρα τη ζωη αυτων· πτωχον υπερηφανον, και πλουσιον ψευστην, γεροντα μοιχον ελαττουμενον συνεσει.— 3 ᾿Εν νεοτητι ου συναγηοχας, και πως ἂν ευροις εν τω γηρᾳ σου; 4 ως ωραιον πολιαις κρισις και πρεσβυτεροις επιγνωναι βουλην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| ως ωραια γεροντων σοφια και δεδοξασμενοις διανοημα και βουλη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| στεφανος γεροντων πολυπειρια, και το καυχημα αυτων φοβος Κυριου.— 7 ᾿Εννεα υπονοηματα εμακαρισα εν καρδιᾳ και το δεκατον ερω επι γλωσσης· ανθρωπος ευφραινομενος επι τεκνοις, ζων και βλεπων επι πτωσει εχθρων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| μακαριος ο συνοικων γυναικι συνετη, και ὃς εν γλωσσῃ ουκ ωλισθησε, και ὃς ουκ εδουλευσεν αναξιω αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| μακαριος ὃς ευρε φρονησιν, και ο διηγουμενος εις ωτα ακουοντων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| ως μεγας ο ευρων σοφιαν· αλλ᾿ ουκ εστιν υπερ τον φοβουμενον τον Κυριον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| φοβος Κυριου υπερ παν υπερεβαλεν, ο κρατων αυτου τινι ομοιωθησεται; [12 φοβος Κυριου αρχη αγαπησεως αυτου, πιστις δε αρχη κολλησεως αυτου].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| Πασαν πληγην και μη πληγην καρδιας, και πασαν πονηριαν και μη πονηριαν γυναικος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| πασαν επαγωγην και μη επαγωγην μισουντων, και πασαν εκδικησιν και μη εκδικησιν εχθρων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| ουκ εστι κεφαλη υπερ κεφαλην οφεως, και ουκ εστι θυμος υπερ θυμον εχθρου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| συνοικησαι λεοντι και δρακοντι ευδοκησω η ενοικησαι μετα γυναικος πονηρας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| πονηρια γυναικος αλλοιοι την ορασιν αυτης και σκοτοι το προσωπον αυτης ως αρκος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| ανα μεσον του πλησιον αυτου αναπεσειται ο ανηρ αυτης, και ακουσας ανεστεναξε πικρα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.19| μικρα πασα κακια προς κακιαν γυναικος, κληρος αμαρτωλου επιπεσοι αυτη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.20| αναβασις αμμωδης εν ποσι πρεσβυτερου, ουτως γυνη γλωσσωδης ανδρι ησυχω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.21| μη προσπεσῃς επι καλλος γυναικος και γυναικα μη επιποθησῃς.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.22| οργη και αναιδεια και αισχυνη μεγαλη γυνη εαν επιχορηγη τω ανδρι αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.23| καρδια ταπεινη και προσωπον σκυθρωπον και πληγη καρδιας γυνη πονηρα· χειρες παρειμεναι και γονατα παραλελυμενα ητις ου μακαριει τον ανδρα αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.24| απο γυναικος αρχη αμαρτιας, και δι᾿ αυτην αποθνησκομεν παντες.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.25| μη δως υδατι διεξοδον μηδε γυναικι πονηρα εξουσιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.26| ει μη πορευεται κατα χειρα σου, απο των σαρκων σου αποτεμε αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΓΥΝΑΙΚΟΣ αγαθης μακαριος ο ανηρ, και αριθμος των ημερων αυτου διπλασιος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| γυνη ανδρεια ευφραινει τον ανδρα αυτης, και τα ετη αυτου πληρωσει εν ειρηνῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| γυνη αγαθη μερις αγαθη, εν μεριδι φοβουμενων Κυριον δοθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| πλουσιου δε και πτωχου καρδια αγαθη, εν παντι καιρω προσωπον ιλαρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| απο τριων ευλαβηθη η καρδια μου, και επι τω τεταρτω προσωπω εδεηθην· διαβολην πολεως, και εκκλησιαν οχλου, και καταψευσμον, υπερ θανατον παντα μοχθηρα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| αλγος καρδιας και πενθος γυνη αντιζηλος επι γυναικι και μαστιξ γλωσσης πασιν επικοινωνουσα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| βοοζυγιον σαλευομενον γυνη πονηρα, ο κρατων αυτης ως ο δρασσομενος σκορπιου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| οργη μεγαλη γυνη μεθυσος και ασχημοσυνην αυτης ου συγκαλυψει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| πορνεια γυναικος εν μετεωρισμοις οφθαλμων και εν τοις βλεφαροις αυτης γνωσθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| επι θυγατρι αδιατρεπτω στερεωσον φυλακην, ινα μη ευρουσα ανεσιν εαυτη χρησηται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| οπισω αναιδους οφθαλμου φυλαξαι, και μη θαυμασῃς εαν εις σε πλημμελησῃ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| ως διψων οδοιπορος το στομα ανοιξει, και απο παντος υδατος του συνεγγυς πιεται, κατεναντι παντος πασσαλου καθησεται και εναντι βελους ανοιξει φαρετραν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| χαρις γυναικος τερψει τον ανδρα αυτης, και τα οστα αυτου πιανει η επιστημη αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| δοσις Κυριου γυνη σιγηρα, και ουκ εστιν ανταλλαγμα πεπαιδευμενης ψυχης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| χαρις επι χαριτι γυνη αισχυντηρα, και ουκ εστι σταθμος πας αξιος εγκρατους ψυχης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| ηλιος ανατελλων εν υψιστοις Κυριου και καλλος αγαθης γυναικος εν κοσμω οικιας αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| λυχνος εκλαμπων επι λυχνιας αγιας και καλλος προσωπου επι ηλικιᾳ στασιμῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| στυλοι χρυσεοι επι βασεως αργυρας και ποδες ωραιοι επι στερνοις ευσταθους. [19 Τεκνον, ακμην ηλικιας σου συντηρησον υγιη, και μη δως αλλοτριοις την ισχυν σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| αναζητησας παντος πεδιου ευγειον κληρον σπειρε τα ιδια σπερματα πεποιθως τη ευγενειᾳ σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| ουτως τα γενηματα σου περιοντα και παρρησιαν ευγενειας εχοντα μεγαλυνουσι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| γυνη μισθια ιση σιαλω λογισθησεται, υπανδρος δε πυργος θανατου τοις χρωμενοις λογισθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| γυνη ασεβης ανομω μερις δοθησεται, ευσεβης δε διδοται τω φοβουμενω τον Κυριον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| γυνη ασχημων ατιμιαν κατατριψει, θυγατηρ δε ευσχημων και τον ανδρα εντραπησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| γυνη αδιατρεπτος ως κυων λογισθησεται, η δε εχουσα αισχυνην τον Κυριον φοβηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.26| γυνη ανδρα ιδιον τιμωσα σοφη πασι φανησεται, ατιμαζουσα δε εν υπερηφανιᾳ ασεβης πασι γνωσθησεται. γυναικος αγαθης μακαριος ο ανηρ, ο γαρ αριθμος των ετων αυτου διπλασιος εσται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| γυνη μεγαλοφωνος και γλωσσωδης ως σαλπιγξ πολεμων εις τροπην θεωρηθησεται, ανθρωπου δε παντος ψυχη ομοιοτροπος τουτοις, πολεμου ακαταστασιαις την ψυχην διαιτηθησεται].— 28 ᾿Επι δυσι λελυπηται η καρδια μου, και επι τω τριτω θυμος μοι επηλθεν· ανηρ πολεμιστης υστερων δι᾿ ενδειαν, και ανδρες συνετοι εαν σκυβαλισθωσιν, επαναγων απο δικαιοσυνης επι αμαρτιαν· ο Κυριος ετοιμασει εις ρομφαιαν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.29| Μολις εξελειται εμπορος απο πλημμελειας, και ου δικαιωθησεται καπηλος απο αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΧΑΡΙΝ διαφορου πολλοι ημαρτον, και ο ζητων πληθυναι αποστρεψει οφθαλμον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| αναμεσον αρμων λιθων παγησεται πασσαλος, και αναμεσον πρασεως και αγορασμου συντριβησεται αμαρτια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| εαν μη εν φοβω Κυριου κρατησῃ κατα σπουδην, εν ταχει καταστραφησεται αυτου ο οικος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| ᾿Εν σεισματι κοσκινου διαμενει κοπρια, ουτως σκυβαλα ανθρωπου εν λογισμω αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| σκευη κεραμεως δοκιμαζει καμινος, και πειρασμος ανθρωπου εν διαλογισμω αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| γεωργιον ξυλου εκφαινει ο καρπος αυτου, ουτως λογος ενθυμηματος καρδιας ανθρωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| προ λογισμου μη επαινεσῃς ανδρα, ουτος γαρ πειρασμος ανθρωπων.— 8 ᾿Εαν διωκῃς το δικαιον, καταληψῃ και ενδυσῃ αυτο ως ποδηρη δοξης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| πετεινα προς τα ομοια αυτοις καταλυσει, και αληθεια προς τους εργαζομενους αυτην επανηξει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| λεων θηραν ενεδρευει, ουτως αμαρτιαι εργαζομενους αδικα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| διηγησις ευσεβους διαπαντος σοφια, ο δε αφρων ως σεληνη αλλοιουται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| εις μεσον ασυνετων συντηρησον καιρον, εις μεσον δε διανοουμενων ενδελεχιζε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| διηγησις μωρων προσοχθισμα, και ο γελως αυτων εν σπαταλῃ αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| λαλια πολυορκου ορθωσει τριχας, και η μαχη αυτων εμφραγμος ωτιων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| εκχυσις αιματος μαχη υπερηφανων, και η διαλοιδορησις αυτων ακοη μοχθηρα.— 16 ῾Ο αποκαλυπτων μυστηρια απωλεσε πιστιν, και ου μη ευρῃ φιλον προς την ψυχην αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| στερξον φιλον και πιστωθητι μετ᾿ αυτου· εαν δε αποκαλυψῃς τα μυστηρια αυτου, ου μη καταδιωξῃς οπισω αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| καθως γαρ απωλεσεν ανθρωπος τον εχθρον αυτου, ουτως απωλεσας την φιλιαν του πλησιον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| και ως πετεινον εκ χειρος σου απελυσας, ουτως αφηκας τον πλησιον και ου θηρευσεις αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| μη αυτον διωξῃς, οτι μακραν απεστη και εξεφυγεν ως δορκας εκ παγιδος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| οτι τραυμα εστι καταδησαι και λοιδοριας εστι διαλλαγη, ο δε αποκαλυψας μυστηρια απηλπισεν.— 22 Διανευων οφθαλμω τεκταινει κακα, και ουδεις αυτον αποστησει απ᾿ αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| απεναντι των οφθαλμων σου γλυκανει στομα σου, και επι των λογων σου εκθαυμασει, υστερον δε διαστρεψει το στομα αυτου και εν τοις λογοις σου δωσει σκανδαλον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.24| πολλα εμισησα και ουχ ωμοιωσα αυτω, και ο Κυριος μισησει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| ο βαλλων λιθον εις υψος επι κεφαλην αυτου βαλλει, και πληγη δολια διελει τραυματα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| ο ορυσσων βοθρον εις αυτον εμπεσειται, και ο ιστων παγιδα εν αυτη αλωσεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| ο ποιων πονηρα εις αυτον κυλισθησεται, και ου μη επιγνω ποθεν ηκει αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.28| εμπαιγμος και ονειδισμος υπερηφανων, και η εκδικησις ως λεων ενεδρευσει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.29| παγιδι αλωσονται οι ευφραινομενοι πτωσει ευσεβων, και οδυνη καταναλωσει αυτους προ του θανατου αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.30| Μηνις και οργη και ταυτα εστι βδελυγματα και ανηρ αμαρτωλος εγκρατης εσται αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.Ο ΕΚΔΙΚΩΝ παρα Κυριου ευρησει εκδικησιν, και τας αμαρτιας αυτου διατηρων διατηρησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| αφες αδικημα τω πλησιον σου, και τοτε δεηθεντος σου αι αμαρτιαι σου λυθησονται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| ανθρωπος ανθρωπω συντηρει οργην, και παρα Κυριου ζητει ιασιν; 4 επ᾿ ανθρωπον ομοιον αυτω ουκ εχει ελεος, και περι των αμαρτιων αυτου δειται; 5 αυτος σαρξ ων διατηρει μηνιν, τις εξιλασεται τας αμαρτιας αυτου; 6 μνησθητι τα εσχατα και παυσαι εχθραινων, καταφθοραν και θανατον, και εμμενε εντολαις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| μνησθητι εντολων και μη μηνισῃς τω πλησιον, και διαθηκην ῾Υψιστου και παριδε αγνοιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| αποσχου απο μαχης, και ελαττωσεις αμαρτιας· ανθρωπος γαρ θυμωδης εκκαυσει μαχην,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| και ανηρ αμαρτωλος ταραξει φιλους και ανα μεσον ειρηνευοντων εμβαλλει διαβολην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| κατα την υλην του πυρος ουτως εκκαυθησεται, και κατα την ισχυν του ανθρωπου ο θυμος αυτου εσται, και κατα τον πλουτον ανυψωσει οργην αυτου, και κατα την στερεωσιν της μαχης εκκαυθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| ερις κατασπευδομενη εκκαιει πυρ, και μαχη κατασπευδουσα εκχεει αιμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| εαν φυσησῃς εις σπινθηρα, εκκαησεται, και εαν πτυσῃς επ᾿ αυτον, σβεσθησεται· και αμφοτερα εκ του στοματος σου εκπορευεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| Ψιθυρον και διγλωσσον καταρασασθε, πολλους γαρ ειρηνευοντας απωλεσαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| γλωσσα τριτη πολλους εσαλευσε και διεστησεν αυτους απο εθνους εις εθνος και πολεις οχυρας καθειλε και οικιας μεγιστανων κατεστρεψε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| γλωσσα τριτη γυναικας ανδρειας εξεβαλε και εστερησεν αυτας των πονων αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| ο προσεχων αυτη ου μη ευρῃ αναπαυσιν, ουδε κατασκηνωσει μεθ᾿ ησυχιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| πληγη μαστιγος ποιει μωλωπας, πληγη δε γλωσσης συγκλασει οστα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| πολλοι επεσαν εν στοματι μαχαιρας, και ουχ ως οι πεπτωκοτες δια γλωσσαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| μακαριος ο σκεπασθεις απ᾿ αυτης, ὃς ου διηλθεν εν τω θυμω αυτης, ὃς ουχ ειλκυσε τον ζυγον αυτης και εν τοις δεσμοις αυτης ουκ εδεθη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| ο γαρ ζυγος αυτης ζυγος σιδηρους, και οι δεσμοι αυτης δεσμοι χαλκεοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| θανατος πονηρος ο θανατος αυτης, και λυσιτελης μαλλον ο ᾅδης αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22|ου μη κρατησει ευσεβων, και εν τη φλογι αυτης ου καησονται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| οι καταλειποντες Κυριον εμπεσουνται εις αυτην, και εν αυτοις εκκαησεται και ου μη σβεσθη· εξαποσταλησεται επ᾿ αυτοις ως λεων, και ως παρδαλις λυμανειται αυτους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| ιδε περιφραξον το κτημα σου ακανθαις, το αργυριον σου και το χρυσιον καταδησον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| και τοις λογοις σου ποιησον ζυγον και σταθμον, και τω στοματι σου ποιησον θυραν και μοχλον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| προσεχε μηπως ολισθησῃς εν αυτη, μη πεσῃς κατεναντι ενεδρευοντος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.Ο ΠΟΙΩΝ ελεος δανειει τω πλησιον, και ο επισχυων τη χειρι αυτου τηρει εντολας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| δανεισον τω πλησιον εν καιρω χρειας αυτου, και παλιν αποδος τω πλησιον εις τον καιρον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| στερεωσον λογον και πιστωθητι μετ᾿ αυτου, και εν παντι καιρω ευρησεις την χρειαν σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| πολλοι ως ευρεμα ενομισαν δανος και παρεσχον πονον τοις βοηθησασιν αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| εως ου λαβῃ, καταφιλησει χειρα αυτου, και επι των χρηματων του πλησιον ταπεινωσει φωνην· και εν καιρω αποδοσεως παρελκυσει χρονον και αποδωσει λογους ακηδιας και τον καιρον αιτιασεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| εαν ισχυσῃ, μολις κομισεται το ημισυ και λογιειται αυτο ως ευρεμα· ει δε μη, απεστερησεν αυτον των χρηματων αυτου, και εκτησατο αυτον εχθρον δωρεαν· καταρας και λοιδοριας αποδωσει αυτω και αντι δοξης αποδωσει αυτω ατιμιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| πολλοι ουν χαριν πονηριας απεστρεψαν, αποστερηθηναι δωρεαν ευλαβηθησαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| πλην επι ταπεινω μακροθυμησον και επ᾿ ελεημοσυνην μη παρελκυσῃς αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| χαριν εντολης αντιλαβου πενητος και κατα την ενδειαν αυτου μη αποστρεψῃς αυτον κενον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| απολεσον αργυριον δι᾿ αδελφον και φιλον, και μη ιωθητω υπο τον λιθον εις απωλειαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| θες τον θησαυρον σου κατ᾿ εντολας ῾Υψιστου, και λυσιτελησει σοι μαλλον η το χρυσιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| συγκλεισον ελεημοσυνην εν τοις ταμειοις σου, και αυτη εξελειται σε εκ πασης κακωσεως·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| υπερ ασπιδα κρατους και υπερ δορυ αλκης κατεναντι εχθρου πολεμησει υπερ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| ανηρ αγαθος εγγυησεται τον πλησιον, και ο απολωλεκως αισχυνην καταληψει αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| Χαριτας εγγυου μη επιλαθῃ, εδωκε γαρ την ψυχην αυτου υπερ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| αγαθα εγγυου ανατρεψει αμαρτωλος, και αχαριστος εν διανοιᾳ εγκαταλειψει ρυσαμενον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| εγγυη πολλους απωλεσε κατευθυνοντας και εσαλευσεν αυτους ως κυμα θαλασσης· ανδρας δυνατους απῴκισε και επλανηθησαν εν εθνεσιν αλλοτριοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| αμαρτωλος εμπεσων εις εγγυην και διωκων εργολαβιας εμπεσειται εις κρισεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| αντιλαβου του πλησιον κατα δυναμιν σου και προσεχε σεαυτω μη εμπεσῃς.— 21 ᾿Αρχη ζωης υδωρ και αρτος και ιματιον και οικος καλυπτων ασχημοσυνην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| κρεισσων βιος πτωχου υπο σκεπην δοκων η εδεσματα λαμπρα εν αλλοτριοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| επι μικρω και μεγαλω ευδοκιαν εχε, και ονειδισμον παροικιας ου μη ακουσῃς.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| ζωη πονηρα εξ οικιας εις οικιαν, και ου παροικησεις, ουκ ανοιξει στομα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.25| ξενιεις και ποτιεις εις αχαριστα και προς επι τουτοις πικρα ακουσῃ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.26| παρελθε, παροικε, κοσμησον τραπεζαν, και ειτι εν τη χειρι σου, ψωμισον με.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.27| εξελθε, παροικε, απο προσωπου δοξης, επεξενωται μοι ο αδελφος, χρεια της οικιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.28| βαρεα ταυτα ανθρωπω εχοντι φρονησιν, επιτιμησις οικιας και ονειδισμος δανειστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΠΕΡΙ ΤΕΚΝΩΝ.— ῾Ο αγαπων τον υιον αυτου ενδελεχησει μαστιγας αυτω, ινα ευφρανθη επ᾿ εσχατω αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| ο παιδευων τον υιον αυτου ονησεται επ᾿ αυτω και ανα μεσον γνωριμων επ᾿ αυτω καυχησεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| ο διδασκων τον υιον αυτου παραζηλωσει τον εχθρον και εναντι φιλων επ᾿ αυτω αγαλλιασεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| ετελευτησεν αυτου ο πατηρ, και ως ουκ απεθανεν· ομοιον γαρ αυτω κατελιπε μετ᾿ αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| εν τη ζωη αυτου ειδε και ευφρανθη και εν τη τελευτη αυτου ουκ ελυπηθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| εναντιον εχθρων κατελιπεν εκδικον και τοις φιλοις ανταποδιδοντα χαριν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| περιψυχων υιον καταδεσμευσει τραυματα αυτου, και επι πασῃ βοη ταραχθησεται σπλαγχνα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| ιππος αδαμαστος αποβαινει σκληρος, και υιος ανειμενος εκβαινει προαλης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| τιθηνησον τεκνον, και εκθαμβησει σε· συμπαιξον αυτω, και λυπησει σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| μη συγγελασῃς αυτω, ινα μη συνοδυνηθης, και επ᾿ εσχατω γομφιασεις τους οδοντας σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| μη δως αυτω εξουσια εν νεοτητι· θλασον τας πλευρας αυτου, ως εστι νηπιος, μηποτε σκληρυνθεις απειθησῃ σοι. [και μη παριδῃς τας αγνοιας αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| καμψον τον τραχηλον αυτου εν νεοτητι].<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| παιδευσον τον υιον σου και εργασαι εν αυτω, ινα μη εν τη ασχημοσυνῃ αυτου προσκοψῃς. ΠΕΡΙ ΥΓΙΕΙΑΣ.— 14 Κρεισσων πτωχος υγιης και ισχυων τη εξει η πλουσιος μεμαστιγωμενος εις σωμα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| υγιεια και ευεξια βελτιον παντος χρυσιου, και σωμα ευρωστον η ολβος αμετρητος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| ουκ εστι πλουτος βελτιων υγιειας σωματος, και ουκ εστιν ευφροσυνη υπερ χαραν καρδιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| κρεισσων θανατος υπερ ζωην πικραν και αναπαυσις αιωνος η αρρωστημα εμμονον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| αγαθα εκκεχυμενα επι στοματι κεκλεισμενω, θεματα βρωματων παρακειμενα επι ταφω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| τι συμφερει καρπωσις ειδωλω; ουτε γαρ εδεται ουτε μη οσφρανθη· ουτως ο εκδιωκομενος υπο Κυριου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| βλεπων εν οφθαλμοις και στεναζων ωσπερ ευνουχος περιλαμβανων παρθενον και στεναζων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| μη δως εις λυπην την ψυχην σου και μη θλιψῃς σεαυτον εν βουλη σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| ευφροσυνη καρδιας ζωη ανθρωπου, και αγαλλιαμα ανδρος μακροημερευσις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| αγαπα την ψυχην σου και παρακαλει την καρδιαν σου και λυπην μακραν αποστησον απο σου· πολλους γαρ απωλεσεν η λυπη, και ουκ εστιν ωφελεια εν αυτη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| ζηλος και θυμος ελαττουσιν ημερας, και προ καιρου γηρας αγει μεριμνα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| λαμπρα καρδια και αγαθη επι εδεσμασι των βρωματων αυτης επιμελησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΑΓΡΥΠΝΙΑ πλουτου εκτηκει σαρκας, και η μεριμνα αυτου αφιστα υπνον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| μεριμνα αγρυπνιας απαιτησει νυσταγμον, και αρρωστημα βαρυ εκνηψει υπνος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| εκοπιασε πλουσιος εν συναγωγη χρηματων και εν τη αναπαυσει εμπιπλαται των τρυφηματων αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| εκοπιασε πτωχος εν ελαττωσει βιου και εν τη αναπαυσει επιδεης γινεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| ο αγαπων χρυσιον ου δικαιωθησεται, και ο διωκων διαφθοραν αυτος πλησθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| πολλοι εδοθησαν εις πτωμα χαριν χρυσιου, και εγενηθη απωλεια αυτων κατα προσωπον αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| ξυλον προσκομματος εστι τοις ενθουσιαζουσιν αυτω, και πας αφρων αλωσεται εν αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| μακαριος πλουσιος, ὃς ευρεθη αμωμος και ὃς οπισω χρυσιου ουκ επορευθη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| τις εστι; και μακαριουμεν αυτον, εποιησε γαρ θαυμασια εν λαω αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| τις εδοκιμασθη εν αυτω και ετελειωθη; και εσται αυτω εις καυχησιν. τις εδυνατο παραβηναι και ου παρεβη, και ποιησαι κακα και ουκ εποιησε; 11 στερεωθησεται τα αγαθα αυτου, και τας ελεημοσυνας αυτου εκδιηγησεται εκκλησια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| ᾿Επι τραπεζης μεγαλης εκαθισας, μη ανοιξῃς επ᾿ αυτης φαρυγγα σου και μη ειπῃς· πολλα γε τα επ᾿ αυτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| μνησθητι οτι κακον οφθαλμος πονηρος· πονηροτερον οφθαλμου τι εκτισται; δια τουτο απο παντος προσωπου δακρυει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| ου εαν επιβλεψῃ, μη εκτεινῃς χειρα και μη συνθλιβου αυτω εν τρυβλιω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.15| νοει τα του πλησιον εκ σεαυτου και επι παντι πραγματι διανοου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| φαγε ως ανθρωπος τα παρακειμενα σοι και μη διαμασω, μη μισηθης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| παυσαι πρωτος χαριν παιδειας και μη απληστευου, μηποτε προσκοψῃς·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| και ει ανα μεσον πλειονων εκαθισας, προτερος αυτων μη εκτεινῃς την χειρα σου.— 19 ῾Ως ικανον ανθρωπω πεπαιδευμενω το ολιγον, και επι της κοιτης αυτου ουκ ασθμαινει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.20| υπνος υγιειας επι εντερω μετριω, ανεστη πρωΐ, και η ψυχη αυτου μετ᾿ αυτου. πονος αγρυπνιας και χολερας και στροφος μετα ανδρος απληστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| και ει εβιασθης εν εδεσμασιν, αναστα μεσοπωρων και αναπαυσῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.22| ακουσον μου, τεκνον, και μη εξουδενωσῃς με, και επ᾿ εσχατων ευρησεις τους λογους μου· εν πασι τοις εργοις σου γινου εντρεχης, και παν αρρωστημα ου μη σοι απαντησῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.23| λαμπρον επ᾿ αρτοις ευλογησει χειλη, και μαρτυρια της καλλονης αυτου πιστη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.24| πονηρω επ᾿ αρτω διαγογγυσει πολις, και η μαρτυρια της πονηριας αυτου ακριβης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.25| ᾿Εν οινω μη ανδριζου, πολλους γαρ απωλεσεν ο οινος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.26| καμινος δοκιμαζει στομωμα εν βαφη, ουτως οινος καρδιας εν μαχῃ υπερηφανων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.27| επισον ζωης οινος ανθρωπω, εαν πινῃς αυτον μετρω αυτου. τις ζωη ελασσουμενω οινω; και αυτος εκτισται εις ευφροσυνην ανθρωποις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.28| αγαλλιαμα καρδιας και ευφροσυνη ψυχης οινος πινομενος εν καιρω αυταρκης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.29| πικρια ψυχης οινος πινομενος πολυς εν ερεθισμω και αντιπτωματι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.30| πληθυνει μεθη θυμον αφρονος εις προσκομμα, ελαττων ισχυν και προσποιων τραυματα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.31| εν συμποσιω οινου μη ελεγξῃς τον πλησιον και μη εξουδενωσῃς αυτον εν ευφροσυνῃ αυτου· λογον ονειδισμου μη ειπῃς αυτω, και μη αυτον θλιψῃς εν απαιτησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΠΕΡΙ ΗΓΟΥΜΕΝΩΝ.— ῾Ηγουμενον σε κατεστησαν; μη επαιρου· γινου εν αυτοις ως εις εξ αυτων, φροντισον αυτων και ουτω καθισον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| και πασαν την χρειαν σου ποιησας αναπεσε, ινα ευφρανθης δι᾿ αυτους και ευκοσμιας χαριν λαβῃς στεφανον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| λαλησον, πρεσβυτερε, πρεπει γαρ σοι, εν ακριβει επιστημῃ και μη εμποδισῃς μουσικα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| οπου ακροαμα, μη εκχεῃς λαλιαν και ακαιρως μη σοφιζου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| σφραγις ανθρακος επι κοσμω χρυσω, συγκριμα μουσικων εν συμποσιω οινου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| εν κατασκευασματι χρυσω σφραγις σμαραγδου, μελος μουσικον εφ᾿ ηδει οινω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| Λαλησον, νεανισκε, ει χρεια σου, μολις δις εαν επερωτηθης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| κεφαλαιωσον λογον, εν ολιγοις πολλα· γινου ως γινωσκων και αμα σιωπων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| εν μεσω μεγιστανων μη εξισαζου και ετερου λεγοντος μη πολλα αδολεσχει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| προ βροντης κατασπευδει αστραπη, και προ αισχυντηρου προελευσεται χαρις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| εν ωρᾳ εξεγειρου και μη ουραγει, αποτρεχε εις οικον και μη ρᾳθυμει·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.12| εκει παιζε και ποιει τα ενθυμηματα σου και μη αμαρτῃς λογω υπερηφανω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| και επι τουτοις ευλογησον τον ποιησαντα σε και μεθυσκοντα σε απο των αγαθων αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| ῾Ο φοβουμενος Κυριον εκδεξεται παιδειαν, και οι ορθριζοντες ευρησουσιν ευδοκιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| ο ζητων νομον εμπλησθησεται αυτου, και ο υποκρινομενος σκανδαλισθησεται εν αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| οι φοβουμενοι Κυριον ευρησουσι κριμα και δικαιωματα ως φως εξαψουσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| ανθρωπος αμαρτωλος εκκλινει ελεγμον και κατα το θελημα αυτου ευρησει συγκριμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| ᾿Ανηρ βουλης ου μη παριδῃ διανοημα, αλλοτριος και υπερηφανος ου καταπτηξει φοβον, και μετα το ποιησαι μετ᾿ αυτου ανευ βουλης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| ανευ βουλης μηθεν ποιησῃς και εν τω ποιησαι σε μη μεταμελου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| εν οδω αντιπτωματος μη πορευου και μη προσκοψῃς εν λιθωδεσι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| μη πιστευσῃς εν οδω απροσκοπω,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| και απο των τεκνων σου φυλαξαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| εν παντι εργω πιστευε τη ψυχη σου, και γαρ τουτο εστι τηρησις εντολων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| ο πιστευων νομω προσεχει εντολαις, και ο πεποιθως Κυριω ουκ ελαττωθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.Τῼ φοβουμενω Κυριον ουκ απαντησει κακον, αλλ᾿ εν πειρασμω και παλιν εξελειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| ανηρ σοφος ου μισησει νομον, ο δε υποκρινομενος εν αυτω, ως εν καταιγιδι πλοιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| ανθρωπος συνετος εμπιστευσει νομω, και ο νομος αυτω πιστος ως ερωτημα δηλων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| ετοιμασον λογον και ουτως ακουσθησῃ, συνδησον παιδειαν και αποκριθητι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| τροχος αμαξης σπλαγχνα μωρου, και ως αξων στρεφομενος ο διαλογισμος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| ιππος εις οχειαν ως φιλος μωκος, υποκατω παντος επικαθημενου χρεμετιζει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| Διατι ημερα ημερας υπερεχει, και παν φως ημερας ενιαυτου αφ᾿ ηλιου; 8 εν γνωσει Κυριου διεχωρισθησαν, και ηλλοιωσε καιρους και εορτας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| απ᾿ αυτων ανυψωσε και ηγιασε και εξ αυτων εθηκεν εις αριθμον ημερων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| και ανθρωποι παντες απο εδαφους, και εκ γης εκτισθη ᾿Αδαμ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| εν πληθει επιστημης Κυριος διεχωρισεν αυτους και ηλλοιωσε τας οδους αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| εξ αυτων ευλογησε και ανυψωσε και εξ αυτων ηγιασε, και προς αυτον ηγγισεν· απ᾿ αυτων κατηρασατο και εταπεινωσε και ανεστρεψεν αυτους απο στασεως αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| ως πηλος κεραμεως εν χειρι αυτου —πασαι αι οδοι αυτου κατα την ευδοκιαν αυτου—, ουτως ανθρωποι εν χειρι του ποιησαντος αυτους αποδουναι αυτοις κατα την κρισιν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| απεναντι του κακου το αγαθον και απεναντι του θανατου η ζωη· ουτως απεναντι ευσεβους αμαρτωλος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.15| και ουτως εμβλεψον εις παντα τα εργα του ῾Υψιστου, δυο δυο, ἓν κατεναντι του ενος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| Καγω εσχατος ηγρυπνησα ως καλαμωμενος οπισω τρυγητων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| εν ευλογιᾳ Κυριου εφθασα και ως τρυγων επληρωσα ληνον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| κατανοησατε οτι ουκ εμοι μονω εκοπιασα, αλλα πασι τοις ζητουσι παιδειαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| ακουσατε μου, μεγιστανες λαου, και οι ηγουμενοι εκκλησιας, ενωτισασθε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| υιω και γυναικι, αδελφω και φιλω μη δως εξουσιαν επι σε εν ζωη σου· και μη δως ετερω τα χρηματα σου, ινα μη μεταμεληθεις δεῃ περι αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| εως ετι ζης και πνοη εν σοι, μη αλλαξῃς σεαυτον πασῃ σαρκι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| κρεισσων γαρ εστι τα τεκνα δεηθηναι σου η σε εμβλεπειν εις χειρας υιων σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| εν πασι τοις εργοις σου γινου υπεραγων, μη δως μωμον εν τη δοξῃ σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| εν ημερᾳ συντελειας ημερων ζωης σου και εν καιρω τελευτης διαδος κληρονομιαν. ΠΕΡΙ ΔΟΥΛΩΝ.— 25 Χορτασματα και ραβδος και φορτια ονω, αρτος και παιδεια και εργον οικετῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.26| εργασαι εν παιδι, και ευρησεις αναπαυσιν· ανες χειρας αυτω, και ζητησει ελευθεριαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.27| ζυγος και ιμας καμψουσι τραχηλον, και οικετῃ κακουργω στρεβλαι και βασανοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.28| εμβαλε αυτον εις εργασιαν. ινα μη αργη, πολλην γαρ κακιαν εδιδαξεν η αργια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.29| εις εργα καταστησον, καθως πρεπει αυτω, κἂν μη πειθαρχη, βαρυνον τας πεδας αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.30| και μη περισσευσῃς εν πασῃ σαρκι, και ανευ κρισεως μη ποιησῃς μηδεν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.31| ει εστι σοι οικετης, εστω ως συ, οτι εν αιματι εκτησω αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.32| ει εστι σοι οικετης, αγε αυτον ως αδελφον, οτι ως η ψυχη σου επιδεησεις αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.33| εαν κακωσῃς αυτον και απαρας αποδρα, εν ποιᾳ οδω ζητησεις αυτον;<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΚΕΝΑΙ ελπιδες και ψευδεις ασυνετω ανδρι, και ενυπνια αναπτερουσιν αφρονας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| ως δρασσομενος σκιας και διωκων ανεμον, ουτως ο επεχων ενυπνιοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| τουτο κατα τουτου ορασις ενυπνιων, κατεναντι προσωπου ομοιωμα προσωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| απο ακαθαρτου τι καθαρισθησεται; και απο ψευδους τι αληθευσει; 5 μαντειαι και οιωνισμοι και ενυπνια ματαια εστι, και ως ωδινουσης φανταζεται καρδια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| εαν μη παρα ῾Υψιστου αποσταλη εν επισκοπη, μη δως εις αυτα την καρδιαν σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| πολλους γαρ επλανησε τα ενυπνια, και εξεπεσον ελπιζοντες επ᾿ αυτοις.— 8 ῎Ανευ ψευδους συντελεσθησεται νομος, και σοφια στοματι πιστω τελειωσις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| ανηρ πεπαιδευμενος εγνω πολλα, και ο πολυπειρος εκδιηγησεται συνεσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| ὃς ουκ επειραθη ολιγα οιδεν, ο δε πεπλανημενος πληθυνει πανουργιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| πολλα εωρακα εν τη αποπλανησει μου, και πλειονα των λογων μου συνεσις μου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| πλεονακις εως θανατου εκινδυνευσα και διεσωθην τουτων χαριν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| πνευμα φοβουμενων Κυριον ζησεται, η γαρ ελπις αυτων επι τον σωζοντα αυτους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| ο φοβουμενος Κυριον ουδεν ευλαβηθησεται και ου μη δειλιασῃ, οτι αυτος ελπις αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| φοβουμενου τον Κυριον μακαρια η ψυχη· τινι επεχει και τις αντιστηριγμα αυτου; 16 οι οφθαλμοι Κυριου επι τους αγαπωντας αυτον· υπερασπισμος δυναστειας και στηριγμα ισχυος, σκεπη απο καυσωνος και σκεπη απο μεσημβριας, φυλακη απο προσκομματος και βοηθεια απο πτωσεως,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| ανυψων ψυχην και φωτιζων οφθαλμους, ιασιν διδους, ζωην και ευλογιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| Θυσιαζων εξ αδικου, προσφορα μεμωκημενη, και ουκ εις ευδοκιαν δωρηματα ανομων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| ουκ ευδοκει ο ῞Υψιστος εν προσφοραις ασεβων, ουδε εν πληθει θυσιων εξιλασκεται αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| θυων υιον εναντι του πατρος αυτου ο προσαγων θυσιαν εκ χρηματων πενητων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| αρτος επιδεομενων ζωη πτωχων, ο αποστερων αυτην ανθρωπος αιματων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| φονευων τον πλησιον ο αφαιρουμενος συμβιωσιν, και εκχεων αιμα ο αποστερων μισθον μισθιου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| εις οικοδομων, και εις καθαιρων· τι ωφελησαν πλειον η κοπους; 24 εις ευχομενος και εις καταρωμενος· τινος φωνης εισακουσεται ο δεσποτης; 25 βαπτιζομενος απο νεκρου και παλιν απτομενος αυτου, τι ωφελησε τω λουτρω αυτου; 26 ουτως ανθρωπος νηστευων επι των αμαρτιων αυτου και παλιν πορευομενος και τα αυτα ποιων· της προσευχης αυτου τις εισακουσεται; και τι ωφελησεν εν τω ταπεινωθηναι αυτον;<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.Ο ΣΥΝΤΗΡΩΝ νομον πλεοναζει προσφορας, θυσιαζων σωτηριου ο προσεχων εντολαις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| ανταποδιδους χαριν προσφερων σεμιδαλιν, και ο ποιων ελεημοσυνην θυσιαζων αινεσεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| ευδοκια Κυριου αποστηναι απο πονηριας, και εξιλασμος αποστηναι απο αδικιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| μη οφθης εν προσωπω Κυριου κενος, παντα γαρ ταυτα χαριν εντολης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| προσφορα δικαιου λιπαινει θυσιαστηριον, και η ευωδια αυτης εναντι ῾Υψιστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| θυσια ανδρος δικαιου δεκτη, και το μνημοσυνον αυτης ουκ επιλησθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| εν αγαθω οφθαλμω δοξασον τον Κυριον, και μη σμικρυνῃς απαρχην χειρων σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| εν πασῃ δοσει ιλαρωσον το προσωπον σου και εν ευφροσυνῃ αγιασον δεκατην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| δος ῾Υψιστω κατα την δοσιν αυτου και εν αγαθω οφθαλμω καθ᾿ ευρεμα χειρος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| οτι Κυριος ανταποδιδους εστι και επταπλασια ανταποδωσει σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.11| Μη δωροκοπει, ου γαρ προσδεξεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.12| και μη επεχε θυσιᾳ αδικω, οτι Κυριος κριτης εστι, και ουκ εστι παρ᾿ αυτω δοξα προσωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| ου ληψεται προσωπον επι πτωχου και δεησιν ηδικημενου εισακουσεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.14| ου μη υπεριδῃ ικετειαν ορφανου και χηραν, εαν εκχεῃ λαλιαν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| ουχι δακρυα χηρας επι σιαγονα καταβαινει και η καταβοησις επι τω καταγαγοντι αυτα; 16 θεραπευων εν ευδοκιᾳ δεχθησεται, και η δεησις αυτου εως νεφελων συναψει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.17| προσευχη ταπεινου νεφελας διηλθε, και εως συνεγγισῃ, ου μη παρακληθη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.18| και ου μη αποστη, εως επισκεψηται ο ῞Υψιστος. και κρινει δικαιως και ποιησει κρισιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.19| και ο Κυριος ου μη βραδυνῃ, ουδε μη μακροθυμησῃ επ᾿ αυτοις,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.20| εως ἂν συντριψῃ οσφυν ανελεημονων, και τοις εθνεσιν ανταποδωσει εκδικησιν,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.21| εως εξαρῃ πληθος υβριστων και σκηπτρα αδικων συντριψῃ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.22| εως ανταποδω ανθρωπω κατα τας πραξεις αυτου και τα εργα των ανθρωπων κατα τα ενθυμηματα αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.23| εως κρινῃ την κρισιν του λαου αυτου, και ευφρανει αυτους εν τω ελεει αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.24| ωραιον ελεος εν καιρω θλιψεως αυτου, ως νεφελαι υετου εν καιρω αβροχιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΕΛΕΗΣΟΝ ημας, δεσποτα ο Θεος παντων, και επιβλεψον και επιβαλε τον φοβον σου επι παντα τα εθνη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| επαρον την χειρα σου επι εθνη αλλοτρια, και ιδετωσαν την δυναστειαν σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| ωσπερ ενωπιον αυτων ηγιασθης εν ημιν, ουτως ενωπιον ημων μεγαλυνθειης εν αυτοις·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| και επιγνωτωσαν σε, καθαπερ και ημεις επεγνωμεν, οτι ουκ εστι Θεος πλην σου, Κυριε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| εγκαινισον σημεια και αλλοιωσον θαυμασια, δοξασον χειρα και βραχιονα δεξιον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.6| εγειρον θυμον και εκχεον οργην, εξαρον αντιδικον και εκτριψον εχθρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| σπευσον καιρον και μνησθητι ορκισμου, και εκδιηγησασθωσαν τα μεγαλεια σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| εν οργη πυρος καταβρωθητω ο σωζομενος, και οι κακουντες τον λαον σου ευροισαν απωλειαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| συντριψον κεφαλας αρχοντων εχθρων λεγοντων· ουκ εστι πλην ημων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| συναγαγε πασας φυλας ᾿Ιακωβ, και κατεκληρονομησα αυτους καθως απ᾿ αρχης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| ελεησον λαον, Κυριε, κεκλημενον επ᾿ ονοματι σου και ᾿Ισραηλ, ὃν πρωτογονω ωμοιωσας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| οικτειρησον πολιν αγιασματος σου ῾Ιερουσαλημ, πολιν καταπαυματος σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| πλησον Σιων αρεταλογιας σου, και απο της δοξης σου τον λαον σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| δος μαρτυριον τοις εν αρχη κτισματι σου και εγειρον προφητειας τας επ᾿ ονοματι σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| δος μισθον τοις υπομενουσι σε, και οι προφηται σου εμπιστευθητωσαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| εισακουσον, Κυριε, δεησεως ικετων σου, κατα την ευλογιαν ᾿Ααρων περι του λαου σου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| και γνωσονται παντες οι επι της γης οτι συ Κυριος ει ο Θεος των αιωνων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| Παν βρωμα φαγεται κοιλια, εστι δε βρωμα βρωματος καλλιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.19| φαρυγξ γευεται βρωματα θηρας, ουτως καρδια συνετη λογους ψευδεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.20| καρδια στρεβλη δωσει λυπην, και ανθρωπος πολυπειρος ανταποδωσει αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.21| παντα αρρενα επιδεξεται γυνη, εστι δε θυγατηρ θυγατρος κρεισσων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| καλλος γυναικος ιλαρυνει προσωπον και υπερ πασαν επιθυμιαν ανθρωπου υπεραγει·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.23| ει εστιν επι γλωσσης αυτης ελεος και πραΰτης, ουκ εστιν ο ανηρ αυτης καθ᾿ υιους ανθρωπων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.24| ο κτωμενος γυναικα εναρχεται κτησεως, βοηθον κατ᾿ αυτον και στυλον αναπαυσεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.25| ου ουκ εστι φραγμος, διαρπαγησεται κτημα, και ου ουκ εστι γυνη, στεναξει πλανωμενος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.26| τις γαρ πιστευσει ευζωνω λῃστη σφαλλομενω εκ πολεως εις πολιν; 27 ουτως ανθρωπω μη εχοντι νοσσιαν και καταλυοντι ου εαν οψισῃ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.ΠΑΣ φιλος ερει· εφιλιασα αυτω καγω, αλλ᾿ εστι φιλος ονοματι μονον φιλος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| ουχι λυπη ενι εως θανατου εταιρος και φιλος τρεπομενος εις εχθραν; 3 ω πονηρον ενθυμημα, ποθεν ενεκυλισθης καλυψαι την ξηραν εν δολιοτητι; 4 εταιρος φιλου εν ευφροσυνῃ ηδεται και εν καιρω θλιψεως εσται απεναντι·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| εταιρος φιλω συμπονει χαριν γαστρος, εναντι πολεμου ληψεται ασπιδα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.6| μη επιλαθῃ φιλου εν τη ψυχη σου, και μη αμνημονησῃς αυτου εν τοις χρημασι σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| Πας συμβουλος εξαιρει βουλην, αλλ᾿ εστι συμβουλευων εις εαυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| απο συμβουλου φυλαξον την ψυχην σου και γνωθι προτερον τις αυτου χρεια —και γαρ αυτος εαυτω βουλευσεται—, μηποτε βαλῃ επι σοι κληρον 9 και ειπῃ σοι· καλη η οδος σου, και στησεται εξ εναντιας ιδειν το συμβησομενον σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.10| μη βουλευου μετα του υποβλεπομενου σε και απο των ζηλουντων σε κρυψον βουλην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.11| μετα γυναικος περι της αντιζηλου αυτης και μετα δειλου περι πολεμου, μετα εμπορου περι μεταβολιας και μετα αγοραζοντος περι πρασεως, μετα βασκανου περι ευχαριστιας και μετα ανελεημονος περι χρηστοηθειας, μετα οκνηρου περι παντος εργου και μετα μισθιου εφεστιου περι συντελειας, οικετῃ αργω περι πολλης εργασιας, μη επεχε επι τουτοις περι πασης συμβουλιας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.12| αλλ᾿ η μετα ανδρος ευσεβους ενδελεχιζε, ὃν ἂν επιγνως συντηρουντα εντολας, ὃς εν τη ψυχη αυτου κατα την ψυχην σου, και εαν πταισῃς, συναλγησει σοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.13| και βουλην καρδιας στησον, ου γαρ εστι σοι πιστοτερος αυτης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.14| ψυχη γαρ ανδρος απαγγελλειν ενιοτε ειωθεν η επτα σκοποι επι μετεωρου καθημενοι επι σκοπης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.15| και επι πασι τουτοις δεηθητι ῾Υψιστου, ινα ευθυνῃ εν αληθειᾳ την οδον σου.— 16 ᾿Αρχη παντος εργου λογος, και προ πασης πραξεως βουλη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| ιχνος αλλοιωσεως καρδιας τεσσαρα μερη ανατελλει,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| αγαθον και κακον, ζωη και θανατος, και η κυριευουσα ενδελεχως αυτων γλωσσα εστιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.19| εστιν ανηρ πανουργος πολλων παιδευτης, και τη ιδιᾳ ψυχη αχρηστος εστιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| εστι σοφιζομενος εν λογοις μισητος, ουτος πασης τροφης καθυστερησει·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.21| ου γαρ εδοθη αυτω παρα Κυριου χαρις, οτι πασης σοφιας εστερηθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.22| εστι σοφος τη ιδιᾳ ψυχη, και οι καρποι της συνεσεως αυτου επι στοματος πιστοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.23| ανηρ σοφος τον εαυτου λαον παιδευσει, και οι καρποι της συνεσεως αυτου πιστοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.24| ανηρ σοφος πλησθησεται ευλογιας, και μακαριουσιν αυτον παντες οι ορωντες.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.25| ζωη ανδρος εν αριθμω ημερων, και αι ημεραι του ᾿Ισραηλ αναριθμητοι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.26| ο σοφος εν τω λαω αυτου κληρονομησει πιστιν, και το ονομα αυτου ζησεται εις τον αιωνα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.27| Τεκνον, εν τη ζωη σου πειρασον την ψυχην σου και ιδε τι πονηρον αυτη, και μη δως αυτη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.28| ου γαρ παντα πασι συμφερει, και ου πασα ψυχη εν παντι ευδοκει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.29| μη απληστευου εν πασῃ τρυφη και μη εκχυθης επι εδεσματων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.30| εν πολλοις γαρ βρωμασιν εσται πονος, και η απληστια εγγιει εως χολερας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.31| δι᾿ απληστιαν πολλοι ετελευτησαν, ο δε προσεχων προσθησει ζωην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.ΤΙΜΑ ιατρον προς τας χρειας αυτου τιμαις αυτου, και γαρ αυτον εκτισε Κυριος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| παρα γαρ ῾Υψιστου εστιν ιασις, και παρα βασιλεως ληψεται δομα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.3| επιστημη ιατρου ανυψωσει κεφαλην αυτου, και εναντι μεγιστανων θαυμασθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.4| Κυριος εκτισεν εκ γης φαρμακα, και ανηρ φρονιμος ου προσοχθιει αυτοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| ουκ απο ξυλου εγλυκανθη υδωρ εις το γνωσθηναι την ισχυν αυτου; 6 και αυτος εδωκεν ανθρωποις επιστημην ενδοξαζεσθαι εν τοις θαυμασιοις αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.7| εν αυτοις εθεραπευσε και ηρε τον πονον αυτου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| μυρεψος εν τουτοις ποιησει μειγμα, και ου μη συντελεσῃ εργα αυτου, και ειρηνη παρ᾿ αυτου εστιν επι προσωπου της γης.— 9 Τεκνον, εν αρρωστηματι σου μη παραβλεπε, αλλ᾿ ευξαι Κυριω, και αυτος ιασεται σε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| αποστησον πλημμελειαν και ευθυνον χειρας, και απο πασης αμαρτιας καθαρισον καρδιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.11| δος ευωδιαν και μνημοσυνον σεμιδαλεως και λιπανον προσφοραν ως μη υπαρχων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| και ιατρω δος τοπον, και γαρ αυτον εκτισε Κυριος, και μη αποστητω σου, και γαρ αυτου χρεια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.13| εστι καιρος οτε και εν χερσιν αυτων ευοδια·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.14| και γαρ αυτοι Κυριου δεηθησονται, ινα ευοδωσῃ αυτοις αναπαυσιν και ιασιν χαριν εμβιωσεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.15| ο αμαρτανων εναντι του ποιησαντος αυτον εμπεσοι εις χειρας ιατρου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.16| Τεκνον, επι νεκρω καταγαγε δακρυα και ως δεινα πασχων εναρξαι θρηνου, κατα δε την κρισιν αυτου περιστειλον το σωμα αυτου και μη υπεριδῃς την ταφην αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.17| πικρανον κλαυθμον και θερμανον κοπετον και ποιησον το πενθος κατα την αξιαν αυτου ημεραν μιαν και δυο χαριν διαβολης και παρακληθητι λυπης ενεκα·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.18| απο λυπης γαρ εκβαινει θανατος, και λυπη καρδιας καμψει ισχυν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.19| εν επαγωγη παραβαινει και λυπη, και βιος πτωχου κατα καρδιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.20| μη δως εις λυπην την καρδιαν σου, αποστησον αυτην μνησθεις τα εσχατα·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.21| μη επιλαθῃ, ου γαρ εστιν επανοδος, και τουτον ουκ ωφελησεις και σεαυτον κακωσεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.22| μνησθητι το κριμα αυτου, οτι ουτω και το σον· εμοι εχθες και σοι σημερον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.23| εν αναπαυσει νεκρου καταπαυσον το μνημοσυνον αυτου και παρακληθητι εν αυτω εν εξοδω πνευματος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.24| Σοφια γραμματεως εν ευκαιριᾳ σχολης, και ο ελασσουμενος πραξει αυτου σοφισθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.25| τι σοφισθησεται ο κρατων αροτρου και καυχωμενος εν δορατι κεντρου, βοας ελαυνων και αναστρεφομενος εν εργοις αυτων, και η διηγησις αυτου εν υιοις ταυρων; 26 καρδιαν αυτου δωσει εκδουναι αυλακας, και η αγρυπνια αυτου εις χορτασματα δαμαλεων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.27| ουτως πας τεκτων και αρχιτεκτων, οστις νυκτωρ ως ημερας διαγει· οι γλυφοντες γλυμματα σφραγιδων, και η υπομονη αυτου αλλοιωσαι ποικιλιαν· καρδιαν αυτου δωσει εις το ομοιωσαι ζωγραφιαν, και η αγρυπνια αυτου τελεσαι εργον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.28| ουτως χαλκευς καθημενος εγγυς ακμονος και καταμανθανων εργα σιδηρου· ατμις πυρος πηξει σαρκας αυτου, και εν θερμῃ καμινου διαμαχησεται· φωνη σφυρης καινιει το ους αυτου, και κατεναντι ομοιωματος σκευους οι οφθαλμοι αυτου· καρδιαν αυτου δωσει εις συντελειαν εργων, και η αγρυπνια αυτου κοσμησαι επι συντελειας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.29| ουτως κεραμευς καθημενος εν εργω αυτου και συστρεφων εν ποσιν αυτου τροχον, ὃς εν μεριμνῃ κειται δια παντος επι το εργον αυτου, και εναριθμιος πασα η εργασια αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.30| εν βραχιονι αυτου τυπωσει πηλον και προ ποδων καμψει ισχυν αυτου· καρδιαν επιδωσει συντελεσαι το χρισμα, και η αγρυπνια αυτου καθαρισαι καμινον.— 31 Παντες ουτοι εις χειρας αυτων ενεπιστευσαν, και εκαστος εν τω εργω αυτου σοφιζεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.32| ανευ αυτων ουκ οικισθησεται πολις, και ου παροικησουσιν ουδε περιπατησουσιν,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.33| αλλ᾿ εις βουλην λαου ου ζητηθησονται και εν εκκλησιᾳ ουχ υπεραλουνται· επι διφρον δικαστου ου καθιουνται και διαθηκην κριματος ου διανοηθησονται, ουδε μη εκφανωσι δικαιοσυνην και κριμα, και εν παραβολαις ουχ ευρεθησονται,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.34| αλλα κτισμα αιωνος στηρισουσι, και η δεησις αυτων εν εργασιᾳ τεχνης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.ΠΛΗΝ του επιδοντος την ψυχην αυτου και διανοουμενου εν νομω ῾Υψιστου, σοφιαν παντων αρχαιων εκζητησει και εν προφητειαις ασχοληθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.2| διηγησεις ανδρων ονομαστων συντηρησει και εν στροφαις παραβολων συνεισελευσεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.3| αποκρυφα παροιμιων εκζητησει και εν αινιγμασι παραβολων αναστραφησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.4| ανα μεσον μεγιστανων υπηρετησει και εναντι ηγουμενου οφθησεται· εν γη αλλοτριων εθνων διελευσεται, αγαθα γαρ και κακα εν ανθρωποις επειρασε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| την καρδιαν αυτου επιδωσει ορθρισαι προς Κυριον τον ποιησαντα αυτον και εναντι ῾Υψιστου δεηθησεται· και ανοιξει το στομα αυτου εν προσευχη και περι των αμαρτιων αυτου δεηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.6| εαν Κυριος ο μεγας θελησῃ, πνευματι συνεσεως εμπλησθησεται· αυτος ανομβρησει ρηματα σοφιας αυτου, και εν προσευχη εξομολογησεται Κυριω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.7| αυτος κατευθυνει βουλην αυτου και επιστημην και εν τοις αποκρυφοις αυτου διανοηθησεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| αυτος εκφανει παιδειαν διδασκαλιας αυτου και εν νομω διαθηκης Κυριου καυχησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.9| αινεσουσι την συνεσιν αυτου πολλοι, εως του αιωνος ουκ εξαλειφθησεται· ουκ αποστησεται το μνημοσυνον αυτου, και ονομα αυτου ζησεται εις γενεας γενεων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.10| την σοφιαν αυτου διηγησονται εθνη, και τον επαινον αυτου εξαγγελει εκκλησια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.11| εαν εμμεινῃ, ονομα καταλειψει η χιλιοι, και εαν αναπαυσηται, εμποιησει αυτω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.12| ῎Ετι διανοηθεις εκδιηγησομαι και ως διχομηνια επληρωθην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.13| εισακουσατε μου, υιοι οσιοι, και βλαστησατε ως ροδον φυομενον επι ρευματος υγρου 14 και ως λιβανος ευωδιασατε οσμην και ανθησατε ανθος ως κρινον, διαδοτε οσμην και αινεσατε ᾆσμα. ευλογησατε Κυριον επι πασι τοις εργοις,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.15| δοτε τω ονοματι αυτου μεγαλωσυνην και εξομολογησασθε εν αινεσει αυτου, εν ᾠδαις χειλεων και εν κινυραις και ουτως ερειτε εν εξομολογησει·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.16| Τα εργα Κυριου παντα οτι καλα σφοδρα, και παν προσταγμα εν καιρω αυτου εσται· ουκ εστιν ειπειν· τι τουτο; εις τι τουτο; 17 παντα γαρ εν καιρω αυτου ζητηθησεται. εν λογω αυτου εστη ως θημωνια υδωρ, και εν ρηματι στοματος αυτου αποδοχεια υδατων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.18| εν προσταγματι αυτου πασα η ευδοκια, και ουκ εστιν ὃς ελαττωσει το σωτηριον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.19| εργα πασης σαρκος ενωπιον αυτου, και ουκ εστι κρυβηναι απο των οφθαλμων αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.20| απο του αιωνος εις τον αιωνα επεβλεψε, και ουθεν εστι θαυμασιον εναντιον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.21| ουκ εστιν ειπειν· τι τουτο; εις τι τουτο; παντα γαρ εις χρειας αυτων εκτισται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.22| η ευλογια αυτου ως ποταμος επεκαλυψε, και ως κατακλυσμος ξηραν εμεθυσεν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.23| ουτως οργην αυτου εθνη κληρονομησει, ως μετεστρεψεν υδατα εις αλμην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.24| αι οδοι αυτου τοις οσιοις ευθειαι, ουτως τοις ανομοις προσκομματα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.25| αγαθα τοις αγαθοις εκτισται απ᾿ αρχης, ουτως τοις αμαρτωλοις κακα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.26| αρχη πασης χρειας εις ζωην ανθρωπου, υδωρ, πυρ, και σιδηρος και αλας και σεμιδαλις πυρου και μελι και γαλα, αιμα σταφυλης και ελαιον και ιματιον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.27| ταυτα παντα τοις ευσεβεσιν εις αγαθα, ουτως τοις αμαρτωλοις τραπησεται εις κακα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.28| εστι πνευματα, α εις εκδικησιν εκτισται και εν θυμω αυτου εστερεωσαν μαστιγας αυτων· εν καιρω συντελειας ισχυν εκχεουσι και τον θυμον του ποιησαντος αυτους κοπασουσι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.29| πυρ και χαλαζα και λιμος και θανατος, παντα ταυτα εις εκδικησιν εκτισται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.30| θηριων οδοντες και σκορπιοι και εχεις και ρομφαια εκδικουσα εις ολεθρον ασεβεις·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.31| εν τη εντολη αυτου ευφρανθησονται και επι της γης εις χρειας ετοιμασθησονται και εν τοις καιροις αυτων ου παραβησονται λογον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.32| δια τουτο εξ αρχης εστηριχθην και διενοηθην και εν γραφη αφηκα·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.33| τα εργα Κυριου παντα αγαθα και πασαν χρειαν εν ωρᾳ αυτης χορηγησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.34| και ουκ εστιν ειπειν· τουτο τουτου πονηροτερον, παντα γαρ εν καιρω ευδοκιμηθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.35| και νυν εν πασῃ καρδιᾳ και στοματι υμνησατε και ευλογησατε το ονομα Κυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.ΑΣΧΟΛΙΑ μεγαλη εκτισται παντι ανθρωπω και ζυγος βαρυς επι υιους ᾿Αδαμ αφ᾿ ημερας εξοδου εκ γαστρος μητρος αυτων εως ημερας επιστροφης εις μητερα παντων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| τους διαλογισμους αυτων και φοβον καρδιας, επινοια προσδοκιας, ημερα τελευτης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.3| απο καθημενου επι θρονου εν δοξῃ και εως τεταπεινωμενου εν γη και σποδω,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.4| απο φορουντος υακινθον και στεφανον και εως περιβαλλομενου ωμολινον,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.5| θυμος και ζηλος και ταραχη και σαλος και φοβος θανατου και μηνιαμα και ερις· και εν καιρω αναπαυσεως επι κοιτης υπνος νυκτος αλλοιοι γνωσιν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.6| ολιγον ως ουδεν εν αναπαυσει, και απ᾿ εκεινου εν υπνοις ως εν ημερᾳ σκοπιας τεθορυβημενος εν ορασει καρδιας αυτου, ως εκπεφευγως απο προσωπου πολεμου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.7| εν καιρω σωτηριας αυτου εξηγερθη και αποθαυμαζων εις ουδενα φοβον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.8| μετα πασης σαρκος απο ανθρωπου εως κτηνους, και επι αμαρτωλων επταπλασια προς ταυτα·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.9| θανατος και αιμα και ερις και ρομφαια, επαγωγαι, λιμος και συντριμμα και μαστιξ,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.10| επι τους ανομους εκτισθη ταυτα παντα, και δι᾿ αυτους εγενετο ο κατακλυσμος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.11| παντα, οσα απο γης, εις γην αναστρεφει, και απο υδατων εις θαλασσαν ανακαμπτει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| Παν δωρον και αδικια εξαλειφθησεται, και πιστις εις τον αιωνα στησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.13| χρηματα αδικων ως ποταμος ξηρανθησεται και ως βροντη μεγαλη εν υετω εξηχησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.14| εν τω ανοιξαι αυτον χειρας ευφρανθησεται, ουτως οι παραβαινοντες εις συντελειαν εκλειψουσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.15| εκγονα ασεβων ου πληθυνει κλαδους, και ριζαι ακαθαρτοι επ᾿ ακροτομου πετρας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.16| αχει επι παντος υδατος και χειλους ποταμου προ παντος χορτου εκτιλησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.17| χαρις ως παραδεισος εν ευλογιαις, και ελεημοσυνη εις τον αιωνα διαμενει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.18| Ζωη αυταρκους εργατου γλυκανθησεται, και υπερ αμφοτερα ο ευρισκων θησαυρον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.19| τεκνα και οικοδομη πολεως στηριζουσιν ονομα, και υπερ αμφοτερα γυνη αμωμος λογιζεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.20| οινος και μουσικα ευφραινουσι καρδιαν, και υπερ αμφοτερα αγαπησις σοφιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.21| αυλος και ψαλτηριον ηδυνουσι μελι, και υπερ αμφοτερα γλωσσα ηδεια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.22| χαριν και καλλος επιθυμησει ο οφθαλμος σου, και υπερ αμφοτερα χλοην σπορου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.23| φιλος και εταιρος εις καιρον απαντωντες, και υπερ αμφοτερα γυνη μετα ανδρος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.24| αδελφοι και βοηθεια εις καιρον θλιψεως, και υπερ αμφοτερα ελεημοσυνη ρυσεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.25| χρυσιον και αργυριον επιστησουσι ποδα, και υπερ αμφοτερα βουλη ευδοκιμειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.26| χρηματα και ισχυς ανυψωσουσι καρδιαν, και υπερ αμφοτερα φοβος Κυριου· ουκ εστιν εν φοβω Κυριου ελαττωσις, και ουκ εστιν επιζητησαι εν αυτω βοηθειαν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.27| φοβος Κυριου ως παραδεισος ευλογιας, και υπερ πασαν δοξαν εκαλυψαν αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.28| Τεκνον, ζωην επαιτησεως μη βιωσῃς· κρεισσον αποθανειν η επαιτειν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.29| ανηρ βλεπων εις τραπεζαν αλλοτριαν, ουκ εστιν αυτου ο βιος εν λογισμω ζωης, αλισγησει ψυχην αυτου εν εδεσμασιν αλλοτριοις· ανηρ δε επιστημων και πεπαιδευμενος φυλαξεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.30| εν στοματι αναιδους γλυκανθησεται επαιτησις, και εν κοιλιᾳ αυτου πυρ καησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.Ω ΘΑΝΑΤΕ, ως πικρον σου το μνημοσυνον εστιν ανθρωπω ειρηνευοντι εν τοις υπαρχουσιν αυτου ανδρι απερισπαστω και ευοδουμενω εν πασι και ετι ισχυοντι επιδεξασθαι τροφην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.2| ω θανατε, καλον σου το κριμα εστιν ανθρωπω επιδεομενω και ελασσουμενω ισχυι, εσχατογηρω και περισπωμενω περι παντων και απειθουντι και απολωλεκοτι υπομονην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.3| μη ευλαβου κριμα θανατου, μνησθητι προτερων σου και εσχατων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.4| τουτο το κριμα παρα Κυριου πασῃ σαρκι, και τι απαναινῃ εν ευδοκιᾳ ῾Υψιστου; ειτε δεκα ειτε εκατον ειτε χιλια ετη, ουκ εστιν εν ᾅδου ελεγμος ζωης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.5| Τεκνα βδελυκτα γινεται τεκνα αμαρτωλων και συναναστρεφομενα παροικιαις ασεβων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.6| τεκνων αμαρτωλων απολειται κληρονομια, και μετα του σπερματος αυτων ενδελεχιει ονειδος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.7| πατρι ασεβει μεμψεται τεκνα, οτι δι᾿ αυτον ονειδισθησονται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.8| ουαι υμιν, ανδρες ασεβεις, οιτινες εγκατελιπετε νομον Θεου ῾Υψιστου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.9| και εαν γεννηθητε, εις καταραν γεννηθησεσθε, και εαν αποθανητε, εις καταραν μερισθησεσθε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.10| παντα οσα εκ γης, εις γην απελευσεται, ουτως ασεβεις απο καταρας εις απωλειαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.11| Πενθος ανθρωπων εν σωμασιν αυτων, ονομα δε αμαρτωλων ουκ αγαθον εξαλειφθησεται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.12| φροντισον περι ονοματος, αυτο γαρ σοι διαμενει η χιλιοι μεγαλοι θησαυροι χρυσιου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.13| αγαθης ζωης αριθμος ημερων, και αγαθον ονομα εις αιωνα διαμενει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.14| παιδειαν εν ειρηνῃ συντηρησατε, τεκνα· σοφια δε κεκρυμμενη και θησαυρος αφανης, τις ωφελεια εν αμφοτεροις; 15 κρεισσων ανθρωπος αποκρυπτων την μωριαν αυτου η ανθρωπος αποκρυπτων την σοφιαν αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.16| τοιγαρουν εντραπητε επι τω ρηματι μου· ου γαρ εστι πασαν αισχυνην διαφυλαξαι καλον, και ου παντα πασιν εν πιστει ευδοκιμειται.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.17| αισχυνεσθε απο πατρος και μητρος περι πορνειας και απο ηγουμενου και δυναστου περι ψευδους,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.18| απο κριτου και αρχοντος περι πλημμελειας, απο συναγωγης και λαου περι ανομιας,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.19| απο κοινωνου και φιλου περι αδικιας και απο τοπου, ου παροικεις, περι κλοπης,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.20| απο αληθειας Θεου και διαθηκης και απο πηξεως αγκωνος επ᾿ αρτοις,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.21| απο σκορακισμου ληψεως και δοσεως και απο ασπαζομενων περι σιωπης,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.22| απο ορασεως γυναικος εταιρας και απο αποστροφης προσωπου συγγενους,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.23| απο αφαιρεσεως μεριδος και δοσεως και απο κατανοησεως γυναικος υπανδρου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.24| απο περιεργειας παιδισκης αυτου, και μη επιστης επι την κοιτην αυτης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.25| απο φιλων περι λογων ονειδισμου, και μετα το δουναι μη ονειδιζε,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.26| απο δευτερωσεως και λογου ακοης, και απο αποκαλυψεων λογων κρυφιων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.27| και εσῃ αισχυντηρος αληθινως και ευρισκων χαριν εναντι παντος ανθρωπου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.ΜΗ περι τουτων αισχυνθης, και μη λαβῃς προσωπον του αμαρτανειν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.2| περι νομου ῾Υψιστου και διαθηκης και περι κριματος δικαιωσαι τον ασεβη,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.3| περι λογου κοινωνου και οδοιπορων και περι δοσεως κληρονομιας εταιρων,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.4| περι ακριβειας ζυγου και σταθμιων, περι κτησεως πολλων και ολιγων,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.5| περι διαφορου πρασεως εμπορων και περι παιδειας τεκνων πολλης και οικετῃ πονηρω πλευραν αιμαξαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.6| επι γυναικι πονηρα καλον σφραγις, και οπου χειρες πολλαι, κλεισον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.7| ὃ εαν παραδιδως, εν αριθμω και σταθμω, και δοσις και ληψις, παντα εν γραφη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.8| περι παιδειας ανοητου και μωρου και εσχατογηρου κρινομενου προς νεους· και εσῃ πεπαιδευμενος αληθινως και δεδοκιμασμενος εναντι παντος ζωντος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.9| Θυγατηρ πατρι αποκρυφος αγρυπνια, και η μεριμνα αυτης αφιστα υπνον· εν νεοτητι αυτης μηποτε παρακμασῃ, και συνωκηκυια μηποτε μισηθη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.10| εν παρθενιᾳ μηποτε βεβηλωθη και εν τοις πατρικοις αυτης εγκυος γενηται· μετα ανδρος ουσα μηποτε παραβη, και συνωκηκυια, μηποτε στειρωθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.11| επι θυγατρι αδιατρεπτω στερεωσον φυλακην, μηποτε ποιησῃ σε επιχαρμα εχθροις, λαλιαν εν πολει και εκκλητον λαου, και καταισχυνῃ σε εν πληθει πολλων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.12| παντι ανθρωπω μη εμβλεπε εν καλλει και εν μεσω γυναικων μη συνεδρευε·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.13| απο γαρ ιματιων εκπορευεται σης και απο γυναικος πονηρια γυναικος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.14| κρεισσων πονηρια ανδρος η αγαθοποιος γυνη, και γυνη καταισχυνουσα εις ονειδισμον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.15| Μνησθησομαι δη τα εργα Κυριου, και α εωρακα εκδιηγησομαι· εν λογοις Κυριου τα εργα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.16| ηλιος φωτιζων κατα παν επεβλεψε, και της δοξης αυτου πληρες το εργον αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17| ουκ ενεποιησε τοις αγιοις Κυριος εκδιηγησασθαι παντα τα θαυμασια αυτου, α εστερεωσε Κυριος ο παντοκρατωρ στηριχθηναι εν δοξῃ αυτου το παν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.18| αβυσσον και καρδιαν εξιχνευσε και εν πανουργευμασιν αυτων διενοηθη· εγνω γαρ ο Κυριος πασαν ειδησιν και ενεβλεψεν εις σημειον αιωνος,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.19| απαγγελλων τα παρεληλυθοτα και επεσομενα και αποκαλυπτων ιχνη αποκρυφων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.20| ου παρηλθεν αυτον παν διανοημα, ουκ εκρυβη απ᾿ αυτου ουδε εις λογος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.21| τα μεγαλεια της σοφιας αυτου εκοσμησε, και ως εστι προ του αιωνος και εις τον αιωνα· ουτε προσετεθη ουτε ηλαττωθη, και ου προσεδεηθη ουδενος συμβουλου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.22| ως παντα τα εργα αυτου επιθυμητα και ως σπινθηρος εστι θεωρησαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.23| παντα ταυτα ζη και μενει εις τον αιωνα εν πασαις χρειαις, και παντα υπακουει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.24| παντα δισσα, ἓν κατεναντι του ενος, και ουκ εποιησεν ουδεν ελλειπον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.25| ἓν του ενος εστερεωσε τα αγαθα, και τις πλησθησεται ορων δοξαν αυτου;<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.ΓΑΥΡΙΑΜΑ υψους στερεωμα καθαριοτητος, ειδος ουρανου εν οραματι δοξης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.2| ηλιος εν οπτασιᾳ διαγγελων εν εξοδω, σκευος θαυμαστον, εργον ῾Υψιστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.3| εν μεσημβριᾳ αυτου αναξηραινει χωραν, και εναντιον καυματος αυτου τις υποστησεται; 4 καμινον φυσων εν εργοις καυματος, τριπλασιως ηλιος εκκαιων ορη· ατμιδας πυρωδεις εκφυσων και εκλαμπων ακτινας αμαυροι οφθαλμους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.5| μεγας Κυριος ο ποιησας αυτον, και εν λογοις αυτου κατεσπευσε πορειαν.— 6 Και η σεληνη εν πασιν εις καιρον αυτης, αναδειξιν χρονων και σημειον αιωνος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.7| απο σεληνης σημειον εορτης, φωστηρ μειουμενος επι συντελειας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.8| μην κατα το ονομα αυτης εστιν, αυξανομενη θαυμαστως εν αλλοιωσει, σκευος παρεμβολων εν υψει, εν στερεωματι ουρανου εκλαμπων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.9| καλλος ουρανου, δοξα αστρων, κοσμος φωτιζων εν υψιστοις Κυριου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.10| εν λογοις αγιου στησονται κατα κριμα και ου μη εκλυθωσιν εν φυλακαις αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.11| ιδε τοξον και ευλογησον τον ποιησαντα αυτο, σφοδρα ωραιον εν τω αυγασματι αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.12| εγυρωσεν ουρανον εν κυκλωσει δοξης, χειρες ῾Υψιστου ετανυσαν αυτο.— 13 Προσταγματι αυτου κατεσπευσε χιονα και ταχυνει αστραπας κριματος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.14| δια τουτο ηνεῴχθησαν θησαυροι, και εξεπτησαν νεφελαι ως πετεινα·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.15| εν μεγαλειω αυτου ισχυσε νεφελας, και διεθρυβησαν λιθοι χαλαζης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.16| και εν οπτασιαις αυτου σαλευθησεται ορη, εν θεληματι πνευσεται νοτος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.17| φωνη βροντης αυτου ωδινησε γην και καταιγις Βορεου και συστροφη πνευματος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.18| ως πετεινα καθιπταμενα πασσει χιονα, και ως ακρις καταλυουσα η καταβασς αυτης· καλλος λευκοτητος αυτης εκθαυμασει οφθαλμος, και επι του υετου αυτης εκστησεται καρδια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.19| και παχνην ως αλα επι γης χεει, και παγεισα γινεται σκολοπων ακρα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.20| ψυχρος ανεμος Βορεης πνευσει, και παγησεται κρυσταλλος εφ᾿ υδατος· επι πασαν συναγωγην υδατος καταλυσει, και ως θωρακα ενδυσεται το υδωρ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.21| καταφαγεται ορη και ερημον εκκαυσει και αποσβεσει χλοην ως πυρ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.22| ιασις παντων κατα σπουδην ομιχλη, δροσος απαντωσα απο καυσωνος ιλαρωσει.— 23 Λογισμω αυτου εκοπασεν αβυσσον, και εφυτευσεν εν αυτη νησους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.24| οι πλεοντες την θαλασσαν διηγουνται τον κινδυνον αυτης, και ακοαις ωτιων ημων θαυμαζομεν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.25| και εκει τα παραδοξα και θαυμασια εργα, ποικιλια παντος ζῴου, κτισις κητων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.26| δι᾿ αυτον ευοδοι αγγελος αυτου, και εν λογω αυτου συγκειται παντα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.27| Πολλα ερουμεν και ου μη εφικωμεθα, και συντελεια λογων· το παν εστιν αυτος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.28| δοξαζοντες που ισχυσομεν; αυτος γαρ ο μεγας παρα παντα τα εργα αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.29| φοβερος Κυριος και σφοδρα μεγας, και θαυμαστη η δυναστεια αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.30| δοξαζοντες Κυριον υψωσατε, καθοσον ἂν δυνησθε, υπερεξει γαρ και ετι· και υψουντες αυτον πληθυνατε εν ισχυι· μη κοπιατε, ου γαρ μη εφικησθε.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.31| τις εωρακεν αυτον και εκδιηγησεται; και τις μεγαλυνει αυτον καθως εστι; 32 πολλα αποκρυφα εστι μειζονα τουτων, ολιγα γαρ εωρακαμεν των εργων αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.33| παντα γαρ εποιησεν ο Κυριος, και τοις ευσεβεσιν εδωκε σοφιαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.ΠΑΤΕΡΩΝ ΥΜΝΟΣ.— Αινεσωμεν δη ανδρας ενδοξους και τους πατερας ημων τη γενεσει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.2| πολλην δοξαν εκτισεν ο Κυριος, την μεγαλωσυνην αυτου απ᾿ αιωνος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.3| κυριευοντες εν ταις βασιλειαις αυτων και ανδρες ονομαστοι εν δυναμει· βουλευοντες εν συνεσει αυτων, απηγγελκοτες εν προφητειαις·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.4| ηγουμενοι λαου εν διαβουλιοις και συνεσει γραμματειας λαου, σοφοι λογοι εν παιδειᾳ αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.5| εκζητουντες μελη μουσικων και διηγουμενοι επη εν γραφη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.6| ανδρες πλουσιοι κεχορηγημενοι ισχυι, ειρηνευοντες εν παροικιαις αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.7| παντες ουτοι εν γενεαις εδοξασθησαν, και εν ταις ημεραις αυτων καυχημα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.8| εισιν αυτων οἳ κατελιπον ονομα του εκδιηγησασθαι επαινους·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.9| και εισιν ων ουκ εστι μνημοσυνον και απωλοντο ως ουχ υπαρξαντες και εγενοντο ως ου γεγονοτες και τα τεκνα αυτων μετ᾿ αυτους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.10| αλλ᾿ η ουτοι ανδρες ελεους, ων αι δικαιοσυναι ουκ επελησθησαν·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.11| μετα του σπερματος αυτων διαμενει αγαθη κληρονομια, εκγονα αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.12| εν ταις διαθηκαις εστη σπερμα αυτων και τα τεκνα αυτων δι᾿ αυτους·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.13| εως αιωνος μενει σπερμα αυτων, και η δοξα αυτων ουκ εξαλειφθησεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.14| τα σωματα αυτων εν ειρηνῃ εταφη, και το ονομα αυτων ζη εις γενεας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.15| σοφιαν αυτων διηγησονται λαοι, και τον επαινον εξαγγελλει εκκλησια.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.16| ᾿Ενωχ ευηρεστησε Κυριω και μετετεθη, υποδειγμα μετανοιας ταις γενεαις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.17| Νωε ευρεθη τελειος δικαιος, εν καιρω οργης εγενετο ανταλλαγμα· δια τουτον εγενηθη καταλειμμα τη γη, οτε εγενετο κατακλυσμος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.18| διαθηκαι αιωνος ετεθησαν προς αυτον, ινα μη εξαλειφθη κατακλυσμω πασα σαρξ.— 19 ῾Αβρααμ μεγας πατηρ πληθους εθνων, και ουχ ευρεθη ομοιος εν τη δοξῃ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.20| ὃς συνετηρησε νομον ῾Υψιστου και εγενετο εν διαθηκῃ μετ᾿ αυτου· εν σαρκι αυτου εστησε διαθηκην και εν πειρασμω ευρεθη πιστος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.21| δια τουτο εν ορκω εστησεν αυτω ενευλογηθηναι εθνη εν τω σπερματι αυτου, πληθυναι αυτον ως χουν της γης και ως αστρα ανυψωσαι το σπερμα αυτου και κατακληρονομησαι αυτους απο θαλασσης εως θαλασσης και απο ποταμου εως ακρου γης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.22| και εν τω ᾿Ισαακ εστησεν ουτως δια ῾Αβρααμ τον πατερα αυτου ευλογιαν παντων ανθρωπων και διαθηκην 23 και κατεπαυσεν επι κεφαλην ᾿Ιακωβ. επεγνω αυτον εν ευλογιαις αυτου και εδωκεν αυτω εν κληρονομιᾳ· και διεστειλε μεριδας αυτου, εν φυλαις εμερισε δεκαδυο.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.ΚΑΙ εξηγαγεν εξ αυτου ανδρα ελεους ευρισκοντα χαριν εν οφθαλμοις πασης σαρκος, ηγαπημενον υπο Θεου και ανθρωπων, Μωυσην, ου το μνημοσυνον εν ευλογιαις·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.2| ωμοιωσεν αυτον δοξῃ αγιων και εμεγαλυνεν αυτον εν φοβοις εχθρων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.3| εν λογοις αυτου σημεια κατεπαυσεν, εδοξασεν αυτον κατα προσωπον βασιλεων· ενετειλατο αυτω προς λαον αυτου και εδειξεν αυτω της δοξης αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.4| εν πιστει και πραΰτητι αυτον ηγιασεν, εξελεξατο αυτον εκ πασης σαρκος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.5| ηκουτισεν αυτον της φωνης αυτου και εισηγαγεν αυτον εις τον γνοφον και εδωκεν αυτω κατα προσωπον εντολας, νομον ζωης και επιστημης διδαξαι τον ᾿Ιακωβ διαθηκην και κριματα αυτου τον ᾿Ισραηλ.— 6 ᾿Ααρων υψωσεν αγιον ομοιον αυτω αδελφον αυτου εκ φυλης Λευΐ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.7| εστησεν αυτω διαθηκην αιωνος και εδωκεν αυτω ιερατειαν λαου· εμακαρισεν αυτον εν ευκοσμιᾳ και περιεζωσεν αυτον στολην δοξης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.8| ενεδυσεν αυτον συντελειαν καυχηματος και εστερεωσεν αυτον σκευεσιν ισχυος, περισκελη και ποδηρη και επωμιδα,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.9| και εκυκλωσεν αυτον ροΐσκοις χρυσοις, κωδωσι πλειστοις κυκλοθεν, ηχησαι φωνην εν βημασιν αυτου, ακουστον ποιησαι ηχον εν ναω εις μνημοσυνον υιοις λαου αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.10| στολη αγιᾳ, χρυσω και υακινθω και πορφυρᾳ, εργω ποικιλτου, λογειω κρισεως, δηλοις αληθειας, κεκλωσμενῃ κοκκω, εργω τεχνιτου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.11| λιθοις πολυτελεσι γλυμματος σφραγιδος, εν δεσει χρυσιου, εργω λιθουργου, εις μνημοσυνον εν γραφη κεκολαμμενῃ κατ᾿ αριθμον φυλων ᾿Ισραηλ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.12| στεφανον χρυσουν επανω κιδαρεως, εκτυπωμα σφραγιδος αγιασματος, καυχημα τιμης, εργον ισχυος, επιθυμηματα οφθαλμων κοσμουμενα ωραια·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.13| προ αυτου ου γεγονε τοιαυτα εως αιωνος, ουκ ενεδυσατο αλλογενης πλην των υιων αυτου μονον και τα εκγονα αυτου διαπαντος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.14| θυσιαι αυτου ολοκαρπωθησονται καθημεραν ενδελεχως δις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.15| επληρωσε Μωσης τας χειρας και εχρισεν αυτον εν ελαιω αγιω· εγενηθη αυτω εις διαθηκην αιωνιον και εν τω σπερματι αυτου εν ημεραις ουρανου λειτουργειν αυτω αμα και ιερατευειν και ευλογειν τον λαον αυτου εν τω ονοματι αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.16| εξελεξατο αυτον απο παντος ζωντος προσαγαγειν καρπωσιν Κυριω, θυμιαμα και ευωδιαν εις μνημοσυνον, εξιλασκεσθαι περι του λαου σου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.17| εδωκεν αυτον εν εντολαις αυτου εξουσιαν εν διαθηκαις κριματων διδαξαι τον ᾿Ιακωβ τα μαρτυρια και εν νομω αυτου φωτισαι ᾿Ισραηλ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.18| επισυνεστησαν αυτω αλλοτριοι και εζηλωσαν αυτον εν τη ερημω, ανδρες οι περι Δαθαν και ᾿Αβειρων και η συναγωγη Κορε εν θυμω και οργη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.19| ειδε Κυριος και ουκ ευδοκησε, και συνετελεσθησαν εν θυμω οργης· εποιησεν αυτοις τερατα καταναλωσαι εν πυρι φλογος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.20| και προσεθηκεν ᾿Ααρων δοξαν και εδωκεν αυτω κληρονομιαν· απαρχας πρωτογεννηματων εμερισεν αυτω, αρτον πρωτοις ητοιμασε πλησμονην·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.21| και γαρ θυσιας Κυριου φαγονται, ας εδωκεν αυτω τε και τω σπερματι αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.22| πλην εν γη λαου ου κληρονομησει, και μερις ουκ εστιν αυτω εν λαω, αυτος γαρ μερις σου και κληρονομια.— 23 Και Φινεες υιος ᾿Ελεαζαρ τριτος εις δοξαν εν τω ζηλωσαι αυτον εν φοβω Κυριου και στηναι αυτον εν τροπη λαου, εν αγαθοτητι προθυμιας ψυχης αυτου· και εξιλασατο περι του ᾿Ισραηλ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.24| δια τουτο εσταθη αυτω διαθηκη ειρηνης προστατειν αγιων και λαου αυτου, ινα αυτω η και τω σπερματι αυτου ιερωσυνης μεγαλειον εις τους αιωνας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.25| και διαθηκην τω Δαυιδ υιω ᾿Ιεσσαι εκ φυλης ᾿Ιουδα, κληρονομια βασιλεως υιου εξ υιου μονου· κληρονομια ᾿Ααρων και τω σπερματι αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.26| δῴη υμιν σοφιαν εν καρδιᾳ υμων κρινειν τον λαον αυτου εν δικαιοσυνῃ, ινα μη αφανισθη τα αγαθα αυτων και την δοξαν αυτων εις γενεας αυτων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.ΚΡΑΤΑΙΟΣ εν πολεμοις ᾿Ιησους Ναυη και διαδοχος Μωυση εν προφητειαις, ὃς εγενετο κατα το ονομα αυτου μεγας επι σωτηριᾳ εκλεκτων αυτου εκδικησαι επεγειρομενους εχθρους, οπως κατακληρονομησῃ τον ᾿Ισραηλ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.2| ως εδοξασθη εν τω επαραι χειρας αυτου και εν τω εκτειναι ρομφαιαν επι πολεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.3| τις προτερον αυτου ουτως εστη; τους γαρ πολεμιους Κυριος αυτος επηγαγεν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.4| ουχι εν χειρι αυτου ανεποδισεν ο ηλιος και μια ημερα εγενηθη προς δυο; 5 επεκαλεσατο τον ῞Υψιστον δυναστην εν τω θλιψαι αυτον εχθρους κυκλοθεν, και επηκουσεν αυτων μεγας Κυριος εν λιθοις χαλαζης δυναμεως κραταιας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.6| κατερραξεν επ᾿ εθνος πολεμον και εν καταβασει απωλεσεν ανθεστηκοτας, ινα γνωσιν εθνη πανοπλιαν αυτου οτι εναντιον Κυριου ο πολεμος αυτου· και γαρ επηκολουθησεν οπισω δυναστου.— 7 Και εν ημεραις Μωυσεως εποιησεν ελεος, αυτος και Χαλεβ υιος ᾿Ιεφοννη, αντιστηναι εναντι εκκλησιας, κωλυσαι λαον απο αμαρτιας και κοπασαι γογγυσμον πονηριας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.8| και αυτοι δυο οντες διεσωθησαν απο εξακοσιων χιλιαδων πεζων, εισαγαγειν αυτους εις κληρονομιαν, εις γην ρεουσαν γαλα και μελι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.9| και εδωκεν ο Κυριος τω Χαλεβ ισχυν, και εως γηρους διεμεινεν αυτω επιβηναι αυτον επι το υψος της γης, και το σπερμα αυτου κατεσχε κληρονομιαν,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.10| οπως ιδωσι παντες οι υιοι ᾿Ισραηλ οτι καλον το πορευεσθαι οπισω Κυριου.— 11 Και οι κριται, εκαστος τω αυτου ονοματι, οσων ουκ εξεπορνευσεν η καρδια και οσοι ουκ απεστραφησαν απο Κυριου, ειη το μνημοσυνον αυτων εν ευλογιαις·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.12| τα οστα αυτων αναθαλοι εκ του τοπου αυτων και το ονομα αυτων αντικαταλλασσομενον εφ᾿ υιοις δεδοξασμενων αυτων.— 13 ᾿Ηγαπημενος υπο Κυριου αυτου Σαμουηλ προφητης Κυριου κατεστησε βασιλειαν και εχρισεν αρχοντας επι τον λαον αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.14| εν νομω Κυριου εκρινε συναγωγην, και επεσκεψατο Κυριος τον ᾿Ιακωβ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.15| εν πιστει αυτου ηκριβασθη προφητης και εγνωσθη εν πιστει αυτου πιστος ορασεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.16| και επεκαλεσατο τον Κυριον δυναστην εν τω θλιψαι εχθρους αυτου κυκλοθεν εν προσφορα αρνος γαλαθηνου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.17| και εβροντησεν απ᾿ ουρανου Κυριος και εν ηχω μεγαλω ακουστην εποιησε την φωνην αυτου 18 και εξετριψεν ηγουμενους Τυριων και παντας αρχοντας Φυλιστιειμ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.19| και προ καιρου κοιμησεως αιωνος επεμαρτυρατο εναντι Κυριου και χριστου αυτου· χρηματα και εως υποδηματων απο πασης σαρκος ουκ ειληφα· και ουκ ενεκαλεσεν αυτω ανθρωπος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.20| και μετα το υπνωσαι αυτον επροφητευσε και υπεδειξε βασιλει την τελευτην αυτου και ανυψωσεν εκ γης την φωνην αυτου εν προφητειᾳ εξαλειψαι ανομιαν λαου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.ΚΑΙ μετα τουτο ανεστη Ναθαν προφητευειν εν ημεραις Δαυιδ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.2| ωσπερ στεαρ αφωρισμενον απο σωτηριου, ουτως Δαυιδ απο των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.3| εν λεουσιν επαιξεν ως εν εριφοις και εν αρκοις ως εν αρνασι προβατων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.4| εν νεοτητι αυτου ουχι απεκτεινε γιγαντα και εξηρεν ονειδισμον εκ λαου εν τω επαραι χειρα εν λιθω σφενδονης και καταβαλειν γαυριαμα του Γολιαθ; 5 επεκαλεσατο γαρ Κυριον τον ῞Υψιστον και εδωκεν εν τη δεξια αυτου κρατος εξαραι ανθρωπον δυνατον εν πολεμω, ανυψωσαι κερας λαου αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.6| ουτως εν μυριασιν εδοξασαν αυτον και ᾔνεσαν αυτον εν ευλογιαις Κυριου εν τω φερεσθαι αυτω διαδημα δοξης·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.7| εξετριψε γαρ εχθρους κυκλοθεν και εξουδενωσε Φυλιστιειμ τους υπεναντιους· εως σημερον συνετριψεν αυτων κερας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.8| εν παντι εργω αυτου εδωκεν εξομολογησιν αγιω ῾Υψιστω ρηματι δοξης· εν πασῃ καρδιᾳ αυτου υμνησε και ηγαπησε τον ποιησαντα αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.9| και εστησε ψαλτωδους κατεναντι του θυσιαστηριου και εξ ηχους αυτων γλυκαινειν μελη·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.10| εδωκεν εν εορταις ευπρεπειαν και εκοσμησε καιρους μεχρι συντελειας εν τω αινειν αυτους το αγιον ονομα αυτου και απο πρωΐ ηχειν το αγιασμα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.11| Κυριος αφειλε τας αμαρτιας αυτου και ανυψωσεν εις αιωνα το κερας αυτου και εδωκεν αυτω διαθηκην βασιλεων και θρονον δοξης εν τω ᾿Ισραηλ.— 12 Μετα τουτον ανεστη υιος επιστημων και δι᾿ αυτον κατελυσεν εν πλατυσμω·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.13| Σαλωμων εβασιλευσεν εν ημεραις ειρηνης, ω ο Θεος κατεπαυσε κυκλοθεν, ινα στησῃ οικον επ᾿ ονοματι αυτου και ετοιμασῃ αγιασμα εις τον αιωνα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.14| ως εσοφισθης εν νεοτητι σου και ενεπλησθης ως ποταμος συνεσεως.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.15| γην επεκαλυψεν η ψυχη σου, και ενεπλησας εν παραβολαις αινιγματων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.16| εις νησους πορρω αφικετο το ονομα σου, και ηγαπηθης εν τη ειρηνῃ σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.17| εν ᾠδαις και παροιμιαις και παραβολαις και εν ερμηνειαις απεθαυμασαν σε χωραι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.18| εν ονοματι Κυριου του Θεου του επικεκλημενου Θεου ᾿Ισραηλ, συνηγαγες ως κασσιτερον το χρυσιον και ως μολυβδον επληθυνας αργυριον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.19| παρανεκλινας τας λαγονας σου γυναιξι και ενεξουσιασθης εν τω σωματι σου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.20| εδωκας μωμον εν τη δοξῃ σου και εβεβηλωσας το σπερμα σου επαγαγειν οργην επι τα τεκνα σου και κατενυγην επι τη αφροσυνῃ σου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.21| γενεσθαι διχα τυραννιδα και εξ ᾿Εφραιμ αρξαι βασιλειαν απειθη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.22| ο δε Κυριος ου μη καταλιπῃ το ελεος αυτου και ου μη διαφθειρῃ απο των εργων αυτου, ουδε μη εξαλειψῃ εκλεκτου αυτου εκγονα και σπερμα του αγαπησαντος αυτον ου μη εξαρῃ· και τω ᾿Ιακωβ εδωκε καταλειμμα και τω Δαυιδ εξ αυτου ριζαν.— 23 Και ανεπαυσατο Σαλωμων μετα των πατερων αυτου και κατελιπε μετ᾿ αυτον εκ του σπερματος αυτου λαου αφροσυνην και ελασσουμενον συνεσει, Ροβοαμ, ὃς απεστησε λαον εκ βουλης αυτου, και ῾Ιεροβοαμ υιον Ναβατ, ὃς εξημαρτε τον ᾿Ισραηλ και εδωκε τω ᾿Εφραιμ οδον αμαρτιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.24| και επληθυνθησαν αι αμαρτιαι αυτων σφοδρα αποστησαι αυτους απο της γης αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.25| και πασαν πονηριαν εξεζητησαν, εως εκδικησις ελθῃ επ᾿ αυτους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.ΚΑΙ ανεστη ᾿Ηλιας προφητης ως πυρ, και ο λογος αυτου ως λαμπας εκαιετο·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.2| ὃς επηγαγεν επ᾿ αυτους λιμον και τω ζηλω αυτου ωλιγοποιησεν αυτους·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.3| εν λογω Κυριου ανεσχεν ουρανον, κατηγαγεν ουτως τρις πυρ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.4| ως εδοξασθης, ᾿Ηλια, εν τοις θαυμασιοις σου· και τις ομοιος σοι καυχασθαι; 5 ο εγειρας νεκρον εκ θανατου και εξ ᾅδου εν λογω ῾Υψιστου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.6| ο καταγαγων βασιλεις εις απωλειαν και δεδοξασμενους απο κλινης αυτων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.7| ο ακουων εν Σινα ελεγμον και εν Χωρηβ κριματα εκδικησεως·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.8| ο χριων βασιλεις εις ανταποδομα και προφητας διαδοχους μετ᾿ αυτον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.9| ο αναληφθεις εν λαιλαπι πυρος εν αρματι ιππων πυρινων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.10| ο καταγραφεις εν ελεγμοις εις καιρους κοπασαι οργην προ θυμου, επιστρεψαι καρδιαν πατρος προς υιον και καταστησαι φυλας ᾿Ιακωβ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.11| μακαριοι οι ιδοντες σε και οι εν αγαπησει κεκοσμημενοι, και γαρ ημεις ζωη ζησομεθα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.12| ᾿Ηλιας, ὃς εν λαιλαπι εσκεπασθη, και ᾿Ελισαιε ενεπλησθη πνευματος αυτου· και εν ημεραις αυτου ουκ εσαλευθη υπο αρχοντος, και ου κατεδυναστευσεν αυτον ουδεις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.13| πας λογος ουχ υπερηρεν αυτον, και εν κοιμησει επροφητευσε το σωμα αυτου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.14| και εν ζωη αυτου εποιησε τερατα, και εν τελευτη θαυμασια τα εργα αυτου.— 15 ᾿Εν πασι τουτοις ου μετενοησεν ο λαος και ουκ απεστησαν απο των αμαρτιων αυτων, εως επρονομευθησαν απο της γης αυτων και εσκορπισθησαν εν πασῃ τη γη. και κατελειφθη ο λαος ολιγοστος, και αρχων τω οικω Δαυιδ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.16| τινες μεν αυτων εποιησαν το αρεστον, τινες δε επληθυναν αμαρτιας.— 17 ᾿Εζεκιας ωχυρωσε την πολιν αυτου και εισηγαγεν εις το μεσον αυτης υδωρ, ωρυξε σιδηρω ακροτομον και ᾠκοδομησε κρηνας εις υδατα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.18| εν ημεραις αυτου ανεβη Σενναχηριμ και απεστειλε Ραψακην, και απηρε· και επηρεν η χειρ αυτου επι Σιων και εμεγαλαυχησεν εν υπερηφανιᾳ αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.19| τοτε εσαλευθησαν καρδιαι και χειρες αυτων, και ωδινησαν ως αι τικτουσαι·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.20| και επεκαλεσαντο τον Κυριον τον ελεημονα εκπετασαντες τας χειρας αυτων προς αυτον. και ο αγιος εξ ουρανου ταχυ επηκουσεν αυτων και ελυτρωσατο αυτους εν χειρι ῾Ησαΐου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.21| επαταξε την παρεμβολην των ᾿Ασσυριων. και εξετριψεν αυτους ο αγγελος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.22| εποιησε γαρ ᾿Εζεκιας το αρεστον Κυριω και ενισχυσεν εν οδοις Δαυιδ του πατρος αυτου, ας ενετειλατο ῾Ησαΐας ο προφητης, ο μεγας και πιστος εν ορασει αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.23| εν ταις ημεραις αυτου ανεποδισεν ο ηλιος και προσεθηκε ζωην βασιλει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.24| πνευματι μεγαλω ειδε τα εσχατα και παρεκαλεσε τους πενθουντας εν Σιων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.25| εως του αιωνος υπεδειξε τα εσομενα και τα αποκρυφα πριν η παραγενεσθαι αυτα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ᾿Ιωσιου εις συνθεσιν θυμιαματος εσκευασμενον εργω μυρεψου· εν παντι στοματι ως μελι γλυκανθησεται και ως μουσικα εν συμποσιω οινου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.2| αυτος κατηυθυνθη εν επιστροφη λαου και εξηρε βδελυγματα ανομιας·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.3| κατευθυνε προς Κυριον την καρδιαν αυτου, εν ημεραις ανομων κατισχυσε την ευσεβειαν.— 4 Παρεξ Δαυιδ και ᾿Εζεκιου και ᾿Ιωσιου, παντες πλημμελειαν επλημμελησαν· κατελιπον γαρ τον νομον του ῾Υψιστου, οι βασιλεις ᾿Ιουδα εξελιπον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.5| εδωκαν γαρ το κερας αυτων ετεροις και την δοξαν αυτων εθνει αλλοτριω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.6| ενεπυρισαν εκλεκτην πολιν αγιασματος και ηρημωσαν τας οδους αυτης εν χειρι ῾Ιερεμιου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.7| εκακωσαν γαρ αυτον, και αυτος εν μητρᾳ ηγιασθη προφητης εκριζουν και κακουν και απολλυειν, ωσαυτως οικοδομειν και καταφυτευειν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.8| ᾿Ιεζεκιηλ ὃς ειδεν ορασιν δοξης, ἣν υπεδειξεν αυτω επι αρματος Χερουβιμ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.9| και γαρ εμνησθη των εχθρων εν ομβρω και αγαθωσαι τους ευθυνοντας οδους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.10| και των δωδεκα προφητων τα οστα αναθαλοι εκ του τοπου αυτων· παρεκαλεσε δε τον ᾿Ιακωβ και ελυτρωσατο αυτους εν πιστει ελπιδος.— 11 Πως μεγαλυνωμεν τον Ζοροβαβελ; και αυτος ως σφραγις επι δεξιας χειρος,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.12| ουτως ᾿Ιησους υιος ᾿Ιωσεδεκ, οἳ εν ημεραις αυτων ᾠκοδομησαν οικον και ανυψωσαν λαον αγιον Κυριω ητοιμασμενον εις δοξαν αιωνος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.13| και Νεεμιου επι πολυ το μνημοσυνον του εγειραντος ημιν τειχη πεπτωκοτα και στησαντος πυλας και μοχλους και ανεγειραντος τα οικοπεδα ημων.— 14 Ουδε εις εκτισθη οιος ᾿Ενωχ τοιουτος επι της γης· και γαρ αυτος ανεληφθη απο της γης.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.15| ουδε ως ᾿Ιωσηφ εγεννηθη ανηρ ηγουμενος αδελφων, στηριγμα λαου, και τα οστα αυτου επεσκεπησαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.16| Σημ και Σηθ εν ανθρωποις εδοξασθησαν και υπερ παν ζωον εν τη κτισει ᾿Αδαμ.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.ΣΙΜΩΝ ᾿Ονιου υιος ιερευς ο μεγας, ὃς εν ζωη αυτου υπερραψεν οικον και εν ημεραις αυτου εστερεωσε τον ναον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.2| και υπ᾿ αυτου εθεμελιωθη υψος διπλης, αναλημμα υψηλον περιβολου ιερου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.3| εν ημεραις αυτου ηλαττωθη αποδοχειον υδατων, λακκος ωσει θαλασσης το περιμετρον·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.4| ο φροντιζων του λαου αυτου απο πτωσεως και ενισχυσας πολιν εν πολιορκησει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.5| ως εδοξασθη εν περιστροφη λαου, εν εξοδω οικου καταπετασματος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.6| ως αστηρ εωθινος εν μεσω νεφελων, ως σεληνη πληρης εν ημεραις,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.7| ως ηλιος εκλαμπων επι ναον ῾Υψιστου και ως τοξον φωτιζον εν νεφελαις δοξης,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.8| ως ανθος ροδων εν ημεραις νεων, ως κρινα επ᾿ εξοδω υδατος, ως βλαστος λιβανου εν ημεραις θερους,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.9| ως πυρ και λιβανος επι πυριου, ως σκευος χρυσιου ολοσφυρητον κεκοσμημενον παντι λιθω πολυτελει,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.10| ως ελαια αναθαλλουσα καρπους και ως κυπαρισσος υψουμενη εν νεφελαις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.11| εν τω αναλαμβανειν αυτον στολην δοξης και ενδιδυσκεσθαι αυτον συντελειαν καυχηματος, εν αναβασει θυσιαστηριου αγιου εδοξασε περιβολην αγιασματος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.12| εν δε τω δεχεσθαι μελη εκ χειρων ιερεων, και αυτος εστως παρ᾿ εσχαρᾳ βωμου κυκλοθεν αυτου στεφανος αδελφων, ως βλαστημα κεδρου εν τω Λιβανω· και εκυκλωσαν αυτον ως στελεχη φοινικων·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.13| και παντες οι υιοι ᾿Ααρων εν δοξῃ αυτων και προσφορα Κυριου εν χερσιν αυτων εναντι πασης εκκλησιας ᾿Ισραηλ·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.14| και συντελειαν λειτουργων επι βωμων κοσμησαι προσφοραν ῾Υψιστου παντοκρατορος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.15| εξετεινεν επι σπονδειου χειρα αυτου και εσπεισεν εξ αιματος σταφυλης, εξεχεεν εις θεμελια θυσιαστηριου οσμην ευωδιας ῾Υψιστω παμβασιλει.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.16| τοτε ανεκραγον υιοι ᾿Ααρων, εν σαλπιγξιν ελαταις ηχησαν, ακουστην εποιησαν φωνην μεγαλην εις μνημοσυνον εναντι ῾Υψιστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.17| τοτε πας ο λαος κοινη κατεσπευσε και επεσαν επι προσωπον επι την γην προσκυνησαι τω Κυριω αυτων παντοκρατορι Θεω τω ῾Υψιστω·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.18| και ᾔνεσαν οι ψαλμωδοι εν φωναις αυτων, εν πλειστω οικω εγλυκανθη μελος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.19| και εδεηθη ο λαος Κυριου ῾Υψιστου εν προσευχη κατεναντι ελεημονος, εως συντελεσθη κοσμος Κυριου, και την λειτουργιαν αυτου ετελειωσαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.20| τοτε καταβας επηρε χειρας αυτου επι πασαν εκκλησιαν υιων ᾿Ισραηλ δουναι ευλογιαν Κυριω εκ χειλεων αυτου και εν ονοματι αυτου καυχασθαι.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.21| και εδευτερωσεν εν προσκυνησει επιδειξασθαι την ευλογιαν παρα ῾Υψιστου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.22| Και νυν ευλογησατε τω Θεω παντων τω μεγαλοποιουντι παντη, τον υψουντα ημερας ημων εκ μητρας και ποιουντα μεθ᾿ ημων κατα το ελεος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.23| δῴῃ ημιν ευφροσυνην καρδιας και γενεσθαι ειρηνην εν ημεραις ημων εν ᾿Ισραηλ κατα τας ημερας του αιωνος·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.24| εμπιστευσαι μεθ᾿ ημων το ελεος αυτου και εν ταις ημεραις αυτου λυτρωσασθω ημας.— 25 ᾿Εν δυσιν εθνεσι προσωχθισεν η ψυχη μου, και το τριτον ουκ εστιν εθνος.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.26| οι καθημενοι εν ορει Σαμαρειας και Φυλιστιειμ και ο λαος μωρος ο κατοικων εν Σικιμοις.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.27| Παιδειαν συνεσεως και επιστημης εχαραξα εν τω βιβλιω τουτω, ᾿Ιησους υιος Σειραχ ῾Ιεροσολυμιτης, ὃς ανωμβρησε σοφιαν απο καρδιας αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.28| μακαριος ὃς εν τουτοις αναστραφησεται, και θεις αυτα επι καρδιαν αυτου σοφισθησεται·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.29| εαν γαρ αυτα ποιησῃ, προς παντα ισχυσει, οτι φως Κυριου το ιχνος αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΙΗΣΟΥ ΥΙΟΥ ΣΕΙΡΑΧ.— ᾿Εξομολογησομαι σοι, Κυριε βασιλευ, και αινεσω σε Θεον τον σωτηρα μου, εξομολογουμαι τω ονοματι σου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.2| οτι σκεπαστης και βοηθος εγενου μοι και ελυτρωσω το σωμα μου εξ απωλειας και εκ παγιδος διαβολης γλωσσης, απο χειλεων εργαζομενων ψευδος και εναντι των παρεστηκοτων εγενου μοι βοηθος 3 και ελυτρωσω με κατα το πληθος ελεους και ονοματος σου εκ βρυγμων ετοιμων εις βρωμα, εκ χειρος ζητουντων την ψυχην μου, εκ πλειονων θλιψεων, ων εσχον,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.4| απο πνιγμου πυρας κυκλοθεν και εκ μεσου πυρος, ου ουκ εξεκαυσα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.5| εκ βαθους κοιλιας ᾅδου και απο γλωσσης ακαθαρτου και λογου ψευδους.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.6| βασιλει διαβολη γλωσσης αδικου. ηγγισεν εως θανατου η ψυχη μου, και η ζωη μου ην συνεγγυς ᾅδου κατω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.7| περιεσχον με παντοθεν και ουκ ην ο βοηθων, ενεβλεπον εις αντιληψιν ανθρωπων, και ουκ ην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.8| και εμνησθην του ελεους σου, Κυριε, και της εργασιας σου της απ᾿ αιωνος, οτι εξαιρη τους υπομενοντας σε και σῴζεις αυτους εκ χειρος εθνων.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.9| και ανυψωσα απο γης ικετειαν μου και υπερ θανατου ρυσεως εδεηθην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.10| επεκαλεσαμην Κυριον πατερα κυριου μου, μη με εγκαταλιπειν εν ημεραις θλιψεως, εν καιρω υπερηφανων αβοηθησιας.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.11| αινεσω το ονομα σου ενδελεχως και υμνησω εν εξομολογησει. και εισηκουσθη η δεησις μου·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.12| εσωσας γαρ με εξ απωλειας και εξειλου με εκ καιρου πονηρου. δια τουτο εξομολογησομαι και αινεσω σε και ευλογησω τω ονοματι Κυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.13| ετι ων νεωτερος, πριν η πλανηθηναι με, εζητησα σοφιαν προφανως εν προσευχη μου,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.14| εναντι ναου ηξιουν περι αυτης και εως εσχατων εκζητησω αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.15| εξ ανθους ως περκαζουσης σταφυλης ευφρανθη η καρδια μου εν αυτη. επεβη ο πους μου εν ευθυτητι, εκ νεοτητος μου ιχνευσα αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.16| εκλινα ολιγον το ους μου και εδεξαμην και πολλην ευρον εμαυτω παιδειαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.17| προκοπη εγενετο μοι εν αυτη· τω διδοντι μοι σοφιαν δωσω δοξαν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.18| διενοηθην γαρ του ποιησαι αυτην και εζηλωσα το αγαθον και ου μη αισχυνθω.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.19| διαμεμαχισται η ψυχη μου εν αυτη και εν ποιησει λιμου διηκριβησαμην. τας χειρας μου εξεπετασα προς υψος και τα αγνοηματα αυτης επενθησα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.20| την ψυχην μου κατευθυνα εις αυτην, καρδιαν εκτησαμην μετ᾿ αυτης απ᾿ αρχης και εν καθαρισμω ευρον αυτην, δια τουτο ου μη εγκαταλειφθω·<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.21| και η κοιλια μου εταραχθη του εκζητησαι αυτην· δια τουτο εκτησαμην αγαθον κτημα.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.22| εδωκε Κυριος γλωσσαν μοι μισθον μου, και εν αυτη αινεσω αυτον.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.23| εγγισατε προς με, απαιδευτοι, και αυλισθητε εν οικω παιδειας,<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.24| τι οτι υστερειτε εν τουτοις και αι ψυχαι υμων διψωσι σφοδρα; 25 ηνοιξα το στομα μου και ελαλησα· κτησασθε εαυτοις ανευ αργυριου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.26| τον τραχηλον υμων υποθετε υπο ζυγον, και επιδεξασθω η ψυχη υμων παιδειαν· εγγυς εστιν ευρειν αυτην.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.27| ιδετε εν οφθαλμοις υμων οτι ολιγον εκοπιασα και ευρον εμαυτω πολλην αναπαυσιν.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.28| μετασχετε παιδειας εν πολλω αριθμω αργυριου και πολυν χρυσον κτησασθε εν αυτη.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.29| ευφρανθειη η ψυχη υμων εν τω ελεει αυτου, και μη αισχυνθειητε εν αινεσει αυτου.<br>Σοφια Σειραχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.30| εργαζεσθε το εργον υμων προ καιρου, και δωσει τον μισθον υμων εν καιρω αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΟΓΟΣ Κυριου, ὃς εγενηθη προς ῾Ωσηε τον του Βεηρει εν ημεραις ᾿Οζιου και ᾿Ιωαθαμ και ῎Αχαζ και ᾿Εζεκιου βασιλεων ᾿Ιουδα και εν ημεραις ῾Ιεροβοαμ υιου ᾿Ιωας βασιλεως ᾿Ισραηλ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ᾿Αρχη λογου Κυριου εις ῾Ωσηε. και ειπε Κυριος προς ῾Ωσηε· βαδιζε, λαβε σεαυτω γυναικα πορνειας και τεκνα πορνειας, διοτι εκπορνευουσα εκπορνευσει η γη απο οπισθεν του Κυριου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και επορευθη και ελαβε την Γομερ θυγατερα Δεβηλαΐμ, και συνελαβε και ετεκεν αυτω υιον.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και ειπε Κυριος προς αυτον· καλεσον το ονομα αυτου ᾿Ιεζραελ, διοτι ετι μικρον και εκδικησω το αιμα του ᾿Ιεζραελ επι τον οικον ᾿Ιουδα και καταπαυσω βασιλειαν οικου ᾿Ισραηλ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ συντριψω το τοξον του ᾿Ισραηλ εν κοιλαδι του ᾿Ιεζραελ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και συνελαβεν ετι και ετεκε θυγατερα, και ειπεν αυτω· καλεσον το ονομα αυτης, Ουκ-ηλεημενη, διοτι ου μη προσθησω ετι ελεησαι τον οικον ᾿Ισραηλ, αλλ᾿ η αντιτασσομενος αντιταξομαι αυτοις.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| τους δε υιους ᾿Ιουδα ελεησω και σωσω αυτους εν Κυριω Θεω αυτων και ου σωσω αυτους εν τοξω ουδε εν ρομφαιᾳ ουδε εν πολεμω ουδε εν ιπποις ουδε εν ιππευσι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και απεγαλακτισε την Ουκ-ηλεημενην, και συνελαβεν ετι και ετεκεν υιον.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ειπε· καλεσον το ονομα αυτου Ου-λαος-μου, διοτι υμεις ου λαος μου, και εγω ουκ ειμι υμων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ην ο αριθμος των υιων ᾿Ισραηλ ως η αμμος της θαλασσης, ἣ ουκ εκμετρηθησεται ουδε εξαριθμηθησεται. και εσται εν τω τοπω, ου ερρεθη αυτοις· ου λαος μου υμεις, κληθησονται και αυτοι υιοι Θεου ζωντος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και συναχθησονται υιοι ᾿Ιουδα και οι υιοι ᾿Ισραηλ επι το αυτο και θησονται εαυτοις αρχην μιαν και αναβησονται εκ της γης, οτι μεγαλη η ημερα του ᾿Ιεζραελ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ειπατε τω αδελφω υμων· λαος μου και τη αδελφη υμων· ηλεημενη.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| Κριθητε προς την μητερα υμων, κριθητε, οτι αυτη ου γυνη μου, και εγω ουκ ανηρ αυτης. και εξαρω την πορνειαν αυτης εκ προσωπου μου και την μοιχειαν αυτης εκ μεσου μαστων αυτης,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| οπως ἂν εκδυσω αυτην γυμνην και αποκαταστησω αυτην καθως ημερα γενεσεως αυτης. και θησω αυτην ερημον και ταξω αυτην ως γην ανυδρον και αποκτενω αυτην εν διψει·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και τα τεκνα αυτης ου μη ελεησω, οτι τεκνα πορνειας εστιν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| οτι εξεπορνευσεν η μητηρ αυτων, κατῄσχυνεν η τεκουσα αυτα, οτι ειπε· πορευσομαι οπισω των εραστων μου των διδοντων μοι τους αρτους μου και το υδωρ μου και τα ιματια μου και τα οθονια μου, το ελαιον μου και παντα οσα μοι καθηκει.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| δια τουτο ιδου εγω φρασσω την οδον αυτης εν σκολοψι και ανοικοδομησω τας οδους, και την τριβον αυτης ου μη ευρῃ·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και καταδιωξεται τους εραστας αυτης και ου μη καταλαβῃ αυτους και ζητησει αυτους και ου μη ευρῃ αυτους· και ερει· πορευσομαι και επιστρεψω προς τον ανδρα μου τον προτερον, οτι καλως μοι ην τοτε η νυν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και αυτη ουκ εγων οτι εγω εδωκα αυτη τον σιτον και τον οινον και το ελαιον, και αργυριον επληθυνα αυτη· αυτη δε αργυρα και χρυσα εποιησε τη Βααλ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| δια τουτο επιστρεψω και κομιουμαι τον σιτον μου καθ᾿ ωραν αυτου και τον οινον μου εν καιρω αυτου και αφελουμαι τα ιματια μου και τα οθονια μου του μη καλυπτειν την ασχημοσυνην αυτης.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και νυν αποκαλυψω την ακαθαρσιαν αυτης ενωπιον των εραστων αυτης, και ουδεις ου μη εξεληται αυτην εκ χειρος μου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και αποστρεψω πασας τας ευφροσυνας αυτης, εορτας αυτης και τας νουμηνιας αυτης και τα σαββατα αυτης και πασας τας πανηγυρεις αυτης.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και αφανιω αμπελον αυτης και τας συκας αυτης, οσα ειπε· μισθωματα μου ταυτα εστιν α εδωκαν μοι οι ερασται μου, και θησομαι αυτα εις μαρτυριον, και καταφαγεται αυτα τα θηρια του αγρου, και τα πετεινα του ουρανου και τα ερπετα της γης.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και εκδικησω επ᾿ αυτην τας ημερας των Βααλειμ, εν αις επεθυεν αυτοις και περιετιθετο τα ενωτια αυτης και τα καθορμια αυτης και επορευετο οπισω των εραστων αυτης, εμου δε επελαθετο, λεγει Κυριος. — 16 Δια τουτο ιδου εγω πλανω αυτην και ταξω αυτην ως ερημον και λαλησω επι την καρδιαν αυτης 17 και δωσω αυτη τα κτηματα αυτης εκειθεν και την κοιλαδα ᾿Αχωρ διανοιξαι συνεσιν αυτης, και ταπεινωθησεται εκει κατα τας ημερας νηπιοτητος αυτης και κατα τας ημερας αναβασεως αυτης εκ γης Αιγυπτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος, καλεσει με· ο ανηρ μου, και ου καλεσει με ετι Βααλειμ·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και εξαρω τα ονοματα των Βααλειμ εκ στοματος αυτης και ου μη μνησθωσιν ουκ ετι τα ονοματα αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και διαθησομαι αυτοις διαθηκην εν τη ημερᾳ εκεινῃ μετα των θηριων του αγρου και μετα των πετεινων του ουρανου και των ερπετων της γης· και τοξον και ρομφαιαν και πολεμον συντριψω απο της γης και κατοικιω σε επ᾿ ελπιδι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και μνηστευσομαι σε εμαυτω εις τον αιωνα και μνηστευσομαι σε εν δικαιοσυνῃ και εν κριματι και εν ελεει και εν οικτιρμοις 22 και μνηστευσομαι σε εμαυτω εν πιστει, και επιγνωσῃ τον Κυριον.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και εσται εν εκεινῃ τη ημερᾳ, λεγει Κυριος, επακουσομαι τω ουρανω, και αυτος επακουσεται τη γη,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και η γη επακουσεται τον σιτον και τον οινον και το ελαιον, και αυτα επακουσεται τω ᾿Ιεζραελ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και σπερω αυτην εμαυτω επι της γης και ελεησω την Ουκ-ηλεημενην και ερω τω Ου-λαω-μου· λαος μου ει συ, και αυτος ερει· Κυριος ο Θεος μου ει συ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς με· ετι πορευθητι και αγαπησον γυναικα αγαπωσαν πονηρα και μοιχαλιν, καθως αγαπα ο Θεος τους υιους ᾿Ισραηλ και αυτοι αποβλεπουσιν επι θεους αλλοτριους και φιλουσι πεμματα μετα σταφιδων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και εμισθωσαμην εμαυτω πεντεκαιδεκα αργυριου και γομορ κριθων και νεβελ οινου 3 και ειπα προς αυτην· ημερας πολλας καθησῃ επ᾿ εμοι και ου μη πορνευσῃς, ουδε μη γενῃ ανδρι ετερω, και εγω επι σοι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| διοτι ημερας πολλας καθησονται οι υιοι ᾿Ισραηλ ουκ οντος βασιλεως ουδε οντος αρχοντος ουδε ουσης θυσιας ουδε οντος θυσιαστηριου ουδε ιερατειας ουδε δηλων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και μετα ταυτα επιστρεψουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ και επιζητησουσι Κυριον τον Θεον αυτων και Δαυιδ τον βασιλεα αυτων· και εκστησονται επι τω Κυριω και επι τοις αγαθοις αυτου επ᾿ εσχατων των ημερων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΑΚΟΥΣΑΤΕ λογον Κυριου, υιοι ᾿Ισραηλ, οτι κρισις τω Κυριω προς τους κατοικουντας την γην, διοτι ουκ εστιν αληθεια ουδε ελεος ουδε επιγνωσις Θεου επι της γης.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| αρα και ψευδος και φονος και κλοπη και μοιχεια κεχυται επι της γης, και αιματα αφ᾿ αιμασι μισγουσι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| δια τουτο πενθησει η γη και σμικρυνθησεται συν πασι τοις κατοικουσιν αυτην, συν τοις θηριοις του αγρου και συν τοις ερπετοις της γης και συν τοις πετεινοις του ουρανου, και οι ιχθυες της θαλασσης εκλειψουσιν,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| οπως μηδεις μητε δικαζηται μητε ελεγχῃ μηδεις· ο δε λαος μου ως αντιλεγομενος ιερευς.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και ασθενησεις ημερας, και ασθενησει ο προφητης μετα σου· νυκτι ωμοιωσα την μητερα σου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| ωμοιωθη ο λαος μου ως ουκ εχων γνωσιν· οτι συ επιγνωσιν απωσω, καγω απωσομαι σε του μη ιερατευειν μοι· και επελαθου νομον Θεου σου, καγω επιλησομαι τεκνων σου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| κατα το πληθος αυτων ουτως ημαρτον μοι· την δοξαν αυτων εις ατιμιαν θησομαι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| αμαρτιας λαου μου φαγονται και εν ταις αδικιαις αυτων ληψονται τας ψυχας αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και εσται καθως ο λαος ουτως και ο ιερευς· και εκδικησω επ᾿ αυτον τας οδους αυτου και τα διαβουλια αυτου ανταποδωσω αυτω.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και φαγονται και ου μη εμπλησθωσιν, επορνευσαν και ου μη κατευθυνωσι, διοτι τον Κυριον εγκατελιπον του φυλαξαι. — 11 Πορνειαν και οινον και μεθυσμα εδεξατο καρδια λαου μου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| εν συμβολοις επηρωτων, και εν ραβδοις αυτου απηγγελλον αυτω· πνευματι πορνειας επλανηθησαν και εξεπορνευσαν απο του Θεου αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| επι τας κορυφας των ορεων εθυσιαζον και επι τους βουνους εθυον, υποκατω δρυος και λευκης και δενδρου συσκιαζοντος, οτι καλον σκεπη. δια τουτο εκπορνευσουσιν αι θυγατερες υμων, και αι νυμφαι υμων μοιχευσουσι·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ου μη επισκεψωμαι επι τας θυγατερας υμων, οταν πορνευσωσι, και επι τας νυμφας υμων, οταν μοιχευσωσιν· οτι αυτοι μετα των πορνων συνεφυροντο και μετα των τετελεσμενων εθυον, και ο λαος ο συνιων συνεπλεκετο μετα πορνης. — 15 Συ δε, ᾿Ισραηλ, μη αγνοει, και ᾿Ιουδα, μη εισπορευεσθε εις Γαλγαλα και μη αναβαινετε εις τον Οικον ῏Ων και μη ομνυετε ζωντα Κυριον.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| διοτι ως δαμαλις παροιστρωσα παροιστρησεν ᾿Ισραηλ· νυν νεμησει αυτους Κυριος ως αμνον εν ευρυχωρω.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| μετοχος ειδωλων ᾿Εφραιμ εθηκεν εαυτω σκανδαλα,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| ηρετισε Χαναναιους· πορνευοντες εξεπορνευσαν, ηγαπησαν ατιμιαν εκ φρυαγματος αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| συστροφη πνευματος συ ει εν ταις πτερυξιν αυτης, και καταισχυνθησονται εκ των θυσιαστηριων αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταυτα, οι ιερεις, και προσεχετε, οικος ᾿Ισραηλ, και ο οικος του βασιλεως, ενωτιζεσθε, διοτι προς υμας εστι το κριμα· οτι παγις εγενηθητε τη σκοπια και ως δικτυον εκτεταμενον επι το ᾿Ιταβυριον,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| ὃ οι αγρευοντες την θηραν κατεπηξαν. εγω δε παιδευτης υμων·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| εγω εγνων τον ᾿Εφραιμ, και ᾿Ισραηλ ουκ απεστη απ᾿ εμου· διοτι νυν εξεπορνευσεν ᾿Εφραιμ, εμιανθη ᾿Ισραηλ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| ουκ εδωκαν τα διαβουλια αυτων του επιστρεψαι προς τον Θεον αυτων, οτι πνευμα πορνειας εν αυτοις εστι, τον δε Κυριον ουκ επεγνωσαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ταπεινωθησεται η υβρις του ᾿Ισραηλ εις προσωπον αυτου, και ᾿Ισραηλ και ᾿Εφραιμ ασθενησουσιν εν ταις αδικιαις αυτων, και ασθενησει και ᾿Ιουδας μετ᾿ αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| μετα προβατων και μοσχων πορευσονται του εκζητησαι τον Κυριον και ου μη ευρωσιν αυτον, οτι εκκεκλικεν απ᾿ αυτων,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| οτι τον Κυριον εγκατελιπον, οτι τεκνα αλλοτρια εγεννηθησαν αυτοις· νυν καταφαγεται αυτους η ερυσιβη, και τους κληρους αυτων. — 8 Σαλπισατε σαλπιγγι επι τους βουνους, ηχησατε επι των υψηλων, κηρυξατε εν τω οικω ῏Ων· εξεστη Βενιαμιν,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| ᾿Εφραιμ εις αφανισμον εγενετο εν ημεραις ελεγχου· εν ταις φυλαις του ᾿Ισραηλ εδειξα πιστα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| εγενοντο οι αρχοντες ᾿Ιουδα ως μετατιθεντες ορια, επ᾿ αυτους εκχεω ως υδωρ το ορμημα μου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| κατεδυναστευσεν ᾿Εφραιμ τον αντιδικον αυτου, κατεπατησε κριμα, οτι ηρξατο πορευεσθαι οπισω των ματαιων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και εγω ως ταραχη τω ᾿Εφραιμ και ως κεντρον τω οικω ᾿Ιουδα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και ειδεν ᾿Εφραιμ την νοσον αυτου και ᾿Ιουδας την οδυνην αυτου, και επορευθη ᾿Εφραιμ προς ᾿Ασσυριους και απεστειλε πρεσβεις προς βασιλεα ᾿Ιαρειμ· και αυτος ουκ ηδυνασθη ιασασθαι υμας, και ου μη διαπαυσῃ εξ υμων οδυνη.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| διοτι εγω ειμι ως πανθηρ τω ᾿Εφραιμ και ως λεων τω οικω ᾿Ιουδα· και εγω αρπωμαι και πορευσομαι και ληψομαι, και ουκ εσται ο εξαιρουμενος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| πορευσομαι και επιστρεψω εις τον τοπον μου, εως ου αφανισθωσι· και ζητησουσι το προσωπον μου, εν θλιψει αυτων ορθριουσι προς με λεγοντες·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΠΟΡΕΥΘΩΜΕΝ και επιστρεψωμεν προς Κυριον τον Θεον ημων, οτι αυτος ηρπακε και ιασεται ημας, παταξει και μοτωσει ημας·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| υγιασει ημας μετα δυο ημερας, εν τη ημερᾳ τη τριτῃ εξαναστησομεθα και ζησομεθα ενωπιον αυτου 3 και γνωσομεθα· διωξωμεν του γνωναι τον Κυριον, ως ορθρον ετοιμον ευρησομεν αυτον, και ηξει ως υετος ημιν πρωιμος και οψιμος γη.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| τι σοι ποιησω ᾿Εφραιμ; τι σοι ποιησω ᾿Ιουδα; το δε ελεος υμων ως νεφελη πρωινη και ως δροσος ορθρινη πορευομενη. — 5 Δια τουτο απεθερισα τους προφητας υμων, απεκτεινα αυτους εν ρηματι στοματος μου, και το κριμα μου ως φως εξελευσεται·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| διοτι ελεος θελω και ου θυσιαν και επιγνωσιν Θεου η ολοκαυτωματα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| αυτοι δε εισιν ως ανθρωπος παραβαινων διαθηκην· εκει κατεφρονησε μου 8 Γαλααδ πολις εργαζομενη ματαια, ταρασσουσα υδωρ,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και η ισχυς σου ανδρος πειρατου· εκρυψαν ιερεις οδον, εφονευσαν Σικιμα, οτι ανομιαν εποιησαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| εν τω οικω του ᾿Ισραηλ ειδον φρικωδη εκει, πορνειαν του ᾿Εφραιμ· εμιανθη ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| αρχου τρυγαν σεαυτω εν τω επιστρεφειν με την αιχμαλωσιαν του λαου μου εν τω ιασασθαι με τον ᾿Ισραηλ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ αποκαλυφθησεται η αδικια ᾿Εφραιμ και η κακια Σαμαρειας, οτι ειργασαντο ψευδη· και κλεπτης προς αυτον εισελευσεται, εκδιδυσκων λῃστης εν τη οδω αυτου,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οπως συναδωσιν ως ᾄδοντες τη καρδιᾳ αυτων. πασας τας κακιας αυτων εμνησθην· νυν εκυκλωσαν αυτους τα διαβουλια αυτων, απεναντι του προσωπου μου εγενοντο.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| εν ταις κακιαις αυτων ευφραναν βασιλεις και εν τοις ψευδεσιν αυτων αρχοντας·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| παντες μοιχευοντες, ως κλιβανος καιομενος εις πεψιν κατακαυματος απο της φλογος, απο φυρασεως στεατος εως του ζυμωθηναι αυτο.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| αι ημεραι των βασιλεων υμων, ηρξαντο οι αρχοντες θυμουσθαι εξ οινου, εξετεινε την χειρα αυτου μετα λοιμων·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| διοτι ανεκαυθησαν ως κλιβανος αι καρδιαι αυτων, εν τω καταρασσειν αυτους, ολην την νυκτα οπου ᾿Εφραιμ ενεπλησθη, πρωΐ εγενηθη, ανεκαυθη ως πυρος φεγγος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| παντες εθερμανθησαν ως κλιβανος και κατεφαγον τους κριτας αυτων· παντες οι βασιλεις αυτων επεσαν, ουκ ην εν αυτοις ο επικαλουμενος προς με. — 8 ᾿Εφραιμ εν τοις λαοις αυτου συνεμιγνυτο, ᾿Εφραιμ εγενετο εγκρυφιας ου μεταστρεφομενος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| κατεφαγον αλλοτριοι την ισχυν αυτου, αυτος δε ουκ εγνω· και πολιαι εξηνθησαν αυτω, και αυτος ουκ εγνω.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και ταπεινωθησεται η υβρις ᾿Ισραηλ εις προσωπον αυτου, και ουκ επεστρεψαν προς Κυριον τον Θεον αυτων και ουκ εξεζητησαν αυτον εν πασι τουτοις.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ην ᾿Εφραιμ ως περιστερα ανους ουχ εχουσα καρδιαν· Αιγυπτον επεκαλειτο και εις ᾿Ασσυριους επορευθησαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| καθως ἂν πορευωνται, επιβαλω επ᾿ αυτους το δικτυον μου· καθως τα πετεινα του ουρανου καταξω αυτους, παιδευσω αυτους εν τη ακοη της θλιψεως αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| ουαι αυτοις, οτι απεπηδησαν απ᾿ εμου· δειλαιοι εισιν, οτι ησεβησαν εις εμε· εγω δε ελυτρωσαμην αυτους, αυτοι δε κατελαλησαν κατ᾿ εμου ψευδη.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και ουκ εβοησαν προς με αι καρδιαι αυτων, αλλ᾿ η ωλολυζον εν ταις κοιταις αυτων· επι σιτω και οινω κατετεμνοντο.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| επαιδευθησαν εν εμοι, καγω κατισχυσα τους βραχιονας αυτων, και εις εμε ελογισαντο πονηρα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| απεστραφησαν εις ουδεν, εγενοντο ως τοξον εντεταμενον· πεσουνται εν ρομφαιᾳ οι αρχοντες αυτων δι᾿ απαιδευσιαν γλωσσης αυτων· ουτος ο φαυλισμος αυτων εν γη Αιγυπτω.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΕΙΣ κολπον αυτων ως γη, ως αετος επι οικον Κυριου, ανθ᾿ ων παρεβησαν την διαθηκην μου και κατα του νομου μου ησεβησαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| εμε κεκραξονται· ο Θεος, εγνωκαμεν σε.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| οτι ᾿Ισραηλ απεστρεψατο αγαθα, εχθρον κατεδιωξαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| εαυτοις εβασιλευσαν και ου δι᾿ εμου· ηρξαν και ουκ εγνωρισαν μοι· το αργυριον αυτων και το χρυσιον αυτων εποιησαν εαυτοις ειδωλα, οπως εξολοθρευθωσιν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| αποτριψαι τον μοσχον σου, Σαμαρεια· παρωξυνθη ο θυμος μου επ᾿ αυτους· εως τινος ου μη δυνωνται καθαρισθηναι εν τω ᾿Ισραηλ; 6 και αυτο τεκτων εποιησε, και ου θεος εστι· διοτι πλανων ην ο μοσχος σου, Σαμαρεια.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| οτι ανεμοφθορα εσπειραν, και η καταστροφη αυτων εκδεξεται αυτα· δραγμα ουκ εχον ισχυν του ποιησαι αλευρον· εαν δε και ποιησῃ, αλλοτριοι καταφαγονται αυτο.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| κατεποθη ᾿Ισραηλ, νυν εγενετο εν τοις εθνεσιν ως σκευος αχρηστον,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| οτι αυτοι ανεβησαν εις ᾿Ασσυριους· ανεθαλε καθ᾿ εαυτον ᾿Εφραιμ, δωρα ηγαπησαν·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| δια τουτο παραδοθησονται εν τοις εθνεσι. νυν εισδεξομαι αυτους, και κοπασουσι μικρον του χριειν βασιλεα και αρχοντας.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| οτι επληθυνεν ᾿Εφραιμ θυσιαστηρια, εις αμαρτιας εγενοντο αυτω θυσιαστηρια ηγαπημενα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| καταγραψω αυτω πληθος και τα νομιμα αυτου, εις αλλοτρια ελογισθησαν θυσιαστηρια τα ηγαπημενα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| διοτι εαν θυσωσι θυσιαν και φαγωσι κρεα, Κυριος ου προσδεξεται αυτα· νυν μνησθησεται τας αδικιας αυτων και εκδικησει τας αμαρτιας αυτων. αυτοι εις Αιγυπτον απεστρεψαν και εν ᾿Ασσυριοις ακαθαρτα φαγονται.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και επελαθετο ᾿Ισραηλ του ποιησαντος αυτον και ᾠκοδομησαν τεμενη, και ᾿Ιουδας επληθυνε πολεις τετειχισμενας· και εξαποστελω πυρ εις τας πολεις αυτου, και καταφαγεται τα θεμελια αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΜΗ χαιρε ᾿Ισραηλ, μηδε ευφραινου καθως οι λαοι, διοτι επορνευσας απο του Θεου σου· ηγαπησας δοματα επι παντα αλωνα σιτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| αλων και ληνος ουκ εγνω αυτους, και ο οινος εψευσατο αυτους.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| ου κατῴκησαν εν τη γη του Κυριου· κατῴκησεν ᾿Εφραιμ Αιγυπτον, και εν ᾿Ασσυριοις ακαθαρτα φαγονται.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| ουκ εσπεισαν τω Κυριω οινον και ουχ ηδυναν αυτω· αι θυσιαι αυτων ως αρτος πενθους αυτοις, παντες οι εσθιοντες αυτα μιανθησονται, διοτι οι αρτοι αυτων ταις ψυχαις αυτων ουκ εισελευσονται εις τον οικον Κυριου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| τι ποιησετε εν ημεραις πανηγυρεως και εν ημερᾳ εορτης του Κυριου; 6 δια τουτο ιδου πορευσονται εκ ταλαιπωριας Αιγυπτου, και εκδεξεται αυτους Μεμφις, και θαψει αυτους Μαχμας· το αργυριον αυτων ολεθρος κληρονομησει αυτο, ακανθαι εν τοις σκηνωμασιν αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ηκασιν αι ημεραι της εκδικησεως, ηκασιν αι ημεραι της ανταποδοσεως σου, και κακωθησεται ᾿Ισραηλ ωσπερ ο προφητης ο παρεξεστηκως, ανθρωπος ο πνευματοφορος· υπο του πληθους των αδικιων σου επληθυνθη μανια σου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| σκοπος ᾿Εφραιμ μετα Θεου· προφητης, παγις σκολια επι πασας τας οδους αυτου· μανιαν εν οικω Κυριου κατεπηξαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| εφθαρησαν κατα τας ημερας του βουνου· μνησθησεται αδικιας αυτων, εκδικησει αμαρτιας αυτων. — 10 ῾Ως σταφυλην εν ερημω ευρον τον ᾿Ισραηλ και ως σκοπον εν συκη πρωιμον πατερας αυτων ειδον· αυτοι εισηλθον προς τον Βεελφεγωρ και απηλλοτριωθησαν εις αισχυνην, και εγενοντο οι εβδελυγμενοι ως οι ηγαπημενοι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| ᾿Εφραιμ ως ορνεον εξεπετασθη, αι δοξαι αυτων εκ τοκων και ωδινων και συλληψεων·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| διοτι και εαν εκθρεψωσι τα τεκνα αυτων, ατεκνωθησονται εξ ανθρωπων· διοτι και ουαι αυτοις εστι, σαρξ μου εξ αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| ᾿Εφραιμ, ὃν τροπον ειδον. εις θηραν παρεστησαν τα τεκνα αυτων, και ᾿Εφραιμ του εξαγαγειν εις αποκεντησιν τα τεκνα αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| δος αυτοις, Κυριε· τι δωσεις αυτοις; δος αυτοις μητραν ατεκνουσαν και μαστους ξηρους.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| πασαι αι κακιαι αυτων εν Γαλγαλ, οτι εκει εμισησα αυτους· δια τας κακιας των επιτηδευματων αυτων εκ του οικου μου εκβαλω αυτους, ου μη προσθησω του αγαπησαι αυτους· παντες οι αρχοντες αυτων απειθουντες.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| επονεσεν ᾿Εφραιμ· τας ριζας αυτου εξηρανθη, καρπον ουκ ετι μη ενεγκῃ· διοτι και εαν γεννησωσιν, αποκτενω τα επιθυμηματα κοιλιας αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| απωσεται αυτους ο Θεος, οτι ουκ εισηκουσαν αυτου, και εσονται πλανηται εν τοις εθνεσιν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΑΜΠΕΛΟΣ ευκληματουσα ᾿Ισραηλ, ο καρπος ευθηνων αυτης· κατα το πληθος των καρπων αυτης επληθυνε τα θυσιαστηρια, κατα τα αγαθα της γης αυτου ᾠκοδομησε στηλας.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| εμερισαν καρδιας αυτων, νυν αφανισθησονται· αυτος κατασκαψει τα θυσιαστηρια αυτων, ταλαιπωρησουσιν αι στηλαι αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| διοτι νυν ερουσιν· ουκ εστι βασιλευς ημιν, οτι ουκ εφοβηθημεν τον Κυριον, ο δε βασιλευς τι ποιησει ημιν; 4 λαλων ρηματα προφασεις ψευδεις διαθησεται διαθηκην· ανατελει ως αγρωστις κριμα επι χερσον αγρου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| τω μοσχω του οικου ῏Ων παροικησουσιν οι κατοικουντες Σαμαρειαν, οτι επενθησε λαος αυτου επ᾿ αυτον· και καθως παρεπικραναν αυτον, επιχαρουνται επι την δοξαν αυτου, οτι μετωκισθη απ᾿ αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και αυτον εις ᾿Ασσυριους δησαντες απηνεγκαν ξενια τω βασιλει ᾿Ιαρειμ· εν δοματι ᾿Εφραιμ δεξεται, και αισχυνθησεται ᾿Ισραηλ εν τη βουλη αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| απερριψε Σαμαρεια βασιλεα αυτης ως φρυγανον επι προσωπου υδατος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εξαρθησονται βωμοι ῏Ων, αμαρτηματα του ᾿Ισραηλ· ακανθαι και τριβολοι αναβησονται επι τα θυσιαστηρια αυτων· και ερουσι τοις ορεσι· καλυψατε ημας, και τοις βουνοις· πεσατε εφ᾿ ημας. — 9 ᾿Αφ᾿ ου οι βουνοι, ημαρτεν ᾿Ισραηλ, εκει εστησαν· ου μη καταλαβῃ αυτους εν τω βουνω πολεμος επι τα τεκνα αδικιας; 10 ηλθε παιδευσαι αυτους, και συναχθησονται επ᾿ αυτους λαοι εν τω παιδευεσθαι αυτους εν ταις δυσιν αδικιαις αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| ᾿Εφραιμ δαμαλις δεδιδαγμενη αγαπαν νεικος, εγω δε απελευσομαι επι το καλλιστον του τραχηλου αυτης· επιβιβω ᾿Εφραιμ και παρασιωπησομαι ᾿Ιουδαν, ενισχυσει αυτω ᾿Ιακωβ.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| σπειρατε εαυτοις εις δικαιοσυνην, τρυγησατε εις καρπον ζωης, φωτισατε εαυτοις φως γνωσεως, εκζητησατε τον Κυριον εως του ελθειν γενηματα δικαιοσυνης υμιν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| ινατι παρεσιωπησατε ασεβειαν και τας αδικιας αυτης ετρυγησατε; εφαγετε καρπον ψευδη, οτι ηλπισας εν τοις αμαρτημασι σου, εν πληθει δυναμεως σου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και εξαναστησεται απωλεια εν τω λαω σου, και παντα τα περιτετειχισμενα σου οιχησεται· ως αρχων Σαλαμαν εκ του οικου του ῾Ιεροβααλ, εν ημεραις πολεμου μητερα επι τεκνοις ηδαφισαν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| ουτως ποιησω υμιν, οικος του ᾿Ισραηλ, απο προσωπου αδικιας κακιων υμων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΟΡΘΡΟΥ απερριφησαν, απερριφη βασιλευς ᾿Ισραηλ· οτι νηπιος ᾿Ισραηλ, και εγω ηγαπησα αυτον και εξ Αιγυπτου μετεκαλεσα τα τεκνα αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| καθως μετεκαλεσα αυτους, ουτως απῴχοντο εκ προσωπου μου· αυτοι τοις Βααλειμ εθυον και τοις γλυπτοις εθυμιων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και εγω συνεποδισα τον ᾿Εφραιμ, ανελαβον αυτον επι τον βραχιονα μου, και ουκ εγνωσαν οτι ιαμαι αυτους.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| εν διαφθορα ανθρωπων εξετεινα αυτους εν δεσμοις αγαπησεως μου και εσομαι αυτοις ως ραπιζων ανθρωπος επι τας σιαγονας αυτου· και επιβλεψομαι προς αυτον, δυνησομαι αυτω.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| κατῴκησεν ᾿Εφραιμ εν Αιγυπτω, και ᾿Ασσουρ αυτος βασιλευς αυτου, οτι ουκ ηθελησεν επιστρεψαι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και ησθενησε ρομφαια εν ταις πολεσιν αυτου και κατεπαυσεν εν ταις χερσιν αυτου, και φαγονται εκ των διαβουλιων αυτων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ο λαος αυτου επικρεμαμενος εκ της κατοικιας αυτου, και ο Θεος επι τα τιμια αυτου θυμωθησεται, και ου μη υψωσῃ αυτον.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| τι σε διαθωμαι, ᾿Εφραιμ; υπερασπιω σου, ᾿Ισραηλ; τι σε διαθω; ως ᾿Αδαμα θησομαι σε και ως Σεβνειμ; μετεστραφη η καρδια μου εν τω αυτω, συνεταραχθη η μεταμελεια μου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| ου μη ποιησω κατα την οργην του θυμου μου, ου μη εγκαταλιπω του εξαλειφθηναι τον ᾿Εφραιμ· διοτι Θεος εγω ειμι και ουκ ανθρωπος· εν σοι αγιος, και ουκ εισελευσομαι εις πολιν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| οπισω Κυριου πορευσομαι· ως λεων ερευξεται, οτι αυτος ωρυσεται, και εκστησονται τεκνα υδατων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| εκστησονται ως ορνεον εξ Αιγυπτου και ως περιστερα εκ γης ᾿Ασσυριων· και αποκαταστησω αυτους εις τους οικους αυτων, λεγει Κυριος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΕΚΥΚΛΩΣΕ με εν ψευδει ᾿Εφραιμ και εν ασεβειας οικος ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα. νυν εγνω αυτους ο Θεος, και λαος αγιος κεκλησεται Θεου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ο δε ᾿Εφραιμ πονηρον πνευμα εδιωξε, καυσωνα ολην την ημεραν· κενα και ματαια επληθυνε και διαθηκην μετα ᾿Ασσυριων διεθετο, και ελαιον εις Αιγυπτον ενεπορευετο.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και κρισις τω Κυριω προς ᾿Ιουδαν του εκδικησαι τον ᾿Ιακωβ· κατα τας οδους αυτου και κατα τα επιτηδευματα αυτου αποδωσει αυτω.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| εν τη κοιλιᾳ επτερνισε τον αδελφον αυτου και εν κοποις αυτου ενισχυσε προς Θεον 5 και ενισχυσε μετα αγγελου, και ηδυνασθη. εκλαυσαν και εδεηθησαν μου, εν τω οικω ῏Ων ευροσαν με, και εκει ελαληθη προς αυτους.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| ο δε Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ εσται μνημοσυνον αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και συ εν Θεω σου επιστρεψεις· ελεον και κριμα φυλασσου και εγγιζε προς τον Θεον σου διαπαντος. — 8 Χανααν εν χειρι αυτου ζυγος αδικιας, καταδυναστευειν ηγαπησε.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και ειπε ᾿Εφραιμ· πλην πεπλουτηκα, ευρηκα αναψυχην εμαυτω. παντες οι πονοι αυτου ουχ ευρεθησονται αυτω, δι᾿ αδικιας ας ημαρτεν.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| εγω δε Κυριος ο Θεος σου ανηγαγον σε εκ γης Αιγυπτου, ετι κατοικιω σε εν σκηναις καθως ημερᾳ εορτης.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και λαλησω προς προφητας, και εγω ορασεις επληθυνα και εν χερσι προφητων ωμοιωθην.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| ει μη Γαλααδ εστιν, αρα ψευδεις ησαν εν Γαλγαλ αρχοντες θυσιαζοντες, και τα θυσιαστηρια αυτων ως χελωναι επι χερσον αγρου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και ανεχωρησεν ᾿Ιακωβ εις πεδιον Συριας, και εδουλευσεν ᾿Ισραηλ εν γυναικι και εν γυναικι εφυλαξατο.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και εν προφητῃ ανηγαγε Κυριος τον ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου, και εν προφητῃ διεφυλαχθη.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| εθυμωσεν ᾿Εφραιμ και παρωργισε, και το αιμα αυτου επ᾿ αυτον εκχυθησεται, και τον ονειδισμον αυτου ανταποδωσει αυτω Κυριος.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΤΑ τον λογον ᾿Εφραιμ δικαιωματα ελαβεν αυτος εν τω ᾿Ισραηλ και εθετο αυτα τη Βααλ και απεθανε.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και νυν προσεθεντο του αμαρτανειν ετι, και εποιησαν εαυτοις χωνευμα εκ του αργυριου αυτων κατ᾿ εικονα ειδωλων, εργα τεκτονων συντετελεσμενα αυτοις· αυτοι λεγουσι· θυσατε ανθρωπους, μοσχοι γαρ εκλελοιπασι.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| δια τουτο εσονται ως νεφελη πρωινη και ως δροσος ορθρινη πορευομενη, ωσπερ χνους αποφυσωμενος αφ᾿ αλωνος και ως ατμις απο δακρυων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| εγω δε Κυριος ο Θεος σου ο στερεων τον ουρανον και κτιζων γην, ου αι χειρες εκτισαν πασαν την στρατιαν του ουρανου, και ου παρεδειξα σοι αυτα του πορευεσθαι οπισω αυτων· και εγω ανηγαγον σε εκ γης Αιγυπτου, και Θεον πλην εμου ου γνωσῃ, και σῴζων ουκ εστι παρεξ εμου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| εγω εποιμανον σε εν τη ερημω, εν γη αοικητω 6 κατα τας νομας αυτων. και ενεπλησθησαν εις πλησμονην και υψωθησαν αι καρδιαι αυτων· ενεκα τουτου επελαθοντο μου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και εσομαι αυτοις ως πανθηρ και ως παρδαλις κατα την οδον ᾿Ασσυριων·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| απαντησομαι αυτοις ως αρκος απορουμενη και διαρρηξω συγκλεισμον καρδιας αυτων, και καταφαγονται αυτους εκει σκυμνοι δρυμου, θηρια αγρου διασπασει αυτους.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| τη διαφθορα σου, ᾿Ισραηλ, τις βοηθησει; 10 που ο βασιλευς σου ουτος; και διασωσατω σε εν πασαις ταις πολεσι σου· κρινατω σε ὃν ειπας· δος μοι βασιλεα και αρχοντα.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και εδωκα σοι βασιλεα εν οργη μου και εσχον εν τω θυμω μου 12 συστροφην αδικιας. ᾿Εφραιμ, εγκεκρυμμενη η αμαρτια αυτου·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| ωδινες ως τικτουσης ηξουσιν αυτω. ουτος ο υιος σου ο φρονιμος, διοτι ου μη υποστη εν συντριβη τεκνων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| εκ χειρος ᾅδου ρυσομαι και εκ θανατου λυτρωσομαι αυτους, που η δικη σου, θανατε; που το κεντρον σου, ᾅδη; παρακλησις κεκρυπται απο οφθαλμων μου,<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| διοτι ουτος ανα μεσον αδελφων διαστελει· επαξει καυσωνα ανεμον Κυριος εκ της ερημου επ᾿ αυτον, και αναξηρανει τας φλεβας αυτου, εξερημωσει τας πηγας αυτου· αυτος καταξηρανει την γην αυτου και παντα τα σκευη τα επιθυμητα αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΑΦΑΝΙΣΘΗΣΕΤΑΙ Σαμαρεια, οτι αντεστη προς τον Θεον αυτης· εν ρομφαιᾳ πεσουνται αυτοι, και τα υποτιτθια αυτων εδαφισθησονται, και αι εν γαστρι εχουσαι αυτων διαρραγησονται.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| επιστραφηθι, ᾿Ισραηλ, προς Κυριον τον Θεον σου, διοτι ησθενησαν εν ταις αδικιαις σου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| λαβετε μεθ᾿ εαυτων λογους και επιστραφητε προς Κυριον τον Θεον υμων· ειπατε αυτω, οπως μη λαβητε αδικιαν και λαβητε αγαθα, και ανταποδωσομεν καρπον χειλεων ημων.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| ᾿Ασσουρ ου μη σωσῃ ημας, εφ᾿ ιππον ουκ αναβησομεθα· ουκετι μη ειπωμεν· θεοι ημων, τοις εργοις των χειρων ημων· ο εν σοι ελεησει ορφανον.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| ιασομαι τας κατοικιας αυτων, αγαπησω αυτους ομολογως, οτι αποστρεψω την οργην μου απ᾿ αυτου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| εσομαι ως δροσος τω ᾿Ισραηλ, ανθησει ως κρινον και βαλει τας ριζας αυτου ως ο Λιβανος·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| πορευσονται οι κλαδοι αυτου, και εσται ως ελαια κατακαρπος, και η οσφρασια αυτου ως Λιβανου·<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| επιστρεψουσι και καθιουνται υπο την σκεπην αυτου, ζησονται και μεθυσθησονται σιτω· και εξανθησει ως αμπελος μνημοσυνον αυτου, ως οινος Λιβανου.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| τω ᾿Εφραιμ, τι αυτω ετι και ειδωλοις; εγω εταπεινωσα αυτον, και εγω κατισχυσω αυτον· εγω ως αρκευθος πυκαζουσα, εξ εμου ο καρπος σου ευρηται.<br>Ωσηε-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| τις σοφος και συνησει ταυτα; η συνετος και επιγνωσεται αυτα; οτι ευθειαι αι οδοι του Κυριου, και δικαιοι πορευσονται εν αυταις, οι δε ασεβεις ασθενησουσιν εν αυταις.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΟΓΟΙ ᾿Αμως, οἳ εγενοντο εν ᾿Ακκαρειμ εκ Θεκουε, ους ειδεν υπερ ῾Ιερουσαλημ εν ημεραις ᾿Οζιου βασιλεως ᾿Ιουδα και εν ημεραις ῾Ιεροβοαμ του ᾿Ιωας βασιλεως ᾿Ισραηλ, προ δυο ετων του σεισμου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Και ειπε· Κυριος εκ Σιων εφθεγξατο και εξ ῾Ιερουσαλημ εδωκε φωνην αυτου, και επενθησαν αι νομαι των ποιμενων, και εξηρανθη η κορυφη του Καρμηλου. — 3 Και ειπε Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις Δαμασκου και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτον, ανθ᾿ ων επριζον πριοσι σιδηροις τας εν γαστρι εχουσας των εν Γαλααδ·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και αποστελω πυρ εις τον οικον ᾿Αζαηλ, και καταφαγεται τα θεμελια υιου ῎Αδερ·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και συντριψω μοχλους Δαμασκου και εξολοθρευσω κατοικουντας εκ πεδιου ῏Ων, και κατακοψω φυλην εξ ανδρων Χαρραν, και αιχμαλωτευθησεται λαος Συριας επικλητος, λεγει Κυριος. — 6 Ταδε λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις Γαζης και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτους, ενεκεν του αιχμαλωτευσαι αυτους αιχμαλωσιαν του Σαλωμων του συγκλεισαι εις την ᾿Ιδουμαιαν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και εξαποστελω πυρ επι τα τειχη Γαζης, και καταφαγεται τα θεμελια αυτης·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εξολοθρευσω κατοικουντας εξ ᾿Αζωτου, και εξαρθησεται φυλη εξ ᾿Ασκαλωνος, και επαξω την χειρα μου επι ᾿Ακκαρων, και απολουνται οι καταλοιποι των αλλοφυλων, λεγει Κυριος. — 9 Ταδε λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις Τυρου και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτην, ανθ᾿ ων συνεκλεισαν αιχμαλωσιαν του Σαλωμων εις την ᾿Ιδουμαιαν και ουκ εμνησθησαν διαθηκης αδελφων·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και εξαποστελω πυρ επι τα τειχη Τυρου, και καταφαγεται τα θεμελια αυτης. — 11 Ταδε λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις της ᾿Ιδουμαιας και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτους, ενεκα του διωξαι αυτους εν ρομφαιᾳ τον αδελφον αυτου και ελυμηνατο μητερα επι γης και ηρπασεν εις μαρτυριον φρικην αυτου και το ορμημα αυτου εφυλαξεν εις νικος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εξαποστελω πυρ εις Θαμαν, και καταφαγεται θεμελια τειχεων αυτης. — 13 Ταδε λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις υιων ᾿Αμμων και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτον, ανθ᾿ ων ανεσχιζον τας εν γαστρι εχουσας των Γαλααδιτων, οπως εμπλατυνωσι τα ορια αυτων·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και αναψω πυρ επι τειχη Ραββαθ, και καταφαγεται θεμελια αυτης μετα κραυγης εν ημερᾳ πολεμου, και σεισθησεται εν ημεραις συντελειας αυτης·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και πορευσονται οι βασιλεις αυτης εν αιχμαλωσιᾳ, οι ιερεις αυτων και οι αρχοντες αυτω επι το αυτο, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΤΑΔΕ λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις Μωαβ και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτον, ανθ᾿ ων κατεκαυσαν τα οστα βασιλεως της ᾿Ιδουμαιας εις κονιαν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και εξαποστελω πυρ εις Μωαβ, και καταφαγεται τα θεμελια των πολεων αυτης, και αποθανειται εν αδυναμιᾳ Μωαβ μετα κραυγης και μετα φωνης σαλπιγγος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και εξολοθρευσω κριτην εξ αυτης, και παντας αυτης αποκτενω μετ᾿ αυτου, λεγει Κυριος. — 4 Ταδε λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις υιων ᾿Ιουδα και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτον, ενεκα του απωσασθαι αυτους τον νομον του Κυριου, και τα προσταγματα αυτου ουκ εφυλαξαντο, και επλανησεν αυτους τα ματαια αυτων, α εποιησαν, οις εξηκολουθησαν οι πατερες αυτων οπισω αυτων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και εξαποστελω πυρ επι ᾿Ιουδαν, και καταφαγεται θεμελια ῾Ιερουσαλημ. — 6 Ταδε λεγει Κυριος· επι ταις τρισιν ασεβειαις᾿Ισραηλ και επι ταις τεσσαρσιν ουκ αποστραφησομαι αυτον, ανθ᾿ ων απεδοντο αργυριου δικαιον και πενητα ενεκεν υποδηματων,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| τα πατουντα επι τον χουν της γης και εκονδυλιζον εις κεφαλας πτωχων και οδον ταπεινων εξεκλιναν, και υιος και πατηρ αυτου εισεπορευοντο προς την αυτην παιδισκην, οπως βεβηλωσι το ονομα του Θεου αυτων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και τα ιματια αυτων δεσμευοντες σχοινιοις παραπετασματα εποιουν εχομενα του θυσιαστηριου και οινον εκ συκοφαντιων επινον εν τω οικω του Θεου αυτων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| εγω δε εξηρα τον ᾿Αμορραιον εκ προσωπου αυτων, ου ην, καθως υψος κεδρου το υψος αυτου, και ισχυρος ην ως δρυς, και εξηρανα τον καρπον αυτου επανωθεν και τας ριζας αυτου υποκατωθεν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και εγω ανηγαγον υμας εκ γης Αιγυπτου και περιηγαγον υμας εν τη ερημω τεσσαρακοντα ετη του κατακληρονομησαι την γην των ᾿Αμορραιων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και ελαβον εκ των υιων υμων εις προφητας και εκ των νεανισκων υμων εις αγιασμον. μη ουκ εστι ταυτα υιοι ᾿Ισραηλ; λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και εποτιζετε τους ηγιασμενους οινον και τοις προφηταις ενετελλεσθε λεγοντες· ου μη προφητευσητε.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| δια τουτο ιδου εγω κυλιω υποκατω υμων, ὃν τροπον κυλιεται η αμαξα η γεμουσα καλαμης·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και απολειται φυγη εκ δρομεως, και ο κραταιος ου μη κρατησῃ της ισχυος αυτου, και ο μαχητης ου μη σωσῃ την ψυχην αυτου,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ο τοξοτης ου μη υποστη, και ο οξυς τοις ποσιν αυτου ου μη διασωθη και ο ιππευς ου μη σωσῃ την ψυχην αυτου 16 και ο κραταιος ου μη ευρησει την καρδιαν αυτου εν δυναστειαις· ο γυμνος διωξεται εν εκεινῃ τη ημερᾳ, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΑΚΟΥΣΑΤΕ τον λογον τουτον, ὃν ελαλησε Κυριος εφ᾿ υμας, οικος ᾿Ισραηλ, και κατα πασης φυλης, ἧς ανηγαγον εκ γης Αιγυπτου, λεγων·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| πλην υμας εγνων εκ πασων των φυλων της γης· δια τουτο εκδικησω εφ᾿ υμας πασας τας αμαρτιας υμων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ει πορευσονται δυο επι το αυτο καθολου, εαν μη γνωρισωσιν εαυτους; 4 ει ερευξεται λεων εκ του δρυμου αυτου θηραν ουκ εχων; ει δωσει σκυμνος φωνην αυτου εκ της μανδρας αυτου καθολου, εαν μη αρπασῃ τι; 5 ει πεσειται ορνεον επι γης γης ανευ ιξευτου; ει σχασθησεται παγις επι της γης ανευ του συλλαβειν τι; 6 ει φωνησει σαλπιγξ εν πολει, και λαος ου πτοηθησεται; ει εσται κακια εν πολει, ἣν Κυριος ουκ εποιησε; 7 διοτι ου μη ποιησῃ Κυριος ο Θεος πραγμα, εαν μη αποικαλυψῃ παιδειαν αυτου προς τους δουλους αυτου τους προφητας.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| λεων ερευξεται, και τις ου φοβηθησεται; Κυριος ο Θεος ελαλησε, και τις ου προφητευσει; — 9 ᾿Απαγγειλατε χωραις εν ᾿Ασσυριοις και επι τας χωρας της Αιγυπτου και ειπατε· συναχθητε επι το ορος Σαμαρειας και ιδετε θαυμαστα πολλα εν μεσω αυτης και καταδυναστειαν την εν αυτη·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και ουκ εγνω α εσται εναντιον αυτης, λεγει Κυριος, οι θησαυριζοντες αδικιαν και ταλαιπωριαν εν ταις χωραις αυτων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο Θεος· Τυρος, κυκλοθεν η γη σου ερημωθησεται, και καταξει εκ σου ισχυν σου, και διαρπαγησονται αι χωραι σου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ταδε λεγει Κυριος· ὃν τροπον οταν εκσπασῃ ο ποιμην εκ στοματος του λεοντος δυο σκελη η λοβον ωτιου, ουτως εκσπασθησονται οι υιοι ᾿Ισραηλ οι κατοικουντες εν Σαμαρειᾳ κατεναντι της φυλης και εν Δαμασκω ιερεις,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ακουσατε και επιμαρτυρασθε τω οικω ᾿Ιακωβ, λεγει Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| διοτι εν τη ημερᾳ οταν εκδικω ασεβειας του ᾿Ισραηλ επ᾿ αυτον, και εκδικησω επι τα θυσιαστηρια Βαιθηλ, και κατασκαφησεται τα κερατα του θυσιαστηριου και πεσουνται επι την γην·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| συγχεω και παταξω τον οικον τον περιπτερον επι τον οικον τον θερινον, και απολουνται οικοι ελεφαντινοι, και προστεθησονται ετεροι οικοι πολλοι, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΑΚΟΥΣΑΤΕ τον λογον τουτον, δαμαλεις της Βασανιτιδος, αι εν τω ορει της Σαμαρειας, αι καταδυναστευουσαι πτωχους και καταπατουσαι πενητας, αι λεγουσαι τοις κυριοις αυτων· επιδοτε ημιν οπως πιωμεν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| ομνυει Κυριος κατα των αγιων αυτου, διοτι ιδου ημεραι ερχονται εφ᾿ υμας, και ληψονται υμας εν οπλοις, και τους μεθ᾿ υμων εις λεβητας υποκαιομενους εμβαλουσιν εμπυροι λοιμοι,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και εξενεχθησεσθε γυμναι κατεναντι αλληλων και απορριφησεσθε εις το ορος το Ρεμμαν, λεγει Κυριος. — 4 Εισηλθατε εις Βαιθηλ και ηνομησατε και εις Γαλγαλα επληθυνατε του ασεβησαι και ηνεγκατε εις το πρωΐ θυσιας υμων, εις την τριημεριαν τα επιδεκατα υμων·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και ανεγνωσαν εξω νομον και επεκαλεσαντο ομολογιας. απαγγειλατε οτι ταυτα ηγαπησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και εγω δωσω υμιν γομφιασμον οδοντων εν πασαις ταις πολεσιν υμων και ενδειαν αρτων εν πασι τοις τοποις υμων· και ουκ επεστρεψατε προς με, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και εγω ανεσχον εξ υμων τον υετον προ τριων μηνων του τρυγητου· και βρεξω επι πολιν μιαν, επι δε πολιν μιαν ου βρεξω· μερις μια βραχησεται, και μερις, εφ᾿ ἣν ου βρεξω επ᾿ αυτην, ξηρανθησεται·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και συναθροισθησονται δυο και τρεις πολεις εις πολιν μιαν του πιειν υδωρ και ου μη εμπλησθωσι· και ουκ επιστραφητε προς με, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| επαταξα υμας εν πυρωσει και εν ικτερω· επληθυνατε κηπους υμων, αμπελωνας υμων και συκεωνας υμων και ελαιωνας υμων κατεφαγεν η καμπη· και ουδ᾿ ως επεστρεψατε προς με, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| εξαπεστειλα εις υμας θανατον εν οδω Αιγυπτου και απεκτεινα εν ρομφαιᾳ τους νεανισκους υμων μετα αιχμαλωσιας ιππων σου και ανηγαγον εν πυρι τας παρεμβολας εν τη οργη μου· και ουδ᾿ ως επεστρεψατε προς με, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| κατεστρεψα υμας, καθως κατεστρεψεν ο Θεος Σοδομα και Γομορρα, και εγενεσθε ως δαλος εξεσπασμενος εκ πυρος· και ουδ᾿ ως επεστρεψατε προς με, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| δια τουτο ουτως ποιησω σοι, ᾿Ισραηλ· πλην οτι ουτως ποιησω σοι, ετοιμαζου του επικαλεισθαι τον Θεον σου, ᾿Ισραηλ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| διοτι ιδου εγω στερεων βροντην και κτιζων πνευμα και απαγγελλων· εις ανθρωπους τον χριστον αυτου, ποιων ορθρον και ομιχλην και επιβαινων επι τα υψηλα της γης· Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ ονομα αυτω.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΑΚΟΥΣΑΤΕ τον λογον Κυριου τουτον, ὃν εγω λαμβανω εφ᾿ υμας θρηνον· οικος ᾿Ισραηλ επεσεν, ουκετι μη προσθη του αναστηναι·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| παρθενος του ᾿Ισραηλ εσφαλεν επι της γης αυτου, ουκ εστιν ο αναστησων αυτην.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος Κυριος· η πολις εξ ἧς εξεπορευοντο χιλιοι, υπολειφθησονται εκατον, και εξ ἧς εξεπορευοντο εκατον, υπολειφθησονται δεκα τω οικω ᾿Ισραηλ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| διοτι ταδε λεγει Κυριος προς τον οικον ᾿Ισραηλ· εκζητησατε με, και ζησεσθε·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και μη εκζητειτε Βαιθηλ και εις Γαλγαλα μη εισπορευεσθε και επι το φρεαρ του ορκου μη διαβαινετε, οτι Γαλγαλα αιχμαλωτευομενη αιχμαλωτευθησεται, και Βαιθηλ εσται ως ουχ υπαρχουσα.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| εκζητησατε τον Κυριον και ζησατε, οπως μη αναλαμψῃ ως πυρ ο οικος ᾿Ιωσηφ, και καταφαγεται αυτον, και ουκ εσται ο σβεσων τω οικω ᾿Ισραηλ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| Κυριος ο ποιων εις υψος κριμα και δικαιοσυνην εις γην εθηκεν,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| ο ποιων παντα και μετασκευαζων και εκτρεπων εις το πρωΐ σκιαν και ημεραν εις νυκτα συσκοταζων, ο προσκαλουμενος το υδωρ της θαλασσης και εκχεων αυτο επι προσωπον της γης, Κυριος ο Θεος παντοκρατωρ ονομα αυτω·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| ο διαιρων συντριμμον επι ισχυν και ταλαιπωριαν επι οχυρωμα επαγων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| εμισησαν εν πυλαις ελεγχοντα και λογον οσιον εβδελυξαντο.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| δια τουτο ανθ᾿ ων κατεκονδυλιζετε πτωχους και δωρα εκλεκτα εδεξασθε παρ᾿ αυτων, οικους ξεστους ᾠκοδομησατε και ου μη κατοικησητε εν αυτοις, αμπελωνας επιθυμητους εφυτευσατε και ου μη πιητε τον οινον αυτων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| οτι εγνων πολλας ασεβειας υμων, και ισχυραι αι αμαρτιαι υμων, καταπατουντες δικαιον, λαμβανοντες αλλαγματα και πενητας εν πυλαις εκκλινοντες.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| δια τουτο ο συνιων εν τω καιρω εκεινω σιωπησεται, οτι καιρος πονηρων εστιν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| εκζητησατε το καλον, και μη το πονηρον, οπως ζησητε· και εσται ουτως μεθ᾿ υμων Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ, ὃν τροπον ειπατε·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| μεμισηκαμεν τα πονηρα και ηγαπησαμεν τα καλα· και αποκαταστησατε εν πυλαις κριμα, οπως ελεησῃ Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ τους περιλοιπους του ᾿Ιωσηφ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ· εν πασαις ταις πλατειαις κοπετος, και εν πασαις ταις οδοις ρηθησεται· ουαι, ουαι· κληθησεται γεωργος εις πενθος και κοπετον και εις ειδοτας θρηνον,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και εν πασαις οδοις κοπετος, διοτι ελευσομαι δια μεσου σου, ειπε Κυριος. — 18 Ουαι οι επιθυμουντες την ημεραν Κυριου· ινατι αυτη υμιν η ημερα του Κυριου; και αυτη εστι σκοτος και ου φως.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| ὃν τροπον εαν φυγῃ ανθρωπος εκ προσωπου του λεοντος και εμπεσῃ αυτω η αρκος, και εισπηδησῃ εις τον οικον αυτου και απερεισηται τας χειρας αυτου επι τον τοιχον και δακῃ αυτον οφις.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| ουχι σκοτος η ημερα του Κυριου και ου φως; και γνοφος ουκ εχων φεγγος αυτη; 21 μεμισηκα, απωσμαι εορτας υμων και ου μη οσφρανθω θυσιας εν ταις πανηγυρεσιν υμων·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| διοτι εαν ενεγκητε μοι ολοκαυτωματα και θυσιας υμων, ου προσδεξομαι αυτα, και σωτηριου επιφανειας υμων ουκ επιβλεψομαι.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| μεταστησον απ᾿ εμου ηχον ᾠδων σου, και ψαλμον οργανων σου ουκ ακουσομαι·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και κυλισθησεται ως υδωρ κριμα και δικαιοσυνη ως χειμαρρους αβατος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| μη σφαγια και θυσιας προσηνεγκατε μοι, οικος ᾿Ισραηλ, τεσσαρακοντα ετη εν τη ερημω; 26 και ανελαβετε την σκηνην του Μολοχ και το αστρον του θεου υμων Ραιφαν, τους τυπους αυτων, ους εποιησατε εαυτοις.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| και μετοικιω υμας επεκεινα Δαμασκου, λεγει Κυριος, ο Θεος ο παντοκρατωρ ονομα αυτω.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΟΥΑΙ τοις εξουθενουσι Σιων και τοις πεποιθοσιν επι το ορος Σαμαρειας· απετρυγησαν αρχας εθνων, και εισηλθον αυτοι. οικος του ᾿Ισραηλ,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| διαβητε παντες και ιδετε και διελθατε εκειθεν εις ᾿Εμαθραββα και καταβητε εκειθεν εις Γεθ αλλοφυλων, τας κρατιστας εκ πασων των βασιλειων τουτων, ει πλειονα τα ορια αυτων εστι των υμετερων οριων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| οι ερχομενοι εις ημεραν κακην, οι εγγιζοντες και εφαπτομενοι σαββατων ψευδων,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| οι καθευδοντες επι κλινων ελεφαντινων και κατασπαταλωντες επι ταις στρωμναις αυτων και εσθοντες εριφους εκ ποιμνιων και μοσχαρια εκ μεσου βουκολιων γαλαθηνα,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| οι επικροτουντες προς την φωνην των οργανων, ως εστηκοτα ελογισαντο και ουχ ως φευγοντα·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| οι πινοντες τον διυλισμενον οινον και τα πρωτα μυρα χριομενοι και ουκ επασχον ουδεν επι τη συντριβη ᾿Ιωσηφ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| δια τουτο νυν αχμαλωτοι εσονται απ᾿ αρχης δυναστων και εξαρθησεται χρεμετισμος ιππων εξ ᾿Εφραιμ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| οτι ωμοσε Κυριος καθ᾿ εαυτου· διοτι βδελυσσομαι εγω πασα την υβριν ᾿Ιακωβ και τας χωρας αυτου μεμισηκα, και εξαρω πολιν συν πασι τοις κατοικουσιν αυτην·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και εσται εαν υπολειφθωσι δεκα ανδρες εν οικιᾳ μια, και αποθανουνται,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και υπολειφθησονται οι καταλοιποι, και ληψονται οι οικειοι αυτων και παραβιωνται του εξενεγκαι τα οστα αυτων εκ του οικου· και ερει τοις προεστηκοσι της οικιας· ει ετι υπαρχει παρα σοι; 11 και ερει· ουκετι· και ερει· σιγα, ενεκα του μη ονομασαι το ονομα Κυριου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| διοτι ιδου Κυριος εντελλεται και παταξει τον οικον τον μεγαν θλασμασι και τον οικον τον μικρον ραγμασιν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| ει διωξονται εν πετραις ιπποι; ει παρασιωπησονται εν θηλειαις; οτι εξεστρεψατε εις θυμον κριμα και καρπον δικαιοσυνης εις πικριαν,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| οι ευφραινομενοι επ᾿ ουδενι λογω, οι λεγοντες· ουκ εν τη ισχυι ημων εσχομεν κερατα; 15 διοτι ιδου εγω επεγερω εφ᾿ υμας, οικος ᾿Ισραηλ, εθνος, λεγει Κυριος των δυναμεων, και εκθλιψουσιν υμας του μη εισελθειν εις ᾿Εμαθ και ως του χειμαρρου των δυσμων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΟΥΤΩΣ εδειξε μοι Κυριος ο Θεος, και ιδου επιγονη ακριδων ερχομενη εωθινη, και ιδου βρουχος εις Γωγ ο βασιλευς.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και εσται εαν συντελεσῃ του καταφαγειν τον χορτον της γης, και ειπα· Κυριε Κυριε, ιλεως γενου· τις αναστησει τον ᾿Ιακωβ; οτι ολιγοστος εστι·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| μετανοησον, Κυριε, επι τουτω. και τουτο ουκ εσται, λεγει Κυριος. — 4 Ουτως εδειξε μοι Κυριος, και ιδου εκαλεσε την δικην εν πυρι Κυριος, και κατεφαγε την αβυσσον την πολλην και κατεφαγε την μεριδα Κυριου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ειπα· Κυριε, κοπασον δη, τις αναστησει τον ᾿Ιακωβ; οτι ολιγοστος εστι·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| μετανοησον, Κυριε, επι τουτω. και τουτο ου μη γενηται, λεγει Κυριος. — 7 Ουτως εδειξε μοι Κυριος, και ιδου εστηκως επι τειχους αδαμαντινου, και εν τη χειρι αυτου αδαμας.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| και ειπε Κυριος προς με· τι συ ορας, ᾿Αμως; και ειπα· αδαμαντα· και ειπε Κυριος προς με· ιδου εγω εντασσω αδαμαντα εν μεσω λαου μου ᾿Ισραηλ, ουκετι μη προσθω του παρελθειν αυτον·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και αφανισθησονται βωμοι του γελωτος, και αι τελεται του ᾿Ισραηλ ερημωθησονται, και αναστησομαι επι τον οικον ῾Ιεροβοαμ εν ρομφαιᾳ. — 10 Και εξαπεστειλεν ᾿Αμασιας ο ιερευς Βαιθηλ προς ῾Ιεροβοαμ βασιλεα ᾿Ισραηλ λεγων· συστροφας ποιειται κατα σου ᾿Αμως εν μεσω οικου ᾿Ισραηλ· ου μη δυνηται η γη υπενεγκειν παντας τους λογους αυτου,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| διοτι ταδε λεγει ᾿Αμως· εν ρομφαιᾳ τελευτησει ῾Ιεροβοαμ, ο δε ᾿Ισραηλ αιχμαλωτος αχθησεται απο της γης αυτου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ειπεν ᾿Αμασιας προς ᾿Αμως· ο ορων, βαδιζε εκχωρησον συ εις γην ᾿Ιουδα και εκει καταβιου και εκει προφητευσεις,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εις δε Βαιθηλ ουκετι προσθησεις του προφητευσαι, οτι αγιασμα βασιλεως εστι και οικος βασιλειας εστι.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και απεκριθη ᾿Αμως και ειπε προς ᾿Αμασιαν· ουκ ημην προφητης εγω ουδε υιος προφητου, αλλ᾿ η αιπολος ημην και κνιζων συκαμινα·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και ανελαβε με Κυριος εκ των προβατων, και ειπε Κυριος προς με· βαδιζε προφητευσον επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και νυν ακουε λογον Κυριου. συ λεγεις· μη προφητευε επι τον ᾿Ισραηλ και ου μη οχλαγωγησῃς επι τον οικον ᾿Ιακωβ·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· η γυνη σου εν τη πολει πορνευσει, και οι υιοι σου και αι θυγατερες σου εν ρομφαιᾳ πεσουνται, και η γη σου εν σχοινιω καταμετρηθησεται, και συ εν γη ακαθαρτω τελευτησεις, ο δε ᾿Ισραηλ αιχμαλωτος αχθησεται απο γης γης αυτου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΟΥΤΩΣ εδειξε μοι Κυριος και ιδου αγγος ιξευτου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ειπε· τι συ βλεπεις, ᾿Αμως; και ειπα· αγγος ιξευτου. και ειπε Κυριος προς με· ηκει το περας επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ, ου προσθησω ετι του παρελθειν αυτον·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και ολολυξει τα φατνωματα του ναου· εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος, πολυς ο πεπτωκως εν παντι τοπω, επιρριψω σιωπην. — 4 ᾿Ακουσατε δη ταυτα οι εκτριβοντες εις το πρωΐ πενητα και καταδυναστευοντες πτωχους απο της γης,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| οι λεγοντες· ποτε διελευσεται ο μην και εμπολεμησομεν και τα σαββατα και ανοιξομεν θησαυρον του ποιησαι μετρον μικρον και του μεγαλυναι σταθμια και ποιησαι ζυγον αδικον 6 του κτασθαι εν αργυριω και πτωχους και πενητα αντι υποδηματων και απο παντος γεννηματος εμπορευσομεθα; 7 ομνυει Κυριος κατα της υπερηφανιας ᾿Ιακωβ, ει επιλησθησεται εις νικος παντα τα εργα υμων.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και επι τουτοις ου ταραχθησεται η γη, και πενθησει πας ο κατοικων εν αυτη, και αναβησεται ως ποταμος συντελεια και καταβησεται ως ποταμος Αιγυπτου.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος ο Θεος, και δυσεται ο ηλιος μεσημβριας, και συσκοτασει επι της γης εν ημερᾳ το φως·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και μεταστρεψω τας εορτας υμων εις πενθος και πασας τας ωδας υμων εις θρηνον και αναβιβω επι πασαν οσφυν σακκον και επι πασαν κεφαλην φαλακρωμα και θησομαι αυτον ως πενθος αγαπητου και τους μετ᾿ αυτου ως ημεραν οδυνης.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και εξαποστελω λιμον επι την γην, ου λιμον αρτων ουδε διψαν υδατος, αλλα λιμον του ακουσαι τον λογον Κυριου·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και σαλευθησονται υδατα απο της θαλασσης εως θαλασσης, και απο βορρα εως ανατολων περιδραμουνται ζητουντες τον λογον του Κυριου και ου μη ευρωσιν.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκλειψουσιν αι παρθενοι αι καλαι και οι νεανισκοι εν διψει,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| οι ομνυοντες κατα του ιλασμου Σαμαρειας και οι λεγοντες· ζη ο Θεος σου, Δαν, και ζη ο Θεος σου, Βηρσαβεε· και πεσουνται και ου μη αναστωσιν ετι.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΕΙΔΟΝ τον Κυριον εφεστωτα επι του θυσιαστηριου, και ειπε· παταξον επι το ιλαστηριον και σεισθησεται τα προπυλα και διακοψον εις κεφαλας παντων· και τους καταλοιπους αυτων εν ρομφαιᾳ αποκτενω, ου μη διαφυγῃ εξ αυτων φευγων, και ου μη διασωθη εξ αυτων ανασωζομενος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| εαν κατακρυβωσιν εις ᾅδου, εκειθεν η χειρ μου ανασπασει αυτους· και εαν αναβωσιν εις τον ουρανον, εκειθεν καταξω αυτους·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| εαν εγκατακρυβωσιν εις την κορυφην του Καρμηλου, εκειθεν εξερευνησω και ληψομαι αυτους· και εαν καταδυσωσιν εξ οφθαλμων μου εις τα βαθη της θαλασσης, εκει εντελουμαι τω δρακοντι και δηξεται αυτους·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και εαν πορευθωσιν εν αιχμαλωσιᾳ προ προσωπου των εχθρων αυτων, εκει εντελουμαι τη ρομφαιᾳ και αποκτενει αυτους. και στηριω τους οφθαλμους μου επ᾿ αυτους εις κακα και ουκ εις αγαθα.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και Κυριος Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ, ο εφαπτομενος της γης και σαλευων αυτην, και πενθησουσι παντες οι κατοικουντες αυτην, και αναβησεται ως ποταμος συντελεια αυτης και καταβησεται ως ποταμος Αιγυπτου·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| ο οικοδομων εις τον ουρανον αναβασιν αυτου και την επαγγελιαν αυτου επι της γης θεμελιων, ο προσκαλουμενος το υδωρ της θαλασσης και εκχεων αυτο επι προσωπον της γης· Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ ονομα αυτω.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| ουχ ως υιοι Αιθιοπων υμεις εστε εμοι, υιοι ᾿Ισραηλ; λεγει Κυριος. ου τον ᾿Ισραηλ ανηγαγον εκ γης Αιγυπτου και τους αλλοφυλους εκ Καππαδοκιας και τους Συρους εκ βοθρου; — 8 ᾿Ιδου οι οφθαλμοι Κυριου του Θεου επι την βασιλειαν των αμαρτωλων και εξαρω αυτην απο προσωπου της γης· πλην οτι ουκ εις τελος εξαρω τον οικον ᾿Ιακωβ, λεγει Κυριος.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| διοτι ιδου εγω εντελλομαι και λικμησω εν πασι τοις εθνεσι τον οικον ᾿Ισραηλ, ὃν τροπον λικμαται εν τω λικμω και ου μη πεσῃ συντριμμα επι την γην.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| εν ρομφαιᾳ τελευτησουσι παντες αμαρτωλοι λαου μου οι λεγοντες· ου μη εγγισῃ ουδ᾿ ου μη γενηται εφ᾿ ημας τα κακα.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| εν τη ημερᾳ εκεινῃ αναστησω την σκηνην Δαυιδ την πεπτωκυιαν και ανοικοδομησω τα πεπτωκοτα αυτης και τα κατεσκαμμενα αυτης αναστησω και ανοικοδομησω αυτην καθως αι ημεραι του αιωνος,<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| οπως εκζητησωσιν οι καταλοιποι των ανθρωπων και παντα τα εθνη, εφ᾿ ους επικεκληται το ονομα μου επ᾿ αυτους, λεγει Κυριος ο Θεος ο ποιων παντα ταυτα.<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και καταληψεται ο αμητος τον τρυγητον, και περκασει η σταφυλη εν τω σπορω, και αποσταλαξει τα ορη γλυκασμον, και παντες οι βουνοι συμφυτοι εσονται·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και επιστρεψω την αιχμαλωσιαν του λαου μου ᾿Ισραηλ, και οικοδομησουσι πολεις τας ηφανισμενας και κατοικησουσι και φυτευσουσιν αμπελωνας και πιονται τον οινον αυτων και ποιησουσι κηπους και φαγονται τον καρπον αυτων·<br>Αμως-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και καταφυτευσω αυτους επι της γης αυτων και ου μη εκσπασθωσιν ουκετι απο της γης, ἧς εδωκα αυτοις, λεγει Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς Μιχαιαν τον του Μωρασθει εν ημεραις ᾿Ιωαθαμ και ῎Αχαζ και ᾿Εζεκιου βασιλεων ᾿Ιουδα, υπερ ων ειδε περι Σαμαρειας και περι ῾Ιερουσαλημ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ᾿Ακουσατε, λαοι, λογους, και προσεχετω η γη και παντες οι εν αυτη, και εσται Κυριος εν υμιν εις μαρτυριον, Κυριος εξ οικου αγιου αυτου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| διοτι ιδου Κυριος εκπορευεται εκ του τοπου αυτου και καταβησεται και επιβησεται επι τα υψη της γης,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και σαλευθησεται τα ορη υποκατωθεν αυτου, και αι κοιλαδες τακησονται ως κηρος απο προσωπου πυρος και ως υδωρ καταφερομενον εν καταβασει.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| δι᾿ ασεβειαν ᾿Ιακωβ παντα ταυτα και δι᾿ αμαρτιαν οικου ᾿Ισραηλ. τις η ασεβεια του ᾿Ιακωβ; ου Σαμαρεια; και τις η αμαρτια οικου ᾿Ιουδα; ουχι ῾Ιερουσαλημ; 6 και θησομαι Σαμαρειαν εις οπωροφυλακιον αγρου και εις φυτειαν αμπελωνος και κατασπασω εις χαος τους λιθους αυτης και τα θεμελια αυτης αποκαλυψω.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και παντα τα γλυπτα αυτης κατακοψουσι και παντα τα μισθωματα αυτης εμπρησουσιν εν πυρι, και παντα τα ειδωλα αυτης θησομαι εις αφανισμον· διοτι εκ μισθωματων πορνειας συνηγαγε και εκ μισθωματων πορνειας συνεστρεψεν.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| ενεκεν τουτου κοψεται και θρηνησει, πορευσεται ανυποδετος και γυμνη, ποιησεται κοπετον ως δρακοντων και πενθος ως θυγατερων σειρηνων·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| οτι κατεκρατησεν η πληγη αυτης, διοτι ηλθεν εως ᾿Ιουδα και ηψατο εως πυλης λαου μου, εως ῾Ιερουσαλημ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| οι εν Γεθ, μη μεγαλυνεσθε· οι εν ᾿Ακειμ, μη ανοικοδομειτε εξ οικου κατα γελωτα, γην καταπασασθε κατα γελωτα υμων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| κατοικουσα καλως τας πολεις αυτης, ουκ εξηλθε κατοικουσα Σεννααν κοψασθαι οικον εχομενον αυτης, ληψεται εξ υμων πληγην οδυνης.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| τις ηρξατο εις αγαθα κατοικουσῃ οδυνας; οτι κατεβη κακα παρα Κυριου επι πυλας ῾Ιερουσαλημ,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| ψοφος αρματων και ιππευοντων. κατοικουσα Λαχις, αρχηγος αμαρτιας αυτη εστι τη θυγατρι Σιων, οτι εν σοι ευρεθησαν ασεβειαι του ᾿Ισραηλ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| δια τουτο δωσεις εξαποστελλομενους εως κληρονομιας Γεθ οικους ματαιους· εις κενον εγενοντο τοις βασιλευσι του ᾿Ισραηλ,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| εως τους κληρονομους αγαγωσι, κατοικουσα Λαχις κληρονομια, εως ᾿Οδολλαμ ηξει η δοξα της θυγατρος ᾿Ισραηλ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ξυρησαι και κειραι επι τα τεκνα τα τρυφερα σου, εμπλατυνον την χηρειαν σου ως αετος, οτι ᾐχμαλωτευθησαν απο σου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΓΕΝΟΝΤΟ λογιζομενοι κοπους και εργαζομενοι κακα εν ταις κοιταις αυτων και αμα τη ημερᾳ συνετελουν αυτα, διοτι ουκ ηραν προς τον Θεον χειρας αυτων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και επεθυμουν αγρους και διηρπαζον ορφανους και οικους κατεδυναστευον και διηρπαζον ανδρα και τον οικον αυτου, ανδρα και την κληρονομιαν αυτου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω λογιζομαι επι την φυλην ταυτην κακα, εξ ων ου μη αρητε τους τραχηλους υμων και ου μη πορευθητε ορθοι εξαιφνης, οτι καιρος πονηρος εστιν.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| εν τη ημερᾳ εκεινῃ ληφθησεται εφ᾿ υμας παραβολη, και θρηνηθησεται θρηνος εν μελει λεγων· ταλαιπωριᾳ εταλαιπωρησαμεν· μερις λαου μου κατεμετρηθη εν σχοινιω, και ουκ ην ο κωλυων αυτον του αποστρεψαι· οι αγροι υμων διεμερισθησαν.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| δια τουτο ουκ εσται σοι βαλλων σχοινιον εν κληρω εν εκκλησιᾳ Κυριου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| μη κλαιετε δακρυσι, μηδε δακρυετωσαν επι τουτοις· ουδε γαρ απωσεται ονειδη.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ο λεγων· οικος ᾿Ιακωβ παρωργισε πνευμα Κυριου· ου ταυτα τα επιτηδευματα αυτου εστιν; ουχ οι λογοι αυτου εισι καλοι μετ᾿ αυτου και ορθοι πεπορευνται; 8 και εμπροσθεν ο λαος μου εις εχθραν αντεστη· κατεναντι της ειρηνης αυτου την δοραν αυτου εξεδειραν του αφελεσθαι ελπιδα συντριμμον πολεμου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| δια τουτο ηγουμενοι λαου μου απορριφησονται εκ των οικιων τρυφης αυτων, δια τα πονηρα επιτηδευματα αυτων εξωσθησαν· εγγισατε ορεσιν αιωνιοις.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| αναστηθι και πορευου, οτι ουκ εστι σοι αυτη αναπαυσις ενεκεν ακαθαρσιας. διεφθαρητε φθορα,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| κατεδιωχθητε ουδενος διωκοντος· πνευμα εστησε ψευδος, εσταλαξε σοι εις οινον και μεθυσμα. και εσται εκ της σταγονος του λαου τουτου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| συναγομενος συναχθησεται ᾿Ιακωβ συν πασιν· εκδεχομενος εκδεξομαι τους καταλοιπους του ᾿Ισραηλ, επι το αυτο θησομαι την αποστροφην αυτου· ως προβατα εν θλιψει, ως ποιμνιον εν μεσω κοιτης αυτων εξαλουνται εξ ανθρωπων·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| δια της διακοπης προ προσωπου αυτων διεκοψαν και διηλθον πυλην και εξηλθον δι᾿ αυτης, και εξηλθεν ο βασιλευς αυτων προ προσωπου αυτων, ο δε Κυριος ηγησεται αυτων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ερει· ακουσατε δη ταυτα, αι αρχαι οικου ᾿Ιακωβ και οι καταλοιποι οικου ᾿Ισραηλ. ουχ υμιν εστι του γνωναι το κριμα; 2 μισουντες τα καλα και ζητουντες τα πονηρα, αρπαζοντες τα δερματα αυτων απ᾿ αυτων και τας σαρκας αυτων απο των οστεων αυτων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ὃν τροπον κατεφαγον τας σαρκας του λαου μου και τα δερματα αυτων απ᾿ αυτων εξεδειραν και τα οστεα αυτων συνεθλασαν και εμελισαν ως σαρκας εις λεβητα και ως κρεα εις χυτραν,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ουτως κεκραξονται προς τον Κυριον, και ουκ εισακουσεται αυτων. και αποστρεψει το προσωπον αυτου απ᾿ αυτων εν τω καιρω εκεινω, ανθ᾿ ων επονηρευσαντο εν τοις επιτηδευμασιν αυτων επ᾿ αυτους.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ταδε λεγει Κυριος επι τους προφητας τους πλανωντας τον λαον μου, τους δακνοντας εν τοις οδουσιν αυτων και κηρυσσοντας ειρηνην επ᾿ αυτον, και ουκ εδοθη εις το στομα αυτων, ηγειραν επ᾿ αυτον πολεμον.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| δια τουτο νυξ υμιν εσται εξ ορασεως, και σκοτια εσται υμιν εκ μαντειας, και δυσεται ο ηλιος επι τους προφητας, και συσκοτασει επ᾿ αυτους η ημερα.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και καταισχυνθησονται οι ορωντες τα ενυπνια, και καταγελασθησονται οι μαντεις, και καταλαλησουσι κατ᾿ αυτων παντες αυτοι, διοτι ουκ εσται ο επακουων αυτων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| εαν μη εγω εμπλησω ισχυν εν πνευματι Κυριου και κριματος και δυναστειας του απαγγειλαι τω ᾿Ιακωβ ασεβειας αυτου και τω ᾿Ισραηλ αμαρτιας αυτου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| ακουσατε δη ταυτα, οι ηγουμενοι οικου ᾿Ιακωβ και οι καταλοιποι οικου ᾿Ισραηλ, οι βδελυσσομενοι κριμα και παντα τα ορθα διαστρεφοντες,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| οι οικοδομουντες Σιων εν αιμασι και ῾Ιερουσαλημ εν αδικιαις.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| οι ηγουμενοι αυτης μετα δωρων εκρινον, και οι ιερεις αυτης μετα μισθου απεκρινοντο, και οι προφηται αυτης μετα αργυριου εμαντευοντο, και επι τον Κυριον επανεπαυοντο λεγοντες· ουχι ο Κυριος εν ημιν εστιν; ου μη επελθῃ εφ᾿ ημας κακα.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| δια τουτο δι᾿ ημας Σιων ως αγρος αροτριαθησεται, και ῾Ιερουσαλημ ως οπωροφυλακιον εσται και το ορος του οικου εις αλσος δρυμου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ εσται επ᾿ εσχατων των ημερων εμφανες το ορος Κυριου, ετοιμον επι τας κορυφας των ορεων, και μετεωρισθησεται υπερανω των βουνων· και σπευσουσι προς αυτο λαοι,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και πορευσονται εθνη πολλα και ερουσι· δευτε, αναβωμεν εις το ορος Κυριου και εις τον οικον του Θεου ᾿Ιακωβ, και δειξουσιν ημιν την οδον αυτου, και πορευσομεθα εν ταις τριβοις αυτου· οτι εκ Σιων εξελευσεται νομος και λογος Κυριου εξ ῾Ιερουσαλημ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και κρινει ανα μεσον λαων πολλων και εξελεγξει εθνη ισχυρα εως εις μακραν, και κατακοψουσι τας ρομφαιας αυτων εις αροτρα και τα δορατα αυτων εις δρεπανα, και ουκετι μη ανταρῃ εθνος επ᾿ εθνος ρομφαιαν, και ουκετι μη μαθωσι πολεμειν.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και αναπαυσεται εκαστος υποκατω αμπελου αυτου και εκαστος υποκατω συκης αυτου, και ουκ εσται ο εκφοβων, διοτι το στομα Κυριου παντοκρατορος ελαλησε ταυτα.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| οτι παντες οι λαοι πορευσονται εκαστος την οδον αυτου, ημεις δε πορευσομεθα εν ονοματι Κυριου Θεου ημων εις τον αιωνα και επεκεινα.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος, συναξω την συντετριμμενην και την εξωσμενην εισδεξομαι και ους απωσαμην·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και θησομαι την συντετριμμενην εις υπολειμμα και την απωσμενην εις εθνος δυνατον, και βασιλευσει Κυριος επ᾿ αυτους εν ορει Σιων απο του νυν και εως εις τον αιωνα.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και συ πυργος ποιμνιου αυχμωδης, θυγατερ Σιων, επι σε ηξει και εισελευσεται η αρχη η πρωτη, βασιλεια εκ Βαβυλωνος τη θυγατρι ῾Ιερουσαλημ. — 9 Και νυν ινατι εγνως κακα; μη βασιλευς ουκ ην σοι; η η βουλη σου απωλετο οτι κατεκρατησαν σου ωδινες ως τικτουσης; 10 ωδινε και ανδριζου και εγγιζε, θυγατερ Σιων, ως τικτουσα· διοτι νυν εξελευσῃ εκ πολεως και κατασκηνωσεις εν πεδιω και ηξεις εως Βαβυλωνος· εκειθεν ρυσεται σε και εκειθεν λυτρωσεται σε Κυριος ο Θεος σου εκ χειρος εχθρων σου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και νυν επισυνηχθησαν επι σε εθνη πολλα οι λεγοντες· επιχαρουμεθα, και εποψονται επι Σιων οι οφθαλμοι ημων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| αυτοι δε ουκ εγνωσαν τον λογισμον Κυριου και ου συνηκαν την βουλην αυτου, οτι συνηγαγεν αυτους ως δραγματα αλωνος.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| αναστηθι, και αλοα αυτους, θυγατερ Σιων, οτι τα κερατα σου θησομαι σιδηρα και τας οπλας σου θησομαι χαλκας, και κατατηξεις εν αυτοις εθνη και λεπτυνεις λαους πολλους και αναθησεις τω Κυριω το πληθος αυτων και την ισχυν αυτων τω Κυριω πασης της γης.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| νυν εμφραχθησεται θυγατηρ ᾿Εφραιμ εν φραγμω, συνοχην εταξεν εφ᾿ ημας, εν ραβδω παταξουσιν επι σιαγονα τας φυλας του ᾿Ισραηλ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ συ, Βηθλεεμ, οικος του ᾿Εφραθα, ολιγοστος ει του ειναι εν χιλιασιν ᾿Ιουδα· εκ σου μοι εξελευσεται του ειναι εις αρχοντα εν τω ᾿Ισραηλ, και αι εξοδοι αυτου απ᾿ αρχης εξ ημερων αιωνος.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| δια τουτο δωσει αυτους εως καιρου τικτουσης τεξεται, και οι επιλοιποι των αδελφων αυτων επιστρεψουσιν επι τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και στησεται και οψεται και ποιμανει το ποιμνιον αυτου εν ισχυι Κυριος, και εν τη δοξῃ ονοματος Κυριου Θεου αυτων υπαρξουσι, διοτι νυν μεγαλυνθησονται εως ακρων της γης.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εσται αυτη ειρηνη· οταν ᾿Ασσυριος επελθῃ επι την γην υμων και οταν επιβη επι την χωραν υμων, και επεγερθησονται επ᾿ αυτον επτα ποιμενες και οκτω δηγματα ανθρωπων·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| και ποιμανουσι τον ᾿Ασσουρ εν ρομφαιᾳ και την γην του Νεβρωδ εν τη ταφρω αυτης· και ρυσεται εκ του ᾿Ασσουρ, οταν επελθῃ επι την γην υμων και οταν επιβη επι τα ορια υμων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και εσται το υπολειμμα του ᾿Ιακωβ εν τοις εθνεσιν εν μεσω λαων πολλων ως δροσος παρα Κυριου πιπτουσα και ως αρνες επι αγρωστιν, οπως μη συναχθη μηδεις μηδε υποστη εν υιοις ανθρωπων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και εσται το υπολειμμα ᾿Ιακωβ εν τοις εθνεσιν εν μεσω λαων πολλων ως λεων εν κτηνεσι εν τω δρυμω και ως σκυμνος εν ποιμνιοις προβατων, ὃν τροπον οταν διελθῃ και διαστειλας αρπασῃ και μη η ο εξαιρουμενος.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| υψωθησεται η χειρ σου επι τους θλιβοντας σε, και παντες οι εχθροι σου εξολοθρευθησονται. — 9 Και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος, εξολοθρευσω τους ιππους εκ μεσου σου και απολω τα αρματα σου 10 και εξολοθρευσω τας πολεις της γης σου και εξαρω παντα τα οχυρωματα σου·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| και εξαρω τα φαρμακα σου εκ των χειρων σου, και αποφθεγγομενοι ουκ εσονται εν σοι·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| και εξολοθρευσω τα γλυπτα σου και τας στηλας σου εκ μεσου σου, και ουκετι μη προσκυνησῃς τοις εργοις των χειρων σου·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και εκκοψω τα αλση εκ μεσου σου και αφανιω τας πολεις σου·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και ποιησω εν οργη και εν θυμω εκδικησιν εν τοις εθνεσιν, ανθ᾿ ων ουκ εισηκουσαν.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΑΚΟΥΣΑΤΕ δη λογον Κυριου· Κυριος ειπεν· αναστηθι κριθητι προς τα ορη, και ακουσατωσαν βουνοι φωνην σου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| ακουσατε ορη, την κρισιν του Κυριου, και αι φαραγγες θεμελια της γης, οτι κρισις τω Κυριω προς τον λαον αυτου, και μετα του ᾿Ισραηλ διελεγχθησεται.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| λαος μου, τι εποιησα σοι η τι ελυπησα σε η τι παρηνωχλησα σοι; αποκριθητι μοι.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| διοτι ανηγαγον σε εκ γης Αιγυπτου και εξ οικου δουλειας ελυτρωσαμην σε και εξαπεστειλα προ προσωπου σου τον Μωυσην και ᾿Ααρων και Μαριαμ.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| λαος μου, μνησθητι δη τι εβουλευσατο κατα σου Βαλακ βασιλευς Μωαβ και τι απεκριθη αυτω Βαλααμ υιος του Βεωρ απο των σχοινων εως του Γαλγαλ, οπως γνωσθη η δικαιοσυνη του Κυριου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| εν τινι καταλαβω τον Κυριον, αντιληψομαι Θεου μου ῾Υψιστου; ει καταληψομαι αυτον εν ολοκαυτωμασιν, εν μοσχοις ενιαυσιοις; 7 ει προσδεξεται Κυριος εν χιλιασι κριων η εν μυριασι χιμαρων πιονων; ει δω πρωτοτοκα μου υπερ ασεβειας, καρπον κοιλιας μου υπερ αμαρτιας ψυχης μου; 8 ει ανηγγελη σοι, ανθρωπε, τι καλον; η τι Κυριος εκζητει παρα σου αλλ᾿ η του ποιειν κριμα και αγαπαν ελεον και ετοιμον ειναι του πορευεσθαι μετα Κυριου Θεου σου; — 9 Φωνη Κυριου τη πολει επικληθησεται, και σωσει φοβουμενους το ονομα αυτου. ακουε, φυλη, και τις κοσμησει πολιν; 10 μη πυρ και οικος ανομου θησαυριζων θησαυρους ανομους και μετα υβρεως αδικια; 11 ει δικαιωθησεται εν ζυγω ανομος και εν μαρσιππω σταθμια δολου; 12 εξ ων τον πλουτον αυτων ασεβειας επλησαν, και οι κατοικουντες αυτην ελαλουν ψευδη, και η γλωσσα αυτων υψωθη εν τω στοματι αυτων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και εγω αρξομαι του παταξαι σε, αφανιω σε εν ταις αμαρτιαις σου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| συ φαγεσαι και ου μη εμπλησθης· και συσκοτασει εν σοι και εκνευσει, και ου μη διασωθης· και οσοι ἂν διασωθωσιν, εις ρομφαιαν παραδοθησονται.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| συ σπερεις και ου μη αμησῃς, συ πιεσεις ελαιαν και ου μη αλειψῃ ελαιον, και οινον και ου μη πιητε, και αφανισθησεται νομιμα λαου μου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| και εφυλαξας τα δικαιωματα Ζαμβρι και παντα τα εργα οικου ᾿Αχααβ και επορευθητε εν ταις βουλαις αυτων, οπως παραδω σε εις αφανισμον και τους κατοικουντας αυτην εις συρισμον· και ονειδη λαων ληψεσθε.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΟΙΜΟΙ, οτι εγενηθην ως συναγων καλαμην εν αμητω, και ως επιφυλλιδα εν τρυγητω, ουχ υπαρχοντος βοτρυος του φαγειν τα πρωτογονα. οιμοι, ψυχη,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| οτι απολωλεν ευσεβης απο της γης και κατορθων εν ανθρωποις ουχ υπαρχει· παντες εις αιματα δικαζονται, εκαστος τον πλησιον αυτου εκθλιβουσιν εκθλιβη,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| επι το κακον τας χειρας αυτων ετοιμαζουσιν. ο αρχων αιτει, και ο κριτης ειρηνικους λογους ελαλησε, καταθυμιον ψυχης αυτου εστι. και εξελουμαι τα αγαθα αυτων 4 ως σης εκτρωγων και βαδιζων επι κανονος εν ημερᾳ σκοπιας. ουαι ουαι, αι εκδικησεις σου ηκασι, νυν εσονται κλαυθμοι αυτων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| μη καταπιστευετε εν φιλοις και μη ελπιζετε επι ηγουμενοις, απο της συγκοιτου σου φυλαξαι του αναθεσθαι τι αυτη·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| διοτι υιος ατιμαζει πατερα, θυγατηρ επαναστησεται επι την μητερα αυτης, νυμφη επι την πενθεραν αυτης, εχθροι παντες ανδρος οι εν τω οικω αυτου. — 7 ᾿Εγω δε επι τον Κυριον επιβλεψομαι, υπομενω επι τω Θεω τω σωτηρι μου, εισακουσεται μου ο Θεος μου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| μη επιχαιρε μοι, η εχθρα μου, οτι πεπτωκα· και αναστησομαι, διοτι εαν καθισω εν τω σκοτει, Κυριος φωτιει μοι.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| οργην Κυριου υποισω, οτι ημαρτον αυτω, εως του δικαιωσαι αυτον την δικην μου· και ποιησει το κριμα μου και εξαξει με εις το φως. οψομαι την δικαιοσυνην αυτου,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| και οψεται η εχθρα μου και περιβαλειται αισχυνην η λεγουσα προς με· που Κυριος ο Θεος σου; οι οφθαλμοι μου εποψονται αυτην· νυν εσται εις καταπατημα ως πηλος εν ταις οδοις 11 ημερας αλοιφης πλινθου. εξαλειψις σου η ημερα εκεινη, και αποτριψεται νομιμα σου η ημερα εκεινη·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και αι πολεις σου ηξουσιν εις ομαλισμον και εις διαμερισμον ᾿Ασσυριων και αι πολεις σου αι οχυραι εις διαμερισμον απο Τυρου εως του ποταμου και απο θαλασσης εως θαλασσης και απο ορους εως του ορους·<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εσται η γη εις αφανισμον συν τοις κατοικουσιν αυτην απο καρπων επιτηδευματων αυτων. — 14 Ποιμανε λαον σου εν ραβδω σου, προβατα κληρονομιας σου, κατασκηνουντας καθ᾿ εαυτους δρυμον εν μεσω του Καρμηλου· νεμησονται την Βασανιτιν και την Γαλλαδιτιν καθως αι ημεραι του αιωνος.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και κατα τας ημερας εξοδιας σου εξ Αιγυπτου οψεσθε θαυμαστα.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| οψονται εθνη και καταισχυνθησονται εκ πασης της ισχυος αυτων, επιθησουσι χειρας επι το στομα αυτων, τα ωτα αυτων αποκωφωθησεται,<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| λειξουσι χουν ως οφεις συροντες γην, συγχυθησονται εν συγκλεισμω αυτων· επι τω Κυριω Θεω ημων εκστησονται και φοβηθησονται απο σου.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| τις Θεος ωσπερ συ; εξαιρων ανομιας και υπερβαινων ασεβειας τοις καταλοιποις της κληρονομιας αυτου και ου συνεσχεν εις μαρτυριον οργην αυτου, οτι θελητης ελεους εστιν.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| αυτος επιστρεψει και οικτειρησει ημας, καταδυσει τας αδικιας ημων και απορριφησονται εις τα βαθη της θαλασσης, πασας τας αμαρτιας ημων.<br>Μιχαιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| δωσει εις αληθειαν τω ᾿Ιακωβ, ελεον τω ῾Αβρααμ, καθοτι ωμοσας τοις πατρασιν ημων κατα τας ημερας τας εμπροσθεν.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΟΓΟΣ Κυριου, ὃς εγενηθη προς ᾿Ιωηλ τον του Βαθουηλ.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ᾿Ακουσατε ταυτα, οι πρεσβυτεροι, και ενωτισασθε, παντες οι κατοικουντες την γην. ει γεγονε τοιαυτα εν ταις ημεραις υμων η εν ταις ημεραις των πατερων υμων; 3 υπερ αυτων τοις τεκνοις υμων διηγησασθε, και τα τεκνα υμων τοις τεκνοις αυτων, και τα τεκνα αυτων εις γενεαν ετεραν.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| τα καταλοιπα της καμπης κατεφαγεν η ακρις, και τα καταλοιπα της ακριδος κατεφαγεν ο βρουχος, και τα καταλοιπα του βρουχου κατεφαγεν η ερυσιβη.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| εκνηψατε, οι μεθυοντες, εξ οινου αυτων και κλαυσατε· θρηνησατε, παντες οι πινοντες οινον εις μεθην, οτι εξῄρθη εκ στοματος υμων ευφροσυνη και χαρα.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| οτι εθνος ανεβη επι την γην μου ισχυρον και αναριθμητον, οι οδοντες αυτου, οδοντες λεοντος, και αι μυλαι αυτου σκυμνου.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| εθετο την αμπελον μου εις αφανισμον και τας συκας μου εις συγκλασμον· ερευνων εξηρευνησεν αυτην και ερριψεν, ελευκανε τα κληματα αυτης.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| θρηνησον προς με υπερ νυμφην περιεζωσμενην σακκον επι τον ανδρα αυτης τον παρθενικον.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| εξηρται θυσια και σπονδη εξ οικου Κυριου. πενθειτε, οι ιερεις οι λειτουργουντες θυσιαστηριω Κυριου,<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| οτι τεταλαιπωρηκε τα πεδια· πενθειτω η γη, οτι τεταλαιπωρηκε σιτος, εξηρανθη οινος, ωλιγωθη ελαιον.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εξηρανθησαν γεωργοι· θρηνειτε, κτηματα, υπερ πυρου και κριθης, οτι απολωλε τρυγητος εξ αγρου·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| η αμπελος εξηρανθη, και αι συκαι ωλιγωθησαν· ροα και φοινιξ και μηλον και παντα τα ξυλα του αγρου εξηρανθησαν, οτι ᾔσχυναν χαραν οι υιοι των ανθρωπων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| περιζωσασθε και κοπτεσθε, οι ιερεις, θρηνειτε οι λειτουργουντες θυσιαστηριω· εισελθετε υπνωσατε εν σακκοις λειτουργουντες Θεω, οτι απεσχηκεν εξ οικου Θεου υμων θυσια και σπονδη.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| αγιασατε νηστειαν, κηρυξατε θεραπειαν, συναγαγετε πρεσβυτερους παντας κατοικουντας γην εις οικον Θεου υμων και κεκραξετε προς Κυριον εκτενως·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| οιμοι, οιμοι, οιμοι εις ημεραν, οτι εγγυς η ημερα Κυριου και ως ταλαιπωρια εκ ταλαιπωριας ηξει.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| κατεναντι των οφθαλμων υμων βρωματα εξωλοθρευθη, εξ οικου Θεου υμων ευφροσυνη και χαρα.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| εσκιρτησαν δαμαλεις επι ταις φατναις αυτων, ηφανισθησαν θησαυροι, κατεσκαφησαν ληνοι, οτι εξηρανθη σιτος.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| τι αποθησομεν εαυτοις; εκλαυσαν βουκολια βοων, οτι ουχ υπηρχε νομη αυτοις, και τα ποιμνια των προβατων ηφανισθησαν.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| προς σε, Κυριε, βοησομαι, οτι πυρ ανηλωσε τα ωραια της ερημου, και φλοξ ανηψε παντα τα ξυλα του αγρου·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και τα κτηνη του πεδιου ανεβλεψαν προς σε, οτι εξηρανθησαν αφεσεις υδατων και πυρ κατεφαγε τα ωραια της ερημου.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΣΑΛΠΙΣΑΤΕ σαλπιγγι εν Σιων, κηρυξατε εν ορει αγιω μου, και συγχυθητωσαν παντες οι κατοικουντες την γην, διοτι παρεστιν ημερα Κυριου, οτι εγγυς,<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ημερα σκοτους και γνοφου, ημερα νεφελης και ομιχλης. ως ορθρος χυθησεται επι τα ορη λαος πολυς και ισχυρος· ομοιος αυτω ου γεγονεν απο του αιωνος και μετ᾿ αυτον ου προστεθησεται εως ετων εις γενεας γενεων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| τα εμπροσθεν αυτου πυρ αναλισκον, και τα οπισω αυτου αναπτομενη φλοξ· ως παραδεισος τρυφης η γη προ προσωπου αυτου, και τα οπισθεν αυτου πεδιον αφανισμου, και ανασωζομενος ουκ εσται αυτω.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ως ορασις ιππων η οψις αυτων, και ως ιππεις ουτως καταδιωξονται·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ως φωνη αρματων επι τας κορυφας των ορεων εξαλουνται και ως φωνη φλογος πυρος κατεσθιουσης καλαμην και ως λαος πολυς και ισχυρος παρατασσομενος εις πολεμον.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| απο προσωπου αυτου συντριβησονται λαοι, παν προσωπον ως προσκαυμα χυτρας.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ως μαχηται δραμουνται και ως ανδρες πολεμισται αναβησονται επι τα τειχη, και εκαστος εν τη οδω αυτου πορευσεται, και ου μη εκκλινουσι τας τριβους αυτων,<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και εκαστος απο του αδελφου αυτου ουκ αφεξεται, καταβαρυνομενοι εν τοις οπλοις αυτων πορευσονται και εν τοις βελεσιν αυτων πεσουνται και ου μη συντελεσθωσι.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| της πολεως επιληψονται και επι των τειχεων δραμουνται και επι τας οικιας αναβησονται και δια θυριδων εισελευσονται ως κλεπται.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| προ προσωπου αυτων συγχυθησεται η γη και σεισθησεται ο ουρανος, ο ηλιος και η σεληνη συσκοτασουσι, και τα αστρα δυσουσι το φεγγος αυτων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| και Κυριος δωσει φωνην αυτου προ προσωπου δυναμεως αυτου, οτι πολλη εστι σφοδρα η παρεμβολη αυτου, οτι ισχυρα εργα λογων αυτου· διοτι μεγαλη η ημερα Κυριου, επιφανης σφοδρα, και τις εσται ικανος αυτη; 12 και νυν λεγει Κυριος ο Θεος υμων· επιστραφητε προς με εξ ολης της καρδιας υμων και εν νηστειᾳ και εν κλαυθμω και εν κοπετω·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και διαρρηξατε τας καρδιας υμων και μη τα ιματια υμων και επιστραφητε προς Κυριον τον Θεον υμων, οτι ελεημων και οικτιρμων εστι, μακροθυμος και πολυελεος και μετανοων επι ταις κακιαις.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| τις οιδεν ει επιστρεψει και μετανοησει και υπολειψεται οπισω αυτου ευλογιαν και θυσιαν και σπονδην Κυριω τω Θεω υμων; 15 σαλπισατε σαλπιγγι εν Σιων, αγιασατε νηστειαν, κηρυξατε θεραπειαν,<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| συναγαγετε λαον, αγιασατε εκκλησιαν, εκλεξασθε πρεσβυτερους, συναγαγετε νηπια θηλαζοντα μαστους, εξελθετω νυμφιος εκ του κοιτωνος αυτου και νυμφη εκ του παστου αυτης.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ανα μεσον της κρηπιδος του θυσιαστηριου κλαυσονται οι ιερεις οι λειτουργουντες τω Κυριω και ερουσι· φεισαι, Κυριε, του λαου σου και μη δως την κληρονομιαν σου εις ονειδος του καταρξαι αυτων εθνη, οπως μη ειπωσιν εν τοι εθνεσι· που εστιν ο Θεος αυτων; — 18 Και εζηλωσε Κυριος την γην αυτου και εφεισατο του λαου αυτου.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| και απεκριθη Κυριος και ειπε τω λαω αυτου· ιδου εγω εξαποστελλω υμιν τον σιτον και τον οινον και το ελαιον, και εμπλησθησεσθε αυτων, και ου δωσω υμας ουκετι εις ονειδισμον εν τοις εθνεσι·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| και τον απο Βορρα εκδιωξω αφ᾿ υμων και εξωσω αυτον εις γην ανυδρον και αφανιω το προσωπον αυτου εις την θαλασσαν την πρωτην και τα οπισω αυτου εις την θαλασσαν την εσχατην, και αναβησεται η σαπρια αυτου, και αναβησεται ο βρομος αυτου, οτι εμεγαλυνε τα εργα αυτου.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| θαρσει, γη, χαιρε και ευφραινου, οτι εμεγαλυνε Κυριος του ποιησαι.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| θαρσειτε, κτηνη του πεδιου, οτι βεβλαστηκε τα πεδια της ερημου, οτι ξυλον ηνεγκε τον καρπον αυτου, συκη και αμπελος εδωκαν την ισχυν αυτων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και τα τεκνα Σιων, χαιρετε και ευφραινεσθε επι τω Κυριω Θεω υμων, διοτι εδωκεν υμιν τα βρωματα εις δικαιοσυνην και βρεξει υμιν υετον πρωιμον και οψιμον καθως εμπροσθεν.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και πλησθησονται αι αλωνες σιτου, και υπερεκχυθησονται αι ληνοι οινου και ελαιου.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και ανταποδωσω υμιν αντι των ετων ων κατεφαγεν η ακρις και ο βρουχος και η ερυσιβη και η καμπη, η δυναμις μου η μεγαλη, ἣν εξαπεστειλα εις υμας.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και φαγεσθε εσθιοντες και εμπλησθησεσθε και αινεσετε το ονομα Κυριου του Θεου υμων, α εποιησε μεθ᾿ υμων εις θαυμασια, και ου μη καταισχυνθη ο λαος μου εις τον αιωνα·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| και επιγνωσεσθε οτι εν μεσω του ᾿Ισραηλ εγω ειμι, και εγω Κυριος ο Θεος υμων, και ουκ εστιν ετι πλην εμου, και ου μη καταισχυνθωσιν ετι ο λαος μου εις τον αιωνα.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ εσται μετα ταυτα και εκχεω απο του πνευματος μου επι πασαν σαρκα, και προφητευσουσιν οι υιοι υμων και αι θυγατερες υμων, και οι πρεσβυτεροι υμων ενυπνια ενυπνιασθησονται, και οι νεανισκοι υμων ορασεις οψονται·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και επι τους δουλους μου και επι τας δουλας μου εν ταις ημεραις εκειναις εκχεω απο του πνευματος μου.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και δωσω τερατα εν ουρανω και επι της γης, αιμα και πυρ και ατμιδα καπνου·<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ο ηλιος μεταστραφησεται εις σκοτος και η σεληνη εις αιμα πριν ελθειν την ημεραν Κυριου την μεγαλην και επιφανη.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και εσται, πας, ὃς ἂν επικαλεσηται το ονομα Κυριου, σωθησεται· οτι εν τω ορει Σιων και εν ῾Ιερουσαλημ εσται ανασωζομενος, καθοτι ειπε Κυριος, και ευαγγελιζομενοι, ους Κυριος προσκεκληται.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΟΤΙ ιδου εγω εν ταις ημεραις εκειναις και εν τω καιρω εκεινω, οταν επιστρεψω την αιχμαλωσιαν ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ,<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και συναξω παντα τα εθνη και καταξω αυτα εις την κοιλαδα ᾿Ιωσαφατ και διακριθησομαι προς αυτους εκει υπερ του λαου μου και της κληρονομιας μου ᾿Ισραηλ, οἳ διεσπαρησαν εν τοις εθνεσι· και την γην μου καταδιειλαντο 3 και επι τον λαον μου εβαλον κληρους και εδωκαν τα παιδαρια πορναις και τα κορασια επωλουν αντι του οινου και επινον.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και τι υμεις εμοι, Τυρος και Σιδων και πασα Γαλιλαια αλλοφυλων; μη ανταποδομα υμεις ανταποδιδοτε μοι; η μνησικακειτε υμεις επ᾿ εμοι οξεως; και ταχεως ανταποδωσω το ανταποδομα υμων εις κεφαλας υμων,<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ανθ᾿ ων το αργυριον μου και το χρυσιον μου ελαβετε και τα επιλεκτα μου τα καλα εισηνεγκατε εις τους ναους υμων 6 και τους υιους ᾿Ιουδα και τους υιους ῾Ιερουσαλημ απεδοσε τοις υιοις των ῾Ελληνων, οπως εξωσητε αυτους εκ των οριων αυτων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και ιδου εγω εξεγειρω αυτους εκ του τοπου, ου απεδοσθε αυτους εκει, και ανταποδωσω το ανταποδομα υμων εις κεφαλας υμων 8 και αποδωσομαι τους υιους υμων και τας θυγατερας υμων εις χειρας των υιων ᾿Ιουδα, και αποδωσονται αυτους εις αιχμαλωσιαν εις εθνος μακραν απεχον, οτι Κυριος ελαλησε. — 9 Κηρυξατε ταυτα εν τοις εθνεσιν, αγιασατε πολεμον, εξεγειρατε τους μαχητας, προσαγαγετε και αναβαινετε, παντες ανδρες πολεμισται.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| συγκοψατε τα αροτρα υμων εις ρομφαιας και τα δρεπανα υμων εις σειρομαστας· ο αδυνατος λεγετω οτι ισχυω εγω.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| συναθροιζεσθε και εισπορευεσθε, παντα τα εθνη κυκλοθεν, και συναχθητε εκει· ο πρᾳΰς εστω μαχητης.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| εξεγειρεσθωσαν και αναβαινετωσαν παντα τα εθνη εις την κοιλαδα ᾿Ιωσαφατ, διοτι εκει καθιω του διακριναι παντα τα εθνη κυκλοθεν.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| εξαποστειλατε δρεπανα, οτι παρεστηκεν ο τρυγητος· εισπορευεσθε, πατειτε, διοτι πληρης η ληνος· υπερεκχειτε τα υποληνια, οτι πεπληθυνται τα κακα αυτων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ηχοι εξηχησαν εν τη κοιλαδι της δικης, οτι εγγυς ημερα Κυριου εν τη κοιλαδι της δικης.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| ο ηλιος και η σεληνη συσκοτασουσι, και οι αστερες δυσουσι φεγγος αυτων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ο δε Κυριος εκ Σιων ανακεκραξεται και εξ ῾Ιερουσαλημ δωσει φωνην αυτου, και σεισθησεται ο ουρανος και η γη· ο δε Κυριος φεισεται του λαου αυτου, και ενισχυσει τους υιους ᾿Ισραηλ.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| και επιγνωσεσθε, διοτι εγω Κυριος ο Θεος υμων ο κατασκηνων εν Σιων ορει αγιω μου· και εσται ῾Ιερουσαλημ αγια, και αλλογενεις ου διελευσονται δι᾿ αυτης ουκετι.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ αποσταλαξει τα ορη γλυκασμον, και οι βουνοι ρυησονται γαλα, και πασαι αι αφεσεις ᾿Ιουδα ρυησονται υδατα, και πηγη εξ οικου Κυριου εξελευσεται και ποτιει τον χειμαρρουν των σχοινων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| Αιγυπτος εις αφανισμον εσται, και η ᾿Ιδουμαια εις πεδιον αφανισμου εσται εξ αδικιων υιων ᾿Ιουδα, ανθ᾿ ων εξεχεαν αιμα δικαιον εν τη γη αυτων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| η δε ᾿Ιουδαια εις τον αιωνα κατοικηθησεται και ῾Ιερουσαλημ εις γενεας γενεων.<br>Ιωηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| και εκζητησω το αιμα αυτων και ου μη αθωωσω, και Κυριος κατασκηνωσει εν Σιων.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΟΡΑΣΙΣ ᾿Οβδιου. Ταδε λεγει Κυριος ο Θεος τη ᾿Ιδουμαιᾳ· ακοην ηκουσα παρα Κυριου, και περιοχην εις τα εθνη εξαπεστειλεν. αναστητε, και εξαναστωμεν επ᾿ αυτην εις πολεμον.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ιδου ολιγοστον δεδωκα σε εν τοις εθνεσιν, ητιμωμενος ει συ σφοδρα.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| υπερηφανια της καρδιας σου επηρε σε κατασκηνουντα εν ταις οπαις των πετρων, υψων κατοικιαν αυτου, λεγων εν καρδιᾳ αυτου· τις καταξει με επι την γην; 4 εαν μετεωρισθης ως αετος και εαν ανα μεσον των αστρων θης νοσσιαν σου, εκειθεν καταξω σε, λεγε Κυριος.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| ει κλεπται εισηλθον προς σε η λῃσται νυκτος, που ἂν απερριφης; ουκ ἂν εκλεψαν τα ικανα εαυτοις; και ει τρυγηται εισηλθον προς σε, ουκ ἂν υπελιποντο επιφυλλιδα; 6 πως εξηρευνηθη ῾Ησαυ και κατεληφθη τα κεκρυμμενα αυτου; 7 εως των οριων εξαπεστειλαν σε παντες οι ανδρες της διαθηκης σου, αντεστησαν σοι, ηδυνασθησαν προς σε ανδρες ειρηνικοι σου, εθηκαν ενεδρα υποκατω σου, ουκ εστι συνεσις αυτοις.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος, απολω σοφους εκ της ᾿Ιδουμαιας και συνεσιν εξ ορους ῾Ησαυ·<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και πτοηθησονται οι μαχηται σου οι εκ Θαιμαν, οπως εξαρθη ανθρωπος εξ ορους ῾Ησαυ 10 δια την σφαγην και την ασεβειαν την εις τον αδελφον σου ᾿Ιακωβ, και καλυψει σε αισχυνη και εξαρθησῃ εις τον αιωνα. —11 ᾿Αφ᾿ ἧς ημερας αντεστης εξεναντιας εν ημεραις αιχμαλωτευοντων αλλογενων δυναμιν αυτου και αλλοτριοι εισηλθον εις πυλας αυτου και επι ῾Ιερουσαλημ εβαλον κληρους, και συ ης ως εις εξ αυτων.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και μη επιδῃς ημεραν αδελφου σου εν ημερᾳ αλλοτριων και μη επιχαρης επι τους υιους ᾿Ιουδα εν ημερᾳ απωλειας αυτων και μη μεγαλορρημονησῃς εν ημερᾳ θλιψεως,<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| μηδε εισελθῃς εις πυλας λαων εν ημερᾳ πονων αυτων, μηδε επιδῃς και συ την συναγωγην αυτων εν ημερᾳ ολεθρου αυτων και μη συνεπιθη επι την δυναμιν αυτων εν ημερᾳ απωλειας αυτων.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| μηδε επιστης επι τας διεκβολας αυτων του εξολοθρευσαι τους ανασωζομενους αυτων, μηδε συγκλεισῃς τους φευγοντας εξ αυτων εν ημερᾳ θλιψεως.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| διοτι εγγυς ημερα Κυριου επι παντα τα εθνη· ὃν τροπον εποιησας, ουτως εσται σοι· το ανταποδομα σου ανταποδοθησεται εις κεφαλην σου.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| διοτι ὃν τροπον επιες επι το ορος το αγιον μου, πιονται παντα τα εθνη οινον· πιονται και καταβησονται και εσονται καθως ουχ υπαρχοντες. —17 ᾿Εν δε τω ορει Σιων εσται η σωτηρια, και εσται αγιον· και κατακληρονομησουσιν ο οικος ᾿Ιακωβ τους κατακληρονομησαντας αυτους.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και εσται ο οικος ᾿Ιακωβ πυρ, ο δε οικος ᾿Ιωσηφ φλοξ, ο δε οικος ῾Ησαυ εις καλαμην, και εκκαυθησονται εις αυτους και καταφαγονται αυτους, και ουκ εσται πυροφορος εν τω οικω ῾Ησαυ, διοτι Κυριος ελαλησε.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και κατακληρονομησουσιν οι εν Ναγεβ το ορος το ῾Ησαυ και οι εν τη Σεφηλα τους αλλοφυλους και κατακληρονομησουσι το ορος ᾿Εφραιμ και το πεδιον Σαμαρειας και Βενιαμιν και την Γαλααδιτιν.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και της μετοικεσιας η αρχη αυτη· τοις υιοις ᾿Ισραηλ γη των Χαναναιων εως Σαρεπτων και η μετοικεσια ῾Ιερουσαλημ εως ᾿Εφραθα, και κληρονομησουσι τας πολεις του Ναγεβ.<br>Οβδιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και αναβησονται ανασωζομενοι εξ ορους Σιων του εκδικησαι το ορος ῾Ησαυ, και εσται τω Κυριω η βασιλεια.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς ᾿Ιωναν τον του ᾿Αμαθι λεγων·<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| αναστηθι και πορευθητι εις Νινευη την πολιν την μεγαλην και κηρυξον εν αυτη, οτι ανεβη η κραυγη της κακιας αυτης προς με.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ανεστη ᾿Ιωνας του φυγειν εις Θαρσις εκ προσωπου Κυριου και κατεβη εις ᾿Ιοππην και ευρε πλοιον βαδιζον εις Θαρσις και εδωκε τον ναυλον αυτου και ενεβη εις αυτο του πλευσαι μετ᾿ αυτων εις Θαρσις εκ προσωπου Κυριου.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και Κυριος εξηγειρε πνευμα μεγα εις την θαλασσαν, και εγενετο κλυδων μεγας εν τη θαλασσῃ, και το πλοιον εκινδυνευε του συντριβηναι.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και εφοβηθησαν οι ναυτικοι και ανεβοησαν εκαστος προς το θεον αυτου και εκβολην εποιησαντο των σκευων των εν τω πλοιω εις την θαλασσαν του κουφισθηναι απ᾿ αυτων. ᾿Ιωνας δε κατεβη εις την κοιλην του πλοιου και εκαθευδε και ερρεγχε.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και προσηλθε προς αυτον ο πρωρευς και ειπεν αυτω· τι συ ρεγχεις; αναστα και επικαλου τον Θεον σου, οπως διασωσῃ ο Θεος ημας και ου μη απολωμεθα.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και ειπεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου· δευτε βαλωμεν κληρους και επιγνωμεν τινος ενεκεν η κακια αυτη εστιν εν ημιν; και εβαλον κληρους, και επεσεν ο κληρος επι ᾿Ιωναν.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ειπον προς αυτον· απαγγειλον ημιν τινος ενεκεν η κακια αυτη εστιν εν ημιν; τις σου η εργασια εστι; και ποθεν ερχῃ, και του πορευῃ, και εκ ποιας χωρας και εκ ποιου λαου ει συ; 9 και ειπε προς αυτους· δουλος Κυριου ειμι εγω και τον Κυριον Θεον του ουρανου εγω σεβομαι, ὃς εποιησε την θαλασσαν και την ξηραν.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και εφοβηθησαν οι ανδρες φοβον μεγαν και ειπον προς αυτον· τι τουτο εποιησας; διοτι εγνωσαν οι ανδρες, οτι εκ προσωπου Κυριου ην φευγων, οτι απηγγειλεν αυτοις.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και ειπον προς αυτον· τι ποιησομεν σοι και κοπασει η θαλασσα αφ᾿ ημων; οτι η θαλασσα επορευετο και εξηγειρε μαλλον κλυδωνα.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και ειπεν ᾿Ιωνας προς αυτους· αρατε με και εμβαλετε με εις την θαλασσαν, και κοπασει η θαλασσα αφ᾿ υμων· διοτι εγνωκα εγω οτι δι᾿ εμε ο κλυδων ο μεγας ουτος εφ᾿ υμας εστι.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και παρεβιαζοντο οι ανδρες του επιστρεψαι προς την γην και ουκ ηδυναντο, οτι η θαλασσα επορευετο και εξηγειρετο μαλλον επ᾿ αυτους.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ανεβοησαν προς Κυριον και ειπαν· μηδαμως, Κυριε, μη απολωμεθα ενεκεν της ψυχης του ανθρωπου τουτου, και μη δως εφ᾿ ημας αιμα δικαιον, διοτι συ, Κυριε, ὃν τροπον εβουλου, πεποιηκας.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ελαβον τον ᾿Ιωναν και εξεβαλον αυτον εις την θαλασσαν, και εστη η θαλασσα εκ του σαλου αυτης.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και εφοβηθησαν οι ανδρες φοβω μεγαλω τον Κυριον και εθησαν θυσιαν τω Κυριω και ηυξαντο τας ευχας.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ προσεταξε Κυριος κητει μεγαλω καταπιειν τον ᾿Ιωναν· και ην ᾿Ιωνας εν τη κοιλιᾳ του κητους τρεις ημερας και τρεις νυκτας.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και προσηυξατο ᾿Ιωνας προς Κυριον τον Θεον αυτου εκ της κοιλιας του κητους 3 και ειπεν· ᾿Εβοησα εν θλιψει μου προς Κυριον τον Θεον μου, και εισηκουσε μου· εκ κοιλιας ᾅδου κραυγης μου ηκουσας φωνης μου.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| απερριψας με εις βαθη καρδιας θαλασσης, και ποταμοι εκυκλωσαν με· παντες οι μετεωρισμοι σου και τα κυματα σου επ᾿ εμε διηλθον.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και εγω ειπα· απωσμαι εξ οφθαλμων σου· ἆρα προσθησω του επιβλεψαι με προς ναον τον αγιον σου; 6 περιεχυθη μοι υδωρ εως ψυχης, αβυσσος εκυκλωσε με εσχατη, εδυ η κεφαλη μου εις σχισμας ορεων.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| κατεβην εις γην, ἧς οι μοχλοι αυτης κατοχοι αιωνιοι, και αναβητω εκ φθορας η ζωη μου, προς σε Κυριε ο Θεος μου.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| εν τω εκλειπειν απ᾿ εμου την ψυχην μου του Κυριου εμνησθην, και ελθοι προς σε η προσευχη μου εις ναον το αγιον σου.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| φυλασσομενοι ματαια και ψευδη ελεον αυτων εγκατελιπον.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| εγω δε μετα φωνης αινεσεως και εξομολογησεως θυσω σοι, οσα ηυξαμην αποδωσω σοι εις σωτηριαν μου τω Κυριω.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| Και προσεταξε Κυριος τω κητει, και εξεβαλε τον ᾿Ιωναν επι την ξηραν.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς ᾿Ιωναν εκ δευτερου λεγων·<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| αναστηθι και πορευθητι εις Νινευη την πολιν την μεγαλην και κηρυξον εν αυτη κατα το κηρυγμα το εμπροσθεν, ὃ εγω ελαλησα προς σε.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και ανεστη ᾿Ιωνας και επορευθη εις Νινευη, καθα ελαλησε Κυριος· η δε Νινευη ην πολις μεγαλη τω Θεω ωσει πορειας οδου τριων ημερων.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ηρξατο ᾿Ιωνας του εισελθειν εις την πολιν ωσει πορειαν ημερας μιας και εκηρυξε και ειπεν· ετι τρεις ημεραι και Νινευη καταστραφησεται.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και επιστευσαν οι ανδρες Νινευη τω Θεω και εκηρυξαν νηστειαν και ενεδυσαντο σακκους απο μεγαλου αυτων εως μικρου αυτων.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ηγγισεν ο λογος προς τον βασιλεα της Νινευη, και εξανεστη απο του θρονου αυτου και περιειλετο την στολην αυτου αφ᾿ εαυτου και περιεβαλετο σακκον και εκαθισεν επι σποδου.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εκηρυχθη και ερρεθη εν τη Νινευη παρα του βασιλεως και παρα των μεγιστανων αυτου λεγων· οι ανθρωποι και τα κτηνη και οι βοες και τα προβατα μη γευσασθωσαν μηδε νεμεσθωσαν μηδε υδωρ πιετωσαν.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και περιεβαλλοντο σακκους οι ανθρωποι και τα κτηνη, και ανεβοησαν προς τον Θεον εκτενως· και απεστρεψαν εκαστος απο της οδου αυτων της πονηρας και απο της αδικιας της εν χερσιν αυτων λεγοντες·<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| τις οιδεν ει μετανοησει ο Θεος και αποστρεψει εξ οργης θυμου αυτου και ου μη απολωμεθα; 10 και ειδεν ο Θεος τα εργα αυτων, οτι απεστρεψαν απο των οδων αυτων των πονηρων, και μετενοησεν ο Θεος επι τη κακιᾳ, ᾗ ελαλησε του ποιησαι αυτοις, και ουκ εποιησε.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ ελυπηθη ᾿Ιωνας λυπην μεγαλην και συνεχυθη,<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και προσηυξατο προς Κυριον και ειπεν· ῏Ω Κυριε, ουχ ουτοι οι λογοι μου ετι οντος μου εν τη γη μου; δια τουτο προεφθασα του φυγειν εις Θαρσις, διοτι εγνων οτι συ ελεημων και οικτιρμων, μακροθυμος και πολυελεος και μετανοων επι ταις κακιαις.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και νυν, δεσποτα Κυριε, λαβε την ψυχην μου απ᾿ εμου, οτι καλον το αποθανειν με μαλλον, η ζην με.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ειπε Κυριος προς ᾿Ιωναν· ει σφοδρα λελυπησαι συ; 5 και εξηλθεν ᾿Ιωνας εκ της πολεως και εκαθισεν απεναντι της πολεως· και εποιησεν εαυτω εκει σκηνην και εκαθητο υποκατω αυτης, εως ου απιδῃ τι εσται τη πολει.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και προσεταξε Κυριος ο Θεος κολοκυνθῃ, και ανεβη υπερ κεφαλης του ᾿Ιωνα του ειναι σκιαν υπερανω της κεφαλης αυτου του σκιαζειν αυτω απο των κακων αυτου. και εχαρη ᾿Ιωνας επι τη κολοκυνθῃ χαραν μεγαλην.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και προσεταξεν ο Θεος σκωληκι εωθινη τη επαυριον, και επαταξε την κολοκυνθαν, και απεξηρανθη.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εγενετο αμα τω ανατειλαι τον ηλιον και προσεταξεν ο Θεος πνευματι καυσωνι συγκαιοντι, και επαταξεν ο ηλιος επι την κεφαλην του ᾿Ιωνα· και ωλιγοψυχησε και επελεγετο την ψυχην αυτου και ειπε· καλον μοι αποθανειν με η ζην.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και ειπεν ο Θεος προς ᾿Ιωναν· ει σφοδρα λελυπησαι συ επι τη κολοκυνθῃ; και ειπε· σφοδρα λελυπημαι εγω εως θανατου.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και ειπε Κυριος· συ εφεισω υπερ της κολοκυνθης, υπερ ἧς ουκ εκακοπαθησας επ᾿ αυτην ουδε εξεθρεψας αυτην, ἣ εγενηθη υπο νυκτα και υπο νυκτα απωλετο.<br>Ιωνας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| εγω δε ου φεισομαι υπερ Νινευη της πολεως της μεγαλης, εν ᾗ κατοικουσι πλειους η δωδεκα μυριαδες ανθρωπων, οιτινες ουκ εγνωσαν δεξιαν αυτων η αριστεραν αυτων, και κτηνη πολλα;<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΗΜΜΑ Νινευη, βιβλιον ορασεως Ναουμ του ᾿Ελκεσαιου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Θεος ζηλωτης και εκδικων Κυριος, εκδικων Κυριος μετα θυμου, εκδικων Κυριος τους υπεναντιους αυτου, και εξαιρων αυτος τους εχθρους αυτου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| Κυριος μακροθυμος, και μεγαλη η ισχυς αυτου, και αθωον ουκ αθωωσει Κυριος. εν συντελειᾳ και εν συσσεισμω η οδος αυτου, και νεφελαι κονιορτος ποδων αυτου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| απειλων θαλασσῃ και ξηραινων αυτην και παντας τους ποταμους εξερημων· ωλιγωθη η Βασανιτις και ο Καρμηλος, και τα εξανθουντα του Λιβανου εξελιπε.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| τα ορη εσεισθησαν απ᾿ αυτου, και οι βουνοι εσαλευθησαν· και ανεσταλη η γη απο προσωπου αυτου η συμπασα και παντες οι κατοικουντες εν αυτη.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| απο προσωπου οργης αυτου τις υποστησεται; και τις αντιστησεται εν οργη θυμου αυτου; ο θυμος αυτου τηκει αρχας, και αι πετραι διεθρυβησαν απ᾿ αυτου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| χρηστος Κυριος τοις υπομενουσιν αυτον εν ημερᾳ θλιψεως και γινωσκων τους ευλαβουμενους αυτον·<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εν κατακλυσμω πορειας συντελειαν ποιησεται τους επεγειρομενους, και τους εχθρους αυτου διωξεται σκοτος.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| τι λογιζεσθε επι τον Κυριον; συντελειαν αυτος ποιησεται, ουκ εκδικησει δις επι το αυτο εν θλιψει·<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| οτι εως θεμελιου αυτου χερσωθησεται και ως σμιλαξ περιπλεκομενη βρωθησεται και ως καλαμη ξηρασιας μεστη.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| εκ σου εξελευσεται λογισμος κατα του Κυριου πονηρα βουλευομενος εναντια.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| ταδε λεγει Κυριος καταρχων υδατων πολλων· και ουτως διασταλησονται, και η ακοη σου ουκ ενακουσθησεται ετι.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και νυν συντριψω την ραβδον αυτου απο σου και τους δεσμους σου διαρρηξω·<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και εντελειται περι σου Κυριος, ου σπαρησεται εκ του ονοματος σου ετι· εξ οικου Θεου σου εξολοθρευσω τα γλυπτα και χωνευτα· θησομαι ταφην σου, οτι ταχεις.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΙΔΟΥ επι τα ορη οι ποδες ευαγγελιζομενου και απαγγελλοντος ειρηνην· εορταζε, ᾿Ιουδα, τας εορτας σου, αποδος τας ευχας σου, διοτι ου μη προσθησωσιν ετι του διελθειν δια σου εις παλαιωσιν. — Συντετελεσται, εξηρται.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ανεβη εμφυσων εις προσωπον σου εξαιρουμενος εκ θλιψεως· σκοπευσον οδον, κρατησον οσφυος, ανδρισαι τη ισχυι σφοδρα,<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| διοτι απεστρεψε Κυριος την υβριν ᾿Ιακωβ, καθως υβριν του ᾿Ισραηλ, διοτι εκτινασσοντες εξετιναξαν αυτους και τα κληματα αυτων, διεφθειραν 4 οπλα δυναστειας αυτων εξ ανθρωπων, ανδρας δυνατους εμπαιζοντας εν πυρι· αι ηνιαι των αρματων αυτων εν ημερᾳ ετοιμασιας αυτου, και οι ιππεις θορυβηθησονται 5 εν ταις οδοις, και συγχυθησονται τα αρματα και συμπλακησονται εν ταις πλατειαις· η ορασις αυτων ως λαμπαδες πυρος και ως αστραπαι διατρεχουσαι.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και μνησθησονται οι μεγιστανες αυτων και φευξονται ημερας και ασθενησουσιν εν τη πορειᾳ αυτων και σπευσουσιν επι τα τειχη αυτης και ετοιμασουσι τας προφυλακας αυτων.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| πυλαι των ποταμων διηνοιχθησαν, και τα βασιλεια διεπεσε,<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και η υποστασις απεκαλυφθη, και αυτη ανεβαινε, και αι δουλαι αυτης ηγοντο καθως περιστεραι φθεγγομεναι εν καρδιαις αυτων.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και Νινευη, ως κολυμβηθρα υδατος τα υδατα αυτης, και αυτοι φευγοντες ουκ εστησαν, και ουκ ην ο επιβλεπων.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| διηρπαζον το αργυριον, διηρπαζον το χρυσιον, και ουκ ην περας του κοσμου αυτης· βεβαρυνται υπερ παντα τα σκευη τα επιθυμητα αυτης.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| εκτιναγμος και ανατιναγμος και εκβρασμος και καρδιας θραυσμος και υπολυσις γονατων και ωδινες επι πασαν οσφυν, και το προσωπον παντων ως προσκαυμα χυτρας.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| που εστι το κατοικητηριον των λεοντων και η νομη η ουσα τοις σκυμνοις, ου επορευθη λεων του εισελθειν εκει, σκυμνος λεοντος και ουκ ην ο εκφοβων; 13 λεων ηρπασε τα ικανα τοις σκυμνοις αυτου και απεπνιξε τοις λεουσιν αυτου και επλησε θηρας νοσσιαν αυτου και το κατοικητηριον αυτου αρπαγης.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| ιδου εγω επι σε, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και εκκαυσω εν καπνω πληθος σου, και τους λεοντας σου καταφαγεται ρομφαια, και εξολοθρευσω εκ της γης την θηραν σου, και ου μη ακουσθη ουκετι τα εργα σου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Ω πολις αιματων, ολη ψευδης, αδικιας πληρης, ου ψηλαφηθησεται θηρα.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| φωνη μαστιγων και φωνη σεισμου τροχων και ιππου διωκοντος και αρματος αναβρασσοντος 3 και ιππεως αναβαινοντος και στιλβουσης ρομφαιας και εξαστραπτοντων οπλων και πληθους τραυματιων και βαρειας πτωσεως· και ουκ ην περας τοις εθνεσιν αυτης, και ασθενησουσιν εν τοις σωμασιν αυτων απο πληθους πορνειας.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| πορνη καλη και επιχαρις ηγουμενη φαρμακων, η πωλουσα εθνη εν τη πορνειᾳ αυτης και λαους εν τοις φαρμακοις αυτης.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ιδου εγω επι σε, λεγει Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ, και αποκαλυψω τα οπισω σου επι το προσωπον σου και δειξω εθνεσι την αισχυνην σου και βασιλειαις την ατιμιαν σου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και επιρριψω επι σε βδελυγμον κατα τας ακαθαρσιας σου και θησομαι σε εις παραδειγμα,<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εσται πας ο ορων σε καταβησεται απο σου και ερει· δειλαια Νινευη· τις στεναξει αυτην; ποθεν ζητησω παρακλησιν αυτη; 8 ετοιμασαι μεριδα, αρμοσαι χορδην, ετοιμασαι μεριδα, ᾿Αμμων η κατοικουσα εν ποταμοις, υδωρ κυκλω αυτης, ἧς η αρχη θαλασσα και υδωρ τα τειχη αυτης,<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και Αιθιοπια ισχυς αυτης και Αιγυπτος, και ουκ εστη περας της φυγης, και Λιβυες εγενοντο βοηθοι αυτης.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και αυτη εις μετοικεσιαν πορευσεται αιχμαλωτος, και τα νηπια αυτης εδαφιουσιν επ᾿ αρχας πασων των οδων αυτης, και επι παντα τα ενδοξα αυτης βαλουσι κληρους, και παντες οι μεγιστανες αυτης δεθησονται χειροπεδαις.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και συ μεθυσθησῃ και εσῃ υπερεωραμενη, και συ ζητησεις σεαυτη στασιν εξ εχθρων.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| παντα τα οχυρωματα σου συκαι σκοπους εχουσαι· εαν σαλευθωσι, και πεσουνται εις στομα εσθοντος.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ιδου ο λαος σου ως γυναικες εν σοι· τοις εχθροις σου ανοιγομεναι ανοιχθησονται πυλαι της γης σου, και καταφαγεται πυρ τους μοχλους σου.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| υδωρ περιοχης επισπασαι σεαυτη και κατακρατησον των οχυρωματων σου, εμβηθι εις πηλον και συμπατηθητι εν αχυροις, κατακρατησον υπερ πλινθον·<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| εκει καταφαγεται σε πυρ, εξολοθρευσει σε ρομφαια, καταφαγεται σε ως ακρις, και βαρυνθησῃ ως βρουχος.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| επληθυνας τας εμποριας σου υπερ τα αστρα του ουρανου· βρουχος ωρμησε και εξεπετασθη.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| εξηλατο ως αττελεβος ο συμμεικτος σου, ως ακρις επιβεβηκυια επι φραγμον εν ημερᾳ παγους· ο ηλιος ανετειλε, και αφηλατο, και ουκ εγνω τον τοπον αυτης· ουαι αυτοις.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| ενυσταξαν οι ποιμενες σου, βασιλευς ᾿Ασσυριος εκοιμισε τους δυναστας σου· απηρεν ο λαος σου επι τα ορη, και ουκ ην ο εκδεχομενος.<br>Ναουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| ουκ εστιν ιασις τη συντριβη σου, εφλεγμανεν η πληγη σου· παντες οι ακουοντες την αγγελιαν σου κροτησουσι χειρας επι σε· διοτι επι τινα ουκ επηλθεν η κακια σου διαπαντος;<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΤΟ λημμα ὃ ειδεν ᾿Αμβακουμ ο προφητης.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ῞Εως τινος, Κυριε, κεκραξομαι και ου μη εισακουσῃς; βοησομαι προς σε αδικουμενος και ου σωσεις; 3 ινατι εδειξας μοι κοπους και πονους, επιβλεπειν ταλαιπωριαν και ασεβειαν; εξεναντιας μου γεγονε κρισις, και ο κριτης λαμβανει.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| δια τουτο διεσκεδασται νομος, και ου διεξαγεται εις τελος κριμα, οτι ο ασεβης καταδυναστευει τον δικαιον· ενεκεν τουτου εξελευσεται το κριμα διεστραμμενον.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| ιδετε, οι καταφρονηται, και επιβλεψατε και θαυμασατε θαυμασια και αφανισθητε, διοτι εργον εγω εργαζομαι εν ταις ημεραις υμων, ὃ ου μη πιστευσητε, εαν τις εκδιηγηται.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| διοτι ιδου εγω εξεγειρω εφ᾿ υμας τους Χαλδαιους τους μαχητας, το εθνος το πικρον και το ταχινον, το πορευομενον επι τα πλατη της γης του κατακληρονομησαι σκηνωματα ουκ αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| φοβερος και επιφανης εστιν, εξ αυτου το κριμα αυτου εσται και το λημμα αυτου εξ αυτου εξελευσεται.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εξαλουνται υπερ παρδαλεις οι ιπποι αυτου και οξυτεροι υπερ τους λυκους της ᾿Αραβιας· και εξιππασονται οι ιππεις αυτου και ορμησουσι μακροθεν και πετασθησονται ως αετος προθυμος εις το φαγειν.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| συντελεια εις ασεβεις ηξει, ανθεστηκοτας προσωποις αυτων εξεναντιας και συναξει ως αμμον αιχμαλωσιαν.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και αυτος εν βασιλευσιν εντρυφησει και τυραννοι παιγνια αυτου, και αυτος εις παν οχυρωμα εμπαιξεται και βαλει χωμα και κρατησει αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| τοτε μεταβαλει το πνευμα και διελευσεται και εξιλασεται· αυτη η ισχυς τω Θεω μου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| ουχι συ απ᾿ αρχης, Κυριε, ο Θεος ο αγιος μου; και ου μη αποθανωμεν. Κυριε, εις κριμα τεταχας αυτον· και επλασε με του ελεγχειν παιδειαν αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| καθαρος ο οφθαλμος του μη οραν πονηρα, και επιβλεπειν επι πονους ου δυνησῃ· ινα τι επιβλεπεις επι καταφρονουντας; παρασιωπησῃ εν τω καταπινειν ασεβη τον δικαιον; 14 και ποιησεις τους ανθρωπους ως τους ιχθυας της θαλασσης και ως τα ερπετα τα ουκ εχοντα ηγουμενον; 15 συντελειαν εν αγκιστρω ανεσπασε και ειλκυσεν αυτον εν αμφιβληστρω και συνηγαγεν αυτον εν ταις σαγηναις αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ενεκεν τουτου ευφρανθησεται και χαρησεται η καρδια αυτου· ενεκεν τουτου θυσει τη σαγηνῃ αυτου και θυμιασει τω αμφιβληστρω αυτου, οτι εν αυτοις ελιπανε μεριδα αυτου, και τα βρωματα αυτου εκλεκτα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| δια τουτο αμφιβαλει το αμφιβληστρον αυτου και δια παντος αποκτεννειν εθνη ου φεισεται.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΠΙ της φυλακης μου στησομαι και επιβησομαι επι πετραν και αποσκοπευσω του ιδειν τι λαλησει εν εμοι και τι αποκριθω επι τον ελεγχον μου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και απεκριθη προς με Κυριος και ειπε· γραψον ορασιν και σαφως εις πυξιον, οπως διωκῃ ο αναγινωσκων αυτα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| διοτι ετι ορασις εις καιρον και ανατελει εις περας και ουκ εις κενον· εαν υστερησῃ, υπομεινον αυτον, οτι ερχομενος ηξει και ου μη χρονισῃ.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| εαν υποστειληται, ουκ ευδοκει η ψυχη μου εν αυτω· ο δε δικαιος εκ πιστεως μου ζησεται.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ο δε κατοιομενος και καταφρονητης, ανηρ αλαζων, ουθεν μη περανῃ, ὃς επλατυνε καθως ᾅδης την ψυχην αυτου και ουτος ως θανατος ουκ εμπιπλαμενος και επισυναξει επ᾿ αυτον παντα τα εθνη και εισδεξεται προς αυτον παντας τους λαους.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| ουχι ταυτα παντα κατ᾿ αυτου παραβολην ληψονται και προβλημα εις διηγησιν αυτου; και ερουσιν· ουαι ο πληθυνων εαυτω τα ουκ οντα αυτου εως τινος; και βαρυνων τον κλοιον αυτου στιβαρως.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| οτι εξαιφνης αναστησονται δακνοντες αυτον, και εκνηψουσιν οι επιβουλοι σου, και εσῃ εις διαρπαγην αυτοις.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| διοτι συ εσκυλευσας εθνη πολλα, σκυλευσουσι σε παντες οι υπολελειμμενοι λαοι δι᾿ αιματα ανθρωπων και ασεβειας γης και πολεως και παντων των κατοικουντων αυτην.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| ω ο πλεονεκτων πλεονεξιαν κακην τω οικω αυτου του ταξαι εις υψος νοσσιαν αυτου του εκσπασθηναι εκ χειρος κακων.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| εβουλευσω αισχυνην τω οικω σου, συνεπερανας πολλους λαους, και εξημαρτεν η ψυχη σου·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| διοτι λιθος εκ τοιχου βοησεται, και κανθαρος εκ ξυλου φθεγξεται αυτα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ουαι ο οικοδομων πολιν εν αιμασι και ετοιμαζων πολιν εν αδικιαις.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| ου ταυτα εστι παρα Κυριου παντοκρατορος; και εξελιπον λαοι ικανοι εν πυρι, και εθνη πολλα ωλιγοψυχησαν.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| οτι επλησθησεται η γη του γνωναι την δοξαν Κυριου, ως υδωρ κατακαλυψει αυτους.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ω ο ποτιζων τον πλησιον αυτου ανατροπη θολερα και μεθυσκων, οπως επιβλεπῃ επι τα σπηλαια αυτων.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| πλησμονην ατιμιας εκ δοξης πιε και συ, καρδια σαλευθητι και σεισθητι· εκυκλωσεν επι σε ποτηριον δεξιας Κυριου και συνηχθη ατιμια επι την δοξαν σου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| διοτι ασεβεια του Λιβανου καλυψει σε, και ταλαιπωρια θηριων πτοησει σε δι᾿ αιματα ανθρωπων και ασεβειας γης και πολεως και παντων των κατοικουντων αυτην.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| τι ωφελει γλυπτον, οτι εγλυψαν αυτο; επλασεν αυτο χωνευμα, φαντασιαν ψευδη, οτι πεποιθεν ο πλασας επι το πλασμα αυτου του ποιησαι ειδωλα κωφα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| ουαι ο λεγων τω ξυλω· εκνηψον, εξεγερθητι, και τω λιθω· υψωθητι· και αυτο εστι φαντασια, τουτο δε εστιν ελασμα χρυσιου και αργυριου, και παν πνευμα ουκ εστιν εν αυτω.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ο δε Κυριος εν ναω αγιω αυτου· ευλαβεισθω απο προσωπου αυτου πασα η γη.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Προσευχη ᾿Αμβακουμ του προφητου μετα ᾠδης. ΚΥΡΙΕ, εισακηκοα την ακοην σου και εφοβηθην·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| Κυριε, κατενοησα τα εργα σου και εξεστην. εν μεσω δυο ζῴων γνωσθησῃ, εν τω εγγιζειν τα ετη επιγνωσθησῃ, εν τω παρειναι τον καιρον αναδειχθησῃ, εν τω ταραχθηναι την ψυχην μου, εν οργη ελεους μνησθησῃ.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| ο Θεος απο Θαιμαν ηξει, και ο αγιος εξ ορους κατασκιου δασεος. (διαψαλμα). εκαλυψεν ουρανους η αρετη αυτου, και αινεσεως αυτου πληρης η γη.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και φεγγος αυτου ως φως εσται, κερατα εν χερσιν αυτου, και εθετο αγαπησιν κραταιαν ισχυος αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| προ προσωπου αυτου πορευσεται λογος, και εξελευσεται εις παιδειαν κατα ποδας αυτου 6 εστη, και εσαλευθη η γη· επεβλεψε, και διετακη εθνη. διεβρυθη τα ορη βιᾳ, ετακησαν βουνοι αιωνιοι.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| πορειας αιωνιας αυτου αντι κοπων ειδον· σκηνωματα Αιθιοπων πτοηθησονται και αι σκηναι γης Μαδιαμ.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| μη εν ποταμοις ωργισθης, Κυριε, η εν ποταμοις ο θυμος σου; η εν θαλασσῃ το ορμημα σου; οτι επιβησῃ επι τους ιππους σου, και η ιππασια σου σωτηρια.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| εντεινων εντενεις το τοξον σου επι σκηπτρα, λεγει Κυριος. (διαψαλμα). ποταμων ραγησεται γη.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| οψονται σε και ωδινησουσι λαοι, σκορπιζων υδατα πορειας αυτου· εδωκεν η αβυσσος φωνην αυτης, υψος φαντασιας αυτης.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| επῄρθη ο ηλιος, και η σεληνη εστη εν τη ταξει αυτης· εις φως βολιδες σου πορευσονται, εις φεγγος αστραπης οπλων σου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| εν απειλη ολιγωσεις γην και εν θυμω καταξεις εθνη.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| εξηλθες εις σωτηριαν λαου σου του σωσαι τον χριστον σου· εβαλες εις κεφαλας ανομων θανατον, εξηγειρας δεσμους εως τραχηλου. (διαψαλμα).<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| διεκοψας εν εκστασει κεφαλας δυναστων, σεισθησονται εν αυτη· διανοιξουσι χαλινους αυτων ως εσθιων πτωχος λαθρᾳ.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και επεβιβασας εις θαλασσαν τους ιππους σου ταρασσοντας υδατα πολλα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| εφυλαξαμην, και επτοηθη η κοιλια μου απο φωνης προσευχης χειλεων μου, και εισηλθε τρομος εις τα οστα μου, και υποκατωθεν μου εταραχθη η εξις μου. αναπαυσομαι εν ημερᾳ θλιψεως του αναβηναι εις λαον παροικιας μου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| διοτι συκη ου καρποφορησει, και ουκ εσται γενηματα εν ταις αμπελοις· ψευσεται εργον ελαιας, και τα πεδια ου ποιησει βρωσιν· εξελιπον απο βρωσεως προβατα, και ουχ υπαρχουσι βοες επι φατναις.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| εγω δε εν τω Κυριω αγαλλιασομαι, χαρησομαι επι τω Θεω τω σωτηρι μου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| Κυριος ο Θεος δυναμις μου και ταξει τους ποδας μου εις συντελειαν· επι τα υψηλα επιβιβα με του νικησαι με εν τη ᾠδη αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Σοφoνιας<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΟΓΟΣ Κυριου, ὃς εγενηθη προς Σοφονιαν τον του Χουσι, υιον Γοδολιου, του ᾿Αμοριου, του ᾿Εζεκιου, εν ημεραις ᾿Ιωσιου υιου ᾿Αμων βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ᾿Εκλειψει εκλιπετω απο προσωπου της γης, λεγει Κυριος,<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| εκλιπετω ανθρωπος και κτηνη, εκλιπετω τα πετεινα του ουρανου και οι ιχθυες της θαλασσης, και ασθενησουσιν οι ασεβεις και εξαρω τους ανομους απο προσωπου της γης, λεγει Κυριος.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και εκτενω την χειρα μου επι ᾿Ιουδαν και επι παντας τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ και εξαρω εκ του τοπου τουτου τα ονοματα της Βααλ και τα ονοματα των ιερεων 5 και τους προσκυνουντας επι τα δωματα τη στρατια του ουρανου και τους ομνυοντας κατα του Κυριου και τους ομνυοντας κατα του βασιλεως αυτων 6 και τους εκκλινοντας απο του Κυριου και τους μη ζητουντας τον Κυριον και τους μη αντεχομενους του Κυριου. — 7 Ευλαβεισθε απο προσωπου Κυριου του Θεου, διοτι εγγυς ημερα του Κυριου, οτι ητοιμακε Κυριος την θυσιαν αυτου, και ηγιακε τους κλητους αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εσται εν ημερᾳ θυσιας Κυριου και εκδικησω επι τους αρχοντας και επι τον οικον του βασιλεως και επι παντας τους ενδεδυμενους ενδυματα αλλοτρια·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και εκδικησω επι παντας εμφανως επι τα προπυλα εν εκεινῃ τη ημερᾳ, τους πληρουντας τον οικον Κυριου Θεου αυτων ασεβειας και δολου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος, φωνη κραυγης απο πυλης αποκεντουντων και ολολυγμος απο της δευτερας και συντριμμος μεγας απο των βουνων.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| θρηνησατε, οι κατοικουντες την κατακεκομμενην, οτι ωμοιωθη πας ο λαος Χανααν, εξωλοθρευθησαν παντες οι επῃρμενοι αργυριω.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ εξερευνησω την ῾Ιερουσαλημ μετα λυχνου και εκδικησω επι τους ανδρας τους καταφρονουντας επι τα φυλαγματα αυτων. οι δε λεγοντες εν ταις καρδιαις αυτων· ου μη αγαθοποιησῃ Κυριος, ουδ᾿ ου μη κακωσῃ,<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και εσται η δυναμις αυτων εις διαρπαγην και οι οικοι αυτων εις αφανισμον, και οικοδομησουσιν οικιας και ου μη κατοικησουσιν εν αυταις και καταφυτευσουσιν αμπελωνας και ου μη πιωσι τον οινον αυτων. — 14 ῞Οτι εγγυς ημερα Κυριου η μεγαλη, εγγυς και ταχεια σφοδρα· φωνη ημερας Κυριου πικρα και σκληρα τετακται.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| δυνατη ημερα οργης η ημερα εκεινη, ημερα θλιψεως και αναγκης, ημερα αωριας και αφανισμου, ημερα γνοφου και σκοτους, ημερα νεφελης και ομιχλης,<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ημερα σαλπιγγος και κραυγης επι τας πολεις τας οχυρας και επι τας γωνιας τας υψηλας.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και εκθλιψω τους ανθρωπους, και πορευσονται ως τυφλοι, οτι τω Κυριω εξημαρτον· και εκχεει το αιμα αυτων ως χουν και τας σαρκας αυτων ως βολβιτα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και το αργυριον αυτων και το χρυσιον αυτων ου μη δυνηται εξελεσθαι αυτους εν ημερᾳ οργης Κυριου, και εν πυρι ζηλου αυτου καταναλωθησεται πασα η γη, διοτι συντελειαν και σπουδην ποιησει επι παντας τους κατοικουντας την γην.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΣΥΝΑΧΘΗΤΕ και συνδεθητε, το εθνος το απαιδευτον,<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| προ του γενεσθαι υμας ως ανθος παραπορευομενον, προ του επελθειν εφ᾿ υμας οργην Κυριου, προ του επελθειν εφ᾿ υμας ημεραν θυμου Κυριου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ζητησατε τον Κυριον, παντες ταπεινοι γης· κριμα εργαζεσθε και δικαιοσυνην ζητησατε και αποκρινασθε αυτα, οπως σκεπασθητε εν ημερᾳ οργης Κυριου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| διοτι Γαζα διηρπασμενη εσται, και ᾿Ασκαλων εις αφανισμον, και ῎Αζωτος μεσημβριας εκριφησεται, και ᾿Ακκαρων εκριζωθησεται.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ουαι οι κατοικουντες το σχοινισμα της θαλασσης, παροικοι Κρητων· λογος Κυριου εφ᾿ υμας, Χανααν γη αλλοφυλων, και απολω υμας εκ κατοικιας.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και εσται Κρητη νομη ποιμνιων και μανδρα προβατων.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και εσται το σχοινισμα της θαλασσης τοις καταλοιποις οικου ᾿Ιουδα· επ᾿ αυτους νεμησονται εν τοις οικοις ᾿Ασκαλωνος, δειλης καταλυσουσιν απο προσωπου υιων ᾿Ιουδα, οτι επεσκεπται αυτους Κυριος ο Θεος αυτων, και αποστρεψει την αιχμαλωσιαν αυτων. — 8 ῎Ηκουσα ονειδισμους Μωαβ και κονδυλισμους υιων ᾿Αμμων, εν οις ωνειδιζον τον λαον μου και εμεγαλυνοντο επι τα ορια μου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| δια τουτο ζω εγω, λεγει Κυριος των δυναμεων ο Θεος ᾿Ισραηλ, διοτι Μωαβ ως Σοδομα εσται και υιοι ᾿Αμμων ως Γομορρα, και Δαμασκος εκλελειμμενη ως θιμωνια αλωνος και ηφανισμενη εις τον αιωνα· και οι καταλοιποι λαου μου διαρπωνται αυτους και οι καταλοιποι εθνους μου κληρονομησουσιν αυτους.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| αυτη αυτοις αντι της υβρεως αυτων, διοτι ωνειδισαν και εμεγαλυνθησαν επι τον Κυριον τον παντοκρατορα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| επιφανησεται Κυριος επ᾿ αυτους και εξολοθρευσει παντας τους θεους των εθνων της γης, και προσκυνησουσιν αυτω εκαστος εκ του τοπου αυτου, πασαι αι νησοι των εθνων. — 12 Και υμεις, Αιθιοπες, τραυματιαι ρομφαιας μου εστε.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και εκτενει την χειρα αυτου επι βορραν και απολει τον ᾿Ασσυριον και θησει την Νινευη εις αφανισμον ανυδρον ως ερημον.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και νεμησονται εν μεσω αυτης ποιμνια και παντα τα θηρια της γης, και χαμαιλεοντες και εχινοι εν τοις φατνωμασιν αυτης κοιτασθησονται, και θηρια φωνησει εν τοις διορυγμασιν αυτης και κορακες εν τοις πυλωσιν αυτης, διοτι κεδρος το αναστημα αυτης.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| αυτη η πολις η φαυλιστρια η κατοικουσα επ᾿ ελπιδι, η λεγουσα εν καρδιᾳ αυτης· εγω ειμι, και ουκ εστι μετ᾿ εμε ετι. πως εγενηθη εις αφανισμον νομη θηριων· πας ο διαπορευομενος δι᾿ αυτης συριει και κινησει τας χειρας αυτου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Ω η επιφανης και απολελυτρωμενη, η πολις η περιστερα·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ουκ εισηκουσε φωνης, ουκ εδεξατο παιδειαν, επι τω Κυριω ουκ επεποιθει και προς τον Θεον αυτης ουκ ηγγισεν.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| οι αρχοντες αυτης εν αυτη ως λεοντες ωρυομενοι· οι κριται αυτης ως λυκοι της ᾿Αραβιας, ουχ υπελιποντο εις το πρωΐ·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| οι προφηται αυτης πνευματοφοροι, ανδρες καταφρονηται· ιερεις αυτης βεβηλουσι τα αγια και ασεβουσι νομον·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ο δε Κυριος δικαιος εν μεσω αυτης και ου μη ποιησῃ αδικον· πρωΐ πρωΐ δωσει κριμα αυτου εις φως και ουκ απεκρυβη και ουκ εγνω αδικιαν εν απαιτησει και ουκ εις νεικος αδικιαν.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| εν διαφθορα κατεσπασα υπερηφανους, ηφανισθησαν γωνιαι αυτων· εξερημωσω τας οδους αυτων το παραπαν του μη διοδευειν· εξελιπον αι πολεις αυτων παρα το μηδενα υπαρχειν μηδε κατοικειν.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| ειπα· πλην φοβεισθε με και δεξασθε παιδειαν, και ου μη εξολοθρευθητε εξ οφθαλμων αυτης, παντα οσα εξεδικησα επ᾿ αυτην· ετοιμαζου, ορθρισον, εφθαρται πασα η επιφυλλις αυτων. — 8 Δια τουτο υπομεινον με, λεγει Κυριος, εις ημεραν αναστασεως μου εις μαρτυριον· διοτι το κριμα μου εις συναγωγας εθνων του εισδεξασθαι βασιλεις, του εκχεαι επ᾿ αυτους πασαν οργην θυμου μου· διοτι εν πυρι ζηλου μου καταναλωθησεται πασα η γη.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| οτι τοτε μεταστρεψω επι λαους γλωσσαν εις γενεαν αυτης του επικαλεισθαι παντας το ονομα Κυριου του δουλευειν αυτω υπο ζυγον ενα.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| εκ περατων ποταμων Αιθιοπιας προσδεξομαι εν διεσπαρμενοις μου, οισουσι θυσιας μοι.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| εν τη ημερᾳ εκεινῃ ου μη καταισχυνθης εκ παντων των επιτηδευματων σου, ων ησεβησας εις εμε· οτι τοτε περιελω απο σου τα φαυλισματα της υβρεως σου, και ουκετι μη προσθης του μεγαλαυχησαι επι το ορος το αγιον μου.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και υπολειψομαι εν σοι λαον πρᾳΰν και ταπεινον, και ευλαβηθησονται απο του ονοματος Κυριου 13 οι καταλοιποι του ᾿Ισραηλ και ου ποιησουσιν αδικιαν και ου λαλησουσι ματαια, και ου μη ευρεθη εν τω στοματι αυτων γλωσσα δολια, διοτι αυτοι νεμησονται και κοιτασθησονται, και ουκ εσται ο εκφοβων αυτους. — 14 Χαιρε σφοδρα, θυγατερ Σιων, κηρυσσε, θυγατερ ῾Ιερουσαλημ· ευφραινου και κατατερπου εξ ολης της καρδιας σου, θυγατερ ῾Ιερουσαλημ.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| περιειλε Κυριος τα αδικηματα σου, λελυτρωται σε εκ χειρος εχθρων σου· βασιλευς ᾿Ισραηλ Κυριος εν μεσω σου, ουκ οψῃ κακα ουκετι.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| εν τω καιρω εκεινω ερει Κυριος τη ῾Ιερουσαλημ· θαρσει, Σιων, μη παρεισθωσαν αι χειρες σου·<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| Κυριος ο Θεος σου εν σοι, δυνατος σωσει σε, επαξει επι σε ευφροσυνην και καινιει σε εν τη αγαπησει αυτου και ευφρανθησεται επι σε εν τερψει ως εν ημερᾳ εορτης.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και συναξω τους συντετριμμενους σου. ουαι, τις ελαβεν επ᾿ αυτην ονειδισμον; 19 ιδου εγω ποιω εν σοι ενεκεν σου εν τω καιρω εκεινω, λεγει Κυριος, και σωσω την εκπεπιεσμενην, και την απωσμενην εισδεξομαι, και θησομαι αυτους εις καυχημα και ονομαστους εν πασῃ τη γη.<br>Αμβακουμ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και καταισχυνθησονται εν τω καιρω εκεινω, οταν καλως υμιν ποιησω, και εν τω καιρω, οταν εισδεξωμαι υμας· διοτι δωσω υμας ονομαστους και εις καυχημα εν πασι τοις λαοις της γης εν τω επιστρεφειν με την αιχμαλωσιαν υμων ενωπιον υμων, λεγει Κυριος.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΕΝ τω δευτερω ετει επι Δαρειου του βασιλεως, εν τω μηνι τω εκτω, μια του μηνος, εγενετο λογος Κυριου εν χειρι ᾿Αγγαιου του προφητου λεγων· ειπον προς Ζοροβαβελ τον του Σαλαθιηλ εκ φυλης ᾿Ιουδα και προς ᾿Ιησουν τον του ᾿Ιωσεδεκ τον ιερεα τον μεγαν λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ λεγων· ο λαος ουτος λεγουσιν· ουχ ηκει ο καιρος του οικοδομησαι τον οικον Κυριου.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και εγενετο λογος Κυριου εν χειρι ᾿Αγγαιου του προφητου λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ει καιρος μεν υμιν εστι του οικειν εν οικοις υμων κοιλοσταθμοις, ο δε οικος ουτος εξηρημωται; 5 και νυν ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ταξατε δη καρδιας υμων εις τας οδους υμων.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| εσπειρατε πολλα και εισηνεγκατε ολιγα, εφαγετε και ουκ εις πλησμονην, επιετε και ουκ εις μεθην, περιεβαλεσθε και ουκ εθερμανθητε εν αυτοις, και ο τους μισθους συναγων συνηγαγεν εις δεσμον τετρυπημενον.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· θεσθε τας καρδιας υμων εις τας οδους υμων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| αναβητε εις το ορος και κοψατε ξυλα και οικοδομησατε τον οικον, και ευδοκησω εν αυτω και ενδοξασθησομαι, ειπε Κυριος.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| επεβλεψατε εις πολλα, και εγενετο ολιγα· και εισηνεχθη εις τον οικον, και εξεφυσησα αυτα. δια τουτο ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ανθ᾿ ων ο οικος μου εστιν ερημος, υμεις δε διωκετε εκαστος εις τον οικον αυτου,<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| δια τουτο ανεξει ο ουρανος απο δροσου, και η γη υποστελειται τα εκφορια αυτης·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και επαξω ρομφαιαν επι την γην και επι τα ορη και επι τον σιτον και επι τον οινον και επι το ελαιον και οσα εκφερει η γη και επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη και επι παντας τους πονους των χειρων αυτων.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και ηκουσε Ζοροβαβελ ο του Σαλαθιηλ εκ φυλης ᾿Ιουδα και ᾿Ιησους ο του ᾿Ιωσεδεκ ο ιερευς ο μεγας και παντες οι καταλοιποι του λαου της φωνης Κυριου του Θεου αυτων και των λογων του ᾿Αγγαιου του προφητου, καθοτι εξαπεστειλεν αυτον Κυριος ο Θεος αυτων προς αυτους, και εφοβηθη ο λαος απο προσωπου Κυριου.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και ειπεν ᾿Αγγαιος αγγελος Κυριου εν αγγελοις Κυριου τω λαω· εγω ειμι μεθ᾿ υμων, λεγει Κυριος.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και εξηγειρε Κυριος το πνευμα Ζοροβαβελ του Σαλαθιηλ εκ φυλης ᾿Ιουδα και το πνευμα ᾿Ιησου του ᾿Ιωσεδεκ του ιερεως του μεγαλου και το πνευμα των καταλοιπων παντος του λαου, και εισηλθον και εποιουν εργα εν τω οικω Κυριου παντοκρατορος Θεου αυτων 15 τη τετραδι και εικαδι του μηνος του εκτου, τω δευτερω ετει, επι Δαρειου του βασιλεως.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.Τῼ μηνι τω εβδομω, μια και εικαδι του μηνος, ελαλησε Κυριος εν χειρι ᾿Αγγαιου του προφητου λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ειπον δη προς Ζοροβαβελ τον του Σαλαθιηλ εκ φυλης ᾿Ιουδα και προς ᾿Ιησουν του ᾿Ιωσεδεκ τον ιερεα τον μεγαν και προς παντας τους καταλοιπους του λαου λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| τις εξ υμων, ὃς ειδε τον οικον τουτον εν τη δοξῃ αυτου τη εμπροσθεν; και πως υμεις βλεπετε αυτον νυν καθως ουχ υπαρχοντα ενωπιον υμων; 4 και νυν κατισχυε, Ζοροβαβελ, λεγει Κυριος, και κατισχυε, ᾿Ιησου ο του ᾿Ιωσεδεκ ο ιερευς ο μεγας, και κατισχυετω πας ο λαος της γης, λεγει Κυριος, και ποιειτε· διοτι μεθ᾿ υμων εγω ειμι, λεγει Κυριος ο παντοκρατωρ,<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και το πνευμα μου εφεστηκεν εν μεσω υμων· θαρσειτε,<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| διοτι ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ετι απαξ εγω σεισω τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και την ξηραν·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και συσσεισω παντα τα εθνη, και ηξει τα εκλεκτα παντων των εθνων, και πλησω τον οικον τουτον δοξης, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| εμον το αργυριον και εμον το χρυσιον, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| διοτι μεγαλη εσται η δοξα του οικου τουτου η εσχατη υπερ την πρωτην, λεγει Κυριος παντοκρατωρ· και εν τω τοπω τουτω δωσω ειρηνην, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και ειρηνην ψυχης εις περιποιησιν παντι τω κτιζοντι του αναστησαι τον ναον τουτον. — 10 Τετραδι και εικαδι του ενατου μηνος, ετους δευτερου, επι Δαρειου, εγενετο λογος Κυριου προς ᾿Αγγαιον τον προφητην λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· επερωτησον δη τους ιερεις νομον λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| εαν λαβῃ ανθρωπος κρεας αγιον εν τω ακρω του ιματιου αυτου και αψηται το ακρον του ιματιου αυτου αρτου η εψηματος η οινου η ελαιου η παντος βρωματος, ει αγιασθησεται; και απεκριθησαν οι ιερεις και ειπαν· ου.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και ειπεν ᾿Αγγαιος· εαν αψηται μεμιασμενος ακαθαρτος επι ψυχη επι παντος τουτων, ει μιανθησεται; και απεκριθησαν οι ιερεις και ειπαν· μιανθησεται.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| και απεκριθη ᾿Αγγαιος και ειπεν· ουτως ο λαος ουτος και ουτως το εθνος τουτο ενωπιον εμου, λεγει Κυριος, και ουτως παντα τα εργα των χειρων αυτων, και ὃς εαν εγγισῃ εκει, μιανθησεται ενεκεν των λημματων αυτων των ορθρινων, οδυνηθησονται απο προσωπου πονων αυτων· και εμισειτε εν πυλαις ελεγχοντας 15 και νυν θεσθε δη εις τας καρδιας υμων απο της ημερας ταυτης και υπερανω προ του θειναι λιθον επι λιθον εν τω ναω Κυριου,<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| τινες ητε, οτε ενεβαλλετε εις κυψελην κριθης εικοσι σατα, και εγενοντο κριθης δεκα σατα· και εισεπορευεσθε εις το υποληνιον εξαντλησαι πεντηκοντα μετρητας, και εγενοντο εικοσι.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| επαταξα υμας εν αφοριᾳ και εν ανεμοφθοριᾳ και εν χαλαζῃ παντα τα εργα των χειρων υμων, και ουκ επεστρεψατε προς με, λεγει Κυριος.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| υποταξατε δη τας καρδιας υμων απο της ημερας ταυτης και επεκεινα· απο της τετραδος και εικαδος του ενατου μηνος και απο της ημερας, ἧς τεθεμελιωται ο ναος Κυριου· θεσθε εν ταις καρδιαις υμων,<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| ει ετι επιγνωσθησεται επι της αλω και ει ετι η αμπελος και η συκη και η ροα και τα ξυλα της ελαιας τα ου φεροντα καρπον, απο της ημερας ταυτης ευλογησω. — 20 Και εγενετο λογος Κυριου εκ δευτερου προς ᾿Αγγαιον τον προφητην τετραδι και εικαδι του μηνος λεγων·<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| ειπον προς Ζοροβαβελ τον του Σαλαθιηλ εκ φυλης ᾿Ιουδα λεγων· εγω σειω τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και την ξηραν 22 και καταστρεψω θρονους βασιλεων και ολοθρευσω δυναμιν βασιλεων των εθνων και καταστρεψω αρματα και αναβατας, και καταβησονται ιπποι και αναβαται αυτων, εκαστος εν ρομφαιᾳ προς τον αδελφον αυτου.<br>Αγγαιος-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, ληψομαι σε Ζοροβαβελ τον του Σαλαθιηλ, τον δουλον μου, λεγει Κυριος, και θησομαι σε ως σφραγιδα, διοτι σε ᾑρετισα, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΕΝ τω ογδοω μηνι, ετους δευτερου επι Δαρειου, εγενετο λογος Κυριου προς Ζαχαριαν τον του Βαραχιου, υιον ᾿Αδδω τον προφητην λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ωργισθη Κυριος επι τους πατερας υμων οργην μεγαλην,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· επιστρεψατε προς με, λεγει Κυριος των δυναμεων, και επιστραφησομαι προς υμας, λεγει Κυριος των δυναμεων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και μη γινεσθε καθως οι πατερες υμων, οις ενεκαλεσαν αυτοις οι προφηται εμπροσθεν λεγοντες· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· αποστρεψατε απο των οδων υμων των πονηρων και απο των επιτηδευματων υμων των πονηρων, και ουκ εισηκουσαν, και ου προσεσχον του εισακουσαι μου, λεγει Κυριος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| οι πατερες υμων που εισι και οι προφηται; μη τον αιωνα ζησονται; 6 πλην τους λογους μου και τα νομιμα μου δεχεσθε, οσα εγω εντελλομαι εν πνευματι μου τοις δουλοις μου τοις προφηταις, οἳ κατελαβοσαν τους πατερας υμων. και απεκριθησαν και ειπαν· καθως παρατετακται Κυριος παντοκρατωρ του ποιησαι ημιν κατα τας οδους ημων και κατα τα επιτηδευματα ημων, ουτως εποιησεν ημιν.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| Τη τετραδι και εικαδι, τω ενδεκατω μηνι —ουτος εστιν ο μην Σαβατ— εν τω δευτερω ετει επι Δαρειου, εγενετο λογος Κυριου προς Ζαχαριαν τον του Βαραχιου υιον ᾿Αδδω τον προφητην λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| εωρακα την νυκτα και ιδου ανηρ επιβεβηκως επι ιππον πυρρον, και ουτος ειστηκει ανα μεσον των ορεων των κατασκιων, και οπισω αυτου ιπποι πυρροι και ψαροι και ποικιλοι και λευκοι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ειπα· τι ουτοι, Κυριε; και ειπε προς με ο αγγελος ο λαλων εν εμοι· εγω δειξω σοι τι εστι ταυτα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και απεκριθη ο ανηρ ο εφεστηκως ανα μεσον των ορεων, και ειπε προς με· ουτοι εισιν ους εξαπεστειλε Κυριος περιοδευσαι την γην.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και απεκριθησαν τω αγγελω Κυριου τω εφεστωτι ανα μεσον των ορεων και ειπον· περιωδευσαμεν πασαν την γην, και ιδου πασα η γη κατοικειται και ησυχαζει.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και απεκριθη ο αγγελος Κυριου και ειπε· Κυριε παντοκρατωρ, εως τινος ου μη ελεησῃς την ῾Ιερουσαλημ και τας πολεις ᾿Ιουδα, ας υπερειδες τουτο εβδομηκοστον ετος; 13 και απεκριθη Κυριος παντοκρατωρ τω αγγελω τω λαλουντι εν εμοι ρηματα καλα και λογους παρακλητικους.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ειπε προς με ο αγγελος ο λαλων εν εμοι· ανακραγε λεγων· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· εζηλωκα την ῾Ιερουσαλημ και την Σιων ζηλον μεγαν 15 και οργην μεγαλην εγω οργιζομαι επι τα εθνη τα συνεπιτιθεμενα, ανθ᾿ ων μεν εγω ωργισθην ολιγα, αυτοι δε συνεπεθεντο εις κακα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· επιστρεψω επι ῾Ιερουσαλημ εν οικτιρμω, και ο οικος μου ανοικοδομηθησεται εν αυτη, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και μετρον εκταθησεται επι ῾Ιερουσαλημ ετι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και ειπε προς με ο αγγελος ο λαλων εν εμοι· ετι ανακραγε λεγων· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ετι διαχυθησονται πολεις εν αγαθοις, και ελεησει Κυριος ετι την Σιων και αιρετιει την ῾Ιερουσαλημ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου τεσσαρα κερατα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπα προς τον αγγελον τον λαλουντα εν εμοι· τι εστι ταυτα, Κυριε; και ειπε προς με· ταυτα τα κερατα τα διασκορπισαντα τον ᾿Ιουδαν και τον ᾿Ισραηλ και ῾Ιερουσαλημ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και εδειξε μοι Κυριος τεσσαρας τεκτονας.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ειπα· τι ουτοι ερχονται ποιησαι; και ειπε· ταυτα τα κερατα τα διασκορπισαντα τον ᾿Ιουδα και τον ᾿Ισραηλ κατεαξαν, και ουδεις αυτων ηρε κεφαλην· και εξηλθοσαν ουτοι του οξυναι αυτα εις χειρας αυτων τα τεσσαρα κερατα τα εθνη τα επαιρομενα κερας επι την γην Κυριου του διασκορπισαι αυτην.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| Και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου ανηρ και εν τη χειρι αυτου σχοινιον γεωμετρικον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και ειπα προς αυτον· που συ πορευῃ; και ειπε προς με· διαμετρησαι την ῾Ιερουσαλημ του ιδειν πηλικον το πλατος αυτης εστι και πηλικον το μηκος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και ιδου ο αγγελος ο λαλων εν εμοι ειστηκει, και αγγελος ετερος εξεπορευετο εις συναντησιν αυτω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ειπε προς αυτον λεγων· δραμε και λαλησον προς τον νεανιαν εκεινον λεγων· κατακαρπως κατοικηθησεται ῾Ιερουσαλημ απο πληθους ανθρωπων και κτηνων εν μεσω αυτης·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εγω εσομαι αυτη, λεγει Κυριος, τειχος πυρος κυκλοθεν και εις δοξαν εσομαι εν μεσω αυτης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ω ω φευγετε απο γης Βορρα, λεγει Κυριος· διοτι εκ των τεσσαρων ανεμων του ουρανου συναξω υμας, λεγει Κυριος·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| εις Σιων ανασωζεσθε οι κατοικουντες θυγατερα Βαβυλωνος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| διοτι ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· οπισω δοξης απεσταλκε με επι τα εθνη τα σκυλευσαντα υμας, διοτι ο απτομενος υμων ως ο απτομενος της κορης του οφθαλμου αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| διοτι ιδου εγω επιφερω την χειρα μου επ᾿ αυτους, και εσονται σκυλα τοις δουλευουσιν αυτοις, και γνωσεσθε οτι Κυριος παντοκρατωρ απεσταλκε με.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| τερπου και ευφραινου, θυγατερ Σιων, διοτι ιδου εγω ερχομαι και κατασκηνωσω εν μεσω σου, λεγει Κυριος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και καταφευξονται εθνη πολλα επι τον Κυριον εν τη ημερᾳ εκεινῃ και εσονται αυτω εις λαον και κατασκηνωσουσιν εν μεσω σου, και επιγνωσῃ οτι Κυριος παντοκρατωρ εξαπεσταλκε με προς σε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και κατακληρονομησει Κυριος τον ᾿Ιουδαν, την μεριδα αυτου επι την αγιαν, και αιρετιει ετι την ῾Ιερουσαλημ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ευλαβεισθω πασα σαρξ απο προσωπου Κυριου, οτι εξεγηγερται εκ νεφελων αγιων αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ εδειξε μοι Κυριος ᾿Ιησουν, τον ιερεα τον μεγαν, εστωτα προ προσωπου αγγελου Κυριου, και ο διαβολος ειστηκει εκ δεξιων αυτου του αντικεισθαι αυτω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και ειπε Κυριος προς τον διαβολον· επιτιμησαι Κυριος εν σοι, διαβολε, και επιτιμησαι Κυριος εν σοι ο εκλεξαμενος την ῾Ιερουσαλημ· ουκ ιδου τουτο ως δαλος εξεσπασμενος εκ πυρος; 3 και ᾿Ιησους ην ενδεδυμενος ιματια ρυπαρα και ειστηκει προ προσωπου του αγγελου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και απεκριθη και ειπε προς τους εστηκοτας προ προσωπου αυτου λεγων· αφελετε τα ιματια τα ρυπαρα απ᾿ αυτου. και ειπε προς αυτον· ιδου αφῄρηκα τας ανομιας σου, και ενδυσατε αυτον ποδηρη 5 και επιθετε κιδαριν καθαραν επι την κεφαλην αυτου. και περιεβαλον αυτον ιματια και επεθηκαν κιδαριν καθαραν επι την κεφαλην αυτου και ο αγγελος Κυριου ειστηκει.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και διεμαρτυρατο ο αγγελος Κυριου προς ᾿Ιησουν λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· εαν εν ταις οδοις μου πορευῃ και εαν τα προσταγματα μου φυλαξῃς, και συ διακρινεις τον οικον μου· και εαν διαφυλαξῃς και γε την αυλην μου, και δωσω σοι αναστρεφομενους εν μεσω των εστηκοτων τουτων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| ακουε δη, ᾿Ιησου ο ιερευς ο μεγας, συ και οι πλησιον σου οι καθημενοι προ προσωπου σου, διοτι ανδρες τερατοσκοποι εισι· διοτι ιδου εγω αγω τον δουλον μου ᾿Ανατολην·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| διοτι ο λιθος, ὃν εδωκα προ προσωπου του ᾿Ιησου, επι τον λιθον τον ενα επτα οφθαλμοι εισιν. ιδου εγω ορυσσω βοθρον, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και ψηλαφησω πασαν την αδικιαν της γης εκεινης εν ημερᾳ μια.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, συγκαλεσετε εκαστος τον πλησιον αυτου υποκατω αμπελου και υποκατω συκης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ επεστρεψεν ο αγγελος ο λαλων εν εμοι και εξηγειρε με ὃν τροπον οταν εξεγερθη ανθρωπος εξ υπνου αυτου 2 και ειπε προς με· τι συ βλεπεις; και ειπα· εωρακα και ιδου λυχνια χρυση ολη, και το λαμπαδιον επανω αυτης, και επτα λυχνοι επανω αυτης, και επτα επαρυστριδες τοις λυχνοις τοις επανω αυτης·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και δυο ελαιαι επανω αυτης, μια εκ δεξιων του λαμπαδιου αυτης και μια εξ ευωνυμων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και επηρωτησα και ειπα προς τον αγγελον τον λαλουντα εν εμοι λεγων· τι εστι ταυτα, κυριε; 5 και απεκριθη ο αγγελος ο λαλων εν εμοι και ειπε προς με λεγων· ου γινωσκεις τι εστι ταυτα; και ειπα· ουχι, κυριε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και απεκριθη και ειπε προς με λεγων· ουτος ο λογος Κυριου προς Ζοροβαβελ λεγων· ουκ εν δυναμει μεγαλῃ ουδε εν ισχυι, αλλ᾿ η εν πνευματι μου, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| τις ει συ, το ορος το μεγα, το προ προσωπου Ζαροβαβελ του κατορθωσαι; και εξοισω τον λιθον της κληρονομιας ισοτητα χαριτος χαριτα αυτης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| αι χειρες Ζοροβαβελ εθεμελιωσαν τον οικον τουτον, και αι χειρες αυτου επιτελεσουσιν αυτον, και επιγνωσῃ, διοτι Κυριος παντοκρατωρ εξαπεσταλκε με προς σε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| διοτι τις εξουδενωσεν εις ημερας μικρας; και χαρουνται και οψονται τον λιθον τον κασσιτερινον εν χειρι Ζοροβαβελ. επτα ουτοι οφθαλμοι Κυριου εισιν οι επιβλεποντες επι πασαν την γην.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και απεκριθην και ειπα προς αυτον· τι αι δυο ελαιαι αυται, αι εκ δεξιων της λυχνιας και εξ ευωνυμων; 12 και επηρωτησα εκ δευτερου και ειπα προς αυτον· τι οι δυο κλαδοι των ελαιων οι εν ταις χερσι των δυο μυξωτηρων των χρυσων των επιχεοντων και επαναγοντων τας επαρυστριδας τας χρυσας; 13 και ειπε προς με· ουκ οιδας τι εστι ταυτα; και ειπα ουχι, κυριε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ειπεν· ουτοι οι δυο υιοι της πιοτητος παρεστηκασι Κυριω πασης της γης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ επεστρεψα, και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου δρεπανον πετομενον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και ειπε προς με· τι συ βλεπεις; και ειπα εγω· ορω δρεπανον πετομενον μηκους πηχεων εικοσι και πλατους πηχεων δεκα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και ειπε προς με· αυτη η αρα η εκπορευομενη επι προσωπον πασης της γης, διοτι πας ο κλεπτης εκ τουτου εως θανατου εκδικηθησεται, και πας ο επιορκος εκ τουτου εκδικηθησεται·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εξοισω αυτο, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και εισελευσεται εις τον οικον του κλεπτου και εις τον οικον του ομνυοντος τω ονοματι μου επι ψευδει και καταλυσει εν μεσω του οικου αυτου και συντελεσει αυτον και τα ξυλα αυτου και τους λιθους αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| Και εξηλθεν ο αγγελος ο λαλων εν εμοι και ειπε προς με· αναβλεψον τοις οφθαλμοις σου και ιδε τι το εκπορευομενον τουτο.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και ειπα· τι εστι; και ειπε· τουτο το μετρον το εκπορευομενον. και ειπεν· αυτη η αδικια αυτων εν πασῃ τη γη.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και ιδου ταλαντον μολιβου εξαιρομενον, και ιδου γυνη μια εκαθητο εν μεσω του μετρου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και ειπεν· αυτη εστιν η ανομια· και ερριψεν αυτην εις μεσον του μετρου και ερριψε τον λιθον του μολιβου εις το στομα αυτης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου δυο γυναικες εκπορευομεναι, και πνευμα εν ταις πτερυξιν αυτων, και αυται ειχον πτερυγας ως πτερυγας εποπος· και ανελαβον το μετρον αναμεσον της γης και αναμεσον του ουρανου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| και ειπα προς τον αγγελον τον λαλουντα εν εμοι· που αυται αποφερουσι το μετρον; 11 και ειπε προς με· οικοδομησαι αυτω οικιαν εν γη Βαβυλωνος και ετοιμασαι, και θησουσιν αυτο εκει επι την ετοιμασιαν αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ επεστρεψα και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου τεσσαρα αρματα εκπορευομενα εκ μεσου δυο ορεων, και τα ορη ην ορη χαλκα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| εν τω αρματι τω πρωτω ιπποι πυρροι, και εν τω αρματι τω δευτερω ιπποι μελανες.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και εν τω αρματι τω τριτω ιπποι λευκοι, και εν τω αρματι τω τεταρτω ιπποι ποικιλοι ψαροι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και απεκριθην και ειπα προς τον αγγελον τον λαλουντα εν εμοι· τι εστι ταυτα, κυριε; 5 και απεκριθη ο αγγελος ο λαλων εν εμοι και ειπε· ταυτα εστιν οι τεσσαρες ανεμοι του ουρανου, εκπορευονται παραστηναι τω Κυριω πασης της γης·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| εν ω ησαν οι ιπποι οι μελανες, εξεπορευοντο επι γην βορρα, και οι λευκοι εξεπορευοντο κατοπισθεν αυτων, και οι ποικιλοι εξεπορευοντο επι γην νοτου,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και οι ψαροι εξεπορευοντο και επεβλεπον του πορευεσθαι του περιοδευσαι την γην. και ειπε· πορευεσθε και περιοδευσατε την γην· και περιωδευσαν την γην.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ανεβοησε και ελαλησε προς με λεγων· ιδου οι εκπορευομενοι επι γην βορρα ανεπαυσαν τον θυμον μου εν γη βορρα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| λαβε τα εκ της αιχμαλωσιας παρα των αρχοντων και παρα των χρησιμων αυτης και παρα των επεγνωκοτων αυτην και εισελευσῃ συ εν τη ημερᾳ εκεινῃ εις τον οικον ᾿Ιωσιου του Σοφονιου του ηκοντος εκ Βαβυλωνος 11 και ληψῃ αργυριον και χρυσιον και ποιησεις στεφανους και επιθησεις επι την κεφαλην ᾿Ιησου του ᾿Ιωσεδεκ του ιερεως του μεγαλου 12 και ερεις προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ιδου ανηρ, ανατολη ονομα αυτω, και υποκατωθεν αυτου ανατελει, και οικοδομησει τον οικον Κυριου·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και αυτος ληψεται αρετην και καθιειται και καταρξει επι του θρονου αυτου, και εσται ιερευς εκ δεξιων αυτου, και βουλη ειρηνικη εσται αναμεσον αμφοτερων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| ο δε στεφανος εσται τοις υπομενουσι και τοις χρησιμοις αυτης και τοις επεγνωκοσιν αυτην και εις χαριτα υιου Σοφονιου και εις ψαλμον εν οικω Κυριου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| και οι μακραν απ᾿ αυτων ηξουσι και οικοδομησουσιν εν τω οικω Κυριου, και γνωσεσθε διοτι Κυριος παντοκρατωρ απεσταλκε με προς υμας· και εσται, εαν εισακουοντες εισακουσητε της φωνης Κυριου του Θεου υμων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ εγενετο εν τω τεταρτω ετει, επι Δαρειου του βασιλεως εγενετο λογος Κυριου προς Ζαχαριαν τετραδι του μηνος του ενατου, ος εστι Χασελευ·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και εξαπεστειλεν εις Βαιθηλ Σαρασαρ και ᾿Αρβεσεερ ο βασιλευς και οι ανδρες αυτου του εξιλασασθαι τον Κυριον 3 λεγων προς τους ιερεις τους εν τω οικω Κυριου παντοκρατορος και προς τους προφητας λεγων· εισεληλυθεν ωδε εν τω μηνι τω πεμπτω το αγιασμα, καθοτι εποιησα ηδη ικανα ετη.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| και εγενετο λογος Κυριου των δυναμεων προς εμε λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ειπον προς απαντα τον λαον της γης και προς τους ιερεις λεγων· εαν νηστευσητε η κοψησθε εν ταις πεμπταις η εν ταις εβδομαις, και ιδου εβδομηκοντα ετη μη νηστειαν νενηστευκατε μοι; 6 και εαν φαγητε η πιητε, ουχ υμεις εσθετε και πινετε; 7 ουχ ουτοι οι λογοι, ους ελαλησε Κυριος εν χερσι των προφητων των εμπροσθεν, οτε ην ῾Ιερουσαλημ κατοικουμενη και ευθηνουσα και αι πολεις κυκλοθεν αυτης και η ορεινη και η πεδινη κατωκειτο; 8 και εγενετο λογος Κυριου προς Ζαχαριαν λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· κριμα δικαιον κρινετε και ελεος και οικτιρμον ποιειτε εκαστος προς τον αδελφον αυτου 10 και χηραν και ορφανον και προσηλυτον και πενητα μη καταδυναστευετε, και κακιαν εκαστος του αδελφου αυτου μη μνησικακειτω εν ταις καρδιαις υμων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και ηπειθησαν του προσεχειν και εδωκαν νωτον παραφρονουντα και τα ωτα αυτων εβαρυναν του μη εισακουειν 12 και την καρδιαν αυτων εταξαν απειθη του μη εσακουειν του νομου μου και τους λογους, ους εξαπεστειλε Κυριος παντοκρατωρ εν πνευματι αυτου εν χερσι των προφητων των εμπροσθεν· και εγενετο οργη μεγαλη παρα Κυριου παντοκρατορος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και εσται ὃν τροπον ειπε και ουκ εισηκουσαν, ουτως κεκραξονται και ου μη εισακουσω, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και εκβαλω αυτους εις παντα τα εθνη, α ουκ εγνωσαν, και η γη αφανισθησεται κατοπισθεν αυτων εκ διοδευοντος και εξ αναστρεφοντος· και εταξαν γην εκλεκτην εις αφανισμον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου παντοκρατορος λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· εζηλωκα την ῾Ιερουσαλημ και την Σιων ζηλον μεγαν και θυμω μεγαλω εζηλωκα αυτην.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| ταδε λεγει Κυριος· επιστρεψω επι Σιων και κατασκηνωσω εν μεσω ῾Ιερουαλημ, και κληθησεται η ῾Ιερουσαλημ πολις αληθινη και το ορος Κυριου παντοκρατορος ορος αγιον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ετι καθησονται πρεσβυτεροι και πρεσβυτεραι εν ταις πλατειαις ῾Ιερουσαλημ, εκαστος την ραβδον αυτου εχων εν τη χειρι αυτου απο πληθους ημερων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και αι πλατειαι της πολεως πλησθησονται παιδαριων και κορασιων παιζοντων εν ταις πλατειαις αυτης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ει αδυνατησει ενωπιον των καταλοιπων του λαου τουτου εν ταις ημεραις εκειναις, μη και ενωπιον μου αδυνατησει; λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ιδου εγω σῴζω τον λαον μου απο γης ανατολων και απο γης δυσμων 8 και εισαξω αυτους και κατασκηνωσω εν μεσω ῾Ιερουσαλημ, και εσονται εμοι εις λαον, καγω εσομαι αυτοις εις Θεον εν αληθειᾳ και εν δικαιοσυνῃ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· κατισχυετωσαν αι χειρες υμων των ακουοντων εν ταις ημεραις ταυταις τους λογους τουτους εκ στοματος των προφητων, αφ᾿ ἧς ημερας τεθεμελιωται ο οικος Κυριου παντοκρατορος, και ο ναος αφ᾿ ου ᾠκοδομηται.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| διοτι προ των ημερων εκεινων ο μισθος των ανθρωπων ουκ εσται εις ονησιν, και ο μισθος των κτηνων ουχ υπαρξει, και τω εκπορευομενω και τω εισπορευομενω ουκ εσται ειρηνη απο της θλιψεως· και εξαποστελω παντας τους ανθρωπους, εκαστον επι τον πλησιον αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και νυν ου κατα τας ημερας τας εμπροσθεν εγω ποιω τοις καταλοιποις του λαου τουτου, λεγει Κυριος παντοκρατωρ,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| αλλ᾿ η δειξω ειρηνην· η αμπελος δωσει τον καρπον αυτης, και η γη δωσει τα γεννηματα αυτης, και ο ουρανος δωσει την δροσον αυτου, και κατακληρονομησω τοις καταλοιποις του λαου μου τουτου ταυτα παντα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και εσται ὃν τροπον ητε εν καταρᾳ εν τοις εθνεσιν ο οικος ᾿Ιουδα και οικος ᾿Ισραηλ, ουτως διασωσω υμας και εσεσθε εν ευλογιᾳ· θαρσειτε και κατισχυετε εν ταις χερσιν υμων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| διοτι ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ὃν τροπον διενοηθην του κακωσαι υμας εν τω παροργισαι με τους πατερας υμων, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και ου μετενοησα,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| ουτως παρατεταγμαι και διανενοημαι εν ταις ημεραις ταυταις του καλως ποιησαι την ῾Ιερουσαλημ και τον οικον ᾿Ιουδα· θαρσειτε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| ουτοι οι λογοι, ους ποιησετε· λαλειτε αληθειαν εκαστος προς τον πλησιον αυτου, αληθειαν και κριμα ειρηνικον κρινατε εν ταις πυλαις υμων,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και εκαστος την κακιαν του πλησιον αυτου μη λογιζεσθε εν ταις καρδιαις υμων και ορκον ψευδη μη αγαπατε, διοτι ταυτα παντα εμισησα, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| Και εγενετο λογος Κυριου παντοκρατορος προς με λεγων·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· νηστεια η τετρας και νηστεια η πεμπτη και νηστεια η εβδομη και νηστεια η δεκατη εσονται τω οικω ᾿Ιουδα εις χαραν και ευφροσυνην και εις εορτας αγαθας, και ευφρανθησεσθε, και την αληθειαν και την ειρηνην αγαπησατε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ετι ηξουσι λαοι πολλοι και κατοικουντες πολεις πολλας,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και συνελευσονται κατοικουντες πεντε πολεις εις μιαν πολιν λεγοντες· πορευθωμεν δεηθηναι του προσωπου Κυριου και εκζητησαι το προσωπον Κυριου παντοκρατορος· πορευσομαι καγω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και ηξουσι λαοι πολλοι και εθνη πολλα εκζητησαι το προσωπον Κυριου παντοκρατορος εν ῾Ιερουσαλημ και εξιλασασθαι το προσωπον Κυριου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· εν ταις ημεραις εκειναις, εαν επιλαβωνται δεκα ανδρες εκ πασων των γλωσσων των εθνων και επιλαβωνται του κρασπεδου ανδρος ᾿Ιουδαιου λεγοντες· πορευσομεθα μετα σου, διοτι ακηκοαμεν οτι ο Θεος μεθ᾿ υμων εστι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΛΗΜΜΑ λογου Κυριου· εν γη Σεδραχ και Δαμασκου θυσια αυτου, διοτι Κυριος εφορα ανθρωπους και πασας φυλας του ᾿Ισραηλ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και εν ᾿Εμαθ εν τοις οριοις αυτης Τυρος και Σιδων, διοτι εφρονησαν σφοδρα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ᾠκοδομησε Τυρος οχυρωματα εαυτη και εθησαυρισεν αργυριον ως χουν και συνηγαγε χρυσιον ως πηλον οδων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| δια τουτο Κυριος κληρονομησει αυτην και παταξει εις θαλασσαν δυναμιν αυτης, και αυτη εν πυρι καταναλωθησεται.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| οψεται ᾿Ασκαλων και φοβηθησεται, και Γαζα και οδυνηθησεται σφοδρα, και ᾿Ακκαρων, οτι ᾐσχυνθη επι τω παραπτωματι αυτης· και απολειται βασιλευς εκ Γαζης, και ᾿Ασκαλων ου μη κατοικηθη.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και κατοικησουσιν αλλογενεις εν ᾿Αζωτω, και καθελω υβριν αλλοφυλων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και εξαρω το αιμα αυτω εκ του στοματος αυτων και τα βδελυγματα αυτων εκ μεσου οδοντων αυτων, και υπολειφθησεται και ουτος τω Θεω ημων, και εσονται ως χιλιαρχος εν ᾿Ιουδᾳ και ᾿Ακκαρων ως ο ᾿Ιεβουσαιος·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και υποστησομαι τω οικω μου αναστημα του μη διαπορευεσθαι μηδε ανακαμπτειν, και ου μη επελθῃ επ᾿ αυτους ουκετι εξελαυνων, διοτι νυν εωρακα εν τοις οφθαλμοις μου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| Χαιρε σφοδρα, θυγατερ Σιων· κηρυσσε, θυγατερ ῾Ιερουσαλημ· ιδου ο βασιλευς σου ερχεται σοι, δικαιος και σῴζων αυτος, πραΰς και επιβεβηκως επι υποζυγιον και πωλον νεον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και εξολοθρευσει αρματα εξ ᾿Εφραιμ και ιππον εξ ῾Ιερουσαλημ, και εξολοθρευσεται τοξον πολεμικον, και πληθος και ειρηνη εξ εθνων· και καταρξει υδατων εως θαλασσης και απο ποταμων εως διεκβολων γης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και συ εν αιματι διαθηκης σου εξαπεστειλας δεσμιους σου εκ λακκου ουκ εχοντος υδωρ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| καθησεσθε εν οχυρωματι δεσμιοι της συναγωγης, και αντι μιας ημερας παροικεσιας σου διπλα ανταποδωσω σοι·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| διοτι ενετεινα σε, ᾿Ιουδα, εμαυτω εις τοξον, επλησα τον ᾿Εφραιμ και εξεγερω τα τεκνα σου, Σιων, επι τα τεκνα των ῾Ελληνων και ψηλαφησω σε ως ρομφαιαν μαχητου·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και Κυριος εσται επ᾿ αυτους και εξελευσεται ως αστραπη βολις, και Κυριος παντοκρατωρ εν σαλπιγγι σαλπιει και πορευσεται εν σαλω απειλης αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| Κυριος παντοκρατωρ υπερασπιει αυτους, και καταναλωσουσιν αυτους, και καταχωσουσιν αυτους εν λιθοις σφενδονης και εκπιονται αυτους ως οινον και πλησουσιν ως φιαλας θυσιαστηριον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και σωσει αυτους Κυριος ο Θεος αυτων εν τη ημερᾳ εκεινῃ, ως προβατα λαον αυτου, διοτι λιθοι αγιοι κυλιονται επι γης αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| οτι ει τι αγαθον αυτου και ει τι καλον παρ᾿ αυτου, σιτος νεανισκοις και οινος ευωδιαζων εις παρθενους.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΑΙΤΕΙΣΘΕ παρα Κυριου υετον καθ᾿ ωραν πρωιμον και οψιμον· Κυριος εποιησε φαντασιας, και υετον χειμερινον δωσει αυτοις, εκαστω βοτανην εν αγρω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| διοτι οι αποφθεγγομενοι ελαλησαν κοπους, και οι μαντεις ορασεις ψευδεις, και τα ενυπνια ψευδη ελαλουν, ματαια παρεκαλουν· δια τουτο εξηρανθησαν ως προβατα και εκακωθησαν, διοτι ουκ ην ιασις.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| επι τους ποιμενας παρωξυνθη ο θυμος μου, και επι τους αμνους επισκεψομαι· και επισκεψεται Κυριος ο Θεος ο παντοκρατωρ το ποιμνιον αυτου τον οικον ᾿Ιουδα και ταξει αυτους ως ιππον ευπρεπη αυτου εν πολεμω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και απ᾿ αυτου επεβλεψε και εξ αυτου εταξε, και απ᾿ αυτου τοξον εν θυμω· απ᾿ αυτου εξελευσεται πας ο εξελαυνων εν τω αυτω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και εσονται ως μαχηται πατουντες πηλον εν ταις οδοις εν πολεμω και παραταξονται, διοτι Κυριος μετ᾿ αυτων, και καταισχυνθησονται αναβαται ιππων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και κατισχυσω τον οικον ᾿Ιουδα και τον οικον ᾿Ιωσηφ σωσω και κατοικιω αυτους, οτι ηγαπησα αυτους, και εσονται ὃν τροπον ουκ απεστρεψαμην αυτους· διοτι εγω Κυριος ο Θεος αυτων και επακουσομαι αυτοις.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και εσονται ως μαχηται του ᾿Εφραιμ, και χαρησεται η καρδια αυτων ως εν οινω· και τα τεκνα αυτων οψονται και ευφρανθησονται, και χαρειται η καρδια αυτων επι τω Κυριω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| σημανω αυτοις και εισδεξομαι αυτους, διοτι λυτρωσομαι αυτους, και πληθυνθησονται καθοτι ησαν πολλοι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και σπερω αυτους εν λαοις, και οι μακραν μνησθησονται μου, εκθρεψουσι τα τεκνα αυτων και επιστρεψουσι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και επιστρεψω αυτους εκ γης Αιγυπτου και εξ ᾿Ασσυριων εισδεξομαι αυτους, και εις την Γαλααδιτιν και εις τον Λιβανον εισαξω αυτους, και ου μη υπολειφθη εξ αυτων ουδε εις·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και διελευσονται εν θαλασσῃ στενη και παταξουσιν εν θαλασσῃ κυματα, και ξηρανθησεται παντα τα βαθη ποταμων, και αφαιρεθησεται πασα υβρις ᾿Ασσυριων, και σκηπτρον Αιγυπτου περιαιρεθησεται.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και κατισχυσω αυτους εν Κυριω Θεω αυτων, και εν τω ονοματι αυτου κατακαυχησονται, λεγει Κυριος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΔΙΑΝΟΙΞΟΝ, ο Λιβανος, τας θυρας σου, και καταφαγετω πυρ τας κεδρους σου·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| ολολυξατω πιτυς, διοτι πεπτωκε κεδρος, οτι μεγαλως μεγιστανες εταλαιπωρησαν· ολολυξατε, δρυες της Βασανιτιδος, οτι κατεσπασθη ο δρυμος ο συμφυτος.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| φωνη θρηνουντων ποιμενων, οτι τεταλαιπωρηκεν η μεγαλωσυνη αυτων· φωνη ωρυομενων λεοντων, οτι τεταλαιπωρηκε το φρυαγμα του ᾿Ιορδανου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ποιμαινετε τα προβατα της σφαγης,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| α οι κτησαμενοι κατεσφαζον και ου μετεμελοντο, και οι πωλουντες αυτα ελεγον· ευλογητος Κυριος και πεπλουτηκαμεν· και οι ποιμενες αυτων ουκ επασχον ουδεν επ᾿ αυτοις.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| δια τουτο ου φεισομαι ουκετι επι τους κατοικουντας την γην, λεγει Κυριος· και ιδου εγω παραδιδωμι τους ανθρωπους, εκαστον εις χειρα του πλησιον αυτου και εις χειρα βασιλεως αυτου, και κατακοψουσι την γην, και ου μη εξελωμαι εκ χειρος αυτων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και ποιμανω τα προβατα της σφαγης εις την Χαναανιτιν· και ληψομαι εμαυτω δυο ραβδους —την μεν μιαν εκαλεσα Καλλος και την ετεραν εκαλεσα Σχοινισμα— και ποιμανω τα προβατα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και εξαρω τους τρεις ποιμενας εν μηνι ενι, και βαρυνθησεται η ψυχη μου επ᾿ αυτους, και γαρ αι ψυχαι αυτων επωρυοντο επ᾿ εμε.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ειπα· ου ποιμανω υμας· το αποθνησκον αποθνῃσκετω, και το εκλειπον εκλιπετω, και τα καταλοιπα κατεσθιετωσαν εκαστος τας σαρκας του πλησιον αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και ληψομαι την ραβδον μου τη καλην και απορριψω αυτην του διασκεδασαι την διαθηκην μου, ἣν διεθεμην προς παντας τους λαους.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και διασκεδασθησεται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, και γνωσονται οι Χαναναιοι τα προβατα τα φυλασσομενα, διοτι λογος Κυριου εστι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και ερω προς αυτους· ει καλον ενωπιον υμων εστι, δοτε στησαντες τον μισθον μου η απειπασθε· και εστησαν τον μισθον μου τριακοντα αργυρους.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και ειπε Κυριος προς με· καθες αυτους εις το χωνευτηριον, και σκεψαι ει δοκιμον εστιν, ὃν τροπον εδοκιμασθην υπερ αυτων. και ελαβον τους τριακοντα αργυρους και ενεβαλον αυτους εις τον οικον Κυριου εις το χωνευτηριον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και απερριψα την ραβδον την δευτεραν, το Σχοινισμα, του διασκεδασαι την κατασχεσιν ανα μεσον ᾿Ιουδα και ανα μεσον ᾿Ισραηλ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| Και ειπε Κυριος προς με· ετι λαβε σεαυτω σκευη ποιμενικα ποιμενος απειρου,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| διοτι ιδου εγω εξεγειρω ποιμενα επι την γην· το εκλιμπανον ου μη επισκεψηται και το εσκορπισμενον ου μη ζητησῃ και το συντετριμμενον ου μη ιασηται και το ολοκληρον ου μη κατευθυνῃ και τα κρεα των εκλεκτων καταφαγεται και τους αστραγαλους αυτων εκστρεψει.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| ω οι ποιμαινοντες τα ματαια και οι καταλελοιποτες τα προβατα· μαχαιρα επι τους βραχιονας αυτου και επι τον οφθαλμον τον δεξιον αυτου· ο βραχιων αυτου ξηραινομενος ξηρανθησεται, και ο οφθαλμος ο δεξιος αυτου εκτυφλουμενος εκτυφλωθησεται.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΛΗΜΜΑ λογου Κυριου επι τον ᾿Ισραηλ· λεγει Κυριος εκτεινων ουρανον και θεμελιων γην και πλασσων πνευμα ανθρωπου εν αυτω·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ιδου εγω τιθημι την ῾Ιερουσαλημ ως προθυρα σαλευομενα πασι τοις λαοις κυκλω, και εν τη ᾿Ιουδαιᾳ εσται περιοχη επι ῾Ιερουσαλημ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ θησομαι την ῾Ιερουσαλημ λιθον καταπατουμενον πασι τοις εθνεσι· πας ο καταπατων αυτην εμπαιζων εμπαιξεται, και επισυναχθησονται επ᾿ αυτην παντα τα εθνη της γης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, παταξω παντα ιππον εν εκστασει και τον αναβατην αυτου εν παραφρονησει, επι δε τον οικον ᾿Ιουδα διανοιξω τους οφθαλμους μου και παντας τους ιππους των λαων παταξω εν αποτυφλωσει.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| και ερουσιν οι χιλιαρχοι ᾿Ιουδα εν ταις καρδιαις αυτων· ευρησομεν εαυτοις τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ εν Κυριω παντοκρατορι Θεω αυτων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| εν τη ημερᾳ εκεινῃ θησομαι τους χιλιαρχους ᾿Ιουδα ως δαλον πυρος εν ξυλοις και ως λαμπαδα πυρος εν καλαμῃ, και καταφαγονται εκ δεξιων και εξ ευωνυμων παντας τους λαους κυκλοθεν, και κατοικησει ῾Ιερουσαλημ ετι καθ᾿ εαυτην εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και σωσει Κυριος τα σκηνωματα ᾿Ιουδα καθως απ᾿ αρχης, οπως μη μεγαλυνηται καυχημα οικου Δαυιδ και επαρσις των κατοικουντων ῾Ιερουσαλημ επι τον ᾿Ιουδα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ υπερασπιει Κυριος υπερ των κατοικουντων ῾Ιερουσαλημ, και εσται ο ασθενων εν αυτοις εν εκεινῃ τη ημερᾳ ως οικος Δαυιδ, ο δε οικος Δαυιδ ως οικος Θεου, ως αγγελος Κυριου ενωπιον αυτων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ ζητησω του εξαραι παντα τα εθνη τα ερχομενα επι ῾Ιερουσαλημ.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και εκχεω επι τον οικον Δαυιδ και επι τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ πνευμα χαριτος και οικτιρμου, και επιβλεψονται προς με ανθ᾿ ων κατωρχησαντο και κοψονται επ᾿ αυτον κοπετον, ως επ᾿ αγαπητω, και οδυνηθησονται οδυνην ως επι τω πρωτοτοκω.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| εν τη ημερᾳ εκεινῃ μεγαλυνθησεται ο κοπετος εν ῾Ιερουσαλημ ως κοπετος ροωνος εν πεδιω εκκοπτομενου,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και κοψεται η γη κατα φυλας φυλας· φυλη οικου Δαυιδ καθ᾿ εαυτην και αι γυναικες αυτων καθ᾿ εαυτας, φυλη οικου Ναθαν καθ᾿ εαυτην και αι γυναικες αυτων καθ᾿ εαυτας,<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| φυλη οικου Λευι καθ᾿ εαυτην και αι γυναικες αυτων καθ᾿ εαυτας, φυλη του Συμεων καθ᾿ εαυτην και αι γυναικες αυτων καθ᾿ εαυτας·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| πασαι αι υπολελειμμεναι φυλαι, φυλη καθ᾿ εαυτην και αι γυναικες αυτων καθ᾿ εαυτας.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΕΝ τη ημερᾳ εκεινῃ εσται πας τοπος διανοιγομενος τω οικω Δαυιδ και τοις κατοικουσιν ῾Ιερουσαλημ εις την μετακινησιν και εις τον χωρισμον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, λεγει Κυριος Σαβαωθ, εξολοθρευσω τα ονοματα των ειδωλων απο της γης, και ουκ ετι αυτων εσται μνεια· και τους ψευδοπροφητας και το πνευμα το ακαθαρτον εξαρω απο της γης.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και εσται εαν προφητευσῃ ανθρωπος ετι, και ερει προς αυτον ο πατηρ αυτου και η μητηρ αυτου, οι γεννησαντες αυτον· ου ζησῃ, οτι ψευδη ελαλησας επ᾿ ονοματι Κυριου· και συμποδιουσιν αυτον ο πατηρ αυτου και η μητηρ αυτου, οι γεννησαντες αυτον, εν τω προφητευειν αυτον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ καταισχυνθησονται οι προφηται, εκαστος εκ της ορασεως αυτου, εν τω προφητευειν αυτον, και ενδυσονται δερριν τριχινην ανθ᾿ ων εψευσαντο.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και ερει· ουκ ειμι προφητης εγω, διοτι ανθρωπος εργαζομενος την γην εγω ειμι, οτι ανθρωπος εγεννησε με εκ νεοτητος μου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και ερω προς αυτον· τι αι πληγαι αυται αναμεσον των χειρων σου; και ερει· ας επληγην εν τω οικω τω αγαπητω μου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| Ρομφαια εξεγερθητι επι τους ποιμενας μου και επι ανδρα πολιτην μου, λεγει Κυριος παντοκρατωρ· παταξατε τους ποιμενας και εκσπασατε τα προβατα, και επαξω την χειρα μου επι τους ποιμενας.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και εσται εν πασῃ τη γη, λεγει Κυριος, τα δυο μερη αυτης εξολοθρευθησεται και εκλειψει, το δε τριτον υπολειφθησεται εν αυτη·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και διαξω το τριτον δια πυρος και πυρωσω αυτους, ως πυρουται το αργυριον, και δοκιμω αυτους, ως δοκιμαζεται το χρυσιον· αυτος επικαλεσεται το ονομα μου, καγω επακουσομαι αυτω και ερω· λαος μου ουτος εστι, και αυτος ερει, Κυριος ο Θεος μου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΙΔΟΥ ημεραι ερχονται Κυριου, και διαμερισθησονται τα σκυλα σου εν σοι.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και επισυναξω παντα τα εθνη επι ῾Ιερουσαλημ εις πολεμον, και αλωσεται η πολις, και διαρπαγησονται αι οικιαι, και αι γυναικες μολυνθησονται, και εξελευσεται το ημισυ της πολεως εν αιχμαλωσιᾳ, οι δε καταλοιποι του λαου μου ου μη εξολοθρευθωσιν εκ της πολεως.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και εξελευσεται Κυριος και παραταξεται εν τοις εθνεσιν εκεινοις καθως ημερα παραταξεως αυτου εν ημερᾳ πολεμου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και στησονται οι ποδες αυτου εν τη ημερᾳ εκεινῃ επι το ορος των ελαιων το κατεναντι ῾Ιερουσαλημ εξ ανατολων· και σχισθησεται το ορος των ελαιων, το ημισυ αυτου προς ανατολας και το ημισυ προς θαλασσαν, χαος μεγα σφοδρα. και κλινει το ημισυ του ορους προς τον βορραν και το ημισυ αυτου προς νοτον.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και εμφραχθησεται η φαραγξ των ορεων μου, και εγκολληθησεται φαραγξ ορεων εως ᾿Ιασολ και εμφραχθησεται καθως ενεφραγη εν ταις ημεραις του συσσεισμου, εν ημεραις ᾿Οζιου βασιλεως ᾿Ιουδα· και ηξει Κυριος ο Θεος μου και παντες οι αγιοι μετ᾿ αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| και εσται εν εκεινῃ τη ημερᾳ ουκ εσται φως και ψυχος και παγος·<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| εσται μιαν ημεραν, και η ημερα εκεινη γνωστη τω Κυριω, και ουχ ημερα και ου νυξ, και προς εσπεραν εσται φως.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και εν τη ημερᾳ εκεινῃ εξελευσεται υδωρ ζων εξ ῾Ιερουσαλημ, το ημισυ αυτου εις την θαλασσαν την πρωτην και το ημισυ αυτου εις την θαλασσαν την εσχατην, και εν θερει και εν εαρι εσται ουτως.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και εσται Κυριος εις βασιλεα επι πασαν την γην· εν τη ημερᾳ εκεινῃ εσται Κυριος εις και το ονομα αυτου εν.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| κυκλων πασαν την γην και την ερημον απο Γαβε εως Ρεμμων κατα νοτον ῾Ιερουσαλημ· Ραμα δε επι τοπου μενει απο της πυλης Βενιαμιν εως του τοπου της πυλης της πρωτης, εως της πυλης των γωνιων και εως του πυργου ᾿Αναμεηλ, εως των υποληνιων του βασιλεως.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| κατοικησουσιν εν αυτη, και αναθεμα ουκ εσται ετι και κατοικησει ῾Ιερουσαλημ πεποιθοτως.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| Και αυτη εσται η πτωσις, ἣν κοψει Κυριος παντας τους λαους, οσοι επεστρατευσαν επι ῾Ιερουσαλημ· τακησονται αι σαρκες αυτων εστηκοτων αυτων επι τους ποδας αυτων, και οι οφθαλμοι αυτων ρυησονται εκ των οπων αυτων, και η γλωσσα αυτων τακησεται εν τω στοματι αυτων.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκστασις Κυριου μεγαλη επ᾿ αυτους, και επιληψονται εκαστος της χειρος του πλησιον αυτου, και συμπλακησεται η χειρ αυτου προς την χειρα του πλησιον αυτου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και ο ᾿Ιουδας παραταξεται εν ῾Ιερουσαλημ και συναξει την ισχυν παντων των λαων κυκλοθεν, χρυσιον και αργυριον και ιματισμον εις πληθος σφοδρα.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και αυτη εσται η πτωσις των ιππων και των ημιονων και των καμηλων και των ονων και παντων των κτηνων των οντων εν ταις παρεμβολαις εκειναις κατα την πτωσιν ταυτην.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και εσται οσοι εαν καταλειφθωσιν εκ παντων των εθνων των ελθοντων επι ῾Ιερουσαλημ, και αναβησονται κατ᾿ ενιαυτον του προσκυνησαι τω βασιλει Κυριω παντοκρατορι και του εορταζειν την εορτην της σκηνοπηγιας.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και εσται οσοι εαν μη αναβωσιν εκ πασων των φυλων της γης εις ῾Ιερουσαλημ του προσκυνησαι τω βασιλει Κυριω παντοκρατορι, και ουτοι εκεινοις προστεθησονται.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| εαν δε φυλη Αιγυπτου μη αναβη μηδε ελθῃ εκει, και επι τουτους εσται η πτωσις, ἣν παταξει Κυριος παντα τα εθνη, οσα εαν μη αναβη του εορτασαι την εορτην της σκηνοπηγιας.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| αυτη εσται η αμαρτια Αιγυπτου και η αμαρτια παντων των εθνων, οσα ἂν μη αναβη εορτασαι την εορτην της σκηνοπηγιας.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| εν τη ημερᾳ εκεινῃ εσται το επι τον χαλινον του ιππου αγιον τω Κυριω παντοκρατορι, και εσονται οι λεβητες εν τω οικω Κυριου ως φιαλαι προ προσωπου του θυσιαστηριου.<br>Ζαχαριας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| και εσται πας λεβης εν ῾Ιερουσαλημ και εν τω ᾿Ιουδᾳ αγιον τω Κυριω παντοκρατορι· και ηξουσι παντες οι θυσιαζοντες και ληψονται εξ αυτων και εψησουσιν εν αυτοις. και ουκ εσται Χαναναιος ουκετι εν τω οικω Κυριου παντοκρατορος εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΛΗΜΜΑ λογου Κυριου επι τον ᾿Ισραηλ εν χειρι αγγελου αυτου· θεσθε δη επι τας καρδιας υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ᾿Ηγαπησα υμας, λεγει Κυριος. και ειπατε· εν τινι ηγαπησας ημας; ουκ αδελφος ην ῾Ησαυ του ᾿Ιακωβ; λεγει Κυριος, και ηγαπησα τον ᾿Ιακωβ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| τον δε ῾Ησαυ εμισησα και εταξα τα ορια αυτου εις αφανισμον και την κληρονομιαν αυτου εις δωματα ερημου; 4 διοτι ερει η ᾿Ιδουμαια· κατεστραπται, και επιστρεψωμεν και ανοικοδομησωμεν τας ερημους. ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· αυτοι οικοδομησουσι, και εγω καταστρεψω· και επικληθησεται αυτοις ορια ανομιας και λαος εφ᾿ ὃν παρατετακται Κυριος εως αιωνος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και οι οφθαλμοι υμων οψονται, και υμεις ερειτε· εμεγαλυνθη Κυριος υπερανω των οριων του ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| Υιος δοξαζει πατερα και δουλος τον κυριον αυτου. και ει πατηρ ειμι εγω, που εστιν η δοξα μου; και ει Κυριος ειμι εγω, που εστιν ο φοβος μου; λεγει Κυριος παντοκρατωρ. υμεις οι ιερεις οι φαυλιζοντες το ονομα μου· και ειπατε· εν τινι εφαυλισαμεν το ονομα σου; 7 προσαγοντες προς το θυσιαστηριον μου αρτους ηλισγημενους, και ειπατε· εν τινι ηλισγησαμεν αυτους; εν τω λεγειν υμας· τραπεζα Κυριου ηλισγημενη εστι και τα επιτιθεμενα εξουδενωσατε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| διοτι εαν προσαγαγητε τυφλον εις θυσιας, ου κακον; και εαν προσαγαγητε χωλον η αρρωστον, ου κακον; προσαγαγε δη αυτω τω ηγουμενω σου, ει προσδεξεται αυτο, ει ληψεται προσωπον σου, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και νυν εξιλασκεσθε το προσωπον του Θεου υμων και δεηθητε αυτου· εν χερσιν υμων γεγονε ταυτα· ει ληψομαι εξ υμων προσωπα υμων; λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| διοτι και εν υμιν συγκλεισθησονται θυραι, και ουκ αναψεται το θυσιαστηριον μου δωρεαν· ουκ εστι μου θελημα εν υμιν, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και θυσιαν ου προσδεξομαι εκ των χειρων υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| διοτι απο ανατολων ηλιου εως δυσμων το ονομα μου δεδοξασται εν τοις εθνεσι, και εν παντι τοπω θυμιαμα προσαγεται τω ονοματι μου και θυσια καθαρα, διοτι μεγα το ονομα μου εν τοις εθνεσι, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| υμεις δε βεβηλουτε αυτο εν τω λεγειν υμας· τραπεζα Κυριου ηλισγημενη εστι, και τα επιτιθεμενα εξουδενωται βρωματα αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και ειπατε· ταυτα εκ κακοπαθειας εστι, και εξεφυσησα αυτα, λεγει Κυριος παντοκρατωρ· και εισεφερετε αρπαγματα και τα χωλα και τα ενοχλουμενα· και εαν φερητε την θυσιαν, ει προσδεξομαι αυτα εκ των χειρων υμων; λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και επικαταρατος ὃς ην δυνατος και υπηρχεν εν τω ποιμνιω αυτου αρσεν και ευχη αυτου επ᾿ αυτω και θυει διεφθαρμενον τω Κυριω· διοτι βασιλευς μεγας εγω ειμι, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και το ονομα μου επιφανες εν τοις εθνεσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ νυν η εντολη αυτη προς υμας, οι ιερεις·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| εαν μη ακουσητε, και εαν μη θησθε εις την καρδιαν υμων του δουναι δοξαν τω ονοματι μου, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και εξαποστελω εφ᾿ υμας την καταραν και επικαταρασομαι την ευλογιαν υμων και καταρασομαι αυτην· και διασκεδασω την ευλογιαν υμων, και ουκ εσται εν υμιν, οτι υμεις ου τιθεσθε εις την καρδιαν υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| ιδου εγω αφοριζω υμιν τον ωμον και σκορπιω ενυστρον επι τα προσωπα υμων, ενυστρον εορτων υμων, και ληψομαι υμας εις το αυτο·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και επιγνωσεσθε διοτι εγω εξαπεσταλκα προς υμας την εντολην ταυτην του ειναι την διαθηκην μου προς τους Λευιτας, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| η διαθηκη μου ην μετ᾿ αυτου της ζωης και της ειρηνης, και εδωκα αυτω εν φοβω φοβεισθαι με και απο προσωπου ονοματος μου στελλεσθαι αυτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| νομος αληθειας ην εν τω στοματι αυτου, και αδικια ουχ ευρεθη εν χειλεσιν αυτου· εν ειρηνῃ κατευθυνων επορευθη μετ᾿ εμου και πολλους επεστρεψεν απο αδικιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| οτι χειλη ιερεως φυλαξεται γνωσιν, και νομον εκζητησουσιν εκ στοματος αυτου, διοτι αγγελος Κυριου παντοκρατορος εστιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| υμεις δε εξεκλινατε εκ της οδου και ησθενησατε πολλους εν νομω, διεφθειρατε την διαθηκην του Λευι, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| καγω δεδωκα υμας εξουδενουμενους και απερριμμενους εις παντα τα εθνη, ανθ᾿ ων υμεις ουκ εφυλαξασθε τας οδους μου, αλλα ελαμβανετε προσωπα εν νομω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| Ουχι πατηρ εις παντων υμων; ουχι Θεος εις εκτισεν υμας; τι οτι εγκατελιπε εκαστος τον αδελφον αυτου του βεβηλωσαι την διαθηκην των πατερων υμων; 11 εγκατελειφθη ᾿Ιουδας, και βδελυγμα εγενετο εν τω ᾿Ισραηλ και εν ῾Ιερουσαλημ, διοτι εβεβηλωσεν ᾿Ιουδας τα αγια Κυριου, εν οις ηγαπησε, και επετηδευσεν εις θεους αλλοτριους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| εξολοθρευσει Κυριος τον ανθρωπον τον ποιουντα ταυτα, εως και ταπεινωθη εκ σκηνωματων ᾿Ιακωβ και εκ προσαγοντων θυσιαν τω Κυριω παντοκρατορι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και ταυτα, α εμισουν, εποιειτε· εκαλυπτετε δακρυσι το θυσιαστηριον Κυριου και κλαυθμω και στεναγμω εκ κοπων. ετι αξιον επιβλεψαι εις θυσιαν η λαβειν δεκτον εκ των χειρων υμων; 14 και ειπατε· ενεκεν τινος; οτι Κυριος διεμαρτυρατο αναμεσον σου και αναμεσον γυναικος νεοτητος σου, ἣν εγκατελιπες, και αυτη κοινωνος σου και γυνη διαθηκης σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| και ουκ αλλος εποιησε, και υπολειμμα πνευματος αυτου. και ειπατε· τι αλλο αλλ᾿ η σπερμα ζητει ο Θεος; και φυλαξασθε εν τω πνευματι υμων, και γυναικα νεοτητος σου μη εγκαταλιπῃς·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| αλλα εαν μισησας εξαποστειλῃς, λεγει Κυριος ο Θεος του ᾿Ισραηλ, και καλυψει ασεβεια επι τα ενθυμηματα σου, λεγει Κυριος παντοκρατωρ. και φυλαξασθε εν τω πνευματι υμων και ου μη εγκαταλιπητε. — 17 Οι παροξυναντες τον Θεον εν τοις λογοις υμων και ειπατε· εν τινι παρωξυναμεν αυτον; εν τω λεγειν υμας· πας ποιων πονηρον, καλον ενωπιον Κυριου, και εν αυτοις αυτος ευδοκησε· και που εστιν ο Θεος της δικαιοσυνης;<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΙΔΟΥ εγω εξαποστελλω τον αγγελον μου, και επιβλεψεται οδον προ προσωπου μου, και εξαιφνης ηξει εις τον ναον εαυτου Κυριος, ὃν υμεις ζητειτε, και ο αγγελος της διαθηκης, ὃν υμεις θελετε· ιδου ερχεται, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και τις υπομενει ημεραν εισοδου αυτου; η τις υποστησεται εν τη οπτασιᾳ αυτου; διοτι αυτος εισπορευεται ως πυρ χωνευτηριου και ως ποια πλυνοντων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και καθιειται χωνευων και καθαριζων ως το αργυριον και ως το χρυσιον· και καθαρισει τους υιους Λευι και χεει αυτους ωσπερ το χρυσιον και το αργυριον· και εσονται τω Κυριω προσαγοντες θυσιαν εν δικαιοσυνῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και αρεσει τω Κυριω θυσια ᾿Ιουδα και ῾Ιερουσαλημ, καθως αι ημεραι του αιωνος και καθως τα ετη τα εμπροσθεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και προσαξω προς υμας εν κρισει και εσομαι μαρτυς ταχυς επι τας φαρμακους και επι τας μοιχαλιδας και επι τους ομνυοντας τω ονοματι μου επι ψευδει και επι τους αποστερουντας μισθον μισθωτου και τους καταδυναστευοντας χηραν και τους κονδυλιζοντας ορφανους και τους εκκλινοντας κρισιν προσηλυτου και τους μη φοβουμενους με, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| Διοτι εγω Κυριος ο Θεος υμων, και ουκ ηλλοιωμαι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και υμεις οι υιοι ᾿Ιακωβ ουκ απεχεσθε απο των αδικιων των πατερων υμων, εξεκλινατε νομιμα μου και ουκ εφυλαξασθε. επιστρεψατε προς με, και επιστραφησομαι προς υμας, λεγει Κυριος παντοκρατωρ. και ειπατε· εν τινι επιστρεψομεν; 8 μητι πτερνιει ανθρωπος Θεον; διοτι υμεις πτερνιζετε με. και ερειτε· εν τινι επτερνισαμεν σε; οτι τα επιδεκατα και αι απαρχαι μεθ᾿ υμων εισι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και αποβλεποντες υμεις αποβλεπετε, και εμε υμεις πτερνιζετε· το ετος συνετελεσθη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και εισηνεγκατε παντα τα εκφορια εις τους θησαυρους, και εσται η διαρπαγη αυτου εν τω οικω αυτου. επιστρεψατε δη εν τουτω, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, εαν μη ανοιξω υμιν τους καταρρακτας του ουρανου και εκχεω την ευλογιαν μου υμιν εως του ικανωθηναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και διαστελω υμιν εις βρωσιν και ου μη διαφθειρω υμων τον καρπον της γης, και ου μη ασθενησῃ υμων η αμπελος η εν τω αγρω, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και μακαριουσιν υμας παντα τα εθνη, διοτι εσεσθε υμεις γη θελητη, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| ᾿Εβαρυνατε επ᾿ εμε τους λογους υμων, λεγει Κυριος, και ειπατε· εν τινι κατελαλησαμεν κατα σου; 14 ειπατε· ματαιος ο δουλευων Θεω, και τι πλεον οτι εφυλαξαμεν τα φυλαγματα αυτου και διοτι επορευθημεν ικεται προ προσωπου Κυριου παντοκρατορος; 15 και νυν ημεις μακαριζομεν αλλοτριους, και ανοικοδομουνται παντες ποιουντες ανομα και αντεστησαν τω Θεω και εσωθησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| ταυτα κατελαλησαν οι φοβουμενοι τον Κυριον, εκαστος προς τον πλησιον αυτου· και προσεσχε Κυριος και εισηκουσε και εγραψε βιβλιον μνημοσυνου ενωπιον αυτου τοις φοβουμενοις τον Κυριον και ευλαβουμενοις το ονομα αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και εσονται μοι, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, εις ημεραν, ἣν εγω ποιω εις περιποιησιν, και αιρετιω αυτους ὃν τροπον αιρετιζει ανθρωπος τον υιον αυτου τον δουλευοντα αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και επιστραφησεσθε και οψεσθε αναμεσον δικαιου και αναμεσον ανομου και αναμεσον του δουλευοντος Θεω και του μη δουλευοντος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΔΙΟΤΙ ιδου ημερα Κυριου ερχεται καιομενη ως κλιβανος και φλεξει αυτους, και εσονται παντες οι αλλογενεις και παντες οι ποιουντες ανομα καλαμη, και αναψει αυτους η ημερα η ερχομενη, λεγει Κυριος παντοκρατωρ, και ου μη υπολειφθη εξ αυτων ριζα ουδε κλημα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και ανατελει υμιν τοις φοβουμενοις το ονομα μου ηλιος δικαιοσυνης και ιασις εν ταις πτερυξιν αυτου, και εξελευσεσθε και σκιρτησετε ως μοσχαρια εκ δεσμων ανειμενα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και καταπατησετε ανομους, διοτι εσονται σποδος υποκατω των ποδων υμων εν τη ημερᾳ, ᾗ εγω ποιω, λεγει Κυριος παντοκρατωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και ιδου εγω αποστελω υμιν ᾿Ηλιαν τον Θεσβιτην, πριν η ελθειν την ημεραν Κυριου την μεγαλην και επιφανη,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| ὃς αποκαταστησει καρδιαν πατρος προς υιον και καρδιαν ανθρωπου προς τον πλησιον αυτου, μη ελθων παταξω την γην αρδην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| μνησθητι νομου Μωση του δουλου μου, καθοτι ενετειλαμην αυτω εν Χωρηβ προς παντα τον ᾿Ισραηλ προσταγματα και δικαιωματα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.Ησαιας<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΟΡΑΣΙΣ, ἣν ειδεν ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως, ἣν ειδε κατα της ᾿Ιουδαιας και κατα ῾Ιερουσαλημ εν βασιλεια ᾿Οζιου και ᾿Ιωαθαμ και ῎Αχαζ και ᾿Εζεκιου, οι εβασιλευσαν της ᾿Ιουδαιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ῎Ακουε ουρανε και ενωτιζου γη, οτι Κυριος ελαλησεν· υιους εγεννησα και υψωσα, αυτοι δε με ηθετησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| εγνω βους τον κτησαμενον και ονος την φατνην του κυριου αυτου· ᾿Ισραηλ δε με ουκ εγνω και ο λαος με ου συνηκεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ουαι εθνος αμαρτωλον, λαος πληρης αμαρτιων, σπερμα πονηρον, υιοι ανομοι· εγκατελιπατε τον Κυριον και παρωργισατε τον αγιον του ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| τι ετι πληγητε προστιθεντες ανομιαν; πασα κεφαλη εις πονον και πασα καρδια εις λυπην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| απο ποδων εως κεφαλης ουκ εστιν εν αυτω ολοκληρια, ουτε τραυμα ουτε μωλωψ ουτε πληγη φλεγμαινουσα· ουκ εστιν μαλαγμα επιθηναι ουτε ελαιον ουτε καταδεσμους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| η γη υμων ερημος, αι πολεις υμων πυρικαυστοι· την χωραν υμων ενωπιον υμων αλλοτριοι κατεσθιουσι αυτην, και ηρημωται κατεστραμμενη υπο λαων αλλοτριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| εγκαταλειφθησεται η θυγατηρ Σιων ως σκηνη εν αμπελωνι και ως οπωροφυλακιον εν σικυηρατω, ως πολις πολιορκουμενη·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και ει μη Κυριος σαβαωθ εγκατελιπεν ημιν σπερμα, ως Σοδομα ἂν εγενηθημεν και ως Γομορρα ἂν ωμοιωθημεν. — 10 ᾿Ακουσατε λογον Κυριου, αρχοντες Σοδομων· προσεχετε νομον Θεου λαος Γομορρας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| τι μοι πληθος των θυσιων υμων; λεγει Κυριος· πληρης ειμι ολοκαυτωματων κριων, και στεαρ αρνων και αιμα ταυρων και τραγων ου βουλομαι,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| ουδε ἂν ερχησθε οφθηναι μοι. τις γαρ εξεζητησε ταυτα εκ των χειρων υμων; πατειν την αυλην μου 13 ου προσθησεσθαι· εαν φερητε σεμιδαλιν, ματαιον· θυμιαμα, βδελυγμα μοι εστι· τας νουμηνιας υμων και τα σαββατα και ημεραν μεγαλην ουκ ανεχομαι· νηστειαν και αργιαν 14 και τας νουμηνιας υμων και τας εορτας υμων μισει η ψυχη μου· εγενηθητε μοι εις πλησμονην, ουκετι ανησω τας αμαρτιας υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| οταν εκτεινητε τας χειρας υμων προς με, αποστρεψω τους οφθαλμους μου αφ᾿ υμων, και εαν πληθυνητε την δεησιν, ουκ εισακουσομαι υμων· αι γαρ χειρες υμων αιματος πληρεις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| λουσασθε και καθαροι γινεσθε, αφελετε τας πονηριας απο των ψυχων υμων απεναντι των οφθαλμων μου, παυσασθε απο των πονηριων υμων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| μαθετε καλον ποιειν, εκζητησατε κρισιν, ρυσασθε αδικουμενον, κρινατε ορφανω και δικαιωσατε χηραν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και δευτε διαλεχθωμεν, λεγει Κυριος· και εαν ωσιν αι αμαρτιαι υμων ως φοινικουν, ως χιονα λευκανω, εαν δε ωσιν ως κοκκινον, ως εριον λευκανω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και εαν θελητε και εισακουσητε μου, τα αγαθα της γης φαγεσθε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| εαν δε μη θελητε, μηδε εισακουσητε μου, μαχαιρα υμας κατεδεται· το γαρ στομα Κυριου ελαλησε ταυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| Πως εγενετο πορνη πολις πιστη Σιων, πληρης κρισεως, εν ᾗ δικαιοσυνη εκοιμηθη εν αυτη, νυν δε φονευται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| το αργυριον υμων αδοκιμον· οι καπηλοι σου μισγουσι τον οινον υδατι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| οι αρχοντες σου απειθουσι, κοινωνοι κλεπτων αγαπωντες δωρα, διωκοντες ανταποδομα, ορφανοις ου κρινοντες και κρισιν χηρων ου προσεχοντες.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο δεσποτης σαβαωθ, ο δυναστης του ᾿Ισραηλ· ουαι τοις ισχυουσιν εν ῾Ιερουσαλημ· ου παυσεται γαρ μου ο θυμος εν τοις υπεναντιοις, και κρισιν εκ των εχθρων μου ποιησω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και επαξω την χειρα μου επι σε και πυρωσω σε εις καθαρον, τους δε απειθουντας απολεσω και αφελω παντας ανομους απο σου και παντας υπηφανους ταπεινωσω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| και επιστησω τους κριτας σου ως το προτερον και τους συμβουλους σου ως το απ᾿ αρχης· και μετα ταυτα κληθησῃ πολις δικαιοσυνης, μητροπολις πιστη Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| μετα γαρ κριματος σωθησεται η αιχμαλωσια αυτης και μετα ελεημοσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| και συντριβησονται οι ανομοι και οι αμαρτωλοι αμα, και οι εγκαταλιποντες τον Κυριον συντελεσθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| διοτι αισχυνθησονται εν τοις ειδωλοις αυτων, α αυτοι ηβουλοντο, και επαισχυνθησονται επι τοις κηποις αυτων, α επεθυμησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| εσονται γαρ ως τερεβινθος αποβεβληκυια τα φυλλα και ως παραδεισος υδωρ μη εχων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| και εσται η ισχυς αυτων ως καλαμη στιππυου και αι εργασιαι αυτων ως σπινθηρες πυρος, και κατακαυθησονται οι ανομοι και οι αμαρτωλοι αμα, και ουκ εσται ο σβεσων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.Ο λογος ο γενομενος παρα Κυριου προς ῾Ησαΐαν υιον ᾿Αμως περι της ᾿Ιουδαιας και περι ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| ῞Οτι εσται εν ταις εσχαταις ημεραις εμφανες το ορος Κυριου και ο οικος του Θεου επ᾿ ακρων των ορεων και υψωθησεται υπερανω των βουνων· και ηξουσιν επ᾿ αυτο παντα τα εθνη,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και πορευσονται εθνη πολλα και ερουσι· δευτε και αναβωμεν εις το ορος Κυριου και εις τον οικον του Θεου ᾿Ιακωβ, και αναγγελει ημιν την οδον αυτου, και πορευσομεθα εν αυτη· εκ γαρ Σιων εξελευσεται νομος και λογος Κυριου εξ ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και κρινει αναμεσον των εθνων και ελεγξει λαον πολυν, και συγκοψουσι τας μαχαιρας αυτων εις αροτρα και τας ζιβυνας αυτων εις δρεπανα, και ου ληψεται εθνος επ᾿ εθνος μαχαιραν, και ου μη μαθωσιν ετι πολεμειν. — 5 Και νυν, ο οικος ᾿Ιακωβ, δευτε πορευθωμεν τω φωτι Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| ανηκε γαρ τον λαον αυτου τον οικον του ᾿Ισραηλ, οτι ενεπλησθη ως το απ᾿ αρχης η χωρα αυτων κληδονισμων, ως η των αλλοφυλων, και τεκνα πολλα αλλοφυλα εγενηθη αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ενεπλησθη γαρ η χωρα αυτων αργυριου και χρυσιου, και ουκ ην αριθμος των θησαυρων αυτων· και ενεπλησθη η γη ιππων, και ουκ ην αριθμος των αρματων αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ενεπλησθη η γη βδελυγματων των εργων των χειρων αυτων, και προσεκυνησαν, οις εποιησαν οι δακτυλοι αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εκυψεν ανθρωπος, και εταπεινωθη ανηρ, και ου μη ανησω αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και νυν εισελθετε εις τας πετρας και κρυπτεσθε εις την γην απο προσωπου του φοβου Κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου, οταν αναστη θραυσαι την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| οι γαρ οφθαλμοι Κυριου υψηλοι, ο δε ανθρωπος ταπεινος· και ταπεινωθησεται το υψος των ανθρωπων, και υψωθησεται Κυριος μονος εν τη ημερα εκεινῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ημερα γαρ Κυριου σαβαωθ επι παντα υβριστην και υπερηφανον και επι παντα υψηλον και μετεωρον, και ταπεινωθησονται,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και επι πασαν κεδρον του Λιβανου των υψηλων και μετεωρων και επι παν δενδρον βαλανου Βασαν 14 και επι παν υψηλον ορος και επι παντα βουνον υψηλον 15 και επι παντα πυργον υψηλον και επι παν τειχος υψηλον 16 και επι παν πλοιον θαλασσης και επι πασαν θεαν πλοιων καλλους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και ταπεινωθησεται πας ανθρωπος, και πεσειται υψος ανθρωπων, και υψωθησεται Κυριος μονος εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και τα χειροποιητα παντα κατακρυψουσιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| εισενεγκαντες εις τα σπηλαια και εις τας σχισμας των πετρων και εις τας τρωγλας της γης απο προσωπου του φοβου Κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου, οταν αναστη θραυσαι την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| τη γαρ ημερᾳ εκεινῃ εκβαλει ανθρωπος τα βδελυγματα αυτου τα αργυρα και τα χρυσα, α εποιησαν προσκυνειν, τοις ματαιοις και ταις νυκτερισι,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| του εισελθειν εις τας τρωγλας της στερεας πετρας και εις τας σχισμας των πετρων απο προσωπου του φοβου Κυριου και απο της δοξης της ισχυος αυτου, οταν αναστη θραυσαι την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΙΔΟΥ δη ο δεσποτης Κυριος σαβαωθ αφελει απο της ᾿Ιουδαιας και απο ῾Ιερουσαλημ ισχυοντα και ισχυουσαν, ισχυν αρτου και ισχυν υδατος,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| γιγαντα και ισχυοντα και ανθρωπον πολεμιστην και δικαστην και προφητην και στοχαστην και πρεσβυτερον 3 και πεντηκονταρχον και θαυμαστον συμβουλον και σοφον αρχιτεκτονα και συνετον ακροατην·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και επιστησω νεανισκους αρχοντας αυτων, και εμπαικται κυριευσουσιν αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| και συμπεσειται ο λαος, ανθρωπος προς ανθρωπον και ανθρωπος προς τον πλησιον αυτου· πρσκοψει το παιδιον προς τον πρεσβυτην, ο ατιμος προς τον εντιμον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| οτι επιληψεται ανθρωπος του αδελφου αυτου η του οικειου του πατρος αυτου λεγων· ιματιον εχεις, αρχηγος ημων γενου, και το βρωμα το εμον υπο σε εστω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και αποκριθεις εν τη ημερᾳ εκεινῃ ερει· ουκ εσομαι σου αρχηγος· ου γαρ εστιν εν τω οικω μου αρτος, ουδε ιματιον· ουκ εσομαι αρχηγος του λαου τουτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| οτι αινειται ῾Ιερουσαλημ, και η ᾿Ιουδαια συμπεπτωκε, και αι γλωσσαι αυτων μετα ανομιας, τα προς Κυριον απειθουντες· διοτι νυν εταπεινωθη η δοξα αυτων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και η αισχυνη του προσωπου αυτων αντεστη αυτοις· την δε αμαρτιαν αυτων ως Σοδομων ανηγγειλαν και ενεφανισαν. ουαι τη ψυχη αυτων, διοτι βεβουλευνται βουλην πονηραν καθ᾿ εαυτων 10 ειποντες· δησωμεν τον δικαιον, οτι δυσχρηστος ημιν εστι· τοινυν τα γεννηματα των εργων αυτων φαγονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| ουαι τω ανομω· πονηρα κατα τα εργα των χειρων αυτου συμβησεται αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| λαος μου, οι πρακτορες υμων καλαμωνται υμας, και οι απαιτουντες κυριευουσιν υμων· λαος μου, οι μακαριζοντες υμας πλανωσιν υμας και τον τριβον των ποδων υμων ταρασσουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| αλλα νυν καταστησεται εις κρισιν Κυριος και στησει εις κρισιν τον λαον αυτου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| αυτος Κυριος εις κρισιν ηξει μετα των πρεσβυτερων του λαου και μετα των αρχοντων αυτου. υμεις δε τι ενεπυρισατε τον αμπελωνα μου και η αρπαγη του πτωχου εν τοις οικοις υμων; 15 τι υμεις αδικειτε τον λαον μου και το προσωπον των πτωχων καταισχυνετε; 16 Ταδε λεγει Κυριος· ανθ᾿ ων υψωθησαν αι θυγατερες και επορευθησαν υψηλω τραχηλω και εν νευμασιν οφθαλμων και τη πορειᾳ των ποδων αμα συρουσαι τους χιτωνας και τοις ποσιν αμα παιζουσαι,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και ταπεινωσει ο Θεος αρχουσας θυγατερας Σιων, και Κυριος αποκαλυψει το σχημα αυτων 18 εν τη ημερᾳ εκεινῃ και αφελει Κυριος την δοξαν του ιματισμου αυτων και τους κοσμους αυτων και τα εμπλοκια και τους κοσυμβους και τους μηνισκους 19 και το καθεμα και τον κοσμον του προσωπου αυτων 20 και την συνθεσιν του κοσμου της δοξης και τους χλιδωνας, και τα ψελια και το εμπλοκιον και τα περιδεξια και τους δακτυλιους και τα ενωτια 21 και τα περιπορφυρα και τα μεσοπορφυρα 22 και τα επιβληματα τα κατα την οικιαν και τα διαφανη Λακωνικα 23 και τα βυσσινα και τα υακινθινα και τα κοκκινα και την βυσσον, συν χρυσω και υακινθω συγκαθυφασμενα και θεριστρα κατακλιτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και εσται αντι οσμης ηδειας κονιορτος, και αντι ζωνης σχοινιω ζωσῃ και αντι του κοσμου της κεφαλης του χρυσιου φαλακρωμα εξεις δια τα εργα σου και αντι του χιτωνος του μεσοπορφυρου περιζωσῃ σακκον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και ο υιος σου ο καλλιστος, ὃν αγαπας, μαχαιρᾳ πεσειται, και οι ισχυοντες υμων μαχαιρᾳ πεσουνται. Και ταπεινωθησονται 26 και πενθησουσιν αι θηκαι του κοσμου υμων, και καταλειφθησῃ μονη και εις την γην εδαφισθησῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ επιληψονται επτα γυναικες ανθρωπου ενος λεγουσαι· τον αρτον ημων φαγομεθα και τα ιματια ημων περιβαλουμεθα πλην το ονομα το σον κεκλησθω εφ᾿ ημας, αφελε τον ονειδισμον ημων. — 2 Τη δε ημερᾳ εκεινῃ επιλαμψει ο Θεος εν βουλη μετα δοξης επι της γης του υψωσαι και δοξασαι το καταλειφθεν του ᾿Ισραηλ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και εσται το υπολειφθεν εν Σιων, και το καταλειφθεν εν ῾Ιερουσαλημ αγιοι κληθησονται, παντες οι γραφεντες εις ζωην εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| οτι εκπλυνει Κυριος τον ρυπον των υιων και των θυγατερων Σιων και το αιμα εκκαθαριει εκ μεσου αυτων εν πνευματι κρισεως και πνευματι καυσεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και ηξει, και εσται πας τοπος τους ορους Σιων και παντα τα περικυκλω αυτης σκιασει νεφελη ημερας και ως καπνου και ως φωτος πυρος καιομενου νυκτος, και πασῃ τη δοξῃ σκεπασθησεται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| και εσται εις σκιαν απο καυματος και εν σκεπῃ και εν αποκρυφω απο σκληροτητος και υετου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΑΣΩ δη τω ηγαπημενω ἆσμα του αγαπητου μου τω αμπελωνι μου. αμπελων εγενηθη τω ηγαπημενω εν κερατι, εν τοπω πιονι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και φραγμον περιεθηκα και εχαρακωσα και εφυτευσα αμπελον Σωρηχ και ωκοδομησα πυργον εν μεσω αυτου και προληνιον ωρυξα εν αυτω· και εμεινα του ποιησαι σταφυλην, εποιησε δε ακανθας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και νυν, οι ενοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ και ανθρωπος του ᾿Ιουδα, κρινατε εν εμοι και αναμεσον του αμπελωνος μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| τι ποιησω ετι τω αμπελωνι μου και ουκ εποιησα αυτω; διοτι εμεινα του ποιησαι σταφυλην, εποιησε δε ακανθας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| νυν δε αναγγελω υμιν τι εγω ποιησω τω αμπελωνι μου· αφελω τον φραγμον αυτου και εσται εις διαρπαγην, και καθελω τον τοιχον αυτου και εσται εις καταπατημα·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και ανησω τον αμπελωνα μου και ου τμηθη ουδε μη σκαφη, και αναβησονται εις αυτον ως εις χερσον ακανθαι· και ταις νεφελαις εντελουμαι του μη βρεξαι εις αυτον υετον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ο γαρ αμπελων Κυριου σαβαωθ οικος του ᾿Ισραηλ εστι και ανθρωπος του ᾿Ιουδα νεοφυτον ηγαπημενον· εμεινα του ποιησαι κρισιν, εποιησε δε ανομιαν και ου δικαιοσυνην, αλλα κραυγην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| Ουαι οι συναπτοντες οικιαν προς οικιαν και αγρον προς αγρον εγγιζοντες, ινα του πλησιον αφελωνται τι. μη οικησετε μονοι επι της γης; 9 ηκουσθη γαρ εις τα ωτα Κυριου σαβαωθ ταυτα· εαν γαρ γενωνται οικιαι πολλαι, εις ερημον εσονται μεγαλαι και καλαι, και ουκ εσονται οι ενοικουντες εν αυταις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| ου γαρ εργωνται δεκα ζευγη βοων, ποιησει κεραμιον εν, και ο σπειρων αρταβας ἓξ ποιησει μετρα τρια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| Ουαι οι εγειρομενοι το πρωΐ, και τα σικερα διωκοντες, οι μενοντες το οψε· ο γαρ οινος αυτους συγκαυσει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| μετα γαρ κιθαρας και ψαλτηριου και τυμπανων και αυλων τον οινον πινουσι, τα δε εργα Κυριου ουκ εμβλεπουσι και τα εργα των χειρων αυτου ου κατανοουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| τοινυν αιχμαλωτος ο λαος μου εγενηθη δια το μη ειδεναι αυτους τον Κυριον, και πληθος εγενηθη νεκρων δια λιμον και διψος υδατος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και επλατυνεν ο ᾅδης την ψυχην αυτου και διηνοιξε το στομα αυτου του μη διαλιπειν, και καταβησονται οι ενδοξοι και οι μεγαλοι και οι πλουσιοι και οι λοιμοι αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και ταπεινωθησεται ανθρωπος, και ατιμασθησεται ανηρ, και οι οφθαλμοι οι μετεωροι ταπεινωθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και υψωθησεται Κυριος σαβαωθ εν κριματι, και ο Θεος ο αγιος δοξασθησεται εν δικαιοσυνῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και βοσκηθησονται οι διηρπασμενοι ως ταυροι, και τας ερημους των απειλημμενων αρνες φαγονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| ουαι οι επισπωμενοι τας αμαρτιας ως σχοινιω μακρω και ως ζυγου ιμαντι δαμαλεως τας ανομιας,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| οι λεγοντες· το ταχος εγγισατω α ποιησει, ινα ιδωμεν, και ελθατω η βουλη του αγιου ᾿Ισραηλ, ινα γνωμεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| Ουαι οι λεγοντες το πονηρον καλον και το καλον πονηρον, οι τιθεντες το σκοτος φως και το φως σκοτος, οι τιθεντες το πικρον γλυκυ και το γλυκυ πικρον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| Ουαι οι συνετοι εαυτοις και ενωπιον αυτων επιστημονες.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| ουαι οι ισχυοντες υμων, οι πινοντες τον οινον και οι δυνασται οι κεραννυντες τα σικερα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| οι δικαιουντες τον ασεβη ενεκεν δωρων και το δικαιον του δικαιου αιροντες.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| δια τουτο ὃν τροπον καυθησεται καλαμη υπο ανθρακος πυρος και συγκαυθησεται υπο φλογος ανειμενης, η ριζα αυτων ως χνους εσται και το ανθος αυτων ως κονιορτος αναβησεται· ου γαρ ηθελησαν τον νομον Κυριου σαβαωθ, αλλα το λογιον του αγιου ᾿Ισραηλ παρωξυναν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και εθυμωθη οργη Κυριος σαβαωθ επι τον λαον αυτου, και επεβαλε την χειρα αυτου επ᾿ αυτους και επαταξεν αυτους, και παρωξυνθη τα ορη, και εγενηθη τα θνησιμαια αυτων ως κοπρια εν μεσω οδου. και εν πασι τουτοις ουκ απεστραφη ο θυμος αυτου, αλλα ετι χειρ υψηλη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| τοιγαρουν αρει συσσημον εν τοις εθνεσι τοις μακραν και συριει αυτους απ᾿ ακρου της γης, και ιδου ταχυ κουφως ερχονται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| ου πεινασουσιν ουδε κοπιασουσιν ουδε νυσταξουσιν ουδε κοιμηθησονται, ουδε λυσουσι τας ζωνας αυτων απο της οσφυος αυτων, ουδε μη ραγωσιν οι ιμαντες των υποδηματων αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| ων τα βελη οξεα εστι και τα τοξα αυτων εντεταμενα, οι ποδες των ιππων αυτων ως στερεα πετρα ελογισθησαν, οι τροχοι των αρματων αυτων ως καταιγις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| ορμωσιν ως λεοντες και παρεστηκαν ως σκυμνοι λεοντος· και επιληψεται και βοησει ως θηριον και εκβαλει, και ουκ εσται ο ρυομενος αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| και βοησει δι᾿ αυτους τη ημερᾳ εκεινῃ ως φωνη θαλασσης κυμαινουσης· και εμβλεψονται εις την γην, και ιδου σκοτος σκληρον εν τη αποριᾳ αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ εγενετο του ενιαυτου, ου απεθανεν ᾿Οζιας ο βασιλευς, ειδον τον Κυριον καθημενον επι θρονου υψηλου και επῃρμενου, και πληρης ο οικος της δοξης αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και Σεραφιμ ειστηκεισαν κυκλω αυτου, ἓξ πτερυγες τω ενι και ἓξ πτερυγες τω ενι, και ταις μεν δυσι κατεκαλυπτον το προσωπον, ταις δε δυσι κατεκαλυπτον τους ποδας και ταις δυσιν επεταντο.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και εκεκραγεν ετερος προς τον ετερον και ελεγον· αγιος, αγιος, αγιος Κυριος σαβαωθ, πληρης πασα η γη της δοξης αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και επηρθη το υπερθυρον απο της φωνης, ἧς εκεκραγον, και ο οικος επλησθη καπνου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και ειπον· ω ταλας εγω, οτι κατανενυγμαι, οτι ανθρωπος ων και ακαθαρτα χειλη εχων, εν μεσω λαου ακαθαρτα χειλη εχοντος εγω οικω και τον βασιλεα Κυριον σαβαωθ ειδον τοις οφθαλμοις μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και απεσταλη προς με ἓν των Σεραφιμ, και εν τη χειρι ειχεν ανθρακα, ὃν τη λαβιδι ελαβεν απο του θυσιαστηριου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και ηψατο του στοματος μου και ειπεν· ιδου ηψατο τουτο των χειλεων σου και αφελει τας ανομιας σου και τας αμαρτιας σου περικαθαριει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| και ηκουσα της φωνης Κυριου λεγοντος· τινα αποστειλω, και τις πορευσεται προς τον λαον τουτον; και ειπα· ιδου εγω ειμι· αποστειλον με.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| και ειπε· πορευθητι και ειπον τω λαω τουτω· ακοη ακουσετε και ου μη συνητε και βλεποντες βλεψετε και ου μη ιδητε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| επαχυνθη γαρ η καρδια του λαου τουτου, και τοις ωσιν αυτων βαρεως ηκουσαν και τους οφθαλμους αυτων εκαμμυσαν μηποτε ιδωσι τοις οφθαλμοις και τοις ωσιν ακουσωσι και τη καρδιᾳ συνωσι, και επιστρεψωσι, και ιασομαι αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και ειπα· εως ποτε Κυριε; και ειπεν· εως ἂν ερημωθωσι πολεις παρα το μη κατοικεισθαι και οικοι παρα το μη ειναι ανθρωπους, και η γη καταλειφθησεται ερημος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και μετα ταυτα μακρυνει ο Θεος τους ανθρωπους, και πληθυνθησονται οι εγκαταλειφθεντες επι της γης·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και ετι επ᾿ αυτης εστι το επιδεκατον, και παλιν εσται εις προνομην ως τερεβινθος και ως βαλανος, οταν εκπεσῃ εκ της θηκης αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ εγενετο εν ταις ημεραις ῎Αχαζ του ᾿Ιωαθαμ του υιου ᾿Οζιου βασιλεως ᾿Ιουδα, ανεβη Ρασειμ βασιλευς ᾿Αραμ και Φακεε υιος Ρομελιου βασιλευς ᾿Ισραηλ επι ῾Ιερουσαλημ πολεμησαι αυτην και ουκ ηδυνηθησαν πολιορκησαι αυτην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και ανηγγελη εις τον οικον Δαυιδ λεγων· συνεφωνησεν ᾿Αραμ προς τον ᾿Εφραιμ· και εξεστη η ψυχη αυτου και η ψυχη του λαου αυτου, ὃν τροπον εν δρυμω ξυλον υπο πνευματος σαλευθη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και ειπε Κυριος προς ᾿Ησαΐαν· εξελθε εις συναντησιν ῎Αχαζ συ και ο καταλειφθεις ᾿Ιασουβ ο υιος σου προς την κολυμβηθραν της ανω οδου του αγρου του κναφεως 4 και ερεις αυτω· φυλαξαι του ησυχασαι και μη φοβου, μηδε η ψυχη σου ασθενειτω απο των δυο ξυλων των δαλων των καπνιζομενων τουτων· οταν γαρ οργη του θυμου μου γενηται, παλιν ιασομαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ο υιος του ᾿Αραμ και ο υιος του Ρομελιου, οτι εβουλευσαντο βουλην πονηραν περι σου λεγοντες·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| αναβησομεθα εις την ᾿Ιουδαιαν και συλλαλησαντες αυτοις, αποστρεψομεν αυτους προς ημας και βασιλευσομεν αυτοις τον υιον Ταβεηλ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ· ου μη μεινῃ η βουλη αυτη ουδε εσται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| αλλ᾿ η κεφαλη ᾿Αραμ Δαμασκος και η κεφαλη Δαμασκου Ρασειμ — αλλ᾿ ετι εξηκοντα και πεντε ετων εκλειψει η βασιλεια ᾿Εφραιμ απο λαου — 9 και η κεφαλη ᾿Εφραιμ Σομορων, και η κεφαλη Σομορων υιος του Ρομελιου· και εαν μη πιστευσητε, ουδε μη συνιητε. — 10 Και προσεθετο Κυριος λαλησαι τω ῎Αχαζ λεγων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| αιτησαι σεαυτω σημειον παρα Κυριου Θεου σου εις βαθος η εις υψος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και ειπεν ῎Αχαζ· ου μη αιτησω ουδ᾿ ου μη πειρασω Κυριον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και ειπεν· ακουσατε δη, οικος Δαυιδ· μη μικρον υμιν αγωνα παρεχειν ανθρωποις; και πως Κυριω παρεχετε αγωνα; 14 δια τουτο δωσει Κυριος αυτος υμιν σημειον· ιδου η παρθενος εν γαστρι εξει, και τεξεται υιον, και καλεσεις το ονομα αυτου ᾿Εμμανουηλ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| βουτυρον και μελι φαγεται· πριν η γνωναι αυτον η προελεσθαι πονηρα, εκλεξεται το αγαθον·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| διοτι πριν η γνωναι το παιδιον αγαθον η κακον, απειθει πονηριᾳ του εκλεξασθαι το αγαθον, και καταλειφθησεται η γη, ἣν συ φοβη, απο προσωπου των δυο βασιλεων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| αλλα επαξει ο Θεος επι σε και επι τον λαον σου και επι τον οικον του πατρος σου ημερας, αἳ ουπω ηκασιν αφ᾿ ἧς ημερας αφειλεν ᾿Εφραιμ απο ᾿Ιουδα τον βασιλεα των ᾿Ασσυριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ συριει Κυριος μυιαις, ὃ κυριευει μερος ποταμου Αιγυπτου, και τη μελισσῃ, η εστιν εν χωρᾳ ᾿Ασσυριων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και ελευσονται παντες και αναπαυσονται εν ταις φαραγξι της χωρας και εν ταις τρωγλαις των πετρων και εις τα σπηλαια και εις πασαν ραγαδα και εν παντι ξυλω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| εν τη ημερᾳ εκεινῃ ξυρησει Κυριος τω ξυρω τω μεγαλω και μεμεθυσμενω, ο εστι περαν του ποταμου βασιλεως ᾿Ασσυριων, την κεφαλην και τας τριχας των ποδων, και τον πωγωνα αφελει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ θρεψει ανθρωπος δαμαλιν βοων και δυο προβατα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και εσται απο του πλειστον ποιειν, γαλα, βουτυρον και μελι φαγεται πας ο καταλειφθεις επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινη πας τοπος, ου εαν ωσι χιλιαι αμπελοι χιλιων σικλων, εις χερσον εσονται και εις ακανθαν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| μετα βελους και τοξευματος εισελευσονται εκει, οτι χερσος και ακανθα εσται πασα η γη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και παν ορος αροτριωμενον αροτριωθησεται, και ου μη επελθῃ εκει φοβος· εσται γαρ απο της χερσου και ακανθης εις βοσκημα προβατου και καταπατημα βοος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς με· λαβε σεαυτω τομον καινου μεγαλου και γραψον εις αυτον γραφιδι ανθρωπου· του οξεως προνομην ποιησαι σκυλων· παρεστι γαρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και μαρτυρας μοι ποιησον πιστους ανθρωπους, τον Ουριαν και Ζαχαριαν υιον Βαραχιου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και προσηλθον προς την προφητιν, και εν γαστρι ελαβε και ετεκεν υιον. και ειπε Κυριος μοι· καλεσον τον ονομα αυτου Ταχεως σκυλευσον, οξεως προνομευσον·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| διοτι πριν η γνωναι το παιδιον καλειν πατερα η μητερα, ληψεται δυναμιν Δαμασκου και τα σκυλα Σαμαρειας εναντι βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και προσεθετο Κυριος λαλησαι μοι ετι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| δια το μη βουλεσθαι τον λαον τουτον το υδωρ του Σιλωαμ το πορευομενον ησυχη, αλλα βουλεσθαι εχειν τον Ρασειμ και τον υιον Ρομελιου βασιλεα εφ᾿ υμων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| δια τουτο ιδου Κυριος αναγει εφ᾿ υμας το υδωρ του ποταμου το ισχυρον και το πολυ, τον βασιλεα των ᾿Ασσυριων και την δοξαν αυτου· και αναβησεται επι πασαν φαραγγα υμων και περιπατησει επι παν τειχος υμων 8 και αφελει απο της ᾿Ιουδαιας ανθρωπον, ὃς δυνησεται κεφαλην ἆραι η δυνατον συντελεσασθαι τι, και εσται η παρεμβολη αυτου ωστε πληρωσαι το πλατος της χωρας σου· μεθ᾿ ημων ο Θεος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| γνωτε εθνη και ηττασθε, επακουσατε εως εσχατου της γης, ισχυκοτες ηττασθε· εαν γαρ παλιν ισχυσητε, παλιν ηττηθησεσθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και ἣν ἂν βουλευσησθε βουλην, διασκεδασει Κυριος, και λογον ὃν ἂν ειπητε, ου μη εμμεινῃ εν υμιν, οτι μεθ᾿ ημων ο Θεος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| Ουτω λεγει Κυριος· τη ισχυρα χειρι απειθουσι τη πορειᾳ της οδου του λαου τουτου λεγοντες·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| μηποτε ειπητε σκληρον· παν γαρ, ὃ εαν ειπῃ ο λαος ουτος, σκληρον εστι· τον δε φοβον αυτου ου μη φοβηθητε, ουδ᾿ ου μη ταραχθητε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| Κυριον αυτον αγιασατε, και αυτος εσται σου φοβος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εαν επ᾿ αυτω πεποιθως ης, εσται σοι εις αγιασμα και ουχ ως λιθου προσκομματι συναντησεσθε αυτω, ουδε ως πετρας πτωματι· οι δε οικοι ᾿Ιακωβ εν παγιδι, και εν κοιλασματι εγκαθημενοι εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| δια τουτο αδυνατησουσιν εν αυτοις πολλοι και πεσουνται και συντριβησονται, και εγγιουσι και αλωσονται ανθρωποι εν ασφαλειᾳ. — 16 Τοτε φανεροι εσονται οι σφραγιζομενοι τον νομον του μη μαθειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και ερει· μενω τον Θεον τον αποστρεψαντα το προσωπον αυτου απο του οικου ᾿Ιακωβ και πεποιθως εσομαι επ᾿ αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| ιδου εγω και τα παιδια, α μοι εδωκεν ο Θεος, και εσται σημεια και τερατα εν τω οικω ᾿Ισραηλ παρα Κυριου σαβαωθ, ὃς κατοικει εν τω ορει Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| και εαν ειπωσι προς υμας· ζητησατε τους εγγαστριμυθους και τους απο της γης φωνουντας, τους κενολογουντας, οἳ εκ της κοιλιας φωνουσιν, ουχι εθνος προς Θεον αυτου εκζητησουσι; τι εκζητουσι περι των ζωντων τους νεκρους; 20 νομον γαρ εις βοηθειαν εδωκεν, ινα ειπωσιν ουχ ως το ρημα τουτο, περι ου ουκ εστι δωρα δουναι περι αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| και ηξει εφ᾿ υμας σκληρα λιμος και εσται ως ἂν πεινασητε, λυπηθησεσθε και κακως ερειτε τον αρχοντα και τα πατρια, και αναβλεψονται εις τον ουρανον ανω,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και εις την γην κατω εμβλεψονται, και ιδου απορια στενη και σκοτος, θλιψις και στενοχωρια και σκοτος, ωστε μη βλεπειν, και ουκ απορηθησεται ο εν στενοχωριᾳ ων εως καιρου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΤΟΥΤΟ πρωτον πιε, ταχυ ποιει, χωρα Ζαβουλων, η γη Νεφθαλιμ οδον θαλασσης και οι λοιποι οι την παραλιαν κατοικουντες και περαν του ᾿Ιορδανου, Γαλιλαια των εθνων, τα μερη της ᾿Ιουδαιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| ο λαος ο πορευομενος εν σκοτει, ιδετε φως μεγα· οι κατοικουντες εν χωρᾳ και σκια θανατου, φως λαμψει εφ᾿ υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| το πλειστον του λαου, ὃ κατηγαγες εν ευφροσυνῃ σου, και ευφρανθησονται ενωπιον σου ως οι ευφραινομενοι εν αμητω και ὃν τροπον οι διαιρουμενοι σκυλα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| διοτι αφῄρηται ο ζυγος ο επ᾿ αυτων κειμενος και η ραβδος η επι του τραχηλου αυτων· την γαρ ραβδον των απαιτουντων διεσκεδασε Κυριος, ως τη ημερᾳ τη επι Μαδιαμ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| οτι πασαν στολην επισυνηγμενην δολω και ιματιον μετα καταλλαγης αποτισουσι και θελησουσιν ει εγενηθησαν πυρικαυστοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| οτι παιδιον εγενηθη ημιν, υιος και εδοθη ημιν, ου η αρχη εγενηθη επι του ωμου αυτου, και καλειται το ονομα αυτου μεγαλης βουλης αγγελος, θαυμαστος συμβουλος, Θεος ισχυρος, εξουσιαστης, αρχων ειρηνης, πατηρ του μελλοντος αιωνος· εγω γαρ αξω ειρηνην επι τους αρχοντας, ειρηνην και υγιειαν αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| μεγαλη η αρχη αυτου, και της ειρηνης αυτου ουκ εστιν οριον επι τον θρονον Δαυιδ και την βασιλειαν αυτου κατορθωσαι αυτην και αντιλαβεσθαι αυτης εν κριματι και εν δικαιοσυνῃ απο του νυν και εις τον αιωνα· ο ζηλος Κυριου σαβαωθ ποιησει ταυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| Θανατον απεστειλε Κυριος επι ᾿Ιακωβ, και ηλθεν επι ᾿Ισραηλ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| και γνωσονται πας ο λαος του ᾿Εφραιμ και οι εγκαθημενοι εν Σαμαρειᾳ εφ᾿ υβρει και υψηλη καρδιᾳ λεγοντες·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| πλινθοι πεπτωκασιν, αλλα δευτε λαξευσωμεν λιθους και εκκοψωμεν συκαμινους και κεδρους και οικοδομησωμεν εαυτοις πυργον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ραξει ο Θεος τους επανισταμενους επι ορος Σιων επ᾿ αυτους και τους εχθρους αυτων διασκεδασει,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| Συριαν αφ᾿ ηλιου ανατολων και τους ῞Ελληνας αφ᾿ ηλιου δυσμων, τους κατεσθιοντας τον ᾿Ισραηλ ολω τω στοματι. επι πασι τουτοις ουκ απεστραφη ο θυμος, αλλ᾿ ετι η χειρ υψηλη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| και ο λαος ουκ απεστραφη, εως επληγη, και τον Κυριον ουκ εξεζητησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και αφειλε Κυριος απο ᾿Ισραηλ κεφαλην και ουραν, μεγαν και μικρον εν μια ημερᾳ, πρεσβυτην και τους τα προσωπα θαυμαζοντας (αυτη η αρχη) και προφητην διδασκοντα ανομα (ουτος η ουρα).<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και εσονται οι μακαριζοντες τον λαον τουτον πλανωντες και πλανωσιν, οπως καταπιωσιν αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| δια τουτο επι τους νεανισκους αυτων ουκ ευφρανθησεται ο Κυριος και τους ορφανους αυτων και τας χηρας αυτων ουκ ελεησει, οτι παντες ανομοι και πονηροι, και παν στομα λαλει αδικα. επι πασι τουτοις ουκ απεστραφη ο θυμος, αλλ᾿ ετι η χειρ υψηλη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και καυθησεται ως πυρ η ανομια και ως αγρωσις ξηρα βρωθησεται υπο πυρος· και καυθησεται εν τοις δασεσι του δρυμου, και συγκαταφαγεται τα κυκλω των βουνων παντα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| δια θυμον οργης Κυριου συγκεκαυται η γη ολη, και εσται ο λαος ως κατακεκαυμενος υπο πυρος· ανθρωπος τον αδελφον αυτου ουκ ελεησει,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| αλλα εκκλινει εις τα δεξια, οτι πεινασει και φαγεται εκ των αριστερων, και ου μη εμπλησθη ανθρωπος εσθων τας σαρκας του βραχιονος αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| φαγεται γαρ Μανασσης του ᾿Εφραιμ και ᾿Εφραιμ του Μανασση, οτι αμα πολιορκησουσι τον ᾿Ιουδαν. επι τουτοις πασιν ουκ απεστραφη ο θυμος, αλλ᾿ ετι η χειρ υψηλη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΟΥΑΙ τοις γραφουσι πονηριαν· γραφοντες γαρ πονηριαν γραφουσιν 2 εκκλινοντες κρισιν πτωχων, αρπαζοντες κριμα πενητων του λαου μου, ωστε ειναι αυτοις χηραν εις διαρπαγην και ορφανον εις προνομην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και τι ποιησουσιν εν τη ημερᾳ της επισκοπης; η γαρ θλιψις υμιν πορρωθεν ηξει· και προς τινα καταφευξεσθε του βοηθηθηναι; και που καταλειψετε την δοξαν υμων 4 του μη εμπεσειν εις επαγωγην; επι πασι τουτοις ουκ απεστραφη ο θυμος, αλλ᾿ ετι η χειρ υψηλη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| ουαι ᾿Ασσυριοις· η ραβδος του θυμου μου και οργης εστιν εν ταις χερσιν αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| την οργην μου εις εθνος ανομον αποστελω και τω εμω λαω συνταξω ποιησαι σκυλα και προνομην και καταπατειν τας πολεις και θειναι αυτας εις κονιορτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| αυτος δε ουχ ουτως ενεθυμηθη και τη ψυχη ουχ ουτως λελογισται, αλλα απαλλαξει ο νους αυτου και του εθνη εξολοθρευσαι ουκ ολιγα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εαν ειπωσιν αυτω· συ μονος ει αρχων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και ερει· ουκ ελαβον την χωραν την επανω Βαβυλωνος και Χαλανης, ου ο πυργος ᾠκοδομηθη; και ελαβον ᾿Αραβιαν και Δαμασκον και Σαμαρειαν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| ὃν τροπον ταυτας ελαβον εν τη χειρι μου, και πασας τας αρχας ληψομαι. ολολυξατε, τα γλυπτα εν ῾Ιερουσαλημ και εν Σαμαρειᾳ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| ὃν τροπον γαρ εποιησα Σαμαρειᾳ και τοις χειροποιητοις αυτης, ουτω ποιησω και ῾Ιερουσαλημ και τοις ειδωλοις αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και εσται, οταν συντελεσῃ Κυριος παντα ποιων εν τω ορει Σιων και εν ῾Ιερουσαλημ, επαξει επι τον νουν τον μεγαν, τον αρχοντα των ᾿Ασσυριων, και επι το υψος της δοξης των οφθαλμων αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| ειπε γαρ· εν τη ισχυι ποιησω και εν τη σοφιᾳ της συνεσεως, αφελω ορια εθνων και την ισχυν αυτων προνομευσω 14 και σεισω πολεις κατοικουμενας και την οικουμενην ολην καταληψομαι τη χειρι ως νοσσιαν και ως καταλελειμμενα ωα αρω, και ουκ εστιν ὃς διαφευξεται με η αντειπῃ μοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| μη δοξασθησεται αξινη ανευ του κοπτοντος εν αυτη; η υψωθησεται πριων ανευ του ελκοντος αυτον; ωσαυτως εαν τις αρῃ ραβδον η ξυλον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και ουχ ουτως, αλλα αποστελει Κυριος σαβαωθ εις την σην τιμην ατιμιαν, και εις την σην δοξαν πυρ καιομενον καυθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και εσται το φως του ᾿Ισραηλ εις πυρ και αγιασει αυτον εν πυρι καιομενω και φαγεται ωσει χορτον την υλην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| τη ημερᾳ εκεινῃ αποσβεσθησεται τα ορη και οι βουνοι και οι δρυμοι, και καταφαγεται απο ψυχης εως σαρκων· και εσται ο φευγων ως ο φευγων απο φλογος καιομενης·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και οι καταλειφθεντες απ᾿ αυτων αριθμος εσονται, και παιδιον γραψει αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| Και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ ουκετι προστεθησεται το καταλειφθεν ᾿Ισραηλ, και οι σωθεντες του ᾿Ιακωβ ουκετι μη πεποιθοτες ωσιν επι τους αδικησαντας αυτους, αλλα εσονται πεποιθοτες επι τον Θεον τον αγιον του ᾿Ισραηλ τη αληθειᾳ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| και εσται το καταλειφθεν του ᾿Ιακωβ επι Θεον ισχυοντα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και εαν γενηται ο λαος ᾿Ισραηλ ως η αμμος της θαλασσης, το καταλειμμα αυτων σωθησεται· λογον συντελων και συντεμνων εν δικαιοσυνῃ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| οτι λογον συντετμημενον Κυριος ποιησει εν τη οικουμενῃ ολῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| Δια τουτο ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ· μη φοβου, ο λαος μου, οι κατοικουντες εν Σιων, απο ᾿Ασσυριων, οτι εν ραβδω παταξει σε· πληγην γαρ επαγω επι σε του ιδειν οδον Αιγυπτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| ετι γαρ μικρον και παυσεται η οργη, ο δε θυμος μου επι την βουλην αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.26| και εγερει ο Θεος επ᾿ αυτους κατα την πληγην Μαδιαμ εν τοπω θλιψεως, και ο θυμος αυτου τη οδω τη κατα θαλασσαν εις την οδον την κατ᾿ Αιγυπτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.27| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ αφαιρεθησεται ο ζυγος αυτου απο του ωμου σου και ο φοβος αυτου απο σου, και καταφθαρησεται ο ζυγος απο των ωμων υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.28| ηξει γαρ εις την πολιν ᾿Αγγαι 29 και παρελευσεται εις Μαγγεδω και εις Μαχμας θησει τα σκευη αυτου· και παρελευσεται φαραγγα και ηξει εις ᾿Αγγαι, φοβος ληψεται Ραμα πολιν Σαουλ· φευξεται 30 η θυγατηρ Γαλλειμ, επακουσεται Λαισα, επακουσεται ᾿Αναθωθ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.31| και εξεστη Μαδεβηνα και οι κατοικουντες Γιββεΐρ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.32| παρακαλειται σημερον εν οδω του μειναι, τη χειρι παρακαλειτε, το ορος, την θυγατερα Σιων, και οι βουνοι οι εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.33| ιδου γαρ ο δεσποτης Κυριος σαβαωθ συνταρασσει τους ενδοξους μετα ισχυος, και οι υψηλοι τη υβρει συντριβησονται, και οι υψηλοι ταπεινωθησονται,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.34| και πεσουνται οι υψηλοι μαχαιρᾳ, ο δε Λιβανος συν τοις υψηλοις πεσειται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ εξελευσεται ραβδος εκ της ριζης ᾿Ιεσσαι, και ανθος εκ της ριζης αναβησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και αναπαυσεται επ᾿ αυτον πνευμα του Θεου, πνευμα σοφιας και συνεσεως, πνευμα βουλης και ισχυος, πνευμα γνωσεως και ευσεβειας·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| εμπλησει αυτον πνευμα φοβου Θεου. ου κατα την δοξαν κρινει ουδε κατα την λαλιαν ελεγξει,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| αλλα κρινει ταπεινω κρισιν και ελεγξει τους ταπεινους της γης· και παταξει γην τω λογω του στοματος αυτου και εν πνευματι δια χειλεων ανελει ασεβη·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και εσται δικαιοσυνῃ εζωσμενος την οσφυν αυτου και αληθειᾳ ειλημενος τας πλευρας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και συμβοσκηθησεται λυκος μετ᾿ αρνος, και παρδαλις συναναπαυσεται εριφω, και μοσχαριον και ταυρος και λεων αμα βοσκηθησονται, και παιδιον μικρον αξει αυτους·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και βους και αρκος αμα βοσκηθησονται, και αμα τα παιδια αυτων εσονται, και λεων και βους αμα φαγονται αχυρα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και παιδιον νηπιον επι τρωγλην ασπιδων και επι κοιτην εκγονων ασπιδων την χειρα επιβαλει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ου μη κακοποιησουσιν, ουδε μη δυνωνται απολεσαι ουδενα επι το ορος το αγιον μου, οτι ενεπλησθη η συμπασα του γνωναι τον Κυριον ως υδωρ πολυ κατακαλυψαι θαλασσας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| Και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ η ριζα του ᾿Ιεσσαι και ο ανισταμενος αρχειν εθνων, επ᾿ αυτω εθνη ελπιουσι, και εσται η αναπαυσις αυτου τιμη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και εσται τη ημερᾳ εκεινη προσθησει Κυριος του δειξαι την χειρα αυτου του ζηλωσαι το καταλειφθεν υπολοιπον του λαου, ὃ ἂν καταλειφθη απο των ᾿Ασσυριων και απο Αιγυπτου και Βαβυλωνιας και Αιθιοπιας και απο ᾿Ελαμιτων και απο ηλιου ανατολων και εξ ᾿Αραβιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και αρει σημειον εις τα εθνη και συναξει τους απολομενους ᾿Ισραηλ και τους διεσπαρμενους του ᾿Ιουδα συναξει εκ των τεσσαρων πτερυγων της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| αφαιρεθησεται ο ζηλος ᾿Εφραιμ και οι εχθροι ᾿Ιουδα απολουνται· ᾿Εφραιμ ου ζηλωσει ᾿Ιουδαν, και ᾿Ιουδας ου θλιψει ᾿Εφραιμ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και πετασθησονται εν πλοιοις αλλοφυλων θαλασσαν, αμα προνομευσουσι και τους αφ᾿ ηλιου ανατολων και ᾿Ιδουμαιαν· και επι Μωαβ πρωτον τας χειρας επιβαλουσιν, οι δε υιοι ᾿Αμμων πρωτοι υπακουσονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και ερημωσει Κυριος την θαλασσαν Αιγυπτου και επιβαλει την χειρα αυτου επι τον ποταμον πνευματι βιαιω και παταξει επτα φαραγγας, ωστε διαπορευεσθαι αυτον εν υποδημασι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και εσται διοδος τω καταλειφθεντι μου λαω εν Αιγυπτω, και εσται τω ᾿Ισραηλ ως η ημερα οτε εξηλθεν εκ γης Αιγυπτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ερεις εν τη ημερᾳ εκεινῃ· ευλογησω σε, Κυριε, διοτι ωργισθης μοι και απεστρεψας τον θυμον σου και ηλεησας με.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ιδου ο Θεος μου σωτηρ μου Κυριος, πεποιθως εσομαι επ᾿ αυτω και σωθησομαι εν αυτω και ου φοβηθησομαι, διοτι η δοξα μου και η αινεσις μου Κυριος και εγενετο μοι εις σωτηριαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και αντλησατε υδωρ μετ᾿ ευφροσυνης εκ των πηγων του σωτηριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ερεις εν τη ημερᾳ εκεινῃ· υμνειτε Κυριον, βοατε το ονομα αυτου, αναγγειλατε εν τοις εθνεσι τα ενδοξα αυτου, μιμνησκεσθε, οτι υψωθη το ονομα αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| υμνησατε το ονομα Κυριου, οτι υψηλα εποιησεν· αναγγειλατε ταυτα εν παση τη γη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| αγαλλιασθε και ευφραινεσθε, οι κατοικουντες Σιων, οτι υψωθη ο αγιος του ᾿Ισραηλ εν μεσω αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.Ορασις, ἣν ειδεν ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως, κατα Βαβυλωνος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| επ᾿ ορους πεδινου αρατε σημειον, υψωσατε την φωνην αυτοις, μη φοβεισθε, παρακαλειτε τη χειρι· ανοιξατε, οι αρχοντες.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| εγω συντασσω και εγω αγω αυτους· [ηγιασμενοι εισι, και εγω αγω αυτους]. γιγαντες ερχονται πληρωσαι τον θυμον μου χαιροντες αμα και υβριζοντες.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| φωνη εθνων πολλων επι των ορεων, ομοια εθνων πολλων, φωνη βασιλεων και εθνων συνηγμενων. Κυριος σαβαωθ εντεταλται εθνει οπλομαχω 5 ερχεσθαι εκ γης πορρωθεν απ᾿ ακρου θεμελιου του ουρανου, Κυριος και οι οπλομαχοι αυτου, του καταφθειραι πασαν την οικουμενην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| ολολυζετε, εγγυς γαρ ημερα Κυριου, και συντριβη παρα του Θεου ηξει·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| δια τουτο πασα χειρ εκλυθησεται και πασα ψυχη ανθρωπου δειλιασει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και ταραχθησονται οι πρεσβεις και ωδινες αυτους εξουσιν, ως γυναικος τικτουσης· και συμφορασουσιν ετερος προς τον ετερον και εκστησονται και το προσωπον αυτων ως φλοξ μεταβαλουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| ιδου γαρ ημερα Κυριου ερχεται ανιατος θυμου και οργης θειναι την οικουμενην ερημον και τους αμαρτωλους απολεσαι εξ αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| οι γαρ αστερες του ουρανου και ο ᾿Ωριων και πας ο κοσμος του ουρανου το φως ου δωσουσι, και σκοτισθησεται του ηλιου ανατελλοντος, και η σεληνη ου δωσει το φως αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και εντελουμαι τη οικουμενῃ ολῃ κακα και τοις ασεβεσι τας αμαρτιας αυτων· και απολω υβριν ανομων, και υβριν υπερηφανων ταπεινωσω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και εσονται οι καταλελειμμενοι εντιμοι μαλλον η το χρυσιον το απυρον, και ο ανθρωπος μαλλον εντιμος εσται η ο λιθος ο εκ Σουφιρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| ο γαρ ουρανος θυμωθησεται και η γη σεισθησεται εκ των θεμελιων σαβαωθ εν τη ημερᾳ, ᾗ ἂν επελθῃ ο θυμος αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| και εσονται οι καταλελειμμενοι ως δορκαδιον φευγον και ως προβατον πλανωμενον, και ουκ εσται ο συναγων, ωστε ανθρωπον εις τον λαον αυτου αποστραφηναι και ανθρωπον εις την χωραν εαυτου διωξεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| ὃς γαρ ἂν αλω, ηττηθησεται, και οιτινες συνηγμενοι εισι, μαχαιρᾳ πεσουνται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| και τα τεκνα αυτων ενωπιον αυτων ραξουσι και τας οικιας αυτων προνομευσουσι και τας γυναικας αυτων εξουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| ιδου επεγειρω υμιν τους Μηδους, οἳ αργυριον ου λογιζονται, ουδε χρυσιου χρειαν εχουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| τοξευματα νεανισκων συντριψουσι και τα τεκνα υμων ου μη ελεησωσιν, ουδε επι τοις τεκνοις σου φεισονται οι οφθαλμοι αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και εσται Βαβυλων, ἣ καλειται ενδοξος απο βασιλεως Χαλδαιων, ὃν τροπον κατεστρεψεν ο Θεος Σοδομα και Γομορρα·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| ου κατοικηθησεται εις τον αιωνα χρονον, ουδε μη εισελθωσιν εις αυτην δια πολλων γενεων, ουδε μη διελθωσιν αυτην ῎Αραβες, ουδε ποιμενες ου μη αναπαυσονται εν αυτη·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και αναπαυσονται εκει θηρια και εμπλησθησονται αι οικιαι ηχου, και αναπαυσονται εκει σειρηνες, και δαιμονια εκει ορχησονται,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και ονοκενταυροι εκει κατοικησουσι, και νοσσοποιησουσιν εχινοι εν τοις οικοις αυτων· ταχυ ερχεται και ου χρονιει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ ελεησει Κυριος τον ᾿Ιακωβ και εκλεξεται ετι τον ᾿Ισραηλ, και αναπαυσονται επι της γης αυτων, και ο γειωρας προστεθησεται προς αυτους και προστεθησεται προς τον οικον ᾿Ιακωβ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και ληψονται αυτους εθνη και εισαξουσιν εις τον τοπον αυτων, και κατακληρονομησουσι και πληθυνθησονται επι της γης του Θεου εις δουλους και δουλας· και εσονται αιχμαλωτοι οι αιχμαλωτευσαντες αυτους, και κυριευθησονται οι κυριευσαντες αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| Και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ αναπαυσει σε Κυριος απο της οδυνης και του θυμου σου και της δουλειας σου της σκληρας, ἧς εδουλευσας αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και ληψη τον θρηνον τουτον επι τον βασιλεα Βαβυλωνος και ερεις εν τη ημερᾳ εκεινη· πως αναπεπαυται ο απαιτων και αναπεπαυται ο επισπουδαστης; 5 συνετριψε Κυριος τον ζυγον των αμαρτωλων, τον ζυγον των αρχοντων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| παταξας εθνος θυμω, πληγη ανιατω, παιων εθνος πληγην θυμου, ἣ ουκ εφεισατο, ανεπαυσατο πεποιθως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| πασα η γη βοα μετ᾿ ευφροσυνης,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και τα ξυλα του λιβανου ευφρανθησαν επι σοι και η κεδρος του Λιβανου· αφ᾿ ου συ κεκοιμησαι, ουκ ανεβη ο κοπτων ημας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| ο ᾅδης κατωθεν επικρανθη συναντησας σοι, συνηγερθησαν σοι παντες οι γιγαντες οι αρξαντες της γης, οι εγειραντες εκ των θρονων αυτων παντας βασιλεις εθνων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| παντες αποκριθησονται και ερουσι σοι· και συ εαλως, ωσπερ και ημεις, εν ημιν δε κατελογισθης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| κατεβη εις ᾅδου η δοξα σου, η πολλη ευφροσυνη σου· υποκατω σου στρωσουσι σηψιν, και το κατακαλυμμα σου σκωληξ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| πως εξεπεσεν εκ του ουρανου ο εωσφορος ο πρωΐ ανατελλων; συνετριβη εις την γην ο αποστελλων προς παντα τα εθνη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| συ δε ειπας εν τη διανοιᾳ σου· εις τον ουρανον αναβησομαι, επανω των αστερων του ουρανου θησω τον θρονον μου, καθιω εν ορει υψηλω, επι τα ορη τα υψηλα τα προς Βορραν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| αναβησομαι επανω των νεφων, εσομαι ομοιος τω ῾Υψιστω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| νυν δε εις ᾅδην καταβησῃ και εις τα θεμελια της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| οι ιδοντες σε θαυμασονται επι σοι και ερουσιν· ουτος ο ανθρωπος ο παροξυνων την γην, ο σειων βασιλεις; 17 ο θεις την οικουμενην ολην ερημον και τας πολεις αυτου καθειλε, τους εν επαγωγη ουκ ελυσε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| παντες οι βασιλεις των εθνων εκοιμηθησαν εν τιμη, ανθρωπος εν τω οικω αυτου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| συ δε ριφησῃ εν τοις ορεσιν ως νεκρος εβδελυγμενος μετα πολλων τεθνηκοτων εκκεκεντημενων μαχαιραις, καταβαινοντων εις ᾅδου. ὃν τροπον ιματιον εν αιματι πεφυρμενον ουκ εσται καθαρον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| ουτως ουδε συ εσῃ καθαρος, διοτι την γην μου απωλεσας και τον λαον μου απεκτεινας· ου μη μεινῃς εις τον αιωνα χρονον, σπερμα πονηρον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| ετοιμασον τα τεκνα σου σφαγηναι ταις αμαρτιαις του πατρος αυτων, ινα μη αναστωσι και κληρονομησωσι την γην και εμπλησωσιν την γην πολεμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| Και επαναστησομαι αυτοις, λεγει Κυριος σαβαωθ, και απολω αυτων ονομα και καταλειμμα και σπερμα — ταδε λεγει Κυριος — 23 και θησω την Βαβυλωνιαν ερημον, ωστε κατοικειν εχινους, και εσται εις ουδεν· και θησω αυτην πηλου βαραθρον εις απωλειαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.24| ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ· ὃν τροπον ειρηκα, ουτως εσται, και ὃν τροπον βεβουλευμαι, ουτως μενει,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.25| του απολεσαι τους ᾿Ασσυριους απο της γης της εμης και απο των ορεων μου, και εσονται εις καταπατημα, και αφαιρεθησεται απ᾿ αυτων ο ζυγος αυτων, και το κυδος αυτων απο των ωμων αφαιρεθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.26| αυτη η βουλη, ἣν βεβουλευται Κυριος επι την ολην οικουμενην, και αυτη η χειρ η υψηλη επι παντα τα εθνη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.27| α γαρ ο Θεος ο αγιος βεβουλευται, τις διασκεδασει; και την χειρα αυτου την υψηλην τις αποστρεψει; 28 Του ετους, ου απεθανεν ο βασιλευς ῎Αχαζ, εγενηθη το ρημα τουτο.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.29| μη ευφρανθειητε οι αλλοφυλοι παντες, συνετριβη γαρ ο ζυγος του παιοντος υμας· εκ γαρ σπερματος οφεως εξελευσεται εκγονα ασπιδων, και τα εκγονα αυτων εξελευσονται οφεις πετομενοι 30 και βοσκηθησονται πτωχοι δι᾿ αυτου, πτωχοι δε ανθρωποι επι ειρηνης αναπαυσονται· ανελει δε λιμω το σπερμα σου και το καταλειμμα σου ανελει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.31| ολολυξατε, πυλαι πολεων, κεκραγετωσαν πολεις τεταραγμεναι, οι αλλοφυλοι παντες, οτι απο Βορρα καπνος ερχεται, και ουκ εστι του ειναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.32| και τι αποκριθησονται βασιλεις εθνων; οτι Κυριος εθεμελιωσε Σιων, και δι᾿ αυτου σωθησονται οι ταπεινοι του λαου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.Το ρημα το κατα της Μωαβιτιδος. ΝΥΚΤΟΣ απολειται η Μωαβιτις, νυκτος γαρ απολειται το τειχος της Μωαβιτιδος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| λυπεισθε εφ᾿ εαυτοις, απολειται γαρ και Δηβων, ου ο βωμος υμων, εκει αναβησεσθε κλαιειν· επι Ναβαυ της Μωαβιτιδος ολολυζετε επι πασης κεφαλης φαλακρωμα, παντες βραχιονες κατατετμημενοι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| εν ταις πλατειαις αυτης περιζωσασθε σακκους και κοπτεσθε, επι των δωματων αυτης και εν ταις πλατειαις αυτης και εν ταις ρυμας αυτης παντες ολολυζετε μετα κλαυθμου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| οτι κεκραγεν ᾿Εσεβων και ᾿Ελεαλη, εως ᾿Ιασσα ηκουσθη η φωνη αυτων· δια τουτο η οσφυς της Μωαβιτιδος βοα, η ψυχη αυτης γνωσεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| η καρδια της Μωαβιτιδος βοα εν αυτη εως Σηγωρ· δαμαλις γαρ εστι τριετης· επι δε της αναβασεως Λουειθ προς σε κλαιοντες αναβησονται, τη οδω ᾿Αρωνιειμ βοα συντριμμα και σεισμος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| το υδωρ της Νεμρειμ ερημον εσται, και ο χορτος αυτης εκλειψει· χορτος γαρ χλωρος ουκ εσται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| μη και ουτως μελει σωθηναι; επαξω γαρ επι την φαραγγα ῎Αραβας, και ληψονται αυτην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| συνηψε γαρ η βοη το οριον της Μωαβιτιδος της ᾿Αγαλειμ, και ολολυγμος αυτης εως του φρεατος του Αιλειμ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| το δε υδωρ το Ρεμμων πλησθησεται αιματος· επαξω γαρ επι Ρεμμων ῎Αραβας και αρω το σπερμα Μωαβ και ᾿Αριηλ και το καταλοιπον ᾿Αδαμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΑΠΟΣΤΕΛΩ ως ερπετα επι την γην· μη πετρα ερημος εστι το ορος θυγατρος Σιων; 2 εσῃ γαρ ως πετεινου ανιπταμενου νεοσσος αφηρημενος, θυγατερ Μωαβ. επειτα δε, ᾿Αρνων, πλειονα 3 βουλευου, ποιει τε σκεπην πενθους αυτη δια παντος· εν μεσημβρινη σκοτιᾳ φευγουσιν, εξεστησαν, μη απαχθης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| παροικησουσι σοι οι φυγαδες Μωαβ, εσονται σκεπη υμιν απο προσωπου διωκοντος, οτι ᾔρθη η συμμαχια σου, και ο αρχων απωλετο ο καταπατων επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και διορθωθησεται μετ᾿ ελεους θρονος, και καθιειται επ᾿ αυτου μετα αληθειας εν σκηνη Δαυιδ κρινων και εκζητων κριμα και σπευδων δικαιοσυνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| ᾿Ηκουσαμεν την υβριν Μωαβ, υβριστης σφοδρα, την υπερηφανιαν εξηρας. ουχ ουτως η μαντεια σου, ουχ ουτως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| ολολυξει Μωαβ, εν γαρ τη Μωαβιτιδι παντες ολολυξουσι· τοις κατοικουσι δε Σεθ μελετησεις· και ουκ εντραπησῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| τα πεδια ᾿Εσεβων πενθησει, αμπελος Σεβαμα· καταπινοντες τα εθνη, καταπατησατε τας αμπελους αυτης εως ᾿Ιαζηρ· ου μη συναψητε, πλανηθητε την ερημον· οι απεσταλμενοι εγκατελειφθησαν, διεβησαν γαρ την ερημον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| δια τουτο κλαυσομαι ως τον κλαυθμον ᾿Ιαζηρ αμπελον Σεβαμα· τα δενδρα σου κατεβαλεν, ᾿Εσεβων και ᾿Ελεαλη, οτι επι τω θερισμω και επι τω τρυγητω σου καταπατησω, και παντα πεσουνται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και αρθησεται ευφροσυνη και αγαλλιαμα εκ των αμπελωνων σου, και εν τοις αμπελωσι σου ου μη ευφρανθησονται και ου μη πατησουσιν οινον εις τα υποληνια, πεπαυται γαρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| δια τουτο η κοιλια μου επι Μωαβ ως κιθαρα ηχησει, και τα εντος μου ωσει τειχος, ὃ ενεκαινισας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και εσται εις το εντραπηναι σε, οτι εκοπιασε Μωαβ επι τοις βωμοις και εισελευσεται εις τα χειροποιητα αυτης ωστε προσευξασθαι, και ου μη δυνηται εξελεσθαι αυτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| Τουτο το ρημα ὃ ελαλησε Κυριος επι Μωαβ, οποτε και ελαλησε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και νυν λεγω· εν τρισιν ετεσιν ετων μισθωτου ατιμασθησεται η δοξα Μωαβ εν παντι τω πλουτω τω πολλω, και καταλειφθησεται ολιγοστος και ουκ εντιμος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.Το ρημα το κατα Δαμασκου. ΙΔΟΥ Δαμασκος αρθησεται απο πολεων και εσται εις πτωσιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| καταλελειμμενη εις τον αιωνα, εις κοιτην ποιμνιων και αναπαυσιν, και ουκ εσται ο διωκων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| και ουκετι εσται οχυρα του καταφυγειν ᾿Εφραιμ. και ουκετι εσται βασιλεια εν Δαμασκω, και το λοιπον των Συρων απολειται· ου γαρ συ βελτιων ει των υιων ᾿Ισραηλ και της δοξης αυτων· ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| ῎Εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ εκλειψις της δοξης ᾿Ιακωβ, και τα πιονα της δοξης αυτου σεισθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και εσται ὃν τροπον εαν τις συναγαγῃ αμητον εστηκοτα και σπερμα σταχυων εν τω βραχιονι αυτου αμησῃ, και εσται ὃν τροπον εαν τις συναγαγῃ σταχυν εν φαραγγι στερεα 6 και καταλειφθη εν αυτη καλαμη, η ως ρωγες ελαιας δυο η τρεις επ᾿ ακρου μετεωρου, η τεσσαρες η πεντε επι των κλαδων αυτων καταλειφθη· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| τη ημερᾳ εκεινῃ πεποιθως εσται ανθρωπος επι τω ποιησαντι αυτον, οι δε οφθαλμοι αυτου εις τον αγιον του ᾿Ισραηλ εμβλεψονται,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και ου μη πεποιθοτες ωσιν επι τοις βωμοις, ουδε επι τοις εργοις των χειρων αυτων, α εποιησαν οι δακτυλοι αυτων, και ουκ οψονται τα δενδρα, ουδε τα βδελυγματα αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| τη ημερᾳ εκεινῃ εσονται αι πολεις σου εγκαταλελειμμεναι, ὃν τροπον κατελιπον οι ᾿Αμορραιοι και οι Ευαιοι απο προσωπου των υιων ᾿Ισραηλ, και εσονται ερημοι,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| διοτι κατελιπες τον Θεον τον σωτηρα σου και Κυριου του βοηθου σου ουκ εμνησθης. δια τουτο φυτευσεις φυτευμα απιστον και σπερμα απιστον·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| τη δε ημερᾳ, ᾗ ἂν φυτευσῃς, πλανηθησῃ· το δε πρωΐ, εαν σπειρῃς, ανθησει εις αμητον ᾗ ἂν ημερᾳ κληρωσῃ, και ως πατηρ ανθρωπου κληρωσῃ, και ως πατηρ ανθρωπου κληρωση τοις υιοις σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| Ουαι πληθος εθνων πολλων· ως θαλασσα κυμαινουσα ουτω ταραχθησεσθε, και νωτος εθνων πολλων ως υδωρ ηχησει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| ως υδωρ πολυ εθνη πολλα, ως υδατος πολλου βιᾳ καταφερομενου· και αποσκορακιει αυτον και πορρω αυτον διωξεται ως χνουν αχυρου λικμωντων απεναντι ανεμου και ως κονιορτον τροχου καταιγις φερουσα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| προς εσπεραν εσται πενθος, πριν η πρωΐ και ουκ εσται. αυτη η μερις των προνομευσαντων υμας και κληρονομια τοις υμας κληρονομησασιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΟΥΑΙ γης πλοιων πτερυγες επεκεινα ποταμων Αιθιοπιας,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| ο αποστελλων εν θαλασσῃ ομηρα και επιστολας βιβλινας επανω του υδατος· πορευσονται γαρ αγγελοι κουφοι προς εθνος μετεωρον και ξενον λαον και χαλεπον, τις αυτου επεκεινα; εθνος ανελπιστον και καταπεπατημενον. νυν οι ποταμοι της γης 3 παντες ως χωρα κατοικουμενη· κατοικηθησεται η χωρα αυτων ωσει σημειον απο ορους αρθη, ως σαλπιγγος φωνη ακουστον εσται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| διοτι ουτως ειπε μοι Κυριος· ασφαλεια εσται εν τη εμη πολει ως φως καυματος μεσημβριας, και ως νεφελη δροσου ημερας αμητου εσται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| προ του θερισμου, οταν συντελεσθη ανθος και ομφαξ εξανθησῃ ανθος ομφακιζουσα, και αφελει τα βοτρυδια τα μικρα τοις δρεπανοις και τας κληματιδας αφελει και αποκοψει 6 και καταλειψει αμα τοις πετεινοις του ουρανου και τοις θηριοις της γης. και συναχθησεται επ᾿ αυτους τα πετεινα του ουρανου, και παντα τα θηρια της γης επ᾿ αυτον ηξει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| εν τω καιρω εκεινω ανενεχθησεται δωρα Κυριω σαβαωθ εκ λαου τεθλιμμενου και τετιλμενου και απο λαου μεγαλου απο του νυν και εις τον αιωνα χρονον· εθνος ελπιζον και καταπεπατημενον, ο εστιν εν μερει ποταμου της χωρας αυτου, εις τον τοπον, ου το ονομα Κυριου σαβαωθ επεκληθη, ορος Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.῞Ορασις Αιγυπτου. ΙΔΟΥ Κυριος καθηται επι νεφελης κουφης και ηξει εις Αιγυπτον, και σεισθησεται τα χειροποιητα Αιγυπτου απο προσωπου αυτου, και η καρδια αυτων ηττηθησεται εν αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και επεγερθησονται Αιγυπτιοι επ᾿ Αιγυπτιους, και πολεμησει ανθρωπος τον αδελφον αυτου και ανθρωπος τον πλησιον αυτου, πολις επι πολιν και νομος επι νομον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και ταραχθησεται το πνευμα των Αιγυπτιων εν αυτοις, και την βουλην αυτων διασκεδασω, και επερωτησουσι τους θεους αυτων και τα αγαλματα αυτων και τους εκ της γης φωνουντας και τους εγγαστριμυθους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και παραδωσω την Αιγυπτον εις χειρας ανθρωπων κυριων σκληρων, και βασιλεις σκληροι κυριευσουσιν αυτων· ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και πιονται οι Αιγυπτιοι υδωρ το παρα θαλασσαν, ο δε ποταμος εκλειψει και ξηρανθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και εκλειψουσιν οι ποταμοι και αι διωρυγες του ποταμου, και ξηρανθησεται πασα συναγωγη υδατος και εν παντι ελει καλαμου και παπυρου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και το αχι το χλωρον παν το κυκλω του ποταμου, και παν το σπειρομενον δια του ποταμου ξηρανθησεται ανεμοφθορον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και στεναξουσιν οι αλιεις, και στεναξουσι παντες οι βαλλοντες αγκιστρον εις τον ποταμον, και οι βαλλοντες σαγηνας και οι αμφιβολεις πενθησουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και αισχυνη ληψεται τους εργαζομενους το λινον το σχιστον και τους εργαζομενους την βυσσον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και εσονται οι εργαζομενοι αυτα εν οδυνῃ, και παντες οι ποιουντες τον ζυθον λυπηθησονται και τας ψυχας πονεσουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και μωροι εσονται οι αρχοντες Τανεως· οι σοφοι συμβουλοι του βασιλεως, η βουλη αυτων μωρανθησεται. πως ερειτε τω βασιλει· υιοι συνετων ημεις, υιοι βασιλεων των εξ αρχης; 12 που εισι νυν οι σοφοι σου και αναγγειλατωσαν σοι και ειπατωσαν, τι βεβουλευται Κυριος σαβαωθ επ᾿ Αιγυπτον; 13 εξελιπον οι αρχοντες Τανεως, και υψωθησαν οι αρχοντες Μεμφεως, και πλανησουσιν Αιγυπτον κατα φυλας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| Κυριος γαρ εκερασεν αυτοις πνευμα πλανησεως, και επλανησαν Αιγυπτον εν πασι τοις εργοις αυτων, ως πλαναται ο μεθυων και ο εμων αμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| και ουκ εσται τοις Αιγυπτιοις εργον, ὃ ποιησει κεφαλην και ουραν, αρχην και τελος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.16| Τη δε ημερᾳ εκεινῃ εσονται οι Αιγυπτιοι ως γυναικες εν φοβω και εν τρομω απο προσωπου της χειρος Κυριου σαβαωθ, ἣν αυτος επιβαλει αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.17| και εσται η χωρα των ᾿Ιουδαιων τοις Αιγυπτιοις εις φοβητρον· πας, ὃς εαν ονομασῃ αυτην αυτοις, φοβηθησονται δια την βουλην, ἣν βεβουλευται Κυριος σαβαωθ επ᾿ αυτην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.18| Τη ημερᾳ εκεινῃ εσονται πεντε πολεις εν τη Αιγυπτω λαλουσαι τη γλωσσῃ τη Χαναανιτιδι και ομνυουσαι τω ονοματι Κυριου σαβαωθ· πολις ασεδεκ κληθησεται η μια πολις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.19| Τη ημερᾳ εκεινῃ εσται θυσιαστηριον τω Κυριω εν χωρᾳ Αιγυπτιων και στηλη προς το οριον αυτης τω Κυριω 20 και εσται εις σημειον εις τον αιωνα Κυριω εν χωρᾳ Αιγυπτου, οτι κεκραξονται προς Κυριον δια τους θλιβοντας αυτους, και αποστελει αυτοις Κυριος ανθρωπον, ὃς σωσει αυτους, κρινων σωσει αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.21| και γνωστος εσται Κυριος τοις Αιγυπτιοις, και γνωσονται οι Αιγυπτιοι τον Κυριον εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ποιησουσι θυσιας και ευξονται ευχας τω Κυριω και αποδωσουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.22| και παταξει Κυριος τους Αιγυπτιους πληγη και ιασεται αυτους ιασει, και επιστραφησονται προς Κυριον, και εισακουσεται αυτων και ιασεται αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.23| Τη ημερᾳ εκεινη εσται η οδος απο Αιγυπτου προς ᾿Ασσυριους και εισελευσονται ᾿Ασσυριοι εις Αιγυπτον, και Αιγυπτιοι πορευσονται προς ᾿Ασσυριους, και δουλευσουσιν Αιγυπτιοι τοις ᾿Ασσυριοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.24| Τη ημερᾳ εκεινη εσται ᾿Ισραηλ τριτος εν τοις ᾿Ασσυριοις και εν τοις Αιγυπτιοις ευλογημενος εν τη γη,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.25| ἣν ευλογησε Κυριος σαβαωθ λεγων· ευλογημενος ο λαος μου ο εν Αιγυπτω και ο εν ᾿Ασσυριοις και η κληρονομια μου ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΤΟΥ ετους ου εισηλθεν Ταναθαν εις ῎Αζωτον, ηνικα απεσταλη υπο ᾿Αρνα βασιλεως ᾿Ασσυριων και επολεμησε την ῎Αζωτον και ελαβεν αυτην,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| τοτε ελαλησε Κυριος προς ᾿Ησαΐαν υιον ᾿Αμως λεγων· πορευου και αφελε τον σακκον απο της οσφυος σου και τα σανδαλια σου υπολυσαι απο των ποδων σου· και ποιησον ουτως πορευομενος γυμνος και ανυποδετος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και ειπε Κυριος· ὃν τροπον πεπορευται ο παις μου ῾Ησαΐας γυμνος και ανυποδετος τρια ετη, τρια ετη εσται εις σημεια και τερατα τοις Αιγυπτιοις και Αιθιοψιν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| οτι ουτως αξει βασιλευς ᾿Ασσυριων την αιχμαλωσιαν Αιγυπτου και Αιθιοπων, νεανισκους και πρεσβυτας, γυμνους και ανυποδετους, ανακεκαλυμμενους την αισχυνην Αιγυπτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και αισχυνθησονται ηττηθεντες οι Αιγυπτιοι επι τοις Αιθιοψιν, εφ᾿ οις ησαν πεποιθοτες οι Αιγυπτιοι, ησαν γαρ αυτοις δοξα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και ερουσιν οι κατοικουντες εν τη νησω ταυτῃ εν τη ημερᾳ εκεινῃ· ιδου ημεις ημεν πεποιθοτες του φυγειν εις αυτους εις βοηθειαν, οἳ ουκ ηδυναντο σωθηναι απο βασιλεως ᾿Ασσυριων· και πως ημεις σωθησομεθα;<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.Το οραμα της ερημου. ΩΣ καταιγις δι᾿ ερημου διελθοι εξ ερημου ερχομενη εκ γης, φοβερον 2 το οραμα και σκληρον ανηγγελη μοι. ο αθετων αθετει, ο ανομων ανομει. επ᾿ εμοι οι ᾿Ελαμιται, και οι πρεσβεις των Περσων επ᾿ εμε ερχονται. νυν στεναξω και παρακαλεσω εμαυτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| δια τουτο ενεπλησθη η οσφυς μου εκλυσεως, και ωδινες ελαβον με ως την τικτουσαν· ηδικησα του μη ακουσαι, εσπουδασα του μη βλεπειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| η καρδια μου πλαναται, και η ανομια με βαπτιζει, η ψυχη μου εφεστηκεν εις φοβον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| ετοιμασον την τραπεζαν· φαγετε, πιετε· ανασταντες, οι αρχοντες, ετοιμασατε θυρεους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| οτι ουτως ειπε προς με Κυριος· βαδισας σεαυτω στησον σκοπον και ὃ ἂν ιδῃς αναγγειλον·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και ειδον αναβατας ιππεις δυο και αναβατην ονου και αναβατην καμηλου. ακροασαι ακροασιν πολλην 8 και καλεσον Ουριαν εις την σκοπιαν Κυριου. και ειπεν· εστην διαπαντος ημερας και επι της παρεμβολης εγω εστην ολην την νυκτα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| και ιδου αυτος ερχεται αναβατης ξυνωριδος. και αποκριθεις ειπε· πεπτωκε πεπτωκε Βαβυλων, και παντα τα αγαλματα αυτης, και τα χειροποιητα αυτης συνετριβησαν εις την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| ακουσατε, οι καταλελειμμενοι και οι οδυνωμενοι, ακουσατε α ηκουσα παρα Κυριου σαβαωθ· ο Θεος του ᾿Ισραηλ ανηγγειλεν ημιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| Το οραμα της ᾿Ιδουμαιας. Προς εμε καλει παρα του Σηειρ· φυλασσετε επαλξεις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| φυλασσω το πρωΐ και την νυκτα· εαν ζητης, ζητει και παρ᾿ εμοι οικει·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| εν τω δρυμω εσπερας κοιμηθησῃ εν τη οδω Δαιδαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| εις συναντησιν διψωντι υδωρ φερετε, οι ενοικουντες εν χωρᾳ Θαιμαν, αρτοις συναντατε τοις φευγουσι δια το πληθος των πεφονευμενων 15 και δια το πληθος των πλανωμενων και δια το πληθος της μαχαιρας και δια το πληθος των τοξευματων των διατεταμενων και δια το πληθος των πεπτωκοτων εν τω πολεμω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| διοτι ουτως ειπε μοι Κυριος· ετι ενιαυτος ως ενιαυτος μισθωτου, εκλειψει η δοξα των υιων Κηδαρ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και το καταλοιπον των τοξευματων των ισχυρων υιων Κηδαρ εσται ολιγον, οτι Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ ελαλησεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.Το ρημα της φαραγγος Σιων. ΤΙ εγενετο σοι νυν, οτι ανεβητε παντες εις δωματα ματαια; 2 ενεπλησθη η πολις βοωντων· οι τραυματιαι σου ου τραυματιαι μαχαιρας, ουδε οι νεκροι σου νεκροι πολεμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| παντες οι αρχοντες σου πεφευγασι, και οι αλοντες σκληρως δεδεμενοι εισι, και οι ισχυοντες εν σοι πορρω πεφευγασι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| δια τουτο ειπα· αφετε με, πικρως κλαυσομαι, μη κατισχυσητε παρακαλειν με επι το συντριμμα της θυγατρος του γενους μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| οτι ημερα ταραχης και απωλειας και καταπατηματος και πλανησις παρα Κυριου σαβαωθ εν φαραγγι Σιων· πλανωνται απο μικρου εως μεγαλου, πλανωνται επι τα ορη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| οι δε ᾿Ελαμιται ελαβον φαρετρας, αναβαται ανθρωποι εφ᾿ ιπποις και συναγωγη παραταξεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και εσονται αι εκλεκται φαραγγες σου πλησθησονται αρματων, οι δε ιππεις εμφραξουσι τας πυλας σου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και ανακαλυψουσι τας πυλας ᾿Ιουδα· και εμβλεψονται τη ημερᾳ εκεινῃ εις τους εκλεκτους οικους της πολεως 9 και ανακαλυψουσι τα κρυπτα των οικων της ακρας Δαυιδ. και ειδοσαν οτι πλειους εισι και οτι απεστρεψε το υδωρ της αρχαιας κολυμβηθρας εις την πολιν 10 και οτι καθειλοσαν τους οικους ῾Ιερουσαλημ εις οχυρωμα τειχους τη πολει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| και εποιησατε εαυτοις υδωρ αναμεσον των δυο τειχων εσωτερον της κολυμβηθρας της αρχαιας και ουκ ενεβλεψατε εις τον απ᾿ αρχης ποιησαντα αυτην και τον κτισαντα αυτην ουκ ειδετε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| και εκαλεσε Κυριος Κυριος σαβαωθ εν τη ημερᾳ εκεινῃ κλαυθμον και κοπετον και ξυρησιν και ζωσιν σακκων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| αυτοι δε εποιησαντο ευφροσυνην και αγαλλιαμα σφαζοντες μοσχους και θυοντες προβατα, ωστε φαγειν κρεατα και πιειν οινον λεγοντες· φαγωμεν και πιωμεν, αυριον γαρ αποθνησκομεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| και ανακεκαλυμμενα ταυτα εστιν εν τοις ωσι Κυριου σαβαωθ, οτι ουκ αφεθησεται υμιν αυτη η αμαρτια, εως ἂν αποθανητε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| Ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ· πορευου εις το παστοφοριον, προς Σομναν τον ταμιαν και ειπον αυτω·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| τι συ ωδε, και τι σοι εστιν ωδε, οτι ελατομησας σεαυτω ωδε μνημειον και εποιησας σεαυτω εν υψηλω μνημειον και εγραψας σεαυτω εν πετρα σκηνην; 17 ιδου δη Κυριος σαβαωθ εκβαλει και εκτριψει ανδρα και αφελει την στολην σου και τον στεφανον σου τον ενδοξον 18 και ριψει σε εις χωραν μεγαλην και αμετρητον, και εκει αποθανη· και θησει το αρμα σου το καλον εις ατιμιαν και τον οικον του αρχοντος σου εις καταπατημα·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| και αφαιρεθησῃ εκ της οικονομιας σου και εκ της στασεως σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ καλεσω τον παιδα μου ᾿Ελιακειμ τον του Χελκιου 21 και ενδυσω αυτον την στολην σου και τον στεφανον σου δωσω αυτω και κρατος και την οικονομιαν σου δωσω εις τας χειρας αυτου, και εσται ως πατηρ τοις ενοικουσιν εν ῾Ιερουσαλημ και τοις ενοικουσιν εν ᾿Ιουδᾳ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| και δωσω την δοξαν Δαυιδ αυτω, και αρξει, και ουκ εσται ο αντιλεγων. και δωσω αυτω την κλειδα οικου Δαυιδ επι τω ωμω αυτου και ανοιξει, και ουκ εσται ο αποκλειων, και κλεισει και ουκ εσται ο ανοιγων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| και στησω αυτον αρχοντα εν τοπω πιστω και εσται εις θρονον δοξης του οικου του πατρος αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| και εσται πεποιθως επ᾿ αυτον πας ενδοξος εν τω οικω του πατρος αυτου, απο μικρου εως μεγαλου, και εσονται επικρεμαμενοι αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| εν τη ημερᾳ εκεινῃ — ταδε λεγει Κυριος σαβαωθ — κινηθησεται ο ανθρωπος ο εστηριγμενος εν τοπω πιστω και αφαιρεθησεται· και πεσειται, και εξολοθρευθησεται η δοξα η επ᾿ αυτον, οτι Κυριος ελαλησεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.Το οραμα Τυρου. ΟΛΟΛΥΞΑΤΕ, πλοια Καρχηδονος, οτι απωλετο, και ουκετι ερχονται εκ γης Κιτιαιων· ηκται αιχμαλωτος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| τινι ομοιοι γεγονασιν οι ενοικουντες εν τη νησω μεταβολοι Φοινικης διαπερωντες την θαλασσαν 3 εν υδατι πολλω, σπερμα μεταβολων; ως αμητου εισφερομενου οι μεταβολοι των εθνων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| αισχυνθητι, Σιδων, ειπεν η θαλασσα. η δε ισχυς της θαλασσης ειπεν· ουκ ωδινον ουδε ετεκον ουδε εξεθρεψα νεανισκους ουδε υψωσα παρθενους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| οταν δε ακουστον γενηται Αιγυπτω, ληψεται αυτους οδυνη περι Τυρου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| απελθατε εις Καρχηδονα, ολολυξατε, οι κατοικουντες εν τη νησω ταυτῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| ουχ αυτη ην υμων η υβρις απ᾿ αρχης πριν η παραδοθηναι αυτην; 8 τις ταυτα εβουλευσεν επι Τυρον; μη ησσων εστιν η ουκ ισχυει; οι εμποροι αυτης ενδοξοι, αρχοντες της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| Κυριος σαβαωθ εβουλευσατο παραλυσαι πασαν την υβριν των ενδοξων και ατιμασαι παν ενδοξον επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| εργαζου την γην σου, και γαρ πλοια ουκετι ερχεται εκ Καρχηδονος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| η δε χειρ σου ουκετι ισχυει κατα θαλασσαν, η παροξυνουσα βασιλεις· Κυριος σαβαωθ ενετειλατο περι Χανααν απολεσαι αυτης την ισχυν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| και ερουσιν· ουκετι ου μη προσθητε του υβριζειν και αδικειν την θυγατερα Σιδωνος· και εαν απελθῃς εις Κιτιεις, ουδε εκει αναπαυσις εσται σοι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και εις γην Χαλδαιων, και αυτη ηρημωται απο των ᾿Ασσυριων, ουδε εκει σοι αναπαυσις εσται, οτι ο τοιχος αυτης πεπτωκεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| ολολυξατε, πλοια Καρχηδονος, οτι απολωλε το οχυρωμα υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ καταλειφθησεται Τυρος ετη εβδομηκοντα ως χρονος βασιλεως, ως χρονος ανθρωπου· και εσται μετα εβδομηκοντα ετη, εσται Τυρος ως ᾆσμα πορνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| λαβε κιθαραν, ρεμβευσον, πολις πορνη επιλελησμενη· καλως κιθαρισον, πολλα ᾆσον, ινα σου μνεια γενηται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και εσται μετα τα εβδομηκοντα ετη, επισκοπην ποιησει ο Θεος Τυρου, και παλιν αποκατασταθησεται εις το αρχαιον· και εσται εμποριον πασαις ταις βασιλειας της οικουμενης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και εσται αυτης η εμπορια και ο μισθος αγιον Κυριω· ουκ αυτοις συναχθησεται, αλλα τοις κατοικουσιν εναντι Κυριου πασα η εμπορια αυτης φαγειν και πιειν και εμπλησθηναι εις συμβολην μνημοσυνον εναντι Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΙΔΟΥ Κυριος καταφθειρει την οικουμενην και ερημωσει αυτην και ανακαλυψει το προσωπον αυτης και διασπερει τους ενοικουντας εν αυτη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| και εσται ο λαος ως ο ιερευς και ο παις ως ο κυριος και η θεραπαινα ως η κυρια· εσται ο αγοραζων ως ο πωλων, ο δανειζων ως ο δανειζομενος και ο οφειλων ως ω οφειλει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| φθορα φθαρησεται η γη, και προνομη προνομευθησεται η γη· το γαρ στομα Κυριου ελαλησε ταυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| επενθησεν η γη, και εφθαρη η οικουμενη, επενθησαν οι υψηλοι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| η δε γη ηνομησε δια τους κατοικουντας αυτην, διοτι παρηλθοσαν τον νομον και ηλλαξαν τα προσταγματα, διαθηκην αιωνιον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| δια τουτο αρα εδεται την γην, οτι ημαρτοσαν οι κατοικουντες αυτην· δια τουτο πτωχοι εσονται οι ενοικουντες εν τη γη, και καταλειφθησονται ανθρωποι ολιγοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| πενθησει οινος, πενθησει αμπελος, στεναξουσι παντες οι ευφραινομενοι την ψυχην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| πεπαυται ευφροσυνη τυμπανων, πεπαυται αυθαδεια και πλουτος ασεβων, πεπαυται φωνη κιθαρας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| ησχυνθησαν ουκ επιον οινον, πικρον εγενετο το σικερα τοις πινουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| ηρημωθη πασα πολις, κλεισει οικιαν του μη εισελθειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.11| ολολυζεται περι του οινου πανταχη· πεπαυται πασα ευφροσυνη της γης, απηλθε πασα ευφροσυνη της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και καταλειφθησονται πολεις ερημοι, και οικοι εγκαταλελειμμενοι απολουνται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| ταυτα παντα εσται εν τη γη εν μεσω των εθνων, ὃν τροπον εαν τις καλαμησηται ελαιαν, ουτως καλαμησονται αυτους, και εαν παυσηται ο τρυγητος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.14| ουτοι φωνη βοησονται, οι δε καταλειφθεντες επι της γης ευφρανθησονται αμα τη δοξῃ Κυριου. ταραχθησεται το υδωρ της θαλασσης·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| δια τουτο η δοξα Κυριου εν ταις νησοις εσται της θαλασσης, το ονομα Κυριου ενδοξον εσται, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| απο των πτερυγων της γης τερατα ηκουσαμεν, ελπις τω ευσεβει. και ερουσιν· ουαι τοις αθετουσιν, οι αθετουντες τον νομον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| φοβος και βοθυνος και παγις εφ᾿ υμας τους ενοικουντας επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και εσται ο φευγων τον φοβον εμπεσειται εις τον βοθυνον, ο δε εκβαινων εκ του βοθυνου αλωσεται υπο της παγιδος, οτι θυριδες εκ του ουρανου ηνεῴχθησαν, και σεισθησεται τα θεμελια της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| ταραχη ταραχθησεται η γη, και αποριᾳ απορηθησεται η γη·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.20| εκλινεν ως ο μεθυων και κραιπαλων, και σεισθησεται ως οπωροφυλακιον η γη, και πεσειται και ου μη δυνηται αναστηναι, κατισχυσε γαρ επ᾿ αυτης η ανομια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| και επαξει ο Θεος επι τον κοσμον του ουρανου την χειρα και επι τους βασιλεις της γης·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και συναξουσι και αποκλεισουσιν εις οχυρωμα και εις δεσμωτηριον, δια πολλων γενεων επισκοπη εσται αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και τακησεται η πλινθος, και πεσειται το τειχος, οτι βασιλευσει Κυριος εν Σιων και εν ῾Ιερουσαλημ, και ενωπιον των πρεσβυτερων δοξασθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΥΡΙΕ ο Θεος μου, δοξασω σε, υμνησω το ονομα σου, οτι εποιησας θαυμαστα πραγματα, βουλην αρχαιαν αληθινην· γενοιτο, Κυριε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| οτι εθηκας πολεις εις χωμα, πολεις οχυρας του μη πεσειν αυτων τα θεμελια· των ασεβων πολις εις τον αιωνα ου μη οικοδομηθη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| δια τουτο ευλογησει σε ο λαος ο πτωχος, και πολεις ανθρωπων αδικουμενων ευλογησουσι σε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| εγενου γαρ πασῃ πολει ταπεινη βοηθος και τοις αθυμησασι δι᾿ ενδειαν σκεπη, απο ανθρωπων πονηρων ρυσῃ αυτους, σκεπη διψωντων και πνευμα ανθρωπων αδικουμενων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| ως ανθρωποι ολιγοψυχοι διψωντες εν Σιων, απο ανθρωπων ασεβων, οις ημας παρεδωκας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| και ποιησει Κυριος σαβαωθ πασι τοις εθνεσιν επι το ορος τουτο. πιονται ευφροσυνην, πιονται οινον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| χρισονται μυρον. εν τω ορει τουτω παραδος ταυτα παντα τοις εθνεσιν· η γαρ βουλη αυτη επι παντα τα εθνη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| κατεπιεν ο θανατος ισχυσας, και παλιν αφειλε Κυριος ο Θεος παν δακρυον απο παντος προσωπου· το ονειδος του λαου αφειλεν απο πασης της γης, το γαρ στομα Κυριου ελαλησε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| και ερουσι τη ημερᾳ εκεινῃ· ιδου ο Θεος ημων εφ᾿ ω ηλπιζομεν και ηγαλλιωμεθα, και σωσει ημας. ουτος Κυριος, υπεμειναμεν αυτον και αγαλλιασομεθα και εφρανθησομεθα επι τη σωτηριᾳ ημων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| οτι αναπαυσιν δωσει ο Θεος επι το ορος τουτο, και καταπατηθησεται η Μωαβιτις, ὃν τροπον πατουσιν αλωνα εν αμαξαις·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και ανησει τας χειρας αυτου, ὃν τροπον και αυτος εταπεινωσε του απολεσαι, και ταπεινωσει την υβριν αυτου, εφ᾿ α τας χειρας επεβαλε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| και το υψος της καταφυγης του τοιχου ταπεινωσει, και καταβησεται εως του εδαφους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.Τῌ ημερᾳ εκεινῃ ᾄσονται το ᾆσμα τουτο επι γης ᾿Ιουδα· ιδου πολις ισχυρα, και σωτηριον ημων θησει τειχος και περιτειχος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| ανοιξατε πυλας, εισελθετω λαος φυλασσων δικαιοσυνην και φυλασσων αληθειαν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| αντιλαμβανομενος αληθειας και φυλασσων ειρηνην. οτι επι σοι ελπιδι 4 ηλπισαν, Κυριε, εως του αιωνος, ο Θεος ο μεγας, ο αιωνιος,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| ὃς ταπεινωσας κατηγαγες τους ενοικουντας εν υψηλοις· πολεις οχυρας καταβαλεις και καταξεις εως εδαφους,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και πατησουσιν αυτους ποδες πρᾳεων και ταπεινων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| οδος ευσεβων ευθεια εγενετο, και παρεσκευασμενη η οδος των ευσεβων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| η γαρ οδος Κυριου κρισις· ηλπισαμεν επι τω ονοματι σου και επι τη μνειᾳ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| ᾗ επιθυμει η ψυχη ημων. εκ νυκτος ορθριζει το πνευμα μου προς σε, ο Θεος, διοτι φως τα προσταγματα σου επι της γης. δικαιοσυνην μαθετε, οι ενοικουντες επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| πεπαυται γαρ ο ασεβης· πας ὃς ου μη μαθῃ δικαιοσυνην επι της γης, αληθειαν ου μη ποιησει· αρθητω ο ασεβης, ινα μη ιδῃ την δοξαν Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| Κυριε, υψηλος σου ο βραχιων, και ουκ ᾔδεισαν, γνοντες δε αισχυνθησονται. ζηλος ληψεται λαον απαιδευτον, και νυν πυρ τους υπεναντιους εδεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| Κυριε ο Θεος ημων, ειρηνην δος ημιν, παντα γαρ απεδωκας ημιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| Κυριε ο Θεος ημων, κτησαι ημας, Κυριε, εκτος σου αλλον ουκ οιδαμεν, το ονομα σου ονομαζομεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| οι δε νεκροι ζωην ου μη ιδωσιν, ουδε ιατροι ου μη αναστησουσι· δια τουτο επηγαγες και απωλεσας και ηρας παν αρσεν αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| προσθες αυτοις κακα, Κυριε, προσθες κακα τοις ενδοξοις της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| Κυριε, εν θλιψει εμνησθην σου, εν θλιψει μικρα η παιδεια σου ημιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| και ως η ωδινουσα εγγιζει του τεκειν και επι τη ωδινι αυτης εκεκραξεν, ουτως εγενηθημεν τω αγαπητω σου δια τον φοβον σου, Κυριε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| εν γαστρι ελαβομεν και ωδινησαμεν και ετεκομεν· πνευμα σωτηριας σου εποιησαμεν επι της γης, ου πεσουμεθα, αλλα πεσουνται παντες οι ενοικουντες επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| αναστησονται οι νεκροι, και εγερθησονται οι εν τοις μνημειοις, και ευφρανθησονται οι εν τη γη· η γαρ δροσος η παρα σου ιαμα αυτοις εστιν, η δε γη των ασεβων πεσειται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| βαδιζε, λαος μου, εισελθε εις τα ταμιεια σου, αποκλεισον την θυραν σου, αποκρυβηθι μικρον οσον οσον, εως ἂν παρελθῃ η οργη Κυριου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| ιδου γαρ Κυριος απο του αγιου επαγει την οργην επι τους ενοικουντας επι της γης, και ανακαλυψει η γη το αιμα αυτης και ου κατακαλυψει τους ανῃρημενους επ᾿ αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΕΝ τη ημερᾳ εκεινῃ επαξει ο Θεος την μαχαιραν την αγιαν και την μεγαλην και την ισχυραν επι τον δρακοντα οφιν φευγοντα, επι τον δρακοντα οφιν σκολιον και ανελει τον δρακοντα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| τη ημερᾳ εκεινῃ αμπελων καλος επιθυμημα εξαρχειν κατ᾿ αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| εγω πολις οχυρα, πολις πολιουρκουμενη, ματην ποτιω αυτην· αλωσεται γαρ νυκτος, ημερας δε πεσειται το τειχος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| ουκ εστιν ἣ ουκ επελαβετο αυτης· τις με θησει φυλασσειν καλαμην εν αγρω; δια την πολεμιαν ταυτην ηθετηκα αυτην· τοινυν δια τουτο εποιησε Κυριος παντα οσα συνεταξε. κατακεκαυμαι,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| βοησονται οι ενοικουντες εν αυτη, ποιησωμεν ειρηνην αυτω, ποιησωμεν ειρηνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| οι ερχομενοι, τεκνα ᾿Ιακωβ, βλαστησει και εξανθησει ᾿Ισραηλ, και εμπλησθησεται η οικουμενη του καρπου αυτου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| μη ως αυτος επαταξε, και αυτος ουτως πληγησεται, και ως αυτος ανειλεν, ουτως αναιρεθησεται; 8 μαχομενος και ονειδιζων εξαποστελει αυτους· ου συ ησθα ο μελετων τω πνευματι τω σκληρω ανελειν αυτους πνευματι θυμου; 9 δια τουτο αφαιρεθησεται η ανομια ᾿Ιακωβ, και τουτο εστιν η ευλογια αυτου, οταν αφελωμαι την αμαρτιαν αυτου, οταν θωσι παντας τους λιθους των βωμων κατακεκομμενους ως κονιαν λεπτην· και ου μη μεινῃ τα δενδρα αυτων, και τα ειδωλα αυτων εκκεκομμενα ωσπερ δρυμος μακραν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| το κατοικουμενον ποιμνιον ανειμενον εσται, ως ποιμνιον καταλελειμμενον και εσται πολυν χρονον εις βοσκημα, και εκει αναπαυσονται ποιμνια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| και μετα χρονον ουκ εσται εν αυτη παν χλωρον δια το ξηρανθηναι. γυναικες ερχομεναι απο θεας, δευτε· ου γαρ λαος εστιν εχων συνεσιν, δια τουτο ου μη οικτειρησῃ ο ποιησας αυτους, ουδε ο πλασας αυτους ου μη ελεησῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ συμφραξει ο Θεος απο της διωρυγος του ποταμου εως Ρινοκορουρων, υμεις δε συναγαγετε τους υιους ᾿Ισραηλ κατα ενα ενα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ σαλπιουσι τη σαλπιγγι τη μεγαλῃ, και ηξουσιν οι απολομενοι εν τη χωρᾳ των ᾿Ασσυριων και οι απολομενοι εν Αιγυπτω και προσκυνησουσι τω Κυριω επι το ορος το αγιον εν ῾Ιερουσαλημ<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΟΥΑΙ τω στεφανω της υβρεως, οι μισθωτοι ᾿Εφραιμ· το ανθος το εκπεσον εκ της δοξης επι της κορυφης του ορους του παχεος, οι μεθυοντες ανευ οινου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| ιδου ισχυρον και σκληρον ο θυμος Κυριου ως χαλαζα καταφερομενη ουκ εχουσα σκεπην, βιᾳ καταφερομενη· ως υδατος πολυ πληθος συρον χωραν τη γη ποιησει αναπαυσιν ταις χερσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| και τοις ποσι καταπατηθησεται ο στεφανος της υβρεως, οι μισθωτοι του ᾿Εφραιμ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και εσται το ανθος το εκπεσον της ελπιδος της δοξης επ᾿ ακρου του ορους του υψηλου ως προδρομος συκου, ο ιδων αυτο, πριν η εις την χειραν αυτου λαβειν, θελησει αυτο καταπιειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| τη ημερᾳ εκεινῃ εσται Κυριος σαβαωθ ο στεφανος της ελπιδος ο πλακεις της δοξης τω καταλειφθεντι μου λαω·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| καταλειφθησονται επι πνευματι κρισεως επι κρισιν και ισχυν κωλυων ανελειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| ουτοι γαρ οινω πεπλανημενοι εισιν, επλανηθησαν δια το σικερα· ιερευς και προφητης εξεστησαν δια το σικερα, κατεποθησαν δια τον οινον, εσεισθησαν απο της μεθης, επλανηθησαν· τουτ᾿ εστι φασμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| αρα εδεται ταυτην την βουλην· αυτη γαρ η βουλη ενεκεν πλεονεξιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| τινι ανηγγειλαμεν κακα και τινι ανηγγειλαμεν αγγελιαν, οι απογεγαλακτισμενοι απο γαλακτος, οι απεσπασμενοι απο μαστου; 10 θλιψιν επι θλιψιν προσδεχου, ελπιδα επ᾿ ελπιδι, ετι μικρον ετι μικρον 11 δια φαυλισμον χειλεων δια γλωσσης ετερας, οτι λαλησουσι τω λαω τουτω 12 λεγοντες αυτω· τουτο το αναπαυμα τω πεινωντι και τουτο το συντριμμα, και ουκ ηθελησαν ακουειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| και εσται αυτοις το λογιον Κυριου του Θεου θλιψις επι θλιψιν, ελπις επ᾿ ελπιδι, ετι μικρον ετι μικρον, ινα πορευθωσι και πεσωσιν εις τα οπισω και κινδυνευσουσι και συντριβησονται και αλωσονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| δια τουτο ακουσατε λογον Κυριου, ανδρες τεθλιμμενοι και αρχοντες του λαου τουτου του εν ᾿Ιερουσαλημ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| οτι ειπατε· εποιησαμεν διαθηκην μετα του ᾅδου και μετα του θανατου συνθηκας, καταιγις φερομενη εαν παρελθῃ ου μη ελθῃ εφ᾿ ημας· εθηκαμεν ψευδος την ελπιδα ημων και τω ψευδει σκεπασθησομεθα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| δια τουτο ουτω λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω εμβαλω εις τα θεμελια Σιων λιθον πολυτελη εκλεκτον ακρογωνιαιον, εντιμον, εις τα θεμελια αυτης, και ο πιστευων επ᾿ αυτω ου μη καταισχυνθη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| και θησω κρισιν εις ελπιδα, η δε ελεημοσυνη μου εις σταθμους, και οι πεποιθοτες ματην ψευδει· οτι ου μη παρελθῃ υμας καταιγις,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| μη και αφελῃ υμων την διαθηκην του θανατου, και η ελπις υμων η προς τον ᾅδην ου μη εμμεινῃ· καταιγις φερομενη εαν επελθῃ, εσεσθε αυτη εις καταπατημα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| οταν παρελθῃ, ληψεται υμας· πρωΐ πρωΐ παρελευσεται ημερας, και εν νυκτι εσται ελπις πονηρα· μαθετε ακουειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| στενοχωρουμενοι ου δυναμεθα μαχεσθαι, αυτοι δε ασθενουμεν του υμας συναχθηναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| ωσπερ ορος ασεβων αναστησεται Κυριος, και εσται εν τη φαραγγι Γαβαων· μετα θυμου ποιησει τα εργα αυτου, πικριας εργον· ο δε θυμος αυτου αλλοτριως χρησεται, και η πικρια αυτου αλλοτρια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.22| και υμεις μη ευφρανθειητε, μηδε ισχυσατωσαν υμων οι δεσμοι διοτι συντετελεσμενα και συντετμημενα πραγματα ηκουσα παρα Κυριου σαβαωθ, α ποιησει επι πασαν την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| ενωτιζεσθε και ακουετε της φωνης μου, προσεχετε και ακουεται τους λογους μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| μη ολην την ημεραν αροτριασει ο αροτριων; η σπορον προετοιμασει πριν εργασασθαι την γην; 25 ουχ οταν ομαλισῃ το προσωπον αυτης, τοτε σπειρει μικρον μελανθιον η κυμινον και παλιν σπειρει πυρον και κριθην και κεγχρον και ζεαν εν τοις οριοις σου; 26 και παιδευθησῃ κριματι Θεου σου και ευφρανθησῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| ου γαρ μετα σκληροτητος καθαιρεται το μελανθιον, ουδε τροχος αμαξης περιαξει επι τον κυμινον, αλλα ραβδω τινασσεται το μελανθιον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| το δε κυμινον μετα αρτου βρωθησεται. ου γαρ εις τον αιωνα εγω ειμι υμιν οργισθησομαι, ουδε φωνη της πικριας μου καταπατησει υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.29| και ταυτα παρα Κυριου σαβαωθ εξηλθε τα τερατα· βουλευσασθε, υψωσατε ματαιαν παρακλησιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΟΥΑΙ ᾿Αριηλ πολις, ἣν επολεμησε Δαυιδ· συναγαγετε γεννηματα ενιαυτον επι ενιαυτον, φαγεσθε, φαγεσθε γαρ συν Μωαβ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| εκθλιψω γαρ ᾿Αριηλ, και εσται αυτης η ισχυς και ο πλουτος εμοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| και κυκλωσω ως Δαυιδ επι σε και βαλω περι σε χαρακα και θησω περι σε πυργους,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| και ταπεινωθησονται εις την γην οι λογοι σου, και εις την γην οι λογοι σου δυσονται· και εσται ως οι φωνουντες εκ της γης η φωνη σου, και προς το εδαφος η φωνη σου ασθενησει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| και εσται ως κονιορτος απο τροχου ο πλουτος των ασεβων και ως χνους φερομενος το πληθος των καταδυναστευοντων σε, και εσται ως στιγμη παραχρημα 6 παρα Κυριου σαβαωθ· επισκοπη γαρ εσται μετα βροντης και σεισμου και φωνης μεγαλης, καταιγις φερομενη και φλοξ πυρος κατεσθιουσα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| και εσται ως ο ενυπνιαζομενος καθ᾿ υπνους νυκτος ο πλουτος απαντων των εθνων, οσοι επεστρατευσαν επι ᾿Αριηλ, και παντες οι στρατευσαμενοι επι ῾Ιερουσαλημ και παντες οι συνηγμενοι επ᾿ αυτην και θλιβοντες αυτην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| και εσονται ως οι εν τω υπνω πινοντες και εσθοντες, και εξανασταντων ματαιον αυτων το ενυπνιον, και ὃν τροπον ενυπνιαζεται ο διψων ως πινων και εξαναστας ετι διψα, η δε ψυχη αυτου εις κενον ηλπισεν, ουτως εσται ο πλουτος των εθνων παντων, οσοι επεστρατευσαν επι το ορος Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| εκλυθητε και εκστητε και κραιπαλησατε ουκ απο σικερα ουδε απο οινου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| οτι πεποτικεν υμας Κυριος πνευματι κατανυξεως και καμμυσει τους οφθαλμους αυτων και των προφητων αυτων και των αρχοντων αυτων, οι ορωντες τα κρυπτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| και εσονται υμιν τα ρηματα παντα ταυτα ως οι λογοι του βιβλιου του εσφραγισμενου τουτου, ὃ εαν δωσιν αυτο ανθρωπω επισταμενω γραμματα λεγοντες· αναγνωθι ταυτα· και ερει· ου δυναμαι αναγνωναι, εσφραγισται γαρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| και δοθησεται το βιβλιον τουτο εις χειρας ανθρωπου μη επισταμενου γραμματα, και ερει αυτω· αναγνωθι τουτο· και ερει· ουκ επισταμαι γραμματα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| Και ειπε Κυριος· εγγιζει μοι ο λαος ουτος εν τω στοματι αυτου και εν τοις χειλεσιν αυτων τιμωσι με, η δε καρδια αυτων πορρω απεχει απ᾿ εμου· ματην δε σεβονται με διδασκοντες ενταλματα ανθρωπων και διδασκαλιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| δια τουτο ιδου εγω προσθησω του μετατεθηναι τον λαον τουτον και μεταθησω αυτους και απολω την σοφιαν των σοφων και την συνεσιν των συνετων κρυψω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| ουαι οι βαθεως βουλην ποιουντες και ου δια Κυριου· ουαι οι εν κρυφη βουλην ποιουντες και εσται εν σκοτει τα εργα αυτων και ερουσι· τις εωρακεν ημας; και τις ημας γνωσεται η α ημεις ποιουμεν; 16 ουχ ως ο πηλος του κεραμεως λογισθησεσθε; μη ερει το πλασμα τω πλασαντι αυτο· ου συ με επλασας; η το ποιημα τω ποιησαντι· ου συνετως με εποιησας; 17 ουκετι μικρον και μετατεθησεται ο Λιβανος, ως το ορος το Χερμελ και το Χερμελ εις δρυμον λογισθησεται; 18 και ακουσονται εν τη ημερᾳ εκεινῃ κωφοι λογους βιβλιου, και οι εν τω σκοτει και οι εν τη ομιχλῃ οφθαλμοι τυφλων οψονται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| και αγαλλιασονται πτωχοι δια Κυριον εν ευφροσυνῃ, και οι απηλπισμενοι των ανθρωπων εμπλησθησονται ευφροσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| εξελιπεν ανομος, και απωλετο υπερηφανος, και εξωλοθρευθησαν οι ανομουντες επι κακιᾳ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| και οι ποιουντες αμαρτειν ανθρωπους εν λογω· παντας δε τους ελεγχοντας εν πυλαις προσκομμα θησουσιν οτι επλαγιασαν επ᾿ αδικοις δικαιον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος επι τον οικον ᾿Ιακωβ, ὃν αφωρισεν εξ ῾Αβρααμ· ου νυν αισχυνθησεται ᾿Ιακωβ, ουδε νυν το προσωπον μεταβαλει ᾿Ισραηλ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.23| αλλ᾿ οταν ιδωσι τα τεκνα αυτων τα εργα μου, δι᾿ εμε αγιασουσιν το ονομα μου και αγιασουσιν τον αγιον ᾿Ιακωβ και τον Θεον του ᾿Ισραηλ φοβηθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.24| και γνωσονται οι πλανωμενοι τω πνευματι συνεσιν, οι δε γογγυζοντες μαθησονται υπακουειν, και αι γλωσσαι αι ψελλιζουσαι μαθησονται λαλειν ειρηνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΟΥΑΙ τεκνα αποσταται, ταδε λεγει Κυριος. εποιησατε βουλην ου δι᾿ εμου και συνθηκας ου δια του πνευματος μου προσθειναι αμαρτιας εφ᾿ αμαρτιας,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| οι πορευομενοι καταβηναι εις Αιγυπτον, εμε δε ουκ επηρωτησαν, του βοηθηθηναι υπο Φαραω και σκεπασθηναι υπο Αιγυπτιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| εσται γαρ υμιν σκεπη Φαραω εις αισχυνην και τοις πεποιθοσιν επ᾿ Αιγυπτον ονειδος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| οτι εισιν εν Τανει αρχηγοι αγγελοι πονηροι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| ματην κοπιασουσι προς λαον, ὃς ουκ ωφελησει αυτους ουτε εις βοηθειαν, ουτε εις ωφελειαν, αλλα εις αισχυνην και ονειδος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| ῾Η ορασις των τετραποδων των εν τη ερημω. ᾿Εν τη θλιψει και τη στενοχωριᾳ, λεων και σκυμνος λεοντος εκειθεν και ασπιδες και εκγονα ασπιδων πετομενων, οἳ εφερον επι ονων και καμηλων τον πλουτον αυτων προς εθνος, ὃ ουκ ωφελησει αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| Αιγυπτιοι ματαια και κενα ωφελησουσιν υμας· απαγγειλον αυτοις, οτι ματαια η παρακλησις υμων αυτη. — 8 Νυν ουν καθισας γραψον επι πυξιου ταυτα και εις βιβλιον, οτι εσται εις ημερας καιρον ταυτα και εως εις τον αιωνα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| οτι λαος απειθης εστιν, υιοι ψευδεις, οἳ ουκ ηβουλοντο ακουειν τον νομον του Θεου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| οι λεγοντες τοις προφηταις· μη αναγγελλετε ημιν, και τοις τα οραματα ορωσι· μη λαλειτε ημιν, αλλα ημιν λαλειτε και αναγγελλετε ημιν ετεραν πλανησιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| και αποστρεψατε ημας απο της οδου ταυτης, αφελετε αφ᾿ ημων τον τριβον τουτον και αφελετε αφ᾿ ημων τον αγιον του ᾿Ισραηλ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| δια τουτο ταδε λεγει ο αγιος του ᾿Ισραηλ· οτι ηπειθησατε τοις λογοις τουτοις και ηλπισατε επι ψευδει και οτι εγογγυσας και πεποιθως εγενου επι τω λογω τουτω,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| δια τουτο εσται υμιν η αμαρτια αυτη ως τειχος πιπτον παραχρημα πολεως οχυρας εαλωκυιας, ἧς παραχρημα παρεστι το πτωμα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| και το πτωμα αυτης εσται ως συντριμμα αγγειου οστρακινου, εκ κεραμιου λεπτα ωστε μη ευρειν εν αυτοις οστρακον, εν ω πυρ αρεις και εν ω αποσυριεις υδωρ μικρον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| ουτω λεγει Κυριος Κυριος ο αγιος του ᾿Ισραηλ· οταν αποστραφεις στεναξῃς, τοτε σωθησῃ και γνωσῃ που ησθα· οτε επεποιθεις επι τοις ματαιοις, ματαια η ισχυς υμων εγενηθη. και ουκ ηβουλεσθε ακουειν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| αλλ᾿ ειπατε· εφ᾿ ιππων φευξομεθα· δια τουτο φευξεσθε· και ειπατε· επι κουφοις αναβαται εσομεθα· δια τουτο κουφοι εσονται οι διωκοντες υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| χιλιοι δια φωνην ενος φευξονται, και δια φωνην πεντε φευξονται πολλοι, εως ἂν καταλειφθητε ως ιστος επ᾿ ορους, και ως σημαιαν φερων επι βουνου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| και παλιν μενει ο Θεος του οικτειρησαι υμας και δια τουτο υψωθησεται του ελεησαι υμας· διοτι κριτης Κυριος ο Θεος υμων εστι, και που καταλειψεται την δοξαν υμων; μακαριοι οι εμμενοντες επ᾿ αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| Διοτι λαος αγιος εν Σιων οικησει, και ῾Ιερουσαλημ κλαυθμω εκλαυσεν· ελεησον με· ελεησει σε την φωνην της κραυγης σου· ηνικα ειδεν, επηκουσε σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| και δωσει Κυριος υμιν αρτον θλιψεως και υδωρ στενον, και ουκετι μη εγγισωσι σοι οι πλανωντες σε· οτι οι οφθαλμοι σου οψονται τους πλανωντας σε,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| και τα ωτα σου ακουσονται τους λογους των οπισω σε πλανησαντων, οι λεγοντες· αυτη η οδος, πορευθωμεν εν αυτη ειτε δεξια ειτε αριστερα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| και εξαρεις τα ειδωλα τα περιηργυρωμενα και τα περικεχρυσωμενα, λεπτα ποιησεις και λικμησεις ως υδωρ αποκαθημενης και ως κοπρον ωσεις αυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23| τοτε εσται ο υετος τω σπερματι της γης σου, και ο αρτος του γεννηματος της γης σου εσται πλησμονη και λιπαρος· και βοσκηθησεται σου τα κτηνη τη ημερᾳ εκεινῃ τοπον πιονα και ευρυχωρον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| οι ταυροι υμων και οι βοες οι εργαζομενοι την γην φαγονται αχυρα αναπεποιημενα εν κριθη λελικμημενα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| και εσται επι παντος ορους υψηλου και επι παντος βουνου μετεωρου υδωρ διαπορευομενον εν τη ημερᾳ εκεινῃ, οταν απολωνται πολλοι και οταν πεσωσι πυργοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| και εσται το φως της σεληνης ως το φως του ηλιου και το φως του ηλιου εσται επταπλασιον εν τη ημερᾳ, οταν ιασηται Κυριος το συντριμμα του λαου αυτου, και την οδυνην της πληγης σου ιασεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.27| ᾿Ιδου το ονομα Κυριου ερχεται δια χρονου πολλου, καιομενος ο θυμος, μετα δοξης το λογιον των χειλεων αυτου, λογιον οργης πληρες, και η οργη του θυμου ως πυρ εδεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.28| και το πνευμα αυτου ως υδωρ εν φαραγγι συρον ηξει εως του τραχηλου και διαιρεθησεται του ταραξαι εθνη επι πλανησει ματαιᾳ, και διωξεται αυτους πλανησις και ληψεται αυτους κατα προσωπον αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.29| μη διαπαντος δει υμας ευφραινεσθαι και εισπορευεσθαι εις τα αγια μου διαπαντος ωσει εορταζοντας και ωσει ευφραινομενους εισελθειν μετα αυλου εις το ορος Κυριου προς τον Θεον του ᾿Ισραηλ; 30 και ακουστην ποιησει Κυριος την δοξαν της φωνης αυτου, και τον θυμον του βραχιονος αυτου δειξει μετα θυμου και οργης και φλογος κατεσθιουσης· κεραυνωσει βιαιως και ως υδωρ και χαλαζα συγκαταφερομενη βιᾳ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.31| δια γαρ της φωνης Κυριου ηττηθησονται ᾿Ασσυριοι τη πληγη, ᾗ ἂν παταξῃ αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.32| και εσται αυτω κυκλοθεν, οθεν ην αυτων η ελπις της βοηθειας, εφ᾿ ᾗ αυτος επεποιθει· αυτοι μετα αυλων και κιθαρας πολεμησουσιν αυτον εκ μεταβολης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.33| συ γαρ προ ημερων απαιτηθησῃ· μη και σοι ητοιμασθη βασιλευειν, φαραγγα βαθειαν. ξυλα κειμενα, πυρ και ξυλα πολλα; ο θυμος Κυριου ως φαραγξ υπο θειου καιομενη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΟΥΑΙ οι καταβαινοντες εις Αιγυπτον επι βοηθειαν, οι εφ᾿ ιπποις πεποιθοτες και εφ᾿ αρμασιν, εστι γαρ πολλα, και εφ᾿ ιπποις, πληθος σφοδρα, και ουκ ησαν πεποιθοτες επι τον αγιον του ᾿Ισραηλ και τον Κυριον ουκ εζητησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| και αυτος σοφως ηγεν επ᾿ αυτους κακα, και ο λογος αυτου ου μη αθετηθη, και επαναστησεται επ᾿ οικους ανθρωπων πονηρων και επι την ελπιδα αυτων την ματαιαν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| Αιγυπτιον ανθρωπον και ου Θεον, ιππων σαρκας και ουκ εστι βοηθεια· ο δε Κυριος επαξει την χειρα αυτου επ᾿ αυτους, και κοπιασουσιν οι βοηθουντες, και αμα παντες απολουνται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| οτι ουτως ειπε μοι Κυριος· ὃν τροπον εαν βοησῃ ο λεων η ο σκυμνος επι τη θυρᾳ, ᾗ ελαβε, και κεκραξῃ επ᾿ αυτη, ἓως ἂν εμπλησθη τα ορη της φωνης αυτου, και ηττηθησαν και το πληθος του θυμου επτοηθησαν, ουτως καταβησεται Κυριος σαβαωθ επιστρατευσαι επι το ορος το Σιων, επι τα ορη αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| ως ορνεα πετομενα, ουτως υπερασπιει Κυριος σαβαωθ υπερ ῾Ιερουσαλημ, υπερασπιει και εξελειται και περιποιησεται και σωσει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| επιστραφητε, οι την βαθειαν βουλην βουλευομενοι και ανομον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| οτι τη ημερᾳ εκεινῃ απαρνησονται οι ανθρωποι τα χειροποιητα αυτων τα αργυρα και τα χειροποιητα τα χρυσα, α εποιησαν αι χειρες αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| και πεσειται ᾿Ασσουρ· ου μαχαιρα ανδρος, ουδε μαχαιρα ανθρωπου καταφαγεται αυτον, και φευξεται ουκ απο προσωπου μαχαιρας· οι δε νεανισκοι εσονται εις ηττημα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| πετρᾳ γαρ περιληφθησονται ως χαρακι και ηττηθησονται, ο δε φευγων αλωσεται. Ταδε λεγει Κυριος· μακαριος ὃς εχει εν Σιων σπερμα και οικειους εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΙΔΟΥ γαρ βασιλευς δικαιος βασιλευσει, και αρχοντες μετα κρισεως αρξουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| και εσται ο ανθρωπος κρυπτων τους λογους αυτου και κρυβησεται ως αφ᾿ υδατος φερομενου· και φανησεται εν Σιων ως ποταμος φερομενος ενδοξος εν γη διψωσῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| και ουκετι εσονται πεποιθοτες επ᾿ ανθρωποις, αλλα τα ωτα ακουειν δωσουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| και η καρδια των ασθενουντων προσεξει του ακουειν, και αι γλωσσαι αι ψελλιζουσαι ταχυ μαθησονται λαλειν ειρηνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και ουκετι μη ειπωσι τω μωρω αρχειν, και ουκετι μη ειπωσιν οι υπηρεται σου· σιγα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| ο γαρ μωρος μωρα λαλησει, και η καρδια αυτου ματαια νοησει του συντελειν ανομα και λαλειν προς Κυριον πλανησιν, του διασπειραι ψυχας πεινωσας και τας ψυχας τας διψωσας κενας ποιησαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| η γαρ βουλη των πονηρων ανομα βουλευσεται καταφθειραι ταπεινους εν λογοις αδικοις και διασκεδασαι λογους ταπεινων εν κρισει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| οι δε ευσεβεις συνετα εβουλευσαντο, και αυτη η βουλη μενει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| Γυναικες πλουσιαι, αναστητε, και ακουσατε της φωνης μου· θυγατερες εν ελπιδι, εισακουσατε λογους μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| ημερας ενιαυτου μνειαν ποιησασθε εν οδυνῃ μετ᾿ ελπιδος· ανηλωται ο τρυγητος, πεπαυται ο σπορος και ουκετι μη ελθῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| εκστητε, λυπηθητε, αι πεποιθυιαι, εκδυσασθε, γυμναι γενεσθε, περιζωσασθε σακκους τας οσφυας 12 και επι των μαστων κοπτεσθε απο αγρου επιθυμηματος και αμπελου γεννηματος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| η γη του λαου μου, ακανθα και χορτος αναβησεται, και εκ πασης οικιας ευφροσυνη αρθησεται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| πολις πλουσια, οικοι εγκαταλελειμμενοι πλουτον πολεως και οικους επιθυμηματος αφησουσι· και εσονται αι κωμαι σπηλαια εως του αιωνος, ευφροσυνη ονων αγριων, βοσκηματα ποιμενων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| εως ἂν ελθῃ εφ᾿ υμας πνευμα αφ᾿ υψηλου. και εσται ερημος ο Χερμελ, και ο Χερμελ εις δρυμον λογισθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| και αναπαυσεται εν τη ερημω κριμα, και δικαιοσυνη εν τω Καρμηλω κατοικησει·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| και εσται τα εργα της δικαιοσυνης ειρηνη, και κρατησει η δικαιοσυνη αναπαυσιν, και πεποιθοτες εως του αιωνος·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| και κατοικησει ο λαος αυτου εν πολει ειρηνης και ενοικησει πεποιθως, και αναπαυσονται μετα πλουτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| η δε χαλαζα εαν καταβη, ουκ εφ᾿ υμας ηξει. και εσονται οι ενοικουντες εν τοις δρυμοις πεποιθοτες ως οι εν τη πεδινη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| μακαριοι οι σπειροντες επι παν υδωρ, ου βους και ονος πατει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΟΥΑΙ τοις ταλαιπωρουσιν υμας, υμας δε ουδεις ποιει ταλαιπωρους, και ο αθετων υμας ουκ αθετει· αλωσονται οι αθετουντες και παραδοθησονται και ως σης εφ᾿ ιματιου, ουτως ηττηθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| Κυριε, ελεησον ημας, επι σοι γαρ πεποιθαμεν· εγενηθη το σπερμα των απειθουντων εις απωλειαν, η δε σωτηρια ημων εν καιρω θλιψεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| δια φωνην του φοβου εξεστησαν λαοι απο του φοβου σου, και διεσπαρησαν τα εθνη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| νυν δε συναχθησεται τα σκυλα υμων μικρου και μεγαλου· ὃν τροπον εαν τις συναγαγη ακριδας, ουτως εμπαιξουσιν υμιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| αγιος ο Θεος ο κατοικων εν υψηλοις, ενεπλησθη Σιων κρισεως και δικαιοσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| εν νομω παραδοθησονται, εν θησαυροις η σωτηρια ημων, εκει σοφια και επιστημη και ευσεβεια προς τον Κυριον· ουτοι εισι θησαυροι δικαιοσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| ιδου δη εν τω φοβω υμων αυτοι φοβηθησονται· ους εφοβεισθε, φοβηθησονται αφ᾿ υμων· αγγελοι γαρ αποσταλησονται πικρως κλαιοντες, παρακαλουντες ειρηνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| ερημωθησονται γαρ αι τουτων οδοι· πεπαυται ο φοβος των εθνων, και η προς τουτους διαθηκη αιρεται, και ου μη λογισησθε αυτους ανθρωπους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| επενθησεν η γη, ᾐσχυνθη ο Λιβανος, ελη εγενετο ο Σαρων· φανερα εσται η Γαλιλαια και ο Καρμηλος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.10| νυν αναστησομαι, λεγει Κυριος, νυν δοξασθησομαι, νυν υψωθησομαι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| νυν οψεσθε, νυν αισθηθησεσθε· ματαια εσται η ισχυς του πνευματος υμων, πυρ κατεδεται υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| και εσονται εθνη κατακεκαυμενα ως ακανθα εν αγρω ερριμμενη και κατακεκαυμενη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| ακουσονται οι πορρωθεν α εποιησα, γνωσονται οι εγγιζοντες την ισχυν μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| απεστησαν οι εν Σιων ανομοι, ληψεται τρομος τους ασεβεις· τις αναγγελει υμιν, οτι πυρ καιεται; τις αναγγελει υμιν τον τοπον τον αιωνιον; 15 πορευομενος εν διακαιοσυνῃ, λαλων ευθειαν οδον, μισων ανομιαν και αδικιαν και τας χειρας αποσειομενος απο δωρων, βαρυνων τα ωτα, ινα μη ακουσῃ κρισιν αιματος, καμμυων τους οφθαλμους, ινα μη ιδῃ αδικιαν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| ουτος οικησει εν υψηλω σπηλαιω πετρας ισχυρας· αρτος αυτω δοθησεται, και το υδωρ αυτου πιστον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| βασιλεα μετα δοξης οψεσθε, και οι οφθαλμοι υμων οψονται γη πορρωθεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| η ψυχη ημων μελετησει φοβον· που εισιν οι γραμματικοι; που εισιν οι συμβουλευοντες; που εστιν ο αριθμων τους στρεφομενους 19 μικρον και μεγα λαον; ω ου συνεβουλευσατο, ουδε ᾔδει βαθυφωνον ωστε μη ακουσαι λαος πεφαυλισμενος και ουκ εστι τω ακουοντι συνεσις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| ιδου Σιων η πολις, το σωτηριον ημων· οι οφθαλμοι σου οψονται ῾Ιερουσαλημ, πολις πλουσια, σκηναι, αἳ ου μη σεισθωσιν, ουδε μη κινηθωσιν οι πασσαλοι της σκηνης αυτης εις τον αιωνα χρονον, ουδε τα σχοινια αυτης ου μη διαρραγωσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| οτι το ονομα Κυριου μεγα υμιν· τοπος υμιν εσται, ποταμοι και διωρυχες πλατεις και ευρυχωροι· ου πορευσῃ ταυτην την οδον, ουδε πορευσεται πλοιον ελαυνον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| ο γαρ Θεος μου μεγας εστιν, ου παρελευσεται με Κυριος· κριτης ημων Κυριος, αρχων ημων Κυριος, βασιλευς ημων Κυριος, ουτος ημας σωσει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| ερραγησαν τα σχοινια σου, οτι ουκ ενισχυσαν· ο ιστος σου εκλινεν, ου χαλασει τα ιστια· ουκ αρει σημειον, εως ου παραδοθη εις προνομην· τοινυν πολλοι χωλοι προνομην ποιησουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| και ου μη ειπῃ· κοπιω, ο λαος ενοικων εν αυτοις· αφεθη γαρ αυτοις η αμαρτια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΠΡΟΣΑΓΑΓΕΤΕ, εθνη, και ακουσατε, αρχοντες. ακουσατω η γη και οι εν αυτη, η οικουμενη και ο λαος ο εν αυτη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| διοτι θυμος Κυριου επι παντα τα εθνη και οργη επι τον αριθμον αυτων του απολεσαι αυτους και παραδουναι αυτους εις σφαγην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| οι δε τραυματιαι αυτων ριφησονται και οι νεκροι, και αναβησεται αυτων η οσμη, και βραχησεται τα ορη απο του αιματος αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| και τακησονται πασαι αι δυναμεις των ουρανων, και ελιγησεται ο ουρανος ως βιβλιον, και παντα τα αστρα πεσειται ως φυλλα εξ αμπελου και ως πιπτει φυλλα απο συκης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| εμεθυσθη η μαχαιρα μου εν τω ουρανω· ιδου επι την ᾿Ιδουμαιαν καταβησεται και επι τον λαον της απωλειας μετα κρισεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| η μαχαιρα του Κυριου ενεπλησθη αιματος, επαχυνθη απο στεατος αρνων και απο στεατος τραγων και κριων· οτι θυσια τω Κυριω εν Βοσορ και σφαγη μεγαλη εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| και συμπεσουνται οι αδροι μετ᾿ αυτων και οι κριοι και οι ταυροι, και μεθυσθησεται η γη απο του αιματος και απο του στεατος αυτων εμπλησθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| ημερα γαρ κρισεως Κυριου και ενιαυτος ανταποδοσεως κρισεως Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| και στραφησονται αι φαραγγες αυτης εις πισσαν και η γη αυτης εις θειον, και εσται η γη αυτης ως πισσα καιομενη 10 νυκτος και ημερας και ου σβεσθησεται εις τον αιωνα χρονον, και αναβησεται ο καπνος αυτης ανω· εις γενεας ερημωθησεται και εις χρονον πολυν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| ορνεα και εχινοι και ιβεις και κορακες κατοικησουσιν εν αυτη, και επιβληθησεται επ᾿ αυτην σπαρτιον γεωμετριας ερημου, και ονοκενταυροι οικησουσιν εν αυτη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| οι αρχοντες αυτης ουκ εσονται· οι γαρ βασιλεις και οι μεγιστανες αυτης εσονται εις απωλειαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| και αναφυσει εις τας πολεις αυτων ακανθινα ξυλα και εις τα οχυρωματα αυτης, και εσται επαυλις σειρηνων και αυλη στρουθων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| και συναντησουσι δαιμονια ονοκενταυροις και βοησονται ετερος προς τον ετερον· εκει αναπαυσονται ονοκευνταυροι, ευρον γαρ αυτοις αναπαυσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| εκει ενοσσευσεν εχινος, και εσωσεν η γη τα παιδια αυτης μετα ασφαλειας· εκει συνηντησαν ελαφοι και ειδον τα προσωπα αλληλων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| αριθμω παρηλθον, και μια αυτων ουκ απωλετο, ετερα την ετεραν ουκ εζητησαν, οτι ο Κυριος αυτοις ενετειλατο, και το πνευμα αυτου συνηγαγεν αυτας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| και αυτος επιβαλει αυτοις κληρους, και η χειρ αυτου διεμερισε βοσκεσθαι· εις τον αιωνα χρονον κληρονομησετε, εις γενεας γενεων αναπαυσονται επ᾿ αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, ερημος διψωσα, αγαλλιασθω ερημος και ανθητω ως κρινον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| και εξανθησει και υλοχαρησει και αγαλλιασεται τα ερημα του ᾿Ιορδανου· και η δοξα του Λιβανου εδοθη αυτη και η τιμη του Καρμηλου, και ο λαος μου οψεται την δοξαν Κυριου και το υψος του Θεου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| ισχυσατε, χειρες ανειμεναι και γονατα παραλελυμενα·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| παρακαλεσατε, οι ολιγοψυχοι τη διανοιᾳ· ισχυσατε, μη φοβεισθε· ιδου ο Θεος ημων κρισιν αναταποδιδωσι και ανταποδωσει, αυτος ηξει και σωσει ημας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| τοτε ανοιχθησονται οφθαλμοι τυφλων, και ωτα κωφων ακουσονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| τοτε αλειται ως ελαφος ο χωλος, τρανη δε εσται γλωσσα μογιλαλων, οτι ερραγη εν τη ερημω υδωρ και φαραγξ εν γη διψωσῃ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| και εσται η ανυδρος εις ελη, και εις την διψωσαν γην πηγη υδατος εσται· εκει εσται ευφροσυνη ορνεων, επαυλεις καλαμου και ελη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| εκει εσται οδος καθαρα και οδος αγια κληθησεται, και ου μη παρελθῃ εκει ακαθαρτος, ουδε εσται εκει οδος ακαθαρτος· οι δε διεσπαρμενοι πορευσονται επ᾿ αυτης και ου μη πλανηθωσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| και ουκ εσται εκει λεων, ουδε των πονηρων θηριων ου μη αναβη επ᾿ αυτην, ουδε μη ευρεθη εκει, αλλα πορευσονται εν αυτη λελυτρωμενοι 10 και συνηγμενοι δια Κυριον· και αποστραφησονται και ηξουσιν εις Σιων μετ᾿ ευφροσυνης, και ευφροσυνη αιωνιος υπερ κεφαλης αυτων· επι γαρ της κεφαλης αυτων αινεσις και αγαλλιαμα, και ευφροσυνη καταληψεται αυτους. απεδρα οδυνη, λυπη και στεναγμος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΚΑΙ εγενετο του τεσσαρεσκαιδεκατου ετους, βασιλευοντος ᾿Εζεκιου, ανεβη Σενναχηρειμ βασιλευς ᾿Ασσυριων επι τας πολεις της ᾿Ιουδαιας τας οχυρας και ελαβεν αυτας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| και απεστειλε βασιλευς ᾿Ασσυριων τον Ραψακην εκ Λαχεις εις ῾Ιερουσαλημ προς τον βασιλεα ᾿Εζεκιαν μετα δυναμεως πολλης, και εστη εν τω υδραγωγω της κολυμβηθρας της ανω εν τη οδω του αγρου του γναφεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| και εξηλθε προς αυτον ῾Ελιακειμ ο του Χελκιου ο οικονομος και Σομνας ο γραμματευς και ᾿Ιωαχ ο του ᾿Ασαφ ο υπομνηματογραφος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| και ειπεν αυτοις Ραψακης· ειπατε ᾿Εζεκιᾳ· ταδε λεγει ο βασιλευς ο μεγας, βασιλευς ᾿Ασσυριων· τι πεποιθως ει; 5 μη εν βουλη η λογοις χειλεων παραταξις γινεται; και νυν επι τινα πεποιθας, οτι απειθεις μοι; 6 ιδου πεποιθως ει επι την ραβδον την καλαμινην την τεθλασμενην ταυτην, επ᾿ Αιγυπτον· ως ἂν επιστηριχθη ανηρ επ᾿ αυτην, εισελευσεται εις την χειρα αυτου, και τρησει αυτην· ουτως εστι Φαραω βασιλευς Αιγυπτου και παντες οι πεποιθοτες επ᾿ αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| ει δε λεγετε· επι Κυριον τον Θεον ημων πεποιθαμεν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| νυν μειχθητε τω κυριω μου τω βασιλει ᾿Ασσυριων, και δωσω υμιν δισχιλιαν ιππον, ει δυνησεσθε δουναι αναβατας επ᾿ αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| και πως δυνασθε αποστρεψαι εις προσωπον των τοπαρχων; οικεται εισιν οι πεποιθοτες επ᾿ Αιγυπτιοις εις ιππον και αναβατην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| και νυν μη ανευ Κυριου ανεβημεν επι την χωραν ταυτην πολεμησαι αυτην; Κυριος ειπε προς με· αναβηθι επι την γην ταυτην, και διαφθειρον αυτην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| και ειπε προς αυτον ῾Ελιακειμ και Σομνας και ᾿Ιωαχ· λαλησον προς τους παιδας σου Συριστι, ακουομεν γαρ ημεις, και μη λαλει προς ημας ᾿Ιουδαιστι· και ινατι λαλεις εις τα ωτα των ανθρωπων των επι τω τειχει; 12 και ειπε προς αυτους Ραψακης· μη προς τον Κυριον υμων η προς υμας απεσταλκε με ο κυριος μου λαλησαι τους λογους τουτους; ουχι προς τους ανθρωπους τους καθημενους επι τω τειχει, ινα φαγωσι κοπρον και πιωσιν ουρον μεθ᾿ υμων αμα; 13 και εστη Ραψακης και ανεβοησε φωνη μεγαλῃ ᾿Ιουδαιστι και ειπεν· ακουσατε τους λογους του βασιλεως του μεγαλου, βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| ταδε λεγει ο βασιλευς· μη απατατω υμας ᾿Εζεκιας λογοις, οἳ ου δυνησονται ρυσασθαι υμας·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| και μη λεγετω υμιν ᾿Εζεκιας, οτι ρυσεται υμας ο Θεος, και ου μη παραδοθη η πολις αυτη εν χειρι βασιλεως ᾿Ασσυριων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| μη ακουετε ᾿Εζεκιου. ταδε λεγει ο βασιλευς ᾿Ασσυριων· ει βουλεσθε ευλογηθηναι, εκπορευεσθε προς με και φαγεσθε εκαστος την αμπελον αυτου και τας συκας και πιεσθε υδωρ εκ του λακκου υμων,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| εως ἂν ελθω και λαβω υμας εις γην, ως η γη υμων, γη σιτου και οινου και αρτων και αμπελωνων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| μη απατατω υμας ᾿Εζεκιας λεγων· ο Θεος υμων ρυσεται υμας. μη ερρυσαντο οι θεοι των εθνων εκαστος την εαυτου χωραν εκ χειρος βασιλεως ᾿Ασσυριων; 19 που εστιν ο θεος Αιμαθ και ᾿Αρφαθ; και που ο θεος της πολεως Σεπφαρειμ; μη εδυναντο ρυσασθαι Σαμαρειαν εκ χειρος μου; 20 τις των θεων παντων των εθνων τουτων, οστις ερρυσατο τη γην αυτου εκ χειρος μου, οτι ρυσεται ο Θεος ῾Ιερουσαλημ εκ χειρος μου; 21 και εσιωπησαν, και ουδεις απεκριθη αυτω λογον, δια το προσταξαι τον βασιλεα μηδενα αποκριθηναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| Και εισηλθεν ῾Ελιακειμ ο του Χελκιου οικονομος και Σομνας ο γραμματευς της δυναμεως και ᾿Ιωαχ ο του ᾿Ασαφ ο υπομνηματογραφος προς ᾿Εζεκιαν εσχισμενοι τους χιτωνας και ανηγγειλαν αυτω τους λογους Ραψακου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.ΚΑΙ εγενετο εν τω ακουσαι τον βασιλεα ᾿Εζεκιαν εσχισε τα ιματια και περιεβαλετο σακκον και ανεβη εις τον οικον Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| και απεστειλεν ῾Ελιακειμ τον οικονομον και Σομναν τον γραμματεα και τους πρεσβυτερους των ιερεων περιβεβλημενους σακκους προς ῾Ησαΐαν υιον ᾿Αμως τον προφητην,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.3| και ειπαν αυτω· ταδε λεγει ᾿Εζεκιας· ημερα θλιψεως και ονειδισμου και ελεγμου και οργης η σημερον ημερα, οτι ηκει η ωδιν τη τικτουσῃ, ισχυν δε ουκ εχει του τεκειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.4| εισακουσαι Κυριος ο Θεος σου τους λογους Ραψακου, ους απεστειλε βασιλευς ᾿Ασσυριων ονειδιζειν Θεον ζωντα και ονειδιζειν λογους, ους ηκουσε Κυριος ο Θεος σου· και δεηθησῃ προς Κυριον τον Θεον σου περι των καταλελειμμενων τουτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| και ηλθον οι παιδες του βασιλεως ᾿Εζεκιου προς ῾Ησαΐαν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.6| και ειπεν αυτοις ῾Ησαΐας· ουτως ερειτε προς τον κυριον υμων· ταδε λεγει Κυριος· μη φοβηθης απο των λογων, ων ηκουσας, ους ωνειδισαν με οι πρεσβεις βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| ιδου εγω εμβαλλω εις αυτον πνευμα, και ακουσας αγγελιαν αποστραφησεται εις την χωραν αυτου και πεσειται μαχαιρᾳ εν τη γη αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| Και απεστρεψε Ραψακης και κατελαβε τον βασιλεα ᾿Ασσυριων πολιορκουντα Λομναν. και ηκουσε βασιλευς ᾿Ασσυριων οτι 9 εξηλθε Θαρακα βασιλευς Αιθιοπων πολιορκησαι αυτον· και ακουσας απεστρεψε και απεστειλεν αγγελους προς ᾿Εζεκιαν λεγων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.10| ουτως ερειτε ᾿Εζεκιᾳ βασιλει της ᾿Ιουδαιας· μη σε απατατω ο Θεος σου, εφ᾿ ω πεποιθας επ᾿ αυτω λεγων· ου μη παραδοθη ῾Ιερουσαλημ εις χειρας βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.11| η ουκ ηκουσας α εποιησαν βασιλεις ᾿Ασσυριων πασαν την γην ως απωλεσαν; 12 μη ερρυσαντο αυτους οι θεοι των εθνων, ους απωλεσαν οι πατερες μου, την τε Γωζαν και Χαραν και Ραφες, αι εισιν εν χωρᾳ Θεεμαθ; 13 που εισιν οι βασιλεις Αιμαθ και ᾿Αρφαθ και πολεως Σεπφαρειμ, ᾿Αναγ Ουγαυα; 14 και ελαβεν ᾿Εζεκιας το βιβλιον παρα των αγγελων, και ηνοιξεν αυτο εναντιον Κυριου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.15| και προσηυξατο ᾿Εζεκιας προς Κυριον λεγων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.16| Κυριε σαβαωθ ο Θεος ᾿Ισραηλ ο καθημενος επι των Χερουβιμ, συ Θεος μονος ει πασης βασιλειας της οικουμενης, συ εποιησας τον ουρανον και την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| κλινον, Κυριε, το ους σου, εισακουσον, Κυριε, ανοιξον, Κυριε, τους οφθαλμους σου, εισβλεψον, Κυριε, και ιδε τους λογους Σενναχηρειμ, ους απεστειλεν ονειδιζειν Θεον ζωντα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| επ᾿ αληθειας γαρ, Κυριε, ηρημωσαν βασιλεις ᾿Ασσυριων την οικουμενην ολην και την χωραν αυτων 19 και ενεβαλον τα ειδωλα αυτων εις το πυρ· ου γαρ θεοι ησαν, αλλα εργα χειρων ανθρωπων, ξυλα και λιθοι, και απωλεσεν αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| συ δε, Κυριε ο Θεος ημων, σωσον ημας εκ χειρος αυτων, ινα γνω πασα βασιλεια της γης οτι συ ει ο Θεος μονος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.21| Και απεσταλη ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως προς ᾿Εζεκιαν και ειπεν αυτω· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ηκουσα α προσηυξω προς με περι Σενναχηρειμ βασιλεως ᾿Ασσυριων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.22| ουτος ο λογος, ὃν ελαλησε περι αυτου ο Θεος· εφαυλισε σε και εμυκτηρισε σε παρθενος θυγατηρ Σιων, επι σοι κεφαλην εκινησε θυγατηρ ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.23| τινα ωνειδισας και παρωξυνας; η προς τινα υψωσας την φωνην σου; και ουκ ηρας εις υψος τους οφθαλμους σου προς τον αγιον του ᾿Ισραηλ; 24 οτι δι᾿ αγγελων ωνειδισας Κυριον· συ γαρ ειπας· τω πληθει των αρματων εγω ανεβην εις υψος ορεων και εις τα εσχατα του Λιβανου και εκοψα το υψος της κεδρου αυτου και το καλλος της κυπαρισσου και εισηλθον εις υψος μερος τους δρυμου 25 και εθηκα γεφυραν και ηρημωσα υδατα και πασαν συναγωγην υδατος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.26| ου ταυτα ηκουσας παλαι, α εγω εποιησα; εξ ημερων αρχαιων συνεταξα, νυν δε επεδειξα εξερημωσαι εθνη εν οχυροις και οικουντας εν πολεσιν οχυραις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.27| ανηκα τας χειρας, και εξηρανθησαν και εγενοντο ως χορτος ξηρος επι δωματων και ως αγρωστις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.28| νυν δε την αναπαυσιν σου και την εξοδον σου και την εισοδον σου εγω επισταμαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.29| ο δε θυμος σου, ὃν εθυμωθης, και η πικρια σου ανεβη προς με, και εμβαλω φιμον εις την ρινα σου, και χαλινον εις τα χειλη σου και αποστρεψω σε τη οδω ᾗ ηλθες εν αυτη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.30| τουτο δε σοι το σημειον· φαγε τουτον τον ενιαυτον α εσπαρκας, τω δε ενιαυτω τω δευτερω το καταλειμμα, τω δε τριτω σπειραντες αμησατε και φυτευσατε αμπελωνας και φαγεσθε τον καρπον αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.31| και εσονται οι καταλελειμμενοι εν τη ᾿Ιουδαιᾳ φυησουσι ριζαν κατω και ποιησουσι σπερμα ανω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.32| οτι εξ ῾Ιερουσαλημ εσονται οι καταλελειμμενοι και οι σωζομενοι εξ ορους Σιων· ο ζηλος Κυριου σαβαωθ ποιησει ταυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.33| δια τουτο ουτω λεγει Κυριος επι βασιλεα ᾿Ασσυριων· ου μη εισελθῃ εις την πολιν ταυτην ουδε μη βαλῃ επι αυτην βελος ουδε μη επιβαλῃ επ᾿ αυτην θυρεον, ουδε μη κυκλωσῃ επ᾿ αυτην χαρακα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.34| αλλα τη οδω ᾗ ηλθεν, εν αυτη αποστραφησεται και εις την πολιν ταυτην ου μη εισελθῃ. ταδε λεγει Κυριος·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.35| υπερασπιω υπερ της πολεως ταυτης του σωσαι αυτην δι᾿ εμε και δια Δαυιδ τον παιδα μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.36| Και εξηλθεν αγγελος Κυριου και ανειλεν εκ της παρεμβολης των ᾿Ασσυριων εκατον ογδοηκονταπεντε χιλιαδας, και ανασταντες το πρωΐ ευρον παντα τα σωματα νεκρα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.37| και απηλθεν αποστραφεις Σενναχηρειμ βασιλευς ᾿Ασσυριων, και ωκησεν εν Νινευη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.38| και εν τω αυτον προσκυνειν εν τω οικω Νασαραχ τον πατραρχον αυτου, ᾿Αδραμελεχ και Σαρασαρ οι υιοι αυτου επαταξαν αυτον μαχαιραις, αυτοι δε διεσωθησαν εις ᾿Αρμενιαν· και εβασιλευσεν ᾿Ασορδαν ο υιος αυτου αντ᾿ αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.ΕΓΕΝΕΤΟ δε εν τω καιρω εκεινω εμαλακισθη ᾿Εζεκιας εως θανατου· και ηλθε προς αυτον ῾Ησαΐας υιος ᾿Αμως ο προφητης και ειπε προς αυτον· ταδε λεγει Κυριος· ταξαι περι του οικου σου, αποθνησκεις γαρ συ και ου ζησῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| και απεστρεψεν ᾿Εζεκιας το προσωπον αυτου προς τον τοιχον και προσηυξατο προς Κυριον 3 λεγων· μνησθητι, Κυριε, ως επορευθην ενωπιον σου μετα αληθειας, εν καρδιᾳ αληθινη, και τα αρεστα ενωπιον σου εποιησα· και εκλαυσεν ᾿Εζεκιας κλαυθμω μεγαλω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.4| και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ησαΐαν λεγων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| πορευθητι και ειπον ᾿Εζεκιᾳ· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος Δαυιδ του πατρος σου· ηκουσα της προσευχης σου και ειδον τα δακρυα σου. ιδου προστιθημι προς τον χρονον σου δεκαπεντε ετη·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.6| και εκ χειρος βασιλεως ᾿Ασσυριων ρυσομαι σε και την πολιν ταυτην και υπερασπιω υπερ της πολεως ταυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.7| τουτο δε σοι το σημειον παρα Κυριου οτι ποιησει ο Θεος το ρημα τουτο·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| ιδου εγω στρεψω την σκιαν των αναβαθμων, ους κατεβη ο ηλιος, τους δεκα αναβαθμους του οικου του πατρος σου, αποστρεψω τον ηλιον τους δεκα αναβαθμους. και ανεβη ο ηλιος τους δεκα αναβαθμους, ους κατεβη η σκια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.9| Προσευχη ᾿Εζεκιου βασιλεως της ᾿Ιουδαιας, ηνικα εμαλακισθη, και ανεστη εκ της μαλακιας αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| ᾿Εγω ειπα· εν τω υψει των ημερων μου πορευσομαι εν πυλαις ᾅδου, καταλειψω τα ετη τα επιλοιπα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.11| ειπα· ουκετι ου μη ιδω το σωτηριον του Θεου επι γης ζωντων, ουκετι μη ιδω το σωτηριον του ᾿Ισραηλ επι γης, ουκετι μη ιδω ανθρωπον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| εξελιπον εκ της συγγενειας μου, κατελιπον το επιλοιπον της ζωης μου, εξηλθε και απηλθεν απ᾿ εμου ωσπερ ο καταλυων σκηνην πηξας, το πνευμα μου παρ᾿ εμοι εγενετο ως ιστος εριθου εγγιζουσης εκτεμειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.13| εν τη ημερᾳ εκεινῃ παρεδοθην εως πρωΐ ως λεοντι· ουτως συνετριψε παντα τα οστα μου, απο γαρ της ημερα εως της νυκτος παρεδοθην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.14| ως χελιδων, ουτω φωνησω, και ως περιστερα, ουτω μελετησω· εξελιπον γαρ μου οι οφθαλμοι του βλεπειν εις το υψος του ουρανου προς τον Κυριον, ὃς εξειλατο με και αφειλατο μου την οδυνην της ψυχης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.16| Κυριε, περι αυτης γαρ ανηγγελη σοι, και εξηγειρας μου την πνοην, και παρακληθεις εζησα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.17| ειλου γαρ μου την ψυχην, ινα μη αποληται, και απερριψας οπισω μου πασας τας αμαρτιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.18| ου γαρ οι εν ᾅδου αινεσουσι σε, ουδε οι αποθανοντες ευλογησουσι σε, ουδε ελπιουσιν οι εν ᾅδου την ελεημοσυνην σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.19| οι ζωντες ευλογησουσι σε ὃν τροπον καγω· απο γαρ της σημερον παιδια ποιησω, α αναγγελουσι την δικαιοσυνην σου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.20| Κυριε της σωτηριας μου, και ου παυσομαι ευλογων σε μετα ψαλτηριου πασας τας ημερας της ζωης μου κατεναντι του οικου του Θεου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.21| Και ειπεν ῾Ησαΐας προς ᾿Εζεκιαν· λαβε παλαθην εκ συκων και τριψων και καταπλασαι, και υγιης εσῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.22| και ειπεν ᾿Εζεκιας· τουτο το σημειον οτι αναβησομαι εις τον οικον του Θεου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.ΕΝ τω καιρω εκεινω απεστειλε Μαρωδαχ Βαλαδαν ο υιος του Βαλαδαν, ο βασιλευς της Βαβυλωνιας, επιστολας και πρεσβεις και δωρα ᾿Εζεκιᾳ· ηκουσε γαρ οτι εμαλακισθη εως θανατου και ανεστη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.2| και εχαρη επ᾿ αυτοις ᾿Εζεκιας χαραν μεγαλην και εδειξεν αυτοις τον οικον του νεχωθα και του αργυριου και του χρυσιου και της στακτης και των θυμιαματων και του μυρου και παντας τους οικους των σκευων της γαζης και παντα, οσα ην εν τοις θησαυροις αυτου· και ουκ ην ουθεν, ὃ ουκ εδειξεν ᾿Εζεκιας εν τω οικω αυτου και εν πασῃ τη εξουσιᾳ αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.3| και ηλθεν ῾Ησαΐας ο προφητης προς τον βασιλεα ᾿Εζεκιαν και ειπε προς αυτον· τι λεγουσιν οι ανθρωποι ουτοι; και ποθεν ηκασι προς σε; και ειπεν ᾿Εζεκιας· εκ της γης πορρωθεν ηκασι προς με, εκ Βαβυλωνος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.4| και ειπεν ῾Ησαΐας· τι ειδοσαν εν τω οικω σου; και ειπεν ᾿Εζεκιας· παντα τα εν τω οικω μου ειδοσαν, και ουκ εστιν εν τω οικω μου ω ουκ ειδοσαν, αλλα και τα εν τοις θησαυροις μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| και ειπεν ῾Ησαΐας αυτω· ακουσον τον λογον Κυριου σαβαωθ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.6| ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και ληψονται παντα τα εν τω οικω σου, και οσα συνηγαγον οι πατερες σου εως της ημερας ταυτης, εις Βαβυλωνα ηξει, και ουδεν ου μη καταλειπωσιν· ειπε δε ο Θεος 7 οτι και απο των τεκνων σου, ων εγεννησας, ληψονται και ποιησουσι σπαδοντας εν τω οικω του βασιλεως των Βαβυλωνιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| και ειπεν ᾿Εζεκιας ῾Ησαΐᾳ· αγαθος ο λογος Κυριου, ὃν ελαλησε· γενεσθω δη ειρηνη και δικαιοσυνη εν ταις ημεραις μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΕ παρακαλειτε τον λαον μου, λεγει ο Θεος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| ιερεις, λαλησατε εις την καρδιαν ῾Ιερουσαλημ, παρακαλεσατε αυτην· οτι επλησθη η ταπεινωσις αυτης, λελυται αυτης η αμαρτια· οτι εδεξατο εκ χειρος Κυριου διπλα τα αμαρτηματα αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.3| φωνη βοωντος εν τη ερημω· ετοιμασατε την οδον Κυριου. ευθειας ποιειτε τας τριβους του Θεου ημων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.4| πασα φαραγξ πληρωθησεται και παν ορος και βουνος ταπεινωθησεται, και εσται παντα τα σκολια εις ευθειαν και η τραχεια εις οδους λειας·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.5| και οφθησεται η δοξα Κυριου, και οψεται πασα σαρξ το σωτηριον του Θεου, οτι Κυριος ελαλησε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.6| φωνη λεγοντος· βοησον· και ειπα· τι βοησω; πασα σαρξ χορτος, και πασα δοξα ανθρωπου ως ανθος χορτου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.7| εξηρανθη ο χορτος, και το ανθος εξεπεσε,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.8| το δε ρημα του Θεου ημων μενει εις τον αιωνα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.9| επ᾿ ορος υψηλον αναβηθι, ο ευαγγελιζομενος Σιων· υψωσον εν ισχυι την φωνη σου, ο ευαγγελιζομενος ῾Ιερουσαλημ· υψωσατε, μη φοβεισθε· ειπον ταις πολεσιν ᾿Ιουδα· ιδου ο Θεος υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.10| ιδου Κυριος Κυριος μετα ισχυος ερχεται και ο βραχιων μετα κυριας· ιδου ο μισθος αυτου μετ᾿ αυτου και το εργον εναντιον αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.11| ως ποιμην ποιμανει το ποιμνιον αυτου και τω βραχιονι αυτου συναξει αρνας και εν γαστρι εχουσας παρακαλεσει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| Τι εμετρησε τη χειρι το υδωρ και τον ουρανον σπιθαμη και πασαν την γην δρακι; τις εστησε τα ορη σταθμω και τας ναπας ζυγω; 13 τις εγνω νουν Κυριου, και τις αυτου συμβουλος εγενετο, ὃς συμβιβα αυτον; 14 η προς τινα συνεβουλευσατο και συνεβιβασεν αυτον; η τις εδειξεν αυτω κρισιν; η οδον συνεσεως τις εδειξεν αυτω; 15 ει παντα τα εθνη ως σταγων απο καδου και ως ροπη ζυγου ελογισθησαν και ως σιελος λογισθησονται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.16| ο δε Λιβανος ουχ ικανος εις καυσιν, και παντα τα τετραποδα ουχ ικανα εις ολοκαρπωσιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.17| και παντα τα εθνη ως ουδεν εισι και εις ουθεν ελογισθησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.18| τινι ωμοιωσατε Κυριον και τινι ομοιωματι ωμοιωσατε αυτον; 19 μη εικονα εποιησε τεκτων, η χρυσοχοος χωνευσας χρυσιον περιεχρυσωσεν αυτον, ομοιωμα κατεσκευασεν αυτον; 20 ξυλον γαρ ασηπτον εκλεγεται τεκτων και σοφως ζητει πως στησει εικονα αυτου και ινα μη σαλευητε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.21| ου γνωσεσθε; ουκ ακουσεσθε; ουκ ανηγγελη εξ αρχης υμιν; ουκ εγνωτε τα θεμελια της γης; 22 ο κατεχων τον γυρον της γης, και οι ενοικουντες εν αυτη ως ακριδες, ο στησας ως καμαραν τον ουρανον και διατεινας ως σκηνην κατοικειν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.23| ο διδους αρχοντας ως ουδεν αρχειν, την δε γην ως ουδεν εποιησεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.24| ου γαρ μη φυτευσωσιν, ουδε μη σπειρωσιν, ουδε μη ριζωθη εις την γην η ριζα αυτων· επνευσεν επ᾿ αυτους και εξηρανθησαν, και καταιγις ως φρυγανα ληψεται αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.25| νυν ουν τινι με ωμοιωσατε και υψωθησομαι; ειπεν ο αγιος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.26| αναβλεψατε εις υψος τους οφθαλμους υμων και ιδετε, τις κατεδειξε ταυτα παντα; ο εκφερων κατ᾿ αριθμον τον κοσμον αυτου παντας επ᾿ ονοματι καλεσει· απο πολλης δοξης και εν κρατει ισχυος αυτου ουδεν σε ελαθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.27| Μη γαρ ειπῃς, ᾿Ιακωβ, και τι ελαλησας, ᾿Ισραηλ· απεκρυβη η οδος μου απο του Θεου, και ο Θεος μου την κρισιν αφειλε και απεστη; 28 και νυν ουκ εγνως ει μη ηκουσας; Θεος αιωνιος ο Θεος ο κατασκευασας τα ακρα της γης, ου πεινασει, ουδε κοπιασει, ουδε εστιν εξευρεσις της φρονησεως αυτου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.29| διδους τοις πεινωσιν ισχυν και τοις μη οδυνωμενοις λυπην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.30| πεινασουσι γαρ νεωτεροι, και κοπιασουσι νεανισκοι, και εκλεκτοι ανισχυες εσονται·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.31| οι δε υπομενοντες τον Θεον αλλαξουσιν ισχυν, πτεροφυησουιν ως αετοι, δραμουνται και ου κοπιασουσι, βαδιουνται και ου πεινασουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.ΕΓΚΑΙΝΙΖΕΣΘΕ προς με, νησοι, οι γαρ αρχοντες αλλλαξουσιν ισχυν· εγγισατωσαν και λαλησατωσαν αμα, τοτε κρισιν αναγγειλατωσαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.2| τις εξηγειρεν απο ανατολων δικαιοσυνην, εκαλεσεν αυτην κατα ποδας αυτου, και πορευσεται; δωσει εναντιον εθνων και βασιλεις εκστησει και δωσει εις γην τας μαχαιρας αυτων και ως φρυγανα εξωσμενα τα τοξα αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.3| και διωξεται αυτους και διελευσεται εν ειρηνῃ η οδος των ποδων αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.4| τις ενηργησε και εποιησε ταυτα; εκαλεσεν αυτην ο καλων αυτην απο γενεων αρχης· εγω Θεος πρωτος, και εις τα επερχομενα εγω ειμι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.5| ειδοσαν εθνη και εφοβηθησαν, τα ακρα της γης ηγγισαν και ηλθον αμα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.6| κρινων εκαστος τω πλησιον και τω αδελφω βοηθησαι και ερει·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.7| ισχυσεν ανηρ τεκτων και χαλκευς τυπτων σφυρῃ αμα ελαυνων· ποτε μεν ερει· συμβλημα καλον εστιν· ισχυρωσαν αυτα εν ηλοις, θησουσιν αυτα και ου κινηθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.8| Συ δε, ᾿Ισραηλ, παις μου ᾿Ιακωβ, ὃν εξελεξαμην, σπερμα ῾Αβρααμ, ὃν ηγαπησα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.9| ου αντελαβομην απ᾿ ακρων της γης και εκ των σκοπων αυτης εκαλεσα σε και ειπα σοι· παις μου ει, εξελεξαμην σε και ουκ εγκατελιπον σε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.10| μη φοβου, μετα σου γαρ ειμι· μη πλανω, εγω γαρ ειμι ο Θεος σου ο ενισχυσας σε και εβοηθησα σοι και ησφαλισαμην σε τη δεξια τη δικαιᾳ μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.11| ιδου αισχυνθησονται και εντραπησονται παντες οι αντικειμενοι σοι· εσονται γαρ ως ουκ οντες και απολουνται παντες οι αντιδικοι σου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.12| ζητησεις αυτους και ου μη ευρῃς τους ανθρωπους, οἳ παροινησουσιν εις σε· εσονται γαρ ως ουκ οντες και ουκ εσονται οι αντιπολεμουντες σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.13| οτι εγω ο Θεος σου ο κρατων της δεξιας σου, ο λεγων σοι· μη φοβου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.14| ᾿Ιακωβ, ολιγοστος ᾿Ισραηλ· εγω εβοηθησα σοι, λεγει ο Θεος σου, ο λυτρουμενος σε, ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.15| ιδου εποιησα σε ως τροχους αμαξης αλοωντας καινους πριστηροειδεις, και αλοησεις ορη και λεπτυνεις βουνους και ως χνουν θησεις·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.16| και λικμησεις, και ανεμος ληψεται αυτους, και καταιγις διασπερει αυτους, συ δε ευφρανθησῃ εν τοις αγιοις ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.17| και αγαλλιασονται οι πτωχοι και οι ενδεεις· ζητησουσι γαρ υδωρ, και ουκ εσται, η γλωσσα αυτων απο της διψης εξηρανθη· εγω Κυριος ο Θεος, εγω επακουσομαι ο Θεος ᾿Ισραηλ, και ουκ εγκαταλειψω αυτους,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.18| αλλα ανοιξω επι των ορεων ποταμους και εν μεσω πεδιων πηγας· ποιησω την ερημον εις ελη υδατων και την διψωσαν γην εν υδραγωγοις·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.19| θησω εις την ανυδρον γην κεδρον και πυξον και μυρσινην και κυπαρισσον και λευκην,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.20| ινα ιδωσι και γνωσι και εννοηθωσι και επιστωνται αμα, οτι χειρ Κυριου εποιησε ταυτα και ο αγιος του ᾿Ισραηλ κατεδειξεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.21| ᾿Εγγιζει η κρισις υμων, λεγει Κυριος ο Θεος· ηγγισαν αι βουλαι υμων, λεγει ο βασιλευς ᾿Ιακωβ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.22| εγγισατωσαν και αναγγειλατωσαν υμιν α συμβησεται, η τα προτερον τινα ην, ειπατε, και επιστησομεν τον νουν και γνωσομεθα τι τα εσχατα, και τα επερχομενα ειπατε ημιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.23| αναγγειλατε ημιν τα επερχομενα επ᾿ εσχατου, και γνωσομεθα οτι θεοι εστε· ευ ποιησατε και κακωσατε, και θαυμασομεθα και οψομεθα αμα·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.24| οτι ποθεν εστε υμεις και ποθεν η εργασια υμων; εκ γης· βδελυγμα εξελεξαντο υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.25| εγω δε ηγειρα τον απο βορρα και τον αφ᾿ ηλιου ανατολων, κληθησονται τω ονοματι μου· ερχεσθωσαν αρχοντες, και ως πηλος κεραμεως και ως κεραμευς καταπατων τον πηλον, ουτως καταπατηθησεσθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.26| τις γαρ αναγγελει τα εξ αρχης, ινα γνωμεν, και τα εμπροσθεν, και ερουμεν οτι αληθη εστιν; ουκ εστιν ο προλεγων ουδε ο ακουων υμων τους λογους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.27| αρχην Σιων δωσω και ῾Ιερουσαλημ παρακαλεσω εις οδον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.28| απο γαρ των εθνων ιδου ουδεις, και απο των ειδωλων αυτων ουκ ην ο αναγγελλων· και εαν ερωτησω αυτους· ποθεν εστε; ου μη αποκριθωσι μοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.29| εισι γαρ οι ποιουντες υμας, και ματην οι πλανωντες υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.ΙΑΚΩΒ ο παις μου, αντιληψομαι αυτου· ᾿Ισραηλ ο εκλεκτος μου, προσεδεξατο αυτον η ψυχη μου· εδωκα το πνευμα μου επ᾿ αυτον, κρισιν τοις εθνεσιν εξοισει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.2| ου κεκραξεται ουδε ανησει, ουδε ακουσθησεται εξω η φωνη αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.3| καλαμον τεθλασμενον ου συντριψει και λινον καπνιζομενον ου σβεσει, αλλα εις αληθειαν εξοισει κρισιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.4| αναλαμψει και ου θραυσθησεται, εως ανθη επι της γης κρισιν· και επι τω ονοματι αυτου εθνη ελπιουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.5| ουτω λεγει Κυριος ο Θεος ο ποιησας τον ουρανον και πηξας αυτον, ο στερεωσας την γην και τα εν αυτη και διδους πνοην τω λαω τω επ᾿ αυτης και πνευμα τοις πατουσιν αυτην·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.6| εγω Κυριος ο Θεος εκαλεσα σε εν δικαιοσυνῃ και κρατησω της χειρος σου και ενισχυσω σε και εδωκα σε εις διαθηκην γενους, εις φως εθνων 7 ανοιξαι οφθαλμους τυφλων, εξαγαγειν εκ δεσμων δεδεμενους και εξ οικου φυλακης καθημενους εν σκοτει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.8| εγω Κυριος ο Θεος, τουτο μου εστι το ονομα· την δοξαν μου ετερω ου δωσω ουδε τας αρετας μου τοις γλυπτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.9| τα απ᾿ αρχης ιδου ηκασι, και καινα, α εγω αναγγελλω, και προ του αναγγειλαι εδηλωθη υμιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.10| ῾Υμνησατε τω Κυριω υμνον καινον, η αρχη αυτου· δοξαζετε το ονομα αυτου απ᾿ ακρου της γης, οι καταβαινοντες εις την θαλασσαν και πλεοντες αυτην, αι νησοι και οι κατοικουντες αυτας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.11| ευφρανθητι, ερημος, και αι κωμαι αυτης, επαυλεις και οι κατοικουντες Κηδαρ· ευφρανθησονται οι κατοικουντες Πετραν, απ᾿ ακρων των ορεων βοησουσι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.12| δωσουσι τω Θεω δοξαν, τας αρετας αυτου εν ταις νησοις αναγγελουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.13| Κυριος ο Θεος των δυναμεων εξελευσεται και συντριψει πολεμον, επεγερει ζηλον και βοησεται επι τους εχθρους αυτου μετα ισχυος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.14| εσιωπησα, μη και αει σιωπησομαι και ανεξομαι; ως η τικτουσα εκαρτερησα, εκστησω και ξηρανω αμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.15| ερημωσω ορη και βουνους και παντα χορτον αυτων ξηρανω, και θησω ποταμους εις νησους και ελη ξηρανω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.16| και αξω τυφλους εν οδω, ᾗ ουκ εγνωσαν, και τριβους ας ουκ ᾔδεισαν, πατησαι ποιησω αυτους· ποιησω αυτοις το σκοτος εις φως και τα σκολια εις ευθειαν· ταυτα τα ρηματα ποιησω και ουκ εγκαταλειψω αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17| αυτοι δε απεστραφησαν εις τα οπισω· αισχυνθητε αισχυνην, οι πεποιθοτες επι τοις γλυπτοις, οι λεγοντες τοις χωνευτοις· υμεις εστε θεοι ημων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.18| Οι κωφοι, ακουσατε, και οι τυφλοι, αναβλεψατε ιδειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.19| και τις τυφλος, αλλ᾿ η οι παιδες μου και κωφοι, αλλ᾿ η οι κυριευοντες αυτων; και ετυφλωθησαν οι δουλοι του Θεου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.20| ειδετε πλεονακις, και ουκ εφυλαξασθε· ηνοιγμενα τα ωτα, και ουκ ηκουσατε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.21| Κυριος ο Θεος εβουλευσατο, ινα δικαιωθη και μεγαλυνῃ αινεσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.22| και ειδον, και εγενετο ο λαος πεπρονομευμενος και διηρπασμενος· η γαρ παγις εν τοις ταμιειος πανταχου, και εν οικοις αμα, οπου εκρυψαν αυτους· εγενοντο εις προνομην, και ουκ ην εξαιρουμενος αρπαγμα, και ουκ ην ο λεγων· αποδος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.23| τις εν υμιν, ὃς ενωτιειται ταυτα; εισακουσατε εις τα επερχομενα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.24| τις εδωκεν εις διαρπαγην ᾿Ιακωβ και ᾿Ισραηλ τοις προνομευουσιν αυτον; ουχι ο Θεος, ω ημαρτοσαν αυτω, και ουκ ηβουλοντο εν ταις οδοις αυτου πορευεσθαι ουδε ακουειν του νομου αυτου; 25 και επηγαγεν επ᾿ αυτους οργην θυμου αυτου, και κατισχυσεν αυτους πολεμος και οι συμφλεγοντες αυτους κυκλω, και ουκ εγνωσαν εκαστος ουδε εθεντο επι ψυχην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.ΟΥΑΙ τοις ταλαιπωρουσιν υμας, υμας δε ουδεις ποιει ταλαιπωρους, και ο αθετων υμας ουκ αθετει· αλωσονται οι αθετουντες και παραδοθησονται και ως σης εφ᾿ ιματιου, ουτως ηττηθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.2| Κυριε, ελεησον ημας, επι σοι γαρ πεποιθαμεν· εγενηθη το σπερμα των απειθουντων εις απωλειαν, η δε σωτηρια ημων εν καιρω θλιψεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.3| δια φωνην του φοβου εξεστησαν λαοι απο του φοβου σου, και διεσπαρησαν τα εθνη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.4| νυν δε συναχθησεται τα σκυλα υμων μικρου και μεγαλου· ὃν τροπον εαν τις συναγαγη ακριδας, ουτως εμπαιξουσιν υμιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.5| αγιος ο Θεος ο κατοικων εν υψηλοις, ενεπλησθη Σιων κρισεως και δικαιοσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.6| εν νομω παραδοθησονται, εν θησαυροις η σωτηρια ημων, εκει σοφια και επιστημη και ευσεβεια προς τον Κυριον· ουτοι εισι θησαυροι δικαιοσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.7| ιδου δη εν τω φοβω υμων αυτοι φοβηθησονται· ους εφοβεισθε, φοβηθησονται αφ᾿ υμων· αγγελοι γαρ αποσταλησονται πικρως κλαιοντες, παρακαλουντες ειρηνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.8| ερημωθησονται γαρ αι τουτων οδοι· πεπαυται ο φοβος των εθνων, και η προς τουτους διαθηκη αιρεται, και ου μη λογισησθε αυτους ανθρωπους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.9| επενθησεν η γη, ᾐσχυνθη ο Λιβανος, ελη εγενετο ο Σαρων· φανερα εσται η Γαλιλαια και ο Καρμηλος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.10| νυν αναστησομαι, λεγει Κυριος, νυν δοξασθησομαι, νυν υψωθησομαι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.11| νυν οψεσθε, νυν αισθηθησεσθε· ματαια εσται η ισχυς του πνευματος υμων, πυρ κατεδεται υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.12| και εσονται εθνη κατακεκαυμενα ως ακανθα εν αγρω ερριμμενη και κατακεκαυμενη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.13| ακουσονται οι πορρωθεν α εποιησα, γνωσονται οι εγγιζοντες την ισχυν μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.14| απεστησαν οι εν Σιων ανομοι, ληψεται τρομος τους ασεβεις· τις αναγγελει υμιν, οτι πυρ καιεται; τις αναγγελει υμιν τον τοπον τον αιωνιον; 15 πορευομενος εν διακαιοσυνῃ, λαλων ευθειαν οδον, μισων ανομιαν και αδικιαν και τας χειρας αποσειομενος απο δωρων, βαρυνων τα ωτα, ινα μη ακουσῃ κρισιν αιματος, καμμυων τους οφθαλμους, ινα μη ιδῃ αδικιαν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.16| ουτος οικησει εν υψηλω σπηλαιω πετρας ισχυρας· αρτος αυτω δοθησεται, και το υδωρ αυτου πιστον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.17| βασιλεα μετα δοξης οψεσθε, και οι οφθαλμοι υμων οψονται γη πορρωθεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.18| η ψυχη ημων μελετησει φοβον· που εισιν οι γραμματικοι; που εισιν οι συμβουλευοντες; που εστιν ο αριθμων τους στρεφομενους 19 μικρον και μεγα λαον; ω ου συνεβουλευσατο, ουδε ᾔδει βαθυφωνον ωστε μη ακουσαι λαος πεφαυλισμενος και ουκ εστι τω ακουοντι συνεσις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.20| ιδου Σιων η πολις, το σωτηριον ημων· οι οφθαλμοι σου οψονται ῾Ιερουσαλημ, πολις πλουσια, σκηναι, αἳ ου μη σεισθωσιν, ουδε μη κινηθωσιν οι πασσαλοι της σκηνης αυτης εις τον αιωνα χρονον, ουδε τα σχοινια αυτης ου μη διαρραγωσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.21| οτι το ονομα Κυριου μεγα υμιν· τοπος υμιν εσται, ποταμοι και διωρυχες πλατεις και ευρυχωροι· ου πορευσῃ ταυτην την οδον, ουδε πορευσεται πλοιον ελαυνον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.22| ο γαρ Θεος μου μεγας εστιν, ου παρελευσεται με Κυριος· κριτης ημων Κυριος, αρχων ημων Κυριος, βασιλευς ημων Κυριος, ουτος ημας σωσει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.23| ερραγησαν τα σχοινια σου, οτι ουκ ενισχυσαν· ο ιστος σου εκλινεν, ου χαλασει τα ιστια· ουκ αρει σημειον, εως ου παραδοθη εις προνομην· τοινυν πολλοι χωλοι προνομην ποιησουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.24| και ου μη ειπῃ· κοπιω, ο λαος ενοικων εν αυτοις· αφεθη γαρ αυτοις η αμαρτια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.ΝΥΝ δε ακουσον, ᾿Ιακωβ ο παις μου και ᾿Ισραηλ, ὃν εξελεξαμην·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.2| ουτω λεγει Κυριος ο Θεος ο ποιησας σε και ο πλασας σε εκ κοιλιας· ετι βοηθηθησῃ, μη φοβου, παις μου ᾿Ιακωβ και ηγαπημενος ᾿Ισραηλ, ὃν εξελεξαμην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.3| οτι εγω δωσω υδωρ εν διψει τοις πορευομενοις εν ανυδρω, επιθησω το πνευμα μου επι το σπερμα σου και τας ευλογιας μου επι τα τεκνα σου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.4| και ανατελουσιν ως αναμεσον υδατος χορτος και ως ιτεα επι παραρρεον υδωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.5| ουτος ερει· του Θεου ειμι, και ουτος βοησεται επι τω ονοματι ᾿Ιακωβ, και ετερος επιγραψει χειρι αυτου· του Θεου ειμι, και επι τω ονοματι ᾿Ισραηλ βοησεται. — 6 Ουτως λεγει ο Θεος ο βασιλευς του ᾿Ισραηλ ο ρυσαμενος αυτον Θεος σαβαωθ· εγω πρωτος και εγω μετα ταυτα· πλην εμου ουκ εστι Θεος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.7| τις ωσπερ εγω; στητω και καλεσατω και αναγγειλατω και ετοιμασατω μοι αφ᾿ ου εποιησα ανθρωπον εις τον αιωνα, και τα επερχομενα προ του ελθειν αναγγειλατωσαν υμιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.8| μη παρακαλυπτεσθε μηδε πλανασθε· ουκ απ᾿ αρχης ηνωτισασθε και απηγγειλα υμιν; μαρτυρες υμεις εστε, ει ετσι Θεος πλην εμου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.9| και ουκ ησαν τοτε οι πλασσοντες και γλυφοντες παντες ματαιοι οι ποιουντες τα καταθυμια αυτων, α ουκ ωφελησει αυτους· αλλα αισχυνθησονται 10 παντες οι πλασσοντες Θεον και γλυφοντες ανωφελη,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.11| και παντες οθεν εγενοντο εξηρανθησαν, και κωφοι απο ανθρωπων συναχθητωσαν παντες και στησατωσαν αμα, εντραπητωσαν και αισχυνθητωσαν αμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.12| οτι ωξυνε τεκτων σιδηρον, σκεπαρνω ειργασατο αυτο και εν τερετρω εστησεν αυτο, ειργασατο αυτο εν τω βραχιονι της ισχυος αυτου· και πεινασει και ασθενησει και ου μη πιῃ υδωρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.13| εκλεξαμενος τεκτων ξυλον εστησεν αυτο εν μετρω και εν κολλῃ ερρυθμισεν αυτο και εποιησεν αυτο ως μορφην ανδρος και ως ωραιοτητα ανθρωπου στησαι αυτο εν οικω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.14| εκοψε ξυλον εκ του δρυμου, ὃ εφυτευσε Κυριος και υετος εμηκυνεν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.15| ινα η ανθρωποις εις καυσιν· και λαβων απ᾿ αυτου εθερμανθη, και καυσαντες επεψαν αρτους επ᾿ αυτων, το δε λοιπον ειργασαντο θεους, και προσκυνουσιν αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.16| ου το ημισυ αυτου κατεκαυσεν εν πυρι και καυσαντες επεψαν αρτους επ᾿ αυτων· και επ᾿ αυτου κρεας οπτησας εφαγε και ενεπλησθη, και θερμανθεις ειπεν· ηδυ μοι οτι εθερμανθην και ειδον πυρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.17| το δε λοιπον εποιησεν εις θεον γλυπτον και προσκυνει αυτω και προσευχεται λεγων· εξελου με, οτι θεος μου εις συ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.18| ουκ εγνωσαν φρονησαι, οτι απημαυρωθησαν του βλεπειν τοις οφθαλμοις αυτων και του νοησαι τη καρδιᾳ αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.19| και ουκ ελογισατο τη καρδιᾳ αυτου ουδε ανελογισατο εν τη ψυχη αυτου ουδε εγνω τη φρονησει, οτι το ημισυ αυτου κατεκαυσεν εν πυρι και επεψεν επι των ανθρακων αυτου αρτους και οπτησας κρεα εφαγε και το λοιπον αυτου εις βδελυγμα εποιησε και προσκυνουσιν αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.20| γνωθι οτι σποδος η καρδια αυτων, και πλανωνται, και ουδεις δυναται εξελεσθαι την ψυχην αυτου· ιδετε, ουκ ερειτε οτι ψευδος εν τη δεξια μου; 21 Μνησθητι ταυτα ᾿Ιακωβ και ᾿Ισραηλ, οτι παις μου ει συ· επλασα σε παιδα μου, και συ ᾿Ισραηλ μη επιλανθανου μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.22| ιδου γαρ απηλειψα ως νεφελην τας ανομιας σου και ως γνοφον τας αμαρτιας σου· επιστραφηθι προς με, και λυτρωσομαι σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.23| ευφρανθητε, ουρανοι, οτι ηλεησεν ο Θεος τον ᾿Ισραηλ· σαλπισατε, τα θεμελια της γης, βοησατε, ορη, ευφροσυνην, οι βουνοι και παντα τα ξυλα τα εν αυτοις, οτι ελυτρωσατο ο Θεος τον ᾿Ιακωβ, και ᾿Ισραηλ δοξασθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.24| Ουτω λεγει Κυριος ο λυτρουμενος σε και ο πλασσων σε εκ κοιλιας· εγω Κυριος ο συντελων παντα, εξετεινα τον ουρανον μονος και εστερεωσα την γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.25| τις ετερος διασκεδασει σημεια εγγαστριμυθων και μαντειας απο καρδιας, αποστρεφων φρονιμους εις τα οπισω και την βουλην αυτων μωραινων 26 και ιστων ρημα παιδος αυτου και την βουλην των αγγελων αυτου αληθευων; ο λεγων τη ῾Ιερουσαλημ· κατοικηθησῃ και ταις πολεσι της ᾿Ιδουμαιας· οικοδομηθησεσθε, και τα ερημα αυτης ανατελει·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.27| ο λεγων τη αβυσσω· ερημωθησῃ, και τους ποταμους σου ξηρανω·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.28| ο λεγων Κυρω φρονειν και παντα τα θεληματα μου ποιησει· ο λεγων ῾Ιερουσαλημ· οικοδομηθησῃ, και τον οικον τον αγιον μου θεμελιωσω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.ΟΥΤΩ λεγει Κυριος ο Θεος τω χριστω μου Κυρω, ου εκρατησα της δεξιας επακουσαι εμπροσθεν αυτου εθνη, και ισχυν βασιλεων διαρρηξω, ανοιξω εμπροσθεν αυτου θυρας, και πολεις ου συγκλεισθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.2| εγω εμπροσθεν σου πορευσομαι και ορη ομαλιω, θυρας χαλκας συντριψω και μοχλους σιδηρους συγκλασω 3 και δωσω σοι θησαυρους σκοτεινους, αποκρυφους, αορατους ανοιξω σοι, ινα γνως, οτι εγω Κυριος ο Θεος σου ο καλων το ονομα σου, ο Θεος ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.4| ενεκεν του παιδος μου ᾿Ιακωβ και ᾿Ισραηλ του εκλεκτου μου, εγω καλεσω σε τω ονοματι σου και προσδεξομαι σε, συ δε ουκ εγνως με 5 οτι εγω Κυριος ο Θεος, και ουκ εστι πλην εμου Θεος, ενισχυσα σε και ουκ ᾔδεις με,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.6| ινα γνωσι οι απ᾿ ανατολων ηλιου και οι απο δυσμων, οτι ουκ εστι Θεος πλην εμου· εγω Κυριος ο Θεος, και ουκ εστιν ετι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.7| εγω ο κατασκευασας φως και ποιησας σκοτος, ο ποιων ειρηνην και κτιζων κακα· εγω Κυριος ο Θεος ο ποιων παντα ταυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.8| ευφρανθητω ο ουρανος ανωθεν, και αι νεφελαι ρανατωσαν δικαιοσυνην· ανατειλατω η γη και βλαστησατω ελεος, και δικαιοσυνην ανατειλατω αμα· εγω ειμι Κυριος ο κτισας σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.9| Ποιον βελτιον κατεσκευασα ως πηλον κεραμεως; μη ο αροτριων αροτριασει την γην ολην την ημεραν; μη ερει ο πηλος τω κεραμει· τι ποιεις, οτι ουκ εργαζῃ ουδε εχεις χειρας; 10 μη αποκριθησεται το πλασμα προς τον πλασαντα αυτο; ο λεγων τω πατρι· τι γεννησεις; και τη μητρι· τι ωδινεις; 11 οτι ουτω λεγει Κυριος ο Θεος ο αγιος ᾿Ισραηλ ο ποιησας τα επερχομενα· ερωτησατε με περι των υιων μου και περι των θυγατερων μου και περι των εργων των χειρων μου εντειλασθε μοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.12| εγω εποιησα γην και ανθρωπον επ᾿ αυτης, εγω τη χειρι μου εστερεωσα τον ουρανον, εγω πασι τοις αστροις ενετειλαμην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.13| εγω ηγειρα αυτον μετα δικαιοσυνης βασιλεα, και πασαι αι οδοι αυτου ευθειαι. ουτος οικοδομησει την πολιν μου και την αιχμαλωσιαν του λαου μου επιστρεψει ου μετα λυτρων, ουδε μετα δωρων, ειπε Κυριος σαβαωθ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.14| Ουτω λεγει Κυριος σαβαωθ· εκοπιασεν Αιγυπτος και εμπορια Αιθιοπων, και οι Σεβωειμ ανδρες υψηλοι επι σε διαβησονται και σοι εσονται δουλοι και οπισω σου ακολουθησουσι δεδεμενοι χειροπεδαις και διαβησονται προς σε, και προσκυνησουσι σοι και εν σοι προσευξονται, οτι εν σοι ο Θεος εστι και ουκ εστι Θεος πλην σου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.15| συ γαρ ει Θεος, και ουκ ᾔδειμεν, ο Θεος του ᾿Ισραηλ σωτηρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.16| αισχυνθησονται και εντραπησονται παντες οι αντικειμενοι αυτω και πορευσονται εν αισχυνῃ. εγκαινιζεσθε προς με, νησοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.17| ᾿Ισραηλ σωζεται υπο Κυριου σωτηριαν αιωνιον· ουκ αισχυνθησονται ουδε μη εντραπωσιν εως του αιωνος ετι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.18| Ουτως λεγει Κυριος ο ποιησας τον ουρανον, ουτος ο Θεος ο καταδειξας την γην και ποιησας αυτην, αυτος διωρισεν αυτην, ουκ εις κενον εποιησεν αυτην, αλλα κατοικεισθαι επλασεν αυτην — εγω ειμι Κυριος, και ουκ εστιν ετι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.19| ουκ εν κρυφη λελαληκα, ουδε εν τοπω γης σκοτεινω· ουκ ειπα τω σπερματι ᾿Ιακωβ· ματαιον ζητησατε. εγω ειμι εγω ειμι Κυριος ο λαλων δικαιοσυνην και αναγγελλων αληθειαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.20| συναχθητε και ηκετε, βουλευσασθε αμα οι σωζομενοι απο των εθνων, ουκ εγνωσαν οι αιροντες το ξυλον γλυμμα αυτων και οι προσευχομενοι ως προς θεους, οἳ ου σῴζουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.21| ει αναγγελουσιν, εγγισατωσαν, ινα γνωσιν αμα τις ακουστα εποιησε ταυτα απ᾿ αρχης· τοτε ανηγγελη υμιν· εγω ο Θεος, και ουκ εστιν αλλος πλην εμου· δικαιος και σωτηρ ουκ εστιν παρεξ εμου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.22| επιστραφητε επ᾿ εμε και σωθησεσθε, οι απ᾿ εσχατου της γης· εγω ειμι ο Θεος, και ουκ εστιν αλλος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.23| κατ᾿ εμαυτου ομνυω, η μην εξελευσεται εκ του στοματος μου δικαιοσυνη, οι λογοι μου ουκ αποστραφησονται, οτι εμοι καμψει παν γονυ και εξομολογησεται πασα γλωσσα τω Θεω 24 λεγων· δικαιοσυνη και δοξα προς αυτον ηξουσι και αισχυνθησονται παντες οι αφοριζοντες εαυτους·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.25| απο Κυριου δικαιωθησονται και εν τω Θεω ενδοξασθησονται παν το σπερμα των υιων ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.ΕΠΕΣΕ Βηλ, συνετριβη Δαγων, εγενετο τα γλυπτα αυτων εις θηρια και κτηνη· αιρετε αυτα καταδεδεμενα ως φορτιον κοπιωντι 2 και πεινωντι, εκλελυμενω, ουκ ισχυοντι αμα, οἳ ου δυνησονται σωθηναι απο πολεμου, αυτοι δε αιχμαλωτοι ηχθησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.3| ᾿Ακουετε μου, οικος του ᾿Ιακωβ και παν το καταλοιπον του ᾿Ισραηλ, οι αιρομενοι εκ κοιλιας και παιδευομενοι εκ παιδιου 4 εως γηρους· εγω ειμι, και εως ἂν καταγηρασητε, εγω ειμι· εγω ανεχομαι υμων, εγω εποιησα και εγω ανησω, εγω αναληψομαι και σωσω υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.5| τινι με ωμοιωσατε; ιδετε, τεχνασασθε, οι πλανωμενοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.6| οι συμβαλλομενοι χρυσιον εκ μαρσιππιου και αργυριον εν ζυγω, στησουσιν εν σταθμω και μισθωσαμενοι χρυσοχοον εποιησαν χειροποιητα, και κυψαντες προσκυνουσιν αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.7| αιρουσιν αυτο επι του ωμου, και πορευονται· εαν δε θωσιν αυτο, επι του τοπου αυτου μενει, ου μη κινηθη· και ως εαν βοησῃ προς αυτον, ου μη εισακουσῃ, απο κακων ου μη σωση αυτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.8| μνησθητε ταυτα και στεναξατε, μετανοησατε οι πεπλανημενοι, επιστρεψατε τη καρδιᾳ,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.9| και μνησθητε τα προτερα απο του αιωνος, οτι εγω ειμι ο Θεος, και ουκ εστιν ετι πλην εμου 10 αναγγελλων προτερον τα εσχατα πριν αυτα γενεσθαι, και αμα συνετελεσθη. και ειπα· πασα η βουλη μου στησεται, και παντα, οσα βεβουλευμαι, ποιησω·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.11| καλων απο ανατολων πετεινον και απο γης πορρωθεν περι ων βεβουλευμαι, ελαλησα και ηγαγον, εκτισα και εποιησα, ηγαγον αυτον και ευωδωσα την οδον αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.12| ακουσατε μου, οι απολωλεκοτες την καρδιαν, οι μακραν απο της δικαιοσυνης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.13| ηγγισα την δικαιοσυνην μου και την σωτηριαν την παρ᾿ εμου ου βραδυνω· δεδωκα εν Σιων σωτηριαν τω ᾿Ισραηλ εις δοξασμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.ΚΑΤΑΒΗΘΙ, καθισον επι την γην, παρθενος, θυγατηρ Βαβυλωνος, εισελθε εις το σκοτος, θυγατηρ Χαλδαιων, οτι ουκετι προστεθησῃ κληθηναι απαλη και τρυφερα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.2| λαβε μυλον, αλεσον αλευρον, αποκαλυψαι το κατακαλυμμα σου, ανακαλυψαι τας πολιας, ανασυρε τας κνημας, διαβηθι ποταμους·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.3| ανακαλυφθησεται η αισχυνη σου, φανησονται οι ονειδισμοι σου· το δικαιον εκ σου ληψομαι, ουκετι μη παραδω ανθρωποις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.4| ειπεν ο ρυσαμενος σε Κυριος σαβαωθ, ονομα αυτω αγιος ᾿Ισραηλ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.5| καθισον κατανενυγμενη, εισελθε εις το σκοτος, θυγατηρ Χαλδαιων, ουκετι μη κληθησῃ ισχυς βασιλειας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.6| παρωξυνθην επι τω λαω μου, εμιανας την κληρονομιαν μου· εγω εδωκα αυτους εις την χειρα σου, συ δε ουκ εδωκας αυτοις ελεος, του πρεσβυτερου εβαρυνας τον ζυγον σφοδρα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.7| και ειπας· εις τον αιωνα εσομαι αρχουσα· ουκ ενοησας ταυτα εν τη καρδιᾳ σου, ουδε εμνησθης τα εσχατα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.8| νυν δε ακουε ταυτα, η τρυφερα, η καθημενη πεποιθυια, η λεγουσα εν καρδιᾳ αυτης· εγω ειμι, και ουκ εστιν ετερα· ου καθιω χηρα ουδε γνωσομαι ορφανιαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.9| νυν δε ηξει επι σε τα δυο ταυτα εξαιφνης εν ημερᾳ μια· ατεκνια και χηρεια ηξει εξαιφνης επι σε εν τη φαρμακειᾳ σου, εν τη ισχυι των επαοιδων σου σφοδρα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.10| τη ελπιδι της πονηριας σου· συ γαρ ειπας· εγω ειμι, και ουκ εστιν ετερα. γνωθι, οτι η συνεσις τουτων και η πορνεια σου εσται σοι αισχυνη. και ειπας τη καρδιᾳ σου· εγω ειμι, και ουκ εστιν ετερα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.11| και ηξει επι σε απωλεια, και ου μη γνως, βοθυνος, και εμπεση εις αυτον· και ηξει επι σε ταλαιπωρια, και ου μη δυνησῃ καθαρα γενεσθαι· και ηξει επι σε εξ απινης απωλεια, και ου μη γνως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.12| στηθι νυν εν ταις επαοιδαις σου και εν τη πολλη φαρμακειᾳ σου, α εμανθανες εκ νεοτητος σου, ει δυνησῃ ωφεληθηναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.13| κεκοπιακας εν ταις βουλαις σου· στητωσαν δη και σωσατωσαν σε οι αστρολογοι του ουρανου, οι ορωντες τους αστερας αναγγειλατωσαν σοι τι μελλει επι σε ερχεσθαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.14| ιδου παντες ως φρυγανα επι πυρι κατακαυθησονται και ου μη εξελωνται την ψυχην αυτων εκ φλογος· οτι εχεις ανθρακας πυρος, καθισαι επ᾿ αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.15| ουτοι εσονται σοι βοηθεια, εκοπιασας εν τη μεταβολη εκ νεοτητος, ανθρωπος καθ᾿ εαυτον επλανηθη, σοι δε ουκ εσται σωτηρια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταυτα, οικος ᾿Ιακωβ οι κεκλημενοι τω ονοματι ᾿Ισραηλ και εξ ᾿Ιουδα εξελθοντες, οι ομνυοντες τω ονοματι Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ, μιμνησκομενοι ου μετα αληθειας ουδε μετα δικαιοσυνης 2 και αντεχομενοι τω ονοματι της πολεως της αγιας και επι τω Θεω ᾿Ισραηλ αντιστηριζομενοι, Κυριος σαβαωθ ονομα αυτω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.3| τα προτερα ετι ανηγγειλα, και εκ του στοματος μου εξηλθε και ακουστον εγενετο· εξαπινα εποιησα, και επηλθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.4| γινωσκω οτι σκληρος ει, και νευρον σιδηρουν ο τραχηλος σου, και το μετωπον σου χαλκουν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.5| και ανηγγειλα σοι παλαι, πριν ελθειν επι σε ακουστον σοι εποιησα· μηποτε ειπῃς οτι τα ειδωλα μου εποιησε, και ειπῃς οτι τα γλυπτα και τα χωνευτα ενετειλατο μοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.6| ηκουσατε παντα, και υμεις ουκ εγνωτε· αλλα και ακουστα σοι εποιησα τα καινα απο του νυν, α μελλει γινεσθαι, και ουκ ειπας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.7| νυν γινεται και ου παλαι, και ου προτεραις ημεραις ηκουσας αυτα· μη ειπῃς· ναι γινωσκω αυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.8| ουτε εγνως ουτε ηπιστω, ουτε απ᾿ αρχης ηνοιξα σου τα ωτα· εγνων γαρ οτι αθετων αθετησεις και ανομος ετι εκ κοιλιας κληθησῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.9| ενεκεν του εμου ονοματος δειξω σοι τον θυμον μου και τα ενδοξα μου επαξω επι σε, ινα μη εξολοθρευσω σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.10| ιδου πεπρακα σε ουκ ενεκεν αργυριου, εξειλαμην δε σε εκ καμινου πτωχειας·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.11| ενεκεν εμου ποιησω σοι, οτι το εμον ονομα βεβηλουται, και την δοξαν μου ετερω ου δωσω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.12| ῎Ακουε μου, ᾿Ιακωβ και ᾿Ισραηλ, ὃν εγω καλω· εγω ειμι πρωτος, και εγω ειμι εις τον αιωνα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.13| και η χειρ μου εθεμελιωσε την γην, και η δεξια μου εστερεωσε τον ουρανον. καλεσω αυτους, και στησονται αμα 14 και συναχθησονται παντες και ακουσονται. τις αυτοις ανηγγειλε ταυτα; αγαπων σε εποιησα το θελημα σου επι Βαβυλωνα του ἆραι σπερμα Χαλδαιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.15| εγω ελαλησα, εγω εκαλεσα, ηγαγον αυτον και ευωδωσα την οδον αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.16| προσαγαγετε προς με και ακουσατε ταυτα· ουκ απ᾿ αρχης εν κρυφη λελαληκα, ουδε εν τοπω γης σκοτεινω· ηνικα εγενετο, εκει ημην, και νυν Κυριος απεστειλε με και το πνευμα αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.17| ουτως λεγει Κυριος ο ρυσαμενος σε, ο αγιος ᾿Ισραηλ· εγω ειμι ο Θεος σου, δεδειχα σοι του ευρειν σε την οδον, εν ᾗ πορευσῃ εν αυτη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.18| και ει ηκουσας των εντολων μου, εγενετο ἂν ωσει ποταμος η ειρηνη σου και η δικαιοσυνη σου ως κυμα θαλασσης·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.19| και εγενετο ἂν ως η αμμος το σπερμα σου και τα εκγονα της κοιλιας σου ως ο χους της γης· ουδε νυν ου μη εξολοθρευθης, ουδε απολειται το ονομα σου ενωπιον εμου. — 20 ῎Εξελθε εκ Βαβυλωνος φευγων απο των Χαλδαιων· φωνην ευφροσυνης αναγγειλατε, και ακουστον γενεσθω τουτο, απαγγειλατε εως εσχατου της γης, λεγεται· ερρυσατο Κυριος τον δουλον αυτου ᾿Ιακωβ·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.21| και εαν διψησωσι, δι᾿ ερημου αξει αυτους, υδωρ εκ πετρας εξαξει αυτοις· σχισθησεται πετρα, και ρυησεται υδωρ, και πιεται ο λαος μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.22| ουκ εστι χαιρειν, λεγει Κυριος, τοις ασεβεσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, νησοι, και προσεχετε, εθνη· δια χρονου πολλου στησεται, λεγει Κυριος. εκ κοιλιας μητρος μου εκαλεσε το ονομα μου 2 και εθηκε το στομα μου ωσει μαχαιραν οξειαν και υπο την σκεπην της χειρος αυτου εκρυψε με, εθηκε με ως βελος εκλεκτον και εν τη φαρετρᾳ αυτου εκρυψε με.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.3| και ειπε μοι· δουλος μου ει συ, ᾿Ισραηλ, και εν σοι δοξασθησομαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.4| και εγω ειπα· κενως εκοπιασα, εις ματαιον και εις ουδεν εδωκα την ισχυν μου· δια τουτο η κρισις μου παρα Κυριω, και ο πονος μου εναντιον του Θεου μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.5| και νυν ουτως λεγει Κυριος ο πλασας με εκ κοιλιας δουλον εαυτω του συναγαγειν τον ᾿Ιακωβ προς αυτον και ᾿Ισραηλ — συναχθησομαι και δοξασθησομαι εναντιον Κυριου, και ο Θεος μου εσται μοι ισχυς — 6 και ειπε μοι· μεγα σοι εστι του κληθηναι σε παιδα μου του στησαι τας φυλας ᾿Ιακωβ και την διασποραν του ᾿Ισραηλ επιστρεψαι· ιδου δεδωκα σε εις διαθηκην γενους, εις φως εθνων του ειναι σε εις σωτηριαν εως εσχατου της γης. — 7 Ουτως λεγει Κυριος ο ρυσαμενος σε, ο Θεος ᾿Ισραηλ· αγιασατε τον φαυλιζοντα την ψυχην αυτου, τον βδελυσσομενον υπο των εθνων των δουλων των αρχοντων· βασιλεις οψονται αυτον και αναστησονται, αρχοντες και προσκυνησουσιν αυτω ενεκεν Κυριου· οτι πιστος εστιν ο αγιος ᾿Ισραηλ, και εξελεξαμην σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.8| ουτως λεγει Κυριος· καιρω δεκτω επηκουσα σου και εν ημερᾳ σωτηριας εβοηθησα σοι και επλασα σε και εδωκα σε εις διαθηκην εθνων του καταστησαι την γην και κληρονομησαι κληρονομιας ερημους,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.9| λεγοντα τοις εν δεσμοις· εξελθετε, και τοις εν τω σκοτει· ανακαλυφθηναι. εν πασαις ταις οδοις βοσκηθησονται, και εν πασαις ταις τριβοις η νομη αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.10| ου πεινασουσιν ουδε διψησουσιν, ουδε παταξει αυτους καυσων, ουδε ο ηλιος, αλλ᾿ ο ελεων αυτους παρακαλεσει και δια πηγων υδατων αξει αυτους·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.11| και θησω παν ορος εις οδον και πασαν τριβον εις βοσκημα αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.12| ιδου ουτοι πορρωθεν ερχονται, ουτοι απο βορρα και ουτοι απο θαλασσης, αλλοι δε εκ γης Περσων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.13| ευφραινεσθαι, ουρανοι, και αγαλλιασθω, η γη, ρηξατωσαν τα ορη ευφροσυνην, οτι ηλεησεν ο Θεος τον λαον αυτου και τους ταπεινους του λαου αυτου παρεκαλεσεν. — 14 Ειπε δε Σιων· εγκατελιπε με Κυριος, και ο Κυριος επελαθετο μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.15| μη επιλησεται γυνη του παιδιου αυτης του μη ελεησαι τα εκγονα της κοιλιας αυτης; ει δε και ταυτα επιλαθοιτο γυνη, αλλ᾿ εγω ουκ επιλησομαι σου, ειπε Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.16| ιδου επι των χειρων μου εζωγραφηκα σου τα τειχη, και ενωπιον μου ει διαπαντος·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.17| και ταχυ οικοδομηθησῃ υφ᾿ ων καθῃρεθης, και οι ερημωσαντες σε εξελευσονται εκ σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.18| ἆρον κυκλω τους οφθαλμους σου και ιδε παντας, ιδου συνηχθησαν και ηλθοσαν προς σε· ζω εγω, λεγει Κυριος, οτι παντας αυτους ως κοσμον ενδυσῃ και περιθησῃ αυτους ως κοσμον νυμφης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.19| οτι τα ερημα σου και τα διεφθαρμενα και τα πεπτωκοτα νυν στενοχωρησει απο των κατοικουντων, και μακρυνθησονται απο σου οι καταπινοντες σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.20| ερουσι γαρ εις τα ωτα σου οι υιοι σου, ους απολωλεκας· στενος μοι ο τοπος, ποιησον μοι τοπον, ινα κατοικησω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.21| και ερεις εν τη καρδιᾳ σου· τις εγεννησε μοι τουτους; εγω δε ατεκνος και χηρα, τουτους δε τις εξεθρεψε μοι; εγω δε κατελειφθην μονη, ουτοι δε μοι που ησαν; 22 Ουτως λεγει Κυριος Κυριος· ιδου αιρω εις τα εθνη την χειρα μου και εις τας νησους αρω συσσημον μου, και αξουσι τους υιους σου εν κολπω, τας δε θυγατερας σου επ᾿ ωμων αρουσι,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.23| και εσονται βασιλεις τιθηνοι σου, αι δε αρχουσαι τροφοι σου· επι προσωπον της γης προσκυνησουσι σε και τον χουν των ποδων σου λειξουσι· και γνωσῃ οτι εγω Κυριος, και ουκ αισχυνθησονται οι υπομενοντες με.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.24| μη ληψεται τις παρα γιγαντος σκυλα; και εαν αιχμαλωτευσῃ τις αδικως, σωθησεται; 25 ουτως λεγει Κυριος· εαν τις αιχμαλωτευσῃ γιγαντα, ληψεται σκυλα· λαμβανων δε παρα ισχυοντος σωθησεται· εγω δε την κρισιν σου κρινω, και εγω τους υιους σου ρυσομαι·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.26| και φαγονται οι θλιψαντες σε τας σαρκας αυτων και πιονται ως οινον νεον το αιμα αυτων και μεθυσθησονται, και αισθανθησεται πασα σαρξ οτι εγω Κυριος ο ρυσαμενος σε και αντιλαμβανομενος ισχυος ᾿Ιακωβ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.ΟΥΤΩΣ λεγει Κυριος· ποιον το βιβλιον του αποστασιου της μητρος υμων, ω εξαπεστειλα αυτην; η τινι υποχρεω πεπρακα υμας; ιδου ταις αμαρτιαις υμων επραθητε, και ταις ανομιαις υμων εξαπεστειλα την μητερα υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.2| τι οτι ηλθον και ουκ ην ανθρωπος; εκαλεσα και ουκ ην ο υπακουων; μη ουκ ισχυει η χειρ μου του ρυσασθαι η ουκ ισχυω του εξελεσθαι; ιδου τη απειλη μου εξερημωσω την θαλασσαν και θησω ποταμους ερημους, και ξηρανθησονται οι ιχθυες αυτων απο του μη ειναι υδωρ και αποθανουνται εν διψει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.3| ενδυσω τον ουρανον σκοτος και ως σακκον θησω το περιβολαιον αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.4| Κυριος διδωσι μοι γλωσσαν παιδειας του γνωναι ηνικα δει ειπειν λογον εθηκε μοι πρωΐ πρωΐ, προσεθηκε μοι ωτιον ακουειν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.5| και η παιδεια Κυριου Κυριου ανοιγει μου τα ωτα, εγω δε ουκ απειθω ουδε αντιλεγω,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.6| τον νωτον μου εδωκα εις μαστιγας, τας δε σιαγονας μου εις ραπισματα, το δε προσωπον μου ουκ απεστρεψα απο αισχυνης εμπτυσματων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.7| και Κυριος Κυριος βοηθος μοι εγενηθη, δια τουτο ουκ ενετραπην, αλλα εθηκα το προσωπον μου ως στερεαν πετραν και εγνων οτι ου μη αισχυνθω·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.8| οτι εγγιζει ο δικαιωσας με. τις ο κρινομενος μοι; αντιστητω μοι αμα· και τις ο κρινομενος μοι; εγγισατω μοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.9| ιδου Κυριος Κυριος βοηθησει μοι· τις κακωσει με; ιδου παντες υμεις ως ιματιον παλαιωθησεσθε, και ως σης καταφαγεται υμας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.10| Τις εν υμιν ο φοβουμενος τον Κυριον; υπακουσατω της φωνης του παιδος αυτου. οι πορευομενοι εν σκοτει και ουκ εστιν αυτοις φως, πεποιθατε επι τω ονοματι Κυριου και αντιστηρισασθε επι τω Θεω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.11| ιδου παντες υμεις πυρ καιετε και κατισχυετε φλογα· πορευεσθε τω φωτι του πυρος υμων και τη φλογι, ᾗ εξεκαυσατε· δι᾿ εμε εγενετο ταυτα υμιν, εν λυπῃ κοιμηθησεσθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, οι διωκοντες το δικαιον και ζητουντες τον Κυριον, εμβλεψατε εις την στερεαν πετραν, ἣν ελατομησατε, και εις τον βοθυνον του λακκου, ὃν ωρυξατε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.2| εμβλεψατε εις ῾Αβρααμ τον πατερα υμων και εις Σαρραν την ωδινουσαν υμας· οτι εις ην, και εκαλεσα αυτον και ευλογησα αυτον και ηγαπησα αυτον και επληθυνα αυτον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.3| και σε νυν παρακαλεσω, Σιων, και παρεκαλεσα παντα τα ερημα αυτης και θησω τα ερημα αυτης ως παραδεισον Κυριου· ευφροσυνην και αγαλλιαμα ευρησουσιν εν αυτη, εξομολογησιν και φωνην αινεσεως.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.4| ακουσατε μου, ακουσατε μου, λαος μου, και οι βασιλεις, προς με ενωτισασθε, οτι νομος παρ᾿ εμου εξελευσεται και η κρισις μου εις φως εθνων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.5| εγγιζει ταχυ η δικαιοσυνη μου, και εξελευσεται ως φως το σωτηριον μου και εις τον βραχιονα μου εθνη ελπιουσιν· εμε νησοι υπομενουσι και εις τον βραχιονα ελπιουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.6| αρατε εις τον ουρανον τους οφθαλμους υμων και εμβλεψατε εις την γην κατω, οτι ο ουρανος ως καπνος εστερεωθη, η δε γη ως ιματιον παλαιωθησεται, οι δε κατοικουντες την γην ωσπερ ταυτα αποθανουνται, το δε σωτηριον μου εις τον αιωνα εσται, η δε δικαιοσυνη μου ου μη εκλιπῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.7| ακουσατε μου, οι ειδοτες κρισιν, λαος μου, ου ο νομος μου εν τη καρδιᾳ υμων· μη φοβεισθε ονειδισμον ανθρωπων και τω φαυλισμω αυτων μη ηττασθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.8| ως γαρ ιματιον βρωθησεται υπο χρονου και ως ερια βρωθησεται υπο σητος· η δε δικαιοσυνη μου εις τον αιωνα εσται, το δε σωτηριον μου εις γενεας γενεων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.9| ᾿Εξεγειρου εξεγειρου, ῾Ιερουσαλημ, και ενδυσαι την ισχυν του βραχιονος σου· εξεγειρου ως εν αρχη ημερας, ως γενεα αιωνος. ου συ ει 10 η ερημουσα θαλασσαν, υδωρ αβυσσου πληθος; η θεισα τα βαθη της θαλασσης οδον διαβασεως ρυομενοις 11 και λελυτρωμενοις; υπο γαρ Κυριου αποστραφησονται και ηξουσιν εις Σιων μετ᾿ ευφροσυνης και αγαλλιαματος αιωνιου· επι κεφαλης γαρ αυτων αγαλλιασις και αινεσις; και ευφροσυνη καταληψεται αυτους, απεδρα οδυνη και λυπη και στεναγμος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.12| εγω ειμι, εγω ειμι ο παρακαλων σε· γνωθι τινα ευλαβηθεισα εφοβηθης απο ανθρωπου θνητου και απο υιου ανθρωπου, οἳ ωσει χορτος εξηρανθησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.13| και επελαθου Θεον τον ποιησαντα σε, τον ποιησαντα τον ουρανον και θεμελιωσαντα την γην, και εφοβου αει πασας τας ημερας το προσωπον του θυμου του θλιβοντος σε· ὃν τροπον γαρ εβουλευσατο του ἆραι σε, και νυν που ο θυμος του θλιβοντος σε; 14 εν γαρ τω σῴζεσθαι σε ου στησεται ουδε χρονιει·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.15| οτι εγω ο Θεος σου ο ταρασσων την θαλασσαν και ηχων τα κυματα αυτης, Κυριος σαβαωθ ονομα μοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.16| θησω τους λογους μου εις το στομα σου και υπο την σκιαν της χειρος μου σκεπασω σε, εν ᾗ εστησα τον ουρανον και εθεμελιωσα την γην· και ερει Σιων· λαος μου ει συ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.17| ᾿Εξεγειρου εξεγειρου, αναστηθι, ῾Ιερουσαλημ, η πιουσα εκ χειρος Κυριου το ποτηριον του θυμου αυτου· το ποτηριον γαρ της πτωσεως, το κονδυ του θυμου εξεπιες και εξεκενωσας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.18| και ουκ ην ο παρακαλων σε απο παντων των τεκνων σου, ων ετεκες, και ουκ ην ο αντιλαμβανομενος της χειρος σου ουδε απο παντων των υιων σου, ων υψωσας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.19| δυο ταυτα αντικειμενα σοι· τις συλλυπηθησεται σοι; πτωμα και συντριμμα, λιμος και μαχαιρα. τις παρακαλεσει σε; 20 οι υιοι σου, οι απορουμενοι, οι καθευδοντες επ᾿ ακρου πασης εξοδου ως σευτλιον ημιεφθον, οι πληρεις θυμου Κυριου, εκλελυμενοι δια Κυριου του Θεου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.21| δια τουτο ακουε, τεταπεινωμενη, και μεθυουσα ουκ απο οινου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.22| ουτω λεγει Κυριος ο Θεος ο κρινων τον λαον αυτου· ιδου ειληφα εκ της χειρος σου το ποτηριον της πτωσεως, το κονδυ του θυμου μου, και ου προσθησῃ ετι πιειν αυτο·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.23| και δωσω αυτο εις τας χειρας των αδικησαντων σε και των ταπεινωσαντων σε, οἳ ειπαν τη ψυχη σου· κυψον, ινα παρελθωμεν· και εθηκας ισα τη γη τα μεταφρενα σου εξω τοις παραπορευομενοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.ΕΞΕΓΕΙΡΟΥ εξεγειρου, Σιων, ενδυσαι την ισχυν σου, Σιων, και ενδυσαι την δοξαν σου, ῾Ιερουσαλημ πολις η αγια· ουκετι προστεθησεται διελθειν δια σου απεριτμητος και ακαθαρτος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.2| εκτιναξαι τον χουν και αναστηθι, καθισον, ῾Ιερουσαλημ· εκδυσαι τον δεσμον του τραχηλου σου, η αιχμαλωτος θυγατηρ Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.3| οτι ταδε λεγει Κυριος· δωρεαν επραθητε και ου μετα αργυριου λυτρωθησεσθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.4| ουτως λεγει Κυριος· εις Αιγυπτον κατεβη ο λαος μου το προτερον παροικησαι εκει, και εις ᾿Ασσυριους βιᾳ ηχθησαν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.5| και νυν τι εστε ωδε; ταδε λεγει Κυριος· οτι εληφθη ο λαος μου δωρεαν, θαυμαζετε και ολολυζετε. ταδε λεγει Κυριος· δι᾿ υμας διαπαντος το ονομα μου βλασφημειται εν τοις εθνεσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.6| δια τουτο γνωσεται ο λαος μου το ονομα μου εν τη ημερᾳ εκεινῃ, οτι εγω ειμι αυτος ο λαλων· παρειμι 7 ως ωρα επι των ορεων, ως ποδες ευαγγελιζομενου ακοην ειρηνης, ως ευαγγελιζομενος αγαθα, οτι ακουστην ποιησω την σωτηριαν σου λεγων Σιων· βασιλευσει σου ο Θεος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.8| οτι φωνη των φυλασσοντων σε υψωθη, και τη φωνη αμα ευφρανθησονται· οτι οφθαλμοι προς οφθαλμους οψονται, ηνικα ἂν ελεησῃ Κυριος την Σιων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.9| ρηξατω ευφροσυνην αμα τα ερημα ῾Ιερουσαλημ, οτι ηλεησε Κυριος αυτην και ερρυσατο ῾Ιερουσαλημ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.10| και αποκαλυψει Κυριος τον βραχιονα τον αγιον αυτου ενωπιον παντων των εθνων, και οψονται παντα ακρα της γης την σωτηριαν την παρα του Θεου ημων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.11| αποστητε, αποστητε, εξελθατε εκειθεν και ακαθαρτου μη απτεσθε, εξελθετε εκ μεσου αυτης, αφορισθητε, οι φεροντες τα σκευη Κυριου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.12| οτι ου μετα ταραχης εξελευσεσθε, ουδε φυγη πορευσεσθε, προπορευσεται γαρ προτερος υμων Κυριος και ο επισυναγων υμας Θεος ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.13| ᾿Ιδου συνησει ο παις μου και υψωθησεται και δοξασθησεται και μετεωρισθησεται σφοδρα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.14| ὃν τροπον εκστησονται επι σε πολλοι — ουτως αδοξησει απο των ανθρωπων το ειδος σου και η δοξα σου απο υιων ανθρωπων — 15 ουτω θαυμασονται εθνη πολλα επ᾿ αυτω, και συνεξουσι βασιλεις το στομα αυτων· οτι οις ουκ ανηγγελη περι αυτου, οψονται, και οἳ ουκ ακηκοασι, συνησουσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.ΚΥΡΙΕ, τις επιστευσε τη ακοη ημων; και ο βραχιων Κυριου τινι απεκαλυφθη; 2 ανηγγειλαμεν ως παιδιον εναντιον αυτου, ως ριζα εν γη διψωσῃ. ουκ εστιν ειδος αυτω ουδε δοξα· και ειδομεν αυτον, και ουκ ειχεν ειδος ουδε καλλος·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.3| αλλα το ειδος αυτου ατιμον και εκλειπον παρα παντας τους υιους των ανθρωπων· ανθρωπος εν πληγη ων και ειδως φερειν μαλακιαν, οτι απεστραπται το προσωπον αυτου, ητιμασθη και ουκ ελογισθη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.4| ουτος τας αμαρτιας ημων φερει και περι ημων οδυναται, και ημεις ελογισαμεθα αυτον ειναι εν πονω και εν πληγη υπο Θεου και εν κακωσει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.5| αυτος δε ετραυματισθη δια τας αμαρτιας ημων και μεμαλακισται δια τας ανομιας ημων· παιδεια ειρηνης ημων επ᾿ αυτον. τω μωλωπι αυτου ημεις ιαθημεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.6| παντες ως προβατα επλανηθημεν, ανθρωπος τη οδω αυτου επλανηθη· και Κυριος παρεδωκεν αυτον ταις αμαρτιαις ημων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.7| και αυτος δια το κεκακωσθαι ουκ ανοιγει το στομα αυτου· ως προβατον επι σφαγην ηχθη και ως αμνος εναντιον του κειροντος αυτον αφωνος, ουτως ουκ ανοιγει το στομα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.8| εν τη ταπεινωσει η κρισις αυτου ηρθη· την δε γενεαν αυτου τις διηγησεται; οτι αιρεται απο της γης η ζωη αυτου, απο των ανομιων του λαου μου ηχθη εις θανατον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.9| και δωσω τους πονηρους αντι της ταφης αυτου και τους πλουσιους αντι του θανατου αυτου· οτι ανομιαν ουκ εποιησεν, ουδε ευρεθη δολος εν τω στοματι αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.10| και Κυριος βουλεται καθαρισαι αυτον απο της πληγης. εαν δωτε περι αμαρτιας, η ψυχη υμων οψεται σπερμα μακροβιον· και βουλεται Κυριος αφελειν 11 απο του πονου της ψυχης αυτου, δειξαι αυτω φως και πλασαι τη συνεσει, δικαιωσαι δικαιον ευ δουλευοντα πολλοις, και τας αμαρτιας αυτων αυτος ανοισει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 53.12| δια τουτο αυτος κληρονομησει πολλους και των ισχυρων μεριει σκυλα, ανθ᾿ ων παρεδοθη εις θανατον η ψυχη αυτου, και εν τοις ανομοις ελογισθη· και αυτος αμαρτιας πολλων ανηνεγκε και δια τας αμαρτιας αυτων παρεδοθη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στειρα η ου τικτουσα, ρηξον και βοησον, η ουκ ωδινουσα, οτι πολλα τα τεκνα της ερημου μαλλον η της εχουσης τον ανδρα· ειπε γαρ Κυριος·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.2| πλατυνον τον τοπον της σκηνης σου και των αυλαιων σου, πηξον, μη φεισῃ· μακρυνον τα σχοινισματα σου και τους πασσαλους σου κατισχυσον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.3| ετι εις τα δεξια και εις τα αριστερα εκπετασον, και το σπερμα σου εθνη κληρονομησει, και πολεις ηρημωμενας κατοικιεις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.4| μη φοβου, οτι κατῃσχυνθης, μηδε εντραπης, οτι ωνειδισθης· οτι αισχυνην αιωνιον επιλησῃ και ονειδος της χηρειας σου ου μη μνησθησῃ ετι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.5| οτι Κυριος ο ποιων σε, Κυριος σαβαωθ ονομα αυτω· και ο ρυσαμενος σε αυτος Θεος ᾿Ισραηλ, πασῃ τη γη κληθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.6| ουχ ως γυναικα καταλελειμμενην και ολιγοψυχον κεκληκε σε Κυριος, ουδ᾿ ως γυναικα εκ νεοτητος μεμισημενην, ειπεν ο Θεος σου·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.7| χρονον μικρον κατελιπον σε και μετ᾿ ελεους μεγαλου ελεησω σε,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.8| εν θυμω μικρω απεστρεψα το προσωπον μου απο σου και εν ελεει αιωνιω ελεησω σε, ειπεν ο ρυσαμενος σε Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.9| απο του υδατος του επι Νωε τουτο μοι εστι· καθοτι ωμοσα αυτω εν τω χρονω εκεινω τη γη μη θυμωθησεσθαι επι σοι ετι, μηδε εν απειλη σου 10 τα ορη μεταστησεσθαι, ουδ᾿ οι βουνοι σου μετακινηθησονται, ουτως ουδε το παρ᾿ εμου σοι ελεος εκλειψει, ουδε η διαθηκη της ειρηνης σου ου μη μεταστη· ειπε γαρ Κυριος· ιλεως σοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.11| Ταπεινη και ακαταστατος, ου παρεκληθης, ιδου εγω ετοιμαζω σοι ανθρακα τον λιθον σου και τα θεμελια σου σαπφειρον 12 και θησω τας επαλξεις σου ιασπιν και τας πυλας σου λιθους κρυσταλλου και τον περιβολον σου λιθους εκλεκτους 13 και παντας τους υιους σου διδακτους Θεου και εν πολλη ειρηνῃ τα τεκνα σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.14| και εν δικαιοσυνῃ οικοδομηθησῃ· απεχου απο αδικου και ου φοβηθησῃ, και τρομος ουκ εγγιει σοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.15| ιδου προσηλυτοι προσελευσονται σοι δι᾿ εμου και επι σε καταφευξονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54.16| ιδου εγω εκτισα σε ουχ ως χαλκευς φυσων ανθρακας και εκφερων σκευος εις εργον· εγω δε εκτισα σε ουκ εις απωλειαν φθειραι 17 παν σκευος φθαρτον, επι σε ουκ ευοδωσω, και πασα φωνη αναστησεται επι σε εις κρισιν· παντας αυτους ηττησεις, οι δε ενοχοι σου εσονται εν αυτη. εστι κληρονομια τοις θεραπευουσι Κυριον, και ημεις εσεσθε μοι δικαιοι, λεγει Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.ΟΙ διψωντες, πορευεσθε εφ᾿ υδωρ, και οσοι μη εχετε αργυριον, βαδισαντες αγορασατε, και φαγετε και πιεσθε ανευ αργυριου και τιμης οινον και στεαρ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.2| ινατι τιμασθε αργυριου εν ουκ αρτοις και τον μοχθον υμων ουκ εις πλησμονην; ακουσατε μου και φαγεσθε αγαθα, και εντρυφησει εν αγαθοις η ψυχη υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.3| προσεχετε τοις ωσιν υμων και επακουλουθησατε ταις οδοις μου· εισακουσατε μου, και ζησεται εν αγαθοις η ψυχη υμων· και διαθησομαι υμιν διαθηκην αιωνιον, τα οσια Δαυιδ τα πιστα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.4| ιδου μαρτυριον εν εθνεσιν εδωκα αυτον, αρχοντα και προστασσοντα εθνεσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.5| ιδου εθνη, α ουκ οιδασι σε, επικαλεσονται σε, και λαοι, οἳ ουκ επιστανται σε, επι σε καταφευξονται ενεκεν Κυριου του Θεου σου, του αγιου ᾿Ισραηλ, οτι εδοξασε σε. — 6 Ζητησατε τον Κυριον και εν τω ευρισκειν αυτον επικαλεσασθε· ηνικα δ᾿ ἂν εγγιζη υμιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.7| απολιπετω ο ασεβης τας οδους αυτου και ανηρ ανομος τας βουλας αυτου και επιστραφητω επι Κυριον, και ελεηθησεται, οτι επι πολυ αφησει τας αμαρτιας υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.8| ου γαρ εισιν αι βουλαι μου ωσπερ αι βουλαι υμων, ουδ᾿ ωσπερ αι οδοι υμων αι οδοι μου, λεγει Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.9| αλλ᾿ ως απεχει ο ουρανος απο της γης, ουτως απεχει η οδος μου απο των οδων υμων και τα διανοηματα υμων απο της διανοιας μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.10| ως γαρ ἂν καταβη ο υετος η χιων εκ του ουρανου και ου μη αποστραφη, εως ἂν μεθυσῃ την γην, και εκτεκῃ και εκβλαστησῃ και δω σπερμα τω σπειραντι και αρτον εις βρωσιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.11| ουτως εσται το ρημα μου, ὃ εαν εξελθῃ εκ του στοματος μου, ου μη αποστραφη, εως ἂν τελεσθη οσα ἂν ηθελησα και ευοδωσω τας οδους μου και τα ενταλματα μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.12| εν γαρ ευφροσυνῃ εξελευσεσθε και εν χαρα διδαχθησεσθε· τα γαρ ορη και οι βουνοι εξαλουνται προσδεχομενοι υμας εν χαρα, και παντα τα ξυλα του αγρου επικροτησει τοις κλαδοις,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 55.13| και αντι της στοιβης αναβησεται κυπαρισσος, αντι δε της κονυζης αναβησεται μυρσινη· και εσται Κυριος εις ονομα και εις σημειον αιωνιον και ουκ εκλειψει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.ΤΑΔΕ λεγει Κυριος· φυλασσεσθε κρισιν και ποιησατε δικαιοσυνην· ηγγικε γαρ το σωτηριον μου παραγινεσθαι και το ελεος μου αποκαλυφθηναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.2| μακαριος ανηρ ο ποιων ταυτα και ανθρωπος ο αντεχομενος αυτων και φυλασσων τα σαββατα μη βεβηλουν και διατηρων τας χειρας αυτου μη ποιειν αδικα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.3| μη λεγετω ο αλλογενης ο προσκειμενος προς Κυριον· αφοριει με αρα Κυριος απο του λαου αυτου· και μη λεγετω ο ευνουχος οτι ξυλον εγω ειμι ξηρον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.4| ταδε λεγει Κυριος τοις ευνουχοις· οσοι ἂν φυλαξωνται τα σαββατα μου και εκλεξωνται α εγω θελω και αντεχωνται της διαθηκης μου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.5| δωσω αυτοις εν τω οικω μου και εν τω τειχει μου τοπον ονομαστον κρειττω υιων και θυγατερων, ονομα αιωνιον δωσω αυτοις και ουκ εκλειψει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.6| και τοις αλλογενεσι τοις προσκειμενοις Κυριω δουλευειν αυτω και αγαπαν το ονομα Κυριου του ειναι αυτω εις δουλους και δουλας και παντας τους φυλασσομενους τα σαββατα μου μη βεβηλουν και αντεχομενους της διαθηκης μου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.7| εισαξω αυτους εις το ορος το αγιον μου και ευφρανω αυτους εν τω οικω της προσευχης μου· τα ολοκαυτωματα αυτων, και αι θυσιαι αυτων εσονται δεκται επι του θυσιαστηριου μου· ο γαρ οικος μου οικος προσευχης κληθησεται πασι τοις εθνεσιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.8| ειπε Κυριος ο συναγων τους διεσπαρμενους ᾿Ισραηλ, οτι συναξω επ᾿ αυτον συναγωγην. — 9 Παντα τα θηρια τα αγρια, δευτε φαγετε, παντα τα θηρια του δρυμου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.10| ιδετε οτι εκτετυφλωνται παντες, ουκ εγνωσαν φρονησαι, παντες κυνες ενεοι, ου δυνησονται υλακτειν, ενυπνιαζομενοι κοιτην, φιλουντες νυσταξαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 56.11| και οι κυνες αναιδεις τη ψυχη, ουκ ειδοτες πλησμονην· και εισι πονηροι ουκ ειδοτες συνεσιν, παντες εν ταις οδοις αυτων εξηκολουθησαν, εκαστος κατα το εαυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.ΙΔΕΤΕ ως ο δικαιος απωλετο, και ουδεις εκδεχεται τη καρδιᾳ, και ανδρες δικαιοι αιρονται, και ουδεις κατανοει. απο γαρ προσωπου αδικιας ηρται ο δικαιος·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.2| εσται εν ειρηνῃ η ταφη αυτου, ηρται εκ του μεσου 3 υμεις δε προσαγαγετε ωδε, υιοι ανομοι, σπερμα μοιχων και πορνης·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.4| εν τινι ενετρυφησατε; και επι τινα ηνοιξατε το στομα υμων; και επι τινα εχαλασατε την γλωσσαν υμων; ουχ υμεις εστε τεκνα απωλειας; σπερμα ανομον; 5 οι παρακαλουντες ειδωλα υπο δενδρα δασεα, σφαζοντες τα τεκνα αυτων εν ταις φαραγξιν αναμεσον των πετρων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.6| εκεινη σου η μερις, ουτος σου ο κληρος, κακεινοις εξεχεας σπονδας κακεινοις ανηνεγκας θυσιας· επι τουτοις ουν ουκ οργισθησομαι; 7 επ᾿ ορος υψηλον και μετεωρον, εκει σου η κοιτη, και εκει ανεβιβασας θυσιας σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.8| και οπισω των σταθμων της θυρας σου εθηκας μνημοσυνα σου· ωου οτι εαν απ᾿ εμου αποστης, πλειον τι εξεις· ηγαπησας τους κοιμωμενους μετα σου 9 και επληθυνας την πορνειαν σου μετ᾿ αυτων και πολλους εποιησας τους μακραν απο σου και απεστειλας πρεσβεις υπερ τα ορια σου και απεστρεψας και εταπεινωθης εως ᾅδου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.10| ταις πολιοδιαις σου εκοπιασας και ουκ ειπας· παυσομαι ενισχυουσα, οτι επραξας ταυτα, δια τουτο ου κατεδεηθης μου συ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.11| τινα ευλαβηθεισα εφοβηθης και εψευσω με και ουκ εμνησθης μου, ουδε ελαβες με εις την διανοιαν ουδε εις την καρδιαν σου; και εγω σε ιδων παρορω, και εμε ουκ εφοβηθης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.12| και εγω απαγγελω την δικαιοσυνην μου και τα κακα σου, α ουκ ωφελησει σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.13| οταν αναβοησῃς, εξελεσθωσαν σε εν τη θλιψει σου· τουτους γαρ παντας ανεμος ληψεται και αποισει καταιγις. οι δε αντεχομενοι μου κτησονται γην και κληρονομησουσι το ορος το αγιον μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.14| και ερουσι· καθαρισατε απο προσωπου αυτου οδους και αρατε σκωλα απο της οδου του λαου μου. — 15 Ταδε λεγει Κυριος ο ῞Υψιστος, ο εν υψηλοις κατοικων τον αιωνα, αγιος εν αγιοις ονομα αυτω, Κυριος ῞Υψιστος εν αγιοις αναπαυομενος και ολιγοψυχοις διδους μακροθυμιαν και διδους ζωην τοις συντετριμμενοις την καρδιαν·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.16| ουκ εις τον αιωνα εκδικησω υμας, ουδε διαπαντος οργισθησομαι υμιν· πνευμα γαρ παρ᾿ εμου εξελευσεται και πνοην πασαν εγω εποιησα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.17| δι᾿ αμαρτιαν βραχυ τι ελυπησα αυτον και επαταξα αυτον και απεστρεψα το προσωπον μου απ᾿ αυτου, και ελυπηθη και επορευθη στυγνος εν ταις οδοις αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.18| τας οδους αυτου εωρακα και ιασαμην αυτον και παρεκαλεσα αυτον και εδωκα αυτω παρακλησιν αληθινην,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.19| ειρηνην επ᾿ ειρηνῃ τοις μακραν και τοις εγγυς ουσι. και ειπε Κυριος· ιασομαι αυτους,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.20| οι δε αδικοι ουτως κλυδωνισθησονται και αναπαυσασθαι ου δυνησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57.21| ουκ εστι χαιρειν τοις ασεβεσιν, ειπε Κυριος ο Θεος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ εν ισχυι και μη φεισῃ, ως σαλπιγγα υψωσον την φωνην σου, και αναγγειλον τω λαω μου τα αμαρτηματα αυτων και τω οικω ᾿Ιακωβ τας ανομιας αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.2| εμε ημεραν εξ ημερας ζητουσι και γνωναι μου τας οδους επιθυμουσιν· ως λαος δικαιοσυνην πεποιηκως και κρισιν Θεου αυτου μη εγκαταλελοιπως αιτουσι με νυν κρισιν δικαιαν και εγγιζειν Θεω επιθυμουσι 3 λεγοντες· τι οτι ενησταυσαμεν και ουκ ειδες; εταπεινωσαμεν τας ψυχας ημων και ουκ εγνως; εν γαρ ταις ημεραις των νηστειων υμων ευρισκετε τα θεληματα υμων και παντας τους υποχειριους υμων υπονυσσετε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.4| ει εις κρισεις και μαχας νηστευετε και τυπτετε πυγμαις ταπεινον, ινατι μοι νηστευετε ως σημερον, ακουσθηναι εν κραυγη την φωνην υμων; 5 ου ταυτην την νηστειαν εξελεξαμην και ημεραν ταπεινουν ανθρωπον την ψυχην αυτου· ουδ᾿ ἂν καμψῃς ως κρικον τον τραχηλον σου και σακκον και σποδον υποστρωσῃ, ουδ᾿ ουτω καλεσετε νηστειαν δεκτην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.6| ουχι τοιαυτην νηστειαν εγω εξελεξαμην, λεγει Κυριος, αλλα λυε παντα συνδεσμον αδικιας, διαλυε στραγγαλιας βιαιων συναλλαγματων, αποστελλε τεθραυσμενους εν αφεσει και πασαν συγγραφην αδικον διασπα·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.7| διαθρυπτε πεινωντι τον αρτον σου και πτωχους αστεγους εισαγε εις τον οικον σου· εαν ιδῃς γυμνον, περιβαλε, και απο των οικειων του σπερματος σου ουχ υπεροψει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.8| τοτε ραγησεται πρωιμον το φως σου, και τα ιαματα σου ταχυ ανατελει, και προπορευσεται εμπροσθεν σου η δικαιοσυνη σου, και η δοξα του Θεου περιστελει σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.9| τοτε βοησῃ, και ο Θεος εισακουσεται σου· ετι λαλουντος σου ερει· ιδου παρειμι. εαν αφελῃς απο σου συνδεσμον και χειροτονιαν και ρημα γογγυσμου 10 και δως πεινωντι τον αρτον εκ ψυχης σου και ψυχην τεταπεινωμενην εμπλησῃς, τοτε ανατελει εν τω σκοτει το φως σου, και το σκοτος σου ως μεσημβρια.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.11| και εσται ο Θεος σου μετα σου διαπαντος· και εμπλησθησῃ καθαπερ επιθυμει η ψυχη σου, και τα οστα σου πιανθησεται, και εσῃ ως κηπος μεθυων και ως πηγη ἣν μη εξελιπεν υδωρ και τα οστα σου ως βοτανη ανατελει και πιανθησεται και κληρονομησουσι γενεας γενεων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.12| και οικοδομηθησονται σου αι ερημοι αιωνιοι, και εσται σου τα θεμελια αιωνια γενεων γενεαις· και κληθησῃ Οικοδομος φραγμων, και τους τριβους τους αναμεσον παυσεις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.13| εαν αποστρεψῃς τον ποδα σου απο των σαββατων του μη ποιειν τα θεληματα σου εν τη ημερα τη αγιᾳ και καλεσεις τα σαββατα τρυφερα, αγια τω Θεω σου, ουκ αρεις τον ποδα σου επ᾿ εργω, ουδε λαλησεις λογον εν οργη εκ του στοματος σου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 58.14| και εσῃ πεποιθως επι Κυριον, και αναβιβασει σε επι τα αγαθα της γης και ψωμιει σε την κληρονομιαν ᾿Ιακωβ του πατρος σου· το γαρ στομα Κυριου ελαλησε ταυτα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.ΜΗ ουκ ισχυει η χειρ Κυριου του σωσαι; η εβαρυνε το ους αυτου του μη εισακουσαι; 2 αλλα τα αμαρτηματα υμων διιστωσιν αναμεσον υμων και αναμεσον του Θεου, και δια τας αμαρτιας υμων απεστρεψε το προσωπον αυτου αφ᾿ υμων του μη ελεησαι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.3| αι γαρ χειρες υμων μεμολυσμεναι αιματι και οι δακτυλοι υμων εν αμαρτιαις, τα δε χειλη υμων ελαλησεν ανομιαν, και η γλωσσα υμων αδικιαν μελετα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.4| ουθεις λαλει δικαια, ουδε εστι κρισις αληθινη· πεποιθασιν επι ματαιοις και λαλουσι κενα, οτι κυουσι πονον και τικτουσιν ανομιαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.5| ωα ασπιδων ερρηξαν και ιστον αραχνης υφαινουσι· και ο μελλων των ωων αυτων φαγειν συντριψας ουριον ευρε, και εν αυτω βασιλισκος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.6| ο ιστος αυτων ουκ εσται εις ιματιον, ουδε μη περιβαλωνται απο των εργων αυτων· τα γαρ εργα αυτων εργα ανομιας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.7| οι δε ποδες αυτων επι πονηριαν τρεχουσι, ταχινοι εκχεαι αιμα· και οι διαλογισμοι αυτων διαλογισμοι αφρονων, συντριμμα και ταλαιπωρια εν ταις οδοις αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.8| και οδον ειρηνης ουκ οιδασι, και ουκ εστι κρισις εν ταις οδοις αυτων· αι γαρ τριβοι αυτων διεστραμμεναι, ας διοδευουσι, και ουκ οιδασιν ειρηνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.9| δια τουτο απεστη η κρισις απ᾿ αυτων, και ου μη καταλαβῃ αυτους δικαιοσυνη· υπομειναντων αυτων φως εγενετο αυτοις σκοτος, μειναντες αυγην εν αωριᾳ περιεπατησαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.10| ψηλαφησουσιν ως τυφλοι τοιχον και ως ουχ υπαρχοντων οφθαλμων ψηλαφησουσι· και πεσουνται εν μεσημβριᾳ ως εν μεσονυκτιω, ως αποθνησκοντες στεναξουσιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.11| ως αρκος και ως περιστερα αμα πορευσονται· ανεμειναμεν κρισιν, και ουκ εστι· σωτηρια μακραν αφεστηκεν αφ᾿ ημων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.12| πολλη γαρ η ανομια εναντιον σου, και αι αμαρτιαι ημων αντεστησαν ημιν· αι γαρ ανομιαι ημων εν ημιν, και τα αδικηματα ημων εγνωμεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.13| ησεβησαμεν και εψευσαμεθα και απεστημεν απο οπισθεν του Θεου ημων· ελαλησαμεν αδικα και ηπειθησαμεν, εκυομεν και εμελετησαμεν απο καρδιας ημων λογους αδικους·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.14| και απεστησαμεν οπισω την κρισιν, και η δικαιοσυνη μακραν αφεστηκεν, οτι κατηναλωθη εν ταις οδοις αυτων η αληθεια, και δι᾿ ευθειας ουκ εδυναντο διελθειν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.15| και η αληθεια ηρται, και μετεστησαν την διανοιαν του συνιεναι· και ειδε Κυριος, και ουκ ηρεσεν αυτω, οτι ουκ ην κρισις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.16| και ειδε και ουκ ην ανηρ, και κατενοησε και ουκ ην ο αντιληψομενος, και ημυνατο αυτους τω βραχιονι αυτου και τη ελεημοσυνῃ εστηρισατο.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.17| και ενεδυσατο δικαιοσυνην ως θωρακα και περιεθετο περικεφαλαιαν σωτηριου επι της κεφαλης και περιεβαλετο ιματιον εκδικησεως και το περιβολαιον 18 ως ανταποδωσων ανταποδοσιν ονειδος τοις υπεναντιοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.19| και φοβηθησονται οι απο δυσμων το ονομα Κυριου και οι απ᾿ ανατολων ηλιου το ονομα το ενδοξον· ηξει γαρ ως ποταμος βιαιος η οργη παρα Κυριου, ηξει μετα θυμου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.20| και ηξει ενεκεν Σιων ο ρυομενος και αποστρεψει ασεβειας απο ᾿Ιακωβ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 59.21| και αυτη αυτοις η παρ᾿ εμου διαθηκη, ειπε Κυριος· το πνευμα το εμον, ο εστιν επι σοι, και τα ρηματα, α εδωκα εις το στομα σου, ου μη εκλιπῃ εκ του στοματος σου και εκ του στοματος του σπερματος σου· ειπε γαρ Κυριος, απο του νυν και εις τον αιωνα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.ΦΩΤΙΖΟΥ φωτιζου ῾Ιερουσαλημ, ηκει γαρ σου το φως, και η δοξα Κυριου επι σε ανατεταλκεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.2| ιδου σκοτος καλυψει γην ως γνοφος επ᾿ εθνη· επι δε σε φανησεται Κυριος, και η δοξα αυτου επι σε οφθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.3| και πορευσονται βασιλεις τω φωτι σου και εθνη τη λαμπροτητι σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.4| ἆρον κυκλω τους οφθαλμους σου και ιδε συνηγμενα τα τεκνα σου· ιδου ηκασι παντες οι υιοι σου μακροθεν, και αι θυγατερες σου επ᾿ ωμων αρθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.5| τοτε οψῃ και φοβηθησῃ και εκστησῃ τη καρδιᾳ, οτι μεταβαλει εις σε πλουτος θαλασσης και εθνων και λαων. και ηξουσι σοι 6 αγελαι καμηλων, και καλυψουσι σε καμηλοι Μαδιαμ και Γαιφα· παντες εκ Σαβα ηξουσι φεροντες χρυσιον και λιβανον οισουσι και λιθον τιμιον και το σωτηριον Κυριου ευαγγελιουνται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.7| και παντα τα προβατα Κηδαρ συναχθησονται σοι και κριοι Ναβαιωθ ηξουσι σοι, και ανενεχθησεται δεκτα επι το θυσιαστηριον μου, και ο οικος της προσευχης μου δοξασθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.8| τινες οιδε ως νεφελαι πετανται και ωσει περιστεραι συν νεοσσοις; 9 εμε αι νησοι υπεμειναν και πλοια Θαρσις εν πρωτοις, αγαγειν τα τεκνα σου μακροθεν και τον αργυρον και το χρυσον αυτων μετ᾿ αυτων δια το ονομα Κυριου το αγιον και δια το τον αγιον του ᾿Ισραηλ ενδοξον ειναι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.10| και οικοδομησουσιν αλλογενεις τα τειχη σου, και οι βασιλεις αυτων παραστησονται σοι· δια γαρ οργην μου επαταξα σε και δια ελεον ηγαπησα σε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.11| και ανοιχθησονται αι πυλαι σου διαπαντος, ημερας και νυκτος ου κλεισθησονται, εισαγαγειν προς σε δυναμιν εθνων και βασιλεις αυτων αγομενους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.12| τα γαρ εθνη και οι βασιλεις, οιτινες ου δουλευσουσι σοι, απολουνται και τα εθνη ερημιᾳ ερημωθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.13| και η δοξα του Λιβανου προς σε ηξει εν κυπαρισσω και πευκῃ και κεδρω αμα, δοξασαι τον τοπον τον αγιον μου και τον τοπον των ποδων μου δοξασω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.14| και πορευσονται προς σε δεδοικοτες υιοι των ταπεινωσαντων σε και παροξυναντων σε, και κληθησῃ Πολις Κυριου Σιων αγιου ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.15| δια το γεγενησθαι σε εγκαταλελειμμενην και μεμισημενην, και ουκ ην ο βοηθων, και θησω σε αγαλλιαμα αιωνιον, ευφροσυνην γενεων γενεαις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.16| και θηλασεις γαλα εθνων και πλουτον βασιλεων φαγεσαι· και γνωσῃ, οτι εγω Κυριος ο σῴζων σε και εξαιρουμενος σε ο Θεος ᾿Ισραηλ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.17| και αντι χαλκου οισω σοι χρυσιον, αντι δε σιδηρου οισω σοι αργυριον, αντι δε ξυλων οισω σοι χαλκον, αντι δε λιθων σιδηρον. και δωσω τους αρχοντας σου εν ειρηνῃ και τους επισκοπους σου εν δικαιοσυνῃ.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.18| και ουκ ακουσθησεται ετι αδικια εν τη γη σου, ουδε συντριμμα ουδε ταλαιπωρια εν τοις οριοις σου, αλλα κληθησεται Σωτηριον τα τειχη σου, και αι πυλαι σου Γλυμμα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.19| και ουκ εσται σοι ετι ο ηλιος εις φως ημερας, ουδε ανατολη σεληνης φωτιει σου την νυκτα, αλλ᾿ εσται σοι Κυριος φως αιωνιον και ο Θεος δοξα σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.20| ου γαρ δυσεται ο ηλιος σοι, και η σεληνη σοι ουκ εκλειψει· εσται γαρ σοι Κυριος φως αιωνιον, και αναπληρωθησονται αι ημεραι του πενθους σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.21| και ο λαος σου πας δικαιος, δι᾿ αιωνος κληρονομησουσι την γην, φυλασσων το φυτευμα, εργα χειρων αυτου εις δοξαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 60.22| ο ολιγοστος εσται εις χιλιαδας και ο ελαχιστος εις εθνος μεγα· εγω Κυριος κατα καιρον συναξω αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.ΠΝΕΥΜΑ Κυριου επ᾿ εμε, ου εινεκεν εχρισε με· ευαγγελισασθαι πτωχοις απεσταλκε με, ιασασθαι τους συντετριμενους την καρδιαν, κηρυξαι αιχμαλωτοις αφεσιν και τυφλοις αναβλεψιν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.2| καλεσαι ενιαυτον Κυριου δεκτον και ημεραν ανταποδοσεως τω Θεω ημων, παρακαλεσαι παντας τους πενθουντας,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.3| δοθηναι τοις πενθουσι Σιων δοξαν αντι σποδου, αλειμμα ευφροσυνης τοις πενθουσι, καταστολην δοξης αντι πνευματος ακηδιας· και κληθησονται γενεαι δικαιοσυνης, φυτευμα Κυριου εις δοξαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.4| και οικοδομησουσιν ερημους αιωνιας, εξηρημωμενας προτερον εξαναστησουσι· και καινιουσι πολεις ερημους εξηρωμενας εις γενεας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.5| και ηξουσι αλλογενεις ποιμαινοντες τα προβατα σου, και αλλοφυλοι αροτηρες και αμπελουργοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.6| υμεις δε ιερεις Κυριου κληθησεσθε, λειτουργοι Θεου· ισχυν εθνων κατεδεσθε και εν τω πλουτω αυτων θαυμασθησεσθε. [αντι της αισχυνης υμων της διπλης και αντι της εντροπης αγαλλιασεται η μερις αυτων].<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.7| ουτως εκ δευτερας κληρονομησουσι την γην, και ευφροσυνη αιωνιος υπερ κεφαλης αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.8| εγω γαρ ειμι Κυριος ο αγαπων δικαιοσυνην και μισων αρπαγματα εξ αδικιας· και δωσω τον μοχθον αυτων δικαιοις και διαθηκην αιωνιον διαθησομαι αυτοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.9| και γνωσθησεται εν τοις εθνεσι το σπερμα αυτων και τα εκγονα αυτων εν μεσω των λαων· πας ο ορων αυτους επιγνωσεται αυτους, οτι ουτοι εισι σπερμα ηυλογημενον υπο Θεου 10 και ευφροσυνῃ ευφρανθησονται επι Κυριον. —᾿Αγαλλιασθω η ψυχη μου επι τω Κυριω· ενεδυσε γαρ με ιματιον σωτηριου και χιτωνα ευφροσυνης, ως νυμφιω περιεθηκε μοι μιτραν και ως νυμφην κατεκοσμησε με κοσμω.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 61.11| και ως γη αυξουσα το ανθος αυτης και ως κηπος τα σπερματα αυτου, ουτως ανατελει Κυριος δικαιοσυνην και αγαλλιαμα εναντιον παντων των εθνων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.ΔΙΑ Σιων ου σιωπησομαι και δια ῾Ιερουσαλημ ουκ ανησω, εως ἂν εξελθῃ ως φως η δικαιοσυνη μου, το δε σωτηριον μου ως λαμπας καυθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.2| και οψονται εθνη την δικαιοσυνην σου και βασιλεις την δοξαν σου, και καλεσει σε το ονομα σου το καινον, ὃ ο Κυριος ονομασει αυτο.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.3| και εσῃ στεφανος καλλους εν χειρι Κυριου και διαδημα βασιλειας εν χειρι Θεου σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.4| και ουκετι κληθησῃ Καταλελυμμενη, και η γη σου ου κληθησεται ετι ῎Ερημος· συ γαρ κληθησεται Θελημα εμον, και τη γη σου Οικουμενη, οτι ευδοκησε Κυριος εν σοι και η γη σου συνοικισθησεται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.5| και ως συνοικων νεανισκος παρθενω, ουτω κατοικησουσιν οι υιοι σου· και εσται ὃν τροπον ευφρανθησεται νυμφιος επι νυμφῃ, ουτως ευφρανθησεται Κυριος επι σοι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.6| και επι των τειχων σου, ῾Ιερουσαλημ, κατεστησα φυλακας ολην την ημεραν και ολην την νυκτα, οι δια τελους ου σιωπησονται μιμνησκομενοι Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.7| ουκ εστι γαρ υμιν ομοιος, εαν διορθωσῃ και ποιησῃ ῾Ιερουσαλημ γαυριαμα επι της γης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.8| ωμοσε Κυριος κατα της δεξιας αυτου και κατα της ισχυος του βραχιονος αυτου· ει ετι δωσω τον σιτον σου και τα βρωματα σου τοις εχθροις σου, και ει ετι πιονται υιοι αλλοτριοι τον οινον σου, εφ ω εμοχθησας·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.9| αλλ᾿ η οι συναγοντες φαγονται αυτα και αινεσουσι Κυριον, και οι συναγοντες πιονται αυτα εν ταις επαυλεσι ταις αγιαις μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.10| πορευεσθε δια των πυλων μου και οδοποιησατε τω λαω μου και τους λιθους τους εκ της οδου διαρριψατε· εξαρατε συσσημον εις τα εθνη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.11| ιδου γαρ Κυριος εποιησεν ακουστον εως εσχατου της γης· ειπατε τη θυγατρι Σιων· ιδου ο σωτηρ σοι παραγεγονεν εχων τον εαυτου μισθον και το εργον προ προσωπου αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 62.12| και καλεσει αυτον λαον αγιον, λελυτρωμενον υπο Κυριου· συ δε κληθησῃ επιζητουμενη πολις και ουκ εγκαταλελειμμενη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.ΤΙΣ ουτος ο παραγενομενος εξ ᾿Εδωμ, ερυθημα ιματιων εκ Βοσορ, ουτως ωραιος εν στολη βιᾳ μετα ισχυος; εγω διαλεγομαι δικαιοσυνην και κρισιν σωτηριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.2| διατι σου ερυθρα τα ιματια και τα ενδυματα σου ως απο πατητου ληνου; 3 πληρης καταπεπατημενης, και των εθνων ουκ εστιν ανηρ μετ᾿ εμου, και κατεπατησα αυτους εν θυμω μου και κατεθλασα αυτους ως γην και κατηγαγον το αιμα αυτων εις γην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.4| ημερα γαρ ανταποδοσεως επηλθεν αυτοις, και ενιαυτος λυτρωσεως παρεστι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.5| και επεβλεψα, και ουδεις βοηθος· και προσενοησα, και ουθεις αντελαμβανετο· και ερρυσατο αυτους ο βραχιων μου, και ο θυμος μου επεστη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.6| και κατεπατησα αυτους τη οργη μου και κατηγαγον το αιμα αυτων εις γην. — 7 Τον ελεον Κυριου εμνησθην, τας αρετας Κυριου εν πασιν, οις ημιν ανταποδιδωσι· Κυριος κριτης αγαθος τω οικω ᾿Ισραηλ, επαγει ημιν κατα το ελεος αυτου και κατα το πληθος της δικαιοσυνης αυτου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.8| και ειπεν· ουχ ο λαος μου τεκνα ου μη αθετησωσι; και εγενετο αυτοις εις σωτηριαν 9 εκ πασης θλιψεως αυτων. ου πρεσβυς ουδε αγγελος, αλλ᾿ αυτος Κυριος εσωσεν αυτους δια το αγαπαν αυτους και φειδεσθαι αυτων· αυτος ελυτρωσατο αυτους και ανελαβεν αυτους και υψωσεν αυτους πασας τας ημερας του αιωνος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.10| αυτοι δε ηπειθησαν και παρωξυναν το πνευμα το αγιον αυτου· και εστραφη αυτοις εις εχθραν, και αυτος επολεμησεν αυτους.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.11| και εμνησθη ημερων αιωνιων ο αναβιβασας εκ της γης τον ποιμενα των προβατων· που εστιν ο θεις εν αυτοις το πνευμα το αγιον; 12 ο αγαγων τη δεξια Μωυσην, ο βραχιων της δοξης αυτου; κατισχυσεν υδωρ απο προσωπου αυτου ποιησαι εαυτω ονομα αιωνιον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.13| ηγαγεν αυτους δια της αβυσσου ως ιππον δι᾿ ερημου, και ουκ εκοπιασαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.14| και ως κτηνη δια πεδιου, κατεβη πνευμα παρα Κυριου και ωδηγησεν αυτους· ουτως ηγαγες τον λαον σου ποιησαι σεαυτω ονομα δοξης. — 15 ᾿Επιστρεψον εκ του ουρανου και ιδε εκ του οικου του αγιου σου και δοξης· που εστιν ο ζηλος σου και η ισχυς σου; που εστι το πληθος του ελεους σου και των οικτιρμων σου, οτι ανεσχου ημων; 16 συ γαρ ει πατηρ ημων, οτι ῾Αβρααμ ουκ εγνω ημας, και ᾿Ισραηλ ουκ επεγνω ημας, αλλα συ, Κυριε, πατηρ ημων· ρυσαι ημας, απ᾿ αρχης το ονομα σου εφ᾿ ημας εστι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.17| τι επλανησας ημας, Κυριε, απο της οδου σου; εσκληρυνα τας καρδιας ημων του μη φοβεισθαι σε; επιστρεψον δια τους δουλους σου, δια τας φυλας της κληρονομιας σου,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.18| ινα μικρον κληρονομησωμεν του ορους του αγιου σου, οι υπεναντιοι ημων κατεπατησαν το αγιασμα σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63.19| εγενομεθα ως το απ᾿ αρχης, οτε ουκ ηρξας ημων ουδε επεκληθη το ονομα σου εφ᾿ ημας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.ΕΑΝ ανοιξῃς τον ουρανον, τρομος ληψεται απο σου ορη, και τακησονται,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.2| ως κηρος απο προσωπου πυρος τηκεται, και κατακαυσει πυρ τους υπεναντιους, και φανερον εσται το ονομα Κυριου εν τοις υπεναντιοις· απο προσωπου σου εθνη ταραχθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.3| οταν ποιης τα ενδοξα, τρομος ληψεται απο σου ορη.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.4| απο του αιωνος ουκ ηκουσαμεν, ουδε οι οφθαλμοι ημων ειδον Θεον πλην σου και τα εργα σου, α ποιησεις τοις υπομενουσιν ελεον.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.5| συναντησεται γαρ τοις ποιουσι το δικαιον, και των οδων σου μνησθησονται. ιδου συ ωργισθης, και ημεις ημαρτομεν· δια τουτο επλανηθημεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.6| και εγενηθημεν ως ακαθαρτοι παντες ημεις, ως ρακος αποκαθημενης πασα η δικαιοσυνη ημων· και εξερρυημεν ως φυλλα δια τας ανομιας ημων, ουτως ανεμος οισει ημας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.7| και ουκ εστιν ο επικαλουμενος το ονομα σου και ο μνησθεις αντιλαβεσθαι σου· οτι απεστρεψας το προσωπον σου αφ᾿ ημων και παρεδωκας ημας δια τας αμαρτιας ημων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.8| και νυν, Κυριε, πατηρ ημων συ, ημεις δε πηλος, εργα των χειρων σου παντες.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.9| μη οργιζου υμιν σφοδρα και μη εν καιρω μνησθης αμαρτιων ημων. και νυν επιβλεψον, οτι λαος σου παντες ημεις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.10| πολις του αγιου σου εγενηθη ερημος, Σιων ως ερημος εγενηθη, ῾Ιερουσαλημ εις καταραν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.11| ο οικος, το αγιον ημων, και η δοξα, ἣν ευλογησαν οι πατερες ημων, εγενηθη πυρικαυστος, και παντα ενδοξα ημων συνεπεσε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64.12| και επι πασι τουτοις ανεσχου, Κυριε, και εσιωπησας και εταπεινωσας ημας σφοδρα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.ΕΜΦΑΝΗΣ εγενηθην τοις εμε μη επερωτωσιν, ευρεθην τοις εμε μη ζητουσιν. ειπα· ιδου ειμι τω εθνει, οἳ ουκ εκαλεσαν μου το ονομα.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.2| εξεπετασα τας χειρας μου ολην την ημεραν προς λαον απειθουντα και αντιλεγοντα, οἳ ουκ επορευθησαν οδω αληθινη, αλλ᾿ οπισω των αμαρτιων αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.3| ο λαος ουτος ο παροξυνων με εναντιον εμου διαπαντος, αυτοι θυσιαζουσιν εν τοις κηποις και θυμιωσιν επι ταις πλινθοις τοις δαιμονιοις, α ουκ εστιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.4| εν τοις μνημασι και εν τοις σπηλαιοις κοιμωνται δι᾿ ενυπνια, οι εσθοντες κρεα υεια και ζωμον θυσιων, μεμολυμμενα παντα τα σκευη αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.5| οι λεγοντες· πορρω απ᾿ εμου, μη εγγισῃς μοι, οτι καθαρος ειμι· ουτος καπνος του θυμου μου, πυρ καιεται εν αυτω πασας τας ημερας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.6| ιδου γεγραπται ενωπιον μου· ου σιωπησω εως ἂν αποδωσω εις τον κολπον αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.7| τας αμαρτιας αυτων και των πατερων αυτων, λεγει Κυριος, οἳ εθυμιασαν επι των ορεων και επι των βουνων ωνειδισαν με, αποδωσω τα εργα αυτων εις τον κολπον αυτων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.8| Ουτως λεγει Κυριος· ὃν τροπον ευρεθησεται ο ρωξ εν τω βοτρυι και ερουσι· μη λυμηνῃ αυτον, οτι ευλογια εστιν εν αυτω, ουτως ποιησω ενεκεν του δουλευοντος μοι, τουτου ενεκεν ου μη απολεσω παντας.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.9| και εξαξω το εξ ᾿Ιακωβ σπερμα και το εξ ᾿Ιουδα, και κληρονομησει το ορος το αγιον μου, και κληρονομησουσιν οι εκλεκτοι μου και οι δουλοι μου και κατοικησουσιν εκει.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.10| και εσονται εν τω δρυμω επαυλεις ποιμνιων και φαραγξ ᾿Αχωρ εις αναπαυσιν βουκολιων τω λαω μου, οἳ εζητησαν με.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.11| υμεις δε οι εγκαταλιποντες με και επιλανθανομενοι το ορος το αγιον μου και ετοιμαζοντες τω δαιμονιω τραπεζαν και πληρουντες τη τυχῃ κερασμα,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.12| εγω παραδωσω υμας εις μαχαιραν, παντες εν σφαγη πεσεισθε· οτι ελαλησα υμας, και ουχ υπηκουσατε, ελαλησα και παρηκουσατε και εποιησατε το πονηρον εναντιον εμου και α ουκ εβουλομην, εξελεξασθε. — 13 Δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου οι δουλευσαντες μοι φαγονται, υμεις δε πεινασετε. ιδου οι δουλευοντες μοι πιονται, υμεις δε διψησετε· ιδου οι δουλευοντες μοι ευφρανθησονται, υμεις δε αισχυνθησεσθε·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.14| ιδου οι δουλευοντες μοι αγαλλιασονται εν ευφροσυνῃ, υμεις δε κεκραξεσθε δια τον πονον της καρδιας υμων και απο συντριβης πνευματος υμων ολολυξετε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.15| καταλειψετε γαρ το ονομα υμων εις πλησμονην τοις εκλεκτοις μου, υμας δε ανελει Κυριος· τοις δε δουλευουσι μοι κληθησεται ονομα καινον,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.16| ὃ ευλογηθησεται επι της γης· ευλογησουσι γαρ τον Θεον τον αληθινον, και οι ομνυοντες επι της γης ομουνται τον Θεον τον αληθινον· επιλησονται γαρ την θλιψιν αυτων την πρωτην, και ουκ αναβησεται αυτων επι την καρδιαν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.17| εσται γαρ ο ουρανος καινος και η γη καινη, και ου μη μνησθωσι των προτερων, ουδ᾿ ου μη επελθῃ αυτων επι την καρδιαν,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.18| αλλ᾿ ευφροσυνην και αγαλλιαμα ευρησουσιν εν αυτη· οτι ιδου εγω ποιω αγαλλιαμα ῾Ιερουσαλημ και τον λαον μου ευφροσυνην.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.19| αγαλλιασομαι επι ῾Ιερουσαλημ και ευφρανθησομαι επι τω λαω μου και ουκετι μη ακουσθη εν αυτη φωνη κλαυθμου ουδε φωνη κραυγης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.20| και ου μη γενηται ετι εκει αωρος και πρεσβυτης, ὃς ουκ εμπλησει τον χρονον αυτου· εσται γαρ ο νεος εκατον ετων, ο δε αποθνησκων αμαρτωλος εκατον ετων και επικαταρατος εσται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.21| και οικοδομησουσιν οικιας και αυτοι ενοικησουσι, και καταφυτευσουσι αμπελωνας και αυτοι φαγονται τα γεννηματα αυτων·<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.22| και ου μη οικοδομησουσι και αλλοι ενοικησουσι, και ου μη φυτευσουσι και αλλοι φαγονται· κατα γαρ τας ημερας του ξυλου της ζωης εσονται αι ημεραι του λαου μου· τα γαρ εργα των πονων αυτων παλαιωσουσιν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.23| οι δε εκλεκτοι μου ου κοπιασουσιν εις κενον ουδε τεκνοποιησουσιν εις καταραν, οτι σπερμα ευλογημενον υπο Θεου εστι, και τα εκγονα αυτων μετ᾿ αυτων εσονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65.24| και εσται πριν η κεκραξαι αυτους, εγω υπακουσομαι αυτων, ετι λαλουντων αυτων ερω· τι εστι; 25 τοτε λυκοι και αρνες βοσκηθησονται αμα, και λεων ως βους φαγεται αχυρα, οφις δε γην ως αρτον· ουκ αδικησουσιν ουδε μη λυμανουνται επι τω ορει τω αγιω μου, λεγει Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.ΟΥΤΩΣ λεγει Κυριος· ο ουρανος μοι θρονος, η δε γη υποποδιον των ποδων μου· ποιον οικον οικοδομησετε μοι; και ποιος τοπος της καταπαυσεως μου; 2 παντα γαρ ταυτα εποιησεν η χειρ μου, και εστιν εμα παντα ταυτα, λεγει Κυριος· και επι τινα επιβλεψω, αλλ᾿ η επι τον ταπεινον και ησυχιον και τρεμοντα τους λογους μου; 3 ο δε ανομος ο θυων μοι μοσχον ως ο αποκτενων κυνα, ο δε αναφερων σεμιδαλιν ως αιμα υειον, ο διδους λιβανον εις μνημοσυνον ως βλασφημος· και αυτοι εξελεξαντο τας οδους αυτων και τα βδελυγματα αυτων, α η ψυχη αυτων ηθελησε,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.4| καγω εκλεξομαι τα εμπαιγματα αυτων και τας αμαρτιας ανταποδωσω αυτοις· οτι εκαλεσα αυτους ουχ υπηκουσαν μου, ελαλησα και ουκ ηκουσαν, και εποιησαν το πονηρον εναντιον εμου και α ουκ ηβουλομην εξελεξαντο. — 5 ᾿Ακουσατε ρηματα Κυριου οι τρεμοντες τον λογον αυτου· ειπατε, αδελφοι ημων, τοις μισουσιν υμας και βδελυσσομενοις, ινα το ονομα Κυριου δοξασθη και οφθη εν τη ευφροσυνῃ αυτων, κακεινοι αισχυνθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.6| φωνη κραυγης εκ πολεως, φωνη εκ ναου, φωνη Κυριου ανταποδιδοντος ανταποδοσιν τοις αντικειμενοις.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.7| πριν η την ωδινουσαν τεκειν, πριν ελθειν τον πονον των ωδινων, εξεφυγε και ετεκεν αρσεν.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.8| τις ηκουσε τοιουτο, και τις εωρακεν ουτως; η ωδινε γη εν ημερᾳ μια, η και ετεχθη εθνος εις απαξ; οτι ωδινε και ετεκε Σιων τα παιδια αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.9| εγω δε εδωκα την προσδοκιαν ταυτην, και ουκ εμνησθης μου, ειπε Κυριος. ουκ ιδου εγω γεννωσαν και στειραν εποιησα; ειπεν ο Θεος σου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.10| ευφρανθητι, ῾Ιερουσαλημ, και πανηγυρισατε εν αυτη, παντες οι αγαπωντες αυτην, χαρητε αμα αυτη χαρα, παντες οσοι πενθειτε επ᾿ αυτη,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.11| ινα θηλασητε και εμπλησθητε απο μαστου παρακλησεως αυτης, ινα εκθηλασαντες τρυφησητε απο εισοδου δοξης αυτης.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.12| οτι ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εκκλινω εις αυτους ως ποταμος ειρηνης και ως χειμαρρους επικλυζων δοξαν εθνων· τα παιδια αυτων επ᾿ ωμων αρθησονται και επι γονατων παρακληθησονται.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.13| ως ει τινα μητηρ παρακαλεσει, ουτως καγω παρακαλεσω υμας, και εν ῾Ιερουσαλημ παρακληθησεσθε.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.14| και οψεσθε, και χαρησεται η καρδια υμων, και τα οστα υμων ως βοτανη ανατελει· και γνωσθησεται η χειρ Κυριου τοις φοβουμενοις αυτον, και απειλησει τοις απειθουσιν. — 15 ᾿Ιδου γαρ Κυριος ως πυρ ηξει και ως καταιγις τα αρματα αυτου αποδουναι εν θυμω εκδικησιν αυτου και αποσκορακισμον αυτου εν φλογι πυρος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.16| εν γαρ τω πυρι Κυριου κριθησεται πασα η γη και εν τη ρομφαιᾳ αυτου πασα σαρξ· πολλοι τραυματιαι εσονται υπο Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.17| οι αγνιζομενοι και καθαριζομενοι εις τους κηπους και εν τοις προθυροις εσθοντες κρεας υειον και τα βδελυγματα και τον μυν επι το αυτο αναλωθησονται, ειπε Κυριος,<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.18| καγω τα εργα αυτων και τον λογισμον αυτων επισταμαι. ερχομαι συναγαγειν παντα τα εθνη και τας γλωσσας, και ηξουσι και οψονται την δοξαν μου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.19| και καταλειψω επ᾿ αυτων σημεια και εξαποστελω εξ αυτων σεσωσμενους εις τα εθνη, εις Θαρσις και Φουδ και Λουδ και Μοσοχ και εις Θοβελ και εις την ῾Ελλαδα και εις τας νησους τας πορρω, οἳ ουκ ακηκοασι μου το ονομα ουδε εωρακασι μου την δοξαν, και αναγγελουσι την δοξαν μου εν τοις εθνεσι.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.20| και αξουσιν τους αδελφους υμων εκ παντων των εθνων δωρον Κυριω μεθ᾿ ιππων και αρματων εν λαμπηναις ημιονων μετα σκιαδιων εις την αγιαν πολιν ῾Ιερουσαλημ, ειπε Κυριος, ως ἂν ενεγκαισαν οι υιοι ᾿Ισραηλ τας θυσιας αυτων εμοι μετα ψαλμων εις τον οικον Κυριου.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.21| και απ᾿ αυτων ληψομαι εμοι ιερεις και Λευιτας, ειπε Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.22| ὃν τροπον γαρ ο ουρανος καινος και η γη καινη, α εγω ποιω, μενει ενωπιον εμου, λεγει Κυριος, ουτω στησεται το σπερμα υμων και το ονομα υμων.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.23| και εσται μηνα εκ μηνος και σαββατον εκ σαββατου ηξει πασα σαρξ του προσκυνησαι ενωπιον εμου εν ῾Ιερουσαλημ, ειπε Κυριος.<br>Μαλαχιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66.24| και εξελευσονται και οψονται τα κωλα των ανθρωπων των παραβεβηκοτων εν εμοι· ο γαρ σκωληξ αυτων ου τελευτησει, και το πυρ αυτων ου σβεσθησεται, και εσονται εις ορασιν πασῃ σαρκι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΤΟ ρημα του Θεου, ὃ εγενετο επι ῾Ιερεμιαν τον του Χελκιου εκ των ιερεων, ὃς κατῴκει εν ᾿Αναθωθ εν γη Βενιαμειν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| ως εγενηθη λογος του Θεου προς αυτον εν ταις ημεραις ᾿Ιωσια υιου ᾿Αμως βασιλεως ᾿Ιουδα, ετους τρισκαιδεκατου εν τη βασιλειᾳ αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και εγενετο εν ταις ημεραις ᾿Ιωακειμ υιου ᾿Ιωσια βασιλεως ᾿Ιουδα εως ενδεκατου ετους του Σεδεκια υιου ᾿Ιωσια βασιλεως ᾿Ιουδα, εως της αιχμαλωσιας ῾Ιερουσαλημ εν τω πεμπτω μηνι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| Και εγενετο λογος Κυριου προς με·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| προ του με πλασαι σε εν κοιλιᾳ επισταμαι σε και προ του σε εξελθειν εκ μητρας ηγιακα σε, προφητην εις εθνη τεθεικα σε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και ειπα· ω δεσποτα Κυριε, ιδου ουκ επισταμαι λαλειν, οτι νεωτερος εγω ειμι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και ειπε Κυριος προς με· μη λεγε οτι νεωτερος εγω ειμι, οτι προς παντας, ους εαν εξαποστειλω σε, πορευσῃ, και κατα παντα, οσα εαν εντειλωμαι σοι, λαλησεις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| μη φοβηθης απο προσωπου αυτων, οτι μετα σου εγω ειμι του εξαιρεισθαι σε, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και εξετεινε Κυριος την χειρα αυτου προς με και ηψατο του στοματος μου, και ειπε Κυριος προς με· ιδου δεδωκα τους λογους μου εις το στομα σου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| ιδου καθεστακα σε σημερον επι εθνη και επι βασιλειας εκριζουν και κατασκαπτειν και απολλυειν και ανοικοδομειν και καταφυτευειν. — 11 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων· τι συ ορας ῾Ιερεμια; και ειπε· βακτηριαν καρυΐνην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και ειπε Κυριος προς με· καλως εωρακας, διοτι εγρηγορα εγω επι τους λογους μου του ποιησαι αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και εγενετο λογος Κυριου εκ δευτερου προς με λεγων· τι συ ορας; και ειπα· λεβητα υποκαιομενον, και το προσωπον αυτου απο προσωπου βορρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και ειπε Κυριος προς με· απο προσωπου βορρα εκκαυθησεται τα κακα επι παντας τους κατοικουντας την γην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| διοτι ιδου εγω συγκαλω πασας τας βασιλειας της γης απο βορρα, λεγει Κυριος, και ηξουσι και θησουσιν εκαστος τον θρονον αυτου επι τα προθυρα των πυλων ῾Ιερουσαλημ και επι παντα τα τειχη τα κυκλω αυτης και επι πασας τας πολεις ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και λαλησω προς αυτους μετα κρισεως περι πασης της κακιας αυτων, ως εγκατελιπον με και εθυσαν θεοις αλλοτριοις και προσεκυνησαν τοις εργοις των χειρων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και συ περιζωσαι την οσφυν σου και αναστηθι και ειπον προς αυτους παντα, οσα ἂν εντειλωμαι σοι· μη φοβηθης απο προσωπου αυτων, μηδε πτοηθης εναντιον αυτων, οτι μετα σου εγω ειμι του εξαιρεισθαι σε, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| ιδου τεθεικα σε εν τη σημερον ημερᾳ ως πολιν οχυραν και ως τειχος χαλκουν, οχυρον πασι τοις βασιλευσιν ᾿Ιουδα και τοις αρχουσιν αυτου και τω λαω της γης,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και πολεμησουσι σε και ου μη δυνωνται προς σε, διοτι μετα σου εγω ειμι του εξαιρεισθαι σε, ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2 ΚΑΙ ειπε· ταδε λεγει Κυριος· εμνησθην ελεους νεοτητος σου και αγαπης τελειωσεως σου του εξακολουθησαι σε τω αγιω ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος 3 αγιος ᾿Ισραηλ· τω Κυριω αρχη γεννηματων αυτου· παντες οι εσθοντες αυτον πλημμελησουσι, κακα ηξει επ’ αυτους, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ακουσατε λογον Κυριου, οικος ᾿Ιακωβ, και πασα πατρια οικου ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ταδε λεγει Κυριος· τι ευροσαν οι πατερες υμων εν εμοι πλημμελημα, οτι απεστησαν μακραν απ’ εμου και επορευθησαν οπισω των ματαιων και εματαιωθησαν; 6 και ουκ ειπαν· που εστι Κυριος ο αναγαγων ημας εκ γης Αιγυπτου, ο καθοδηγησας ημας εν τη ερημω, εν γη απειρω και αβατω, εν γη ανυδρω και ακαρπω, εν γη, ᾗ ου διωδευσεν εν αυτη ανηρ ουθεν και ου κατῴκησεν εκει υιος ανθρωπου; 7 και ηγαγον υμας εις τον Καρμηλον του φαγειν υμας τους καρπους αυτου και τα αγαθα αυτου· και εισηλθατε και εμιανατε την γην μου και την κληρονομιαν μου εθεσθε εις βδελυγμα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| οι ιερεις ουκ ειπαν· που εστι Κυριος; και οι αντεχομενοι του νομου ουκ ηπισταντο με, και οι ποιμενες ησεβουν εις εμε, και οι προφηται επροφητευον τη Βααλ και οπισω ανωφελους επορευθησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| δια τουτο ετι κριθησομαι προς υμας λεγει Κυριος, και προς τους υιους των υιων υμων κριθησομαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| διοτι διελθετε εις νησους Χεττιειμ και ιδετε, και εις Κηδαρ αποστειλατε και νοησατε σφοδρα, και ιδετε ει γεγονε τοιαυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| ει αλλαξωνται εθνη θεους αυτων· και ουτοι ουκ εισι θεοι. ο δε λαος μου ηλλαξατο την δοξαν αυτου, εξ ἧς ουκ ωφεληθησονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| εξεστη ο ουρανος επι τουτω και εφριξεν επι πλειον σφοδρα, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| οτι δυο και πονηρα εποιησεν ο λαος μου· εμε εγκατελιπον πηγην υδατος ζωης, και ωρυξαν εαυτοις λακκους συντετριμμενους, οἳ ου δυνησονται υδωρ συνεχειν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| Μη δουλος εστιν ᾿Ισραηλ η οικογενης εστι; διατι εις προνομην εγενετο; 15 επ’ αυτον ωρυοντο λεοντες και εδωκαν την φωνην αυτων, οἳ εταξαν την γην αυτου εις ερημον, και αι πολεις αυτου κατεσκαφησαν παρα το μη κατοικεισθαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και υιοι Μεμφεως και Ταφνας εγνωσαν σε και κατεπαιζον σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ουχι ταυτα εποιησε σοι το καταλιπειν σε εμε; λεγει Κυριος ο Θεος σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και νυν τι σοι και τη οδω Αιγυπτου του πιειν υδωρ Γηων; και τι σοι και τη οδω ᾿Ασσυριων του πιειν υδωρ ποταμων; 19 παιδευσει σε η αποστασια σου, και η κακια σου ελεγξει σε· και γνωθι και ιδε, οτι πικρον σοι το καταλιπειν σε εμε, λεγει Κυριος ο Θεος σου· και ουκ ευδοκησα επι σοι, λεγει Κυριος ο Θεος σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| οτι απ’ αιωνος συνετριψας τον ζυγον σου, διεσπασας τους δεσμους σου και ειπας· ου δουλευσω σοι, αλλα πορευσομαι επι παντα βουνον υψηλον και υποκατω παντος ξυλου κατασκιου, εκει διαχυθησομαι εν τη πορνειᾳ μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| εγω δε εφυτευσα σε αμπελον καρποφορον πασαν αληθινην· πως εστραφης εις πικριαν, η αμπελος η αλλοτρια; 22 εαν αποπλυνῃ εν νιτρω και πληθυνῃς σεαυτη ποαν, κεκηλιδωσαι εν ταις αδικιαις σου εναντιον εμου, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| πως ερεις· ουκ εμιανθην και οπισω της Βααλ ουκ επορευθην; ιδε τας οδους σου εν τω πολυανδριω και γνωθι τι εποιησας. οψε φωνη αυτης ωλολυξε,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| τας οδους αυτης επλατυνεν εφ’ υδατα ερημου, εν επιθυμιαις ψυχης αυτης επνευματοφορειτο, παρεδοθη· τις επιστρεψει αυτην; παντες οι ζητουντες αυτην ου κοπιασουσιν, εν τη ταπεινωσει αυτης ευρησουσιν αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| αποστρεψον τον ποδα σου απο οδου τραχειας και τον φαρυγγα σου απο διψους. η δε ειπεν· ανδριουμαι· οτι ηγαπηκει αλλοτριους και οπισω αυτων επορευετο.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| ως αισχυνη κλεπτου οταν αλω, ουτως αισχυνθησονται οι υιοι ᾿Ισραηλ, αυτοι και οι βασιλεις αυτων και οι αρχοντες αυτων και οι ιερεις αυτων και οι προφηται αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.27| τω ξυλω ειπαν, οτι πατηρ μου ει συ, και τω λιθω· συ εγεννησας με, και εστρεψαν επ’ εμε νωτα και ου προσωπα αυτων· και εν τω καιρω των κακων αυτων ερουσιν· αναστα και σωσον ημας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| και που εισιν οι θεοι σου, ους εποιησας σεαυτω; ει αναστησονται και σωσουσι σε εν καιρω της κακωσεως σου; οτι κατ’ αριθμον των πολεων σου ησαν θεοι σου, ᾿Ιουδα, και κατ’ αριθμον διοδων της ῾Ιερουσαλημ εθυον τη Βααλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| ινατι λαλειτε προς με; παντες υμεις ησεβησατε και παντες υμεις ηνομησατε εις εμε, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| ματην επαταξα τα τεκνα υμων, παιδειαν ουκ εδεξασθε· μαχαιρα κατεφαγε τους προφητας υμων ως λεων ολοθρευων, και ουκ εφοβηθητε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| ακουσατε λογον Κυριου· ταδε λεγει Κυριος· μη ερημος εγενομην τω ᾿Ισραηλ η γη κεχερσωμενη; διατι ειπεν ο λαος μου· ου κυριευθησομεθα και ουχ ηξομεν προς σε ετι; 32 μη επιλησεται νυμφη τον κοσμον αυτης και παρθενος την στηθοδεσμιδα αυτης; ο δε λαος μου επελαθετο μου ημερας, ων ουκ εστιν αριθμος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| τι ετι καλον επιτηδευσεις εν ταις οδοις σου του ζητησαι αγαπησιν; ουχ ουτως· αλλα και συ επονηρευσω του μιαναι τας οδους σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και εν ταις χερσι σου ευρεθησαν αιματα ψυχων αθωων· ουκ εν διορυγμασιν ευρον αυτους, αλλ’ επι πασῃ δρυΐ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| και ειπας· αθωος ειμι, αλλα αποστραφητω ο θυμος αυτου απ’ εμου. ιδου εγω κρινομαι προς σε εν τω λεγειν σε· ουχ ημαρτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| τι κατεφρονησας σφοδρα του δευτερωσαι τας οδους σου; και απο Αιγυπτου καταισχυνθησῃ, καθως κατῃσχυνθης απο ᾿Ασσουρ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.37| οτι και εντευθεν εξελευσῃ, και αι χειρες σου επι της κεφαλης σου· οτι απωσατο Κυριος την ελπιδα σου, και ουκ ευοδωθησῃ εν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΕΑΝ εξαποστειλῃ ανηρ την γυναικα αυτου, και απελθῃ απ’ αυτου και γενηται ανδρι ετερω, μη ανακαμπτουσα ανακαμψει προς αυτον ετι; ου μιαινομενη μιανθησεται η γυνη εκεινη; και συ εξεπορνευσας εν ποιμεσι πολλοις· και ανεκαμπτες προς με; λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ἆρον τους οφθαλμους σου εις ευθειαν και ιδε· πως ουχι εξεφυρθης; επι ταις οδοις εκαθισας αυτοις ωσει κορωνη ερημουμενη και εμιανας την γην εν ταις πορνειαις σου και εν ταις κακιαις σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και εσχες ποιμενας πολλους εις προσκομμα σεαυτη· οψις πορνης εγενετο σοι, απηναισχυντησας προς παντας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ουχ ως οικον με εκαλεσας και πατερα και αρχηγον της παρθενιας σου; 5 μη διαμενει εις τον αιωνα η φυλαχθησεται εις νικος; ιδου ελαλησας και εποιησας τα πονηρα ταυτα και ηδυνασθης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| Και ειπε Κυριος προς με εν ταις ημεραις ᾿Ιωσιου του βασιλεως· ειδες α εποιησε μοι η κατοικια του ᾿Ισραηλ; επορευθησαν επι παν ορος υψηλον και υποκατω παντος ξυλου αλσωδους, και επορνευσαν εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και ειπα μετα το πορνευσαι αυτην ταυτα παντα· προς με αναστρεψον, και ουκ ανεστρεψε· και ειδε την ασυνθεσιαν αυτης η ασυνθετος ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και ειδον διοτι περι παντων ων κατεληφθη, εν οις εμοιχατο η κατοικια ᾿Ισραηλ, και εξαπεστειλα αυτην και εδωκα αυτη βιβλιον αποστασιου εις τας χειρας αυτης· και ουκ εφοβηθη η ασυνθετος ᾿Ιουδα και επορευθη και επορνευσε και αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και εγενετο εις ουθεν η πορνεια αυτης, και εμοιχευσε το ξυλον και τον λιθον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και εν πασι τουτοις ουκ απεστραφη προς με η ασυνθετος ᾿Ιουδα εξ ολης της καρδιας αυτης, αλλ’ επι ψευδει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και ειπε Κυριος προς με· εδικαιωσε την ψυχην αυτου ᾿Ισραηλ απο της ασυνθετου ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| πορευου και αναγνωθι τους λογους τουτους προς βορραν και ερεις· επιστραφηθι προς με, η κατοικια του ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος, και ου στηριω το προσωπον μου εφ’ υμας· οτι ελεημων εγω ειμι, λεγει Κυριος, και ου μηνιω υμιν εις τον αιωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| πλην, γνωθι την αδικιαν σου, οτι εις Κυριον τον Θεον σου ησεβησας και διεχεας τας οδους σου εις αλλοτριους υποκατω παντος ξυλου αλσωδους, της δε φωνης μου ουχ υπηκουσας, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| επιστραφητε, υιοι αφεστηκοτες, λεγει Κυριος, διοτι εγω κατακυριευσω υμων και ληψομαι υμας ενα εκ πολεως και δυο εκ πατριας και εισαξω υμας εις Σιων 15 και δωσω υμιν ποιμενας κατα την καρδιαν μου, και ποιμανουσιν υμας ποιμαινοντες μετ’ επιστημης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| και εσται εαν πληθυνθητε και αυξηθητε επι της γης, λεγει Κυριος, εν ταις ημεραις εκειναις, ουκ ερουσιν ετι· κιβωτος διαθηκης αγιου ᾿Ισραηλ, ουκ αναβησεται επι καρδιαν, ουκ ονομασθησεται ουδε επισκεφθησεται και ου ποιηθησεται ετι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| εν ταις ημεραις εκειναις και εν τω καιρω εκεινω καλεσουσι την ῾Ιερουσαλημ Θρονον Κυριου, και συναχθησονται παντα τα εθνη εις αυτην και ου πορευσονται ετι οπισω των ενθυμηματων της καρδιας αυτων της πονηρας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| εν ταις ημεραις εκειναις συνελευσονται ο οικος ᾿Ιουδα επι τον οικον του ᾿Ισραηλ, και ηξουσιν επι το αυτο απο γης βορρα και απο πασων των χωρων επι την γην, ἣν κατεκληρονομησα τους πατερας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και εγω ειπα· γενοιτο, Κυριε· οτι ταξω σε εις τεκνα και δωσω σοι γην εκλεκτην, κληρονομιαν Θεου παντοκρατορος εθνων. και ειπα· πατερα καλεσετε με και απ’ εμου ουκ αποστραφησεσθε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| πλην ως αθετει γυνη εις τον συνοντα αυτη, ουτως ηθετησεν εις εμε ο οικος ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| φωνη εκ χειλεων ηκουσθη κλαυθμου και δεησεως υιων ᾿Ισραηλ, οτι ηδικησαν εν ταις οδοις αυτων, επελαθοντο Θεου αγιου αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| επιστραφητε, υιοι, επιστρεφοντες, και ιασομαι τα συντριμματα υμων. ιδου δουλοι ημεις εσομεθα σοι, οτι συ Κυριος ο Θεος ημων ει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| οντως εις ψευδος ησαν οι βουνοι και η δυναμις των ορεων, πλην δια Κυριου Θεου ημων η σωτηρια του ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| η δε αισχυνη κατηναλωσε τους μοχθους των πατερων ημων απο νεοτητος ημων, τα προβατα αυτων και τους μοσχους αυτων και τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| εκοιμηθημεν εν τη αισχυνῃ ημων, και επεκαλυψεν ημας η ατιμια ημων, διοτι εναντι του Θεου ημων ημαρτομεν ημεις και οι πατερες ημων απο νεοτητος ημων εως της ημερας ταυτης και ουχ υπηκουσαμεν της φωνης Κυριου του Θεου ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΕΑΝ επιστραφη ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος, προς με επιστραφησεται· και εαν περιελῃ τα βδελυγματα αυτου εκ στοματος αυτου και απο του προσωπου μου ευλαβηθη 2 και ομοσῃ· ζη Κυριος μετα αληθειας εν κρισει και εν δικαιοσυνῃ, και ευλογησουσιν εν αυτω εθνη και εν αυτω αινεσουσι τω Θεω εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| οτι ταδε λεγει Κυριος τοις ανδρασιν ᾿Ιουδα και τοις κατοικουσιν ῾Ιερουσαλημ· νεωσατε εαυτοις νεωματα και μη σπειρητε επ’ ακανθαις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| περιτμηθητε τω Θεω υμων και περιτεμνεσθε την σκληροκαρδιαν υμων, ανδρες ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ, μη εξελθῃ ως πυρ ο θυμος μου και εκκαυθησεται, και ουκ εσται ο σβεσων απο προσωπου πονηριας επιτηδευματων υμων. — 5 ᾿Αναγγειλατε εν τω ᾿Ιουδᾳ, και ακουσθητω εν ῾Ιερουσαλημ· ειπατε· σημανατε επι της γης σαλπιγγι και κεκραξατε μεγα· ειπατε· συναχθητε και εισελθωμεν εις τας πολεις τας τειχηρεις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| αναλαβοντες φευγετε εις Σιων· σπευσατε, μη στητε, οτι κακα εγω επαγω απο βορρα και συντριβην μεγαλην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| ανεβη λεων εκ της μανδρας αυτου, εξολοθρευων εθνη εξηρε και εξηλθεν εκ του τοπου αυτου του θειναι την γην εις ερημωσιν, και αι πολεις καθαιρεθησονται παρα το μη κατοικεισθαι αυτας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| επι τουτοις περιζωσασθε σακκους και κοπτεσθε και αλαλαξατε, διοτι ουκ απεστραφη ο θυμος Κυριου αφ’ υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| και εσται εν εκεινῃ τη ημερᾳ, λεγει Κυριος, απολειται η καρδια του βασιλεως και η καρδια των αρχοντων, και οι ιερεις εκστησονται, και οι προφηται θαυμασονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και ειπα· ω δεσποτα Κυριε, αρα γε απατων ηπατησας τον λαον τουτον και την ῾Ιερουσαλημ λεγων· ειρηνη εσται υμιν, και ιδου ηψατο η μαχαιρα εως της ψυχης αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| εν τω καιρω εκεινω ερουσι τω λαω τουτω και τη ῾Ιερουσαλημ· πνευμα πλανησεως εν τη ερημω, οδος της θυγατρος του λαου μου ουκ εις καθαρον ουδ’ εις αγιον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| πνευμα πληρωσεως ηξει μοι· νυν δε εγω λαλω κριματα μου προς αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ιδου ως νεφελη αναβησεται και ως καταιγις τα αρματα αυτου, κουφοτεροι αετων οι ιπποι αυτου· ουαι ημιν, οτι ταλαιπωρουμεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| αποπλυνε απο κακιας την καρδιαν σου, ῾Ιερουσαλημ, ινα σωθης· εως ποτε υπαρχουσιν εν σοι διαλογισμοι πονων σου; 15 διοτι φωνη αγγελλοντος εκ Δαν ηξει, και ακουσθησεται πονος εξ ορους ᾿Εφραιμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| αναμνησατε εθνη, ιδου ηκασιν· αναγγειλατε εν ῾Ιερουσαλημ, συντροφαι ερχονται εκ γης μακροθεν και εδωκαν επι τας πολεις ᾿Ιουδα φωνην αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| ως φυλασσοντες αγρον εγενοντο επ’ αυτην κυκλω, οτι εμου ημελησας, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| αι οδοι σου και τα επιτηδευματα σου εποιησαν ταυτα σοι· αυτη η κακια σου, οτι πικρα, οτι ηψατο εως της καρδιας σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| την κοιλιαν μου, την κοιλιαν μου αλγω, και τα αισθητηρια της καρδιας μου· μαιμασσει η ψυχη μου, σπαρασσεται η καρδια μου, ου σιωπησομαι, οτι φωνην σαλπιγγος ηκουσεν η ψυχη μου, κραυγην πολεμου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και ταλαιπωριαν συντριμμον επικαλειται, οτι τεταλαιπωρηκε πασα η γη· αφνω τεταλαιπωρηκεν η σκηνη, διεσπασθησαν αι δερρεις μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| εως ποτε οψομαι φευγοντας ακουων φωνην σαλπιγγων; 22 διοτι οι ηγουμενοι του λαου μου εμε ουκ ᾔδεισαν, υιοι αφρονες εισι και ου συνετοι· σοφοι εισι του κακοποιησαι, το δε καλως ποιησαι ουκ επεγνωσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| επεβλεψα επι την γην, και ιδου ουθεν, και εις τον ουρανον, και ουκ ην τα φωτα αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| ειδον τα ορη, και ην τρεμοντα, και παντας τους βουνους ταρασσομενους·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| επεβλεψα, και ιδου ουκ ην ανθρωπος, και παντα τα πετεινα του ουρανου επτοειτο·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| ειδον, και ιδου ο Καρμηλος ερημος, και πασαι αι πολεις εμπεπυρισμεναι πυρι απο προσωπου Κυριου, και απο προσωπου οργης θυμου αυτου ηφανισθησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.27| ταδε λεγει Κυριος· ερημος εσται πασα η γη, συντελειαν δε ου μη ποιησω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| επι τουτοις πενθειτω η γη, και συσκοτασατω ο ουρανος ανωθεν, διοτι ελαλησα και ου μετανοησω, ωρμησα και ουκ αποστρεψω απ’ αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| απο φωνης ιππεως και εντεταμενου τοξου ανεχωρησε πασα η χωρα· εισεδυσαν εις τα σπηλαια και εις τα αλση εκρυβησαν και επι τας πετρας ανεβησαν· πασα πολις εγκατελειφθη, ου κατοικει εν αυταις ανθρωπος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| και συ τι ποιησεις, εαν περιβαλῃ κοκκινον και κοσμησῃ κοσμω χρυσω, εαν εγχρισῃ στιβι τους οφθαλμους σου; ει ματαιον ωραισμος σου· απωσαντο σε οι ερασται σου, την ψυχην σου ζητουσιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| οτι φωνην ως ωδινουσης ηκουσα, του στεναγμου σου ως πρωτοτοκουσης, φωνη θυγατρος Σιων· εκλυθησεται και παρησει τας χειρας αυτης· οιμοι εγω, οτι εκλειπει η ψυχη μου επι τοις ανῃρημενοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΠΕΡΙΔΡΑΜΕΤΕ εν ταις οδοις ῾Ιερουσαλημ και ιδετε και γνωτε και ζητησατε εν ταις πλατειαις αυτης, εαν ευρητε ανδρα, ει εστι ποιων κριμα και ζητων πιστιν, και ιλεως εσομαι αυτοις, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| ζη Κυριος, λεγουσι· δια τουτο ουκ εν ψευδεσιν ομνυουσι; 3 Κυριε, οι οφθαλμοι σου εις πιστιν· εμαστιγωσας αυτους, και ουκ επονεσαν, συνετελεσας αυτους, και ουκ ηθελησαν δεξασθαι παιδειαν· εστερεωσαν τα προσωπα αυτων υπερ πετραν και ουκ ηθελησαν επιστραφηναι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εγω ειπα· ισως πτωχοι εισι, διοτι ουκ εδυνασθησαν, οτι ουκ εγνωσαν οδον Κυριου και κρισιν Θεου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| πορευσομαι προς τους αδρους και λαλησω αυτοις, οτι αυτοι επεγνωσαν οδον Κυριου και κρισιν Θεου· και ιδου ομοθυμαδον συνετριψαν ζυγον, διερρηξαν δεσμους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| δια τουτο επαισεν αυτους λεων εκ του δρυμου, και λυκος εως των οικιων ωλοθρευσεν αυτους, και παρδαλις εγρηγορησεν επι τας πολεις αυτων· παντες οι εκπορευομενοι απ’ αυτων θηρευθησονται, οτι επληθυναν ασεβειας αυτων, ισχυσαν εν ταις αποστροφαις αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| ποιᾳ τουτων ιλεως γενωμαι σοι; οι υιοι σου εγκατελιπον με και ωμνυον εν τοις ουκ ουσι θεοις· και εχορτασα αυτους και εμοιχωντο και εν οικοις πορνων κατελυον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| ιπποι θηλυμανεις εγενηθησαν, εκαστος επι την γυναικα του πλησιον αυτου εχρεμετιζον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| μη επι τουτοις ουκ επισκεψομαι; λεγει Κυριος. η εν εθνει τοιουτω ουκ εκδικησει η ψυχη μου; 10 αναβητε επι τους προμαχωνας αυτης και κατασκαψατε, συντελειαν δε μη ποιησητε· υπολιπεσθε τα υποστηριγματα αυτης, οτι του Κυριου εισιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| οτι αθετων ηθετησεν εις εμε, λεγει Κυριος, οικος ᾿Ισραηλ και οικος ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| εψευσατο τω Κυριω αυτων και ειπαν· ουκ εστι ταυτα· ουχ ηξει εφ’ ημας κακα, και μαχαιραν και λιμον ουκ οψομεθα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| οι προφηται ημων ησαν εις ανεμον, και λογος Κυριου ουχ υπηρχεν εν αυτοις· ουτως εσται αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος παντοκρατωρ· ανθ’ ων ελαλησατε το ρημα τουτο, ιδου εγω δεδωκα τους λογους μου εις το στομα σου πυρ και τον λαον τουτον ξυλα, και καταφαγεται αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| ιδου εγω επαγω εφ’ υμας εθνος πορρωθεν, οικος ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος, εθνος ου ουκ ακουσει της φωνης της γλωσσης αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| παντες ισχυροι και κατεδονται τον θερισμον υμων 17 και τους αρτους υμων και κατεδονται τους υιους υμων και τας θυγατερας υμων και κατεδονται τα προβατα υμων και τους μοσχους υμων και κατεδονται τους αμπελωνας υμων και τους συκωνας υμων και τους ελαιωνας υμων· και αλοησουσι τας πολεις τας οχυρας υμων, εφ’ αις υμεις πεποιθατε επ’ αυταις, εν ρομφαιᾳ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| και εσται εν ταις ημεραις εκειναις, λεγει Κυριος ο Θεος σου, ου μη ποιησω υμας εις συντελειαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και εσται οταν ειπητε· τινος ενεκεν εποιησε Κυριος ο Θεος ημων ημιν παντα ταυτα; και ερεις αυτοις· ανθ’ ων εδουλευσατε θεοις αλλοτριοις εν τη γη υμων, ουτως δουλευσετε αλλοτριοις εν τη γη ουχ υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| αναγγειλατε ταυτα εις τον οικον ᾿Ιακωβ, και ακουσθητω εν τω οικω ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| ακουσατε δη ταυτα, λαος μωρος και ακαρδιος, οφθαλμοι αυτοις και ου βλεπουσιν, ωτα αυτοις και ουκ ακουουσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| μη εμε ου φοβηθησεσθε; λεγει Κυριος, η απο προσωπου μου ουκ ευλαβηθησεσθε; τον ταξαντα αμμον οριον τη θαλασσῃ, προσταγμα αιωνιον, και ουχ υπερβησεται αυτο, και ταραχθησεται και ου δυνησεται, και ηχησουσι τα κυματα αυτης και ουχ υπερβησεται αυτο.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| τω δε λαω τουτω εγενηθη καρδια ανηκοος και απειθης, και εξεκλιναν και απηλθοσαν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| και ουκ ειπον εν τη καρδιᾳ αυτων· φοβηθωμεν δη Κυριον τον Θεον ημων, τον διδοντα ημιν υετον πρωιμον και οψιμον κατα καιρον πληρωσεως προσταγματος θερισμου και εφυλαξεν ημιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| αι ανομιαι υμων εξεκλιναν ταυτα, και αι αμαρτιαι υμων απεστησαν τα αγαθα αφ’ υμων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| οτι ευρεθησαν εν τω λαω μου ασεβεις και παγιδας εστησαν του διαφθειραι ανδρας και συνελαμβανοσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| ως παγις εφεσταμενη πληρης πετεινων, ουτως οι οικοι αυτων πληρεις δολου· δια τουτο εμεγαλυνθησαν και επλουτησαν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| και παρεβησαν κρισιν, ουκ εκριναν κρισιν ορφανου και κρισιν χηρας ουκ εκρινοσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| μη επι τουτοις ουκ επισκεψομαι; λεγει Κυριος, η εν εθνει τω τοιουτω ουκ εκδικησει η ψυχη μου; 30 εκστασις και φρικτα εγενηθη επι της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| οι προφηται προφητευουσιν αδικα, και οι ιερεις επεκροτησαν ταις χερσιν αυτων, και ο λαος μου ηγαπησεν ουτως· και τι ποιησετε εις τα μετα ταυτα;<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΕΝΙΣΧΥΣΑΤΕ, υιοι Βενιαμιν, εκ μεσου της ῾Ιερουσαλημ και εν Θεκουε σημανατε σαλπιγγι και υπερ Βαιθαχαρμα αρατε σημειον, οτι κακα εκκεκυφεν απο βορρα, και συντριβη μεγαλη γινεται,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και αφαιρεθησεται το υψος σου, θυγατερ Σιων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| εις αυτην ηξουσι ποιμενες και τα ποιμνια αυτων και πηξουσιν επ’ αυτην σκηνας κυκλω και ποιμανουσιν εκαστος τη χειρι αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| παρασκευασασθε επ’ αυτην εις πολεμον, αναστητε και αναβωμεν επ’ αυτην μεσημβριας· ουαι ημιν, οτι κεκλικεν η ημερα, οτι εκλειπουσιν αι σκιαι της εσπερας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| αναστητε και αναβωμεν επ’ αυτην νυκτι και διαφθειρωμεν τα θεμελια αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| οτι ταδε λεγει Κυριος· εκκοψον τα ξυλα αυτης, εκχεον επι ῾Ιερουσαλημ δυναμιν· ω πολις ψευδης, ολη καταδυναστεια εν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| ως ψυχει λακκος υδωρ, ουτω ψυχει κακια αυτης· ασεβεια και ταλαιπωρια ακουσθησεται εν αυτη επι προσωπον αυτης διαπαντος. πονω και μαστιγι 8 παιδευθησῃ ῾Ιερουσαλημ, μη αποστη η ψυχη μου απο σου, μη ποιησω σε αβατον γην, ητις ου κατοικηθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| οτι ταδε λεγει Κυριος· καλαμασθε, καλαμασθε ως αμπελον τα καταλοιπα του ᾿Ισραηλ, επιστρεψατε ως ο τρυγων επι τον καρταλλον αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| προς τινα λαλησω και διαμαρτυρωμαι, και εισακουσεται; ιδου απεριτμητα τα ωτα αυτων, και ου δυνησονται ακουειν· ιδου το ρημα Κυριου εγενετο αυτοις εις ονειδισμον, ου μη βουληθωσιν αυτο ακουσαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| και τον θυμον μου επλησα και επεσχον και ου συνετελεσα αυτους. εκχεω επι νηπια εξωθεν και επι συναγωγην νεανισκων αμα, οτι ανηρ και γυνη συλληφθησονται, πρεσβυτερος μετα πληρους ημερων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και μεταστραφησονται αι οικιαι αυτων εις ετερους, αγροι και αι γυναικες αυτων επι το αυτο, οτι εκτενω την χειρα μου επι τους κατοικουντας την γην ταυτην, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| οτι απο μικρου αυτων και εως μεγαλου παντες συνετελεσαντο ανομα, απο ιερεως και εως ψευδοπροφητου παντες εποιησαν ψευδη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και ιωντο συντριμμα του λαου μου εξουθενουντες και λεγοντες· ειρηνη — ειρηνη. και που εστιν ειρηνη; 15 κατῃσχυνθησαν, οτι εξελιποσαν· και ουδ’ ως καταισχυνομενοι κατῃσχυνθησαν και την ατιμιαν αυτων ουκ εγνωσαν. δια τουτο πεσουνται εν τη πτωσει αυτων και εν καιρω επισκοπης απολουνται, ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.16| ταδε λεγει Κυριος· στητε επι ταις οδοις και ιδετε, και ερωτησατε τριβους Κυριου αιωνιους και ιδετε ποια εστιν η οδος η αγαθη, και βαδιζετε εν αυτη, και ευρησετε αγνισμον ταις ψυχαις υμων. και ειπαν· ου πορευσομεθα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| καθεστακα εφ’ υμας σκοπους, ακουσατε της φωνης της σαλπιγγος· και ειπαν· ουκ ακουσομεθα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| δια τουτο ηκουσαν τα εθνη και οι ποιμαινοντες τα ποιμνια αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| ακουε, γη· ιδου εγω επαγω επι τον λαον τουτον κακα, τον καρπον αποστροφης αυτων, οτι των λογων μου ου προσεσχον και τον νομον μου απωσαντο.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| ινατι μοι λιβανον εκ Σαβα φερετε και κιναμωμον εκ γης μακροθεν; τα ολοκαυτωματα υμων ουκ εισι δεκτα, και αι θυσιαι υμων ουχ ηδυναν μοι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω διδωμι επι τον λαον τουτον ασθενειαν, και ασθενησουσιν εν αυτω πατερες και υιοι αμα, γειτων και ο πλησιον αυτου απολουνται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| ταδε λεγει Κυριος· ιδου λαος ερχεται απο βορρα, και εθνη εξεγερθησονται απ’ εσχατου της γης·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| τοξον και ζιβυνην κρατησουσιν, ιταμος εστι και ουκ ελεησει, φωνη αυτου ως θαλασσα κυμαινουσα, εφ’ ιπποις και αρμασι παραταξεται ως πυρ εις πολεμον προς σε, θυγατερ Σιων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| ηκουσαμεν την ακοην αυτων, παρελυθησαν αι χειρες ημων, θλιψις κατεσχεν ημας, ωδινες ως τικτουσης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| μη εκπορευεσθε εις αγρον και εν ταις οδοις μη βαδιζετε, οτι ρομφαια των εχθρων παροικει κυκλοθεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| θυγατερ λαου μου, περιζωσαι σακκον, καταπασσε εν σποδω, πενθος αγαπητου ποιησαι σεαυτη, κοπετον οικτρον, οτι εξαιφνης ηξει ταλαιπωρια εφ’ υμας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| δοκιμαστην δεδωκα σε εν λαοις δεδοκιμασμενοις, και γνωσῃ με εν τω δοκιμασαι με την οδον αυτων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| παντες ανηκοοι, πορευομενοι σκολιως, χαλκος και σιδηρος, παντες διεφθαρμενοι εισιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| εξελιπε φυσητηρ απο πυρος, εξελιπε μολυβδος· εις κενον αργυροκοπος αργυροκοπει, πονηρια αυτων ουκ ετακη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| αργυριον αποδεδοκιμασμενον καλεσατε αυτους, οτι απεδοκιμασεν αυτους Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2 ΑΚΟΥΣΑΤΕ λογον Κυριου πασα ᾿Ιουδαια.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· διορθωσατε τας οδους υμων και τα επιτηδευματα υμων, και κατοικιω υμας εν τω τοπω τουτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| μη πεποιθατε εφ’ εαυτοις επι λογοις ψευδεσιν, οτι το παραπαν ουκ ωφελησουσιν υμας λεγοντες· ναος Κυριου, ναος Κυριου εστιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| οτι εαν διορθουντες διορθωσητε τας οδους υμων και τα επιτηδευματα υμων και ποιουντες ποιησητε κρισιν ανα μεσον ανδρος και ανα μεσον του πλησιον αυτου 6 και προσηλυτον και ορφανον και χηραν μη καταδυναστευσητε και αιμα αθωον μη εκχεητε εν τω τοπω τουτω και οπισω θεων αλλοτριων μη πορευησθε εις κακον υμιν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| και κατοικιω υμας εν τω τοπω τουτω, εν γη, ᾗ εδωκα τοις πατρασιν υμων εξ αιωνος και εως αιωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ει δε υμεις πεποιθατε επι λογοις ψευδεσιν, οθεν ουκ ωφεληθησεσθε,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| και φονευετε και μοιχασθε και κλεπτετε και ομνυετε επ’ αδικω και θυμιατε τη Βααλ και επορευεσθε οπισω θεων αλλοτριων, ων ουκ οιδατε, του κακως ειναι υμιν 10 και ηλθετε και εστητε ενωπιον εμου εν τω οικω, ου επικεκληται το ονομα μου επ’ αυτω, και ειπατε· απεσχημεθα του μη ποιειν παντα τα βδελυγματα ταυτα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| μη σπηλαιον λῃστων ο οικος μου, ου επικεκληται το ονομα μου επ’ αυτω εκει, ενωπιον υμων; και ιδου εγω εωρακα, λεγει Κυριος,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| οτι πορευθητε εις τον τοπον μου τον εν Σηλω, ου κατεσκηνωσα το ονομα μου εκει εμπροσθεν, και ιδετε α εποιησα αυτω απο προσωπου κακιας λαου μου ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| και νυν ανθ’ ων εποιησατε παντα τα εργα ταυτα, και ελαλησα προς υμας και ουκ ηκουσατε μου, και εκαλεσα υμας και ουκ απεκριθητε,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| τοινυν καγω ποιησω τω οικω τουτω, ω επικεκληται το ονομα μου επ’ αυτω, εφ’ ω υμεις πεποιθατε επ’ αυτω, και τω τοπω, ω εδωκα υμιν και τοις πατρασιν υμων, καθως εποιησα τη Σηλω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| και απορριψω υμας απο προσωπου μου, καθως απερριψα τους αδελφους υμων, παν το σπερμα ᾿Εφραιμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και συ μη προσευχου περι του λαου τουτου και μη αξιου του ελεηθηναι αυτους και μη ευχου και μη προσελθῃς μοι περι αυτων, οτι ουκ εισακουσομαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| η ουχ ορας τι αυτοι ποιουσιν εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και εν ταις οδοις ῾Ιερουσαλημ; 18 οι υιοι αυτων συλλεγουσι ξυλα, και οι πατερες αυτων καιουσι πυρ, και αι γυναικες αυτων τριβουσι σταις του ποιησαι χαυωνας τη στρατια του ουρανου, και εσπεισαν σπονδας θεοις αλλοτριοις, ινα παροργισωσι με.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| μη εμε αυτοι παροργιζουσι; λεγει Κυριος· ουχι εαυτους, οπως καταισχυνθη τα προσωπα αυτων; 20 δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου οργη και θυμος μου χειται επι τον τοπον τουτον και επι τους ανθρωπους και επι τα κτηνη και επι παν ξυλον του αγρου αυτων και επι τα γεννηματα της γης, και καυθησεται και ου σβεσθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| ταδε λεγει Κυριος· τα ολοκαυτωματα υμων συναγαγετε μετα των θυσιων υμων και φαγετε κρεα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| οτι ουκ ελαλησα προς τους πατερας υμων και ουκ ενετειλαμην αυτοις εν ημερᾳ, ᾗ ανηγαγον αυτους εκ γης Αιγυπτου, περι ολοκαυτωματων και θυσιας·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| αλλ’ η το ρημα τουτο ενετειλαμην αυτοις, λεγων· ακουσατε της φωνης μου, και εσομαι υμιν εις Θεον, και υμεις εσεσθε μοι εις λαον· και πορευεσθε εν πασαις ταις οδοις μου, αις ἂν εντειλωμαι υμιν, οπως ἂν ευ η υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και ουκ ηκουσαν μου, και ου προσεσχε το ους αυτων, αλλ’ επορευθησαν εν τοις ενθυμημασι της καρδιας αυτων της κακης και εγενηθησαν εις τα οπισθεν και ουκ εις τα εμπροσθεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| αφ’ ἧς ημερας εξηλθοσαν οι πατερες αυτων εκ γης Αιγυπτου και εως της ημερας ταυτης, και εξαπεστειλα προς υμας παντας τους δουλους μου, τους προφητας, ημερας και ορθρου, και απεστειλα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και ουκ εισηκουσαν μου, και ου προσεσχε το ους αυτων, και εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων υπερ τους πατερας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| και ερεις αυτοις τουτον τον λογον· τουτο το εθνος, ὃ ουκ ηκουσε της φωνης Κυριου ουδε εδεξατο παιδειαν, εξελιπεν η πιστις εκ στοματος αυτων. — 29 Κειραι την κεφαλην σου και απορριπτε και αναλαβε επι χειλεων θρηνον, οτι απεδοκιμασε Κυριος και απωσατο την γενεαν την ποιουσαν ταυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.30| οτι εποιησαν οι υιοι ᾿Ιουδα το πονηρον εναντιον εμου, λεγει Κυριος· εταξαν τα βδελυγματα αυτων εν τω οικω, ου επικεκληται το ονομα μου επ’ αυτον, του μιαναι αυτον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.31| και ᾠκοδομησαν τον βωμον του Ταφεθ, ος εστιν εν φαραγγι υιου ᾿Εννομ, του κατακαιειν τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων εν πυρι, ὃ ουκ ενετειλαμην αυτοις και ου διενοηθην εν τη καρδιᾳ μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.32| δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και ουκ ερουσιν ετι· Βωμος του Ταφεθ και φαραγξ υιου ᾿Εννομ, αλλ’ η Φαραγξ των ανῃρημενων, και θαψουσιν εν τω Ταφεθ δια το μη υπαρχειν τοπον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.33| και εσονται οι νεκροι του λαου τουτου εις βρωσιν τοις πετεινοις του ουρανου και τοις θηριοις της γης, και ουκ εσται ο αποσοβων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.34| και καταλυσω εκ πολεων ᾿Ιουδα και εκ διοδων ῾Ιερουσαλημ φωνην ευφραινομενων και φωνην χαιροντων, φωνην νυμφιου και φωνην νυμφης, οτι εις ερημωσιν εσται πασα η γη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΕΝ τω καιρω εκεινω, λεγει Κυριος, εξοισουσι τα οστα των βασιλεων ᾿Ιουδα και τα οστα των αρχοντων αυτου και τα οστα των ιερεων και τα οστα προφητων και τα οστα των κατοικουντων εν ῾Ιερουσαλημ εκ των ταφων αυτων 2 και ψυξουσιν αυτα προς τον ηλιον και την σεληνην και προς παντας τους αστερας και προς πασαν την στρατιαν του ουρανου, α ηγαπησαν, και οις εδουλευσαν και ων επορευθησαν οπισω αυτων και ων αντειχοντο και οις προσεκυνησαν αυτοις· ου κοπησονται και ου ταφησονται, και εσονται εις παραδειγμα επι προσωπου της γης,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| οτι ειλοντο τον θανατον η την ζωην, και πασι τοις καταλοιποις τοις καταλειφθεισιν απο της γενεας εκεινης εν παντι τοπω, ου εαν εξωσω αυτους εκει. — 4 ῞Οτι ταδε λεγει Κυριος· μη ο πιπτων ουκ ανισταται; η ο αποστρεφων ουκ αναστρεφει; 5 διατι απεστρεψεν ο λαος μου ουτος αποστροφην αναιδη και κατεκρατηθησαν εν τη προαιρεσει αυτων και ουκ ηθελησαν του επιστρεψαι; 6 ενωτισασθε δη και ακουσατε· ουχ ουτω λαλησουσιν· ουκ εστιν ανθρωπος μετανοων απο της κακιας αυτου, λεγων· τι εποιησα; διελιπεν ο τρεχων απο του δρομου αυτου ως ιππος καθιδρος εν χρεμετισμω αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και η ασιδα εν τω ουρανω εγνω τον καιρον αυτης, τρυγων και χελιδων, αγρου στρουθια εφυλαξαν καιρους εισοδων εαυτων, ο δε λαος μου ουτος ουκ εγνω τα κριματα Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| πως ερειτε· οτι σοφοι εσμεν ημεις, και νομος Κυριου μεθ’ ημων εστιν; εις ματην εγενηθη σχοινος ψευδης γραμματευσιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| ᾐσχυνθησαν σοφοι και επτοηθησαν και εαλωσαν, οτι τον λογον Κυριου απεδοκιμασαν· σοφια τις εστιν εν αυτοις; 10 δια τουτο δωσω τας γυναικας αυτων ετεροις και τους αγρους αυτων τοις κληρονομοις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και συναξουσι τα γεννηματα αυτων, λεγει Κυριος, ουκ εστι σταφυλη εν ταις αμπελοις, και ουκ εστι συκα εν ταις συκαις, και τα φυλλα κατερρυηκεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| επι τι ημεις καθημεθα; συναχθητε και εισελθωμεν εις τας πολεις τας οχυρας και απορριφωμεν, οτι Θεος απερριψεν ημας και εποτισεν ημας υδωρ χολης, οτι ημαρτομεν εναντιον αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| συνηχθημεν εις ειρηνην, και ουκ ην αγαθα· εις καιρον ιασεως, και ιδου σπουδη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| εκ Δαν ακουσομεθα φωνην οξυτητος ιππων αυτου, απο φωνης χρεμετισμου ιππασιας ιππων αυτου εσεισθη πασα η γη· και ηξει και καταφαγεται την γην και το πληρωμα αυτης, πολιν και τους κατοικουντας εν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| διοτι ιδου εγω εξαποστελλω εις υμας οφεις θανατουντας, οις ουκ εστιν επασαι, και δηξονται υμας 18 ανιατα μετ’ οδυνης καρδιας υμων απορουμενης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.19| ιδου φωνη κραυγης θυγατρος λαου μου απο γης μακροθεν· μη Κυριος ουκ εστιν εν Σιων; η βασιλευς ουκ εστιν εκει; διατι παρωργισαν με εν τοις γλυπτοις αυτων και εν ματαιοις αλλοτριοις; 20 διηλθε θερος, παρηλθεν αμητος, και ημεις ου διεσωθημεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| επι συντριμματι θυγατρος λαου μου εσκοτωθην· εν αποριᾳ κατισχυσαν με ωδινες ως τικτουσης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| μη ρητινη ουκ εστιν εν Γαλααδ, η ιατρος ουκ εστιν εκει; διατι ουκ ανεβη ιασις θυγατρος λαου μου;<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΤΙΣ δωσει κεφαλη μου υδωρ και οφθαλμοις μου πηγην δακρυων, και κλαυσομαι τον λαον μου τουτον ημερας και νυκτος, τους τετραυματισμενους θυγατρος λαου μου; 2 τις δῴη μοι εν τη ερημω σταθμον εσχατον και καταλειψω τον λαον μου και απελευσομαι απ’ αυτων; οτι παντες μοιχωνται, συνοδος αθετουντων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και ενετειναν την γλωσσαν αυτων ως τοξον, ψευδος και ου πιστις ενισχυσεν επι της γης, οτι εκ κακων εις κακα εξηλθοσαν και εμε ουκ εγνωσαν, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| εκαστος απο του πλησιον αυτου φυλαξασθε και επ’ αδελφοις αυτων μη πεποιθατε, οτι πας αδελφος πτερνῃ πτερνιει, και πας φιλος δολιως πορευσεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| εκαστος κατα του φιλου αυτου καταπαιξεται, αληθειαν ου μη λαλησωσι· μεμαθηκεν η γλωσσα αυτων λαλειν ψευδη, ηδικησαν και ου διελιπον του επιστρεψαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| τοκος επι τοκω και δολος επι δολω· ουκ ηθελον ειδεναι με, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω πυρωσω αυτους και δοκιμω αυτους, οτι ποιησω απο προσωπου πονηριας θυγατρος λαου μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| βολις τιτρωσκουσα η γλωσσα αυτων, δολια τα ρηματα του στοματος αυτων· τω πλησιον αυτου λαλει ειρηνικα και εν εαυτω εχει την εχθραν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| μη επι τουτοις ουκ επισκεψομαι, λεγει Κυριος, η εν λαω τοιουτω ουκ εκδικησει η ψυχη μου; 10 ᾿Επι τα ορη λαβετε κοπετον και επι τας τριβους της ερημου θρηνον, οτι εξελιπον παρα το μη ειναι ανθρωπους· ουκ ηκουσαν φωνην υπαρξεως· απο πετεινων του ουρανου και εως κτηνων εξεστησαν, ωχοντο.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και δωσω την ῾Ιερουσαλημ εις μετοικιαν και εις κατοικητηριον δρακοντων και τας πολεις ᾿Ιουδα εις αφανισμον θησομαι, παρα το μη κατοικεισθαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| τις ο ανθρωπος ο συνετος, και συνετω τουτο; και ω λογος στοματος Κυριου προς αυτον, αναγγειλατω υμιν· ενεκεν τινος απωλετο η γη, ανηφθη ως ερημος παρα το μη διοδευεσθαι αυτην; 13 και ειπε Κυριος προς με· δια το εγκαταλιπειν αυτους τον νομον μου, ὃν εδωκα προ προσωπου αυτων, και ουκ ηκουσαν της φωνης μου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| αλλ’ επορευθησαν οπισω των αρεστων της καρδιας αυτων της κακης και οπισω των ειδωλων, α εδιδαξαν αυτους οι πατερες αυτων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ιδου εγω ψωμιω αυτους αναγκας και ποτιω αυτους υδωρ χολης 16 και διασκορπιω αυτους εν τοις εθνεσιν, εις ους ουκ εγινωσκον αυτοι και οι πατερες αυτων, και επαποστελω επ’ αυτους την μαχαιραν εως του εξαναλωσαι αυτους εν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| ταδε λεγει Κυριος· καλεσατε τας θρηνουσας και ελθετωσαν, και προς τας σοφας αποστειλατε και φθεγξασθωσαν 18 και λαβετωσαν εφ’ υμας θρηνον, και καταγαγετωσαν οι οφθαλμοι υμων δακρυα, και τα βλεφαρα υμων ρειτω υδωρ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| οτι φωνη οικτου ηκουσθη εν Σιων· πως εταλαιπωρησαμεν, κατῃσχυνθημεν σφοδρα, οτι εγκατελιπομεν την γην και απερριψαμεν τα σκηνωματα ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| ακουσατε δη, γυναικες, λογον Θεου, και δεξασθω τα ωτα υμων λογους στοματος αυτου, και διδαξατε τας θυγατερας υμων οικτον και γυνη τον πλησιον αυτης θρηνον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| οτι ανεβη θανατος δια των θυριδων υμων, εισηλθεν εις την γην υμων του εκτριψαι νηπια εξωθεν και νεανισκους απο των πλατειων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και εσονται οι νεκροι των ανθρωπων εις παραδειγμα επι προσωπου του πεδιου της γης υμων και ως χορτος οπισω θεριζοντος, και ουκ εσται ο συναγων. — 23 Ταδε λεγει Κυριος· μη καυχασθω ο σοφος εν τη σοφιᾳ αυτου, και μη καυχασθω ο ισχυρος εν τη ισχυι αυτου, και μη καυχασθω ο πλουσιος εν τω πλουτω αυτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| αλλ’ η εν τουτω καυχασθω ο καυχωμενος, συνιειν και γινωσκεν οτι εγω ειμι Κυριος ο ποιων ελεος και κριμα και δικαιοσυνην επι της γης, οτι εν τουτοις το θελημα μου, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και επισκεψομαι επι παντας περιτετμημενους ακροβυστιας αυτων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| επ’ Αιγυπτον και επι ᾿Ιδουμαιαν και επι ᾿Εδωμ και επι υιους ᾿Αμμων και επι υιους Μωαβ και επι παντα περικειρομενον τα κατα προσωπον αυτου, τους κατοικουντας εν τη ερημω· οτι παντα τα εθνη απεριτμητα σαρκι, και πας οικος ᾿Ισραηλ απεριτμητοι καρδιας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΑΚΟΥΣΑΤΕ τον λογον Κυριου, ὃν ελαλησεν εφ’ υμας, οικος ᾿Ισραηλ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| ταδε λεγει Κυριος· κατα τας οδους των εθνων μη μανθανετε και απο των σημειων του ουρανου μη φοβεισθε, οτι φοβουνται αυτα τοις προσωποις αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| οτι τα νομιμα των εθνων ματαια· ξυλον εστιν εκ του δρυμου εκκεκομμενον, εργον τεκτονος και χωνευμα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| αργυριω και χρυσιω κεκαλλωπισμενα εστιν· εν σφυραις και ηλοις εστερεωσαν αυτα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| θησουσιν αυτα, και ου κινηθησονται· αργυριον τορευτον εστιν, ου πορευσονται· αργυριον προσβλητον απο Θαρσις ηξει, χρυσιον Μωφαζ και χειρ χρυσοχοων, εργα τεχνιτων παντα· υακινθον και πορφυραν ενδυσουσιν αυτα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| αιρομενα αρθησονται, οτι ουκ επιβησονται. μη φοβηθητε αυτα, οτι ου μη κακοποιησωσι, και αγαθον ουκ εστιν εν αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| ουτως ερειτε αυτοις· θεοι, οἳ τον ουρανον και την γην ουκ εποιησαν, απολεσθωσαν εκ της γης και υποκατωθεν του ουρανου τουτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| Κυριος ο ποιησας την γην εν τη ισχυι αυτου, ο ανορθωσας την οικουμενην εν τη σοφιᾳ αυτου και τη φρονησει αυτου εξετεινε τον ουρανον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και πληθος υδατος εν ουρανω, και ανηγαγε νεφελας εξ εσχατου της γης, αστραπας εις υετον εποιησε και εξηγαγε φως εκ θησαυρων αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| εμωρανθη πας ανθρωπος απο γνωσεως, κατῃσχυνθη πας χρυσοχοος επι τοις γλυπτοις αυτου, οτι ψευδη εχωνευσεν, ουκ εστι πνευμα εν αυτοις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| ματαια εστιν, εργα εμπεπαιγμενα, εν καιρω επισκοπης αυτων απολουνται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| ουκ εστι τοιαυτη μερις τω ᾿Ιακωβ, οτι ο πλασας τα παντα αυτος κληρονομια αυτου, Κυριος ονομα αυτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| Συνηγαγεν εξωθεν την υποστασιν σου, κατοικουσα εν εκλεκτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| οτι ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω σκελιζω τους κατοικουντας την γην ταυτην εν θλιψει, οπως ευρεθη η πληγη σου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| ουαι επι συντριμματι σου, αλγηρα η πληγη σου, καγω ειπα· οντως τουτο το τραυμα μου και κατελαβε με·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| η σκηνη μου εταλαιπωρησεν, ωλετο, και πασαι αι δερρεις μου διεσπασθησαν· οι υιοι μου και τα προβατα μου ουκ εισιν, ουκ εστιν ετι τοπος της σκηνης μου, τοπος των δερρεων μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| οτι οι ποιμενες ηφρονευσαντο και τον Κυριον ουκ εξεζητησαν· δια τουτο ουκ ενοησε πασα η νομη και διεσκοσπισθησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| φωνη ακοης ιδου ερχεται και σεισμος μεγας εκ γης βορρα του ταξαι τας πολεις ᾿Ιουδα εις αφανισμον και κοιτην στρουθων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.23| οιδα, Κυριε, οτι ουχι του ανθρωπου η οδος αυτου, ουδε ανηρ πορευσεται και κατορθωσει πορειαν αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.24| παιδευσον ημας, Κυριε, πλην εν κρισει και μη εν θυμω, ινα μη ολιγους ημας ποιησῃς.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.25| εκχεον τον θυμον σου επι εθνη τα μη ειδοτα σε και επι γενεας, αἳ το ονομα σου ουκ επεκαλεσαντο, οτι κατεφαγον τον ᾿Ιακωβ και εξανηλωσαν αυτον και την νομην αυτου ηρημωσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.Ο λογος ο γενομενος παρα Κυριου προς ῾Ιερεμιαν λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| ακουσατε τους λογους της διαθηκης ταυτης. και λαλησεις προς ανδρας ᾿Ιουδα και προς τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· επικαταρατος ο ανθρωπος, ὃς ουκ ακουσεται των λογων της διαθηκης ταυτης,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ἧς ενετειλαμην τοις πατρασιν υμων εν ημερᾳ, ᾗ ανηγαγον αυτους εκ γης Αιγυπτου, εκ καμινου της σιδηρας, λεγων· ακουσατε της φωνης μου και ποιησατε παντα, οσα εαν εντειλωμαι υμιν, και εσεσθε μοι εις λαον, και εγω εσομαι υμιν εις Θεον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| οπως στησω τον ορκον μου, ὃν ωμοσα τοις πατρασιν υμων, του δουναι αυτοις γην ρεουσαν γαλα και μελι καθως η ημερα αυτη. και απεκριθην και ειπα· γενοιτο, Κυριε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και ειπε Κυριος προς με· αναγνωθι τους λογους τουτους εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ λεγων· ακουσατε τους λογους της διαθηκης ταυτης και ποιησατε αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και ουκ εποιησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και ειπε Κυριος προς με· ευρεθη συνδεσμος εν ανδρασιν ᾿Ιουδα και εν τοις κατοικουσιν εν ῾Ιερουσαλημ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| επεστραφησαν επι τας αδικιας των πατερων αυτων των προτερον, οἳ ουκ ηθελησαν εισακουσαι των λογων μου, και ιδου αυτοι πορευονται οπισω θεων αλλοτριων του δουλευειν αυτοις, και διεσκεδασεν οικος ᾿Ισραηλ και οικος ᾿Ιουδα την διαθηκην μου, ἣν διεθεμην προς τους πατερας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επαγω επι τον λαον τουτον κακα, εξ ων ου δυνησονται εξελθειν εξ αυτων, και κεκραξονται προς με, και ουκ εισακουσομαι αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και πορευσονται πολεις ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ και κεκραξονται προς τους θεους, οις αυτοι θυμιωσιν αυτοις, οἳ μη σωσουσιν αυτους εν τω καιρω των κακων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| οτι κατ’ αριθμον των πολεων σου ησαν θεοι σου, ᾿Ιουδα, και κατ’ αριθμον εξοδων της ῾Ιερουσαλημ εταξατε βωμους θυμιαν τη Βααλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και συ μη προσευχου περι του λαου τουτου και μη αξιου περι αυτων εν δεησει και προσευχη, οτι ουκ εισακουσομαι εν τω καιρω, εν ω επικαλουνται με, εν καιρω κακωσεως αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| τι η ηγαπημενη εν τω οικω μου εποιησε βδελυγμα; μη ευχαι και κρεα αγια αφελουσιν απο σου τας κακιας σου, η τουτοις διαφευξῃ; 16 ελαιαν ωραιαν, ευσκιον τω ειδει εκαλεσε Κυριος το ονομα σου· εις φωνην περιτομης αυτης ανηφθη πυρ επ’ αυτην, μεγαλη η θλιψις επι σε, ηχρεωθησαν οι κλαδοι αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και Κυριος ο καταφυτευσας σε ελαλησεν επι σε κακα αντι της κακιας οικου ᾿Ισραηλ και οικου ᾿Ιουδα, οτι εποιησαν εαυτοις του παροργισαι με εν τω θυμιαν αυτους τη Βααλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| Κυριε, γνωρισον μοι, και γνωσομαι· τοτε ειδον τα επιτηδευματα αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| εγω δε ως αρνιον ακακον αγομενον του θυεσθαι ουκ εγνων· επ’ εμε ελογισαντο λογισμον πονηρον λεγοντες· δευτε και εμβαλωμεν ξυλον εις τον αρτον αυτου και εκτριψωμεν αυτον απο γης ζωντων, και το ονομα αυτου ου μη μνησθη ουκετι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| Κυριε κρινων δικαια, δοκιμαζων νεφρους και καρδιας, ιδοιμι την παρα σου εκδικησιν εξ αυτων, οτι προς σε απεκαλυψα το δικαιωμα μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος επι τους ανδρας ᾿Αναθωθ τους ζητουντας την ψυχην μου, τους λεγοντας· ου μη προφητευσεις επι τω ονοματι Κυριου, ει δε μη, αποθανῃ εν ταις χερσιν ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| ιδου εγω επισκεψομαι επ’ αυτους· οι νεανισκοι αυτων εν μαχαιρᾳ αποθανουνται, και οι υιοι αυτων και αι θυγατερες αυτων τελευτησουσιν εν λιμω,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και εγκαταλειμμα ουκ εσται αυτων, οτι επαξω κακα επι τους κατοικουντας εν ᾿Αναθωθ, εν ενιαυτω επισκεψεως αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΔΙΚΑΙΟΣ ει, Κυριε, οτι απολογησομαι προς σε, πλην κριματα λαλησω προς σε· τι οτι οδος ασεβων ευοδουται, ευθηνησαν παντες οι αθετουντες αθετηματα; 2 εφυτευσας αυτους και ερριζωθησαν· ετεκνοποιησαντο και εποιησαν καρπον· εγγυς ει συ του στοματος αυτων και πορρω απο των νεφρων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και συ, Κυριε, γινωσκεις με, δεδοκιμακας την καρδιαν μου εναντιον σου· αγνισον αυτους εις ημεραν σφαγης αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| εως ποτε πενθησει η γη και πας ο χορτος του αγρου ξηρανθησεται απο κακιας των κατοικουντων εν αυτη; ηφανισθησαν κτηνη και πετεινα, οτι ειπαν· ουκ οψεται ο Θεος οδους ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| σου οι ποδες τρεχουσι και εκλυουσι σε· πως παρασκευασῃ εφ’ ιπποις και εν γη ειρηνης συ πεποιθας; πως ποιησεις εν φρυαγματι του ᾿Ιορδανου; 6 οτι και οι αδελφοι σου και ο οικος του πατρος σου, και ουτοι ηθετησαν σε, και αυτοι εβοησαν, εκ των οπισω σου επισυνηχθησαν· μη πιστευσῃς εν αυτοις, οτι λαλησουσι προς σε καλα. — 7 ᾿Εγκαταλελοιπα τον οικον μου, αφηκα την κληρονομιαν μου, εδωκα την ηγαπημενην ψυχην μου εις χειρας εχθρων αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| εγενηθη η κληρονομια μου εμοι ως λεων εν δρυμω· εδωκεν επ’ εμε την φωνην αυτης, δια τουτο εμισησα αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| μη σπηλαιον υαινης η κληρονομια μου εμοι η σπηλαιον κυκλω αυτης; βαδισατε, συναγαγετε παντα τα θηρια του αγρου, και ελθετωσαν του φαγειν αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| ποιμενες πολλοι διεφθειραν τον αμπελωνα μου, εμολυναν την μεριδα μου, εδωκαν την μεριδα την επιθυμητην μου εις ερημον αβατον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ετεθη εις αφανισμον απωλειας, δι’ εμε αφανισμω ηφανισθη πασα η γη, οτι ουκ εστιν ανηρ τιθεμενος εν καρδιᾳ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| επι πασαν διεκβολην εν τη ερημω ηλθον ταλαιπωρουντες, οτι μαχαιρα του Κυριου καταφαγεται απ’ ακρου της γης εως ακρου της γης, ουκ εστιν ειρηνη πασῃ σαρκι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| εσπειρατε πυρους και ακανθας θεριζετε· οι κληροι αυτων ουκ ωφελησουσιν αυτους· αισχυνθητε απο καυχησεως υμων, απο ονειδισμου εναντι Κυριου. — 14 ῞Οτι ταδε λεγει Κυριος περι παντων των γειτονων των πονηρων των απτομενων της κληρονομιας μου, ἧς εμερισα τω λαω μου ᾿Ισραηλ· ιδου εγω αποσπω αυτους απο της γης αυτων και τον ᾿Ιουδαν εκβαλω εκ μεσου αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και εσται μετα το εκβαλειν με αυτους επιστρεψω και ελεησω αυτους και κατοικιω αυτους, εκαστον εις την κληρονομιαν αυτου και εκαστον εις την γην αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και εσται εαν μαθοντες μαθωσι την οδον του λαου μου, του ομνυειν τω ονοματι μου, ζη Κυριος, καθως εδιδαξαν τον λαον μου ομνυειν τη Βααλ, και οικοδομηθησονται εν μεσω του λαου μου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| εαν δε μη επιστρεψωσι, και εξαρω το εθνος εκεινο εξαρσει και απωλειᾳ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΤΑΔΕ λεγει Κυριος· βαδισον και κτησαι σεαυτω περιζωμα λινουν και περιθου περι την οσφυν σου, και εν υδατι ου διελευσεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| και εκτησαμην το περιζωμα κατα τον λογον Κυριου και περιεθηκα περι την οσφυν μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| και εγενηθη λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| λαβε το περιζωμα το περι την οσφυν σου και αναστηθι και βαδισον επι τον Ευφρατην και κατακρυψον αυτο εκει εν τη τρυμαλια της πετρας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| και επορευθην και εκρυψα αυτο εν τω Ευφρατῃ, καθως ενετειλατο μοι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| και εγενετο μεθ’ ημερας πολλας και ειπε Κυριος προς με· αναστηθι, βαδισον επι τον Ευφρατην και λαβε εκειθεν το περιζωμα, ὃ ενετειλαμην σοι του κατακρυψαι εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| και επορευθην επι τον Ευφρατην ποταμον και ωρυξα και ελαβον το περιζωμα εκ του τοπου, ου κατωρυξα αυτο εκει, και ιδου διεφθαρμενον ην, ὃ ου μη χρησθη εις ουθεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| και εγενηθη λογος Κυριου προς με λεγων· ταδε λεγει Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| ουτω φθερω την υβριν ᾿Ιουδα και την υβριν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| την πολλην ταυτην υβριν, τους μη βουλομενους υπακουειν των λογων μου και πορευθεντας οπισω θεων αλλοτριων του δουλευειν αυτοις και του προσκυνειν αυτοις, και εσονται ωσπερ το περιζωμα τουτο, ὃ ου χρησθησεται εις ουθεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| οτι καθαπερ κολλαται το περιζωμα περι την οσφυν του ανθρωπου, ουτως εκολλησα προς εμαυτον τον οικον του ᾿Ισραηλ και παντα οικον ᾿Ιουδα του γενεσθαι μοι εις λαον ονομαστον και εις καυχημα και εις δοξαν, και ουκ εισηκουσαν μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ερεις προς τον λαον τουτον· πας ασκος πληρωθησεται οινου. και εσται εαν ειπωσι προς σε· μη γνοντες ου γνωσομεθα οτι πας ασκος πληρωθησεται οινου; 13 και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω πληρω τους κατοικουντας την γην ταυτην και τους βασιλεις αυτων τους καθημενους υιους του Δαυιδ επι του θρονου αυτου και τους ιερεις και τους προφητας και τον ᾿Ιουδαν και παντας τους κατοικουντας εν ῾Ιερουσαλημ μεθυσματι 14 και διασκορπιω αυτους ανδρα και τον αδελφον αυτου και τους πατερας αυτων και τους υιους αυτων εν τω αυτω. ουκ επιποθησω, λεγει Κυριος, και ου φεισομαι, και ουκ οικτειρησω απο διαφθορας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| ᾿Ακουσατε, και ενωτισασθε και μη επαιρεσθε, οτι Κυριος ελαλησε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| δοτε τω Κυριω Θεω υμων δοξαν προ του συσκοτασαι και προ του προσκοψαι ποδας υμων επ’ ορη σκοτεινα, και αναμενειτε εις φως, και εκει σκια θανατου, και τεθησονται εις σκοτος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| εαν δε μη ακουσητε, κεκρυμμενως κλαυσεται η ψυχη υμων απο προσωπου υβρεως, και καταξουσιν οι οφθαλμοι υμων δακρυα, οτι συνετριβη το ποιμνιον Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| ειπατε τω βασιλει και τοις δυναστευουσι· ταπεινωθητε και καθισατε, οτι καθῃρεθη απο κεφαλης υμων στεφανος δοξης υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| πολεις αι προς νοτον συνεκλεισθησαν. και ουκ ην ο ανοιγων· απωκισθη ᾿Ιουδας, συνετελεσεν αποικιαν τελειαν. — 20 ᾿Αναλαβε οφθαλμους σου, ῾Ιερουσαλημ, και ιδε τους ερχομενους απο βορρα· που εστι το ποιμνιον, ὃ εδοθη σοι, προβατα δοξης σου; 21 τι ερεις οταν επισκεπτωνται σε; και συ εδιδαξας αυτους επι σε μαθηματα εις αρχην· ουκ ωδινες καθεξουσι σε καθως γυναικα τικτουσαν; 22 και εαν ειπῃς εν τη καρδιᾳ σου· διατι απηντησε μοι ταυτα; δια το πληθος της αδικιας σου ανεκαλυφθη τα οπισθια σου παραδειγματισθηναι τας πτερνας σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| ει αλλαξεται Αιθιοψ το δερμα αυτου και παρδαλις τα ποικιλματα αυτης, και υμεις δυνησεσθε ευ ποιησαι μεμαθηκοτες τα κακα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| και διεσπειρα αυτους ως φρυγανα φερομενα απο ανεμου εις ερημον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| ουτως ο κληρος σου και μερις του απειθειν υμας εμοι, λεγει Κυριος, ως επελαθου μου και ηλπισας επι ψευδεσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| καγω αποκαλυψω τα οπισω σου επι το προσωπον σου, και οφθησεται η ατιμια σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| και η μοιχεια σου και ο χρεμετισμος σου και η απαλλοτριωσις της πορνειας σου επι των βουνων, και εν τοις αγροις εωρακα τα βδελυγματα σου· ουαι σοι, ῾Ιερουσαλημ, οτι ουκ εκαθαρισθης οπισω μου· εως τινος ετι;<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.Και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν περι της αβροχιας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| ΕΠΕΝΘΗΣΕΝ η ᾿Ιουδαια, και αι πυλαι αυτης εκενωθησαν και εσκοτωθησαν επι της γης, και η κραυγη της ῾Ιερουσαλημ ανεβη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| και οι μεγιστανες αυτης απεστειλαν τους νεωτερους αυτων εφ’ υδωρ· ηλθοσαν επι τα φρεατα και ουχ ευροσαν υδωρ και απεστρεψαν τα αγγεια αυτων κενα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| και τα εργα της γης εξελιπεν, οτι ουκ ην υετος· ᾐσχυνθησαν οι γεωργοι, επεκαλυψαν τας κεφαλας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| και ελαφοι εν αγρω ετεκον και εγκατελιπον, οτι ουκ ην βοτανη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| ονοι αγριοι εστησαν επι ναπας· ειλκυσαν ανεμον, εξελιπον οι οφθαλμοι αυτων, οτι ουκ ην χορτος απο λαου αδικιας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| ει αι αμαρτιαι ημων αντεστησαν ημιν, Κυριε, ποιησον ημιν ενεκεν σου, οτι πολλαι αι αμαρτιαι ημων εναντιον σου, οτι σοι ημαρτομεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| υπομονη ᾿Ισραηλ, Κυριε, και σῴζεις εν καιρω κακων· ινατι εγενηθης ωσει παροικος επι της γης και ως αυτοχθων εκκλινων εις καταλυμα; 9 μη εσῃ ωσπερ ανθρωπος υπνων η ως ανηρ ου δυναμενος σῴζειν; και συ εν ημιν ει, Κυριε, και το ονομα σου επικεκληται εφ’ ημας· μη επιλαθῃ ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| ουτως λεγει Κυριος τω λαω τουτω· ηγαπησαν κινειν ποδας αυτων και ουκ εφεισαντο, και ο Θεος ουκ ευδοκησεν εν αυτοις· νυν μνησθησεται της αδικιας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| και ειπε Κυριος προς με· μη προσευχου περι του λαου τουτου εις αγαθα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| οτι εαν νηστευσωσιν, ουκ εισακουσομαι της δεησεως αυτων, και εαν προσενεγκωσιν ολοκαυτωματα και θυσιας, ουκ ευδοκησω εν αυτοις, οτι εν μαχαιρᾳ και εν λιμω και εν θανατω εγω συντελεσω αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| και ειπα· ω Κυριε, ιδου οι προφηται αυτων προφητευουσι και λεγουσιν· ουκ οψεσθε μαχαιραν, ουδε λιμος εσται εν υμιν, οτι αληθειαν και ειρηνην δωσω επι της γης και εν τω τοπω τουτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και ειπε Κυριος προς με· ψευδη οι προφηται προφητευουσιν επι τω ονοματι μου, ουκ απεστειλα αυτους και ουκ ενετειλαμην αυτοις και ουκ ελαλησα προς αυτους· οτι ορασεις ψευδεις και μαντειας και οιωνισματα και προαιρεσεις καρδιας αυτων αυτοι προφητευουσιν υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος περι των προφητων των προφητευοντων επι τω ονοματι μου ψευδη, και εγω ουκ απεστειλα αυτους, οἳ λεγουσι· μαχαιρα και λιμος ουκ εσται επι της γης ταυτης· εν θανατω νοσερω αποθανουνται και εν λιμω συντελεσθησονται οι προφηται 16 και ο λαος, οις αυτοι προφητευουσιν αυτοις, και εσονται ερριμμενοι εν ταις διοδοις ῾Ιερουσαλημ απο προσωπου μαχαιρας και του λιμου, και ουκ εσται ο θαπτων αυτους, και αι γυναικες αυτων και οι υιοι αυτων και αι θυγατερες αυτων· και εκχεω επ’ αυτους τα κακα αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| και ερεις προς αυτους τον λογον τουτον· καταγαγετε επ’ οφθαλμους υμων δακρυα ημερας και νυκτος, και μη διαλιπετωσαν, οτι συντριμματι συνετριβη θυγατηρ λαου μου και πληγη οδυνηρα σφοδρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| εαν εξελθω εις το πεδιον, και ιδου τραυματιαι μαχαιρας, και εαν εισελθω εις την πολιν, και ιδου πονος λιμου· οτι ιερευς και προφητης επορευθησαν εις γην, ἣν ουκ ᾔδεισαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| μη αποδοκιμαζων απεδοκιμασας τον ᾿Ιουδαν, και απο Σιων απεστη η ψυχη σου; ινατι επαισας ημας, και ουκ εστιν ημιν ιασις; υπεμειναμεν εις ειρηνην, και ουκ ην αγαθα· εις καιρον ιασεως, και ιδου ταραχη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| εγνωμεν, Κυριε, αμαρτηματα ημων, αδικιας πατερων ημων, οτι ημαρτομεν εναντιον σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| κοπασον δια το ονομα σου, μη απολεσῃς θρονον δοξης σου· μνησθητι, μη διασκεδασῃς την διαθηκην σου την μεθ’ ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.22| μη εστιν εν ειδωλοις των εθνων υετιζων; και ει ο ουρανος δωσει πλησμονην αυτου, ουχι συ ει αυτος; και υπομενουμεν σε, Κυριε, οτι συ εποιησας παντα ταυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ ειπε Κυριος προς με· εαν στη Μωσης και Σαμουηλ προ προσωπου μου, ουκ εστιν η ψυχη μου προς αυτους· εξαποστειλον τον λαον τουτον, και εξελθετωσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και εσται εαν ειπωσι προς σε· που εξελευσομεθα; και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· οσοι εις θανατον, εις θανατον· και οσοι εις μαχαιραν, εις μαχαιραν· και οσοι εις λιμον, εις λιμον· και οσοι εις αιχμαλωσιαν, εις αιχμαλωσιαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| και εκδικησω επ’ αυτους τεσσαρα ειδη, λεγει Κυριος· την μαχαιραν εις σφαγην και τους κυνας εις διασπασμον και τα θηρια της γης και τα πετεινα του ουρανου εις βρωσιν και εις διαφθοραν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| και παραδωσω αυτους εις αναγκας πασαις ταις βασιλειαις της γης δια Μανασση υιον ᾿Εζεκιου βασιλεως ᾿Ιουδα, περι παντων ων εποιησεν εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| τις φεισεται επι σοι, ῾Ιερουσαλημ; και τις δειλιασει επι σοι; η τις ανακαμψει εις ειρηνην σοι; 6 συ απεστραφης με, λεγει Κυριος, οπισω πορευσῃ, και εκτενω την χειρα μου και διαφθερω σε, και ουκετι ανησω αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και διασπερω αυτους εν διασπορα· εν πυλαις λαου μου ητεκνωθησαν, απωλεσαν τον λαον μου δια τας κακιας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| επληθυνθησαν αι χηραι αυτων υπερ την αμμον της θαλασσης· επηγαγον επι μητερα νεανισκους ταλαιπωριαν εν μεσημβριᾳ, επερριψα επ’ αυτην εξαιφνης τρομον και σπουδην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| εκενωθη η τικτουσα επτα, απεκακισεν η ψυχη αυτης, επεδυ ο ηλιος αυτη ετι μεσουσης της ημερας, κατῃσχυνθη και ωνειδισθη· τους καταλοιπους αυτων εις μαχαιραν δωσω εναντιον των εχθρων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| Οιμοι εγω μητερ, ως τινα με ετεκες; ανδρα δικαζομενον και διακρινομενον πασῃ τη γη· ουτε ωφελησα, ουτε ωφελησε με ουδεις· η ισχυς μου εξελιπεν εν τοις καταρωμενοις με.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| γενοιτο, δεσποτα, κατευθυνοντων αυτων, ει μη παρεστην σοι εν καιρω των κακων αυτων και εν καιρω θλιψεως αυτων εις αγαθα προς τον εχθρον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| ει γνωσθησεται σιδηρος; και περιβολαιον χαλκουν η ισχυς σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| και τους θησαυρους σου εις προνομην δωσω ανταλλαγμα δια πασας τας αμαρτιας σου και εν πασι τοις οριοις σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| και καταδουλωσω σε κυκλω τοις εχθροις σου εν τη γη, ᾗ ουκ ᾔδεις· οτι πυρ εκκεκαυται εκ του θυμου μου, εφ’ υμας καυθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| Κυριε, μνησθητι μου και επισκεψαι με και αθῴωσον με απο των καταδιωκοντων με μη εις μακροθυμιαν· γνωθι ως ελαβον περι σου ονειδισμον 16 υπο των αθετουντων τους λογους σου· συντελεσον αυτους, και εσται ο λογος σου εμοι εις ευφροσυνην και χαραν καρδιας μου, οτι επικεκληται το ονομα σου επ’ εμοι, Κυριε παντοκρατωρ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| ουκ εκαθισα εν συνεδριω αυτων παιζοντων, αλλα ευλαβουμην απο προσωπου χειρος σου· καταμονας εκαθημην, οτι πικριας ενεπλησθην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| ινα τι οι λυπουντες με κατισχυουσι μου; η πληγη μου στερεα, ποθεν ιαθησομαι; γινομενη εγενηθη μοι ως υδωρ ψευδες ουκ εχον πιστιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· εαν επιστρεψῃς, και αποκαταστησω σε, και προ προσωπου μου στησῃ· και εαν εξαγαγῃς τιμιον απο αναξιου, ως το στομα μου εσῃ· και αναστρεψουσιν αυτοι προς σε, και συ ουκ αναστρεψεις προς αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| και δωσω σε τω λαω τουτω ως τειχος οχυρον χαλκουν, και πολεμησουσι προς σε και ου μη δυνωνται προς σε, διοτι μετα σου ειμι του σῴζειν σε 21 και του εξαιρεισθαι σε εκ χειρος πονηρων και λυτρωσομαι σε εκ χειρος λοιμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ συ μη λαβῃς γυναικα, λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| και ου γεννηθησεται σοι υιος ουδε θυγατηρ εν τω τοπω τουτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| οτι ταδε λεγει Κυριος περι των υιων και περι των θυγατερων των γεννωμενων εν τω τοπω τουτω και περι των μητερων αυτων των τετοκυιων αυτους και περι των πατερων αυτων των γεγεννηκοτων αυτους εν τη γη ταυτῃ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| εν θανατω νοσερω αποθανουνται, ου κοπησονται και ου ταφησονται· εις παραδειγμα επι προσωπου της γης εσονται και τοις θηριοις της γης και τοις πετεινοις του ουρανου· εν μαχαιρᾳ πεσουνται και εν λιμω συντελεσθησονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ταδε λεγει Κυριος· μη εισελθῃς εις θιασον αυτων και μη πορευθης του κοψασθαι και μη πενθησῃς αυτους, οτι αφεστακα την ειρηνην μου απο του λαου τουτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| ου μη κοψονται αυτους ουδε εντομιδας ου μη ποιησουσι και ου ξυρηθησονται,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| και ου μη κλασθη αρτος εν πενθει αυτων εις παρακλησιν επι τεθνηκοτι, ου ποτιουσιν αυτον ποτηριον εις παρακλησιν επι πατρι και μητρι αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| εις οικιαν ποτου ουκ εισελευσῃ συγκαθισαι μετ’ αυτων του φαγειν και πιειν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| διοτι ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ιδου εγω καταλυω εκ του τοπου τουτου ενωπιον των οφθαλμων υμων και εν ταις ημεραις υμων φωνην χαρας και φωνην ευφροσυνης, φωνην νυμφιου και φωνην νυμφης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| και εσται οταν αναγγειλῃς τω λαω τουτω απαντα τα ρηματα ταυτα και ειπωσι προς σε· διατι ελαλησε Κυριος εφ’ ημας παντα τα κακα ταυτα; τις η αδικια ημων; και τις η αμαρτια ημων, ἣν ημαρτομεν εναντι Κυριου του Θεου ημων; 11 και ερεις προς αυτους· ανθ’ ων εγκατελιπον με οι πατερες υμων, λεγει Κυριος, και ωχοντο οπισω θεων αλλοτριων, και εδουλευσαν αυτοις και προσεκυνησαν αυτοις και εμε εγκατελιπον και τον νομον μου ουκ εφυλαξαντο·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| και υμεις επονηρευσασθε υπερ τους πατερας υμων και ιδου υμεις πορευεσθε εκαστος οπισω των αρεστων της καρδιας υμων της πονηρας του μη υπακουειν μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και απορριψω υμας απο της γης ταυτης εις την γην, ἣν ουκ ᾔδειτε υμεις και οι πατερες υμων, και δουλευσετε εκει θεοις ετεροις, οἳ ου δωσουσιν υμιν ελεος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| Δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και ουκ ερουσιν ετι· ζη Κυριος ο αναγαγων τους υιους ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| αλλα ζη Κυριος, ὃς ανηγαγε τον οικον ᾿Ισραηλ απο γης βορρα και απο πασων των χωρων, ου εξωσθησαν εκει· και αποκαταστησω αυτους εις την γην αυτων, ἣν εδωκα τοις πατρασιν αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| ιδου εγω αποστελλω τους αλιεις τους πολλους, λεγει Κυριος, και αλιευσουσιν αυτους· και μετα ταυτα αποστελω τους πολλους θηρευτας, και θηρευσουσιν αυτους επανω παντος ορους και επανω παντος βουνου και εκ των τρυμαλιων των πετρων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| οτι οι οφθαλμοι μου επι πασας τας οδους αυτων, και ουκ εκρυβη τα αδικηματα αυτων απεναντι των οφθαλμων μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και ανταποδωσω διπλας τας κακιας αυτων και τας αμαρτιας αυτων, εφ’ αις εβεβηλωσαν την γην μου εν τοις θνησιμαιοις των βδελυγματων αυτων και εν ταις ανομιαις αυτων, εν αις επλημμελησαν την κληρονομιαν μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| Κυριε, συ ισχυς μου και βοηθεια μου και καταφυγη μου εν ημερᾳ κακων· προς σε εθνη ηξουσιν απ’ εσχατου της γης και ερουσιν· ως ψευδη εκτησαντο οι πατερες ημων ειδωλα, και ουκ εστιν εν αυτοις ωφελημα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| ει ποιησει εαυτω ανθρωπος θεους; και ουτοι ουκ εισι θεοι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| δια τουτο ιδου εγω δηλωσω αυτοις εν τω καιρω τουτω την χειρα μου και γνωριω αυτοις την δυναμιν μου, και γνωσονται οτι ονομα μοι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5 ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ο ανθρωπος, ὃς την ελπιδα εχει επ’ ανθρωπον και στηριζει σαρκα βραχιονος αυτου επ’ αυτον, και απο Κυριου αποστη η καρδια αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και εσται ως η αγριομυρικη η εν τη ερημω, ουκ οψεται οταν ελθῃ τα αγαθα, και κατασκηνωσει εν αλιμοις και εν ερημω, εν γη αλμυρα, ητις ου κατοικειται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και ευλογημενος ο ανθρωπος, ὃς πεποιθεν επι τω Κυριω και εσται Κυριος ελπις αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| και εσται ως ξυλον ευθηνουν παρ’ υδατα, και επι ικμαδα βαλει ριζαν αυτου και ου φοβηθησεται οταν ελθῃ καυμα, και εσται επ’ αυτω στελεχη αλσωδη, εν ενιαυτω αβροχιας ου φοβηθησεται και ου διαλειψει ποιων καρπον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| βαθεια η καρδια παρα παντα, και ανθρωπος εστι· και τις γνωσεται αυτον; 10 εγω Κυριος εταζων καρδιας και δοκιμαζων νεφρους του δουναι εκαστω κατα τας οδους αυτου και κατα τους καρπους των επιτηδευματων αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| εφωνησε περδιξ, συνηγαγεν α ουκ ετεκε· ποιων πλουτον αυτου ου μετα κρισεως, εν ημισει ημερων αυτου εγκαταλειψουσιν αυτον, και επ’ εσχατων αυτου εσται αφρων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| θρονος δοξης υψωμενος, αγιασμα ημων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| υπομονη ᾿Ισραηλ, Κυριε, παντες οι καταλιποντες σε καταισχυνθητωσαν, αφεστηκοτες επι της γης γραφητωσαν, οτι εγκατελιπον πηγην ζωης, τον Κυριον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| ιασαι με, Κυριε, και ιαθησομαι· σωσον με, και σωθησομαι· οτι καυχημα μου συ ει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| ιδου αυτοι λεγουσι προς με· που εστιν ο λογος Κυριου; ελθετω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| εγω δε ουκ εκοπιασα κατακολουθων οπισω σου και ημεραν ανθρωπου ουκ επεθυμησα, συ επιστῃ· τα εκπορευομενα δια των χειλεων μου προ προσωπου σου εστι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| μη γενηθης μοι εις αλλοτριωσιν φειδομενος μου εν ημερᾳ πονηρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| καταισχυνθητωσαν οι διωκοντες με, και μη καταισχυνθειην εγω· πτοηθειησαν αυτοι, και μη πτοηθειην εγω· επαγαγε επ’ αυτους ημεραν πονηραν, δισσον συντριμμα συντριψον αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| Ταδε λεγει Κυριος· βαδισον και στηθι εν ταις πυλαις υιων λαου σου, εν αις εισπορευονται εν αυταις βασιλεις ᾿Ιουδα και εν αις εκπορευονται εν αυταις, και εν πασαις ταις πυλαις ῾Ιερουσαλημ 20 και ερεις αυτοις· ακουσατε τον λογον Κυριου, βασιλεις ᾿Ιουδα, και πασα ᾿Ιουδαια και πασα ῾Ιερουσαλημ, οι εισπορευομενοι εν ταις πυλαις ταυταις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| ταδε λεγει Κυριος· φυλασσεσθε τας ψυχας υμων και μη αιρετε βασταγματα εν τη ημερᾳ των σαββατων και μη εκπορευεσθε ταις πυλαις ῾Ιερουσαλημ 22 και μη εκφερετε βασταγματα εξ οικιων υμων εν τη ημερᾳ των σαββατων και παν εργον ου ποιησετε· αγιασατε την ημεραν των σαββατων, καθως ενετειλαμην τοις πατρασιν υμων, και ουκ ηκουσαν και ουκ εκλιναν το ους αυτων 23 και εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων υπερ τους πατερας αυτων του μη ακουσαι μου και του μη δεξασθαι παιδειαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| και εσται εαν ακοη ακουσητε μου, λεγει Κυριος, του μη εισφερειν βασταγματα δια των πυλων της πολεως ταυτης εν τη ημερᾳ των σαββατων και αγιαζειν την ημεραν των σαββατων του μη ποιειν παν εργον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.25| και εισελευσονται δια των πυλων της πολεως ταυτης βασιλεις και αρχοντες καθημενοι επι θρονου Δαυιδ και επιβεβηκοτες εφ’ αρμασι και ιπποις αυτων, αυτοι και οι αρχοντες αυτων, ανδρες ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ, και κατοικισθησεται η πολις αυτη εις τον αιωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.26| και ηξουσιν εκ των πολεων ᾿Ιουδα και κυκλοθεν ῾Ιερουσαλημ και εκ γης Βενιαμιν και εκ γης πεδινης και εκ του ορους και εκ της προς νοτον φεροντες ολοκαυτωματα και θυσιας και θυμιαματα και μαναα και λιβανον, φεροντες αινεσιν εις οικον Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.27| και εσται εαν μη ακουσητε μου του αγιαζειν την ημεραν των σαββατων, του μη αιρειν βασταγματα και μη εισπορευεσθαι ταις πυλαις ῾Ιερουσαλημ εν τη ημερᾳ των σαββατων, και αναψω πυρ εν ταις πυλαις αυτης, και καταφαγεται αμφοδα ῾Ιερουσαλημ και ου σβεσθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.Ο λογος ο γενομενος παρα Κυριου προς ῾Ιερεμιαν λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| αναστηθι, και καταβηθι εις οικον του κεραμεως, και εκει ακουσῃ τους λογους μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| και κατεβην εις τον οικον του κεραμεως, και ιδου αυτος εποιει εργον επι των λιθων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και επεσε το αγγειον, ὃ αυτος εποιει εν ταις χερσιν αυτου, και παλιν αυτος εποιησεν αυτο αγγειον ετερον, καθως ηρεσεν ενωπιον αυτου του ποιησαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| ει καθως ο κεραμευς ουτος ου δυνησομαι του ποιησαι υμας, οικος ᾿Ισραηλ; ιδου ως ο πηλος του κεραμεως υμεις εστε εν ταις χερσι μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| περας λαλησω επι εθνος η επι βασιλειαν του εξαραι αυτους και του απολλυειν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| και επιστραφη το εθνος εκεινο απο παντων των κακων αυτων, και μετανοησω περι των κακων, ων ελογισαμην του ποιησαι αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| και περας λαλησω επι εθνος και βασιλειαν του ανοικοδομεισθαι και του καταφυτευεσθαι,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| και ποιησωσι τα πονηρα εναντιον μου του μη ακουειν της φωνης μου, και μετανοησω περι των αγαθων, ων ελαλησα του ποιησαι αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| και νυν ειπον προς ανδρας ᾿Ιουδα και προς τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ· ιδου εγω πλασσω εφ’ υμας κακα και λογιζομαι εφ’ υμας λογισμον· αποστραφητω δη εκαστος απο οδου αυτου της πονηρας, και καλλιονα ποιησατε τα επιτηδευματα υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| και ειπαν· ανδριουμεθα, οτι οπισω των αποστροφων ημων πορευσομεθα και εκαστος τα αρεστα της καρδιας αυτου της πονηρας ποιησομεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ερωτησατε δη εν εθνεσι· τις ηκουσε τοιαυτα φρικτα, α εποιησε σφοδρα παρθενος ᾿Ισραηλ; 14 μη εκλειψουσιν απο πετρας μαστοι η χιων απο του Λιβανου; μη εκκλινη υδωρ βιαιως ανεμω φερομενον; 15 οτι επελαθοντο μου ο λαος μου, εις κενον εθυμιασαν· και ασθενησουσιν εν ταις οδοις αυτων σχοινους αιωνιους του επιβηναι τριβους ουκ εχοντας οδον εις πορειαν 16 του ταξαι την γην αυτων εις αφανισμον και συριγμα αιωνιον· παντες οι διαπορευομενοι δι’ αυτης εκστησονται και κινησουσι την κεφαλην αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| ως ανεμον καυσωνα διασπερω αυτους κατα προσωπον εχθρων αυτων, δειξω αυτοις ημεραν απωλειας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| Και ειπαν· δευτε και λογισωμεθα επι ῾Ιερεμιαν λογισμον, οτι ουκ απολειται νομος απο ιερεως και βουλη απο συνετου και λογος απο προφητου· δευτε και παταξωμεν αυτον εν γλωσσῃ και ακουσομεθα παντας τους λογους αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| εισακουσον μου, Κυριε, και εισακουσον της φωνης του δικαιωματος μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| ει ανταποδιδοται αντι αγαθων κακα; οτι συνελαλησαν ρηματα κακα της ψυχης μου και την κολασιν αυτων εκρυψαν μοι· μνησθητι εστηκοτος μου κατα προσωπον σου του λαλησαι υπερ αυτων αγαθα, του αποστρεψαι τον θυμον σου απ’ αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| δια τουτο δος τους υιους αυτων εις λιμον και αθροισον αυτους εις χειρας μαχαιρας· γενεσθωσαν αι γυναικες αυτων ατεκνοι και χηραι, και οι ανδρες αυτων γενεσθωσαν ανῃρημενοι θανατω και οι νεανισκοι αυτων πεπτωκοτες μαχαιρᾳ εν πολεμω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| γενηθητω κραυγη εν ταις οικιαις αυτων, επαξεις επ’ αυτους ληστας αφνω, οτι ενεχειρησαν λογον εις συλληψιν μου, και παγιδας εκρυψαν επ’ εμε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| και συ, Κυριε, εγνως απασαν την βουλην αυτων επ’ εμε εις θανατον· μη αθωωσῃς τας αδικιας αυτων, και τας αμαρτιας αυτων απο προσωπου σου μη εξαλειψῃς· γενεσθω η ασθενεια αυτων εναντιον σου, εν καιρω θυμου σου ποιησον εν αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΤΟΤΕ ειπε Κυριος προς με· βαδισον και κτησαι βικον πεπλασμενον οστρακινον και αξεις απο των πρεσβυτερων του λαου και απο των ιερεων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.2| και εξελευσῃ εις το πολυανδριον υιων των τεκνων αυτων, ο εστιν επι των προθυρων πυλης της Χαρσειθ, και αναγνωθι εκει παντας τους λογους τουτους, ους ἂν λαλησω προς σε,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και ερεις αυτοις· ακουσατε τον λογον Κυριου, βασιλεις ᾿Ιουδα και ανδρες ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ και οι εισπορευομενοι εν ταις πυλαις ταυταις· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ιδου εγω επαγω επι τον τοπον τουτον κακα, ωστε παντος ακουοντος αυτα ηχησει τα ωτα αυτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| ανθ’ ων εγκατελιπον με και απηλλοτριωσαν τον τοπον τουτον και εθυμιασαν εν αυτω θεοις αλλοτριοις, οις ουκ ᾔδεισαν αυτοι και οι πατερες αυτων, και οι βασιλεις ᾿Ιουδα επλησαν τον τοπον τουτον αιματων αθῴων 5 και ᾠκοδομησαν υψηλα τη Βααλ του κατακαιειν τους υιους αυτων εν πυρι, α ουκ ενετειλαμην ουδε διενοηθην εν τη καρδιᾳ μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και ου κληθησεται τω τοπω τουτω ετι Διαπτωσις και Πολυανδριον υιου ᾿Εννομ, αλλ’ η Πολυανδριον της σφαγης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και σφαξω την βουλην ᾿Ιουδα και την βουλην ῾Ιερουσαλημ εν τω τοπω τουτω και καταβαλω αυτους εν μαχαιρᾳ εναντιον των εχθρων αυτων και εν χερσι των ζητουντων τας ψυχας αυτων, και δωσω τους νεκρους αυτων εις βρωσιν τοις πετεινοις του ουρανου και τοις θηριοις της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και ταξω την πολιν ταυτην εις αφανισμον και εις συριγμον· πας ο παραπορευομενος επ’ αυτης σκυθρωπασει και συριει υπερ πασης της πληγης αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και εδονται τας σαρκας των υιων αυτων και τας σαρκας των θυγατερων αυτων, και εκαστος τας σαρκας του πλησιον αυτου εδονται εν τη περιοχη και εν τη πολιορκιᾳ, ᾗ πολιορκησουσιν αυτους οι εχθροι αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| και συντριψεις τον βικον κατ’ οφθαλμους των ανδρων των εκπορευομενων μετα σου 11 και ερεις· ταδε λεγει Κυριος· ουτως συντριψω τον λαον τουτον, και την πολιν ταυτην, καθως συντριβεται αγγος οστρακινον, ὃ ου δυνησεται ιαθηναι ετι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| ουτως ποιησω, λεγει Κυριος, τω τοπω τουτω και τοις κατοικουσιν εν αυτω του δοθηναι την πολιν ταυτην ως την διαπιπτουσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| και οικοι ῾Ιερουσαλημ και οικοι βασιλεων ᾿Ιουδα εσονται καθως ο τοπος ο διαπιπτων απο των ακαθαρσιων αυτων εν πασαις ταις οικιαις, εν αις εθυμιασαν επι των δωματων αυτων πασῃ τη στρατια του ουρανου και εσπεισαν σπονδας θεοις αλλοτριοις. — 14 Και ηλθεν ῾Ιερεμιας απο της διαπτωσεως, ου απεστειλεν αυτον Κυριος εκει του προφητευσαι, και εστη εν τη αυλη οικου Κυριου και ειπε προς παντα τον λαον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.15| ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επαγω επι την πολιν ταυτην και επι πασας τας πολεις αυτης και επι τας κωμας αυτης απαντα τα κακα, α ελαλησα επ’ αυτην, οτι εσκληρυναν τον τραχηλον αυτων του μη εισακουειν των εντολων μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ ηκουσε Πασχωρ ο υιος ᾿Εμμηρ ο ιερευς — και ουτος ην καθεσταμενος ηγουμενος οικου Κυριου — του ῾Ιερεμιου προφητευοντος τους λογους τουτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και επαταξεν αυτον και ενεβαλεν αυτον εις τον καταρρακτην, ὃς ην εν πυλῃ οικου αποτεταγμενου του υπερῴου, ὃς ην εν οικω Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| και εξηγαγε Πασχωρ τον ῾Ιερεμιαν εκ του καταρρακτου, και ειπεν αυτω ῾Ιερεμιας· ουχι Πασχωρ εκαλεσε Κυριος το ονομα σου, αλλ’ η Μετοικον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| διοτι ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω διδωμι σε εις μετοικιαν συν πασι τοις φιλοις σου, και πεσουνται εν μαχαιρᾳ εχθρων αυτων, και οι οφθαλμοι σου οψονται, και σε και παντα ᾿Ιουδαν δωσω εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος, και μετοικιουσιν αυτους και κατακοψουσιν εν μαχαιραις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.5| και δωσω την πασαν ισχυν της πολεως ταυτης και παντας τους πονους αυτης και παντας τους θησαυρους του βασιλεως ᾿Ιουδα εις χειρας εχθρων αυτου, και αξουσιν αυτους εις Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| και συ και παντες οι κατοικουντες εν τω οικω σου πορευσεσθε εν αιχμαλωσιᾳ, και εν Βαβυλωνι αποθανη και εκει ταφησῃ, συ και παντες οι φιλοι σου, οις επροφητευσας αυτοις ψευδη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| ᾿Ηπατησας με, Κυριε, και ηπατηθην, εκρατησας και ηδυνασθης· εγενομην εις γελωτα, πασαν ημεραν διετελεσα μυκτηριζομενος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| οτι πικρω λογω μου γελασομαι, αθεσιαν και ταλαιπωριαν επικαλεσομαι, οτι εγενηθη λογος Κυριου εις ονειδισμον εμοι και εις χλευασμον πασαν ημεραν μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και ειπα· ου μη ονομασω το ονομα Κυριου και ου μη λαλησω ετι επι τω ονοματι αυτου. και εγενετο ως πυρ καιομενον φλεγον εν τοις οστεοις μου, και παρειμαι παντοθεν και ου δυναμαι φερειν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| οτι ηκουσα ψογον πολλων συναθροιζομενων κυκλοθεν· επισυστητε και επισυστωμεν αυτω, παντες ανδρες φιλοι αυτου· τηρησατε την επινοιαν αυτου, ει απατηθησεται και δυνησομεθα αυτω και ληψομεθα την εκδικησιν ημων εξ αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.11| ο δε Κυριος μετ’ εμου καθως μαχητης ισχυων· δια τουτο εδιωξαν και νοησαι ουκ ηδυναντο· ᾐσχυνθησαν σφοδρα, οτι ουκ ενοησαν ατιμιας αυτων, αἳ δι’ αιωνος ουκ επιλησθησονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| Κυριε, δοκιμαζων δικαια, συνιων νεφρους και καρδιας, ιδοιμι την παρα σου εκδικησιν εν αυτοις, οτι προς σε απεκαλυψα τα απολογηματα μου. — 13 ῎ᾼσατε τω Κυριω, αινεσατε αυτω, οτι εξειλατο ψυχην πενητος εκ χειρος πονηρευομενων. — 14 ᾿Επικαταρατος η ημερα, εν ᾗ ετεχθην εν αυτη· η ημερα, εν ᾗ ετεκε με η μητηρ μου, μη εστω επευκτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| επικαταρατος ο ανθρωπος ο ευαγγελισαμενος τω πατρι μου λεγων· ετεχθη σοι αρσην, ευφραινομενος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| εστω ο ανθρωπος εκεινος ως αι πολεις, ας κατεστρεψε Κυριος εν θυμω και ου μετεμεληθη· ακουσατω κραυγης τω πρωΐ και αλαλαγμου μεσημβριας,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| οτι ουκ απεκτεινε με εν μητρᾳ μητρος και εγενετο μοι η μητηρ μου ταφος μου και η μητρα συλληψεως αιωνιας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| ινατι τουτο εξηλθον εκ μητρας του βλεπειν κοπους και πονους, και διετελεσαν εν αισχυνῃ αι ημεραι μου;<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.Ο λογος ο γενομενος παρα Κυριου προς ῾Ιερεμιαν, οτε απεστειλε προς αυτον ο βασιλευς Σεδεκιας τον Πασχωρ υιον Μελχιου και Σοφονιαν υιον Μαασαιου τον ιερεα λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| επερωτησον περι ημων τον Κυριον, οτι βασιλευς Βαβυλωνος εφεστηκεν εφ’ ημας, ει ποιησει Κυριος κατα παντα τα θαυμασια αυτου, και απελευσεται αφ’ ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.3| και ειπε προς αυτους ῾Ιερεμιας· ουτως ερειτε προς Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω μεταστρεψω τα οπλα τα πολεμικα, εν οις υμεις πολεμειτε εν αυτοις προς τους Χαλδαιους τους συγκεκλεικοτας υμας εξωθεν του τειχους, και συναξω αυτους εις το μεσον της πολεως ταυτης 5 και πολεμησω εγω υμας εν χειρι εκτεταμενῃ και εν βραχιονι κραταιω μετα θυμου και οργης μεγαλης 6 και παταξω παντας τους κατοικουντας εν τη πολει ταυτῃ, τους ανθρωπους και τα κτηνη, εν θανατω μεγαλω, και αποθανουνται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και μετα ταυτα —ουτως λεγει Κυριος— δωσω τον Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα και τους παιδας αυτου και τον λαον τον καταλειφθεντα εν τη πολει ταυτῃ απο του θανατου και απο του λιμου και απο της μαχαιρας εις χειρας εχθρων αυτων των ζητουντων τας ψυχας αυτων, και κατακοψουσιν αυτους εν στοματι μαχαιρας· ου φεισομαι επ’ αυτοις και ου μη οικτειρησω αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και προς τον λαον τουτον ερεις· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω δεδωκα προ προσωπου υμων την οδον της ζωης και την οδον του θανατου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| ο καθημενος εν τη πολει ταυτῃ αποθανειται εν μαχαιρᾳ και εν λιμω, και ο εκπορευομενος προσχωρησαι προς τους Χαλδαιους τους συγκεκλεικοτας υμας ζησεται, και εσται η ψυχη αυτου εις σκυλα, και ζησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| διοτι εστηρικα το προσωπον μου επι την πολιν ταυτην εις κακα και ουκ εις αγαθα· εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος παραδοθησεται, και κατακαυσει αυτην εν πυρι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| ο οικος βασιλεως ᾿Ιουδα, ακουσατε λογον Κυριου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| οικος Δαυιδ, ταδε λεγει Κυριος· κρινατε πρωΐ κριμα και κατευθυνατε και εξελεσθε διηρπασμενον εκ χειρος αδικουντος αυτον, οπως μη αναφθη ως πυρ η οργη μου και καυθησεται, και ουκ εσται ο σβεσων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| ιδου εγω προς σε τον κατοικουντα την κοιλαδα Σορ, την πεδεινην, τους λεγοντας· τις πτοησει ημας; η τις εισελευσεται προς το κατοικητηριον ημων; 14 και αναψω πυρ εν τω δρυμω αυτης, και εδεται παντα τα κυκλω αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΤΑΔΕ λεγει Κυριος· πορευου και καταβηθι εις τον οικον του βασιλεως ᾿Ιουδα και λαλησεις εκει τον λογον τουτον 2 και ερεις· ακουε λογον Κυριου, βασιλευ ᾿Ιουδα ο καθημενος επι θρονου Δαυιδ, συ και ο οικος σου και ο λαος σου και οι εισπορευομενοι ταις πυλαις ταυταις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.3| ταδε λεγει Κυριος· ποιειτε κρισιν και δικαιοσυνην και εξαιρεισθε διηρπασμενον εκ χειρος αδικουντος αυτον και προσηλυτον και ορφανον και χηραν μη καταδυναστευετε και μη ασεβητε και αιμα αθωον μη εκχεητε εν τω τοπω τουτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| διοτι εαν ποιουντες ποιησητε τον λογον τουτον, και εισελευσονται εν ταις πυλαις του οικου τουτου βασιλεις καθημενοι επι θρονου Δαυιδ και επιβεβηκοτες εφ’ αρματων και ιππων, αυτοι και οι παιδες αυτων, και ο λαος αυτων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.5| εαν δε μη ποιησητε τους λογους τουτους, κατ’ εμαυτου ωμοσα, λεγει Κυριος, οτι εις ερημωσιν εσται ο οικος ουτος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| οτι ταδε λεγει Κυριος κατα του οικου βασιλεως ᾿Ιουδα· Γαλααδ συ μοι, αρχη του Λιβανου, εαν μη θω σε εις ερημον, πολεις μη κατοικηθησομενας·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| και επαξω επι σε ολοθρευοντα ανδρα και τον πελεκυν αυτου, και εκκοψουσι τας εκλεκτας κεδρους σου και εμβαλουσιν εις το πυρ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και διελευσονται εθνη δια της πολεως ταυτης και ερει εκαστος προς τον πλησιον αυτου· διατι εποιησε Κυριος ουτως τη πολει ταυτῃ τη μεγαλῃ; 9 και ερουσιν· ανθ’ ων εγκατελιπον την διαθηκην Κυριου Θεου αυτων και προσεκυνησαν θεοις αλλοτριοις και εδουλευσαν αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| Μη κλαιετε τον τεθνηκοτα μηδε θρηνειτε αυτον· κλαυσατε κλαυμω τον εκπορευομενον, οτι ουκ επιστρεψει ετι, ουδε οψεται την γην πατριδος αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| διοτι ταδε λεγει Κυριος επι Σελλημ υιον ᾿Ιωσια τον βασιλευοντα αντι ᾿Ιωσιου του πατρος αυτου, ὃς εξηλθεν εκ του τοπου τουτου· ουκ αναστρεψει εκει ετι,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| αλλ’ η εν τω τοπω, ου μετῴκισα αυτον, εκει αποθανειται και την γην ταυτην ουκ οψεται ετι. — 13 ῏Ω ο οικοδομων οικιαν αυτου ου μετα δικαιοσυνης και τα υπερωα αυτου ουκ εν κριματι, παρα τω πλησιον αυτου εργαται δωρεαν και τον μισθον αυτου ου μη αποδωσει αυτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| ᾠκοδομησας σεαυτω οικον συμμετρον, υπερωα ριπιστα διεσταλμενα θυρισι και εξυλωμενα εν κεδρω και κεχρισμενα εν μιλτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| μη βασιλευσῃς, οτι συ παροξυνῃ εν ῎Αχαζ τω πατρι σου; ου φαγονται και ου πιονται· βελτιον ην σε ποιειν κριμα και δικαιοσυνην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| ουκ εγνωσαν, ουκ εκριναν κρισιν ταπεινω ουδε κρισιν πενητος· ου τουτο εστι το μη γνωναι σε εμε, λεγει Κυριος; 17 ιδου ουκ εισιν οι οφθαλμοι σου ουδε η καρδια σου καλη, αλλα εις την πλεονεξιαν σου και εις το αιμα το αθωον του εκχεειν αυτο και εις αδικηματα και εις φονον του ποιειν αυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος επι ᾿Ιωακειμ υιον ᾿Ιωσια βασιλεα ᾿Ιουδα· ουαι επι τον ανδρα τουτον· ου μη κοψονται αυτον· ω αδελφε, ουδε μη κλαυσονται αυτον· οιμοι Κυριε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| ταφην ονου ταφησεται, συμψηθεις ριφησεται επεκεινα της πυλης ῾Ιερουσαλημ. — 20 ᾿Αναβηθι εις τον Λιβανον και κραξον και εις την Βασαν δος την φωνην σου και βοησον εις το περαν της θαλασσης, οτι συνετριβησαν παντες οι ερασται σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.21| ελαλησα προς σε εν τη παραπτωσει σου, και ειπας· ουκ ακουσομαι· αυτη η οδος σου εκ νεοτητος σου, ουκ ηκουσας της φωνης μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| παντας τους ποιμενας σου ποιμανει ανεμος, και οι ερασται σου εν αιχμαλωσιᾳ εξελευσονται· οτι τοτε αισχυνθησῃ και ατιμωθησῃ απο παντων των φιλουντων σε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.23| κατοικουσα εν τω Λιβανω, εννοσσευουσα εν ταις κεδροις, καταστεναξεις εν τω ελθειν σοι οδυνας ως τικτουσης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| ζω εγω, λεγει Κυριος, εαν γενομενος γενηται ᾿Ιεχονιας υιος ᾿Ιωακειμ βασιλευς ᾿Ιουδα αποσφραγισμα επι της χειρος της δεξιας μου, εκειθεν εκσπασω σε 25 και παραδωσω σε εις χειρας των ζητουντων την ψυχην σου, ων συ ευλαβη απο προσωπου αυτων, εις χειρας των Χαλδαιων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| και απορριψω σε και την μητερα σου την τεκουσαν σε εις γην, ου ουκ ετεχθης εκει, και εκει αποθανεισθε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| εις δε την γην, ἣν αυτοι ευχονται ταις ψυχαις αυτων, ου μη αποστρεψωσιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| ητιμωθη ᾿Ιεχονιας ως σκευος, ου ουκ εστι χρεια αυτου, οτι εξερριφη και εξεβληθη εις γην, ἣν ουκ ᾔδει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| γη γη ακουε λογον Κυριου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| γραψον τον ανδρα τουτον εκκηρυκτον ανθρωπον, οτι ου μη αυξηθη εκ του σπερματος αυτου ανηρ καθημενος επι θρονου Δαυιδ αρχων ετι εν τω ᾿Ιουδᾳ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.Ω οι ποιμενες οι διασκορπιζοντες και απολλυοντες τα προβατα της νομης μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος επι τους ποιμαινοντας τον λαον μου· υμεις διεσκορπισατε τα προβατα μου και εξωσατε αυτα και ουκ επεσκεψασθε αυτα, ιδου εγω εκδικω εφ’ υμας κατα τα πονηρα επιτηδευματα υμων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.3| και εγω εισδεξομαι τους καταλοιπους του λαου μου επι πασης της γης, ου εξωσα αυτους εκει, και καταστησω αυτους εις την νομην αυτων, και αυξηθησονται και πληθυνθησονται·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| και αναστησω αυτοις ποιμενας, οἳ ποιμανουσιν αυτους, και ου φοβηθησονται ετι ουδε πτοηθησονται, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και αναστησω τω Δαυιδ ανατολην δικαιαν, και βασιλευσει βασιλευς και συνησει και ποιησει κριμα και δικαιοσυνην επι της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| εν ταις ημεραις αυτου σωθησεται ᾿Ιουδας, και ᾿Ισραηλ κατασκηνωσει πεποιθως, και τουτο το ονομα αυτου, ὃ καλεσει αυτον Κυριος ᾿Ιωσεδεκ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| ᾿Εν τοις προφηταις συνετριβη η καρδια μου, εν εμοι εσαλευθη παντα τα οστα μου, εγενηθην ως ανηρ συντετριμμενος και ως ανθρωπος συνεχομενος απο οινου απο προσωπου Κυριου και απο προσωπου ευπρεπειας δοξης αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| οτι απο προσωπου τουτων επενθησεν η γη, εξηρανθησαν αι νομαι της ερημου, και εγενετο ο δρομος αυτων πονηρος και η ισχυς αυτων ουχ ουτως.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.11| οτι ιερευς και προφητης εμολυνθησαν και εν τω οικω μου ειδον πονηριας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| δια τουτο γενεσθω η οδος αυτων αυτοις εις ολισθημα εν γνοφω, και υποσκελισθησονται και πεσουνται εν αυτη· διοτι επαξω επ’ αυτους κακα εν ενιαυτω επισκεψεως αυτων, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και εν τοις προφηταις Σαμαρειας ειδον ανομηματα· επροφητευσαν δια της Βααλ και επλανησαν τον λαον μου ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και εν τοις προφηταις ῾Ιερουσαλημ εωρακα φρικτα, μοιχωμενους και πορευομενους εν ψευδεσι και αντιλαμβανομενους χειρων πονηρων του μη αποστραφηναι εκαστον απο της οδου αυτου της πονηρας· εγενηθησαν μοι παντες ως Σοδομα και οι κατοικουντες αυτην ωσπερ Γομορρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω ψωμιω αυτους οδυνην και ποτιω αυτους υδωρ πικρον, οτι απο των προφητων ῾Ιερουσαλημ εξηλθε μολυσμος πασῃ τη γη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| ουτως λεγει Κυριος παντοκρατωρ· μη ακουετε τους λογους των προφητων, οτι ματαιουσιν εαυτοις ορασιν, απο καρδιας αυτων λαλουσι και ουκ απο στοματος Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| λεγουσι τοις απωθουμενοις τον λογον Κυριου· ειρηνη εσται υμιν· και πασι τοις πορευομενοις τοις θελημασιν αυτων, παντι τω πορευομενω πλανῃ καρδιας αυτου ειπαν· ουχ ηξει επι σε κακα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| οτι τις εστη εν υποστηματι Κυριου και ειδε τον λογον αυτου; τις ηνωτισατο και ηκουσεν; 19 ιδου σεισμος παρα Κυριου και οργη εκπορευεται εις συσσεισμον, συστρεφομενη επι τους ασεβεις ηξει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και ουκ ετι αποστρεψει ο θυμος Κυριου, εως ἂν ποιησῃ αυτο και εως ἂν στησῃ αυτο απο εγχειρηματος καρδιας αυτου· επ’ εσχατου των ημερων νοησουσιν αυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| ουκ απεστελλον τους προφητας, και αυτοι ετρεχον· ουδε ελαλησα προς αυτους, και αυτοι επροφητευον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.22| και ει εστησαν εν τη υποστασει μου και ει ηκουσαν των λογων μου, και τον λαον μου ἂν απεστρεφον αυτους απο των πονηρων επιτηδευματων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| Θεος εγγιζων εγω ειμι, λεγει Κυριος, και ουχι Θεος πορρωθεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| ει κρυβησεται τις εν κρυφαιοις, και εγω ουκ οψομαι αυτον; μη ουχι τον ουρανον και την γην εγω πληρω; λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| ηκουσα α λαλουσιν οι προφηται, α προφητευουσιν επι τω ονοματι μου ψευδη λεγοντες· ηνυπνιασαμην ενυπνιον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| εως ποτε εσται εν καρδιᾳ των προφητων των προφητευοντων ψευδη και εν τω προφητευειν αυτους τα θεληματα της καρδιας αυτων; 27 των λογιζομενων του επιλαθεσθαι του νομου μου εν τοις ενυπνιοις αυτων, α διηγουντο εκαστος τω πλησιον αυτου, καθαπερ επελαθοντο οι πατερες αυτων του ονοματος μου εν τη Βααλ; 28 ο προφητης, εν ω το ενυπνιον εστι, διηγησασθω το ενυπνιον αυτου, και εν ω ο λογος μου προς αυτον, διηγησασθω τον λογον μου επ’ αληθειας. τι το αχυρον προς τον σιτον; ουτως οι λογοι μου, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| ουκ ιδου οι λογοι μου ωσπερ πυρ φλεγον, λεγει Κυριος, και ως πελυξ κοπτων πετραν; 30 ιδου εγω δια τουτο προς τους προφητας, λεγει Κυριος ο Θεος, τους κλεπτοντας τους λογους μου εκαστον παρα του πλησιον αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.31| ιδου εγω προς τους προφητας τους εκβαλλοντας προφητειας γλωσσης και νυσταζοντας νυσταγμον εαυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| ιδου εγω προς τους προφητας τους προφητευοντας ενυπνια ψευδη και διηγουντο αυτα και επλανησαν τον λαον μου εν τοις ψευδεσιν αυτων και εν τοις πλανοις αυτων και εγω ουκ απεστειλα αυτους και ουκ ενετειλαμην αυτοις και ωφελειαν ουκ ωφελησουσι τον λαον τουτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| και εαν ερωτησωσι σε ο λαος ουτος η ιερευς η προφητης λεγων· τι το λημμα Κυριου; και ερεις αυτοις· υμεις εστε το λημμα και ραξω υμας, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.34| ο προφητης και οι ιερεις και ο λαος, οἳ ἂν ειπωσι· λημμα Κυριου, και εκδικησω τον ανθρωπον εκεινον και τον οικον αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.35| οτι ουτως ερειτε εκαστος προς τον πλησιον αυτου και εκαστος προς τον αδελφον αυτου· τι απεκριθη Κυριος, και τι ελαλησε Κυριος; 36 και λημμα Κυριου μη ονομαζετε ετι, οτι το λημμα τω ανθρωπω εσται ο λογος αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.37| και διατι ελαλησε Κυριος ο Θεος ημων; 38 δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ημων· ανθ’ ων ειπατε τον λογον τουτον· λημμα Κυριου, και απεστειλα προς υμας λεγων· ουκ ερειτε· λημμα Κυριου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.39| δια τουτο ιδου εγω λαμβανω και ρασσω υμας και την πολιν, ἣν εδωκα υμιν και τοις πατρασιν υμων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.40| και δωσω εφ’ υμας ονειδισμον αιωνιον και ατιμιαν αιωνιον, ητις ουκ επιλησθησεται. — 7 Δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και ουκ ερουσιν ετι· ζη Κυριος, ὃς ανηγαγε τον οικον ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| αλλα· ζη Κυριος, ὃς συνηγαγε παν το σπερμα ᾿Ισραηλ απο γης βορρα και απο πασων των χωρων, ου εξωσεν αυτους εκει. και αποκατεστησεν αυτους εις την γην αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΕΔΕΙΞΕ μοι Κυριος δυο καλαθους συκων κειμενους κατα προσωπον ναου Κυριου μετα το αποικισαι Ναβουχοδονοσορ βασιλεα Βαβυλωνος τον ᾿Ιεχονιαν υιον ᾿Ιωακειμ βασιλεα ᾿Ιουδα και τους αρχοντας και τους τεχνιτας και τους δεσμωτας και τους πλουσιους εξ ῾Ιερουσαλημ και ηγαγεν αυτους εις Βαβυλωνα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| ο καλαθος ο εις συκων χρηστων σφοδρα, ως τα συκα τα πρωιμα, και ο καλαθος ο ετερος συκων πονηρων σφοδρα, α ου βρωθησεται απο πονηριας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και ειπε Κυριος προς με· τι συ ορας, ῾Ιερεμια; και ειπα· συκα· τα χρηστα χρηστα λιαν, και τα πονηρα πονηρα λιαν, α ου βρωθησεται απο πονηριας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.4| και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.5| ταδε λεγει Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ως τα συκα τα χρηστα ταυτα, ουτως επιγνωσομαι τους αποικισθεντας ᾿Ιουδα, ους εξαπεσταλκα εκ του τοπου τουτου εις γην Χαλδαιων εις αγαθα. και στηριω τους οφθαλμους μου επ’ αυτους εις αγαθα και αποκαταστησω αυτους εις την γην ταυτην εις αγαθα και ανοικοδομησω αυτους και ου μη καθελω και καταφυτευσω αυτους και ου μη εκτιλω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| και δωσω αυτοις καρδιαν του ειδεναι αυτους εμε, οτι εγω ειμι Κυριος, και εσονται μοι εις λαον, και εγω εσομαι αυτοις εις Θεον, οτι επιστραφησονται επ’ εμε εξ ολης της καρδιας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| και ως τα συκα τα πονηρα, α ου βρωθησονται απο πονηριας αυτων, ταδε λεγει Κυριος, ουτως παραδωσω τον Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα και τους μεγιστανας αυτου και το καταλοιπον ῾Ιερουσαλημ τους υπολελειμμενους εν τη γη ταυτῃ και τους κατοικουντας εν Αιγυπτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| και δωσω αυτους εις διασκορπισμον εις πασας τας βασιλειας της γης, και εσονται εις ονειδισμον και εις παραβολην και εις μισος και εις καταραν εν παντι τοπω, ου εξωσα αυτους εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.10| και αποστελω εις αυτους τον λιμον και τον θανατον και την μαχαιραν, εως ἂν εκλειπωσιν απο της γης, ἧς εδωκα αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.Ο λογος ο γενομενος προς ῾Ιερεμιαν επι παντα τον λαον ᾿Ιουδα εν τω ετει τω τεταρτω του ᾿Ιωακειμ υιου ᾿Ιωσια βασιλεως ᾿Ιουδα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| ὃν ελαλησε προς παντα τον λαον ᾿Ιουδα και προς τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.3| εν τω τρισκαιδεκατω ετει ᾿Ιωσια υιου ᾿Αμως βασιλεως ᾿Ιουδα και εως της ημερας ταυτης εικοσι και τρια ετη και ελαλησα προς υμας ορθριζων και λεγων 4 και απεστελλον προς υμας τους δουλους μου τους προφητας, ορθρου αποστελλων, και ουκ εισηκουσατε και ου προσεσχετε τοις ωσιν υμων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| λεγων· αποστραφητε εκαστος απο της οδου αυτου της πονηρας και απο των πονηρων επιτηδευματων υμων, και κατοικησετε επι της γης, ἧς εδωκα υμιν και τοις πατρασιν υμων, απ’ αιωνος και εως αιωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| μη πορευεσθε οπισω θεων αλλοτριων του δουλευειν αυτοις, και του προσκυνειν αυτοις, οπως μη παροργιζητε με εν τοις εργοις των χειρων υμων του κακωσαι υμας·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| και ουκ ηκουσατε μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.8| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· επειδη ουκ επιστευσατε τοις λογοις μου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| ιδου εγω αποστελλω και ληψομαι την πατριαν απο βορρα και αξω αυτους επι την γην ταυτην και επι τους κατοικουντας αυτην και επι παντα τα εθνη τα κυκλω αυτης και εξερημωσω αυτους και δωσω αυτους εις αφανισμον και εις συριγμον και εις ονειδισμον αιωνιον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| και απολω απ’ αυτων φωνην χαρας και φωνην ευφροσυνης, φωνην νυμφιου και φωνην νυμφης, οσμην μυρου και φως λυχνου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και εσται πασα η γη εις αφανισμον, και δουλευσουσιν εν τοις εθνεσιν εβδομηκοντα ετη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.12| και εν τω πληρωθηναι τα εβδομηκοντα ετη, εκδικησω το εθνος εκεινο, φησι Κυριος, και θησομαι αυτους εις αφανισμον αιωνιον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| και επαξω επι την γην εκεινην παντας τους λογους μου, ους ελαλησα κατ’ αυτης, παντα τα γεγραμμενα εν τω βιβλιω τουτω. ῝Α επροφητευσεν ῾Ιερεμιας επι τα εθνη. (Μασ. ΜΘ´ 34 ).<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| Τα Αιλαμ. — Ταδε λεγει Κυριος· συνετριβη το τοξον Αιλαμ, αρχη δυναστειας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.15| και επαξω επι Αιλαμ τεσσαρας ανεμους εκ των τεσσαρων ακρων του ουρανου και διασπερω αυτους εν πασι τοις ανεμοις τουτοις, και ουκ εσται εθνος, ὃ ουχ ηξει εκει, οι εξωσμενοι Αιλαμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| και πτοησω αυτους εναντιον των εχθρων αυτων των ζητουντων την ψυχην αυτων και επαξω επ’ αυτους κακα κατα την οργην του θυμου μου και επαποστελω οπισω αυτων την μαχαιραν μου εως του εξαναλωσαι αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| και θησω τον θρονον μου εν Αιλαμ και εξαποστελω εκειθεν βασιλεα και μεγιστανας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.18| και εσται επ’ εσχατου των ημερων και αποστρεψω την αιχμαλωσιαν Αιλαμ, λεγει Κυριος. — ᾿Εν αρχη βασιλευοντος Σεδεκιου βασιλεως εγενετο ο λογος ουτος περι Αιλαμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.(Μασ. ΜΣΤ΄ .) 2 Τῌ Αιγυπτω επι δυναμιν Φαραω Νεχαω βασιλεως Αιγυπτου, ὃς ην επι τω ποταμω Ευφρατῃ εν Χαρχαμεις, ὃν επαταξε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος, εν τω ετει τω τεταρτω ᾿Ιωακειμ βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| ᾿Αναλαβετε οπλα και ασπιδας και προσαγαγετε εις πολεμον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| επισαξατε τους ιππους, επιβητε, οι ιππεις, και καταστητε εν ταις περικεφαλαιαις υμων· προβαλετε τα δορατα και ενδυσασθε τους θωρακας υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| τι οτι αυτοι πτοουνται και αποχωρουσιν εις τα οπισω; διοτι οι ισχυροι αυτων κοπησονται. φυγη εφυγον και ουκ ανεστρεψαν περιεχομενοι κυκλοθεν, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| μη φευγετω ο κουφος, και μη ανασωζεσθω ο ισχυρος· επι βορραν τα παρα τον Ευφρατην ησθενησαν, πεπτωκασι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| τις ουτος ως ποταμος αναβησεται και ως ποταμοι κυμαινουσιν υδωρ; 8 υδατα Αιγυπτου ωσει ποταμος αναβησεται και ειπεν· αναβησομαι και κατακαλυψω την γην και απολω τους κατοικουντας εν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| επιβητε επι τους ιππους, παρασκευασατε τα αρματα, εξελθατε, οι μαχηται Αιθιοπων και Λιβυες καθωπλισμενοι οπλοις· και Λυδοι, αναβητε, εντεινατε τοξον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| και η ημερα εκεινη Κυριω τω Θεω ημων ημερα εκδικησεως του εκδικησαι τους εχθρους αυτου, και καταφαγεται η μαχαιρα Κυριου και εμπλησθησεται και μεθυσθησεται απο του αιματος αυτων, οτι θυσια τω Κυριω σαβαωθ απο γης βορρα επι ποταμω Ευφρατῃ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| αναβηθι Γαλααδ και λαβε ρητινην τη παρθενω θυγατρι Αιγυπτου· εις κενον επληθυνας ιαματα σου, ωφελεια ουκ εστιν εν σοι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| ηκουσαν εθνη φωνην σου, και της κραυγης σου επλησθη η γη, οτι μαχητης προς μαχητην ησθενησαν, επι το αυτο επεσαν αμφοτεροι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| ῝Α ελαλησε Κυριος εν χειρι ῾Ιερεμιου του ελθειν Ναβουχοδονοσορ τον βασιλεα Βαβυλωνος του κοψαι γην Αιγυπτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| ᾿Αναγγειλατε εις Μαγδωλον και παραγγειλατε εις Μεμφιν, ειπατε· επιστηθι και ετοιμασον, οτι κατεφαγε μαχαιρα την σμιλακα σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| διατι εφυγεν απο σου ο ῏Απις; ο μοσχος ο εκλεκτος σου ουκ εμεινεν, οτι Κυριος παρελυσεν αυτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.16| και το πληθος σου ησθενησε και επεσε, και εκαστος προς τον πλησιον αυτου ελαλει· αναστωμεν και αναστρεψωμεν προς τον λαον ημων εις την πατριδα ημων απο προσωπου μαχαιρας ῾Ελληνικης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| καλεσατε το ονομα Φαραω Νεχαω βασιλεως Αιγυπτου, Σαων–᾿Εσβι–᾿Εμωηδ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.18| ζω εγω, λεγει Κυριος ο Θεος, οτι ως το ᾿Ιταβυριον εν τοις ορεσι και ως ο Καρμηλος εν τη θαλασσῃ ηξει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| σκευη αποικισμου ποιησον σεαυτη, κατοικουσα θυγατερ Αιγυπτου, οτι Μεμφις εις αφανισμον εσται και κληθησεται ουαι δια το μη υπαρχειν κατοικουντας εν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| δαμαλις κεκαλλωπισμενη Αιγυπτος, αποσπασμα απο βορρα ηλθεν επ’ αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| και οι μισθωτοι αυτης εν αυτη ωσπερ μοσχοι σιτευτοι τρεφομενοι εν αυτη, διοτι και αυτοι απεστραφησαν και εφυγον ομοθυμαδον, ουκ εστησαν, οτι ημερα απωλειας ηλθεν επ’ αυτους και καιρος εκδικησεως αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.22| φωνη ως οφεως συριζοντος, οτι εν αμμω πορευονται· εν αξιναις ηξουσιν επ’ αυτην ως κοπτοντες ξυλα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.23| εκκοψουσι τον δρυμον αυτης, λεγει Κυριος ο Θεος, οτι ου μη εικασθη, οτι πληθυνει υπερ ακριδα και ουκ εστιν αυτοις αριθμος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.24| κατῃσχυνθη η θυγατηρ Αιγυπτου, παρεδοθη εις χειρας λαου απο βορρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.25| ιδου εγω εκδικω τον ᾿Αμμων τον υιον αυτης επι Φαραω και επι τους πεποιθοτας επ’ αυτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.27| συ δε μη φοβηθης, δουλος μου ᾿Ιακωβ, μηδε πτοηθης, ᾿Ισραηλ· διοτι εγω ιδου σῴζων σε μακροθεν και το σπερμα σου εκ της αιχμαλωσιας αυτων, και αναστρεψει ᾿Ιακωβ και ησυχασει και υπνωσει, και ουκ εσται ο παρενοχλων αυτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.28| μη φοβου, παις μου ᾿Ιακωβ, λεγει Κυριος, οτι μετα σου εγω ειμι· η απτοητος και τρυφερα παρεδοθη· οτι ποιησω εθνει συντελειαν εν παντι εθνει, εις ους εξωσα σε εκει, σε δε ου μη ποιησω εκλιπειν· και παιδευσω σε εις κριμα και αθωον ουκ αθωωσω σε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.(Μασ. Ν΄ .) ΛΟΓΟΣ Κυριου ὃν ελαλησεν επι Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| ᾿Αναγγειλατε εν τοις εθνεσι και ακουστα ποιησατε και μη κρυψητε, ειπατε· εαλωκε Βαβυλων, κατῃσχυνθη Βηλος η απτοητος, η τρυφερα παρεδοθη Μαρωδαχ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.3| οτι ανεβη επ’ αυτην εθνος απο βορρα· ουτος θησει την γην αυτης εις αφανισμον, και ουκ εσται ο κατοικων εν αυτη απο ανθρωπου και εως κτηνους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| εν ταις ημεραις εκειναις και εν τω καιρω εκεινω ηξουσιν οι υιοι ᾿Ισραηλ, αυτοι και οι υιοι ᾿Ιουδα επι το αυτο· βαδιζοντες και κλαιοντες πορευσονται τον Κυριον Θεον αυτων ζητουντες.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| εως Σιων ερωτησουσι την οδον, ωδε γαρ το προσωπον αυτων δωσουσι· και ηξουσι και καταφευξονται προς Κυριον τον Θεον, διαθηκη γαρ αιωνιος ουκ επιλησθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| προβατα απολωλοτα εγενηθη ο λαος μου, οι ποιμενες αυτων εξωσαν αυτους, επι τα ορη απεπλανησαν αυτους, εξ ορους επι βουνον ωχοντο, επελαθοντο κοιτης αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| παντες οι ευρισκοντες αυτους ανηλισκον αυτους, οι εχθροι αυτων ειπαν· μη ανωμεν αυτους· ανθ’ ων ημαρτον τω Κυριω νομη δικαιοσυνης τω συναγαγοντι τους πατερας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| απαλλοτριωθητε εκ μεσου Βαβυλωνος και απο γης Χαλδαιων και εξελθατε και γενεσθε ωσπερ δρακοντες κατα προσωπον προβατων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| οτι ιδου εγω εγειρω επι Βαβυλωνα συναγωγας εθνων εκ γης βορρα, και παραταξονται αυτη· εκειθεν αλωσεται, ως βολις μαχητου συνετου ουκ επιστρεψει κενη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| και εσται η Χαλδαια εις προνομην, παντες οι προνομευοντες αυτην εμπλησθησονται,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| οτι ηυφραινεσθε και κατεκαυχασθε διαρπαζοντες την κληρονομιαν μου, διοτι εσκιρτατε ως βοΐδια εν βοτανῃ και εκερατιζετε ως ταυροι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| ᾐσχυνθη η μητηρ υμων σφοδρα, ενετραπη η τεκουσα υμας μητηρ επ’ αγαθα εσχατη εθνων ερημος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| απο οργης Κυριου ου κατοικηθησεται. και εσται εις αφανισμον πασα, και πας ο διοδευων δια Βαβυλωνος σκυθρωπασει και συριουσιν επι πασαν την πληγην αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| παραταξασθε επι Βαβυλωνα κυκλω, παντες τεινοντες τοξον· τοξευσατε επ’ αυτην, μη φεισησθε επι τοις τοξευμασιν υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| κατακρατησατε αυτην· παρελυθησαν αι χειρες αυτης, επεσαν αι επαλξεις αυτης και κατεσκαφη το τειχος αυτης, οτι εκδικησις παρα Θεου εστιν· εκδικειτε επ’ αυτην· καθως εποιησε, ποιησατε αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| εξολοθρευσασθε σπερμα εκ Βαβυλωνος, κατεχοντα δρεπανον εν καιρω θερισμου· απο προσωπου μαχαιρας ῾Ελληνικης εκαστος εις τον λαον αυτου αποστρεψουσι και εκαστος εις την γην αυτου φευξεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| Προβατον πλανωμενον ᾿Ισραηλ, λεοντες εξωσαν αυτον· ο πρωτος εφαγεν αυτον βασιλευς ᾿Ασσουρ και ουτος υστερον τα οστα αυτου βασιλευς Βαβυλωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εκδικω επι τον βασιλεα Βαβυλωνος και επι την γην αυτου, καθως εξεδικησα επι τον βασιλεα ᾿Ασσουρ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| και αποκαταστησω τον ᾿Ισραηλ εις την νομην αυτου, και νεμησεται εν τω Καρμηλω και εν ορει ᾿Εφραιμ και εν τω Γαλααδ και πλησθησεται η ψυχη αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| εν ταις ημεραις εκειναις και εν τω καιρω εκεινω ζητησουσι την αδικιαν ᾿Ισραηλ, και ουχ υπαρξει, και τας αμαρτιας ᾿Ιουδα, και ου μη ευρεθωσιν, οτι ιλεως εσομαι τοις υπολελειμμενοις επι της γης, λεγει Κυριος. — 21 Πικρως επιβηθι επ’ αυτην και επι τους κατοικουντας επ’ αυτην· εκδικησον, μαχαιρα, και αφανισον, λεγει Κυριος, και ποιει κατα παντα, οσα εντελλομαι σοι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| φωνη πολεμου και συντριβη μεγαλη εν γη Χαλδαιων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| πως εκλασθη και συνετριβη η σφυρα πασης της γης; πως εγενηθη εις αφανισμον Βαβυλων εν εθνεσιν; 24 επιθησονται σοι, και αλωσῃ, ω Βαβυλων, και ου γνωσῃ· ευρεθης και εληφθης, οτι τω Κυριω αντεστης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| ηνοιξε Κυριος τον θησαυρον αυτου και εξηνεγκε τα σκευη οργης αυτου, οτι εργον τω Κυριω Θεω εν γη Χαλδαιων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| οτι εληλυθασιν οι καιροι αυτης. ανοιξατε τας αποθηκας αυτης, ερευνησατε αυτην ως σπηλαιον και εξολοθρευσατε αυτην, μη γενεσθω αυτης καταλειμμα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| αναξηρανατε αυτης παντας τους καρπους, και καταβητωσαν εις σφαγην· ουαι αυτοις, οτι ηκει η ημερα αυτων και καιρος εκδικησεως αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.28| φωνη φευγοντων και ανασωζομενων εκ γης Βαβυλωνος του αναγγειλαι εις Σιων την εκδικησιν παρα Κυριου Θεου ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.29| παραγγειλατε επι Βαβυλωνα πολλοις, παντι εντεινοντι τοξον· παρεμβαλλετε επ’ αυτην κυκλοθεν, μη εστω αυτοις ανασωζομενος· ανταποδοτε αυτη κατα τα εργα αυτης, κατα παντα, οσα εποιησε, ποιησατε αυτη, οτι προς Κυριον αντεστη Θεον αγιον του ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.30| δια τουτο πεσουνται οι νεανισκοι αυτης εν ταις πλατειαις αυτης, και παντες οι ανδρες οι πολεμισται αυτης ριφησονται, ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.31| ιδου εγω επι σε την υβριστριαν, λεγει Κυριος, οτι ηκει η ημερα σου και ο καιρος εκδικησεως σου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.32| και ασθενησει η υβρις σου και πεσειται, και ουδεις εσται ο ανιστων αυτην· και αναψω πυρ εν τω δρυμω αυτης, και καταφαγεται παντα τα κυκλω αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.33| Ταδε λεγει Κυριος· καταδεδυναστευνται οι υιοι ᾿Ισραηλ και οι υιοι ᾿Ιουδα αμα, παντες οι αιχμαλωτευσαντες αυτους κατεδυναστευσαν αυτους, οτι ουκ ηθελησαν εξαποστειλαι αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.34| και ο λυτρουμενος αυτους ισχυρος, Κυριος παντοκρατωρ ονομα αυτω· κρισιν κρινει προς τους αντιδικους αυτου, οπως εξαρῃ την γην, και παροξυνει τοις κατοικουσι Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.35| μαχαιραν επι τους Χαλδαιους και επι τους κατοικουντας Βαβυλωνα και επι τους μεγιστανας αυτης και επι τους συνετους αυτης·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.36| μαχαιραν επι τους μαχητας αυτης, και παραλυθησονται· μαχαιραν επι τους ιππους αυτων και επι τα αρματα αυτων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.37| μαχαιραν επι τους μαχητας αυτων και επι τον συμμεικτον τον εν μεσω αυτης, και εσονται ωσει γυναικες· μαχαιραν επι τους θησαυρους αυτης, και διασκορπισθησονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.38| επι τω υδατι αυτης επεποιθει και καταισχυνθησονται, οτι γη των γλυπτων εστι, και εν ταις νησοις, ου κατεκαυχωντο.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.39| δια τουτο κατοικησουσιν ινδαλματα εν ταις νησοις, και κατοικησουσιν εν αυτη θυγατερες σειρηνων· ου μη κατοικηθη ουκετι εις τον αιωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.40| καθως κατεστρεψεν ο Θεος Σοδομα και Γομορρα και τας ομορουσας αυταις, ειπε Κυριος, ου μη κατοικησει εκει ανθρωπος, και ου μη παροικησει εκει υιος ανθρωπου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.41| ιδου λαος ερχεται απο βορρα, και εθνος μεγα και βασιλεις πολλοι εξεγερθησονται απ’ εσχατου της γης,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.42| τοξον και εγχειριδιον εχοντες· ιταμος εστι και ου μη ελεησῃ· η φωνη αυτων ως θαλασσα ηχησει, εφ’ ιπποις ιππασονται παρεσκευασμενοι, ωσπερ πυρ, εις πολεμον προς σε, θυγατερ Βαβυλωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.43| ηκουσε βασιλευς Βαβυλωνος την ακοην αυτων, και παρελυθησαν αι χειρες αυτου· θλιψις κατεκρατησεν αυτου, ωδινες ως τικτουσης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.44| ιδου ωσπερ λεων αναβησεται απο του ᾿Ιορδανου εις τοπον Αιθαμ, οτι ταχεως εκδιωξω αυτους απ’ αυτης και παντα νεανισκον επ’ αυτην επιστησω. οτι τις ωσπερ εγω; και τις αντιστησεται μοι; και τις ουτος ποιμην, ὃς στησεται κατα προσωπον μου; 45 δια τουτο ακουσατε την βουλην Κυριου, ἣν βεβουλευται επι Βαβυλωνα, και λογισμους αυτου, ους ελογισατο επι τους κατοικουντας Χαλδαιους· εαν μη διαφθαρη τα αρνια των προβατων αυτων, εαν μη αφανισθη νομη απ’ αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.46| οτι απο φωνης αλωσεως Βαβυλωνος σεισθησεται η γη, και κραυγη εν εθνεσιν ακουσθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.(Μασ. ΝΑ΄ .) ΤΑΔΕ λεγει Κυριος· ιδου εγω εξεγειρω επι Βαβυλωνα και επι τους κατοικουντας Χαλδαιους ανεμον καυσωνα διαφθειροντα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και εξαποστελω εις Βαβυλωνα υβριστας, και καθυβρισουσιν αυτην και λυμανουνται την γην αυτης· ουαι επι Βαβυλωνα κυκλοθεν εν ημερᾳ κακωσεως αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| τεινετω ο τεινων το τοξον αυτου και περιθεσθω ω εστιν οπλα αυτω, και μη φεισησθε επι τους νεανισκους αυτης και αφανισατε πασαν την δυναμιν αυτης·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.4| και πεσουνται τραυματιαι εν γη Χαλδαιων και κατακεκεντημενοι εξωθεν αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.5| διοτι ουκ εχηρευσεν ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδας απο Θεου αυτων, απο Κυριου παντοκρατορος, οτι η γη αυτων επλησθη αδικιας απο των αγιων ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| φευγετε εκ μεσου Βαβυλωνος και ανασῴζετε εκαστος την ψυχην αυτου, και μη απορριφητε εν τη αδικιᾳ αυτης, οτι καιρος εκδικησεως αυτης εστι παρα Κυριου, ανταποδομα αυτος ανταποδιδωσιν αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| ποτηριον χρυσουν Βαβυλων εν χειρι Κυριου μεθυσκον πασαν την γην· απο του οινου αυτης επιοσαν εθνη, δια τουτο εσαλευθησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και αφνω επεσε Βαβυλων και συνετριβη· θρηνειτε αυτην, λαβετε ρητινην τη διαφθορα αυτης, ει πως ιαθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| ιατρευσαμεν την Βαβυλωνα, και ουκ ιαθη· εγκαταλιπωμεν αυτην και απελθωμεν εκαστος εις την γην αυτου, οτι ηγγικεν εις ουρανον το κριμα αυτης, εξηρεν εως των αστρων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| εξηνεγκε Κυριος το κριμα αυτου· δευτε και αναγγειλωμεν εν Σιων τα εργα Κυριου του Θεου ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.11| παρασκευαζετε τα τοξευματα, πληρουτε τας φαρετρας. ηγειρε Κυριος το πνευμα βασιλεως Μηδων, οτι εις Βαβυλωνα η οργη αυτου του εξολοθρευσαι αυτην, οτι εκδικησις Κυριου εστιν, εκδικησις λαου αυτου εστιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| επι τειχεων Βαβυλωνος αρατε σημειον, επιστησατε φαρετρας, εγειρατε φυλακας, ετοιμασατε οπλα, οτι ενεχειρησε και ποιησει Κυριος α ελαλησεν επι τους κατοικουντας Βαβυλωνα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.13| κατασκηνουντας εφ’ υδασι πολλοις και επι πληθει θησαυρων αυτης· ηκει το περας σου αληθως εις τα σπλαγχνα σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.14| οτι ωμοσε Κυριος κατα του βραχιονος αυτου· διοτι πληρωσω σε ανθρωπων ωσει ακριδων, και φθεγξονται επι σε οι καταβαινοντες. — 15 Κυριος ποιων γην εν τη ισχυι αυτου, ετοιμαζων οικουμενην εν τη σοφιᾳ αυτου, εν τη συνεσει αυτου εξετεινε τον ουρανον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| εις φωνην εθετο ηχος υδατος εν ουρανω και ανηγαγε νεφελας απ’ εσχατου της γης, αστραπας εις υετον εποιησε και εξηγαγε φως εκ θησαυρων αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| εματαιωθη πας ανθρωπος απο γνωσεως, κατῃσχυνθη πας χρυσοχοος απο των γλυπτων αυτου, οτι ψευδη εχωνευσαν, ουκ εστι πνευμα εν αυτοις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| ματαια εστιν, εργα μεμωκημενα, εν καιρω επισκεψεως αυτων απολουνται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| ου τοιαυτη μερις τω ᾿Ιακωβ, οτι ο πλασας τα παντα αυτος εστι κληρονομια αυτου, Κυριος ονομα αυτω. — 20 Διασκορπιζεις συ μοι σκευη πολεμου, και διασκορπιω εν σοι εθνη και εξαρω εκ σου βασιλεις 21 και διασκορπιω εν σοι ιππον και επιβατην αυτου και διασκορπιω εν σοι αρματα και αναβατας αυτων 22 και διασκορπιω εν σοι νεανισκον και παρθενον και διασκορπιω εν σοι ανδρα και γυναικα 23 και διασκορπιω εν σοι ποιμενα και το ποιμνιον αυτου και διασκορπιω εν σοι γεωργον και το γεωργιον αυτου και διασκορπιω εν σοι ηγεμονας και στρατηγους σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.24| και ανταποδωσω τη Βαβυλωνι και πασι τοις κατοικουσι Χαλδαιοις πασας τας κακιας αυτων, ας εποιησαν επι Σιων κατ’ οφθαλμους υμων, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| ιδου εγω προς σε, το ορος το διεφθαρμενον, το διαφθειρον πασαν την γην, και εκτενω την χειρα μου επι σε και κατακυλιω σε επι των πετρων και δωσω σε ως ορος εμπεπυρισμενον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| και ου μη λαβωσιν απο σου λιθον εις γωνιαν και λιθον εις θεμελιον, οτι εις αφανισμον εσῃ εις τον αιωνα, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.27| ῎Αρατε σημειον επι της γης, σαλπισατε εν εθνεσι σαλπιγγι, αγιασατε επ’ αυτην εθνη, παραγγειλατε επ’ αυτην βασιλειαις ᾿Αραρατ παρ’ εμου και τοις ᾿Ασχαναζαιοις, επιστησατε επ’ αυτην βελοστασεις, αναβιβασατε επ’ αυτην ιππον ως ακριδων πληθος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.28| αναβιβασατε επ’ αυτην εθνη, τον βασιλεα των Μηδων και πασης της γης, τους ηγουμενους αυτου και παντας τους στρατηγους αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.29| εσεισθη η γη και επονεσε, διοτι εξανεστη επι Βαβυλωνα λογισμος Κυριου του θειναι την γην Βαβυλωνος εις αφανισμον και μη κατοικεισθαι αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.30| εξελιπε μαχητης Βαβυλωνος του πολεμειν, καθησονται εκει εν περιοχη, εθραυσθη η δυναστεια αυτων, εγενηθησαν ωσει γυναικες, ενεπυρισθη τα σκηνωματα αυτης, συνετριβησαν οι μοχλοι αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.31| διωκων εις απαντησιν διωκοντος διωξεται και αναγγελλων εις απαντησιν αναγγελλοντος του αναγγειλαι τω βασιλει Βαβυλωνος, οτι εαλωκεν η πολις αυτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.32| απ’ εσχατου των διαβασεων αυτου εληφθησαν, και τα συστηματα αυτων ενεπρησαν εν πυρι, και ανδρες αυτου οι πολεμισται εξερχονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.33| διοτι ταδε λεγει Κυριος· οικοι βασιλεως Βαβυλωνος ως αλων ωριμος αλοηθησονται· ετι μικρον και ηξει ο αμητος αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.34| κατεφαγε με, εμερισατο με, κατελαβε με σκευος λεπτον, Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος· κατεπιε με ως δρακων, επλησε την κοιλιαν αυτου, απο της τρυφης μου εξωσε με·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.35| οι μοχθοι μου και αι ταλαιπωριαι μου εις Βαβυλωνα. ερει κατοικουσα Σιων· και το αιμα μου επι τους κατοικουντας Χαλδαιους, ερει ῾Ιερουσαλημ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.36| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω κρινω την αντιδικον σου και εκδικησω την εκδικησιν σου και ερημωσω την θαλασσαν αυτης και ξηρανω την πηγην αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.37| και εσται Βαβυλων εις αφανισμον, και ου κατοικηθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.38| οτι αμα ως λεοντες εξηγερθησαν και ως σκυμνοι λεοντων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.39| εν τη θερμασιᾳ αυτων δωσω ποτημα αυτοις και μεθυσω αυτους, οπως καρωθωσι και υπνωσωσιν υπνον αιωνιον και ου μη εξεγερθωσι, λεγει Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.40| καταβιβασω αυτους ως αρνας εις σφαγην και ως κριους μετ’ εριφων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.41| πως εαλω και εθηρευθη το καυχημα πασης της γης; πως εγενετο Βαβυλων εις αφανισμον εν τοις εθνεσιν; 42 ανεβη επι Βαβυλωνα η θαλασσα εν ηχω κυματων αυτης, και κατεκαλυφθη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.43| εγενηθησαν αι πολεις αυτης ως γη ανυδρος και αβατος, ου κατοικησει εν αυτη ουδε εις, ουδε μη καταλυσει εν αυτη υιος ανθρωπου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.44| και εκδικησω επι Βαβυλωνα και εξοισω α κατεπιεν εκ του στοματος αυτης, και ου μη συναχθωσι προς αυτην ετι τα εθνη·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.49| και εν Βαβυλωνι πεσουνται τραυματιαι πασης της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.50| ανασωζομενοι εκ γης πορευεσθε και μη ιστασθε· οι μακροθεν, μνησθητε του Κυριου, και ῾Ιερουσαλημ αναβητω επι την καρδιαν υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.51| ᾐσχυνθημεν, οτι ηκουσαμεν ονειδισμον ημων, κατεκαλυψεν ατιμια το προσωπον ημων, εισηλθον αλλογενεις εις τα αγια ημων, εις οικον Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.52| δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, λεγει Κυριος, και εκδικησω επι τα γλυπτα αυτης, και εν πασῃ τη γη αυτης πεσουνται τραυματιαι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.53| οτι εαν αναβη Βαβυλων ως ο ουρανος και οτι εαν οχυρωσῃ τα τειχῃ ισχυι αυτης, παρ’ εμου ηξουσιν εξολοθρευοντες αυτην, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.54| φωνη κραυγης εν Βαβυλωνι, και συντριβη μεγαλη εν γη Χαλδαιων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.55| οτι εξωλοθρευσε Κυριος την Βαβυλωνα και απωλεσεν απ’ αυτης φωνην μεγαλην ηχουσαν ως υδατα πολλα, εδωκεν εις ολεθρον φωνην αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.56| οτι ηλθεν επι Βαβυλωνα ταλαιπωρια, εαλωσαν οι μαχηται αυτης, επτοηται το τοξον αυτων, οτι ο Θεος ανταποδιδωσιν αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.57| Κυριος ανταποδιδωσιν αυτω την ανταποδοσιν· και μεθυσει μεθῃ τους ηγεμονας αυτης και τους σοφους αυτης και τους στρατηγους αυτης, λεγει ο βασιλευς, Κυριος παντοκρατωρ ονομα αυτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.58| ταδε λεγει Κυριος· τειχος Βαβυλωνος επλατυνθη, κατασκαπτομενον κατασκαφησεται, και αι πυλαι αυτης αι υψηλαι εμπυρισθησονται, και ου κοπιασουσι λαοι εις κενον, και εθνη εν αρχη εκλειψουσιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.59| ῾Ο λογος, ὃν ενετειλατο Κυριος ῾Ιερεμιᾳ τω προφητῃ ειπειν τω Σαραιᾳ υιω Νηριου, υιου Μαασαιου, οτε επορευετο παρα Σεδεκιου βασιλεως ᾿Ιουδα εις Βαβυλωνα, εν τω ετει τω τεταρτω της βασιλειας αυτου, και Σαραιας αρχων δωρων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.60| και εγραψεν ῾Ιερεμιας παντα τα κακα, α ηξει επι Βαβυλωνα, εν βιβλιω ενι, παντας τους λογους τουτους τους γεγραμμενους επι Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.61| και ειπεν ῾Ιερεμιας προς Σαραιαν· οταν ελθῃς εις Βαβυλωνα, και οψῃ και αναγνωσῃ παντας τους λογους τουτους 62 και ερεις· Κυριε Κυριε, συ ελαλησας επι τον τοπον τουτον του εξολοθρευσαι αυτον και του μη ειναι εν αυτω κατοικουντας απο ανθρωπου εως κτηνους, οτι αφανισμος εις τον αιωνα εσται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.63| και εσται οταν παυσῃ του αναγινωσκειν το βιβλιον τουτο, και επιδησεις επ’ αυτο λιθον και ριψεις αυτο εις μεσον του Ευφρατου 64 και ερεις· ουτως καταδυσεται Βαβυλων και ου μη αναστη απο προσωπου των κακων, ων εγω επαγω επ’ αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.᾿Επι τους αλλοφυλους. (Μασ. ΜΖ΄ 1-7) ΤΑΔΕ λεγει Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| ιδου υδατα αναβαινει απο βορρα και εσται εις χειμαρρουν κατακλυζοντα και κατακλυσει γην και το πληρωμα αυτης, πολιν και τους κατοικουντας εν αυτη· και κεκραξονται οι ανθρωποι, και αλαλαξουσιν απαντες οι κατοικουντες την γην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.3| απο φωνης ορμης αυτου, απο των οπλων των ποδων αυτου και απο σεισμου των αρματων αυτου, ηχου τροχων αυτου ουκ επεστρεψαν πατερες εφ’ υιους αυτων απο εκλυσεως χειρων αυτων 4 εν τη ημερᾳ τη επερχομενῃ του απολεσαι παντας τους αλλοφυλους. και αφανιω την Τυρον και την Σιδωνα και παντας τους καταλοιπους της βοηθειας αυτων, οτι εξολοθρευσει Κυριος τους καταλοιπους των νησων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| ηκει φαλακρωμα επι Γαζαν, απερριφη ᾿Ασκαλων και οι καταλοιποι ᾿Ενακιμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| εως τινος κοψεις, η μαχαιρα του Κυριου; εως τινος ουχ ησυχασεις; αποκαταστηθι εις τον κολεον σου, αναπαυσαι και επαρθητι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| πως ησυχασει; και Κυριος ενετειλατο αυτη επι την ᾿Ασκαλωνα και επι τας παραθαλασσιους, επι τας καταλοιπους, επεγερθηναι. Τη ᾿Ιδουμαιᾳ (Μασ. ΜΘ´,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7|–22 ). Ταδε λεγει Κυριος· ουκ εστιν ετι σοφια εν Θαιμαν, απωλετο βουλη εκ συνετων, ωχετο σοφια αυτων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| ηπατηθη ο τοπος αυτων. βαθυνατε εις καθισιν οι κατοικουντες εν Δαιδαν, οτι δυσκολα εποιησεν· ηγαγον επ’ αυτον εν χρονω, ω επεσκεψαμην επ’ αυτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| οτι τρυγηται ηλθον σοι, οἳ ου καταλειψουσι σοι καταλειμμα· ως κλεπται εν νυκτι επιθησουσι χειρα αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| οτι εγω κατεσυρα τον ῾Ησαυ, ανεκαλυψα τα κρυπτα αυτων, κρυβηναι ου μη δυνωνται· ωλοντο δια χειρα αδελφου αυτου και γειτονος αυτου, και ουκ εστιν 11 υπολειπεσθαι ορφανον σου, ινα ζησητε· και εγω ζησομαι, και αι χηραι επ’ εμε πεποιθασιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| οτι ταδε ειπε Κυριος· οις ουκ ην νομος πιειν το ποτηριον, επιον· και συ αθωωμενη ου μη αθωωθης, οτι πινων πιεσαι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| οτι κατ’ εμαυτου ωμοσα, λεγει Κυριος, οτι εις αβατον και εις ονειδισμον και εις καταρασιν εσῃ εν μεσω αυτης, και πασαι αι πολεις αυτης εσονται ερημοι εις αιωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| ακοην ηκουσα παρα Κυριου, και αγγελους εις εθνη απεστειλε· συναχθητε και παραγενεσθε εις αυτην, αναστητε εις πολεμον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.15| μικρον εδωκα σε εν εθνεσιν, ευκαταφρονητον εν ανθρωποις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| η παιγνια σου ενεχειρησε σοι, ιταμια καρδιας σου κατελυσε τρυμαλιας πετρων, συνελαβεν ισχυν βουνου υψηλου· οτι υψωσεν ωσπερ αετος νοσσιαν αυτου, εκειθεν καθελω σε·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| και εσται η ᾿Ιδουμαια εις αβατον, πας ο παραπορευομενος επ’ αυτην συριει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| ωσπερ κατεστραφη Σοδομα και Γομορρα και αι παροικοι αυτης, ειπε Κυριος παντοκρατωρ, ου μη καθισει εκει ανθρωπος, και ου μη κατοικησει εκει υιος ανθρωπου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| ιδου ωσπερ λεων αναβησεται εκ μεσου του ᾿Ιορδανου εις τοπον Αιθαμ, οτι ταχυ εκδιωξω αυτους απ’ αυτης· και τους νεανισκους επ’ αυτην επιστησατε, οτι τις ωσπερ εγω; και τις αντιστησεται μοι; και τις ουτος ποιμην, ὃς στησεται κατα προσωπον μου; 20 δια τουτο ακουσατε βουλην Κυριου, ἣν εβουλευσατο επι την ᾿Ιδουμαιαν, και λογισμον αυτου, ὃν ελογισατο επι τους κατοικουντας Θαιμαν· εαν μη συμψηθωσι τα ελαχιστα των προβατων, εαν μη αβατωθη επ’ αυτους καταλυσις αυτων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| οτι απο φωνης πτωσεως αυτων εφοβηθη η γη, και κραυγη σου εν θαλασσῃ ηκουσθη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.22| ιδου ωσπερ αετος οψεται και εκτενει τας πτερυγας επ’ οχυρωματα αυτης· και εσται η καρδια των ισχυρων της ᾿Ιδουμαιας εν τη ημερᾳ εκεινῃ ως καρδια γυναικος ωδινουσης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.Τοις υιοις ᾿Αμμων (Μασ. ΜΘ´,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.1|–5 ) ΟΥΤΩΣ ειπε Κυριος· μη υιοι ουκ εισιν εν ᾿Ισραηλ, η παραληψομενος ουκ εστιν αυτοις; διατι παρελαβε Μελχολ την Γαλααδ, και ο λαος αυτων εν πολεσιν αυτων ενοικησει; 2 δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, φησι Κυριος, και ακουτιω επι Ραββαθ θορυβον πολεμων, και εσονται εις αβατον και εις απωλειαν, και βωμοι αυτης εν πυρι κατακαυθησονται, και παραληψεται ᾿Ισραηλ την αρχην αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| αλαλαξον ᾿Εσεβων, οτι ωλετο Γαΐ· κεκραξατε θυγατερες Ραββαθ, περιζωσασθε σακκους και κοψασθε, οτι Μελχολ βαδιειται εν αποικιᾳ, οι ιερεις αυτου και οι αρχοντες αυτου αμα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| τι αγαλλιασθε εν τοις πεδιοις ᾿Ενακειμ, θυγατερ ιταμιας, η πεποιθυια επι θησαυροις αυτης, η λεγουσα· τις εισελευσεται επ’ εμε; 5 ιδου εγω φερω φοβον επι σε, ειπε Κυριος, απο πασης της περιοικου σου, και διασπαρησεσθε εκαστος εις το προσωπον αυτου, και ουκ εσται ο συναγων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| Τη Κηδαρ τη βασιλισσῃ της αυλης, ἣν επαταξε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος. (Μασ. ΜΘ´,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.28|-33 ). Ουτως ειπε Κυριος· αναστητε και αναβητε επι Κηδαρ και πλησατε τους υιους Κεδεμ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| σκηνας αυτων και τα προβατα αυτων ληψονται, ιματια αυτων και παντα τα σκευη αυτων και καμηλους αυτων ληψονται εαυτοις· και καλεσατε επ’ αυτους απωλειαν κυκλοθεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| φευγετε λιαν, βαθυνατε εις καθισιν, καθημενοι εν τη αυλη, οτι εβουλευσατο εφ’ υμας βασιλευς Βαβυλωνος βουλην και ελογισατο εφ’ υμας λογισμον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| αναστηθι και αναβηθι επ’ εθνος ευσταθουν, καθημενον εις αναψυχην, οις ουκ εισι θυραι, ου βαλανοι, ου μοχλοι, μονοι καταλυουσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.10| και εσονται καμηλοι αυτων εις προνομην και πληθος κτηνων αυτων εις απωλειαν· και λικμησω αυτους παντι πνευματι κεκαρμενους προ προσωπου αυτων, εκ παντος περαν αυτων οισω την τροπην αυτων, ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| και εσται η αυλη διατριβη στρουθων και αβατος εως αιωνος, ου μη καθισῃ εκει ανθρωπος, και ου μη κατοικησῃ εκει υιος ανθρωπου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| Τη Δαμασκω. (Μασ. ΜΘ´,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.23|–27 ). Κατῃσχυνθη ᾿Ημαθ και ᾿Αρφαδ, οτι ηκουσαν ακοην πονηραν· εξεστησαν, εθυμωθησαν, αναπαυσασθαι ου μη δυνωνται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.13| εξελυθη Δαμασκος, απεστραφη εις φυγην, τρομος επελαβετο αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| πως ουχι εγκατελιπε πολιν εμην; κωμην ηγαπησαν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.15| δια τουτο πεσουνται νεανισκοι εν πλατειαις σου, και παντες οι ανδρες οι πολεμισται σου πεσουνται, φησι Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| και καυσω πυρ εν τειχει Δαμασκου, και καταφαγεται αμφοδα υιου ῎Αδερ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.(Μασ. ΜΗ´) Τη Μωαβ. ΟΥΤΩΣ ειπε Κυριος· ουαι επι Ναβαυ, οτι ωλετο· εληφθη Καριαθαιμ, ᾐσχυνθη ᾿Αμαθ και ηττηθη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| ουκ εστιν ετι ιατρεια Μωαβ, γαυριαμα εν ᾿Εσεβων· ελογισαντο επ’ αυτην κακα· εκοψαμεν αυτην απο εθνους, και παυσιν παυσεται, οπισθεν σου βαδιειται μαχαιρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.3| οτι φωνη κεκραγοτων εξ ᾿Ωρωναιμ, ολεθρος και συντριμμα μεγα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| συνετριβη Μωαβ, αναγγειλατε εις Ζογορα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| οτι επλησθη ᾿Αλωθ εν κλαυθμω, αναβησεται κλαιων εν οδω ᾿Ωρωναιμ, κραυγην συντριμματος ηκουσατε·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| φευγετε και σωσατε τας ψυχας υμων και εσεσθε ωσπερ ονος αγριος εν ερημω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| επειδη επεποιθεις εν οχυρωμασι σου, και συ συλληφθησῃ· και εξελευσεται Χαμως εν αποικιᾳ και οι ιερεις αυτου και οι αρχοντες αυτου αμα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| και ηξει ολεθρος επι πασαν πολιν, και πολις ου μη σωθη, και απολειται ο αυλων, και εξολοθρευθησεται η πεδινη, καθως ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.9| δοτε σημεια τη Μωαβ, οτι αφη αναφθησεται, και πασαι αι πολεις αυτης εις αβατον εσονται· ποθεν ενοικος αυτη; 10 επικαταρατος ο ποιων τα εργα Κυριου αμελως, εξαιρων μαχαιραν αυτου αφ’ αιματος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| ανεπαυσατο Μωαβ εκ παιδαριου και πεποιθως ην επι τη δοξῃ αυτου, ουκ ενεχεεν εξ αγγειου εις αγγειον και εις αποικισμον ουκ ωχετο· δια τουτο εστη γευμα αυτου εν αυτω, και οσμη αυτου ουκ εξελιπε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| δια τουτο ιδου ημεραι αυτου ερχονται, φησι Κυριος, και αποστελω αυτω κλινοντας, και κλινουσιν αυτον και τα σκευη αυτου λεπτυνουσι και τα κερατα αυτου συγκοψουσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| και καταισχυνθησεται Μωαβ απο Χαμως, ωσπερ κατῃσχυνθη οικος ᾿Ισραηλ απο Βαιθηλ ελπιδος αυτων πεποιθοτες επ’ αυτοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| πως ερειτε· ισχυροι εσμεν και ανθρωπος ισχυων εις τα πολεμικα; 15 ωλετο Μωαβ πολις αυτου, και εκλεκτοι νεανισκοι αυτου κατεβησαν εις σφαγην·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| εγγυς ημερα Μωαβ ελθειν, και πονηρια αυτου ταχεια σφοδρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| κινησατε αυτω, παντες κυκλοθεν αυτου, παντες ειδοτες ονομα αυτου· ειπατε· πως συνετριβη βακτηρια ευκλεης, ραβδος μεγαλωματος; 18 καταβηθι απο δοξης και καθισον εν υγρασιᾳ, καθημενη Δαιβων· εκτριβησεται, οτι ωλετο Μωαβ, ανεβη εις σε λυμαινομενος οχυρωμα σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.19| εφ’ οδου στηθι και επιδε, καθημενη εν ᾿Αροηρ, και ερωτησον φευγοντα και σωζομενον και ειπον· τι εγενετο; 20 κατῃσχυνθη Μωαβ, οτι συνετριβη· ολολυξον και κεκραξον, αναγγειλον εν ᾿Αρνων, οτι ωλετο Μωαβ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.21| και κρισις ερχεται εις την γην Μεισωρ επι Χελων και Ρεφας και Μωφαθ 22 και επι Δαιβων και επι Ναβαυ και επ’ οικον Δαιβλαθαιμ 23 και επι Καριαθαιμ και επ’ οικον Γαιμωλ και επ’ οικον Μαων 24 και επι Καριωθ και επι Βοσορ και επι πασας τας πολεις Μωαβ τας πορρω και τας εγγυς.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.25| κατεαχθη κερας Μωαβ, και το επιχειρον αυτου συνετριβη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.26| μεθυσατε αυτον, οτι επι Κυριον εμεγαλυνθη· και επικρουσει Μωαβ εν χειρι αυτου και εσται εις γελωτα και αυτος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.27| και ει μη εις γελοιασμον ην σοι ᾿Ισραηλ; η εν κλοπαις σου ευρεθη, οτι επολεμεις αυτον; 28 κατελιπον τας πολεις και ωκησαν εν πετραις οι κατοικουντες Μωαβ, εγενηθησαν ωσπερ περιστεραι νοσσευουσαι εν πετραις στοματι βοθυνου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.29| ηκουσα υβριν Μωαβ, υβρισε λιαν υβριν αυτου και υπερηφανιαν αυτου, και υψωθη η καρδια αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.30| εγω δε εγνων εργα αυτου· ουχι το ικανον αυτου, ουχ ουτως εποιησε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.31| δια τουτο επι Μωαβ ολολυζετε παντοθεν, βοησατε επ’ ανδρας κειραδας αυχμου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.32| ως κλαυθμον ᾿Ιαζηρ αποκλαυσομαι σοι, αμπελος Σεβημα, κληματα σου διηλθε θαλασσαν, ᾿Ιαζηρ ηψαντο· επι οπωραν σου, επι τρυγηταις σου ολεθρος επεπεσε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.33| συνεψηθη χαρμοσυνη και ευφροσυνη εκ της Μωαβιτιδος και οινος ην επι ληνοις σου· πρωΐ ουκ επατησαν ουδε δειλης, ουκ εποιησαν αιδαδ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.34| απο κραυγης ᾿Εσεβων εως ᾿Ελεαλη αι πολεις αυτων εδωκαν φωνην αυτων, απο Ζογορ εως ᾿Ωρωναιμ και ᾿Αγλαθ–Σαλισια, οτι και το υδωρ Νεβρειν εις κατακαυμα εσται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.35| και απολω τον Μωαβ, φησι Κυριος, αναβαινοντα επι τον βωμον και θυμιωντα θεοις αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.36| δια τουτο καρδια μου, Μωαβ, ωσπερ αυλοι βομβησουσι, καρδια μου επ’ ανθρωπους κειραδας ωσπερ αυλος βομβησει· δια τουτο α περιεποιησατο, απωλετο απο ανθρωπου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.37| πασαν κεφαλην εν παντι τοπω ξυρηθησονται, και πας πωγων ξυρηθησεται, και πασαι χειρες κοψονται, και επι πασης οσφυος σακκος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.38| και επι παντων των δωματων Μωαβ και επι ταις πλατειαις αυτης, οτι συνετριψα τον Μωαβ, φησι Κυριος, ως αγγειον, ου ουκ εστι χρεια αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.39| πως κατηλλαξε; πως εστρεψε νωτον Μωαβ; ᾐσχυνθη και εγενετο Μωαβ εις γελωτα και εγκοτημα πασι τοις κυκλω αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.40| οτι ουτως ειπε Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.41| εληφθη ᾿Ακκαριωθ, και τα οχυρωματα συνεληφθη·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.42| και απολειται Μωαβ απο οχλου, οτι επι τον Κυριον εμεγαλυνθη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.43| παγις και φοβος και βοθυνος επι σοι, καθημενος Μωαβ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.44| ο φευγων απο προσωπου του φοβου εμπεσειται εις τον βοθυνον, και ο αναβαινων εκ του βοθυνου συλληφθησεται εν τη παγιδι, οτι επαξω ταυτα επι Μωαβ εν ενιαυτω επισκεψεως αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.(Μασ. ΚΕ´,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15|-38 ) ῞Οσα επροφητευσεν ῾Ιερεμιας επι παντα τα εθνη. ΟΥΤΩΣ ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· λαβε το ποτηριον του οινου του ακρατου τουτου εκ χειρος μου και ποτιεις παντα τα εθνη, προς α εγω αποστελλω σε προς αυτους,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| και πιονται και εξεμουνται και εκμανησονται απο προσωπου της μαχαιρας, ἧς εγω αποστελλω ανα μεσον αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| και ελαβον το ποτηριον εκ χειρος Κυριου και εποτισα τα εθνη, προς α απεστειλε με Κυριος επ’ αυτα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.4| την ῾Ιερουσαλημ και τας πολεις ᾿Ιουδα και βασιλεις ᾿Ιουδα και αρχοντας αυτου του θειναι αυτας εις ερημωσιν και εις αβατον και εις συριγμον 5 και τον Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και τους παιδας αυτου και τους μεγιστανας αυτου 6 και παντα τον λαον αυτου και παντας τους συμμεικτους και παντας τους βασιλεις αλλοφυλων, την ᾿Ασκαλωνα και την Γαζαν και την ᾿Ακκαρων και το επιλοιπον ᾿Αζωτου 7 και την ᾿Ιδουμαιαν και την Μωαβιτιν και τους υιους ᾿Αμμων 8 και βασιλεις Τυρου και βασιλεις Σιδωνος και βασιλεις τους εν τω περαν της θαλασσης 9 και την Δαιδαν και την Θαιμαν και την Ρως και παν περικεκαρμενον κατα προσωπον αυτου 10 και παντας τους συμμεικτους τους καταλυοντας εν τη ερημω 11 και παντας βασιλεις Αιλαμ και παντας βασιλεις Περσων 12 και παντας βασιλεις απο απηλιωτου τους πορρω και τους εγγυς, εκαστον προς τον αδελφον αυτου, και πασας βασιλειας τας επι προσωπου της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| και ερεις αυτοις· ουτως ειπε Κυριος παντοκρατωρ· πιετε και μεθυσθητε και εξεμεσετε και πεσεισθε και ου μη αναστητε απο προσωπου της μαχαιρας, ἧς εγω αποστελλω ανα μεσον υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| και εσται οταν μη βουλωνται δεξασθαι το ποτηριον εκ της χειρος σου ωστε πιειν, και ερεις· ουτως ειπε Κυριος· πιοντες πιεσθε·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| οτι εν πολει, εν ᾗ ωνομασθη το ονομα μου επ’ αυτην, εγω αρχομαι κακωσαι, και υμεις καθαρσει ου μη καθαρισθητε, οτι μαχαιραν εγω καλω επι παντας τους καθημενους επι της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| και συ προφητευσεις επ’ αυτους τους λογους τουτους και ερεις· Κυριος αφ’ υψηλου χρηματιει, απο του αγιου αυτου δωσει φωνην αυτου, λογον χρηματιει επι του τοπου αυτου, και αιδαδ ωσπερ τρυγωντες αποκριθησονται· και επι καθημενους την γην ηκει ολεθρος 17 επι μερος της γης, οτι κρισις τω Κυριω εν τοις εθνεσι, κρινεται αυτος προς πασαν σαρκα, οι δε ασεβεις εδοθησαν εις μαχαιραν, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| ουτως ειπε Κυριος· ιδου κακα ερχεται απο εθνους επι εθνος, και λαιλαψ μεγαλη εκπορευεται απ’ εσχατου της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| και εσονται τραυματιαι υπο Κυριου εν ημερᾳ Κυριου, εκ μερους της γης, και εως εις μερος της γης· ου μη κατορυγωσιν, εις κοπρια επι προσωπου της γης εσονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| αλαλαξατε, ποιμενες, και κεκραξατε· και κοπτεσθε οι κριοι των προβατων, οτι επληρωθησαν αι ημεραι υμων εις σφαγην, και πεσεισθε ωσπερ οι κριοι οι εκλεκτοι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| και απολειται φυγη απο των ποιμενων και σωτηρια απο των κριων των προβατων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| φωνη κραυγης των ποιμενων και αλαλαγμος των προβατων και των κριων, οτι ωλοθρευσε Κυριος τα βοσκηματα αυτων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| και παυσεται τα καταλοιπα της ειρηνης απο προσωπου οργης θυμου μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| εγκατελιπεν ωσπερ λεων καταλειμμα αυτου, οτι εγενηθη η γη αυτων εις αβατον απο προσωπου της μαχαιρας της μεγαλης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.(Μασ. ΚΣΤ´) ΕΝ αρχη βασιλεως ᾿Ιωακειμ υιου ᾿Ιωσια εγενηθη ο λογος ουτος παρα Κυριου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| ουτως ειπε Κυριος· στηθι εν αυλη οικου Κυριου και χρηματιεις απασι τοις ᾿Ιουδαιοις και πασι τοις ερχομενοις προσκυνειν εν οικω Κυριου απαντας τους λογους, ους συνεταξα σοι χρηματισαι αυτοις, μη αφελῃς ρημα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| ισως ακουσονται και αποστραφησονται εκαστος απο της οδου αυτου της πονηρας, και παυσομαι απο των κακων, ων εγω λογιζομαι του ποιησαι αυτοις ενεκεν των πονηρων επιτηδευματων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| και ερεις· ουτως ειπε Κυριος· εαν μη ακουσητε μου του πορευεσθαι εν τοις νομιμοις μου, οις εδωκα κατα προσωπον υμων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| εισακουειν των λογων των παιδων μου των προφητων, ους εγω αποστελλω προς υμας ορθρου, και απεστειλα και ουκ ηκουσατε μου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| και δωσω τον οικον τουτον ωσπερ Σηλω και την πολιν δωσω εις καταραν πασι τοις εθνεσι πασης της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| και ηκουσαν οι ιερεις και οι ψευδοπροφηται και πας ο λαος του ῾Ιερεμιου λαλουντος τους λογους τουτους εν οικω Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| και εγενετο ῾Ιερεμιου παυσαμενου λαλουντος παντα, α συνεταξε Κυριος αυτω λαλησαι παντι τω λαω, και συνελαβοσαν αυτον οι ιερεις και οι ψευδοπροφηται και πας ο λαος λεγων· θανατω αποθανη,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| οτι επροφητευσας τω ονοματι Κυριου λεγων· ωσπερ Σηλω εσται ο οικος ουτος και η πολις αυτη ερημωθησεται απο κατοικουντων· και εξεκκλησιασθη πας ο λαος επι ῾Ιερεμιαν εν οικω Κυριου. — 10 Και ηκουσαν οι αρχοντες ᾿Ιουδα τον λογον τουτον και ανεβησαν εξ οικου του βασιλεως εις οικον Κυριου και εκαθισαν εν προθυροις πυλης Κυριου της καινης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.11| και ειπαν οι ιερεις και οι ψευδοπροφηται προς τους αρχοντας και παντι τω λαω· κρισις θανατου τω ανθρωπω τουτω, οτι επροφητευσε κατα της πολεως ταυτης, καθως ηκουσατε εν τοις ωσιν υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.12| και ειπεν ῾Ιερεμιας προς τους αρχοντας και παντι τω λαω λεγων· Κυριος απεστειλε με προφητευσαι επι τον οικον τουτον και επι την πολιν ταυτην παντας τους λογους, ους ηκουσατε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| και νυν βελτιους ποιησατε τας οδους υμων και τα εργα υμων και ακουσατε της φωνης Κυριου, και παυσεται Κυριος απο των κακων, ων ελαλησεν εφ’ υμας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| και ιδου εγω εν χερσιν υμων· ποιησατε μοι ως συμφερει και ως βελτιον υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.15| αλλ’ η γνοντες γνωσεσθε οτι, ει αναιρειτε με, αιμα αθωον διδοτε εφ’ υμας και επι την πολιν ταυτην και επι τους κατοικουντας εν αυτη· οτι εν αληθειᾳ απεσταλκε με Κυριος προς υμας λαλησαι εις τα ωτα υμων παντας τους λογους τουτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| και ειπον οι αρχοντες και πας ο λαος προς τους ιερεις και προς τους ψευδοπροφητας· ουκ εστι τω ανθρωπω τουτω κρισις θανατου, οτι επι τω ονοματι Κυριου του Θεου ημων ελαλησε προς ημας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| και ανεστησαν ανδρες των πρεσβυτερων της γης και ειπαν πασῃ τη συναγωγη του λαου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| Μιχαιας ο Μωραθιτης ην εν ταις ημεραις ᾿Εζεκιου βασιλεως ᾿Ιουδα και ειπε παντι τω λαω ᾿Ιουδα· ουτως ειπε Κυριος· Σιων ως αγρος αροτριαθησεται, και ῾Ιερουσαλημ εις αβατον εσται και το ορος του οικου εις αλσος δρυμου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| μη ανελων ανειλεν αυτον ᾿Εζεκιας και πας ᾿Ιουδα; ουχ οτι εφοβηθησαν τον Κυριον και οτι εδεηθησαν του προσωπου Κυριου, και επαυσατο Κυριος απο των κακων, ων ελαλησεν επ’ αυτους; και ημεις εποιησαμεν κακα μεγαλα επι ψυχας ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| Και ανθρωπος ην προφητευων τω ονοματι Κυριου, Ουριας υιος Σαμαιου εκ Καριαθιαριμ, και επροφητευσε περι της γης ταυτης κατα παντας τους λογους ῾Ιερεμιου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| και ηκουσεν ο βασιλευς ᾿Ιωακειμ και παντες οι αρχοντες παντας τους λογους αυτου και εζητουν αποκτειναι αυτον· και ηκουσεν Ουριας και εισηλθεν εις Αιγυπτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| και εξαπεστειλεν ο βασιλευς ανδρας εις Αιγυπτον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| και εξηγαγοσαν αυτον εκειθεν και εισηγαγοσαν αυτον προς τον βασιλεα, και επαταξεν αυτον εν μαχαιρᾳ και ερριψεν αυτον εις το μνημα υιων λαου αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| πλην χειρ ᾿Αχεικαμ υιου Σαφαν ην μετα ῾Ιερεμιου του μη παραδουναι αυτον εις χειρας του λαου του μη ανελειν αυτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.(Μασ. ΚΖ´,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2|–22 ).<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| ΟΥΤΩΣ ειπε Κυριος· ποιησον σεαυτω δεσμους και κλοιους και περιθου περι τον τραχηλον σου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.3| και αποστελεις αυτους προς βασιλεα ᾿Ιδουμαιας και προς βασιλεα Μωαβ και προς βασιλεα υιων ᾿Αμμων και προς τον βασιλεα Τυρου και προς βασιλεα Σιδωνος εν χερσιν αγγελων αυτων των ερχομενων εις απαντησιν αυτων εις ῾Ιερουσαλημ προς Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| και συνταξεις αυτοις προς τους κυριους αυτων ειπειν· ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ουτως ερειτε προς τους κυριους υμων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| οτι εγω εποιησα την γην εν τη ισχυι μου τη μεγαλῃ και εν τω επιχειρω μου τω υψηλω και δωσω αυτην ω εαν δοξῃ εν οφθαλμοις μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| εδωκα την γην τω Ναβουχοδονοσορ βασιλει Βαβυλωνος δουλευειν αυτω και τα θηρια του αγρου εργαζεσθαι αυτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| και το εθνος και η βασιλεια, οσοι εαν μη εμβαλωσι τον τραχηλον αυτων υπο τον ζυγον βασιλεως Βαβυλωνος, εν μαχαιρᾳ και εν λιμω επισκεψομαι αυτους, ειπε Κυριος, εως εκλιπωσιν εν χειρι αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| και υμεις μη ακουετε των ψευδοπροφητων υμων και των μαντευομενων υμιν και των ενυπνιαζομενων υμιν και των οιωνισματων υμων και των φαρμακων υμων των λεγοντων· ου μη εργασησθε τω βασιλει Βαβυλωνος,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| οτι ψευδη αυτοι προφητευουσιν υμιν προς το μακρυναι υμας απο της γης υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| και το εθνος, ὃ εαν εισαγαγῃ τον τραχηλον αυτου υπο τον ζυγον βασιλεως Βαβυλωνος και εργασηται αυτω, και καταλειψω αυτον επι της γης αυτου, και εργαται αυτω και ενοικησει εν αυτη. — 12 Και προς Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα ελαλησα κατα παντας τους λογους τουτους λεγων· εισαγαγετε τον τραχηλον υμων 14 και εργασασθε τω βασιλει Βαβυλωνος, οτι αδικα αυτοι προφητευουσιν υμιν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| οτι ουκ απεστειλα αυτους, φησι Κυριος, και προφητευουσι τω ονοματι μου επ’ αδικω προς το απολεσαι υμας, και απολεισθε υμεις και οι προφηται υμων οι προφητευοντες υμιν επ’ αδικω ψευδη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| υμιν και παντι τω λαω τουτω και τοις ιερευσιν ελαλησα λεγων· ουτως ειπε Κυριος· μη ακουετε των λογων των προφητων των προφητευοντων υμιν λεγοντων· ιδου σκευη οικου Κυριου επιστρεψει εκ Βαβυλωνος, οτι αδικα αυτοι προφητευουσιν υμιν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| ουκ απεστειλα αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| ει προφηται εισι και ει εστι λογος Κυριου εν αυτοις, απαντησατωσαν μοι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.19| οτι ουτως ειπε Κυριος· και των επιλοιπων σκευων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.20| ων ουκ ελαβε βασιλευς Βαβυλωνος, οτε απῴκισε τον ᾿Ιεχονιαν εξ ῾Ιερουσαλημ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| εις Βαβυλωνα εισελευσεται, λεγει Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.(Μασ. ΚΗ´) ΚΑΙ εγενετο εν τω τεταρτω ετει Σεδεκια βασιλεως ᾿Ιουδα εν μηνι τω πεμπτω ειπε μοι ᾿Ανανιας υιος ᾿Αζωρ ο ψευδοπροφητης απο Γαβαων εν οικω Κυριου κατ’ οφθαλμους των ιερεων και παντος του λαου λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| ουτως ειπε Κυριος· συνετριψα τον ζυγον του βασιλεως Βαβυλωνος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.3| ετι δυο ετη ημερων και εγω αποστρεψω εις τον τοπον τουτον τα σκευη οικου Κυριου 4 και ᾿Ιεχονιαν και την αποικιαν ᾿Ιουδα, οτι συντριψω τον ζυγον βασιλεως Βαβυλωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| και ειπεν ῾Ιερεμιας προς ᾿Ανανιαν κατ’ οφθαλμους παντος του λαου και κατ’ οφθαλμους των ιερεων των εστηκοτων εν οικω Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| και ειπεν ῾Ιερεμιας· αληθως, ουτως ποιησαι Κυριος, στησαι τον λογον σου, ὃν συ προφητευεις, του επιστρεψαι τα σκευη οικου Κυριου και πασαν την αποικιαν εκ Βαβυλωνος εις τον τοπον τουτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| πλην ακουσατε τον λογον Κυριου, ὃν εγω λεγω εις τα ωτα υμων και εις τα ωτα παντος του λαου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.8| οι προφηται οι γεγονοτες προτεροι μου και προτεροι υμων απο του αιωνος και επροφητευσαν επι γης πολλης και επι βασιλειας μεγαλας εις πολεμον·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| ο προφητης ο προφητευσας εις ειρηνην, ελθοντος του λογου γνωσονται τον προφητην, ὃν απεστειλεν αυτοις Κυριος εν πιστει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| και ελαβεν ᾿Ανανιας εν οφθαλμοις παντος του λαου τους κλοιους απο του τραχηλου ῾Ιερεμιου και συνετριψεν αυτους·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.11| και ειπεν ᾿Ανανιας κατ’ οφθαλμους παντος του λαου λεγων· ουτως ειπε Κυριος· ουτως συντριψω τον ζυγον βασιλεως Βαβυλωνος απο τραχηλων παντων των εθνων. και ωχετο ῾Ιερεμιας εις την οδον αυτου. — 12 Και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν μετα το συντριψαι ᾿Ανανιαν τους κλοιους απο του τραχηλου αυτου λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| βαδιζε και ειπον προς ᾿Ανανιαν λεγων· ουτως ειπε Κυριος· κλοιους ξυλινους συνετριψας, και ποιησω αντ’ αυτων κλοιους σιδηρους,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.14| οτι ουτως ειπε Κυριος· ζυγον σιδηρουν εθηκα επι τον τραχηλον παντων των εθνων εργαζεσθαι τω βασιλει Βαβυλωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| και ειπεν ῾Ιερεμιας τω ᾿Ανανιᾳ· ουκ απεσταλκε σε Κυριος, και πεποιθεναι εποιησας τον λαον τουτον επ’ αδικω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.16| δια τουτο ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω εξαποστελλω σε απο προσωπου της γης, τουτω τω ενιαυτω αποθανη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.17| και απεθανεν εν τω μηνι τω εβδομω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.(Μασ. ΚΘ´) ΚΑΙ ουτοι οι λογοι της βιβλου, ους απεστειλεν ῾Ιερεμιας εξ ῾Ιερουσαλημ προς τους πρεσβυτερους της αποικιας και προς τους ιερεις και προς τους ψευδοπροφητας, επιστολην εις Βαβυλωνα τη αποικιᾳ και προς απαντα τον λαον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| υστερον εξελθοντος ᾿Ιεχονιου του βασιλεως και της βασιλισσης και των ευνουχων και παντος ελευθερου και δεσμωτου και τεχνιτου εξ ῾Ιερουσαλημ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| εν χειρι ᾿Ελεασα υιου Σαφαν και Γαμαριου υιου Χελκιου, ὃν απεστειλε Σεδεκιας βασιλευς ᾿Ιουδα προς βασιλεα Βαβυλωνος εις Βαβυλωνα λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ επι την αποικιαν, ἣν απῴκισα απο ῾Ιερουσαλημ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| οικοδομησατε οικους και κατοικησατε και φυτευσατε παραδεισους και φαγετε τους καρπους αυτων 6 και λαβετε γυναικας και τεκνοποιησατε υιους και θυγατερας και λαβετε τοις υιοις υμων γυναικας και τας θυγατερας υμων δοτε ανδρασι και πληθυνεσθε και μη σμικρυνθητε·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| και ζητησατε εις ειρηνην της γης, εις ἣν απῴκισα υμας εκει, και προσευξασθε περι αυτων προς Κυριον, οτι εν ειρηνῃ αυτης εσται ειρηνη υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| οτι ουτως ειπε Κυριος· μη αναπειθετωσαν υμας οι ψευδοπροφηται οι εν υμιν, και μη αναπειθετωσαν υμας οι μαντεις υμων, και μη ακουετε εις τα ενυπνια υμων, α υμεις ενυπνιαζεσθε,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| οτι αδικα αυτοι προφητευουσιν υμιν επι τω ονοματι μου, και ουκ απεστειλα αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| οτι ουτως ειπε Κυριος· οταν μελλῃ πληρουσθαι Βαβυλωνι εβδομηκοντα ετη, επισκεψομαι υμας και επιστησω τους λογους μου εφ’ υμας του αποστρεψαι τον λαον υμων εις τον τοπον τουτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| και λογιουμαι εφ’ υμας λογισμον ειρηνης και ου κακα του δουναι υμιν ταυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| και προσευξασθε προς με, και εισακουσομαι υμων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| και εκζητησατε με, και ευρησετε με, οτι ζητησετε με εν ολῃ καρδιᾳ υμων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| και επιφανουμαι υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| οτι ειπατε· κατεστησεν ημιν Κυριος προφητας εν Βαβυλωνι,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.21| ουτως ειπε Κυριος επι ᾿Αχιαβ και επι Σεδεκιαν· ιδου εγω διδωμι αυτους εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος, και παταξει αυτους κατ’ οφθαλμους υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| και ληψονται απ’ αυτων καταραν εν πασῃ τη αποικιᾳ ᾿Ιουδα εν Βαβυλωνι λεγοντες· ποιησαι σε Κυριος, ως Σεδεκιαν εποιησε και ως ᾿Αχιαβ, ους απετηγανισε βασιλευς Βαβυλωνος εν πυρι,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.23| δι’ ἣν εποιησαν ανομιαν εν ᾿Ισραηλ και εμοιχωντο τας γυναικας των πολιτων αυτων και λογον εχρηματισαν εν τω ονοματι μου, ὃν ου συνεταξα αυτοις, και εγω μαρτυς, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.24| και προς Σαμαιαν τον Νελαμιτην ερεις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.25| ουκ απεστειλα σε τω ονοματι μου. και προς Σοφονιαν υιον Μαασαιου τον ιερεα ειπε·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.26| Κυριος εδωκε σε ιερεα αντι ᾿Ιωδαε του ιερεως γενεσθαι επιστατην εν τω οικω Κυριου παντι ανθρωπω προφητευοντι και παντι ανθρωπω μαινομενω, και δωσεις αυτον εις το αποκλεισμα και εις τον καταρακτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.27| και νυν διατι συνελοιδορησατε ῾Ιερεμιαν τον εξ ᾿Αναθωθ τον προφητευσαντα υμιν; 28 ου δια τουτο απεστειλε προς υμας εις Βαβυλωνα λεγων· μακραν εστιν, οικοδομησατε οικιας και κατοικησατε και φυτευσατε κηπους και φαγεσθε τον καρπον αυτων; — 29 Και ανεγνω Σοφονιας το βιβλιον εις τα ωτα ῾Ιερεμιου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.30| και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.31| αποστειλον προς την αποικιαν λεγων· ουτως ειπε Κυριος επι Σαμαιαν τον Νελαμιτην· επειδη επροφητευσεν υμιν Σαμαιας, και εγω ουκ απεστειλα αυτον, και πεποιθεναι εποιησεν υμας επ’ αδικοις,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.32| δια τουτο ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω επισκεψομαι επι Σαμαιαν και επι το γενος αυτου, και ουκ εσται αυτων ανθρωπος εν μεσω υμων του ιδειν τα αγαθα, α εγω ποιησω υμιν, ουκ οψονται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.(Μασ. Λ´) Ο λογος ο γενομενος προς ῾Ιερεμιαν παρα Κυριου ειπειν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ λεγων· γραψον παντας τους λογους, ους εχρηματισα προς σε, επι βιβλιου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.3| οτι ιδου ημεραι ερχονται, φησι Κυριος, και αποστρεψω την αποικιαν λαου μου ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα, ειπε Κυριος, και αποστρεψω αυτους εις την γην, ἣν εδωκα τοις πατρασιν αυτων, και κυριευσουσιν αυτης. — 4 Και ουτοι οι λογοι, ους ελαλησε Κυριος επι ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| ουτως ειπε Κυριος· φωνην φοβου ακουσεσθε· φοβος, και ουκ εστιν ειρηνη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.6| ερωτησατε και ιδετε ει ετεκεν αρσεν, και περι φοβου, εν ω καθεξουσιν οσφυν και σωτηριαν· διοτι εωρακα παντα ανθρωπον και αι χειρες αυτου επι της οσφυος αυτου, εστραφησαν προσωπα, εις ικτερον εγενηθη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| οτι μεγαλη η ημερα εκεινη και ουκ εστιν τοιαυτη, και χρονος στενος εστι τω ᾿Ιακωβ, και απο τουτου σωθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| εν τη ημερᾳ εκεινῃ, ειπε Κυριος, συντριψω τον ζυγον απο του τραχηλου αυτων και τους δεσμους αυτων διαρρηξω, και ουκ εργωνται αυτοι ετι αλλοτριοις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.9| και εργωνται τω Κυριω Θεω αυτων, και τον Δαυιδ βασιλεα αυτων αναστησω αυτοις. — 12 Ουτως ειπε Κυριος· ανεστησα συντριμμα, αλγηρα η πληγη σου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.13| ουκ εστι κρινων κρισιν σου, εις αλγηρον ιατρευθης, ωφελεια σοι ουκ εστι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.14| παντες οι φιλοι σου επελαθοντο σου, ου μη επερωτησωσιν· οτι πληγην εχθρου επαισα σε, παιδειαν στερεαν· επι πασαν αδικιαν σου επληθυναν αι αμαρτιαι σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.16| δια τουτο παντες οι εσθοντες σε βρωθησονται, και παντες οι εχθροι σου κρεας αυτων παν εδονται· επι πληθος αδικιων σου επληθυνθησαν αι αμαρτιαι σου, εποιησαν ταυτα σοι· και εσονται οι διαφορουντες σε εις διαφορημα, και παντας τους προνομευσαντας σε δωσω εις προνομην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| οτι αναξω το ιαμα σου, απο πληγης οδυνηρας ιατρευσω σε, φησι Κυριος, οτι ᾿Εσπαρμενη εκληθης· θηρευμα υμων εστιν, οτι ζητων ουκ εστιν αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω αποστρεψω την αποικιαν ᾿Ιακωβ και την αιχμαλωσιαν αυτου ελεησω· και οικοδομηθησεται πολις επι το υψος αυτης, και ο ναος κατα το κριμα αυτου καθεδειται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.19| και εξελευσονται απ’ αυτων ᾄδοντες και φωνη παιζοντων· και πλεονασω αυτους, και ου μη ελαττωθωσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| και εισελευσονται οι υιοι αυτων ως το προτερον, και τα μαρτυρια αυτων κατα προσωπον μου ορθωθησεται· και επισκεψομαι τους θλιβοντας αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.21| και εσονται ισχυροτεροι αυτου επ’ αυτους, και ο αρχων αυτου εξ αυτου εξελευσεται· και συναξω αυτους, και αποστρεψουσι προς με, οτι τις εστιν ουτος, ὃς εδωκε την καρδιαν αυτου αποστρεψαι προς με; φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.23| οτι οργη Κυριου εξηλθε θυμωδης, εξηλθεν οργη στρεφομενη, επ’ ασεβεις ηξει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.24| ου μη αποστραφη οργη θυμου Κυριου, εως ποιησῃ και εως καταστησῃ εγχειρημα καρδιας αυτου· επ’ εσχατων των ημερων γνωσεσθε αυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.(Μασ. ΛΑ´) ΕΝ τω χρονω εκεινω, ειπε Κυριος, εσομαι εις Θεον τω γενει ᾿Ισραηλ, και αυτοι εσονται μοι εις λαον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| ουτως ειπε Κυριος· ευρον θερμον εν ερημω μετα ολωλοτων εν μαχαιρᾳ· βαδισατε και μη ολεσητε τον ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.3| Κυριος πορρωθεν ωφθη αυτω· αγαπησιν αιωνιον ηγαπησα σε, δια τουτο ειλκυσα σε εις οικτειρημα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.4| ετι οικοδομησω σε, και οικοδομηθησῃ, παρθενος ᾿Ισραηλ· ετι ληψῃ τυμπανον σου και εξελευσῃ μετα συναγωγης παιζοντων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| ετι φυτευσατε αμπελωνας εν ορεσι Σαμαρειας, φυτευσατε και αινεσατε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.6| οτι εστιν ημερα κλησεως απολογουμενων εν ορεσιν ᾿Εφραιμ· αναστητε και αναβητε εις Σιων προς Κυριον τον Θεον ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.7| οτι ουτως ειπε Κυριος τω ᾿Ιακωβ· ευφρανθητε και χρεμετισατε επι κεφαλην εθνων· ακουστα ποιησατε και αινεσατε· ειπατε· εσωσε Κυριος τον λαον αυτου, το καταλοιπον του ᾿Ισραηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| ιδου εγω αγω αυτους απο βορρα και συναξω αυτους απ’ εσχατου της γης εν εορτη φασεκ· και τεκνοποιησει οχλον πολυν, και αποστρεψουσιν ωδε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.9| εν κλαυθμω εξηλθον, και εν παρακλησει αναξω αυτους αυλιζων επι διωρυγας υδατων εν οδω ορθη, και ου μη πλανηθωσιν εν αυτη· οτι εγενομην τω ᾿Ισραηλ εις πατερα, και ᾿Εφραιμ πρωτοτοκος μου εστιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| ᾿Ακουσατε λογους Κυριου, εθνη, και αναγγειλατε εις νησους τας μακροθεν· ειπατε· ο λικμησας τον ᾿Ισραηλ και συναξει αυτον και φυλαξει αυτον ως ο βοσκων ποιμνιον αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.11| οτι ελυτρωσατο Κυριος τον ᾿Ιακωβ, εξειλατο αυτον εκ χειρος στερεωτερων αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| και ηξουσι και ευφρανθησονται εν τω ορει Σιων· και ηξουσιν επ’ αγαθα Κυριου, επι γην σιτου και οινου και καρπων και κτηνων και προβατων, και εσται η ψυχη αυτων ωσπερ ξυλον εγκαρπον. και ου πεινασουσιν ετι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.13| τοτε χαρησονται παρθενοι εν συναγωγη νεανισκων, και πρεσβυται χαρησονται, και στρεψω το πενθος αυτων εις χαρμονην και ποιησω αυτους ευφραινομενους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.14| μεγαλυνω και μεθυσω την ψυχην των ιερεων υιων Λευι, και ο λαος μου των αγαθων μου εμπλησθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.15| ουτως ειπε Κυριος· φωνη εν Ραμα ηκουσθη θρηνου και κλαυθμου και οδυρμου· Ραχηλ αποκλαιομενη ουκ ηθελε παυσασθαι επι τοις υιοις αυτης, οτι ουκ εισιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.16| ουτως ειπε Κυριος· διαλειπετω η φωνη σου απο κλαυθμου και οι οφθαλμοι σου απο δακρυων σου, οτι εστι μισθος τοις σοις εργοις, και επιστρεψουσιν εκ γης εχθρων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.17| μονιμον τοις σοις τεκνοις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.18| ακοην ηκουσα ᾿Εφραιμ οδυρομενου· επαιδευσας με και επαιδευθην εγω· ωσπερ μοσχος ουκ εδιδαχθην· επιστρεψον με, και επιστρεψω, οτι συ Κυριος ο Θεος μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.19| οτι υστερον αιχμαλωσιας μου μετενοησα και υστερον του γνωναι με εστεναξα εφ’ ημερας αισχυνης και υπεδειξα σοι, οτι ελαβον ονειδισμον εκ νεοτητος μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.20| υιος αγαπητος ᾿Εφραιμ εμοι, παιδιον εντρυφων, οτι ανθ’ ων οι λογοι μου εν αυτω, μνειᾳ μνησθησομαι αυτου· δια τουτο εσπευσα επ’ αυτω, ελεων ελεησω αυτον, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.21| Στησον σεαυτην Σιων, ποιησον τιμωριαν, δος καρδιαν σου εις τους ωμους· οδον ᾗ επορευθης αποστραφηθι, παρθενος ᾿Ισραηλ, αποστραφηθι εις τας πολεις σου πενθουσα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.22| εως ποτε αποστρεψεις, θυγατηρ ητιμωμενη; οτι εκτισε Κυριος σωτηριαν εις καταφυτευσιν καινην, εν σωτηριᾳ περιελευσονται ανθρωποι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.23| οτι ουτως ειπε Κυριος· ετι ερουσι τον λογον τουτον εν γη ᾿Ιουδα και εν πολεσιν αυτου, οταν αποστρεψω την αιχμαλωσιαν αυτου· ευλογημενος Κυριος επι δικαιον ορος το αγιον αυτου 24 και ενοικουντες εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και εν πασῃ τη γη αυτου αμα γεωργω, και αρθησεται εν ποιμνιω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.25| οτι εμεθυσα πασαν ψυχην διψωσαν και πασαν ψυχην πεινωσαν ενεπλησα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.26| δια τουτο εξηγερθην και ειδον, και ο υπνος μου ηδυς μοι εγενηθη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.27| δια τουτο ιδου ημεραι ερχονται, φησι Κυριος, και σπερω τον ᾿Ισραηλ και τον ᾿Ιουδαν σπερμα ανθρωπου και σπερμα κτηνους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.28| και εσται ωσπερ εγρηγορουν επ’ αυτους καθαιρειν και κακουν, ουτως γρηγορησω επ’ αυτους του οικοδομειν και καταφυτευειν, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.29| εν ταις ημεραις εκειναις ου μη ειπωσιν· οι πατερες εφαγον ομφακα, και οι οδοντες των τεκνων ᾑμωδιασαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.30| αλλ’ η εκαστος εν τη εαυτου αμαρτιᾳ αποθανειται, και του φαγοντος τον ομφακα αιμωδιασουσιν οι οδοντες αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.31| ιδου ημεραι ερχονται, φησι Κυριος, και διαθησομαι τω οικω ᾿Ισραηλ και τω οικω ᾿Ιουδα διαθηκην καινην,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.32| ου κατα την διαθηκην, ἣν διεθεμην τοις πατρασιν αυτων εν ημερᾳ επιλαβομενου μου της χειρος αυτων εξαγαγειν αυτους εκ γης Αιγυπτου, οτι αυτοι ουκ ενεμειναν εν τη διαθηκῃ μου, και εγω ημελησα αυτων, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.33| οτι αυτη η διαθηκη μου, ἣν διαθησομαι τω οικω ᾿Ισραηλ μετα τας ημερας εκεινας, φησι Κυριος· διδους δωσω νομους εις την διανοιαν αυτων και επι καρδιας αυτων γραψω αυτους· και εσομαι αυτοις εις Θεον, και αυτοι εσονται μοι εις λαον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.34| και ου μη διδαξωσιν εκαστος τον πολιτην αυτου και εκαστος τον αδελφον αυτου λεγων· γνωθι τον Κυριον· οτι παντες ειδησουσι με απο μικρου αυτων εως μεγαλου αυτων, οτι ιλεως εσομαι ταις αδικιαις αυτων και των αμαρτιων αυτων ου μη μνησθω ετι. — 35 ᾿Εαν υψωθη ο ουρανος εις το μετεωρον, φησι Κυριος, και εαν ταπεινωθη το εδαφος της γης κατω, και εγω ουκ αποδοκιμω το γενος ᾿Ισραηλ, φησι Κυριος, περι παντων, ων εποιησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.36| ουτως ειπε Κυριος ο δους τον ηλιον εις φως της ημερας, σεληνην και αστερας εις φως της νυκτος, και κραυγην εν θαλασσῃ και εβομβησε τα κυματα αυτης, Κυριος παντοκρατωρ ονομα αυτω·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.37| εαν παυσωνται οι νομοι ουτοι απο προσωπου μου, φησι Κυριος, και το γενος ᾿Ισραηλ παυσεται γενεσθαι εθνος κατα προσωπον μου πασας τας ημερας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.38| ιδου ημεραι ερχονται, φησι Κυριος, και οικοδομηθησεται πολις τω Κυριω απο πυργου ᾿Αναμεηλ εως πυλης της γωνιας·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.39| και εξελευσεται η διαμετρησις αυτης απεναντι αυτων εως βουνων Γαρηβ και περικυκλωθησεται κυκλω εξ εκλεκτων λιθων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.40| και παντες ᾿Ασαρημωθ εως Ναχαλ Κεδρων, εως γωνιας πυλης ιππων ανατολης αγιασμα τω Κυριω, και ουκετι ου μη εκλιπῃ και ου μη καθαιρεθη εως του αιωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.(Μασ. ΛΒ´) Ο λογος ο γενομενος παρα Κυριου προς ῾Ιερεμιαν εν τω ενιαυτω δεκατω βασιλει Σεδεκιᾳ, ουτος ενιαυτος οκτωκαιδεκατος τω βασιλει Ναβουχοδονοσορ βασιλει Βαβυλωνος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.2| και δυναμις βασιλεως Βαβυλωνος εχαρακωσεν επι ῾Ιερουσαλημ, και ῾Ιερεμιας εφυλασσετο εν αυλη της φυλακης, η εστιν εν οικω βασιλεως,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.3| εν ᾗ κατεκλεισεν αυτον ο βασιλευς Σεδεκιας λεγων· διατι συ προφητευεις λεγων; ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω διδωμι την πολιν ταυτην εν χερσι βασιλεως Βαβυλωνος, και ληψεται αυτην,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.4| και Σεδεκιας ου μη σωθη εκ χειρος των Χαλδαιων, οτι παραδοσει παραδοθησεται εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος, και λαλησει στομα αυτου προς στομα αυτου, και οι οφθαλμοι αυτου τους οφθαλμους αυτου οψονται,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| και εισελευσεται Σεδεκιας εις Βαβυλωνα και εκει καθιειται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.6| και λογος Κυριου εγενηθη προς ῾Ιερεμιαν λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.7| ιδου ᾿Αναμεηλ υιος Σαλωμ αδελφου πατρος σου ερχεται προς σε λεγων· κτησαι σεαυτω τον αγρον μου τον εν ᾿Αναθωθ, οτι σοι κρισις παραλαβειν εις κτησιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| και ηλθε προς με ᾿Αναμεηλ υιος Σαλωμ, αδελφου πατρος μου, εις την αυλην της φυλακης και ειπε· κτησαι σεαυτω τον αγρον μου τον εν γη Βενιαμιν τον εν ᾿Αναθωθ, οτι σοι κριμα κτησασθαι αυτον, και συ πρεσβυτερος. και εγνων οτι λογος Κυριου εστι,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.9| και εκτησαμην τον αγρον ᾿Αναμεηλ υιου αδελφου πατρος μου και εστησα αυτω επτα σικλους και δεκα αργυριου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.10| και εγραψα εις βιβλιον και εσφραγισαμην και διεμαρτυραμην μαρτυρας και εστησα το αργυριον εν ζυγω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.11| και ελαβον το βιβλιον της κτησεως το εσφραγισμενον και το ανεγνωσμενον 12 και εδωκα αυτο τω Βαρουχ υιω Νηριου υιω Μαασαιου κατ’ οφθαλμους ᾿Αναμεηλ υιου αδελφου πατρος μου και κατ’ οφθαλμους των ανδρων των παρεστηκοτων και γραφοντων εν τω βιβλιω της κτησεως και κατ’ οφθαλμους των ᾿Ιουδαιων των εν τη αυλη της φυλακης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.13| και συνεταξα τω Βαρουχ κατ’ οφθαλμους αυτων λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.14| ουτως ειπε Κυριος παντοκρατωρ· λαβε το βιβλιον της κτησεως τουτο και το βιβλιον το ανεγνωσμενον και θησεις αυτο εις αγγειον οστρακινον, ινα διαμεινῃ ημερας πλειους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.15| οτι ουτως ειπε Κυριος· ετι κτηθησονται αγροι και οικιαι και αμπελωνες εν τη γη ταυτῃ. — 16 Και προσευξαμην προς Κυριον μετα το δουναι με το βιβλιον της κτησεως προς Βαρουχ υιον Νηριου λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.17| ᾦ Κυριε, συ εποιησας τον ουρανον και την γην τη ισχυι σου τη μεγαλῃ και τω βραχιονι σου τω υψηλω και τω μετεωρω, ου μη αποκρυβη απο σου ουθεν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.18| ποιων ελεος εις χιλιαδας και αποδιδους αμαρτιας πατερων εις κολπους τεκνων αυτων μετ’ αυτους, ο Θεος ο μεγας και ισχυρος,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.19| Κυριος μεγαλης βουλης και δυνατος τοις εργοις, ο Θεος ο μεγας, ο παντοκρατωρ και μεγαλωνυμος Κυριος· οι οφθαλμοι σου εις τας οδους των υιων των ανθρωπων δουναι εκαστω κατα την οδον αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.20| ὃς εποιησας σημεια και τερατα εν γη Αιγυπτω εως της ημερας ταυτης και εν ᾿Ισραηλ και εν τοις γηγενεσι· και εποιησας σεαυτω ονομα, ως ημερα αυτη 21 και εξηγαγες τον λαον σου ᾿Ισραηλ εκ γης Αιγυπτου εν σημειοις και εν τερασιν, εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω 22 και εν οραμασι μεγαλοις· και εδωκας αυτοις την γην ταυτην, ἣν ωμοσας τοις πατρασιν αυτων, γην ρεουσαν γαλα και μελι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.23| και εισηλθοσαν και ελαβοσαν αυτην και ουκ ηκουσαν της φωνης σου και εν τοις προσταγμασι σου ουκ επορευθησαν· απαντα, α ενετειλω αυτοις ουκ εποιησαν· και εποιησας συμβηναι αυτοις παντα τα κακα ταυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.24| ιδου οχλος ηκει εις την πολιν ταυτην συλλαβειν αυτην, και η πολις εδοθη εις χειρας Χαλδαιων των πολεμουντων αυτην απο προσωπου μαχαιρας και του λιμου· ως ελαλησας, ουτως εγενετο.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.25| και συ λεγεις προς με· κτησαι σεαυτω τον αγρον αργυριου· και εγραψα βιβλιον και εσφραγισαμην και επεμαρτυραμην μαρτυρας· και η πολις εδοθη εις χειρας Χαλδαιων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.26| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.27| εγω Κυριος ο Θεος πασης σαρκος, μη απ’ εμου κρυβησεται τι; 28 δια τουτο ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· δοθεισα παραδοθησεται η πολις αυτη εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος, και ληψεται αυτην,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.29| και ηξουσιν οι Χαλδαιοι πολεμουντες επι την πολιν ταυτην και καυσουσι την πολιν ταυτην εν πυρι και κατακαυσουσι τας οικιας, εν αις εθυμιωσαν επι των δωματων αυτων τη Βααλ και εσπευδον σπονδας θεοις ετεροις προς το παραπικραναι με.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.30| οτι ησαν οι υιοι ᾿Ισραηλ και οι υιοι ᾿Ιουδα μονοι ποιουντες το πονηρον κατ’ οφθαλμους μου εκ νεοτητος αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.31| οτι επι την οργην μου και επι τον θυμον μου ην η πολις αυτη, αφ’ ἧς ημερας ᾠκοδομησαν αυτην και εως της ημερας ταυτης απαλλαξαι αυτην απο προσωπου μου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.32| δια πασας τας πονηριας των υιων ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα, ων εποιησαν πικραναι με αυτοι και οι βασιλεις αυτων και οι αρχοντες αυτων και οι ιερεις αυτων και οι προφηται αυτων, ανδρες ᾿Ιουδα και οι κατοικουντες εν ῾Ιερουσαλημ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.33| και απεστρεψαν προς με νωτον και ου προσωπον· και εδιδαξα αυτους ορθρου, και εδιδαξα, και ουκ ηκουσαν ετι λαβειν παιδειαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.34| και εθηκαν τα μιασματα αυτων εν τω οικω, ου επεκληθη το ονομα μου επ’ αυτω, εν ακαθαρσιαις αυτων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.35| και ᾠκοδομησαν τους βωμους τη Βααλ τους εν φαραγγι υιου ᾿Εννομ του αναφερειν τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων τω Μολοχ βασιλει, α ου συνεταξα αυτοις και ουκ ανεβη επι καρδιαν μου, του ποιησαι το βδελυγμα τουτο προς το εφαμαρτειν τον ᾿Ιουδαν. — 36 Και νυν ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ επι την πολιν, ἣν συ λεγεις· παραδοθησεται εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος εν μαχαιρᾳ και εν λιμω και εν αποστολη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.37| ιδου εγω συναγω αυτους εκ πασης της γης, ου διεσπειρα αυτους εκει εν οργη μου και τω θυμω μου και εν παροξυσμω μεγαλω, και επιστρεψω αυτους εις τον τοπον τουτον και καθιω αυτους πεποιθοτας,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.38| και εσονται μοι εις λαον, και εγω εσομαι αυτοις εις Θεον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.39| και δωσω αυτοις οδον ετεραν και καρδιαν ετεραν φοβηθηναι με πασας τας ημερας και εις αγαθον αυτοις και τοις τεκνοις αυτων μετ’ αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.40| και διαθησομαι αυτοις διαθηκην αιωνιαν, ἣν ου μη αποστρεψω οπισθεν αυτων· και τον φοβον μου δωσω εις την καρδιαν αυτων προς το μη αποστηναι αυτους απ’ εμου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.41| και επισκεψομαι του αγαθωσαι αυτους και φυτευσω αυτους εν τη γη ταυτῃ εν πιστει και εν πασῃ καρδιᾳ και εν πασῃ ψυχη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.42| οτι ουτως ειπε Κυριος· καθα επηγαγον επι τον λαον τουτον παντα τα κακα τα μεγαλα ταυτα, ουτως εγω επαξω επ’ αυτους παντα τα αγαθα, α ελαλησα επ’ αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.43| και κτηθησονται ετι αγροι εν τη γη, ᾗ συ λεγεις· αβατος εστιν απο ανθρωπων και κτηνους και παρεδοθησαν εις χειρας Χαλδαιων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.44| και κτησονται αγρους εν αργυριω, και γραψεις βιβλιον και σφραγιη και διαμαρτυρη μαρτυρας εν γη Βενιαμιν και κυκλω της ῾Ιερουσαλημ και εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εν πολεσι του ορους και εν πολεσι της Σεφηλα και εν πολεσι της Ναγεβ, οτι αποστρεψω τας αποικιας αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.(Μασ. ΛΓ´) ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν δευτερον, και αυτος ην ετι δεδεμενος εν τη αυλη της φυλακης λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| ουτως ειπε Κυριος ποιων γην και πλασσων αυτην του ανορθωσαι αυτην, Κυριος ονομα αυτω·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.3| κεκραξον προς με, και αποκριθησομαι σοι και απαγγελω σοι μεγαλα και ισχυρα, α ουκ εγνως αυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.4| οτι ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ περι οικων της πολεως ταυτης και περι οικων βασιλεως ᾿Ιουδα των καθῃρημενων εις χαρακας και προμαχωνας 5 του μαχεσθαι προς τους Χαλδαιους και πληρωσαι αυτην των νεκρων των ανθρωπων, ους επαταξα εν οργη μου και εν θυμω μου, και απεστρεψα το προσωπον μου απ’ αυτων περι πασων των πονηριων αυτων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.6| ιδου εγω αναγω αυτη συνουλωσιν και ιαμα και φανερωσω αυτοις εισακουειν και ιατρευσω αυτην και ποιησω αυτοις ειρηνην και πιστιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.7| και αποστρεψω την αποικιαν ᾿Ιουδα και την αποικιαν ᾿Ισραηλ και οικοδομησω αυτους καθως το προτερον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.8| και καθαριω αυτους απο πασων των αδικιων αυτων, ων ημαρτοσαν μοι, και ου μη μνησθησομαι αμαρτιων αυτων, ων ημαρτον μοι και απεστησαν απ’ εμου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.9| και εσται εις ευφροσυνην και αινεσιν και εις μεγαλειοτητα παντι τω λαω της γης, οιτινες ακουσονται παντα τα αγαθα, α εγω ποιησω, και φοβηθησονται και πικρανθησονται περι παντων των αγαθων και περι πασης της ειρηνης, ἧς εγω ποιησω αυτοις. — 10 Ουτως ειπε Κυριος· ετι ακουσθησεται εν τω τοπω τουτω, ω υμεις λεγετε· ερημος εστιν απο ανθρωπων και κτηνων, εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ, ταις ηρημωμεναις παρα το μη ειναι ανθρωπον και κτηνη,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.11| φωνη ευφροσυνης και φωνη χαρμοσυνης, φωνη νυμφιου και φωνη νυμφης, φωνη λεγοντων· εξομολογεισθε Κυριω παντοκρατορι, οτι χρηστος Κυριος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου· και εισοισουσι δωρα εις οικον Κυριου, οτι αποστρεψω πασαν την αποικιαν της γης εκεινης κατα το προτερον, ειπε Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| ουτως ειπε Κυριος των δυναμεων· ετι εσται εν τω τοπω τουτω τω ερημω παρα το μη ειναι ανθρωπον και κτηνος και εν πασαις ταις πολεσιν αυτου καταλυματα ποιμενων κοιταζοντων προβατα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.13| εν πολεσι της ορεινης και εν πολεσι της Σεφηλα και εν πολεσι της Ναγεβ και εν γη Βενιαμιν και εν ταις κυκλω ῾Ιερουσαλημ και εν πολεσιν ᾿Ιουδα ετι παρελευσεται προβατα επι χειρα αριθμουντος, ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.(Μασ. ΛΔ´) Ο λογος ο γενομενος προς ῾Ιερεμιαν παρα Κυριου (και Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος και παν το στρατοπεδον αυτου και πασα η γη αρχης αυτου επολεμουν επι ῾Ιερουσαλημ και επι πασας τας πολεις ᾿Ιουδα) λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.2| ουτως ειπε Κυριος· βαδισον προς Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα και ερεις αυτω· ουτως ειπε Κυριος· παραδοσει παραδοθησεται η πολις αυτη εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος, και συλληψεται αυτην και καυσει αυτην εν πυρι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.3| και συ ου μη σωθης εκ χειρος αυτου και συλληψει συλληφθησῃ και εις χειρας αυτου δοθησῃ, και οφθαλμοι σου τους οφθαλμους αυτου οψονται και το στομα αυτου μετα του στοματος σου λαλησει, και εις Βαβυλωνα εισελευσῃ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.4| αλλα ακουσον τον λογον Κυριου, Σεδεκια βασιλευ ᾿Ιουδα· ουτως λεγει Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.5| εν ειρηνῃ αποθανη, και ως εκλαυσαν τους πατερας σου τους βασιλευσαντας προτερον σου, κλαυσονται και σε, ουαι Κυριε, και εως ᾅδου κοψονται σε· οτι λογον εγω ελαλησα, ειπε Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.6| και ελαλησεν ῾Ιερεμιας προς τον βασιλεα Σεδεκιαν παντας τους λογους τουτους εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.7| και η δυναμις βασιλεως Βαβυλωνος επολεμει επι ῾Ιερουσαλημ και επι τας πολεις ᾿Ιουδα, επι Λαχις και επι ᾿Αζηκα, οτι αυται κατελειφθησαν εν πολεσιν ᾿Ιουδα πολεις οχυραι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.8| ῾Ο λογος ο γενομενος προς ᾿Ιερεμιαν παρα Κυριου μετα το συντελεσαι τον βασιλεα Σεδεκιαν διαθηκην προς τον λαον του καλεσαι αφεσιν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.9| του εξαποστειλαι εκαστον τον παιδα αυτου και εκαστον την παιδισκην αυτου, τον ῾Εβραιον και την ῾Εβραιαν ελευθερους, προς το μη δουλευειν ανδρα εξ ᾿Ιουδα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.10| και επεστραφησαν παντες οι μεγιστανες και πας ο λαος οι εισελθοντες εν τη διαθηκῃ του αποστειλαι εκαστον τον παιδα αυτου και εκαστον την παιδισκην αυτου και εωσαν 11 αυτους εις παιδας και παιδισκας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.12| και εγενηθη λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.13| ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· εγω διεθεμην διαθηκην προς τους πατερας υμων εν τη ημερᾳ, ᾗ εξειλαμην αυτους εκ γης Αιγυπτου, εξ οικου δουλειας, λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.14| οταν πληρωθη ἓξ ετη, αποστελεις τον αδελφον σου τον ῾Εβραιον, ὃς παραθησεται σοι· και εργαται σοι ἓξ ετη, και εξαποστελεις αυτον ελευθερον. και ουκ ηκουσαν μου και ουκ εκλιναν το ους αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.15| και επεστρεψαν σημερον ποιησαι το ευθες προ οφθαλμων μου του καλεσαι αφεσιν εκαστον του πλησιον αυτου και συνετελεσαν διαθηκην κατα προσωπον μου εν τω οικω, ου επεκληθη το ονομα μου επ’ αυτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.16| και επεστρεψατε και εβεβηλωσατε το ονομα μου του επιστρεψαι εκαστον τον παιδα αυτου και εκαστον την παιδισκην αυτου, ους εξαπεστειλατε ελευθερους τη ψυχη αυτων, του ειναι υμιν εις παιδας και παιδισκας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.17| δια τουτο ουτως ειπε Κυριος· υμεις ουκ ηκουσατε μου του καλεσαι αφεσιν εκαστος προς τον πλησιον αυτου· ιδου εγω καλω αφεσιν υμιν εις μαχαιραν και εις τον θανατον και εις τον λιμον και δωσω υμας εις διασποραν πασαις ταις βασιλειαις της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.18| και δωσω τους ανδρας τους παρεληλυθοτας την διαθηκην μου, τους μη στησαντας την διαθηκην μου, ἣν εποιησαν κατα προσωπον μου, τον μοσχον, ὃν εποιησαν εργαζεσθαι αυτω,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.19| τους αρχοντας ᾿Ιουδα και τους δυναστας και τους ιερεις και τον λαον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.20| και δωσω αυτους τοις εχθροις αυτων και εσται τα θνησιμαια αυτων βρωσις τοις πετεινοις του ουρανου και τοις θηριοις της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.21| και τον Σεδεκιαν βασιλεα της ᾿Ιουδαιας και τους αρχοντας αυτων δωσω εις χειρας εχθρων αυτων, και δυναμις βασιλεως Βαβυλωνος τοις αποτρεχουσιν απ’ αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.22| ιδου εγω συντασσω, φησι Κυριος, και επιστρεψω αυτους εις την γην ταυτην, και πολεμησουσιν επ’ αυτην και ληψονται αυτην και κατακαυσουσιν αυτην εν πυρι και τας πολεις ᾿Ιουδα, και δωσω αυτας ερημους απο των κατοικουντων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.(Μασ. ΛΕ´) Ο λογος ο γενομενος προς ῾Ιερεμιαν παρα Κυριου εν ημεραις ᾿Ιωακειμ βασιλεως ᾿Ιουδα λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.2| βαδισον εις οικον ᾿Αρχαβειν και αξεις αυτους εις οικον Κυριου, εις μιαν των αυλων, και ποτιεις αυτους οινον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.3| και εξηγαγον τον ᾿Ιεζονιαν υιον ῾Ιερεμιου υιου Χαβασιν και τους αδελφους αυτου και τους υιους αυτου και πασαν την οικιαν ᾿Αρχαβειν 4 και εισηγαγον αυτους εις οικον Κυριου εις το παστοφοριον υιων ᾿Ανανιου, υιου Γοδολιου ανθρωπου του Θεου, ο εστιν εγγυς του οικου των αρχοντων των επανω του οικου Μαασαιου υιου Σελωμ, του φυλασσοντος την αυλην,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.5| και εδωκα κατα προσωπον αυτων κεραμιον οινου και ποτηρια και ειπα· πιετε οινον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.6| και ειπαν· ου μη πιωμεν οινον, οτι ᾿Ιωναδαβ υιος Ρηχαβ ο πατηρ ημων ενετειλατο ημιν λεγων· ου μη πιετε οινον, υμεις και οι υιοι υμων εως αιωνος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.7| και οικιας ου μη οικοδομησητε και σπερμα ου μη σπειρητε, και αμπελων ουκ εσται υμιν, οτι εν σκηναις οικησετε πασας τας ημερας υμων, οπως ἂν ζησητε ημερας πολλας επι της γης, εφ’ ἧς διατριβετε υμεις επ’ αυτης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.8| και ηκουσαμεν της φωνης ᾿Ιωναδαβ του πατρος ημων προς το μη πιειν οινον πασας τας ημερας ημων, ημεις και αι γυναικες ημων και οι υιοι ημων και αι θυγατερες ημων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.9| και προς το μη οικοδομειν οικιας του κατοικειν εκει, και αμπελων και αγρος και σπερμα ουκ εγενετο ημιν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.10| και ᾠκησαμεν εν σκηναις και ηκουσαμεν και εποιησαμεν κατα παντα, α ενετειλατο ημιν ᾿Ιωναδαβ ο πατηρ ημων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.11| και εγενηθη οτε ανεβη Ναβουχοδονοσορ επι την γην, και ειπαμεν· εισελθατε και εισελθωμεν εις ῾Ιερουσαλημ απο προσωπου της δυναμεως των Χαλδαιων και απο προσωπου της δυναμεως των ᾿Ασσυριων, και ᾠκουμεν εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.12| και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.13| ουτως λεγει Κυριος· πορευου και ειπον ανθρωπω ᾿Ιουδα και τοις κατοικουσιν ῾Ιερουσαλημ· ου μη λαβητε παιδειαν του ακουειν τους λογους μου; 14 εστησαν ρημα υιοι ᾿Ιωναδαβ, υιου Ρηχαβ, ὃ ενετειλατο τοις τεκνοις αυτου προς το μη πιειν οινον, και ουκ επιοσαν· και εγω ελαλησα προς υμας ορθρου, και ουκ ηκουσατε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.15| και απεστειλα προς υμας τους παιδας μου τους προφητας λεγων· αποστραφητε εκαστος απο της οδου αυτου της πονηρας και βελτιω ποιησατε τα επιτηδευματα υμων και ου πορευσεσθε οπισω θεων ετερων του δουλευειν αυτοις, και οικησετε επι της γης, ἧς εδωκα υμιν και τοις πατρασιν υμων· και ουκ εκλινατε τα ωτα υμων και ουκ εισηκουσατε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.16| και εστησαν υιοι ᾿Ιωναδαβ υιου Ρηχαβ την εντολην του πατρος αυτων, ο δε λαος ουτος ουκ ηκουσε μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17| δια τουτο ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω φερω επι ᾿Ιουδαν και επι τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ παντα τα κακα, α ελαλησα επ’ αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.18| δια τουτο ουτως ειπε Κυριος· επειδη ηκουσαν υιοι ᾿Ιωναδαβ υιου Ρηχαβ την εντολην του πατρος αυτων ποιειν καθοτι ενετειλατο αυτοις ο πατηρ αυτων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.19| ου μη εκλιπῃ ανηρ των υιων ᾿Ιωναδαβ υιου Ρηχαβ παρεστηκως κατα προσωπον μου πασας τας ημερας της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.σ. ΛΣΤ´) ΕΝ τω ενιαυτω τω τεταρτω ᾿Ιωακειμ υιου ᾿Ιωσια βασιλεως ᾿Ιουδα εγενηθη λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.2| λαβε σεαυτω χαρτιον βιβλιου και γραψον επ’ αυτου παντας τους λογους, ους ελαλησα προς σε επι ῾Ιερουσαλημ και επι ᾿Ιουδα και επι παντα τα εθνη, αφ’ ἧς ημερας λαλησαντος μου προς σε, αφ’ ημερων ᾿Ιωσια βασιλεως ᾿Ιουδα και εως της ημερας ταυτης·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.3| ισως ακουσεται ο οικος ᾿Ιουδα παντα τα κακα, α εγω λογιζομαι ποιησαι αυτοις, ινα αποστρεψωσιν απο της οδου αυτων της πονηρας, και ιλεως εσομαι ταις αδικιαις αυτων και ταις αμαρτιαις αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.4| και εκαλεσεν ῾Ιερεμιας τον Βαρουχ υιον Νηριου, και εγραψεν απο στοματος ῾Ιερεμιου παντας τους λογους Κυριου, ους εχρηματισε προς αυτον, εις χαρτιον βιβλιου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.5| και ενετειλατο ῾Ιερεμιας τω Βαρουχ λεγων· εγω φυλασσομαι, ου μη δυνωμαι εισελθειν εις οικον Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.6| και αναγνωσῃ εν τω χαρτιω τουτω εις τα ωτα του λαου εν οικω Κυριου εν ημερᾳ νηστειας, και εν ωσι παντος ᾿Ιουδα των ερχομενων εκ πολεων αυτων αναγνωσῃ αυτοις·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.7| ισως πεσειται ελεος αυτων κατα προσωπον Κυριου, και αποστρεψουσιν εκ της οδου αυτων της πονηρας, οτι μεγας ο θυμος και η οργη Κυριου, ἣν ελαλησεν επι τον λαον τουτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.8| και εποιησε Βαρουχ κατα παντα, α ενετειλατο αυτω ῾Ιερεμιας, του αναγνωναι εν τω βιβλιω τους λογους Κυριου εν οικω Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.9| και εγενηθη εν τω ετει τω ογδοω τω βασιλει ᾿Ιωακειμ εν τω μηνι τω ενατω, εξεκκλησιασαν νηστειαν κατα προσωπον Κυριου πας ο λαος εν ῾Ιερουσαλημ και οικος ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.10| και ανεγινωσκε Βαρουχ εν τω βιβλιω τους λογους ῾Ιερεμιου εν οικω Κυριου, εν οικω Γαμαριου, υιου Σαφαν του γραμματεως, εν τη αυλη τη επανω εν προθυροις πυλης του οικου Κυριου της καινης και εν ωσι παντος του λαου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.11| και ηκουσε Μιχαιας υιος Γαμαριου υιου Σαφαν απαντας τους λογους Κυριου εκ του βιβλιου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.12| και κατεβη εις οικιαν του βασιλεως, εις τον οικον του γραμματεως, και ιδου εκει παντες οι αρχοντες εκαθηντο, ᾿Ελισαμα ο γραμματευς και Δαλαιας υιος Σελεμιου και ᾿Ελναθαν υιος ᾿Ακχοβωρ και Γαμαριας υιος Σαφαν και Σεδεκιας υιος ᾿Ανανιου και παντες οι αρχοντες,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.13| και ανηγγειλεν αυτοις Μιχαιας παντας τους λογους, ους ηκουσεν αναγινωσκοντος Βαρουχ εις τα ωτα του λαου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.14| και απεστειλαν παντες οι αρχοντες προς Βαρουχ υιον Νηριου τον ᾿Ιουδιν υιον Ναθανιου, υιου Σελεμιου, υιου Χουσι, λεγοντες· το χαρτιον, εν ω συ αναγινωσκεις εν αυτω εν ωσι του λαου, λαβε αυτο εις την χειρα σου και ἧκε· και ελαβε Βαρουχ το χαρτιον και κατεβη προς αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.15| και ειπαν αυτω· παλιν αναγνωθι εις τα ωτα ημων· και ανεγνω Βαρουχ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.16| και εγενηθη ως ηκουσαν παντας τους λογους, συνεβουλευσαντο εκαστος προς τον πλησιον αυτου και ειπον· αναγγελλοντες αναγγειλωμεν τω βασιλει απαντας τους λογους τουτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.17| και τον Βαρουχ ηρωτησαν λεγοντες· ποθεν εγραψας παντας τους λογους τουτους; 18 και ειπε Βαρουχ· απο στοματος αυτου ανηγγειλε μοι ῾Ιερεμιας παντας τους λογους τουτους, και εγραφον εν βιβλιω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.19| και ειπον τω Βαρουχ· βαδισον και κατακρυβηθι συ και ῾Ιερεμιας· ανθρωπος μη γνωτω που υμεις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.20| και εισηλθον προς τον βασιλεα εις την αυλην, και το χαρτιον εδωκαν φυλασσειν εν οικω ᾿Ελισαμα, και ανηγγειλαν τω βασιλει παντας τους λογους τουτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.21| και απεστειλεν ο βασιλευς τον ᾿Ιουδιν λαβειν το χαρτιον, και ελαβεν αυτο εξ οικου ᾿Ελισαμα· και ανεγνω ᾿Ιουδιν εις τα ωτα του βασιλεως και εις τα ωτα παντων των αρχοντων των εστηκοτων περι τον βασιλεα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.22| και ο βασιλευς εκαθητο εν οικω χειμερινω και εσχαρα πυρος κατα προσωπον αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.23| και εγενηθη αναγινωσκοντος ᾿Ιουδιν τρεις σελιδας και τεσσαρας, απετεμεν αυτας τω ξυρω του γραμματεως και ερριπτεν εις το πυρ το επι της εσχαρας, εως εξελιπε πας ο χαρτης εις το πυρ το επι της εσχαρας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.24| και ουκ εζητησαν και ου διερρηξαν τα ιματια αυτων ο βασιλευς και οι παιδες αυτου οι ακουοντες παντας τους λογους τουτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.25| και ᾿Ελναθαν και Γοθολιας και Γαμαριας υπεθεντο τω βασιλει προς το μη κατακαυσαι το χαρτιον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.26| και ενετειλατο ο βασιλευς τω ῾Ιερεμεηλ υιω του βασιλεως και τω Σαραιᾳ υιω ᾿Εσριηλ συλλαβειν τον Βαρουχ και τον ῾Ιερεμιαν· και κατεκρυβησαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.27| Και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν μετα το κατακαυσαι τον βασιλεα το χαρτιον, παντας τους λογους, ους εγραψε Βαρουχ απο στοματος ῾Ιερεμιου λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.28| παλιν λαβε συ χαρτιον ετερον και γραψον παντας τους λογους τους οντας επι του χαρτιου, ους κατεκαυσεν ο βασιλευς ᾿Ιωακειμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.29| και ερεις· ουτως ειπε Κυριος· συ κατεκαυσας το χαρτιον τουτο λεγων· διατι εγραψας επ’ αυτω λεγων· εισπορευομενος εισπορευσεται βασιλευς Βαβυλωνος και εξολοθρευσει την γην ταυτην, και εκλειψει επ’ αυτης ανθρωπος και κτηνη; 30 δια τουτο ουτως ειπε Κυριος επι ᾿Ιωακειμ βασιλεα ᾿Ιουδα· ουκ εσται αυτω καθημενος επι θρονου Δαυιδ, και το θνησιμαιον αυτου εσται ερριμμενον εν τω καυματι της ημερας και εν τω παγετω της νυκτος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.31| και επισκεψομαι επ’ αυτον και επι το γενος αυτου και επι τους παιδας αυτου και επαξω επ’ αυτους και επι τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ και επι την γην ᾿Ιουδα παντα τα κακα, α ελαλησα προς αυτους, και ουκ ηκουσαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.32| και ελαβε Βαρουχ χαρτιον ετερον και εγραψεν επ’ αυτω απο στοματος ῾Ιερεμιου απαντας τους λογους του βιβλιου, ους κατεκαυσεν ᾿Ιωακειμ· και ετι προσετεθησαν αυτω λογοι πλειονες ως ουτοι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.(Μασ. ΛΖ´) ΚΑΙ εβασιλευσε Σεδεκιας υιος ᾿Ιωσια αντι ᾿Ιωακειμ, ὃν εβασιλευσε Ναβουχοδονοσορ βασιλευειν του ᾿Ιουδα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.2| και ουκ ηκουσαν αυτος και οι παιδες αυτου και ο λαος της γης τους λογους Κυριου, ους ελαλησεν εν χειρι ῾Ιερεμιου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.3| και απεστειλεν ο βασιλευς Σεδεκιας τον ᾿Ιωαχαλ υιον Σελεμιου και τον Σοφονιαν υιον Μαασαιου τον ιερεα προς ῾Ιερεμιαν λεγων· προσευξαι δη περι ημων προς Κυριον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.4| και ῾Ιερεμιας ηλθε και διηλθε δια μεσου της πολεως, και ουκ εδωκαν αυτον εις τον οικον της φυλακης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.5| και δυναμις Φαραω εξηλθεν εξ Αιγυπτου, και ηκουσαν οι Χαλδαιοι την ακοην αυτων και ανεβησαν απο ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.6| και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.7| ουτως ειπε Κυριος· ουτως ερεις προς βασιλεα ᾿Ιουδα τον αποστειλαντα προς σε του εκζητησαι με· ιδου δυναμις Φαραω η εξελθουσα υμιν εις βοηθειαν αποστρεψουσιν εις γην Αιγυπτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.8| και αναστρεψουσιν αυτοι οι Χαλδαιοι, και πολεμησουσιν επι την πολιν ταυτην και συλληψονται αυτην και καυσουσιν αυτην εν πυρι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.9| οτι ουτως ειπε Κυριος· μη υπολαβητε ταις ψυχαις υμων λεγοντες· αποτρεχοντες απελευσονται αφ’ ημων οι Χαλδαιοι, οτι ου μη απελθωσι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.10| και εαν παταξητε πασαν δυναμιν των Χαλδαιων τους πολεμουντας υμας, και καταλειφθωσι τινες εκκεκεντημενοι εκαστος εν τω τοπω αυτου, ουτοι αναστησονται και καυσουσι την πολιν ταυτην εν πυρι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.11| Και εγενετο οτε ανεβη η δυναμις των Χαλδαιων απο ῾Ιερουσαλημ απο προσωπου της δυναμεως Φαραω,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.12| εξηλθεν ῾Ιερεμιας απο ῾Ιερουσαλημ του πορευθηναι εις γην Βενιαμιν του αγορασαι εκειθεν εν μεσω του λαου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.13| και εγενετο αυτος εν πυλῃ Βενιαμιν, και εκει ανθρωπος, παρ’ ω κατελυε, Σαρουΐα υιος Σελεμιου, υιου ᾿Ανανιου, και συνελαβε τον ῾Ιερεμιαν λεγων· προς τους Χαλδαιους συ φευγεις; 14 και ειπε· ψευδος, ουκ εις τους Χαλδαιους εγω φευγω. και ουκ εισηκουσεν αυτου και συνελαβε Σαρουΐα τον ῾Ιερεμιαν και εισηγαγεν αυτον προς τους αρχοντας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.15| και επικρανθησαν οι αρχοντες επι ῾Ιερεμιαν και επαταξαν αυτον και απεστειλαν αυτον εις την οικιαν ᾿Ιωναθαν του γραμματεως, οτι ταυτην εποιησαν εις οικιαν φυλακης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.16| και ηλθεν ῾Ιερεμιας εις οικιαν του λακκου και εις την χερεθ και εκαθισεν εκει ημερας πολλας·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.17| και απεστειλε Σεδεκιας και εκαλεσεν αυτον, και ηρωτα αυτον ο βασιλευς κρυφαιως ειπειν, ει εστιν ο λογος παρα Κυριου, και ειπεν· εστιν· εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος παραδοθησῃ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.18| και ειπεν ῾Ιερεμιας τω βασιλει· τι ηδικησα σε και τους παιδας σου και τον λαον τουτον, οτι συ διδως με εις οικιαν φυλακης; 19 και που εισιν οι προφηται υμων οι προφητευσαντες υμιν λεγοντες· οτι ου μη ελθῃ βασιλευς Βαβυλωνος επι την γην ταυτην; 20 και νυν, κυριε βασιλευ, πεσετω το ελεος μου κατα προσωπον σου, και τι αποστρεφεις με εις οικιαν ᾿Ιωναθαν του γραμματεως και ου μη αποθανω εκει; 21 και συνεταξεν ο βασιλευς και ενεβαλοσαν αυτον εις οικιαν της φυλακης και εδιδοσαν αυτω αρτον ενα της ημερας εξωθεν ου πεσσουσιν, εως εξελιπον οι αρτοι εκ της πολεως. και εκαθισεν ῾Ιερεμιας εν τη αυλη της φυλακης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.(Μασ. ΛΗ´) ΚΑΙ ηκουσε Σαφατιας υιος Μαθαν και Γοδολιας υιος Πασχωρ και ᾿Ιωαχαλ υιος Σελεμιου τους λογους, ους ῾Ιερεμιας ελαλει επι τον λαον λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.2| ουτως ειπε Κυριος· ο κατοικων εν τη πολει ταυτῃ αποθανειται εν ρομφαιᾳ και εν λιμω, και ο εκπορευομενος προς τους Χαλδαιους ζησεται, και εσται η ψυχη αυτου εις ευρημα, και ζησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.3| οτι ουτως ειπε Κυριος· παραδιδομενη παραδοθησεται η πολις αυτη εις χειρας δυναμεως βασιλεως Βαβυλωνος, και συλληψεται αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.4| και ειπαν τω βασιλει· αναιρεθητω δη ο ανθρωπος εκεινος, οτι αυτος εκλυει τας χειρας των ανθρωπων των πολεμουντων των καταλειπομενων εν τη πολει και τας χειρας παντος του λαου λαλων προς αυτους κατα τους λογους τουτους· οτι ο ανθρωπος ουτος ου χρησμολογει ειρηνην τω λαω τουτω, αλλ’ η πονηρα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.5| και ειπεν ο βασιλευς· ιδου αυτος εν χερσιν υμων· οτι ουκ ηδυνατο ο βασιλευς προς αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.6| και ερριψαν αυτον εις λακκον Μελχιου υιου του βασιλεως, ὃς ην εν τη αυλη της φυλακης, και εχαλασαν αυτον εις τον λακκον, και εν τω λακκω ουκ ην υδωρ αλλ’ η βορβορος, και ην εν τω βορβορω. — 7 Και ηκουσεν ᾿Αβδεμελεχ ο Αιθιοψ, και αυτος εν οικιᾳ του βασιλεως, οτι εδωκαν ῾Ιερεμιαν εις τον λακκον· και ο βασιλευς ην εν τη πυλῃ Βενιαμιν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.8| και εξηλθε προς αυτον και ελαλησε προς τον βασιλεα, και ειπεν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.9| επονηρευσω α εποιησας του αποκτειναι τον ανθρωπον τουτον απο προσωπου του λιμου, οτι ουκ εισιν ετι αρτοι εν τη πολει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.10| και ενετειλατο ο βασιλευς τω ᾿Αβδεμελεχ λεγων· λαβε εις τας χειρας σου εντευθεν τριακοντα ανθρωπους και αναγαγε αυτον εκ του λακκου, ινα μη αποθανῃ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.11| και ελαβεν ᾿Αβδεμελεχ τους ανθρωπους και εισηλθεν εις την οικιαν του βασιλεως την υπογαιον και ελαβεν εκειθεν παλαια ρακη και παλαια σχοινια και ερριψεν αυτα προς ῾Ιερεμιαν εις τον λακκον 12 και ειπε· ταυτα θες υποκατω των σχοινιων, και εποιησεν ῾Ιερεμιας ουτως.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.13| και ειλκυσαν αυτον τοις σχοινιοις και ανηγαγον αυτον εκ του λακκου· και εκαθισεν ῾Ιερεμιας εν τη αυλη της φυλακης. — 14 Και απεστειλεν ο βασιλευς και εκαλεσεν αυτον προς εαυτον εις οικιαν ᾿Ασελειση την εν οικω Κυριου· και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ερωτησω σε λογον, και μη δη κρυψῃς απ’ εμου ρημα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.15| και ειπεν ῾Ιερεμιας τω βασιλει· εαν αναγγειλω σοι, ουχι θανατω με θανατωσεις; και εαν συμβουλευσω σοι, ου μη ακουσῃς μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.16| και ωμοσεν αυτω ο βασιλευς λεγων· ζη Κυριος, ὃς εποιησεν ημιν την ψυχην ταυτην, ει αποκτενω σε και ει δωσω σε εις χειρας των ανθρωπων τουτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.17| και ειπεν αυτω ῾Ιερεμιας· ουτως ειπε Κυριος· εαν εξελθων εξελθῃς προς ηγεμονας βασιλεως Βαβυλωνος, και ζησεται η ψυχη σου, και η πολις αυτη ου μη κατακαυθη εν πυρι, και ζησῃ συ και η οικια σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.18| και εαν μη εξελθῃς, δοθησεται η πολις αυτη εις χειρας των Χαλδαιων, και καυσουσιν αυτην εν πυρι, και συ ου μη σωθης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.19| και ειπεν ο βασιλευς τω ῾Ιερεμιᾳ· εγω λογον εχω των ᾿Ιουδαιων των πεφευγοτων προς τους Χαλδαιους, μη δωσειν με εις χειρας αυτων, και καταμωκησονται μου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.20| και ειπεν ῾Ιερεμιας· ου μη παραδωσι σε· ακουσον τον λογον Κυριου, ὃν εγω λεγω προς σε, και βελτιον εσται σοι, και ζησεται η ψυχη σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.21| και ει μη θελεις συ εξελθειν, ουτος ο λογος, ὃν εδειξε μοι Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.22| και ιδου πασαι αι γυναικες αι καταλειφθεισαι εν οικιᾳ βασιλεως ᾿Ιουδα εξηγοντο προς αρχοντας βασιλεως Βαβυλωνος, και αυται ελεγον· ηπατησαν σε και δυνησονται σοι ανδρες ειρηνικοι σου και καταλυσουσιν εν ολισθημασι ποδα σου, απεστρεψαν απο σου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.23| και τας γυναικας σου και τα τεκνα σου εξαξουσι προς τους Χαλδαιους, και συ ου μη σωθης, οτι εν χειρι βασιλεως Βαβυλωνος συλληφθησῃ, και η πολις αυτη κατακαυθησεται.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.24| και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ανθρωπος μη γνωτω εκ των λογων τουτων, και συ ου μη αποθανῃς.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.25| και εαν οι αρχοντες ακουσωσιν οτι ελαλησα σοι και ελθωσι προς σε και ειπωσι σοι· αναγγειλον ημιν, τι ελαλησε σοι ο βασιλευς, μη κρυψῃς αφ’ ημων, και ου μη ανελωμεν σε, και τι ελαλησε προς σε ο βασιλευς; 26 και ερεις αυτοις· ριπτω εγω το ελεος μου κατ’ οφθαλμους του βασιλεως προς το μη αποστρεψαι με εις οικιαν ᾿Ιωναθαν αποθανειν με εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.27| και ηλθοσαν παντες οι αρχοντες προς ῾Ιερεμιαν και ηρωτησαν αυτον, και ανηγγειλεν αυτοις κατα παντας τους λογους τουτους, ους ενετειλατο αυτω ο βασιλευς· και απεσιωπησαν, οτι ουκ ηκουσθη ο λογος Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.28| και εκαθισεν ῾Ιερεμιας εν τη αυλη της φυλακης εως χρονου ου συνεληφθη ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.(Μασ. ΛΘ´) ΚΑΙ εγενετο εν τω ετει τω ενατω του Σεδεκια βασιλεως ᾿Ιουδα εν τω μηνι τω δεκατω παρεγενετο Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος και πασα η δυναμις αυτου επι ῾Ιερουσαλημ και επολιορκουν αυτην.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.2| και εν τω ενδεκατω ετει του Σεδεκια, εν τω μηνι τω τεταρτω, ενατῃ του μηνος, ερραγη η πολις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.3| και εισηλθον παντες οι ηγουμενοι βασιλεως Βαβυλωνος και εκαθισαν εν πυλῃ τη μεσῃ Ναργαλασαρ και Σαμαγωθ και Ναβουσαχαρ και Ναβουσαρεις και Ναγαργασνασερ Ραβαμαγ και οι καταλοιποι ηγεμονες βασιλεως Βαβυλωνος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.14| και απεστειλαν και ελαβον τον ῾Ιερεμιαν εξ αυλης της φυλακης και εδωκαν αυτον προς τον Γοδολιαν υιον ᾿Αχεικαμ υιου Σαφαν· και εξηγαγον αυτον, και εκαθισεν εν μεσω του λαου. — 15 Και προς ῾Ιερεμιαν εγενετο λογος Κυριου εν τη αυλη της φυλακης λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.16| πορευου και ειπε προς ᾿Αβδεμελεχ τον Αιθιοπα· ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· ιδου εγω φερω τους λογους μου επι την πολιν ταυτην εις κακα και ουκ εις αγαθα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.17| και σωσω σε εν τη ημερᾳ εκεινῃ και ου μη δωσω σε εις χειρας των ανθρωπων, ων συ φοβη απο προσωπου αυτων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.18| οτι σωζων σωσω σε, και εν ρομφαιᾳ ου μη πεσῃς. και εσται η ψυχη σου εις ευρημα, οτι επεποιθεις επ’ εμοι, φησι Κυριος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.(Μασ. Μ´) Ο λογος ο γενομενος παρα Κυριου προς ῾Ιερεμιαν υστερον μετα το αποστειλαι αυτον Ναβουζαρδαν τον αρχιμαγειρον τον εκ Δαμαν εν τω λαβειν αυτον εν χειροπεδαις, εν μεσω αποικιας ᾿Ιουδα των ηγμενων εις Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.2| και ελαβεν αυτον ο αρχιμαγειρος και ειπεν αυτω· Κυριος ο Θεος σου ελαλησε τα κακα ταυτα επι τον τοπον τουτον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.3| και εποιησε Κυριος, οτι ημαρτετε αυτω, και ουκ ηκουσατε της φωνης αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.4| ιδου ελυσα σε απο των χειροπεδων των επι τας χειρας σου· ει καλον εναντιον σου ελθειν μετ’ εμου εις Βαβυλωνα, ἧκε, και θησω τους οφθαλμους μου επι σε·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.5| ει δε μη, αποτρεχε και αναστρεψον προς τον Γοδολιαν υιον ᾿Αχεικαμ, υιου Σαφαν, ὃν κατεστησε βασιλευς Βαβυλωνος εν γη ᾿Ιουδα, και οικησον μετ’ αυτου εν μεσω του λαου εν γη ᾿Ιουδα· εις απαντα τα αγαθα εν οφθαλμοις σου του πορευθηναι εκει, και πορευου. και εδωκεν αυτω ο αρχιμαγειρος δωρα και απεστειλεν αυτον.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.6| και ηλθε προς Γοδολιαν εις Μασσηφα και εκαθισεν εν μεσω του λαου αυτου του καταλειφθεντος εν τη γη. — 7 Και ηκουσαν παντες οι ηγεμονες της δυναμεως της εν αγρω αυτοι και οι ανδρες αυτων, οτι κατεστησε βασιλευς Βαβυλωνος τον Γοδολιαν εν τη γη και παρακατεθετο αυτω ανδρας και γυναικας αυτων, ους ουκ απῴκισεν εις Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.8| και ηλθε προς Γοδολιαν εις Μασσηφα ᾿Ισμαηλ υιος Ναθανιου και ᾿Ιωναν υιος Καρηε και Σαραιας υιος Θαναεμεθ και υιοι ᾿Ιωφε του Νετωφαθι και ᾿Εζονιας υιος του Μωχαθι, αυτοι και οι ανδρες αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.9| και ωμοσεν αυτοις Γοδολιας και τοις ανδρασιν αυτων λεγων· μη φοβηθητε απο προσωπου των παιδων των Χαλδαιων· κατοικησατε εν τη γη και εργασασθε τω βασιλει Βαβυλωνος, και βελτιον εσται υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.10| και ιδου εγω καθημαι εναντιον υμων εις Μασσηφα στηναι κατα προσωπον των Χαλδαιων, οἳ ἂν ελθωσιν εφ’ υμας, και υμεις συναγετε οινον και οπωραν και ελαιον και βαλετε εις τα αγγεια υμων και οικησατε εν ταις πολεσιν, αις κατεκρατησατε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.11| και παντες οι ᾿Ιουδαιοι οι εν γη Μωαβ και εν υιοις ᾿Αμμων και οι εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ και οι εν πασῃ τη γη ηκουσαν οτι εδωκε βασιλευς Βαβυλωνος καταλειμμα τω ᾿Ιουδᾳ, και οτι κατεστησεν επ’ αυτους τον Γοδολιαν υιον ᾿Αχεικαμ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.12| και ηλθον προς Γοδολιαν εις γην ᾿Ιουδα εις Μασσηφα και συνηγαγον οινον και οπωραν πολλην σφοδρα και ελαιον. — 13 Και ᾿Ιωαναν υιος Καρηε και παντες οι ηγεμονες της δυναμεως, οι εν τοις αγροις, ηλθον προς τον Γοδολιαν εις Μασσηφα 14 και ειπαν αυτω· ει γνωσει γινωσκεις οτι Βελεισσα βασιλευς υιος υιων ᾿Αμμων απεστειλε προς σε τον ᾿Ισμαηλ παταξαι σου ψυχην; και ουκ επιστευσεν αυτοις Γοδολιας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.15| και ειπεν ᾿Ιωαναν τω Γοδολιᾳ κρυφαιως εν Μασσηφα· πορευσομαι δη και παταξω τον ᾿Ισμαηλ και μηθεις γνωτω, μη παταξῃ σου ψυχην και διασπαρη πας ᾿Ιουδα οι συνηγμενοι προς σε και απολουνται οι καταλοιποι ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.16| και ειπε Γοδολιας προς ᾿Ιωαναν· μη ποιησῃς το πραγμα τουτο, οτι ψευδη συ λεγεις περι ᾿Ισμαηλ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.(Μασ. ΜΑ´) ΚΑΙ εγενετο τω μηνι τω εβδομω ηλθεν ᾿Ισμαηλ υιος Ναθανιου υιου ᾿Ελεασα απο γενους του βασιλεως και δεκα ανδρες μετ’ αυτου προς Γοδολιαν εις Μασσηφα, και εφαγον εκει αρτον αμα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.2| και ανεστη ᾿Ισμαηλ και οι δεκα ανδρες, οἳ ησαν μετ’ αυτου, και επαταξαν τον Γοδολιαν, ὃν κατεστησε βασιλευς Βαβυλωνος επι της γης,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.3| και παντας τους ᾿Ιουδαιους τους οντας μετ’ αυτου εν Μασσηφα και παντας τους Χαλδαιους τους ευρεθεντας εκει. — 4 Και εγενετο τη ημερᾳ τη δευτερᾳ παταξαντος αυτου τον Γοδολιαν, και ανθρωπος ουκ εγνω,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.5| και ηλθοσαν ανδρες απο Συχεμ και απο Σαλημ και απο Σαμαρειας, ογδοηκοντα ανδρες, εξυρημενοι πωγωνας και διερρηγμενοι τα ιματια και κοπτομενοι, και μαναα και λιβανος εν χερσιν αυτων του εισενεγκειν εις οικον Κυριου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.6| και εξηλθεν εις απαντησιν αυτοις ᾿Ισμαηλ· αυτοι επορευοντο και εκλαιον, και ειπεν αυτοις· εισελθετε προς Γοδολιαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.7| και εγενετο εισελθοντων αυτων εις το μεσον της πολεως, εσφαξεν αυτους εις το φρεαρ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.8| και δεκα ανδρες ευρεθησαν εκει και ειπαν τω ᾿Ισμαηλ· μη ανελῃς ημας, οτι εισιν ημιν θησαυροι εν αγρω, πυροι και κριθαι, μελι και ελαιον· και παρηλθε και ουκ ανειλεν αυτους εν μεσω των αδελφων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.9| και το φρεαρ, εις ὃ ερριψεν εκει ᾿Ισμαηλ παντας, ους επαταξε, φρεαρ μεγα τουτο εστιν, ὃ εποιησεν ο βασιλευς ᾿Ασα απο προσωπου Βαασα βασιλεως ᾿Ισραηλ· τουτο ενεπλησεν ᾿Ισμαηλ τραυματιων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.10| και απεστρεψεν ᾿Ισμαηλ παντα τον λαον τον καταλειφθεντα εις Μασσηφα και τας θυγατερας του βασιλεως, ας παρακατεθετο ο αρχιμαγειρος τω Γοδολιᾳ υιω ᾿Αχεικαμ, και ωχετο εις το περαν υιων ᾿Αμμων. — 11 Και ηκουσεν ᾿Ιωαναν υιος Καρηε και παντες οι ηγεμονες της δυναμεως οι μετ’ αυτου παντα τα κακα, α εποιησεν ᾿Ισμαηλ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.12| και ηγαγον απαν το στρατοπεδον αυτων και ωχοντο πολεμειν αυτον και ευρον αυτον επι υδατος πολλου εν Γαβαων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.13| και εγενετο οτε ειδε πας ο λαος ο μετα ᾿Ισμαηλ τον ᾿Ιωαναν και τους ηγεμονας της δυναμεως της μετ’ αυτου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.14| και ανεστρεψαν προς ᾿Ιωαναν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.15| και ᾿Ισμαηλ εσωθη συν οκτω ανθρωποις και ωχετο προς τους υιους ᾿Αμμων. — 16 Και ελαβεν ᾿Ιωαναν και παντες οι ηγεμονες της δυναμεως οι μετ’ αυτου παντας τους καταλοιπους του λαου, ους απεστρεψεν απο ᾿Ισμαηλ, δυνατους ανδρας εν πολεμω και τας γυναικας και τα λοιπα και τους ευνουχους, ους απεστρεψαν απο Γαβαων,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.17| και ωχοντο και εκαθισαν εν Γαβηρωθ — Χαμααμ τη προς Βηθλεεμ του πορευθηναι εις Αιγυπτον 18 απο προσωπου των Χαλδαιων, οτι εφοβηθησαν απο προσωπου αυτων, οτι επαταξεν ᾿Ισμαηλ τον Γοδολιαν, ὃν κατεστησεν ο βασιλευς Βαβυλωνος εν τη γη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.(Μασ. ΜΒ´) ΚΑΙ προσηλθον παντες οι ηγεμονες της δυναμεως και ᾿Ιωαναν και ᾿Αζαριας υιος Μαασαιου και πας ο λαος απο μικρου εως μεγαλου 2 προς ῾Ιερεμιαν τον προφητην και ειπαν αυτω· πεσετω δη το ελεος ημων κατα προσωπον σου και προσευξαι προς Κυριον τον Θεον σου περι των καταλοιπων τουτων, οτι κατελειφθημεν ολιγοι απο πολλων, καθως οι οφθαλμοι σου βλεπουσι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.3| και αναγγειλατω ημιν Κυριος ο Θεος σου την οδον, ᾗ πορευσομεθα εν αυτη, και λογον ὃν ποιησομεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.4| και ειπεν αυτοις ῾Ιερεμιας· ηκουσα, ιδου εγω προσευξομαι υπερ υμων προς Κυριον τον Θεον ημων κατα τους λογους υμων· και εσται, ο λογος, ὃν ἂν αποκριθησεται Κυριος ο Θεος, αναγγελω υμιν, ου μη κρυψω αφ’ υμων ρημα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.5| και αυτοι ειπαν τω ῾Ιερεμιᾳ· εστω Κυριος εν ημιν εις μαρτυρα δικαιον και πιστον, ει μη κατα παντα τον λογον, ὃν εαν αποστειλῃ Κυριος προς ημας, ουτως ποιησωμεν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.6| και εαν αγαθον και εαν κακον, την φωνην Κυριου του Θεου ημων, ου ημεις αποστελλομεν σε προς αυτον, ακουσομεθα, ινα βελτιον ημιν γενηται, οτι ακουσομεθα της φωνης Κυριου του Θεου ημων. — 7 Και εγενηθη μεθ’ ημερας δεκα εγενηθη λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.8| και εκαλεσε τον ᾿Ιωαναν και τους ηγεμονας της δυναμεως και παντα τον λαον απο μικρου εως μεγαλου 9 και ειπεν αυτοις· ουτως ειπε Κυριος·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.10| εαν καθισαντες καθισητε εν τη γη ταυτῃ, οικοδομησω υμας και ου μη καθελω και φυτευσω υμας και ου μη εκτιλω, οτι αναπεπαυμαι επι τοις κακοις, οις εποιησα υμιν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.11| μη φοβηθητε απο προσωπου βασιλεως Βαβυλωνος, ου υμεις φοβεισθε απο προσωπου αυτου, μη φοβηθητε, φησι Κυριος, οτι μεθ’ υμων εγω ειμι του εξαιρεισθαι υμας και σῴζειν υμας εκ χειρος αυτου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.12| και δωσω υμιν ελεος και ελεησω υμας και επιστρεψω υμας εις την γην υμων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.13| και ει λεγετε υμεις· ου μη καθισωμεν εν τη γη ταυτῃ προς το μη ακουσαι φωνης Κυριου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.14| οτι εις γην Αιγυπτου εισελευσομεθα και ου μη ιδωμεν πολεμον και φωνην σαλπιγγος ου μη ακουσωμεν και εν αρτοις ου μη πεινασωμεν και εκει οικησομεν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.15| δια τουτο ακουσατε λογον Κυριου· ουτως ειπε Κυριος· εαν υμεις δωτε το προσωπον υμων εις Αιγυπτον και εισελθητε εκει κατοικειν,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.16| και εσται, η ρομφαια, ἣν υμεις φοβεισθε απο προσωπου αυτης, ευρησει υμας εν γη Αιγυπτου, και ο λιμος, ου υμεις λογον εχετε απο προσωπου αυτου, καταληψεται υμας οπισω υμων εν Αιγυπτω, και εκει αποθανεισθε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.17| και εσονται παντες οι ανθρωποι και παντες οι αλλογενεις, οι θεντες το προσωπον αυτων εις γην Αιγυπτου ενοικειν εκει, εκλειψουσιν εν τη ρομφαιᾳ και εν τω λιμω, και ουκ εσται αυτων ουθεις σωζομενος απο των κακων, ων εγω επαγω επ’ αυτους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.18| οτι ουτως ειπε Κυριος· καθως εσταξεν ο θυμος μου επι τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ, ουτως σταξει ο θυμος μου εφ’ υμας εισελθοντων υμων εις Αιγυπτον, και εσεσθε εις αβατον και υποχειριοι και εις αραν και εις ονειδισμον και ου μη ιδητε ουκετι τον τοπον τουτον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.19| α ελαλησε Κυριος εφ’ υμας τους καταλοιπους ᾿Ιουδα· μη εισελθητε εις Αιγυπτον. και νυν γνοντες γνωσεσθε 20 οτι επονηρευσασθε εν ψυχαις υμων αποστειλαντες με λεγοντες· προσευξαι περι ημων προς Κυριον, και κατα παντα, α εαν λαλησῃ σοι Κυριος, ποιησομεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.21| και ουκ ηκουσατε της φωνης Κυριου, ἧς απεστειλε με προς υμας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49.22| και νυν εν ρομφαιᾳ και εν λιμω εκλειψετε εν τω τοπω, ω υμεις βουλεσθε εισελθειν κατοικειν εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.(Μασ. ΜΓ´) ΚΑΙ εγενηθη ως επαυσατο ῾Ιερεμιας λεγων προς τον λαον παντας τους λογους Κυριου, ους απεστειλεν αυτον Κυριος προς αυτους, παντας τους λογους τουτους,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.2| και ειπεν ᾿Αζαριας υιος Μαασαιου και ᾿Ιωαναν υιος Καρηε και παντες οι ανδρες οι ειπαντες τω ῾Ιερεμιᾳ λεγοντες· ψευδη, ουκ απεστειλε σε Κυριος προς ημας λεγων· μη εισελθητε εις Αιγυπτον οικειν εκει,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.3| αλλ’ η Βαρουχ υιος Νηριου συμβαλλει σε προς ημας, ινα δως ημας εις χειρας των Χαλδαιων του θανατωσαι ημας και αποικισθηναι ημας εις Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.4| και ουκ ηκουσεν ᾿Ιωαναν και παντες ηγεμονες της δυναμεως και πας ο λαος της φωνης Κυριου κατοικησαι εν γη ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.5| και ελαβεν ᾿Ιωαναν και παντες οι ηγεμονες της δυναμεως παντας τους καταλοιπους ᾿Ιουδα, τους αποστρεψαντας κατοικειν εν τη γη,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.6| τους δυνατους ανδρας και τας γυναικας και τα νηπια, και τας θυγατερας του βασιλεως και τας ψυχας, ας κατελιπε Ναβουζαρδαν μετα Γοδολιου υιου ᾿Αχεικαμ, και ῾Ιερεμιαν τον προφητην και Βαρουχ υιον Νηριου 7 και εισηλθον εις Αιγυπτον, οτι ουκ ηκουσαν της φωνης Κυριου· και εισηλθον εις Ταφνας.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.8| και εγενετο λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν εν Ταφνας λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.9| λαβε σεαυτω λιθους μεγαλους και κατακρυψον αυτους εν προθυροις, εν πυλῃ της οικιας Φαραω εν Ταφνας, κατ’ οφθαλμους ανδρων ᾿Ιουδα 10 και ερεις· ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω αποστελλω και αξω Ναβουχοδονοσορ βασιλεα Βαβυλωνος, και θησει αυτου τον θρονον επανω των λιθων τουτων, ων κατεκρυψας, και αρει τα οπλα αυτου επ’ αυτους 11 και εισελευσεται και παταξει γην Αιγυπτου, ους εις θανατον, εις θανατον, και ους εις αποικισμον, εις αποικισμον, και ους εις ρομφαιαν, εις ρομφαιαν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.12| και καυσει πυρ εν οικιαις των θεων αυτων και εμπυριει αυτας και αποικιει αυτους και φθειριει γην Αιγυπτου, ωσπερ φθειριζει ποιμην το ιματιον αυτου, και εξελευσεται εν ειρηνῃ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 50.13| και συντριψει τους στυλους ῾Ηλιουπολεως, τους εν ῎Ων, και τας οικιας αυτων κατακαυσει εν πυρι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.(Μασ. ΜΔ´, ΜΕ´) Ο λογος ο γενομενος προς ῾Ιερεμιαν απασι τοις ᾿Ιουδαιοις τοις κατοικουσιν εν γη Αιγυπτου και τοις καθημενοις εν Μαγδωλω και εν Ταφνας και εν γη Παθουρης λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.2| ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· υμεις εωρακατε παντα τα κακα, α επηγαγον επι ῾Ιερουσαλημ και επι τας πολεις ᾿Ιουδα, και ιδου εισιν ερημοι απο ενοικων 3 απο προσωπου πονηριας αυτων, ἧς εποιησαν παραπικραναι με πορευθεντες θυμιαν θεοις ετεροις, οις ουκ εγνωτε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.4| και απεστειλα προς υμας τους παιδας μου τους προφητας ορθρου και απεστειλα λεγων· μη ποιησητε το πραγμα της μολυνσεως ταυτης, ἧς εμισησα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.5| και ουκ ηκουσαν μου, και ουκ εκλιναν το ους αυτων αποστρεψαι απο των κακων αυτων προς το μη θυμιαν θεοις ετεροις.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.6| και εσταξεν η οργη μου και ο θυμος μου και εξεκαυθη εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ, και εγενηθησαν εις ερημωσιν και εις αβατον ως η ημερα αυτη.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.7| και νυν ουτως ειπε Κυριος παντοκρατωρ· ινατι υμεις ποιειτε κακα μεγαλα επι ψυχαις υμων εκκοψαι υμων ανθρωπον και γυναικα, νηπιον και θηλαζοντα εκ μεσου ᾿Ιουδα προς το μη καταλειφθηναι υμων μηδενα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.8| παραπικραναι με εν τοις εργοις των χειρων υμων θυμιαν θεοις ετεροις εν γη Αιγυπτω, εις ἣν ηλθατε κατοικειν εκει, ινα εκκοπητε και ινα γενησθε εις καταραν και εις ονειδισμον εν πασι τοις εθνεσι της γης; 9 μη επιλελησθε υμεις των κακων των πατερων υμων και των κακων των βασιλεων ᾿Ιουδα και των κακων των αρχοντων υμων και των κακων των γυναικων υμων, ων εποιησαν εν γη ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ; 10 και ουκ επαυσαντο εως της ημερας ταυτης και ουκ αντειχοντο των προσταγματων μου, ὣν εδωκα κατα προσωπον των πατερων αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.11| δια τουτο ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω εφιστημι το προσωπον μου 12 του απολεσαι παντας τους καταλοιπους τους εν Αιγυπτω, και πεσουνται εν ρομφαιᾳ και εν λιμω εκλειψουσιν απο μικρου εως μεγαλου και εσονται εις ονειδισμον και εις απωλειαν και εις καταραν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.13| και επισκεψομαι επι τους καθημενους εν γη Αιγυπτω ως επεσκεψαμην επι ῾Ιερουσαλημ εν ρομφαιᾳ και εν λιμω και εν θανατω,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.14| και ουκ εσται σεσωσμενος ουθεις των επιλοιπων ᾿Ιουδα των παροικουντων εν γη Αιγυπτω του επιστρεψαι εις γην ᾿Ιουδα, εφ’ ἣν αυτοι ελπιζουσι ταις ψυχαις αυτων του επιστρεψαι εκει· ου μη επιστρεψωσιν αλλ’ η ανασεσωσμενοι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.15| και απεκριθησαν τω ῾Ιερεμιᾳ παντες οι ανδρες οι γνοντες οτι θυμιωσιν αι γυναικες αυτων θεοις ετεροις και πασαι αι γυναικες, συναγωγη μεγαλη, και πας ο λαος οι καθημενοι εν γη Αιγυπτω, εν Παθουρη, λεγοντες·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.16| ο λογος, ὃν ελαλησας προς ημας τω ονοματι Κυριου, ουκ ακουσομεν σου,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.17| οτι ποιουντες ποιησομεν παντα τον λογον, ὃς εξελευσεται εκ του στοματος ημων, θυμιαν τη βασιλισσῃ του ουρανου και σπενδειν αυτη σπονδας, καθα εποιησαμεν ημεις και οι πατερες ημων και οι βασιλεις ημων και οι αρχοντες ημων εν πολεσιν ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ και επλησθημεν αρτων και εγενομεθα χρηστοι και κακα ουκ ειδομεν·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.18| και ως διελιπομεν θυμιωντες τη βασιλισσῃ του ουρανου, ηλαττωθημεν παντες και εν ρομαιᾳ και εν λιμω εξελιπομεν.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.19| και οτι ημεις θυμιωμεν τη βασιλισσῃ του ουρανου και εσπεισαμεν αυτη σπονδας, μη ανευ των ανδρων ημων εποιησαμεν αυτη χαυωνας και εσπεισαμεν αυτη σπονδας;— 20 Και ειπεν ῾Ιερεμιας αντι τω λαω, τοις δυνατοις και ταις γυναιξι και παντι τω λαω, τοις αποκριθεισιν αυτω λογους, λεγων·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.21| ουχι του θυμιαματος, ου εθυμιασατε εν ταις πολεσιν ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ υμεις και οι πατερες υμων και οι βασιλεις υμων και οι αρχοντες υμων και ο λαος της γης, εμνησθη Κυριος, και ανεβη επι την καρδιαν αυτου; 22 και ουκ ηδυνατο Κυριος ετι φερειν απο προσωπου πονηριας πραγματων υμων και απο των βδελυγματων υμων, ων εποιησατε· και εγενηθη η γη υμων εις ερημωσιν και εις αβατον και εις αραν ως εν τη ημερᾳ ταυτῃ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.23| απο προσωπου, ων εθυμιατε και ων ημαρτετε τω Κυριω και ουκ ηκουσατε της φωνης Κυριου και εν τοις προσταγμασιν αυτου και εν τω νομω και εν τοις μαρτυριοις αυτου ουκ επορευθητε, και επελαβετο υμων τα κακα ταυτα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.24| και ειπεν ῾Ιερεμιας τω λαω και ταις γυναιξιν· ακουσατε λογον Κυριου·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.25| ουτως ειπε Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ· υμεις γυναικες τω στοματι υμων ελαλησατε και ταις χερσιν υμων επληρωσατε λεγουσαι· ποιουσαι ποιησομεν τας ομολογιας ημων, ας ωμολογησαμεν, θυμιαν τη βασιλισσῃ του ουρανου και σπενδειν αυτη σπονδας· εμμεινασαι ενεμεινατε ταις ομολογιαις υμων και ποιουσαι εποιησατε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.26| δια τουτο ακουσατε λογον Κυριου, πας ᾿Ιουδα οι καθημενοι εν γη Αιγυπτω· ιδου ωμοσα τω ονοματι μου τω μεγαλω, ειπε Κυριος, εαν γενηται ετι ονομα μου εν τω στοματι παντος ᾿Ιουδα ειπειν· ζη Κυριος Κυριος, εν πασῃ γη Αιγυπτω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.27| οτι εγω εγρηγορα επ’ αυτους του κακωσαι αυτους και ουκ αγαθωσαι, και εκλειψουσι πας ᾿Ιουδα, οι κατοικουντες εν γη Αιγυπτω, εν ρομφαιᾳ και εν λιμω, εως ἂν εκλιπωσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.28| και οι σεσωσμενοι απο ρομφαιας επιστρεψουσιν εις γην ᾿Ιουδα ολιγοι αριθμω, και γνωσονται οι καταλοιποι ᾿Ιουδα οι κατασταντες εν γη Αιγυπτω κατοικησαι εκει, λογος τινος εμμενει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.29| και τουτο το σημειον υμιν οτι επισκεψομαι εγω εφ’ υμας εις πονηρα·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.30| ουτως ειπε Κυριος· ιδου εγω διδωμι τον Ουαφρη βασιλεα Αιγυπτου εις χειρας εχθρου αυτου και εις χειρας ζητουντων την ψυχην αυτου, καθα εδωκα τον Σεδεκιαν βασιλεα ᾿Ιουδα εις χειρας Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Βαβυλωνος εχθρου αυτου και ζητουντος την ψυχην αυτου. (Μασ. ΜΕ´ 1-5 ).<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.31| ῾Ο λογος ὃν ελαλησεν ῾Ιερεμιας ο προφητης προς Βαρουχ υιον Νηριου, οτε εγραφε τους λογους τουτους εν τω βιβλιω απο στοματος ῾Ιερεμιου εν τω ενιαυτω τω τεταρτω ᾿Ιωακειμ υιω ᾿Ιωσια, βασιλεως ᾿Ιουδα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.32| ουτως ειπε Κυριος επι σοι, Βαρουχ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.33| οτι ειπας· οιμοι οιμοι, οτι προσεθηκε Κυριος κοπον επι πονον μοι, εκοιμηθην εν στεναγμοις, αναπαυσιν ουχ ευρον,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.34| ειπον αυτω· ουτως ειπε Κυριος· ιδου ους εγω ᾠκοδομησα, εγω καθαιρω, και ους εγω εφυτευσα, εγω εκτιλλω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 51.35| και συ ζητησεις σεαυτω μεγαλα; μη ζητησῃς, οτι ιδου εγω επαγω κακα επι πασαν σαρκα, λεγει Κυριος. και δωσω την ψυχην σου εις ευρημα εν παντι τοπω, ου εαν βαδισῃς εκει.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.ΟΝΤΟΣ εικοστου και ενος ετους Σεδεκιου εν τω βασιλευειν αυτον, και ενδεκα ετη εβασιλευσεν εν ῾Ιερουσαλημ, και ονομα τη μητρι αυτου ᾿Αμειτααλ, θυγατηρ ῾Ιερεμιου, εκ Λοβενα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.4| και εγενετο εν τω ετει τω ενατω της βασιλειας αυτου, εν μηνι τω δεκατω, δεκατῃ του μηνος, ηλθε Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος και πασα η δυναμις αυτου επι ῾Ιερουσαλημ και περιεχαρακωσαν αυτην και περιωκοδομησαν αυτην τετραπεδοις λιθοις κυκλω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.5| και ηλθεν η πολις εις συνοχην εως ενδεκατου ετους τω βασιλει Σεδεκιᾳ·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.6| εν τη ενατῃ του μηνος και εστερεωθη ο λιμος εν τη πολει, και ουκ ησαν αρτοι τω λαω της γης.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.7| και διεκοπη η πολις, και παντες οι ανδρες οι πολεμισται εξηλθον νυκτος κατα την οδον της πυλης αναμεσον του τειχους και του προτειχισματος, ὃ ην κατα τον κηπον του βασιλεως, και οι Χαλδαιοι επι της πολεως κυκλω. και επορευθησαν οδον την εις ῎Αραβα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.8| και κατεδιωξεν η δυναμις των Χαλδαιων οπισω του βασιλεως και κατελαβον αυτον εν τω περαν ῾Ιεριχω, και παντες οι παιδες αυτου διεσπαρησαν απ’ αυτου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.9| και συνελαβον τον βασιλεα και ηγαγον αυτον προς τον βασιλεα Βαβυλωνος εις Δεβλαθα, και ελαλησεν αυτω μετα κρισεως.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.10| και εσφαξε βασιλευς Βαβυλωνος τους υιους Σεδεκιου κατ’ οφθαλμους αυτου, και παντας τους αρχοντας ᾿Ιουδα εσφαξεν εν Δεβλαθα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.11| και τους οφθαλμους Σεδεκιου εξετυφλωσε και εδησεν αυτον εν πεδαις, και ηγαγεν αυτον βασιλευς Βαβυλωνος εις Βαβυλωνα και εδωκεν αυτον εις οικιαν μυλωνος εως ημερας ἧς απεθανε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.12| και εν μηνι πεμπτω, δεκατῃ του μηνος, ηλθε Ναβουζαρδαν ο αρχιμαγειρος ο εστηκως κατα προσωπον του βασιλεως Βαβυλωνος εις ῾Ιερουσαλημ,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.13| και ενεπρησε τον οικον Κυριου και τον οικον του βασιλεως και πασας τας οικιας της πολεως, και πασαν οικιαν μεγαλην ενεπρησεν εν πυρι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.14| και παν τειχος ῾Ιερουσαλημ κυκλω καθειλεν η δυναμις των Χαλδαιων, η μετα του αρχιμαγειρου.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.16| και τους καταλοιπους του λαου κατελιπεν ο αρχιμαγειρος εις αμπελουργους και εις γεωργους.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.17| και τους στυλους τους χαλκους τους εν οικω Κυριου και τας βασεις και την θαλασσαν την χαλκην την εν οικω Κυριου συνετριψαν οι Χαλδαιοι και ελαβον τον χαλκον αυτων και απηνεγκαν εις Βαβυλωνα.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.18| και την στεφανην και τας φιαλας και τας κρεαγρας και παντα τα σκευη τα χαλκα, εν οις ελειτουργουν εν αυτοις,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.19| και τα σαφφωθ και τα μασμαρωθ και τους υποχυτηρας και τας λυχνιας και τας θυΐσκας και τους κυαθους, α ην χρυσα χρυσα και α ην αργυρα αργυρα, ελαβεν ο αρχιμαγειρος.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.20| και οι στυλοι δυο και η θαλασσα μια και οι μοσχοι δωδεκα χαλκοι υποκατω της θαλασσης, α εποιησεν ο βασιλευς Σαλωμων εις οικον Κυριου· ουκ ην σταθμος του χαλκου αυτων.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.21| και οι στυλοι, τριακονταπεντε πηχων· υψος του στυλου του ενος, και σπαρτιον δωδεκα πηχεων περιεκυκλου αυτον, και το παχος αυτου δακτυλων τεσσαρων κυκλω,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.22| και γεισος επ’ αυτοις χαλκουν, και πεντε πηχεων το μηκος υπεροχη του γεισους του ενος, και δικτυον και ροαι επι του γεισους κυκλω, τα παντα χαλκα· και κατα ταυτα τω στυλω τω δευτερω, οκτω ροαι τω πηχει τοις δωδεκα πηχεσι.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.23| και ησαν αι ροαι ενενηκονταεξ το ἓν μερος, και ησαν αι πασαι ροαι εκατον επι του δικτυου κυκλω.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.24| και ελαβεν ο αρχιμαγειρος τον ιερεα τον πρωτον και τον ιερεα τον δευτερουντα και τους τρεις τους φυλαττοντας την οδον 25 και ευνουχον ενα, ὃς ην επιστατης των ανδρων των πολεμιστων, και επτα ανδρας ονομαστους τους εν προσωπω του βασιλεως, τους ευρεθεντας εν τη πολει, και τον γραμματεα των δυναμεων, τον γραμματευοντα τω λαω της γης, και εξηκοντα ανθρωπους εκ του λαου της γης, τους ευρεθεντας εν μεσω της πολεως·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.26| και ελαβεν αυτους Ναβουζαρδαν ο αρχιμαγειρος του βασιλεως και ηγαγεν αυτους προς βασιλεα Βαβυλωνος εις Δεβλαθα,<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.27| και επαταξεν αυτους βασιλευς Βαβυλωνος εν Δεβλαθα, εν γη Αιμαθ.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.31| και εγενετο εν τω τριακοστω και εβδομω ετει, αποικισθεντος του ᾿Ιωακειμ βασιλεως ᾿Ιουδα εν τω δωδεκατω μηνι, εν τη τετραδι και εικαδι του μηνος, ελαβεν Ουλαιμαραδαχ βασιλευς Βαβυλωνος εν τω ενιαυτω, ω εβασιλευσε, την κεφαλην ᾿Ιωακειμ βασιλεως ᾿Ιουδα και εξηγαγεν αυτον εξ οικιας, ἧς εφυλασσετο·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.32| και ελαλησεν αυτω χρηστα και εδωκε τον θρονον αυτου επανω των βασιλεων των μετ’ αυτου εν Βαβυλωνι·<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.33| και ηλλαξε την στολην της φυλακης αυτου και ησθιεν αρτον δια παντος κατα προσωπον αυτου πασας τας ημερας, ας εζησε.<br>Ιερεμιας-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 52.34| και η συνταξις αυτω εδιδοτο δια παντος παρα του βασιλεως Βαβυλωνος εξ ημερας εις ημεραν εως ημερας, ἧς απεθανεν.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ ουτοι οι λογοι του βιβλιου, ους εγραψε Βαρουχ υιος Νηριου, υιου Μαασαιου, υιου Σεδεκιου, υιου ᾿Ασαδιου, υιου Χελκιου, εν Βαβυλωνι,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| εν τω ετει τω πεμπτω, εν εβδομῃ του μηνος, εν τω καιρω, ω ελαβον οι Χαλδαιοι την ῾Ιερουσαλημ και ενεπρησαν αυτην εν πυρι.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ανεγνω Βαρουχ τους λογους του βιβλιου τουτου εν ωσιν ᾿Ιεχονιου, υιου ᾿Ιωακειμ βασιλεως ᾿Ιουδα και εν ωσι παντος του λαου των ερχομενων προς την βιβλον 4 και εν ωσι των δυνατων και υιων των βασιλεων και εν ωσι των πρεσβυτερων και εν ωσι παντος του λαου, απο μικρου εως μεγαλου, παντων των κατοικουντων εν Βαβυλωνι επι ποταμου Σουδ.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και εκλαιον και ενηστευον και ηυχοντο εναντιον Κυριου 6 και συνηγαγον αργυριον, καθα εκαστου ηδυνατο η χειρ,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και απεστειλαν εις ῾Ιερουσαλημ προς ᾿Ιωακειμ υιον Χελκιου, υιου Σαλωμ, τον ιερεα, και προς τους ιερεις και προς παντα τον λαον, τους ευρεθεντας μετ᾿ αυτου εν ῾Ιερουσαλημ 8 εν τω λαβειν αυτον τα σκευη οικου Κυριου, τα εξενεχθεντα εκ του ναου, αποστρεψαι εις γην ᾿Ιουδα, τη δεκατῃ του Σειουαν, σκευη αργυρα, α εποιησε Σεδεκιας υιος ᾿Ιωσια βασιλευς ᾿Ιουδα 9 μετα το αποικισαι Ναβουχοδονοσορ βασιλεα Βαβυλωνος τον ᾿Ιεχονιαν και τους αρχοντας και τους δεσμωτας και τους δυνατους και τον λαον της γης απο ῾Ιερουσαλημ και ηγαγεν αυτον εις Βαβυλωνα·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και ειπαν· ιδου απεστειλαμεν προς υμας αργυριον, και αγορασατε του αργυριου ολοκαυτωματα και περι αμαρτιας και λιβανον και ποιησατε μαννα και ανοισατε επι το θυσιαστηριον Κυριου του Θεου ημων 11 και προσευξασθε περι της ζωης Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Βαβυλωνος και εις ζωην Βαλτασαρ υιου αυτου, ινα ωσιν αι ημεραι αυτων ως αι ημεραι του ουρανου επι της γης.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και δωσει Κυριος ισχυν ημιν και φωτισει τους οφθαλμους ημων, και ζησομεθα υπο την σκιαν Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Βαβυλωνος και υπο την σκιαν Βαλτασαρ υιου αυτου και δουλευσομεν αυτοις ημερας πολλας και ευρησομεν χαριν εναντιον αυτων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και προσευξασθε περι ημων προς Κυριον τον Θεον ημων, οτι ημαρτομεν τω Κυριω Θεω ημων, και ουκ απεστρεψεν ο θυμος Κυριου και η οργη αυτου αφ᾿ ημων εως της ημερας ταυτης.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και αναγνωσεσθε το βιβλιον τουτο, ὃ απεστειλαμεν προς υμας, εξαγορευσαι εν οικω Κυριου εν ημερᾳ εορτης και εν ημεραις καιρου,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ερειτε· Τω Κυριω Θεω ημων η δικαιοσυνη, ημιν δε αισχυνη των προσωπων ως η ημερα αυτη, ανθρωπω ᾿Ιουδα και τοις κατοικουσιν ῾Ιερουσαλημ 16 και τοις βασιλευσιν ημων και τοις αρχουσιν ημων και τοις ιερευσιν ημων και τοις προφηταις ημων και τοις πατρασιν ημων,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| ων ημαρτομεν εναντι Κυριου 18 και ηπειθησαμεν αυτω και ουκ ηκουσαμεν της φωνης Κυριου Θεου ημων πορευεσθαι τοις προσταγμασι Κυριου, οις εδωκε κατα προσωπον ημων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| απο της ημερας, ἧς εξηγαγε Κυριος τους πατερας ημων εκ γης Αιγυπτου, και εως της ημερας ταυτης ημεθα απειθουντες προς Κυριον Θεον ημων και εσχεδιαζομεν προς το μη ακουειν της φωνης αυτου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και εκολληθη εις ημας τα κακα και η αρα, ἣν συνεταξε Κυριος τω Μωυση παιδι αυτου εν ημερᾳ, ᾗ εξηγαγε τους πατερας ημων εκ γης Αιγυπτου δουναι ημιν γην ρεουσαν γαλα και μελι ως η ημερα αυτη.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και ουκ ηκουσαμεν της φωνης Κυριου του Θεου ημων κατα παντας τους λογους των προφητων, ων απεστειλε προς ημας,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ᾠχομεθα εκαστος εν διανοιᾳ καρδιας αυτου της πονηρας εργαζεσθαι θεοις ετεροις, ποιησαι τα κακα κατ᾿ οφθαλμους Κυριου Θεου ημων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ εστησε Κυριος τον λογον αυτου, ὃν ελαλησεν εφ᾿ ημας και επι τους δικαστας ημων τους δικασαντας τον ᾿Ισραηλ και επι τους βασιλεις ημων, και επι τους αρχοντας ημων και επι ανθρωπον ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| του αγαγειν εφ᾿ ημας κακα μεγαλα, α ουκ εποιησεν υποκατω παντος του ουρανου καθα εποιηθη εν ῾Ιερουσαλημ, κατα τα γεγραμμενα εν τω νομω Μωυση,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| του φαγειν ημας ανθρωπον σαρκας υιου αυτου και ανθρωπον σαρκας θυγατρος αυτου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και εδωκεν αυτους υποχειριους πασαις ταις βασιλειαις ταις κυκλω ημων εις ονειδισμον και εις αβατον εν πασι τοις λαοις τοις κυκλω, ου διεσπειρεν αυτους Κυριος εκει.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| και εγενηθησαν υποκατω και ουκ επανω, οτι ημαρτομεν Κυριω Θεω ημων προς το μη ακουειν της φωνης αυτου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| τω Κυριω Θεω ημων η δικαιοσυνη, ημιν δε και τοις πατρασιν ημων η αισχυνη των προσωπων ως η ημερα αυτη.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| α ελαλησε Κυριος εφ᾿ ημας, παντα τα κακα ταυτα ηλθεν εφ᾿ ημας.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και ουκ εδεηθημεν του προσωπου Κυριου του αποστρεψαι εκαστον απο των νοηματων της καρδιας αυτων της πονηρας.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και εγρηγορησε Κυριος επι τοις κακοις, και επηγαγε Κυριος εφ᾿ ημας, οτι δικαιος ο Κυριος επι παντα τα εργα αυτου, α ενετειλατο ημιν.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ουκ ηκουσαμεν της φωνης αυτου πορευεσθαι τοις προσταγμασι Κυριου, οις εδωκε κατα προσωπον ημων. — 11 Και νυν, Κυριε ο Θεος ᾿Ισραηλ, ὃς εξηγαγες τον λαον σου εκ γης Αιγυπτου εν χειρι κραταια και εν σημειοις και εν τερασι και εν δυναμει μεγαλῃ και εν βραχιονι υψηλω και εποιησας σεαυτω ονομα ως η ημερα αυτη,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| ημαρτομεν, ησεβησαμεν, ηδικησαμεν, Κυριε ο Θεος ημων, επι πασι τοις δικαιωμασι σου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| αποστραφητω ο θυμος σου αφ᾿ ημων, οτι κατελειφθημεν ολιγοι εν τοις εθνεσιν, ου διεσπειρας ημας εκει.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| εισακουσον, Κυριε, της προσευχης ημων και της δεησεως ημων και εξελου ημας ενεκεν σου και δος ημιν χαριν κατα προσωπον των αποικισαντων ημας,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ινα γνω πασα η γη, οτι συ Κυριος ο Θεος ημων, οτι το ονομα σου επεκληθη επι ᾿Ισραηλ και επι το γενος αυτου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| Κυριε, κατιδε εκ του οικου του αγιου σου και εννοησον εις ημας· και κλινον, Κυριε, το ους σου και ακουσον·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ανοιξον, Κυριε, οφθαλμους σου και ιδε, οτι ουχ οι τεθνηκοτες εν τω ᾅδῃ, ων εληφθη το πνευμα αυτων απο των σπλαγχνων αυτων, δωσουσι δοξαν και δικαιωμα τω Κυριω·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| αλλα η ψυχη η λυπουμενη επι το μεγεθος, ὃ βαδιζει κυπτον και ασθενουν και οι οφθαλμοι οι εκλειποντες και η ψυχη η πεινωσα δωσουσι σοι δοξαν και δικαιοσυνην, Κυριε.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| οτι ουκ επι τα δικαιωματα των πατερων ημων και των βασιλεων ημων ημεις καταβαλλομεν τον ελεον ημων κατα προσωπον σου, Κυριε ο Θεος ημων,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| οτι ενηκας τον θυμον σου και την οργην σου εφ᾿ ημας, καθαπερ ελαλησας εν χειρι των παιδων σου των προφητων λεγων·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| ουτως ειπε Κυριος· κλινατε τον ωμον υμων εργασασθαι τω βασιλει Βαβυλωνος και καθισατε επι την γην, ἣν δεδωκα τοις πατρασιν υμων·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| και εαν μη ακουσητε της φωνης Κυριου εργασασθαι τω βασιλει Βαβυλωνος,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| εκλειψειν ποιησω εκ πολεων ᾿Ιουδα και εξωθεν ῾Ιερουσαλημ φωνην ευφροσυνης και φωνην χαρμοσυνης, φωνην νυμφιου και φωνην νυμφης, και εσται πασα η γη εις αβατον απο ενοικουντων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και ουκ ηκουσαμεν της φωνης σου εργασασθαι τω βασιλει Βαβυλωνος, και εστησας τους λογους σου, ους ελαλησας εν χερσι των παιδων σου των προφητων, του εξενεχθηναι τα οστα βασιλεων ημων και τα οστα των πατερων ημων εκ του τοπου αυτων,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| και ιδου εστιν εξερριμμενα τω καυματι της ημερας και τω παγετω της νυκτος, και απεθανοσαν εν πονοις πονηροις, εν λιμω και εν ρομφαιᾳ και εν αποστολη.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και εθηκας τον οικον, ου επεκληθη το ονομα σου επ᾿ αυτω, ως η ημερα αυτη, δια πονηριαν οικου ᾿Ισραηλ και οικου ᾿Ιουδα. — 27 Και εποιησας εις ημας, Κυριε ο Θεος ημων, κατα πασα επιεικειαν σου και κατα παντα οικτιρμον σου τον μεγαν,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| καθα ελαλησας εν χειρι παιδος σου Μωυση, εν ημερᾳ εντειλαμενου σου αυτω γραψαι τον νομον σου εναντιον υιων ᾿Ισραηλ λεγων·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| εαν μη ακουσητε της φωνης μου, ει μην η βομβησις η μεγαλη η πολλη αυτη αποστρεψει εις μικραν εν τοις εθνεσιν, ου διασπερω αυτους εκει·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| οτι εγνων οτι ου μη ακουσωσι μου, οτι λαος σκληροτραχηλος εστι. και επιστρεψουσιν επι καρδιαν αυτων εν γη αποικισμου αυτων 31 και γνωσονται οτι εγω Κυριος ο Θεος αυτων. και δωσω αυτοις καρδιαν και ωτα ακουοντα,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| και αινεσουσι με εν γη αποικισμου αυτων και μνησθησονται του ονοματος μου 33 και αποστρεψουσιν απο του νωτου αυτων του σκληρου και απο πονηρων πραγματων αυτων, οτι μνησθησονται της οδου πατερων αυτων των αμαρτοντων εναντι Κυριου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| και αποστρεψω αυτους εις την γην, ἣν ωμοσα τοις πατρασιν αυτων, τω ῾Αβρααμ και τω ᾿Ισαακ και τω ᾿Ιακωβ, και κυριευσουσιν αυτης· και πληθυνω αυτους, και ου μη σμικρυνθωσι·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| και στησω αυτοις διαθηκην αιωνιον του ειναι με αυτοις εις Θεον και αυτοι εσονται μοι εις λαον· και ου κινησω ετι τον λαον μου ᾿Ισραηλ απο της γης, ἧς εδωκα αυτοις.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΥΡΙΕ παντοκρατωρ ο Θεος ᾿Ισραηλ, ψυχη εν στενοις και πνευμα ακηδιων κεκραγε προς σε.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| ακουσον, Κυριε, και ελεησον, οτι ημαρτομεν εναντιον σου,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| οτι συ καθημενος τον αιωνα, και ημεις απολλυμενοι τον αιωνα.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| Κυριε παντοκρατωρ ο Θεος ᾿Ισραηλ, ακουσον δη της προσευχης των τεθνηκοτων ᾿Ισραηλ και υιων των αμαρτανοντων εναντιον σου, οἳ ουκ ηκουσαν της φωνης Κυριου Θεου αυτων και εκολληθη ημιν τα κακα.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| μη μνησθης αδικιων πατερων ημων, αλλα μνησθητι χειρος σου και ονοματος σου εν τω καιρω τουτω·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| οτι συ Κυριος ο Θεος ημων, και αινεσομεν σε, Κυριε.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| οτι δια τουτο εδωκας τον φοβον σου επι καρδιαν ημων του επικαλεισθαι το ονομα σου. και αινεσομεν σε εν τη αποικιᾳ ημων, οτι απεστρεψαμεν απο καρδιας ημων πασαν αδικιαν πατερων ημων των ημαρτηκοτων εναντιον σου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| ιδου ημεις σημερον εν τη αποικιᾳ ημων, ου διεσπειρας ημας εκει εις ονειδισμον και εις αραν και εις οφλησιν κατα πασας τας αδικιας πατερων ημων, οἳ απεστησαν απο Κυριου Θεου ημων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| ῎Ακουε ᾿Ισραηλ εντολας ζωης, ενωτισασθε γνωναι φρονησιν.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| τι εστιν ᾿Ισραηλ; τι οτι εν γη των εχθρων ει; επαλαιωθης εν γη αλλοτριᾳ, συνεμιανθης τοις νεκροις,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| προσελογισθης μετα των εις ᾅδου; 12 εγκατελιπες την πηγην της σοφιας.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| τη οδω του Θεου ει επορευθης, κατῴκεις ἂν εν ειρηνῃ τον αιωνα.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| μαθε που εστι φρονησις, που εστιν ισχυς, που εστι συνεσις του γνωναι αμα που εστι μακροβιωσις και ζωη, που εστι φως οφθαλμων και ειρηνη. — 15 Τις ευρε τον τοπον αυτης και τις εισηλθεν εις τους θησαυρους αυτης; 16 που εισιν οι αρχοντες των εθνων και οι κυριευοντες των θηριων των επι της γης,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| οι εν τοις ορνεοις του ουρανου εμπαιζοντες και το αργυριον θησαυριζοντες και το χρυσιον, ω επεποιθεισαν ανθρωποι, και ουκ εστι τελος της κτησεως αυτων,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| οι το αργυριον τεκταινοντες και μεριμνωντες, και ουκ εστιν εξευρεσις των εργων αυτων; 19 ηφανισθησαν και εις ᾅδου κατεβησαν, και αλλοι αντανεστησαν αντ᾿ αυτων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| νεωτεροι ειδον φως και κατῴκησαν επι της γης, οδον δε επιστημης ουκ εγνωσαν,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| ουδε συνηκαν τριβους αυτης, ουδε αντελαβοντο αυτης· οι υιοι αυτων απο της οδου αυτων πορρω εγενηθησαν,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| ουδε ηκουσθη εν Χανααν, ουδε ωφθη εν Θαιμαν,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| ουτε υιοι ῎Αγαρ, οι εκζητουντες την συνεσιν επι της γης, οι εμποροι της Μερραν και Θαιμαν, οι μυθολογοι και οι εκζητηται της συνεσεως, οδον της σοφιας ουκ εγνωσαν, ουδε εμνησθησαν τας τριβους αυτης. — 24 ῏Ω ᾿Ισραηλ, ως μεγας ο οικος του Θεου και επιμηκης ο τοπος της κτησεως αυτου·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| μεγας και ουκ εχει τελευτην, υψηλος και αμετρητος.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| εκει εγεννηθησαν οι γιγαντες οι ονομαστοι οι απ᾿ αρχης, γενομενοι ευμεγεθεις, επισταμενοι πολεμον.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| ου τουτους εξελεξατο ο Θεος ουδε οδον επιστημης εδωκεν αυτοις·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| και απωλοντο παρα το μη εχειν φρονησιν, απωλοντο δια την αβουλιαν αυτων. — 29 Τις ανεβη εις τον ουρανον και ελαβεν αυτην και κατεβιβασεν αυτην εκ των νεφελων; 30 τις διεβη περαν της θαλασσης και ευρεν αυτην και οισει αυτην χρυσιου εκλεκτου; 31 ουκ εστιν ο γινωσκων την οδον αυτης ουδε ο ενθυμουμενος την τριβον αυτης·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| αλλ᾿ ο ειδως τα παντα γινωσκει αυτην, εξευρεν αυτην τη συνεσει αυτου· ο κατασκευασας την γην εις τον αιωνα χρονον, ενεπλησεν αυτην κτηνων τετραποδων·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| ο αποστελλων το φως, και πορευεται, εκαλεσεν αυτο, και υπηκουσεν αυτω τρομω·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| οι δε αστερες ελαμψαν εν ταις φυλακαις αυτων και ευφρανθησαν.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| εκαλεσεν αυτους και ειπον· παρεσμεν, ελαμψαν μετ᾿ ευφροσυνης τω ποιησαντι αυτους.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.36| ουτος ο Θεος ημων, ου λογισθησεται ετερος προς αυτον.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| εξευρε πασαν οδον επιστημης και εδωκεν αυτην ᾿Ιακωβ τω παιδι αυτου και ᾿Ισραηλ τω ηγαπημενω υπ᾿ αυτου·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| μετα τουτο επι γης ωφθη και εν τοις ανθρωποις συνανεστραφη.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΑΥΤΗ η βιβλος των προσταγματων του Θεου και ο νομος ο υπαρχων εις τον αιωνα· παντες οι κρατουντες αυτην εις ζωην, οι δε καταλειποντες αυτην αποθανουνται. — 2 ᾿Επιστρεφου, ᾿Ιακωβ, και επιλαβου αυτης, διοδευσον προς την λαμψιν κατεναντι του φωτος αυτης.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| μη δως ετερω την δοξαν σου και τα συμφεροντα σοι εθνει αλλοτριω.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| μακαριοι εσμεν ᾿Ισραηλ, οτι τα αρεστα τω Θεω ημιν γνωστα εστι. — 5 Θαρσειτε λαος μου, μνημοσυνον ᾿Ισραηλ.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| επραθητε τοις εθνεσιν ουκ εις απωλειαν, δια δε το παροργισαι υμας τον Θεον παρεδοθητε τοις υπεναντιοις·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| παρωξυνατε γαρ τον ποιησαντα υμας θυσαντες δαιμονιοις και ου Θεω.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| επελαθεσθε τον τροφευσαντα υμας Θεον αιωνιον, ελυπησατε δε και την εκθρεψασαν υμας ῾Ιερουσαλημ·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| ειδε γαρ την επελθουσαν υμιν οργην παρα του Θεου και ειπεν· ακουσατε, οι παροικοι Σιων, επηγαγε μοι ο Θεος πενθος μεγα·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| ειδον γαρ την αιχμαλωσιαν των υιων μου και των θυγατερων μου, ἣν επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| εθρεψα γαρ αυτους μετ᾿ ευφροσυνης, εξαπεστειλα δε μετα κλαυθμου και πενθους.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| μηδεις επιχαιρετω μοι τη χηρᾳ και καταλειφθεισῃ υπο πολλων· ηρημωθην δια τας αμαρτιας των τεκνων μου, διοτι εξεκλιναν εκ νομου Θεου,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| δικαιωματα δε αυτου ουκ εγνωσαν ουδε επορευθησαν οδοις εντολων Θεου, ουδε τριβους παιδειας εν δικαιοσυνη αυτου επεβησαν.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ελθετωσαν αι παροικοι Σιων, και μνησθητε την αιχμαλωσιαν των υιων μου και θυγατερων, ἣν επηγαγεν αυτοις ο αιωνιος·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| επηγαγε γαρ επ᾿ αυτους εθνος μακροθεν, εθνος αναιδες και αλλογλωσσον, οἳ ουκ ᾐσχυνθησαν πρεσβυτην ουδε παιδιον ηλεησαν 16 και απηγαγον τους αγαπητους της χηρας και απο των θυγατερων την μονην ηρημωσαν.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| εγω δε τι δυνατη βοηθησαι υμιν; 18 ο γαρ επαγαγων τα κακα υμιν εξελειται υμας εκ χειρος εχθρων υμων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| βαδιζετε, τεκνα, βαδιζετε, εγω γαρ κατεληφθην ερημος·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| εξεδυσαμην την στολην της ειρηνης, ενεδυσαμην δε σακκον της δεησεως μου, κεκραξομαι προς τον αιωνιον εν ταις ημεραις μου. — 21 Θαρρειτε, τεκνα, βοησατε προς το Θεον, και εξελειται υμας εκ δυναστειας, εκ χειρος εχθρων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| εγω γαρ ηλπισα επι τω αιωνιω την σωτηριαν υμων, και ηλθε μοι χαρα παρα του αγιου επι τη ελεημοσυνῃ, ἣ ηξει υμιν εν ταχει παρα του αιωνιου σωτηρος υμων.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| εξεπεμψα γαρ υμας μετα κλαυθμου και πενθους, αποδωσει δε μοι ο Θεος υμας μετα χαρμοσυνης και ευφροσυνης εις τον αιωνα.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| ωσπερ γαρ νυν εωρακασιν αι παροικοι Σιων την υμετεραν αιχμαλωσιαν, ουτως οψονται εν ταχει την παρα του Θεου υμων σωτηριαν, ἣ επελευσεται υμιν μετα δοξης μεγαλης και λαμπροτητος του αιωνιου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| τεκνα, μακροθυμησατε την παρα του Θεου επελθουσαν υμιν οργην· κατεδιωξε σε ο εχθρος σου, και οψει αυτου την απωλειαν εν ταχει και επι τραχηλους αυτων επιβησῃ.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| οι τρυφεροι μου επορευθησαν οδους τραχειας, ηρθησαν ως ποιμνιον ηρπασμενον υπο εχθρων. — 27 Θαρσησατε τεκνα και βοησατε προς τον Θεον, εσται γαρ υμων υπο του επαγοντος μνεια.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.28| ωσπερ γαρ εγενετο η διανοια υμων εις το πλανηθηναι απο του Θεου, δεκαπλασιασατε επιστραφεντες ζητησαι αυτον.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| ο γαρ επαγαγων υμιν τα κακα επαξει υμιν την αιωνιον ευφροσυνην μετα της σωτηριας υμων. — 30 Θαρσει ῾Ιερουσαλημ, παρακαλεσει σε ο ονομασας σε.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.31| δειλαιοι οι σε κακωσαντες και επιχαρεντες τη ση πτωσει,<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| δειλαιαι αι πολεις, αις εδουλευσαν τα τεκνα σου, δειλαια η δεξαμενη τους υιους σου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.33| ωσπερ γαρ εχαρη επι τη ση πτωσει και ευφρανθη επι τω πτωματι σου, ουτως λυπηθησεται επι τη εαυτης ερημιᾳ.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| και περιελω αυτης το αγαλλιαμα της πολυοχλιας και το αγαυριαμα αυτης εσται εις πενθος.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.35| πυρ γαρ επελευσεται αυτη παρα του αιωνιου εις ημερας μακρας, και κατοικηθησεται υπο δαιμονιων τον πλειονα χρονον. — 36 Περιβλεψον προς ανατολας, ῾Ιερουσαλημ, και ιδε την ευφροσυνην την παρα του Θεου σοι ερχομενην.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.37| ιδου ερχονται οι υιοι σου, ους εξαπεστειλας, ερχονται συνηγμενοι απο ανατολων εως δυσμων τω ρηματι του αγιου χαιροντες τη του Θεου δοξῃ.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΕΚΔΥΣΑΙ, ῾Ιερουσαλημ, την στολην του πενθους και της κακωσεως σου και ενδυσαι την ευπρεπειαν της παρα του Θεου δοξης εις τον αιωνα.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| περιβαλου την διπλοΐδα της παρα του Θεου δικαιοσυνης, επιθου την μιτραν επι την κεφαλην σου της δοξης του αιωνιου.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ο γαρ Θεος δειξει τη υπ᾿ ουρανον πασῃ την σην λαμπροτητα.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| κληθησεται γαρ σου το ονομα παρα του Θεου εις τον αιωνα· Ειρηνη δικαιοσυνης και δοξα θεοσεβειας. — 5 ᾿Αναστηθι, ῾Ιερουσαλημ, και στηθι επι του υψηλου και περιβλεψαι προς ανατολας και ιδε συνηγμενα τα τεκνα σου απο ηλιου δυσμων εως ανατολων τω ρηματι του αγιου χαιροντας τη του Θεου μνειᾳ.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| εξηλθον γαρ παρα σου πεζοι αγομενοι υπο εχθρων, εισαγει δε αυτους ο Θεος προς σε αιρομενους μετα δοξης ως θρονον βασιλειας.<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| συνεταξε γαρ ο Θεος ταπεινουσθαι παν ορος υψηλον και θινας αενναους και φαραγγας πληρουσθαι εις ομαλισμον της γης, ινα βαδισῃ ᾿Ισραηλ ασφαλως τη του Θεου δοξῃ·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| εσκιασαν δε και οι δρυμοι και παν ξυλον ευωδιας τω ᾿Ισραηλ προσταγματι του Θεου·<br>Βαρουχ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| ηγησεται γαρ ο Θεος ᾿Ισραηλ μετ᾿ ευφροσυνης τω φωτι της δοξης αυτου συν ελεημοσυνῃ και δικαιοσυνῃ τη παρ᾿ αυτου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο μετα το αιχμαλωσθηναι τον ᾿Ισραηλ, και ῾Ιερουσαλημ ερημωθηναι, εκαθισεν ῾Ιερεμιας κλαιων, και εθρηνησε τον θρηνον τουτον επι ῾Ιερουσαλημ και ειπε·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1| Πως εκαθισε μονη η πολις η πεπληθυμμενη λαων; εγενηθη ως χηρα πεπληθυμμενη εν εθνεσιν, αρχουσα εν χωραις εγενηθη εις φορον.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| Κλαιουσα εκλαυσεν εν νυκτι, και τα δακρυα αυτης επι των σιαγονων αυτης, και ουχ υπαρχει ο παρακαλων αυτην απο παντων των αγαπωντων αυτην· παντες οι φιλουντες αυτην ηθετησαν εν αυτη, εγενοντο αυτη εις εχθρους.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| Μετωκισθη ᾿Ιουδαια απο ταπεινωσεως αυτης και απο πληθους δουλειας αυτης· εκαθισεν εν εθνεσιν, ουχ ευρεν αναπαυσιν· παντες οι καταδιωκοντες αυτην κατελαβον αυτην αναμεσον των θλιβοντων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ῾Οδοι Σιων πενθουσι παρα το μη ειναι ερχομενους εν εορτη· πασαι αι πυλαι αυτης ηφανισμεναι, οι ιερεις αυτης αναστεναζουσιν, αι παρθενοι αυτης αγομεναι, και αυτη πικραινομενη εν εαυτη.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| ᾿Εγενοντο οι θλιβοντες αυτην εις κεφαλην, και οι εχθροι αυτης ευθηνουσαν, οτι Κυριος εταπεινωσεν αυτην επι το πληθος των ασεβειων αυτης· τα νηπια αυτης επορευθησαν εν αιχμαλωσιᾳ κατα προσωπον θλιβοντος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| Και εξῄρθη εκ θυγατρος Σιων πασα η ευπρεπεια αυτης· εγενοντο οι αρχοντες αυτης ως κριοι ουχ ευρισκοντες νομην και επορευοντο εν ουκ ισχυι κατα προσωπον διωκοντος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| ᾿Εμνησθη ῾Ιερουσαλημ ημερων ταπεινωσεως αυτης και απωσμων αυτης· παντα τα επιθυμηματα αυτης, οσα ην εξ ημερων αρχαιων, εν τω πεσειν τον λαον αυτης εις χειρας θλιβοντος και ουκ ην ο βοηθων αυτη, ιδοντες οι εχθροι αυτης εγελασαν επι μετοικεσιᾳ αυτης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| ῾Αμαρτιαν ημαρτεν ᾿Ιερουσαλημ, δια τουτο εις σαλον εγενετο· παντες οι δοξαζοντες αυτην εταπεινωσαν αυτην, ειδον γαρ την ασχημοσυνην αυτης, και γε αυτη στεναζουσα και απεστραφη οπισω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| ᾿Ακαθαρσια αυτης προς ποδων αυτης, ουκ εμνησθη εσχατα αυτης· και κατεβιβασεν υπερογκα, ουκ εστιν ο παρακαλων αυτην· ιδε, Κυριε, την ταπεινωσιν μου, οτι εμεγαλυνθη ο εχθρος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| Χειρα αυτου εξεπετασε θλιβων επι παντα τα επιθυμηματα αυτης· ειδε γαρ εθνη εισελθοντα εις το αγιασμα αυτης, α ενετειλω μη εισελθειν αυτα εις εκκλησιαν σου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| Πας ο λαος αυτης καταστεναζοντες, ζητουντες αρτον, εδωκαν τα επιθυμηματα αυτης εν βρωσει του επιτστρεψαι ψυχην· ιδε, Κυριε, και επιβλεψον, οτι εγενηθη ητιμωμενη.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| Οι προς υμας παντες παραπορευομενοι οδον, επιστρεψατε και ιδετε ει εστιν αλγος κατα το αλγος μου, ὃ εγενηθη· φθεγξαμενος εν εμοι εταπεινωσε με Κυριος εν ημερᾳ οργης θυμου αυτου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| ᾿Εξ υψους αυτου απεστειλε πυρ, εν τοις οστεοις μου κατηγαγεν αυτο· διεπετασε δικτυον τοις ποσι μου, απεστρεψε με εις τα οπισω, εδωκε με ηφανισμενην, ολην την ημεραν ωδυνωμενην.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| ᾿Εγρηγορηθη επι τα ασεβηματα μου· εν χερσι μου συνεπλακησαν, ανεβησαν επι τον τραχηλον μου· ησθενησεν η ισχυς μου, οτι εδωκε Κυριος εν χερσι μου οδυνας, ου δυνησομαι στηναι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| ᾿Εξηρε παντας τους ισχυρους μου ο Κυριος εκ μεσου μου, εκαλεσεν επ’ εμε καιρον του συντριψαι εκλεκτους μου· ληνον επατησε Κυριος παρθενω θυγατρι ᾿Ιουδα, επι τουτοις εγω κλαιω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| ῾Ο οφθαλμος μου κατηγαγεν υδωρ, οτι εμακρυνθη απ’ εμου ο παρακαλων με, ο επιστρεφων ψυχην μου· εγενοντο οι υιοι μου ηφανισμενοι, οτι εκραταιωθη ο εχθρος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| Διεπετασε Σιων χειρας αυτης, ουκ εστιν ο παρακαλων αυτην· ενετειλατο Κυριος τω ᾿Ιακωβ, κυκλω αυτου οι θλιβοντες αυτον, εγενηθη ῾Ιερουσαλημ εις αποκαθημενην αναμεσον αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| Δικαιος εστι Κυριος, οτι το στομα αυτου παρεπικραναν· ακουσατε δη, παντες οι λαοι, και ιδετε το αλγος μου· παρθενοι μου και νεανισκοι μου επορευθησαν εν αιχμαλωσιᾳ.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| ᾿Εκαλεσα τους εραστας μου, αυτοι δε παρελογισαντο με· οι ιερεις μου και οι πρεσβυτεροι μου εν τη πολει εξελιπον, οτι εζητησαν βρωσιν αυτοις, ινα επιστρεψωσι ψυχας αυτων, και ουχ ευρον.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| ᾿Ιδε, Κυριε, οτι θλιβομαι· η κοιλια μου εταραχθη, και η καρδια μου εστραφη εν εμοι, οτι παραπικραινουσα παρεπικρανθην· εξωθεν ητεκνωσε με μαχαιρα ωσπερ θανατος εν οικω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| ᾿Ακουσατε δη, οτι στεναζω εγω, ουκ εστιν ο παρακαλων με· παντες οι εχθροι μου ηκουσαν τα κακα μου και εχαρησαν, οτι συ εποιησας· επηγαγες ημεραν, εκαλεσας καιρον, εγενοντο ομοιοι εμοι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| Εισελθοι πασα η κακια αυτων κατα προσωπον σου, και επιφυλλισον αυτοις, ὃν τροπον εποιησαν επιφυλλιδα περι παντων των αμαρτηματων μου, οτι πολλοι οι στεναγμοι μου, και καρδια μου λυπειται.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΠΩΣ εγνοφωσεν εν οργη αυτου Κυριος την θυγατερα Σιων; κατερριψεν εξ ουρανου εις γην δοξασμα ᾿Ισραηλ, και ουκ εμνησθη υποποδιου ποδων αυτου εν ημερᾳ οργης αυτου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| Κατεποντισε Κυριος ου φεισαμενος παντα τα ωραια ᾿Ιακωβ, καθειλεν εν θυμω αυτου τα οχυρωματα της θυγατρος ᾿Ιουδα, εκολλησεν εις την γην, εβεβηλωσε βασιλεα αυτης και αρχοντας αυτης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| Συνεκλασεν εν οργη θυμου αυτου παν κερας ᾿Ισραηλ, απεστρεψεν οπισω δεξιαν αυτου απο προσωπου εχθρου και ανηψεν εν ᾿Ιακωβ ως πυρ φλογα, και κατεφαγε παντα τα κυκλω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ᾿Ενετεινε τοξον αυτου ως εχθρος, εστερεωσε δεξιαν αυτου ως υπεναντιος και απεκτεινε παντα τα επιθυμηματα των οφθαλμων μου εν σκηνη θυγατρος Σιων, εξεχεεν ως πυρ τον θυμον αυτου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| ᾿Εγενηθη Κυριος ως εχθρος, κατεποντισεν ᾿Ισραηλ, κατεποντισε πασας τας βαρεις αυτης, διεφθειρε τα οχυρωματα αυτου και επληθυνε τη θυγατρι ᾿Ιουδα ταπεινουμενην και τεταπεινωμενην.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| Και διεπετασεν ως αμπελον το σκηνωμα αυτου, διεφθειρεν εορτην αυτου· επελαθετο Κυριος α εποιησεν εν Σιων εορτης και σαββατου και παρωξυνεν εμβριμηματι οργης αυτου βασιλεα και ιερεα και αρχοντα.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| ᾿Απωσατο Κυριος θυσιαστηριον αυτου, απετιναξεν αγιασμα αυτου, συνετριψεν εν χειρι εχθρου τειχος βαρεων αυτης· φωνην εδωκαν εν οικω Κυριου ως εν ημερᾳ εορτης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| Και επεστρεψε Κυριος του διαφθειραι τειχος θυγατρος Σιων· εξετεινε μετρον, ουκ απεστρεψε χειρα αυτου απο καταπατηματος, και επενθησε το προτειχισμα, και τειχος ομοθυμαδον ησθενησεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| ᾿Ενεπαγησαν εις γην πυλαι αυτης, απωλεσε και συνετριψε μοχλους αυτης· βασιλεα αυτης και αρχοντα αυτης εν τοις εθνεσιν· ουκ εστι νομος, και γε προφηται αυτης ουκ ειδον ορασιν παρα Κυριου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ᾿Εκαθισαν εις την γην, εσιωπησαν πρεσβυτεροι θυγατρος Σιων, ανεβιβασαν χουν επι την κεφαλην αυτων, περιεζωσαντο σακκους, κατηγαγον εις γην αρχηγους παρθενους εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| ᾿Εξελιπον εν δακρυσιν οι οφθαλμοι μου, εταραχθη η καρδια μου, εξεχυθη εις την γην η δοξα μου επι το συντριμμα της θυγατρος του λαου μου εν τω εκλειπειν νηπιον και θηλαζοντα εν πλατειαις πολεως.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| Ταις μητρασιν αυτων ειπαν· που σιτος και οινος; εν τω εκλυεσθαι αυτους ως τραυματιας εν πλατειαις πολεως, εν τω εκχεισθαι αυτους ως τραυματιας εν πλατειαις πολεως, εν τω εκχεισθαι ψυχας αυτων εις κολπον μητερων αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| Τι μαρτυρησω σοι η τι ομοιωσω σοι, θυγατερ ῾Ιερουσαλημ; τις σωσει σε και παρακαλεσει σε, παρθενος θυγατερ Σιων; οτι εμεγαλυνθη ποτηριον συντριβης σου· τις ιασεται σε; 14 Προφηται σου ειδοσαν σοι ματαια και αφροσυνην και ουκ απεκαλυψαν επι την αδικιαν σου του επιστρεψαι αιχμαλωσιαν σου, και ειδοσαν σοι λημματα ματαια και εξωσματα.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| ᾿Εκροτησαν επι σε χειρας παντες οι παραπορευομενοι οδον, εσυρισαν και εκινησαν την κεφαλην αυτων επι την θυγατερα ῾Ιερουσαλημ· αυτη η πολις, ερουσι, στεφανος ευφροσυνης πασης της γης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| Διηνοιξαν επι σε στομα αυτων παντες οι εχθροι σου, εσυρισαν και εβρυξαν οδοντας, και ειπαν· κατεπιομεν αυτην, πλην αυτη η ημερα, ἣν προσεδοκωμεν, ευρομεν αυτην, ειδομεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| ᾿Εποιησε Κυριος α ενεθυμηθη, συνετελεσε ρηματα αυτου, α ενετειλατο εξ ημερων αρχαιων, καθειλε και ουκ εφεισατο, και ηυφρανεν επι σε εχθρον, υψωσε κερας θλιβοντος σε.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| ᾿Εβοησε καρδια αυτων προς Κυριον· τειχη Σιων, καταγαγετε ως χειμαρρους δακρυα ημερας και νυκτος· μη δως εκνηψιν σεαυτη, μη σιωπησαιτο, θυγατερ, ο οφθαλμος σου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| ᾿Αναστα, αγαλλιασαι εν νυκτι εις αρχας φυλακης σου, εκχεον ως υδωρ καρδιαν σου απεναντι προσωπου Κυριου, ἆρον προς αυτον χειρας σου περι ψυχης νηπιων σου των εκλυομενων λιμω επ’ αρχης πασων εξοδων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.20| ᾿Ιδε, Κυριε, και επιβλεψον τινι επφφυλλισας ουτως· ει φαγονται γυναικες καρπον κοιλιας αυτων; επιφυλλιδα εποιησε μαγειρος· φονευθησονται νηπια θηλαζοντα μαστους; αποκτενεις εν αγιασματι Κυριου ιερεα και προφητην; 21 ᾿Εκοιμηθησαν εις την εξοδον παιδαριον και πρεσβυτης. παρθενοι μου και νεανισκοι μου επορευθησαν εν αιχμαλωσιᾳ· εν ρομφαιᾳ και εν λιμω απεκτεινας, εν ημερᾳ οργης σου εμαγειρευσας, ουκ εφεισω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| ᾿Εκαλεσεν ημεραν εορτης παροικιας μου κυκλοθεν, και ουκ εγενοντο εν ημερᾳ οργης Κυριου ανασωζομενος και καταλελειμμενος, ως επεκρατησα και επληθυνα εχθρους μου παντας.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΕΓΩ ανηρ ο βλεπων πτωχειαν εν ραβδω θυμου αυτου επ’ εμε·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| παρελαβε με και απηγαγε με εις σκοτος και ου φως,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| πλην εν εμοι επεστρεψε χειρα αυτου ολην την ημεραν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| ᾿Επαλαιωσε σαρκα μου και δερμα μου, οστεα μου συνετριψεν·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| αωκοδομησε κατ’ εμου και εκυκλωσε κεφαλην μου και εμοχθησεν,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| εν σκοτεινοις εκαθισε με ως νεκρους αιωνος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| ᾿Ανωκοδομησε κατ’ εμου, και ουκ εξελευσομαι, εβαρυνε χαλκον μου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και γε κεκραξομαι και βοησω, απεφραξε προσευχην μου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και γε κεκραξομαι και βοησω, απεφραξε προσευχην μου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| ανωκοδομησεν οδους μου, ενεφραξε τριβους μου, εταραξεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| ῎Αρκος ενεδρευουσα αυτος μοι, λεων εν κρυφαιοις·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| κατεδιωξεν αφεστηκοτα και κατεπαυσε με, εθετο με ηφανισμενην.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| ενετεινε τοξον αυτου και εστηλωσε με ως σκοπον εις βελος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| Εισηγαγεν εν τοις νεφροις μου ιους φαρετρας αυτου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| εγενηθην γελως παντι λαω μου, ψαλμος αυτων ολην την ημεραν·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| εχορτασε με πικριας, εμεθυσε με χολης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| Και εξεβαλε ψηφω οδοντας μου, εψωμισε με σποδον·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και απωσατο εξ ειρηνης ψυχην μου,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| επελαθομην αγαθα, και ειπα· απωλετο νικος μου και η ελπις μου απο Κυριου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| ᾿Εμνησθην απο πτωχειας μου και εκδιωγμου μου πικριας και χολης μου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.206| μνησθησεται και καταδολεσχησει επ’ εμε η ψυχη μου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| ταυτην ταξω εις την καρδιαν μου, δια τουτο υπομενω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| Τα ελεη Κυριου, οτι ουκ εξελιπεμε, οτι ουσυνετελεσθησαν οι οικτιρμοι αυτου· μηνας εις τας πρωΐας ελεησον, Κυριε, οτι ου συνετελεσθημεν, οτι ου συνετελεσθησαν οι οικτιρμοι αυτου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| καινα εις τας πρωΐας, πολλη η πιστις σου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| μερις μου Κυριος, ειπεν η ψυχη μου· δια τουτο υπομενω αυτω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| ᾿Αγαθος Κυριος τοις υπομενουσιν αυτον, ψυχη ἣ ζητησει αυτον αγαθον 26 και υπομεννει και ησυχασει εις το σωτηριον Κυριου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| αγαθον ανδρι, οταν αρῃ ζυγον εν νεοτητι αυτου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| Καθησεται κατα μονας και σιωπησεται, οτι ηρεν εφ’ εαυτω·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| δωσει τω παιοντι αυτον σιαγονα, χορτασθησεται ονειδισμων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| ῞Οτι ουκ εις τον αιωνα απωσεται Κυριος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| οτι ο ταπεινωσας οικτειρησει κατα το πληθος του ελεους αυτου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| οτι ουκ απεκριθη απο καρδιας αυτου και εταπεινωσεν υιους ανδρος.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| Του ταπεινωσαι υπο τους ποδας αυτου παντας δεσμιους γης,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| του εκκλιναι κρισιν ανδρος κατεναντι προσωπου ῾Υψιστου,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.36| καταδικασαι ανθρωπον εν τω κρινεσθαι αυτον Κυριος ουκ ειπε.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| Τις ουτως ειπε, και εγενηθη; Κυριος ουκ ενετειλατο.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| εκ στοματος ῾Υψιστου ουκ εξελευσεται τα κακα και το αγαθον; 39 τι γογγυσει ανθρωπος ζων, ανηρ περι της αμαρτιας αυτου; 40 ᾿Εξηρευνηθη η οδος ημων και ητασθη, κι επιστρεψομεν εως Κυριου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.41| αναλαβωμεν καρδιας ημων επι χειρων προς υψηλον εν ουρανω·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.42| ημαρτησαμεν, ησεβησαμεν, και ουχ ιλασθης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.43| ᾿Επεσκεπασας εν θυμω και απεδιωξας ημας· απεκτεινας, ουκ εφεισω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.44| ᾿Επεσκεπασας νεφελην σεαυτω ενεκεν προσευχης,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.45| καμμυσαι με και απωσθηναι εθηκας ημας εν μεσω των λαων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.46| Διηνοιξαν εφ’ ημας το στομα αυτων παντες οι εχθροι ημων·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.47| φοβος και θυμος εγενηθη ημιν, επαρσις και συντριβη.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.48| αφεσεις υδατων καταξει ο οφθαλμος μου επι το συντριμμα της θυγατρος του λαου μου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.49| ῾Ο οφθαλμος μου κατεποθη, και ου σιγησομαι του μη ειναι εκνηψιν,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.50| εως ου διακυψῃ και ιδῃ Κυριος εξ ουρανου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.51| ο οφθαλμος μου επιφυλλιει επι την ψυχην μου παρα πασας θυγατερας πολεως.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.52| Θηρευοντες εθηρευσαν με ως στρουθιον παντες οι εχθροι μου δωρεαν,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.53| εθανατωσαν εν λακκω ζωην μου και επεθηκαν λιθον επ’ εμοι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.54| υπερεχυθη υδωρ επι την κεφαλην μου· ειπα· απωσμαι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.55| ᾿Επεκαλεσαμην το ονομα σου, Κυριε, εκ λακκου κατωτατου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.56| φωνην μου ηκουσας· μη κρυψῃς τα ωτα σου εις την δεησιν μου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.57| εις την βοηθειαν μου ηγγισας εν ημερᾳ, ᾗ επεκαλεσαμην σε· ειπας μοι· μη φοβου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.58| ᾿Εδικασας, Κυριε, τας δικας της ψυχης μου, ελυτρωσω την ζωην μου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.59| ειδες, Κυριε, τας ταραχας μου, εκρινας την κρισιν μου·<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.60| ειδες πασαν την εκδικησιν αυτων εις παντας διαλογισμους αυτων εν εμοι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.61| ῎Ηκουσας τον ονειδισμον αυτων, παντας τους διαλογισμους αυτων κατ’ εμου,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.62| χειλη επανισταμενων μοι και μελετας αυτων κατ’ εμου ολην την ημεραν,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.63| καθεδραν αυτων και αναστασιν αυτων· επιβλεψον επι τους οφθαλμους αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.64| ᾿Αποδωσεις αυτοις ανταποδομα, Κυριε, κατα τα εργα των χειρων αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.65| αποδωσεις αυτοις υπερασπισμον καρδιας, μοχθον σου αυτοιας,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.66| καταδιωξεις εν οργη και εξαναλωσεις αυτους υποκατωθεν του ουρανου, Κυριε.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΠΩΣ αμαυρωθησεται χρυσιον, αλλοιωθησεται το αργυριον το αγαθον; εξεχυθησαν λιθοι αγιοι απ’ αρχης πασων εξοδων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| Υιοι Σιων οι τιμιοι, οι επῃρμενοι εν χρυσιω, πως ελογισθησαν εις αγγεια οστρακινα, εργα χειρων κεραμεως; 3 Και γε δρακοντες εξεδυσαν μαστους, εθηλασαν σκυμνοι αυτων· θυγατερες λαου μου εις ανιατον ως στρουθιον εν ερημω.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| ᾿Εκολληθη η γλωσσα θηλαζοντες προς τον φαρυγγα αυτου εν διψει· νηπια ᾔτηησαν αρτον, ο διακλων ουκ εστιν αυτοις.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| Οι εσθοντες τας τρυφας ηφανισθησαν εν ταις εξοδοις, οι τιθηνουμενοι επι κοκκων περιεβαλλοντο κοπριας.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| Και εμεγαλυνθη ανομια θυγατρος λαου μου υπερ ανομιας Σοδομων της κατεστραμμενης ωσπερ σπουδη, και ουκ επονεσαν εν αυτη χειρας.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| ᾿Εκαθαριωθησαν Ναζιραιοι αυτης υπερ χιονα, ελαμψαν υπερ γαλα, επυρωθησαν υπερ λιθους σαπφειρου το αποσπασμα αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| ᾿Εσκοτασεν υπερ ασβολην το ειδος αυτων, ουκ επεγνωσθησαν εν ταις εξοδοις· επαγη δερμα αυτων επι τα οστεα αυτων, εξηρανθησαν, εγενηθησαν ωσπερ ξυλον.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| Καλοι ησαν οι τραυματιαι ρομφαιας η οι τραυματιαι λιμου· επορευθησαν εκκεκεντημενοι απο γεννηματων αγρων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| Χειρες γυναικων οικτριρμονων ηψησαν τα παιδια αυτων, εγενηθησαν εις βρωσιν αυταις εν τω συννντριμματι της θυγατρος του λαου μου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| Συνετελεσε Κυριος θυμον αυτου, εξεχεε θυμον οργης αυτου και ανηψε πυρ εν Σιων, και κατεφαγε τα θεμελια αυτης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| Ουκ επιστευσαν βασιλεις γης, παντες οι κατοικουντες την οικουμενην, οτι εισελευσεται εχθρος και εκθλιβων δια των πυλων ῾Ιερουσαλημ.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| ᾿Εξ αμαρτιων προφητων αυτης, αδικιων ιερεων αυτης των εκχεοντων αιμα δικαιον εν μεσω αυτης.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| ᾿Εσαλευθησαν εγρηγοροι αυτης εν ταις εξοδοις, εμολυνθησαν εν αιματι· εν τω μη δυνασθαι αυτους ηψαντο ενδυματων αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| ᾿Αποστητε εκαθαρτων —καλεσατε αυτους— αποστητε, αποστητε, μη απτεσθε, οτι ανηφθησαν και γε εσαλευθησαν· ειπατε εν τοις εθνεσιν· ου μη προσθωσι του παροικειν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| Προσωπον Κυριου μερις αυτων, ου προσθησει επιβλεπψαι αυτοις· προσωπον ιερεων ουκ ελαβον, πρεσβυτας ουκ ηλεησαν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| ῎Ετι οντων ημων εξελιπον οι οοφθαλμοι ημων εις την βοηθειαν ημων ματαια· αποσκοπευοντων ημων απεσκοπευσαμεν εις εθνος ου σωζον.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| ᾿Εθηρευσαμεν μικρους ημων του μηυ προευεσθαι εν ταις πλατειαις ημων·19 ηγγικεν ο καιρος ημων, εκπληρωθησαν αι ημεραι ημων, παρεστιν ο καιρος ημων. Κουφοι εγενοντο οι διωκοντες ημας υπερ αετους ουρανου, επι των ορεων εξεπτησαν, εν ερημω ενυδρευσαν ημας.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| Πνευμα προσωπου ημων χριστος Κυριου συνεληφθη εν ταις διαφθοραις αυτων, ου ειπαμεν· εν τη σκια αυτου ζησομεθα εν τοις εθνεσι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| Χαιρε και ευφραινου, θυγατερ ᾿Ιδουμαιας η κατοικουσα επι γης· και γε επι σε διελε‘υσεται το ποτηριον Κυριου και μεθυσθησῃ και αποχεεις.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| ᾿Εξελιπεν η ανομια σου, θυγατερ Σιων, ου προσθησει του αποικισαι σε. επεσκεψατο ανομιας σου, θυγατερ ᾿Εδωμ· απεκαλυψεν επι τα ασεβηματα σου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΜΝΗΣΘΗΤΙ, Κυριε, ο,τι εγενηθη ημιν· επιβλεψον και ιδε τον ονειδισμον ημων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| κληρονομια ημων μετεστραφη αλλοτριοις, οι οικοι ημων ξενοις.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ορφανοι εγενηθημεν, ουχ υπαρχει πατηρ· μητερες ημων ως αι χηραι.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| υδωρ ημων εν αργυριω επιομεν, ξυλα ημων εν αλλαγματι ηλθεν επι τον τραχηλον ημων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| εδιωχθημεν, εκοπιασαμεν, ουκ ανεπαυθημεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| Αιγυπτος εδωκε χειρα, ᾿Ασσουρ εις πλησμονην αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| οι πατερες ημων ημαρτον, ουχ υπαραχουσιν· ημεις τα ανομηματα αυτων υπεσχομεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| δουλοι εκυριευσαν ημων, λυτρουμενος ουκ εστιν εκ της χειρος αυτων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| εν ταιας ψυχαις ημων, εισοισομεν αρτον ημων, απο προσωπου ρομφαιας της ερημου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| το δερμα ημων ως κλιβανος επελιωθη, συνεσπασθησαν απο προσωπου καταιγιδων λιμου.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| γυναικας εν Σιων εταπεινωσαν, παρθενους εν πολεσιν ᾿Ιουδα.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| αρχοντες εν χερσιν αυτων, εκρεμασθησαν, πρεσβυτεροι ουκ εδοξασθησαν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| εκλεκτοι κλαυθμον ανελαβον, και νεανισκοι εν ξυλω ησθενησαν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και πρεσβυται απο πυλης κατεπαυσαν, εκλεκτοι εκ ψαλμων αυτων κατεπαυσαν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| κατελυσε χαρα καρδιας ημων, εστραφη εις πενθος ο χορος ημων,<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| επεσεν ο στεφανος ημων της κεφαλης· ουαι δη ημιν, οτι ημαρτομεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| περι τουτου εγενηθη οδυνηρα η καρδια ημων, περι τουτου εσκοτασαν οι οφθαλμοι ημων.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| επ’ ορος Σιων, οτι ηφανισθη, αλωπεκες διηλθον εν αυτη.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| συ δε, Κυριε, εις τον αιωνα κατοικησεις, ο θρονος σου εις γενεαν και γενεαν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| ινατι εις νικος επιλησῃ ημων, καταλειψεις ημας εις μακροτητα ημερων; 21 επιστρεψον ημας, Κυριε, προς σε, και επιστραφησομεθα· και ανακαινισον ημερας ημων καθως εμπροσθεν.<br>Θρηνοι Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| οτι απωθουμενος απωσω ημας, ωργισθης εφ’ ημας εως σφοδρα.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ επιστολης, ἧς απεστειλεν ῾Ιερεμιας προς τους αχθησομενους αιχμαλωτους εις Βαβυλωνα υπο του βασιλεως των Βαβυλωνιων αναγγειλαι αυτοις καθοτι επεταγη αυτω υπο του Θεου.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.1| Δια τας αμαρτιας, ας ημαρτηκατε εναντιον του Θεου, αχθησεσθε εις Βαβυλωνα αιχμαλωτοι υπο Ναβουχοδονοσορ βασιλεως των Βαβυλωνιων 2 εισελθοντες ουν εις Βαβυλωνα εσεσθε εκει ετη πλειονα και χρονον μακρον εως γενεων επτα· μετα τουτο δε εξαξω υμας εκειθεν μετ’ ειρηνης.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| νυνι δε οψεσθε εν Βαβυλωνι θεους αργυρους και χρυσους και ξυλινους επ’ ωμοις αιρομενους, δεικνυντας φοβον τοις εθνεσιν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| ευλαβηθητε ουν μη και υμεις αφομοιωθεντες τοις αλλοφυλοις αφομοιωθητε και φοβος υμας λαβῃ επ’ αυτοις 5 ιδοντας οχλον εμπροσθεν και οπισθεν αυτων προσκυνουντας αυτα· ειπατε δε τη διανοιᾳ· σοι δει προσκυνειν, δεσποτα.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| ο γαρ αγγελος μου μεθ’ υμων εστιν, αυτος τε εκζητων τας ψυχας υμων.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| γλωσσα γαρ αυτων εστι κετεξυσμενη υπο τεκτονος, αυτα τε περιχρυσα και περιαργυρα, ψευδη δ’ εστι και ου δυνανται λαλειν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και ωσπερ παρθενω φιλοκοσμω λαμβανοντες χρυσιον κατασκευαζουσι στεφανους επι τας κεφαλας των θεων αυτων·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| εστι δε και οτε υφαιρουμενοι οι ιερεις απο των θεων αυτων χρυσιον και αργυριον εις εαυτους καταναλωσουσι, δωσουσι δε απ’ αυτων και ταις επι του στεγους πορναις.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| κοσμουσι τε αυτους ως ανθρωπους τοις ενδυμασι, θεους αργυρους και θεους χρυσους και ξυλινους· ουτοι δε ου διασῴζονται απο ιου και βρωματων.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| περιβεβλημενων αυτων ιματισμον πορφυρουν, εκμασσονται το προσωπον αυτων δια τον εκ της οικιας κονιορτον, ος εστι πλειω επ’ αυτοις.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και σκηπτρον εχει ως ανθρωπος κριτης χωρας, ὃς τον εις αυτον αμαρτανοντα ουκ ανελει.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| εχει δε εγχειριδιον εν δεξια και πελεκυν, εαυτον δε εκ πολεμου και λῃστων ουκ εξελειται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| οθεν γνωριμοι εισιν ουκ οντες θεοι· μη ουν φοβηθητε αυτους. — 15 ῞Ωσπερ γαρ σκευος ανθρωπου συντριβεν αχρειον γινεται, τοιουτοι υπαρχουσιν οι θεοι αυτων, καθιδρυμενων αυτων εν τοις οικοις.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| οι οφθαλμοι αυτων πληρεις εισι κονιορτου απο των ποδων των εισπορευομενων.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και ωσπερ τινι ηδικηκοτι βασιλεα περιπεφραγμεναι εισιν αι αυλαι, ως επι θανατω απηγμενω, τους οικους αυτων οχυρουσιν οι ιερεις θυρωμασι τε και κλειθροις και μοχλοις, οπως υπο των λῃστων μη συληθωσι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| λυχνους καιουσι και πλειους η εαυτοις, ων ουδενα δυνανται ιδειν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| εστι μεν ωσπερ δοκος των εκ της οικιας, τας δε καρδιας αυτων φασιν εκλειχεσθαι, των απο της γης ερπετων κατεσθοντων αυτους τε και τον ιματισμον αυτων, ουκ αισθανονται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| μεμελανωμενοι το προσωπον αυτων απο του καπνου του εκ της οικιας.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| επι το σωμα αυτων και επι την κεφαλην αυτων εφιπτανται νυκτεριδες, χελιδονες και τα ορνεα, ωσαυτως δε και οι αιλουροι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| οθεν γνωσεσθε οτι ουκ εισι θεοι· μη ουν φοβεισθε αυτα. — 23 Το γαρ χρυσιον, ὃ περικεινται εις καλλος, εαν μη τις εκμαξῃ τον ιον, ου μη στιλψωσιν· ουδε γαρ, οτε εχωνευοντο, ᾐσθανοντο.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| εκ πασης τιμης ηγορασμενα εστιν, εν οις ουκ ῎στι πνευμα.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| ανευ ποδων επ’ ωμοις φερονται ενδεικνυμενοι την εαυτων ατιμιαν τοις ανθρωποις, αισχυνονται τε και οι θεραπευοντες αυτα 26 δια το ει ποτε επι την γην πεσῃ, μη δι’ αυτων ανιστασθαι· μητε εαν τις αυτο ορθον στησῃ, δι’ εαυτου κινηθησεται, μητε εαν κλιθη, ου μη ορθωθη, αλλ’ ωσπερ νεκροις τα δωρα αυτοις παρατιθεται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| τας δε θυσιας αυτων αποδομενοι οι ιερεις αυτων καταχρωνται· ωσαυτως δε και αι γυναικες αυτων απ’ αυτων ταριχευουσαι ουτε πτωχω ουτε αδυνατω μη μεταδωσι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| των θυσιων αυτων αποκαθημενη και λεχω απτονται. γνοντες ουν απο τουτων οτι ουκ εισι θεοι, μη φοβηθητε αυτους. — 29 Ποθεν γαρ κληθειησαν θεοι; οτι γυναικες παραιτιθεασι θεοις αργυροις και χρυσοις και ξυλινοις·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| και εν τοις οικοις αυτων οι ιερεις διφρευουσιν, εχοντες τους χιτωνας διερρωγοτας και τας κεφαλας και τους πωγωνας εξυρημενους, ων αι κεφαλαι ακαλυπτοι εισιν,<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| ωρυονται δε βοωντες εναντιον των θεων αυτων ωσπερ τινες εν περιδειπνω νεκρου.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| απο του ιματισμου αυτων αφελομενοι οι ιερεις ενδυσουσι τας γυναικας αυτων και τα παιδια.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| ουτε εαν κακον παθωσιν υπο τινος ουτε εαν αγαθον, δυνησονται ανταποδουναι· ουτε καταστησαι βασιλεα δυνανται ουτε αφελεσθαι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| ωσαυτως ουτε πλουτον ουτε χαλκον ου μη δυνωνται διδοναι· εαν τις ευχην αυτοις ευξαμενος μη αποδω, ου μη επιζητησωσιν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| εκ θανατου ανθρωπον ου μη ρυσωνται ουτε ηττονα απο ισχυρου μη εξελωνται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.36| ανθρωπον τυφλον εις ορασιν ου μη περιστησωσιν, εν αναγκῃ ανθρωπον οντα ου μη εξελωνται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.37| χηραν ου μη ελεησωσιν ουτε ορφανον ευ ποιησωσι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.38| τοις απο του ορους λιθοις ωμοιωμενοι εισι τα ξυλινα και τα περιχρυσα και τα περιαργυρα, οι δε θεραπευοντες αυτα καταισχυνθησονται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.39| πως ουν νομιστεον η κλητεον υπαρχειν αυτους θεους; 40 ετι δε και αυτων των Χαλδαιων ατιμαζοντων αυτα, οι, οταν ιδωσιν ενεον μη δυναμενον λαλησαι, προσενεγκαμενοι τον Βηλον αξιουσι φωνησαι, ως δυνατου οντος αυτου αισθεσθαι,<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.41| και ου δυνανται αυτοι νοησαντες καταλιπειν αυτα, αισθησιν γαρ ουκ εχουσιν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.42| αι δε γυναικες περιθεμεναι σχοινια εν ταις οδοις εγκαθηνται θυμιωσαι τα πιτυρα·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.43| οταν δε τις αυτων εφελκυσθεισα υπο τινος των παραπορευομενων κοιμηθη, την πλησιον ονειδιζει, οτι ουκ ηξιωται ωσπερ και αυτη ουτε το σχοινιον αυτης διερραγη.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.44| παντα τα γενομενα εν αυτοις εστι ψευδη· πως ουν νομιστεον η κλητεον ως θεους αυτους υπαρχειν; 45 υπο τεκτονων και χρυσοχοων κατεσκευασμενα εισιν· ουδεν αλλο μη γενωνται η ὃ βουλονται οι τεχνιται αυτα γενεσθαι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.46| αυτοι τε οι κατασκευαζοντες αυτα ου μη γενωνται πολυχρονιοι·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.47| πως τε δη μελλει τα υπ’ αυτων κατασκευασθεντα ειναι θεοι; κατελιπον γαρ ψευδη και ονειδος τοις επιγινομενοις.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.48| οταν γαρ επελθῃ επ’ αυτα πολεμος και κακα, βουλευονται προς εαυτους οι ιερεις που συναποκρυβωσι μετ’ αυτων.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.49| πως ουν ουκ εστιν αισθεσθαι οτι ουκ εισι θεοι, οἳ ουτε σῴζουσιν εαυτους εκ πολεμου ουτε εκ κακων; 50 υπαρχοντα γαρ ξυλινα και περιχρυσα και περιαργυρα γνωσθησεται μετα ταυτα, οτι εστι ψευδη· τοις εθνεσι πασι τοις τε βασιλευσι φανερον εσται, οτι ουκ εισι θεοι, αλλα εργα χειρων ανθρωπων, και ουδεν Θεου εργον εν αυτοις εστι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.51| τινι ουν γνωστεον εστιν, οτι ουκ εισι θεοι; 52 βασιλεα γαρ χωρας ου μη αναστησωσιν ουτε υετον ανθρωποις ου μη δωσι,<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.53| κρισιν τε ου μη διακρινωσιν αυτων, ουδε μη ρυσωνται αδικουμενον αδυνατοι οντες· ωσπερ γαρ κορωναι αναμεσον του ουρανου και της γης.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.54| και γαρ οταν εμπεσῃ εις οικιαν θεων ξυλιων η περιχευσων η περιαργυρων πυρ, οι μεν ιερεις αυτων φευξονται και διασωθησονται, αυτοι δε ωσπερ δοκοι μεσοι κατακαυθησονται.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.55| βασιλει δε και πολεμιοις ου μη αντιστωσι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.56| πως ουν εκδεκτεον η νομιστεον οτι εισι θεοι; ουτε απο κλεπτων ουτε απο λῃστων ου μη διασωθωσι θεοι ξυλινοι και περιαργυροι και περιχρυσοι,<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.57| ων οι ισχυοντες περιελουνται το χρυσιον και το αργυριον, και τον ιματισμον τον περικειμενον αυτοις απελευσονται εχοντες, ουτε εαυτοις ου μη βοηθησωσιν·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.58| ωστε κρεισσον ειναι βασιλεα επιδεικνυμενον την εαυτου ανδρειαν η σκευος εν οικιᾳ χρησιμον, εφ’ ᾣ χρησεται ο κεκτημενος, η οι ψευδεις θεοι· η και θυρα εν οικιᾳ διασῴζουσα τα εν αυτη οντα η ψευδεις θεοι· και ξυλινος στυλος εν βασιλειοις η οι ψευδεις θεοι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.59| ηλιος μεν γαρ και σεληνη και αστρα οντα λαμπρα και αποστελλομενα επι χρειας ευηκοα εισιν·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.60| ωσαυτως και αστραπη, οταν επιφανη, ευοπτος εστι, το δ’ αυτο και πνευμα εν πασῃ χωρᾳ πνει.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.61| καινεφελαις οταν επιταγη υπο του Θεου επιπορευεσθαι εφ’ ολην την οικουμενην, συντελουσι το ταχθεν· το τε πυρ εξαποσταλεν ανωθεν εξαναλωσαι ορη και δρυμους, ποιει το συνταχθεν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.62| ταυτα δε ουτε ταις ιδεαις ουτε ταις δυναμεσιν αυτων αφωμοιωμενα εστιν.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.63| οθεν ουτε νομιστεον ουτε κλητεον υπαρχειν αυτους θεους, ου δυνατων οντων αυτων ουτε κρισιν κριναι ουτε ευ ποιησαι ανθρωποις.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.64| γνοντες ουν οτι ουκ εισι θεοι, μη φοβηθητε αυτους·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.65| ουτε γαρ βασιλευσιν ου μη καταρασωνται ουτε μη ευλογησωσι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.66| σημεια τε εν εθνεσιν εν ουρανω ου μη δειξωσιν, ουδε ως ο ηλιος λαμψουσιν ουδε φωτιουσιν ως η σεληνη.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.67| τα θηρια εστικρειττω αυτων, α δυνανται εκφυγοντα εις σκεπην εαυτα ωφελησαι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.68| κατ’ ουδενα ουν τροπον ημιν εστι φανερον οτι εισι θεοι. διο μη φοβηθητε αυτους·<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.69| ωσπερ γαρ εν σικυηρατω προβασκανιον ουδεν φυλασσον, ουτως οι θεοι αυτων εισι ξυλινοι και περιχρυσοι και περιαργυροι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.70| τον αυτον τροπον και τη εν κηπω ραμνω, εφ’ ἧς παν ορνεον επικαθηται, ωσαυτως δε και νεκρω ερριμμενω εν σκοτει αφωμοιωνται οι θεοι αυτων ξυλινοι και περιχρυσοι και περιαργυροι.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.71| απο τε της πορφυρας και της μαρμαρου της επ’ αυτοις σηπομενης γνωσθησονται οτι ουκ εισι θεοι· αυτα τε εξ υστερου βρωθησονται, και εσται ονειδος εν τη χωρᾳ.<br>Επιστολη Ιερεμιου-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.72| κρεισσον ουν ανθρωπος δικαιος ουκ εχων ειδωλα, εσται γαρ μακραν απο ονειδισμου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΚΑΙ εγενετο εν τω τριακοστω ετει, εν τω τεταρτω μηνι πεμπτῃ του μηνος και εγω ημην εν μεσω της αιχμαλωσιας επι του ποταμου του Χοβαρ, και ηνοιχθησαν οι ουρανοι, και ειδον ορασεις Θεου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| πεμπτῃ του μηνος (τουτο το ετος το πεμπτον της αιχμαλωσιας του βασιλεως ᾿Ιωακειμ) και εγενετο λογος Κυριου προς ᾿Ιεζεκιηλ υιον Βουζει, τον ιερεα, εν γη Χαλδαιων επι του ποταμου του Χοβαρ·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και εγενετο επ᾿ εμε χειρ Κυριου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| και ειδον και ιδου πνευμα εξαιρον ηρχετο απο βορρα, και νεφελη μεγαλη εν αυτω, και φεγγος κυκλω αυτου και πυρ εξαστραπτον, και εν τω μεσω αυτου ως ορασις ηλεκτρου εν μεσω του πυρος και φεγγος εν αυτω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και εν τω μεσω ως ομοιωμα τεσσαρων ζῴων, και αυτη η ορασις αυτων· ομοιωμα ανθρωπου επ᾿ αυτοις,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και τεσσαρα προσωπα τω ενι, και τεσσαρες πτερυγες τω ενι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και τα σκελη αυτων ορθα, και πτερωτοι οι ποδες αυτων, και σπινθηρες ως εξαστραπτων χαλκος, και ελαφραι αι πτερυγες αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και χειρ ανθρωπου υποκατωθεν των πτερυγων αυτων επι τα τεσσαρα μερη αυτων· και τα προσωπα αυτων των τεσσαρων 9 ουκ επεστρεφοντο εν τω βαδιζειν αυτα, εκαστον απεναντι του προσωπου αυτων επορευοντο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και ομοιωσις των προσωπων αυτων· προσωπον ανθρωπου και προσωπον λεοντος εκ δεξιων τοις τεσσαρσι και προσωπον μοσχου εξ αριστερων τοις τεσσαρσι και προσωπον αετου τοις τεσσαρσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και αι πτερυγες αυτων εκτεταμεναι ανωθεν τοις τεσσαρσιν, εκατερω δυο συνεζευγμεναι προς αλληλας, και δυο επεκαλυπτον επανω του σωματος αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| και εκατερον κατα προσωπον αυτου επορευετο· ου ἂν ην το πνευμα πορευομενον, επορευοντο και ουκ επεστρεφον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και εν μεσω των ζῴων ορασις ως ανθρακων πυρος καιομενων, ως οψις λαμπαδων συστρεφομενων αναμεσον των ζῴων και φεγγος του πυρος, και εκ του πυρος εξεπορευετο αστραπη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και ειδον και ιδου τροχος εις επι της γης εχομενος των ζῴων τοις τεσσαρσι·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και το ειδος των τροχων ως ειδος θαρσεις, και ομοιωμα εν τοις τεσσαρσι, και το εργον αυτων ην καθως ἂν ειη τροχος εν τροχω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| επι τα τεσσαρα μερη αυτων επορευοντο, ουκ επεστρεφον εν τω πορευεσθαι αυτα,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| ουδ᾿ οι νωτοι αυτων, και υψος ην αυτοις· και ειδον αυτα, και οι νωτοι αυτων πληρεις οφθαλμων κυκλοθεν τοις τεσσαρσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και εν τω πορευεσθαι τα ζωα επορευοντο οι τροχοι εχομενοι αυτων, και εν τω εξαιρειν τα ζωα απο της γης εξῄροντο οι τροχοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| ου ἂν ην η νεφελη, εκει το πνευμα του πορευεσθαι· επορευοντο τα ζωα και οι τροχοι και εξῄροντο συν αυτοις, διοτι πνευμα ζωης εν τοις τροχοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| εν τω πορευεσθαι αυτα επορευοντο, και εν τω εσταναι αυτα ειστηκεισαν και εν τω εξαιρειν αυτα απο της γης εξῄροντο συν αυτοις, οτι πνευμα ζωης ην εν τοις τροχοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| και ομοιωμα υπερ κεφαλης αυτοις των ζῴων ωσει στερεωμα ως ορασις κρυσταλλου εκτεταμενον επι των πτερυγων αυτων επανωθεν·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| και υποκατωθεν του στερεωματος αι πτερυγες αυτων εκτεταμεναι, πτερυσσομεναι ετερα τη ετερᾳ, εκαστω δυο συνεζευγμεναι επικαλυπτουσαι τα σωματα αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| και ηκουον την φωνην των πτερυγων αυτων εν τω πορευεσθαι αυτα ως φωνην υδατος πολλου· και εν τω εσταναι αυτα κατεπαυον αι πτερυγες αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| και ιδου φωνη υπερανωθεν του στερεωματος του οντος υπερ κεφαλης αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| ως ορασις λιθου σαπφειρου ομοιωμα θρονου επ᾿ αυτου, και επι του ομοιωματος του θρονου ομοιωμα ως ειδος ανθρωπου ανωθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| και ειδον ως οψιν ηλεκτρου απο ορασεως οσφυος και επανω, και απο ορασεως οσφυος και εως κατω ειδον ως ορασιν πυρος και το φεγγος αυτου κυκλω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| ως ορασις τοξου, οταν η εν τη νεφελῃ εν ημεραις υετου, ουτως η στασις του φεγγους κυκλοθεν. αυτη η ορασις ομοιωματος δοξης Κυριου· και ειδον και πιπτω επι προσωπον μου και ηκουσα φωνην λαλουντος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΚΑΙ ειπε προς με· υιε ανθρωπου, στηθι επι τους ποδας σου, και λαλησω προς σε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ηλθεν επ᾿ εμε πνευμα και ανελαβε με και εξηρε με και εστησε με επι τους ποδας μου, και ηκουον αυτου λαλουντος προς με,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, εξαποστελλω εγω σε προς τον οικον του ᾿Ισραηλ, τους παραπικραινοντας με, οιτινες παρεπικραναν με, αυτοι και οι πατερες αυτων εως της σημερον ημερας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| εαν αρα ακουσωσιν η πτοηθωσι —διοτι οικος παραπικραινων εστι— και γνωσονται οτι προφητης ει συ εν μεσω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| και συ, υιε ανθρωπου, μη φοβηθης αυτους μηδε εκστης απο προσωπου αυτων· διοτι παροιστρησουσι και επισυστησονται επι σε κυκλω, και εν μεσω σκορπιων συ κατοικεις· τους λογους αυτων μη φοβηθης και απο προσωπου αυτων μη εκστης, διοτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| και λαλησεις τους λογους μου προς αυτους, εαν αρα ακουσωσιν η πτοηθωσιν, οτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και συ, υιε ανθρωπου, ακουε του λαλουντος προς σε, μη γινου παραπικραινων καθως ο οικος ο παραπικραινων· χανε το στομα σου και φαγε ὃ εγω διδωμι σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| και ειδον και ιδου χειρ εκτεταμενη προς με, και εν αυτη κεφαλις βιβλιου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| και ανειλησεν αυτην ενωπιον μου, και ην εν αυτη γεγραμμενα τα εμπροσθεν και τα οπισθεν, και εγεγραπτο επ᾿ αυτην θρηνος και μελος και ουαι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΚΑΙ ειπε προς με· υιε ανθρωπου, καταφαγε την κεφαλιδα ταυτην και πορευθητι και λαλησον τοις υιοις ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και διηνοιξε το στομα μου, και εψωμισε με την κεφαλιδα 3 και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, το στομα σου φαγεται, και η κοιλια σου πλησθησεται της κεφαλιδος ταυτης της δεδομενης εις σε. και εφαγον αυτην, και εγενετο εν τω στοματι μου ως μελι γλυκαζον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, βαδιζε και εισελθε προς τον οικον του ᾿Ισραηλ και λαλησον τους λογους μου προς αυτους·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| διοτι ου προς λαον βαθυχειλον και βαρυγλωσσον συ εξαποστελλῃ, προς τον οικον του ᾿Ισραηλ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| ουδε προς λαους πολλους αλλοφωνους η αλλογλωσσους ουδε στιβαρους τη γλωσσῃ οντας, ων ουκ ακουσῃ τους λογους αυτων· και ει προς τοιουτους εξαπεστειλα σε, ουτοι ἂν εισηκουσαν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| ο δε οικος του ᾿Ισραηλ ου μη θελησουσιν εισακουσαι σου, διοτι ου βουλονται εισακουειν μου· οτι πας ο οικος ᾿Ισραηλ φιλονεικοι εισι και σκληροκαρδιοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| και ιδου δεδωκα το προσωπον σου δυνατον κατεναντι των προσωπων αυτων και το νικος σου κατισχυσω κατεναντι του νικους αυτων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και εσται διαπαντος κραταιοτερον πετρας. μη φοβηθης απ᾿ αυτων μηδε πτοηθης απο προσωπου αυτων, διοτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, παντας τους λογους, ους λελαληκα μετα σου, λαβε εις την καρδιαν σου και τοις ωσι σου ακουε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| και βαδιζε, εισελθε εις την αιχμαλωσιαν προς τους υιους του λαου σου και λαλησεις προς αυτους και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· εαν αρα ακουσωσιν, εαν αρα ενδωσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| και ανελαβε με πνευμα, και ηκουσα κατοπισθεν μου φωνην σεισμου μεγαλου· ευλογημενη η δοξα Κυριου εκ του τοπου αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και ειδον φωνην των πτερυγων των ζῴων πτερυσσομενων ετερα προς την ετεραν, και φωνη των τροχων εχομενη αυτων και φωνη του σεισμου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και το πνευμα εξηρε με και ανελαβε με, και επορευθην εν ορμη του πνευματος μου, και χειρ Κυριου εγενετο επ᾿ εμε κραταια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| και εισηλθον εις την αιχμαλωσιαν μετεωρος και περιηλθον τους κατοικουντας επι του ποταμου του Χοβαρ τους οντας εκει και εκαθισα εκει επτα ημερας αναστρεφομενος εν μεσω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| Και εγενετο μετα τας επτα ημερας λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| υιε ανθρωπου, σκοπον δεδωκα σε τω οικω ᾿Ισραηλ, και ακουσῃ εκ στοματος μου λογον και διαπειλησῃ αυτοις παρ᾿ εμου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| εν τω λεγειν με τω ανομω· θανατω θανατωθησῃ, και ου διεστειλω αυτω ουδε ελαλησας του διαστειλασθαι τω ανομω αποστρεψαι απο των οδων αυτου του ζησαι αυτον, ο ανομος εκεινος τη αδικιᾳ αυτου αποθανειται, και το αιμα αυτου εκ της χειρος σου εκζητησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| και συ εαν διαστειλῃ τω ανομω, και μη αποστρεψῃ απο της ανομιας αυτου και απο της οδου αυτου, ο ανομος εκεινος εν τη αδικιᾳ αυτου αποθανειται, και συ την ψυχην σου ρυσῃ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και εν τω αποστρεφειν δικαιον απο των δικαιοσυνων αυτου και ποιησει παραπτωμα και δωσω την βασανον εις προσωπον αυτου, αυτος αποθανειται, οτι ου διεστειλω αυτω, και εν ταις αμαρτιαις αυτου αποθανειται, διοτι ου μη μνησθωσιν αι δικαιοσυναι αυτου, ας εποιησε, και το αιμα αυτου εκ της χειρος σου εκζητησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| συ δε εαν διαστειλῃ τω δικαιω του μη αμαρτειν, και αυτος μη αμαρτῃ, ο δικαιος ζωη ζησεται, οτι διεστειλω αυτω, και συ την σεαυτου ψυχην ρυσῃ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| Και εγενετο επ᾿ εμε χειρ Κυριου, και ειπε προς με· αναστηθι, και εξελθε εις το πεδιον, και εκει λαληθησεται προς σε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και ανεστην και εξηλθον προς το πεδιον, και ιδου εκει δοξα Κυριου ειστηκει καθως η ορασις και καθως η δοξα Κυριου, ἣν ειδον επι του ποταμου του Χοβαρ, και πιπτω επι προσωπον μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και ηλθεν επ᾿ εμε πνευμα και εστησε με επι τους ποδας μου, και ελαλησε προς με και ειπε μοι· εισελθε και εγκλεισθητι εν μεσω του οικου σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και συ, υιε ανθρωπου, ιδου δεδονται επι σε δεσμοι, και δησουσι σε εν αυτοις, και ου μη εξελθῃς εκ μεσου αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| και την γλωσσαν σου συνδησω, και αποκωφωθησῃ, και ουκ εσῃ αυτοις εις ανδρα ελεγχοντα, διοτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και εν τω λαλειν με προς σε ανοιξω το στομα σου, και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ο ακουων ακουετω, και ο απειθων απειθητω, διοτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΚΑΙ συ, υιε ανθρωπου, λαβε σεαυτω πλινθον και θησεις αυτην προ προσωπου σου και διαγραψεις επ᾿ αυτην πολιν την ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| και δωσεις επ᾿ αυτην περιοχην και οικοδομησεις επ᾿ αυτην προμαχωνας και περιβαλεις επ᾿ αυτην χαρακα και δωσεις επ᾿ αυτην παρεμβολας και ταξεις τας βελοστασεις κυκλω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και συ λαβε σεαυτω τηγανον σιδηρουν και θησεις αυτο τοιχον σιδηρουν ανα μεσον σου και ανα μεσον της πολεως και ετοιμασεις το προσωπον σου επ᾿ αυτην, και εσται εν συγκλεισμω, και συγκλεισεις αυτην· σημειον εστι τουτο τοις υιοις ᾿Ισραηλ. — 4 Και συ κοιμηθησῃ επι το πλευρον σου το αριστερον και θησεις τας αδικιας του οικου ᾿Ισραηλ επ᾿ αυτου κατα αριθμον των ημερων πεντηκοντα και εκατον, ας κοιμηθησῃ επ᾿ αυτου, και ληψῃ τας αδικιας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και εγω δεδωκα σοι τας δυο αδικιας αυτων εις αριθμον ημερων ενενηκοντα και εκατον ημερας. και ληψῃ τας αδικιας του οικου ᾿Ισραηλ 6 και συντελεσεις ταυτα παντα· και κοιμηθησῃ επι το πλευρον σου το δεξιον και ληψῃ τας αδικιας του οικου ᾿Ιουδα τεσσαρακοντα ημερας. ημεραν εις ενιαυτον τεθεικα σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και εις τον συγκλεισμον ῾Ιερουσαλημ ετοιμασεις το προσωπον σου και τον βραχιονα σου στερεωσεις και προφητευσεις επ᾿ αυτην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| και εγω ιδου δεδωκα επι σε δεσμους, και μη στραφης απο του πλευρου σου επι το πλευρον σου, εως ου συντελεσθωσιν ημεραι του συγκλεισμου σου. — 9 Και συ λαβε σεαυτω πυρους και κριθας και κυαμον και φακον και κεγχρον και ολυραν και εμβαλεις αυτα εις αγγος ἓν οστρακινον και ποιησεις αυτα σεαυτω εις αρτους, και κατα αριθμον των ημερων, ας συ καθευδεις επι του πλευρου σου, ενενηκοντα και εκατον ημερας φαγεσαι αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| και το βρωμα σου, ὃ φαγεσαι, εν σταθμω εικοσι σικλους την ημεραν· απο καιρου εως καιρου φαγεσαι αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| και υδωρ εν μετρω πιεσαι το εκτον του ειν· απο καιρου εως καιρου πιεσαι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| και εγκρυφιαν κριθινον φαγεσαι αυτα· εν βολβιτοις κοπρου ανθρωπινης εγκρυψεις αυτα κατ᾿ οφθαλμους αυτων 13 και ερεις· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος του ᾿Ισραηλ· ουτως φαγονται οι υιοι του ᾿Ισραηλ ακαθαρτα εν τοις εθνεσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ειπα· μηδαμως, Κυριε Θεε του ᾿Ισραηλ· ιδου η ψυχη μου συ μεμιανται εν ακαθαρσιᾳ, και θνησιμαιον και θηριαλωτον ου βεβρωκα απο γενεσεως μου εως του νυν, ουδε εισεληλυθεν εις το στομα μου παν κρεας εωλον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| και ειπε προς με· ιδου δεδωκα σοι βολβιτα βοων αντι των βολβιτων των ανθρωπινων, και ποιησεις τους αρτους σου επ᾿ αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, ιδου εγω συντριβω στηριγμα αρτου εν ῾Ιερουσαλημ, και φαγονται αρτον εν σταθμω και εν ενδειᾳ και υδωρ εν μετρω και εν αφανισμω πιονται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| οπως ενδεεις γενωνται αρτου και υδατος· και αφανισθησεται ανθρωπος και αδελφος αυτου και τακησονται εν ταις αδικιαις αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΚΑΙ συ, υιε ανθρωπου, λαβε σεαυτω ρομφαιαν οξειαν υπερ ξυρον κουρεως· κτησῃ αυτην σεαυτω και επαξεις αυτην επι την κεφαλην σου και επι τον πωγωνα σου. και ληψῃ ζυγον σταθμιων και διαστησεις αυτους·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| το τεταρτον εν πυρι ανακαυσεις εν μεσῃ τη πολει κατα την πληρωσιν των ημερων του συγκλεισμου· και ληψῃ το τεταρτον και κατακαυσεις αυτο εν μεσω αυτης, και το τεταρτον κατακοψεις εν ρομφαιᾳ κυκλω αυτης, και το τεταρτον διασκορπιεις τω πνευματι, και μαχαιραν εκκενωσω οπισω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και ληψῃ εκειθεν ολιγους εν αριθμω και συμπεριληψῃ αυτους τη αναβολη σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| και εκ τουτων ληψῃ ετι και ριψεις αυτους εις μεσον του πυρος και κατακαυσεις αυτους εν πυρι· εξ αυτης εξελευσεται πυρ. — Και ερεις παντι οικω ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| ταδε λεγει Κυριος· αυτη η ῾Ιερουσαλημ εν μεσω των εθνων τεθεικα αυτην και τας κυκλω αυτης χωρας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| και ερεις τα δικαιωματα μου τη ανομω εκ των εθνων και τα νομιμα μου εκ των χωρων των κυκλω αυτης, διοτι τα δικαιωματα μου απωσαντο και εν τοις νομιμοις μου ουκ επορευθησαν εν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ανθ᾿ ων η αφορμη υμων εκ των εθνων των κυκλω υμων και εν τοις νομιμοις μου ουκ επορευθητε και τα δικαιωματα μου ουκ εποιησατε, αλλ᾿ ουδε κατα τα δικαιωματα των εθνων των κυκλω υμων ου πεποιηκατε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επι σε και ποιησω εν μεσω σου κριμα ενωπιον των εθνων 9 και ποιησω εν σοι α ου πεποιηκα και α ου ποιησω ομοια αυτοις ετι κατα παντα τα βελυγματα σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| δια τουτο πατερες φαγονται τεκνα εν μεσω σου, και τεκνα φαγονται πατερας· και ποιησω εν σοι κριματα και διασκορπιω παντας τους καταλοιπους σου εις παντα ανεμον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| δια τουτο ζω εγω, λεγει Κυριος, η μην ανθ᾿ ων τα αγια μου εμιανας εν πασι τοις βδελυγμασι σου, καγω απωσομαι σε, ου φεισεται μου ο οφθαλμος, καγω ουκ ελεησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| το τεταρτον σου εν θανατω αναλωθησεται, και το τεταρτον σου εν λιμω συντελεσθησεται εν μεσω σου, και το τεταρτον σου εις παντα ανεμον σκορπιω αυτους, και το τεταρτον σου εν ρομφαιᾳ πεσουνται κυκλω σου, και μαχαιραν εκκενωσω οπισω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.13| και συντελεσθησεται ο θυμος μου και η οργη μου επ᾿ αυτους, και επιγνωσῃ διοτι εγω Κυριος λελαληκα εν ζηλω μου εν τω συντελεσαι με την οργην μου επ᾿ αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.14| και θησομαι σε εις ερημον και τας θυγατερας σου κυκλω σου ενωπιον παντος διοδευοντος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και εσῃ στενακτη και δηλαιστη εν τοις εθνεσι τοις κυκλω σου εν τω ποιησαι με εν σοι κριματα εν εκδικησει θυμου μου· εγω Κυριος λελαληκα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και εν τω αποστειλαι με βολιδας του λιμου επ᾿ αυτους και εσονται εις εκλειψιν, και συντριψω στηριγμα αρτου σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| και εξαποστελω επι σε λιμον και θηρια πονηρα και τιμωρησομαι σε, και θανατος και αιμα διελευσονται επι σε, και ρομφαιαν επαξω επι σε κυκλοθεν· εγω Κυριος λελαληκα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| υιε ανθρωπου, στηριξον το προσωπον σου επι τα ορη ᾿Ισραηλ και προφητευσον επ᾿ αυτα 3 και ερεις· τα ορη ᾿Ισραηλ ακουσατε λογον Κυριου· ταδε λεγει Κυριος τοις ορεσι και τοις βουνοις και ταις φαραγξι και ταις ναπαις· ιδου εγω επαγων εφ᾿ υμας ρομφαιαν και εξολοθρευθησεται τα υψηλα υμων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και συντριβησονται τα θυσιαστηρια υμων και τα τεμενη υμων, και καταβαλω τραυματιας υμων ενωπιον των ειδωλων υμων 5 και διασκορπιω τα οστα υμων κυκλω των θυσιαστηριων υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| και εν πασῃ τη κατοικιᾳ υμων αι πολεις εξερημωθησονται και τα υψηλα αφανισθησεται, οπως εξολοθρευθη τα θυσιαστηρια υμων, και συντριβησονται τα ειδωλα υμων, και εξαρθησεται τα τεμενη υμων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| και πεσουνται τραυματιαι εν μεσω υμων, και επιγνωσεσθε οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| εν τω γενεσθαι εξ υμων ανασωζομενους εκ ρομφαιας εν τοις εθνεσι και εν τω διασκορπισμω υμων εν ταις χωραις 9 και μνησθησονται μου οι ανασωζομενοι εξ υμων εν τοις εθνεσιν, ου ᾐχμαλωτευθησαν εκει· ομωμοκα τη καρδιᾳ αυτων τη εκπορνευουσῃ απ᾿ εμου και τοις οφθαλμοις αυτων τοις εκπορνευουσιν οπισω των επιτηδευματων αυτων, και κοψονται προσωπα αυτων εν πασι τοις βδελυγμασιν αυτων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.10| και επιγνωσονται διοτι εγω Κυριος λελαληκα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ταδε λεγει Κυριος· κροτησον τη χειρι και ψοφησον τω ποδι και ειπον· ευγε ευγε επι πασι τοις βδελυγμασιν οικου ᾿Ισραηλ· εν ρομφαιᾳ και εν θανατω και εν λιμω πεσουνται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| ο εγγυς εν ρομφαιᾳ πεσειται, ο δε μακραν εν θανατω τελευτησει, και ο περιεχομενος εν λιμω συντελεσθησεται, και συντελεσω την οργην μου επ᾿ αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| και γνωσεσθε διοτι εγω Κυριος εν τω ειναι τους τραυματιας υμων εν μεσω των ειδωλων υμων κυκλω των θυσιαστηριων υμων, επι παντα βουνον υψηλον και υποκατω δενδρου συσκιου, ου εδωκαν εκει οσμην ευωδιας πασι τοις ειδωλοις αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| και εκτενω την χειρα μου επ᾿ αυτους και θησομαι την γην εις αφανισμον και εις ολεθρον απο της ερημου Δεβλαθα εκ πασης της κατοικιας· και επιγνωσεσθε οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| και συ, υιε ανθρωπου, ειπον· ταδε λεγει Κυριος τη γη του ᾿Ισραηλ· περας ηκει, το περας ηκει επι τας τεσσαρας πτερυγας της γης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| ηκει το περας 4 επι σε τον κατοικουντα την γην, ηκει ο καιρος, ηγγικεν η ημερα, ου μετα θορυβων ουδε μετα ωδινων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| νυν εγγυθεν εκχεω την οργην μου επι σε και συντελεσω τον θυμον μου εν σοι και κρινω σε εν ταις οδοις σου και δωσω επι σε παντα τα βδελυγματα σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ου φεισεται ο οφθαλμος μου, ουδε μη ελεησω, διοτι τας οδους σου επι σε δωσω, και τα βδελυγματα σου εν μεσω σου εσονται, και επιγνωσῃ διοτι εγω ειμι Κυριος ο τυπτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| νυν το περας προς σε, και αποστελω εγω επι σε και εκδικησω σε εν ταις οδοις σου και δωσω επι σε παντα τα βδελυγματα σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| ου φεισεται ο οφθαλμος μου επι σε, ουδε μη ελεησω, διοτι την οδον σου επι σε δωσω, και τα βδελυγματα σου εν μεσω σου εσται· και επιγνωσῃ διοτι εγω Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| διοτι ταδε λεγει Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ιδου το περας ηκει, ιδου ημερα Κυριου· ει και η ραβδος ηνθηκεν, η υβρις εξανεστηκε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| και συντριψει στηριγμα ανομου και ου μετα θορυβου ουδε μετα σπουδης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ηκει ο καιρος, ιδου η ημερα· ο κτωμενος μη χαιρετω, και ο πωλων μη θρηνειτω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| διοτι ο κτωμενος προς τον πωλουντα ουκετι μη επιστρεψῃ, και ανθρωπος εν οφθαλμω ζωης αυτου ου κρατησει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| σαλπισατε εν σαλπιγγι και κρινατε τα συμπαντα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ο πολεμος εν ρομφαιᾳ εξωθεν, και ο λιμος και ο θανατος εσωθεν· ο εν τω πεδιω εν ρομφαιᾳ τελευτησει, τους δ᾿ εν τη πολει λιμος και θανατος συντελεσει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και ανασωθησονται οι ανασωζομενοι εξ αυτων και εσονται επι των ορεων· παντας αποκτενω, εκαστον εν ταις αδικιαις αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| πασαι χειρες εκλυθησονται, και παντες μηροι μολυνθησονται υγρασιᾳ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| και περιζωσονται σακκους, και καλυψει αυτους θαμβος, και επι παν προσωπον αισχυνη επ᾿ αυτους, και επι πασαν κεφαλην φαλακρωμα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| το αργυριον αυτων ριφησεται εν ταις πλατειαις, και το χρυσιον αυτων υπεροφθησεται· αι ψυχαι αυτων ου μη εμπλησθωσι, και αι κοιλιαι αυτων ου μη πληρωθωσι, διοτι βασανος των αδικιων αυτων εγενετο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| εκλεκτα κοσμου εις υπερηφανιαν εθεντο αυτα και εικονας των βδελυγματων αυτων εποιησαν εξ αυτων· ενεκεν τουτου δεδωκα αυτα αυτοις εις ακαθαρσιαν,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| και παραδωσω αυτα εις χειρας αλλοτριων του διαρπασαι αυτα και τοις λοιμοις της γης εις σκυλα, και βεβηλωσουσιν αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| και αποστρεψω το προσωπον μου απ᾿ αυτων, και μιανουσι την επισκοπην μου και εισελευσονται εις αυτα αφυλακτως και βεβηλωσουσιν αυτα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και ποιησουσι φυρμον, διοτι η γη πληρης λαων, και η πολις πληρης ανομιας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και αποστρεψω το φρυαγμα της ισχυος αυτων, και μιανθησεται τα αγια αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| εξιλασμος ηξει και ζητησει ειρηνην, και ουκ εσται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| ουαι επι ουαι εσται, και αγγελια επι αγγελιαν εσται, και ζητηθησεται ορασις εκ προφητου, και νομος απολειται εξ ιερεως και βουλη εκ πρεσβυτερων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| αρχων ενδυσεται αφανισμον, και αι χειρες του λαου της γης παραλυθησονται· κατα τας οδους αυτων ποιησω αυτοις και εν τοις κριμασιν αυτων εκδικησω αυτους· και γνωσονται οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΚΑΙ εγενετο εν τω εκτω ετει εν τω πεμπτω μηνι, πεμπτῃ του μηνος, εγω εκαθημην εν τω οικω, και οι πρεσβυτεροι ᾿Ιουδα εκαθηντο ενωπιον μου, και εγενετο επ᾿ εμε χειρ Κυριου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ειδον και ιδου ομοιωμα ανδρος, απο της οσφυος αυτου και εως κατω πυρ, και απο της οσφυος αυτου υπερανω αυτου ως ορασις ηλεκτρου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| και εξετεινεν ομοιωμα χειρος και ανελαβε με της κορυφης μου και ανελαβε με πνευμα αναμεσον της γης και αναμεσον του ουρανου και ηγαγε με εις ῾Ιερουσαλημ εν ορασει Θεου επι τα προθυρα της πυλης της εσωτερας της βλεπουσης εις βορραν, ου ην η στηλη του κτωμενου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ιδου, ην εκει δοξα Κυριου Θεου ᾿Ισραηλ κατα την ορασιν, ἣν ειδον εν τω πεδιω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, αναβλεψον τοις οφθαλμοις σου προς βορραν· και ανεβλεψα τοις οφθαλμοις μου προς βορραν, και ιδου απο βορρα επι την πυλην την προς ανατολας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, εωρακας τι ουτοι ποιουσιν; ανομιας μεγαλας ποιουσιν ωδε του απεχεσθαι απο των αγιων μου, και ετι οψει ανομιας μειζονας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και εισηγαγε με επι τα προθυρα της αυλης 8 και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, ορυξον· και ωρυξα, και ιδου θυρα μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και ειπε προς με· εισελθε και ιδε τας ανομιας, ας ουτοι ποιουσιν ωδε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και εισηλθον και ειδον και ιδου ματαια βδελυγματα και παντα τα ειδωλα οικου ᾿Ισραηλ διαγεγραμμενα επ᾿ αυτου κυκλω,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και εβδομηκοντα ανδρες εκ των πρεσβυτερων οικου ᾿Ισραηλ, και ᾿Ιεζονιας ο του Σαφαν εν μεσω αυτων ειστηκει προ προσωπου αυτων, και εκαστος θυμιατηριον αυτου ειχεν εν τη χειρι, και η ατμις του θυμιαματος ανεβαινε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και ειπε προς με· εωρακας, υιε ανθρωπου, α οι πρεσβυτεροι οικου ᾿Ισραηλ ποιουσιν, εκαστος αυτων εν τω κοιτωνι τω κρυπτω αυτων; διοτι ειπαν· ουχ ορα ο Κυριος, εγκαταλελοιπε Κυριος την γην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και ειπε προς με· ετι οψει ανομιας μειζονας, ας ουτοι ποιουσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| και εισηγαγε με επι τα προθυρα της πυλης οικου Κυριου της βλεπουσης προς βορραν, και ιδου εκει γυναικες καθημεναι θρηνουσαι τον Θαμμουζ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, εωρακας; και ετι οψει επιτηδευματα μειζονα τουτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και εισηγαγε με εις την αυλην οικου Κυριου την εσωτεραν, και ιδου επι των προθυρων του ναου Κυριου αναμεσον των αιλαμ και αναμεσον του θυσιαστηριου ως εικοσι ανδρες, τα οπισθια αυτων προς τον ναον του Κυριου και τα προσωπα αυτων απεναντι, και ουτοι προσκυνουσι τω ηλιω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και ειπε προς με· εωρακας, υιε ανθρωπου; μη μικρα τω οικω ᾿Ιουδα του ποιειν τας ανομιας, ας πεποιηκασιν ωδε; διοτι επλησαν την γην ανομιας, και ιδου αυτοι ως μυκτηριζοντες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και εγω ποιησω αυτοις μετα θυμου· ου φεισεται ο οφθαλμος μου, ουδε μη ελεησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΚΑΙ ανεκραγεν εις τα ωτα μου φωνη μεγαλῃ λεγων· ηγγικεν η εκδικησις της πολεως· και εκαστος ειχε τα σκευη της εξολοθρευσεως εν χειρι αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| και ιδου ἓξ ανδρες ηρχοντο απο της οδου της πυλης της υψηλης της βλεπουσης προς βορραν, και εκαστου πελυξ εν τη χειρι αυτου· και εις ανηρ εν μεσω αυτων ενδεδυκως ποδηρη, και ζωνη σαπφειρου επι της οσφυος αυτου· και εισηλθοσαν και εστησαν εχομενοι του θυσιαστηριου του χαλκου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και δοξα Θεου του ᾿Ισραηλ ανεβη απο των Χερουβιμ η ουσα επ᾿ αυτων εις το αιθριον του οικου. και εκαλεσε τον ανδρα τον ενδεδυκοτα τον ποδηρη, ὃς ειχεν επι της οσφυος αυτου την ζωνην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και ειπε προς αυτον· διελθε μεσην την ῾Ιερουσαλημ και δος το σημειον επι τα μετωπα των ανδρων των καταστεναζοντων και των κατωδυνωμενων επι πασαις ταις ανομιαις ταις γινομεναις εν μεσω αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| και τουτοις ειπεν ακουοντος μου· πορευεσθε οπισω αυτου εις την πολιν και κοπτετε και μη φειδεσθε τοις οφθαλμοις υμων και μη ελεησητε·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| πρεσβυτερον και νεανισκον και παρθενον και νηπια και γυναικας αποκτεινατε εις εξαλειψιν, επι δε παντας, εφ᾿ ους εστι το σημειον, μη εγγισητε· και απο των αγιων μου αρξασθε. και ηρξαντο απο των ανδρων των πρεσβυτερων, οἳ ησαν εσω εν τω οικω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| και ειπε προς αυτους· μιανατε τον οικον και πλησατε τας οδους νεκρων εκπορευομενοι και κοπτετε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| και εγενετο εν τω κοπτειν αυτους και πιπτω επι προσωπον μου και ανεβοησα και ειπα· οιμοι Κυριε, εξαλειφεις συ τους καταλοιπους του ᾿Ισραηλ εν τω εκχεαι σε τον θυμον σου επι ῾Ιερουσαλημ; 9 και ειπε προς με· αδικια του οικου ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα μεμεγαλυνται σφοδρα σφοδρα, οτι επλησθη η γη λαων πολλων, και η πολις επλησθη αδικιας και ακαθαρσιας· οτι ειπαν· εγκαταλελοιπε Κυριος την γην, ουκ εφορα ο Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.10| και ου φεισεται μου ο οφθαλμος, ουδε μη ελεησω· τας οδους αυτων εις κεφαλας αυτων δεδωκα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και ιδου ο ανηρ ο ενδεδυκως τον ποδηρη και εζωσμενος τη ζωνῃ την οσφυν αυτου και απεκρινατο λεγων· πεποιηκα καθως ενετειλω μοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΚΑΙ ειδον και ιδου επανω του στερεωματος του υπερ κεφαλης των Χερουβιμ ως λιθος σαπφειρου ομοιωμα θρονου επ᾿ αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| και ειπε προς τον ανδρα τον ενδεδυκοτα την στολην· εισελθε εις το μεσον των τροχων των υποκατω των Χερουβιμ και πλησον τας δρακας σου ανθρακων πυρος εκ μεσου των Χερουβιμ και διασκορπισον επι την πολιν· και εισηλθεν ενωπιον εμου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| και τα Χερουβιμ ειστηκει εκ δεξιων του οικου εν τω εισπορευεσθαι τον ανδρα, και η νεφελη επλησε την αυλην την εσωτεραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| και απηρεν η δοξα Κυριου απο των Χερουβιμ εις το αιθριον του οικου, και επλησε τον οικον η νεφελη, και η αυλη επλησθη του φεγγους της δοξης Κυριου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και φωνη των πτερυγων των Χερουβιμ ηκουετο εως της αυλης της εξωτερας ως φωνη Θεου Σαδδαΐ λαλουντος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και εγενετο εν τω εντελλεσθαι αυτον τω ανδρι τω ενδεδυκοτι την στολην την αγιαν λεγων· λαβε πυρ εκ μεσου των τροχων εκ μεσου των Χερουβιμ, και εισηλθε και εστη εχομενος των τροχων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και εξετεινε την χειρα αυτου εις μεσον του πυρος του οντος εν μεσω των Χερουβιμ και ελαβε και εδωκεν εις τας χειρας του ενδεδυκοτος την στολην την αγιαν, και ελαβε και εξηλθε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και ειδον τα Χερουβιμ ομοιωμα χειρων ανθρωπων υποκατωθεν των πτερυγων αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και ειδον και ιδου τροχοι τεσσαρες ειστηκεισαν εχομενοι των Χερουβιμ, τροχος εις εχομενος Χερουβιμ ενος, και η οψις των τροχων ως οψις λιθου ανθρακος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και η οψις αυτων ομοιωμα ἓν τοις τεσσαρσιν, ὃν τροπον οταν η τροχος εν μεσω τροχου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| εν τω πορευεσθαι αυτα εις τα τεσσαρα μερη αυτων επορευοντο, ουκ επεστρεφον εν τω πορευεσθαι αυτα· οτι εις ὃν ἂν τοπον επεβλεψεν η αρχη η μια, επορευοντο και ουκ επεστρεφον εν τω πορευεσθαι αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και οι νωτοι αυτων και αι χειρες αυτων και αι πτερυγες αυτων και οι τροχοι πληρεις οφθαλμων κυκλοθεν τοις τεσσαρσι τροχοις αυτων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| τοις δε τροχοις τουτοις επεκληθη Γελγελ ακουοντος μου· [14 και τεσσαρα προσωπα τω ενι, το προσωπον του ενος προσωπον του Χερουβ, και το προσωπον του δευτερου προσωπον ανθρωπου και το τριτον προσωπον λεοντος και το τεταρτον προσωπον αετου].<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| και ηραν τα Χερουβιμ. τουτο το ζωον, ὃ ειδον επι του ποταμου του Χοβαρ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και εν τω πορευεσθαι τα Χερουβιμ επορευοντο οι τροχοι, και ουτοι εχομενοι αυτων· και εν τω εξαιρειν τα Χερουβιμ τας πτερυγας αυτων του μετεωριζεσθαι απο της γης ουκ επεστρεφον οι τροχοι αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| εν τω εσταναι αυτα ειστηκεισαν, και εν τω μετεωριζεσθαι αυτα εμετεωριζοντο μετ᾿ αυτων, διοτι πνευμα ζωης εν αυτοις ην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και εξηλθε δοξα Κυριου απο του οικου και επεβη επι τα Χερουβιμ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| και ανελαβον τα Χερουβιμ τας πτερυγας αυτων και εμετεωρισθησαν απο της γης ενωπιον εμου εν τω εξελθειν αυτα, και οι τροχοι εχομενοι αυτων. και εστησαν επι τα προθυρα της πυλης οικου Κυριου της απεναντι, και δοξα Θεου ᾿Ισραηλ ην επ᾿ αυτων υπερανω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| τουτο το ζωον εστιν, ὃ ειδον υποκατω Θεου ᾿Ισραηλ επι του ποταμου του Χοβαρ, και εγνων οτι Χερουβιμ εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| τεσσαρα προσωπα τω ενι, και οκτω πτερυγες τω ενι, και ομοιωμα χειρων ανθρωπου υποκατωθεν των πτερυγων αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.22| και ομοιωσις των προσωπων αυτων, ταυτα τα προσωπα εστιν α ειδον υποκατω της δοξης του Θεου ᾿Ισραηλ επι του ποταμου του Χοβαρ, και αυτα εκαστον κατα προσωπον αυτων επορευοντο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ ανελαβε με πνευμα και ηγαγε με επι την πυλην του οικου Κυριου την κατεναντι την βλεπουσαν κατα ανατολας· και ιδου επι των προθυρων της πυλης ως εικοσι και πεντε ανδρες, και ειδον εν μεσω αυτων τον ᾿Ιεζονιαν τον του ῎Εζερ και Φαλτιαν τον του Βαναιου, τους αφηγουμενους του λαου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και ειπε Κυριος προς με· υιε ανθρωπου, ουτοι οι ανδρες οι λογιζομενοι ματαια και βουλευομενοι βουλην πονηραν εν τη πολει ταυτῃ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| οι λεγοντες· ουχι προσφατως ᾠκοδομηνται αι οικιαι; αυτη εστιν ο λεβης, ημεις δε τα κρεα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| δια τουτο προφητευσον επ᾿ αυτους, προφητευσον, υιε ανθρωπου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και επεσεν επ᾿ εμε πνευμα Κυριου και ειπε προς με· λεγε· ταδε λεγει Κυριος· ουτως ειπατε, οικος ᾿Ισραηλ, και τα διαβουλια του πνευματος υμων εγω επισταμαι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| επληθυνατε νεκρους υμων εν τη πολει ταυτῃ και ενεπλησατε τας οδους αυτης τραυματιων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· τους νεκρους υμων, ους επαταξατε εν μεσω αυτης, ουτοι εισι τα κρεα, αυτη δε ο λεβης εστι, και υμας εξαξω εκ μεσου αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| ρομφαιαν φοβεισθε, και ρομφαιαν επαξω εφ᾿ υμας, λεγει Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και εξαξω υμας εκ μεσου αυτης και παραδωσω υμας εις χειρας αλλοτριων και ποιησω εν υμιν κριματα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| εν ρομφαιᾳ πεσεισθε, επι των ορεων του ᾿Ισραηλ κρινω υμας· και επιγνωσεσθε οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| αυτη υμιν ουκ εσται εις λεβητα, και υμεις ου μη γενησθε εν μεσω αυτης εις κρεα· επι των ορεων του ᾿Ισραηλ κρινω υμας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος. — 13 Και εγενετο εν τω προφητευειν με και Φαλτιας ο του Βαναιου απεθανε, και πιπτω επι προσωπον μου και ανεβοησα φωνη μεγαλῃ και ειπα· οιμοι οιμοι, Κυριε, εις συντελειαν ποιεις συ τους καταλοιπους του ᾿Ισραηλ; 14 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| υιε ανθρωπου, οι αδελφοι σου και οι ανδρες της αιχμαλωσιας σου και πας ο οικος του ᾿Ισραηλ συντετελεσται, οις ειπαν αυτοις οι κατοικουντες ῾Ιερουσαλημ· μακραν απεχετε απο του Κυριου, ημιν δεδοται η γη εις κληρονομιαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| δια τουτον ειπον· ταδε λεγει Κυριος· οτι απωσομαι αυτους εις τα εθνη και διασκορπιω αυτους εις πασαν γην, και εσομαι αυτοις εις αγιασμα μικρον εν ταις χωραις, ου εαν εισελθωσιν εκει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| δια τουτο ειπον· ταδε λεγει Κυριος· και εισδεξομαι αυτους εκ των εθνων και συναξω αυτους εκ των χωρων, ου διεσπειρα αυτους εν αυταις, και δωσω αυτοις την γην του ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και εισελευσονται εκει και εξαρουσι παντα τα βδελυγματα αυτης και πασας τας ανομιας αυτης εξ αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και δωσω αυτοις καρδιαν ετεραν και πνευμα καινον δωσω εν αυτοις και εκσπασω την καρδιαν την λιθινην εκ της σαρκος αυτων και δωσω αυτοις καρδιαν σαρκινην·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| οπως εν τοις προσταγμασι μου πορευωνται και τα δικαιωματα μου φυλασσωνται και ποιωσιν αυτα· και εσονται μοι εις λαον και εγω εσομαι αυτοις εις Θεον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| και εις την καρδιαν των βδελυγματων αυτων και των ανομιων αυτων, ως η καρδια αυτων επορευετο, τας οδους αυτων εις τας κεφαλας αυτων δεδωκα, λεγει Κυριος. — 22 Και εξηραν τα Χερουβιμ τας πτερυγας αυτων, και οι τροχοι εχομενοι αυτων, και η δοξα Θεου ᾿Ισραηλ επ᾿ αυτα υπερανω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| και ανεβη η δοξα Κυριου εκ μεσης της πολεως και εστη επι του ορους, ὃ ην απεναντι της πολεως.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και ανελαβε με πνευμα και ηγαγε με εις γης Χαλδαιων εις την αιχμαλωσιαν εν ορασει εν πνευματι Θεου. και ανεβην απο της ορασεως, ἧς ειδον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και ελαλησα προς την αιχμαλωσιαν παντας τους λογους του Κυριου, ους εδειξε μοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| υιε ανθρωπου, εν μεσω των αδικιων αυτων συ κατοικεις, οι εχουσιν οφθαλμους του βλεπειν και ου βλεπουσι και ωτα εχουσι του ακουειν και ουκ ακουουσι, διοτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και συ, υιε ανθρωπου, ποιησον σεαυτω σκευη αιχμαλωσιας ημερας ενωπιον αυτων και αιχμαλωτευθησῃ εκ του τοπου σου εις ετερον τοπον ενωπιον αυτων, οπως ιδωσι, διοτι οικος παραπικραινων εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και εξοισεις τα σκευη σου σκευη αιχμαλωσιας ημερας κατ᾿ οφθαλμους αυτων, και συ εξελευσῃ εσπερας ως εκπορευεται αιχμαλωτος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| ενωπιον αυτων διορυξον σεαυτω εις τον τοιχον και διεξελευσῃ δι᾿ αυτου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| ενωπιον αυτων επ᾿ ωμων αναληφθησῃ και κεκρυμμενος εξελευσῃ, το προσωπον σου συγκαλυψεις και ου μη ιδῃς την γην, διοτι τερας δεδωκα σε τω οικω ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| και εποιησα ουτως κατα παντα, οσα ενετειλατο μοι, και σκευη εξηνεγκα ως σκευη αιχμαλωσιας ημερας και εσπερας διωρυξα εμαυτω τον τοιχον και κεκρυμμενος εξηλθον, επ᾿ ωμων ανεληφθην ενωπιον αυτων. — 8 Και εγενετο λογος Κυριου το πρωΐ προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| υιε ανθρωπου, ουκ ειπαν προς σε ο οικος του ᾿Ισραηλ, οικος ο παραπικραινων· τι συ ποιεις; 10 ειπον προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ο αρχων και ο αφηγουμενος εν ῾Ιερουσαλημ και παντι οικω ᾿Ισραηλ, οι εισιν εν μεσω αυτων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ειπον, οτι εγω τερατα ποιω εν μεσω αυτης· ὃν τροπον πεποιηκα, ουτως εσται αυτοις· εν μετοικεσιᾳ και εν αιχμαλωσιᾳ πορευσονται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| και ο αρχων εν μεσω αυτων επ᾿ ωμων αρθησεται και κεκρυμμενος εξελευσεται δια του τοιχου, και διορυξει του εξελθειν αυτον δι᾿ αυτου· το προσωπον αυτου συγκαλυψει, οπως μη οραθη οφθαλμω, και αυτος την γην ουκ οψεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και εκπετασω το δικτυον μου επ᾿ αυτον, και συλληφθησεται εν τη περιοχη μου, και αξω αυτον εις Βαβυλωνα εις γην Χαλδαιων, και αυτην ουκ οψεται και εκει τελευτησει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και παντας τους κυκλω αυτου τους βοηθους αυτου και παντας τους αντιλαμβανομενους αυτου διασπερω εις παντα ανεμον και ρομφαιαν εκκενωσω οπισω αυτων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| και γνωσονται διοτι εγω Κυριος εν τω διασκορπισαι με αυτους εν τοις εθνεσι, και διασπερω αυτους εν ταις χωραις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και υπολειψομαι εξ αυτων ανδρας αριθμω εκ ρομφαιας και εκ λιμου και εκ θανατου, οπως εκδιηγωνται πασας τας ανομιας αυτων εν τοις εθνεσιν, ου εισηλθοσαν εκει· και γνωσονται οτι εγω Κυριος. — 17 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| υιε ανθρωπου, τον αρτον σου μετα οδυνης φαγεσαι και το υδωρ σου μετα βασανου και θλιψεως πιεσαι 19 και ερεις προς τον λαον της γης· ταδε λεγει Κυριος τοις κατοικουσιν ῾Ιερουσαλημ επι της γης του ᾿Ισραηλ· τους αρτους αυτων μετα ενδειας φαγονται και το υδωρ αυτων μετα αφανισμου πιονται, οπως αφανισθη η γη συν πληρωματι αυτης, εν ασεβειᾳ γαρ παντες οι κατοικουντες εν αυτη·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και αι πολεις αυτων αι κατοικουμεναι εξερημωθησονται, και η γη εις αφανισμον εσται· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| υιε ανθρωπου, τις η παραβολη υμιν επι της γης του ᾿Ισραηλ λεγοντες· μακραν αι ημεραι, απολωλεν ορασις; 23 δια τουτο ειπον προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· αποστρεψω την παραβολην ταυτην, και ουκετι μη ειπωσι την παραβολην ταυτην οικος του ᾿Ισραηλ, οτι λαλησεις προς αυτους· ηγγικασιν αι ημεραι και λογος πασης ορασεως·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| οτι ουκ εσται ετι πασα ορασις ψευδης και μαντευομενος τα προς χαριν εν μεσω των υιων ᾿Ισραηλ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| διοτι εγω Κυριος λαλησω τους λογους μου, λαλησω και ποιησω και ου μη μηκυνω ετι· οτι εν ταις ημεραις υμων, οικος ο παραπικραινων, λαλησω λογον και ποιησω, λεγει Κυριος. — 26 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| υιε ανθρωπου, ιδου ο οικος ᾿Ισραηλ ο παραπικραινων λεγοντες λεγουσιν· η ορασις, ἣν ουτος ορα, εις ημερας πολλας, και εις καιρους μακρους ουτος προφητευει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| δια τουτο ειπον προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ου μη μηκυνωσιν ουκετι παντες οι λογοι μου, ους ἂν λαλησω· λαλησω και ποιησω, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| υιε ανθρωπου, προφητευσον επι τους προφητας του ᾿Ισραηλ και προφητευσεις και ερεις προς αυτους· ακουσατε λογον Κυριου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| ταδε λεγει Κυριος· ουαι τοις προφητευουσιν απο καρδιας αυτων και το καθολου μη βλεπουσιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| ως αλωπεκες εν ταις ερημοις, οι προφηται σου ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| ουκ εστησαν εν στερεωματι και συνηγαγον ποιμνια επι τον οικον του ᾿Ισραηλ· ουκ ανεστησαν οι λεγοντες· εν ημερᾳ Κυριου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.6| βλεποντες ψευδη, μαντευομενοι ματαια, οι λεγοντες· λεγει Κυριος, και Κυριος ουκ απεσταλκεν αυτους, και ηρξαντο του αναστησαι λογον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| ουχι ορασιν ψευδη εωρακατε και μαντειας ματαιας ειρηκατε; 8 δια τουτο ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ανθ᾿ ων οι λογοι υμων ψευδεις και αι μαντειαι υμων ματαιαι, δια τουτο ιδου εγω εφ᾿ υμας, λεγει Κυριος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| και εκτενω την χειρα μου επι τους προφητας τους ορωντας ψευδη και τους αποφθεγγομενους ματαια· εν παιδειᾳ του λαου μου ουκ εσονται, ουδε εν γραφη οικου ᾿Ισραηλ ου γραφησονται και εις την γην του ᾿Ισραηλ ουκ εισελευσονται· και γνωσονται διοτι εγω Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| ανθ᾿ ων επλανησαν τον λαον μου λεγοντες· ειρηνη ειρηνη, και ουκ εστιν ειρηνη, και ουτος οικοδομει τοιχον, και αυτοι αλειφουσιν αυτον, ει πεσειται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| ειπον προς τους αλειφοντας· πεσειται, και εσται υετος κατακλυζων, και δωσω λιθους πετροβολους εις τους ενδεσμους αυτων, και πεσουνται, και πνευμα εξαιρον, και ραγησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| και ιδου πεπτωκεν ο τοιχος, και ουκ ερουσι προς υμας· που εστιν η αλοιφη υμων, ἣν ηλειψατε; 13 δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· και ρηξω πνοην εξαιρουσαν μετα θυμου, και υετος κατακλυζων εν οργη μου εσται, και τους λιθους τους πετροβολους εν θυμω επαξω εις συντελειαν 14 και κατασκαψω τον τοιχον, ὃν ηλειψατε, και πεσειται· και θησω αυτον επι την γην, και αποκαλυφθησεται τα θεμελια αυτου, και πεσειται, και συντελεσθησεσθε μετ᾿ ελεγχων· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| και συντελεσω τον θυμον μου επι τον τοιχον και επι τους αλειφοντας αυτον, και πεσειται. και ειπα προς υμας· ουκ εστιν ο τοιχος ουδε οι αλειφοντες αυτον 16 προφηται του ᾿Ισραηλ οι προφητευοντες επι ῾Ιερουσαλημ και οι ορωντες αυτη ειρηνην, και ουκ εστιν ειρηνη, λεγει Κυριος. — 17 Και συ, υιε ανθρωπου, στηρισον το προσωπον σου επι τας θυγατερας του λαου σου τας προφητευουσας απο καρδιας αυτων και προφητευσον επ᾿ αυτας 18 και ερεις· ταδε λεγει Κυριος· ουαι ταις συρραπτουσαις προσκεφαλαια υπο παντα αγκωνα χειρος και ποιουσαις επιβολαια επι πασαν κεφαλην πασης ηλικιας του διαστρεφειν ψυχας· αι ψυχαι διεστραφησαν του λαου μου, και ψυχας περιεποιουντο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| και εβεβηλουν με προς τον λαον μου ενεκεν δρακος κριθων και ενεκεν κλασματων αρτων του αποκτειναι ψυχας, ας ουκ εδει αποθανειν, και του περιποιησασθαι ψυχας, ας ουκ εδει ζησαι, εν τω αποφθεγγεσθαι υμας λαω εισακουοντι ματαια αποφθεγματα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω επι τα προσκεφαλαια υμων, εφ᾿ α υμεις εκει συστρεφετε ψυχας, και διαρρηξω αυτα απο των βραχιονων υμων και εξαποστελω τας ψυχας, ας υμεις εκστρεφετε τας ψυχας αυτων, εις διασκορπισμον·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.21| και διαρρηξω τα επιβολαια υμων και ρυσομαι τον λαον μου εκ χειρος υμων, και ουκετι εσονται εν χερσιν υμων εις συστροφην· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| ανθ᾿ ων διεστρεφετε καρδιαν δικαιου αδικως, και εγω ου διεστρεφον αυτον, και του κατισχυσαι χειρας ανομου το καθολου μη αποστρεψαι απο της οδου αυτου της πονηρας και ζησαι αυτον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| δια τουτο ψευδη ου μη ιδητε και μαντειας ου μη μαντευσησθε ετι, και ρυσομαι τον λαον μου εκ χειρος υμων· και γνωσεσθε οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.ΚΑΙ ηλθον προς με ανδρες εκ των πρεσβυτερων του λαου ᾿Ισραηλ και εκαθησαν προ προσωπου μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| και εγενετο προς με λογος Κυριου λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| υιε ανθρωπου, οι ανδρες ουτοι εθεντο τα διανοηματα αυτων επι τας καρδιας αυτων και την κολασιν των αδικιων αυτων εθηκαν προ προσωπου αυτων· ει αποκρινομενος αποκριθω αυτοις; 4 δια τουτο λαλησον αυτοις και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ανθρωπος ανθρωπος εκ του οικου ᾿Ισραηλ, ὃς ἂν θη τα διανοηματα αυτου επι την καρδιαν αυτου και την κολασιν της αδικιας αυτου ταξῃ προ προσωπου αυτου και ελθῃ προς τον προφητην, εγω Κυριος αποκριθησομαι αυτω εν οις ενεχεται η διανοια αυτου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| οπως πλαγιαση τον οικον του ᾿Ισραηλ κατα τας καρδιας αυτων τας απηλλοτριωμενας απ᾿ εμου εν τοις ενθυμημασιν αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| δια τουτο ειπον προς τον οικον του ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· επιστραφητε και αποστρεψατε απο των επιτηδευματων υμων και απο πασων των ασεβειων υμων και επιστρεψατε τα προσωπα υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| διοτι ανθρωπος ανθρωπος εκ του οικου ᾿Ισραηλ και εκ των προσηλυτων των προσηλυτευοντων εν τω ᾿Ισραηλ, ὃς ἂν απαλλοτριωθη απ᾿ εμου και θηται τα ενθυμηματα αυτου επι την καρδιαν αυτου και την κολασιν της αδικιας αυτου ταξῃ προ προσωπου αυτου και ελθῃ προς τον προφητην του επερωτησαι αυτον εν εμοι, εγω Κυριος αποκριθησομαι αυτω εν ω ενεχεται εν αυτω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| και στηριω το προσωπον μου επι τον ανθρωπον εκεινον και θησομαι αυτον εις ερημον και εις αφανισμον και εξαρω αυτον εκ μεσου του λαου μου, και επιγνωσεσθε οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| και ο προφητης εαν πλανηθη και λαλησῃ, εγω Κυριος πεπλανηκα τον προφητην εκεινον, και εκτενω την χειρα μου επ᾿ αυτον, και αφανιω αυτον εκ μεσου του λαου μου ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| και ληψονται την αδικιαν αυτων κατα το αδικημα του επερωτωντος, και κατα το αδικημα ομοιως τω προφητῃ εσται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.11| οπως μη πλαναται ετι ο οικος του ᾿Ισραηλ απ᾿ εμου, και ινα μη μιαινωνται ετι εν πασι τοις παραπτωμασιν αυτων· και εσονται μοι εις λαον, και εγω εσομαι αυτοις εις Θεον, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| υιε ανθρωπου, γη εαν αμαρτῃ μοι του παραπεσειν παραπτωμα και εκτενων την χειρα μου επ᾿ αυτην και συντριψω αυτης στηριγμα αρτου και εξαποστελω επ᾿ αυτην λιμον και εξαρω εξ αυτης ανθρωπον και κτηνη·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| και εαν ωσιν οι τρεις ανδρες ουτοι εν μεσω αυτης, Νωε και Δανιηλ και ᾿Ιωβ, αυτοι εν τη δικαιοσυνῃ αυτων σωθησονται, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| εαν και θηρια πονηρα επαγω επι την γην και τιμωρησομαι αυτην και εσται εις αφανισμον και ουκ εσται ο διοδευων απο προσωπου των θηριων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| και οι τρεις ανδρες ουτοι εν μεσω αυτης ωσι, ζω εγω, λεγει Κυριος, ει υιοι η θυγατερες σωθησονται, αλλ᾿ η αυτοι μονοι σωθησονται, η δε γη εσται εις ολεθρον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| η και ρομφαιαν εαν επαγω επι την γην εκεινην και ειπω· ρομφαια διελθατω δια της γης, και εξαρω εξ αυτης ανθρωπον και κτηνος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και οι τρεις ανδρες ουτοι εν μεσω αυτης, ζω εγω, λεγει Κυριος, ου μη ρυσωνται υιους ουδε θυγατερας, αλλ᾿ η αυτοι μονοι σωθησονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.19| η και θανατον επαποστειλω επι την γην εκεινην και εκχεω τον θυμον μου επ᾿ αυτην εν αιματι του εξολοθρευσαι εξ αυτης ανθρωπον και κτηνος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.20| και Νωε και Δανιηλ και ᾿Ιωβ εν μεσω αυτης, ζω εγω, λεγει Κυριος, εαν υιοι η θυγατερες υπολειφθωσιν, αυτοι εν τη δικαιοσυνῃ αυτων ρυσονται τας ψυχας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.21| ταδε λεγει Κυριος· εαν δε και τας τεσσαρας εκδικησεις μου τας πονηρας, ρομφαιαν και λιμον και θηρια πονηρα και θανατον, εξαποστειλω επι ῾Ιερουσαλημ του εξολοθρευσαι εξ αυτης ανθρωπον και κτηνος 22 και ιδου υπολελειμμενοι εν αυτη οι ανασεσωσμενοι αυτης, οἳ εξαγουσιν εξ αυτης υιους και θυγατερας, ιδου αυτοι εκπορευονται προς υμας, και οψεσθε τας οδους αυτων και τα ενθυμηματα αυτων και μεταμεληθησεσθε επι τα κακα, α επηγαγον επι ῾Ιερουσαλημ, παντα τα κακα α επηγαγαν επ᾿ αυτην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.23| και παρακαλεσουσιν υμας, διοτι οψεσθε τας οδους αυτων και τα ενθυμηματα αυτων, και επιγνωσεσθε διοτι ου ματην πεποιηκα παντα, οσα εποιησα εν αυτη, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| και συ, υιε ανθρωπου, τι ἂν γενοιτο το ξυλον της αμπελου εκ παντων των ξυλων των κληματων των οντων εν τοις ξυλοις του δρυμου; 3 ει ληψονται εξ αυτης ξυλον του ποιησαι εις εργασιαν; ει ληψονται εξ αυτης πασσαλον του κρεμασαι επ᾿ αυτον παν σκευος; 4 παρεξ πυρι δεδοται εις αναλωσιν, την κατ᾿ ενιαυτον καθαρσιν απ᾿ αυτης αναλισκει το πυρ, και εκλειπει εις τελος· μη χρησιμον εσται εις εργασιαν; 5 ουδε ετι αυτου οντος ολοκληρου ουκ εσται εις εργασιαν. μη οτι εαν και πυρ αυτο αναλωσῃ εις τελος, ει ετι εσται εις εργασιαν; 6 δια τουτο ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ὃν τροπον το ξυλον της αμπελου εν τοις ξυλοις του δρυμου, ὃ δεδωκα αυτο πυρι εις αναλωσιν, ουτως δεδωκα τους κατοικουντας ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.7| και δωσω το προσωπον μου επ᾿ αυτους· εκ του πυρος εξελευσονται, και πυρ αυτους καταφαγεται, και επιγνωσονται οτι εγω Κυριος εν τω στηρισαι με το προσωπον μου επ᾿ αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| και δωσω την γην εις αφανισμον, ανθ᾿ ων παρεπεσον παραπτωματι, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| υιε ανθρωπου, διαμαρτυραι τη ῾Ιερουσαλημ τας ανομιας αυτης 3 και ερεις· ταδε λεγει Κυριος τη ῾Ιερουσαλημ· η ριζα σου και η γενεσις σου εκ γης Χανααν, ο πατηρ σου ᾿Αμορραιος, και η μητηρ σου Χετταια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| και η γενεσις σου, εν ᾗ ημερᾳ ετεχθης, ουκ εδησας τους μαστους σου και εν υδατι ουκ ελουσθης, ουδε αλι ηλισθης και εν σπαργανοις ουκ εσπαργανωθης,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| ουδε εφεισατο ο οφθαλμος μου επι σοι του ποιησαι σοι ἓν εκ παντων τουτων, του παθειν τι επι σοι, και απερριφης επι προσωπον του πεδιου τη σκολιοτητι της ψυχης σου εν ημερᾳ, ᾗ ετεχθης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| και διηλθον επι σε και ειδον σε πεφυρμενην εν τω αιματι σου και ειπα σοι· εκ του αιματος σου ζωη·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| πληθυνου, καθως η ανατολη του αγρου δεδωκα σε· και επληθυνθης και εμεγαλυνθης και εισηλθες εις πολεις πολεων· οι μαστοι σου ανωρθωθησαν, και η θριξ σου ανετειλε, συ δε ησθα γυμνη και ασχημονουσα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| και διηλθον δια σου και ειδον σε, και ιδου καιρος σου και καιρος καταλυοντων, και διεπετασα τας πτερυγας μου επι σε και εκαλυψα την ασχημοσυνην σου· και ωμοσα σοι και εισηλθον εν διαθηκῃ μετα σου, λεγει Κυριος, και εγενου μοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| και ελουσα σε εν υδατι και απεπλυνα το αιμα σου απο σου και εχρισα σε εν ελαιω 10 και ενεδυσα σε ποικιλα και υπεδυσα σε υακινθον και εζωσα σε βυσσω και περιεβαλον σε τριχαπτω 11 και εκοσμημα σε κοσμω και περιεθηκα ψελια περι τας χειρας σου και καθεμα περι τον τραχηλον σου 12 και εδωκα ενωτιον περι τον μυκτηρα σου και τροχισκους επι τα ωτα σου και στεφανον καυχησεως επι την κεφαλην σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| και εκοσμηθης χρυσιω και αργυριω, και τα περιβολαια σου βυσσινα και τριχαπτα και ποικιλα· σεμιδαλιν και ελαιον και μελι εφαγες και εγενου καλη σφοδρα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| και εξηλθε σου ονομα εν τοις εθνεσιν εν τω καλλει σου, διοτι συντετελεσμενον ην εν ευπρεπειᾳ εν τη ωραιοτητι, ᾗ εταξα επι σε, λεγει Κυριος. — 15 Και επεποιθεις εν τω καλλει σου και επορνευσας επι τω ονοματι σου και εξεχεας την πορνειαν σου επι παντα παροδον, ὃ ουκ εσται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| και ελαβες εκ των ιματιων σου και εποιησας σεαυτη ειδωλα ραπτα και εξεπορνευσας επ᾿ αυτα· και ου μη εισελθῃς, ουδε μη γενηται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και ελαβες τα σκευη της καυχησεως σου εκ του χρυσιου μου και εκ του αργυριου μου, εξ ων εδωκα σοι και εποιησας σεαυτη εικονας αρσενικας και εξεπορνευσας εν αυταις·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| και ελαβες τον ιματισμον τον ποικιλον σου και περιεβαλες αυτα και το ελαιον μου και το θυμιαμα μου εθηκας προ προσωπου αυτων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και τους αρτους μου, ους εδωκα σοι, σεμιδαλιν και ελαιον και μελι εψωμισα σε και εθηκας αυτα προ προσωπου αυτων εις οσμην ευωδιας· και εγενετο, λεγει Κυριος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| και ελαβες τους υιους σου και τας θυγατερας σου, ας εγεννησας, και εθυσας αυτα αυτοις εις αναλωσιν, ως μικρα εξεπορνευσας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και εσφαξας τα τεκνα σου και εδωκας αυτα εν τω αποτροπιαζεσθαι σε εν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| τουτο παρα πασαν την πορνειαν σου, και ουκ εμνησθης της νηπιοτητος σου, οτε ησθα γυμνη και ασχημονουσα και πεφυρμενη εν τω αιματι σου εζησας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| και εγενετο μετα πασας τας κακιας σου, λεγει Κυριος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.24| και ᾠκοδομησας σεαυτη οικημα πορνικον και εποιησας σεαυτη εκθεμα εν πασῃ πλατειᾳ 25 και επ᾿ αρχης πασης οδου ᾠκοδομησας τα πορνεια σου και ελυμηνω το καλλος σου και διηγαγες τα σκελη σου παντι παροδω και επληθυνας την πορνειαν σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.26| και εξεπορνευσας επι τους υιους Αιγυπτου τους ομορουντας σοι τους μεγαλοσαρκους και πολλαχως εξεπορνευσας του παροργισαι με.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.27| εαν δε εκτεινω την χειρα μου επι σε, και εξαρω τα νομιμα σου και παραδωσω εις ψυχας μισουντων σε, θυγατερας αλλοφυλων τας εκκλινουσας σε εκ της οδου σου, ἧς ησεβησας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.28| και εξεπορνευσας επι τας θυγατερας ᾿Ασσουρ και ουδ᾿ ουτως ενεπλησθης· και εξεπορνευσας και ουκ ενεπιπλω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.29| και επληθυνας τας διαθηκας σου προς γην Χαλδαιων και ουδε εν τουτοις ενεπλησθης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.30| τι διαθω την θυγατερα σου, λεγει Κυριος, εν τω ποιησαι σε παντα ταυτα, εργα γυναικος πορνης; και εξεπορνευσας τρισσως εν ταις θυγατρασι σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.31| το πορνειον ᾠκοδομησας εν πασῃ αρχη οδου και την βασιν σου εποιησας εν πασῃ πλατειᾳ και εγενου ως πορνη συναγουσα μισθωματα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.32| η γυνη η μοιχωμενη ομοια σοι παρα του ανδρος αυτης λαμβανουσα μισθωματα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.33| πασι τοις εκπορνευσασιν αυτην προσεδιδου μισθωματα, και συ δεδωκας μισθωματα πασι τοις ερασταις σου και εφορτιζες αυτους του ερχεσθαι προς σε κυκλοθεν εν τη πορνειᾳ σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.34| και εγενετο εν σοι διεστραμμενον παρα τας γυναικας εν τη πορνειᾳ σου, και μετα σου πεπορνευκασιν εν τω προσδιδοναι σε μισθωματα, και σοι μισθωματα ουκ εδοθη, και εγενετο εν σοι διεστραμμενα. — 35 Δια τουτο, πορνη, ακουε λογον Κυριου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.36| ταδε λεγει Κυριος· ανθ᾿ ων εξεχεας τον χαλκον σου, και αποκαλυφθησεται η αισχυνη εν τη πορνειᾳ σου προς τους εραστας σου και εις παντα τα ενθυμηματα των ανομιων σου και εν τοις αιμασι των τεκνων σου, ων εδωκας αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.37| δια τουτο ιδου εγω επι σε συναγω παντας τους εραστας σου, εν οις επεμιγης εν αυτοις και παντας, ους ηγαπησας, συν πασιν, οις εμισεις· και συναξω αυτους επι σε κυκλοθεν και αποκαλυψω τας κακιας σου προς αυτους, και οψονται πασαν την αισχυνην σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.38| και εκδικησω σε εκδικησει μοιχαλιδος και εκχεουσης αιμα και θησω σε εν αιματι θυμου και ζηλου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.39| και παραδωσω σε εις χειρας αυτων, και κατασκαψουσι το πορνειον σου και καθελουσι την βασιν σου, και εκδυσουσι σε τα ιματια σου και ληψονται τα σκευη της καυχησεως σου και αφησουσι σε γυμνην και ασχημονουσαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.40| και αξουσιν επι σε οχλους και λιθοβολησουσι σε εν λιθοις και κατασφαξουσι σε εν τοις ξιφεσιν αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.41| και εμπρησουσι τους οικους σου πυρι και ποιησουσιν εν σοι εκδικησεις ενωπιον γυναικων πολλων· και αποστρεψω σε εκ της πορνειας σου, και μισθωματα ου μη δως ουκετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.42| και επαφησω τον θυμον μου επι σε, και εξαρθησεται ο ζηλος μου εκ σου, και αναπαυσομαι και συ μη μεριμνησω ουκετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.43| ανθ᾿ ων ουκ εμνησθης της νηπιοτητος σου και ελυπεις με εν πασι τουτοις, και ιδου εγω τας οδους σου εις κεφαλην σου δεδωκα, λεγει Κυριος· και ουτως εποιησας την ασεβειαν επι πασαις ταις ανομιαις σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.44| ταυτα εστι παντα, οσα ειπαν κατα σου εν παραβολη λεγοντες· καθως η μητηρ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.45| και η θυγατηρ· θυγατηρ της μητρος σου συ ει η απωσαμενη τον ανδρα αυτης και τα τεκνα αυτης και αδελφοι των αδελφων σου των απωσαμενων τους ανδρας αυτων και τα τεκνα αυτων· η μητηρ υμων Χετταια, και ο πατηρ υμων ᾿Αμορραιος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.46| η αδελφη υμων η πρεσβυτερα Σαμαρεια, αυτη και αι θυγατερες αυτης, η κατοικουσα εξ ευωνυμων σου· και η αδελφη σου η νεωτερα σου η κατοικουσα εκ δεξιων σου Σοδομα και αι θυγατερες αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.47| και ουδ᾿ ως εν ταις οδοις αυτων επορευθης, ουδε κατα τας ανομιας αυτων εποιησας· παρα μικρον και υπερκεισαι αυτας εν πασαις ταις οδοις σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.48| ζω εγω, λεγει Κυριος, ει πεποιηκε Σοδομα η αδελφη σου, αυτη και αι θυγατερες αυτης, ὃν τροπον εποιησας συ και αι θυγατερες σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.49| πλην τουτο το ανομημα Σοδομων της αδελφης σου, υπερηφανια· εν πλησμονη αρτων και εν ευθηνιᾳ οινου εσπαταλων αυτη και αι θυγατερες αυτης. τουτο υπηρχεν αυτη και ταις θυγατρασιν αυτης, και χειρα πτωχου και πενητος ουκ αντελαμβανοντο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.50| και εμεγαλαυχουν και εποιησαν ανομηματα ενωπιον εμου, και εξηρα αυτας καθως ειδον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.51| και Σαμαρεια κατα τας ημισεις των αμαρτιων σου ουχ ημαρτε· και επληθυνας τας ανομιας σου υπερ αυτας και εδικαιωσας τας αδελφας σου εν πασαις ταις ανομιαις σου, αις εποιησας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.52| και συ κομισαι βασανον σου, εν ᾗ εφθειρας τας αδελφας σου εν ταις αμαρτιαις σου, αις ηνομησας υπερ αυτας, και εδικαιωσας αυτας υπερ σεαυτην· και συ αισχυνθητι και λαβε την ατιμιαν σου εν τω δικαιωσαι σε τας αδελφας σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.53| και αποστρεψω τας αποστροφας αυτων, την αποστροφην Σοδομων και των θυγατερων αυτης, και αποστρεψω την αποστροφην Σαμαρειας και των θυγατερων αυτης, και αποστρεψω την αποστροφην σου εν μεσω αυτων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.54| οπως κομισῃ την βασανον σου και ατιμωθησῃ εκ παντων, ων εποιησας εν τω παροργισαι με.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.55| και η αδελφη σου Σοδομα και αι θυγατερες αυτης αποκατασταθησονται καθως ησαν απ᾿ αρχης, και Σαμαρεια και αι θυγατερες αυτης αποκατασταθησονται καθως ησαν απ᾿ αρχης, και συ και αι θυγατερες σου αποκατασταθησεσθε καθως απ᾿ αρχης ητε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.56| και ει μη ην Σοδομα η αδελφη σου εις ακοην εν τω στοματι σου εν ταις ημεραις υπερηφανιας σου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.57| προ του αποκαλυφθηναι τας κακιας σου, ὃν τροπον νυν ονειδος ει θυγατερων Συριας και παντων των κυκλω αυτης, θυγατερων αλλοφυλων των περιεχουσων σε κυκλω; 58 τας ασεβειας σου και τας ανομιας σου, συ κεκομισαι αυτας, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.59| ταδε λεγει Κυριος· και ποιησω εν σοι καθως εποιησας, ως ητιμωσας ταυτα του παραβηναι την διαθηκην μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.60| και μνησθησομαι εγω της διαθηκης μου της μετα σου εν ημεραις νηπιοτητος σου και αναστησω σοι διαθηκην αιωνιον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.61| και μνησθησῃ την οδον σου και εξατιμωθησῃ εν τω αναλαβειν σε τας αδελφας σου τας πρεσβυτερας σου συν ταις νεωτεραις σου, και δωσω αυτας σοι εις οικοδομην και ουκ εκ διαθηκης σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.62| και αναστησω εγω την διαθηκην μου μετα σου, και επιγνωσῃ οτι εγω Κυριος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.63| οπως μνησθης και αισχυνθης, και μη η σοι ετι ανοιξαι το στομα σου απο προσωπου της ατιμιας σου εν τω εξιλασκεσθαι με σοι κατα παντα, οσα εποιησας, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| υιε ανθρωπου, διηγησαι διηγημα και ειπον παραβολην προς τον οικον του ᾿Ισραηλ 3 και ερεις· ταδε λεγει Κυριος· ο αετος ο μεγας ο μεγαλοπτερυγος, ο μακρος τη εκτασει, πληρης ονυχων, ὃς εχει το ηγημα εισελθειν εις τον Λιβανον και ελαβε τα επιλεκτα της κεδρου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| τα ακρα της απαλοτητος απεκνισε και ηνεγκεν αυτα εις γην Χανααν, εις πολιν τετειχισμενην εθετο αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| και ελαβεν απο του σπερματος της γης και εδωκεν αυτο εις το πεδιον φυτον εφ᾿ υδατι πολλω, επιβλεπομενον εταξεν αυτο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| και ανετειλε και εγενετο εις αμπελον ασθενουσαν και μικραν τω μεγεθει του επιφαινεσθαι αυτην· τα κληματα αυτης επ᾿ αυτην και ριζαι αυτης υποκατω αυτης ησαν. και εγενετο εις αμπελον και εποιησεν απωρυγας και εξετεινε την αναδενδραδα αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.7| και εγενετο αετος ετερος μεγας, μεγαλοπτερυγος, πολυς ονυξι, και ιδου η αμπελος αυτη περιπεπλεγμενη προς αυτον, και ριζαι αυτης προς αυτον, και τα κληματα αυτης εξαπεστειλεν αυτω του ποτισαι αυτην συν τω βωλω της φυτειας αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.8| εις πεδιον καλον εφ᾿ υδατι πολλω αυτη πιαινεται του ποιειν βλαστους και φερειν καρπον, του ειναι εις αμπελον μεγαλην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| δια τουτο ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ει κατευθυνει; ουχι αι ριζαι της απαλοτητος αυτης και ο καρπος σαπησεται, και ξηρανθησεται παντα τα προανατελλοντα αυτης; και ουκ εν βραχιονι μεγαλω, ουδε εν λαω πολλω του εκσπασαι αυτην εκ ριζων αυτης·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| και ιδου πιαινεται· μη κατευθυνει; ουχι αμα τω αψασθαι αυτης ανεμον τον καυσωνα ξηρανθησεται; συν τω βωλω ανατολης αυτης ξηρανθησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.11| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| υιε ανθρωπου, ειπον δη προς τον οικον τον παραπικραινοντα· ουκ επιστασθε τι ην ταυτα; ειπον· οταν ελθῃ βασιλευς Βαβυλωνος επι ῾Ιερουσαλημ, και ληψεται τον βασιλεα αυτης και τους αρχοντας αυτης και αξῃ αυτους προς εαυτον εις Βαβυλωνα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| και ληψεται εκ του σπερματος της βασιλειας και διαθησεται προς αυτον διαθηκην και εισαξει αυτον εν αρα, και τους ηγεμονας της γης ληψεται 14 του γενεσθαι εις βασιλειαν ασθενη το καθολου μη επαιρεσθαι, του φυλασσειν την διαθηκην αυτου και ιστανειν αυτην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| και αποστησεται απ᾿ αυτου του εξαποστελλειν αγγελους εαυτου εις Αιγυπτον, του δουναι αυτω ιππους και λαον πολυν. ει κατευθυνει; ει διασωθησεται ο ποιων εναντια; και παραβαινων διαθηκην ει διασωθησεται; 16 ζω εγω, λεγει Κυριος, εαν μη εν ω τοπω ο βασιλευς ο βασιλευσας αυτον, ὃς ητιμωσε την αραν μου και ὃς παρεβη την διαθηκην μου, μετ᾿ αυτου εν μεσω Βαβυλωνος τελευτησει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.17| και ουκ εν δυναμει μεγαλῃ ουδε εν οχλω πολλω ποιησει προς αυτον Φαραω πολεμον, εν χαρακοβολιᾳ και εν οικοδομη βελοστασεων του εξαραι ψυχας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| και ητιμωσεν ορκωμοσιαν του παραβηναι διαθηκην, και ιδου δεδωκε την χειρα αυτου και παντα ταυτα εποιησεν αυτω· μη σωθησεται; 19 δια τουτο ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ζω εγω εαν μη την ορκωμοσιαν μου, ἣν ητιμωσε, και την διαθηκην μου, ἣν παρεβη, και δωσω αυτα εις κεφαλην αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και εκπετασω επ᾿ αυτον το δικτυον μου, και αλωσεται εν τη περιοχη αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.21| εν πασῃ παραταξει αυτου εν ρομφαιᾳ πεσουνται, και τους καταλοιπους εις παντα ανεμον διασπερω, και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος λελαληκα. — 22 Διοτι ταδε λεγει Κυριος· και ληψομαι εγω εκ των εκλεκτων της κεδρου, εκ κορυφης καρδιας αυτων αποκνιω και καταφυτευσω εγω επ᾿ ορος υψηλον·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| και κρεμασω αυτον εν ορει μετεωρω τω ᾿Ισραηλ και καταφυτευσω, και εξοισει βλαστον και ποιησει καρπον και εσται εις κεδρον μεγαλην, και αναπαυσεται υποκατω αυτου παν θηριον, και παν πετεινον υπο την σκιαν αυτου αναπαυσεται, τα κληματα αυτου αποκατασταθησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| και γνωσονται παντα τα ξυλα του πεδιου διοτι εγω Κυριος ο ταπεινων ξυλον υψηλον και υψων ξυλον ταπεινον και ξηραινων ξυλον χλωρον και αναθαλλων ξυλον ξηρον· εγω Κυριος λελαληκα και ποιησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| υιε ανθρωπου, τι υμιν η παραβολη αυτη εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ λεγοντες· οι πατερες εφαγον ομφακα και οι οδοντες των τεκνων εγομφιασαν; 3 ζω εγω, λεγει Κυριος, εαν γενηται ετι λεγομενη η παραβολη αυτη εν τω ᾿Ισραηλ·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| οτι πασαι αι ψυχαι εμαι εισιν, ὃν τροπον η ψυχη του πατρος, ουτως και η ψυχη του υιου, εμαι εισιν· η ψυχη η αμαρτανουσα, αυτη αποθανειται. — 5 ῾Ο δε ανθρωπος ὃς εσται δικαιος, ο ποιων κριμα και δικαιοσυνην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| επι των ορεων ου φαγεται και τους οφθαλμους αυτου ου μη επαρῃ προς τα ενθυμηματα οικου ᾿Ισραηλ και την γυναικα του πλησιον αυτου ου μη μιανῃ και προς γυναικα εν αφεδρω ουσαν ου προσεγγιει 7 και ανθρωπον ου μη καταδυναστευσῃ, ενεχυρασμον οφειλοντος αποδωσει και αρπαγμα ουχ αρπαται, τον αρτον αυτου τω πεινωντι δωσει και γυμνον περιβαλει 8 και το αργυριον αυτου επι τοκω ου δωσει και πλεονασμον ου ληψεται και εξ αδικιας αποστρεψει την χειρα αυτου, κριμα δικαιον ποιησει ανα μεσον ανδρος και ανα μεσον του πλησιον αυτου 9 και τοις προσταγμασι μου πεπορευται και τα δικαιωματα μου πεφυλακται του ποιησαι αυτα· δικαιος ουτος εστι, ζωη ζησεται, λεγει Κυριος. — 10 Και εαν γεννησῃ υιον λοιμον εκχεοντα αιμα και ποιουντα αμαρτηματα,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| εν τη οδω του πατρος αυτου του δικαιου ουκ επορευθη, αλλα και επι των ορεων εφαγε και την γυναικα του πλησιον αυτου εμιανε 12 και πτωχον και πενητα κατεδυναστευσε και αρπαγμα ηρπασε και ενεχυρασμον ουκ απεδωκε και εις τα ειδωλα εθετο τους οφθαλμους αυτου, ανομιαν πεποιηκε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| μετα τοκου εδωκε και πλεονασμον ελαβεν, ουτος ζωη ου ζησεται, πασας τας ανομιας ταυτας εποιησε, θανατω θανατωθησεται, το αιμα αυτου επ᾿ αυτον εσται. — 14 ᾿Εαν δε γεννησῃ υιον, και ιδῃ πασας τας αμαρτιας του πατρος αυτου, ας εποιησε, και φοβηθη και μη ποιησῃ κατ᾿ αυτας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| επι των ορεων ου βεβρωκε και τους οφθαλμους αυτου ουκ εθετο εις τα ενθυμηματα οικου ᾿Ισραηλ και την γυναικα του πλησιον αυτου ουκ εμιανε 16 και ανθρωπον ου κατεδυναστευσε και ενεχυρασμον ουκ ενεχυρασε και αρπαγμα ουχ ηρπασε, τον αρτον αυτου τω πεινωντι εδωκε και γυμνον περιεβαλε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| και απο αδικιας απεστρεψε την χειρα αυτου, τοκον ουδε πλεονασμον ουκ ελαβε, δικαιοσυνην εποιησε και εν τοις προσταγμασι μου επορευθη, ου τελευτησει εν αδικιαις πατρος αυτου, ζωη ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.18| ο δε πατηρ αυτου εαν θλιψει θλιψῃ και αρπασῃ αρπαγμα, εναντια εποιησεν εν μεσω του λαου μου και αποθανειται εν τη αδικιᾳ αυτου. — 19 Και ερειτε· τι οτι ουκ ελαβε την αδικιαν ο υιος του πατρος; οτι ο υιος δικαιοσυνην και ελεος πεποιηκε, παντα τα νομιμα μου συνετηρησε και εποιησεν αυτα· ζωη ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| η δε ψυχη η αμαρτανουσα αποθανειται· ο δε υιος ου ληψεται την αδικιαν του πατρος, ουδε ο πατηρ ληψεται την αδικιαν του υιου· δικαιοσυνη δικαιου επ᾿ αυτον εσται, και ανομια ανομου επ᾿ αυτον εσται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.21| και ο ανομος εαν αποστρεψῃ εκ πασων των ανομιων αυτου, ων εποιησε, και φυλαξηται πασας τας εντολας μου και ποιησῃ δικαιοσυνην και ελεος, ζωη ζησεται και ου μη αποθανῃ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| παντα τα παραπτωματα αυτου, οσα εποιησεν, ου μνησθησεται, εν τη δικαιοσυνῃ αυτου, ᾗ εποιησε, ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| μη θελησει θελησω τον θανατον του ανομου, λεγει Κυριος, ως το αποστρεψαι αυτον εκ της οδου της πονηρας και ζην αυτον; 24 εν δε τω αποστρεψαι δικαιον εκ της δικαιοσυνης αυτου και ποιησαι αδικιαν κατα πασας τας ανομιας, ας εποιησεν ο ανομος, πασαι αι δικαιοσυναι αυτου, ας εποιησεν, ου μη μνησθωσιν· εν τω παραπτωματι αυτου, ω παρεπεσε, και εν ταις αμαρτιαις αυτου, αις ημαρτεν, εν αυταις αποθανειται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.25| και ειπατε· ου κατευθυνει η οδος Κυριου. ακουσατε δη πας ο οικος ᾿Ισραηλ· μη η οδος μου ου κατευθυνει; ουχι η οδος υμων ου κατευθυνει; 26 εν τω αποστρεψαι τον δικαιον εκ της δικαιοσυνης αυτου και ποιησει παραπτωμα και αποθανῃ, εν τω παραπτωματι, ω εποιησεν, εν αυτω αποθανειται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.27| και εν τω αποστρεψαι ανομον απο της ανομιας αυτου, ἧς εποιησε, και ποιησει κριμα και δικαιοσυνην, ουτος την ψυχην αυτου εφυλαξε 28 και απεστρεψεν εκ πασων των ασεβειων αυτου, ων εποιησε, ζωη ζησεται, ου μη αποθανῃ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.29| και λεγουσιν ο οικος του ᾿Ισραηλ· ου κατορθοι η οδος Κυριου. μη η οδος μου ου κατορθοι, οικος ᾿Ισραηλ; ουχι η οδος υμων ου κατορθοι; 30 εκαστον κατα την οδον αυτου κρινω υμας, οικος ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος. επιστραφητε και αποστρεψατε εκ πασων των ασεβειων υμων, και ουκ εσονται υμιν εις κολασιν αδικιας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.31| απορριψατε αφ᾿ εαυτων πασας τας ασεβειας υμων, ας ησεβησατε εις εμε και ποιησατε εαυτοις καρδιαν καινην και πνευμα καινον· και ινατι αποθνησκετε, οικος ᾿Ισραηλ; 32 διοτι ου θελω τον θανατον του αποθνησκοντος, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.ΚΑΙ συ λαβε θρηνον επι τον αρχοντα του ᾿Ισραηλ 2 και ερεις· τι η μητηρ σου; σκυμνος· εν μεσω λεοντων εγενηθη, εν μεσω λεοντων επληθυνε σκυμνους αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.3| και απεπηδησεν εις των σκυμνων αυτης, λεων εγενετο και εμαθε του αρπαζειν αρπαγματα, ανθρωπους εφαγε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.4| και ηκουσαν κατ’ αυτου εθνη, εν τη διαφθορα αυτων συνεληφθη, και ηγαγον αυτον εν κημω εις γην Αιγυπτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.5| και ειδεν οτι απωσται απ’ αυτης, απωλετο η υποστασις αυτης, και ελαβεν αλλον εκ των σκυμνων αυτης, λεοντα εταξεν αυτον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.6| και ανεστρεφετο εν μεσω λεοντων, λεων εγενετο και εμαθεν αρπαζειν αρπαγματα, ανθρωπους εφαγε·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.7| και ενεμετο τω θρασει αυτου και τας πολεις αυτων εξηρημωσε και ηφανισε γην και το πληρωμα αυτης απο φωνης ωρυωματος αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.8| και εδωκαν επ’ αυτον εθνη εκ χωρων κυκλοθεν και εξεπετασαν επ’ αυτον δικτυα αυτων, εν διαφθορα αυτων συνεληφθη·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.9| και εθεντο αυτον εν κημω και εν γαλεαγρᾳ, ηλθε προς βασιλεα Βαβυλωνος, και εισηγαγεν αυτον εις φυλακην, οπως μη ακουσθη η φωνη αυτου επι τα ορη του ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.10| η μητηρ σου ως αμπελος και ως ανθος εν ροᾳ εν υδατι πεφυτευμενη, ο καρπος αυτης και ο βλαστος αυτης εγενετο εξ υδατος πολλου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.11| και εγενετο αυτη ραβδος επι φυλην ηγουμενων, και υψωθη τω μεγεθει αυτης εν μεσω στελεχων και ειδε το μεγεθος αυτης εν πληθει κληματων αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.12| και κατεκλασθη εν θυμω, επι γην ερριφη, και ανεμος ο καυσων εξηρανε τα εκλεκτα αυτης· εξεδικηθη και εξηρανθη η ραβδος ισχυος αυτης, πυρ ανηλωσεν αυτην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.13| και νυν πεφυτευκαν αυτην εν τη ερημω, εν γη ανυδρω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 19.14| και εξηλθε πυρ εκ ραβδου εκλεκτων αυτης και κατεφαγεν αυτην, και ουκ ην εν αυτη ραβδος ισχυος. φυλη εις παραβολην θρηνου εστι και εσται εις θρηνον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.ΚΑΙ εγενετο εν τω ετει τω εβδομω, εν τω πεμπτω μηνι, δεκατῃ του μηνος, ηλθον ανδρες εκ των πρεσβυτερων οικου ᾿Ισραηλ επερωτησαι τον Κυριον και εκαθισαν προ προσωπου μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.2| και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.3| υιε ανθρωπου, λαλησον προς τους πρεσβυτερους του οικου ᾿Ισραηλ και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ει επερωτησαι με υμεις ερχεσθε; ζω εγω ει αποκριθησομαι υμιν, λεγει Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.4| ει εκδικησω αυτους εκδικησει, υιε ανθρωπου, τας ανομιας των πατερων αυτων διαμαρτυραι αυτοις 5 και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· αφ’ ἧς ημερας ᾑρετισα τον οικον ᾿Ισραηλ και εγνωρισθην τω σπερματι οικου ᾿Ιακωβ και εγνωσθην αυτοις εν γη Αιγυπτου και αντελαβομην τη χειρι μου αυτων λεγων· εγω Κυριος ο Θεος υμων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.6| εν εκεινῃ τη ημερᾳ αντελαβομην τη χειρι μου αυτων του εξαγαγειν αυτους εκ γης Αιγυπτου εις την γην, ἣν ητοιμασα αυτοις, γην ρεουσαν γαλα και μελι, κηριον εστι παρα πασαν την γην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.7| και ειπα προς αυτους· εκαστος βδελυγματα των οφθαλμων αυτου απορριψατω, και εν τοις επιτηδευμασιν Αιγυπτου μη μιαινεσθε, εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.8| και απεστησαν απ’ εμου και ουκ ηθελησαν εισακουσαι μου, τα βδελυγματα των οφθαλμων αυτων ουκ απερριψαν και τα επιτηδευματα Αιγυπτου ουκ εγκατελιπον. και ειπα του εκχεαι τον θυμον μου επ’ αυτους του συντελεσαι την οργην μου εν αυτοις εν μεσω γης Αιγυπτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.9| και εποιησα οπως το ονομα μου το παραπαν μη βεβηλωθη ενωπιον των εθνων, ων αυτοι εισιν εν μεσω αυτων, εν οις εγνωσθην προς αυτους ενωπιον αυτων του εξαγαγειν αυτους εκ γης Αιγυπτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.10| και ηγαγον αυτους εις την ερημον 11 και εδωκα αυτοις τα προσταγματα μου και τα δικαιωματα μου εγνωρισα αυτοις, οσα ποιησει αυτα ανθρωπος και ζησεται εν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.12| και τα σαββατα μου εδωκα αυτοις του ειναι εις σημειον ανα μεσον εμου και ανα μεσον αυτων του γνωναι αυτους διοτι εγω Κυριος ο αγιαζων αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.13| και ειπα προς τον οικον του ᾿Ισραηλ εν τη ερημω· εν τοις προσταγμασι μου πορευεσθε· και ουκ επορευθησαν και τα δικαιωματα μου απωσαντο, α ποιησει αυτα ανθρωπος και ζησεται εν αυτοις, και τα σαββατα μου εβεβηλωσαν σφοδρα. και ειπα του εκχεαι τον θυμον μου επ’ αυτους εν τη ερημω του εξαναλωσαι αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.14| και εποιησα οπως το ονομα μου το παραπαν μη βεβηλωθη ενωπιον των εθνων, ων εξηγαγον αυτους κατ’ οφθαλμους αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.15| και εγω εξηρα την χειρα μου επ’ αυτους εν τη ερημω το παραπαν του μη εισαγαγειν αυτους εις την γην, ἣν εδωκα αυτοις, γην ρεουσαν γαλα και μελι, κηριον εστι παρα πασαν την γην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.16| ανθ’ ων τα δικαιωματα μου απωσαντο και εν τοις προσταγμασι μου ουκ επορευθησαν εν αυτοις και τα σαββατα μου εβεβηλουν και οπισω των ενθυμηματων καρδιας αυτων επορευοντο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.17| και εφεισατο ο οφθαλμος μου επ’ αυτους του εξαλειψαι αυτους και ουκ εποιησα αυτους εις συντελειαν εν τη ερημω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.18| και ειπα προς τα τεκνα αυτων εν τη ερημω· εν τοις νομιμοις των πατερων υμων μη πορευεσθε και τα δικαιωματα αυτων μη φυλασσεσθε και εν τοις επιτηδευμασιν αυτων μη συναναμισγεσθε και μη μιαινεσθε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.19| εγω Κυριος ο Θεος υμων, εν τοις προσταγμασι μου πορευεσθε και τα δικαιωματα μου φυλασσεσθε, και ποιειτε αυτα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.20| και τα σαββατα μου αγιαζετε, και εστω εις σημειον ανα μεσον εμου και υμων του γινωσκειν διοτι εγω Κυριος ο Θεος υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.21| και παρεπικραναν με και τα τεκνα αυτων, εν τοις προσταγμασι μου ουκ επορευθησαν, και τα δικαιωματα μου ουκ εφυλαξαντο του ποιειν αυτα, α ποιησει ανθρωπος και ζησεται εν αυτοις, και τα σαββατα μου εβεβηλουν. και ειπα του εκχεαι τον θυμον μου επ’ αυτους εν τη ερημω του συντελεσαι την οργην μου επ’ αυτους·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.22| και εποιησα οπως το ονομα μου το παραπαν μη βεβηλωθη ενωπιον των εθνων, ων εξηγαγον αυτους κατ’ οφθαλμους αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.23| και εξηρα την χειρα μου επ’ αυτους εν τη ερημω του διασκορπισαι αυτους εν τοις εθνεσι και διασπειραι αυτους εν ταις χωραις,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.24| ανθ’ ων τα δικαιωματα μου ουκ εποιησαν και τα προσταγματα μου απωσαντο και τα σαββατα μου εβεβηλουν, και οπισω των ενθυμηματων των πατερων αυτων ησαν οι οφθαλμοι αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.25| και εγω εδωκα αυτοις προσταγματα ου καλα και δικαιωματα, εν οις ου ζησονται εν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.26| και μιανω αυτους εν τοις δομασιν αυτων εν τω διαπορευεσθαι με παν διανοιγον μητραν, οπως αφανισω αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.27| Δια τουτο λαλησον προς τον οικον του ᾿Ισραηλ, υιε ανθρωπου, και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· εως τουτου παρωργισαν με οι πατερες υμων εν τοις παραπτωμασιν αυτων, εν οις παρεπεσον εις εμε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.28| και εισηγαγον αυτους εις την γην, ἣν ηρα την χειρα μου του δουναι αυτην αυτοις, και ειδον παντα βουνον υψηλον και παν ξυλον κατασκιον και εθυσαν εκει τοις θεοις αυτων και εταξαν εκει οσμην ευωδιας και εσπεισαν εκει τας σπονδας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.29| και ειπον προς αυτους· τι εστιν ᾿Αβαμα, οτι υμεις εισπορευεσθε εκει; και επεκαλεσαν το ονομα αυτου ᾿Αβαμα εως της σημερον ημερας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.30| δια τουτο ειπον προς τον οικον του ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος· ει εν ταις ανομιαις των πατερων υμων υμεις μιαινεσθε και οπισω των βδελυγματων αυτων υμεις εκπορνευετε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.31| και εν ταις απαρχαις των δοματων υμων, εν τοις αφορισμοις, οις υμεις μιαινεσθε εν πασι τοις ενθυμημασιν υμων εως της σημερον ημερας, και εγω αποκριθω υμιν, οικος του ᾿Ισραηλ; ζω εγω, λεγει Κυριος, ει αποκριθησομαι υμιν, και ει αναβησεται επι το πνευμα υμων τουτο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.32| και ουκ εσται ὃν τροπον υμεις λεγετε· εσομεθα ως τα εθνη και ως αι φυλαι της γης του λατρευειν ξυλοις και λιθοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.33| δια τουτο, ζω εγω, λεγει Κυριος, εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω και εν θυμω κεχυμενω βασιλευσω εφ’ υμας·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.34| και εξαξω υμας εκ των λαων και εισδεξομαι υμας εκ των χωρων, ου διεσκορπισθητε εν αυταις, εν χειρι κραταια και εν βραχιονι υψηλω και εν θυμω κεχυμενω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.35| και αξω υμας εις την ερημον των λαων, και διακριθησομαι προς υμας εκει προσωπον κατα προσωπον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.36| ὃν τροπον διεκριθην προς τους πατερας υμων εν τη ερημω της Αιγυπτου, ουτως κρινω υμας, λεγει Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.37| και διαξω υμας υπο την ραβδον μου και εισαξω υμας εν αριθμω 38 και εκλεξω εξ υμων τους ασεβεις και τους αφεστηκοτας, διοτι εκ της παροικεσιας αυτων εξαξω αυτους, και εις την γην του ᾿Ισραηλ ουκ εισελευσονται· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.39| και υμεις οικος ᾿Ισραηλ, ταδε λεγει Κυριος Κυριος· εκαστος τα επιτηδευματα αυτου εξαρατε· και μετα ταυτα ει υμεις εισακουετε μου και το ονομα μου το αγιον ου βεβηλωσετε ουκετι εν τοις δωροις υμων και εν τοις επιτηδευμασιν υμων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.40| διοτι επι του ορους του αγιου μου, επ’ ορους υψηλου, λεγει Κυριος Κυριος, εκει δουλευσουσι μοι πας οικος ᾿Ισραηλ εις τελος, και εκει προσδεξομαι και εκει επισκεψομαι τας απαρχας υμων και τας απαρχας των αφορισμων υμων εν πασι τοις αγιασμασιν υμων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.41| εν οσμη ευωδιας προσδεξομαι υμας εν τω εξαγαγειν με υμας εκ των λαων και εισδεχεσθαι υμας εκ των χωρων, εν αις διεσκορπισθητε εν αυταις, και αγιασθησομαι εν υμιν κατ’ οφθαλμους των λαων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.42| και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος εν τω εισαγαγειν με υμας εις την γην του ᾿Ισραηλ, εις την γην, εις ἣν ηρα την χειρα μου του δουναι αυτην τοις πατρασιν υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.43| και μνησθησεσθε εκει τας οδους υμων και τα επιτηδευματα υμων, εν οις εμιαινεσθε εν αυτοις, και κοψεσθε τα προσωπα υμων εν πασαις ταις κακιαις υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.44| και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος εν τω ποιησαι με ουτως υμιν, οπως το ονομα μου μη βεβηλωθη κατα τας οδους υμων τας κακας και κατα τα επιτηδευματα υμων τα διεφθαρμενα, λεγει Κυριος. (Μασ. ΚΑ´ 1).<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.45| και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.46| υιε ανθρωπου, στηρισον το προσωπον σου επι Θαιμαν και επιβλεψον επι Δαρομ και προφητευσον επι δρυμον ηγουμενον Ναγεβ 47 και ερεις τω δρυμω Ναγεβ· ακουε λογον Κυριου· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω αναπτω εν σοι πυρ, και καταφαγεται εν σοι παν ξυλον χλωρον και παν ξυλον ξηρον, ου σβεσθησεται η φλοξ η εξαφθεισα, και κατακαυθησεται εν αυτη παν προσωπον απο απηλιωτου εως βορρα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.48| και επιγνωσεται πασα σαρξ οτι εγω Κυριος εξεκαυσα αυτο και ου σβεσθησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20.49| και ειπα· μηδαμως Κυριε Κυριε· αυτοι λεγουσι προς με· ουχι παραβολη εστι λεγομενη αυτη;<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.2| δια τουτο προφητευσον, υιε ανθρωπου, και στηρισον το προσωπον σου επι ῾Ιερουσαλημ και επιβλεψον επι τα αγια αυτων και προφητευσεις επι την γην του ᾿Ισραηλ 3 και ερεις προς την γην του ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω προς σε και εκσπασω το εγχειριδιον μου εκ του κολεου αυτου και εξολοθρευσω εκ σου ανομον και αδικον·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.4| ανθ’ ων εξολοθρευσω εκ σου αδικον και ανομον, ουτως εξελευσεται το εγχειριδιον μου εκ του κολεου αυτου επι πασαν σαρκα απο απηλιωτου εως βορρα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.5| και επιγνωσεται πασα σαρξ διοτι εγω Κυριος εξεσπασα το εγχειριδιον μου εκ του κολεου αυτου και ουκ αποστρεψει ουκετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.6| και συ υιε ανθρωπου, καταστεναξον εν συντριβη οσφυος σου και εν οδυναις στεναξεις κατ’ οφθαλμους αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.7| και εσται εαν ειπωσι προς σε· ενεκα τινος συ στεναζεις; και ερεις· επι τη αγγελιᾳ, διοτι ερχεται, και θραυσθησεται πασα καρδια, και πασαι χειρες παραλυθησονται, και εκψυξει πασα σαρξ και παν πνευμα, και παντες μηροι μολυνθησονται υγρασιᾳ· ιδου ερχεται και εσται λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.8| και εγενετο λογος Κυριου προς με, λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.9| υιε ανθρωπου, προφητευσον και ερεις· ταδε λεγει Κυριος· ειπον· ρομφαια ρομφαια, οξυνου και θυμωθητι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.10| οπως σφαξῃς σφαγια, οξυνου οπως γενῃ εις στιλβωσιν, ετοιμη εις παραλυσιν, σφαζε, εξουδενει, απωθου παν ξυλον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.11| και εδωκεν αυτην ετοιμην του κρατειν χειρα αυτου· εξηκονηθη η ρομφαια, εστιν ετοιμη του δουναι αυτην εις χειρα αποκεντουντος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.12| ανακραγε και ολολυξον, υιε ανθρωπου, οτι αυτη εγενετο εν τω λαω μου, αυτη εν πασι τοις αφηγουμενοις του ᾿Ισραηλ· παροικησουσιν επι ρομφαιᾳ, εγενετο εν τω λαω μου. δια τουτο κροτησον επι την χειρα σου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.13| οτι δεδικαιωται· και τι ει και φυλη απωσθη; ουκ εσται, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.14| και συ, υιε ανθρωπου, προφητευσον και κροτησον χειρα επι χειρα και διπλασιασον ρομφαιαν· η τριτη ρομφαια τραυματιων εστι, ρομφαια τραυματιων η μεγαλη και εκστησει αυτους,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.15| οπως θραυσθη η καρδια και πληθυνθωσιν οι ασθενουντες επι πασαν πυλην αυτων· παραδεδονται εις σφαγια ρομφαιας, ευ γεγονεν εις σφαγην, ευ γεγονεν εις στιλβωσιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.16| και διαπορευου, οξυνου, εκ δεξιων και εξ ευωνυμων, ου ἂν το προσωπον σου εξεγειρηται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.17| και εγω δε κροτησω χειρα μου προς χειρα μου και αναφησω τον θυμον μου· εγω Κυριος λελαληκα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.18| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.19| και συ υιε ανθρωπου, διαταξον σεαυτω δυο οδους 20 του εισελθειν ρομφαιαν βασιλεως Βαβυλωνος· εκ χωρας μιας εξελευσονται αι δυο, και χειρ εν αρχη οδου πολεως, επ’ αρχης οδου διαταξεις του εισελθειν ρομφαιαν επι Ραββαθ υιων ᾿Αμμων και επι την ᾿Ιουδαιαν και επι ῾Ιερουσαλημ εν μεσω αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.21| διοτι στησεται βασιλευς Βαβυλωνος επι την αρχαιαν οδον, επ’ αρχης των δυο οδων, του μαντευσασθαι μαντειαν, του αναβρασαι ραβδον και επερωτησαι εν τοις γλυπτοις και κατασκοπησασθαι εκ δεξιων αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.22| εγενετο το μαντειον επι ῾Ιερουσαλημ του βαλειν χαρακα, του διανοιξαι στομα εν βοη, υψωσαι φωνην μετα κραυγης, του βαλειν χαρακα επι τας πυλας αυτης και βαλειν χωμα και οικοδομησαι βελοστασεις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.23| και αυτος αυτοις ως μαντευομενος μαντειαν ενωπιον αυτων και αυτος αναμιμνησκων αδικιας αυτου μνησθηναι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.24| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων ανεμνησατε τας αδικιας υμων, εν τω αποκαλυφθηναι τας ασεβειας υμων, του οραθηναι αμαρτιας υμων εν πασαις ταις ασεβειαις υμων και εν τοις επιτηδευμασιν υμων, ανθ’ ανεμνησατε, εν τουτοις αλωσεσθε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.25| και συ, βεβηλε, ανομε, αφηγουμενε του ᾿Ισραηλ, ου ηκει η ημερα, εν καιρω αδικιας περας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.26| ταδε λεγει Κυριος· αφειλου την κιδαριν και επεθου τον στεφανον· αυτη ου τοιαυτη εσται· εταπεινωσας το υψηλον και υψωσας το ταπεινον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.27| αδικιαν αδικιαν θησομαι αυτην, ουδ’ αυτη τοιαυτη εσται, εως ου ελθῃ ω καθηκει, και παραδωσω αυτω. — 28 Και συ υιε ανθρωπου, προφητευσον, και ερεις· ταδε λεγει Κυριος προς τους υιους ᾿Αμμων και προς τον ονειδισμον αυτων και ερεις· ρομφαια ρομφαια εσπασμενη εις σφαγια και εσπασμενη εις συντελειαν, εγειρου οπως στιλβῃς 29 εν τη ορασει σου τη ματαιᾳ και εν τω μαντευεσθαι σε ψευδη, του παραδουναι σε επι τραχηλους τραυματιων ανομων, ων ηκει η ημερα, εν καιρω αδικιας περας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.30| αποστρεφε, μη καταλυσῃς εν τω τοπω τουτω, ω γεγεννησαι· εν τη γη τη ιδιᾳ σου κρινω σε 31 και εκχεω επι σε οργην μου, εν πυρι οργης μου εμφυσησω επι σε και παραδωσω σε εις χειρας ανδρων βαρβαρων τεκταινοντων διαφθοραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 21.32| εν πυρι εσῃ καταβρωμα, το αιμα σου εσται εν μεσω της γης σου· ου μη γενηται σου μνεια, διοτι εγω Κυριος λελαληκα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.2| και συ υιε ανθρωπου, ει κρινεις την πολιν των αιματων; και παραδειξον αυτη πασας τας ανομιας αυτης 3 και ερεις· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ω πολις εκχεουσα αιματα εν μεσω αυτης του ελθειν καιρον αυτης και ποιουσα ενθυμηματα καθ’ εαυτης, του μιαινειν αυτην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.4| εν τοις αιμασιν αυτων, οις εξεχεας, παραπεπτωκας και εν τοις ενθυμημασι σου, οις εποιεις, εμιαινου, και ηγγισας τας ημερας σου και ηγαγες καιρον ετων σου. δια τουτο δεδωκα σε εις ονειδισμον τοις εθνεσι, και εις εμπαιγμον πασαις ταις χωραις 5 ταις εγγιζουσαις προς σε και ταις μακραν απεχουσαις απο σου, και εμπαιξονται εν σοι· ακαθαρτος η ονομαστη και πολλη εν ταις ανομιαις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.6| ιδου οι αφηγουμενοι οικου ᾿Ισραηλ, εκαστος προς τους συγγενεις αυτου συνανεφυροντο εν σοι, οπως εκχεωσιν αιμα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.7| πατερα και μητερα εκακολογουν εν σοι, και προς τον προσηλυτον ανεστρεφοντο εν αδικιαις εν σοι, ορφανον και χηραν κατεδυναστευον εν σοι·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.8| και τα αγια μου εξουθενουν και τα σαββατα μου εβεβηλουν εν σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.9| ανδρες λῃσται ησαν εν σοι, οπως εκχεωσιν εν σοι αιμα, και επι των ορεων ησθιον εν σοι, ανοσια εποιουν εν μεσω σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.10| αισχυνην πατρος απεκαλυψαν εν σοι και εν ακαθαρσιαις αποκαθημενην εταπεινουν εν σοι·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.11| εκαστος την γυναικα του πλησιον αυτου ηνομουσαν, και εκαστος την νυμφην αυτου εμιαινεν εν ασεβειᾳ, και εκαστος την αδελφην αυτου θυγατερα του πατρος αυτου εταπεινουν εν σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.12| δωρα ελαμβανοσαν εν σοι, οπως εκχεωσιν αιμα, τοκον και πλεονασμον ελαμβανοσαν εν σοι· και συνετελεσω συντελειαν κακιας σου την εν καταδυναστειᾳ, εμου δε επελαθου, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.13| εαν δε παταξω χειρα μου προς χειρα μου εφ’ οις συντετελεσαι, οις εποιησας, και επι τοις αιμασι σου τοις γεγενημενοις εν μεσω σου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.14| ει υποστησεται η καρδια σου; ει κρατησουσιν αι χειρες σου εν ταις ημεραις, αις εγω ποιω εν σοι; εγω Κυριος λελαληκα και ποιησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.15| και διασκορπιω σε εν τοις εθνεσι και διασπερω σε εν ταις χωραις, και εκλειψει η ακαθαρσια σου εκ σου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.16| και κατακληρονομησω εν σοι κατ’ οφθαλμους των εθνων· και γνωσεσθε διοτι εγω Κυριος. — 17 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.18| υιε ανθρωπου, ιδου γεγονασι μοι ο οικος ᾿Ισραηλ αναμεμειγμενοι παντες χαλκω και σιδηρω και κασσιτερω και μολιβω, εν μεσω αργυριου αναμεμειγμενος εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.19| δια τουτο ειπον· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ανθ’ ων εγενεσθε εις συγκρασιν μιαν, δια τουτο εγω εισδεχομαι υμας εις μεσον ῾Ιερουσαλημ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.20| καθως εισδεχεται αργυρος και χαλκος και σιδηρος και κασσιτερος και μολιβος εις μεσον καμινου του εκφυσησαι εις αυτο πυρ του χωνευθηναι, ουτως εισδεξομαι εν οργη μου και συναξω και χωνευσω υμας 21 και εκφυσησω εφ’ υμας εν πυρι οργης μου, και χωνευθησεσθε εν μεσω αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.22| ὃν τροπον χωνευεται αργυριον εν μεσω καμινου, ουτως χωνευθυσεσθε εν μεσω αυτης· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος εξεχεα τον θυμον μου εφ’ υμας. — 23 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.24| υιε ανθρωπου, ειπον αυτη· συ ει γη η ου βρεχομενη, ουδε υετος εγενετο επι σε εν ημερᾳ οργης·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.25| ἧς οι αφηγουμενοι εν μεσω αυτης ως λεοντες ωρυομενοι αρπαζοντες αρπαγματα, ψυχας κατεσθιοντες εν δυναστειᾳ, και τιμας λαμβανοντες εν αδικιᾳ, και αι χηραι σου επληθυνθησαν εν μεσω σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.26| και οι ιερεις αυτης ηθετησαν νομον μου και εβεβηλουν τα αγια μου· αναμεσον αγιου και βεβηλου ου διεστελλον και αναμεσον ακαθαρτου και του καθαρου ου διεστελλον και απο των σαββατων μου παρεκαλυπτον τους οφθαλμους αυτων, και εβεβηλουμην εν μεσω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.27| οι αρχοντες αυτης εν μεσω αυτης ως λυκοι αρπαζοντες αρπαγματα του εκχεαι αιμα, οπως πλεονεξιᾳ πλεονεκτωσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.28| και οι προφηται αυτης αλειφοντες αυτους πεσουνται, ορωντες ματαια, μαντευομενοι ψευδη, λεγοντες· ταδε λεγει Κυριος, και Κυριος ουκ ελαλησε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.29| λαον της γης εκπιεζουντες αδικιᾳ και διαρπαζοντες αρπαγματα, πτωχον και πενητα καταδυναστευοντες και προς τον προσηλυτον ουκ αναστρεφομενοι μετα κριματος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.30| και εζητουν εξ αυτων ανδρα αναστρεφομενον ορθως και εστωτα προ προσωπου μου ολοσχερως εν τω καιρω της γης του μη εις τελος εξαλειψαι αυτην, και ουχ ευρον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22.31| και εξεχεα επ’ αυτην θυμον μου εν πυρι οργης μου του συντελεσαι· τας οδους αυτων εις κεφαλας αυτων δεδωκα, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.2| υιε ανθρωπου, δυο γυναικες ησαν θυγατερες μητρος μιας 3 και εξεπορνευσαν εν Αιγυπτω εν τη νεοτητι αυτων· εκει επεσον οι μαστοι αυτων, εκει διεπαρθενευθησαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.4| και τα ονοματα αυτων ην ᾿Οολα η πρεσβυτερα και ᾿Οολιβα η αδελφη αυτης. και εγενοντο μοι και ετεκον υιους και θυγατερας, και τα ονοματα αυτων· Σαμαρεια ην ᾿Οολα και ῾Ιερουσαλημ ην ᾿Οολιβα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.5| και εξεπορνευσεν η ᾿Οολα απ’ εμου και επεθετο επι τους εραστας αυτης, επι τους ᾿Ασσυριους τους εγγιζοντας αυτη,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.6| ενδεδυκοτας υακινθινα, ηγουμενους και στρατηγους· νεανισκοι και επιλεκτοι παντες, ιππεις ιππαζομενοι εφ’ ιππων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.7| και εδωκε την πορνειαν αυτης επ’ αυτους· επιλεκτοι υιοι ᾿Ασσυριων παντες, και επι παντας, ους επεθετο, εν πασι τοις ενθυμημασιν αυτοις εμιαινετο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.8| και την πορνειαν αυτης εξ Αιγυπτου ουκ εγκατελιπεν, οτι μετ’ αυτης εκοιμωντο εν νεοτητι αυτης, και αυτοι διεπαρθενευσαν αυτην και εξεχεαν την πορνειαν αυτων επ’ αυτην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.9| δια τουτο παρεδωκα αυτην εις χειρας των εραστων αυτης, εις χειρας υιων ᾿Ασσυριων, εφ’ ους επετιθετο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.10| αυτοι απεκαλυψαν την αισχυνην αυτης, υιους και θυγατερας αυτης ελαβον και αυτην εν ρομφαιᾳ απεκτειναν. και εγενετο λαλημα εις γυναικας, και εποιησαν εκδικησεις εν αυτη εις τας θυγατερας. — 11 Και ειδεν η αδελφη αυτης ᾿Οολιβα και διεφθειρε την επιθεσιν αυτης υπερ αυτην και την πορνειαν αυτης υπερ την πορνειαν της αδελφης αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.12| επι τους υιους των ᾿Ασσυριων επεθετο, ηγουμενους και στρατηγους τους εγγυς αυτης ενδεδυκοτας ευπαρυφα, ιππεις ιππαζομενους εφ’ ιππων· νεανισκοι επιλεκτοι παντες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.13| και ειδον οτι μεμιανται· οδος μια των δυο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.14| και προσεθετο προς την πορνειαν αυτης και ειδεν ανδρας εζωγραφημενους επι του τοιχου, εικονας Χαλδαιων, εζωγραφημενους εν γραφιδι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.15| εζωσμενους ποικιλματα επι τας οσφυας αυτων, και τιαραι βαπται επι των κεφαλων αυτων, οψις τρισση παντων, ομοιωμα υιων Χαλδαιων, γης πατριδος αυτων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.16| και επεθετο επ’ αυτους τη ορασει οφθαλμων αυτης και εξαπεστειλεν αγγελους προς αυτους εις γην Χαλδαιων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.17| και ηλθοσαν προς αυτην υιοι Βαβυλωνος εις κοιτην καταλυοντων και εμιαινον αυτην εν τη πορνειᾳ αυτης, και εμιανθη εν αυτοις· και απεστη η ψυχη αυτης απ’ αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.18| και απεκαλυψε την πορνειαν αυτης και απεκαλυψεν αισχυνην αυτης, και απεστη η ψυχη μου απ’ αυτης, ὃν τροπον απεστη η ψυχη μου απο της αδελφης αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.19| και επληθυνας την πορνειαν σου του αναμνησαι ημεραν νεοτητος σου, εν αις επορνευσας εν Αιγυπτω,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.20| και επεθου επι τους Χαλδαιους, ων ως ονων αι σαρκες αυτων και αιδοια ιππων τα αιδοια αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.21| και επεσκεψω την ανομιαν νεοτητος σου, α εποιεις εν Αιγυπτω εν τω καταλυματι σου, ου οι μαστοι νεοτητος σου. — 22 Δια τουτο ᾿Οολιβα, ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εξεγειρω τους εραστας σου επι σε, αφ’ ων απεστη η ψυχη σου απ’ αυτων, και επαξω αυτους επι σε κυκλοθεν,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.23| υιους Βαβυλωνος και παντας τους Χαλδαιους, Φακουδ και Σουε και Κουε και παντας υιους ᾿Ασσυριων μετ’ αυτων, νεανισκους επιλεκτους, ηγεμονας και στρατηγους παντας, τρισσους και ονομαστους ιππευοντας εφ’ ιππων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.24| και παντες ηξουσιν επι σε απο βορρα, αρματα και τροχοι μετ’ οχλου λαων, θυρεοι και πελται, και βαλουσι φυλακην επι σε κυκλω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.25| και δωσω προ προσωπου αυτων κριμα, και εκδικησουσι σε εν τοις κριμασιν αυτων. και δωσω τον ζηλον μου εν σοι, και ποιησουσι μετα σου εν οργη θυμου· μυκτηρα σου και ωτα σου αφελουσι και τους καταλοιπους σου εν ρομφαιᾳ καταβαλουσιν. αυτοι υιους σου και θυγατερας σου ληψονται, και τους καταλοιπους σου πυρ καταφαγεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.26| και εκδυσουσι σε τον ιματισμον σου και ληψονται τα σκευη της καυχησεως σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.27| και αποστρεψω τας ασεβειας σου εκ σου και την πορνειαν σου εκ γης Αιγυπτου, και ου μη αρῃς τους οφθαλμους σου επ’ αυτους, και Αιγυπτου ου μη μνησθης ουκετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.28| διοτι ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω παραδιδωμι σε εις χειρας ων μισεις, αφ’ ων απεστη η ψυχη σου απ’ αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.29| και ποιησουσιν εν σοι εν μισει και ληψονται παντας τους πονους σου και τους μοχθους σου, και εσῃ γυμνη και αισχυνουσα, και αποκαλυφθησεται αισχυνη πορνειας σου και ασεβεια σου. και η πορνεια σου 30 εποιησε ταυτα σοι εν τω εκπορνευσαι σε οπισω εθνων και εμιαινου εν τοις ενθυμημασιν αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.31| εν τη οδω της αδελφης σου επορευθης, και δωσω το ποτηριον αυτης εις χειρας σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.32| ταδε λεγει Κυριος· το ποτηριον της αδελφης σου πιεσαι, το βαθυ και το πλατυ, το πλεοναζον του συντελεσαι μεθην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.33| και εκλυσεως πλησθησῃ· και το ποτηριον αφανισμου, ποτηριον αδελφης σου Σαμαρειας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.34| και πιεσαι αυτο· και τας εορτας και τας νουμηνιας αυτης αποστρεψω· διοτι εγω λελαληκα, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.35| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων επελαθου μου και απερριψας με οπισω του σωματος σου, και συ λαβε την ασεβειαν σου και την πορνειαν σου. — 36 Και ειπε Κυριος προς με· υιε ανθρωπου, ου κρινεις την ᾿Οολαν και την ᾿Οολιβαν, και αναγγελεις αυταις τας ανομιας αυτων; 37 οτι εμοιχωντο, και αιμα εν χερσιν αυτων· τα ενθυμηματα αυτων εμοιχωντο, και τα τεκνα αυτων, α εγεννησαν μοι, διηγαγον αυτοις δι’ εμπυρων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.38| εως και ταυτα εποιησαν μοι· τα αγια μου εμιαινον και τα σαββατα μου εβεβηλουν·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.39| και εν τω σφαζειν αυτους τα τεκνα αυτων τοις ειδωλοις αυτων και εισεπορευοντο εις τα αγια μου του βεβηλουν αυτα· και οτι ουτως εποιουν εν μεσω του οικου μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.40| και οτι τοις ανδρασι τοις ερχομενοις μακροθεν, οις αγγελους εξαπεστειλαν προς αυτους, και αμα τω ερχεσθαι αυτους ευθυς ελουου και εστιβιζου τους οφθαλμους σου και εκοσμου κοσμω 41 και εκαθου επι κλινης εστρωμενης, και τραπεζα κεκοσμημενη προ προσωπου αυτης, και το θυμιαμα και το ελαιον μου ευφραινοντο εν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.42| και φωνην αρμονιας ανεκρουοντο, και προς ανδρας εκ πληθους ανθρωπων ηκοντας εκ της ερημου, και εδιδοσαν ψελλια επι τας χειρας αυτων και στεφανον καυχησεως επι τας κεφαλας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.43| και ειπα· ουκ εν τουτοις μοιχευουσι; και εργα πορνης και αυτη εξεπορνευσε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.44| και εισεπορευοντο προς αυτην, ὃν τροπον εισπορευονται προς γυναικα πορνην, ουτως εισεπορευοντο προς ᾿Οολαν και προς ᾿Οολιβαν του ποιησαι ανομιαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.45| και ανδρες δικαιοι αυτοι και εκδικησουσιν αυτας εκδικησει μοιχαλιδος και εκδικησει αιματος, οτι μοιχαλιδες εισι, και αιμα εν χερσιν αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.46| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· αναγαγε επ’ αυτας οχλον και δος εν αυταις ταραχην και διαρπαγην 47 και λιθοβολησον επ’ αυτας λιθοις οχλων και κατακεντει αυτας εν τοις ξιφεσιν αυτων· υιους αυτων και θυγατερας αυτων αποκτενουσι και τους οικους αυτων εμπρησουσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.48| και αποστρεψω ασεβειαν εκ της γης, και παιδευθησονται πασαι αι γυναικες και ου μη ποιησουσι κατα τας ασεβειας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23.49| και δοθησεται η ασεβεια υμων εφ’ υμας, και τας αμαρτιας των ενθυμηματων υμων ληψεσθε· και γνωσεσθε διοτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με εν τω ετει τω ενατω, εν τω μηνι τω δεκατω, δεκατῃ του μηνος, λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.2| υιε ανθρωπου, γραψον σεαυτω εις ημεραν απο της ημερας ταυτης, αφ’ ἧς απηρεισατο βασιλευς Βαβυλωνος επι ῾Ιερουσαλημ, απο της ημερας της σημερον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.3| και ειπον επι τον οικον τον παραπικραινοντα παραβολην και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· επιστησον τον λεβητα και εγχεον εις αυτον υδωρ 4 και εμβαλε εις αυτον τα διχοτομηματα, παν διχοτομημα καλον, σκελος και ωμον εκσεσαρκισμενα απο των οστων 5 εξ επιλεκτων κτηνων ειλημμενων και υποκαιε τα οστα υποκατω αυτων· εζεσεν εζεσε, και ηψηται τα οστα αυτης εν μεσω αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.6| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ω πολις αιματων, λεβης εν ω εστιν ιος εν αυτω, και ο ιος ουκ εξηλθεν εξ αυτης· κατα μελος αυτης εξηνεγκεν, ουκ επεσεν επ’ αυτην κληρος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.7| οτι αιμα αυτης εν μεσω αυτης εστιν, επι λεωπετριαν τεταχα αυτο. ουκ εκκεχυκα αυτο επι την γην του καλυψαι επ’ αυτο γην·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.8| του αναβηναι θυμον εις εκδικησιν εκδικηθηναι δεδωκα το αιμα αυτης επι λεωπετριαν του μη καλυψαι αυτο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.9| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· καγω μεγαλυνω τον δαλον 10 και πληθυνω τα ξυλα και ανακαυσω το πυρ, οπως τακη τα κρεα και ελαττωθη ο ζωμος 11 και στη επι τους ανθρακας, οπως προσκαυθη και θερμανθη ο χαλκος αυτης και τακη εν μεσω ακαθαρσιας αυτης, και εκλιπῃ ο ιος αυτης,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.12| και ου μη εξελθῃ εξ αυτης πολυς ο ιος αυτης, καταισχυνθησεται ο ιος αυτης,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.13| ανθ’ ων εμιαινου συ. και τι εαν μη καθαρισθης ετι, εως ου εμπλησω τον θυμον μου; 14 εγω Κυριος λελαληκα, και ηξει, και ποιησω, ου διαστελω ουδε μη ελεησω· κατα τας οδους σου, και κατα τα ενθυμηματα σου κρινω σε, λεγει Κυριος. δια τουτο εγω κρινω σε κατα τα αιματα σου και κατα τα ενθυμηματα σου κρινω σε, η ακαθαρτος, η ονομαστη και πολλη του παραπικραινειν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.15| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.16| υιε ανθρωπου, ιδου εγω λαμβανω εκ σου τα επιθυμηματα των οφθαλμων σου εν παραταξει· ου μη κοπης ουδ’ ου μη κλαυσθης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.17| στεναγμος αιματος, οσφυος, πενθους εστιν· ουκ εσται το τριχωμα σου συμπεπλεγμενον επι σε και τα υποδηματα σου εν τοις ποσι σου, ου μη παρακληθης εν χειλεσιν αυτων και αρτον ανδρων ου μη φαγῃς.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.18| και ελαλησα προς τον λαον το πρωΐ, ὃν τροπον ενετειλατο μοι, και απεθανεν η γυνη μου εσπερας, και εποιησα το πρωΐ ὃν τροπον επεταγη μοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.19| και ειπε προς με ο λαος· ουκ αναγγελεις ημιν τι εστι ταυτα, α συ ποιεις; 20 και ειπα προς αυτους· λογος Κυριου εγενετο προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.21| ειπον προς τον οικον του ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω βεβηλω τα αγια μου, φρυαγμα ισχυος υμων, επιθυμηματα οφθαλμων υμων, και υπερ ων φειδονται αι ψυχαι υμων· και οι υιοι υμων και αι θυγατερες υμων, ους εγκατελιπετε, εν ρομφαιᾳ πεσουνται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.22| και ποιησετε ὃν τροπον πεποιηκα· απο στοματος αυτων ου παρακληθησεσθε και αρτον ανδρων ου φαγεσθε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.23| και αι κομαι υμων επι της κεφαλης υμων, και τα υποδηματα υμων εν τοις ποσιν υμων· ουτε μη κοψησθε ουτε μη κλαυσητε, και εντακησεσθε εν ταις αδικιαις υμων και παρακαλεσετε εκαστος τον αδελφον αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.24| και εσται ᾿Ιεζεκιηλ υμιν εις τερας· κατα παντα, οσα εποιησα, ποιησετε, οταν ελθῃ ταυτα· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος. — 25 Και συ υιε ανθρωπου, ουχι εν τη ημερᾳ, οταν λαμβανων την ισχυν παρ’ αυτων, την επαρσιν της καυχησεως αυτων, τα επιθυμηματα οφθαλμων αυτων και την επαρσιν ψυχης αυτων, υιους αυτων και θυγατερας αυτων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24.26| εν τη ημερᾳ εκεινῃ ηξει ο ανασωζομενος προς σε του αναγγειλαι σοι εις τα ωτα; 27 εν τη ημερᾳ εκεινῃ διανοιχθησεται το στομα σου προς τον ανασωζομενον και λαλησεις και ου μη αποκωφωθης ουκετι· και εσῃ αυτοις εις τερας, και επιγνωσονται διοτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.2| υιε ανθρωπου, στηρισον το προσωπον σου επι τους υιους ᾿Αμμων και προφητευσον επ’ αυτους 3 και ερεις τοις υιοις ᾿Αμμων· ακουσατε λογον Κυριου· ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων επεχαρητε επι τα αγια μου, οτι εβεβηλωθη, και επι την γην του ᾿Ισραηλ, οτι ηφανισθη, και επι τον οικον του ᾿Ιουδα, οτι επορευθησαν εν αιχμαλωσιᾳ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.4| δια τουτο ιδου εγω παραδιδωμι υμας τοις υιοις Κεδεμ εις κληρονομιαν, και κατασκηνωσουσιν εν τη απαρτιᾳ αυτων εν σοι και δωσουσιν εν σοι τα σκηνωματα αυτων· αυτοι φαγονται τους καρπους σου, και αυτοι πιονται την πιοτητα σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.5| και δωσω την πολιν του ᾿Αμμων εις νομας καμηλων και τους υιους ᾿Αμμων εις νομην προβατων· και επιγνωσεσθε διοτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.6| διοτι ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων εκροτησας την χειρα σου και εψοφησας τω ποδι σου και επεχαρας εκ ψυχης σου επι την γην του ᾿Ισραηλ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.7| δια τουτο εκτενω την χειρα μου επι σε και δωσω σε εις διαρπαγην εν τοις εθνεσι και εξολοθρευσω σε εκ των λαων και απολω σε εκ των χωρων απωλειᾳ· και επιγνωσῃ διοτι εγω Κυριος. — 8 Ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων ειπε Μωαβ· ιδου ὃν τροπον παντα τα εθνη οικος ᾿Ισραηλ και ᾿Ιουδα,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.9| δια τουτο ιδου εγω παραλυω τον ωμον Μωαβ απο πολεων ακρωτηριων αυτου, εκλεκτην γην, οικον ᾿Ασιμουθ επανω πηγης πολεως παραθαλασσιας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.10| τοις υιοις Κεδεμ επι τους υιους ᾿Αμμων δεδωκα αυτους εις κληρονομιαν, οπως μη μνεια γενηται των υιων ᾿Αμμων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.11| και εις Μωαβ ποιησω εκδικησιν, και επιγνωσονται διοτι εγω Κυριος. — 12 Ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων εποιησεν η ᾿Ιδουμαια εν τω εκδικησαι αυτους εκδικησιν εις τον οικον ᾿Ιουδα και εμνησικακησαν και εξεδικησαν δικην,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.13| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· και εκτενω την χειρα μου επι την ᾿Ιδουμαιαν και εξολοθρευσω εξ αυτης ανθρωπον και κτηνος και θησομαι αυτην ερημον, και εκ Θαιμαν διωκομενοι εν ρομφαιᾳ πεσουνται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.14| και δωσω εκδικησιν μου επι την ᾿Ιδουμαιαν εν χειρι λαου μου ᾿Ισραηλ, και ποιησουσιν εν τη ᾿Ιδουμαιᾳ κατα την οργην μου και κατα τον θυμον μου· και επιγνωσονται την εκδικησιν μου, λεγει Κυριος. — 15 Δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων εποιησαν οι αλλοφυλοι εν εκδικησει και εξανεστησαν εκδικησιν επιχαιροντες εκ ψυχης του εξαλειψαι εως ενος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.16| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εκτεινω την χειρα μου επι τους αλλοφυλους και εξολοθρευσω Κρητας και απολω τους καταλοιπους τους κατοικουντας την παραλιαν·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 25.17| και ποιησω εν αυτοις εκδικησεις μεγαλας, και επιγνωσονται διοτι εγω Κυριος εν τω δουναι την εκδικησιν μου επ’ αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.ΚΑΙ εγενηθη εν τω ενδεκατω ετει, μια του μηνος, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.2| υιε ανθρωπου, ανθ’ ων ειπε Σορ επι ῾Ιερουσαλημ· ευγε, συνετριβη, απολωλε τα εθνη, επεστραφη προς με, η πληρης ηρημωται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.3| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επι σε, Σορ, και αναξω επι σε εθνη πολλα, ως αναβαινει η θαλασσα τοις κυμασιν αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.4| και καταβαλουσι τα τειχη Σορ και καταβαλουσι τους πυργους σου, και λικμησω τον χουν αυτης απ’ αυτης και δωσω αυτην εις λεωπετριαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.5| ψυγμος σαγηνων εσται εν μεσω θαλασσης, οτι εγω λελαληκα, λεγει Κυριος· και εσται εις προνομην τοις εθνεσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.6| και αι θυγατερες αυτης αι εν τω πεδιω μαχαιρᾳ αναιρεθησονται, και γνωσονται οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.7| οτι ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επαγω επι σε, Σορ, τον Ναβουχοδονοσορ βασιλεα Βαβυλωνος απο του βορρα (βασιλευς βασιλεων εστι) μεθ’ ιππων και αρματων και ιππεων και συναγωγης εθνων πολλων σφοδρα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.8| ουτος τας θυγατερας σου τας εν τω πεδιω μαχαιρᾳ ανελει και δωσει επι σε προφυλακην και περιοικοδομησει και ποιησει επι σε κυκλω χαρακα και περιστασιν οπλων και τας λογχας αυτου απεναντι σου δωσει·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.9| τα τειχη σου και τους πυργους σου καταβαλει εν ταις μαχαιραις αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.10| απο του πληθους των ιππων αυτου κατακαλυψει σε ο κονιορτος αυτων, και απο της φωνης των ιππεων αυτου και των τροχων των αρματων αυτου σεισθησεται τα τειχη σου εισπορευομενου αυτου τας πυλας σου, ως εισπορευομενος εις πολιν εκ πεδιου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.11| εν ταις οπλαις των ιππων αυτου καταπατησουσι σου πασας τας πλατειας· τον λαον σου μαχαιρᾳ ανελει και την υποστασιν της ισχυος σου επι την γην καταξει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.12| και προνομευσει την δυναμιν σου και σκυλευσει τα υπαρχοντα σου και καταβαλει τα τειχη σου και τους οικους σου τους επιθυμητους καθελει, και τους λιθους σου και τα ξυλα σου και τον χουν σου εις μεσον της θαλασσης σου εμβαλει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.13| και καταλυσει το πληθος των μουσικων σου, και η φωνη των ψαλτηριων σου ου μη ακουσθη ετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.14| και δωσω σε εις λεωπετριαν, ψυγμος σαγηνων εσῃ, ου μη οικοδομηθης ετι, οτι εγω Κυριος ελαλησα, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.15| διοτι ταδε λεγει Κυριος Κυριος τη Σορ· ουκ απο φωνης της πτωσεως σου εν τω στεναξαι τραυματιας, εν τω σπασαι μαχαιραν εν μεσω σου σεισθησονται αι νησοι; 16 και καταβησονται απο των θρονων αυτων παντες οι αρχοντες εκ των εθνων της θαλασσης και αφελουνται τας μιτρας απο των κεφαλων αυτων και τον ιματισμον τον ποικιλον αυτων εκδυσονται. εκστασει εκστησονται, επι γην καθεδουνται και φοβηθησονται την απωλειαν αυτων και στεναξουσιν επι σε·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.17| και ληψονται επι σε θρηνον και ερουσι σοι· πως κατελυθης εκ θαλασσης, η πολις η επαινετη, η δουσα τον φοβον αυτης πασι τοις κατοικουσιν αυτην; 18 και φοβηθησονται αι νησοι απο ημερας πτωσεως σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.19| οτι ταδε λεγει Κυριος Κυριος· οταν δω σε πολιν ηρημωμενην ως τας πολεις τας μη κατοικισθησομενας, εν τω αναγαγειν με επι σε την αβυσσον και κατακαλυψει σε υδωρ πολυ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.20| και καταβιβασω σε προς τους καταβαινοντας εις βοθρον προς λαον αιωνος και κατοικιω σε εις βαθη της γης ως ερημον αιωνιον μετα καταβαινοντων εις βοθρον, οπως μη κατοικηθης μηδε αναστης επι γης ζωης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 26.21| απωλειαν σε δωσω, και ουχ υπαρξεις ετι εις τον αιωνα, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.2| και συ υιε ανθρωπου, λαβε επι Σορ θρηνον 3 και ερεις τη Σορ τη κατοικουσῃ επι της εισοδου της θαλασσης, τω εμποριω των λαων απο νησων πολλων· ταδε λεγει Κυριος τη Σορ· συ ειπας· εγω περιεθηκα εμαυτη καλλος μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.4| εν καρδιᾳ θαλασσης τω Βεελειμ υιοι σου περιεθηκαν σοι καλλος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.5| κεδρος εκ Σανειρ ᾠκοδομηθη σοι, ταινιαι σανιδων κυπαρισσου εκ του Λιβανου εληφθησαν του ποιησαι σοι ιστους ελατινους·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.6| εκ της Βασανιτιδος εποιησαν τας κωπας σου, τα ιερα σου εποιησαν εξ ελεφαντος, οικους αλσωδεις απο νησων των Χετιειμ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.7| βυσσος μετα ποικιλιας εξ Αιγυπτου εγενετο σοι στρωμνη του περιθειναι σοι δοξαν και περιβαλειν σε υακινθον και πορφυραν εκ των νησων ᾿Ελεισαι και εγενετο περιβολαια σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.8| και οι αρχοντες σου οι κατοικουντες Σιδωνα και ᾿Αραδιοι εγενοντο κωπηλαται σου· οι σοφοι σου, Σορ, οἳ ησαν εν σοι, ουτοι κυβερνηται σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.9| οι πρεσβυτεροι βιβλιων και οι σοφοι αυτων ησαν εν σοι, ουτοι ενισχυον την βουλην σου· και παντα τα πλοια της θαλασσης και οι κωπηλαται αυτων εγενοντο σοι επι δυσμας δυσμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.10| Περσαι και Λυδοι και Λιβυες ησαν εν τη δυναμει σου, ανδρες πολεμισται σου πελτας και περικεφαλαιας εκρεμασαν εν σοι, ουτοι εδωκαν την δοξαν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.11| υιοι ᾿Αραδιων και η δυναμις σου επι των τειχεων σου φυλακες εν τοις πυργοις σου ησαν, τας φαρετρας αυτων εκρεμασαν επι των ορμων σου κυκλω· ουτοι ετελειωσαν σου το καλλος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.12| Καρχηδονιοι εμποροι σου απο πληθους πασης ισχυος σου, αργυριον και χρυσιον και σιδηρον και κασσιτερον και μολιβον εδωκαν την αγοραν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.13| η ῾Ελλας και η συμπασα και τα παρατεινοντα, ουτοι ενεπορευοντο σοι εν ψυχαις ανθρωπων και σκευη χαλκα εδωκαν την εμποριαν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.14| εξ οικου Θεργαμα ιππους και ιππεις εδωκαν την αγοραν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.15| υιοι Ροδιων εμποροι σου απο νησων επληθυναν την εμποριαν σου οδοντας ελεφαντινους, και τοις εισαγομενοις αντεδιδους τους μισθους σου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.16| ανθρωπους εμποριαν σου απο πληθους του συμμεικτου σου, στακτην και ποικιλματα εκ Θαρσις, και Ραμοθ και Χορχορ εδωκαν την αγοραν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.17| ᾿Ιουδας και οι υιοι του ᾿Ισραηλ, ουτοι εμποροι σου εν πρασει σιτου και μυρων και κασιας, και πρωτον μελι και ελαιον και ρητινην εδωκαν εις τον συμμεικτον σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.18| Δαμασκος εμπορος σου εκ πληθους πασης δυναμεως σου· οινος εκ Χελβων και ερια εκ Μιλητου, και οινον εις την αγοραν σου εδωκαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.19| εξ ᾿Ασηλ σιδηρος ειργασμενος και τροχος εν τω συμμεικτω σου εστι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.20| Δαιδαν εμποροι σου μετα κτηνων εκλεκτων εις αρματα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.21| η ᾿Αραβια και παντες οι αρχοντες Κηδαρ, ουτοι εμποροι σου δια χειρος σου, καμηλους και αμνους και κριους εν οις εμπορευονται σε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.22| εμποροι Σαββα και Ραγμα, ουτοι εμποροι σου μετα πρωτων ηδυσματων και λιθων χρηστων και χρυσον εδωκαν την αγοραν σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.23| Χαρραν και Χαννα, ουτοι εμποροι σου· ᾿Ασσουρ και Χαρμαν εμποροι σου 24 φεροντες εμποριαν υακινθον και θησαυρους εκλεκτους δεδεμενους σχοινιοις και κυπαρυσσινα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.25| πλοια, εν αυτοις Καρχηδονιοι εμποροι σου εν τω πληθει, εν τω συμμεικτω σου, και ενεπλησθης και εβαρυνθης σφοδρα εν καρδιᾳ θαλασσης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.26| εν υδατι πολλω ηγον σε οι κωπηλαται σου· το πνευμα του νοτου συνετριψε σε εν καρδιᾳ θαλασσης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.27| ησαν δυναμεις σου και ο μισθος σου και των συμμεικτων σου και οι κωπηλαται σου και οι κυβερνηται σου και οι συμβουλοι σου και οι συμμεικτοι σου εκ των συμμεικτων σου και παντες οι ανδρες οι πολεμισται σου οι εν σοι και πασα συναγωγη σου εν μεσω σου, πεσουνται εν καρδιᾳ θαλασσης εν τη ημερᾳ της πτωσεως σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.28| προς την κραυγην της φωνης σου οι κυβερνηται σου φοβω φοβηθησονται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.29| και καταβησονται απο των πλοιων παντες οι κωπηλαται και οι επιβαται και οι πρωρεις της θαλασσης επι την γην στησονται 30 και αλαλαξουσιν επι σε τη φωνη αυτων και κεκραξονται πικρον και επιθησουσι γην επι την κεφαλην αυτων και σποδον υποστρωσονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.32| και ληψονται οι υιοι αυτων επι σε θρηνον και θρηνημα σοι·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.33| ποσον τινα ευρες μισθον απο της θαλασσης; ενεπλησας εθνη απο του πληθους σου και απο του συμμεικτου σου επλουτησας παντας βασιλεις της γης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.34| νυν συνετριβης εν θαλασσῃ, εν βαθει υδατος· ο συμμεικτος σου και πασα η συναγωγη σου εν μεσω σου 35 επεσον, παντες οι κωπηλαται σου. παντες οι κατοικουντες τας νησους εστυγνασαν επι σε, και οι βασιλεις αυτων εκστασει εξεστησαν, και εδακρυσε το προσωπον αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 27.36| εμποροι απο εθνων εσυρισαν σε, απωλεια εγενου, και ουκετι εσῃ εις τον αιωνα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.2| και συ υιε ανθρωπου, ειπον τω αρχοντι Τυρου· ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων υψωθη σου η καρδια, και ειπας· θεος ειμι εγω, κατοικιαν θεου κατῴκησα εν καρδιᾳ θαλασσης, συ δε ει ανθρωπος και ου Θεος, και εδωκας την καρδιαν σου ως καρδιαν Θεου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.3| μη σοφωτερος ει συ του Δανιηλ; η σοφοι ουκ επαιδευσαν σε τη επιστημη αυτων; 4 μη εν τη επιστημῃ σου η τη φρονησει σου εποιησας σεαυτω δυναμιν και χρυσιον και αργυριον εν τοις θησαυροις σου; 5 εν τη πολλη επιστημῃ σου και εμποριᾳ σου επληθυνας δυναμιν σου, υψωθη η καρδια σου εν τη δυναμει σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.6| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· επειδη δεδωκας την καρδιαν σου ως καρδιαν Θεου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.7| αντι τουτου ιδου εγω επαγω επι σε αλλοτριους λοιμους απο εθνων, και εκκενωσουσι τας μαχαιρας αυτων επι σε και επι το καλλος της επιστημης σου και στρωσουσι το καλλος σου εις απωλειαν·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.8| και καταβιβασουσι σε, και αποθανη θανατω τραυματιων εν καρδιᾳ θαλασσης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.9| μη λεγων ερεις· Θεος ειμι εγω, ενωπιον των αναιρουντων σε; συ δε ει ανθρωπος και ου Θεος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.10| εν πληθει απεριτμητων απολη εν χερσιν αλλοτριων, οτι εγω ελαλησα, λεγει Κυριος. — 11 Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.12| υιε ανθρωπου, λαβε θρηνον επι τον αρχοντα Τυρου και ειπον αυτω· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· συ αποσφραγισμα ομοιωσεως και στεφανος καλλους 13 εν τη τρυφη του παραδεισου του Θεου εγενηθης· παντα λιθον χρηστον ενδεδεσαι, σαρδιον και τοπαζιον και σμαραγδον και ανθρακα και σαπφειρον και ιασπιν και αργυριον και χρυσιον και λιγυριον και αχατην και αμεθυστον και χρυσολιθον και βηρυλλιον και ονυχιον, και χρυσιου ενεπλησας τους θησαυρους σου και τας αποθηκας σου εν σοι 14 αφ’ ἧς ημερας εκτισθης συ. μετα του Χερουβ εθηκα σε εν ορει αγιω Θεου, εγενηθης εν μεσω λιθων πυρινων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.15| εγενηθης συ αμωμος εν ταις ημεραις σου, αφ’ ἧς ημερας συ εκτισθης εως ευρεθη τα αδικηματα εν σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.16| απο πληθους της εμποριας σου επλησας τα ταμιεια σου ανομιας και ημαρτες και ετραυματισθης απο ορους του Θεου, και ηγαγε σε το Χερουβ εκ μεσου λιθων πυρινων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.17| υψωθη η καρδια σου επι τω καλλει σου, διεφθαρη η επιστημη σου μετα του καλλους σου· δια πληθος αμαρτιων σου επι την γην ερριψα σε, εναντιον βασιλεων εδωκα σε παραδειγματισθηναι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.18| δια το πληθος των αμαρτιων σου και των αδικιων της εμποριας σου εβεβηλωσα τα ιερα σου, και εξαξω πυρ εκ μεσου σου, τουτο καταφαγεται σε· και δωσω σε εις σποδον επι της γης σου εναντιον παντων των ορωντων σε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.19| και παντες οι επισταμενοι σε εν τοις εθνεσι στυγνασουσιν επι σε· απωλεια εγενου και ουχ υπαρξεις ετι εις τον αιωνα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.20| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.21| υιε ανθρωπου, στηρισον το προσωπον σου επι Σιδωνα και προφητευσον επ’ αυτην 22 και ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επι σε, Σιδων, και ενδοξασθησομαι εν σοι, και γνωσῃ οτι εγω ειμι Κυριος εν τω ποιησαι με εν σοι κριματα, και αγιασθησομαι εν σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.23| αιμα και θανατος εν ταις πλατειαις σου, και πεσουνται τετραυματισμενοι εν μαχαιραις εν σοι περικυκλω σου· και γνωσονται διοτι εγω ειμι Κυριος. — 24 Και ουκ εσονται ουκετι εν τω οικω του ᾿Ισραηλ σκολοψ πικριας και ακανθα οδυνης απο παντων των περικυκλω αυτων των ατιμασαντων αυτους· και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.25| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· και συναξω τον ᾿Ισραηλ εκ των εθνων, ου διεσκορπισθησαν εκει, και αγιασθησομαι εν αυτοις ενωπιον των λαων και των εθνων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 28.26| και κατοικησουσιν επι της γης αυτων, ἣν δεδωκα τω δουλω μου ᾿Ιακωβ, και κατοικησουσιν επ’ αυτης εν ελπιδι και οικοδομησουσιν οικιας και φυτευσουσιν αμπελωνας και κατοικησουσιν εν ελπιδι, οταν ποιησω κριμα εν πασι τοις ατιμασασιν αυτους εν τοις κυκλω αυτων· και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος αυτων και ο Θεος των πατερων αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.ΕΝ τω ετει τω δωδεκατω, εν τω δεκατω μηνι, μια του μηνος, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.2| υιε ανθρωπου, στηρισον το προσωπον σου επι Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και προφητευσον επ’ αυτον και επ’ Αιγυπτον ολην 3 και ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επι Φαραω, τον δρακοντα τον μεγαν τον εγκαθημενον εν μεσω ποταμων αυτου, τον λεγοντα· εμοι εισιν οι ποταμοι, και εγω εποιησα αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.4| και εγω δωσω παγιδας εις τας σιαγονας σου και προσκολλησω τους ιχθυας του ποταμου σου προς τας πτερυγας σου και αναξω σε εκ μεσου του ποταμου σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.5| και καταβαλω σε εν ταχει και παντας τους ιχθυας του ποταμου σου· επι προσωπον του πεδιου πεση, και ου μη συναχθης και ου μη περισταλης, τοις θηριοις της γης και τοις πετεινοις του ουρανου δεδωκα σε εις καταβρωμα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.6| και γνωσονται παντες οι κατοικουντες Αιγυπτον οτι εγω ειμι Κυριος, ανθ’ ων εγενηθης ραβδος καλαμινη τω οικω ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.7| οτε επελαβοντο σου τη χειρι αυτων, εθλασθης, και οτε επεκροτησεν επ’ αυτους πασα χειρ και οτε επανεπαυσαντο επι σε, συνετριβης και συνεκλασας αυτων πασαν οσφυν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.8| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επαγω επι σε ρομφαιαν και απολω απο σου ανθρωπους και κτηνη·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.9| και εσται η γη Αιγυπτου απωλεια και ερημος, και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος, αντι του λεγειν σε· οι ποταμοι εμοι εισι, και εγω εποιησα αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.10| δια τουτο ιδου εγω επι σε και επι παντας τους ποταμους σου και δωσω γην Αιγυπτου εις ερημον και ρομφαιαν και απωλειαν απο Μαγδωλου και Συηνης και εως οριων Αιθιοπων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.11| ου μη διελθῃ εν αυτη πους ανθρωπου, και πους κτηνους ου μη διελθῃ αυτην, και ου κατοικηθησεται τεσσαρακοντα ετη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.12| και δωσω την γην αυτης απωλειαν εν μεσω γης ηρημωμενης, και αι πολεις αυτης εν μεσω πολεων ηρημωμενων εσονται τεσσαρακοντα ετη· και διασπερω Αιγυπτον εν τοις εθνεσι και λικμησω αυτους εις τας χωρας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.13| ταδε λεγει Κυριος· μετα τεσσαρακοντα ετη συναξω Αιγυπτιους απο των εθνων, ου διεσκορπισθησαν εκει,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.14| και αποστρεψω την αιχμαλωσιαν των Αιγυπτιων και κατοικισω αυτους εν γη Φαθωρης, εν τη γη, οθεν εληφθησαν· και εσται αρχη ταπεινη 15 παρα πασας τας αρχας, ου μη υψωθη ετι επι τα εθνη, και ολιγοστους αυτους ποιησω του μη ειναι αυτους πλειονας εν τοις εθνεσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.16| και ουκετι εσονται τω οικω ᾿Ισραηλ εις ελπιδα αναμιμνησκουσαν ανομιαν εν τω ακολουθησαι αυτους οπισω αυτων· και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.17| και εγενετο εν τω εβδομω και εικοστω ετει, μια του μηνος του πρωτου, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.18| υιε ανθρωπου, Ναβουχοδονοσορ βασιλευς Βαβυλωνος κατεδουλωσατο την δυναμιν αυτου δουλειᾳ μεγαλῃ επι Τυρου, πασα κεφαλη φαλακρα και πας ωμος μαδων, και μισθος ουκ εγενηθη αυτω και τη δυναμει αυτου επι Τυρου και της δουλειας, ἧς εδουλευσαν επ’ αυτην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.19| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω διδωμι τω Ναβουχοδονοσορ βασιλει Βαβυλωνος γην Αιγυπτου, και προνομευσει την προνομην αυτης και σκυλευσει τα σκυλα αυτης, και εσται μισθος τη δυναμει αυτου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.20| αντι της λειτουργιας αυτου, ἧς εδουλευσεν επι Τυρον, δεδωκα αυτω γην Αιγυπτου. ταδε λεγει Κυριος Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 29.21| εν τη ημερᾳ εκεινῃ ανατελει κερας παντι τω οικω ᾿Ισραηλ, και σοι δωσω στομα ανεωγμενον εν μεσω αυτων, και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.2| υιε ανθρωπου, προφητευσον και ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ω ω η ημερα,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.3| οτι εγγυς ημερα του Κυριου, ημερα νεφελης, περας εθνων εσται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.4| και ηξει μαχαιρα επ’ Αιγυπτιους, και εσται ταραχη εν τη Αιθιοπιᾳ, και πεσουνται τετραυματισμενοι εν Αιγυπτω, και συμπεσειται τα θεμελια αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.5| Περσαι και Κρητες και Λυδοι και Λιβυες και παντες οι επιμεικτοι και των υιων της διαθηκης μου μαχαιρᾳ πεσουνται εν αυτη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.6| και πεσουνται τα αντιστηριγματα Αιγυπτου, και καταβησεται η υβρις της ισχυος αυτης απο Μαγδωλου εως Συηνης· μαχαιρᾳ πεσουνται εν αυτη, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.7| και ερημωθησεται εν μεσω χωρων ηρημωμενων, και αι πολεις αυτων εν μεσω πολεων ηρημωμενων εσονται·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.8| και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος, οταν δω πυρ επ’ Αιγυπτον και συντριβωσι παντες οι βοηθουντες αυτη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.9| εν τη ημερᾳ εκεινῃ εξελευσονται αγγελοι σπευδοντες αφανισαι την Αιθιοπιαν, και εσται ταραχη εν αυτοις εν τη ημερᾳ Αιγυπτου, οτι ιδου ηκει. — 10 Ταδε λεγει Κυριος Κυριος· και απολω πληθος Αιγυπτιων δια χειρος Ναβουχοδονοσορ βασιλεως Βαβυλωνος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.11| αυτου και του λαου αυτου· λοιμοι απο εθνων απεσταλμενοι απολεσαι την γην και εκκενωσουσι παντες τας μαχαιρας αυτων επ’ Αιγυπτον, και πλησθησεται η γη τραυματιων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.12| και δωσω τους ποταμους αυτων ερημους και απολω την γην και το πληρωμα αυτης εν χερσιν αλλοτριων· εγω Κυριος λελαληκα. — 13 ῞Οτι ταδε λεγει Κυριος Κυριος· και απολω μεγιστανας απο Μεμφεως και αρχοντας εκ γης Αιγυπτου, και ουκ εσονται ετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.14| και απολω γην Φαθωρης και δωσω πυρ επι Τανιν και ποιησω εκδικησιν εν Διοσπολει 15 και εκχεω τον θυμον μου επι Σαιν την ισχυν Αιγυπτου και απολω το πληθος Μεμφεως.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.16| και δωσω πυρ επ’ Αιγυπτον, και ταραχη ταραχθησεται η Συηνη, και εν Διοσπολει εσται εκρηγμα και διαχυθησεται υδατα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.17| νεανισκοι ῾Ηλιουπολεως και Βουβαστου εν μαχαιρᾳ πεσουνται, και αι γυναικες εν αιχμαλωσιᾳ πορευσονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.18| και εν Ταφναις συσκοτασει η ημερα εν τω συντριψαι με εκει τα σκηπτρα Αιγυπτου, και απολειται εκει η υβρις ισχυος αυτης, και ταυτην νεφελη καλυψει, και αι θυγατερες αυτης αιχμαλωτοι αχθησονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.19| και ποιησω κριμα εν Αιγυπτω, και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.20| Και εγενετο εν τω ενδεκατω ετει, εν τω πρωτω μηνι, εβδομῃ του μηνος, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.21| υιε ανθρωπου, τους βραχιονας Φαραω βασιλεως Αιγυπτου συνετριψα, και ιδου ου κατεδεθη του δοθηναι ιασιν, του δοθηναι επ’ αυτον μαλαγμα, του δοθηναι ισχυν επιλαβεσθαι μαχαιρας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.22| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω επι Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και συντριψω τους βραχιονας αυτου τους ισχυρους και τους τεταμενους και καταβαλω την μαχαιραν αυτου εκ της χειρος αυτου 23 και διασπερω Αιγυπτον εις τα εθνη και λικμησω αυτους εις τας χωρας·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.24| και κατισχυσω τους βραχιονας βασιλεως Βαβυλωνος και δωσω την ρομφαιαν μου εις την χειρα αυτου, και επαξει αυτην επ’ Αιγυπτον και προνομευσει την προνομην αυτης και σκυλευσει τα σκυλα αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.25| και ενισχυσω τους βραχιονας βασιλεως Βαβυλωνος, οι δε βραχιονες Φαραω πεσουνται· και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος, εν τω δουναι την ρομφαιαν μου εις χειρας βασιλεως Βαβυλωνος, και εκτενει αυτην επι γην Αιγυπτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30.26| και διασπερω Αιγυπτον εις τα εθνη και λικμησω αυτους εις τας χωρας· και γνωσονται παντες οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.ΚΑΙ εγενετο εν τω ενδεκατω ετει, εν τω τριτω μηνι, μια του μηνος, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.2| υιε ανθρωπου, ειπον προς Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και τω πληθει αυτου· τινι ωμοιωσας σεαυτον εν τω υψει σου; 3 ιδου ᾿Ασσουρ κυπαρισσος εν τω Λιβανω και καλος ταις παραφυασι και υψηλος τω μεγεθει, εις μεσον νεφελων εγενετο η αρχη αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.4| υδωρ εξεθρεψεν αυτον, η αβυσσος υψωσεν αυτον, τους ποταμους αυτης ηγαγε κυκλω των φυτων αυτου και τα συστεματα αυτης εξαπεστειλεν εις παντα τα ξυλα του πεδιου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.5| ενεκεν τουτου υψωθη το μεγεθος αυτου παρα παντα τα ξυλα του πεδιου, και επλατυνθησαν οι κλαδοι αυτου αφ’ υδατος πολλου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.6| εν ταις παραφυασιν αυτου ενοσσευσαν παντα τα πετεινα του ουρανου, και υποκατω των κλαδων αυτου εγεννωσαν παντα τα θηρια του πεδιου, εν τη σκια αυτου κατῴκησε παν πληθος εθνων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.7| και εγενετο καλος εν τω υψει αυτου δια το πληθος των κλαδων αυτου, οτι εγενηθησαν αι ριζαι αυτου εις υδωρ πολυ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.8| κυπαρισσοι τοιαυται ουκ εγενηθησαν εν τω παραδεισω του Θεου, και πιτυες ουχ ομοιαι ταις παραφυασιν αυτου, και ελαται ουκ εγενοντο ομοιαι τοις κλαδοις αυτου· παν ξυλον εν τω παραδεισω του Θεου ουχ ωμοιωθη αυτω εν τω καλλει αυτου 9 δια το πληθος των κλαδων αυτου, και εζηλωσαν αυτον τα ξυλα του παραδεισου της τρυφης του Θεου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.10| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος· ανθ’ ων εγενου μεγας τω μεγεθει και εδωκας την αρχην σου εις μεσον νεφελων, και ειδον εν τω υψωθηναι αυτον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.11| και παρεδωκα αυτον εις χειρας αρχοντος εθνων, και εποιησε την απωλειαν αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.12| και εξωλοθρευσαν αυτον αλλοτριοι λοιμοι απο εθνων και κατεβαλον αυτον επι των ορεων, εν πασαις ταις φαραγξιν επεσαν οι κλαδοι αυτου, και συνετριβη τα στελεχη αυτου εν παντι πεδιω της γης, και κατεβησαν απο της σκεπης αυτων παντες οι λαοι των εθνων και ηδαφισαν αυτον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.13| επι την πτωσιν αυτου ανεπαυσαντο παντα τα πετεινα του ουρανου, και επι τα στελεχη αυτου εγενοντο παντα τα θηρια του αγρου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.14| οπως μη υψωθωσιν εν τω μεγεθει αυτων παντα τα ξυλα τα εν τω υδατι· και εδωκαν την αρχην αυτων εις μεσον νεφελων και ουκ εστησαν εν τω υψει αυτων προς αυτα παντες οι πινοντες υδωρ. παντες εδοθησαν εις θανατον, εις γης βαθος, εν μεσω υιων ανθρωπων προς καταβαινοντας εις βοθρον. — 15 Ταδε λεγει Κυριος Κυριος· εν ᾗ ημερᾳ κατεβη εις ᾅδου, επενθησεν αυτον η αβυσσος, και επεστησα τους ποταμους αυτης και εκωλυσα πληθος υδατος, και εσκοτασεν επ’ αυτον ο Λιβανος, παντα τα ξυλα του πεδιου επ’ αυτω εξελυθησαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.16| απο της φωνης της πτωσεως αυτου εσεισθησαν τα εθνη, οτε κατεβιβαζον αυτον εις ᾅδου μετα των καταβαινοντων εις λακκον, και παρεκαλουν αυτον εν γη παντα τα ξυλα της τρυφης και τα εκλεκτα του Λιβανου, παντα τα πινοντα υδωρ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.17| και γαρ αυτοι κατεβησαν μετ’ αυτου εις ᾅδου εν τοις τραυματιαις απο μαχαιρας, και το σπερμα αυτου, οι κατοικουντες υπο την σκεπην αυτου, εν μεσω της ζωης αυτων απωλοντο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 31.18| τινι ωμοιωθης; καταβηθι και καταβιβασθητι μετα των ξυλων της τρυφης εις γης βαθος· εν μεσω απεριτμητων κοιμηθησῃ μετα τραυματιων μαχαιρας. ουτως Φαραω και το πληθος της ισχυος αυτου, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.ΚΑΙ εγενετο εν τω ενδεκατω ετει, εν τω δωδεκατω μηνι, μια του μηνος, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.2| υιε ανθρωπου λαβε θρηνον επι Φαραω βασιλεα Αιγυπτου και ερεις αυτω· λεοντι εθνων ωμοιωθης και συ ως δρακων ο εν τη θαλασσῃ και εκερατιζες τοις ποταμοις σου και εταρασσες υδωρ τοις ποσι σου και κατεπατεις τους ποταμους σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.3| ταδε λεγει Κυριος· και περιβαλω επι σε δικτυα λαων πολλων και αναξω σε εν τω αγκιστρω μου 4 και εκτενω σε επι την γην· πεδια πλησθησεται σου, και επικαθιω επι σε παντα τα πετεινα του ουρανου και εμπλησω εκ σου παντα τα θηρια πασης της γης,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.5| και δωσω τας σαρκας σου επι τα ορη και εμπλησω απο του αιματος σου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.6| και ποτισθησεται η γη απο των προχωρηματων σου απο του πληθους σου επι των ορεων, φαραγγας εμπλησω απο σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.7| και κατακαλυψω εν τω σβεσθηναι σε ουρανον και συσκοτασω τα αστρα αυτου, ηλιον εν νεφελῃ καλυψω, και σεληνη ου μη φανῃ το φως αυτης·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.8| παντα τα φαινοντα φως εν τω ουρανω συσκοτασουσιν επι σε, και δωσω σκοτος επι την γην σου, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.9| και παροργιω καρδιαν λαων πολλων, ηνικα ἂν αγω αιχμαλωσιαν σου εις τα εθνη, εις γην, ἣν ουκ εγνως.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.10| και στυγνασουσιν επι σε εθνη πολλα, και οι βασιλεις αυτων εκστασει εκστησονται εν τω πετασθαι την ρομφαιαν μου επι προσωπα αυτων, προσδεχομενοι την πτωσιν αυτων αφ’ ημερας πτωσεως σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.11| οτι ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ρομφαια βασιλεως Βαβυλωνος ηξει σοι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.12| εν μαχαιραις γιγαντων, και καταβαλω την ισχυν σου· λοιμοι απο εθνων παντες, και απολουσι την υβριν Αιγυπτου, και συντριβησεται πασα η ισχυς αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.13| και απολω παντα τα κτηνη αυτης αφ’ υδατος πολλου, και ου μη ταραξῃ αυτο πους ανθρωπου ετι, και ιχνος κτηνων ου μη καταπατησῃ αυτο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.14| ουτως τοτε ησυχασει τα υδατα αυτων, και οι ποταμοι αυτων ως ελαιον πορευσονται, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.15| οταν δω Αιγυπτον εις απωλειαν και ερημωθη η γη συν τη πληρωσει αυτης, οταν διασπειρω παντας τους κατοικουντας εν αυτη, και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.16| θρηνος εστι και θρηνησεις αυτον, και αι θυγατερες των εθνων θρηνησουσιν αυτον· επ’ Αιγυπτον και επι πασαν την ισχυν αυτης θρηνησουσιν αυτην, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.17| και εγενηθη εν τω δωδεκατω ετει του πρωτου μηνος, πεντεκαιδεκατῃ του μηνος, εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.18| υιε ανθρωπου, θρηνησον επι την ισχυν Αιγυπτου, και καταβιβασουσιν αυτης τας θυγατερας τα εθνη νεκρας εις το βαθος της γης, προς τους καταβαινοντας εις βοθρον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.19| εν μεσω μαχαιρας τραυματιων πεσουνται μετ’ αυτου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.20| και κοιμηθησεται πασα η ισχυς αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.21| και ερουσι σοι οι γιγαντες· εν βαθει βοθρου γινου, τινος κρειττων ει; καταβηθι και κοιμηθητι μετα απεριτμητων εν μεσω τραυματιων μαχαιρας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.22| εκει ᾿Ασσουρ και πασα η συναγωγη αυτου, παντες τραυματιαι εκει εδοθησαν, και η ταφη αυτων εν βαθει βοθρου, και εγενηθη η συναγωγη αυτου περικυκλω του μνηματος αυτου, παντες οι τραυματιαι οι πεπτωκοτες μαχαιρᾳ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.23| οι δοντες τον φοβον αυτων επι γης ζωης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.24| εκει Αιλαμ και πασα η δυναμις αυτου περικυκλω του μνηματος αυτου, παντες οι τραυματιαι οι πεπτωκοτες μαχαιρᾳ και καταβαινοντες απεριτμητοι εις γης βαθος, οι δεδωκοτες αυτων φοβον επι γης ζωης και ελαβοσαν την βασανον αυτων μετα των καταβαινοντων εις βοθρον 25 εν μεσω τραυματιων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.26| εκει εδοθησαν Μοσοχ και Θοβελ και πασα η ισχυς αυτων περικυκλω του μνηματος αυτου, παντες τραυματιαι αυτου, παντες απεριτμητοι τραυματιαι απο μαχαιρας, οι δεδωκοτες τον φοβον αυτων επι γης ζωης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.27| και εκοιμηθησαν μετα των γιγαντων των πεπτωκοτων απ’ αιωνος, οἳ κατεβησαν εις ᾅδου εν οπλοις πολεμικοις και εθηκαν τας μαχαιρας αυτων υπο τας κεφαλας αυτων· και εγενηθησαν αι ανομιαι αυτων επι των οστεων αυτων, οτι εξεφοβησαν γιγαντας εν γη ζωης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.28| και συ εν μεσω απεριτμητων κοιμηθησῃ μετα τετραυματισμενων μαχαιρᾳ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.29| εκει εδοθησαν οι αρχοντες ᾿Ασσουρ οι δοντες την ισχυν αυτου εις τραυμα μαχαιρας· ουτοι μετα τραυματιων εκοιμηθησαν, μετα καταβαινοντων εις βοθρον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.30| εκει οι αρχοντες του βορρα παντες στρατηγοι ᾿Ασσουρ, οι καταβαινοντες τραυματιαι, συν τω φοβω αυτων και τη ισχυι αυτων εκοιμηθησαν απεριτμητοι μετα τραυματιων μαχαιρας και απηνεγκαν την βασανον αυτων μετα των καταβαινοντων εις βοθρον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.31| εκεινους οψεται βασιλευς Φαραω και παρακληθησεται επι πασαν την ισχυν αυτων, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 32.32| οτι δεδωκα τον φοβον αυτου επι γης ζωης, και κοιμηθησεται εν μεσω απεριτμητων μετα τραυματιων μαχαιρας, Φαραω και παν το πληθος αυτου, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.2| Υιε ανθρωπου, λαλησον τοις υιοις του λαου σου και ερεις προς αυτους· γη, εφ’ ἣν ἂν επαγω ρομφαιαν, και λαβῃ ο λαος της γης ανθρωπον ενα εξ αυτων και δωσιν αυτον εαυτοις εις σκοπον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.3| και ιδῃ την ρομφαιαν ερχομενην επι την γην και σαλπισῃ τη σαλπιγγι και σημανῃ τω λαω,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.4| και ακουσῃ ο ακουσας την φωνην της σαλπιγγος και μη φυλαξηται, και επελθῃ η ρομφαια και καταλαβῃ αυτον, το αιμα αυτου επι της κεφαλης αυτου εσται·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.5| οτι την φωνην της σαλπιγγος ακουσας ουκ εφυλαξατο, το αιμα αυτου επ’ αυτου εσται, και ουτος οτι εφυλαξατο, την ψυχην αυτου εξειλατο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.6| και ο σκοπος, εαν ιδῃ την ρομφαιαν ερχομενην και μη σημανῃ τη σαλπιγγι, και ο λαος μη φυλαξηται, και ελθουσα η ρομφαια λαβῃ εξ αυτων ψυχην, αυτη δια την αυτης ανομιαν εληφθη, και το αιμα εκ χειρος του σκοπου εκζητησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.7| και συ, υιε ανθρωπου, σκοπον δεδωκα σε τω οικω ᾿Ισραηλ, και ακουσῃ εκ στοματος μου λογον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.8| εν τω ειπειν με τω αμαρτωλω· θανατω θανατωθησῃ, και μη λαλησῃς του φυλαξασθαι τον ασεβη απο της οδου αυτου, αυτος ο ανομος τη ανομιᾳ αυτου αποθανειται, το δε αιμα αυτου εκ της χειρος σου εκζητησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.9| συ δε εαν προαπαγγειλῃς τω ασεβει την οδον αυτου του αποστρεψαι απ’ αυτης, και μη αποστρεψῃ απο της οδου αυτου, ουτος τη ασεβειᾳ αυτου αποθανειται, και συ την ψυχην σεαυτου εξηρησαι. — 10 Και συ, υιε ανθρωπου, ειπον τω οικω ᾿Ισραηλ· ουτως ελαλησατε λεγοντες· αι πλαναι ημων και αι ανομιαι ημων εφ’ ημιν εισι και εν αυταις ημεις τηκομεθα· και πως ζηζομεθα; 11 ειπον αυτοις· ζω εγω, ταδε λεγει Κυριος, ου βουλομαι τον θανατον του ασεβους ως το αποστρεψαι τον ασεβη απο της οδου αυτου και ζην αυτον. αποστροφη αποστρεψατε απο της οδου υμων· και ινατι αποθνησκετε, οικος ᾿Ισραηλ; 12 ειπον προς τους υιους του λαου σου· δικαιοσυνη δικαιου ου μη εξελειται αυτον εν ᾗ ἂν ημερᾳ πλανηθη, και ανομια ασεβους ου μη κακωσῃ αυτον εν ᾗ ἂν ημερᾳ αποστρεψῃ απο της ανομιας αυτου· και δικαιος ου μη δυνηται σωθηναι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.13| εν τω ειπειν με τω δικαιω· ουτος πεποιθεν επι τη δικαιοσυνῃ αυτου, και ποιησει ανομιαν, πασαι αι δικαιοσυναι αυτου ου μη αναμνησθωσιν· εν τη αδικιᾳ αυτου, ᾗ εποιησεν, εν αυτη αποθανειται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.14| και εν τω ειπειν με τω ασεβει· θανατω θανατωθησῃ, και αποστρεψει απο της αμαρτιας αυτου και ποιησει κριμα και δικαιοσυνην 15 και ενεχυρασμα αποδω και αρπαγμα αποτισει, εν προσταγμασι ζωης διαπορευηται του μη ποιησαι αδικον, ζωη ζησεται και ου μη αποθανῃ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.16| πασαι αι αμαρτιαι αυτου, ας ημαρτεν, ου μη αναμνησθωσιν, οτι κριμα και δικαιοσυνην εποιησεν, εν αυτοις ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.17| και ερουσιν οι υιοι του λαου σου· ουκ ευθεια η οδος του Κυριου· και αυτη η οδος αυτων ουκ ευθεια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.18| εν τω αποστρεψαι δικαιον απο της δικαιοσυνης αυτου και ποιησει ανομιας, και αποθανειται εν αυταις·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.19| και εν τω αποστρεψαι τον αμαρτωλον απο της ανομιας αυτου και ποιησει κριμα και δικαιοσυνην, εν αυτοις αυτος ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.20| και τουτο εστιν, ὃ ειπατε· ουκ ευθεια η οδος Κυριου· εκαστον εν ταις οδοις αυτου κρινω υμας, οικος ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.21| Και εγενηθη εν τω δωδεκατω ετει, εν τω δωδεκατω μηνι, πεμπτῃ του μηνος της αιχμαλωσιας ημων, ηλθε προς με ο ανασωθεις απο ῾Ιερουσαλημ λεγων· εαλω η πολις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.22| και χειρ Κυριου εγενηθη επ’ εμε εσπερας πριν ελθειν αυτον και ηνοιξε μου το στομα, εως ηλθε προς με το πρωΐ, και ανοιχθεν το στομα μου ου συνεσχεθη ετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.23| και εγενηθη λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.24| υιε ανθρωπου, οι κατοικουντες τας ηρημωμενας επι της γης του ᾿Ισραηλ λεγουσιν· εις ην ῾Αβρααμ και κατεσχε την γην, και ημεις πλειους εσμεν, ημιν δεδοται η γη εις κατασχεσιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.25| δια τουτο ειπον αυτοις·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.27| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ζω εγω, ει μην οι εν ταις ηρημωμεναις μαχαιρᾳ πεσουνται, και οι επι προσωπου του πεδιου τοις θηριοις του αγρου δοθησονται εις καταβρωμα, και τους εν ταις τετειχισμεναις και τους εν τοις σπηλαιοις θανατω αποκτενω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.28| και δωσω την γην ερημον, και απολειται η υβρις της ισχυος αυτης, και ερημωθησεται τα ορη του ᾿Ισραηλ δια το μη ειναι διαπορευομενον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.29| και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος· και ποιησω την γην αυτων ερημον, και ερημωθησεται δια παντα τα βδελυγματα αυτων, α εποιησαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.30| και συ, υιε ανθρωπου, οι υιοι του λαου σου οι λαλουντες περι σου παρα τα τειχη και εν τοις πυλωσι των οικιων και λαλουσιν ανθρωπος τω αδελφω αυτου λεγοντες· συνελθωμεν και ακουσωμεν τα εκπορευομενα παρα Κυριου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.31| ερχονται προς σε, ως συμπορευεται λαος, και καθηνται εναντιον σου και ακουουσι τα ρηματα σου, και αυτα ου μη ποιησουσιν, οτι ψευδος εν τω στοματι αυτων, και οπισω των μιασματων η καρδια αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.32| και γινῃ αυτοις ως φωνη ψαλτηριου ηδυφωνου, ευαρμοστου, και ακουσονται σου τα ρηματα και ου μη ποιησουσιν αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 33.33| και ηνικα εαν ελθῃ, ερουσιν· ιδου ηκει· και γνωσονται οτι προφητης ην εν μεσω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.2| υιε ανθρωπου, προφητευσον επι τους ποιμενας του ᾿Ισραηλ, προφητευσον και ειπον τοις ποιμεσι· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ω ποιμενες ᾿Ισραηλ, μη βοσκουσι ποιμενες εαυτους; ου τα προβατα βοσκουσιν οι ποιμενες; 3 ιδου το γαλα κατεσθετε και τα ερια περιβαλλεσθε και το παχυ σφαζετε και τα προβατα μου ου βοσκετε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.4| το ησθενηκος ουκ ενισχυσατε και το κακως εχον ουκ εσωματοποιησατε και το συντετριμμενον ου κατεδησατε και το πλανωμενον ουκ επεστρεψατε και το απολωλος ουκ εζητησατε και το ισχυρον κατηργασασθε μοχθω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.5| και διεσπαρη τα προβατα μου δια το μη ειναι ποιμενας και εγενηθη εις καταβρωμα πασι τοις θηριοις του αγρου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.6| και διεσπαρη τα προβατα μου εν παντι ορει και επι παν βουνον υψηλον και επι προσωπου πασης της γης διεσπαρη, και ουκ ην ο εκζητων ουδε ο αποστρεφων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.7| δια τουτο, ποιμενες, ακουσατε λογον Κυριου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.8| ζω εγω, λεγει Κυριος Κυριος, ει μην αντι του γενεσθαι τα προβατα μου εις προνομην και γενεσθαι τα προβατα μου εις καταβρωμα πασι τοις θηριοις του πεδιου, παρα το μη ειναι ποιμενας, και ουκ εξεζητησαν οι ποιμενες τα προβατα μου, και εβοσκησαν οι ποιμενες εαυτους, τα δε προβατα μου ουκ εβοσκησαν,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.9| αντι τουτου, ποιμενες,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.10| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω επι τους ποιμενας και εκζητησω τα προβατα μου εκ των χειρων αυτων και αποστρεψω αυτους του μη ποιμαινειν τα προβατα μου, και ου βοσκησουσιν ετι οι ποιμενες αυτα· και εξελουμαι τα προβατα μου εκ του στοματος αυτων. και ουκ εσονται αυτοις ετι εις καταβρωμα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.11| διοτι ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω εκζητησω τα προβατα μου και επισκεψομαι αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.12| ωσπερ ζητει ο ποιμην το ποιμνιον αυτου εν ημερᾳ, οταν η γνοφος και νεφελη εν μεσω προβατων διακεχωρισμενων, ουτως εκζητησω τα προβατα μου και απελασω αυτα απο παντος τοπου, ου διεσπαρησαν εκει εν ημερᾳ νεφελης και γνοφου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.13| και εξαξω αυτους εκ των εθνων και συναξω αυτους απο των χωρων και εισαξω αυτους εις την γην αυτων και βοσκησω αυτους επι τα ορη ᾿Ισραηλ και εν ταις φαραγξι και εν πασῃ κατοικιᾳ της γης·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.14| εν νομη αγαθη βοσκησω αυτους και εν τω ορει τω υψηλω ᾿Ισραηλ εσονται αι μανδραι αυτων· εκει κοιμηθησονται και εκει αναπαυσονται εν τρυφη αγαθη, και εν νομη πιονι βοσκηθησονται επι των ορεων ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.15| εγω βοσκησω τα προβατα μου και εγω αναπαυσω αυτα, και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος. ταδε λεγει Κυριος Κυριος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.16| το απολωλος ζητησω και το πλανωμενον επιστρεψω και το συντετριμμενον καταδησω και το εκλειπον ενισχυσω και το ισχυρον φυλαξω και βοσκησω αυτα μετα κριματος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.17| και υμεις, προβατα, ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω διακρινω αναμεσον προβατου και προβατου, κριων και τραγων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.18| και ουχ ικανον υμιν οτι την καλην νομην ενεμεσθε, και τα καταλοιπα της νομης υμων κατεπατειτε τοις ποσιν υμων; και το καθεστηκος υδωρ επινετε, και το λοιπον τοις ποσιν υμων εταρασσετε; 19 και τα προβατα μου τα πατηματα των ποδων υμων ενεμοντο και το τεταραγμενον υδωρ υπο των ποδων υμων επινον; 20 δια τουτο ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω διακρινω αναμεσον προβατου ισχυρου και αναμεσον προβατου ασθενους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.21| επι ταις πλευραις και τοις ωμοις υμων διωθεισθε και τοις κερασιν υμων εκερατιζετε και παν το εκλειπον εξεθλιβετε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.22| και σωσω τα προβατα μου, και ου μη ωσιν ετι εις προνομην, και κρινω αναμεσον κριου προς κριον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.23| και αναστησω επ’ αυτους ποιμενα ενα και ποιμανει αυτους, τον δουλον μου Δαυιδ, και εσται αυτων ποιμην·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.24| και εγω Κυριος εσομαι αυτοις εις Θεον, και Δαυιδ αρχων εν μεσω αυτων· εγω Κυριος ελαλησα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.25| και διαθησομαι τω Δαυιδ διαθηκην ειρηνης και αφανιω θηρια πονηρα απο της γης, και κατοικησουσιν εν τη ερημω και υπνωσουσιν εν τοις δρυμοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.26| και δωσω αυτους περικυκλω του ορους μου· και δωσω τον υετον υμιν, υετον ευλογιας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.27| και τα ξυλα τα εν τω πεδιω δωσει τον καρπον αυτων, και η γη δωσει την ισχυν αυτης, και κατοικησουσιν επι της γης αυτων εν ελπιδι ειρηνης, και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος εν τω συντριψαι με τον ζυγον αυτων· και εξελουμαι αυτους εκ χειρος των καταδουλωσαμενων αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.28| και ουκ εσονται ετι εν προνομη τοις εθνεσι, και τα θηρια της γης ουκετι μη φαγωσιν αυτους· και κατοικησουσιν εν ελπιδι, και ουκ εσται ο εκφοβων αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.29| και αναστησω αυτοις φυτον ειρηνης, και ουκετι εσονται απολλυμενοι λιμω επι της γης και ονειδισμον εθνων ου μη ενεγκωσιν ετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.30| και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος αυτων, και αυτοι λαος μου, οικος ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 34.31| προβατα μου και προβατα ποιμνιου μου εστε, και εγω Κυριος ο Θεος υμων, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.2| υιε ανθρωπου, επιστρεψον το προσωπον σου επ’ ορος Σηειρ και προφητευσον εις αυτο 3 και ειπον· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω επι σε, ορος Σηειρ, και εκτενω την χειρα μου επι σε και δωσω σε εις ερημον και ερημωθησῃ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.4| και ταις πολεσι σου ερημιαν ποιησω, και συ ερημος εσῃ· και γνωσῃ οτι εγω ειμι Κυριος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.5| αντι του γενεσθαι σε εχθραν αιωνιαν και ενεκαθισας τω οικω ᾿Ισραηλ δολω, εν χειρι εχθρων μαχαιρᾳ εν καιρω αδικιας επ’ εσχατω,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.6| δια τουτο, ζω εγω, λεγει Κυριος Κυριος, ει μην, εις αιμα ημαρτες, και αιμα διωξεται σε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.7| και δωσω το ορος Σηειρ εις ερημον και ηρημωμενον και απολω απ’ αυτου ανθρωπους και κτηνη 8 και εμπλησω των τραυματιων τους βουνους σου και τας φαραγγας σου, και εν πασι τοις πεδιοις σου τετραυματισμενοι μαχαιρᾳ πεσουνται εν σοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.9| ερημιαν αιωνιον θησομαι σε, και αι πολεις σου ου μη κατοικηθωσιν ετι· και γνωσῃ οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.10| δια το ειπειν σε· τα δυο εθνη και αι δυο χωραι εμαι εσονται και κληρονομησω αυτας, και Κυριος εκει εστι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.11| δια τουτο, ζω εγω, λεγει Κυριος, και ποιησω σοι κατα την εχθραν σου και γνωσθησομαι σοι, ηνικα ἂν κρινω σε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.12| και γνωσῃ οτι εγω ειμι Κυριος. ηκουσα της φωνης των βλασφημιων σου, οτι ειπας· τα ορη ᾿Ισραηλ ερημα, ημιν δεδοται εις καταβρωμα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.13| και εμεγαλορρημονησας επ’ εμε τω στοματι σου· εγω ηκουσα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.14| ταδε λεγει Κυριος· εν τη ευφροσυνῃ πασης της γης ερημον ποιησω σε,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35.15| ερημον εσῃ, ορος Σηειρ, και πασα η ᾿Ιδουμαια εξαναλωθησεται· και γνωσῃ οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.ΚΑΙ συ υιε ανθρωπου, προφητευσον επι τα ορη ᾿Ισραηλ και ειπον τοις ορεσι του ᾿Ισραηλ· ακουσατε λογον Κυριου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.2| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ανθ’ ων ειπεν εφ’ υμας ο εχθρος· ευγε ερημα αιωνια εις κατασχεσιν ημιν εγενηθη,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.3| δια τουτο προφητευσον και ειπον· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· αντι του ατιμασθηναι υμας και μισηθηναι υμας υπο των κυκλω υμων του ειναι υμας εις κατασχεσιν τοις καταλοιποις εθνεσι και ανεβητε λαλημα γλωσσῃ και εις ονειδισμα εθνεσι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.4| δια τουτο ορη ᾿Ισραηλ, ακουσατε λογον Κυριου· ταδε λεγει Κυριος τοις ορεσι και τοις βουνοις και τοις χειμαρροις και ταις φαραγξι και τοις εξηρημωμενοις και ηφανισμενοις και ταις πολεσι ταις εγκαταλελειμμεναις, αἳ εγενοντο εις προνομην και εις καταπατημα τοις καταλειφθεισιν εθνεσι περικυκλω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.5| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ει μην εν πυρι θυμου μου ελαλησα επι τα λοιπα εθνη και επι την ᾿Ιδουμαιαν πασαν, οτι εδωκαν την γην μου εαυτοις εις κατασχεσιν μετ’ ευφροσυνης ατιμασαντες ψυχας του αφανισαι εν προνομη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.6| δια τουτο προφητευσον επι την γην του ᾿Ισραηλ και ειπον τοις ορεσι και τοις βουνοις και ταις φαραγξι και ταις ναπαις· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω εν τω ζηλω μου και εν τω θυμω μου ελαλησα, αντι του ονειδισμους εθνων ενεγκαι υμας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.7| δια τουτο εγω αρω την χειρα μου επι τα εθνη τα περικυκλω υμων, ουτοι την ατιμιαν αυτων ληψονται·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.8| υμων δε, ορη ᾿Ισραηλ, την σταφυλην και τον καρπον υμων καταφαγεται ο λαος μου, οτι ελπιζουσι του ελθειν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.9| οτι ιδου εγω εφ’ υμας και επιβλεψω εφ’ υμας, και κατεργασθησεσθε και σπαρησεσθε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.10| και πληθυνω εφ’ υμας ανθρωπους, παν οικον ᾿Ισραηλ εις τελος· και κατοικηθησονται αι πολεις και η ηρημωμενη οικοδομηθησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.11| και πληθυνω εφ’ υμας ανθρωπους και κτηνη και κατοικιω υμας ως το εν αρχη υμων και ευ ποιησω υμας ωσπερ τα εμπροσθεν υμων· και γνωσεσθε οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.12| και γεννησω εφ’ υμας ανθρωπους, τον λαον μου ᾿Ισραηλ, και κληρονομησουσιν υμας, και εσεσθε αυτοις εις κατασχεσιν· και ου μη προστεθητε ετι ατεκνωθηναι απ’ αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.13| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ανθ’ ων ειπαν σοι· κατεσθουσα ανθρωπους ει και ητεκνωμενη υπο του εθνους σου εγενου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.14| δια τουτο ανθρωπους ουκετι φαγεσαι και το εθνος σου ουκ ατεκνωσεις ετι, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.15| και ουκ ακουσθησεται ουκετι εφ’ υμας ατιμια εθνων, και ονειδισμους λαων ου μη ανενεγκητε ετι, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.16| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.17| υιε ανθρωπου, οικος ᾿Ισραηλ κατῴκησεν επι της γης αυτων και εμιαναν αυτην εν τη οδω αυτων και εν τοις ειδωλοις αυτων και εν ταις ακαθαρσιαις αυτων· κατα την ακαθαρσιαν της αποκαθημενης εγενηθη η οδος αυτων προ προσωπου μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.18| και εξεχεα τον θυμον μου επ’ αυτους 19 και διεσπειρα αυτους εις τα εθνη και ελικμησα αυτους εις τας χωρας· κατα την οδον αυτων και κατα την αμαρτιαν αυτων εκρινα αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.20| και εισηλθοσαν εις τα εθνη, ου εισηλθοσαν εκει, και εβεβηλωσαν το ονομα μου το αγιον εν τω λεγεσθαι αυτους· λαος Κυριου ουτοι και εκ της γης αυτου εξεληλυθασι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.21| και εφεισαμην αυτων δια το ονομα μου το αγιον, ὃ εβεβηλωσαν οικος ᾿Ισραηλ εν τοις εθνεσιν, ου εισηλθοσαν εκει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.22| δια τουτο ειπον τω οικω ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος· ουχ υμιν εγω ποιω, οικος ᾿Ισραηλ, αλλ’ η δια το ονομα μου το αγιον, ὃ εβεβηλωσατε εν τοις εθνεσιν, ου εισηλθετε εκει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.23| και αγιασω το ονομα μου το μεγα το βεβηλωθεν εν τοις εθνεσιν, ὃ εβεβηλωσατε εν μεσω αυτων, και γνωσονται τα εθνη οτι εγω ειμι Κυριος εν τω αγιασθηναι με εν υμιν κατ’ οφθαλμους αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.24| και ληψομαι υμας εκ των εθνων και αθροισω υμας εκ πασων των γαιων και εισαξω υμας εις την γην υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.25| και ρανω εφ’ υμας καθαρον υδωρ, και καθαρισθησεσθε απο πασων των ακαθαρσιων υμων και απο παντων των ειδωλων υμων, και καθαριω υμας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.26| και δωσω υμιν καρδιαν καινην και πνευμα καινον δωσω εν υμιν και αφελω την καρδιαν την λιθινην εκ της σαρκος υμων και δωσω υμιν καρδιαν σαρκινην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.27| και το πνευμα μου δωσω εν υμιν και ποιησω ινα εν τοις δικαιωμασι μου πορευησθε, και τα κριματα μου φυλαξησθε και ποιησητε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.28| και κατοικησετε επι της γης, ἧς εδωκα τοις πατρασιν υμων, και εσεσθε μοι εις λαον, και εγω εσομαι υμιν εις Θεον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.29| και σωσω υμας εκ πασων των ακαθαρσιων υμων και καλεσω τον σιτον 30 και πληθυνω αυτον και ου δωσω εφ’ υμας λιμον· και πληθυνω τον καρπον του ξυλου και τα γεννηματα του αγρου, οπως ἂν μη λαβητε ονειδισμον λιμου εν τοις εθνεσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.31| και μνησθησεσθε τας οδους υμων τας πονηρας και τα επιτηδευματα υμων τα μη αγαθα και προσοχθιειτε κατα προσωπον αυτων εν ταις ανομιαις υμων και επι τοις βδελυγμασιν αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.32| ου δι’ υμας εγω ποιω, λεγει Κυριος Κυριος, γνωστον εσται υμιν· αισχυνθητε και εντραπητε εκ των οδων υμων, οικος ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.33| ταδε λεγει ᾿Αδωναΐ Κυριος· εν ημερᾳ, ᾗ καθαριω υμας εκ πασων ανομιων υμων, και κατοικιω τας πολεις, και οικοδομηθησονται ερημοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.34| και η γη η ηφανισμενη εργασθησεται, ανθ’ ων οτι ηφανισμενη εγενηθη κατ’ οφθαλμους παντος παροδευοντος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.35| και ερουσιν· η γη εκεινη η ηφανισμενη εγενηθη ως κηπος τρυφης, και αι πολεις αι ερημοι και ηφανισμεναι και κατεσκαμμεναι οχυραι εκαθισαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.36| και γνωσονται τα εθνη, οσα ἂν καταλειφθωσι κυκλω υμων, οτι εγω Κυριος ᾠκοδομησα τας καθῃρημενας και κατεφυτευσα τας ηφανισμενας. εγω Κυριος ελαλησα και ποιησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.37| ταδε λεγει ᾿Αδωναΐ Κυριος· ετι τουτο ζητηθησομαι τω οικω ᾿Ισραηλ του ποιησαι αυτοις· πληθυνω αυτους ως προβατα ανθρωπους,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 36.38| ως προβατα αγια, ως προβατα ῾Ιερουσαλημ εν ταις εορταις αυτης, ουτως εσονται αι πολεις αι ερημοι πληρεις προβατων ανθρωπων, και γνωσονται οτι εγω Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.ΚΑΙ εγενετο επ’ εμε χειρ Κυριου, και εξηγαγε με εν πνευματι Κυριος και εθηκε με εν μεσω του πεδιου, και τουτο ην μεστον οστεων ανθρωπινων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.2| και περιηγαγε με επ’ αυτα κυκλοθεν κυκλω, και ιδου πολλα σφοδρα επι προσωπου του πεδιου, ξηρα σφοδρα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.3| και ειπε προς με· υιε ανθρωπου, ει ζησεται τα οστεα ταυτα; και ειπα· Κυριε Κυριε, συ επιστῃ ταυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.4| και ειπε προς με· προφητευσον επι τα οστα ταυτα και ερεις αυτοις· τα οστα τα ξηρα, ακουσατε λογον Κυριου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.5| ταδε λεγει Κυριος τοις οστεοις τουτοις· ιδου εγω φερω εφ’ υμας πνευμα ζωης 6 και δωσω εφ’ υμας νευρα και αναξω εφ’ υμας σαρκας, και εκτενω εφ’ υμας δερμα και δωσω πνευμα μου εις υμας, και ζησεσθε· και γνωσεσθε οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.7| και επροφητευσα καθως ενετειλατο μοι. και εγενετο εν τω εμε προφητευσαι και ιδου σεισμος, και προσηγαγε τα οστα εκατερον προς την αρμονιαν αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.8| και ειδον και ιδου επ’ αυτα νευρα και σαρκες εφυοντο, και ανεβαινεν επ’ αυτα δερμα επανω, και πνευμα ουκ ην επ’ αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.9| και ειπε προς με· προφητευσον επι το πνευμα, προφητευσον, υιε ανθρωπου, και ειπον τω πνευματι· ταδε λεγει Κυριος· εκ των τεσσαρων πνευματων ελθε και εμφυσησον εις τους νεκρους τουτους, και ζησατωσαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.10| και επροφητευσα καθοτι ενετειλατο μοι· και εισηλθεν εις αυτους το πνευμα, και εζησαν και εστησαν επι των ποδων αυτων, συναγωγη πολλη σφοδρα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.11| και ελαλησε Κυριος προς με λεγων· υιε ανθρωπου, τα οστα ταυτα πας οικος ᾿Ισραηλ εστι, και αυτοι λεγουσι· ξηρα γεγονε τα οστα ημων, απολωλεν η ελπις ημων, διαπεφωνηκαμεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.12| δια τουτο προφητευσον και ειπον προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω ανοιγω τα μνηματα υμων και αναξω υμας εκ των μνηματων υμων και εισαξω υμας εις την γην του ᾿Ισραηλ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.13| και γνωσεσθε οτι εγω ειμι Κυριος εν τω ανοιξαι με τους ταφους υμων του αναγαγειν με εκ των ταφων τον λαον μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.14| και δωσω πνευμα μου εις υμας, και ζησεσθε, και θησομαι υμας επι την γην υμων, και γνωσεσθε οτι εγω Κυριος· λελαληκα και ποιησω, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.15| Και εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.16| υιε ανθρωπου, λαβε σεαυτω ραβδον και γραψον επ’ αυτην τον ᾿Ιουδαν και τους υιους ᾿Ισραηλ τους προσκειμενους επ’ αυτον· και ραβδον δευτεραν ληψῃ σεαυτω και γραψεις αυτην τω ᾿Ιωσηφ, ραβδον ᾿Εφραιμ και παντας τους υιους ᾿Ισραηλ τους προστεθεντας προς αυτον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.17| και συναψεις αυτας προς αλληλας σαυτω εις ραβδον μιαν του δησαι αυτας, και εσονται εν τη χειρι σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.18| και εσται οταν λεγωσι προς σε οι υιοι του λαου σου· ουκ αναγγελλεις ημιν τι εστι ταυτα σοι; 19 και ερεις προς αυτους· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω ληψομαι την φυλην ᾿Ιωσηφ, την δια χειρος ᾿Εφραιμ, και τας φυλας ᾿Ισραηλ τας προσκειμενας προς αυτον και δωσω αυτους επι την φυλην ᾿Ιουδα, και εσονται εις ραβδον μιαν τη χειρι ᾿Ιουδα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.20| και εσονται αι ραβδοι, εφ’ αις συ εγραψας επ’ αυταις, εν τη χειρι σου ενωπιον αυτων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.21| και ερεις αυτοις· ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω λαμβανω παντα οικον ᾿Ισραηλ εκ μεσου των εθνων, ου εισηλθοσαν εκει, και συναξω αυτους απο παντων των περικυκλω αυτων και εισαξω αυτους εις την γην του ᾿Ισραηλ·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.22| και δωσω αυτους εις εθνος ἓν εν τη γη μου και εν τοις ορεσιν ᾿Ισραηλ, και αρχων εις εσται αυτων, και ουκ εσονται ετι εις δυο εθνη, ουδε μη διαιρεθωσιν ουκετι εις δυο βασιλειας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.23| ινα μη μιαινωνται ετι εν τοις ειδωλοις αυτων. και ρυσομαι αυτους απο πασων των ανομιων αυτων, ων ημαρτοσαν εν αυταις, και καθαριω αυτους, και εσονται μοι εις λαον, και εγω Κυριος εσομαι αυτοις εις Θεον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.24| και ο δουλος μου Δαυιδ αρχων εν μεσω αυτων εσται ποιμην εις παντων· οτι εν τοις προσταγμασι μου πορευσονται και τα κριματα μου φυλαξονται και ποιησουσιν αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.25| και κατοικησουσιν επι της γης αυτων, ἣν εγω δεδωκα τω δουλω μου ᾿Ιακωβ, ου κατῴκησαν εκει οι πατερες αυτων· και κατοικησουσιν επ’ αυτης αυτοι, και Δαυιδ ο δουλος μου αρχων αυτων εσται εις τον αιωνα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.26| και διαθησομαι αυτοις διαθηκην ειρηνης, διαθηκη αιωνια εσται μετ’ αυτων· και θησω τα αγια μου εν μεσω αυτων εις τον αιωνα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.27| και εσται η κατασκηνωσις μου εν αυτοις, και εσομαι αυτοις Θεος, και αυτοι μου εσονται λαος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 37.28| και γνωσονται τα εθνη οτι εγω ειμι Κυριος ο αγιαζων αυτους εν τω ειναι τα αγια μου εν μεσω αυτων εις τον αιωνα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.2| υιε ανθρωπου, στηρισον το προσωπον σου επι Γωγ και την γην του Μαγωγ, αρχοντα Ρως, Μοσοχ και Θοβελ, και προφητευσον επ’ αυτον 3 και ειπον αυτω ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ιδου εγω επι σε Γωγ αρχοντα Ρως, Μοσοχ και Θοβελ 4 και συναξω σε και πασαν την δυναμιν σου, ιππους και ιππεις ενδεδυμενους θωρακας παντας, συναγωγη πολλη, πελται και περικεφαλαιαι και μαχαιραι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.5| Περσαι και Αιθιοπες και Λιβυες, παντες περικεφαλαιαις και πελταις,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.6| Γομερ και παντες οι περι αυτον, οικος του Θεργαμα απ’ εσχατου βορρα και παντες οι περι αυτον, και εθνη πολλα μετα σου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.7| ετοιμασθητι, ετοιμασον σεαυτον συ, και πασα η συναγωγη σου η συνηγμενη μετα σου και εσῃ μοι εις προφυλακην.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.8| αφ’ ημερων πλειονων ετοιμασθησεται και επ’ εσχατου ετων ελευσεται και ηξει εις την γην την απεστραμμενην απο μαχαιρας, συνηγμενων απο εθνων πολλων, επι γην ᾿Ισραηλ, ἣ εγενηθη ερημος δι’ ολου· και ουτος εξ εθνων εξεληλυθε και κατοικησουσιν επ’ ειρηνης απαντες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.9| και αναβησῃ ως υετος και ηξεις ως νεφελη κατακαλυψαι γην και εσῃ συ και παντες οι περι σε και εθνη πολλα μετα σου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.10| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ αναβησεται ρηματα επι την καρδιαν σου, και λογιη λογισμους πονηρους 11 και ερεις· αναβησομαι επι γην απερριμμενην, ηξω επι ησυχαζοντας εν ησυχιᾳ και οικουντας επ’ ειρηνης, παντας κατοικουντας γην, εν ᾗ ουχ υπαρχει τειχος ουδε μοχλοι, και θυραι ουκ εισιν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.12| προνομευσαι προνομην και σκυλα σκυλευσαι αυτων, του επιστρεψαι χειρας μου εις την ηρημωμενην, ἣ κατωκισθη, και επ’ εθνος συνηγμενον απο εθνων πολλων, πεποιηκοτας κτησεις, κατοικουντας επι τον ομφαλον της γης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.13| Σαββα και Δαιδαν και εμποροι Καρχηδονιοι και πασαι αι κωμαι αυτων ερουσι σοι· εις προνομην του προνομευσαι συ ερχῃ και σκυλευσαι σκυλα; συνηγαγες συναγωγην σου λαβειν αργυριον και χρυσιον, απενεγκασθαι κτησιν του σκυλευσαι σκυλα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.14| δια τουτο προφητευσον, υιε ανθρωπου, και ειπον τω Γωγ· ταδε λεγει Κυριος· ουκ εν τη ημερᾳ εκεινῃ εν τω κατοικισθηναι τον λαον μου ᾿Ισραηλ επ’ ειρηνης εγερθησῃ; 15 και ηξεις εκ του τοπου σου απ’ εσχατου βορρα και εθνη πολλα μετα σου, αναβαται ιππων παντες, συναγωγη μεγαλη και δυναμις πολλη,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.16| και αναβησῃ επι τον λαον μου ᾿Ισραηλ ως νεφελη καλυψαι γην· επ’ εσχατων των ημερων εσται, και αναξω σε επι την γην μου, ινα γνωσι παντα τα εθνη εμε εν τω αγιασθηναι με εν σοι ενωπιον αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.17| ταδε λεγει Κυριος Κυριος τω Γωγ· συ ει περι ου ελαλησα προ ημερων των εμπροσθεν δια χειρος των δουλων μου των προφητων του ᾿Ισραηλ, εν ταις ημεραις εκειναις και ετεσι, του αναγαγειν σε επ’ αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.18| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ, εν ημερᾳ, ᾗ ἂν ελθῃ Γωγ επι την γην του ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος Κυριος, αναβησεται ο θυμος μου 19 και ο ζηλος μου. εν πυρι της οργης μου ελαλησα, ει μην εν τη ημερᾳ εκεινῃ εσται σεισμος μεγας επι γης ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.20| και σεισθησονται απο προσωπου Κυριου οι ιχθυες της θαλασσης και τα πετεινα του ουρανου και τα θηρια του πεδιου και παντα τα ερπετα τα ερποντα επι της γης, και παντες οι ανθρωποι οι επι προσωπου της γης, και ραγησεται τα ορη και πεσουνται αι φαραγγες, και παν τειχος επι την γην πεσειται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.21| και καλεσω επ’ αυτον παν φοβον, λεγει Κυριος· μαχαιρα ανθρωπου επι τον αδελφον αυτου εσται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.22| και κρινω αυτον θανατω και αιματι και υετω κατακλυζοντι και λιθοις χαλαζης, και πυρ και θειον βρεξω επ’ αυτον και επι παντας τους μετ’ αυτου και επ’ εθνη πολλα μετ’ αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 38.23| και μεγαλυνθησομαι και αγιασθησομαι και ενδοξασθησομαι και γνωσθησομαι εναντιον εθνων πολλων. και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.ΚΑΙ συ, υιε ανθρωπου, προφητευσον επι Γωγ και ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ιδου εγω επι σε Γωγ αρχοντα Ρως, Μοσοχ και Θοβελ 2 και συναξω σε και καθοδηγησω σε και αναβιβω σε επ’ εσχατου του βορρα και αναξω σε επι τα ορη τα ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.3| και απολω το τοξον σου απο της χειρος σου της αριστερας και τα τοξευματα σου απο της χειρος σου της δεξιας και καταβαλω σε 4 επι τα ορη ᾿Ισραηλ, και πεση συ και παντες οι περι σε, και τα εθνη τα μετα σου δοθησονται εις πληθη ορνεων, παντι πετεινω και πασι τοις θηριοις του πεδιου δεδωκα σε καταβρωθηναι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.5| επι προσωπου του πεδιου πεση, οτι εγω ελαλησα, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.6| και αποστελω πυρ επι Γωγ, και κατοικηθησονται αι νησοι επ’ ειρηνης· και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.7| και το ονομα μου το αγιον γνωσθησεται εν μεσω λαου μου ᾿Ισραηλ, και ου βεβηλωθησεται το ονομα μου το αγιον ουκετι· και γνωσονται τα εθνη οτι εγω ειμι Κυριος αγιος εν ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.8| ιδου ηκει, και γνωσῃ οτι εσται, λεγει Κυριος Κυριος· αυτη εστιν η ημερα, εν ᾗ ελαλησα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.9| και εξελευσονται οι κατοικουντες τας πολεις ᾿Ισραηλ και καυσουσιν εν τοις οπλοις, πελταις και κοντοις και τοξοις και τοξευμασι και ραβδοις χειρων και λογχαις· και καυσουσιν εν αυτοις πυρ επτα ετη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.10| και ου μη λαβωσι ξυλα εκ του πεδιου ουδε μη κοψωσιν εκ των δρυμων, αλλ’ η τα οπλα κατακαυσουσι πυρι· και προνομευσουσι τους προνομευσαντας αυτους και σκυλευσουσι τους σκυλευσαντας αυτους, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.11| και εσται εν τη ημερᾳ εκεινῃ δωσω τω Γωγ τοπον ονομαστον, μνημειον εν ᾿Ισραηλ, το πολυανδριον των επελθοντων προς τη θαλασσῃ, και περιοικοδομησουσι το περιστομιον της φαραγγος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.12| και κατορυξουσιν εκει τον Γωγ και παν το πληθος αυτου, και κληθησεται Το γαι το πολυανδριον του Γωγ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.13| και κατορυξουσιν αυτους οικος ᾿Ισραηλ, ινα καθαρισθη η γη, εν επταμηνω· και κατορυξουσιν αυτους πας ο λαος της γης, και εσται αυτοις ονομαστον ᾗ ημερᾳ εδοξασθη, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.14| και ανδρας δια παντος διαστελουσιν επιπορευομενους την γην θαψαι τους καταλελειμμενους επι προσωπου της γης, καθαρισαι αυτην μετα την επταμηνον, και εκζητησουσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.15| και πας ο διαπορευομενος την γην και ιδων οστουν ανθρωπου οικοδομησει παρ’ αυτω σημειον, εως οτου θαψωσιν αυτο οι θαπτοντες εις το γαι το πολυανδριον του Γωγ·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.16| και γαρ το ονομα της πολεως Πολυανδριον· και καθαρισθησεται η γη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.17| και συ, υιε ανθρωπου, ειπον· ταδε λεγει Κυριος· ειπον παντι ορνεω πετεινω και προς παντα τα θηρια του πεδιου· συναχθητε και ερχεσθε, συναχθητε απο παντων των περικυκλω επι την θυσιαν μου ἣν τεθυκα υμιν, θυσιαν μεγαλην επι τα ορη ᾿Ισραηλ, και φαγεσθε κρεα και πιεσθε αιμα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.18| κρεα γιγαντων φαγεσθε και αιμα αρχοντων της γης πιεσθε, κριους και μοσχους και τραγους, και οι μοσχοι εστεατωμενοι παντες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.19| και φαγεσθε στεαρ εις πλησμονην και πιεσθε αιμα εις μεθην απο της θυσιας μου, ἧς εθυσα υμιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.20| και εμπλησθησεσθε επι της τραπεζης μου ιππον και αναβατην, γιγαντα και παντα ανδρα πολεμιστην, λεγει Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.21| και δωσω την δοξαν μου εν υμιν, και οψονται παντα τα εθνη την κρισιν μου, ἣν εποιησα, και την χειρα μου, ἣν επηγαγον επ’ αυτους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.22| και γνωσονται οικος ᾿Ισραηλ οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος αυτων απο της ημερας ταυτης και επεκεινα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.23| και γνωσονται παντα τα εθνη οτι δια τας αμαρτιας αυτων ᾐχμαλωτευθησαν οικος ᾿Ισραηλ, ανθ’ ων ηθετησαν εις εμε, και απεστρεψα το προσωπον μου απ’ αυτων και παρεδωκα αυτους εις χειρας των εχθρων αυτων, και επεσαν παντες μαχαιρᾳ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.24| κατα τας ακαθαρσιας αυτων και κατα τα ανομηματα αυτων εποιησα αυτοις και απεστρεψα το προσωπον μου απ’ αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.25| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος Κυριος· νυν αποστρεψω την αιχμαλωσιαν ᾿Ιακωβ και ελεησω τον οικον ᾿Ισραηλ και ζηλωσω δια το ονομα το αγιον μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.26| και ληψονται την ατιμιαν αυτων και την αδικιαν, ἣν ηδικησαν, εν τω κατοικισθηναι αυτους επι την γην αυτων επ’ ειρηνης, και ουκ εσται ο εκφοβων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.27| εν τω αποστρεψαι με αυτους εκ των εθνων και συναγαγειν με αυτους εκ των χωρων των εθνων και αγιασθησομαι εν αυτοις ενωπιον των εθνων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.28| και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος ο Θεος αυτων εν τω επιφανηναι με αυτοις εν τοις εθνεσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 39.29| και ουκ αποστρεψω ουκετι το προσωπον μου απ’ αυτων, ανθ’ ου εξεχεα τον θυμον μου επι τον οικον ᾿Ισραηλ, λεγει Κυριος Κυριος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.ΚΑΙ εγενετο εν τω πεμπτω και εικοστω ετει της αιχμαλωσιας ημων, εν τω πρωτω μηνι, δεκατῃ του μηνος, εν τω τεσσαρεσκαιδεκατω ετει μετα το αλωναι την πολιν, εν τη ημερᾳ εκεινῃ εγενετο επ’ εμε χειρ Κυριου και ηγαγε με·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.2| εν ορασει Θεου εις την γην του ᾿Ισραηλ και εθηκε με επ’ ορους υψηλου σφοδρα, και επ’ αυτου ωσει οικοδομη πολεως απεναντι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.3| και εισηγαγε με εκει, και ιδου ανηρ, και η ορασις αυτου ην ωσει ορασις χαλκου στιλβοντος, και εν τη χειρι αυτου ην σπαρτιον οικοδομων και καλαμος μετρου, και αυτος ειστηκει επι της πυλης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.4| και ειπε προς με ο ανηρ· εωρακας, υιε ανθρωπου; εν τοις οφθαλμοις σου ιδε και εν τοις ωσι σου ακουε και ταξον εις την καρδιαν σου παντα, οσα εγω δεικνυω σοι, διοτι ενεκα του δειξαι σοι εισεληλυθας ωδε και δειξεις παντα, οσα συ ορας, τω οικω του ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.5| Και ιδου περιβολος εξωθεν του οικου κυκλω· και εν τη χειρι του ανδρος καλαμος, το μετρον πηχων ἓξ εν πηχει και παλαιστης, και διεμετρησε το προτειχισμα, πλατος ισον τω καλαμω και το υψος αυτου ισον τω καλαμω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.6| και εισηλθεν εις την πυλην την βλεπουσαν κατα ανατολας εν επτα αναβαθμοις και διεμετρησε το αιλαμ της πυλης ισον τω καλαμω 7 και το θεε ισον τω καλαμω το μηκος και ισον τω καλαμω το πλατος και το αιλαμ αναμεσον του θεηλαθα πηχων ἓξ και το θεε το δευτερον ισον τω καλαμω το πλατος και ισον τω καλαμω το μηκος και το αιλαμ πηχεων πεντε και το θεε το τριτον ισον τω καλαμω το μηκος, και ισον τω καλαμω πλατος και το αιλαμ του πυλωνος πλησιον του αιλαμ της πυλης 8 πηχων οκτω 9 και τα αιλευ πηχων δυο και το αιλαμ της πυλης εσωθεν 10 και τα θεε της πυλης του θεε κατεναντι τρεις ενθεν και τρεις ενθεν και μετρον ἓν τοις τρισι και μετρον ἓν τοις αιλαμ ενθεν και ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.11| και διεμετρησε το πλατος της θυρας του πυλωνος πηχων δεκα και το ευρος του πυλωνος πηχων δεκατριων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.12| και πηχυς επισυναγομενος επι προσωπον των θεειμ ενθεν και ενθεν, και το θεε πηχων ἓξ ενθεν και πηχων ἓξ ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.13| και διεμετρησε την πυλην απο του τοιχου του θεε επι τον τοιχον του θεε πλατος πηχεις εικοσι και πεντε, αυτη πυλη επι πυλην·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.14| και το αιθριον του αιλαμ της πυλης εξηκοντα πηχεις, εικοσι θεειμ της πυλης κυκλω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.15| και το αιθριον της πυλης εξωθεν εις το αιθριον αιλαμ της πυλης εσωθεν πηχων πεντηκοντα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.16| και θυριδες κρυπται επι το θεειμ και επι τα αιλαμ εσωθεν της πυλης της αυλης κυκλοθεν, και ωσαυτως τοις αιλαμ θυριδες κυκλω εσωθεν, και επι το αιλαμ φοινικες ενθεν και ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.17| και εισηγαγε με εις την αυλην την εσωτεραν, και ιδου παστοφορια και περιστυλα κυκλω της αυλης, τριακοντα παστοφορια εν τοις περιστυλοις,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.18| και αι στοαι κατα νωτου των πυλων, κατα το μηκος των πυλων το περιστυλον το υποκατω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.19| και διεμετρησε το πλατος της αυλης απο του αιθριου της πυλης της εξωτερας εσωθεν επι το αιθριον της πυλης της βλεπουσης εξω, πηχεις εκατον, της βλεπουσης κατα ανατολας. και ηγαγε με επι βορραν,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.20| και ιδου πυλη βλεπουσα προς βορραν τη αυλη τη εξωτερᾳ, και διεμετρησεν αυτην, το τε μηκος αυτης και το πλατος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.21| και τα θεε τρεις ενθεν και τρεις ενθεν και τα αιλευ και τα αιλαμμω και τους φοινικας αυτης, και εγενετο κατα τα μετρα της πυλης της βλεπουσης κατα ανατολας πηχων πεντηκοντα το μηκος αυτης και πηχων εικοσιπεντε το ευρος αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.22| και αι θυριδες αυτης και τα αιλαμμω και οι φοινικες αυτης καθως η πυλη η βλεπουσα κατα ανατολας· και εν επτα κλιμακτηρσιν ανεβαινον επ’ αυτην, και τα αιλαμμω εσωθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.23| και πυλη τη αυλη τη εσωτερᾳ βλεπουσα επι πυλην του βορρα ὃν τροπον της πυλης της βλεπουσης κατα ανατολας, και διεμετρησε την αυλην απο πυλης επι πυλην πηχεις εκατον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.24| και ηγαγε με κατα νοτον, και ιδου πυλη βλεπουσα προς νοτον, και διεμετρησεν αυτην και τα θεε και τα αιλευ και τα αιλαμμω κατα τα μετρα ταυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.25| και αι θυριδες αυτης και τα αιλαμμω κυκλοθεν καθως αι θυριδες του αιλαμ, πηχων πεντηκοντα το μηκος αυτης και πηχων εικοσιπεντε το ευρος αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.26| και επτα κλιμακτηρες αυτη, και αιλαμμω εσωθεν και φοινικες αυτη, εις ενθεν και εις ενθεν επι τα αιλευ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.27| και πυλη κατεναντι της πυλης της αυλης της εσωτερας προς νοτον· και διεμετρησε την αυλην απο πυλης επι πυλην, πηχεις εκατον το ευρος προς νοτον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.28| Και εισηγαγε με εις την αυλην την εσωτεραν της πυλης της προς νοτον και διεμετρησε την πυλην κατα τα μετρα ταυτα 29 και τα θεε και τα αιλευ και τα αιλαμμω κατα τα μετρα ταυτα· και θυριδες αυτη και τω αιλαμμω κυκλω· πηχεις πεντηκοντα το μηκος αυτης και το ευρος πηχεις εικοσιπεντε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.31| και αιλαμμω εις την αυλην την εξωτεραν και φοινικες τω αιλευ, και οκτω κλιμακτηρες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.32| και εισηγαγε με εις την πυλην την βλεπουσαν κατα ανατολας και διεμετρησεν αυτην κατα τα μετρα ταυτα 33 και τα θεε και τα αιλευ και τα αιλαμμω κατα τα μετρα ταυτα· και θυριδες αυτη και τω αιλαμμω κυκλω, πηχεις πεντηκοντα μηκος αυτης και ευρος αυτης πηχεις εικοσιπεντε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.34| και αιλαμμω εις την αυλην την εσωτεραν, και φοινικες επι του αιλευ ενθεν και ενθεν, και οκτω κλιμακτηρες αυτη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.35| και εισηγαγε με εις την πυλην την προς βορραν και διεμετρησε κατα τα μετρα ταυτα 36 και τα θεε και τα αιλευ και τα αιλαμμω· και θυριδες αυτη κυκλω και τω αιλαμμω αυτης· πηχεις πεντηκοντα μηκος αυτης και ευρος πηχεις εικοσιπεντε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.37| και τα αιλαμμω εις την αυλην την εξωτεραν, και φοινικες τω αιλευ ενθεν και ενθεν, και οκτω κλιμακτηρες αυτη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.38| τα παστοφορια αυτης και τα θυρωματα αυτης και τα αιλαμμω αυτης επι της πυλης της δευτερας εκρυσις,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.39| οπως σφαζωσιν εν αυτη τα υπερ αμαρτιας και τα υπερ αγνοιας·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.40| και κατα νωτου του ρυακος των ολοκαυτωματων της βλεπουσης προς βορραν δυο τραπεζαι προς ανατολας και κατα νωτου της δευτερας και του αιλαμ της πυλης δυο τραπεζαι κατα ανατολας,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.41| τεσσαρες ενθεν και τεσσαρες ενθεν κατα νωτου της πυλης, επ’ αυτας σφαξουσι τα θυματα κατεναντι των οκτω τραπεζων των θυματων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.42| και τεσσαρες τραπεζαι των ολοκαυτωματων λιθιναι λελαξευμεναι πηχεως και ημισους το πλατος και πηχεων δυο και ημισους το μηκος και επι πηχυν το υψος, επ’ αυτας επιθησουσι τα σκευη, εν οις σφαζουσιν εκει τα ολοκαυτωματα και τα θυματα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.43| και παλαιστην εξουσιν γεισος λελαξευμενον εσωθεν κυκλω και επι τας τραπεζας επανωθεν στεγας του καλυπτεσθαι απο του υετου και απο της ξηρασιας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.44| και εισηγαγε με εις την αυλην την εσωτεραν, και ιδου δυο εξεδραι εν τη αυλη τη εσωτερᾳ, μια κατα νωτου της πυλης της βλεπουσης προς βορραν φερουσα προς νοτον και μια κατα νωτου της πυλης της προς νοτον, βλεπουσης δε προς βορραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.45| και ειπε προς με· η εξεδρα αυτη η βλεπουσα προς νοτον τοις ιερευσι τοις φυλασσουσι την φυλακην του οικου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.46| και η εξεδρα η βλεπουσα προς βορραν τοις ιερευσι τοις φυλασσουσι την φυλακην του θυσιαστηριου· εκεινοι εισιν οι υιοι Σαδδουκ οι εγγιζοντες εκ του Λευΐ προς Κυριον λειτουργειν αυτω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.47| και διεμετρησε την αυλην μηκος πηχων εκατον και ευρος πηχεις εκατον επι τα τεσσαρα μερη αυτης και το θυσιαστηριον απεναντι του οικου. — 48 Και εισηγαγε με εις το αιλαμ του οικου. και διεμετρησε το αἲλ του αιλαμ πηχων πεντε το πλατος ενθεν και πηχων πεντε ενθεν, και το ευρος του θυρωματος πηχων δεκατεσσαρων, και επωμιδες της θυρας του αιλαμ πηχων τριων ενθεν και πηχων τριων ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 40.49| και το μηκος του αιλαμ πηχων εικοσι και το ευρος πηχων δωδεκα· και επι δεκα αναβαθμων ανεβαινον επ’ αυτο· και στυλοι ησαν επι το αιλαμ, εις ενθεν και εις ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.ΚΑΙ εισηγαγε με εις τον ναον, ω διεμετρησε το αιλαμ πηχων ἓξ το πλατος ενθεν 2 και πηχων ἓξ το ευρος του αιλαμ ενθεν, και το ευρος του πυλωνος πηχων δεκα, και επωμιδες του πυλωνος πηχων πεντε ενθεν και πηχων πεντε ενθεν· και διεμετρησε το μηκος αυτου πηχων τεσσαρακοντα και το ευρος πηχων εικοσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.3| και εισηλθεν εις την αυλην την εσωτεραν και διεμετρησε το αἲλ του θυρωματος πηχων δυο και το θυρωμα πηχων ἓξ και τας επωμιδας του θυρωματος πηχων επτα ενθεν και πηχων επτα ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.4| και διεμετρησε το μηκος των θυρων πηχων τεσσαρακοντα και ευρος πηχων εικοσι κατα προσωπον του ναου. και ειπε· τουτο το αγιον των αγιων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.5| και διεμετησε τον τοιχον του οικου πηχων ἓξ και το ευρος της πλευρας πηχων τεσσαρων κυκλοθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.6| και τα πλευρα πλευρον επι πλευρον τριακοντα και τρεις δις, και διαστημα εν τω τοιχω του οικου εν τοις πλευροις κυκλω του ειναι τοις επιλαμβανομενοις οραν, οπως το παραπαν μη απτωνται των τοιχων του οικου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.7| και το ευρος της ανωτερας των πλευρων κατα το προσθεμα εκ του τοιχου προς την ανωτεραν κυκλω του οικου, οπως διαπλατυνηται ανωθεν και εκ των κατωθεν αναβαινωσιν επι τα υπερωα και εκ των μεσων επι τα τριωροφα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.8| και το θραελ του οικου υψος κυκλω διαστημα των πλευρων ισον τω καλαμω, πηχων ἓξ διαστημα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.9| και ευρος του τοιχου της πλευρας εξωθεν πηχων πεντε· και τα απολοιπα αναμεσον των πλευρων του οικου 10 και αναμεσον των εξεδρων ευρος πηχων εικοσι, το περιφερες τω οικω κυκλω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.11| και αι θυραι των εξεδρων επι το απολοιπον της θυρας της μιας της προς βορραν· και η θυρα η μια προς νοτον, και το ευρος του φωτος του απολοιπου πηχων πεντε πλατος κυκλοθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.12| και το διοριζον κατα προσωπον του απολοιπου ως προς θαλασσαν πηχων εβδομηκοντα, πλατος του τοιχου του διοριζοντος πηχων πεντε, ευρος κυκλοθεν και μηκος αυτου πηχων ενενηκοντα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.13| και διεμετρησε κατεναντι του οικου μηκος πηχων εκατον, και τα απολοιπα και τα διοριζοντα και οι τοιχοι αυτων μηκος πηχων εκατον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.14| και το ευρος κατα προσωπον του οικου και τα απολοιπα κατεναντι πηχων εκατον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.15| και διεμετρησε μηκος του διοριζοντος κατα προσωπον του απολοιπου των κατοπισθεν του οικου εκεινου και τα απολοιπα ενθεν και ενθεν πηχων εκατον το μηκος. και ο ναος και αι γωνιαι και το αιλαμ το εξωτερον πεφατνωμενα,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.16| και αι θυριδες δικτυωται, υποφαυσεις κυκλω τοις τρισιν ωστε διακυπτειν· και ο οικος και τα πλησιον εξυλωμενα κυκλω και το εδαφος και εκ του εδαφους εως των θυριδων, και αι θυριδες αναπτυσσομεναι τρισσως εις το διακυπτειν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.17| και εως πλησιον της εσωτερας και εως της εξωτερας και εφ’ ολον τον τοιχον κυκλω εν τω εσωθεν και εν τω εξωθεν 18 γεγλυμμενα Χερουβιμ, και φοινικες αναμεσον Χερουβ και Χερουβ· δυο προσωπα τω Χερουβ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.19| προσωπον ανθρωπου προς τον φοινικα ενθεν και ενθεν και προσωπον λεοντος προς τον φοινικα ενθεν και ενθεν· διαγεγλυμμενος ολος ο οικος κυκλοθεν,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.20| εκ του εδαφους εως του φατνωματος τα Χερουβιμ και οι φοινικες διαγεγλυμμενοι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.21| και το αγιον και ο ναος αναπτυσσομενος τετραγωνα. κατα προσωπον των αγιων ορασις ως οψις 22 θυσιαστηριου ξυλινου, πηχων τριων το υψος αυτου και το μηκος πηχων δυο και το ευρος πηχων δυο· και κερατα ειχε, και η βασις αυτου και οι τοιχοι αυτου ξυλινοι· και ειπε προς με· αυτη η τραπεζα η προ προσωπου Κυριου. και δυο θυρωματα τω ναω 23 και τω αγιω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.24| δυο θυρωματα τοις δυσι θυρωμασι τοις στροφωτοις, δυο θυρωματα τω ενι και δυο θυρωματα τη θυρᾳ τη δευτερᾳ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 41.25| και γλυφη επ’ αυτων, και επι τα θυρωματα του ναου Χερουβιμ, και φοινικες κατα την γλυφην των αγιων, και σπουδαια ξυλα κατα προσωπον του αιλαμ εξωθεν 26 και θυριδες κρυπται. και διεμετρησεν ενθεν και ενθεν εις τα οροφωματα του αιλαμ και τα πλευρα του οικου εζυγωμενα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.ΚΑΙ εισηγαγε με εις την αυλην την εσωτεραν κατα ανατολας κατεναντι της πυλης της προς βορραν· και εισηγαγε με, και ιδου εξεδραι πεντε εχομεναι του απολοιπου και εχομεναι του διοριζοντος προς βορραν,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.2| επι πηχεις εκατον μηκος προς βορραν και το πλατος πεντηκοντα πηχων,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.3| διαγεγραμμεναι ὃν τροπον αι πυλαι της αυλης της εσωτερας και ὃν τροπον τα περιστυλα της αυλης της εξωτερας, εστιχισμεναι αντιπροσωποι στοαι τρισσαι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.4| και κατεναντι των εξεδρων περιπατος πηχων δεκα το πλατος, επι πηχεις εκατον το μηκος· και τα θυρωματα αυτων προς βορραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.5| και οι περιπατοι οι υπερωοι ωσαυτως, οτι εξειχετο το περιστυλον εξ αυτου, εκ του υποκατωθεν περιστυλου, και το διαστημα· ουτως περιστυλον και διαστημα 6 και ουτως στοαι· διοτι τριπλαι ησαν και στυλους ουκ ειχον καθως οι στυλοι των εξωτερων, δια τουτο εξειχοντο των υποκατωθεν και των μεσων απο της γης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.7| και φως εξωθεν ὃν τροπον αι εξεδραι της αυλης της εξωτερας αι βλεπουσαι απεναντι των εξεδρων των προς βορραν, μηκος πηχων πεντηκοντα·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.8| οτι το μηκος των εξεδρων των βλεπουσων εις την αυλην την εξωτεραν ην πηχων πεντηκοντα, και αυται εισιν αι αντιπροσωποι ταυταις· το παν πηχων εκατον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.9| και αι θυραι των εξεδρων τουτων της εισοδου της προς ανατολας του εισπορευεσθαι δι’ αυτων εκ της αυλης της εξωτερας 10 κατα το φως του εν αρχη περιπατου. και τα προς νοτον κατα προσωπον του νοτου κατα προσωπον του απολοιπου και κατα προσωπον του διοριζοντος εξεδραι,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.11| και ο περιπατος κατα προσωπον αυτων κατα τα μετρα εξεδρων των προς βορραν και κατα το μηκος αυτων και κατα το ευρος αυτων και κατα πασας τας εξοδους αυτων και κατα πασας τας επιστροφας αυτων και κατα τα φωτα αυτων και κατα τα θυρωματα αυτων 12 των εξεδρων των προς νοτον και κατα τα θυρωματα απ’ αρχης του περιπατου ως επι φως διαστηματος καλαμου και κατα ανατολας του εισπορευεσθαι δι’ αυτων. — 13 Και ειπε προς με· αι εξεδραι αι προς βορραν, και αι εξεδραι αι προς νοτον αι ουσαι κατα προσωπον των διαστηματων, αυται εισιν αι εξεδραι του αγιου, εν αις φαγονται εκει οι ιερεις υιοι Σαδδουκ οι εγγιζοντες προς Κυριον τα αγια των αγιων· και εκει θησουσι τα αγια των αγιων και την θυσιαν και τα περι αμαρτιας και τα περι αγνοιας, διοτι ο τοπος αγιος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.14| ουκ εισελευσονται εκει παρεξ των ιερεων· ουκ εξελευσονται εκ του αγιου εις την αυλην την εξωτεραν, οπως διαπαντος αγιοι ωσιν οι προσαγοντες, και μη απτωνται του στολισμου αυτων, εν οις λειτουργουσιν εν αυτοις, διοτι αγια εστι· και ενδυσονται ιματια ετερα, οταν απτωνται του λαου. — 15 Και συνετελεσθη η διαμετρησις του οικου εσωθεν. και εξηγαγε με καθ’ οδον της πυλης της βλεπουσης προς ανατολας και διεμετρησε το υποδειγμα του οικου κυκλοθεν εν διαταξει.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.16| και εστη κατα νωτου της πυλης της βλεπουσης κατα ανατολας και διεμετρησε πεντακοσιους εν τω καλαμω του μετρου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.17| και επεστρεψε προς βορραν και διεμετρησε το κατα προσωπον του βορρα πηχεις πεντακοσιους εν τω καλαμω του μετρου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.18| και επεστρεψε προς θαλασσαν και διεμετρησε το κατα προσωπον της θαλασσης πεντακοσιους εν τω καλαμω του μετρου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.19| και επεστρεψε προς νοτον και διεμετρησε κατεναντι του νοτου πεντακοσιους εν τω καλαμω του μετρου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 42.20| τα τεσσαρα μερη του αυτου καλαμου. και διεταξεν αυτον και περιβολον αυτων κυκλω πεντακοσιων προς ανατολας και πεντακοσιων πηχων ευρος του διαστελλειν αναμεσον των αγιων και αναμεσον του προτειχισματος του εν διαταξει του οικου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.ΚΑΙ εγενετο λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.2| Υιε ανθρωπου, λαλησον τοις υιοις του λαου σου και ερεις προς αυτους· γη, εφ’ ἣν ἂν επαγω ρομφαιαν, και λαβῃ ο λαος της γης ανθρωπον ενα εξ αυτων και δωσιν αυτον εαυτοις εις σκοπον,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.3| και ιδῃ την ρομφαιαν ερχομενην επι την γην και σαλπισῃ τη σαλπιγγι και σημανῃ τω λαω,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.4| και ακουσῃ ο ακουσας την φωνην της σαλπιγγος και μη φυλαξηται, και επελθῃ η ρομφαια και καταλαβῃ αυτον, το αιμα αυτου επι της κεφαλης αυτου εσται·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.5| οτι την φωνην της σαλπιγγος ακουσας ουκ εφυλαξατο, το αιμα αυτου επ’ αυτου εσται, και ουτος οτι εφυλαξατο, την ψυχην αυτου εξειλατο.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.6| και ο σκοπος, εαν ιδῃ την ρομφαιαν ερχομενην και μη σημανῃ τη σαλπιγγι, και ο λαος μη φυλαξηται, και ελθουσα η ρομφαια λαβῃ εξ αυτων ψυχην, αυτη δια την αυτης ανομιαν εληφθη, και το αιμα εκ χειρος του σκοπου εκζητησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.7| και συ, υιε ανθρωπου, σκοπον δεδωκα σε τω οικω ᾿Ισραηλ, και ακουσῃ εκ στοματος μου λογον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.8| εν τω ειπειν με τω αμαρτωλω· θανατω θανατωθησῃ, και μη λαλησῃς του φυλαξασθαι τον ασεβη απο της οδου αυτου, αυτος ο ανομος τη ανομιᾳ αυτου αποθανειται, το δε αιμα αυτου εκ της χειρος σου εκζητησω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.9| συ δε εαν προαπαγγειλῃς τω ασεβει την οδον αυτου του αποστρεψαι απ’ αυτης, και μη αποστρεψῃ απο της οδου αυτου, ουτος τη ασεβειᾳ αυτου αποθανειται, και συ την ψυχην σεαυτου εξηρησαι. — 10 Και συ, υιε ανθρωπου, ειπον τω οικω ᾿Ισραηλ· ουτως ελαλησατε λεγοντες· αι πλαναι ημων και αι ανομιαι ημων εφ’ ημιν εισι και εν αυταις ημεις τηκομεθα· και πως ζηζομεθα; 11 ειπον αυτοις· ζω εγω, ταδε λεγει Κυριος, ου βουλομαι τον θανατον του ασεβους ως το αποστρεψαι τον ασεβη απο της οδου αυτου και ζην αυτον. αποστροφη αποστρεψατε απο της οδου υμων· και ινατι αποθνησκετε, οικος ᾿Ισραηλ; 12 ειπον προς τους υιους του λαου σου· δικαιοσυνη δικαιου ου μη εξελειται αυτον εν ᾗ ἂν ημερᾳ πλανηθη, και ανομια ασεβους ου μη κακωσῃ αυτον εν ᾗ ἂν ημερᾳ αποστρεψῃ απο της ανομιας αυτου· και δικαιος ου μη δυνηται σωθηναι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.13| εν τω ειπειν με τω δικαιω· ουτος πεποιθεν επι τη δικαιοσυνῃ αυτου, και ποιησει ανομιαν, πασαι αι δικαιοσυναι αυτου ου μη αναμνησθωσιν· εν τη αδικιᾳ αυτου, ᾗ εποιησεν, εν αυτη αποθανειται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.14| και εν τω ειπειν με τω ασεβει· θανατω θανατωθησῃ, και αποστρεψει απο της αμαρτιας αυτου και ποιησει κριμα και δικαιοσυνην 15 και ενεχυρασμα αποδω και αρπαγμα αποτισει, εν προσταγμασι ζωης διαπορευηται του μη ποιησαι αδικον, ζωη ζησεται και ου μη αποθανῃ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.16| πασαι αι αμαρτιαι αυτου, ας ημαρτεν, ου μη αναμνησθωσιν, οτι κριμα και δικαιοσυνην εποιησεν, εν αυτοις ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.17| και ερουσιν οι υιοι του λαου σου· ουκ ευθεια η οδος του Κυριου· και αυτη η οδος αυτων ουκ ευθεια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.18| εν τω αποστρεψαι δικαιον απο της δικαιοσυνης αυτου και ποιησει ανομιας, και αποθανειται εν αυταις·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.19| και εν τω αποστρεψαι τον αμαρτωλον απο της ανομιας αυτου και ποιησει κριμα και δικαιοσυνην, εν αυτοις αυτος ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.20| και τουτο εστιν, ὃ ειπατε· ουκ ευθεια η οδος Κυριου· εκαστον εν ταις οδοις αυτου κρινω υμας, οικος ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.21| Και εγενηθη εν τω δωδεκατω ετει, εν τω δωδεκατω μηνι, πεμπτῃ του μηνος της αιχμαλωσιας ημων, ηλθε προς με ο ανασωθεις απο ῾Ιερουσαλημ λεγων· εαλω η πολις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.22| και χειρ Κυριου εγενηθη επ’ εμε εσπερας πριν ελθειν αυτον και ηνοιξε μου το στομα, εως ηλθε προς με το πρωΐ, και ανοιχθεν το στομα μου ου συνεσχεθη ετι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.23| και εγενηθη λογος Κυριου προς με λεγων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.24| υιε ανθρωπου, οι κατοικουντες τας ηρημωμενας επι της γης του ᾿Ισραηλ λεγουσιν· εις ην ῾Αβρααμ και κατεσχε την γην, και ημεις πλειους εσμεν, ημιν δεδοται η γη εις κατασχεσιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.25| δια τουτο ειπον αυτοις·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.27| ταδε λεγει Κυριος Κυριος· ζω εγω, ει μην οι εν ταις ηρημωμεναις μαχαιρᾳ πεσουνται, και οι επι προσωπου του πεδιου τοις θηριοις του αγρου δοθησονται εις καταβρωμα, και τους εν ταις τετειχισμεναις και τους εν τοις σπηλαιοις θανατω αποκτενω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.28| και δωσω την γην ερημον, και απολειται η υβρις της ισχυος αυτης, και ερημωθησεται τα ορη του ᾿Ισραηλ δια το μη ειναι διαπορευομενον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.29| και γνωσονται οτι εγω ειμι Κυριος· και ποιησω την γην αυτων ερημον, και ερημωθησεται δια παντα τα βδελυγματα αυτων, α εποιησαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.30| και συ, υιε ανθρωπου, οι υιοι του λαου σου οι λαλουντες περι σου παρα τα τειχη και εν τοις πυλωσι των οικιων και λαλουσιν ανθρωπος τω αδελφω αυτου λεγοντες· συνελθωμεν και ακουσωμεν τα εκπορευομενα παρα Κυριου,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.31| ερχονται προς σε, ως συμπορευεται λαος, και καθηνται εναντιον σου και ακουουσι τα ρηματα σου, και αυτα ου μη ποιησουσιν, οτι ψευδος εν τω στοματι αυτων, και οπισω των μιασματων η καρδια αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.32| και γινῃ αυτοις ως φωνη ψαλτηριου ηδυφωνου, ευαρμοστου, και ακουσονται σου τα ρηματα και ου μη ποιησουσιν αυτα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 43.33| και ηνικα εαν ελθῃ, ερουσιν· ιδου ηκει· και γνωσονται οτι προφητης ην εν μεσω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.ΚΑΙ επεστρεψε με κατα την οδον της πυλης των αγιων της εξωτερας της βλεπουσης κατα ανατολας, και αυτη ην κεκλεισμενη.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.2| και ειπε Κυριος προς με· η πυλη αυτη κεκλεισμενη εσται, ουκ ανοιχθησεται, και ουδεις μη διελθῃ δι’ αυτης, οτι Κυριος ο Θεος ᾿Ισραηλ εισελευσεται δι’ αυτης, και εσται κεκλεισμενη·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.3| διοτι ο ηγουμενος, ουτος καθησεται εν αυτη του φαγειν αρτον εναντιον Κυριου. κατα την οδον αιλαμ της πυλης εισελευσεται και κατα την οδον αυτου εξελευσεται. — 4 Και εισηγαγε με κατα την οδον της πυλης της προς βορραν κατεναντι του οικου, και ειδον και ιδου πληρης δοξης ο οικος του Κυριου, και πιπτω επι προσωπον μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.5| και ειπε Κυριος προς με· υιε ανθρωπου, ταξον εις την καρδιαν σου και ιδε τοις οφθαλμοις σου και τοις ωσι σου ακουε παντα, οσα εγω λαλω μετα σου, κατα παντα τα προσταγματα του οικου Κυριου και κατα παντα τα νομιμα αυτου· και ταξεις την καρδιαν σου εις την εισοδον του οικου κατα πασας τας εξοδους αυτου εν πασι τοις αγιοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.6| και ερεις προς τον οικον τον παραπικραινοντα, προς τον οικον του ᾿Ισραηλ· ταδε λεγει Κυριος ο Θεος· ικανουσθω υμιν απο πασων των ανομιων υμων, οικος ᾿Ισραηλ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.7| του εισαγαγειν υμας υιους αλλογενεις απεριτμητους καρδιᾳ και απεριτμητους σαρκι του γινεσθαι εν τοις αγιοις μου, και εβεβηλουν αυτα εν τω προσφερειν υμας αρτους, στεαρ και αιμα, και παρεβαινετε την διαθηκην μου εν πασαις ταις ανομιαις υμων 8 και διεταξατε του φυλασσειν φυλακας εν τοις αγιοις μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.9| δια τουτο ταδε λεγει Κυριος ο Θεος· πας υιος αλλογενης απεριτμητος καρδιᾳ και απεριτμητος σαρκι ουκ εισελευσεται εις τα αγια μου εν πασιν υιοις αλλογενων των οντων εν μεσω οικου ᾿Ισραηλ,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.10| αλλ’ η οι Λευιται, οιτινες αφηλαντο απ’ εμου εν τω πλανασθαι τον ᾿Ισραηλ απ’ εμου κατοπισθεν των ενθυμηματων αυτων, και ληψονται αδικιαν αυτων 11 και εσονται εν τοις αγιοις μου λειτουργουντες θυρωροι επι των πυλων του οικου και λειτουργουντες τω οικω· ουτοι σφαξουσι τας θυσιας και τα ολοκαυτωματα τω λαω, και ουτοι στησονται εναντιον του λαου του λειτουργειν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.12| ανθ’ ων ελειτουργουν αυτοις προ προσωπου των ειδωλων αυτων και εγενετο τω οικω ᾿Ισραηλ εις κολασιν αδικιας, ενεκα τουτου ηρα την χειρα μου επ’ αυτους, λεγει Κυριος ο Θεος,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.13| και ουκ εγγιουσι προς με του ιερατευειν μοι, ουδε του προσαγειν προς τα αγια υιων του ᾿Ισραηλ ουδε προς τα αγια των αγιων μου και ληψονται ατιμιαν αυτων εν τη πλανησει, ᾗ επλανηθησαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.14| και καταταξουσιν αυτους φυλασσειν φυλακας του οικου εις παντα τα εργα αυτου και εις παντα, οσα ἂν ποιησωσιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.15| οι ιερεις οι Λευιται, οι υιοι του Σαδδουκ, οιτινες εφυλαξαντο τας φυλακας των αγιων μου εν τω πλανασθαι οικον ᾿Ισραηλ απ’ εμου, ουτοι προσαξουσι προς με του λειτουργειν μοι και στησονται προ προσωπου μου του προσφερειν μοι θυσιαν, στεαρ και αιμα, λεγει Κυριος ο Θεος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.16| ουτοι εισελευσονται εις τα αγια μου, και ουτοι προσελευσονται προς την τραπεζαν μου του λειτουργειν μοι και φυλαξουσι τας φυλακας μου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.17| και εσται εν τω εισπορευεσθαι αυτους τας πυλας της αυλης της εσωτερας στολας λινας ενδυσονται και ουκ ενδυσονται ερια εν τω λειτουργειν αυτους απο της πυλης της εσωτερας αυλης·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.18| και κιδαρεις λινας εξουσιν επι ταις κεφαλαις αυτων και περισκελη λινα εξουσιν επι τας οσφυας αυτων και ου περιζωσονται βιᾳ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.19| και εν τω εκπορευεσθαι αυτους εις την αυλην την εξωτεραν προς τον λαον εκδυσονται τας στολας αυτων, εν αις αυτοι λειτουργουσιν εν αυταις, και θησουσιν αυτας εν ταις εξεδραις των αγιων και ενδυσονται στολας ετερας και ου μη αγιασωσι τον λαον εν ταις στολαις αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.20| και τας κεφαλας αυτων ου ξυρησονται και τας κομας αυτων ου ψιλωσουσι, καλυπτοντες καλυψουσι τας κεφαλας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.21| και οινον ου μη πιωσι πας ιερευς εν τω εισπορευεσθαι αυτους εις την αυλην την εσωτεραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.22| και χηραν και εκβεβλημενην ου ληψονται εαυτοις εις γυναικα, αλλ’ η παρθενον εκ του σπερματος ᾿Ισραηλ· και χηρα εαν γενηται εξ ιερεως, ληψονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.23| και τον λαον μου διδαξουσιν ανα μεσον αγιου και βεβηλου και ανα μεσον ακαθαρτου και καθαρου γνωριουσιν αυτοις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.24| και επι κρισιν αιματος ουτοι επιστησονται του διακρινειν· τα δικαιωματα μου δικαιωσουσι και τα κριματα μου κρινουσι και τα νομιμα μου και τα προσταγματα μου εν πασαις ταις εορταις μου φυλαξονται και τα σαββατα μου αγιασουσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.25| και επι ψυχην ανθρωπου ουκ εισελευσονται του μιανθηναι, αλλ’ η επι πατρι και επι μητρι και επι υιω και επι θυγατρι και επι αδελφω και επι αδελφη αυτου, ἣ ου γεγονεν ανδρι, μιανθησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.26| και μετα το καθαρισθηναι αυτον επτα ημερας εξαριθμηθησῃ αυτω·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.27| και ᾗ ἂν ημερᾳ εισπορευωνται εις την αυλην την εσωτεραν του λειτουργειν εν τω αγιω, προσοισουσιν ιλασμον, λεγει Κυριος ο Θεος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.28| και εσται αυτοις εις κληρονομιαν· εγω κληρονομια αυτοις, και κατασχεσις αυτοις ου δοθησεται εν τοις υιοις ᾿Ισραηλ, οτι εγω κατασχεσις αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.29| και τας θυσιας και τα υπερ αμαρτιας και τα υπερ αγνοιας ουτοι φαγονται, και παν αφορισμα εν τω ᾿Ισραηλ αυτοις εσται·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.30| απαρχαι παντων και τα πρωτοτοκα παντων και τα αφαιρεματα παντα εκ παντων των απαρχων υμων τοις ιερευσιν εσται· και τα πρωτογεννηματα υμων δωσετε τω ιερει του θειναι ευλογιας υμων επι τους οικους υμων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 44.31| και παν θνησιμαιον και θηριαλωτον εκ των πετεινων και εκ των κτηνων ου φαγονται οι ιερεις.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.ΚΑΙ εν τω καταμετρεισθαι υμας την γην εν κληρονομιᾳ αφοριειτε απαρχην τω Κυριω αγιον απο της γης, πεντε και εικοσι χιλιαδας μηκος και ευρος εικοσι χιλιαδας· αγιον εσται εν πασι τοις οριοις αυτου κυκλοθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.2| και εσται εκ τουτου εις αγιασμα πεντακοσιοι επι πεντακοσιους τετραγωνον κυκλοθεν, και πεντηκοντα πηχεις διαστημα αυτω κυκλοθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.3| και εκ ταυτης της διαμετρησεως διαμετρησεις μηκος πεντε και εικοσι χιλιαδας και ευρος εικοσι χιλιαδας, και εν αυτη εσται το αγιασμα αγια των αγιων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.4| απο της γης εσται τοις ιερευσι τοις λειτουργουσιν εν τω αγιω και εσται τοις εγγιζουσι λειτουργειν τω Κυριω, και εσται αυτοις τοπος εις οικους αφωρισμενους τω αγιασμω αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.5| εικοσι και πεντε χιλιαδας μηκος και ευρος εικοσι χιλιαδες εσται τοις Λευιταις τοις λειτουργουσι τω οικω, αυτοις εις κατασχεσιν, πολεις του κατοικειν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.6| και την κατασχεσιν της πολεως δωσεις πεντε χιλιαδας ευρος και μηκος πεντε και εικοσι χιλιαδας· ὃν τροπον η απαρχη των αγιων παντι οικω ᾿Ισραηλ εσονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.7| και τω ηγουμενω εκ τουτου και απο τουτου εις τας απαρχας των αγιων εις κατασχεσιν της πολεως, κατα προσωπον των απαρχων των αγιων και κατα προσωπον της κατασχεσεως της πολεως τα προς θαλασσαν και απο των προς θαλασσαν προς ανατολας, και το μηκος ως μια των μεριδων απο των οριων των προς θαλασσαν και το μηκος επι τα ορια τα προς ανατολας της γης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.8| και εσται αυτω εις κατασχεσιν εν τω ᾿Ισραηλ, και ου καταδυναστευσουσιν ουκετι οι αφηγουμενοι του ᾿Ισραηλ τον λαον μου, και την γην κατακληρονομησουσιν οικος ᾿Ισραηλ κατα φυλας αυτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.9| ταδε λεγει Κυριος Θεος· ικανουσθω υμιν, οι αφηγουμενοι του ᾿Ισραηλ· αδικιαν και ταλαιπωριαν αφελεσθε και κριμα και δικαιοσυνην ποιησατε, εξαρατε καταδυναστειαν απο του λαου μου, λεγει Κυριος Θεος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.10| ζυγος δικαιος και μετρον δικαιον και χοινιξ δικαια εστω υμιν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.11| το μετρον και η χοινιξ ομοιως μια εσται του λαμβανειν· το δεκατον του γομορ η χοινιξ, και το δεκατον του γομορ το μετρον, προς το γομορ εσται ισον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.12| και τα σταθμια εικοσιν οβολοι· οι πεντε σικλοι πεντε, και οι δεκα σικλοι δεκα, και πεντηκοντα σικλοι η μνα εσται υμιν. — 13 Και αυτη η απαρχη, ἣν αφοριειτε, εκτον μετρου απο του γομορ του πυρου και το εκτον του οιφι απο του κορου των κριθων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.14| και το προσταγμα του ελαιου· κοτυλην ελαιου απο δεκα κοτυλων, οτι αι δεκα κοτυλαι εισι γομορ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.15| και προβατον απο των δεκα προβατων αφαιρεμα εκ πασων των πατριων του ᾿Ισραηλ εις θυσιας και εις ολοκαυτωματα και εις σωτηριου του εξιλασκεσθαι περι υμων λεγει Κυριος Θεος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.16| και πας ο λαος δωσει την απαρχην ταυτην τω αφηγουμενω του ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.17| και δια του αφηγουμενου εσται τα ολοκαυτωματα και αι θυσιαι και αι σπονδαι εσονται εν ταις εορταις και εν ταις νουμηνιαις και εν τοις σαββατοις και εν πασαις ταις εορταις οικου ᾿Ισραηλ· αυτος ποιησει τα υπερ αμαρτιας και την θυσιαν και τα ολοκαυτωματα και τα του σωτηριου του εξιλασκεσθαι υπερ του οικου ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.18| Ταδε λεγει Κυριος Θεος· εν τω πρωτω μηνι μια του μηνος ληψεσθε μοσχον εκ βοων αμωμον του εξιλασασθαι το αγιον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.19| και ληψεται ο ιερευς απο του αιματος του εξιλασμου και δωσει επι τας φλιας του οικου και επι τας τεσσαρας γωνιας του ιερου και επι το θυσιαστηριον και επι τας φλιας της πυλης της αυλης της εσωτερας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.20| και ουτως ποιησεις εν τω μηνι τω εβδομω, μια του μηνος, ληψῃ παρ’ εκαστου απομοιραν και εξιλασεσθε τον οικον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.21| και εν τω πρωτω μηνι, τεσσαρεσκαιδεκατῃ του μηνος, εσται υμιν το πασχα εορτη· επτα ημερας αζυμα εδεσθε.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.22| και ποιησει ο αφηγουμενος εν εκεινῃ τη ημερᾳ υπερ αυτου και του οικου και υπερ παντος του λαου της γης μοσχον υπερ αμαρτιας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.23| και τας επτα ημερας της εορτης ποιησει ολοκαυτωματα τω Κυριω, επτα μοσχους και επτα κριους αμωμους καθ’ ημεραν, τας επτα ημερας και υπερ αμαρτιας εριφον αιγων καθ’ ημεραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.24| και θυσιαν πεμμα τω μοσχω και πεμμα τω κριω ποιησεις και ελαιου το εἲν τω πεμματι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45.25| και εν τω εβδομω μηνι, πεντεκαιδεκατῃ του μηνος, εν τη εορτη, ποιησεις κατα τα αυτα επτα ημερας καθως τα υπερ της αμαρτιας και καθως τα ολοκαυτωματα και καθως το μαναα και καθως το ελαιον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.ΤΑΔΕ λεγει Κυριος Θεος· η πυλη η εν τη αυλη τη εσωτερᾳ η βλεπουσα προς ανατολας εσται κεκλεισμενη ἓξ ημερας τας ενεργους, εν δε τη ημερᾳ των σαββατων ανοιχθησεται και εν τη ημερᾳ της νουμηνιας ανοιχθησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.2| και εισελευσεται ο αφηγουμενος κατα την οδον του αιλαμ της πυλης της εσωθεν και στησεται επι τα προθυρα της πυλης, και ποιησουσιν οι ιερεις τα ολοκαυτωματα αυτου και τα του σωτηριου αυτου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.3| και προσκυνησει επι του προθυρου της πυλης και εξελευσεται και η πυλη ου μη κλεισθη εως εσπερας. και προσκυνησει ο λαος της γης κατα τα προθυρα της πυλης εκεινης εν τοις σαββατοις και εν ταις νουμηνιαις εναντιον Κυριου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.4| και τα ολοκαυτωματα προσοισει ο αφηγουμενος τω Κυριω· εν τη ημερᾳ των σαββατων ἓξ αμνους αμωμους και κριον αμωμον 5 και μαναα πεμμα τω κριω και τοις αμνοις θυσιαν δομα χειρος αυτου, και ελαιου το εἲν τω πεμματι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.6| και εν τη ημερᾳ της νουμηνιας μοσχον αμωμον και ἓξ αμνους, και κριος αμωμος εσται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.7| και πεμμα τω κριω και πεμμα τω μοσχω εσται μαναα, και τοις αμνοις καθως ἂν εκποιη η χειρ αυτου, και ελαιου το εἲν τω πεμματι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.8| και εν τω εισπορευεσθαι τον αφηγουμενον κατα την οδον του αιλαμ της πυλης εισελευσεται και κατα την οδον της πυλης εξελευσεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.9| και οταν εισπορευηται ο λαος της γης εναντιον Κυριου εν ταις εορταις, ο εισπορευομενος κατα την οδον της πυλης της βλεπουσης προς βορραν προσκυνειν εξελευσεται κατα την οδον της πυλης της προς νοτον, και ο εισπορευομενος κατα την οδον της πυλης της προς νοτον εξελευσεται κατα την οδον της πυλης της προς βορραν· ουκ αναστρεψει κατα την πυλην, εις ἣν εισεληλυθεν, αλλ’ η κατ’ ευθυ αυτης εξελευσεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.10| και ο αφηγουμενος εν μεσω αυτων εν τω εισπορευεσθαι αυτους εισελευσεται μετ’ αυτων και εν τω εκπορευεσθαι αυτους εξελευσεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.11| και εν ταις εορταις και εν ταις πανηγυρεσιν εσται το μαναα πεμμα τω μοσχω και πεμμα τω κριω και τοις αμνοις καθως ἂν εκποιη η χειρ αυτου και ελαιου το εἲν τω πεμματι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.12| εαν δε ποιησῃ ο αφηγουμενος ομολογιαν ολοκαυτωμα σωτηριου τω Κυριω, και ανοιξῃ εαυτω την πυλην την βλεπουσαν κατα ανατολας και ποιησει το ολοκαυτωμα αυτου και τα του σωτηριου αυτου, ὃν τροπον ποιει εν τη ημερᾳ των σαββατων, και εξελευσεται και κλεισει τας θυρας μετα το εξελθειν αυτον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.13| και αμνον ενιαυσιον αμωμον ποιησει εις ολοκαυτωμα καθ’ ημεραν τω Κυριω, πρωΐ ποιησει αυτον·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.14| και μαναα ποιησει επ’ αυτω το πρωΐ εκτον του μετρου και ελαιου το τριτον του εἲν του αναμειξαι την σεμιδαλιν μαναα τω Κυριω, προσταγμα διαπαντος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.15| ποιησετε τον αμνον και το μαναα και το ελαιον ποιησετε το πρωΐ ολοκαυτωμα δια παντος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.16| Ταδε λεγει Κυριος Θεος· εαν δω ο αφηγουμενος δομα ενι εκ των υιων αυτου εκ της κληρονομιας αυτου, τουτο τοις υιοις αυτου εσται κατασχεσις εν κληρονομιᾳ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.17| εαν δε δω δομα ενι των παιδων αυτου, και εσται αυτω εως του ετους της αφεσεως, και αποδωσει τω αφηγουμενω· πλην της κληρονομιας των υιων αυτου, αυτοις εσται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.18| και ου μη λαβῃ ο αφηγουμενος εκ της κληρονομιας του λαου του καταδυναστευσαι αυτους· εκ της κατασχεσεως αυτου κατακληρονομησει τοις υιοις αυτου, οπως μη διασκορπιζηται ο λαος μου εκαστος εκ της κατασχεσεως αυτου. — 19 Και εισηγαγε με εις την εισοδον της κατα νωτου της πυλης εις την εξεδραν των αγιων των ιερεων την βλεπουσαν προς βορραν, και ιδου εκει τοπος κεχωρισμενος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.20| και ειπε προς με· ουτος ο τοπος εστιν, ου εψησουσιν εκει οι ιερεις τα υπερ αγνοιας και τα υπερ αμαρτιας και εκει πεψουσι το μαναα το παραπαν του μη εκφερειν εις την αυλην την εξωτεραν του αγιαζειν τον λαον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.21| και εξηγαγε με εις την αυλην την εξωτεραν και περιηγαγε με επι τα τεσσαρα μερη της αυλης, και ιδου αυλη κατα το κλιτος της αυλης·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.22| επι τα τεσσαρα κλιτη της αυλης αυλη μικρα, μηκους πηχων τεσσαρακοντα και ευρος πηχων τριακοντα, μετρον ἓν ταις τεσσαρσι.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.23| και εξεδραι κυκλω εν αυταις, κυκλω ταις τεσσαρσι, και μαγειρεια γεγονοτα υποκατω των εξεδρων κυκλω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 46.24| και ειπε προς με· ουτοι οι οικοι των μαγειρειων, ου εψησουσιν εκει οι λειτουργουντες τω οικω τα θυματα του λαου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.ΚΑΙ εισηγαγε με επι τα προθυρα του οικου, και ιδου υδωρ εξεπορευετο υποκατωθεν του αιθριου κατα ανατολας, οτι το προσωπον του οικου εβλεπε κατα ανατολας, και το υδωρ κατεβαινεν απο του κλιτους του δεξιου απο νοτου επι το θυσιαστηριον.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.2| και εξηγαγε με κατα την οδον της πυλης της προς βορραν και περιηγαγε με την οδον εξωθεν προς την πυλην της αυλης της βλεπουσης κατα ανατολας, και ιδου το υδωρ κατεφερετο απο του κλιτους του δεξιου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.3| καθως εξοδος ανδρος εξεναντιας, και μετρον εν τη χειρι αυτου, και διεμετρησε χιλιους εν τω μετρω, και διηλθεν εν τω υδατι υδωρ αφεσεως·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.4| και διεμετρησε χιλιους, και διηλθεν εν τω υδατι υδωρ εως των μηρων· και διεμετρησε χιλιους, και διηλθεν υδωρ εως οσφυος·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.5| και διεμετρησε χιλιους, και ουκ ηδυνατο διελθειν, οτι εξυβριζε το υδωρ ως ροιζος χειμαρρου, ὃν ου διαβησονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.6| και ειπε προς με· εωρακας, υιε ανθρωπου; και ηγαγε με και επεστρεψε με επι το χειλος του ποταμου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.7| εν τη επιστροφη μου και ιδου επι του χειλους του ποταμου δενδρα πολλα σφοδρα ενθεν και ενθεν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.8| και ειπε προς με· το υδωρ τουτο το εκπορευομενον εις την Γαλιλαιαν την προς ανατολας και κατεβαινεν επι την ᾿Αραβιαν και ηρχετο εως επι την θαλασσαν επι το υδωρ της διεκβολης, και υγιασει τα υδατα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.9| και εσται πασα ψυχη των ζῴων των εκζεοντων επι παντα, εφ᾿ α ἂν επελθῃ εκει ο ποταμος, ζησεται. και εσται εκει ιχθυς πολυς σφοδρα, οτι ηκει εκει το υδωρ τουτο, και υγιασει και ζησεται· παν εφ᾿ ὃ ἂν ελθῃ ο ποταμος εκει, ζησεται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.10| και στησονται εκει αλιεις απο Αινγαδειν εως ᾿Εναγαλειμ· ψυγμος σαγηνων εσται, καθ᾿ εαυτην εσται, και οι ιχθυες αυτης ως οι ιχθυες της θαλασσης της μεγαλης, πληθος πολυ σφοδρα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.11| και εν τη διεκβολη αυτου και εν τη επιστροφη αυτου και εν τη υπεραρσει αυτου ου μη υγιασωσιν· εις αλας δεδονται.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.12| και επι του ποταμου αναβησεται, επι του χειλους αυτου ενθεν και ενθεν παν ξυλον βρωσιμον, ου μη παλαιωθη επ᾿ αυτου, ουδε μη εκλειπῃ ο καρπος αυτου· της καινοτητος αυτου πρωτοβολησει, διοτι τα υδατα αυτων εκ των αγιων ταυτα εκπορευεται, και εσται ο καρπος αυτων εις βρωσιν και αναβασις αυτων εις υγιειαν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.13| Ταδε λεγει Κυριος Θεος· ταυτα τα ορια κατακληρονομησετε της γης, ταις δωδεκα φυλαις των υιων ᾿Ισραηλ προσθεσις σχοινισματος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.14| και κατακληρονομησετε αυτην εκαστος καθως ο αδελφος αυτου, εις ἣν ηρα την χειρα μου του δουναι αυτην τοις πατρασιν αυτων, και πεσειται η γη αυτη υμιν εν κληρονομιᾳ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.15| και ταυτα τα ορια της γης της προς βορραν· απο θαλασσης της μεγαλης της καταβαινουσης και περισχιζουσης της εισοδου ᾿Ημαθ Σεδαδα,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.16| Βηρωθα Σεβραιμ ῾Ηλιαμ αναμεσον οριων Δαμασκου και αναμεσον οριων ᾿Ημαθ, αυλη του Σαυναν, αι εισιν επανω των οριων Αυρανιτιδος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.17| ταυτα τα ορια απο της θαλασσης απο της αυλης του Αιναν, ορια Δαμασκου και τα προς βορραν.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.18| και τα προς ανατολας αναμεσον της Αυρανιτιδος και αναμεσον Δαμασκου και αναμεσον της Γαλααδιτιδος και αναμεσον της γης του ᾿Ισραηλ, ο ᾿Ιορδανης διοριζει επι την θαλασσαν την προς ανατολας Φοινικωνος· ταυτα τα προς ανατολας.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.19| και τα προς νοτον και λιβα απο Θαιμαν και Φοινικωνος εως υδατος Μαριμωθ Καδης παρεκτεινον επι την θαλασσαν την μεγαλην·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.20| τουτο το μερος νοτος και λιψ. τουτο το μερος της θαλασσης της μεγαλης· οριζει εως κατεναντι της εισοδου ᾿Ημαθ, εως εισοδου αυτου· ταυτα εστι τα προς θαλασσαν ᾿Ημαθ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.21| και διαμερισετε την γην ταυτην αυτοις, ταις φυλαις του ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.22| βαλειτε αυτην εν κληρω υμιν και τοις προσηλυτοις τοις παροικουσιν εν μεσω υμων, οιτινες εγεννησαν υιους εν μεσω υμων· και εσονται υμιν ως αυτοχθονες εν τοις υιοις του ᾿Ισραηλ, μεθ᾿ υμων φαγονται εν κληρονομιᾳ εν μεσω των φυλων του ᾿Ισραηλ·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 47.23| και εσονται εν φυλη προσηλυτων εν τοις προσηλυτοις τοις μετ᾿ αυτων, εκει δωσετε κληρονομιαν αυτοις, λεγει Κυριος Θεος.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.ΚΑΙ ταυτα τα ονοματα των φυλων· απο της αρχης της προς βορραν κατα το μερος της καταβασεως του περισχιζοντος επι την εισοδον της ᾿Ημαθ αυλης του Αιναν, οριον Δαμασκου προς βορραν κατα μερος ᾿Ημαθ αυλης, και εσται αυτοις τα προς ανατολας εως προς θαλασσαν Δαν, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.2| και απο των οριων του Δαν τα προς ανατολας εως των προς θαλασσαν ᾿Ασσηρ, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.3| και απο των οριων ᾿Ασσηρ απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν Νεφθαλιμ, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.4| και απο των οριων Νεφθαλιμ απο ανατολων εως των προς θαλασσαν Μανασση, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.5| και απο των οριων Μανασση απο των προς ανατολας ως των προς θαλασσαν ᾿Εφραιμ, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.6| και απο των οριων ᾿Εφραιμ απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν Ρουβην, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.7| και απο των οριων Ρουβην απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν ᾿Ιουδα, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.8| και απο των οριων ᾿Ιουδα απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν εσται η απαρχη του αφορισμου, πεντε και εικοσι χιλιαδες ευρος και μηκος καθως μια των μεριδων απο των προς ανατολας και εως των προς θαλασσαν, και εσται το αγιον εν μεσω αυτων·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.9| απαρχη, ἣν αφοριουσι τω Κυριω, μηκος πεντε και εικοσι χιλιαδες και ευρος εικοσι και πεντε χιλιαδες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.10| τουτων εσται η απαρχη των αγιων· τοις ιερευσι, προς βορραν πεντε και εικοσι χιλιαδες και προς θαλασσαν πλατος δεκα χιλιαδες και προς ανατολας πλατος δεκα χιλιαδες και προς νοτον μηκος εικοσι και πεντε χιλιαδες, και το ορος των αγιων εσται εν μεσω αυτου·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.11| τοις ιερευσι τοις ηγιασμενοις, υιοις Σαδδουκ, τοις φυλασσουσι τας φυλακας του οικου, οιτινες ουκ επλανηθησαν εν τη πλανησει υιων ᾿Ισραηλ, ὃν τροπον επλανηθησαν οι Λευιται,<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.12| και εσται αυτοις η απαρχη δεδομενη εκ των απαρχων της γης, αγιον αγιων απο των οριων των Λευιτων.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.13| τοις δε Λευιταις τα εχομενα των οριων των ιερεων, μηκος πεντε και εικοσι χιλιαδες, και ευρος δεκα χιλιαδες. παν το μηκος πεντε και εικοσι χιλιαδες και ευρος εικοσι χιλιαδες.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.14| ου πραθησεται εξ αυτου ουδε καταμετρηθησεται, ουδε αφαιρεθησεται τα πρωτογεννηματα της γης, οτι αγιον εστι τω Κυριω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.15| τας δε πεντε χιλιαδας τας περισσας επι τω πλατει επι ταις πεντε, και εικοσι χιλιασι, προτειχισμα εσται τη πολει εις την κατοικιαν και εις διαστημα αυτου, και εσται η πολις εν μεσω αυτου.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.16| και ταυτα τα μετρα αυτης· απο των προς βορραν πεντακοσιοι και τετρακισχιλιοι, και απο των προς νοτον πεντακοσιοι και τεσσαρες χιλιαδες, και απο των προς ανατολας πεντακοσιοι και τεσσαρες χιλιαδες, και απο των προς θαλασσαν τετρακισχιλιους πεντακοσιους.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.17| και εσται διαστημα τη πολει προς βορραν διακοσιοι πεντηκοντα και προς νοτον διακοσιοι και πεντηκοντα και προς ανατολας διακοσιοι πεντηκοντα και προς θαλασσαν διακοσιοι πεντηκοντα.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.18| και το περισσον του μηκους το εχομενον των απαρχων των αγιων δεκα χιλιαδες προς ανατολας και δεκα χιλιαδες προς θαλασσαν· και εσονται αι απαρχαι του αγιου και εσται τα γεννηματα αυτης εις αρτους τοις εργαζομενοις την πολιν·<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.19| οι δε εργαζομενοι την πολιν εργωνται αυτην εκ πασων των φυλων του ᾿Ισραηλ.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.20| πασα η απαρχη πεντε και εικοσι χιλιαδες επι πεντε και εικοσι χιλιαδας· τετραγωνον αφοριειτε αυτου την απαρχην του αγιου απο της κατασχεσεως της πολεως.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.21| το δε περισσον τω αφηγουμενω εκ τουτου και εκ τουτου απο των απαρχων του αγιου και εις την κατασχεσιν της πολεως επι πεντε και εικοσι χιλιαδας μηκος εως των οριων των προς ανατολας και προς θαλασσαν επι πεντε και εικοσι χιλιαδας εως των οριων των προς θαλασσαν εχομενα των μεριδων του αφηγουμενου· και εσται η απαρχη των αγιων και το αγιασμα του οικου εν μεσω αυτης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.22| και απο της κατασχεσεως των Λευιτων και απο της κατασχεσεως της πολεως εν μεσω των αφηγουμενων εσται· αναμεσον των οριων ᾿Ιουδα και αναμεσον των οριων Βενιαμιν των αφηγουμενων εσται. — 23 Και το περισσον των φυλων απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν Βενιαμιν, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.24| και απο των οριων των Βενιαμιν απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν Συμεων, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.25| και απο των οριων των Συμεων απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν ᾿Ισσαχαρ, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.26| και απο των οριων των ᾿Ισσαχαρ απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν Ζαβουλων, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.27| και απο των οριων των Ζαβουλων απο των προς ανατολας εως των προς θαλασσαν Γαδ, μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.28| και απο των οριων των Γαδ απο των προς ανατολας εως των προς λιβα και εσται τα ορια αυτου απο Θαιμαν και υδατος Μαριμωθ Καδης κληρονομιας εως της θαλασσης της μεγαλης.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.29| αυτη η γη, ἣν βαλειτε εν κληρω ταις φυλαις του ᾿Ισραηλ, και ουτοι οι διαμερισμοι αυτων, λεγει Κυριος Θεος. — 30 Και αυται αι διεκβολαι της πολεως αι προς βορραν, τετρακισχιλιοι και πεντακοσιοι μετρω.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.31| και αι πυλαι της πολεως επ᾿ ονοματι φυλων του ᾿Ισραηλ· πυλαι τρεις προς βορραν, πυλη Ρουβην μια και πυλη ᾿Ιουδα μια και πυλη Λευΐ μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.32| και τας προς ανατολας τετρακισχιλιοι και πεντακοσιοι· και πυλαι τρεις, πυλη ᾿Ιωσηφ μια και πυλη Βενιαμιν μια και πυλη Δαν μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.33| και τα προς νοτον τετρακισχιλιοι και πεντακοσιοι μετρω· και πυλαι τρεις, πυλη Συμεων μια και πυλη ᾿Ισσαχαρ μια και πυλη Ζαβουλων μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.34| και τα προς θαλασσαν τετρακισχιλιοι και πεντακοσιοι μετρω· πυλαι τρεις, πυλη Γαδ μια και πυλη ᾿Ασσηρ μια και πυλη Νεφθαλιμ μια.<br>Ιεζεκιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.35| κυκλωμα δεκα και οκτω χιλιαδες. και το ονομα της πολεως, αφ᾿ ἧς ἂν ημερας γενηται, εσται το ονομα αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.ΣΩΣΑΝΝΑ<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.ΚΑΙ ην ανηρ οικων εν Βαβυλωνι, και ονομα αυτω ᾿Ιωακειμ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.2| και ελαβε γυναικα, ᾗ ονομα Σωσαννα, θυγατηρ Χελκιου, καλη σφοδρα και φοβουμενη τον Κυριον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.3| και οι γονεις αυτης δικαιοι και εδιδαξαν την θυγατερα αυτων κατα τον νομον Μωυση.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.4| και ην ᾿Ιωακειμ πλουσιος σφοδρα, και ην αυτω παραδεισος γειτνιων τω οικω αυτου· και προς αυτον προσηγοντο οι ᾿Ιουδαιοι δια το ειναι αυτον ενδοξοτερον παντων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.5| και απεδειχθησαν δυο πρεσβυτεροι εκ του λαου κριται εν τω ενιαυτω εκεινω, περι ων ελαλησεν ο δεσποτης, οτι εξηλθεν ανομια εκ Βαβυλωνος εκ πρεσβυτερων κριτων, οἳ εδοκουν κυβερναν τον λαον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.6| ουτοι προσεκαρτερουν εν τη οικιᾳ ᾿Ιωκειμ, και ηρχοντο προς αυτους παντες οι κρινομενοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.7| και εγενετο ηνικα απετρεχεν ο λαος μεσον ημερας, εισεπορευετο Σωσαννα και περιεπατει εν τω παραδεισω του ανδρος αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.8| και εθεωρουν αυτην οι δυο πρεσβυτεροι καθ᾿ ημεραν εισπορευομενην και περιπατουσαν και εγενοντο εν επιθυμιᾳ αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.9| και διεστρεψαν τον εαυτων νουν και εξεκλιναν τους οφθαλμους αυτων του μη βλεπειν εις τον ουρανον, μηδε μνημονευειν κριματων δικαιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.10| και ησαν αμφοτεροι κατανενυγμενοι περι αυτης και ουκ ανηγγειλαν αλληλοις την οδυνην αυτων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.11| οτι ᾐσχυνοντο αναγγειλαι την επιθυμιαν αυτων οτι ηθελον συγγενεσθαι αυτη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.12| και παρετηρουσαν φιλοτιμως καθ’ ημεραν οραν αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.13| και ειπαν ετερος τω ετερω· πορευθωμεν δη εις οικον, οτι αριστου ωρα εστι. και εξελθοντες διεχωρισθησαν απ’ αλληλων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.14| και ανακαμψαντες ηλθον επι το αυτο και ανεταζοντες αλληλους την αιτιαν, ωμολογησαν την επιθυμιαν αυτων· και τοτε κοινη συνεταξαντο καιρον οτε αυτην δυνησονται ευρειν μονην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.15| και εγενετο εν τω παρατηρειν αυτους ημεραν ευθετον εισηλθε ποτε καθως εχθες και τριτης ημερας μετα δυο μονων κορασιων και επεθυμησε λουσασθαι εν τω παραδεισω, οτι καυμα ην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.16| και ουκ ην ουδεις εκει πλην οι δυο πρεσβυτεροι κεκρυμμενοι και παρατηρουντες αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.17| και ειπε τοις κορασιοις· ενεγκατε δη μοι ελαιον και σμηγματα και τας θυρας του παραδεισου κλεισατε, οπως λουσωμαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.18| και εποιησαν καθως ειπε και απεκλεισαν τας θυρας του παραδεισου και εξηλθαν κατα τας πλαγιας θυρας ενεγκαι τα προστεταγμενα αυταις και ουκ ειδοσαν τους πρεσβυτερους, οτι ησαν κεκρυμμενοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.19| και εγενετο ως εξηλθοσαν τα κορασια, και ανεστησαν οι δυο πρεσβυται και επεδραμον αυτη 20 και ειπον· ιδου αι θυραι του παραδεισου κεκλεινται, και ουδεις θεωρει ημας, και εν επιθυμιᾳ σου εσμεν· διο συγκαταθου ημιν και γενου μεθ’ ημων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.21| ει δε μη, καταμαρτυρησομεν σου οτι ην μετα σου νεανισκος και δια τουτο εξαπεστειλας τα κορασια απο σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.22| και ανεστεναξε Σωσαννα και ειπε· στενα μοι παντοθεν· εαν τε γαρ τουτο πραξω, θανατος μοι εστιν, εαν τε μη πραξω, ουκ εκφευξομαι τας χειρας υμων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.23| αιρετωτερον μοι εστι μη πραξασαν εμπεσειν εις χειρας υμων η αμαρτειν ενωπιον Κυριου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.24| και ανεβοησε φωνη μεγαλῃ Σωσαννα, εβοησαν δε και οι δυο πρεσβυται κατεναντι αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.25| και δραμων ο εις ηνοιξε τας θυρας του παραδεισου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.26| ως δε ηκουσαν την κραυγην εν τω παραδεισω οι εκ της οικιας, εισεπηδησαν δια της πλαγιας θυρας ιδειν το συμβεβηκος αυτη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.27| ηνικα δε ειπαν οι πρεσβυται τους λογους αυτων, κατῃσχυνθησαν οι δουλοι σφοδρα, οτι πωποτε ουκ ερρηθη λογος τοιουτος περι Σωσαννης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.28| Και εγενετο τη επαυριον ως συνηλθεν ο λαος προς τον ανδρα αυτης ᾿Ιωακειμ, ηλθον οι δυο πρεσβυται πληρεις της ανομου εννοιας κατα Σωσαννης του θανατωσαι αυτην και ειπαν εμπροσθεν του λαου·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.29| αποστειλατε επι Σωσανναν θυγατερα Χελκιου, η εστι γυνη ᾿Ιωακειμ· οι δε απεστειλαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.30| και ηλθεν αυτη και οι γονεις αυτης και τα τεκνα αυτης και παντες οι συγγενεις αυτης·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.31| η δε Σωσαννα ην τρυφερα σφοδρα και καλη τω ειδει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.32| οι δε παρανομοι εκελευσαν αποκαλυφθηναι αυτην, ην γαρ κατακεκαλυμμενη, οπως εμπλησθωσι του καλλους αυτης·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.33| εκλαιον δε οι παρ’ αυτης και παντες οι ιδοντες αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.34| ανασταντες δε οι δυο πρεσβυται εν μεσω τω λαω εθηκαν τας χειρας επι την κεφαλην αυτης·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.35| η δε κλαιουσα ανεβλεψεν εις τον ουρανον, οτι ην η καρδια αυτης πεποιθυια επι τω Κυριω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.36| ειπον δε οι πρεσβυται· περιπατουντων ημων εν τω παραδεισω μονων, εισηλθεν αυτη μετα δυο παιδισκων και απεκλεισε τας θυρας του παραδεισου και απελυσε τας παιδισκας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.37| και ηλθε προς αυτην νεανισκος, ὃς ην κεκρυμμενος, και ανεπεσε μετ’ αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.38| ημεις δε οντες εν τη γωνιᾳ του παραδεισου, ιδοντες την ανομιαν εδραμομεν επ’ αυτους· και ιδοντες συγγινομενους αυτους,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.39| εκεινου μεν ουκ ηδυνηθημεν εγκρατεις γενεσθαι δια το ισχυειν αυτον υπερ ημας και ανοιξαντα τας θυρας εκπεπηδηκεναι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.40| ταυτης δε επιλαβομενοι επηρωτωμεν τις ην ο νεανισκος,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.41| και ουκ ηθελησεν αγγειλαι ημιν. ταυτα μαρτυρουμεν. και επιστευσεν αυτοις η συναγωγη ως πρεσβυτεροις του λαου και κριταις και κατεκριναν αυτην αποθανειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.42| ανεβοησε δε φωνη μεγαλῃ Σωσαννα και ειπεν· ο Θεος ο αιωνιος ο των κρυπτων γνωστης, ο ειδως τα παντα πριν γενεσεως αυτων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.43| συ επιστασαι οτι ψευδη μου κατεμαρτυρησαν· και ιδου αποθνησκω μη ποιησασα μηδεν ων ουτοι επονηρευσαντο κατ’ εμου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.44| Και εισηκουσε Κυριος της φωνης αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.45| και απαγομενης αυτης απολεσθαι, ο Θεος εξηγειρε το πνευμα το αγιον παιδαριου νεωτερου, ω ονομα Δανιηλ,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.46| και εβοησε φωνη μεγαλῃ· αθωος εγω απο του αιματος ταυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.47| επεστρεψε δε πας ο λαος προς αυτον και ειπαν· τις ο λογος ουτος, ὃν συ λελαληκας; 48 ο δε στας εν μεσω αυτων ειπεν· ουτως μωροι οι υιοι ᾿Ισραηλ; ουκ ανακριναντες ουδε το σαφες επιγνοντες κατεκρινατε θυγατερα ᾿Ισραηλ; 49 αναστρεψατε εις το κριτηριον· ψευδη γαρ ουτοι κατεμαρτυρησαν αυτης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.50| και ανεστρεψε πας ο λαος μετα σπουδης. και ειπαν αυτω οι πρεσβυτεροι· δευρο καθισον εν μεσω ημων και αναγγειλον ημιν, οτι σοι δεδωκεν ο Θεος το πρεσβειον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.51| και ειπε προς αυτους Δανιηλ· διαχωρισατε αυτους απ’ αλληλων μακραν, και ανακρινω αυτους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.52| ως δε διεχωρισθησαν εις απο του ενος, εκαλεσε τον ενα αυτων και ειπε προς αυτον· πεπαλαιωμενε ημερων κακων, νυν ηκασιν αι αμαρτιαι σου, ας εποιεις το προτερον 53 κρινων κρισεις αδικους και τους μεν αθῴους κατακρινων, απολυων δε τους αιτιους, λεγοντος του Κυριου· αθωον και δικαιον ουκ αποκτενεις·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.54| νυν ουν ταυτην ειπερ ειδες, ειπον· υπο τι δενδρον ειδες αυτους ομιλουντας αλληλοις; ο δε ειπεν· υπο σχινον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.55| ειπε δε Δανιηλ· ορθως εψευσαι εις την σεαυτου κεφαλην· ηδη γαρ αγγελος Θεου λαβων φασιν παρα του Θεου σχισει σε μεσον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.56| και μεταστησας αυτον εκελευσε προσαγαγειν τον ετερον· και ειπεν αυτω· σπερμα Χανααν και ουκ ᾿Ιουδα, το καλλος εξηπατησε σε, και επιθυμια διεστρεψε την καρδιαν σου·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.57| ουτως εποιειτε θυγατρασιν ᾿Ισραηλ, και εκειναι φοβουμεναι ωμιλουν υμιν, αλλ’ ου θυγατηρ ᾿Ιουδα υπεμεινε την ανομιαν υμων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.58| νυν ουν λεγε μοι· υπο τι δενδρον κατελαβες αυτους ομιλουντας αλληλοις; ο δε ειπεν· υπο πρινον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.59| ειπε δε αυτω Δανιηλ· ορθως εψευσαι και συ εις την σεαυτου κεφαλην· μενει γαρ ο αγγελος του Θεου την ρομφαιαν εχων πρισαι σε μεσον, οπως εξολοθρευσῃ υμας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.60| και ανεβοησε πασα η συναγωγη φωνη μεγαλῃ και ευλογησαν τω Θεω τω σωζοντι τους ελπιζοντας επ’ αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.61| και ανεστησαν επι τους δυο πρεσβυτας, οτι συνεστησεν αυτους Δανιηλ εκ του στοματος αυτων ψευδομαρτυρησαντας, και εποιησαν αυτοις ὃν τροπον επονηρευσαντο τω πλησιον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.62| ποιησαι κατα τον νομον Μωυση, και απεκτειναν αυτους· και εσωθη αιμα αναιτιον εν τη ημερᾳ εκεινῃ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.63| Χελκιας δε και η γυνη αυτου ᾔνεσαν τον Θεον περι της θυγατρος αυτων μετα ᾿Ιωακειμ του ανδρος αυτης και των συγγενων παντων, οτι ουχ ευρεθη εν αυτη ασχημον πραγμα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 48.64| και Δανιηλ εγενετο μεγας ενωπιον του λαου απο της ημερας εκεινης και επεκεινα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.ΕΝ ετει τριτω της βασιλειας ᾿Ιωακειμ βασιλεως ᾿Ιουδα ηλθε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς Βαβυλωνος εις ῾Ιερουσαλημ και επολιορκει αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και εδωκε Κυριος εν χειρι αυτου τον ᾿Ιωακειμ βασιλεα ᾿Ιουδα και απο μερους των σκευων οικου του Θεου, και ηνεγκεν αυτα εις γην Σεννααρ οικου του Θεου αυτου· και τα σκευη εισηνεγκεν εις τον οικον θησαυρου του Θεου αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| και ειπεν ο βασιλευς τω ᾿Ασφανεζ τω αρχιευνουχω αυτου εισαγαγειν απο των υιων της αιχμαλωσιας ᾿Ισραηλ και απο του σπερματος της βασιλειας και απο των φορθομμιν 4 νεανισκους. οις ουκ εστιν εν αυτοις μωμος και καλους τη οψει και συνιεντας εν πασῃ σοφιᾳ και γινωσκοντας γνωσιν και διανοουμενους φρονησιν και οις εστιν ισχυς εν αυτοις εσταναι εν τω οικω ενωπιον του βασιλεως, και διδαξαι αυτους γραμματα και γλωσσαν Χαλδαιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| και διεταξεν αυτοις ο βασιλευς το της ημερας καθ’ ημεραν απο της τραπεζης του βασιλεως και απο του οινου του ποτου αυτου και θρεψαι αυτους ετη τρια και μετα ταυτα στηναι ενωπιον του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| και εγενετο εν αυτοις εκ των υιων ᾿Ιουδα Δανιηλ και ᾿Ανανιας και ᾿Αζαριας και Μισαηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| και επεθηκεν αυτοις ο αρχιευνουχος ονοματα τω Δανιηλ Βαλτασαρ και τω ᾿Ανανιᾳ Σεδραχ και τω Μισαηλ Μισαχ και τω ᾿Αζαριᾳ ᾿Αβδεναγω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| και εθετο Δανιηλ εις την καρδιαν αυτου ως ου μη αλισγηθη εν τη τραπεζῃ του βασιλεως και εν τω οινω του ποτου αυτου και ηξιωσε τον αρχιευνουχον ως ου μη αλισγηθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.9| και εδωκεν ο Θεος τον Δανιηλ εις ελεον και εις οικτιρμον ενωπιον του αρχιευνουχου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| και ειπεν ο αρχιευνουχος τω Δανιηλ· φοβουμαι εγω τον κυριον μου τον βασιλεα τον εκταξαντα την βρωσιν υμων και την ποσιν υμων, μη ποτε ιδῃ τα προσωπα υμων σκυθρωπα παρα τα παιδαρια τα συνηλικα υμων και καταδικασητε την κεφαλην μου τω βασιλει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| και ειπε Δανιηλ προς ᾿Αμελσαδ, ὃν κατεστησεν ο αρχιευνουχος επι Δανιηλ, ᾿Ανανιαν, Μισαηλ, ᾿Αζαριαν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| πειρασον δη τους παιδας σου ημερας δεκα, και δοτωσαν ημιν απο των σπερματων, και φαγωμεθα και υδωρ πιωμεθα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| και οφθητωσαν ενωπιον σου αι ιδεαι ημων και αι ιδεαι των παιδαριων των εσθιοντων την τραπεζαν του βασιλεως, και καθως εαν ιδῃς, ποιησον μετα των παιδων σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| και εισηκουσεν αυτων και επειρασεν αυτους ημερας δεκα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| και μετα το τελος των δεκα ημερων ωραθησαν αι ιδεαι αυτων αγαθαι και ισχυραι ταις σαρξιν υπερ τα παιδαρια τα εσθιοντα την τραπεζαν του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| και εγενετο ᾿Αμελσαδ αναιρουμενος το δειπνον αυτων και τον οινον του ποματος αυτων και εδιδου αυτοις σπερματα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| και τα παιδαρια ταυτα, οι τεσσαρες αυτοι, εδωκεν αυτοις ο Θεος συνεσιν και φρονησιν εν πασῃ γραμματικη και σοφιᾳ· και Δανιηλ συνηκεν εν πασῃ ορασει και ενυπνιοις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| και μετα το τελος των ημερων, ων ειπεν ο βασιλευς εισαγαγειν αυτους, και εισηγαγεν αυτους ο αρχιευνουχος εναντιον Ναβουχοδονοσορ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| και ελαλησε μετ’ αυτων ο βασιλευς, και ουχ ευρεθησαν εκ παντων αυτων ομοιοι Δανιηλ και ᾿Ανανιᾳ και Μισαηλ και ᾿Αζαριᾳ· και εστησαν ενωπιον του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| και εν παντι ρηματι σοφιας και επιστημης, ων εζητησε παρ’ αυτων ο βασιλευς, ευρεν αυτους δεκαπλασιονας παρα παντας τους επαοιδους και τους μαγους τους οντας εν πασῃ τη βασιλειᾳ αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| και εγενετο Δανιηλ εως ετους ενος Κυρου του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.ΕΝ τω ετει τω δευτερω της βασιλειας Ναβουχοδονοσορ ενυπνιασθη Ναβουχοδονοσορ ενυπνιον, και εξεστη το πνευμα αυτου, και ο υπνος αυτου εγενετο απ’ αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.2| και ειπεν ο βασιλευς καλεσαι τους επαοιδους και τους μαγους και τους φαρμακους και τους Χαλδαιους του αναγγειλαι τω βασιλει τα ενυπνια αυτου, και ηλθαν και εστησαν ενωπιον του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| και ειπεν αυτοις ο βασιλευς· ηνυπνιασθην, και εξεστη το πνευμα μου του γνωναι το ενυπνιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| και ελαλησαν οι Χαλδαιοι τω βασιλει συριστι· βασιλευ, εις τους αιωνας ζηθι· συ ειπον το ενυπνιον τοις παισι σου, και την συγκρισιν αναγγελουμεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| απεκριθη ο βασιλευς τοις Χαλδαιοις· ο λογος απ’ εμου απεστη· εαν μη γνωρισητε μοι το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου, εις απωλειαν εσεσθε, και οι οικοι υμων διαρπαγησονται·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| εαν δε το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου γνωρισητε μοι, δοματα και δωρεας και τιμην πολλην ληψεσθε παρ’ εμου· πλην το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου απαγγειλατε μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| απεκριθησαν δευτερον και ειπαν· ο βασιλευς ειπατω το ενυπνιον τοις παισιν αυτου, και την συγκρισιν αυτου αναγγελουμεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.8| και απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν· επ’ αληθειας οιδα εγω οτι καιρον υμεις εξαγοραζετε, καθοτι ειδετε οτι απεστη απ’ εμου το ρημα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| εαν ουν το ενυπνιον μη αναγγειλητε μοι, οιδα οτι ρημα ψευδες και διεφθαρμενον συνεθεσθε ειπειν ενωπιον μου, εως ου ο καιρος παρελθῃ· το ενυπνιον μου ειπατε μοι, και γνωσομαι οτι την συγκρισιν αυτου αναγγελειτε μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| απεκριθησαν οι Χαλδαιοι ενωπιον του βασιλεως και λεγουσιν· ουκ εστιν ανθρωπος επι της ξηρας, οστις το ρημα του βασιλεως δυνησεται γνωρισαι, καθοτι πας βασιλευς μεγας και αρχων ρημα τοιουτον ουκ επερωτα επαοιδον, μαγον και Χαλδαιον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.11| οτι ο λογος, ὃν ο βασιλευς επερωτα, βαρυς, και ετερος ουκ εστιν, ὃς αναγγελει αυτον ενωπιον του βασιλεως, αλλ’ οι θεοι, ων ουκ εστιν η κατοικια μετα πασης σαρκος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| τοτε ο βασιλευς εν θυμω και οργη ειπεν απολεσαι παντας τους σοφους Βαβυλωνος·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και το δογμα εξηλθε, και οι σοφοι απεκτεννοντο, και εζητησαν Δανιηλ και τους φιλους αυτου ανελειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| τοτε Δανιηλ απεκριθη βουλην και γνωμην τω ᾿Αριωχ τω αρχιμαγειρω του βασιλεως, ὃς εξηλθεν αναιρειν τους σοφους Βαβυλωνος·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| αρχων του βασιλεως, περι τινος εξηλθεν η γνωμη η αναιδης εκ προσωπου του βασιλεως; εγνωρισε δε ο ᾿Αριωχ το ρημα τω Δανιηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| και Δανιηλ εισηλθε και ηξιωσε τον βασιλεα, οπως χρονον δω αυτω, και την συγκρισιν αυτου αναγγειλῃ τω βασιλει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| και εισηλθε Δανιηλ εις τον οικον αυτου και τω ᾿Ανανιᾳ και τω Μισαηλ και τω ᾿Αζαριᾳ τοις φιλοις αυτου το ρημα εγνωρισε·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| και οικτιρμους εζητουν παρα του Θεου του ουρανου υπερ του μυστηριου τουτου, οπως ἂν μη απολωνται Δανιηλ και οι φιλοι αυτου μετα των επιλοιπων σοφων Βαβυλωνος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| τοτε τω Δανιηλ εν οραματι της νυκτος το μυστηριον απεκαλυφθη· και ευλογησε τον Θεον του ουρανου Δανιηλ 20 και ειπεν· ειη το ονομα του Θεου ευλογημενον απο του αιωνος και εως του αιωνος, οτι η σοφια και η συνεσις αυτου εστι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| και αυτος αλλοιοι καιρους και χρονους, καθιστα βασιλεις και μεθιστα, διδους σοφιαν τοις σοφοις και φρονησιν τοις ειδοσι συνεσιν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| αυτος αποκαλυπτει βαθεα και αποκρυφα, γινωσκων τα εν τω σκοτει, και το φως μετ’ αυτου εστι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| σοι, ο Θεος των πατερων μου, εξομολογουμαι και αινω, οτι σοφιαν και δυναμιν δεδωκας μοι και νυν εγνωρισας μοι α ηξιωσαμεν παρα σου και το οραμα του βασιλεως εγνωρισας μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.24| και ηλθε Δανιηλ προς ᾿Αριωχ, ὃν κατεστησεν ο βασιλευς απολεσαι τους σοφους Βαβυλωνος, και ειπεν αυτω· τους σοφους Βαβυλωνος μη απολεσῃς, εισαγαγε δε με ενωπιον του βασιλεως, και την συγκρισιν τω βασιλει αναγγελω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.25| τοτε ᾿Αριωχ εν σπουδη εισηγαγε τον Δανιηλ ενωπιον του βασιλεως και ειπεν αυτω· ευρηκα ανδρα εκ των υιων της αιχμαλωσιας της ᾿Ιουδαιας, οστις το συγκριμα τω βασιλει αναγγελει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.26| και απεκριθη ο βασιλευς και ειπε τω Δανιηλ, ου το ονομα Βαλτασαρ· ει δυνασαι μοι αναγγειλαι το ενυπνιον, ὃ ειδον, και την συγκρισιν αυτου; 27 και απεκριθη Δανιηλ ενωπιον του βασιλεως και ειπε· το μυστηριον, ὃ ο βασιλευς επερωτα, ουκ εστι σοφων, μαγων, επαοιδων, γαζαρηνων αναγγειλαι τω βαασιλει,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.28| αλλ’ η εστι Θεος εν ουρανω αποκαλυπτων μυστηρια και εγνωρισε τω βασιλει Ναβουχοδονοσορ α δει γενεσθαι επ’ εσχατων των ημερων. το ενυπνιον σου και αι ορασεις της κεφαλης σου επι της κοιτης σου, τουτο εστι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.29| συ, βασιλευ, οι διαλογισμοι σου επι της κοιτης σου ανεβησαν τι δει γενεσθαι μετα ταυτα, και ο αποκαλυπτων μυστηρια εγνωρισε σοι α δει γενεσθαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.30| και εμοι δε ουκ εν σοφιᾳ τη ουσῃ εν εμοι παρα παντας τους ζωντας το μυστηριον τουτο απεκαλυφθη, αλλ’ ενεκεν του την συγκρισιν τω βασιλει γνωρισαι, ινα τους διαλογισμους της καρδιας σου γνως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.31| συ, βασιλευ, εθεωρεις, και ιδου εικων μια, μεγαλη η εικων εκεινη, και η προσοψις αυτης υπερφερης, εστωσα προ προσωπου σου, και η ορασις αυτης φοβερα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.32| εικων, ἧς η κεφαλη χρυσιου χρηστου, αι χειρες και το στηθος και οι βραχιονες αυτης αργυροι, η κοιλια και οι μηροι χαλκοι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.33| αι κνημαι σιδηραι, οι ποδες μερος τι σιδηρουν και μερος τι οστρακινον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.34| εθεωρεις εως ου ετμηθη λιθος εξ ορους ανευ χειρων και επαταξε την εικονα επι τους ποδας τους σιδηρους και οστρακινους και ελεπτυνεν αυτους εις τελος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.35| τοτε ελεπτυνθησαν εις απαξ το οστρακον, ο σιδηρος, ο χαλκος, ο αργυρος, ο χρυσος, και εγενετο ωσει κονιορτος απο αλωνος θερινης· και εξηρεν αυτα το πληθος του πνευματος, και τοπος ουχ ευρεθη αυτοις· και ο λιθος ο παταξας την εικονα εγενηθη ορος μεγα και επληρωσε πασαν την γην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.36| τουτο εστι το ενυπνιον και την συγκρισιν αυτου ερουμεν ενωπιον του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.37| συ, βασιλευ, βασιλευς βασιλεων, ω ο Θεος του ουρανου βασιλειαν ισχυραν και κραταιαν και εντιμον εδωκεν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.38| εν παντι τοπω, οπου κατοικουσιν οι υιοι των ανθρωπων, θηρια τε αγρου και πετεινα ουρανου και ιχθυας της θαλασσης εδωκεν εν τη χειρι σου και κατεστησε σε κυριον παντων, συ ει η κεφαλη η χρυση.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.39| και οπισω σου αναστησεται βασιλεια ετερα ηττων σου και βασιλεια τριτη, ητις εστιν ο χαλκος, ἣ κυριευσει πασης της γης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.40| και βασιλεια τεταρτη, ητις εσται ισχυρα ως σιδηρος· ὃν τροπον ο σιδηρος λεπτυνει και δαμαζει παντα, ουτως παντα λεπτυνει και δαμασει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.41| και οτι ειδες τους ποδας και τους δακτυλους μερος μεν τι οστρακινον μερος δε τι σιδηρουν, βασιλεια διῃρημενη εσται, και απο της ριζης της σιδηρας εσται εν αυτη, ὃν τροπον ειδες τον σιδηρον αναμεμειγμενον τω οστρακω·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.42| και οι δακτυλοι των ποδων μερος μεν τι σιδηρουν μερος δε τι οστρακινον, μερος τι της βασιλειας εσται ισχυρον και απ’ αυτης εσται συντριβομενον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.43| οτι ειδες τον σιδηρον αναμεμειγμενον τω οστρακω, συμμειγεις εσονται εν σπερματι ανθρωπων και ουκ εσονται προσκολλωμενοι ουτος μετα τουτου, καθως ο σιδηρος ουκ αναμειγνυται μετα του οστρακου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.44| και εν ταις ημεραις των βασιλεων εκεινων αναστησει ο Θεος του ουρανου βασιλειαν, ητις εις τους αιωνας ου διαφθαρησεται, και η βασιλεια αυτου λαω ετερω ουχ υπολειφθησεται· λεπτυνει και λικμησει πασας τας βασιλειας, και αυτη αναστησεται εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.45| ὃν τροπον ειδες οτι απο ορους ετμηθη λιθος ανευ χειρων και ελεπτυνε το οστρακον, τον σιδηρον, τον χαλκον, τον αργυρον, τον χρυσον, ο Θεος ο μεγας εγνωρισε τω βασιλει α δει γενεσθαι μετα ταυτα, και αληθινον το ενυπνιον, και πιστη η συγκρισις αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.46| τοτε ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ επεσεν επι προσωπον και τω Δανιηλ προσεκυνησε και μαναα και ευωδιας ειπε σπεισαι αυτω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.47| και αποκριθεις ο βασιλευς ειπε τω Δανιηλ· επ’ αληθειας ο Θεος υμων αυτος εστι Θεος θεων και κυριος των βασιλεων και αποκαλυπτων μυστηρια, οτι ηδυνηθης αποκαλυψαι το μυστηριον τουτο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.48| και εμεγαλυνεν ο βασιλευς τον Δανιηλ και δοματα μεγαλα και πολλα εδωκεν αυτω και κατεστησεν αυτον επι πασης χωρας Βαβυλωνος και αρχοντα σατραπων επι παντας τους σοφους Βαβυλωνος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.49| και Δανιηλ ᾐτησατο παρα του βασιλεως, και κατεστησεν επι τα εργα της χωρας Βαβυλωνος τον Σεδραχ, Μισαχ και ᾿Αβδεναγω· και Δανιηλ ην εν τη αυλη του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.ΕΤΟΥΣ οκτωκαιδεκατου Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς εποιησεν εικονα χρυσην, υψος αυτης πηχεων εξηκοντα, ευρος αυτης πηχεων εξ, και εστησεν αυτην εν πεδιω Δεειρα, εν χωρᾳ Βαβυλωνος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| και απεστειλε συναγαγειν τους υπατους και τους στρατηγους και τους τοπαρχας, ηγουμενους τε και τυραννους και τους επ’ εξουσιων και παντας τους αρχοντας των χωρων ελθειν εις τα εγκαινια της εικονος, ἣν εστησε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| και συνηχθησαν οι τοπαρχαι, υπατοι, στρατηγοι, ηγουμενοι, τυραννοι μεγαλοι, οι επ’ εξουσιων και παντες οι αρχοντες των χωρων εις τον εγκαινισμον της εικονος, ἣν εστησε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς, και ειστηκεισαν ενωπιον της εικονος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και ο κηρυξ εβοα εν ισχυΐ· υμιν λεγεται, λαοι, φυλαι, γλωσσαι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ᾗ ἂν ωρᾳ ακουσητε της φωνης της σαλπιγγος, συριγγος τε και κιθαρας, σαμβυκης τε και ψαλτηριου, συμφωνιας και παντος γενους μουσικων, πιπτοντες προσκυνειτε τη εικονι τη χρυση, ᾗ εστησε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.6| και ὃς ἂν μη πεσων προσκυνησῃ, αυτη τη ωρᾳ εμβληθησεται εις την καμινον του πυρος την καιομενην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και εγενετο οταν ηκουον οι λαοι της φωνης της σαλπιγγος, συριγγος τε και κιθαρας, σαμβυκης τε και ψαλτηριου και συμφωνιας και παντος γενους μουσικων, πιπτοντες παντες οι λαοι, φυλαι, γλωσσαι, προσεκυνουν τη εικονι τη χρυση, ᾗ εστησε Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| τοτε προσηλθοσαν ανδρες Χαλδαιοι και διεβαλον τους ᾿Ιουδαιους 9 τω βασιλει Ναβουχοδονοσορ· βασιλευ, εις τους αιωνας ζηθι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| συ βασιλευ, εθηκας δογμα παντα ανθρωπον, ὃς ἂν ακουσῃ της φωνης της σαλπιγγος, συριγγος τε και κιθαρας, σαμβυκης και ψαλτηριου και συμφωνιας και παντος γενους μουσικων 11 και μη πεσων προσκυνησῃ τη εικονι τη χρυση, εμβληθησεται εις την καμινον του πυρος την καιομενην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| εισιν ανδρες ᾿Ιουδαιοι, ους κατεστησας επι τα εργα της χωρας Βαβυλωνος, Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω, οἳ ουχ υπηκουσαν, βασιλευ, τω δογματι σου, τοις θεοις σου ου λατρευουσι, και τη εικονι τη χρυση, ᾗ εστησας, ου προσκυνουσι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| τοτε Ναβουχοδονοσορ εν θυμω και οργη ειπεν αγαγειν τον Σεδραχ, Μισαχ και ᾿Αβδεναγω, και ηχθησαν ενωπιον του βασιλεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και απεκριθη Ναβουχοδονοσορ και ειπεν αυτοις· ει αληθως Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω, τοις θεοις μου ου λατρευετε και τη εικονι τη χρυση, ᾗ εστησα, ου προσκυνειτε; 15 νυν ουν ει εχετε ετοιμως, ινα ως ἂν ακουσητε της φωνης της σαλπιγγος, συριγγος τε και κιθαρας, σαμβυκης τε και ψαλτηριου και συμφωνιας και παντος γενους μουσικων, πεσοντες προσκυνησητε τη εικονι τη χρυση, ᾗ εποιησα· εαν δε μη προσκυνησητε, αυτη τη ωρᾳ εμβληθησεσθε εις την καμινον του πυρος την καιομενην. και τις εστι Θεος, ὃς εξελειται υμας εκ των χειρων μου; 16 και απεκριθησαν Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω λεγοντες τω βασιλει Ναβουχοδονοσορ· ου χρειαν εχομεν ημεις περι του ρηματος τουτου αποκριθηναι σοι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| εστι γαρ Θεος ημων εν ουρανοις, ω ημεις λατρευομεν, δυνατος εξελεσθαι ημας εκ της καμινου του πυρος της καιομενης, και εκ των χειρων σου, βασιλευ, ρυσεται ημας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| και εαν μη, γνωστον εστω σοι, βασιλευ, οτι τοις θεοις σου ου λατρευομεν και τη εικονι, ᾗ εστησας, ου προσκυνουμεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.19| τοτε Ναβουχοδονοσορ επλησθη θυμου, και η οψις του προσωπου αυτου ηλλοιωθη επι Σεδραχ, Μισαχ και ᾿Αβδεναγω, και ειπεν εκκαυσαι την καμινον επταπλασιως, εως ου εις τελος εκκαη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.20| και ανδρας ισχυρους ισχυι ειπε πεδησαντας τον Σεδραχ, Μισαχ και ᾿Αβδεναγω εμβαλειν εις την καμινον του πυρος την καιομενην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| τοτε οι ανδρες εκεινοι επεδηθησαν συν τοις σαραβαροις αυτων και τιαραις και περικνημισι και εβληθησαν εις το μεσον της καμινου του πυρος της καιομενης,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| επει το ρημα του βασιλεως υπερισχυσε και η καμινος εξεκαυθη εκ περισσου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και οι τρεις ουτοι, Σεδραχ, Μισαχ και ᾿Αβδεναγω, επεσον εις μεσον της καμινου του πυρος της καιομενης πεπεδημενοι. και περιεπατουν εν μεσω της φλογος υμνουντες τον Θεον και ευλογουντες τον Κυριον. ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΖΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΑΙ συστας ᾿Αζαριας προσυξατο ουτως και ανοιξας το στομα αυτου εν μεσω του πυρος ειπεν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| Ευλογητος ει, Κυριε ο Θεος των πατερων ημων, και αινετος, και δεδοξασμενον το ονομα σου εις τους αιωνας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| οτι δικαιος ει επι πασιν, οις εποιησας ημιν, και παντα τα εργα σου αληθινα, και ευθειαι αι οδοι σου, και πασαι αι κρισεις σου αληθεια,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| και κριματα αληθειας εποιησας κατα παντα, α επηγαγες ημιν και επι την πολιν την αγιαν την των πατερων ημων ῾Ιερουσαλημ, οτι εν αληθειᾳ και κρισει επηγαγες ταυτα παντα, δια τας αμαρτιας ημων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| οτι ημαρτομεν και ηνομησαμεν αποστηναι απο σου 6 και εξημαρτομεν εν πασι και των εντολων σου ουκ ηκουσαμεν, ουδε συνετηρησαμεν ουδε εποιησαμεν καθως ενετειλω ημιν, ινα ευ ημιν γενηται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| και παντα, οσα επηγαγες ημιν και παντα οσα εποιησας ημιν, εν αληθινη κρισει εποιησας 8 και παρεδωκας ημας εις χειρας εχθρων ανομων, εχθιστων αποστατων, και βασιλει αδικω και πονηροτατω παρα πασαν την γην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| και νυν ουκ εστιν ημιν ανοιξαι το στομα· αισχυνη και ονειδος εγενηθημεν τοις δουλοις σου και τοις σεβομενοις σε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| μη δη παραδῴης ημας εις τελος δια το ονομα σου και μη διασκεδασῃς την διαθηκην σου 11 και μη αποστησῃς το ελεος σου αφ’ ημων δια ῾Αβρααμ τον ηγαπημενον υπο σου και δια ᾿Ισαακ τον δουλον σου και ᾿Ισραηλ τον αγιον σου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| οις ελαλησας πληθυναι το σπερμα αυτων ως τα αστρα του ουρανου και ως την αμμον την παρα το χειλος της θαλασσης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| οτι, δεσποτα, εσμικρυνθημεν παρα παντα τα εθνη και εσμεν ταπεινοι εν πασῃ τη γη σημερον δια τας αμαρτιας ημων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ουκ εστιν εν τω καιρω τουτω αρχων και προφητης και ηγουμενος, ουδε ολοκαυτωσις ουδε θυσια ουδε προσφορα ουδε θυμιαμα, ου τοπος του καρπωσαι ενωπιον σου και ευρειν ελεος·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| αλλ’ εν ψυχη συντετριμμενῃ και πνευματι ταπεινωσεως προσδεχθειημεν 16 ως εν ολοκαυτωμασι κριων και ταυρων και ως εν μυριασιν αρνων πιονων, ουτως γενεσθω η θυσια ημων ενωπιον σου σημερον και εκτελεσαι οπισθεν σου, οτι ουκ εσται αισχυνη τοις πεποιθοσιν επι σε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| και νυν εξακολουθουμεν εν ολῃ καρδιᾳ και φοβουμεθα σε και ζητουμεν το προσωπον σου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.18| μη καταισχυνῃς ημας, αλλα ποιησον μεθ’ ημων κατα την επιεικειαν σου και κατα το πληθος του ελεους σου 19 και εξελου ημας κατα τα θαυμασια σου και δος δοξαν τω ονοματι σου, Κυριε. και εντραπειησαν παντες οι ενδεικνυμενοι τοις δουλοις σου κακα 20 και καταισχυνθειησαν απο πασης δυναστειας, και η ισχυς αυτων συντριβειη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| και γνωτωσαν οτι συ ει Κυριος Θεος μονος και ενδοξος εφ’ ολην την οικουμενην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.22| Και ου διελιπον οι εμβαλλοντες αυτους υπηρεται του βασιλεως καιοντες την καμινον ναφθαν και πισσαν και στυππιον και κληματιδα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.23| και διεχειτο η φλοξ επανω της καμινου επι πηχεις τεσσαρακονταεννεα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| και διωδευσε και ενεπυρισεν ους ευρε περι την καμινον των Χαλδαιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| ο δε αγγελος Κυριου συγκατεβη αμα τοις περι τον ᾿Αζαριαν εις την καμινον και εξετιναξε την φλογα του πυρος εκ της καμινου 26 και εποιησε το μεσον της καμινου ως πνευμα δροσου διασυριζον, και ουχ ηψατο αυτων το καθολου το πυρ και ουκ ελυπησεν ουδε παρηνωχλησεν αυτοις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| Τοτε οι τρεις ως εξ ενος στοματος υμνουν και εδοξαζον και ηυλογουν τον Θεον εν τη καμινω λεγοντες·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| Ευλογητος ει, Κυριε ο Θεος των πατερων ημων, και αινετος και υπερυψουμενος εις τους αιωνας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και ευλογημενον το ονομα της δοξης σου το αγιον και υπεραινετον και υπερυψουμενον εις παντας τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| ευλογημενος ει εν τω ναω της αγιας δοξης σου και υπερυμνητος και υπερενδοξος εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| ευλογημενος ει ο επιβλεπων αβυσσους, καθημενος επι Χερουβιμ και αινετος και υπερυψουμενος εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| ευλογημενος ει επι θρονου της βασιλειας σου και υπερυμνητος και υπερυψουμενος εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.33| ευλογημενος ει εν τω στερεωματι του ουρανου και υμνητος και δεδοξασμενος εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.34| ευλογειτε, παντα τα εργα Κυριου τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.35| ευλογειτε, ουρανοι τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.36| ευλογειτε, αγγελοι Κυριου τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.37| ευλογειτε, υδατα παντα τα υπερανω του ουρανου τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.38| ευλογειτε, πασαι αι δυναμεις Κυριου τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.39| ευλογειτε, ηλιος και σεληνη τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.40| ευλογειτε, αστρα του ουρανου τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.41| ευλογειτω πας ομβρος και δροσος τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.42| ευλογειτε, παντα τα πνευματα τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.43| ευλογειτε, πυρ και καυμα τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας. [44 ευλογειτε, ψυχος και καυσων τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.45| ευλογειτε, δροσοι και νιφετοι τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας].<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.46| ευλογειτε, νυκτες και ημεραι τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.47| ευλογειτε, φως και σκοτος τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.48| ευλογειτε, ψυχος και καυμα, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.49| ευλογειτε, παχναι και χιονες, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.50| ευλογειτε, αστραπαι και νεφελαι τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.51| ευλογειτω η γη τον Κυριον· υμνειτω και υπερυψουτω αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.52| ευλογειτε, ορη και βουνοι τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.53| ευλογειτε, παντα τα φυομενα εν τη γη, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.54| ευλογειτε, θαλασσα και ποταμοι, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.55| ευλογειτε, αι πηγαι, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.56| ευλογειτε, κητη και παντα τα κινουμενα εν τοις υδασι, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.57| ευλογειτε, παντα τα πετεινα του ουρανου, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.58| ευλογειτε, παντα τα θηρια και τα κτηνη, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.59| ευλογειτε, υιοι των ανθρωπων, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.60| ευλογειτε, ᾿Ισραηλ, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.61| ευλογειτε, ιερεις Κυριου, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.62| ευλογειτε, δουλοι Κυριου, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.63| ευλογειτε, πνευματα και ψυχαι δικαιων, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.64| ευλογειτε, οσιοι και ταπεινοι τη καρδιᾳ, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.65| ευλογειτε, ᾿Ανανια, ᾿Αζαρια, Μισαηλ, τον Κυριον· υμνειτε και υπερυψουτε αυτον εις τους αιωνας, οτι εξειλετο ημας εξ ᾅδου και εκ χειρος θανατου εσωσεν ημας, ερρυσατο ημας εκ μεσου καμινου καιομενης φλογος και εκ μεσου πυρος ερρυσατο ημας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.66| εξομολογεισθε τω Κυριω, οτι χρηστος, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.67| ευλογειτε, παντες οι σεβομενοι τον Κυριον τον Θεον των θεων, υμνειτε και εξομολογεισθε, οτι εις τον αιωνα το ελεος αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.24| Και Ναβουχοδονοσορ ηκουσεν υμνουντων αυτων και εθαυμασε και εξανεστη εν σπουδη και ειπε τοις μεγιστασιν αυτου· ουχι ανδρας τρεις εβαλομεν εις το μεσον του πυρος πεπεδημενους; και ειπον τω βασιλει· αληθως, βασιλευ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.25| και ειπεν ο βασιλευς· ιδου εγω ορω ανδρας τεσσαρας λελυμενους και περιπατουντας εν μεσω του πυρος, και διαφθορα ουκ εστιν εν αυτοις, και η ορασις του τεταρτου ομοια υιω Θεου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.26| τοτε προσηλθε Ναβουχοδονοσορ προς την θυραν της καμινου του πυρος της καιομενης και ειπε· Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω, οι δουλοι του Θεου του ῾Υψιστου, εξελθετε και δευτε. και εξηλθον Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω εκ μεσου του πυρος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.27| και συναγονται οι σατραπαι και οι στρατηγοι και οι τοπαρχαι και οι δυνασται του βασιλεως και εθεωρουν τους ανδρας οτι ουκ εκυριευσε το πυρ του σωματος αυτων, και η θριξ της κεφαλης αυτων ουκ εφλογισθη, και τα σαραβαρα αυτων ουκ ηλλοιωθη, και οσμη πυρος ουκ ην εν αυτοις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.28| και απεκριθη Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς και ειπεν· ευλογητος ο Θεος του Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω, ὃς απεστειλε τον αγγελον αυτου και εξειλατο τους παιδας αυτου, οτι επεποιθεισαν επ’ αυτω και το ρημα του βασιλεως ηλλοιωσαν και παρεδωκαν τα σωματα αυτων εις πυρ, οπως μη λατρευσωσι μηδε προσκυνησωσι παντι θεω, αλλ’ η τω Θεω αυτων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.29| και εγω εκτιθεμαι δογμα· πας λαος, φυλη, γλωσσα, ἣ εαν ειπῃ βλασφημιαν κατα του Θεου Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω, εις απωλειαν εσονται και οι οικοι αυτων εις διαρπαγην, καθοτι ουκ εστι θεος ετερος, οστις δυνησεται ρυσασθαι ουτως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.30| τοτε ο βασιλευς κατευθυνε τον Σεδραχ, Μισαχ, ᾿Αβδεναγω εν τη χωρᾳ Βαβυλωνος και ηυξησεν αυτους και ηξιωσεν. αυτους ηγεισθαι παντων των ᾿Ιουδαιων των εν τη βασιλειᾳ αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.31| Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς πασι τοις λαοις, φυλαις και γλωσσαις τοις οικουσιν εν πασῃ τη γη· ειρηνη υμιν πληθυνθειη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.32| τα σημεια και τα τερατα, α εποιησε μετ’ εμου ο Θεος ο ῞Υψιστος, ηρεσεν εναντιον εμου αναγγειλαι υμιν 33 ως μεγαλα και ισχυρα· η βασιλεια αυτου βασιλεια αιωνιος και η εξουσια αυτου εις γενεαν και γενεαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.ΕΓΩ Ναβουχοδονοσορ ευθηνων ημην εν τω οικω μου και ευθαλων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| ενυπνιον ειδον, και εφοβερισε με, και εταραχθην επι της κοιτης μου, και αι ορασεις της κεφαλης μου εταραξαν με.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.3| και δι’ εμου ετεθη δογμα του εισαγαγειν ενωπιον μου παντας τους σοφους Βαβυλωνος, οπως την συγκρισιν του ενυπνιου γνωρισωσι μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| και εισεπορευοντο οι επαοιδοι, μαγοι, γαζαρηνοι, Χαλδαιοι, και το ενυπνιον εγω ειπα ενωπιον αυτων, και την συγκρισιν αυτου ουκ εγνωρισαν μοι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| εως ηλθε Δανιηλ, ου το ονομα Βαλτασαρ κατα το ονομα του Θεου μου, ὃς πνευμα Θεου αγιον εν εαυτω εχει, και το ενυπνιον ενωπιον αυτου ειπα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.6| Βαλτασαρ ο αρχων των επαοιδων, ὃν εγω εγνων οτι πνευμα Θεου αγιον εν σοι και παν μυστηριον ουκ αδυνατει σε, ακουσον την ορασιν του ενυπνιου μου, ου ειδον, και την συγκρισιν αυτου ειπον μοι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| επι της κοιτης μου εθεωρουν, και ιδου δενδρον εν μεσω της γης, και το υψος αυτου πολυ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| εμεγαλυνθη το δενδρον και ισχυσε, και το υψος αυτου εφθασεν εως του ουρανου και το κυτος αυτου εις το περας απασης της γης·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| τα φυλλα αυτου ωραια, και ο καρπος αυτου πολυς, και τροφη παντων εν αυτω· και υποκατω αυτου κατεσκηνουν τα θηρια τα αγρια, και εν τοις κλαδοις αυτου κατῴκουν τα ορνεα του ουρανου, και εξ αυτου ετρεφετο πασα σαρξ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.10| εθεωρουν εν οραματι της νυκτος επι της κοιτης μου, και ιδου εἲρ και αγιος απ’ ουρανου κατεβη 11 και εφωνησεν εν ισχυι και ουτως ειπε· εκκοψατε το δενδρον και εκτιλατε τους κλαδους αυτου και εκτιναξατε τα φυλλα αυτου και διασκορπισατε τον καρπον αυτου· σαλευθητωσαν τα θηρια υποκατωθεν αυτου και τα ορνεα απο των κλαδων αυτου·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| πλην την φυην των ριζων αυτου εν τη γη εασατε και εν δεσμω σιδηρω και χαλκω και εν τη χλοῃ τη εξω, και εν τη δροσω του ουρανου κοιτασθησεται, και μετα των θηριων η μερις αυτου εν τω χορτω της γης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| η καρδια αυτου απο των ανθρωπων αλλοιωθησεται, και καρδια θηριου δοθησεται αυτω, και επτα καιροι αλλαγησονται επ’ αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| δια συγκριματος εἲρ ο λογος, και ρημα αγιων το επερωτημα, ινα γνωσιν οι ζωντες οτι Κυριος εστιν ο υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων, και ω εαν δοξῃ, δωσει αυτην και εξουδενωμα ανθρωπων αναστησει επ’ αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.15| τουτο το ενυπνιον, ὃ ειδον εγω Ναβουχοδονοσορ ο βασιλευς, και συ, Βαλτασαρ, το συγκριμα ειπον, οτι παντες οι σοφοι της βασιλειας μου ου δυνανται το συγκριμα αυτου δηλωσαι μοι, συ δε, Δανιηλ, δυνασαι, οτι πνευμα Θεου αγιον εν σοι. — 16 Τοτε Δανιηλ, ου το ονομα Βαλτασαρ, απηνεωθη ωσει ωραν μιαν, και οι διαλογισμοι αυτου συνεταρασσον αυτον. και απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν· Βαλτασαρ, το ενυπνιον και η συγκρισις μη κατασπευσατω σε· και απεκριθη Βαλτασαρ και ειπε· κυριε, το ενυπνιον εστω τοις μισουσι σε και η συγκρισις αυτου τοις εχθροις σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| το δενδρον, ὃ ειδες το μεγαλυνθεν και το ισχυκος, ου το υψος εφθανεν εις τον ουρανον και το κυτος αυτου εις πασαν την γην 18 και τα φυλλα αυτου ευθαλη και ο καρπος αυτου πολυς και τροφη πασιν εν αυτω, υποκατω αυτου κατῴκουν τα θηρια τα αγρια και εν τοις κλαδοις αυτου κατεσκηνουν τα ορνεα του ουρανου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| συ ει, βασιλευ, οτι εμεγαλυνθης και ισχυσας και η μεγαλωσυνη σου εμεγαλυνθη και εφθασεν εις τον ουρανον και η κυριεια σου εις τα περατα της γης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.20| και οτι ειδεν ο βασιλευς εἲρ και αγιον καταβαινοντα απο του ουρανου, και ειπεν· εκτιλατε το δενδρον και διαφθειρατε αυτο, πλην την φυην των ριζων αυτου εν τη γη εασατε και εν δεσμω σιδηρω και εν χαλκω και εν τη χλοῃ τη εξω, και εν τη δροσω του ουρανου αυλισθησεται, και μετα θηριων αγριων η μερις αυτου, εως ου επτα καιροι αλλοιωθωσιν επ’ αυτον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| τουτο η συγκρισις αυτου, βασιλευ. και συγκριμα ῾Υψιστου εστιν, ὃ εφθασεν επι τον κυριον μου τον βασιλεα,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| και σε εκδιωξουσιν απο των ανθρωπων, και μετα θηριων αγριων εσται η κατοικια σου, και χορτον ως βουν ψωμιουσι σε και απο της δροσου του ουρανου αυλισθησῃ, και επτα καιροι αλλαγησονται επι σε, εως ου γνως οτι κυριευει ο ῞Υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων, και ω ἂν δοξῃ, δωσει αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| και οτι ειπαν· εασατε την φυην των ριζων του δενδρου, η βασιλεια σου σοι μενει, αφ’ ἧς ἂν γνως την εξουσιαν την ουρανιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| δια τουτο, βασιλευ, η βουλη μου αρεσατω σοι και τας αμαρτιας σου εν ελεημοσυναις λυτρωσαι και τας αδικιας εν οικτιρμοις πενητων· ισως εσται μακροθυμος τοις παραπτωμασι σου ο Θεος. — 25 Ταυτα παντα εφθασεν επι Ναβουχοδονοσορ τον βασιλεα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| μετα δωδεκαμηνον επι τω ναω της βασιλειας αυτου εν Βαβυλωνι περιπατων 27 απεκριθη ο βασιλευς και ειπεν· ουχ αυτη εστι Βαβυλων η μεγαλη, ἣν εγω ᾠκοδομησα εις οικον βασιλειας εν τω κρατει της ισχυος μου εις τιμην της δοξης μου; 28 ετι του λογου εν τω στοματι του βασιλεως οντος, φωνη απ’ ουρανου εγενετο· σοι λεγουσι, Ναβουχοδονοσορ βασιλευ, η βασιλεια παρηλθεν απο σου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.29| και απο των ανθρωπων σε εκδιωξουσι, και μετα θηριων αγριων η κατοικια σου και χορτον ως βουν ψωμιουσι σε, και επτα καιροι αλλαγησονται επι σε, εως ου γνως, οτι κυριευει ο ῞Υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων, και ω ἂν δοξῃ, δωσει αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.30| αυτη τη ωρᾳ ο λογος συνετελεσθη επι Ναβουχοδονοσορ, και απο των ανθρωπων εξεδιωχθη και χορτον ως βους ησθιε, και απο της δροσου του ουρανου το σωμα αυτου εβαφη, εως ου αι τριχες αυτου ως λεοντων εμεγαλυνθησαν και οι ονυχες αυτου ως ορνεων. — 31 Και μετα το τελος των ημερων εγω Ναβουχοδονοσορ τους οφθαλμους μου εις τον ουρανον ανελαβον, και αι φρενες μου επ’ εμε επεστραφησαν, και τω ῾Υψιστω ηυλογησα και τω ζωντι εις τον αιωνα ᾔνεσα και εδοξασα, οτι η εξουσια αυτου εξουσια αιωνιος και η βασιλεια αυτου εις γενεαν και γενεαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.32| και παντες οι κατοικουντες την γην ως ουδεν ελογισθησαν, και κατα το θελημα αυτου ποιει εν τη δυναμει του ουρανου και εν τη κατοικιᾳ της γης, και ουκ εστιν ὃς αντιποιησεται τη χειρι αυτου και ερει αυτω· τι εποιησας; 33 αυτω τω καιρω αι φρενες μου επεστραφησαν επ’ εμε, και εις την τιμην της βασιλειας μου ηλθον, και η μορφη μου επεστρεψεν επ’ εμε, και οι τυραννοι μου και οι μεγιστανες μου εζητουν με, και επι την βασιλειαν μου εκραταιωθην, και μεγαλωσυνη περισσοτερα προσετεθη μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.34| νυν ουν εγω Ναβουχοδονοσορ αινω και υπερυψω και δοξαζω τον βασιλεα του ουρανου, οτι παντα τα εργα αυτου αληθινα και αι τριβοι αυτου κρισεις, και παντας τους πορευομενους εν υπερηφανιᾳ δυναται ταπεινωσαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.ΒΑΛΤΑΣΑΡ ο βασιλευς εποιησε δειπνον μεγα τοις μεγιστασιν αυτου χιλιοις, και κατεναντι των χιλιων ο οινος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.2| και πινων Βαλτασαρ ειπεν εν τη γευσει του οινου του ενεγκειν τα σκευη τα χρυσα και τα αργυρα, α εξηνεγκε Ναβουχοδονοσορ ο πατηρ αυτου εκ του ναου του εν ῾Ιερουσαλημ, και πιετωσαν εν αυτοις ο βασιλευς και οι μεγιστανες αυτου και αι παλλακαι αυτου και αι παρακοιτοι αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| και ηνεχθησαν τα σκευη τα χρυσα και τα αργυρα, α εξηνεγκεν εκ του ναου του Θεου του εν ῾Ιερουσαλημ, και επινον εν αυτοις ο βασιλευς και οι μεγιστανες αυτου και αι παλλακαι αυτου και αι παρακοιτοι αυτου·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| επινον οινον και ᾔνεσαν τους θεους τους χρυσους και αργυρους και χαλκους και σιδηρους και ξυλινους και λιθινους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.5| εν αυτη τη ωρᾳ εξηλθον δακτυλοι χειρος ανθρωπου και εγραφον κατεναντι της λαμπαδος επι το κονιαμα του τοιχου του οικου του βασιλεως, και ο βασιλευς εθεωρει τους αστραγαλους της χειρος της γραφουσης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| τοτε του βασιλεως η μορφη ηλλοιωθη, και οι διαλογισμοι αυτου συνεταρασσον αυτον, και οι συνδεσμοι της οσφυος αυτου διελυοντο, και τα γονατα αυτου συνεκροτουντο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| και εβοησεν ο βασιλευς εν ισχυι του εισαγαγειν μαγους, Χαλδαιους, γαζαρηνους και ειπε τοις σοφοις Βαβυλωνος· ὃς ἂν αναγνω την γραφην ταυτην και την συγκρισιν γνωρισῃ μοι, πορφυραν ενδυσεται, και ο μανιακης ο χρυσους επι τον τραχηλον αυτου, και τριτος εν τη βασιλειᾳ μου αρξει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.8| και εισεπορευοντο παντες οι σοφοι του βασιλεως και ουκ ηδυναντο την γραφην αναγνωναι, ουδε την συγκρισιν γνωρισαι τω βασιλει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| και ο βασιλευς Βαλτασαρ πολυ εταραχθη, και η μορφη αυτου ηλλοιωθη επ’ αυτω, και οι μεγιστανες αυτου συνεταρασσοντο. — 10 Και εισηλθεν η βασιλισσα εις τον οικον του ποτου και ειπε· βασιλευ, εις τον αιωνα ζηθι· μη ταρασσετωσαν σε οι διαλογισμοι σου, και η μορφη σου μη αλλοιουσθω·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.11| εστιν ανηρ εν τη βασιλειᾳ σου, εν ω πνευμα Θεου, και εν ταις ημεραις του πατρος σου γρηγορησις και συνεσις ευρεθη εν αυτω, και ο βασιλευς Ναβουχοδονοσορ ο πατηρ σου αρχοντα επαοιδων, μαγων, Χαλδαιων, γαζαρηνων κατεστησεν αυτον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.12| οτι πνευμα περισσον εν αυτω και φρονησις και συνεσις εν αυτω, συγκρινων ενυπνια και αναγγελλων κρατουμενα και λυων συνδεσμους, Δανιηλ, και ο βασιλευς επεθηκεν ονομα αυτω Βαλτασαρ· νυν ουν κληθητω, και την συγκρισιν αυτου αναγγελει σοι. — 13 Τοτε Δανιηλ εισηχθη ενωπιον του βασιλεως, και ειπεν ο βασιλευς τω Δανιηλ· συ ει Δανιηλ, ο απο των υιων της αιχμαλωσιας της ᾿Ιουδαιας, ἧς ηγαγεν ο βασιλευς ο πατηρ μου; 14 ηκουσα περι σου οτι πνευμα Θεου εν σοι, και γρηγορησις και συνεσις και σοφια περισση ευρεθη εν σοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.15| και νυν εισηλθον ενωπιον μου οι σοφοι, μαγοι, γαζαρηνοι, ινα την γραφην ταυτην αναγνωσι και την συγκρισιν αυτης γνωρισωσι μοι, και ουκ ηδυνηθησαν αναγγγειλαι μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| και εγω ηκουσα περι σου οτι δυνασαι κριματα συγκριναι· νυν ουν εαν δυνηθης την γραφην αναγνωναι και την συγκρισιν αυτης γνωρισαι μοι, πορφυραν ενδυσῃ, και ο μανιακης ο χρυσους εσται επι τον τραχηλον σου, και τριτος εν τη βασιλειᾳ μου αρξεις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| τοτε απεκριθη Δανιηλ και ειπεν ενωπιον του βασιλεως· τα δοματα σου σοι εστω, και την δωρεαν της οικιας σου ετερω δος, εγω δε την γραφην αναγνωσομαι τω βασιλει και την συγκρισιν αυτης γνωρισω σοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| Βασιλευ, ο Θεος ο υψιστος την βασιλειαν και την μεγαλωσυνην και την τιμην και την δοξαν εδωκε Ναβουχοδονοσορ τω πατρι σου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| και απο της μεγαλωσυνης, ἧς εδωκεν αυτω, παντες οι λαοι, φυλαι, γλωσσαι ησαν τρεμοντες και φοβουμενοι απο προσωπου αυτου· ους ηβουλετο αυτος ανῄρει, και ους ηβουλετο αυτος ετυπτε, και ους ηβουλετο αυτος υψου, και ους ηβουλετο αυτος εταπεινου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| και οτε υψωθη η καρδια αυτου και το πνευμα αυτου εκραταιωθη του υπερηφανευσασθαι, κατηνεχθη απο του θρονου της βασιλειας αυτου, και η τιμη αφῃρεθη απ’ αυτου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| και απο των ανθρωπων εξεδιωχθη, και η καρδια αυτου μετα των θηριων εδοθη, και μετα των οναγρων η κατοικια αυτου, και χορτον ως βουν εψωμιζον αυτον, και απο της δροσου του ουρανου το σωμα αυτου εβαφη, εως ου εγνω οτι κυριευει ο Θεος υψιστος της βασιλειας των ανθρωπων, και ω ἂν δοξῃ, δωσει αυτην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| και συ ουν ο υιος αυτου Βαλτασαρ ουκ εταπεινωσας την καρδιαν σου κατενωπιον του Θεου· ου παντα ταυτα εγνως; 23 και επι τον Κυριον Θεον του ουρανου υψωθης, και τα σκευη του οικου αυτου ηνεγκαν ενωπιον σου, και συ και οι μεγιστανες σου και αι παλλακαι σου και αι παρακοιτοι σου οινον επινετε εν αυτοις, και τους θεους τους χρυσους και αργυρους και χαλκους και σιδηρους και ξυλινους και λιθινους, οἳ ου βλεπουσι και οἳ ουκ ακουουσι και ου γινωσκουσιν, ᾔνεσας και τον Θεον, ου η πνοη σου εν χειρι αυτου και πασαι αι οδοι σου, αυτον ουκ εδοξασας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.24| δια τουτο εκ προσωπου αυτου απεσταλη αστραγαλος χειρος και την γραφην ταυτην ενεταξε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| και αυτη η γραφη εντεταγμενη· μανη, θεκελ, φαρες.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| τουτο το συγκριμα του ρηματος· μανη, εμετρησεν ο Θεος την βασιλειαν σου και επληρωσεν αυτην·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| θεκελ, εσταθη εν ζυγω και ευρεθη υστερουσα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| φαρες, διῄρηται η βασιλεια σου, και εδοθη Μηδοις και Περσαις. — 29 Και ειπε Βαλτασαρ και ενεδυσαν τον Δανιηλ πορφυραν και τον μανιακην τον χρυσουν περιεθηκαν περι τον τραχηλον αυτου, και εκηρυξε περι αυτου ειναι αυτον αρχοντα τριτον εν τη βασιλειᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| εν αυτη τη νυκτι ανῃρεθη Βαλτασαρ ο βασιλευς ο Χαλδαιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| και Δαρειος ο Μηδος παρελαβε την βασιλειαν, ων ετων εξηκοντα δυο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.ΚΑΙ ηρεσεν ενωπιον Δαρειου και κατεστησεν επι της βασιλειας σατραπας εκατον εικοσι του ειναι αυτους εν ολῃ τη βασιλειᾳ αυτου 2 και επανω αυτων τακτικους τρεις, ων ην Δανιηλ εις εξ αυτων, του αποδιδοναι αυτοις τους σατραπας λογον, οπως ο βασιλευς μη ενοχληται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| και ην Δανιηλ υπερ αυτους, οτι πνευμα περισσον εν αυτω. και ο βασιλευς κατεστησεν αυτον εφ’ ολης της βασιλειας αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| και οι τακτικοι και οι σατραπαι, εζητουν προφασιν ευρειν κατα Δανιηλ· και πασαν προφασιν και παραπτωμα και αμπλακημα ουχ ευρον κατ’ αυτου, οτι πιστος ην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| και ειπον οι τακτικοι· ουχ ευρησομεν κατα Δανιηλ προφασιν, ει μη εν νομιμοις Θεου αυτου. — 6 Τοτε οι τακτικοι και οι σατραπαι παρεστησαν τω βασιλει και ειπαν αυτω· Δαρειε βασιλευ, εις τους αιωνας ζηθι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.7| συνεβουλευσαντο παντες οι επι της βασιλειας σου στρατηγοι και σατραπαι, υπατοι και τοπαρχαι, του στησαι στασει βασιλικη και ενισχυσαι ορισμον, οπως ὃς ἂν αιτησῃ αιτημα παρα παντος θεου και ανθρωπου εως ημερων τριακοντα, αλλ’ η παρα σου, βασιλευ, εμβληθησεται εις τον λακκον των λεοντων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| νυν ουν, βασιλευ, στησον τον ορισμον και εκθες γραφην, οπως μη αλλοιωθη το δογμα Περσων και Μηδων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| τοτε ο βασιλευς Δαρειος επεταξε γραφηναι το δογμα. — 10 Και Δανιηλ, ηνικα εγνω οτι ενεταγη το δογμα, εισηλθεν εις τον οικον αυτου, και αι θυριδες ανεωγμεναι αυτω εν τοις υπερῴοις αυτου κατεναντι ῾Ιερουσαλημ, και καιρους τρεις της ημερας ην καμπτων επι τα γονατα αυτου και προσευχομενος και εξομολογουμενος εναντιον του Θεου αυτου, καθως ην ποιων εμπροσθεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| τοτε οι ανδρες εκεινοι παρετηρησαν και ευρον τον Δανιηλ αξιουντα και δεομενον του Θεου αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.12| και προσελθοντες λεγουσι τω βασιλει· βασιλευ, ουχ ορισμον εταξας, οπως πας ανθρωπος, ὃς ἂν αιτησῃ παρα παντος θεου και ανθρωπου αιτημα εως ημερων τριακοντα, αλλ’ η παρα σου, βασιλευ, εμβληθησεται εις τον λακκον των λεοντων; και ειπεν ο βασιλευς· αληθινος ο λογος, και το δογμα Μηδων και Περσων ου παρελευσεται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| τοτε απεκριθησαν και λεγουσιν ενωπιον του βασιλεως· Δανιηλ ο απο των υιων της αιχμαλωσιας της ᾿Ιουδαιας ουχ υπεταγη τω δογματι σου, και καιρους τρεις της ημερας αιτει παρα του Θεου αυτου τα αιτηματα αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| τοτε ο βασιλευς, ως το ρημα ηκουσε, πολυ ελυπηθη επ’ αυτω και περι του Δανιηλ ηγωνισατο του εξελεσθαι αυτον και εως εσπερας ην αγωνιζομενος του εξελεσθαι αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.15| τοτε οι ανδρες εκεινοι λεγουσι τω βασιλει· γνωθι, βασιλευ, οτι το δογμα Μηδοις και Περσαις του παν ορισμον και στασιν, ἣν ἂν ο βασιλευς στησῃ, ου δει παραλλαξαι. — 16 Τοτε ο βασιλευς ειπε και ηγαγον τον Δανιηλ και ενεβαλον αυτον εις τον λακκον των λεοντων· και ειπεν ο βασιλευς τω Δανιηλ· ο Θεος σου, ω συ λατρευεις ενδελεχως, αυτος εξελειται σε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| και ηνεγκαν λιθον και επεθηκαν επι το στομα του λακκου, και εσφραγισατο ο βασιλευς εν τω δακτυλιω αυτου και εν τω δακτυλιω των μεγιστανων αυτου, οπως μη αλλοιωθη πραγμα εν τω Δανιηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και απηλθεν ο βασιλευς εις τον οικον αυτου και εκοιμηθη αδειπνος, και εδεσματα ουκ εισηνεγκαν αυτω και ο υπνος απεστη απ’ αυτου. και εκλεισεν ο Θεος τα στοματα των λεοντων, και ου παρηνωχλησαν τω Δανιηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| τοτε ο βασιλευς ανεστη το πρωΐ εν τω φωτι και εν σπουδη ηλθεν επι τον λακκον των λεοντων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| και εν τω εγγιζειν αυτον τω λακκω εβοησε φωνη ισχυρα· Δανιηλ, ο δουλος του Θεου του ζωντος, ο Θεος σου, ω συ λατρευεις ενδελεχως, ει ηδυνηθη εξελεσθαι σε εκ του στοματος των λεοντων; 21 και ειπε Δανιηλ τω βασιλει· βασιλευ, εις τους αιωνας ζηθι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| ο Θεος μου απεστειλε τον αγγελον αυτου, και ενεφραξε τα στοματα των λεοντων, και ουκ ελυμηναντο με, οτι κατεναντι αυτου ευθυτης ευρεθη εμοι· και ενωπιον δε σου, βασιλευ, παραπτωμα ουκ εποιησα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| τοτε ο βασιλευς πολυ ηγαθυνθη επ’ αυτω, και τον Δανιηλ ειπεν ανενεγκαι εκ του λακκου. και ανηνεχθη Δανιηλ εκ του λακκου, και πασα διαφθορα ουχ ευρεθη εν αυτω, οτι επιστευσεν εν τω Θεω αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.24| και ειπεν ο βασιλευς, και ηγαγοσαν τους ανδρας τους διαβαλοντας τον Δανιηλ, και εις τον λακκον των λεοντων ενεβληθησαν, αυτοι και οι υιοι αυτων και αι γυναικες αυτων· και ουκ εφθασαν εις το εδαφος του λακκου, εως ου εκυριευσαν αυτων οι λεοντες και παντα τα οστα αυτων ελεπτυναν. — 25 Τοτε Δαρειος ο βασιλευς εγραψε πασι τοις λαοις, φυλαις, γλωσσαις, τοις οικουσιν εν πασῃ τη γη· ειρηνη υμιν πληθυνθειη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| εκ προσωπου μου ετεθη δογμα τουτο εν πασῃ αρχη της βασιλειας μου ειναι τρεμοντας και φοβουμενους απο προσωπου του Θεου Δανιηλ, οτι αυτος εστι Θεος ζων και μενων εις τους αιωνας, και η βασιλεια αυτου ου διαφθαρησεται, και η κυριεια αυτου εως τελους·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| αντιλαμβανεται και ρυεται και ποιει σημεια και τερατα εν τω ουρανω και επι της γης, οστις εξειλατο τον Δανιηλ εκ χειρος των λεοντων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| και Δανιηλ κατηυθυνεν εν τη βασιλειᾳ Δαρειου και εν τη βασιλειᾳ Κυρου του Περσου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.ΕΝ ετει πρωτω Βαλτασαρ βασιλεως Χαλδαιων Δανιηλ ενυπνιον ειδε, και αι ορασεις της κεφαλης αυτου επι της κοιτης αυτου, και το ενυπνιον αυτου εγραψεν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.2| εγω Δανιηλ εθεωρουν εν οραματι μου της νυκτος και ιδου οι τεσσαρες ανεμοι του ουρανου προσεβαλον εις την θαλασσαν την μεγαλην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| και τεσσαρα θηρια μεγαλα ανεβαινον εκ της θαλασσης διαφεροντα αλληλων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| το πρωτον ωσει λεαινα, και πτερα αυτη ωσει αετου· εθεωρουν εως ου εξετιλη τα πτερα αυτης, και εξῄρθη απο της γης και επι ποδων ανθρωπου εσταθη, και καρδια ανθρωπου εδοθη αυτη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| και ιδου θηριον δευτερον ομοιον αρκω, και εις μερος ἓν εσταθη, και τρεις πλευραι εν τω στοματι αυτης αναμεσον των οδοντων αυτης, και ουτως ελεγον αυτη· αναστηθι, φαγε σαρκας πολλας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| οπισω τουτου εθεωρουν και ιδου θηριον ετερον ωσει παρδαλις, και αυτη πτερα τεσσαρα πετεινου υπερανω αυτης, και τεσσαρες κεφαλαι τω θηριω, και εξουσια εδοθη αυτη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| οπισω τουτου εθεωρουν και ιδου θηριον τεταρτον φοβερον και εκθαμβον και ισχυρον περισσως, και οι οδοντες αυτου σιδηροι μεγαλοι, εσθιον και λεπτυνον και τα επιλοιπα τοις ποσιν αυτου συνεπατει, και αυτο διαφορον περισσως παρα παντα τα θηρια τα εμπροσθεν αυτου, και κερατα δεκα αυτω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| προσενοουν τοις κερασιν αυτου, και ιδου κερας ετερον μικρον ανεβη εν μεσω αυτων, και τρια κερατα των εμπροσθεν αυτου εξερριζωθη απο προσωπου αυτου, και ιδου οφθαλμοι ωσει οφθαλμοι ανθρωπου εν τω κερατι τουτω και στομα λαλουν μεγαλα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| εθεωρουν εως οτου οι θρονοι ετεθησαν, και παλαιος ημερων εκαθητο, και το ενδυμα αυτου λευκον ωσει χιων, και η θριξ της κεφαλης αυτου ωσει εριον καθαρον, ο θρονος αυτου φλοξ πυρος, οι τροχοι αυτου πυρ φλεγον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ποταμος πυρος ειλκεν εμπροσθεν αυτου· χιλιαι χιλιαδες ελειτουργουν αυτω, και μυριαι μυριαδες παρειστηκεισαν αυτω· κριτηριον εκαθισε, και βιβλοι ηνεῴχθησαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| εθεωρουν τοτε απο φωνης των λογων των μεγαλων, ων το κερας εκεινο ελαλει, εως ου ανῃρεθη το θηριον και απωλετο, και το σωμα αυτου εδοθη εις καυσιν πυρος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| και των λοιπων θηριων μετεσταθη η αρχη, και μακροτης ζωης εδοθη αυτοις εως καιρου και καιρου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| εθεωρουν εν οραματι της νυκτος και ιδου μετα των νεφελων του ουρανου ως υιος ανθρωπου ερχομενος ην και εως του παλαιου των ημερων εφθασε και ενωπιον αυτου προσηνεχθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.14| και αυτω εδοθη η αρχη και η τιμη και η βασιλεια, και παντες οι λαοι, φυλαι, γλωσσαι αυτω δουλευσουσιν· η εξουσια αυτου εξουσια αιωνιος, ητις ου παρελευσεται, και η βασιλεια αυτου ου διαφθαρησεται. — 15 ῎Εφριξε το πνευμα μου εν τη εξει μου, εγω Δανιηλ, και αι ορασεις της κεφαλης μου εταρασσον με.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| και προσηλθον ενι των εστηκοτων και την ακριβειαν εζητουν παρ’ αυτου μαθειν περι παντων τουτων, και ειπε μοι την ακριβειαν και την συγκρισιν των λογων εγνωρισε μοι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ταυτα τα θηρια τα μεγαλα τα τεσσαρα, τεσσαρες βασιλειαι αναστησονται επι της γης,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αἳ αρθησονται· και παραληψονται την βασιλειαν αγιοι ῾Υψιστου και καθεξουσιν αυτην εως αιωνος των αιωνων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| και εζητουν ακριβως περι του θηριου του τεταρτου, οτι ην διαφερον παρα παν θηριον, φοβερον περισσως, οι οδοντες αυτου σιδηροι και ονυχες αυτου χαλκοι. εσθιον και λεπτυνον και τα επιλοιπα τοις ποσιν αυτου συνεπατει·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| και περι των κερατων αυτου των δεκα των εν τη κεφαλη αυτου και του ετερου του αναβαντος και εκτιναξαντος των προτερων τρια, κερας εκεινο, ω οι οφθαλμοι και στομα λαλουν μεγαλα και η ορασις αυτου μειζων των λοιπων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| εθεωρουν και το κερας εκεινο εποιει πολεμον μετα των αγιων και ισχυσε προς αυτους,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.22| εως ου ηλθεν ο παλαιος ημερων και το κριμα εδωκεν αγιοις ῾Υψιστου, και ο καιρος εφθασε και την βασιλειαν κατεσχον οι αγιοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.23| και ειπε· το θηριον το τεταρτον, βασιλεια τεταρτη εσται εν τη γη, ητις υπερεξει πασας τας βασιλειας και καταφαγεται πασαν την γην και συμπατησει αυτην και κατακοψει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.24| και τα δεκα κερατα αυτου, δεκα βασιλεις αναστησονται, και οπισω αυτων αναστησεται ετερος, ὃς υπεροισει κακοις παντας τους εμπροσθεν, και τρεις βασιλεις ταπεινωσει·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.25| και λογους προς τον ῞Υψιστον λαλησει και τους αγιους ῾Υψιστου παλαιωσει και υπονοησει του αλλοιωσαι καιρους και νομον. και δοθησεται εν χειρι αυτου εως καιρου και καιρων και ημισυ καιρου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.26| και το κριτηριον καθισει και την αρχην μεταστησουσι του αφανισαι και του απολεσαι εως τελους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.27| και η βασιλεια και η εξουσια και η μεγαλωσυνη των βασιλεων των υποκατω παντος του ουρανου εδοθη αγιοις ῾Υψιστου, και η βασιλεια αυτου βασιλεια αιωνιος, και πασαι αι αρχαι αυτω δουλευσουσι και υπακουσονται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.28| εως ωδε το περας του λογου. εγω Δανιηλ, οι διαλογισμοι μου επι πολυ συνεταρασσον με, και η μορφη μου ηλλοιωθη επ’ εμοι, και το ρημα εν τη καρδιᾳ μου διετηρησα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.ΕΝ ετει τριτω της βασιλειας Βαλτασαρ του βασιλεως ορασις ωφθη προς με, εγω Δανιηλ, μετα την οφθεισαν μοι την αρχην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| και ημην εν Σουσοις τη βαρει, η εστιν εν χωρᾳ Αιλαμ και ειδον εν οραματι και ημην επι του Ουβαλ 3 και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον· και ιδου κριος εις εστηκως προ του Ουβαλ. και αυτω κερατα υψηλα, και το ἓν υψηλοτερον του ετερου, και το υψηλον ανεβαινεν επ’ εσχατων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| και ειδον τον κριον κερατιζοντα κατα θαλασσαν και βορραν και νοτον, και παντα τα θηρια ου στησεται ενωπιον αυτου, και ουκ ην ο εξαιρουμενος εκ χειρος αυτου, και εποιησε κατα το θελημα αυτου και εμεγαλυνθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| και εγω ημην συνιων και ιδου τραγος αιγων ηρχετο απο λιβος επι προσωπον πασης της γης και ουκ ην απτομενος της γης, και τω τραγω κερας θεωρητον αναμεσον των οφθαλμων αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| και ηλθεν εως του κριου του τα κερατα εχοντος, ου ειδον, εστωτος ενωπιον του Ουβαλ και εδραμε προς αυτον εν ορμη της ισχυος αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| και ειδον αυτον φθανοντα εως του κριου, και εξηγριανθη προς αυτον και επαισε τον κριον και συνετριψεν αμφοτερα τα κερατα αυτου, και ουκ ην ισχυς τω κριω του στηναι ενωπιον αυτου· και ερριψεν αυτον επι την γην και συνεπατησεν αυτον, και ουκ ην ο εξαιρουμενος τον κριον εκ χειρος αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και ο τραγος των αιγων εμεγαλυνθη εως σφοδρα, και εν τω ισχυσαι αυτον συνετριβη το κερας αυτου το μεγα, και ανεβη ετερα κερατα τεσσαρα υποκατω αυτου εις τους τεσσαρας ανεμους του ουρανου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| και εκ του ενος αυτων εξηλθε κερας ἓν ισχυρον και εμεγαλυνθη περισσως προς τον νοτον και προς την ανατολην και προς την δυναμιν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| και εμεγαλυνθη εως της δυναμεως του ουρανου, και επεσεν επι την γην απο της δυναμεως του ουρανου και απο των αστρων, και συνεπατησαν αυτα,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| και εως ου ο αρχιστρατηγος ρυσεται την αιχμαλωσιαν, και δι’ αυτον θυσια εταραχθη, και εγενηθη και κατευοδωθη αυτω, και το αγιον ερημωθησεται·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.12| και εδοθη επι την θυσιαν αμαρτια, και ερριφη χαμαι η δικαιοσυνη, και εποιησε και ευοδωθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| και ηκουσα ενος αγιου λαλουντος, και ειπεν εις αγιος τω φελμουνι τω λαλουντι· εως ποτε η ορασις στησεται, η θυσια η αρθεισα και η αμαρτια ερημωσεως η δοθεισα, και το αγιον και η δυναμις συμπατηθησεται; 14 και ειπεν αυτω· εως εσπερας και πρωΐ ημεραι δισχιλιαι και τριακοσιαι, και καθαρισθησεται το αγιον. — 15 Και εγενετο εν τω ιδειν με, εγω Δανιηλ, την ορασιν και εζητουν συνεσιν, και ιδου εστη ενωπιον εμου ως ορασις ανδρος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και ηκουσα φωνην ανδρος αναμεσον του Ουβαλ, και εκαλεσε και ειπε· Γαβριηλ, συνετισον εκεινον την ορασιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.17| και ηλθε και εστη εχομενος της στασεως μου, και εν τω ελθειν αυτον εθαμβηθην, και πιπτω επι προσωπον μου, και ειπε προς με· συνες, υιε ανθρωπου· ετι γαρ εις καιρου περας η ορασις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| και εν τω λαλειν αυτον μετ’ εμου πιπτω επι προσωπον μου επι την γην, και ηψατο μου και εστησε με επι ποδας 19 και ειπεν· ιδου εγω γνωριζω σοι τα εσομενα επ’ εσχατων της οργης· ετι γαρ εις καιρου περας η ορασις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.20| ο κριος, ὃν ειδες, ο εχων τα κερατα βασιλευς Μηδων και Περσων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.21| ο τραγος των αιγων βασιλευς ῾Ελληνων· και το κερας το μεγα, ὃ ην αναμεσον των οφθαλμων αυτου, αυτος εστιν ο βασιλευς ο πρωτος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| και του συντριβεντος, ου εστησαν τεσσαρα κερατα υποκατω, τεσσαρες βασιλεις εκ του εθνους αυτου αναστησονται και ουκ εν τη ισχυι αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| και επ’ εσχατων της βασιλειας αυτων, πληρουμενων των αμαρτιων αυτων, αναστησεται βασιλευς αναιδης προσωπω και συνιων προβληματα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.24| και κραταια η ισχυς αυτου και θαυμαστα διαφθερει και κατευθυνει και ποιησει και διαφθερει ισχυρους και λαον αγιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| και ο ζυγος του κλοιου αυτου κατευθυνει· δολος εν τη χειρι αυτου, και εν καρδιᾳ αυτου μεγαλυνθησεται και δολω διαφθερει πολλους και επι απωλειας πολλων στησεται και ως ωα χειρι συντριψει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| και η ορασις της εσπερας και της πρωΐας της ρηθεισης αληθης εστι· και συ σφραγισον την ορασιν, οτι εις ημερας πολλας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.27| και εγω Δανιηλ εκοιμηθην και εμαλακισθην ημερας και ανεστην και εποιουν τα εργα του βασιλεως· και εθαυμαζον την ορασιν, και ουκ ην ο συνιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.ΕΝ τω πρωτω ετει Δαρειου του υιου ᾿Ασουηρου απο του σπερματος των Μηδων, ὃς εβασιλευσεν επι βασιλειαν Χαλδαιων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| εν ετει ενι της βασιλειας αυτου εγω Δανιηλ συνηκα εν ταις βιβλοις τον αριθμον των ετων, ὃς εγενηθη λογος Κυριου προς ῾Ιερεμιαν τον προφητην εις συμπληρωσιν ερημωσεως ῾Ιερουσαλημ, εβδομηκοντα ετη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| και εδωκα το προσωπον μου προς Κυριον τον Θεον του εκζητησαι προσευχην και δεησεις εν νηστειαις και σακκω και σποδω·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| και προσευξαμην προς Κυριον τον Θεον μου και εξωμολογησαμην και ειπα· Κυριε ο Θεος ο μεγας και θαυμαστος, ο φυλασσων την διαθηκην σου και το ελεος σου τοις αγαπωσι σε και τοις φυλασσουσι τας εντολας σου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| ημαρτομεν, ηδικησαμεν, ηνομησαμεν και απεστημεν και εξεκλιναμεν απο των εντολων σου και απο των κριματων σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| και ουκ εισηκουσαμεν των δουλων σου των προφητων, οἳ ελαλουν εν τω ονοματι σου προς τους βασιλεις ημων και αρχοντας ημων και πατερας ημων, και προς παντα τον λαον της γης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| σοι Κυριε η δικαιοσυνη, και ημιν η αισχυνη του προσωπου ως η ημερα αυτη, ανδρι ᾿Ιουδα και τοις ενοικουσιν εν ῾Ιερουσαλημ και παντι ᾿Ισραηλ, τοις εγγυς και τοις μακραν εν πασῃ τη γη, ου διεσπειρας αυτους εκει, εν αθεσιᾳ αυτων, ᾗ ηθετησαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| εν σοι Κυριε εστιν ημων η δικαιοσυνη και ημιν η αισχυνη του προσωπου και τοις βασιλευσιν ημων και τοις αρχουσιν ημων και τοις πατρασιν ημων, οιτινες ημαρτομεν σοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| Κυριω τω Θεω ημων οι οικτιρμοι και οι ιλασμοι, οτι απεστημεν 10 και ουκ εισηκουσαμεν της φωνης Κυριου του Θεου ημων πορευεσθαι εν τοις νομοις αυτου, οις εδωκε κατα προσωπον ημων εν χερσι των δουλων αυτου των προφητων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| και πας ᾿Ισραηλ παρεβησαν τον νομον σου και εξεκλιναν του μη ακουσαι της φωνης σου, και επηλθεν εφ’ ημας η καταρα και ο ορκος ο γεγραμμενος εν νομω Μωυσεως δουλου του Θεου, οτι ημαρτομεν αυτω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| και εστησε τους λογους αυτου, ους ελαλησεν εφ’ ημας και επι τους κριτας ημων, οἳ εκρινον ημας, επαγαγειν εφ’ ημας κακα μεγαλα, οια ου γεγονεν υποκατω παντος του ουρανου κατα τα γενομενα εν ῾Ιερουσαλημ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| καθως γεγραπται εν τω νομω Μωυση, παντα τα κακα ταυτα ηλθεν εφ’ ημας, και ουκ εδεηθημεν του προσωπου Κυριου του Θεου ημων αποστρεψαι απο των αδικιων ημων και του συνιεναι εν πασῃ αληθειᾳ σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και εγρηγορησε Κυριος και επηγαγεν αυτα εφ’ ημας, οτι δικαιος Κυριος ο Θεος ημων επι πασαν την ποιησιν αυτου, ἣν εποιησε, και ουκ εισηκουσαμεν της φωνης αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| και νυν, Κυριε ο Θεος ημων, ὃς εξηγαγες τον λαον σου εκ γης Αιγυπτου εν χειρι κραταια και εποιησας σεαυτω ονομα ως η ημερα αυτη, ημαρτομεν, ηνομησαμεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| Κυριε, εν πασῃ ελεημοσυνῃ σου αποστραφητω δη ο θυμος σου και η οργη σου απο της πολεως σου ῾Ιερουσαλημ ορους αγιου σου, οτι ημαρτομεν, και εν ταις αδικιαις ημων και των πατερων ημων ῾Ιερουσαλημ και ο λαος σου εις ονειδισμον εγενετο εν πασι τοις περικυκλω ημων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| και νυν εισακουσον, Κυριε ο Θεος ημων, της προσευχης του δουλου σου και των δεησεων αυτου και επιφανον το προσωπον σου επι το αγιασμα σου το ερημον ενεκεν σου, Κυριε·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| κλινον ο Θεος μου το ους σου και ακουσον· ανοιξον τους οφθαλμους σου και ιδε τον αφανισμον ημων και της πολεως σου, εφ’ ἧς επικεκληται το ονομα σου επ’ αυτης, οτι ουκ επι ταις δικαιοσυναις ημων ριπτουμεν τον οικτιρμον ημων ενωπιον σου, αλλ’ επι τους οικτιρμους σου τους πολλους, Κυριε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| εισακουσον, Κυριε, ιλασθητι Κυριε, προσχες Κυριε και ποιησον· μη χρονισῃς ενεκεν σου, ο Θεος μου, οτι το ονομα σου επικεκληται επι την πολιν σου και επι τον λαον σου. — 20 Και ετι εμου λαλουντος και προσευχομενου και εξαγορευοντος τας αμαρτιας μου και τας αμαρτιας του λαου μου ᾿Ισραηλ και ριπτουντος τον ελεον μου εναντιον του Κυριου του Θεου μου περι του ορους του αγιου 21 και ετι εμου λαλουντος εν τη προσευχη και ιδου ανηρ Γαβριηλ, ὃν ειδον εν τη ορασει εν τη αρχη, πετομενος και ηψατο μου ωσει ωραν θυσιας εσπερινης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| και συνετισε με και ελαλησε μετ’ εμου και ειπε· Δανιηλ, νυν εξηλθον συμβιβασαι σε συνεσιν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| εν αρχη της δεησεως σου εξηλθε λογος, και εγω ηλθον του αναγγειλαι σοι. οτι ανηρ επιθυμιων ει συ· και εννοηθητι εν τω ρηματι και συνες εν τη οπτασιᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| εβδομηκοντα εβδομαδες συνετμηθησαν επι τον λαον σου και επι την πολιν την αγιαν σου του συντελεσθηναι αμαρτιαν και του σφραγισαι αμαρτιας και απαλειψαι τας ανομιας και του εξιλασασθαι αδικιας και του αγαγειν δικαιοσυνην αιωνιον και του σφραγισαι ορασιν και προφητην και του χρισαι αγιον αγιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και γνωσῃ και συνησεις· απο εξοδου λογου του αποκριθηναι και του οικοδομησαι ῾Ιερουσαλημ εως χριστου ηγουμενου εβδομαδες επτα και εβδομαδες εξηκονταδυο· και επιστρεψει και οικοδομηθησεται πλατεια και τειχος, και εκκενωθησονται οι καιροι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.26| και μετα τας εβδομαδας τας εξηκονταδυο εξολοθρευθησεται χρισμα, και κριμα ουκ εστιν εν αυτω· και την πολιν και το αγιον διαφθερει συν τω ηγουμενω τω ερχομενω και εκκοπησονται εν κατακλυσμω, και εως τελους πολεμου συντετμημενου ταξει αφανισμοις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| και δυναμωσει διαθηκην πολλοις, εβδομας μια· και εν τω ημισει της εβδομαδος αρθησεται μου θυσια και σπονδη, και επι το ιερον βδελυγμα των ερημωσεων, και εως της συντελειας καιρου συντελεια δοθησεται επι την ερημωσιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.ΕΝ ετει τριτω Κυρου βασιλεως Περσων λογος απεκαλυφθη τω Δανιηλ, ου το ονομα επεκληθη Βαλτασαρ, και αληθινος ο λογος, και δυναμις μεγαλη και συνεσις εδοθη αυτω εν τη οπτασιᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| εν ταις ημεραις εκειναις εγω Δανιηλ ημην πενθων τρεις εβδομαδας ημερων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.3| αρτον επιθυμιων ουκ εφαγον, και κρεας και οινος ουκ εισηλθεν εις το στομα μου, και αλειμμα ουκ ηλειψαμην εως πληρωσεως τριων εβδομαδων ημερων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| εν ημερᾳ εικοστη τεταρτῃ του μηνος του πρωτου, και εγω ημην εχομενα του ποταμου του μεγαλου, αυτος εστι Τιγρις, ᾿Εδδεκελ,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου ανηρ εις ενδεδυμενος βαδδιν, και η οσφυς αυτου περιεζωσμενη εν χρυσιω ᾿Ωφαζ,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και το σωμα αυτου ωσει θαρσις, και το προσωπον αυτου ωσει ορασις αστραπης, και οι οφθαλμοι αυτου ωσει λαμπαδες πυρος, και οι βραχιονες αυτου και τα σκελη ως ορασις χαλκου στιλβοντος και η φωνη των λογων αυτου ως φωνη οχλου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και ειδον εγω Δανιηλ μονος την οπτασιαν, και οι ανδρες οι μετ’ εμου ουκ ειδον την οπτασιαν, αλλ’ η εκστασις μεγαλη επεπεσεν επ’ αυτους, και εφυγον εν φοβω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| και εγω υπελειφθην μονος, και ειδον την οπτασιαν την μεγαλην ταυτην, και ουχ υπελειφθη εν εμοι ισχυς, και η δοξα μου μετεστραφη εις διαφθοραν, και ουκ εκρατησα ισχυος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| και ηκουσα την φωνην των λογων αυτου και εν τω ακουσαι με αυτου ημην κατανενυγμενος, και το προσωπον μου επι την γην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| και ιδου χειρ απτομενη μου και ηγειρε με επι τα γονατα μου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| και ειπε προς με· Δανιηλ ανηρ επιθυμιων, συνες εν τοις λογοις, οις εγω λαλω προς σε, και στηθι επι τη στασει σου, οτι νυν απεσταλην προς σε. και εν τω λαλησαι αυτον προς με τον λογον τουτον ανεστην εντρομος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.12| και ειπε προς με· μη φοβου, Δανιηλ, οτι απο της πρωτης ημερας, ἧς εδωκας την καρδιαν σου του συνειναι και κακωθηναι εναντιον Κυριου του Θεου σου, ηκουσθησαν οι λογοι σου, και εγω ηλθον εν τοις λογοις σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| και ο αρχων βασιλειας Περσων ειστηκει εξ εναντιας μου εικοσι και μιαν ημεραν, και ιδου Μιχαηλ εις των αρχοντων των πρωτων ηλθε βοηθησαι μοι, και αυτον κατελιπον εκει μετα του αρχοντος βασιλειας Περσων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| και ηλθον συνετισαι σε οσα απαντησεται τω λαω σου επ’ εσχατων των ημερων, οτι ετι η ορασις εις ημερας. — 15 Και εν τω λαλησαι αυτον μετ’ εμου κατα τους λογους τουτους εδωκα το προσωπον μου επι την γην και κατενυγην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| και ιδου ως ομοιωσις υιου ανθρωπου ηψατο των χειλεων μου· και ηνοιξα το στομα μου και ελαλησα και ειπα προς τον εστωτα εναντιον μου· Κυριε, εν τη οπτασιᾳ σου εστραφη τα εντος μου εν εμοι, και ουκ εσχον ισχυν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| και πως δυνησεται ο παις σου, Κυριε, λαλησαι μετα του Κυριου μου τουτου; και εγω απο του νυν ου στησεται εν εμοι ισχυς, και πνευμα ουχ υπελειφθη εν εμοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| και προσεθετο και ηψατο μου ως ορασις ανθρωπου και ενισχυσε με 19 και ειπε μοι· μη φοβου ανηρ επιθυμιων, ειρηνη σοι· ανδριζου και ισχυε. και εν τω λαλησαι αυτον μετ’ εμου ισχυσα και ειπα· λαλειτω ο Κυριος μου, οτι ενισχυσας με.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| και ειπεν· ει οιδας, ινατι ηλθον προς σε; και νυν επιστρεψω του πολεμησαι μετα του αρχοντος Περσων· και εγω εξεπορευομην, και ο αρχων των ῾Ελληνων ηρχετο,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| αλλ’ η αναγγελω σοι το εντεταγμενον εν γραφη αληθειας, και ουκ εστιν εις αντεχομενος μετ’ εμου περι τουτων, αλλ’ η Μιχαηλ ο αρχων υμων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.ΚΑΙ εγω εν ετει πρωτω Κυρου εστην εις κρατος και ισχυν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| και νυν αληθειαν αναγγελω σοι· ιδου ετι τρεις βασιλεις αναστησονται εν τη Περσιδι, και ο τεταρτος πλουτησει πλουτον μεγαν παρα παντας· και μετα το κρατησαι αυτον του πλουτου αυτου επαναστησεται πασαις βασιλειαις ῾Ελληνων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| και αναστησεται βασιλευς δυνατος και κυριευσει κυριειας πολλης και ποιησει κατα το θελημα αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| και ως ἂν στη, η βασιλεια αυτου συντριβησεται, και διαιρεθησεται εις τους τεσσαρας ανεμους του ουρανου και ουκ εις τα εσχατα αυτου, ουδε κατα την κυριειαν αυτου, ἣν εκυριευσεν· οτι εκτιλησεται η βασιλεια αυτου και ετεροις εκτος τουτων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.5| και ενισχυσει ο βασιλευς του νοτου· και εις των αρχοντων αυτου ενισχυσει επ’ αυτον και κυριευσει κυριειαν πολλην επ’ εξουσιας αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.6| και μετα τα ετη αυτου συμμειγησονται, και θυγατηρ βασιλεως του νοτου εισελευσεται προς βασιλεα του βορρα του ποιησαι συνθηκας μετ’ αυτου· και ου κρατησει ισχυος βραχιονος, και ου στησεται το σπερμα αυτου, και παραδοθησεται αυτη και οι φεροντες αυτην και η νεανις και ο κατισχυων αυτην εν τοις καιροις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| και στησεται εκ του ανθους της ριζης αυτης της ετοιμασιας αυτου και ηξει προς την δυναμιν και εισελευσεται εις τα υποστηριγματα του βασιλεως του βορρα και ποιησει εν αυτοις και κατισχυσει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| και γε τους θεους αυτων μετα των χωνευτων αυτων, παν σκευος επιθυμητον αυτων αργυριου και χρυσιου, μετα αιχμαλωσιας οισει εις Αιγυπτον· και αυτος στησεται υπερ βασιλεα του βορρα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| και εισελευσεται εις την βασιλειαν του βασιλεως του νοτου, και αναστρεψει εις την γην αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| και οι υιοι αυτου συναξουσιν οχλον δυναμεων πολλων, και ελευσεται ερχομενος και κατακλυζων· και παρελευσεται και καθιεται και συμπροσπλακησεται εως της ισχυος αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| και αγριανθησεται βασιλευς του νοτου και εξελευσεται και πολεμησει μετα του βασιλεως του βορρα· και στησει οχλον πολυν, και παραδοθησεται ο οχλος εν χειρι αυτου·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| και ληψεται τον οχλον, και υψωθησεται η καρδια αυτου, και καταβαλει μυριαδας και ου κατισχυσει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.13| και επιστρεψει ο βασιλευς του βορρα και αξει οχλον πολυν υπερ τον προτερον και εις το τελος των καιρων ενιαυτων επελευσεται εισοδια εν δυναμει μεγαλῃ και εν υπαρξει πολλη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| και εν τοις καιροις εκεινοις πολλοι επαναστησονται επι βασιλεα του νοτου· και οι υιοι των λοιμων του λαου σου επαρθησονται του στησαι ορασιν και ασθενησουσι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| και εισελευσεται βασιλευς του βορρα και εκχεει προσχωμα και συλληψεται πολεις οχυρας, και οι βραχιονες του βασιλεως του νοτου ου στησονται, και αναστησονται οι εκλεκτοι αυτου, και ουκ εσται ισχυς του στηναι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| και ποιησει ο εισπορευομενος προς αυτον κατα το θελημα αυτου, και ουκ εστιν εστως κατα προσωπον αυτου· και στησεται εν τη γη του Σαβει, και συντελεσθησεται εν τη χειρι αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| και ταξει το προσωπον αυτου εισελθειν εν ισχυι πασης της βασιλειας αυτου και ευθεια παντα μετ’ αυτου ποιησει· και θυγατερα των γυναικων δωσει αυτω του διαφθειραι αυτην, και ου μη παραμεινῃ και ουκ αυτω εσται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| και επιστρεψει το προσωπον αυτου εις τας νησους και συλληψεται πολλας και καταπαυσει αρχοντας ονειδισμου αυτων, πλην ονειδισμος αυτου επιστρεψει αυτω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και επιστρεψει το προσωπον αυτου εις την ισχυν της γης αυτου και ασθενησει και πεσειται και ουχ ευρεθησεται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| και αναστησεται εκ της ριζης αυτου φυτον της βασιλειας επι την ετοιμασιαν αυτου παραβιβαζων, πρασσων δοξαν βασιλειας και εν ταις ημεραις εκειναις συντριβησεται και ουκ εν ποσωποις ουδε εν πολεμω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| στησεται επι την ετοιμασιαν αυτου· εξουδενωθη, και ουκ εδωκαν επ’ αυτον δοξαν βασιλειας· και ηξει εν ευθηνιᾳ και κατισχυσει βασιλειας εν ολισθημασι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| και βραχιονες του κατακλυζοντος κατακλυσθησονται απο προσωπου αυτου και συντριβησονται, και ηγουμενος διαθηκης 23 και απο των συναναμειξεων προς αυτον ποιησει δολον και αναβησεται και υπερισχυσει αυτου εν ολιγω εθνει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.24| και εν ευθηνιᾳ και εν πιοσι χωραις ηξει και ποιησει α ουκ εποιησαν οι πατερες αυτου και πατερες των πατερων αυτου· προνομην και σκυλα και υπαρξιν αυτοις διασκορπιει και επ’ Αιγυπτον λογιειται λογισμους αυτου και εως καιρου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| και εξεγερθησεται η ισχυς αυτου και η καρδια αυτου επι βασιλεα του νοτου εν δυναμει μεγαλῃ, και ο βασιλευς του νοτου συναψει πολεμον εν δυναμει μεγαλῃ και ισχυρα σφοδρα· και ου στησονται, οτι λογιουνται επ’ αυτον λογισμους·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.26| και φαγονται τα δεοντα αυτου και συντριψουσιν αυτον, και δυναμεις κατακλυσει, και πεσουνται τραυματιαι πολλοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| και αμφοτεροι οι βασιλεις, αι καρδιαι αυτων εις πονηριαν, και επι τραπεζῃ μια ψευδη λαλησουσι, και ου κατευθυνει, οτι ετι περασις καιρων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.28| και επιστρεψει εις την γην αυτου εν υπαρξει πολλη, και η καρδια αυτου επι διαθηκην αγιαν, και ποιησει και επιστρεψει εις την γην αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.29| εις τον καιρον επιστρεψει και ηξει εν τω νοτω, και ουκ εσται ως η πρωτη και ως η εσχατη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.30| και εισελευσονται εν αυτω οι εκπορευομενοι Κιτιοι, και ταπεινωθησεται· και επιστρεψει και θυμωθησεται επι διαθηκην αγιαν· και ποιησει και επιστρεψει και συνησει επι τους καταλιποντας διαθηκην αγιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.31| και σπερματα εξ αυτου αναστησονται και βεβηλωσουσι το αγιασμα της δυναστειας και μεταστησουσι τον ενδελεχισμον και δωσουσι βδελυγμα ηφανισμενων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.32| και οι ανομουντες διαθηκην επαξουσιν εν ολισθημασι, και λαος γινωσκοντες Θεον αυτου κατισχυσουσι και ποιησουσι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.33| και οι συνετοι του λαου συνησουσιν εις πολλα· και ασθενησουσιν εν ρομφαιᾳ και εν φλογι και εν αιχμαλωσιᾳ και εν διαρπαγη ημερων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.34| και εν τω ασθενησαι αυτους βοηθηθησονται βοηθειαν μικραν, και προστεθησονται προς αυτους πολλοι εν ολισθημασι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.35| και απο των συνιεντων ασθενησουσι του πυρωσαι αυτους και του εκλεξασθαι και του αποκαλυφθηναι εως καιρου περας, οτι ετι εις καιρον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.36| και ποιησει κατα το θελημα αυτου και ο βασιλευς υψωθησεται και μεγαλυνθησεται επι παντα θεον και λαλησει υπερογκα και κατευθυνει, μεχρις ου συντελεσθη η οργη, εις γαρ συντελειαν γινεται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.37| και επι παντας θεους των πατερων αυτου ου συνησει και επι επιθυμιαν γυναικων και επι παν θεον ου συνησει, οτι επι παντας μεγαλυνθησεται·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.38| και θεον μαωζειν επι τοπου αυτου δοξασει και θεον, ὃν ουκ εγνωσαν οι πατερες αυτου, δοξασει εν χρυσω και αργυρω και λιθω τιμιω και εν επιθυμημασι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.39| και ποιησει τοις οχυρωμασι των καταφυγων μετα θεου αλλοτριου και πληθυνει δοξαν και υποταξει αυτοις πολλους και γην διελει εν δωροις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.40| και εν καιρου περατι συγκερατισθησεται μετα του βασιλεως του νοτου, και συναχθησεται επ’ αυτον βασιλευς του βορρα εν αρμασι και εν ιππευσι και εν ναυσι πολλαις και εισελευσονται εις την γην και συντριψει και παρελευσεται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.41| και εισελευσεται εις την γην του σαβει, και πολλοι ασθενησουσι· και ουτοι διασωθησονται εκ χειρος αυτου, ᾿Εδωμ και Μωαβ, και αρχη υιων ᾿Αμμων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.42| και εκτενει την χειρα αυτου επι την γην, και γη Αιγυπτου ουκ εσται εις σωτηριαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.43| και κυριευσει εν τοις αποκρυφοις του χρυσου και του αργυρου και εν πασιν επιθυμητοις Αιγυπτου και Λιβυων και Αιθιοπων εν τοις οχυρωμασιν αυτων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.44| και ακοαι και σπουδαι ταραξουσιν αυτον εξ ανατολων και απο βορρα, και ηξει εν θυμω πολλω του αφανισαι και του αναθεματισαι πολλους 45 και πηξει την σκηνην αυτου εφαδανω αναμεσον των θαλασσων, εις ορος σαβει αγιον· και ηξει εως μερους αυτου, και ουκ εστιν ο ρυομενος αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ εν τω καιρω εκεινω αναστησεται Μιχαηλ ο αρχων ο μεγας, ο εστηκως επι τους υιους του λαου σου· και εσται καιρος θλιψεως, θλιψις οια ου γεγονεν αφ’ ου γεγενηται εθνος εν τη γη εως του καιρου εκεινου· και εν τω καιρω εκεινω σωθησεται ο λαος σου, πας ο γεγραμμενος εν τη βιβλω·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και πολλοι των καθευδοντων εν γης χωματι εξεγερθησονται, ουτοι εις ζωην αιωνιον και ουτοι εις ονειδισμον και εις αισχυνην αιωνιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και οι συνιεντες εκλαμψουσιν ως η λαμπροτης του στερεωματος και απο των δικαιων των πολλων ως οι αστερες εις τους αιωνας και ετι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και συ, Δανιηλ, εμφραξον τους λογους και σφραγισον το βιβλιον εως καιρου συντελειας, εως διδαχθωσι πολλοι και πληθυνθη η γνωσις. — 5 Και ειδον εγω Δανιηλ και ιδου δυο ετεροι ειστηκεισαν, εις εντευθεν του χειλους του ποταμου και εις εντευθεν του χειλους του ποταμου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ειπε τω ανδρι τω ενδεδυμενω τα βαδδιν, ὃς ην επανω του υδατος του ποταμου· εως ποτε το περας ων ειρηκας των θαυμασιων; 7 και ηκουσα του ανδρος του ενδεδυμενου τα βαδδιν, ὃς ην επανω του υδατος του ποταμου, και υψωσε την δεξιαν αυτου και την αριστεραν αυτου εις τον ουρανον και ωμοσεν εν τω ζωντι εις τον αιωνα, οτι εις καιρον καιρων και ημισυ καιρου· εν τω συντελεσθηναι διασκορπισμον γνωσονται παντα ταυτα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| και εγω ηκουσα και ου συνηκα και ειπα· Κυριε, τι τα εσχατα τουτων; 9 και ειπε· δευρο Δανιηλ, οτι εμπεφραγμενοι και εσφραγισμενοι οι λογοι, εως καιρου περας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| εκλεγωσι και εκλευκανθωσι και πυρωθωσι και αγιασθωσι πολλοι, και ανομησωσιν ανομοι· και ου συνησουσι παντες ανομοι, και οι νοημονες συνησουσι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και απο καιρου παραλλαξεως του ενδελεχισμου και του δοθηναι βδελυγμα ερημωσεως ημεραι χιλιαι διακοσιαι ενενηκοντα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| μακαριος ο υπομενων και φθασας εις ημερας χιλιας τριακοσιας τριακοντα πεντε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και συ δευρο και αναπαυου· ετι γαρ ημεραι και ωραι εις αναπληρωσιν συντελειας, και αναστησῃ εις τον κληρον σου, εις συντελειαν ημερων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.ΚΑΙ ο βασιλευς ᾿Αστυαγης προσετεθη προς τους πατερας αυτου, και παρελαβε Κυρος ο Περσης την βασιλειαν αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| και ην Δανιηλ συμβιωτης του βασιλεως και ενδοξος υπερ παντας τους φιλους αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| και ην ειδωλον τοις Βαβυλωνιοις, ω ονομα Βηλ, και εδαπανωντο εις αυτον εκαστης ημερας σεμιδαλεως αρταβαι δωδεκα και προβατα τεσσαρακοντα και οινου μετρηται εξ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| και ο βασιλευς εσεβετο αυτον και επορευετο καθ’ εκαστην ημεραν προσκυνειν αυτω· Δανιηλ δε προσεκυνει τω Θεω αυτου. και ειπεν αυτω ο βασιλευς· διατι ου προσκυνεις τω Βηλ; 5 ο δε ειπεν· οτι ου σεβομαι ειδωλα χειροποιητα, αλλα τον ζωντα Θεον τον κτισαντα τον ουρανον και την γην και εχοντα πασης σαρκος κυριειαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ειπεν αυτω ο βασιλευς· ου δοκει σοι Βηλ ειναι ζων θεος; η ουχ ορας οσα εσθιει και πινει καθ’ εκαστην ημεραν; 7 και ειπε Δανιηλ γελασας· μη πλανω, βασιλευ· ουτος γαρ εσωθεν μεν εστι πηλος εξωθεν δε χαλκος και ου βεβρωκεν ουδε πεπωκε πωποτε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| θυμωθεις δε ο βασιλευς εκαλεσε τους ιερεις αυτου και ειπεν αυτοις· εαν μη ειπητε μοι τις ο κατεσθων την δαπανην ταυτην,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| αποθανεισθε. εαν δε δειξητε οτι Βηλ κατεσθιει αυτα, Δανιηλ αποθανειται, οτι εβλασφημησεν εις τον Βηλ. και ειπε Δανιηλ τω βασιλει· γινεσθω κατα το ρημα σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και ησαν ιερεις του Βηλ εβδομηκοντα εκτος γυναικων και τεκνων. και ηλθεν ο βασιλευς μετα Δανιηλ εις τον οικον του Βηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| και ειπαν οι ιερεις του Βηλ· ιδου ημεις αποτρεχομεν εξω, συ δε, βασιλευ, παραθες τα βρωματα και τον οινον κερασας θες και αποκλεισον την θυραν και σφραγισον τω δακτυλιω σου· και ελθων πρωΐ, εαν μη ευρῃς παντα βεβρωμενα υπο του Βηλ, αποθανουμεθα η Δανιηλ ο ψευδομενος καθ’ ημων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.12| αυτοι δε κατεφρονουν, οτι πεποιηκεισαν υπο την τραπεζαν κεκρυμμενην εισοδον και δι’ αυτης εισεπορευοντο διολου και ανηλουν αυτα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| και εγενετο ως εξηλθοσαν εκεινοι, και ο βασιλευς παρεθηκε τα βρωματα τω Βηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.14| και επεταξε Δανιηλ τοις παιδαριοις αυτου και ηνεγκαν τεφραν και κατεστρωσαν ολον τον ναον ενωπιον του βασιλεως μονου· και εξελθοντες εκλεισαν την θυραν και εσφραγισαντο εν τω δακτυλιω του βασιλεως, και απηλθον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| οι δε ιερεις ηλθον την νυκτα κατα το εθος αυτων και αι γυναικες αυτων και τα τεκνα αυτων και κατεφαγον παντα και εξεπιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| και ωρθρισεν ο βασιλευς το πρωΐ και Δανιηλ μετ’ αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| και ειπεν ο βασιλευς· σωοι αι σφραγιδες, Δανιηλ; ο δε ειπε· σωοι, βασιλευ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| και εγενετο αμα τω ανοιξαι τας θυρας, επιβλεψας επι την τραπεζαν ο βασιλευς εβοησε φωνη μεγαλῃ· μεγας ει, Βηλ, και ουκ εστι παρα σοι δολος ουδε εις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| και εγελασε Δανιηλ και εκρατησε τον βασιλεα του μη εισελθειν αυτον εσω και ειπεν· ιδε δη το εδαφος και γνωθι τινος τα ιχνη ταυτα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και ειπεν ο βασιλευς· ορω τα ιχνη ανδρων και γυναικων και παιδιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.21| και οργισθεις ο βασιλευς τοτε συνελαβε τους ιερεις και τας γυναικας και τα τεκνα αυτων, και εδειξαν αυτω τας κρυπτας θυρας, δι’ ων εισεπορευοντο και εδαπανων τα επι της τραπεζης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.22| και απεκτεινεν αυτους ο βασιλευς και εδωκε τον Βηλ εκδοτον τω Δανιηλ, και κατεστρεψεν αυτον και το ιερον αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.23| Και ην δρακων μεγας, και εσεβοντο αυτον οι Βαβυλωνιοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.24| και ειπεν ο βασιλευς τω Δανιηλ· μη και τουτον ερεις οτι χαλκους εστιν; ιδου ζη και εσθιει και πινει· ου δυνασαι ειπειν οτι ουκ εστιν ουτος θεος ζων, και προσκυνησον αυτω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.25| και ειπε Δανιηλ· Κυριω τω Θεω μου προσκυνησω, οτι ουτος εστι Θεος ζων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.26| συ δε, βασιλευ, δος μοι εξουσιαν, και αποκτενω τον δρακοντα ανευ μαχαιρας και ραβδου. και ειπεν ο βασιλευς· διδωμι σοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.27| και ελαβεν ο Δανιηλ πισσαν και στεαρ και τριχας και ηψησεν επι το αυτο και εποιησε μαζας και εδωκεν εις το στομα του δρακοντος, και φαγων διερραγη ο δρακων. και ειπεν· ιδετε τα σεβασματα υμων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.28| και εγενετο ως ηκουσαν οι Βαβυλωνιοι, ηγανακτησαν λιαν και συνεστραφησαν επι τον βασιλεα και ειπαν· ᾿Ιουδαιος γεγονεν ο βασιλευς· τον Βηλ κατεσπασε και τον δρακοντα απεκτεινε και τους ιερεις κατεσφαξε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.29| και ειπαν ελθοντες προς τον βασιλεα· παραδος ημιν τον Δανιηλ· ει δε μη, αποκτενουμεν σε και τον οικον σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.30| και ειδεν ο βασιλευς οτι επειγουσιν αυτον σφοδρα, και αναγκασθεις ο βασιλευς παρεδωκεν αυτοις τον Δανιηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.31| οι δε εβαλον αυτον εις τον λακκον των λεοντων, και ην εκει ημερας εξ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.32| ησαν δε εν τω λακκω επτα λεοντες, και εδιδοτο αυτοις την ημεραν δυο σωματα και δυο προβατα· τοτε δε ουκ εδοθη αυτοις, ινα καταφαγωσι τον Δανιηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.33| και ην ᾿Αμβακουμ ο προφητης εν τη ᾿Ιουδαιᾳ, και αυτος ηψησεν εψεμα και ενεθρυψεν αρτους εις σκαφην και επορευετο εις το πεδιον απενεγκαι τοις θερισταις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.34| και ειπεν ο αγγελος Κυριου τω ᾿Αμβακουμ· απενεγκε το αριστον, ὃ εχεις, εις Βαβυλωνα τω Δανιηλ εις τον λακκον των λεοντων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.35| και ειπεν ᾿Αμβακουμ· Κυριε, Βαβυλωνα ουχ εωρακα και τον λακκον ου γινωσκω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.36| και επελαβετο ο αγγελος Κυριου της κορυφης αυτου και βαστασας της κομης της κεφαλης αυτου εθηκεν αυτον εις Βαβυλωνα επανω του λακκου εν τω ροιζω του πνευματος αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.37| και εβοησεν ᾿Αμβακουμ λεγων· Δανιηλ Δανιηλ, λαβε το αριστον, ὃ απεστειλε σοι ο Θεος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.38| και ειπε Δανιηλ· εμνησθης γαρ μου, ο Θεος, και ουκ εγκατελιπες τους αγαπωντας σε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.39| και αναστας Δανιηλ εφαγεν· ο δε αγγελος του Θεου αποκατεστησε τον ᾿Αμβακουμ παραχρημα εις τον τοπον αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.40| ο δε βασιλευς ηλθε τη ημερᾳ τη εβδομῃ πενθησαι τον Δανιηλ· και ηλθεν επι τον λακκον και ενεβλεψε, και ιδου Δανιηλ καθημενος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.41| και αναβοησας φωνη μεγαλῃ ειπε· μεγας ει, Κυριε ο Θεος του Δανιηλ, και ουκ εστιν αλλος πλην σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.42| και ανεσπασεν αυτον, τους δε αιτιους της απωλειας αυτου ενεβαλεν εις τον λακκον, και κατεβρωθησαν παραχρημα ενωπιον αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.Μακκαβαιων Δ'<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.Το βιβλιον «Μακκαβαιων Δ´», ως «αποκρυφον» δεν συγκατελεχθη υπο της ᾿Εκκλησιας μεταξυ των κανονικων βιβλιων της Παλαιας Διαθηκης. ᾿Εν τουτοις, λογω της σπουδαιοτητος του περιεχομενου αυτου και της συμπεριληψεως του εις αρχαια χειρογραφα της Μεταφρασεως των ῾Εβδομηκοντα (Ο´), εκδιδεται συνηθως μετα των αλλων βιβλιων των Μακκαβαιων (Α´-Γ´).<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.Φιλοσοφωτατον λογον επιδεικνυσθαι μελλων, ει αυτοδεσποτος εστι των παθων ο ευσεβης λογισμος, συμβουλευσαιμ’ ἂν υμιν ορθως, οπως προθυμως προσεχητε τη φιλοσοφιᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.2| και γαρ αναγκαιος εις επιστημην παντι ο λογος και αλλως της μεγιστης αρετης, λεγω δη φρονησεως, περιεχει επαινον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.3| ει αρα των σωφροσυνης κωλυτικων παθων ο λογισμος φαινεται επικρατειν, γαστριμαργιας τε και επιθυμιας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.4| αλλα και των της δικαιοσυνης εμποδιστικων παθων κυριευειν αναφαινεται, οιον κακοηθειας, και των της ανδρειας εμποδιστικων παθων, θυμου τε και πονου και φοβου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.5| πως ουν, ισως ειποιεν αν τινες, ει των παθων ο λογισμος κρατει, ληθης και αγνοιας ου δεσποζει; γελοιον επιχειρουντες λεγειν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.6| ου γαρ των εαυτου παθων ο λογισμος κρατει, αλλα των της δικαιοσυνης και ανδρειας και σωφροσυνης και φρονησεως εναντιων, και τουτων ουχ ωστε αυτα καταλυσαι, αλλ’ ωστε αυτοις μη ειξαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.7| πολλαχοθεν μεν ουν και αλλαχοθεν εχοιμ’ ἂν υμιν επιδειξαι οτι αυτοκρατωρ εστι των παθων ο ευσεβης λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.8| πολυ δε πλεον τουτο αποδειξαιμι απο της ανδραγαθιας των υπερ αρετης αποθανοντων, ᾿Ελεαζαρου τε και των επτα αδελφων και της τουτων μητρος. απαντες γαρ ουτοι τους εως θανατου πονους υπεριδοντες, επεδειξαντο οτι περικρατει των παθων ο λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.10| των μεν ουν αρετων επεστι μοι επαινειν τους κατα τουτον τον καιρον υπερ της καλοκαγαθιας αποθανοντας μετα της μητρος ανδρας, των δε τιμων μακαρισαιμ’ αν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.11| θαυμασθεντες γαρ εκεινοι ου μονον υπο παντων ανθρωπων επι τη ανδρειᾳ και τη υπομονη, αλλα και υπο των αικισαμενων, αιτιοι κατεστησαν του καταλυθηναι την κατα του εθνους τυραννιδα, νικησαντες τον τυραννον τη υπομονη, ωστε δι’ αυτων καθαρισθηναι την πατριδα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.12| αλλα και περι τουτου νυν αυτικα δη λεγειν εξεσται αρξαμενω της υποθεσεως, ωσπερ ειωθα ποιειν, και ουτως εις τον περι αυτων τρεψομαι λογον δοξαν διδους τω πανσοφω Θεω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.13| Ζητουμεν δη τοινυν, ει αυτοκρατωρ εστι των παθων ο λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.14| διακρινομεν δε τι ποτε εστι λογισμος και τι παθος, και ποσαι παθων ιδεαι, και ει παντων επικρατει τουτων ο λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.15| λογισμος μεν δη τοινυν εστι νους μετα ορθου λογου προτιμων τον σοφιας βιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.16| σοφια δη τοινυν εστι γνωσις θειων και ανθρωπινων πραγματων και των τουτων αιτιων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.17| αυτη δη τοιτυν εστιν η του νομου παιδεια, δι’ ἧς τα θεια σεμνως και τα ανθρωπινα συμφεροντως μανθανομεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.18| της δε σοφιας ιδεαι καθεστηκασι τεσσαρες, φρονησις και δικαιοσυνη και ανδρεια και σωφροσυνη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.19| κυριωτατη δε πασων η φρονησις, εξ ἧς δη των παθων ο λογισμος επικρατει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.20| παθων δε φυσεις εισιν αι περιεκτικωταται δυο, ηδονη τε και πονος· τουτων δε εκατερον και περι το σωμα και περι την ψυχην πεφυκεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.21| πολλαι δε και περι την ηδονην και τον πονον παθων εισιν ακολουθιαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.22| προ μεν ουν της ηδονης εστιν επιθυμια· μετα δε την ηδονην χαρα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.23| προ δε του πονου εστι φοβος, μετα δε τον πονον λυπη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.24| θυμος δε κοινον παθος εστιν ηδονης και πονου, εαν εννοηθη τις οτι αυτω περιεπεσεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.25| εν δε τη ηδονη ενεστι και η κακοηθης διαθεσις, πολυτροπωτατη παντων των παθων ουσα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.26| κατα μεν την ψυχην αλαζονεια, και φιλαργυρια και φιλοδοξια και φιλονικια, απιστια και βασκανια·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.27| κατα δε το σωμα, παντοφαγια και λαιμαργια και μονοφαγια.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.28| καθαπερ ουν δυοιν του σωματος και της ψυχης φυτων οντων ηδονης τε και πονου, πολλαι τουτων των φυτων εισι παραφυαδες,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.29| ων εκαστην ο παγγεωργος λογισμος περικαθαιρων τε και αποκνιζων και περιπλεκων και επαρδων και παντα τροπον μεταχεων εξημεροι τας των ηθων και παθων υλας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.30| ο γαρ λογισμος των μεν αρετων εστιν ηγεμων, των δε παθων αυτοκρατωρ. ᾿Επιθεωρειτε τοινυν πρωτον δια των κωλυτικων της σωφροσυνης εργων, οτι αυτοδεσποτος εστι των παθων ο λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.31| σωφροσυνη δη τοινην εστιν επικρατεια των επιθυμιων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.32| των δε επιθυμιων αι μεν εισι ψυχικαι, αι δε σωματικαι, και τουτων αμφοτερων ο λογισμος επικρατειν φαινεται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.33| επει ποθεν κινουμενοι προς τας απειρημενας τροφας αποστρεφομεθα τας εξ αυτων ηδονας; ουχ οτι δυναται των ορεξεων επικρατειν ο λογισμος; εγω μεν οιμαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.34| τοιγαρουν ενυδρων επιθυμουντες και ορνεων και τετραποδων και παντοιων βρωματων των απηγορευμενων ημιν κατα τον νομον απεχομεθα δια την του λογισμου επικρατειαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.35| ανεχεται γαρ τα των ορεξεων παθη υπο του σωφρονος νοος ανακαμπτομενα, και φιμουται παντα τα του σωματος κινηματα του λογισμου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.Και τι θαυμαστον; ει αι της ψυχης επιθυμιαι προς την του καλλους μετουσιαν ακυρουνται; 2 ταυτῃ γουν ο σωφρων ᾿Ιωσηφ επαινειται, οτι τω λογισμω και τη διανοιᾳ περιεκρατησε της ηδυπαθειας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.3| νεος γαρ ων και ακμαζων προς συνουσιασμον ηκυρωσε τω λογισμω τον των παθων οιστρον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.4| ου μονον δε την της ηδυπαθειας οιστρηλασιαν επικρατειν ο λογισμος φαινεται, αλλα και πασης επιθυμιας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.5| λεγει γουν ο νομος· ουκ επιθυμησεις την γυναικα του πλησιον σου ουδε οσα τω πλησιον σου εστιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.6| καιτοι οτε μη επιθυμειν ημας ειρηκεν ο νομος, πολυ πλεον πεισαιμ’ ἂν υμας οτι των επιθυμιων κρατειν δυναται ο λογισμος. — ῞Ωσπερ και των κωλυτικων της δικαιοσυνης παθων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.7| επει τινα τροπον μονοφαγος τις ων το ηθος και γαστριμαργος και μεθυσος μεταπαιδευεται, ει μη δηλον οτι κυριος εστι των παθων ο λογισμος; 8 αυτικα γουν τω νομω πολιτευομενος, κἂν φιλαργυρος τις η, βιαζεται τον εαυτου τροπον τοις δεομενοις δανειζων χωρις τοκων, και το δανειον των εβδομαδων ενστασων χρεοκοπουμενος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.9| κἂν φειδωλος τις η, υπο του νομου κρατειται δια τον λογισμον μητε επικαρπολογουμενος τους αμητους μητε επιρρωγολογουμενος τους αμπελωνας. — Και επι των ετερων εστιν επιγνωναι τουτο, οτι των παθων εστιν ο λογισμος κρατων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.10| ο γαρ νομος και της προς γονεις ευνοιας κρατει μη καταπροδιδους την αρετην δι’ αυτους 11 και της προς γαμετην φιλιας επικρατει δια παρανομιαν αυτην απελεγχων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.12| και της τεκνων φιλιας κυριευει δια κακιαν αυτα κολαζων και της φιλων συνηθειας δεσποζει δια πονηριαν αυτους εξελεγχων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.13| και μη νομισητε παραδοξον ειναι, οπου γε και εχθρας ο λογισμος επικρατειν δυναται δια τον νομον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.14| μητε δενδροτομων τα ημερα των πολεμιων φυτα, τα δε των εχθρων τοις απολεσασι διασωζων και τα πεπτωκοτα συνεγειρων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.15| Και των βιαιοτερων δε παθων επικρατειν ο λογισμος φαινεται, φιλαρχιας και κενοδοξιας και αλαζονειας και μεγαλαυχιας και βασκανιας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.16| παντα γαρ ταυτα τα κακοηθη παθη ο σωφρων νους εις αγαθον προτρεπων απωθειται και βιαζεται, ωσπερ και τον θυμον· και γαρ τουτου δεσποζει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.17| θυμουμενος γε τοι Μωσης κατα Δαθαν και ᾿Αβειρων ου θυμω τι κατ’ αυτων εποιησεν, αλλα λογισμω τον θυμον διῄτησεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.18| δυνατος γαρ ο σωφρων νους, ως εφην, κατα των παθων αριστευσαι και τα μεν αυτων μεταθειναι, τα δε και ακυρωσαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.19| επει διατι ο πανσοφος ημων πατηρ ᾿Ιακωβ τους περι Συμεων και Λευΐν αιτιαται, μη λογισμω τους Σικιμιτας εθνηδον αποσφαξαντας λεγων· επικαταρατος ο θυμος αυτων; 20 ει μη γαρ εδυνατο του θυμου ο λογισμος κρατειν, ουκ ἂν ειπεν ουτως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.21| οπηνικα γαρ ο Θεος τον ανθρωπον κατεσκευασε, τα παθη αυτου και τα ηθη περιεφυτευσεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.22| ηνικα δε επι παντων τον ιερον ηγεμονα νουν δια των ενδον αισθητηριων ενεθρονισε,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2.23| και τουτω νομον εδωκε, καθ’ ὃν πολιτευομενος βασιλευσει βασιλειαν σωφρονα τε και δικαιαν και αγαθην και ανδρειαν. — 24 Πως ουν, ειποι τις αν, ει των παθων ο λογισμος κρατει, ληθης και αγνοιας ου κρατει;<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.Εστι δε κομιδη γελοιος ο λογος· ου γαρ των εαυτου παθων ο λογισμος επικρατειν φαινεται, αλλα των σωματικων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.2| οιον επιθυμιαν τις ου δυναται εκκοψαι ημων, αλλα μη δουλωθηναι τη επιθυμιᾳ δυναται ο λογισμος παρασχεσθαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.3| θυμον τις ου δυναται εκκοψαι ημων της ψυχης, αλλα τω θυμω δυνατον τον λογισμον βοηθησαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.4| κακοηθειαν τις ημων ου δυναται εκκοψαι, αλλα το μη καμφθηναι τη κακοηθειᾳ δυναιτ’ ἂν ο λογισμος συμμαχησαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.5| ου γαρ εκριζωτης των παθων ο λογισμος εστιν, αλλ’ ανταγωνιστης. — 6 εστι γουν τουτο δια της Δαυιδ του βασιλεως διψης σαφεστερον επιλογισασθαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.7| επει γαρ δι’ ολης ημερας προσβαλων τοις αλλοφυλοις ο Δαυιδ πολλους αυτων απεκτεινε μετα των του εθνους στρατιωτων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.8| τοτε δε γενομενης εσπερας, ιδρων και σφοδρα κεκμηκως, επι την βασιλειον σκηνην ηλθε, περι ἣν ο πας των προγονων στρατος εστρατοπεδευκει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.9| οι μεν ουν αλλοι παντες επι το δειπνον ησαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.10| ο δε βασιλευς ως μαλιστα διψων, καιπερ αφθονους εχων πηγας, ουκ ηδυνατο δι’ αυτων ιασασθαι την διψαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.11| αλλα τις αυτων αλογιστος επιθυμια του παρα τοις πολεμιοις υδατος επιτεινουσα συνεφρυγε και λυουσα κατεφλεγεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.12| οθεν των υπασπιστων επι τη του βασιλεως επιθυμια σχετλιαζοντων, δυο νεανισκοι στρατιωται καρτεροι καταιδεσθεντες την του βασιλεως επιθυμιαν, τας παντευχιας καθωπλισαντο και καλπην λαβοντες υπερεβησαν τους των πολεμιων χαρακας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.13| και λαθοντες τους των πυλων ακροφυλακας, διεξῄεσαν ανερευνωμενοι κατα παν το των πολεμιων στρατοπεδον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.14| και ανευραμενοι την πηγην, εξ αυτης θαρραλεως εγεμισαν τω βασιλει το ποτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.15| ο δε καιπερ τω διψει διαπυρουμενος, ελογισατο πανδεινον ειναι κινδυνον τη ψυχη λογισθεν ισοδυναμον ποτον αιματι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.16| οθεν αντιθεις τη επιθυμιᾳ τον λογισμον εσπεισε το πομα τω Θεω,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.17| δυνατος γαρ ο σωφρων νους, ως εφην, νικησαι τας των παθων αναγκας 18 και σβεσαι τας των οιστρων φλεγμονας και τας των σωματων αλγηδονας καθ’ υπερβολην ουσας καταπαλαισαι και τη καλοκαγαθιᾳ του λογισμου αποπτυσαι πασας τας των παθων επικρατειας. — 19 ῎Ηδη δε και ο καιρος ημας καλει επι την αποδειξιν της θεωριας του σωφρονος λογισμου. — 20 ᾿Επειδη γαρ βαθειαν ειρηνην δια την ευνομιαν οι πατερες ημων ειχον και επραττον καλως, ωστε και τον της ᾿Ασιας βασιλεα Σελευκον και τον Νικανορα και χρηματα εις την ιερουργιαν αυτοις αφορισαι και την πολιτειαν αυτων αποδεχεσθαι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.21| τοτε δη τινες προς την κοινην νεωτερισαντες ομονοιαν πολυτροποις εχρησαντο συμφοραις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.Σιμων γαρ τις προς ᾿Ονιαν αντιπολιτευομενος τον ποτε την αρχιερωσυνην εχοντα δια βιου, καλον και αγαθον ανδρα, επειδη παντα τροπον διαβαλλων υπερ του εθνους ουκ ισχυσε κακωσαι, φυγας ωχετο την πατριδα προδωσων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.2| οθεν ηκων προς ᾿Απολλωνιον, τον Συριας τε και Φοινικης και Κιλικιας στρατηγον, ελεγεν· ευνους ων τοις του βασιλεως πραγμασιν ηκω 3 μηνυσων πολλας ιδιωτικων χρηματων μυριαδας εν τοις ῾Ιεροσολυμων γαζοφυλακιοις τεθησαυρισθαι τοις ιεροις μη επικοινωνουσας, και προσηκειν ταυτα Σελευκω τω βασιλει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.4| τουτων δε εκαστα γνους ο ᾿Απολλωνιος, τον μεν Σιμωνα της εις τον βασιλεα κηδεμονιας επαινει, προς δε τον Σελευκον αναβας κατεμηνυσε τον των χρηματων θησαυρον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.5| και λαβων την περι αυτον εξουσιαν ταχυ εις την πατριδα ημων μετα του καταρατου Σιμωνος και βαρυτατου στρατου ανεβη 6 και προσελθων ταις του βασιλεως εντολαις ηκειν ελεγεν, οπως τα ιδιωτικα του γαζοφυλακιου λαβοι χρηματα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.7| και του εθνους προς τον λογον σχετλιαζοντος αντιλεγοντος τε, πανδεινον ειναι νομισαντες, ει οι τας παρακαταθηκας πιστευσαντες τω ιερω θησαυρω στερηθησονται, ως οιον τε ην, εκωλυον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.8| μετα απειλων δε ο ᾿Απολλωνιος απῄει εις το ιερον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.9| των δε ιερεων μετα γυναικων και παιδιων εν τω ιερω ικετευσαντων τον Θεον υπερασπισαι του ιερου καταφρονουμενου τοπου 10 ανιοντος τε μετα καθωπλισμενης της στρατιας του ᾿Απολλωνιου προς την των χρηματων αρπαγην, ουρανοθεν εφιπποι προυφανησαν αγγελοι περιαστραπτοντες τοις οπλοις και πολυν αυτοις φοβον τε και τρομον ενιεντες.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.11| καταπεσων γε τοι ημιθανης ο ᾿Απολλωνιος επι τον παμφυλον του ιερου περιβολον τας χειρας εξετεινεν εις τον ουρανον, και μετα δακρυων τους ῾Εβραιους παρεκαλει, οπως περι αυτου ευξαμενοι τον επουρανιον εξευμενισωνται στρατον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.12| ελεγε γαρ ημαρτηκως ωστε και αποθανειν αξιος υπαρχειν πασι τε ανθρωποις υμνησειν σωθεις την του ιερου τοπου μακαριοτητα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.13| τουτοις υπαχθεις τοις λογοις ᾿Ονιας ο αρχιερευς, καιπερ αλλως ευλαβηθεις, μηποτε νομισειεν ο βασιλευς Σελευκος εξ ανθρωπινης επιβουλης και μη θειας δικης ανῃρησθαι τον ᾿Απολλωνιον, ηυξατο περι αυτου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.14| και ο μεν παραδοξως διασωθεις ωχετο δηλωσων τω βασιλει τα συμβαντα αυτω. — 15 Τελευτησαντος δε Σελευκου του βασιλεως διαδεχεται την αρχην ο υιος αυτου ᾿Αντιοχος ᾿Επιφανης, ανηρ υπερηφανος και δεινος,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.16| ὃς καταλυσας τον ᾿Ονιαν της αρχιερωσυνης, ᾿Ιασονα τον αδελφον αυτου κατεστησεν αρχιερεα, συνθεμενον δωσειν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.17| ει επιτρεψειεν αυτω την αρχην, κατ’ ενιαυτον τρισχιλια εξακοσια εξηκοντα ταλαντα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.18| ο δε επετρεψεν αυτω και αρχιερασθαι και του εθνους αφηγεισθαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.19| ὃς και εξεδιῄτησε των ᾿Ιουδαιων το εθνος και εξεπολιτευσεν επι πασαν παρανομιαν 20 ωστε μη μονον επ’ αυτη τη ακρᾳ της πατριδος ημων γυμνασιον κατασκευασαι, αλλα και καταλυσαι την του ιερου κηδεμονιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.21| εφ’ οις αγανακτησασα η θεια δικη αυτον αυτοις τον ᾿Αντιοχον επολεμωσεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.22| επειδη γαρ πολεμων ην κατ’ Αιγυπτον Πτολεμαιω, ηκουσε τε οτι φημης διαδοθεισης περι του τεθναναι αυτον, ως ενι μαλιστα χαιροιεν οι ῾Ιεροσολυμιται, ταχεως επ’ αυτους ανεζευξεν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.23| και ως επορθησεν αυτους, δογμα εθετο οπως, ει τινες αυτων φανοιεν τω πατριω πολιτευομενοι νομω, θανοιεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.24| και επει κατα μηδενα τροπον ισχυε καταλυσαι δια των δογματων την του εθνους ευνοιαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.25| αλλα πασας τας εαυτου απειλας και τιμωριας εωρα καταλυομενας, ωστε και γυναικας, οτι περιετεμον τα παιδια, μετα των βρεφων κατακρημνισθηναι προειδυιας οτι τουτο πεισονται·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4.26| επει ουν τα δογματα αυτου κατεφρονειτο υπο του λαου, αυτος δια βασανων ενα εκαστον του εθνους ηναγκαζε μιαρων απογευομενους τροφων εξομνυσθαι τον ᾿Ιουδαισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.Προκαθισας γε τοι μετα των συνεδρων ο τυραννος ᾿Αντιοχος επι τινος υψηλου τοπου και των στρατευματων αυτω ενοπλων κυκλοθεν παρεστηκοτων, παρεκελευε τοις δορυφοροις 2 ενα εκαστον των ῾Εβραιων επισπασθαι, και κρεων υειων και ειδωλοθυτων αναγκαζειν απογευεσθαι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.3| ει δε τινες μη θελησειαν μιαροφαγησαι, τουτους τροχισθεντας αναιρεθηναι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.4| πολλων δε συναρπασθεντων εις πρωτος εκ της αγελης ῾Εβραιος ονοματι ᾿Ελεαζαρος, το γενος ιερευς, την επιστημην νομικος, και την ηλικιαν προηκων και πολλοις των περι τον τυραννον δια την ηλικιαν γνωριμος, παρηχθη πλησιον αυτου. — 5 Και αυτον ιδων ο ᾿Αντιοχος εφη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.6| εγω πριν αρξασθαι των κατα σου βασανων, ω πρεσβυτα, συμβουλευσαιμ’ αν σοι ταυτα, οπως απογευσαμενος των υειων σωζοιο· αιδουμαι γαρ σου την ηλικιαν και την πολιαν, ἣν μετα τοσουτον εχων χρονον ου μοι δοκεις φιλοσοφειν τη ᾿Ιουδαιων χρωμενος θρησκειᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.7| διατι γαρ της φυσεως κεχαρισμενης καλλιστην την τουδε του ζωου σαρκοφαγιαν βδελυττῃ; 8 και γαρ ανοητον τουτο δοκει, το μη απολαυειν των χωρις ονειδους ηδεων, και αδικον αποστρεφεσθαι τας της φυσεως χαριτας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.9| συ δε μοι και ανοητοτερον ποιησειν δοκεις, ει κενοδοξων περι το αληθες ετι καμου καταφρονησεις επι τη ιδιᾳ τιμωριᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.10| ουκ εξυπνωσεις απο της φλυαρου φιλοσοφιας υμων 11 και αποσκεδασεις των λογισμων σου τον ληρον και αξιον της ηλικιας αναλαβων νουν φιλοσοφησεις την του συμφεροντος αληθειαν 12 και προσκυνησας μου την φιλανθρωπον παρηγοριαν οικτειρησεις το σεαυτου γηρας; 13 και γαρ ενθυμηθητι, ως ει και τις εστι τησδε της υμων θρησκειας εποπτικη δυναμις, συγγνωμονησει αν σοι επι πασῃ τη δι’ αναγκην γινομενῃ παρανομιᾳ. — 14 Τουτον τον τροπον επι την εκθεσμον σαρκοφαγιαν εποτρυνοντος του τυραννου, λογον ᾔτησεν ο ᾿Ελεαζαρος 15 και λαβων του λεγειν εξουσιαν ηρξατο δημηγορειν ουτως·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.16| ημεις, ᾿Αντιοχε, θειω πεπεισμενοι νομω πολιτευεσθαι ουδεμιαν αναγκην βιαιοτεραν ειναι νομιζομεν της προς τον νομον ημων ευπειθειας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.17| διο δη κατ’ ουδενα τροπον παρανομειν αξιουμεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.18| καιτοι ει κατα αληθειαν μη ην ο νομος ημων, ως συ υπολαμβανεις, θειος, (αλλως δε νομιζομεν αυτον ειναι θειον) ουδε ουτως εξον ημιν ην την επι τη ευσεβειᾳ δοξαν ακυρωσαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.19| μη μικραν ουν ειναι νομισῃς ταυτην, ει μιαροφαγησαιμεν, αμαρτιαν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.20| το γαρ εν μικροις και εν μεγαλοις παρανομειν ισοδυναμον εστιν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.21| δι’ εκατερου γαρ ως ομοιως ο νομος υπερηφανειται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.22| χλευαζεις δε ημων την φιλοσοφιαν, ωσπερ ου μετα ευλογιστιας εν αυτη βιουντων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.23| σωφροσυνην τε γαρ ημας εκδιδασκει ωστε πασων των ηδονων και επιθυμιων κρατειν και ανδρειαν εξασκειν, ωστε παντα πονον εκουσιως υπομενειν 24 και δικαιοσυνην παιδευει ωστε δια παντων των ηθων ισονομειν και ευσεβειαν εκδιδασκει, ωστε μονον τον οντα Θεον σεβειν μεγαλοπρεπως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.25| διο ου μιαροφαγουμεν· πιστευοντες γαρ Θεου καθεσταναι τον νομον οιδαμεν οτι κατα φυσιν ημιν συμπαθει νομοθετων ο του κοσμου κτιστης·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.26| και τα μεν οικειωθησομενα ημων ταις ψυχαις επετρεψεν εσθιειν. τα δε εναντιωθησομενα εκωλυσε σαρκοφαγειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.27| τυραννικον δε ου μονον αναγκαζειν ημας παρανομειν, αλλα και εσθιειν, οπως τη εχθιστῃ ημων μιαροφαγιᾳ ταυτῃ ετι εγγελασῃς.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.28| αλλ’ ου γελασεις κατ’ εμου τουτον τον γελωτα, ουτε τους ιερους των προγονων περι του φυλαξαι τον νομον ορκους ου παρησω,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.29| ουδ’ ἂν εκκοψειας μου τα ομματα και τα σπλαγχνα μου τηξειας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.30| ουχ ουτως ειμι γερων εγω και ανανδρος ωστε μοι δια την ευσεβειαν μη νεαζειν τον λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.31| προς ταυτα τροχους ευτρεπιζε και το πυρ εκφυσα σφοδροτερον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.32| ουχ ουτως οικτειρομαι το εμαυτου γηρας ωστε με δι’ εμαυτου τον πατριον καταλυσαι νομον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.33| ου ψευσομαι σε, παιδευτα νομε, ουδε φευξομαι σε ουδ’ εξομουμαι σε, φιλη εγκρατεια,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.34| ουδε καταισχυνω σε, φιλοσοφε λογε, ουδε εξαρνησομαι σε, ιερωσυνη τιμια και νομοθεσιας επιστημη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.35| ουδε μιανεις μου το σεμνον γηρως στομα ουδε νομιμου βιου ηλικιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.36| αγνον δε με οι πατερες προσδεξονται μη φοβηθεντα σου τας μεχρι θανατου αναγκας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5.37| ασεβων μεν γαρ τυραννησεις, των δε εμων περι της ευσεβειας λογισμων ουτε δια λογων δεσποσεις ουτε δι’ εργων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.Τουτον τον τροπον αντιρρητορευσαντα ταις του τυραννου παρηγοριαις, παρασταντες οι δορυφοροι πικρως εσυραν επι τα βασανιστηρια τον ᾿Ελεαζαρον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.2| και πρωτον μεν περιεδυσαν τον γηραιον εγκοσμουμενον τη περι την ευσεβειαν ευσχημοσυνῃ·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.3| επειτα περιαγκωνισαντες εκατερωθεν μαστιξι κατῄκιζον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.4| πεισθητι ταις του βασιλεως εντολαις, ετερωθεν κηρυκος επιβοωντος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.5| ο δε μεγαλοφρων και ευγενης ως αληθως ᾿Ελεαζαρος, ωσπερ εν ονειρω βασανιζομενος κατ’ ουδενα τροπον μετετρεπετο,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.6| αλλα υψηλους ανατεινας εις τον ουρανον τους οφθαλμους απεξαινετο ταις μαστιξι τας σαρκας ο γερων και κατερρειτο τω αιματι 7 και τα πλευρα κατετιτρωσκετο, και πιπτων εις το εδαφος απο του μηκετι φερειν το σωμα τας αλγηδονας, ορθον ειχε και ακλινη τον λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.8| Λαξ γε τοι των πικρων τις δορυφορων εις τους κενεωνας εναλλομενος ετυπτεν, οπως εξανισταιτο πιπτων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.9| ο δε υπεμεινε τους πονους και περιεφρονει της αναγκης 10 και διεκαρτερει τους αικισμους, και καθαπερ γενναιος αθλητης τυπτομενος ενικα τους βασανιζοντας ο γερων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.11| ιδρων γε τοι το προσωπον και επασθμαινων σφοδρως και υπ’ αυτων των βασανιζοντων εθαυμαζετο επι τη ευψυχιᾳ. — 12 ῞Οθεν τα μεν ελεουντες τα του γηρως αυτου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.13| τα δε εν συμπαθειᾳ της συνηθειας οντες, τα δε εν θαυμασμω της καρτεριας προσιοντες αυτω τινες των του βασιλεως ελεγον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.14| τι τοις κακοις τουτοις σεαυτον αλογιστως απολεις, ᾿Ελεαζαρε; 15 ημεις μεν τοι των υψημενων σοι βρωματων παραθησομεν, συ δε υποκρινομενος των υειων απογευεσθαι, σωθητι. — 16 Και ο ᾿Ελεαζαρος, ωσπερ πικροτερον δια της συμβουλιας αικισθεις, ανεβοησε·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.17| μη ουτως κακως φρονησαιμεν οι ῾Αβρααμ παιδες ωστε μαλακοψυχησαντας απρεπες ημιν δραμα υποκρινασθαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.18| και γαρ αλογιστον, ει προς αληθειαν ζησαντες τον μεχρι γηρως βιον και την επ’ αυτω δοξαν νομιμως φυλαξαντες,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.19| νυν μεταβαλοιμεθα και αυτοι μεν ημεις γενοιμεθα τοις νεοις ασεβειας τυπος, ινα παραδειγμα γενωμεθα της μιαροφαγιας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.20| αισχρον δε ει επιβιωσωμεν ολιγον χρονον και τουτον καταγελωμενοι προς απαντων επι δειλιᾳ,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.21| και υπο μεν του τυραννου καταφρονηθωμεν ως ανανδροι, τον δε θειον ημων νομον μεχρι θανατου μη προασπισαιμεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.22| προς ταυτα υμεις μεν, ᾦ ῾Αβρααμ παιδες, ευγενως υπερ της ευσεβειας τελευτατε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.23| οι δε του τυραννου δορυφοροι, τι μελλετε; — 24 Προς τας αναγκας ουτως μεγαλοφρονουντα αυτον ιδοντες και μηδε προς τον οικτριρμον αυτων μεταβαλλομενον επι το πυρ αυτον ηγαγον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.25| ενθα δια κακοτεχνων οργανων καταφλεγοντες αυτον υπερριπτον και δυσωδεις χυλους εις τους μυκτηρας αυτου κατεχεον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.26| ο δε μεχρι των οστεων ηδη κατακεκαυμενος και μελλων λιποθυμειν ανετεινε τα ομματα προς τον Θεον και ειπεν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.27| συ οισθα, Θεε, παρον μοι σῴζεσθαι, βασανοις καυστικαις αποθνησκω δια τον νομον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.28| τοιγαρουν ιλεως γενου τω εθνει σου αρκεσθεις τη ημετερᾳ υπερ αυτων δικῃ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.29| καθαρσιον αυτων ποιησον το εμον αιμα και αντιψυχον αυτων λαβε την εμην ψυχην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.30| και ταυτα ειπων ο ιερος ανηρ ευγενως ταις βασανοις εναπεθανε 31 και μεχρι των του θανατου βασανων αντεστη τω λογισμω δια τον νομον. — ῾Ομολογουμενως ουν δεσποτης εστι των παθων ο ευσεβης λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.32| ει γαρ τα παθη του λογισμου κεκρατηκει, τουτοις ἂν απεδομεν την της επικρατειας μαρτυριαν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.33| νυνι δε του λογισμου τα παθη νικησαντος, αυτω προσηκοντως την της ηγεμονιας προσνεμομεν εξουσιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.34| και δικαιον εστιν ομολογειν ημας το κρατος ειναι του λογισμου. οπου γε και των εξωθεν αλγηδονων επικρατει,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6.35| επει και γελοιον· και ου μονον των αλγηδονων επιδεικνυμι κεκρατηκεναι τον λογισμον, αλλα και των ηδονων κρατειν, και μηδεν αυταις υπεικειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.Ωσπερ γαρ αριστος κυβερνητης ο του πατρος ημων ᾿Ελεαζαρου λογισμος πηδαλιουχων την της ευσεβειας ναυν εν τω των παθων πελαγει 2 και καταικιζομενος ταις του τυραννου απειλαις και καταντλουμενος ταις των βασανων τρικυμιαις,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.3| κατ’ ουδενα τροπον μετετρεψε τους της ευσεβειας οιακας, εως ου επλευσεν επι τον της αθανατου νικης λιμενα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.4| ουχ ουτως πολις πολλοις και ποικιλοις μηχανημασιν αντεσχε ποτε πολιορκουμενη, ως ο παναγιος ᾿Ελεαζαρος· την ιεραν ψυχην αικισμοις τε και στρεβλαις πυρπολουμενος ενικησε τους πολιορκουντας δια τον υπερασπιζοντα της ευσεβειας λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.5| ωσπερ γαρ προκρημνον ακραν την εαυτου διανοιαν ο πατηρ ᾿Ελεαζαρος εκτεινας, περιεκλασεν τους επιμαινομενους των παθων κλυδωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.6| ω αξιε της ιερωσυνης ιερευ, ουκ εμιανας τους ιερους οδοντας ουδε την θεοσεβειαν και καθαρισμον νομιμον χωρησασαν γαστερα εκοινωνησας μιαροφαγιᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.7| ᾦ συμφωνε νομου και φιλοσοφε θειου βιου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.8| τοιουτους δη δει ειναι τους ιερουργουντας τον νομον ιδιω αιματι και γενναιω ιδρωτι τοις μεχρι θανατου παθεσιν υπερασπιζοντας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.9| συ πατερ, την ευνομιαν ημων δια των υπομονων εις δοξαν εκυρωσας και την αγιστειαν σεμνολογησας ου κατελυσας και δια των εργων επιστοποιησας τους της θειας φιλοσοφιας λογους,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.10| ω βασανων βιαιοτερε γερον, και πυρος ευτονωτερε πρεσβυτα, και παθων μεγιστε βασιλευ ᾿Ελεαζαρε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.11| ωσπερ γαρ ο πατηρ ᾿Ααρων τω θυμιατηριω καθωπλισμενος δια του εθνοπληθους επιτρεχων τον εμπυριστην ενικησεν αγγελον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.12| ουτως ο ᾿Ααρωνιδης ᾿Ελεαζαρος δια του πυρος υπερτηκομενος ου μετετραπη τον λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.13| καιτοι το θαυμασιωτατον, γερων ων, λελυμενων μεν ηδη των του σωματος τονων, περικεχαλασμενων δε των σαρκων, κεκμηκοτων δε και των νευρων, ανενεασε 14 τω πνευματι δια του λογισμου και τω ισακιω λογισμω την πολυκεφαλον στρεβλαν ηκυρωσεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.15| ω μακαριου γηρως και σεμνης πολιας και βιου νομιμου, ὃν πιστη θανατου σφραγις ετελειωσεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.16| ει δε τοινυν γερων ανηρ των μεχρι θανατου βασανων περιεφρονησε δι’ ευσεβειαν, ομολογουμενως ηγεμων εστι των παθων ο ευσεβης λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.17| ῎Ισως δ’ ἂν ειποιεν τινες· των παθων ου παντες περικρατουσιν, οτι ουδε παντες φρονιμον εχουσι τον λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.18| αλλ’ οσοι ευσεβειας προνοουσιν εξ ολης καρδιας, ουτοι μονοι δυνανται κρατειν των της σαρκος παθων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.19| πιστευοντες, οτι Θεω ουκ αποθνησκουσιν, ωσπερ ουδε οι πατριαρχαι ημων ῾Αβρααμ, ᾿Ισαακ, ᾿Ιακωβ, αλλα ζωσι τω Θεω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.20| ουδεν ουν εναντιουται το φαινεσθαι τινας παθοκρατεισθαι δια τον ασθενη λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7.21| επει τις προς ολον τον της φιλοσοφιας κανονα ευσεβως φιλοσοφων 22 και πεπιστευκως Θεω και ειδως οτι το δια την αρετην παντα πονον υπομενειν μακαριον εστιν, ουκ ἂν περικρατησειεν των παθων δια την θεοσεβειαν; 23 μονος γαρ ο σοφος και σωφρων ανδρειος εστι των παθων κυριος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.Δια τουτο γε τοι και μειρακισκοι τω της ευσεβειας λογισμω φιλοσοφουντες χαλεπωτερων βασανιστηριων επεκρατησαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.2| επειδη γαρ κατα την πρωτην πειραν ενικηθη περιφανως ο τυραννος μη δυνηθεις αναγκασαι γεροντα μιαροφαγησαι, τοτε δη σφοδρα περιπαθως εκελευσεν αλλους εκ της ηλικιας των ῾Εβραιων αγαγειν, και ει μεν μιαροφαγησαιεν, απολυειν φαγοντας, ει δε αντιλεγοιεν, πικροτερον βασανιζειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.3| ταυτα διαταξαμενου του τυραννου, παρησαν αγομενοι μετα γηραιας μητρος επτα αδελφοι, καλοι τε και αιδημονες και γενναιοι και εν παντι χαριεντες.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.4| ους ιδων ο τυραννος καθαπερ εν χορω περιεχοντας μεσην την μητερα, ησθη επ’ αυτοις και της ευπρεπειας εκπλαγεις και της ευγενειας, προσεμειδιασεν αυτοις και πλησιον καλεσας εφη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.5| ω νεανιαι, φιλοφρονως εγω καθ’ ενος εκαστου υμων θαυμαζω, το καλλος και το πληθος τοσουτων αδελφων υπερτιμων, ου μονον συμβουλευω μη μανηναι την αυτην τω προβασανισθεντι γεροντι μανιαν, αλλα και παρακαλω συνειξαντας μου τη συμβουλιᾳ της εμης απολαυσαι φιλιας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.6| δυναιμην δ’ ἂν ωσπερ κολαζειν τους απειθουντας μου τοις επιταγμασιν, ουτως και ευεργετειν τους ευπειθουντας μοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.7| πεισθεντες ουν μοι και αρχας και επι των εμων πραγματων ηγεμονιας ληψεσθε, αρνησαμενοι τον πατριον υμων της πολιτειας θεσμον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.8| και μεταλαβοντες ελληνικου βιου και μεταδιαιτηθεντες εντρυφησατε ταις νεοτησιν υμων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.9| επει εαν οργιλως με διαθησθε δια της απειθειας υμων, αναγκασετε με επι δειναις κολασεσιν ενα εκαστον υμων δια των βασανων απολεσαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.10| κατελεησατε ουν εαυτους, ους και ο πολεμιος εγωγε και της ηλικιας και της ευμορφιας οικτειρομαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.11| ου διαλογιεισθε τουτο, οτι ουδεν υμιν απειθησασι πλην του μετα στρεβλων αποθανειν αποκειται; — 12 Ταυτα δε λεγων εκελευσεν εις το εμπροσθεν προτεθειναι τα βασανιστηρια, οπως και δια του φοβου πεισειεν αυτους μιαροφαγησαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.13| ως δε τροχους τε και αρθρεμβολα, στρεβλωτηρια τε και τροχαντηρας και καταπελτας και λεβητας, τηγανα τε και δακτυληθρας και χειρας σιδηρας και σφηνας και τα ζωπυρα του πυρος οι δορυφοροι προεθεσαν, υπολαβων ο τυραννος εφη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.14| μειρακια φοβηθητε, και ἣν σεβεσθε δικην, ιλεως υμιν εσται δι’ αναγκην παρανομησασιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.15| οι δε ακουσαντες επαγωγα και ορωντες δεινα, ου μονον ουκ εφοβηθησαν, αλλα και αντεφιλοσοφησαν τω τυραννω και δια της ευλογιστιας την τυραννιδα αυτου κατελυσαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.16| και τοι λογισωμεθα· ει δειλοψυχοι τινες ησαν και ανανδροι εν αυτοις, ποιοις ἂν εχρησαντο λογοις; ουχι τουτοις; 17 ᾦ ταλανες ημεις και λιαν ανοητοι· βασιλεως ημας παρακαλουντος και επι ευεργεσιᾳ φωνουντος, μη πεισθειημεν αυτω,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.18| ει βουλημασι κενοις εαυτους ευφραινομεν και θανατηφορον απειθειαν τολμωμεν; 19 ου φοβησομεθα, ανδρες αδελφοι, τα βασανιστηρια και λογιουμεθα τας των βασανων απειλας και φευξομεθα την κενοδοξιαν ταυτην και ολεθροφορον αλαζονειαν; 20 ελεησωμεν τας εαυτων ηλικιας και κατοικτειρωμεν το της μητρος γηρας 21 και ενθυμηθωμεν οτι απειθουντες τεθνηξομεθα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.22| συγγνωσεται δε ημιν και η θεια δικη δι’ αναγκην τον βασιλεα φοβηθεισιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.23| τι εξαγομεν εαυτους του ηδιστου βιου και επιστερουμεν εαυτους του γλυκεος κοσμου; 24 μη βιαζωμεθα την αναγκην μηδε φιλοδοξησωμεν επι τη εαυτων στρεβλῃ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.25| ουδε αυτος ο νομος ακουσιως ημας θανατοι φοβηθεντας τα βασανιστηρια.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.26| ποθεν ημιν η τοσαυτη εντετηκε φιλονικια και η θανατηφορος αρεσκει καρτερια, παρον μετα αταραξιας ζην τω βασιλει πεισθεντας; 27 αλλα τουτων ουδεν ειπον οι νεανιαι βασανιζεσθαι μελλοντες ουδε ενεθυμηθησαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.28| ησαν γαρ περιφρονες των παθων και αυτοκρατορες των αλγηδονων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8.29| ωστε αμα τω παυσασθαι τον τυραννον συμβουλευοντα αυτοις του μιαροφαγησαι, παντες δια μιας φωνης ομου, ωσπερ απο της αυτης ψυχης ειπον προς αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.Τι μελλεις, ω τυραννε; ετοιμοι γαρ εσμεν αποθνησκειν η παραβαινειν τας πατριους ημων εντολας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.2| αισχυνομεθα γαρ τους προγονους ημων εικοτως, ει μη τη του νομου ευπειθειᾳ και συμβουλω Μωση χρησαιμεθα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.3| συμβουλε τυραννε παρανομιας, μη ημας μισων υπερ αυτους ημας ελεει.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.4| χαλεπωτερον γαρ αυτου του θανατου νομιζομεν ειναι σου τον επι τη παρανομω σωτηριᾳ ημων ελεον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.5| εκφοβεις δε ημας τον δια των βασανων ημιν θανατον απειλων, ωσπερ ουχι προ βραχεος παρα ᾿Ελεαζαρου μαθων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.6| ει δ’ οι γεροντες των ῾Εβραιων δια την ευσεβειαν και βασανισμους υπομειναντες ευσεβησαν, αποθανοιμεν ἂν δικαιοτερον ημεις οι νεοι, τας βασανους των σων αναγκων υπεριδοντες, ας και ο παιδευτης ημων γερων ενικησε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.7| πειραζε τοιγαρουν, τυραννε· και τας ημων ψυχας ει θανατωσεις δια την ευσεβειαν, μη νομισῃς ημας βλαπτειν βασανιζων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.8| ημεις μεν γαρ δια τησδε της κακοπαθειας και υπομονης τα της αρετης ἆθλα εξομεν και εσομεθα παρα Θεω, δι’ ὃν και πασχομεν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.9| συ δε δια την ημων μιαιφονιαν αυταρκη καρτερησεις υπο της θειας δικης αιωνιον βασανον δια πυρος. — 10 Ταυτα αυτων ειποντων, ου μονον ως κατα απειθουντων εχαλεπαινεν ο τυραννος, αλλ’ ως και κατα αχαριστων ωργισθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.11| οθεν τον πρεσβυτατον αυτων κελευθεντες παρηγαγον οι υπασπισται και διαρρηξαντες τον χιτωνα διεδησαν τας χειρας αυτου και τους βραχιονας ιμασιν εκατερωθεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.12| ως δε τυπτοντες ταις μαστιξιν εκοπιασαν μηδεν ανυοντες, ανεβαλον αυτον επι τον τροχον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.13| περι ὃν κατατεινομενος ο ευγενης νεανιας εξαρθρος εγινετο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.14| και κατα παν μελος κλωμενος εκακηγορει λεγων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.15| τυραννε μιαρωτατε και της ουρανιου δικης εχθρε και ωμοφρον, ουκ ανδροφονησαντα με τουτον καταικιζεις τον τροπον, ουδε ασεβησαντα, αλλα θειου νομου προασπιζοντα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.16| και των δορυφορων λεγοντων· ομολογησον φαγειν, οπως απαλλαγης των βασανων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.17| αυτος ειπεν αυτοις· ουχ ουτως ισχυρος υμων εστιν ο τροχος, ᾦ μιαροι διακονοι, ωστε μου τον λογισμον αγξαι· τεμνετε μου τα μελη και πυρουτε τας σαρκας και στρεβλουτε τα αρθρα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.18| δια πασων γαρ υμας πεισω των βασανων, οτι μονοι παιδες ῾Εβραιων υπερ αρετης εισιν ανικητοι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.19| ταυτα λεγοντι πυρ υπεστρωσαν και διηρεθισαν τον τροχον προσεπικατατεινοντες·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.20| εμολυνετο δε παντοθεν αιματι ο τροχος, και ο σωρος της ανθρακιας της των ιχωρων εσβεννυτο σταλαγμοις, και περι τους αξονας του οργανου περιερρεον αι σαρκες.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.21| και περιτετμημενον ηδη εχων το των οστεων πηγμα ο μεγαλοφρων και ῾Αβραμιαιος νεανιας ουκ εστεναξεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.22| αλλ’ ωσπερ εν πυρι μετασχηματιζομενος εις αφθαρσιαν, υπεμεινεν ευγενως τας στρεβλας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.23| μιμησασθε με, αδελφοι, λεγων, μη μου τον αιωνα λιποτακτησητε μηδ’ εξομοσησθε μου την της ευψυχιας αδελφοτητα· ιεραν και ευγενη στρατειαν στρατευσασθε υπερ της ευσεβειας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.24| δι’ ἧς ιλεως η δικαια και πατριος ημων προνοια τω εθνει γενηθεισα τιμωρησειεν τον αλαστορα τυραννον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.25| και ταυτα ειπων ο ιεροπρεπης νεανιας απερρηξε την ψυχην. — 26 Θαυμασαντων δε παντων την καρτεροψυχιαν αυτου, ηγον οι δορυφοροι τον καθ’ ηλικιαν του προτερου δευτερον και σιδηρας εναρμοσαμενοι χειρας οξεσι τοις ονυξιν οργανω και καταπελτῃ προσεδησαν αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.27| ως δε ει φαγειν βουλοιτο πριν βασανιζεσθαι πυνθανομενοι την ευγενη γνωμην ηκουσαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.28| απο των τενοντων ταις σιδηραις χερσιν επισπασαμενοι μεχρι γε των γενειων την σαρκα πασαν και την της κεφαλης δοραν οι παρδαλειοι θηρες απεσυραν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.29| ο δε ταυτην βαρεως την αλγηδονα καρτερων ελεγεν· ως ηδυς πας τροπος θανατου δια την πατριον ημων ευσεβειαν· εφη τε προς τον τυραννον·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.30| ου δοκεις παντων ωμοτατε τυραννε, πλειον εμου σε νυν βασανιζεσθαι ορων σου νικωμενον τον της τυρανιδος υπερηφανον λογισμον υπο της δια την ευσεβειαν ημων υπομονης; 31 εγω μεν γαρ ταις δια την αρετην ηδοναις τον πονον επικουφιζομαι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9.32| συ δε εν ταις της ασεβειας απειλαις βασανιζῃ. ουκ εκφευξῃ δε, μιαρωτατε τυραννε, τας της θειας οργης δικας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.Και τουτου τον αοιδιμον θανατον καρτερησαντος, ο τριτος ηγετο παρακαλουμενος πολλα υπο πολλων, οπως απογευσαμενος σῴζοιτο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.2| ο δε αναβοησας εφη· η αγνοειτε οτι ο αυτος με τοις αποθανουσιν εσπειρε πατηρ, και η αυτη μητηρ εγεννησε, και επι τοις αυτοις ανετραφημεν δογμασιν; 3 ουκ εξομνυμαι την ευγενη της αδελφοτητος μου συγγενειαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.4| προς ταυτα ει τι εχετε κολαστηριον προσαγαγετε τω σωματι μου· της γαρ ψυχης μου, ουδ’ ἂν θελητε αψασθαι, δυνασθε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.5| οι δε πικρως ενεγκαντες την παρρησιαν του ανδρος, αρθρεμβολοις οργανοις τας χειρας αυτου και τους ποδας εξηρθρουν και εξ αρμων αναμοχλευοντες εξεμελιζον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.6| και τους δακτυλους και τους βραχιονας και τα σκελη και τους αγκωνας περιεκλων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.7| και κατα μηδενα τροπον ισχυοντες αυτον αγξαι περισυραντες το δερμα συν ακραις ταις των δακτυλων κορυφαις απεσκυθιζον· και ευθεως ηγον επι τον τροχον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.8| περι ὃν εκ σπονδυλων εκμελιζομενος εωρα τας εαυτου σαρκας περιλακιζομενας και κατα σπλαγχνων σταγονας αιματος απορρεουσας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.9| μελλων δε αποθνησκειν εφη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.10| ημεις μεν, ω μιαρωτατε τυραννε, δια παιδειαν και αρετην Θεου ταυτα πασχομεν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.11| συ δε δια την ασεβειαν και μιαιφονιαν ακαταλυτους καρτερησεις βασανους. — 12 Και τουτου θανοντος αδελφοπρεπως, τον τεταρτον επεσπωντο λεγοντες·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.13| μη συμμανης και συ τοις αδελφοις σου την αυτην μανιαν, αλλα πεισθεις τω βασιλει, σωζε σεαυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.14| ο δε αυτοις εφη· ουχ ουτως καυστικωτερον εχετε κατ’ εμου το πυρ ωστε με δειλανδρησαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.15| μα τον μακαριον των αδελφων μου θανατον και τον αιωνιον του τυραννου ολεθρον και τον αΐδιον των ευσεβων βιον ουκ αρνησομαι την ευγενη αδελφοτητα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.16| επινοει, τυραννε, βασανους, ινα και δια τουτων μαθῃς, οτι αδελφος ειμι των προβασανισθεντων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.17| ταυτα ακουσας ο αιμοβορος και φονωδης και παμμιαρωτατος ᾿Αντιοχος, εκελευσε την γλωτταν αυτου εκτεμειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.18| ο δε εφη· κἂν αφελῃς το της φωνης οργανον, και σιωπωντων ακουει ο Θεος·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.19| ιδου προκεχαλασται η γλωσσα, τεμνε, ου γαρ παρα τουτο τον λογισμον ημων γλωσσοτομησεις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.20| ηδεως υπερ του νομου του Θεου τα του σωματος μελη ακρωτηριαζομεθα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10.21| σε δε ταχεως μετελευσεται ο Θεος, την γαρ των θειων υμνων μελωδον γλωτταν εκτεμνεις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.Ως δε και ουτος ταις βασανοις καταικισθεις εναπεθανεν, ο πεμπτος παρεπηδησε λεγων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.2| ου μελλω, τυραννε, προς τον υπερ της αρετης βασανισμον παραιτεισθαι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.3| αυτος δ’ απ’ εμαυτου παρηλθον, οπως καμε κατακτεινας περι πλειονων αδικηματων οφειλησῃς τη ουρανιω δικῃ τιμωριαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.4| ᾦ μισαρετε και μισανθρωπε, τι δρασαντας ημας τουτον πορθεις τον τροπον; 5 η κακον σοι δοκει οτι τον παντων κτιστην ευσεβουμεν και κατα τον εναρετον αυτου ζωμεν νομον; 6 αλλα ταυτα τιμων, ου βασανων εστιν αξια.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.7| ειπερ ᾐσθανου ανθρωπου ποθον και ελπιδα ειχες παρα Θεω σωτηριου·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.8| νυνι δε αλλοτριος ων Θεου πολεμεις τους ευσεβουντας εις τον Θεον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.9| τοιαυτα δε λεγοντα οι δορυφοροι δησαντες αυτον ειλκον επι τον καταπελτην,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.10| εφ’ ὃν δησαντες αυτον επι τα γονατα και ταυτα ποδαγραις σιδηραις εφαρμοσαντες την οσφυν αυτου περι τροχιαιον σφηνα κατεκαμψαν, περι ὃν ολος περι τον τροχον σκορπιου τροπον ανακλωμενος εξεμελιζετο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.11| κατα τουτον τον τροπον και το πνευμα στενοχωρουμενος και το σωμα αγχομενος,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.12| καλας, ελεγεν, ακων, ᾦ τυραννε, χαριτας ημιν χαριζῃ δια γενναιοτερων πονων επιδειξασθαι παρεχων την εις τον νομον ημων καρτεριαν. — 13 Τελευτησαντος δε και τουτου, ο εκτος ηγετο μειρακισκος, ὃς πυνθανομενου του τυραννου ει βουλοιτο φαγων απολυεσθαι, ο δε εφη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.14| εγω τη μεν ηλικιᾳ των αδελφων μου ειμι νεωτερος, τη δε διανοιᾳ ηλικιωτης·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.15| εις τα αυτα γαρ και γεννηθεντες και τραφεντες, υπερ των αυτων και αποθνησκειν οφειλομεν ομοιως·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.16| ωστε ει σοι δοκει βασανιζειν μη μιαροφαγουντα, βασανιζε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.17| ταυτα αυτον ειποντα παρηγον επι τον τροχον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.18| εφ’ ου κατατεινομενος εκμελως και εκσπονδυλιζομενος υπεκαιετο.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.19| και οβελισκους δε οξεις πυρωσαντες, τοις νωτοις προσεφερον και τα πλευρα διαπειραντες αυτου τα σπλαγχνα διεκαιον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.20| ο δε βασανιζομενος, ω ιεροπρεπους αγωνος, ελεγεν, εφ’ ὃν δια την ευσεβειαν εις γυμνασιαν πονων αδελφοι τοσουτοι κληθεντες ουκ ενικηθημεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.21| ανικητος γαρ εστιν, ω τυραννε, η ευσεβης επιστημη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.22| καλοκαγαθιᾳ καθωπλισμενος τεθνηξομαι μεν καγω μετα των αδελφων μου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.23| συ δε, ω τυραννε, μεγαν σοι προσλαβων και αυτος τιμωρον, καινουργε των βασανων και πολεμιε των αληθως ευσεβουντων 24 ἓξ μειρακια καταλελυκαμεν σου την τυραννιδα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.25| το γαρ μη δυνηθηναι σε μεταπεισαι τον λογισμον ημων μητε βιασασθαι προς την μιαροφαγιαν ου καταλυσις εστι σου; 26 το πυρ σου ψυχρον ημιν, και απονοι οι καταπελται, και αδυνατος η βια σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11.27| ου γαρ τυραννου, αλλα θειου νομου προεστηκασιν ημων οι δορυφοροι· δια τουτο ανικητον εχομεν τον λογισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.Ως δε και ουτος μακαριως εναπεθανε καταβληθεις εις λεβητα, ο εβδομος παρεγινετο παντων νεωτερος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.2| ὃν κατοικτειρησας ο τυραννος, καιπερ δεινως υπο των αδελφων αυτου κακισθεις, ορων ηδη τα δεσμα περικειμενον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.3| πλησιεστερον αυτον μετεπεμψατο και παρηγορειν επειρατο λεγων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.4| της μεν των αδελφων σου απονοιας το τελος ορας· δια γαρ απειθειαν στρεβλωθεντες τεθνηκασι· συ δε, ει μεν μη πεισθειης, ταλας βασανισθεις και αυτος τεθνηξῃ προ ωρας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.5| πεισθεις δε φιλος εσῃ και των επι της βασιλειας αφηγησῃ πραγματων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.6| και ταυτα παρακαλων, την μητερα του παιδος μετεπεμψατο, οπως αυτην ελεησας τοσουτων υιων στερηθεισαν παρορμησειεν επι την σωτηριον ευπειθειαν τον περιλειπομενον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.7| ο δε της μητρος τη εβραΐδι φωνη προτρεψαμενης αυτον (ως ερουμεν μετα μικρον υστερον), απολυσατε με, φησιν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.8| ειπω τι τω βασιλει και τοις συν αυτω φιλοις πασι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.9| και επιχαρεντες ο τε βασιλευς και οι συν αυτω μαλιστα επι τη επαγγελιᾳ του παιδος ταχεως ελυσαν αυτον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.10| και δραμων επι πλησιον των τηγανων εφη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.11| ανοσιε, φησιν, και παντων των πονηρων ασεβεστατε τυραννε, ουκ ᾐδεσθης παρα του Θεου λαβων τα αγαθα και την βασιλειαν τους θεραποντας αυτου κατακτειναι και τους ευσεβειας ασκητας στρεβλωσαι; 12 ανθ’ ων ταμιευσεται σε η θεια δικη πυκνοτερω και αιωνιω πυρι και βασανοις, αἳ εις ολον τον αιωνα ουκ ανησουσι σε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.13| ουκ ᾐδεσθης ανθρωπος ων, θηριωδεστατε, τους ομοιοπαθεις και εκ των αυτων γεγονοτας στοιχειων γλωττοτομησαι και τουτον καταικισας τον τροπον βασανισαι; 14 αλλ’ οι μεν ευγενως αποθανοντες επληρωσαν την εις τον Θεον ευσεβειαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.15| συ δε κακος κακως οιμωξεις τους της αρετης αγωνιστας αναιτιως αποκτεινας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.16| οθεν και αυτος αποθνησκειν μελλων εφη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.17| ουκ απαυτομολω της των αδελφων μου αριστειας·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.18| επικαλουμαι δε τον πατρωον Θεον, οπως ιλεως γενηται τω γενει μου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.19| σε δε και εν τω νυν βιω και θανοντα τιμωρησεται.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12.20| και ταυτα κατευξαμενος, εαυτον ερριψε κατα των τηγανων, και ουτως απεδωκε την ψυχην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.Ει δε τοινυν των μεχρι θανατου πονων υπερεφρονησαν οι επτα αδελφοι, συνομολογειται πανταχοθεν οτι αυτοδεσποτος εστι των παθων ο ευσεβης λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.2| ει γαρ τοις παθεσι δουλωθεντες εμιαροφαγησαν, ελεγομεν ἂν τουτοις αυτους νενικησθαι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.3| νυνι δε ουχ ουτως, αλλα τω επαινουμενω παρα Θεω λογισμω περιεγενετο των παθων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.4| ων ουκ εστι παριδειν την ηγεμονιαν της διανοιας· επεκρατησαν γαρ και παθους και πονων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.5| πως ουν ουκ εστι τουτοις την της ευλογιστιας παθοκρατοριαν ομολογειν, οἳ των μεν δια πυρος αλγηδονων ουκ επεστραφησαν; 6 καθαπερ γαρ προβλητες λιμενων πυργοι τας των κυματων απειλας ανακοπτοντες γαληνον παρεχουσι τοις εισπλεουσι τον ορμον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.7| ουτως η επταπυργος των νεανισκων ευλογιστια τον της ευσεβειας οχυρωσασα λιμενα την των παθων ενικησεν ακολασιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.8| ιερον γαρ ευσεβειας στησαντες χορον παρεθαρσυνον αλληλους λεγοντες·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.9| αδελφικως αποθανοιμεν αδελφοι περι του νομου· μιμησωμεθα τους τρεις τους επι της ᾿Ασσυριας νεανισκους, οἳ της ισοπαλιδος καμινου κατεφρονησαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.10| μη δειλανδρησωμεν προς την της ευσεβειας αποδειξιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.11| και ο μεν, θαρρει, αδελφε, ελεγεν· ο δε, ευγενως καρτερησον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.12| ο δε, καταμνησθεις ελεγε· μνησθητε ποθεν εστε η τινος πατρος χειρι σφαγιασθηναι δια την ευσεβειαν υπεμεινεν ᾿Ισαακ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.13| εις δε εκαστος και αλληλους ομου παντες εφορωντες φαιδροι και μαλα θαρραλεοι, εαυτους, ελεγον, τω Θεω αφιερωσωμεν εξ ολης της καρδιας τω δοντι τας ψυχας και χρησωμεν τη περι τον νομον φυλακη τα σωματα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.14| μη φοβηθωμεν τον δοκουντα αποκτεννειν το σωμα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.15| μεγας γαρ ψυχης αγων και κινδυνος εν αιωνιω βασανω κειμενος τοις παραβασι την εντολην του Θεου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.16| καθοπλισωμεθα τοιγαρουν τη του θειου λογισμου παθοκρατοριᾳ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.17| ουτως γαρ θανοντας ημας ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ υποδεξονται εις τους κολπους αυτων και παντες οι πατερες επαινεσουσι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.18| και ενι εκαστω των αποσπωμενων αυτων αδελφων ελεγον οι περιλειπομενοι· μη καταισχυνῃς ημας, αδελφε, μηδε ψευσῃ τους προαποθανοντας ημων αδελφους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.19| ουκ αγνοειτε δε τα της αδελφοτητος φιλτρα, απερ η θεια και πανσοφος προνοια δια των πατερων τοις γενομενοις εμερισε και δια της μητρῴας φυτευσασα γαστρος,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.20| εν ᾗ τον ισον αδελφοι κατοικησαντες χρονον και εν τω αυτω χρονω πλασθεντες και απο του αυτου αιματος αυξηθεντες και δια της αυτης ψυχης τελεσφορηθεντες 21 και δια των ισων αποτεχθεντες χρονων και απο των αυτων γαλακτοποτουντες πηγων, αφ’ ων συστρεφονται εναγκαλισματων φιλαδελφοι ψυχαι·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.22| και αυξοντες σφοδροτερον δια της συντροφιας και της καθ’ ημεραν συνηθειας και της αλλης παιδειας και της ημετερας εν νομω Θεου ασκησεως.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.23| ουτως δη τοινυν καθεστηκυιας συμπαθους της φιλαδελφιας, οι επτα αδελφοι συμπαθεστερον εσχον την προς αλληλους ομονοιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.24| νομω γαρ τω αυτω παιδευθεντες και τας αυτας εξασκησαντες αρετας και τω δικαιω συντραφεντες βιω, μαλλον εαυτους ηγαπων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.25| η γαρ ομοζηλια της καλοκαγαθιας επετεινεν αυτων την προς αλληλους ευνοιαν και ομονοιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.26| συν γαρ τη ευσεβειᾳ ποθεινοτεραν αυτοις κατεσκευαζον την φιλαδελφιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13.27| αλλ’ ομως και περι της φυσεως και της συνηθειας και των της αρετης ηθων τα της αδελφοτητος αυτοις φιλτρα συναυξοντων, ανεσχοντο δια την ευσεβειαν τους αδελφους οι υπολελειμμενοι, τους καταικιζομενους ορωντες μεχρι θανατου βασανιζομενους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.Προσετι και επι τον αικισμον εποτρυνοντες, ως μη μονον των αλγηδονων περιφρονησαι αυτους, αλλα και των της των αδελφων φιλαδελφιας παθων κρατησαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.2| ω βασιλεως λογισμοι βασιλικωτεροι και ελευθερων ελευθερωτεροι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.3| ω ιερας και ευαρμοστου περι της ευσεβειας των επτα αδελφων συμφωνιας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.4| ουδεις εκ των επτα μειρακιων εδειλιασεν ουδε προς τον θανατον ωκνησεν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.5| αλλα παντες ωσπερ επ’ αθανασιας οδον τρεχοντες, επι τον δια των βασανων θανατον εσπευδον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.6| καθαπερ γαρ χειρες και ποδες συμφωνως τοις της ψυχης αφηγημασιν κινουνται, ουτως οι ιεροι μειρακες εκεινοι ως υπο ψυχης μιας της αθανατου της ευσεβειας κινουμενοι προς τον υπερ αυτης συνεφωνησαν θανατον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.7| ω παναγιε συμφωνων αδελφων εβδομας· καθαπερ γαρ επτα της κοσμοποιΐας ημεραι περι την ευσεβειαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.8| ουτως περι την εβδομαδα χορευοντες οι μειρακες εκυκλουν τον των βασανων φοβον καταλυοντες.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.9| νυν ημεις ακουοντες την θλιψιν των νεανιων εκεινων φριττομεν· οι δε ου μονον ορωντες, αλλ’ ουδε μονον ακουοντες τον παραχρημα απειλης λογον, αλλα και πασχοντες ενεκαρτερουν, και τουτο ταις δια πυρος οδυναις·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.10| ων τι ἂν γενοιτο επαλγεστερον; οξεια γαρ και συντομος η του πυρος ουσα δυναμις ταχεως διελυε τα σωματα. — 11 Και μη θαυμαστον ηγεισθε, ει ο λογισμος περιεκρατησε των ανδρων εκεινων εν ταις βασανοις, οπου γε και γυναικος νους πολυτροπωτερων υπερεφρονησεν αλγηδονων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.12| η μητηρ γαρ των επτα νεανισκων εκεινων υπηνεγκε τας εφ’ ενι εκαστω των τεκνων στρεβλας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.13| θεωρειτε δε πως πολυπλοκος εστιν η της φιλοτεκνιας στοργη ελκουσα παντα προς την των σπλαγχνων συμπαθειαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.14| οπου γε και τα αλογα ζωα ομοιαν την εις τα εξ αυτων γεννωμενα συμπαθειαν και στοργην εχει τοις ανθρωποις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.15| και γαρ των πετεινων τα μεν ημερα κατα τας οικιας οροφοιτουντα προασπιζει των νεοσσων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.16| τα δε κατα τας κορυφας ορεων και φαραγγων απορρωγας και δενδρων οπας και τας τουτων ακρας εννοσσοποιησαμενα αποτικτει και τον προσιοντα κωλυει·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.17| ει δε και μη δυναιντο κωλυειν, περιιπταμενα κυκλοθεν αυτων αλγουντα τη στοργη, ανακαλουμενα τη ιδιᾳ φωνη, καθ’ ὃν δυναται τροπον βοηθει τοις τεκνοις.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 14.18| και τι δει την δια των αλογων ζῴων επιδεικνυναι την προς τα τεκνα συμπαθειαν; 19 οπου γε και μελισσαι περι τον της κηρογονιας καιρον επαμυνονται τους προσιοντας και καθαπερ σιδηρω τω κεντρω πλησσουσι τους προσιοντας τη νοσσια αυτων και επαμυνουσιν εως θανατου; 20 αλλ’ ουχι την του ῾Αβρααμ ομοψυχον των νεανιων μητερα μετεκινησε συμπαθεια των τεκνων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.Ω λογισμε τεκνων παθων τυραννε και ευσεβεια μητρι τεκνων ποθεινοτερα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.2| μητηρ δυοιν προκειμενων, ευσεβειας και της των επτα υιων σωτηριας προσκαιρου κατα την του τυραννου υποσχεσιν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.3| την ευσεβειαν μαλλον ηγαπησε την σῴζουσαν εις αιωνιον ζωην κατα Θεον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.4| ᾦ τινα τροπον ηθολογησαιμι, φιλοτεκνα γονεων παθη. ψυχης τε και μορφης ομοιοτητα εις μικρον παιδος χαρακτηρα θαυμασιον εναποσφραγιζομεν, μαλιστα δια το των παθων τοις γεννηθεισι τας μητερας των πατερων καθεσταναι συμπαθεστερας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.5| οσω γαρ και ασθενοψυχοι και πολυγονωτεραι υπαρχουσιν αι μητερες, τοσουτον μαλλον εισι φιλοτεκνοτεραι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.6| πασων δε των μητερων εγενετο η των επτα παιδων μητηρ φιλοτεκνοτερα, ητις επτα κυοφοριαις την προς αυτους επιφυτευομενη φιλοστοργιαν 7 και δια πολλας τας καθ’ εκαστον αυτων ωδινας ηναγκασμενη την εις αυτους εχειν συμπαθειαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.8| δια τον προς τον Θεον φοβον υπερειδε την των τεκνων προσκαιρον σωτηριαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.9| ου μην δε, αλλα και δια την καλοκαγαθιαν των υιων και την προς τον νομον αυτων ευπειθειαν μειζω την εν αυτοις εσχε φιλοστοργιαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.10| δικαιοι τε γαρ ησαν και σωφρονες και ανδρειοι και μεγαλοψυχοι και φιλαδελφοι και φιλομητορες ουτως, ωστε και μεχρι θανατου τα νομιμα φυλασσοντας πειθεσθαι αυτη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.11| αλλ’ ομως καιπερ τοσουτων οντων των περι φιλοτεκνιαν εις συμπαθειαν ελκοντων την μητερα, επ’ ουδενος αυτων τον λογισμον αυτης αι παμποικιλοι βασανοι ισχυσαν μεταστρεψαι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.12| αλλα και καθ’ ενα παιδα και ομου παντας η μητηρ επι τον υπερ της ευσεβειας προετρεπετο θανατον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.13| ω φυσις ιερα και φιλτρα γονεων και γενεσις φιλοστοργε και τροφεια και μητερων αδαμαστα παθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.14| καθ’ ενα στρεβλουμενον και φλεγομενον ορωσα μητηρ, ου μετεβαλλετο δια την ευσεβειαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.15| τας σαρκας των τεκνων εωρα περι το πυρ τηκομενας και τους των ποδων και χειρων δακτυλους επι γης σπαιροντας και τας των κεφαλων μεχρι των περι τα γενεια σαρκας ωσπερ προσωπεια προκειμενας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.16| ω πικροτερων μεν νυν μητηρ πονων πειρασθεισα ηπερ των επ’ αυτοις ωδινων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.17| ω μονη γυναι την ευσεβειαν ολοκληρον αποκυησασα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.18| ου μετετρεψε σε πρωτοτοκος αποπνεων, ουδε δευτερος εις σε οικτρον βλεπων εν βασανοις, ουδε τριτος αποψυχων,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.19| ουδε τους οφθαλμους ενος εκαστου θεωρουσα ταυρηδον επι των βασανων ορωντας τον εαυτων αικισμον και τους μυκτηρας προσημειουμενους αυτων τον θανατον, ουκ εκλαυσας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.20| επι σαρξι τεκνων ορωσα σαρκας τεκνων αποκαιομενας και επι χερσι χειρας αποτεμνομενας και επι κεφαλαις κεφαλας αποδειροτομουμενας και επι νεκροις νεκρους πιπτοντας και πολυανδριον ορωσα των τεκνων το χορειον δια των βασανων, ουκ εδακρυσας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.21| ουχ ουτως σειρηνειοι μελωδιαι, ουδε κυκνειοι προς φιληκοΐαν φωναι τους ακουοντας εφελκονται, ως τεκνων φωναι μετα βασανων μητερα φωνουντων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.22| πηλικαις και ποσαις τοτε η μητηρ των υιων βασανιζομενων τροχοις τε και καυτηριοις εβασανιζετο βασανοις; 23 αλλα τα σπλαγχνα αυτης ο ευσεβης λογισμος εν αυτοις τοις παθεσιν ανδρειωσας επετεινε την προσκαιρον φιλοτεκνιαν παριδειν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.24| καιπερ επτα τεκνων ορωσα απωλειαν και την των στρεβλων πολυπλοκον ποικιλιαν, απασας η γενναια μητηρ εξελυσε δια την προς Θεον πιστιν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.25| καθαπερ γαρ εν βουλετηριω τη εαυτης ψυχη δεινους ορωσα συμβουλους, φυσιν και γενεσιν και φιλοτεκνιαν και τεκνων στρεβλας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.26| δυο ψηφους κρατουσα μητηρ, θανατηφορον τε και σωτηριον, υπερ τεκνων 27 ουκ επεγνω την σῴζουσαν επτα υιους προς ολιγον χρονον σωτηριαν,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.28| αλλα της θεοσεβους ῾Αβρααμ καρτεριας η θυγατηρ εμνησθη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.29| ω μητηρ εθνους, εκδικε του νομου και υπερασπιστρια της ευσεβειας και του δια σπλαγχνων αγωνος αθλοφορε·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.30| ω αρρενων προς καρτεριαν γενναιοτερα και ανδρων προς υπομονην ανδρειοτερα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.31| καθαπερ γαρ η Νωε κιβωτος εν τω κοσμοπληθει κατακλυσμω κοσμοφορουσα καρτερως υπηνεγκε τους κλυδωνας,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15.32| ουτως συ, η νομοφυλαξ, πανταχοθεν εν τω των παθων περιαντλουμενη κατακλυσμω και καρτεροις ανεμοις, ταις των υιων βασανοις συνεχομενη γενναιως υπεμεινας τους υπερ της ευσεβειας χειμωνας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.Ει δε τοινυν και γυνη και γηραια και επτα παιδων μητηρ υπεμεινε τας μεχρι θανατου βασανους ορωσα των τεκνων, ομολογουμενως αυτοκρατωρ εστι των παθων ο ευσεβης λογισμος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.2| απεδειξα ουν οτι ου μονον των παθων ανδρες επεκρατησαν, αλλα και γυνη των μεγιστων βασανων υπερεφρονησε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.3| και ουχ ουτως οι περι τον Δανιηλ λεοντες ησαν αγριοι, ουδε η κατα τον Μισαηλ εκφλεγομενη καμινος λαβροτατω πυρι, ως η της φιλοτεκνιας περιεκαιεν εκεινην φυσις, ορωσαν αυτης ουτως ποικιλως τους επτα υιους βασανιζομενους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.4| αλλα τω λογισμω της ευσεβειας κατεσβεσε τοσαυτα και τηλικαυτα παθη η μητηρ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.5| και γαρ τουτο επιλογισασθε, οτι ει δειλοψυχος ην η γυνη, καιπερ μητηρ ουσα, ωλοφυρετο ἂν επ’ αυτοις και ισως ἂν ταυτα ουτως ειπεν·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.6| ω μελεα εγωγε και πολλακις τρισαθλια ητις επτα παιδας τεκουσα ουδενος μητηρ γεγενημαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.7| ω ματαιοι επτα κυοφοριαι, και ανονητοι επτα δεκαμηνοι και ακαρποι τιθηνιαι και ταλαιπωροι γαλακτοτροφιαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.8| ματην εφ’ υμιν, ω παιδες, πολλας υπεμεινα ωδινας και χαλεπωτερας φροντιδας ανατροφης.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.9| ω των εμων παιδων, οι μεν αγαμοι, οι δε γημαντες ανονητοι· ουκ οψομαι υμων τεκνα, ουδε μαμμη κληθεισα μακαρισθησομαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.10| ω η πολυπαις και καλλιπαις εγω γυνη χηρα και μονη πολυθρηνος·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.11| ουδ’ ἂν αποθανω, θαψοντα των υιων εξω τινα. — ᾿Αλλα τουτω τω θρηνω ουδενα ωλοφυρετο η ιερα και θεοσεβης μητηρ,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.12| ουδ’ ινα μη αποθανωσιν απετρεπεν αυτων τινα ουδ ως αποθνῃσκοντων ελυπηθη·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.13| αλλ’ ωσπερ αδαμαντινον εχουσα τον νουν και εις αθανασιαν ανατικτουσα τον των υιων αριθμον, μαλλον υπερ της ευσεβειας επι τον θανατον αυτους προετρεπετο ικετευουσα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.14| ω μητερ δι’ ευσεβειαν Θεου στρατιωτι, πρεσβυτι, και γυναι, δια καρτεριαν και τυραννον ενικησας και εργοις δυνατωτερα και λογοις ευρεθης ανδρος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.15| και γαρ οτε συνεληφθης μετα των παιδων, ειστηκεις τον ᾿Ελεαζαρον ορωσα βασανιζομενον και ελεγες τοις παισιν εν τη εβραΐδι φωνη.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.16| ω παιδες, γενναιος ο αγων, εφ’ ὃν κληθεντες υπερ της διαμαρτυριας του εθνους, εναγωνισασθε προθυμως υπερ του πατριου νομου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.17| και γαρ αισχρον τον μεν γεροντα τουτον υπομενειν τας δια την ευσεβειαν αλγηδονας, υμας δε τους νεανισκους καταπλαγηναι τας βασανους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.18| αναμνησθητε οτι δια τον Θεον του κοσμου μετελαβετε, και του βιου απελαυσατε,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.19| και δια τουτο οφειλετε παντα πονον υπομενειν δια τον Θεον,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.20| δι’ ὃν και ο πατηρ ημων ῾Αβρααμ εσπευδε τον εθνοπατορα υιον σφαγιασαι ᾿Ισαακ. και την πατρῴαν χειρα ξιφηφορον καταφερομενην επ’ αυτον ορων ο ᾿Ισαακ ουκ επτυξεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.21| και Δανιηλ ο δικαιος εις λεοντας εβληθη, και ᾿Ανανιας και ᾿Αζαριας και Μισαηλ εις καμινον πυρος απεσφενδονηθησαν και υπεμειναν δια τον Θεον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.22| και ημεις ουν την αυτην πιστιν προς τον Θεον εχοντες μη χαλεπαινητε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.23| αλογιστον γαρ ειδοτας ευσεβειαν μη ανθιστασθαι τοις πονοις. — 24 Δια τουτων των λογων η επταμητωρ ενα εκαστον των υιων παρακαλουσα, αποθανειν επεισε μαλλον η παραβηναι την εντολην του Θεου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16.25| ετι δε και ταυτα ειδοτες οτι οι δια τον Θεον αποθανοντες ζωσι τω Θεω, ωσπερ ῾Αβρααμ και ᾿Ισαακ και ᾿Ιακωβ και παντες οι πατριαρχαι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.Ελεγον δε και των δορυφορων τινες ως οτε εμελλε και αυτη συλλαμβανεσθαι προς θανατον, ινα μη ψαυσειε τις του σωματος εαυτης, εαυτην ερριψεν κατα της πυρας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.2| ω μητηρ συν επτα παισι καταλυσασα την του τυραννου βιαν και ακυρωσασα τας κακας επινοιας αυτου και επιδειξασα την της πιστεως γενναιοτητα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.3| καθαπερ γαρ συ στεγη επι τους στυλους των παιδων γενναιως ιδρυμενη, ακλινης υπηνεγκας τον δια των βασανων σεισμον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.4| θαρρει τοιγαρουν, ω μητηρ ιεροψυχε, την ελπιδα της υπομονης βεβαιαν εχουσα προς τον Θεον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.5| ουχ ουτω σεληνη κατ’ ουρανον συν αστροις σεμνη καθεστηκεν, ως συ τους ισαστερους επτα παιδας φωταγωγησασα προς την ευσεβειαν εντιμος καθεστηκας Θεω και εστηρισαι εν ουρανω συν αυτοις·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.6| ην γαρ η παιδοποιΐα σου απο ῾Αβρααμ του πατρος. — 7 Ει δε εξον ημιν ην, ωσπερ επι τινος πινακος, ζωγραφησαι την της ευσεβειας σου ιστοριαν, ουκ ἂν εφριττον οι θεωρουντες μητερα επτα τεκνων δι’ ευσεβειαν ποικιλας βασανους μεχρι θανατου υπομεινασαν; 8 και γαρ αξιον ην και επι αυτου του επιταφιου αναγραψαι και ταυτα τοις απο του εθνους εις μνειαν λεγομενα·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.9| ενταυθα γερων ιερευς και γυνη γηραια και επτα παιδες εγκεκηδευται δια τυραννου βιαν, την ῾Εβραιων πολιτειαν καταλυσαι θελοντος,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.10| οἳ και εξεδικησαν το εθνος εις Θεον αφορωντες και μεχρι θανατου τας βασανους υπομειναντες. — 11 ᾿Αληθως γαρ ην αγων θειος ο δι’ αυτων γεγενημενος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.12| ηθλοθετει γαρ τοτε αρετη δι’ υπομονης δοκιμαζουσα· το νικος αφθαρσιᾳ εν ζωη πολυχρονιω.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.13| ᾿Ελεαζαρ δε προηγωνιζετο, η δε μητηρ των επτα παιδων ενηθλει, οι δε αδελφοι ηγωνιζοντο·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.14| ο τυραννος αντηγωνιζετο, ο δε κοσμος και ο των ανθρωπων βιος εθεωρει·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.15| θεοσεβεια δε ενικα, τους εαυτης αθλητας στεφανουσα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.16| Τινες ουκ εθαυμασαν τους της θειας νομοθεσιας αθλητας; 17 τινες ουκ εξεπλαγησαν; — Αυτος γε τοι ο τυραννος και ολον το συνεδριον αυτων εξεθαυμασαν αυτων την υπομονην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.18| δι’ ἣν και τω θειω νυν παρεστηκασι θρονω και τον μακαριον βιουσιν αιωνα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.19| και γαρ φησιν ο Μωσης· και παντες οι ηγιασμενοι υπο τας χειρας σου.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.20| και ουτοι ουν οι αγιασθεντες δια Θεον τετιμηνται ου μονον ταυτῃ τη τιμη αλλα και τω δι’ αυτους του εθνους ημων τους πολεμιους μη επικρατησαι 21 και τον τυραννον τιμωρηθηναι και την πατριδα καθαρισθηναι,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.22| ωσπερ αντιψυχον γεγονοτας της του εθνους αμαρτιας· και δια του αιματος των ευσεβων εκεινων και του ιλαστηριου θανατου αυτων η θεια προνοια τον ᾿Ισραηλ προκακωθεντα διεσωσε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.23| προς γαρ την ανδρειαν αυτων της αρετης και την επι ταις βασανοις αυτων υπομονην ο τυραννος απιδων ᾿Αντιοχος, ανεκηρυξε τοις στρατιωταις αυτου εις υποδειγμα την εκεινων υπομονην.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17.24| εσχε τε αυτους γενναιους και ανδρειους εις πεζομαχιαν και πολιορκιαν και εκπορθησας ενικησε παντας τους πολεμιους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.Ω των ῾Αβραμιαιων σπερματων απογονοι παιδες ᾿Ισραηλιται, πειθεσθε τω νομω τουτω και παντα τροπον ευσεβειτε,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.2| γινωσκοντες οτι των παθων δεσποτης εστιν ο ευσεβης λογισμος και ου μονον των ενδοθεν, αλλα και των εξωθεν πονων·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.3| ανθ’ ων δια την ευσεβειαν προεμενοι τα σωματα τοις πονοις εκεινοι, ου μονον υπο των ανθρωπων εθαυμασθησαν, αλλα και θειας μεριδος κατηξιωθησαν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.4| και δι’ αυτους ειρηνευσε το εθνος, και την ευνομιαν την επι της πατριδος ανανεωσαμενοι εκπεπολιορκηκασιν τους πολεμιους.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.5| και ο τυραννος ᾿Αντιοχος και επι γης τετιμωρηται και αποθανων κολαζεται· ως γαρ ουδεν ουδαμως ισχυσεν αναγκασαι τους ῾Ιεροσολυμιτας αλλοφυλησαι και των πατριων εθων εκδιαιτηθηναι, τοτε δη απαρας απο των ῾Ιεροσολυμων εστρατοπεδευσεν επι Περσας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.6| ελεγε δε η μητηρ των επτα παιδων και ταυτα τα δικαιωματα τοις τεκνοις·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.7| οτι εγω εγεννηθην παρθενος αγνη και ουχ υπερεβην τον πατρικον οικον, εφυλασσον δε την ᾠκοδομημενην πλευραν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.8| ουδε εφθειρε με λυμεων ερημιας φθορευς εν πεδιω, ουδε ελυμηνατο μου τα αγνα της παρθενιας λυμεων απατηλος οφις· εμεινα δε χρονον ακμης συν ανδρι.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.9| τουτων δε ενηλικων γενομενων ετελευτησεν ο πατηρ αυτων, μακαριος μεν εκεινος, τον γαρ της ευτεκνιας βιον επιζησας τον της ατεκνιας ουκ ωδυνηθη καιρον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.10| ὃς εδιδασκεν υμας, ετι ων συν υμιν, τον νομον και τους προφητας.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.11| τον αναιρεθεντα ῎Αβελ υπο Καιν, ανεγινωσκε τε υμιν και τον ολοκαρπουμενον ᾿Ισαακ και τον εν φυλακη ᾿Ιωσηφ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.12| ελεγε δε υμιν τον ζηλωτην Φινεες, εδιδασκε τε υμας τους εν πυρι ᾿Ανανιαν και ᾿Αζαριαν και Μισαηλ.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.13| εδοξαζε δε και τον εν λακκω λεοντων Δανιηλ, ὃν και εμακαριζεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.14| υπεμιμνησκε δε υμας και την ῾Ησαΐου γραφην την λεγουσαν· κἂν δια πυρος διελθῃς, φλοξ ου κατακαυσει σε.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.15| τον υμνογραφον εμελῴδει υμιν Δαυιδ τον λεγοντα· πολλαι αι θλιψεις των δικαιων, και εκ πασων αυτων ρυσεται αυτους ο Κυριος.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.16| τον Σαλομωντα επαροιμιαζεν υμιν τον λεγοντα· ξυλον ζωης εστι πασι τοις ποιουσιν αυτου το θελημα.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.17| τον ᾿Ιεζεκιηλ επιστοποιειτο τον λεγοντα· ει ζησεται τα οστα τα ξηρα ταυτα; 18 ᾠδην μεν γαρ, ἣν εδιδαξε Μωϋσης, ουκ επελαθετο την διδασκουσαν και λεγουσαν· εγω αποκτενω και ζην ποιησω·<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.19| αυτη η ζωη υμων και η μακροτης των ημερων.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.20| ῏Ω πικρας της τοτε ημερας και ου πικρας, οτε ο πικρος ῾Ελληνων τυραννος πυρ φλεξας λεβησιν ωμοις και ζεουσι θυμοις αγαγων επι τον καταπελτην και πασας τας βασανους αυτου τους επτα παιδας της ῾Αβρααμιτιδος 21 και τας των ομματων κορας επηρωσε και γλωσσας εξετεμε και βασανοις ποικιλαις απεκτεινεν.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.22| υπερ ων η θεια δικη μετηλθε και μετελευσεται τον αλαστορα τυραννον.<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.23| οι δε ῾Αβραμιαιοι παιδες συν τη αθλοφορω μητρι εις πατερων χορον συναγελαζονται ψυχας αγνας και αθανατους απειληφοτες παρα του Θεου,<br>Δανιηλ-ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18.24| ω η δοξα εις τους αιωνας των αιωνων. ᾿Αμην.